Author: Институт перевода Библии
Date: 2020-12-19T14:34:13.524975+00:00

ბიბლია
ბიბლია

1. სათაურის გვერდი

1. ძველი აღთქმა

2. არაკანონიკური წიგნები

3. ახალი აღთქმა

სათაურის გვერდი

ბიბლია
ძველი და ახალი აღთქმა

(კანონიკური და არაკანონიკური წიგნები)

ბიბლიის თარგმნის ინსტიტუტი

2002

ISBN 91-89122-21-6

© კანონიკური წიგნები – ბიბლიის თარგმნის ინსტიტუტი, სტოკჰოლმი, 2002

© არაკანონიკური წიგნები – საქართველოს ბიბლიის საზოგადოება, 2002

ძველი აღთქმა
ძველი აღთქმა

დაბადება

გამოსვლა

ლევიანები

რიცხვნი

მეორე რჯული

იესო ნავეს ძე

მსაჯულთა

რუთი

1 მეფეთა

2 მეფეთა

3 მეფეთა

4 მეფეთა.

1 ნეშტთა

2 ნეშტთა

ეზრა

ნეემია

ესთერი

იობი

ფსალმუნები

იგავები

ეკლესიასტე

ქებათა ქება

ესაია

იერემია

იერემიას გოდება

ეზეკიელი

დანიელი

ოსია

იოელის წიგნი

ამოსი

აბდია

იონა

მიქა

ნაუმი

აბაკუმი

სოფონია

ანგია

ზაქარია

მალაქია

დაბადება
დაბადება

1

2

3

4

5

6

7

8

9

10

11

12

13

14

15

16

17

18

19

20

21

22

23

24

25

26

27

28

29

30

31

32

33

34

35

36

37

38

39

40

41

42

43

44

45

46

47

48

49

50

1
დაბადება
დასაწყისი

1^1დასაწყისში შექმნა ღმერთმა ცა და მიწა. + +

2და მიწა იყო უსახურ-უდაბური, და იყო ბნელი უფსკრულის პირზე. და სული ღვთისა იძვროდა წყლის პირზე.

3და თქვა ღმერთმა: „იყოს ნათელი!“ და იქმნა ნათელი. +

4და იხილა ღმერთმა ნათელი, რომ კარგი იყო, და გაჰყო ნათელი ბნელისაგან.

5და უწოდა ღმერთმა ნათელს დღე და ბნელს უწოდა ღამე. და იყო საღამო და იყო დილა – ერთი დღე.

6და თქვა ღმერთმა: „იყოს მყარი წყლებს შორის მათ გამყოფად“. +

7და შექმნა ღმერთმა მყარი, და გაყო ღმერთმა მყარს ქვემო წყალი მყარს ზემო წყლისაგან. და იქმნა ასე. +

8და უწოდა ღმერთმა მყარს ცა. და იყო საღამო და იყო დილა – მეორე დღე.

9და თქვა ღმერთმა: „შეგროვდეს მთელი ცისქვეშეთის წყალი ერთად და გამოჩნდეს ხმელეთი“. და იქმნა ასე. +

10და უწოდა ღმერთმა ხმელეთს მიწა და შეგროვილ წყალს – ზღვები. და იხილა ღმერთმა, რომ კარგი იყო.

11და თქვა ღმერთმა: „აღმოაცენოს მიწამ მცენარე, თესლის მთესველი, ხე ნაყოფიერი – მიწაზე თავისი გვარისამებრ, თესლოვანი ნაყოფის მომტანი“. და იქმნა ასე.

12და აღმოაცენა მიწამ მცენარე, თესლის მთესველი და ხე ნაყოფიერი – მიწაზე თავისი გვარისამებრ, თესლოვანი ნაყოფის მომტანი. და იხილა ღმერთმა, რომ კარგი იყო.

13და იყო საღამო და იყო დილა – მესამე დღე.

14და თქვა ღმერთმა: „იყვნენ მნათობნი ცის მყარზე დღისა და ღამის გასაყრელად, და იყვნენ ისინი ნიშნებად, რომ აღნიშნონ წელიწადის დრონი, დღენი და წელნი. +

15და იყვნენ ცის მყარზე მანათობლად, რათა მისცენ ნათელი მიწას“. და იქმნა ასე.

16და გააჩინა ღმერთმა ორი დიდი მნათობი: უფრო მოზრდილი მნათობი – დღის განმგებლად, და უფრო მცირე მნათობი – ღამის განმგებლად, და ვარსკვლავები. +

17და დასხა ისინი ცის მყარზე მიწის გასანათებლად,

18რათა განეგოთ დღე და ღამე და გაეყარათ ნათელი და ბნელი. და იხილა ღმერთმა, რომ კარგი იყო.

19და იყო საღამო და იყო დილა – მეოთხე დღე.

20და თქვა ღმერთმა: „აივსოს წყალი ცოცხალი არსებებით, და ფრინველებმა იფრინონ მიწის ზემოთ, ცის მყარზე“.

21შექმნა ღმერთმა დიდი ვეშაპები და სხვადასხვა ქვეწარმავალნი, მათი გვარისამებრ, რომელთაც აავსეს წყალი, და ყველა ფრთოსანი ფრინველი მათი გვარისამებრ. და იხილა ღმერთმა, რომ კარგი იყო. +

22და აკურთხა ისინი ღმერთმა: „ინაყოფიერეთ და იმრავლეთ, და გაავსეთ ზღვის წყლები, და ფრინველმა იმრავლოს მიწაზე“. +

23და იყო საღამო და იყო დილა – მეხუთე დღე.

24და თქვა ღმერთმა: „წარმოშვას მიწამ ცოცხალი არსებანი მათი გვარისამებრ – პირუტყვი, ქვეწარმავალნი და მიწის მხეცები მათი გვარისამებრ.“ და იქმნა ასე. +

25და შექმნა ღმერთმა ცხოველნი მიწისა მათი გვარისამებრ, და პირუტყვი – მისი გვარისამებრ, და ყოველი ქვეწარმავალი მიწისა – მისი გვარისამებრ. და იხილა ღმერთმა, რომ კარგი იყო.

26და თქვა ღმერთმა: „შევქმნათ ადამიანი ჩვენს ხატად და ჩვენს მსგავსად. და ბატონობდეს თევზებზე ზღვაში და ცის ფრინველებზე, და პირუტყვზე მთელს ქვეყანაზე, და ყოველ ქვეწარმავალზე, რომელიც იძვრის მიწაში“. +

27და შექმნა ღმერთმა ადამიანი თავის ხატად – ღვთის ხატად შექმნა იგი. და შექმნა ისინი მამაკაცად და დედაკაცად. +

28და აკურთხა ისინი ღმერთმა და უთხრა მათ ღმერთმა: „ინაყოფიერეთ და გამრავლდით, და აღავსეთ ქვეყანა და დაეუფლეთ მას; და ბატონობდეთ ზღვის თევზებზე და ციურ ფრინველებზე, და ყოველ ცხოველზე, რომელიც კი მიწაზე დაცოცავს“. +

29და თქვა ღმერთმა: „აჰა, მოგეცით თქვენ ყოველი ბალახი, თესლის მთესველი, რომელიც მიწის პირზეა, და ყოველი ხე, რომელზეც თესლის მთესველი ნაყოფია – საჭმელად; +

30და ყოველ ცხოველს მიწისას, და ყოველ ფრინველს ცისას და ყოველ ქვეწარმავალს მიწაზე, რომელშიც ცოცხალი სულია, მივეცი მე მცენარეები საკვებად“. და იქმნა ასე.

31და იხილა ღმერთმა ყოველივე, რაც შექმნა, და ძალზე კარგი იყო. და იყო საღამო და იყო დილა – მეექვსე დღე. +

2
ადამი და ევა

2^1და გასრულდა ცა და მიწა, და მთელი მათი მხედრობა.

2და მეშვიდე დღეს დაასრულა ღმერთმა თავისი საქმე. და დაისვენა მეშვიდე დღეს ყოველი თავისი საქმისაგან, რასაც აკეთებდა.

3და აკურთხა ღმერთმა მეშვიდე დღე და წმიდაჰყო იგი, რადგან ამ დღეს დაისვენა ყოველი თავისი საქმისაგან, რასაც ღმერთი აკეთებდა.

4ეს არის დაბადება ცისა და მიწისა, როცა უფალი ღმერთი ქმნიდა ცას და მიწას:

5არცერთი ბუჩქი მინდვრისა ჯერ არ იყო მიწაზე და არც ბალახი მინდვრისა ჯერ არ აღმოცენებულიყო, რადგან უფალ ღმერთს ჯერ არ ეწვიმებინა მიწაზე, და არ იყო კაცი, რომ დაემუშავებინა მიწა.

6და ორთქლი ადიოდა მიწიდან და რწყავდა მიწის მთელ ზედაპირს.

7და გამოსახა უფალმა ღმერთმა ადამი (კაცი) მიწის მტვრისაგან და შთაბერა მის ნესტოებს სიცოცხლის სუნთქვა, და იქმნა კაცი ცოცხალ არსებად.

8და გააშენა უფალმა ღმერთმა ბაღი ედემში, აღმოსავლეთით, და დასვა იქ კაცი, რომელიც მან შექმნა.

9და აღმოაცენა უფალმა ღმერთმა მიწიდან ხეები წარმტაცნი საცქერლად და გემრიელი საჭმელად. და შუაგულ ბაღში იყო ხე სიცოცხლისა, და ხე კეთილისა და ბოროტის შეცნობისა.

10და მდინარე ედემიდან გამოედინებოდა ბაღის მოსარწყავად და შემდეგ იყოფოდა ოთხ ტოტად:

11ერთის სახელი იყო ფიშონი; ის გარს უვლიდა ხავილას ქვეყანას, სადაც ოქრო იყო.

12და იმ ქვეყნის ოქრო კარგი იყო. და იქ იყო ბროლი და ზურმუხტის ქვა.

13და მეორე მდინარის სახელი იყო გიხონი. იგი გარს უვლიდა მთელს ქუშის ქვეყანას.

14და მესამე მდინარე იყო ტიგროსი. იგი მიედინებოდა აშურის აღმოსავლეთით. და მეოთხე მდინარე – ევფრატი. +

15და აიყვანა უფალმა ღმერთმა ადამი და დასვა იგი ედემის ბაღში, რათა დაემუშავებინა და დაეცვა იგი.

16და უთხრა უფალმა ღმერთმა ადამს: „ბაღის ყოველი ხისაგან შეგიძლია ჭამო,

17მაგრამ კეთილისა და ბოროტის შეცნობის ხიდან არ ჭამო, რადგან რა დღესაც შეჭამ ამ ხის ნაყოფს, სიკვდილით მოკვდები. +

18და თქვა უფალმა ღმერთმა: „არაა კარგი ადამის მარტოობა! შევუქმნათ მას შესაფერისი შემწე.“ +

19და გამოსახა უფალმა ღმერთმა მიწისაგან ყველა ცხოველი მინდვრისა და ყველა ფრინველი ცისა, და მიიყვანა ადამთან, რათა ეხილა, რას უწოდებდა მათ; და რასაც უწოდებდა ადამი ყოველ ცოცხალ არსებას, იგი იქნებოდა სახელი მისი.

20და უწოდა ადამმა სახელები ყველა პირუტყვს, ციურ ფრინველთ და მინდვრის ყველა ცხოველს, მაგრამ არც ერთი არ იყო მისი შესაფერისი შემწე.

21და მოჰგვარა უფალმა ღმერთმა ღრმა ძილი ადამს. და როცა დაეძინა, ამოუღო ერთი ნეკნთაგანი და კვლავ დაფარა ხორცით ის ადგილი.

22და აუშენა უფალმა ღმერთმა ადამისაგან ამოღებული ნეკნი დედაკაცად, და მიიყვანა იგი ადამთან. +

23და თქვა ადამმა: „ეს ძვალი ჩემს ძვალთაგანია, ეს ხორცი ჩემს ხორცთაგანია. და ეწოდოს მას დედაკაცი, რადგან კაცისგანაა გამოღებული იგი. +

24და ამიტომ მიატოვებს კაცი თავის მამას და თავის დედას და მიეკრობა თავის დედაკაცს. და იქნებიან ისინი ერთ ხორცად.“ +

25და იყვნენ ორივენი შიშვლები, ადამი და მისი დედაკაცი, და არ რცხვენოდათ.

3
დაცემა

3^1და მინდვრის ცხოველებს შორის, რომლებიც კი შექმნა უფალმა ღმერთმა, ყველაზე ცბიერი იყო გველი. და ჰკითხა გველმა დედაკაცს: „ნუთუ მართლა გითხრათ ღმერთმა, რომ ბაღის არც ერთი ხისგან არ ჭამოთო?“ +

2და დედაკაცმა უპასუხა: „ბაღის ხის ნაყოფები გვეჭმევა. +

3ხოლო იმ ხის ნაყოფზე, რომელიც შუა ბაღშია, გვითხრა ღმერთმა: ‘არ ჭამოთ მისგან და არც შეეხოთ, რომ არ მოკვდეთ.’“

4და უთხრა გველმა დედაკაცს: „არ მოკვდებით. +

5რადგან უწყის ღმერთმა, რომელ დღესაც შეჭამთ მაგ ნაყოფს, აგეხილებათ თქვენ თვალები და იქნებით ღმერთივით კეთილისა და ბოროტის შემცნობელნი“. +

6და იხილა დედაკაცმა, რომ ხე კარგი ჩანდა საჭმელად და საამო იყო თვალისთვის და მიმზიდველი იყო შესაცნობად; და მოწყვიტა მისგან ნაყოფი და შეჭამა და მისცა აგრეთვე თავის კაცს, და მანაც შეჭამა. +

7და აეხილათ თვალები ორივეს, და დაინახეს, რომ შიშვლები იყვნენ. და გადააბეს ლეღვის ფოთლები და გაიკეთეს გარშემოსარტყლები. +

8და მოესმათ ხმა უფალი ღმერთისა, რომელიც საღამოხანს მიმოდიოდა ბაღში; და დაემალნენ ადამი და მისი დედაკაცი უფალ ღმერთს ბაღის ხეთა შორის. +

9და დაუძახა უფალმა ღმერთმა ადამს და უთხრა მას: „სადა ხარ?“

10და თქვა ადამმა: „შენი ხმა მომესმა ბაღში და შემეშინდა, რადგან შიშველი ვარ, და დავიმალე.“

11და ჰკითხა მან: „ვინ გითხრა შენ, რომ შიშველი ხარ? ნუთუ იმ ხიდან, რომელზეც გამცნე, რომ არ გეჭამა, მოსწყვიტე ნაყოფი?“ +

12და უთხრა ადამმა: „დედაკაცმა, რომელიც შენ მომეცი, მომცა ხიდან და შევჭამე.“

13და უთხრა უფალმა ღმერთმა დედაკაცს: „ეს რა გააკეთე?“ და უთხრა დედაკაცმა: „გველმა მაცდუნა და შევჭამე.“ +

14და უთხრა უფალმა ღმერთმა გველს: „რადგან ეს ჩაიდინე, დაწყევლილი ხარ შენ მხეცთა და მინდვრის ყველა ცხოველთა შორის. მუცელზე იხოხებ და მტვერს შეჭამ მთელი შენი სიცოცხლე. +

15და ჩამოვაგდებ მტრობას შენსა და დედაკაცს შორის, და შენს თესლსა და მის თესლს შორის: ის თავს გაგიჭეჭყავს და შენ მას ქუსლს დაუგესლავ.“ +

16და უთხრა დედაკაცს: „გავამრავლებ შენს ტანჯვას ფეხმძიმობის ჟამს და ტკივილში შობ შვილებს. შენი ქმრისაკენ იქნება შენი სწრაფვა და ის კი იბატონებს შენზე.“ +

17და ადამს უთხრა: „რადგან ისმინე შენი ცოლის ხმა და ჭამე ნაყოფი ხისა, რომელზეც გითხარი, რომ არ გეჭამა, წყეულიმც იყოს მიწა შენს გამო, ტანჯვით ჭამდე მის ნაყოფს მთელი შენი სიცოცხლე. +

18და ეკალსა და ძეძვს აღმოგიცენებდეს შენ, და ჭამდე მინდვრის ბალახს.

19შენი პირის ოფლით ჭამდე პურს, ვიდრე დაუბრუნდები მიწას, რომლიდანაც ხარ აღებული, რადგან მტვერი ხარ და მტვერს დაუბრუნდები.“ +

20და უწოდა ადამმა თავის დედაკაცს სახელად ევა, რადგან ის უნდა გამხდარიყო დედა ყოველი ცოცხალისა.

21და გაუმზადა უფალმა ღმერთმა ადამსა და მის დედაკაცს ტყავის სამოსელი, და შემოსა ისინი.

22და თქვა უფალმა ღმერთმა: „ადამი გახდა როგორც ერთი ჩვენთაგანი სიკეთისა და ბოროტის შეცნობაში. ახლა არ გაიწოდოს ხელი და არ მოწყვიტოს სიცოცხლის ხის ნაყოფი, რომ არ გახდეს უკვდავი“. +

23და გაიყვანა უფალმა ღმერთმა იგი ედემის ბაღიდან სამუშაოდ მიწაზე, რომლისგანაც იყო იგი აღებული.

24და გააძევა მან ადამი და ედემის ბაღის აღმოსავლეთით დააყენა ქერუბიმები და ცეცხლოვანი მბრუნავი მახვილი სიცოცხლის ხისაკენ მიმავალი გზის დასაცავად. +

4
კაენი და აბელი

4^1და ადამმა შეიცნო ევა, თავისი დედაკაცი. და დაორსულდა ევა და შვა კაენი, და თქვა: „უფლის წყალობით შემეძინა კაცი.“ +

2და შემდგომ შვა აბელი, ძმა მისი. და გახდა აბელი მწყემსი, ხოლო კაენი მიწის მუშაკი.

3და გავიდა ხანი და მიართვა კაენმა მიწის ნაყოფთაგან ძღვენი უფალს.

4ასევე აბელმაც მიართვა უფალს თავისი ცხვრების პირმშოთაგან და მათი ცხიმიდან. და გადმოხედა უფალმა აბელსა და მის ძღვენს. +

5და კაენსა და მის ძღვენს არ გადმოხედა უფალმა, და ძალზე ეწყინა კაენს, და მოეღუშა სახე. +

6და ჰკითხა უფალმა კაენს: „რა გეწყინა? რად მოგიღუშავს სახე? +

7თუ სიკეთეს სჩადიხარ, ხომ დაგიფასდება? ხოლო თუ სიკეთეს არ სჩადიხარ, მაშინ კარებთან დაგელოდება შენი ცოდვა. და შენკენ იქნება მისი სწრაფვა, მაგრამ შენ იბატონებ მასზე.“ +

8და ელაპარაკა კაენი აბელს, თავის ძმას, როცა ისინი ველად იყვნენ და აღდგა კაენი აბელზე, თავის ძმაზე, და მოკლა იგი. +

9და ჰკითხა უფალმა კაენს: „სად არის შენი ძმა აბელი?“ და უპასუხა მან: „არ ვიცი. განა მე ჩემი ძმის დარაჯი ვარ?“ +

10და უთხრა უფალმა: „ეს რა ჰქენი! შენი ძმის სისხლის ხმა შემომღაღადებს მიწიდან! +

11ამიერიდან წყეული იყავ შენ მიწისაგან, რომელმაც გახსნა თვისი პირი შენი ძმის სისხლის შენი ხელიდან მისაღებად.

12რადგან დაამუშავებ მიწას, ის კი არ მოგცემს შენ ძალას. მოხეტიალე და მაწანწალა იქნები მიწაზე!“

13და უთხრა კაენმა უფალს: „დიდია ცოდვა ჩემი, მიუტევებელია!

14მაძევებ დღეს მე პირისაგან მიწისა და შენი პირისაგან, დავიმალები და ვიქნები მოხეტიალე და მაწანწალა მიწაზე; და ყოველი მნახველი ჩემი მომკლავს მე.“ +

15და თქვა უფალმა: „ყოველი მკვლელი კაენისა შვიდგზის იქნება შურისგებული.“ და დაადვა უფალმა ნიშანი კაენს, რომ არ მოეკლა იგი ყოველ მის მპოვნელს.

16და გასცილდა კაენი უფლის პირს და დაემკვიდრა ნოდის ქვეყანაში, ედემის აღმოსავლეთით.

17და შეიცნო კაენმა თავისი დედაკაცი, და იგი დაორსულდა და შვა ხანოქი. და გააშენა მან ქალაქი და უწოდა სახელი ამ ქალაქს, როგორც თავის ძეს, ხანოქი.

18და შვა ხანოქმა ყირადი, და ყირადმა შვა მეხუაელი, და მეხუაელმა შვა მეთუშაელი და მეთუშაელმა შვა ლამექი.

19და მოიყვანა ლამექმა თავისთვის ორი ცოლი: სახელი ერთისა იყო ყადა, ხოლო მეორისა – ცილა. +

20და ეყოლა ყადას იაბალი. იგი იყო კარვებში მკვიდრთა და მეჯოგეთა მამა.

21და მის ძმას ერქვა იუბალი. იგი იყო მამა ყველა მეჩანგეთა და მესტვირეთა.

22და ცილამ, აგრეთვე, უშვა თუბალ-კაენი, მჭედელი სპილენძისა და რკინის ყოველგვარი საჭურვლისა. თუბალ-კაენის დას ერქვა ნაყამა.

23და უთხრა ლამექმა თავის ცოლებს: „ყადა და ცილა, მისმინეთ მე! ლამექის ცოლებო, ყურად იღეთ ნათქვამი ჩემი! რადგან მოვკალი კაცი ჩემდა სატკივრად, და ყმაწვილი – ჩემდა საგვემელად.

24თუ კაენისთვის შვიდგზის იქნება შურისგებული, ლამექისთვის – სამოცდაათჯერ შვიდგზის!“ +

25და კვლავ შეიცნო ადამმა თავისი დედაკაცი. და შვა ვაჟი და უწოდა მას შეთი, რადგან, როგორც ევამ თქვა: „აღმიდგინა მე ღმერთმა შთამომავლობა, კაენის მიერ მოკლული აბელის ნაცვლად.“

26და შეთსაც შეეძინა ძე, და უწოდა მას სახელად ენოში. და მაშინ დაიწყეს უფლის სახელის მოხმობა.

5

ადამის შთამომავლობა შეთიდან ნოემდე

5^1ეს არის ადამის შთამომავლობის წიგნი: როცა ღმერთმა შექმნა ადამი, ღვთის მსგავსად შექმნა იგი. +

2მამაკაცად და დედაკაცად შექმნა ისინი, და აკურთხა. და უწოდა მათ სახელად ადამი მათი შექმნის დღეს.

3იცოცხლა ადამმა ას ოცდაათი წელი და შვა თავის მსგავსად, თავის ხატად, და უწოდა მას სახელად შეთი. +

4და შეთის შობის შემდეგ ადამმა კიდევ იცოცხლა რვაასი წელი, და შვა ძენი და ასულნი.

5და იქმნენ ყოველნი დღენი ადამისა, რაც მან იცოცხლა, ცხრაას ოცდაათი წელიწადი, და მოკვდა.

6და იცოცხლა შეთმა ას ხუთი წელი, და შვა ენოში.

7და იცოცხლა შეთმა ენოშის დაბადების შემდეგ რვაას შვიდი წელი, და კვლავ შვა ძენი და ასულნი.

8და იქმნენ ყოველნი დღენი შეთისა ცხრაას თორმეტი წელიწადი, და მოკვდა.

9და იცოცხლა ენოშმა ოთხმოცდაათი წელი, და შვა კაინანი.

10და იცოცხლა ენოშმა კაინანის დაბადების შემდეგ რვაას თხუთმეტი წელი, და კვლავ შვა ძენი და ასულნი.

11და იქმნენ ყოველნი დღენი ენოშისა ცხრაას ხუთი წელიწადი, და მოკვდა.

12და იცოცხლა კაინანმა სამოცდაათი წელი, და შვა მაჰალალელი.

13და იცოცხლა კაინანმა მაჰალალელის დაბადების შემდგომ რვაას ორმოცი წელი, და კვლავ შვა ძენი და ასულნი.

14და იქმნენ ყოველნი დღენი კაინანისა ცხრაას ათი წელიწადი, და მოკვდა.

15და იცოცხლა მაჰალალელმა სამოცდახუთი წელი, და შვა იერედი.

16და იცოცხლა მაჰალალელმა იერედის დაბადების შემდგომ რვაას ოცდაათი წელი, და კვლავ შვა ძენი და ასულნი.

17და იქმნენ ყოველნი დღენი მაჰალალელისა რვაას ოთხმოცდათხუთმეტი წელიწადი, და მოკვდა.

ხანოქის დაბადება

18და იცოცხლა იარედმა ას სამოცდაორი წელი, და შვა ხანოქი.

19და იცოცხლა იარედმა ხანოქის შობის შემდეგ რვაასი წელი, და კვლავ შვა ძენი და ასულნი.

20და იქმნენ ყოველნი დღენი იარედისა ცხრაას სამოცდაორი წელი, და მოკვდა.

21და იცოცხლა ხანოქმა სამოცდახუთი წელი, და შვა მეთუშალახი.

22და დადიოდა ხანოქი ღმერთის წინაშე მეთუშალახის დაბადების შემდეგ სამასი წელი, და კვლავ შვა ძენი და ასულნი.

23და იქმნენ ყოველნი დღენი ხანოქისა სამას სამოცდახუთი წელიწადი.

24და დადიოდა ხანოქი ღმერთის წინაშე; შემდეგ კი აღარსად იყო, რადგან აიყვანა იგი ღმერთმა. +

25და იცოცხლა მეთუშალახმა ას ოთხმოცდაშვიდი წელი, და შეეძინა მას ლამექი.

26და იცოცხლა მეთუშალახმა ლამექის დაბადების შემდეგ შვიდას ოთხმოცდაორი წელიწადი, და კვლავ შვა ძენი და ასულნი.

27და იქმნენ ყოველნი დღენი მეთუშალახისა ცხრაას სამოცდაცხრა წელიწადი, და მოკვდა.

28და იცოცხლა ლამექმა ას ოთხმოცდაორი წელი, და შვა ვაჟი.

29და უწოდა მას სახელად ნოე და თქვა: „ეს გვანუგეშებს ჩვენს საქმეებში და ჩვენს მძიმე ჯაფაში, მიწაზე, რომელიც დაწყევლა უფალმა. +

30და იცოცხლა ლამექმა ნოეს დაბადების შემდეგ ხუთას ოთხმოცდათხუთმეტი წელიწადი, და შვა ძენი და ასულნი.

31და იქმნენ ყოველნი დღენი ლამექისა შვიდას სამოცდაჩვიდმეტი წელიწადი, და მოკვდა.

32და იყო ნოე ხუთასი წლის, და შვა სამი ვაჟი: სემი, ქამი და იაფეთი. +

6
წარღვნა

6^1როცა იწყეს ადამიანებმა გამრავლება მიწის პირზე და ასულები შეეძინათ მათ,

2იხილეს ღვთის შვილებმა, რომ მშვენიერნი იყვნენ ადამიანთა ასულები, და ცოლებად მოჰყავდათ ისინი, ვისაც კი ამოირჩევდნენ. +

3და თქვა უფალმა: „არ დაივანოს სულმა ჩემმა ადამიანში მარად, რადგან იგი ხორციელია, და იქნენ დღენი მისი ას ოცი წელი. +

4ბუმბერაზები ცხოვრობდნენ მიწაზე იმ დღეებში და მას შემდეგაც, როდესაც ღვთის შვილები შედიოდნენ ადამიანის ასულებთან, რომელნიც მათ უჩენდნენ შვილებს. სახელოვანი ხალხი იყვნენ ისინი ძველი დროიდან. +

5და იხილა უფალმა, რომ გამრავლდა ბოროტება ადამიანისა მიწაზე, და მისი გულის ყოველი წადილი მუდამ მხოლოდ ბოროტება იყო. +

6და ინანა უფალმა, რომ შექმნა ადამიანი მიწაზე და დამწუხრდა თავის გულში. +

7და თქვა უფალმა: „მიწის პირისაგან აღვგვი ადამიანს, რომელიც შევქმენი, ადამიანიდან პირუტყვამდე, ქვეწარმავლამდე და ცის ფრინველამდე, რადგან ვინანე, რომ შევქმენი ისინი.“

8ხოლო ნოემ ჰპოვა მადლი უფლის თვალში.

9ეს არის ნოეს ამბავი. ნოე მართალი, უბიწო კაცი იყო თავის მოდგმაში, და ღმერთის გზით დადიოდა იგი.

10და შვა ნოემ სამი ვაჟი: სემი, ქამი და იაფეთი.

11მაგრამ წაირყვნა ქვეყანა ღვთის წინაშე და აღივსო იგი ძალადობით.

12და იხილა ღმერთმა ქვეყანა და ნახა, რომ წარყვნილიყო, რადგან გაერყვნა ყოველ ხორციელს თავისი გზა ქვეყანაზე.

13და უთხრა ღმერთმა ნოეს: „ყოველი ხორციელის აღსასრული მოვიდა ჩემს წინაშე, რადგან აღივსო ქვეყანა მათი ძალადობით; და მე აღვგვი მათ მიწიდან. +

14გაიკეთე შენთვის კიდობანი ულპობელი ძელებისაგან, ოთახები გაუკეთე კიდობანს და ფისით დაფარე იგი შიგნიდან და გარედან. +

15და ასე გააკეთე იგი: კიდობნის სიგრძე სამასი წყრთა, სიგანე ორმოცდაათი წყრთა და მისი სიმაღლე ოცდაათი წყრთა.

16სარკმელი გაუკეთე კიდობანს და ჩამოაცილე ერთ წყრთაზე ზემოდან. გვერდზე გაუკეთე კარი, და ქვედა, შუა და ზედა სართულები გაუკეთე მას.

17და მე მოვავლენ წყლის წარღვნას მიწაზე, ცისქვეშეთიდან ყოველი ხორციელის, რომელშიც სიცოცხლის სულია, მოსასპობად. და ყოველი, რაც ქვეყანაზეა, დაიღუპება. +

18და დავდებ ჩემს აღთქმას შენთან: შეხვალთ კიდობანში შენ და შენი ძეები, და შენი ცოლი და შენს ძეთა ცოლები შენთან ერთად.

19და ყოველთაგან, რაც ცოცხალია, ყოველ ხორციელთაგან, ორ-ორი უნდა შეიყვანო კიდობანში, რომ შენთან ერთად გადარჩნენ ცოცხალი; და ერთი მამალი უნდა იყოს და ერთი დედალი. +

20ფრინველისაგან მისი გვარისამებრ და პირუტყვისაგან მისი გვარისამებრ, მიწის ყოველი ქვეწარმავლისაგან მისი გვარისამებრ ორ-ორნი მოვლენ შენთან ყოველი გვარისაგან, რათა ცოცხალი გადარჩნენ.

21და აიღე ყოველი საჭმელი, რაც იჭმევა, და მოაგროვე შენთან და იყოს შენთვის და მათთვის საზრდოდ.“

22და გააკეთა ნოემ ყოველივე, როგორც უბრძანა ღმერთმა, ისე გააკეთა მან. +

7

7^1და უთხრა უფალმა ნოეს: „შედი შენ და მთელი შენი სახლეული კიდობანში, რადგან გიხილე შენ მართალ კაცად ჩემს წინაშე მთელს ამ მოდგმაში +

2ყოველი წმიდა პირუტყვისაგან შეიყვანე შვიდ-შვიდი – მამალი და დედალი, და პირუტყვისაგან, რომელიც არაა წმიდა, ორ-ორს – მამლსა და დედალს. +

3აგრეთვე ცის ფრინველთაგან შვიდ-შვიდს – მამალსა და დედალს, რათა იცოცხლოს მათმა შთამომავლობამ მთელს მიწის პირზე.

4რადგან შვიდი დღის შემდეგ ვაწვიმებ მიწაზე ორმოც დღესა და ორმოც ღამეს, და პირისაგან მიწისა წარვხოცავ ყოველ არსებას, რაც კი შემიქმნია.“

5და გააკეთა ნოემ ყოველივე, რაც უბრძანა მას უფალმა.

6და ნოე იყო ექვსასი წლისა, როდესაც მოვიდა წარღვნის წყალი მიწაზე.

7და შევიდნენ კიდობანში წარღვნისაგან თავშესაფარებლად ნოე და მისი ცოლი, და მისი ძენი, და მის ძეთა ცოლები, +

8წმიდა და უწმიდური პირუტყვი, ყოველი ფრინველი და ქვეწარმავალი,

9ორ-ორნი შევიდნენ ნოესთან კიდობანში მამალი და დედალი, როგორც უბრძანა ღმერთმა ნოეს. +

10და შვიდი დღის შემდეგ წარღვნის წყალი მოვიდა ქვეყანაზე.

11ნოეს ცხოვრების მეექვსასე წლის მეორე თვის მეჩვიდმეტე დღეს იჩქეფეს უფსკრულის დიდმა წყაროებმა და გაიხსნენ ცის სარკმელნი. +

12და იყო წვიმა მიწაზე ორმოცი დღე და ორმოცი ღამე.

13და იმ დღეს შევიდნენ კიდობანში ნოე, სემი, ქამი და იაფეთი, და ნოეს ცოლი და მისი ვაჟების ცოლები მათთან ერთად,

14ისინი და ყოველი ცხოველი თავისი გვარისამებრ, ყოველი პირუტყვი თავისი გვარისამებრ, ყოველი ქვეწარმავალი, რომელიც ქვემძრომობს მიწაზე, თავისი გვარისამებრ, და ყოველი ფრინველი თავისი გვარისამებრ, ყოველი ჩიტი, ყოველი ფრთოსანი.

15და შევიდნენ ნოესთან კიდობანში ორ-ორი ყოველ ხორციელთაგან, რომელშიც იყო სული სიცოცხლისა.

16და შემავალი მამალი და დედალი ყოველი ხორციელისაგან შევიდა, როგორც უბრძანა მას ღმერთმა. და დახშა უფალმა კიდობანი. +

17და იყო წარღვნა ორმოცი დღე მიწაზე, და ადიდდა წყალი და მიწიდან მაღლა ასწია კიდობანი.

18და გაძლიერდა წყალი, და მეტისმეტად ადიდდა მიწაზე, და წავიდა კიდობანი წყლის ზედაპირზე.

19და წყალი გაძლიერდა მეტისმეტად მიწაზე, და დაიფარა ყოველი მთა მაღალი, რაც კი იყო ცისქვეშეთში.

20თხუთმეტი წყრთით აიწია წყალმა მათზე და დაფარა მთები.

21და დაიღუპა ყოველი ხორციელი, რომელიც მოძრაობს მიწაზე: ფრინველთაგან, პირუტყვთაგან, ცხოველთაგან და ყოველ ქვეწარმავალთაგან, რომელიც ქვემძრომობს მიწაზე, აგრეთვე ყოველი ადამიანი. +

22ყოველივე, რასაც კი სიცოცხლის სუნთქვა ჰქონდა ნესტოებში, ყოველივე, რაც ხმელეთზე იყო, დაიღუპა.

23აღიგავა ყოველივე არსებული, რაც მიწის პირზე იყო; ადამიანიდან პირუტყვამდე, ქვეწარმავლამდე და ცის ფრინველამდე აღიგავნენ მიწიდან. და გადარჩნენ მხოლოდ ნოე და მის კიდობანში მყოფნი. +

24და ძლიერდებოდა წყალი ას ორმოცდაათი დღე.

8

8^1და გაიხსენა ღმერთმა ნოე და ყოველი ცხოველი, და ყოველი პირუტყვი, რომელიც იყო ნოესთან კიდობანში, და მოავლინა ღმერთმა ქარი მიწაზე, და დაცხრა წყალი. +

2და დაიხშნენ უფსკრულის წყაროები და ცის სარკმელები. და შეწყდა წვიმა ციდან. +

3და უკუიქცა წყალი მიწიდან, და დაიწყო კლება წყალმა ას ორმოცდამეათე დღეს.

4და დაესვენა კიდობანი არარატის მთაზე მეშვიდე თვის მეჩვიდმეტე დღეს. +

5და წყალი იკლებდა მეათე თვემდე. მეათე თვის პირველ დღეს გამოჩნდნენ მთის მწერვალები.

6და ორმოცი დღის დასასრულს გააღო ნოემ კიდობნის სარკმელი, რომელიც გაუკეთა.

7და გამოუშვა ყორანი. მიფრინავდა ის და უკან ბრუნდებოდა, ვიდრე დაშრებოდა წყალი მიწის ზედაპირზე.

8და შემდეგ გაუშვა მტრედი, რომ ენახა, თუ დაიკლო წყალმა მიწის პირზე.

9და ვერ იპოვა მტრედმა ფეხის მოსაკიდი, და დაბრუნდა მასთან კიდობანში, რადგან წყალი ჯერ კიდევ იყო მიწის პირზე. და მან გაიწოდა ხელი, აიყვანა იგი და შეიყვანა თავისთან კიდობანში.

10და მოიცადა კიდევ შვიდი დღე და კვლავ გაუშვა მტრედი კიდობნიდან.

11და დაბრუნდა მასთან მტრედი საღამოს ჟამს და მას ზეთისხილის რტო ეჭირა პირში. და ამით შეიტყო ნოემ, რომ წყალი დამცხრალიყო მიწაზე.

12და მოიცადა კიდევ შვიდი დღე და კვლავ გაუშვა მტრედი კიდობნიდან. და ის აღარ დაბრუნებულა უკან.

13ნოეს დაბადებიდან ექვსას მეერთე წელს, პირველი თვის პირველ დღეს, დაშრა წყალი მიწაზე. და ნოემ მოაცილა სახურავი კიდობანს და იხილა, რომ გამშრალიყო მიწის პირი.

14და მეორე თვის ოცდამეშვიდე დღეს გამოშრა მიწა.

15და უთხრა ღმერთმა ნოეს:

16„გამოდით კიდობნიდან შენ და შენი ცოლი, და შენი ძეები თავიანთი ცოლებით.

17ყოველი ცხოველი, რომელიც შენთანაა ყოველ ხორციელთაგან, ფრინველთაგან და პირუტყვთაგან და მიწის ქვემძრომ ქვეწარმავალთაგან, გამოიყვანე. მოეფინონ მიწას, ინაყოფიერონ და გამრავლდნენ.“ +

18და გამოვიდა ნოე, და მისი ძენი, და მისი ცოლი, და მის ძეთა ცოლები მასთან ერთად. +

19და ყოველი ცხოველი, ყოველი ქვეწარმავალი, ყოველი ფრინველი და ყოველი, რაც მოძრაობს ქვეყანაზე, თავ-თავის გვარის მიხედვით გამოვიდნენ კიდობნიდან.

20და აუშენა ნოემ სამსხვერპლო უფალს და აიღო ყოველი წმიდა პირუტყვისაგან და ყოველი წმიდა ფრინველისგან, და აიტანა სრულადდასაწველნი სამსხვერპლოზე. +

21და იყნოსა უფალმა კეთილსურნელება, და თქვა უფალმა თავის გულში: „აღარ დავწყევლი კვლავ მიწას ადამიანის გამო, თუმცა სიყრმიდანვეა მისი გულისწადილი მიდრეკილი ბოროტებისაკენ. და მეტად აღარ გავანადგურებ ყოველ ცოცხალ არსებას ისე, როგორც გავაკეთე. +

22ვიდრე დედამიწა იქნება, არ გაუქმდება თესვა და მკა, სიცივე და სიცხე, ზაფხული და ზამთარი, და დღე და ღამე!“ +

9
ღმერთის აღთქმა ნოესთან

9^1და აკურთხა ღმერთმა ნოე და მისი ძენი, და უთხრა მათ: „ინაყოფიერეთ და იმრავლეთ, და აღავსეთ მიწა.“ +

2და ყველა ცხოველს, ცის ყველა ფრინველს, და ყოველივეს, რაც იძვრის მიწაზე, ჰქონდეს თქვენი შიში და ძრწოლა. და ყოველი თევზი ზღვისა თქვენს ხელთაა მოცემული. +

3ყოველი მოძრავი ცოცხალი არსება საჭმელი იყოს თქვენთვის, როგორც მწვანე ბალახი. თქვენ გაძლევთ ყველაფერს. +

4მხოლოდ ხორცს მისი სულითურთ და მისი სისხლითურთ ნუ შეჭამთ. +

5და თქვენს სისხლს მოვიკითხავ ყოველი ცხოველისაგან და ადამიანის ხელისაგან, მისი ძმის ხელისაგან მოვიკითხავ ადამიანის სულს. +

6და ადამიანის სისხლის დამღვრელის სისხლი ადამიანის მიერვე დაიღვრება, რადგან ღვთის ხატად შეიქმნა ადამიანი. +

7და თქვენ კი ინაყოფიერეთ და იმრავლეთ, მოშენდით მიწაზე და მომრავლდით მასზე“. +

8და უთხრა ღმერთმა ნოეს და მის ძეებს მასთან ერთად:

9„მე ვდებ ჩემს აღთქმას თქვენთან და თქვენს შთამომავლობასთან თქვენს შემდეგ,

10და ყოველ ცოცხალ არსებასთან, რომელიც კი თქვენთანაა: ფრინველთან, პირუტყვთან, მიწის ყოველ ცხოველთან, რომელნიც თქვენთან არიან, კიდობნიდან ყოველ გამოსულთან. +

11და მე ვდებ ჩემს აღთქმას თქვენთან, რომ ამიერიდან აღარ მოისპობა წარღვნის წყლებით არც ერთი ხორციელი და მეტად აღარ მოხდება წარღვნა მიწის დასაღუპავად.“

12და თქვა ღმერთმა: „ეს არის ნიშანი აღთქმისა, რომელსაც ვდებ თქვენთან და ყოველ ცოცხალ არსებასთან, აღთქმა სამარადისო იმ თაობებთან, რომლებიც მოვლენ.

13ჩემი ცისარტყელა ჩავდევი ღრუბელში ჩემსა და მიწას შორის აღთქმის ნიშნად.

14და როცა გადავაფარებ ღრუბელს მიწას, მაშინ გამოჩნდება ღრუბელში ცისარტყელა,

15გავიხსენებ ჩემს აღთქმას, რომელიცაა ჩემსა და თქვენს შორის, ყოველ ცოცხალ არსებასა და ხორციელს შორის, და მეტად აღარ მოვა წარღვნის წყალი ყოველი ხორციელის დასაღუპავად.

16და იქნება ცისარტყელა ღრუბელში, და ვიხილავ მას, რათა გავიხსენო საუკუნო აღთქმა ღმერთსა და ყოველ ხორციელ სულდგმულს შორის, რაც კი მიწაზეა“.

17და უთხრა ღმერთმა ნოეს: „ეს არის ნიშანი აღთქმისა, რომელიც დავადგინე ჩემსა და ყოველ ხორციელს შორის, რაც კი მიწაზეა“.

ნოეს ძენი

18და იყვნენ ესენი ძენი ნოესი, გამოსულნი კიდობნიდან: სემი, ქამი და იაფეთი. და იყო ქამი მამამთავარი ქანაანისა.

19ესენი იყვნენ ნოეს სამნი ძენი, და მათგან განევრცო მოსახლეობა მთელ მიწაზე.

20და იწყო ნოემ, მიწისმუშაკმა, ვენახის გაშენება.

21და შესვა ღვინო, დათვრა და გაშიშვლდა თავის კარავში.

22და იხილა ქამმა, ქანაანის მამამ, თავისი მამის სიშიშვლე, და უთხრა ეს თავის ორ ძმას. +

23და აიღეს სემმა და იაფეთმა მამის სამოსელი, და დაიდეს მხრებზე, და წავიდნენ პირშექცევით და დაფარეს თავიანთი მამის სიშიშვლე. და რადგან პირი უკან ჰქონდათ შექცეული, თავიანთი მამის სიშიშვლე არ დაუნახავთ.

24და გამოფხიზლდა ნოე ღვინისაგან და შეიტყო, თუ როგორ მოექცა მას უმცროსი ძე.

25და თქვა: „წყეულიმც იყოს ქანაანი! მსახურთა მსახური იყოს თავისი ძმებისათვის.“

26და თქვა: „კურთხეულია უფალი, ღმერთი სემისა. და იყოს ქანაანი მისი მსახური. +

27და განავრცოს ღმერთმა იაფეთი და დაემკვიდროს სემის კარვებში, და იყოს ქანაანი მისი მსახური“ +

28და იცოცხლა ნოემ წარღვნის შემდეგ სამას ორმოცდაათი წელი.

29და იყო ნოეს სრული ხანი ცხრაას ორმოცდაათი წელი და მოკვდა.

10

ნოეს ძეთა შთამომავლობა

10^1ეს არის ნოეს ძეთა – სემის, ქამისა და იაფეთის მოდგმა, რომლებმაც წარღვნის შემდეგ შვეს შვილები: +

იაფეთიანები

2იაფეთის ძენი: გომერი და მაგოგი, მადაი და იავანი, თუბალი, მეშექი და თირასი. +

3და გომერის ძენი: აშქენაზი, რიფათი და თოგარმა.

4და იავანის ძენი: ელიშა და თარშიში, ქითიმი და როდანიმი. +

5და მათგან დასახლდნენ ხალხთა კუნძულები თავ-თავის ქვეყნებში, თითოეული თავისი ენის მიხედვით, თავ-თავის საგვარეულოებში, თავიანთ ხალხებს შორის.

ქამიანები

6ქამის ძენი: ქუში და მიცრაიმი, ფუტი და ქანაანი.

7და ქუშის ძენი: სება, ხავილა, საბთა, რაყმა და საბთექა. და ძენი რაყმასი: შება და დედანი.

8და ქუშმა შვა ნიმროდი. მან იწყო თავისი ძალოვანების გამოჩენა მიწაზე. +

9ის იყო ძალოვანი მონადირე უფლის წინაშე. ამიტომაც თქმულა: „ნიმროდივით ძალოვანი მონადირეა უფლის წინაშე.“

10და მისი მეფობის დასაბამი იყო: ბაბილონი, ერექი, აქადი და ქალნე შინყარის ქვეყანაში. +

11ამ ქვეყნიდან წავიდა ის აშურში და ააშენა იქ ნინევე, რეხობოთ-ყირი, ქალახი,

12და რესენი, რომელიც იყო ნინევესა და ქალახს შორის, დიდი ქალაქი.

13მიცრაიმი იყო მამა ლუდელთა, ყანამელთა, ლეჰაბელთა, ნაფთუხელთა,

14ფათრუსელთა, ქასლუხელთა (საიდანაც გამოვიდნენ ფილისტიმელები) და ქაფთორელთა. +

15და ქანაანს ეყოლა ციდონი, მისი პირმშო, და ხეთი.

16იებუსეველნი, ამორეველნი, გირგაშელნი,

17ხიველნი, ყარკელნი, სინელნი,

18არვადელნი, ცემარელნი და ხამათელნი. და შემდგომ განიფანტნენ ქანაანელთა ტომები.

19და იყო ქანაანელთა საზღვარი ციდონიდან გერარის მიმართულებით ღაზამდე, სოდომის, გომორას, ადმას და ცებოიმის მიმართულებით ლაშაყამდე.

20ესენი იყვნენ ძენი ქამისა თავ-თავის საგვარეულოთა და ენათა მიხედვით, თავ-თავის ქვეყანაში, თავ-თავის ხალხებში.

სემიანები

21და სემსაც, ყებერის ყველა შვილის მამას, იაფეთის უფროს ძმას, შეეძინა შვილები. +

22სემის ძენი: ყელამი, აშური, არფაქშადი, ლუდი და არამი. +

23და არამის ძენი: ყუცი, ხული, გეთერი და მაში.

24და არფაქშადს შეეძინა შალახი, და შალახს ყებერი.

25და ყებერს შეეძინა ორი ძე: სახელი ერთისა ფელეგი, რადგან მის დღეებში გაიყო ქვეყანა. და სახელი მისი ძმისა იოკტანი. +

26და იოკტანს შეეძინა ალმოდადი, შალეფი, ხაცარმავეთი და იერახი,

27ჰადორამი, უზალი და დიკლა,

28ყობალი, აბიმაელი და შება,

29ოფირი, ხავილა და იობაბი. ესენი ყველანი იოკტანის ძენი იყვნენ.

30და მათი დასახლება იყო მეშაყიდან სეფარის მიმართულებით აღმოსავლეთის მთამდე. +

31ესენი იყვნენ ძენი სემისა თავ-თავის საგვარეულოთა, ენათა მიხედვით, თავ-თავის ქვეყანაში, თავ-თავის ხალხებში.

32ეს არის ნოეს ძეთა შთამომავლობა, თავ-თავის ხალხებში, თავ-თავის მოდგმათა მიხედვით. და წარღვნის შემდეგ მათგან განშტოვდნენ ხალხთა კუნძულები მთელ მიწაზე.

11

ბაბილონის გოდოლი

11^1და ჰქონდა მთელ ქვეყანას ერთი ენა და ერთი სიტყვა.

2და როცა დაიძრნენ აღმოსავლეთიდან, შინყარის ქვეყანაში ჰპოვეს ველი და დამკვიდრდნენ იქ.

3და თქვეს: „მოდი, გავაკეთოთ აგურები და გამოვწვათ ცეცხლში“. და ჰქონდათ აგური ქვის ნაცვლად და ფისი – კირად. +

4და თქვეს: „მოდი, ავიშენოთ ქალაქი და გოდოლი, რომლის თავიც ზეცას მისწვდება. და ასე შევიქმნათ სახელი, ვიდრე გავიფანტებით მთელი ქვეყნის პირზე“. +

5და ჩამოვიდა უფალი, რათა ენახა ქალაქი და გოდოლი, რომელსაც აშენებდნენ ადამიანების ძეები.

6და თქვა უფალმა: „ერთი ხალხია ეს და ერთი ენა აქვთ. და დაიწყეს ამის კეთება. და ახლა მათთვის აღარაფერი არ იქნება მიუღწეველი.

7ჩავიდეთ და ავურიოთ მათ ენა, რომ ადამიანებმა ვერ გაუგონ ერთმანეთს“. +

8და გაფანტა უფალმა ისინი იქიდან მიწის ზურგზე და მათ შეწყვიტეს ქალაქის შენება.

9ამიტომ ეწოდა მას სახელად ბაბილონი, რადგან იქ აღრია უფალმა ენები და იქიდან გაფანტა ისინი მიწის პირზე.

აბრამის წარმოშობა

10ეს არის სემის შთამომავლობა: სემი იყო ასი წლისა, როდესაც, წარღვნიდან ორი წლის შემდეგ შვა არფაქშადი. +

11და იცოცხლა სემმა არფაქშადის დაბადების შემდეგ ხუთასი წელი, და კვლავ შვა ძენი და ასულნი.

12ოცდათხუთმეტი წლის იყო არფაქშადი, როდესაც შვა შელახი.

13და იცოცხლა არფაქშადმა შელახის დაბადების შემდეგ ოთხას სამი წელიწადი, და კვლავ შვა ძენი და ასულნი.

14ოცდაათი წლის იყო შელახი, როდესაც შვა ყებერი.

15და იცოცხლა ყებერმა შელახის დაბადების შემდეგ ოთხას სამი წელი, და კვლავ შვა ძენი და ასულნი.

16ოცდათოთხმეტი წლის იყო ყებერი, როდესაც შეეძინა ფელეგი.

17და იცოცხლა ყებერმა ფელეგის დაბადების შემდეგ ოთხას ოცდაათი წელი, და კვლავ შვა ძენი და ასულნი.

18ოცდაათი წლის იყო ფელეგი, როდესაც შვა რეღუ.

19და იცოცხლა ფელეგმა რეღუს დაბადების შემდეგ ორას ცხრა წელი, და კვლავ შვა ძენი და ასულნი.

20ოცდათორმეტი წლის იყო რეღუ, როდესაც შეეძინა სერუგი.

21და იცოცხლა რეღუმ სერუგის დაბადების შემდეგ ორას შვიდი წელი, და კვლავ შვა ძენი და ასულნი.

22ოცდაათი წლის იყო სერუგი, როდესაც შვა ნახორი.

23და იცოცხლა სერუგმა ნახორის დაბადების შემდეგ ორასი წელი, და კვლავ შვა ძენი და ასულნი.

24ოცდაცხრა წლის იყო ნახორი, როდესაც შვა თერახი.

25და იცოცხლა ნახორმა თერახის დაბადების შემდეგ ას ცხრამეტი წელი, და კვლავ შვა ძენი და ასულნი.

26და იცოცხლა თერახმა სამოცდაათი წელი, და შვა აბრამი, ნახორი და ხარანი. +

27და ეს არის თერახის შთამომავლობა: თერახმა შვა აბრამი, ნახორი და ხარანი; და ხარანმა შვა ლოტი.

28და მოკვდა ხარანი თერახის, მამამისის, სიცოცხლეშივე, თავისი შობის ქვეყანაში, ქალდეველთა ურში.

29და მოიყვანეს აბრამმა და ნახორმა ცოლები. აბრამის ცოლს ერქვა სარაი, ხოლო ნახორის ცოლს – მილქა, ასული ხარანისა, რომელიც იყო მილქასა და ისქას მამა.

30და იყო სარაი ბერწი, და არ ჰყავდა შვილი. +

31და წაიყვანა თერახმა აბრამი – თავისი ძე, და ლოტი – ხარანის ძე, თავისი შვილიშვილი და სარაი – თავისი რძალი, აბრამის, თავისი ძის ცოლი, და მათთან ერთად გავიდა ქალდეველთა ურიდან, რომ წასულიყო ქანაანის ქვეყანაში, და მივიდნენ ხარანამდე, და იქ დამკვიდრდნენ.

32თერახმა იცხოვრა ორას ხუთი წელი და თერახი ხარანში მოკვდა.

12

აბრამის მოწოდება

12^1და უთხრა უფალმა აბრამს: „დატოვე შენი ქვეყანა, შენი შობის ადგილი და შენი მამის სახლი, და წადი იმ ქვეყანაში, რომელსაც გიჩვენებ. +

2და გაქცევ დიდ ერად, და გაკურთხებ, და განვადიდებ შენს სახელს და იქნები კურთხეული.

3და ვაკურთხებ შენს მაკურთხებელს და დავწყევლი შენს მაწყევარს. და შენში იკურთხება მიწის ყოველი ტომი“. +

4და წავიდა აბრამი, როგორც უთხრა მას უფალმა, და მასთან ერთად წავიდა ლოტიც. და იყო აბრამი სამოცდათხუთმეტი წლისა ხარანიდან გასვლისას.

5და წაიყვანა აბრამმა სარაი, თავისი ცოლი, ლოტი, თავისი ძმისწული, ყველა მსახური, რომელნიც შეიძინა, და მთელი ქონება, რომელიც მოიხვეჭა ხარანში, და წავიდნენ ქანაანის ქვეყანაში, და მივიდნენ იქ.

6და გადაიარა აბრამმა ის ქვეყანა შექემის ადგილამდე, მორეს მუხამდე. და ქანაანელნი ცხოვრობდნენ მაშინ იმ ქვეყანაში. +

7და გამოეცხადა უფალი აბრამს და უთხრა: „შენს შთამომავლობას მივცემ ამ ქვეყანას“. და აბრამმა იქ აუშენა სამსხვერპლო უფალს, რომელიც გამოეცხადა მას. +

8და წავიდა იქიდან მთისაკენ, ბეთელის აღმოსავლეთით, და გაშალა იქ კარავი. ბეთელი იყო დასავლეთით, ხოლო ჰაღაი აღმოსავლეთით და იქ აუშენა სამსხვერპლო უფალს, და მოუხმო უფლის სახელს.

9და დაიძრა აბრამი და გააგრძელა სვლა სამხრეთისაკენ.

აბრამი ეგვიპტეში

10და იყო შიმშილი იმ ქვეყანაში და წავიდა აბრამი საცხოვრებლად ეგვიპტეში, რადგან შიმშილი ძალზე მძვინვარებდა. +

11და როცა მიუახლოვდა ეგვიპტეს, აბრამმა უთხრა სარაის: „ვიცი, რომ ძალიან ლამაზი ქალი ხარ.

12დაგინახავენ ეგვიპტელნი და იტყვიან, მისი ცოლიაო, მე მომკლავენ, შენ კი ცოცხალს დაგტოვებენ.

13ამიტომ თქვი რა, რომ შენ ჩემი და ხარ, რათა შენს გამო გადავრჩე და იცოცხლოს ჩემმა სულმა შენი წყალობით.“ +

14და როცა მივიდა აბრამი ეგვიპტეში, ეგვიპტელებმა დაინახეს, რომ ეს ქალი ძალიან ლამაზი იყო.

15დაინახეს ის ფარაონის დიდებულებმა, შეაქეს იგი ფარაონის წინაშე; და წარდგენილ იქნა ეს ქალი ფარაონის კარზე.

16და აბრამს კარგად ექცეოდნენ მისი ცოლის გულისათვის. და მას ჰყავდა ცხვარი და პირუტყვი, სახედრები და აქლემები, მსახურნი და მხევალნი. +

17და დიდი სენი შეჰყარა უფალმა ფარაონს და მის სახლს სარაის, აბრამის ცოლის, გამო. +

18და მოიხმო ფარაონმა აბრამი, და უთხრა: „ეს რა მიყავი! რად არ მითხარი, რომ შენი ცოლი იყო იგი?

19რადა თქვი, ჩემი და არისო? მე ხომ მის ცოლად მოყვანას ვაპირებდი! აჰა, შენი ცოლი, წაიყვანე და წადით აქედან!“

20და ამცნო ფარაონმა ეს ხალხს. და გაისტუმრეს აბრამი და მისი ცოლი, და წაიღეს მათ, რაც ებადათ.

13
აბრამის დაბრუნება ეგვიპტიდან

13^1და წავიდა აბრამი ეგვიპტიდან ნეგებისაკენ თავის ცოლთან და ლოტთან ერთად. თან ჰქონდა ყველაფერი, რაც ებადა.

2აბრამი ძალზე მდიდარი იყო საქონლის ჯოგებითა და ოქრო-ვერცხლით. +

3გაემგზავრა ნეგებიდან ბეთელისაკენ, იმ ადგილამდე, სადაც უწინ მისი კარავი იყო ბეთელსა და ჰაღაის შორის, +

4იმ ადგილამდე, სადაც მან პირველად ააგო სამსხვერპლო და იქ მოუხმო აბრამმა უფლის სახელს. +

5და ლოტსაც, რომელიც აბრამთან ერთად მიდიოდა, ჰყავდა მსხვილფეხა და წვრილფეხა საქონელი და ჰქონდა კარვები.

6და ვერ იტევდა მათ ქვეყანა ერთად, რადგან დიდძალი ქონება ჰქონდათ და არ შეეძლოთ ერთად ცხოვრება. +

7და ატყდა დავა აბრამისა და ლოტის მწყემსთა შორის. იმ დროს ქანაანელები და ფერიზელები ცხოვრობდნენ იმ ქვეყანაში. +

8და უთხრა აბრამმა ლოტს: „ნუ იქნება ჩემსა და შენს შორის, ჩემს და შენს მწყემსებს შორის დავა, რადგან ჩვენ ძმები ვართ.

9განა მთელი ქვეყანა შენს წინ არ არის? გავიყაროთ და, თუ შენ მარცხნივ წახვალ, მე მარჯვნივ წავალ; თუ შენ მარჯვნივ წახვალ, მე მარცხნივ წავალ.“

10და აღაპყრო ლოტმა თვალები და იხილა იორდანეს მთელი ხეობა, რომელიც მთლიანად სარწყავი იყო ცოყარის მისადგომებამდე; ვიდრე უფალი მოსპობდა სოდომსა და გომორას, იგი იყო როგორც სამოთხე უფლისა, როგორც ქვეყანა ეგვიპტისა. +

11და ამოირჩია ლოტმა თავისთვის იორდანეს მთელი ხეობა, და წავიდა ლოტი აღმოსავლეთისაკენ, და განცალკევდა კაცი თავისი ძმისაგან.

12და აბრამი დაემკვიდრა ქანაანის ქვეყანას, ხოლო ლოტი დაემკვიდრა ხეობის ქალაქებში და გაშალა თავისი კარვები სოდომამდე.

13და მკვიდრნი სოდომისა ბოროტები იყვნენ და ძალზე სცოდავდნენ ღვთის წინაშე. +

14და უთხრა უფალმა აბრამს ლოტთან მისი განცალკევების შემდეგ: „აღაპყრე თვალები, და გაიხედე იმ ადგილიდან, სადაც ცხოვრობ, ჩრდილოეთისა და სამხრეთისაკენ, აღმოსავლეთისა და დასავლეთისაკენ.

15რადგან მთელ ქვეყანას, რომელსაც ხედავ, შენ მოგცემ და შენს თესლს უკუნისამდე. +

16და გავამრავლებ შენს თესლს, როგორც მტვერს მიწისას. და თუ ვინმე შეძლებს მტვრის აღრიცხვას, მაშინ შენი შთამომავლობაც აღირიცხება. +

17და ადექი და მოიარე ეს ქვეყანა, მისი სიგრძე და განი, რადგან შენ მოგცემ მას.“

18და აშალა კარვები აბრამმა და მივიდა და დასახლდა მამრეს მუხნარში, რომელიც ხებრონშია. და აუშენა იქ სამსხვერპლო უფალს. +

14

აბრამი იხსნის ლოტს

14^1და შინყარის მეფის ამრაფელის მეფობის დროს არიოქმა – ელასარის მეფემ, ქედორ-ლაღომერმა – ყელამის მეფემ და თიდყალმა – გოიმის მეფემ +

2დაიწყეს ომი სოდომის მეფე ბერაყთან, გომორას მეფე ბირშაყთან, ადმას მეფე შინაბთან, ცებოიმის მეფე შემებერთან და ბელაყის ანუ ცოყარის მეფესთან. +

3ყველა ესენი შეერთდნენ სიდიმის ველზე, (სადაც ახლა მარილოვანი ზღვაა).

4თორმეტ წელს ემონებოდნენ ისინი ქედორ-ლაღომერს, ხოლო მეცამეტე წელს ამბოხდნენ.

5და მეთოთხმეტე წელს მოვიდა ქედორ-ლაღომერი მასთან მყოფ მეფეებთან ერთად და გაანადგურეს რეფაიმელნი ყაშთაროთ-კარნაიმში, ზუზელნი ჰამში, ემიელნი შავე-კირიათაიმში

6და ხორიელები სეყირის მთებში ელ-ფარანამდე, უდაბნოსთან.

7და უკან მობრუნებისას მივიდნენ ყენ-მიშფატთან, ეს კადეშია, და გაანადგურეს ყამალეკის მთელი ქვეყანა, და აგრეთვე ამორეველნი, ხაცეცონ-თამარის მკვიდრნი.

8და გამოვიდნენ სოდომის, გომორას, ადმას, ცებოიმის, ბელაყის ანუ ცოყარის მეფეები, და სიდიმის ველზე გაუმართეს ბრძოლა

9ყელამის მეფე ქედორ-ლაღომერს, გოიმის მეფე თიდყალს, შინყარის მეფე ამრაფელს და ელასარის მეფე არიოქს. ოთხი მეფე ხუთის წინააღმდეგ.

10სიდიმის ველზე იყო უამრავი ფისის ორმო. და უკუიქცნენ სოდომისა და გომორას მეფენი და ჩაცვივდნენ იქ. და დანარჩენნი უკუიქცნენ მთებში.

11და წაიღეს სოდომისა და გომორას მთელი ქონება და მთელი საზრდო, და წავიდნენ.

12და წაიყვანეს აბრამის ძმისწული ლოტიც, მცხოვრები სოდომში და მთელი მისი ქონება, და წავიდნენ.

13და მოვიდა ლტოლვილი და მოუტანა ამბავი ებრაელ აბრამს. მაშინ იგი ბინადრობდა მუხნარში, რომელიც ეკუთვნოდა ამორეველ კაცს, მამრეს, ეშქოლისა და ყანერის ძმას. ისინი აბრამის მოკავშირენი იყვნენ. +

14როცა გაიგო აბრამმა, რომ მისი ძმისწული წაეყვანათ ტყვედ, აღჭურვა თავის სახლში შობილი სამას თვრამეტი მსახური, და სდია მტერს დანამდე. +

15და დარაზმა აბრამმა თავისი კაცები ღამით და გაიყვანა მათ წინააღმდეგ, და გაანადგურა ისინი, და სდია მათ ხობამდე, რომელიც დამასკოს მარცხნივაა.

16და დაიბრუნა მთელი ქონება და აგრეთვე თავისი ძმისწული, ლოტი, მთელი მისი ქონებითა; ქალები და ხალხი.

ღმერთი ეცხადება აბრამს

ცისა და მიწის უფლად და პატრონად

17და გამოვიდა მეფე სოდომისა მის შესახვედრად შავეს ველზე (ეს არის სამეფო ველი) ქედორლაღომერისა და მასთან მყოფ მეფეებზე გამარჯვების შემდეგ. +

18და მელქიცედეკმა, შალემის მეფემ, გამოიტანა პური და ღვინო. და იყო ის მღვდელი მაღალი ღმერთისა. +

19და აკურთხა იგი და თქვა: „კურთხეულია აბრამი მაღალი ღმერთის, ცისა და მიწის მეუფის მიერ.

20და კურთხეულია მაღალი ღმერთი, რომელმაც ხელში ჩაგიგდო შენი მტრები.“ და მისცა მას აბრამმა ყველაფრის მეათედი. +

21და უთხრა სოდომის მეფემ აბრამს: „მომეცი მე ხალხი, და ქონება დაიტოვე შენთვის.“

22და უთხრა აბრამმა სოდომის მეფეს: „ავაპყრობ ჩემს ხელებს უფლის მიმართ, მაღალი ღმერთისა, ცისა და მიწის მეუფისა,

23თუ ძაფიდან ფეხსამოსის თასმამდე რამე ავიღო იქიდან, რაც შენია, რომ არ გათქმევინო, მე გავამდიდრეო აბრამი,

24გარდა იმისა, რაც ჭამეს ჭაბუკებმა და რაც ჩემთან წამოსულებს ერგოთ წილად – ყანერს, ეშქოლსა და მამრეს, წაიღონ მათ თავ-თავიანთი წილი.

15
ღვთის აღთქმა აბრამთან

15^1ამ ამბების შემდეგ აბრამს ხილვაში ესმა სიტყვა უფლისა: „ნუ გეშინია, აბრამ, მე ვარ მფარველი შენი. ძალზე დიდია შენი საზღაური!“ +

2და უთხრა აბრამმა: „ბატონო უფალო, რა შეგიძლია მომცე, როცა უშვილოდ გადავდივარ და ჩემი მემკვიდრე ეს დამასკოელი ელიეზერია?“ +

3და თქვა აბრამმა: „შენ არ მოგიცია შთამომავალი და ჩემი მსახური, რომელიც ჩემს სახლშია შობილი, გახდება ჩემი მემკვიდრე.“

4და იყო სიტყვა უფლისა მის მიმართ: „არ გახდება იგი შენი მემკვიდრე, არამედ შენგან გამოსული იქნება შენი მემკვიდრე.“ +

5და გაიყვანა იგი გარეთ და უთხრა: „ახედე ზეცას და დაითვალე ვარსკვლავები, თუ ძალგიძს აღრიცხვა მათი.“ და უთხრა მან: „ასე იქნება შენი შთამომავლობაც“. +

6და ერწმუნა იგი უფალს, და ეს შეერაცხა მას სიმართლედ.

7და უთხრა მას უფალმა: „მე ვარ უფალი, რომელმაც გამოგიყვანა ქალდეველთა ურიდან, რათა მოგცე ეს ქვეყანა სამკვიდრებლად.“

8და მან უპასუხა: „ბატონო უფალო, საიდან უნდა გავიგო, რომ მე დავიმკვიდრებ მას?“

9და უთხრა მას უფალმა: „მომიყვანე სამწლიანი დეკეული და სამწლიანი თხა, სამწლიანი ვერძი და გვრიტი და მტრედის ხუნდი.“

10და მიუყვანა ისინი, დაჭრა შუა-შუა და მიუწყო ისინი ერთმანეთის პირდაპირ. მხოლოდ ფრინველები არ დაუჭრია შუაზე. +

11და დააცხრნენ მტაცებელი ფრინველები მძორებს, მაგრამ აბრამმა განდევნა ისინი.

12და მზის ჩასვლისას მაგრად ჩაეძინა აბრამს. და მაშინ ძრწოლამ და დიდმა სიბნელემ მოიცვა იგი.

13და უთხრა უფალმა აბრამს: „იცოდე, რომ მდგმურებად იქნებიან შენი შთამომავალნი სხვის ქვეყანაში და დაიმონებენ მათ, და დაჩაგრავენ მათ ოთხას წელიწადს. +

14და ხალხს, რომელსაც ისინი დაემონებიან, მე განვსჯი. და შემდგომ ამისა გამოვლენ ისინი დიდი ქონებით.

15და შენ მიხვალ შენს მამებთან მშვიდობით და კეთილ სიბერეში დაიმარხები.

16და მეოთხე თაობა დაბრუნდება აქ, რადგან ჯერ არ ავსებულა ამორეველთა ურჯულოება.“ +

17როდესაც მზე ჩავიდა და სიბნელე ჩამოწვა, აჰა, თითქოს ღუმელი აბოლდაო და ცეცხლის ალმა გაიარა იმ ნაჭრებს შორის. +

18და იმ დღეს დადო აღთქმა უფალმა აბრამთან, და უთხრა: „შენი შთამომავლობისათვის მიმიცია ეს ქვეყანა, ეგვიპტის მდინარიდან ევფრატის დიდ მდინარემდე: +

19კენიელი, კენიზელი, კადმონელი,

20ხეთელი, ფერიზელი, რეფაიმელი,

21ამორეველი, ქანაანელი, გირგაშელი და იებუსეველი.“

16

ისმაელის დაბადება

16^1და სარაის, აბრამის ცოლს, არ უშვია მისთვის. და მას ჰყავდა ეგვიპტელი მხევალი, სახელად ჰაგარი.

2და უთხრა სარაიმ აბრამს: „უფალმა დამაბრკოლა შვილოსნობისაგან. შედი ჩემს მხევალთან. ეგებ გავშვილიანდე მისგან.“ და შეისმინა აბრამმა სარაის სიტყვები. +

3და მისცა სარაიმ, აბრამის ცოლმა, თავისი ეგვიპტელი მხევალი ჰაგარი თავის ქმარს ცოლად, ქანაანში მათი დამკვიდრების ათი წლის შემდეგ.

4და შევიდა იგი ჰაგართან, და დაორსულდა იგი. და როცა დაინახა ჰაგარმა, რომ ორსულად იყო, დამცირდა მისი ქალბატონი მის თვალში.

5და უთხრა სარაიმ აბრამს: „შენი ბრალია ჩემი დამცირება: მე მოგეცი ჩემი მხევალი შენს წიაღში; და როცა დაინახა, რომ ორსულადაა, დავმცირდი მის თვალში. და აწ უფალმა განსაჯოს ჩემსა და შენს შორის.“

6და უთხრა აბრამმა სარაის: „აჰა, შენს ხელთაა შენი მხევალი, და რაც გინდა, ის უყავი.“ და ჩაგრავდა მას სარაი, და ის გაექცა მას.

7და იპოვა იგი უფლის ანგელოზმა წყლის წყაროსთან უდაბნოში, შურის გზაზე.

8და ჰკითხა: „ჰაგარ, სარაის მხევალო, საიდან მოხვედი და სად მიდიხარ?“ და მან უპასუხა: „სარაის, ჩემს ქალბატონს, გავურბივარ.“

9და უთხრა მას უფლის ანგელოზმა: „დაბრუნდი შენს ქალბატონთან და დაემორჩილე მას.“

10და კიდევ უთხრა მას უფლის ანგელოზმა: „გავამრავლებ შენს შთამომავლობას, და ვერ აღირიცხება იგი სიმრავლისაგან.“ +

11და უთხრა მას უფლის ანგელოზმა: „აჰა, შენ ორსულადა ხარ და შობ ვაჟს, და ისმაელს უწოდებ სახელად, რადგან შეისმინა უფალმა შენი გასაჭირი.

12და იქნება იგი ველური კაცი; მისი ხელი იქნება ყველას წინააღმდეგ და ყველას ხელი იქნება მის წინააღმდეგ და თავისი ძმების წინ იცხოვრებს იგი.“

13და უწოდა სახელი უფალს, მასთან მოლაპარაკეს: „შენ ხარ ღმერთი, ჩემი მხილველი!“ რადგან თქვა: „ხომ ვნახე აქ კვალი ჩემი მხილველისა.“

14ამიტომ უწოდა ჭას „ბეერ-ლახაი-როი (მხილველის ჭა).“ იგი მდებარეობს კადეშსა და ბარედს შორის. +

15და უშვა ჰაგარმა აბრამს ძე. და უწოდა აბრამმა სახელად თავის ძეს, რომელიც უშვა მას ჰაგარმა, ისმაელი. +

16და აბრამი იყო ოთხმოცდაექვსი წლისა, როდესაც ისმაელი უშვა მას ჰაგარმა.

17
ღმერთი – უფალი ყოვლადძლიერი

17^1და იყო აბრამი ოთხმოცდაცხრამეტი წლისა, როცა გამოეცხადა მას უფალი და უთხრა: „მე ვარ ღმერთი ყოვლადძლიერი. იარე ჩემს წინ და იყავი უმწიკვლო. +

2და დავდებ ჩემს აღთქმას შენსა და ჩემს შორის, და გაგამრავლებ დიდად.“ +

3და დაემხო აბრამი პირქვე და უთხრა მას ღმერთმა:

4„აჰა, ჩემი აღთქმა შენთან: იქნები მრავალი ხალხის მამა. +

5და აღარ გერქმევა შენ სახელად აბრამი (ამაღლებული მამა), არამედ აბრაამი (მრავალთა მამა), რადგან მრავალი ხალხის მამად გაქცევ.

6და დიდად გაგამრავლებ და მრავალი ერი გამოვა შენგან, და მეფენი გამოვლენ შენგან. +

7და დავამყარებ ჩემს აღთქმას ჩემსა და შენს, და შენს შემდგომ, შენს შთამომავლობას შორის, მათ მოდგმაში, საუკუნო აღთქმად, რათა ვიყო შენი და, შენს შემდგომ, შენი შთამომავლობის ღმერთი. +

8და მოგცემთ შენ და, შენს შემდგომ, შენს შთამომავლობას, შენი ხიზნობის ქვეყანას – მთელი ქანაანის ქვეყანას – საუკუნო საკუთრებად, და მე ვიქნები მათი ღმერთი.“ +

9და შემდეგ უთხრა ღმერთმა აბრაამს: „და დაიცავთ ჩემს აღთქმას შენ და შენი შთამომავლობა შემდეგ თაობებში.

10და ეს არის აღთქმა ჩემი, რომელსაც დაიცავთ ჩემსა და თქვენს შორის თაობიდან თაობამდე: წინადაიცვითოს ყოველმა თქვენმა ძემ. +

11დაიცვითეთ ხორცი თქვენი ჩუჩისა: და იყოს ეს ნიშნად აღთქმისა ჩემსა და თქვენს შორის.

12და რვა დღისამ დაიცვითოს თქვენმა ყოველმა ძემ თქვენს თაობებში, სახლში შობილმა თუ უცხოელისაგან ვერცხლით ნაყიდმა, რომელიც არ არის შენი თესლისაგან.

13წინადაიცვითოს შენს სახლში შობილმა და შენი ვერცხლით ნაყიდმა, და იყოს ჩემი აღთქმა თქვენს ხორცზე საუკუნო აღთქმად.

14და წინადაუცვეთელი მამრი, რომელიც არ დაიცვეთს თავის ჩუჩის ხორცს, მოიკვეთება ის სული თავისი ხალხისაგან, ვინაიდან დაარღვია ჩემი აღთქმა.“

15და უთხრა ღმერთმა აბრაამს: „და აღარ უწოდო შენს ცოლს სარაი, არამედ სარა იყოს სახელი მისი.

16და ვაკურთხებ მას, და ძესაც მოგცემ მისგან. და ვაკურთხებ მასაც და ერები და ხალხთა მეფეები წარმოიშვებიან მისგან.“ +

17და დაემხო აბრაამი პირქვე და გაეცინა, და თქვა თავის გულში: „ნუთუ ასწლოვანს შეეძინება შვილი? და ნუთუ ოთხმოცდაათი წლის სარა დაბადებს?“

18და უთხრა აბრაამმა ღმერთს: „ნეტავ იცოცხლოს ისმაელმა შენს წინაშე!“

19და უთხრა ღმერთმა აბრაამს: „არა, შენი ცოლი, სარა, გიშობს ძეს, და უწოდებ მას სახელად ისაკს. და დავდებ მასთან ჩემს აღთქმას საუკუნოდ მისი შთამომავლობისათვის მის შემდგომ.

20და ისმაელისათვის გისმინე შენ: ვაკურთხებ მას, ნაყოფიერს გავხდი და გავამრავლებ მას დიდად. თორმეტ მთავარს წარმოშობს და ვაქცევ მას დიდ ერად.

21და ჩემს აღთქმას დავამყარებ ისაკთან, რომელსაც შენ გიშობს სარა მომავალ წელს ამავე დროს.“

22და დაამთავრა ღმერთმა ლაპარაკი აბრაამთან, და ამაღლდა მისგან.

23და აიყვანა აბრაამმა ისმაელი, თავისი ძე, და ყოველი თავის სახლში შობილი, და ყოველი ვერცხლით ნაყიდი, ყოველი მამრი აბრაამის სახლისა, და წინადაცვითა მათ სწორედ იმ დღეს, როგორც უთხრა მას ღმერთმა.

24და აბრაამი იყო ოთხმოცდაცხრამეტი წლისა, როდესაც დაიცვითა თავისი ჩუჩის ხორცი.

25და ისმაელი, მისი ძე, ცამეტი წლისა იყო, როდესაც დაუცვითა მას ჩუჩის ხორცი.

26სწორედ იმ დღეს წინადაიცვითეს აბრაამმა და მისმა ძემ, ისმაელმა.

27და მისი სახლის ყველა მამაკაცმა, მის სახლში დაბადებულმა თუ უცხოელისაგან ვერცხლით ნაყიდმა, დაიცვითეს მასთან ერთად.

18
აბრაამი უფლის მეგობარი

18^1და გამოეცხადა უფალი მას მამრეს მუხასთან, როდესაც ის შუადღის ხვატში იჯდა თავისი კარვის წინ. +

2და აღაპყრო მან თვალი და დაინახა, რომ სამი კაცი დგას მის ახლოს. და როცა დაინახა ისინი, გაიქცა მათ შესახვედრად კარვის შესასვლელიდან და თაყვანი სცა მათ მიწამდე. +

3და თქვა: „ბატონო, თუ ვპოვე მადლი შენს თვალში, გვერდს ნუ აუვლი შენს მსახურს.

4და მოიტანენ ცოტა წყალს და დაგბანენ ფეხს, და დაისვენეთ ხის ქვეშ. +

5და გამოგიტანთ მცირეოდენ პურს, და დაინაყრეთ გული, შემდეგ კი წადით. რაკი გზად ჩაუარეთ თქვენს მსახურს.“ და უთხრეს: „ისე გააკეთე, როგორც თქვი.“ +

6და ისწრაფა აბრაამმა კარვისაკენ სარასთან, და უთხრა: „იჩქარე: სამი საწყაული საუკეთესო ფქვილი მოზილე და კვერები გამოაცხვე.“ +

7ნახირისკენ გაიქცა აბრაამი და აიყვანა ჩვილი და საღი ხბო, და მისცა იგი თავის მსახურს, და მანაც სწრაფად მოამზადა იგი.

8აიღო კარაქი და რძე, და ხბო, რომელიც მოამზადა, და მიართვა მათ. ხოლო თვითონ იდგა მათ გვერდით, ხის ქვეშ, როცა ისინი ჭამდნენ.

9და ჰკითხეს მას: „სად არის სარა, შენი ცოლი?“ და მან უპასუხა: „აჰა, კარავშია.“

10შემდეგ უთხრა მას ერთმა მათგანმა: „გაისად ამდროს ნამდვილად დავბრუნდები შენთან. და ეყოლება ძე სარას, შენს ცოლს.“ და სარას ესმოდა ეს კარვის შესასვლელთან, რადგან მის უკან იდგა. +

11და აბრაამი და სარა იყვნენ ხანში, წლებში შესულნი. და შეწყვეტილი ჰქონდა სარას დედათა წესი. +

12და გულში გაეცინა სარას და თქვა: „რაღაი დავბერდი, რა სიამე მექნება? და ჩემი ბატონიც ხომ მოხუცია!“ +

13და უთხრა უფალმა აბრაამს: „რად გაიცინა სარამ ამ სიტყვებით: ‘ნუთუ მართლა ვშობ, ამ მოხუცობისას?’

14განა უფლისთვის შეუძლებელია რამე? დათქმულ ჟამს დავბრუნდები შენთან, გაისად, და სარას ეყოლება ძე.“ +

15და უარყო სარამ და თქვა: „არ გამიცინია,“ რადგან შეეშინდა. და უპასუხეს მას: „არა, შენ გაიცინე!“

16და ადგნენ იქიდან ეს კაცები, და მიაპყრეს მზერა სოდომისაკენ. და აბრაამი გაჰყვა მათ გასაცილებლად.

17და თქვა უფალმა: „დავუფარო აბრაამს, რასაც ვაპირებ,

18და აბრაამი რომ გახდება დიდი და ძლიერი ერი, და მისით იკურთხება მიწის ყველა ერი? +

19რადგან ამოვირჩიე, რომ ამცნოს თავის ძეებსა და თავის სახლს თავის შემდეგ, რომ დაიცვან გზა უფლისა, ქმნან სიმართლე და სამართალი, რათა შეუსრულოს უფალმა აბრაამს, რასაც შეპირდა.“ +

20და თქვა უფალმა: „გამრავლდა ღაღადი სოდომზე და გომორაზე, და დიდად მძიმეა მათი ცოდვები.“ +

21ჩავალ და ვნახავ, ნამდვილად ისე იქცევიან, როგორც ღაღადია მათზე. თუ არა და, შევიტყობ.“

22და გაემართნენ ეს კაცები იქიდან, და წავიდნენ სოდომს. და აბრაამი ჯერ კიდევ იდგა უფლის წინაშე.

23და მიეახლა აბრაამი და უთხრა: „ნუთუ მართალსაც დაღუპავ უკეთურთან ერთად? +

24ეგების იყოს ორმოცდაათი მართალი ამ ქალაქში? ნუთუ დაღუპავ და არ დაინდობ მაგ ადგილს იქ მყოფი ორმოცდაათი მართლისათვის?

25შორს შენგან ასეთი საქმე, რომ მოკლა მართალი უკეთურთან ერთად, და იყოს მართალი უკეთურივით! შორს შენგან! მთელი ქვეყნიერების მსაჯულმა არ გააჩინოს სამართალი?“ +

26და უთხრა უფალმა: „თუ ვპოვებ სოდომში, ქალაქში, ორმოცდაათ მართალს, შევუნდობ მათ გამო მაშინ მაგ ადგილს.“ +

27და მიუგო მას აბრამმა: „აჰა, გავბედე ლაპარაკი ჩემს ბატონთან მე, მტვერმა და ნაცარმა. +

28იქნებ ორმოცდაათ მართალს მხოლოდ ხუთი დააკლდეს, ნუთუ ხუთისათვის დაღუპავ მთელ ქალაქს?“ და უთხრა მას უფალმა: „არ დავღუპავ, თუ ვპოვებ იქ ორმოცდახუთს!“

29და კვლავ განაგრძო მასთან ლაპარაკი, და თქვა: „იქნებ იქ ორმოცი აღმოჩნდეს?“ და თქვა: „არ ვიზამ ამას ორმოცისთვისაც.“

30და თქვა აბრაამმა: „ნუ განრისხდება ბატონი, იქნებ იქ ოცდაათი აღმოჩნდეს?“ და თქვა: „არ ვიზამ ამას, თუ ვპოვებ ოცდაათს.“ +

31და კვლავ უთხრა მას: „აჰა, გავბედე ლაპარაკი ბატონთან: იქნებ აღმოჩნდეს იქ ოცი?“ და თქვა: „არ დავღუპავ ოცისათვის.“

32და თქვა: „ნუ განრისხდება ჩემი ბატონი, და ერთხელაც ვიტყვი: „იქნებ აღმოჩნდეს იქ ათი კაცი?“ და უთხრა მას: „არც ათისთვის არ დავღუპავ.“ +

33და წავიდა უფალი, როგორც კი დაასრულა აბრაამთან ლაპარაკი და აბრაამიც დაბრუნდა თავის ადგილზე.

19
სოდომის დაღუპვა

19^1და მოვიდა ორი ანგელოზი სოდომში საღამო ჟამს, და ლოტი კი იჯდა სოდომის კარიბჭესთან. ისინი რომ დაინახა, ადგა მათ შესახვედრად და სცა თაყვანი მიწამდე.

2და თქვა: „ჩემო ბატონებო! შემოუხვიეთ თქვენი მსახურის სახლში და გაათიეთ ღამე. და დილაადრიან დაიბანთ ფეხს და წახვალთ თქვენი გზით!“ და უთხრეს: „არა! მოედანზე გავათევთ ღამეს.“

3დიდად ეხვეწა მათ ლოტი და მათაც შეუხვიეს მასთან, და შევიდნენ მასთან სახლში. და გაუმართა მათ ნადიმი, და დაუცხო ხმიადები და ჭამეს.

4ჯერ კიდევ არ დაწოლილიყვნენ, რომ ქალაქის მცხოვრები სოდომელები გარშემოერტყნენ სახლს. ჭაბუკიდან მოხუცამდე მთელი ხალხი ერთად.

5და დაუძახეს ლოტს, და უთხრეს მას: „სად არიან კაცები, რომელნიც შენთან მოვიდნენ ღამით? გამოიყვანე ისინი ჩვენთან, რომ შევიცნოთ ისინი.“

6და გარეთ გამოვიდა ლოტი მათთან, და გამოიკეტა კარი,

7და თქვა: „ჩემო ძმებო, ნუ იზამთ უკეთურობას.

8აჰა, ორი ქალიშვილი მყავს, რომელთაც ჯერ არ შეუცვნიათ მამაკაცი. გამოვიყვან მათ თქვენთან, და უყავით მათ, რაც გენებოთ. მხოლოდ ამ კაცებს ნურაფერს უზამთ, რადგან ჩემი ჭერის ჩრდილში არიან შემოსული!“

9და უთხრეს: „მოშორდი აქედან!“ და კვლავ უთხრეს: „უცხო ვინმე მოსულხარ აქ ხიზნად, და სამართალს სჯი? ახლა შენ მათზე უარესს დაგმართებთ!“ და მიესიენ ლოტს და დაიწყეს კარების მტვრევა. +

10მაგრამ ლოტის სტუმრებმა გამოიწოდეს ხელი, ლოტი შეიყვანეს შინ და მიიკეტეს კარები.

11ხოლო კაცებს, სახლის შესასვლელთან რომ იყვნენ, სიბრმავე დაატეხეს, პატარიდან დიდამდე, და მათ ქანცი გაუწყდათ კარების ძებნაში. +

12და ლოტის სტუმრებმა ჰკითხეს მას: „კიდევ ვინ გყავს აქ? ძენი, ასულნი, სიძენი – ყველა, ვინც შენი ახლობელია ამ ქალაქში, გაიყვანე აქედან,

13რადგან გავანადგურებთ ჩვენ ამ ადგილს, რადგან ამაღლდა მათზე ღაღადი უფლის წინაშე, და მოგვავლინა ჩვენ უფალმა მის გასანადგურებლად.“

14და გამოვიდა ლოტი და ელაპარაკა თავის სიძეებს, მისი ასულების მთხოვნელთ, და უთხრა: „ადექით, გადით ამ ადგილიდან, რადგან უფალი განადგურებას უპირებს მას.“ და სასაცილო შეიქნა იგი თავის სიძეთა თვალში. +

15და როგორც კი ინათა, ანგელოზებმა ააჩქარეს ლოტი ამ სიტყვებით: „ადექ, წაიყვანე შენი ცოლი და შენი ორი ასული, აქ რომ არიან, რათა არ დაიღუპო ქალაქის ურჯულოებაში.“

16მაგრამ აყოვნებდა და იმ კაცებმა ჩასჭიდეს ხელი მას, მის ცოლს და მის ორ ასულს, მათდამი უფლის წყალობის გამო, და გაიყვანეს იგი ქალაქის გარეთ.

17და როცა გამოიყვანეს ისინი გარეთ, უთხრა: „გადაირჩინე შენი სული, ნუ მიიხედავ უკან და ნუ გაჩერდები ამ არემარეზე! მთას შეეფარე, რომ არ დაიღუპო!“ +

18და უთხრა მათ ლოტმა: „არა, ბატონო!

19რადგან ჰპოვა თქვენმა მსახურმა წყალობა შენს თვალში და დიდია შენი წყალობა, რომელიც მიიღეთ ჩემზე ჩემი სულის გადასარჩენად, ვერ შევეფარები მთას: ვაითუ, გადავაწყდე უბედურებას, და მოვკვდე!“

20აჰა, ეს ქალაქი ახლოსაა გასაქცევად, და თან პატარაც არის. იქ შევაფარებ თავს, რადგან ის პატარაა და ცოცხალი გადავრჩები.“

21და უთხრა მას: „ამაშიც გაპატიებ, და არ დავამხობ ამ ქალაქს, რომელზეც თქვი.

22იჩქარე, თავი შეაფარე იქ, რადგან არაფრის ქმნა არ ძალმიძს შენს იქ მისვლამდე!“ და ამიტომ ეწოდა ამ ქალაქს ცოყარი (პატარა). +

23და ამოვიდა მზე ქვეყანაზე და ლოტიც მივიდა ცოყარს,

24და აწვიმა უფალმა ციდან გოგირდი და ცეცხლი უფლისაგან, ციდან სოდომსა და გომორას. +

25და დაამხო ეს ქალაქები და მთელი მათი შემოგარენი, და ყოველი მკვიდრი ამ ქალაქისა და ყოველი მცენარე მიწისა.

26და მოიხედა უკან მისმა ცოლმა და იქცა მარილის სვეტად. +

27და ადგა აბრაამი დილაადრიანად და წავიდა იმ ადგილას, სადაც იდგა ის უფლის წინაშე.

28და როცა გაიხედა სოდომისა და გომორასაკენ, დაინახა: მთელს არემარეს ასდიოდა კვამლი მიწიდან, როგორც კვამლი ქურისა.

29და როცა ამხობდა ღმერთი იმ არემარის ქალაქებს, გაიხსენა ღმერთმა აბრაამი, და გაარიდა ლოტი დაქცევიდან, როცა სპობდა ქალაქებს, სადაც ცხოვრობდა ლოტი.

ლოტის ასულების შეცოდება

30და წავიდა ლოტი ცოყარიდან, და დასახლდა მთაში თავის ორ ასულთან ერთად, რადგან ეშინოდა ცოყარში ცხოვრებისა. და დასახლდა მღვიმეში თავის ორ ასულთან ერთად.

31და უთხრა უფროსმა ასულმა უმცროსს: „მოხუცია მამაჩვენი, და არ არის ქვეყანაზე მამაკაცი, რომ შემოვიდეს ჩვენთან, როგორც ქვეყნის წესია.

32მოდი, შევასვათ მამაჩვენს ღვინო, დავათროთ და დავწვეთ მასთან, და აღვადგინოთ ჩვენი მამისაგან შთამომავლობა.“ +

33და შეასვეს ღვინო თავიანთ მამას იმ ღამეს, და მივიდა უფროსი და დაუწვა თავის მამას. და არაფერი გაუგია ლოტს, არც მისი დაწოლა და არც მისი ადგომა.

34და მეორე დღეს უთხრა უფროსმა უმცროსს: „აჰა, ვიწექი წუხელ მამაჩვენთან. შევასვათ მას ღვინო ამაღამაც. და მიდი, დაუწექი მას, და აღვადგინოთ ჩვენი მამისაგან შთამომავლობა.“

35და შეასვეს ღვინო თავიანთ მამას იმ ღამესაც, და მივიდა უმცროსი და, და დაუწვა თავის მამას, და არაფერი გაუგია ლოტს, არც მისი დაწოლა და არც მისი ადგომა.

36და დაორსულდა ლოტის ორივე ასული თავიანთი მამისაგან.

37და ეყოლა უფროსს ძე და უწოდა მას სახელად მოაბი და თქვა: ჩემი მამისაგან იგი გახდა მოაბელთა მამა. +

38და უმცროსსაც ეყოლა ძე, და უწოდა სახელად ბენ-ყამი და თქვა: ძე ჩემი მოდგმისა. იგი გახდა ყამონელთა მამა. +

20
აბრაამი იჩენს სისუსტეს

20^1და გაემგზავრა აბრაამი ნეგების ქვეყნისაკენ და დასახლდა კადეშსა და შურს შორის, გერარში. +

2და თქვა აბრაამმა თავის ცოლზე, სარაზე, რომ მისი და იყო იგი და გაგზავნა აბიმელექმა, გერარის მეფემ, და თავისთან მოაყვანინა სარა. +

3და მოევლინა აბიმელექს სიზმარში ღმერთი და უთხრა მას: „აჰა, შენ მკვდარი ხარ იმ ქალის გულისათვის, რომელიც მოიყვანე, რადგან ის ქმრიანია!“ +

4მაგრამ აბიმელექი არ მიჰკარებია მას და ამიტომ თქვა: „ბატონო, ნუთუ მართალ ხალხსაც გაწყვეტ? +

5ხომ მითხრა მან ‘ჩემი და არისო?’ და ქალმაც თვითონ თქვა ‘ჩემი ძმა არისო!’ ჩემი გულწრფელობითა და უდანაშაულო ხელით ჩავიდინე ეს.“ +

6და უთხრა მას ღმერთმა სიზმარში: „მეც ვიცი, რომ გულწრფელობით ჩაიდინე ეს, და მეც განგარიდე ჩემს წინაშე ცოდვისაგან. ამიტომ არ მიგაკარე მას!

7და ახლა დაუბრუნე ცოლი ამ კაცს, რადგან წინასწარმეტყველია ის, და ილოცებს შენთვის, და იცოცხლებ. და თუ არ დაუბრუნებ, იცოდე, ნამდვილად მოკვდებით შენ და შენთან ერთად ყველა შენიანი.“ +

8და ადგა აბიმელექი დილაადრიანად და მოიწვია ყველა თავისი მსახური, და გაიმეორა ყველა ეს სიტყვა მათ გასაგონად, და შეშინდნენ კაცები დიდად.

9და მოიხმო აბიმელექმა აბრაამი, და უთხრა მას: „ეს რა გვიყავი? რა შეგცოდე, რომ მოაწიე ჩემზე და მთელ ჩემს სამეფოზე დიდი ცოდვა? საქმე, რომელიც არ ჩადენილა, ჩაიდინე ჩემთან!“ +

10და უთხრა აბიმელექმა აბრაამს: „რა გქონდა განზრახული, ეს საქმე რომ ჩაიდინე?“

11და უპასუხა აბრაამმა: „მეგონა, არ იყო ღვთის შიში ამ მხარეში, და მომკლავდნენ ჩემი ცოლის გამო.

12ის კი მართლაც ჩემი და არის, რადგან ასულია მამაჩემისა, თუმცა დედაჩემის ასული არ არის. და გახდა ჩემი ცოლი. +

13და როცა ღმერთმა გამომიყვანა მამაჩემის სახლიდან, ვუთხარი მას: „ეს იქნება შენი მადლი, რომელსაც იზამ ჩემთვის ყოველ უცხო ადგილას, სადაც კი მივალთ. თქვი ჩემზე: ‘ჩემი ძმა არის-თქო’“.

14და მოასხა აბიმელექმა წვრილფეხა და მსხვილფეხა საქონელი, მსახურნი და მხევალნი, და მისცა აბრაამს, და თან დაუბრუნა მას სარა, მისი ცოლი.

15და უთხრა აბიმელექმა: „აჰა, შენს წინაშეა ჩემი ქვეყანა. სადაც გნებავს, იქ დასახლდი.“

16და სარას უთხრა: „აჰა, მივეცი შენს ძმას ათასი შეკელი ვერცხლი. ეს გქონდეს ყველასათვის თვალის ასაფარებლად, ვინც შენთანაა, და ყველას წინაშე გამართლებული ხარ.“

17და შეევედრა აბრაამი ღმერთს და განკურნა ღმერთმა აბიმელექი და მისი ცოლი, და მისი მხევალნი, და კვლავ შობდნენ ისინი.

18რადგან დახშული ჰქონდა უფალს აბიმელექის სახლში ყოველი საშო აბრაამის ცოლის, სარას, გამო.

21
ისაკის დაბადება

21^1და უფალმა მოხედა სარას, როგორც თქვა, და გააკეთა უფალმა სარასთვის, როგორც ამბობდა. +

2და დაორსულდა სარა და უშვა აბრაამს მისი სიბერის ძე, სწორედ იმ დროს, როგორც თქვა ღმერთმა. +

3და აბრაამმა უწოდა ისაკი თავის ძეს, შობილს, რომელიც უშვა მას სარამ. +

4და წინადაცვითა აბრაამმა რვა დღის ისაკი, თავისი ძე, როგორც უთხრა მას ღმერთმა. +

5და აბრაამი იყო ასი წლის, როდესაც შეეძინა მას ისაკი, თავისი ძე. +

6და თქვა სარამ: „სასაცილო გამხადა მე უფალმა. ვინც კი გაიგებს ამ ამბავს, ყველა დამცინებს.“ +

7და თქვა: „ვინ ეტყოდა აბრაამს, რომ სარა ბავშვს მოაწოვებდა ძუძუს? რადგან ვშობე სიბერის ძე.“

8და გაიზარდა ბავშვი, და მოსხლიტეს იგი ძუძუს. და აბრაამმა დიდი ნადიმი გამართა იმ დღეს, როცა ისაკი ძუძუს მოსწყვიტეს.

9და იხილა სარამ, რომ ძე ეგვიპტელი ჰაგარისა, რომელიც მან უშვა აბრაამს, დასცინოდა.

10და უთხრა მან აბრაამს: „გააძევე ეს მხევალი თავისი ძითურთ, რომ არ დაიმკვიდროს ამ მხევლის ძემ ჩემს ძესთან, ისაკთან.“ +

11და შეაწუხა დიდად აბრაამი ამ ამბავმა თავისი ძის გამო.

12და უთხრა ღმერთმა აბრაამს: „ნუ სწუხხარ ყრმაზე და შენს მხევალზე. რასაც გეტყვის სარა, ისმინე მისი ხმა, რადგან ისაკით იწოდება შენი თესლი. +

13და ამ მხევლის ძესაც ვაქცევ ხალხად, რადგან ის შენი თესლია.“ +

14და ადგა აბრაამი დილაადრიანად, აიღო პური და წყლის ტიკი და მისცა ჰაგარს, და აჰკიდა ზურგზე და ბავშვიანად გაუშვა. და წავიდა იგი და გზა დაებნა ბეერ-შებაყის უდაბნოში.

15და გაუთავდა წყალი ტიკჭორაში, და მიაგდო ბავშვი ერთი ბუჩქის ძირას,

16და წავიდა და დაჯდა მოშორებით, საისრე მანძილზე, რადგან თქვა: ნუმც დავინახო ბავშვის სიკვდილიო. და დაჯდა მოშორებით, და აღიმაღლა ხმა და აქვითინდა.

17და ისმინა ღმერთმა ხმა ყრმისა, და მოუწოდა ღმერთის ანგელოზმა ჰაგარს ზეციდან და ჰკითხა: „რა დაგემართა, ჰაგარ? ნუ გეშინია, რადგან ისმინა ღმერთმა ხმა ყრმისა იქიდან, სადაც ის იმყოფება.

18ადექ, ააყენე ყრმა და ხელი მოჰკიდე, რადგან დიდ ხალხად ვაქცევ მას.“ +

19და აუხილა ღმერთმა თვალები, და დაინახა მან წყლიანი ჭა, და წავიდა და აავსო ტიკჭორა წყლით, და დაალევინა თავის ყრმას.

20და იყო ღმერთი ყრმასთან, და გაიზარდა იგი და ცხოვრობდა უდაბნოში, და შეიქმნა მშვილდოსანი.

21და ცხოვრობდა იგი ფარანის უდაბნოში, და მოუყვანა მას დედამისმა ცოლი ეგვიპტიდან.

22და მოხდა იმ დროს: აბრაამს ელაპარაკნენ აბიმელექი და მისი მხედართმთავარი ფიქოლი, და უთხრეს: „ღმერთია შენთან ყველაფერში, რასაც შენ აკეთებ, +

23და ახლა დამიფიცე აქ ღმერთით, რომ არ მიმუხთლებ არც მე, არც ჩემს ნაშიერთ და არც ჩემს მონაგარს. მადლისამებრ, როგორც მე გექცეოდი, ისე მომექეცი მე და იმ ქვეყანას, რომელშიც შენ ხიზნობ.“ +

24და უთხრა აბრაამმა: „გეფიცები!“

25და უსაყვედურა აბრაამმა აბიმელექს წყლის ჭის გამო, რომელიც მიიტაცეს აბიმელექის მსახურებმა. +

26და უთხრა აბიმელექმა: „არ ვიცი, ვინ ქნა ეს საქმე, და შენც არ გითქვამს ჩემთვის, და მეც არაფერი მსმენია დღემდე.“

27და აიყვანა აბრაამმა ცხვარი და ზვარაკი და მისცა აბიმელექს, და ორივემ შეკრა კავშირი.

28და დააყენა აბრაამმა შვიდი კრავი ცალკე,

29და უთხრა აბიმელექმა აბრაამს: „რისთვისაა აქ ეს შვიდი კრავი, რომელნიც დააყენე ცალკე?“

30და მან უპასუხა: „რადგან ამ შვიდ კრავს შენ მიიღებ ჩემი ხელიდან, რაც იქნება ჩემთვის იმის მოწმობად, რომ მე ამოვთხარე ეს ჭა.“

31ამიტომ ეწოდა იმ ადგილს ბეერ-შებაყი, რადგან იქ დაიფიცა ორივემ. +

32და შეკრეს კავშირი ბეერ-შებაყში, და აბიმელექი და ფიქოლი, მისი მხედართმთავარი, დაბრუნდნენ ფილისტიმელთა ქვეყანაში.

33და დარგო იალღუნი აბრაამმა ბეერ-შებაყში, და იქ მოუხმო მან უფლის, საუკუნო ღმერთის სახელს. +

34და ხიზნობდა აბრაამი ფილისტიმელთა ქვეყანაში მრავალი ხანი.

22
ისაკის მიყვანა სამსხვერპლოდ

22^1და ამ ამბების შემდეგ იყო, რომ ღმერთმა გამოსცადა აბრაამი. და დაუძახა მას: „აბრაამ!“ და თქვა: „აქა ვარ!“ +

2და უთხრა მან: „აიყვანე შენი ერთადერთი ვაჟი ისაკი, რომელიც ძალიან გიყვარს, და წადი მორიას ქვეყანაში, და შესწირე იგი სრულადდასაწველად ერთ მთაზე, რომელსაც გეტყვი.“ +

3და ადგა აბრაამი დილაადრიანად, შეკაზმა თავისი სახედარი და თან წაიყვანა თავისი ორი მსახური და ისაკი, თავისი ძე. და დააპო შეშა სრულადდასაწველისათვის, და გაეშურა იმ ადგილისაკენ, რომელზეც უთხრა მას ღმერთმა.

4მესამე დღეს აღაპყრო აბრაამმა თვალი და დაინახა შორიდან ის ადგილი.

5და უთხრა აბრაამმა თავის მსახურებს: „თქვენ დარჩით აქ, სახედართან, მე და ბიჭი კი წავალთ და როდესაც თაყვანს ვცემთ, დავბრუნდებით თქვენთან.“

6და აიღო აბრაამმა შეშა სრულადდასაწველისათვის და აჰკიდა ზურგზე ისაკს, თავის ძეს, და აიღო ხელში ცეცხლი და დანა. და ორივენი წავიდნენ ერთად.

7და უთხრა ისაკმა თავის მამას აბრაამს: „მამა!“ აბრაამმა მიუგო: „აქა ვარ, შვილო!“ და თქვა: „აჰა, ცეცხლი და შეშა აქ არის, სადაა კრავი სრულადდასაწველად?“

8და უთხრა აბრაამმა: „ღმერთი გამონახავს თავისთვის კრავს სრულადდასაწველად, შვილო.“ და ორივენი მიდიოდნენ ერთად.

9და როცა მივიდნენ იმ ადგილას, რომელზეც მას უთხრა ღმერთმა, ააშენა იქ აბრაამმა სამსხვერპლო და დააწყო შეშა, და შეკრა ისაკი, თავისი ძე, და დასვა იგი სამსხვერპლოზე, შეშებს ზემოთ.

10და გაიწოდა ხელი, და აიღო დანა თავისი ძის დასაკლავად. +

11და მოუხმო მას უფლის ანგელოზმა ციდან და თქვა: „აბრაამ! აბრაამ!“ და მან უპასუხა: „აქა ვარ!“

12და თქვა: „არ აღმართო შენი ხელი ამ ყრმაზე და არაფერი უყო მას, რადგან ახლა ვიცი, რომ ღვთისმოშიში ხარ და არ დაზოგე ჩემთვის შენი ძე, შენი ერთადერთი.“ +

13და აღაპყრო აბრაამმა თვალი და იხილა ვერძი, რომელიც რქებით იყო გახლართული ბუჩქნარში. და წავიდა აბრაამი და აიყვანა ის ვერძი და შესწირა იგი სრულადდასაწველად თავისი ძის ნაცვლად.

14და უწოდა აბრაამმა იმ ადგილს სახელად „უფალი გამოაჩენს,“ როგორც ითქმის დღეს: „მთაზე უფალი გამოჩნდა.“

15უფლის ანგელოზმა მეორედ მოუხმო ზეციდან აბრაამს.

16და უთხრა: „გეფიცები, ბრძანებს უფალი, რადგან გააკეთე შენ ეს საქმე და გაიმეტე შენი ძე, შენი ერთადერთი, +

17ამიტომ გაკურთხებ შენ და გავამრავლებ შენს შთამომავლობას, როგორც ცის ვარსკვლავებს, როგორც ქვიშას ზღვის პირას. და დაიმკვიდრებს შენი შთამომავლობა თავის მტერთა კარიბჭეს.

18და იკურთხება შენი შთამომავლობით დედამიწის ყოველი ხალხი, რადგან ისმინე ჩემი ხმა.“ +

19და დაბრუნდა აბრაამი თავის მსახურებთან, და ადგნენ და წავიდნენ ერთად ბეერ-შებაყისაკენ. და სახლობდა აბრაამი ბერშებაყში.

20და ამ ამბების შემდეგ ეუწყა აბრაამს: „მილქამაც უშვა ძენი ნახორს, შენს ძმას:

21ყუცი, მისი პირმშო, და ბუზი, მისი ძმა, კემუელი, არამის მამა,

22ქესედი, ხაზო, ფილდაში, იდლაფი და ბეთუელი.“

23ბეთუელს შეეძინა რებეკა. მილქამ უშვა ეს რვა ვაჟი ნახორს, აბრაამის ძმას.

24და მის ხარჭას, სახელად რეუმს, ასევე ეყოლა ვაჟები: ტებახი, გახამი, თახაში და მაყაქა.

23
სარას გარდაცვალება

23^1იცოცხლა სარამ ას ოცდაშვიდი წელი. ეს არის სარას სიცოცხლის წლები.

2და გარდაიცვალა სარა კირიათ-არბაყში, ეს არის ხებრონი, ქანაანის ქვეყანაში. და მივიდა აბრაამი სარას საგლოვად და დასატირებლად.

3და აბრაამი მოსცილდა თავის მკვდარს და უთხრა ხეთელებს:

4„მდგმური ვარ და ხიზანი მე თქვენთან. მომეცით მე საკუთარი სამარხი ადგილი თქვენს შორის, რომ დავმარხო ჩემი მკვდარი ჩემს თვალთაგან.“ +

5და მიუგეს ხეთის ძეებმა აბრაამს და უთხრეს:

6„ისმინე, ჩვენო ბატონო: ღვთის მთავარი ხარ შენ ჩვენს შორის! ჩვენ რჩეულ სამარხში დამარხე შენი მკვდარი, ჩვენგან არავინ დაგიკავებს თავის სამარხს შენი მკვდრის დასამარხავად.“

7და ადგა აბრაამი და თაყვანი სცა იმ ქვეყნის ხალხს, ხეთის შვილებს.

8და უთხრა მან მათ: „თუ თანახმა ხართ, რომ დავმარხო ჩემი მკვდარი, ისმინეთ ჩემი და შემავედრეთ ყეფრონს, ცოხარის ძეს,

9და მან მომცეს მახფელას მღვიმე, რომელიც მისი მინდვრის ბოლოზეა. სრულ ფასად მომყიდოს იგი, თქვენი თანდასწრებით, საკუთრად დასამარხავად.“

10და ყეფრონი იჯდა ხეთის ძეთა შორის. და მიუგო ყეფრონ ხეთელმა აბრაამს ხეთის ძეთა და ქალაქის კარიბჭეში ყოველი შემსვლელის გასაგონად, და უთხრა:

11„არა, ბატონო ჩემო, ისმინე ჩემი: მინდორს გაძლევ, და მღვიმეც, რომელიც იქაა, შენთვის მომიცია. ჩემი ხალხის წინაშე გჩუქნი მას, რომ დამარხო შენი მკვდარი.“

12და თაყვანი სცა აბრაამმა ამ ქვეყნის ხალხს.

13და ელაპარაკა ყეფრონს ამ ქვეყნის ხალხის გასაგონად: „იქნებ მოგესმინა ჩემთვის. ვერცხლს გაძლევ მინდვრისათვის; აიღე ჩემგან და დავმარხავ ჩემს მკვდარს იქ.

14და მიუგო ყეფრონმა აბრაამს და უთხრა მას:

15„ჩემო ბატონო, მოისმინე! ოთხასი შეკელი ღირს მიწა. რა არის იგი ჩემსა და შენს შორის? დამარხე შენი მკვდარი!“

16და როცა აბრაამმა ეს გაიგონა, მიუწონა ყეფრონს ვერცხლი, როგორც ხეთელთა გასაგონად თქვა, ისე – ოთხასი შეკელი ვერცხლი, სავაჭრო მაზანდით. +

17და დაუმტკიცდა მას ყეფრონისეული მინდორი, რომელიც იყო მახფელაში, მამრეს პირისპირ, და მღვიმე, რომელიც იყო იქ, და ყოველი ხე, რომელიც იყო იმ მინდორზე ირგვლივ, მთელს მის საზღვრებში,

18შეიძინა აბრაამმა საკუთრებად, ხეთის ძეთა და ქალაქის კარიბჭეში ყოველი შემსვლელის თვალწინ.

19და ამის შემდეგ დამარხა აბრაამმა სარა, თავისი ცოლი მახფელას მინდვრის მღვიმეში, მამრეს პირისპირ (ეს არის ხებრონი), ქანაანის ქვეყანაში.

20და დაუმტკიცდა აბრაამს ხეთის ძეთაგან მინდორი და მღვიმე, რომელიც იყო იქ, სამარხად. +

24
რებეკა – ისაკის საცოლე

24^1და მოხუცდა აბრაამი და ხანში შევიდა. და უფალმა აკურთხა აბრაამი ყველაფრით. +

2და უთხრა აბრაამმა თავის მსახურს, სახლთუხუცესს, ყოველივეს განმგებელს, რაც მას გააჩნდა: „ამომიდევი ხელი ჩემს საზარდულს ქვეშ, +

3და დაგაფიცებ უფალს, ცის ღმერთსა და მიწის ღმერთს, რომ არ მოჰგვრი ცოლს ჩემს ძეს ქანაანის ასულთაგან, რომელთა შორისაც მე ვცხოვრობ, +

4არამედ წახვალ ჩემს ქვეყანაში და ჩემს სანათესაოში, და მოჰგვრი ცოლს იქიდან ჩემს ძეს ისაკს.“

5და უთხრა მას მსახურმა: „ეგებ არ ინებოს ქალმა ჩემთან ერთად ამ ქვეყანაში წამოსვლა. მაშინ დავაბრუნო შენი ძე იმ ქვეყანაში, საიდანაც გამოხვედი?“

6და უთხრა მას აბრაამმა: „გაფრთხილდი, ნუ დააბრუნებ ჩემ ძეს იქ.

7უფალმა, ცის ღმერთმა, რომელმაც წამომიყვანა მამაჩემის სახლიდან და ჩემი შობის ადგილიდან, და რომელიც მელაპარაკა მე და შემომფიცა და მითხრა, რომ ჩემს შთამომავლობას მისცემდა ამ ქვეყანას, ის წარმოავლენს თავის ანგელოზს შენს წინაშე, რომ წამოიყვანო ქალი იქიდან ჩემი ძისათვის. +

8და თუ არ ინებოს ქალმა შენი გამოყოლა, მაშინ თავისუფალი იქნები შენ იმ ფიცისაგან, რომელიც მე შემომფიცე ოღონდ ჩემი ძე არ დააბრუნო იქ.“

9და ამოუდო მსახურმა თავისი ხელი აბრაამს, თავის ბატონს, საზარდულს ქვეშ, და შეჰფიცა ამაზე.

10და გამოიყვანა მსახურმა ათი აქლემი თავისი ბატონის აქლემთაგან, და წავიდა. და მას თან ჰქონდა თავისი ბატონის ყოველგვარი განძი, და წავიდა იგი შუამდინარეთს, ნახორის ქალაქისაკენ. +

11და ჩამუხლა აქლემები ქალაქს გარეთ, წყლის ჭასთან, საღამოხანს, იმ დროს, როდესაც ქალწულნი გამოდიან წყლის ამოსახაპავად.

12და თქვა: „უფალო, ჩემი ბატონის, აბრაამის, ღმერთო! მოავლინე შემთხვევა ჩემს წინაშე და უყავი წყალობა დღეს ჩემს ბატონს, აბრაამს.

13აჰა, მე ვდგავარ წყლის წყაროსთან, და ქალაქის მკვიდრთა ასულნი გამოდიან წყლის ამოსახაპავად;

14თუ ყმაწვილი ქალი, რომელსაც ვეტყვი: ‘დახარე შენი სურა, რომ დავლიო’, მიპასუხებს: ‘დალიე და აქლემებსაც დავალევინებ’, სწორედ ის იქნება შენი მორჩილისთვის, ისაკისთვის რომ გყავს დანიშნული. და ამით შევიტყობ, რომ გიყვია წყალობა ჩემი ბატონისათვის.“

15და ჯერ არ დაემთავრებინა მას ლაპარაკი, რომ მოვიდა მხარზე სურაშემოდგმული რებეკა, რომლის მამა იყო ბეთუელი, რომელიც იყო ძე მილქასა და ნახორისა, აბრაამის ძმისა. +

16და იყო იგი დიდად მშვენიერი ქალწული, რომელსაც არ შეეცნო მამაკაცი. და ჩავიდა იგი წყაროზე, აავსო სურა და ამოვიდა.

17და გაეშურა მსახური მის შესახვედრად, და სთხოვა: „დამალევინე ცოტა შენი სურიდან.“ +

18და მან უპასუხა: „დალიე, ჩემო ბატონო“, და ჩამოიღო სურა მხრიდან.

19და როცა დააცხრო მისი წყურვილი, უთხრა: „ამოვხაპავ წყალს შენი აქლემებისთვისაც, ვიდრე არ დარწყულდებიან.“

20და მან ისწრაფა და დაცალა თავისი სურა სარწყულებელში, და კვლავ გაეშურა ჭისკენ ამოსახაპად, და ამოხაპა ყველა მისი აქლემისთვის.

21ხოლო ის კაცი უყურებდა მას გაოცებული და დუმდა, რათა გაეგო, წარუმართა მას უფალმა გზა თუ არა.

22და როცა შეწყვიტეს აქლემებმა სმა, მან აიღო ნახევარი შეკელი წონის ოქროს რგოლი, და ორი სამაჯური ათი ოქროს წონის.

23და ჰკითხა: „ვისი ასული ხარ შენ? მითხარი, თუ არის მამაშენის სახლში გასათევად ადგილი ჩვენთვის?“

24და მან უპასუხა: „მე ვარ ბეთუელის, მილქას ძის, რომელიც ნახორთან ეყოლა.“

25და კვლავ უთხრა მას: „ბზეცა და თივაც ბევრია ჩვენთან, და გასათევი ადგილიც.“

26და მუხლი მოიყარა იმ კაცმა, და თაყვანი სცა უფალს.

27და თქვა: „კურთხეულია ჩემი ბატონის, აბრაამის უფალი ღმერთი, რომელმაც არ მიატოვა ჩემი ბატონი თავისი წყალობითა და თავისი ჭეშმარიტებით! და სწორი გზით მომიყვანა მე უფალმა ჩემი ბატონის ძმის სახლში.“

28და გაიქცა ყმაწვილი ქალი და ამცნო ეს ყველაფერი დედის სახლს.

29და რებეკას ჰყავდა ძმა, სახელად ლაბანი, და გამოეშურა ლაბანი წყაროსთან, იმ კაცისაკენ.

30და როცა იხილა ნესტოზე რგოლი, და სამაჯურები თავისი დის ხელებზე, და როცა მოისმინა თავისი დის, რებეკას სიტყვები, მივიდა იმ კაცთან, და აჰა, იგი დგას თავის აქლემებთან წყაროსთან.

31და უთხრა: „მობრძანდი, უფლის კურთხეულო, რად დგახარ გარეთ? მე გაგიმზადე სახლი და აქლემების სადგომი.“

32და შევიდა კაცი და მოხადა აქლემებს საკაზმები და მისცა მათ ბზე და საკვები, და აიღო წყალი მისთვის და მის თანმხლებთათვის ფეხების დასაბანად.

33და გაუწყვეს სუფრა საჭმელად, მაგრამ მან უთხრა: „ვერ შევჭამ, ვიდრე არ ვიტყვი ჩემს სათქმელს.“ და უთხრეს: „თქვი!“

34და თქვა: „მე ვარ მსახური აბრაამისა.

35უფალმა დიდად აკურთხა და განადიდა ჩემი ბატონი. და მისცა მას ცხვარი და ხარი, ოქრო-ვერცხლი, მსახურნი და მხევალნი, მრავალი აქლემი და სახედარი.

36და უშვა სარამ, ჩემი ბატონის ცოლმა, სიბერეში ძე ჩემს ბატონს, რომელსაც აბრაამმა მისცა ყველაფერი, რაც კი აბადია. +

37და დამაფიცა ჩემმა ბატონმა და მითხრა: ‘არ მოჰგვარო ცოლი ჩემს ძეს ქანაანელთა ასულთაგან, რომელთა მიწაზეც მე ვცხოვრობ.

38არამედ წადი მამაჩემის სახლში და ჩემს საგვარეულოში და მოჰგვარე ცოლი ჩემს ძეს.’

39და ვუთხარი ჩემს ბატონს: ‘იქნებ არ წამომყვეს ქალი.’

40და მითხრა: ‘უფალი, რომლის წინაშეც მე დავდივარ, მოგივლენს თავის ანგელოზს და წარმართავს შენს გზას. და შენ მოჰგვარე ცოლი ჩემს ძეს ჩემი საგვარეულოდან და მამაჩემის სახლიდან. +

41და მაშინ იქნები ჩემი ფიცისგან თავისუფალი, როცა მიხვალ ჩემს საგვარეულოში და არ გამოგაყოლებენ ქალს, მაშინ იქნები თავისუფალი ჩემი ფიცისგან’

42და მოვედი მე დღეს წყაროზე, და ვთქვი: ‘უფალო, ჩემი ბატონის, აბრაამის ღმერთო! თუ შენ წარმართავ ჩემს გზას, რომელზეც მე დავდივარ, +

43აჰა, მე ვდგავარ წყაროსთან და ყმაწვილქალს, რომელიც გამოვა ამოსახაპად, ვეტყვი: დამალევინე ცოტა წყალი შენი სურიდან,

44და რომელიც მეტყვის: შენც დალიე და შენი აქლემებისთვისაც ამოვხაპავო, ის იქნება ქალი, რომელიც გაუმზადა უფალმა ჩემი ბატონის შვილს.’

45ჯერ არ დამესრულებინა ჩემი სიტყვა, გულში რომ გავივლე, რომ დავინახე რებეკა მხარზე სურით. და ჩავიდა იგი წყაროსთან და, რომ ამოხაპა, ვუთხარი: ‘დამალევინე’.

46და ისწრაფა და ჩამოიღო სურა თავისი მხრიდან, და მითხრა: ‘დალიე, და აქლემებსაც დავალევინებ.’ და დავლიე, და აქლემებსაც დაალევინა.

47და ვკითხე მას: ‘ვისი ასული ხარ შენ?’ და მითხრა: ‘ბეთუელის ასული ვარ, მილქასა და ნახორის ძისა’. მაშინ გავუკეთე მას ნესტოზე რგოლი და ხელზე სამაჯურები.

48და მოვიყარე მუხლი, და თაყვანი ვეცი უფალს, და ვაკურთხე უფალი, ჩემი ბატონის, აბრაამის ღმერთი, რომელმაც წარმმართა ჭეშმარიტი გზით, რათა ჩემი ბატონის ძმის ასული მივგვარო ცოლად მის ძეს.

49და ახლა მითხარით მე: მადლი და სიკეთე თუ გსურთ ჩემი ბატონისთვის? თუ არა და ესეც მითხარით და წავალ, მარჯვნივ იქნება თუ მარცხნივ.“

50და მიუგეს ლაბანმა და ბეთუელმა და უთხრეს: „უფლისგან გამოვიდა ეს საქმე და არ ძალგვიძს ჩვენ გითხრათ ან კარგი, ან ცუდი.

51აჰა, შენს წინაშეა რებეკა, წაიყვანე და წადი, რომ იყოს ცოლი შენი ბატონის ძისა. როგორც თქვა უფალმა.“

52და როგორც კი ისმინა აბრაამის მსახურმა მათი სიტყვები, თაყვანი სცა უფალს მიწამდე.

53და ამოიღო აბრაამის მსახურმა ოქროსა და ვერცხლის ნივთები და სამოსელი, და მისცა რებეკას. და ძვირფასი საჩუქრები მისცა მის ძმას და მის დედას.

54და ჭამეს და სვეს მან და მასთან მყოფმა კაცებმა, და გაათიეს. და როცა ადგნენ დილით, მან თქვა: „გამიშვით ჩემს ბატონთან.“

55მაგრამ ქალის ძმამ და დედამ უთხრეს: „დარჩეს ყმაწვილქალი ჩვენთან ერთხანს, ათი დღე მაინც, მერე კი შეგიძლია წახვიდე.“

56და მან უთხრა: „ნუ დამაყოვნებთ, რადგან უფალმა წარმართა ჩემი გზა. გამიშვით და წავალ ჩემს ბატონთან.“

57და უთხრეს: „დავუძახოთ ყმაწვილქალს და ვკითხოთ, რას იტყვის.“

58და დაუძახეს რებეკას და ჰკითხეს მას: „წახვალ ამ კაცთან ერთად?“ და მან თქვა: „წავალ!“

59და გაუშვეს რებეკა, თავიანთი და, მის ძიძასთან ერთად, და აბრაამის მსახური და მისი კაცები.

60და აკურთხეს რებეკა და უთხრეს მას: „ჩვენო დაო, გახდი ბევრათასეული! და დაიმკვიდროს შენმა თესლმა თავის მტერთა ბჭენი.“ +

61და შესხდნენ რებეკა და მისი მხევლები აქლემებზე და გაჰყვნენ იმ კაცს. და წაიყვანა მსახურმა რებეკა და წავიდა.

62და დატოვა ისაკმა ბეერ-ლახაი-როი, და ცხოვრობდა ნეგებში. +

63და გავიდა ერთხელ ის საღამოხანს ველზე სასეირნოდ, და გაიხედა, და დაინახა მომავალი აქლემები.

64და აღაპყრო რებეკამ თვალი და დაინახა ისაკი, და ჩამოვიდა აქლემიდან.

65და უთხრა მსახურს: „ვინაა ის კაცი, ჩვენს შესახვედრად რომ მოდის ველზე?“ და უთხრა მსახურმა: „ეს ჩემი ბატონია!“ და აიღო მან რიდე და ჩამოიფარა. +

66და მოუთხრო მსახურმა ისაკს ყოველივე, რაც გადახდა.

67და შეიყვანა იგი ისაკმა თავისი დედის, სარას, კარავში, და გახდა იგი იქ მისი ცოლი, და შეიყვარა იგი. და ნუგეში ეცა ისაკს თავისი დედის სიკვდილის შემდეგ. +

25

აბრაამის ქორწინება კეტურასთან

25^1და კიდევ მოიყვანა აბრაამმა ცოლი და მისი სახელი იყო კეტურა.

2და მან უშვა მას: ზიმრანი, იოკშანი, მედანი, მიდიანი, იშბაკი და შუაყი. +

3და იოკშანმა შვა შება და დედანი. ხოლო დედანის ძენი იყვნენ: აშურიმი, ლეტუშიმი და ლეუმინი

4და ძენი მიდიანისა: ღეფა, ყეფერი, ხანოქი, აბიდაყი და ელდაყა. ყველა ესენი კეტურას ძენი იყვნენ.

5და მისცა აბრაამმა ისაკს მთელი თავისი ქონება.

6ხოლო თავის შვილებს, რომლებიც ხარჭასგან ჰყავდა, მისცა აბრაამმა საჩუქრები და გაუშვა ისინი თავისი ძის, ისაკისაგან შორს, თავის სიცოცხლეშივე, აღმოსავლეთის ქვეყანაში.

აბრაამის სიკვდილი

7ეს არის აბრაამის სიცოცხლის წლები: ას სამოცდათხუთმეტი წელი. +

8და გარდაიცვალა აბრაამი კეთილ სიბერეში, მოხუცებული და დღეებით გამაძღარი. და შეეძინა ის თავის ხალხს. +

9და დამარხეს იგი ისაკმა და ისმაელმა, მისმა ძეებმა, მახფელას მღვიმეში, ხეთელი ყეფრონ ცოხარის ძისეულ მინდორზე, რომელიც მდებარეობს მამრეს პირისპირ, +

10მინდორზე, რომელიც ხეთის ძეთაგან იყიდა აბრაამმა. იქ დაიმარხნენ აბრაამი და სარა, მისი ცოლი. +

11და აკურთხა აბრაამის სიკვდილის შემდეგ ღმერთმა ისაკი, მისი ძე. და დასახლდა ისაკი ბეერლახაი-როისთან.

ისმაელის შთამომავლობა

12ესაა შთამომალობა ისმაელისა, აბრაამის ძისა, რომელიც უშვა მას, სარას, ეგვიპტელმა მხევალმა ჰაგარმა. +

13ესაა ისმაელის ძეთა სახელები თავიანთ მოდგმათა მიხედვით: ისმაელის პირმშო იყო ნებაიოთი, შემდეგ კედარი, ყაბდეელი და მიბსამი,

14მიშმაყი, დუმა, მასა,

15ხადადი, თემა, იეტური, ნაფიში და კედემა.

16და ესენი იყვნენ ძენი ისმაელისა, და ეს იყო სახელები მათი მათ დაბებსა და ბანაკებში, თორმეტი მთავარი მათი ტომების მიხედვით. +

17და ისმაელმა იცოცხლა ას ოცდაჩვიდმეტი წელი და გარდაიცვალა, და შეეძინა თავის ხალხს.

18ისინი სახლობდნენ ხავილადან შურამდე, რომელიც ეგვიპტის პირისპირ, აშურის მიმართულებით იყო. და ისინი ყველა თავისი ძმის წინაშე დაეშენენ.

ისაკის შთამომავლობა

19და აჰა, შთამომავლობა ისაკისა, აბრაამის ძისა. აბრაამმა შვა ისაკი.

20და ისაკი იყო ორმოცი წლისა, როცა შეირთო ცოლად რებეკა, ასული არამელი ბეთუელისა, ფადან-არამიდან, არამელი ლაბანის და.

21და ევედრებოდა ისაკი უფალს თავისი ცოლისათვის, რადგან ბერწი იყო იგი. და ისმინა მისი უფალმა და დაორსულდა რებეკა, მისი ცოლი.

22მაგრამ ეხლებოდნენ ძენი ერთმანეთს მის მუცელში, და მან თქვა: „თუ ასე უნდა ვიყო, რად დავორსულდი?“ და წავიდა უფალთან საკითხავად. +

23და უთხრა მას უფალმა: „ორი ხალხია შენს მუცელში, და ორი ერი გაიყრება შენი საშოდან. და ერი ერს აღემატება და უფროსი უმცროსს დაემონება.

ესავისა და იაკობის დაბადება

24და როდესაც დადგა ჟამი როცა მას უნდა ეშვა, აჰა, ტყუპები იყვნენ მის მუცელში.

25და გამოვიდა პირველი: მთლად წითური, როგორც ბეწვის მოსასხამი და უწოდეს მას სახელად ესავი.

26და მერე გამოვიდა მისი ძმა, რომელიც ხელით ებღაუჭებოდა ესავის ქუსლს. და უწოდეს მას სახელად იაკობი. და ისაკი სამოცი წლისა იყო, როდესაც ისინი დაიბადნენ.

ესავი ყიდის თავის პირმშოობას

27და წამოიზარდნენ ყმაწვილები. და ესავი გახდა მონადირე და ველად ხეტიალობდა. და იაკობი იყო სათნო კაცი და არ შორდებოდა კარვებს.

28და უყვარდა ისაკს ესავი, რადგან ნანადირევში პოულობდა გემოს. ხოლო რებეკას იაკობი უყვარდა.

29მოამზადა იაკობმა შეჭამადი. და მოვიდა ველიდან ესავი და დაღლილი იყო.

30და უთხრა ესავმა იაკობს: „მაჭამე ეგ წითელი შეჭამადი, რადგან დაღლილი ვარ.“ (და ამიტომ ეწოდა მას სახელად ედომი.)

31და უთხრა იაკობმა: „მომყიდე დღეს შენი პირმშოობა.“

32და თქვა ესავმა: „აჰა, ვკვდები, რად მინდა პირმშოობა?“

33და უთხრა მას იაკობმა: „შემომფიცე მე დღეს“ და მანაც შეჰფიცა და მიჰყიდა იაკობს თავისი პირმშოობა.

34და იაკობმა მისცა ესავს პური და ოსპის შეჭამადი, და ჭამა და სვა, და ადგა და წავიდა. ასე აიგდო ესავმა თავისი პირმშოობა.

26

აბრაამის აღთქმა გადადის ისაკზე

26^1და ჩამოვარდა შიმშილობა ქვეყანაში იმ ადრინდელი შიმშილობის შემდეგ, რომელიც აბრაამის დღეებში იყო. და წავიდა ისაკი აბიმელექთან, ფილისტიმელთა მეფესთან, გერარში. +

2და გამოეცხადა მას უფალი და უთხრა: „ნუ წახვალ ეგვიპტეს, არამედ დარჩი იმ ქვეყანაში, რომელზეც გეტყვი.

3ხიზნობდე იმ ქვეყანაში, და ვიქნები შენთან და გაკურთხებ, რადგან შენ და შენს თესლს მოგცემთ მთელ ამ ქვეყანას, და აღვადგენ იმ ფიცს, რომლითაც შევფიცე აბრაამს, მამაშენს. +

4და გავამრავლებ შენს თესლს, ვითარცა ვარსკვლავებს ცისას, და მივცემ შენს თესლს მთელს იმ ქვეყანას. და იკურთხება შენი თესლით ქვეყნის ყოველი ტომი, +

5რადგან ისმინა აბრაამმა ჩემი ხმა და დაიცვა ჩემი დასაცველი, ჩემი ბრძანებები, ჩემი წესები და ჩემი რჯულდებები.“

ისაკის შიში

6და ცხოვრობდა ისაკი გერარში.

7და ჰკითხეს იქაურმა კაცებმა მის ცოლზე, და მან უთხრა, რომ მისი და იყო. რადგან ეშინოდა, რომ ეთქვა, ჩემი ცოლი არისო, რადგან ფიქრობდა, აქაურ ხალხს შეუძლიათ მომკლანო რებეკას გულისთვის; რადგან რებეკა დიდად მშვენიერი იყო.

8და იყო იქ მრავალი დღე. და გაიხედა აბიმელექმა, ფილისტიმელთა მეფემ, სარკმელში და დაინახა, რომ ელაღობებოდა ისაკი რებეკას, თავის ცოლს. +

9და მოუხმო აბიმელექმა ისაკს და უთხრა: „აჰა, ცოლია ის შენი! რატომ თქვი: ჩემი და არისო?“ და უთხრა მას ისაკმა: „იმიტომ, რომ მეშინოდა მის გამო არ მოვმკვდარიყავი!“

10და უთხრა აბიმელექმა: „ეს რა გვიყავი? კინაღამ დაწვა შენს ცოლთან ერთი ჩემი ხალხიდან, და მოაწევდი ცოდვას ჩვენზე!“ +

11და უბრძანა აბიმელექმა მთელ ხალხს და თქვა: „ვინც შეეხება ამ კაცს ან მის ცოლს, სიკვდილით მოკვდება.“

12და დათესა ისაკმა იმ მიწაზე და ასმაგად მიიღო მოსავალი იმავე წელიწადს. რადგან აკურთხა იგი უფალმა. +

13და განდიდდა ეს კაცი, და მაღლდებოდა უფრო და უფრო, ვიდრე არ განდიდდა დიდად.

14და ჰყავდა მას ცხვრის ფარა და ხარების ჯოგი, და მრავალი მსახური. ამიტომ შეშურდათ მისი ფილისტიმელებს.

15და ყოველი ჭა, რომელიც კი ამოთხარეს მამამისის მსახურებმა აბრაამის სიცოცხლის დღეებში, ფილისტიმელებმა დაქოლეს და მიწით ამოავსეს. +

16და უთხრა აბიმელექმა ისაკს: „წადი ჩვენგან, რადგან ჩვენზე მეტად გაძლიერდი.“

ისაკი თხრის ჭას

17და წავიდა ისაკი იქიდან, და დაბანაკდა გერარის ხეობაში, და იქ ცხოვრობდა.

18და კვლავ ამოთხარა ისაკმა წყლის ჭები, რომელნიც ამოთხარეს მამამისის, აბრაამის დღეებში, და დაქოლეს ისინი ფილისტიმელებმა მისი სიკვდილის შემდეგ. და უწოდა მათ ის სახელები, რომელნიც უწოდა მათ მამამისმა.

19და თხრიდნენ ისაკის მსახურები ხეობაში, და აღმოაჩინეს ცოცხალი წყლის ჭა.

20და დაობდნენ გერარელი მწყემსები ისაკის მწყემსებთან და ამბობდნენ: „წყალი ჩვენ გვეკუთვნის!“ და მან უწოდა ჭას სახელად ყესეკი, რადგან დაობდნენ მასთან.

21და ამოთხარეს სხვა ჭა და მასზედაც დაობდნენ; ამიტომ უწოდა მას სახელად სიტნა.

22და გადაინაცვლა იქიდან, და ამოთხარა სხვა ჭა, და მასზე არ შედავებიან. ამიტომ უწოდა სახელად მას რეხობოთი და თქვა: „ამიერიდან გაგვაფართოვა ჩვენ უფალმა და გავმრავლდით ქვეყანაზე.“

23და იქიდან წავიდა ბეერ-შებაყში. +

24და გამოეცხადა მას უფალი იმ ღამით, და უთხრა: „მე ვარ აბრაამის, მამაშენის, ღმერთი, და ნუ გეშინია, რადგან შენთანა ვარ და გაკურთხებ, და გაგიმრავლებ თესლს აბრაამის, ჩემი მსახურის, გამო.“ +

25და ააშენა იქ სამსხვერპლო და მოუხმო უფლის სახელს. და გაშალა იქ თავისი კარავი, და ამოთხარეს იქ ჭა ისაკის მსახურებმა.

26და მივიდა აბიმელექი მასთან გერარიდან, და მასთან ერთად ახუზათი, მისი მეგობარი, და ფიქოლი, მისი მთავარი. +

27და უთხრა მათ ისაკმა: „რისთვის მოხვედით ჩემთან, ხომ მომიძულეთ და გამომაძევეთ თქვენგან?“

28და უთხრეს: „ჩვენ ცხადად დავინახეთ, რომ უფალია შენთან, და ვთქვით: იყოს ფიცი ჩვენს შორის, ჩვენსა და შენს შორის, და დავდებთ კავშირს შენთან,

29რომ არ გვიბოროტო, რადგან ჩვენ არ დაგვიჩაგრიხარ, მხოლოდ სიკეთე გვიქნია შენთვის, და მშვიდობით გაგიშვით. ამიერიდან უფლის კურთხეული ხარ შენ.“

30და გაუმართა ნადიმი მათ ისაკმა, და ჭამეს და სვეს.

31და ადგნენ დილაადრიანად, და შეჰფიცეს ერთმანეთს. და გაუშვა ისინი ისაკმა, და წავიდნენ მისგან მშვიდობით.

32და იმავე დღეს მოვიდნენ ისაკის მსახურები და აუწყეს ჭის შესახებ, რომელიც მათ ამოთხარეს, და უთხრეს: „წყალი ვიპოვეთ“

33და უწოდა მას შებაყი. ამიტომ დარჩა ამ ქალაქს სახელად ბეერ-შებაყი. +

34და იყო ესავი ორმოცი წლისა, და მოიყვანა ცოლებად ივდითი, ბეერ ხეთელის ასული, და ბასმათი, ელონ ხეთელის ასული. +

35და გაუმწარეს მათ სული ისაკს და რებეკას.

27
იაკობი აცდენს ისაკს

27^1და იყო, რომ როცა მოხუცდა ისაკი და დაუსუსტდა თვალისჩინი და ვეღარ ხედავდა, მოუხმო ესავს, თავის უფროს ძეს, და უთხრა მას: „შვილო ჩემო!“ და მან უთხრა: „აქა ვარ.“ +

2და თქვა: „აჰა, მოვხუცდი მე, და არ ვუწყი ჩემი სიკვდილის დღე.

3და ახლა აიღე შენი საჭურველი, და შენი მშვილდ-ისარი, და გადი ველად და მოინადირე ჩემთვის რაიმე ნადირი

4და მოამზადე ჩემთვის კერძი, რომელიც მიყვარს მე და მომიტანე, რომ შევჭამო, რათა გაკურთხოს შენ ჩემმა სულმა, სანამ მოვკვდებოდე.“ +

5და ესმოდა რებეკას, როცა ელაპარაკებოდა ისაკი ამ სიტყვებს ესავს, თავის ძეს. და გავიდა ესავი ველად სანადიროდ, ნანადირევის მოსატანად.

6ხოლო რებეკამ უთხრა იაკობს, თავის ძეს: „მე მოვისმინე, როგორ ელაპარაკებოდა მამაშენი ესავს, შენს ძმას:

7‘მომიტანე ნანადირევი და მომიმზადე კერძი და შევჭამ, რომ გაკურთხო უფლის წინაშე ჩემი სიკვდილის წინ.’

8და ახლა, შვილო ჩემო, ისმინე ჩემი ხმა, როგორც გიბრძანებ:

9წადი და მომიყვანე იქიდან ორი კარგი თიკანი, და მოვუმზადებ მათგან გემრიელ კერძს მამაშენს, როგორც მას უყვარს.

10და მიართვი შენს მამას და ჭამოს, რათა გაკურთხოს შენ თავისი სიკვდილის წინ.“

11და უთხრა იაკობმა რებეკას, თავის დედას: „ესავი, ძმა ჩემი, ბანჯგვლიანი კაცია, მე კი სლიქინა კანი მაქვს. +

12რომ შემახოს ხელი მამაჩემმა, ხომ ვიქნები მის თვალში მატყუარა. და მოვაწევ ჩემს თავზე წყევლას და არა კურთხევას.“

13და უთხრა მას დედამ: „ჩემზე იყოს შენი წყევლა, შვილო ჩემო. მაგრამ ისმინე ჩემი ხმა და წადი და მომიტანე.“

14და იგი წავიდა, და აიყვანა, და მოჰგვარა დედას. და მოამზადა დედამისმა კერძი ისე, როგორც მამამისს უყვარდა.

15და აიღო რებეკამ თავისი უფროსი ძის, ესავის ძვირფასი სამოსელი, რომელიც მასთან იყო სახლში, და შემოსა იაკობი, თავისი უმცროსი ძე.

16თიკნების ტყავები შემოახვია მის ხელებსა და შიშველ კისერს.

17და მისცა კერძი და პური, რომელიც მოამზადა, ხელში იაკობს, თავის ძეს.

18და მივიდა იგი მამასთან და უთხრა: „მამაჩემო!“ და მან უთხრა: „აჰა, მე ვარ; რომელი ხარ, ჩემო შვილო?“

19და იაკობმა უთხრა მამამისს: „მე ვარ ესავი, შენი პირმშო; მე გავაკეთე შენი ბრძანებისამებრ. ადექი და ჭამე ნანადირევი, რათა მაკურთხოს მე შენმა სულმა.“

20და უთხრა ისაკმა თავის ძეს: „რა მალე მოგინადირებია, შვილო?“ და თქვა: „იმარ რომ უფალმა, შენმა ღმერთმა, შემახვედრა.“

21და უთხრა ისაკმა იაკობს: „მომეახლე, რომ ხელი შეგახო შვილო ჩემო, ნუთუ შენ ხარ ძე ჩემი ესავი?“

22და მიეახლა იაკობი ისაკს, თავის მამას, და შეახო ხელი მან, და თქვა: „ხმა, ხმა იაკობისაა, ხელები კი ხელები ესავისა.“

23და ვერ იცნო იგი, რადგან მისი ხელი ბალნიანი იყო, როგორც ხელი ესავისა, მისი ძმისა. და აკურთხა იგი.

24და თქვა: „მაშ შენა ხარ ჩემი ძე ესავი?“ მან უპასუხა: „მე ვარ!“

25და უთხრა მან: „მომაწოდე, შვილო ჩემო, ნანადირევი საჭმელად, რათა გაკურთხოს ჩემმა სულმა.“ და მიართვა მან მას, და ჭამდა ის; და მიუტანა მას ღვინოც, და სვამდა ის.

26და უთხრა მას ისაკმა, მამამისმა: „მომეახლე და მეამბორე მე, შვილო.“

27და მიეახლა და ეამბორა მას. და როცა იყნოსა მან სუნი მისი სამოსისა, აკურთხა იგი და თქვა: „შეხედე, სუნი ჩემი ძისა, როგორც სუნი ველისა, რომელიც აკურთხა უფალმა. +

28მოგცეს შენ ღმერთმა ცის ცვრისაგან და მიწის სინოყივრისაგან უხვი ხორბალი და ღვინო;

29და გმონებდნენ შენ ხალხები, და თაყვანს გცემდნენ ტომები. იყავი ბატონი შენი ძმებისა, და თაყვანს გცემდნენ შენ ძენი დედაშენისა. მაწყევარი შენი წყეულიმც იყოს და მაკურთხეველი შენი კურთხეულ იყოს. +
ისაკი ამაოდ ნანობს

30და როგორც კი დაასრულა ისაკმა იაკობის კურთხევა, და იაკობი ჯერ არ წასულიყო, მოვიდა ესავი, მისი ძმა, ნადირობიდან.

31და მანაც მოამზადა გემრიელი საჭმელი და მიართვა მამამისს, და უთხრა: „ადექი მამაჩემო და ჭამე შენი ძის ნანადირევი, რათა მაკურთხოს შენმა სულმა.“

32და უთხრა მას ისაკმა, მამამისმა: „ვინ ხარ შენ?“ და თქვა: „მე ვარ შენი ძე, შენი პირმშო, ესავი.“

33და შეძრწუნდა ისაკი ძალზე დიდი ძრწოლით და თქვა: „ის მონადირე ვინღა იყო, ვინც მოინადირა და მომართვა თავისი ნანადირევი? მე უკვე ვჭამე, და თან ვაკურთხე იგი, ვიდრე შენ მოხვიდოდი, ისიც კურთხეული იქნება!“

34და როცა მოისმინა ესავმა თავისი მამის სიტყვები, შეჰყვირა ძალზე დიდი და მწარე ხმით, და უთხრა მამას: „მეც მაკურთხე, მამაჩემო.“ +

35და უთხრა მან: „ცბიერებით მოვიდა შენი ძმა და წაიღო შენი კუთვნილი კურთხევა.“

36და თქვა მან: „ამიტომ ეწოდა მას სახელად იაკობი, რადგან უკვე ორჯერ წამაბორძიკა მე: ჯერ პირმშოობა წამართვა და ახლა კი ჩემი კურთხევა წაურთმევია!“ და ჰკითხა: „ნუთუ არ შეგინახავს კურთხევა ჩემთვის?“ +

37და უთხრა ისაკმა ესავს: „შენს ბატონად დავაყენე იგი და ყველა მისი ძმა მივეცი მას მსახურად. და განვამტკიცე იგი ხორბლით და ღვინით. შენ რაღა გიყო, შვილო?“

38და უთხრა ესავმა თავის მამას: „მამაჩემო, განა მხოლოდ ერთი კურთხევა გაქვს? მაკურთხე მეც, მამაჩემო!“ და აღიმაღლა თავისი ხმა ესავმა და ატირდა. +

39და მიუგო ისაკმა, მამამისმა: „ნოყიერი მიწისგან შორს იყოს შენი სამკვიდრებელი და შორს ცის ცვარისგან. +

40და შენი მახვილით ცხოვრობდე და შენს ძმას ემსახურებოდე, და იქნება რომ წინ აღუდგები მას და ჩამოიხსნი მის უღელს შენი ქედიდან.“ +

41და შეიძულა ესავმა იაკობი იმ კურთხევისათვის, რომლითაც იგი აკურთხა მამამისმა. და თქვა ესავმა თავის გულში: „ახლოვდება დღენი მამაჩემის გლოვისა და მოვკლავ მაშინ ჩემს ძმას, იაკობს.“ +

42და ეუწყა რებეკას სიტყვები ესავისა, თავისი უფროსი ძისა. და მოუხმო თავის უმცროს ძეს, იაკობს, და უთხრა: „აჰა, ესავს, შენს ძმას სურს გული მოიოხოს შენი მოკვლით!

43და ახლა, შვილო, მისმინე მე და გაიქეცი ლაბანთან, ჩემს ძმასთან, ხარანში. +

44და დარჩი მასთან რამოდენიმე ხანს, ვიდრე დაცხრება შენი ძმის გულისწყრომა,

45და რომ დაცხრება რისხვა შენი ძმისა და დაივიწყებს, რაც უყავი მას, გამოვგზავნი ვინმეს და წამოგიყვან იქიდან, რად დაგღუპოთ ორივენი ერთ დღეს?“

46და უთხრა რებეკამ ისაკს: „მომბეზრდა სიცოცხლე ხეთელ ასულთა გამო. თუ იაკობი ხეთელ ასულს მოიყვანს ცოლად, როგორც ესენი არიან, რაღად მინდა მე სიცოცხლე?“ +

28
იაკობი ბეთელში

28^1და მოუხმო ისაკმა იაკობს და აკურთხა იგი, და ამცნო მას და უთხრა: „ცოლი ქანაანის ასულთაგან არ მოიყვანო. +

2წადი შუამდინარეთში, დედაშენის მამის, ბეთუელის, სახლში, და იქიდან აირჩიე შენთვის ცოლად ლაბანის, დედაშენის ძმის, ასულთაგან. +

3და ყოვლადძლიერმა ღმერთმა გაკურთხოს შენ, განაყოფიეროს და შენგან წარმოიქმნას მრავალრიცხოვანი ხალხები.

4და მოგცეს შენ აბრაამის კურთხევა, შენ და შენს თესლს შენთან ერთად, რათა დაიმკვიდრო შენი ხიზნობის ქვეყანა, რომელიც მისცა ღმერთმა აბრაამს. +

5და გაუშვა ისაკმა იაკობი და წავიდა იგი ლაბანთან შუამდინარეთში, არამელ ბეთუელის ძესთან, იაკობისა და ესავის დედის, რებეკას ძმასთან. +

6და დაინახა ესავმა, რომ ისაკმა აკურთხა იაკობი და გაუშვა ის შუამდინარეთში ცოლის შესართავად, და ამცნო და უთხრა მისი კურთხევისას: „არ მოიყვანო ცოლად ქანაანის ასულთაგან.“ +

7და გაუგონა იაკობმა თავის მამასა და თავის დედას, და წავიდა შუამდინარეთში.

8და ისიც დაინახა ესავმა, რომ არ მოსწონდა ისაკს, მამამისს ქანაანის ასულები.

9და წავიდა ესავი ისმაელთან და წამოიყვანა მახალათი, ასული ისმაელისა, აბრაამის ძისა, დაი ნებაიოთისა, თავისთვის ცოლად, თავისი ცოლების გარდა. +

10და დატოვა იაკობმა ბეერ-შებაყი და წავიდა ხარანს. +

11და მიადგა ერთ ადგილს, სადაც დარჩა ღამის გასათევად. რადგან მზე უკვე ჩაესვენა. აიღო იმ ადგილის ქვათაგან და დაიდო სასთუმლად, და დაწვა იმ ადგილას დასაძინებლად. +

12და ესიზმრა: კიბე იდგა მიწაზე და მისი თავი სწვდებოდა ცას. და ღვთის ანგელოზნი ადიოდნენ და ჩამოდიოდნენ მასზე. +

13და უფალი იდგა მასზე ზემოთ და ამბობდა: „მე ვარ უფალი, ღმერთი აბრაამისა, შენი მამისა, და ღმერთი ისაკისა. მიწას, რომელზეც წევხარ, მე მოგცემთ შენ და შენს თესლს. +

14და იქნება შენი თესლი, როგორც ქვიშა მიწისა, და განივრცობი დასავლეთით და აღმოსავლეთით, ჩრდილოეთით და სამხრეთით. და იკურთხება შენით და შენი შთამომავლობით ყოველი ტომი მიწისა. +

15მე შენთან ვარ, და დაგიცავ ყველგან, სადაც კი წახვალ. და დაგაბრუნებ ამ მიწაზე, რადგან არ მიგატოვებ, ვიდრე არ გავაკეთებ იმას, რაც გითხარი.“

16და როცა გაიღვიძა იაკობმა ძილიდან, თქვა: „ჭეშმარიტად უფალია ამ ადგილზე და მე არ ვიცოდი!“

17და შეეშინდა და თქვა: „რა თავზარდამცემია ეს ადგილი! რა არის ეს, თუ არა სახლი ღვთისა და ცათა კარიბჭე.“ +

18და ადგა იაკობი დილაადრიან და აიღო ქვა, რომელიც სასთუმლად ედო, და აღმართა იგი ძეგლად და ზეთი დაასხა ზედ.

19და უწოდა იმ ადგილს სახელად ბეთელი. ადრე კი იმ ქალაქს სახელად ერქვა ლუზი. +

20და აღუთქვა იაკობმა აღთქმა ამ სიტყვებით: „თუ იქნება ღმერთი ჩემთან და დამიცავს ამ გზაზე, რომლითაც მე მივდივარ, და მომცემს პურს საჭმელად და სამოსელს – შესამოსად, +

21და მშვიდობით დამაბრუნებს შინ, მამაჩემთან, და უფალი იქნება ჩემი ღმერთი,

22და ეს ქვა, რომელიც აღვმართე ძეგლად, იყოს ღვთის სახლი, და ყოველთაგან, რასაც მომცემ, მეათედს შენ მოგიძღვნი.“ +

29
იაკობი ხარანში

29^1და კვლავ დაადგა იაკობი გზას და წავიდა აღმოსავლეთისაკენ.

2და მიმოიხედა და დაინახა ჭა ველზე, და ეყარა მასთან სამი ცხვრის ფარა, რადგან იმ ჭიდან ასმევდნენ ფარებს. და დიდი ქვა ეფარა ჭას თავზე.

3და იკრიბებოდა იქ ყველა ფარა; გადააგორებდნენ ქვას ჭის პირიდან და წყალს ასმევდნენ ცხვარს. და შემდეგ კვლავ აბრუნებდნენ ქვას თავის ადგილზე, ჭის პირზე.

4და უთხრა მათ იაკობმა: „ჩემო ძმებო, საიდან ხართ თქვენ?“ და თქვეს: „ხარანიდან ვართ!“

5და უთხრა: „თუ იცნობთ ლაბანს, ნახორის ძეს?“ და თქვეს: „კარგად ვიცნობთ.“

6და უთხრა მათ: „მშვიდობითაა?“ და თქვეს: „მშვიდობით არის. აჰა, რახელი, მისი ასული, მიერეკება ცხვარს.

7და მან თქვა: „ჯერ კიდევ დიდია დღე: დრო არაა ცხვრის შეკრებისა. ასვით წყალი და წაასხით საძოვრად.“

8თქვეს: „ვერ შევძლებთ, ვიდრე ყველა ფარა არ შეიკრიბება და არ გადმოაცურებენ ქვას ჭის პირიდან; და მაშინ ვასმევთ წყალს ჩვენს ცხვარს.“

9იგი ჯერ კიდევ ლაპარაკობდა, რომ რახელი მოვიდა თავისი მამის ცხვართან ერთად, რადგან იგი მწყესავდა ცხვარს.

10და როცა დაინახა იაკობმა რახელი, ლაბანის, თავისი დედის ძმის ასული, და მისი ცხვარი, მივიდა და გადააგორა ქვა ჭის პირიდან, და ასვა წყალი თავისი ბიძის ცხვარს.

11და აკოცა იაკობმა რახელს, და ხმამაღლა ატირდა.

12და ამცნო იაკობმა რახელს, რომ იგი მისი მამის დის, რებეკას, შვილი იყო. და გაიქცა რახელი და ამცნო თავის მამას.

13და როცა მოისმინა ლაბანმა ამბავი იაკობისა, თავისი დისწულისა, წამოვიდა მის შესახვედრად და გადაეხვია მას, და წაიყვანა იგი თავის სახლში. და მან მოუთხრო ლაბანს მთელი ეს ამბავი. +

14და უთხრა მას ლაბანმა: „მართლა ჩემი ძვალთაგანი და ჩემი ხორცთაგანი ხარ შენ!“ – და დარჩა მასთან იაკობი ერთი თვე. +

15შემდეგ უთხრა ლაბანმა იაკობს: „მუქთად ხომ არ უნდა მემსახურო, რაკი ჩემი ნათესავი ხარ? მითხარი, რა არის შენი საზღაური?“

16და ჰყავდა ლაბანს ორი ასული, უფროსს ერქვა სახელად ლეა, ხოლო უმცროსს – რახელი.

17და სუსტი თვალები ჰქონდა ლეას, ხოლო რახელი იყო ლამაზი ტანად და მშვენიერი სახით.

18და შეუყვარდა იაკობს რახელი და უთხრა: „შვიდ წელს გემსახურები რახელისათვის, შენი უმცროსი ასულისათვის.“

19და თქვა ლაბანმა: „უმჯობესია შენ მოგცე, ვიდრე სხვა კაცს. დარჩი ჩემთან.“

20და შვიდი წელი ემსახურებოდა იაკობი რახელისათვის. და ერთ დღედ მოეჩვენა ეს დრო, ისე უყვარდა იგი. +

21და უთხრა იაკობმა ლაბანს: „მომეცი ჩემი ცოლი, რადგან შევასრულე ჩემი დღეები და შევალ მასთან.“

22და შეკრიბა ლაბანმა მთელი იქაური ხალხი და გამართა ნადიმი.

23საღამოჟამს აიყვანა ლაბანმა ლეა, თავისი ასული, და შეიყვანა ის იაკობთან. და შევიდა ის მასთან.

24და მისცა მას ლაბანმა ზილფა, მისი მხევალი ლეას მხევლად.

25და ნახა იაკობმა დილით, რომ ლეა იყო მასთან, და უთხრა ლაბანს: „ეს რა მიყავი? განა რახელისთვის არ გემსახურე? რად მომატყუე?“

26და ლაბანმა უთხრა მას: „ასე არ ხდება ჩვენს ქვეყანაში, რომ უმცროსი გავათხოვოთ უფროსზე ადრე.

27გაასრულე ეს შვიდეული და რახელსაც მოგცემ იმ სამსახურისათვის, რომელსაც შეასრულებ მომავალ შვიდ წელიწადში.“

28და იაკობიც ასე მოიქცა: გაასრულა ის შვიდეული და მან მისცა მას რახელი, თავისი ასული, ცოლად.

29და მისცა ლაბანმა რახელს, თავის ასულს, მხევლად ბილჰა, თავისი მხევალი.

30და შევიდა იაკობი რახელთან, რომელიც უყვარდა ლეაზე მეტად. და ემსახურებოდა ლაბანს კიდევ შვიდ წელიწადს. +

31და როცა დაინახა უფალმა, რომ მოძულებული იყო ლეა, გახსნა მისი საშო. რახელი კი უნაყოფო იყო.

32და დაორსულდა ლეა, და ეყოლა მას ძე, და უწოდა მას სახელად რეუბენი, რადგან თქვა: „დაინახა უფალმა ჩემი ტანჯვა, და შემიყვარებს ახლა ჩემი ქმარი.“ +

33და კვლავ დაორსულდა, და შობა ძე და თქვა: „დაინახა უფალმა, რომ მოძულებული ვარ და მომცა ეს ძეც.“ და უწოდა მას სახელად სიმონი.

34და დაორსულდა კვლავ, და შობა ძე, და თქვა: „ამიერიდან შემომეხვევა ჩემი ქმარი, რადგან ვუშვი მას სამი ძე.“ და უწოდა მას სახელად ლევი.

35და კვლავ დაორსულდა და შვა ძე, და თქვა: „ამიერიდან ვმადლობ უფალს.“ ამიტომ უწოდა მას სახელად იუდა. და შეწყვიტა შობა. +

30
იაკობის გამრავლება

30^1და დაინახა რახელმა, რომ ვერ უშვა იაკობს, და შეშურდა თავისი დისა და უთხრა იაკობს: „მომეცი შვილები. თუ არა და, მოვკვდები.“

2და განურისხდა იაკობი რახელს და თქვა: „ღვთის მაგიერი ხომ არა ვარ, რომელმაც აღკვეთა შენგან მუცლის ნაყოფი?“

3და უთხრა მან იაკობს: „აჰა, მხევალი ჩემი ბილჰა, შედი მასთან და შობს ჩემს მუხლებზე, და მეც გავშვილიანდები მისგან.“

4და მისცა ბილჰა, თავისი მხევალი, ცოლად, და შევიდა იაკობი მასთან.

5და დაორსულდა ბილჰა და უშვა იაკობს ძე.

6და თქვა რახელმა: „განმსაჯა მე ღმერთმა, შეისმინა ხმა ჩემი და მომცა მე ძე.“ ამიტომ უწოდა მან სახელად დანი.

7და კვლავ დაორსულდა ბილჰა, რახელის მხევალი და უშვა მეორე ძე იაკობს.

8და თქვა რახელმა: „მაგარი ჭიდილით შევეჭიდე ჩემს დას, თითქოს ღმერთს ვეჭიდებოდი, და ვძლიე კიდეც.“ და უწოდა მას სახელად ნაფთალი.

9და დაინახა ლეამ, რომ შეწყვიტა შობა, და აიყვანა ზილფა, თავისი მხევალი, და მისცა იგი იაკობს ცოლად.

10და უშვა ზილფამ, ლეას მხევალმა, ძე იაკობს.

11და თქვა ლეამ: „ბედნიერად.“ და უწოდა მას სახელად გადი.

12და უშვა ზილფამ, ლეას მხევალმა, მეორე ძე იაკობს.

13და თქვა ლეამ: „ნეტარად მიმიჩნევენ მე ასულნი.“ და უწოდა მას სახელად აშერი.

14და წავიდა რეუბენი პურის მკის დღეებში და იპოვა მინდორში მანდრაგორები, და მიართვა ისინი თავის დედას. და უთხრა რახელმა ლეას: „მომეცი მე შენი ძის მანდრაგორების ნაწილი.“

15და უთხრა მან: „არ გეყო, რომ ქმარი წამართვი და ახლა ჩემი ძის მანდრაგორებსაც მართმევ?“ და უთხრა მას რახელმა: „ამაღამ შენთან დაწვეს იაკობი, შენი ძის მანდრაგორების სანაცვლოდ.“

16და როცა დაბრუნდა იაკობი ველიდან საღამოჟამს, გავიდა ლეა მის შესახვედრად და უთხრა: „შემოდი ჩემთან, რადგან გიყიდე შენ ჩემი ძის მანდრაგორების სანაცვლოდ.“ და დაწვა მასთან იგი იმ ღამეს.

17და უსმინა ღმერთმა ლეას და დაორსულდა, და უშვა მეხუთე ძე იაკობს.

18და თქვა ლეამ: „მომცა ღმერთმა საზღაური, რადგან მივეცი ჩემი მხევალი ჩემს ქმარს.“ და უწოდა მას სახელად ისაქარი.

19და კვლავ დაორსულდა ლეა და უშვა იაკობს მეექვსე ძე.

20და თქვა ლეამ: „კეთილი ხვედრი მარგუნა ღმერთმა. ახლა კი შემიტკბობს ჩემი ქმარი, რადგან ექვსი ძე ვუშვი მას.“ და უწოდა მას სახელად ზებულუნი.

21და შემდეგ შვა ასული და უწოდა მას სახელად დინა.

22და გაიხსენა ღმერთმა რახელი და ისმინა ღმერთმა მისი ვედრება და გახსნა მისი საშო. +

23და დაორსულდა და შვა ძე, და თქვა: „ამაშორა ღმერთმა შერცხვენას.“ +

24და უწოდა მას სახელად იოსები, და თქვა: „სხვა ძესაც შემძენს უფალი!“

25და მას შემდეგ, რაც შვა რახელმა იოსები, უთხრა იაკობმა ლაბანს: „გამიშვი, რომ ჩემს მხარეში წავიდე.

26მომეცი ჩემი ცოლები და ჩემი შვილები, რომელთათვისაც გემსახურე, რომ წავიდე, რადგან შენ იცი ჩემი სამსახური, როგორც გემსახურე.“

27და უთხრა მას ლაბანმა: „ნეტავ ვპოვო მადლი შენს თვალში. მივხვდი მე, რომ მაკურთხა უფალმა შენს გამო.“

28და თქვა: „დაინიშნე შენთვის საზღაური ჩემგან, და მოგცემ.“

29და უთხრა მას იაკობმა: „შენ იცი, როგორ გემსახურე და როგორ გამრავლდა შენი საქონელი ჩემი ზრუნვით.

30რადგან ჩემამდე ცოტა გყავდა და გაგიმრავლდა. და გაკურთხა შენ უფალმა ჩემს ფეხზე. და როდისღა ვიზრუნო ჩემი სახლისათვის?“

31თქვა: „რა მოგცე?“ და თქვა იაკობმა: „ნუ მომცემ ნურაფერს, თუ გამიკეთებ იმ საქმეს, რასაც გეტყვი, კვლავ დავმწყევსავ შენს ფარებს და დავიცავ მას.

32მე დღეს გავივლი მთელ შენს ფარაში. და განაშორე იქიდან ყოველი დაწინწკლული და ჭრელი ცხვარი, და ყოველი წაბლისფერი ცხვარი, და ჭრელი და დაწინწკლული თხა. და ეს იქნება ჩემი საზღაური.

33და მიპასუხოს მე ჩემმა სიმართლემ ხვალინდელ დღეს, როცა მოხვალ, რათა იხილო ჩემი საზღაური შენს წინაშე: ყოველი, რომელიც არ იყოს დაწინწკლული და ჭრელი თხათა შორის და წაბლისფერი ცხვართა შორის, ნაქურდალად ჩაითვალოს ჩემგან.“

34და თქვა ლაბანმა: „კეთილი, შენი სიტყვისამებრ იყოს.“

35და განაშორა იმ დღეს ზოლიანი და ჭრელი ვაცები, და ყველა დაწინწკლული და ჭრელი დედალი თხა, და ყველა, რომელზეც იყო ცოტაოდენი თეთრი, და ყოველი წაბლისფერი ცხვართა შორის, და მისცა თავის ვაჟებს.

36და დაცილდა ლაბანი სამი დღის სავალზე იაკობს, რომელიც მწყესავდა ლაბანის დანარჩენ ფარას.

37და აიღო იაკობმა თავისთვის ალვისხის, ნუშისა და წაბლის ხეთა ნედლი წნელები, და შემოჭრა მათზე თეთრი ზოლები, შემოაცალა რა მათ ქერქი.

38და დაჭრელებული წნელები ჩააწყო წყლის გეჯებში, სადაც მიდიოდა ცხვარი წყლის დასალევად, და ისინი ხურდებოდნენ, როდესაც მიდიოდნენ წყლის სასმელად.

39და ხურდებოდა ცხვარი წნელების წინ და შობდნენ ცხვრები ზოლებიან ბატკნებს, დაწინწკლულებსა და ჭრელებს.

40და გამოყო კრავები იაკობმა, და დააყენა ლაბანის ფარა ზოლიანი და წაბლისფერი ფარის პირდაპირ. და განალაგა თავისი სამწყსო ცალკე და არ დატოვა იგი ლაბანის ფარასთან.

41და ჯანსაღი ფარის ახურებისას ცხვრის თვალწინ ჩაყრიდა ხოლმე იაკობი წნელებს გეჯებში, რომ წნელებთან აეხურებინა ისინი.

42და როცა სუსტი იყო ფარა, არ ყრიდა. და ლაბანს რჩებოდა სუსტი, იაკობს კი ჯანსაღი.

43და დიდად გამდიდრდა ეს კაცი, და გაუჩნდა მრავალი ცხვარი, მხევლები და მსახურები, ჯორი და აქლემი. +

31
იაკობი ბრუნდება სამშობლოში

31^1და მოისმინა იაკობმა ლაბანის ძეთა სიტყვები, რომლებიც ამბობდნენ: „წაიღო იაკობმა ყოველივე, რაც ეკუთვნოდა მამაჩვენს, და იმით, რაც მამაჩვენს ეკუთვნოდა, შექმნა მთელი ეს დოვლათი.“ +

2და დაინახა იაკობმა სახე ლაბანისა და აჰა, ის არ იყო ისეთი, როგორც გუშინ და გუშინწინ.

3და უთხრა უფალმა იაკობს: „დაუბრუნდი შენი მამების ქვეყანას და შენს სანათესაოს; მე შენთან ვიქნები.“ +

4და გააგზავნა იაკობმა და მოუხმო რახელსა და ლეას ველზე, თავის ფარასთან.

5და უთხრა მათ: „მე ვხედავ თქვენი მამის სახეს, რომელიც ისეთივე არაა ჩემს მიმართ, როგორც გუშინ და გუშინწინ, მამაჩემის ღმერთი კი ჩემთან არის. +

6და თქვენ იცით, რომ მთელი ძალით ვემსახურებოდი მამათქვენს.

7ხოლო მამათქვენმა შეურაცხმყო მე და ათჯერ შეცვალა ჩემი საზღაური. ღმერთმა კი არ დაანება ებოროტნა ჩემთვის.

8როცა იტყოდა: ‘დაწინწკლული იყოსო შენი გასამრჯელო,’ მაშინ მთელი პირუტყვი დაწინწკლულს იგებდა; და თუ იტყოდა: ‘ზოლიანი იყოსო შენი გასამრჯელო’, მთელი საქონელი ზოლიანს იგებდა.

9ასე წაართვა ღმერთმა ფარები მამათქვენს და მე მომცა.

10და იყო ცხვრის ახურების ჟამს, ავაპყრე თვალი და ვიხილე სიზმრად, რომ ვაცები და ვერძები ნერბავენ ფარას და სულ ჭრელი, დაწინწკლულები და ხალიანები იყვნენ.

11და მითხრა ღვთის ანგელოზმა სიზმარში: ‘იაკობ’, და მე ვუპასუხე ‘აქა ვარ’,

12და თქვა: ‘აღაპყრე თვალები და შეხედე – ყველა ვაცი და ვერძი ფარაზე ამავალი, ჭრელი, დაწინწკლული და ხალიანებია, რადგან ვხედავ ყველაფერს, რასაც ლაბანი გიკეთებს შენ.

13მე ვარ ღმერთი ბეთელისა, სადაც სვეტს სცხე ზეთი, სადაც აღმითქვი მე აღთქმა. ახლა, ადექი, გადი ამ ქვეყნიდან და დაუბრუნდი შენი შობის ქვეყანას.“ +

14და მიუგეს რახელმა და ლეამ, და უთხრეს მას: „ნუთუ კიდევ გვიძევს ჩვენ წილი და სამკვიდრო მამაჩვენის სახლში?

15განა უცხოებად არ გვთვლის ის? რადგან გაგვყიდა ჩვენ და შეჭამა ჩვენი ვერცხლი.

16ამიტომ მთელი სიმდიდრე, რომელიც წაართვა ღმერთმა მამაჩვენს, ჩვენი და ჩვენი შვილებისაა. და ახლა გააკეთე ყოველივე, რაც გითხრა შენ ღმერთმა.“

17და ადგა იაკობი და შესხა თავისი შვილები და თავისი ცოლები აქლემებზე,

18და გზას გაუყენა მთელი თავისი სამწყსო და მთელი თავისი ქონება, რაც შეძენილი ჰქონდა, თავისი საკუთარი ფარა, რაც შეიძინა შუამდინარეთში, რათა წასულიყო ისაკთან, თავის მამასთან, ქანაანის ქვეყანაში.

19ლაბანი კი წასული იყო თავისი ცხვრის გასაპარსად; და რახელმა მოიპარა თავისი მამის საოჯახო კერპები. +

20და იაკობმა გული მოპარა ლაბან არამელს – არ განუცხადა მას, რომ გარბოდა მისგან.

21და გაიქცა იგი და ყველაფერი, რაც კი ებადა, თან წაიღო. და გადავიდა მდინარეზე, და პირი გილყადის მთისაკენ ქნა.

22და ეუწყა ლაბანს მესამე დღეს, რომ იაკობი გაიქცა.

23და თან წაიყვანა თავისი თანამოძმენი და სდია მას შვიდი დღის სავალზე, და დაეწია მას გილყადის მთაზე.

24და მივიდა ღმერთი არამელ ლაბანთან სიზმარში ღამით და უთხრა მას: „ფრთხილად იყავი, ნუ ეტყვი იაკობს ნურც კარგსა და ნურც ავს.“ +

25და როცა დაეწია ლაბანი იაკობს, იაკობს გაშლილი ჰქონდა კარავი მთაზე, და ლაბანმაც გაშალა კარავი გილყადის მთაზე თავის თანამოძმეებთან ერთად.

26და ლაბანმა უთხრა იაკობს: „რატომ გაძვერი და წაასხი ჩემი ასულნი მახვილის ტყვეებივით?

27რად გაიქეცი ფარულად, მიმუხთლე და არ განმიცხადე, რომ გამესტუმრებინე მხიარულებით და სიმღერით, ებნითა და ქნარით.

28და არ მაკოცნინე ჩემი ძეებისა და ასულებისათვის. უგუნურად მოიქეცი.

29აქვს ჩემს ხელს ძალა, რომ ბოროტი გიყო, მაგრამ მამათქვენის ღმერთმა მითხრა წუხელ: ‘გაფრთხილდი, ნუ ეტყვი იაკობს ნურც კარგსა და ნურც ავსო.’

30ახლა კი მიდიხარ, რაკი მოგნატრებია სახლი მამაშენისა, მაგრამ ჩემი ღმერთები რაღად მოიპარე?“

31და მიუგო იაკობმა და უთხრა ლიბანს: „რადგან მეშინოდა, რომ არ წაგერთმია ჩემთვის შენი ასულნი.

32ხოლო რაც შეეხება შენს ღმერთებს, ვისთანაც მათ იპოვნი, ნუ იცოცხლოს მან! ჩვენს ძმათა წინაშე ამოიცანი, რაც კი არის ჩემთან, და წაიღე, რაც შენ გეკუთვნის.“ და არ იცოდა იაკობმა, რომ რახელმა მოიპარა ისინი.

33და შევიდა ლაბანი იაკობის კარავში და ლეას კარავში და ორივე მხევლის კარავში, მაგრამ ვერაფერი იპოვნა. და ლეას კარვიდან ის შევიდა რახელის კარავში.

34და რახელმა აიღო საოჯახო ღმერთები და აქლემის უნაგირს ქვეშ ამოდო ისინი და ზედ დაჯდა. და გაჩხრიკა ლაბანმა მთელი კარავი, მაგრამ ვერ იპოვა.

35და უთხრა თავის მამას: „ნუ განმირისხდება ჩემი ბატონი, მაგრამ არ შემიძლია ადგომა შენს წინაშე, რადგან დედათა წესი მჭირს.“ და გულდასმით ეძება ლაბანმა, და ვერ იპოვა საოჯახო ღმერთები.

36და განრისხდა იაკობი და შეედავა ლაბანს. და მიუგო იაკობმა ლაბანს და უთხრა: „რა დავაშავე, რა შევცოდე, რომ ასე გაცეცხლებული დამდევნებიხარ?

37ხომ გაჩხრიკე მთელი ჩემი ნივთები, რა იპოვე შენი ნივთებიდან? დააწყვე აქ შენს და ჩემს ძმათა წინაშე და მათ განგვსაჯონ!

38ეს ოცი წელია შენთან ვარ და შენს ცხვრებსა და თხებს მკვდარი არ მოუგიათ, შენი ფარის ვერძები არ მიჭამია.

39ნამხეცავი შენთან არ მომიტანია – მე ვზარალობდი, ჩემი ხელიდან ითხოვდი საზღაურს, როგორც ღამით მოპარულისას, ისე დღისით მოპარულისას. +

40დღისით ხორშაკი მწვავდა და ღამით ყინვა, და არ მიკარებია ძილი ჩემს თვალებს.

41აჰა, ეს არის ჩემი ოცი წელი შენს სახლში: გემსახურებოდი თოთხმეტი წელი შენი ორი ასულისათვის, და ექვსი წელი შენი ცხვრებისათვის; და გასამრჯელო ათჯერ შემიცვალე. +

42და რომ არ ყოფილიყო ჩემთან ღმერთი მამაჩემისა, ღმერთი აბრაამისა და შიში ისაკისა, შენ ახლა ცარიელს გამისტუმრებდი. ჩემი ტანჯვა და ჩემი ხელების ჯაფა იხილა ღმერთმა და გამხილა წუხელ!“ +

43და მიუგო ლაბანმა იაკობს და უთხრა: „ეს ასულები ჩემი ასულები არიან, და ეს ვაჟები ჩემი ძენი არიან, ეს ფარები ჩემი ფარებია. და ყოველივე, რასაც ხედავ, ჩემია. ჩემს ასულებს ან მათ ძეებს, რომლებიც მათ შვეს, რა ვუყო ახლა?

44ახლა მოდი, დავდოთ აღთქმა მე და შენ; და ეს იყოს მოწმედ ჩემსა და შენს შორის.“

45და აიღო იაკობმა ქვა და აღმართა იგი ძეგლად. +

46და უთხრა იაკობმა თავის ნათესავებს: „მოაგროვეთ ქვები.“ და აიღეს ქვები და აღმართეს ბორცვი, და ჭამეს იქ, ბორცვზე.

47და უწოდა მას ლაბანმა იეგარ-საჰადუთა. და იაკობმა უწოდა მას გალყადი. +

48და თქვა ლაბანმა: „ეს იყოს მოწმედ დღეს ჩვენს შორის.“ და ამიტომ ეწოდა მას გალყადი.

49და აგრეთვე მიცფა, რადგან თქვა: „მეთვალყურეობდეს უფალი ჩემსა და შენს შორის, როცა მივეფარებით ერთმანეთის თვალს.

50თუ დაჩაგრავ ჩემს ასულებს, თუ მოიყვან სხვა ცოლებს ჩემი ასულების გარდა, რომც არავინ იყოს ჩვენთან, იცოდე, ღმერთია მოწმე ჩემსა და შენს შორის.“

51და უთხრა ლაბანმა იაკობს: „აჰა, ეს ბორცვი და აჰა, ეს ძეგლი, რომელნიც აღვმართე ჩემსა და შენს შორის –

52ეს ბორცვი იყოს მოწმე და მოწმეა ეს ძეგლი, რომ მე არასოდეს გადმოვლახავ შენსკენ ამ ბორცვს, და რომ შენც არ გადმოლახავ ჩემსკენ ამ ბორცვს და ამ ძეგლს საბოროტოდ.

53აბრაამის ღმერთმა და ნახორის ღმერთმა განსაჯოს ჩვენს შორის, მათი მამების ღმერთმა.“ და დაიფიცა იაკობმა თავისი მამის, ისაკის შიში. +

54და დაკლა იაკობმა საკლავი, და მოუხმო თავის მოძმეებს პურის საჭმელად; და მათ ჭამეს პური და გაათიეს მთაზე.

55და ადგა ლაბანი დილაადრიანად და აკოცა თავის შვილიშვილებს და თავის ასულებს, და აკურთხა ისინი, და წავიდა და დაუბრუნდა თავის მხარეს. +

32
იაკობს ეწოდა ისრაელი

32^1და წავიდა იაკობი თავისი გზით და შემოხვდნენ მას ღვთის ანგელოზები. +

2და თქვა იაკობმა, როცა იხილა ისინი: „ღვთის ბანაკია ეს,“ და უწოდა იმ ბანაკს სახელად მახანაიმი. +

3და გაგზავნა იაკობმა თავის წინაშე მოციქულნი თავისი ძმის, ესავისაკენ, რომელიც ცხოვრობდა სეყირის ქვეყანაში, ედომის ველზე. +

4და უბრძანა მათ და უთხრა: „ასე უთხარით ჩემს ბატონს, ესავს: „თქვა მსახურმა შენმა იაკობმა: ‘ლაბანთან ვცხოვრობდი მე და შემაგვიანდა აქამდე. +

5და მყავს მე ხარები და სახედრები, ცხვარი და მსახურნი და მხევალნი, და ვაუწყებ ჩემს ბატონს, რომ მინდა ვპოვო მადლი შენს თვალში.’“

6და დაბრუნდნენ მოციქულნი იაკობთან და აუწყეს: „მივედით შენს ძმასთან, ესავთან და ისიც წამოვიდა შენს შესახვედრად, და ოთხასი კაცი ახლავს თან.“

7და დიდად შეეშინდა იაკობს, და შეშფოთდა, და გაყო ხალხი, რომელიც მას ახლდა, აგრეთვე ცხვარი და ძროხა და აქლემები ორ ბანაკად.

8და თქვა იაკობმა: „თუ დაეცემა ესავი ერთ ბანაკს, მაშინ მეორე გადარჩება.“

9და თქვა იაკობმა: „ჩემი მამის, აბრაამის ღმერთო, და ჩემი მამის, ისაკის ღმერთო, უფალო, რომელმაც მითხარი: ‘დაუბრუნდი შენს სანათესაოს და შენს ქვეყანას, და სიკეთეს გიყოფ,’

10ღირსი არა ვარ ყველა იმ სიკეთისა და წყალობისა, შენს მსახურს რომ უყავი, რადგან მხოლოდ ჩემი ჯოხით გადავლახე ეს იორდანე, ახლა კი ორი ბანაკი გავხდი. +

11მიხსენ მე ჩემი ძმის ხელიდან, ესავის ხელიდან, რადგან მეშინია მისი, ვაითუ მოვიდეს და მომკლას მე, და დედები შვილებთან ერთად.

12შენ კი ნათქვამი გაქვს: ‘სიკეთეს გიყოფ და გავხდი შენს თესლს ზღვის ქვიშასავით, რომელიც არ აღირიცხება სიმრავლის გამო.’“ +

13და გაათია იქ ღამე. და გამოარჩია თავისი ქონებიდან საჩუქარი ესავისათვის, თავისი ძმისათვის:

14ორასი დედალი თხა და ოცი ვაცი, ორასი ცხვარი და ოცი ვერძი,

15ოცდაათი მეწველი აქლემი თავისი კოზაკებით, ორმოცი ფური და ათი ხარი, ოცი დედალი ვირი და ათი ჩოჩორი.

16და მისცა თავის მსახურებს ცალკე ჯოგებად და უთხრა თავის მსახურებს: „იარეთ ჩემს წინ და დატოვეთ მანძილი ჯოგსა და ჯოგს შორის.“

17და უბრძანა პირველს და უთხრა: „როცა შეგხვდეს ესავი, ჩემი ძმა, და გკითხოს, ვისი ხარ და საით მიხვალ, და ვისია ეს სამწყსოო, +

18უთხარი: ‘იაკობისაა, შენი მსახურისა, გამოგზავნილი ძღვნად ჩემი ბატონის, ესავისათვის, და ისიც ჩვენს უკანაა.’“

19და ასევე უბრძანა მეორესაც, მესამესაც და ყველას, ვინც მიდიოდა სამწყსოს უკან: „ასე უთხარით ესავს, როცა შეხვდებით მას:

20‘აჰა, შენი მსახური იაკობიც ჩვენს უკანაა,’“ რადგან ფიქრობდა: „ძღვენით, რომელიც ჩემს წინ მიდის, დავაცხრობ მის რისხვას, და მერე ვიხილავ მის სახეს, ეგების შემიწყნაროს.“

21და მიდიოდა მისი ძღვენი მის წინ; ის კი იმ ღამეს ბანაკში ათევდა.

22და ადგა იმავე ღამეს და აიყვანა თავისი ორი ცოლი, თავისი ორი მხევალი და თავისი თერთმეტი ძე და გადავიდა იაბოკის ფონზე.

23და წაიყვანა ისინი და გადაიყვანა ხევზე, და გადაიტანა, რაც კი ებადა.

24და უკან მობრუნდა იაკობი მარტო. და შეებრძოლა მას კაცი განთიადამდე. +

25და როცა დაინახა, რომ ვერ სძლევდა მას, შეეხო იგი მისი ბარძაყის სახსარს, და ეღრძო თეძოს სახსარი იაკობს მასთან ბრძოლისას.

26და იმ კაცმა უთხრა: „გამიშვი, რადგან გათენდა.“ და უთხრა იაკობმა: „არ გაგიშვებ, ვიდრე არ მაკურთხებ.“ +

27და უთხრა მან მას: „რა გქვია შენ?“ მან უპასუხა: „იაკობი.“

28და ჰკითხა მან: „ამიერიდან აღარ გერქვას შენ სახელად იაკობი, არამედ ისრაელი, რადგან ებრძოდი ღმერთს და კაცებს, და სძლიე მათ!“ +

29შეევადრა და ჰკითხა მას იაკობმა: „მითხარი შენი სახელი.“ და მიუგო მან: „რად კითხულობ ჩემს სახელს?“ და იქვე აკურთხა იგი. +

30და უწოდა იაკობმა იმ ადგილს სახელად ფენიელი, რადგან თქვა: „ვიხილე ღმერთი პირისპირ, და გადარჩა ჩემი სული.“ +

31და ამოუბრწყინდა მას მზე, როგორც კი განვლო მან ფენუელი. და კოჭლობდა იგი თეძოთი.

32ამიტომ არ ჭამენ ისრაელიანები დღემდე მენჯის ძარღვს, რომელიც თეძოს სახსარზეა, რადგან შეეხო ანგელოზი იაკობის სახსარს თეძოს ძარღვზე.

33
ძმების შეხვედრა

33^1და აღაპყრო იაკობმა თვალი, დაინახა მისკენ მომავალი ესავი, რომელსაც ოთხასი კაცი ახლდა. და გაანაწილა იაკობმა ბავშვები ლეასა და რახელს, და ორ მხევალს შორის. +

2და წინ დააყენა მხევალნი და მათი შვილები, ლეა და მისი ბავშვები მათ უკან დააყენა, ხოლო რახელი და იოსები სულ ბოლოს.

3თავად კი მათ წინ წავიდა, და ვიდრე მიუახლოვდებოდა თავის ძმას, თაყვანი სცა მას შვიდჯერ მიწამდე.

4და გამოიქცა ესავი მის შესახვედრად და გადაეხვია მას, შემოეხვია კისერზე და ეამბორა მას, და ორივენი ატირდნენ.

5და აღაპყრო თვალი და დაინახა ქალები და ბავშვები, და თქვა: „ვინ არიან ესენი შენი?“ და თქვა: „შვილები, რომლებიც უწყალობა ღმერთმა შენს მსახურს.“ +

6და მიეახლნენ მხევალნი და მათი შვილები, და თაყვანი სცეს მას.

7და მიეახლა ლეაც თავისი შვილებითურთ და თაყვანი სცეს. და შემდეგ მიეახლნენ რახელი და იოსები, და თაყვანი სცეს.

8და თქვა: „რა არის მთელი ეს ბანაკი, რომელსაც მე შევხვდი?“ და თქვა იაკობმა: „რათა ვპოვო მადლი ჩემი ბატონის თვალში!“ +

9და თქვა ესავმა: „მე საკმარისი მაქვს, ძმაო, რაც შენია, შენთანვე იყოს!“

10თქვა იაკობმა: „არა, თუ ვპოვე მადლი შენს თვალში, მიიღე ჩემგან ეს ძღვენი ჩემი ხელიდან, რადგან დავინახე შენი სახე, თითქოს დამენახოს სახე ღვთისა, და კეთილად შემხვდი.

11და მიიღე ჩემი მოსაკითხი, რომელიც მოგეძღვნა შენ, რადგან შემიწყალა მე ღმერთმა და ყველაფერი მაქვს.“ და დაიყოლია იგი და მანაც მიიღო.

12და თქვა ესავმა: „დავიძრათ და წავიდეთ, და მე წავალ შენს წინ.

13და უთხრა მას: „იცის ჩემმა ბატონმა, რომ ბავშვები სათუთნი არიან და ჩემი ცხვარ-ძროხა მეწველია. და თუ მათ ერთ დღეს წავასხამთ, მაშინ მთელი სამწყსო გამიწყდება.

14იაროს ჩემმა ბატონმა თავისი მსახურის წინ, მე კი წამოვალ ნელა, სამწყსოს სვლით, რომელიც ჩემს წინაა, და ბავშვთა სვლით, ვიდრე მივიდოდე ჩემს ბატონთან სეყირში.“

15და თქვა ესავმა: „მოგიჩენ შენ იმ ხალხიდან, რომელიც მახლავს.“ და უთხრა იაკობმა: „რა საჭიროა ეს? ოღონდ კი ვპოვო მადლი ჩემი ბატონის თვალში.“

16და დაბრუნდა ესავი იმავე დღეს თავისი გზით სეყირისაკენ,

17იაკობი კი დაიძრა სუქოთისაკენ და აიგო თავისთვის სახლი, და თავის სამწყსოსაც გაუკეთა ჩალურები. ამიტომ უწოდა იმ ადგილს სახელად სუქოთი. +

18და მივიდა იაკობი მშვიდობით ქალაქ შექემში, რომელიც მდებარეობს ქანაანის ქვეყანაში, შუამდინარეთიდან მისი მოსვლისას, და დაიბანაკა ქალაქის წინ.

19და იყიდა მინდვრის ნაკვეთი, სადაც გაშალა თავისი კარავი, შექემის მამის, ხამორის, ძეებისაგან ას კესიტად.

20და აღმართა იქ სამსხვერპლო და უწოდა მას ელი, ღმერთი ისრაელისა.

34

იაკობი იმკის

თავისი გზააბნეულობის ნაყოფს

34^1და გამოვიდა დინა, ლეას ასული, რომელიც მან უშვა იაკობს, იმ ქვეყნის ასულთა სანახავად. +

2და დაინახა იგი შექემმა, იმ ქვეყნის მთავრის, ხიველი ხამორის ძემ, და წაიყვანა ის, და დაწვა მასთან ძალით.

3და მიეკრო სული მისი დინას, იაკობის ასულს, და შეუყვარდა ყმაწვილი ქალი, და მის გულს ელაპარაკა.

4და უთხრა შექემმა ხამორს, თავის მამას: „ცოლად მომიყვანე ეს ყმაწვილი ქალი!“

5და იაკობმა გაიგო, რომ წაბილწეს დინა, მისი ასული. მაგრამ რაკი მისი ძენი მინდვრად იყვნენ საქონელში, გაჩუმებული იყო მათ მოსვლამდე.

6და მოვიდა ხამორი, შექემის მამა, იაკობთან სალაპარაკოდ.

7და როცა იაკობის ვაჟებმა ეს გაიგეს, მოვიდნენ მინდვრიდან; ძლიერ განრისხებული და შეწუხებული იყვნენ კაცები, რადგან სისაძაგლე გაუკეთა მან ისრაელს იაკობის ასულთან დაწოლით; არ უნდა მომხდარიყო ასეთი რამ. +

8და ელაპარაკა მათ ხამორი და უთხრა: „შექემმა, ჩემმა ძემ, შეიყვარა თქვენი ასული მთელი თავისი სულით. და მიეცით იგი მას ცოლად.

9და დაგვიმოყვრდით ჩვენ: მოგვეცით თქვენი ასულები, ჩვენი ასულები კი თქვენ წაიყვანეთ.

10ჩვენთან დასახლდით, და იყოს ეს ქვეყანა თქვენს წინაშე, და დასახლდით და ივაჭრეთ, და დაისაკუთრეთ.“

11და უთხრა შექემმა მის მამასა და მის ძმებს: „ოღონდ კი ვპოვო მადლი თქვენს თვალში და, რასაც მთხოვთ, მოგცემთ.

12დამაკისრეთ დიდძალი ურვადი და ძღვენი, და მოგცემთ, როგორც დამაკისრებთ, ოღონდ მომეცით ეს ყმაწვილი ქალი ცოლად.“ +

13და ელაპარაკნენ იაკობის ძეები შექემს და მის მამას, ხამორს მზაკვრულად, რადგან შებილწეს დინა, მათი და.

14და უთხრეს მათ: „არ შეგვიძლია ამ საქმის გაკეთება, რომ მივცეთ ჩვენი და წინადაუცვეთელ კაცს, რადგან სამარცხვინო იქნებოდა ეს ჩვენთვის. +

15მხოლოდ იმ პირობით დაგეთანხმებით, თუ გახდებით ჩვენსავით და ყოველი თქვენი მამაკაცი წინადაიცვეთს.

16და მოგცემთ ჩვენს ასულებს, და ჩვენც მოვიყვანთ თქვენს ასულებს, და დავსახლდებით თქვენთან და გავხდებით ერთი ხალხი.

17და თუ არ გაგვიგონებთ ჩვენ, რომ წინადაიცვითოთ, წავიყვანთ ჩვენს ასულს და წავალთ.“

18და მოეწონათ მათი სიტყვა ხამორს და შექემს, ხამორის ძეს.

19და არ დააყოვნა ყმაწვილმა კაცმა ამ საქმის გაკეთება, რადგან ეტრფოდა იგი იაკობის ასულს. და იყო იგი ყველაზე პატივდებული თავისი მამის სახლში.

20და მივიდნენ ხამორი და შექემი, მისი ძე, თავიანთი ქალაქის კარიბჭესთან, და ელაპარაკნენ თავიანთი ქალაქის მცხოვრებლებს და უთხრეს: +

21„ეს კაცები მშვიდობიანად არიან ჩვენდამი: დასახლდებიან და ივაჭრებენ აქ. ეს ქვეყანა გაშლილია მათ წინაშე. მათი ასულნი მოვიყვანოთ ჩვენთვის ცოლებად და ჩვენი ასულნი მივცეთ მათ ცოლებად.

22და მხოლოდ ამ პირობით დაგვთანხმდებიან ეს კაცები ჩვენთან დასახლებას და ერთ ხალხად ყოფნას, თუ წინადაიცვეთს ჩვენში მთელი მამროვანი ისე, როგორც თავად არიან წინადაცვეთილები.

23და მათი სამწყსო და მთელი მათი ქონება და მთელი მათი საქონელი განა ჩვენი არ გახდება? ოღონდ დავეთანხმოთ მათ და ჩვენთან დასახლდებიან.“

24და გაუგონეს ხამორს და შექემს, მის ძეს, ქალაქის კარიბჭიდან ყოველმა გამომსვლელმა. და წინადაიცვითა მთელმა მამროვანმა, მისი ქალაქის კარიბჭიდან გამომსვლელმა. +

25და მესამე დღეს, როცა სტკიოდათ ჭრილობა, იაკობის ორმა ძემ: სიმონმა და ლევიმ, დინას ძმებმა, აიღეს ხელში მახვილი, მამაცად მივიდნენ ქალაქში და ამოხოცეს მთელი მამროვანი. +

26ხამორი და მისი ძე შექემიც მოკლეს მახვილით და წაიყვანეს დინა შექემის სახლიდან.

27და ძენი იაკობისა მივიდნენ დახოცილებთან და გაძარცვეს ქალაქი, რადგან წაბილწეს მათი და.

28და წამოასხეს მათი საქონელი და სახედარნი, რაც ქალაქსა და მინდორში იყო.

29და მთელი მათი დოვლათი, და ყოველი მათი ბავშვი, და მათი ცოლები დაატყვევეს და წაართვეს ყოველივე, რაც ჰქონდათ სახლებში.

30და უთხრა იაკობმა სიმონსა და ლევის: „დამღუპეთ მე, რომ შეაძულეთ ჩემი თავი ამ ქვეყნის მცხოვრებლებს – ქანაანელებსა და ფერიზელებს. ცოტა ხალხი მყავს, შეიკრიბებიან ჩემს წინააღმდეგ და მომსპობენ. და გავნადგურდები მე და ჩემი სახლიც, ჩემთან ერთად.“

31მათ თქვეს: „ის კი შეიძლებოდა, მეძავივით რომ მოექცნენ ჩვენს დას?“

35
იაკობი ბეთელში

35^1და უთხრა ღმერთმა იაკობს: „ადექი, ადი ბეთელს და იქ დასახლდი; და იქ აუგე სამსხვერპლო ღმერთს, რომელიც გამოგეცხადა, როცა ესავს, შენს ძმას, გაექეცი.“ +

2და უთხრა იაკობმა თავის სახლს და ყველას, ვინც იყვნენ მასთან: „მოიშორეთ უცხო ღმერთები, თქვენში რომ არის, და განიწმიდენით, და გამოიცვალეთ თქვენი სამოსელი. +

3და ავდგეთ და წავიდეთ ბეთელში, და ავუგებ იქ სამსხვერპლოს ღმერთს, რომელმაც მისმინა გაჭირვების ჟამს, და ჩემთან ერთად იყო ჩემს გზაზე.“

4და მისცეს იაკობს ყველა უცხო ღმერთები, რომლებიც კი ჰქონდათ, და აგრეთვე საყურეები, ყურებზე რომ ეკიდათ, და ჩაფლა ისინი იაკობმა მუხის ქვეშ, შექემთან რომ არის. +

5და აიყარნენ ისინი. და ღვთის შიში იყო ირგვლივ მდებარე ქალაქებზე, და არ დაედევნენ უკან იაკობის ძეებს. +

6და მივიდა იაკობი მთელ თავის ხალხთან ერთად ლუზში, ანუ ბეთელში, რომელიც ქანაანის ქვეყანაშია. +

7და ააშენა იქ სამსხვერპლო და უწოდა იმ ადგილს ელ-ბეთელი, რადგან იქ გამოეცხადა მას ღმერთი, როცა გაურბოდა ის თავის ძმას. +

8და მოკვდა დებორა, რებეკას ძიძა, და დაიმარხა ბეთელის ქვემოთ, მუხის ქვეშ, რომელსაც უწოდეს ალონ-ბაქუთი. +

9და კვლავ გამოეცხადა იაკობს ღმერთი ფადან-არამიდან დაბრუნებისას და აკურთხა იგი,

10და უთხრა მას ღმერთმა: „შენი სახელი არის იაკობი, მაგრამ აღარ გერქვას იაკობი, რადგან ისრაელი იქნება შენი სახელი!“ ასე ეწოდა მას სახელად ისრაელი. +

11და უთხრა მას ღმერთმა: „მე ვარ ღმერთი ყოვლადძლიერი, ინაყოფიერე და გამრავლდი. ხალხი და ხალხთა კრებული გამოვა შენგან წარმოსდგებიან მეფენი შენი საზარდულიდან. +

12და ქვეყანას, რომელიც მივეცი მე აბრაამსა და ისაკს, მოგცემთ შენ და შენს თესლს, შენს შემდეგ.“ +

13და ამაღლდა მისგან ღმერთი იმ ადგილიდან, საიდანაც ელაპარაკებოდა მას. +

14და აღმართა იაკობმა სვეტი იმ ადგილზე, სადაც ელაპარაკა ის მას, ძეგლი ქვისა. და დაღვარა მასზე საღვრელი და დაასხა მას ზეთი. +

15და უწოდა იაკობმა სახელად იმ ადგილს, სადაც ელაპარაკებოდა მას ღმერთი, ბეთელი. +

ბენიამინის დაბადება და რახელის სიკვდილი

16და აიყარნენ ისინი ბეთელიდან. და მცირე მანძილიღა იყო ეფრათამდე, რომ შვა რახელმა. და გაუძნელდა მას მშობიარობა.

17და როცა გაუჭირდა მშობიარობისას, უთხრა მას ბებია ქალმა: „ნუ გეშინია, რადგან ამჯერადაც ვაჟი გყავს.“ +

18და ვიდრე სული ამოხდებოდა, რადგან სიკვდილის პირას იყო, უწოდა ბენ-ყონი. მამამისმა კი ბენიამინი უწოდა.

19და მოკვდა რახელი და დაიმარხა ეფრათას გზაზე, ბეთლემში. +

20და იაკობმა აღმართა ძეგლის სვეტი მის სამარხზე. ის სამარხის სვეტი დღესაც იქაა. +

21და აიყარა ისრაელი და გაშალა თავისი კარავი გედერის გოდლის იქით. +

22და მოხდა, რომ როცა ისრაელი ქვეყანაში ცხოვრობდა, რეუბენი შევიდა ბილჰასთან, თავისი მამის ხარჭასთან. და გაიგო ეს ისრაელმა. +

იაკობის ძენი და ჰყავდა იაკობს თორმეტი ძე.

23ძენი ლეასაგან: იაკობის პირმშო რეუბენი, სიმონი, ლევი, იუდა, ისაქარი და ზებულუნი. +

24ძენი რახელისაგან: იოსები და ბენიამინი. +

25ძენი ბილჰასგან, რახელის მხევლისაგან: დანი და ნაფთალი. +

26და ძენი ზილფასგან, ლეას მხევლისაგან: გადი და აშერი. ესენი იყვნენ ძენი იაკობისა, რომელნიც შეეძინა მას შუამდინარეთში. +

27და მივიდა იაკობი ისაკთან, მამამისთან, მამრეში, კირიათ-არბაყში, ანუ ხებრონში, სადაც ხიზნობდნენ აბრაამი და ისაკი. +

28და იყო ისაკი ას ოთხმოცი წლის.

29და აღესრულა ისაკი და მოკვდა, და შეეძინა თავის ხალხს მოხუცებული და თავისი დღეებით გამაძღარი. და დამარხეს იგი ესავმა და იაკობმა, მისმა ძეებმა. +

36
ესავის შთამომავლობა

36^1ეს არის ესავის ანუ ედომის მოდგმა: +

2ესავმა მოიყვანა ცოლები ქანაანის ასულთაგან: ყადა, ასული ხეთელი ელონისა, და ოჰოლიბამა, ასული ყანასი, ხიველი ციბყონის ძისა; +

3და ბასმათი, ისმაელის ასული, დაი ნებაიოთისა. +

4და ყადამ უშვა ესავს ელიფაზი, ხოლო ბასმათმა შვა რეღუელი, +

5და ოჰოლიბამამ შვა იეყუში, იაყლამი და კორახი. ესენი იყვნენ ესავის ძენი, რომელნიც მას შეეძინენ ქანაანის ქვეყანაში.

6და აიყვანა ესავმა თავისი ცოლები და თავისი ძენი და თავისი ასულნი, და მთელი თავისი სახლეული და თავისი ქონება თავისი საქონელი და თავისი პირუტყვი, და მთელი თავისი ქონება, რომელიც შეიძინა მან ქანაანში, და წავიდა სხვა ქვეყანაში, რომ მოსცილებოდა იაკობს, თავის ძმას. +

7რადგან დიდძალი დოვლათი ჰქონდათ და ვერ შეძლეს ერთად ცხოვრება; და მათმა ხიზნობის ქვეყანამ ვერ მოითავსა ისინი მათი ჯოგების სიმრავლის გამო. +

8და დასახლდა ესავი სეყირის მთაზე; ესავი ეს არის ედომი. +

9ესაა ესავის მოდგმა, რომლისგანაც მოდიან სეყირის მთაზე მცხოვრები ედომელნი.

10ესაა ესავის ძეთა სახელები: ელიფაზი, ძე ყადასი, ესავის ცოლისა, რეღუელი, ძე ბასმათისა, ესავის ცოლისა, +

11და ელიფაზის შვილები იყვნენ: თემანი, ომარი, ცეფო, გაყთამი და კენაზი.

12და თიმნაყი იყო ესავის ძის, ელიფაზის, ხარჭა, და უშვა მან ელიფაზს ყამალეკი. ესენი არიან ძენი ყადასი, ესავის ცოლისა.

13და ესენი არიან ძენი რეღუელისა: ნახათი, ზერახი, შამა და მიზა. და ესენი იყვნენ ძენი ბასმათისა, ესავის ცოლისა.

14ხოლო ძენი ოჰოლიბამასი, ესავის ცოლისა, ასულისა ყანასი, ძისა ციბყონისა, ესენი იყვნენ, რომლებიც მან უშვა ესავს: იეყუში, იაყლამი და კორახი.

15და ესენი იყვნენ ესავის ძეთა უხუცესნი, ძენი ელიფაზისა, ესავის პირმშოსი: თავკაცი თემანი, თავკაცი ომარი, თავკაცი ცეფო, თავკაცი კენაზი,

16თავკაცი კორახი, თავკაცი გაყთამი, თავკაცი ყამალეკი. ესენი იყვნენ ელიფაზის უხუცესები ედომის ქვეყანაში; ესენი იყვნენ ძენი ყადასი.

17და ესენი იყვნენ ძენი რეღუელისა, ესავის ძისა: თავკაცი ნახათი, თავკაცი ზერახი, თავკაცი შამა, თავკაცი მიზა. ესენი იყვნენ უხუცესნი რეღუელისა ედომის ქვეყანაში. ესენი იყვნენ ესავის ცოლის, ბასმათის ძენი.

18და ესენი იყვნენ ძენი ოჰოლიბამასი, ესავის ცოლისა: თავკაცი იეყუში, თავკაცი იაყლამი, თავკაცი კორახი. ესენი იყვნენ ძენი ოჰოლიბამასი, ყანას ასულისა, ესავის ცოლისა.

19და ესენი იყვნენ ძენი ესავისა და უხუცესნი ედომისა.

20და ესენი იყვნენ ძენი ხორიელი სეყირისა, იმ ქვეყნის მკვიდრნი: ლოტანი, შობალი, ციბყონი, ყანა, +

21დიშონი, ეცერი და დიშანი. ესენი იყვნენ ხორიელი უხუცესნი ედომის ქვეყანაში, სეყირის ძენი.

22და ლოტანის ძენი იყვნენ ხორი და ჰემამი, ხოლო და ლოტანისა იყო თიმნაყი.

23და ესენი იყვნენ შობალის ძენი: ყალვანი, მანახათი, ღებალი, შეფო და ონამი. +

24და ესენი იყვნენ ციბყონის ძენი: აია და ყანა, ის ყანა, რომელმაც იპოვა წყლის წყარონი უდაბნოში, როდესაც მწყემსავდა თავისი მამის, ციბყონის, სახედრებს.

25ხოლო ყანას ძე იყო დიშონი და ოჰოლიბამა იყო ყანას ასული.

26და ესენი იყვნენ ძენი დიშონისა: ხემდანი, ეშბანი, ითრანი და ქერანი.

27და ესენი იყვნენ ეცერის ძენი: ბილჰანი, ზაყვანი და ყაკანი.

28და ესენი იყვნენ დიშანის ძენი: ყუცი და არანი.

29ესენი იყვნენ ხორიელთა უხუცესები: თავკაცი ლოტანი, თავკაცი შობალი, თავკაცი ციბყონი, თავკაცი ყანა,

30თავკაცი დიშონი, თავკაცი ეცერი, თავკაცი დიშანი. ესენი იყვნენ ხორიელთა უხუცესები თავიანთი თავკაცებითურთ სეყირის ქვეყანაში.

31და ესენი იყვნენ მეფენი, რომელნიც მეფობდნენ ედომის ქვეყანაში, ვიდრე გამეფდებოდა მეფე ისრაელში.

32და გამეფდა ედომში ბელაყი, ძე ბეყორისა, და მისი ქალაქის სახელი იყო დინჰაბა.

33და მოკვდა ბელაყი, და მის ნაცვლად გამეფდა იობაბი, ძე ზერახისა, ბოცრადან. +

34და მოკვდა იობაბი. და მის ნაცვლად გამეფდა ხუშამი, თემანელთა ქვეყნიდან.

35და მოკვდა ხუშამი, მის ნაცვლად გამეფდა ჰადადი, ძე ბედადისა, მძლეველი მიდიანისა მოაბის ველზე. მისი ქალაქის სახელი იყო ყავითი.

36და მოკვდა ჰადადი, და მის ნაცვლად გამეფდა სამლა, მასრეკადან.

37და მოკვდა სამლა, და მის ნაცვლად გამეფდა შაული, მდინარისპირა რეხობოთიდან. +

38და მოკვდა შაული, და მის ნაცვლად გამეფდა ბაყალ-ხანანი, ძე ყაქბორისა. +

39და მოკვდა ბაყალ-ხანანი, ძე ყაქბორისა, და მის ნაცვლად გამეფდა ჰადარი, და მისი ქალაქის სახელი იყო ფაყუ, ხოლო სახელი მისი ცოლისა მეჰეტაბიელი, ასული მატრედისა, ასულისა მეზაჰაბისა.

40და ესენია ესავის უხუცესთა სახელები მათ საგვარეულოთა, მათი ადგილების და სახელების მიხედვით: თავკაცი თიმნაყი, თავკაცი ყალვა, თავკაცი იეთეთი; +

41თავკაცი ოჰოლიბამა, თავკაცი ელა, თავკაცი ფინონი,

42თავკაცი კენაზი, თავკაცი თემანი, თავკაცი მიბცარი,

43თავკაცი მაგდიელი, თავკაცი ყირამი. ესენი იყვნენ უხუცესნი ედომისა მათ საცხოვრებელთა მიხედვით მათ საკუთარ ქვეყანაში. და ესავი არის ედომელთა მამამთავარი.

37

იაკობის სახლის ამბავი

37^1და ცხოვრობდა იაკობი მამამისის ხიზნობის ქვეყანაში, ქანაანის ქვეყანაში. +

2ეს არის იაკობის მოდგმა: იოსები იყო ჩვიდმეტი წლისა როცა მწყესავდა პირუტყვს თავის ძმებთან ერთად. და იყო იგი ჯერ ბავშვი თავისი მამის ცოლების – ბილჰასა და ზილფას ძეებთან. და მიჰქონდა იოსებს ცუდი ხმები მათზე თავის მამასთან.

3და ისრაელს უყვარდა იოსები თავის ყველა ძეზე მეტად, რადგან მისი სიბერის ძე იყო იგი. და დაუმზადა მას ჭრელი კვართი.

4და დაინახეს მისმა ძმებმა, რომ უყვარდა იგი მამას ყველა თავის ძეზე მეტად, და მოიძულეს იგი, და არ შეეძლოთ მასთან ლაპარაკი მშვიდობიანად.

5და დაესიზმრა იოსებს სიზმარი და უამბო თავის ძმებს, და მათ უფრო მეტად მოიძულეს იგი.

6და უთხრა მათ: „მოისმინეთ ეს სიზმარი, რომელიც მესიზმრა მე:

7აჰა, ჩვენ ვკონავთ ძნებს შუაგულ მინდორში და წამოდგა ჩემი ძნა და აღიმართა, და გარსშემოეხვივნენ თქვენი ძნები და თაყვანი სცეს მას.“

იოსები მოიძულეს ძმებმა

8და უთხრეს მას მისმა ძმებმა: „ჩვენი მეფე გინდა გახდე და ჩვენზე იბატონო?“ და კიდევ უფრო მოიძულეს იგი მისი სიზმრებისა და სიტყვებისათვის.

9და დაესიზმრა მას კიდევ სხვა სიზმარი, და უამბო თავის ძმებს და თქვა: „აჰა, კიდევ დამესიზმრა სიზმარი, რომ მზე და მთვარე და თერთმეტი ვარსკვლავი მცემდნენ თაყვანს.“

10და როცა ეს უამბო თავის მამას და თავის ძმებს, გაკიცხა იგი მამამისმა და უთხრა მას: „რა არის ეს სიზმარი, რომელიც გესიზმრა? ნუთუ მოვალთ მე და დედაშენი, და შენი ძმები, რომ მიწამდე გცეთ თაყვანი?“

11შეშურდათ ძმებს მისი, ხოლო მამამისმა დაიმარხა ეს სიტყვები. +

12და წავიდნენ მისი ძმები შექემში თავიანთი მამის ფარის დასამწყემსად. +

13და უთხრა ისრაელმა იოსებს: „ხომ მწყემსავენ შენი ძმები შექემში, და მოდი, გაგაგზავნი შენ მათთან.“ და თქვა მან: „აქა ვარ.“

14და უთხრა მას: „წადი და ნახე, თუ მშვიდობით არიან შენი ძმები და ფარა, და მომიტანე ამბავი.“ და გაგზავნა იგი ხებრონის ველიდან, და მივიდა შექემს. +

15იპოვა იგი ერთმა კაცმა ველზე გზაარეული და ჰკითხა მას: „ვის ეძებ?“

16თქვა: „ჩემს ძმებს ვეძებ; მითხარი, სად მწყემსავენ ისინი?“

17და უთხრა კაცმა: „წასულები არიან აქედან, რადგან გავიგონე, რომ დოთაინში მიდიოდნენ.“ და გაჰყვა იოსები თავის ძმათა კვალს, და იპოვა ისინი დოთანში. +

18და როცა დაინახეს იგი შორიდან, ვიდრე მიუახლოვდებოდა მათ, განიზრახეს მისი მოკვლა.

19და უთხრეს ერთმანეთს: „აჰა, სიზმარა მოდის!

20და ახლა, მოდი, მოვკლათ იგი, და ჩავაგდოთ რომელიმე ჭაში, და ვთქვათ, რომ მტაცებელმა ნადირმა შეჭამა იგი. და ვნახოთ, რა იყო მისი სიზმრები.“ +

21და გაიგონა რეუბენმა, და იხსნა იგი მათი ხელიდან, უთხრა მათ: „ნუ მოვკლავთ მას!“ +

22და უთხრა მათ რეუბენმა: „ნუ დაღვრით სისხლს! ჩააგდეთ იგი იმ ჭაში, უდაბნოში რომ არის, და ხელს ნუ აღმართავთ მასზე.“ და ამას ამბობდა, რათა ეხსნა იგი მათი ხელიდან და დაებრუნებინა თავის მამასთან. +

23და როცა მივიდა იოსები თავის ძმებთან, გახადეს იოსებს მისი კვართი, ჭრელი კვართი, რომელიც ეცვა.

24აიყვანეს და ჩააგდეს ჭაში. და იყო ის ჭა ცარიელი, წყალი არ იყო მასში. +

25და დასხდნენ ისინი პურის საჭმელად, და როცა აღაპყრეს თვალი, დაინახეს ისმაელიანთა ქარავანი მოდიოდა გილყადიდან, და მათ აქლემებს მოჰქონდათ გუნდრუკი, მური და ნელსაცხებელი. +

26და უთხრა იუდამ თავის ძმებს: „რას გვარგებს, თუ მოვკლავთ ჩვენს ძმას და დავფარავთ მის სისხლს? +

27მოდით, მივყიდოთ იგი ისმაელიანებს, და ჩვენი ხელი ნუ იქნება მასზე, რადგან ჩვენი ძმაა იგი, ჩვენი ხორცია.“ და გაუგონეს მას მისმა ძმებმა.

28ხოლო როცა ჩამოიარეს მიდიანელმა ვაჭრებმა, ამოსწიეს და ამოიყვანეს იოსები ჭიდან, და მიჰყიდეს იოსები ისმაელიანებს ოც ვერცხლად. მათ კი წაიყვანეს იოსები ეგვიპტეში. +

29ხოლო როცა რეუბენი კვლავ დაბრუნდა ჭასთან და ნახა, რომ იქ აღარ იყო იოსები, სამოსელი შემოიხია. +

30და დაბრუნდა თავის ძმებთან და თქვა: „ბავშვი აღარ არის! და მე სადღა წავიდე?“

31და აიღეს ძმებმა იოსების კვართი, და ამოავლეს იგი დაკლული თხის სისხლში.

32და წაიღეს ეს კვართი, და მიუტანეს მამამისს და უთხრეს: „ეს ვიპოვეთ. ნახე, შენი შვილის კვართია ეს თუ არა?“

33და მან იცნო ის და თქვა: „ჩემი შვილის კვართია. მძვინვარე მხეცს შეუჭამია იგი! დაგლეჯილია იოსები!“ +

34და შემოიხია იაკობმა სამოსელი, და შემოიხვია ძაძა წელზე, და დიდხანს გლოვობდა თავის შვილს. +

35და ადგნენ მისი ძენი და მისი ასულნი, რათა ნუგეში ეცათ მისთვის, მაგრამ არ ინდომა მან ნუგეშისცემა, და თქვა: „მგლოვიარე ჩავალ ჩემს შვილთან შავეთში!“ და დიდხანს გლოვობდა მამა თავის ძეს. +

36ხოლო მიდიანელებმა ეგვიპტეში მიჰყიდეს იოსები ფოტიფარს, ფარაონის კარისკაცს, მცველთა უფროსს. +

38
იუდას შეცოდება

38^1მაშინ იყო, რომ ჩამოსცილდა იუდა თავის ძმებს და დასახლდა ყადულამელი კაცის მეზობლად, რომლის სახელი იყო ხირა.

2და ნახა იქ იუდამ ქანაანელი კაცის, სახელად შუაყის, ასული, და მოიყვანა ის და შევიდა მასთან.

3და დაორსულდა, და ეყოლა მას ძე. და უწოდეს მას სახელად ყერი. +

4და კვლავ დაორსულდა, და ეყოლა ძე, რომელსაც უწოდეს ონანი.

5და კვლავ ეყოლა ძე, და უწოდეს მას სახელად შელა. ის კი ქეზიბში იყო მისი შობის დროს. +

6და მოუყვანა იუდამ ყერს, თავის პირმშოს, ცოლი, რომელსაც ერქვა თამარი.

7მაგრამ ყერი, იუდას პირმშო, ბოროტი იყო უფლის თვალში, და მოაკვდინა იგი უფალმა.

8და უთხრა იუდამ ონანს: „შედი შენი ძმის ცოლთან, გაუხდი ქმრად და აღუდგინე შენს ძმას თესლი.“ +

9მაგრამ იცოდა ონანმა, რომ მისი არ იქნებოდა თესლი, და ამიტომ, როცა შედიოდა თავის ძმის ცოლთან, მიწაზე ღვრიდა, რათა არ მიეცა თესლი თავისი ძმისათვის.

10და ჩაითვალა ბოროტებად უფლის წინაშე მისი საქციელი, და ისიც მოაკვდინა ღმერთმა.

11და უთხრა იუდამ თამარს, თავის რძალს: „ქვრივად დაჯექ მამაშენის სახლში, ვიდრე გაიზრდებოდეს შელა, ჩემი ძე.“ რადგან ეშინოდა, ისიც არ მომკვდარიყო მისი ძმებივით. და წავიდა თამარი და დარჩა თავისი მამის სახლში.

12და განვლო მრავალმა დღემ და მოკვდა იუდას ცოლი, შუაყის ასული. და როვა გამოიგლოვა იუდამ, ავიდა თიმნათში, თავისი ცხვრის მპარსველებთან, ყადულამელ მოყვასთან, ხირასთან ერთად.

13და ეუწყა თამარს: „შენი მამამთილი ამოდის თიმნათში ცხვრის გასაპარსავად.“

14და გაიძრო მან თავისი ქვრივობის სამოსელი, და ჩამოიფარა რიდე, და დაიბურა. და დაჯდა ყენაიმის კარიბჭესთან, რომელიც თიმნათის გზაზეა, რადგან დაინახა, რომ გაიზარდა შელა და არ მიეცა მას ცოლად. +

15და დაინახა ის იუდამ, და მიიჩნია მეძავად, რადგან რიდეთი ჰქონდა სახე დაფარული. +

16და მიუბრუნდა მას და უთხრა: „შემოვიდე შენთან?“ რადგან არ იცოდა, რომ თავისი რძალი იყო. და მან ჰკითხა: „რას მომცემ, რომ შემოხვიდე ჩემთან?“ +

17და თქვა: „თიკანს გამოგიგზავნი ფარიდან.“ და თქვა: „მომცემ წინდს, ვიდრე გამომიგზავნიდე თიკანს?“

18და თქვა: „რა გირაო გინდა, რომ მოგცე?“ და თქვა: „შენი ბეჭედი და შენი თასმა და არგანი, რომელიც ხელთა გაქვს.“ და მისცა მას ესენი იუდამ, და შევიდა მასთან; და დაორსულდა ის მისგან.

19და წავიდა და მოიძრო თავისი პირსაბურველი, და კვლავ შეიმოსა ქვრივობის სამოსელით.

20და გაუგზავნა იუდამ თიკანი თავისი ყადულამელი მოყვასის ხელით, რათა ქალისაგან დაებრუნებინა წინდი. მაგრამ ვერ იპოვა იგი.

21და ჰკითხა იქაურ კაცებს: „სად არის მეძავი, ყენაიმის გზაზე რომ იჯდა?“

22და დაბრუნდა იუდასთან, და უთხრა: „ვერ ვიპოვე იგი. და იქაურმა კაცებმაც მითხრეს, რომ არ ყოფილა იქ მეძავი.“

23და თქვა იუდამ: „ნეტავ აეღო მას, რომ დასაცინი არ გავმხდარიყავით. აჰა, მე გაგატანე ეს თიკანი, შენ კი ვერ იპოვე იგი!“

24და სამი თვის შემდეგ ეუწყა იუდას: „იბოზა შენმა რძალმა თამარმა და ორსულად არის იგი.“ და თქვა იუდამ: „გამოიყვანეთ, რათა დაიწვას.“ +

25და როცა მოჰყავდათ იგი, გაუგზავნა მან თავის მამამთილს და შეუთვალა: „იმ კაცისაგან, ვარ ორსულად, ვისაც ესენი ეკუთვნის.“ და ისიც დასძინა: „ამოიცანი, ვისია ეს ბეჭედი, თასმა და არგანი.“

26და იცნო იუდამ, და თქვა: „მართალია ჩემთან თამარი, რადგან მე არ მივეცი იგი შელას, ჩემს ძეს.“ და აღარ შეუცვნია იგი.

27და მშობიარობის ჟამს აღმოჩნდა, რომ ტყუპები იყვნენ მის მუცელში. +

28და მშობიარობისას გამოყო ერთმა ხელი, და ბებიაქალმა მეწამული ძაფი შეაბა მას ამ სიტყვებით: „ეს გამოვიდა პირველი.“

29მან უკან წაიღო თავისი ხელი, გამოვიდა მისი ძმა. და თქვა ბებიაქალმა: „როგორ გამოარღვიე შენთვის ზღუდე?“ და უწოდეს მას სახელად ფერეცი.

30და შემდეგ გამოვიდა მისი ძმა, რომელსაც ხელზე ება მეწამული ძაფი, და უწოდეს მას სახელად ზერახი.

39
იოსების პატიმრობა

39^1იოსები ჩაყვანილ იქნა ეგვიპტეში, და ისმაელიანთაგან იყიდა იგი ფოტიფარმა, ფარაონის კარისკაცმა, მცველთა უფროსმა, ეგვიპტელმა კაცმა. +

2და არ მიატოვა უფალმა იოსები, და იყო იგი წარმატებული კაცი, და ცხოვრობდა იგი თავისი ბატონის სახლში. +

3და დაინახა მისმა ბატონმა, რომ უფალი იყო მასთან და, რასაც კი იგი აკეთებდა, უფალი ყველაფერში ხელს უმართავდა. +

4და ჰპოვა იოსებმა მადლი მის თვალში, და ემსახურებოდა მას. და დანიშნა იგი თავისი სახლის ზედამხედველად და მთელი თავისი საბადებელი ხელთ ჩააბარა.

5და მას შემდეგ, რაც დანიშნა იგი თავისი სახლის ზედამხედველად, აკურთხა უფალმა სახლი ამ ეგვიპტელისა იოსების გამო, და იყო კურთხევა უფლისა ყველაფერზე, რაც ებადა სახლში და ველზე. +

6და დატოვა ყველაფერი, რაც ებადა, იოსების ხელში. და აღარაფერზე ფიქრობდა, გარდა ჭამა-სმისა. და იყო იოსები მშვენიერი თვალად და ტანად.

7ამ ამბის შემდეგ იყო, რომ დაადგა მისი ბატონის ცოლმა იოსებს თვალი და უთხრა: „დაწექი ჩემთან.“ +

8და იუარა იოსებმა, და უთხრა თავისი ბატონის ცოლს: „ჩემმა ბატონმა არც კი იცის, რა არის სახლში, რადგან ხელში ჩამაბარა ყველაფერი, რაც აბადია.

9არავინაა ჩემზე დიდი ამ სახლში. და ჩემთვის არაფერი დაუკავებია მას, შენს გარდა, რადგან ცოლი ხარ მისი. და როგორ ვქნა ეს დიდი ბოროტება და ღმერთს შევცოდო?“ +

10და ყოველდღე აწვევდა ქალი იოსებს, მაგრამ არ თანხმდებოდა იგი, რომ დაწოლილიყო და ყოფილიყო მასთან.

11და ერთ დღეს იოსები შევიდა სახლში თავის საქმეზე, და არავინ არ იყო სახლის კაცთაგან შინ.

12და ჩაეჭიდა ის მის სამოსელს, ამ სიტყვებით: „დაწექი ჩემთან!“ და მან ხელში შეატოვა თავისი სამოსელი, და გარეთ გავარდა და გაიქცა სახლიდან. +

13და როცა მან დაინახა, რომ მან ხელში შეატოვა მას თავისი სამოსელი და გარეთ გაიქცა,

14დაუძახა მან თავისი სახლის კაცებს, და უთხრა მათ: „შეხედეთ, მოგვიყვანა მან ებრაელი კაცი ჩვენს დასაცინად! შემოვიდა ჩემთან დასაწოლად, მაგრამ ვიყვირე დიდი ხმით.

15და როცა გაიგონა ჩემი კივილი, შემომატოვა თავისი სამოსელი და კარიდან გავარდა.“

16და დაიდო მან მისი ტანსაცმელი თავისთან, თავისი ბატონის სახლში მოსვლამდე,

17და მოუთხრო მას ეს ამბავი, ამ სიტყვებით: „შემოვიდა ჩემთან შენი მოყვანილი ებრაელი მონა, რომ პატივი აეხადა ჩემთვის!

18და როცა ავიმაღლე ხმა და ვიკივლე, შემომატოვა თავისი სამოსელი და გარეთ გაიქცა!“

19და როცა მოისმინა მისმა ბატონმა თავისი ცოლის სიტყვები, ასე მომექცაო შენი მონა, ძალზე განრისხდა იგი.

20და წაიყვანა იოსები მისმა ბატონმა, და გადასცა იგი საპყრობილეში, სადაც დაპატიმრებული იყვნენ მეფის პატიმრები. და იყო იგი იქ, საპყრობილეში. +

21მაგრამ უფალი იყო იოსებთან და მოჰფინა მას წყალობა, და მიანიჭა მას მადლი საპყრობილის უფროსის თვალში. +

22და ჩააბარა საპყრობილის უფროსმა ყველა პატიმარი იოსებს ხელთ, და გახდა ის გამგებელი ყველაფრისა, რასაც კი ისინი აკეთებდნენ საპყრობილეში.

23საპყრობილის უფროსი აღარაფერზე ზრუნავდა, რადგან უფალი იყო იოსებთან და რასაც აკეთებდა, უფალი ყველაფერში ხელს უმართავდა. +

40
მწდეთუხუცესი და მეპურეთუხუცესი საპყრობილეში

40^1ამ ამბების შემდეგ იყო, რომ ეგვიპტის ფარაონის მწდეთუხუცესმა და მეპურეთუხუცესმა შესცოდეს თავიანთ ბატონს.

2და განურისხდა ფარაონი თავის ორ კარისკაცს: მწდეთუხუცესსა და მეპურეთუხუცესს.

3და გადასცა ისინი საპყრობილეში, მცველთაუფროსის სახლში, სადაც იოსები იყო დაპატიმრებული. +

4და მცველთაუფროსმა მიუჩინა მათ იოსები, და ის ემსახურებოდა მათ. და ასე იყვნენ ერთხანს საპყრობილეში.

5და ერთ ღამეს ესიზმრა ორთავეს სიზმარი, თითოეულს თავისი, საკუთრივ ასახსნელი სიზმარი: მწდეთაუხუცესს და მეპურეთუხუცესსაც. +

6და მივიდა დილით მათთან იოსები და დაინახა ისინი, და აჰა, დაღვრემილნი არიან. +

7და ჰკითხა მან ფარაონის კარისკაცებს, რომლებიც მასთან ერთად იყვნენ პატიმრად მისი ბატონის საპყრობილეში: „რატომ გაქვთ დღეს თქვენ სახე მწუხარე?“

8და უთხრეს მას: „სიზმარი გვესიზმრა და არავინაა ამხსნელი.“ „განა უფლისგან არ არის მათი ახსნა?“ – უთხრა მათ იოსებმა: „მიამბეთ მე.“ +

9და უამბო მწდეთუხუცესმა თავისი სიზმარი იოსებს, და უთხრა: „ჩემს სიზმარში აჰა, ვაზია ჩემ წინაშე.

10და სამი რტო აქვს ვაზს. და როგორც კი გაიფურჩქნა, გამოიღო კვირტები და დამწიფდა მტევნები.

11და ფარაონის თასია ჩემს ხელთ. და ავიღე ყურძენი, ჩავწურე თასში და ხელის გულზე დავუდგი ფარაონს.“

12და უთხრა მას იოსებმა: „აჰა, მისი ახსნა: სამი რტო სამი დღეა. +

13სამი დღის შემდეგ ფარაონი აგამაღლებს და დაგაბრუნებს შენს თანამდებობაზე. და მიაწვდი ფარაონს თასს ხელში, უწინდელი წესისამებრ, როცა მისი მწდე იყავი. +

14ოღონდ გამიხსენე, როცა კარგად იქნები, და მიყავი წყალობა: გაახსენე ჩემი თავი ფარაონს და გამომიყვანე ამ სახლიდან, +

15რადგან მოპარული ვარ მე ებრაელთა ქვეყნიდან. და აქაც არაფერი ჩამიდენია, რომ ჩამაგდეს დილეგში. +

16როცა დაინახა მეპურეთუხუცესმა, რომ კარგად ახსნა, უთხრა იოსებს: „მეც ვიხილე სიზმარი: აჰა, სამი მოწნული კალათა მადგას თავზე,

17და ზემო კალათაში ფარაონის ყოველგვარი სანოვაგეა, ხაბაზის ნახელავი, და ფრინველი ჰკენკავს მას ჩემს თავს ზემოთ იმ კალათიდან.“

18და მიუგო იოსებმა და უთხრა: „ესაა მისი ახსნა: სამი კალათა სამი დღეა.

19სამი დღის შემდეგ ფარაონი მოგკვეთს თავს და ჩამოგკიდებს ხეზე. და ფრინველი შეჭამს შენს ხორცს.“ +

20მესამე დღეს ფარაონის დაბადების დღე იყო, და გაუმართა ფარაონმა ნადიმი თავის ყველა მსახურს და გაიხსენა თავისი მწდეთუხუცესი და მეპურეთუხუცესი. +

21და დააბრუნა მწდეთუხუცესი თავისავე თანამდებობაზე, და იგი კვლავ მიართმევდა ფიალას ფარაონს;

22ხოლო მეპურეთუხუცესი ჩამოჰკიდა, როგორც აუხსნა მას იოსებმა. +

23და არ გახსენებია მწდეთუხუცესს იოსები, არამედ დაავიწყდა იგი. +

41
ფარაონის სიზმარი

41^1და ორი წლის თავზე ესიზმრება ფარაონს: აჰა, დგას ნილოსის პირას, +

2აჰა, ნილოსიდან ამოდის ლამაზი შესახედავი, ხორცსავსე შვიდი ძროხა, და ბალახობენ ლელიანში.

3და აჰა, მათ შემდეგ ნილოსიდან ამოდის კიდევ შვიდი სხვა ძროხა, ცუდი შესახედაობისა და დამჭლევებულნი, და დგებიან იმ ძროხების გვერდით ნილოსის პირას.

4და შეჭამეს შეუხედავმა და ხორცდამჭლევებულმა ძროხებმა შვიდი ლამაზი შესახედავი და ხორცსავსე ძროხა. და ამაზე გაეღვიძა ფარაონს.

5მან კვლავ დაიძინა და ესიზმრა მეორედ: აჰა, შვიდი თავთავი ამოდის ერთ ღეროზე, სავსე და კარგი.

6და აჰა, მათ შემდეგ აღმოცენდა შვიდი გამოფიტული და ხორშაკისაგან გარუჯული თავთავი. +

7და შთანთქეს გამოფიტულმა თავთავებმა შვიდი საღი და სავსე თავთავი. და გამოეღვიძა ფარაონს და აჰა, ეს იყო სიზმარი.

8და დილით შეშფოთდა მისი სული, და დაგზავნა და იხმო ეგვიპტის ყველა გრძნეული და ყველა ბრძენი, და უამბო ფარაონმა მათ თავისი სიზმარი. და ვერავინ ვერ აუხსნა ისინი ფარაონს. +

9და უთხრა ფარაონს მწდეთუხუცესმა: „ჩემს ცოდვებს ვიხსენებ მე დღეს:

10ფარაონი განურისხდა თავის მსახურებს, და გადამცა მე ტუსაღად მცველთა უფროსის სახლში მეპურეთუხუცესთან ერთად. +

11და გვესიზმრა სიზმარი ერთ ღამეს მე და მას, თითოეულს საკუთრივ ასახსნელი სიზმარი გვესიზმრა. +

12და იქ ჩვენთან იყო ებრაელი ყმაწვილი, მცველთა უფროსის მსახური. და ვუამბეთ მას ჩვენი სიზმრები, და აგვიხსნა მან ისინი საკუთრივ.

13და როგორც აგვიხსნა ჩვენ, ისე აგვიხდა: ჩემს თანამდებობაზე დამაბრუნა მე ფარაონმა, ის კი ჩამოჰკიდა.“ +

14და მიავლინა ფარაონმა და იხმო იოსები. და ის სასწრაფოდ ამოიყვანეს დილეგიდან. და გაიპარსა და გამოიცვალა სამოსელი, და მივიდა ფარაონთან. +

15და უთხრა იოსებს ფარაონმა: „მესიზმრა მე სიზმარი, და არავინაა მისი ამხსნელი. და მე გავიგე შენზე, რომ იცი სიზმრების ახსნა.“

16და მიუგო იოსებმა ფარაონს: „მე რა შემიძლია, ღმერთი უპასუხებს ფარაონს სამშვიდობოდ.“ +

17და მოუყვა ფარაონი იოსებს: „მე მესიზმრა: აჰა, ვდგავარ მდინარის პირას.

18და აჰა, ნილოსიდან ამოდის შვიდი ხორცსავსე და შესახადავად ლამაზი ძროხა, და ლელიანში დაიწყეს ძოვა.

19აჰა, მათ შემდეგ ამოდის სხვა შვიდი ძროხა, მეტისმეტად უგვანი და ხორცდამჭლევებული. ეგვიპტის მთელ ქვეყანაში მათზე უგვანი არაფერი მინახავს.

20და შეჭამეს დამჭლევებულმა და უგვანმა ძროხებმა წინა შვიდი საღი ძროხა.

21და შევიდნენ მათ შიგანში, და არ ეტყობოდათ, რომ ისინი შევიდნენ მათ შიგანში, და ისეთივე უგვანები დარჩნენ, როგორიც იყვნენ, და გამომეღვიძა. +

22და აჰა, ვიხილე სიზმარი: აჰა, შვიდი თავთავი ამოდის ერთ ღეროზე, სავსე და კარგი.

23და აჰა, შვიდი თავთავი გამოფიტული, წვრილი და ხორშაკისაგან გარუჯული, აღმოცენდა მათ შემდეგ.

24და შთანთქეს წვრილმა თავთავებმა შვიდი კარგი თავთავი. და ვუამბე მე ეს მისნებს, მაგრამ ვერავინ ამიხსნა.“

25და უთხრა იოსებმა ფარაონს: „ამ სიზმრებს ერთი ახსნა აქვთ, რომ ღმერთი გააკეთებს იმას, რაც მან უკვე აცნობა ფარაონს. +

26შვიდი კარგი ძროხა შვიდი წელია, და შვიდი კარგი თავთავიც შვიდი წელია: ეს ერთი სიზმარია. +

27და შვიდი ძროხა, დამჭლევებული და უგვანი, მათ შემდეგ მოსული, შვიდი წელია. და შვიდი გამოფიტული თავთავი, ხორშაკისაგან გარუჯული, შიმშილის შვიდი წელია.

28ამიტომ ვუთხარი ფარაონს, ღმერთმა უჩვენა ფარაონს, რისი გაკეთებაც სურს.

29და აი, მოდის დიდმოსავლიანი შვიდი წელი ეგვიპტის ქვეყანაში.

30და მის შემდეგ დადგება შიმშილის შვიდი წელიწადი. და დავიწყებული იქნება მთელი სიუხვე ეგვიპტის ქეყანაში, და დააუძლურებს შიმშილი ქვეყანას. +

31და აღარავის ეცოდინება, რომ სიუხვე იყო ქვეყანაში, იმ შიმშილის გამო, რომელიც შემდეგ დადგება, რადგან ის მეტისმეტად მძიმე იქნება.

32და რომ ის გაუმეორდა ფარაონს ორჯერ, ეს იმიტომ, რომ ეს საქმე ღვთისაგანაა და ჩქარობს ღმერთი მის აღსრულებას.

33და ახლა გამონახოს ფარაონმა და დააყენოს გონიერი და ბრძენი კაცი ეგვიპტის ქვეყნის განმგებლად.

34და ბრძანოს ფარაონმა, და განაწესოს ზედამხედველნი ქვეყანაზე. და ახდევინოს მეხუთედი ეგვიპტის ქვეყანას სიუხვის შვიდ წელიწადში.

35და დააგროვონ მომავალი კარგი წლების მთელი საზრდო, და დაახვავონ ხორბალი ქალაქთა საზრდოდ ფარაონის გამგებლობაში, და გაუფრთხილდნენ.

36და იქნება ეს საზრდო ქვეყნისათვის მარაგად შვიდწლიანი შიმშილის დროს, რომელიც დადგება ეგვიპტის ქვეყანაში. და არ გაწყდება ქვეყანა შიმშილით.“

37და მოეწონათ ფარაონსა და ყველა მის მსახურს ეს სიტყვა.

38და უთხრა ფარაონმა თავის მსახურებს: „ნუთუ ვიპოვით ჩვენ ასეთ კაცს, როგორც ეს არის, კაცს, რომელშიც ღვთის სული იქნება?“ +

39და უთხრა ფარაონმა იოსებს: „რაკი ღმერთმა გაუწყა ეს, არავინაა შენზე გონიერი და ბრძენი!

40შენ იქნები ჩემს სახლზე და შენს ბაგეს დაემორჩილება მთელი ჩემი ხალხი. და მხოლოდ ტახტით ვიქნები შენზე აღმატებული.“ + +

41და უთხრა ფარაონმა იოსებს: „აჰა, დამიდგენიხარ მთელი ეგვიპტის ქვეყანაზე.“

42და მოიძრო ფარაონმა ხელიდან თავისი ბეჭედი, და გაუკეთა იოსებს ხელზე და შემოსა იგი ბისონის სამოსლით, და ჩამოჰკიდა მას ოქროს შიბი კისერზე. +

43ბრძანა მოეტარებინათ იგი თავისი მეორე ეტლით. და გამოეცხადებინათ მის წინაშე: „დაიჩოქეთ“ და დაადგინა იგი მთელი ეგვიპტის ქვეყანაზე.

იოსების ქორწინება

44და უთხრა ფარაონმა იოსებს: „მე ვარ ფარაონი და უშენოდ ვერავინ ვერ გაძრავს ვერც ხელსა და ვერც ფეხს ეგვიპტის მთელ ქვეყანაში.“

45და უწოდა ფარაონმა იოსებს სახელად ცაფნათ-ფანეახი, და მისცა მას ცოლად ასენათი, ონის ქურუმის, ფოტიფერაყის ასული. და გავიდა იოსები ეგვიპტის ქვეყანაში.

46ოცდაათი წლის იყო იოსები, როცა წარდგა ეგვიპტის ფარაონის წინაშე. და გამოვიდა იოსები ფარაონისაგან და მოიარა მთელი ეგვიპტის ქვეყანა. +

47და სიუხვის შვიდწლეულში წარმოქმნა მიწამ სავსე პეშვი.

48და შეაგროვა მან შვიდი წლის მთელი ხორბლის მოსავალი, რომელიც იყო ეგვიპტის ქვეყანაში, და გააკეთა საზრდოს მარაგი ქალაქებში. და თითოეულ ქალაქში შეინახა საზრდო მინდვრისა, რომელიც გარს ერტყა ქალაქს.

49და დაახვავა იოსებმა ხორბალი ზღვის ქვიშასავით, იმდენი, რომ შეწყვიტა მისი აღრიცხვა, რადგან აღარ იყო სათვალავი.

50შიმშილის წელიწადის დადგომამდე იოსებს შეეძინა ორი ვაჟი, რომლებიც უშვა მას ასენათმა, ონის ქურუმის, ფოტიფერაყის, ასულმა. +

51და უწოდა იოსებმა პირმშოს სახელად მენაშე, რადგან თქვა: „დამავიწყა მე ღმერთმა ყოველი ტანჯვა და მთელი სახლი მამაჩემისა.“

52და უწოდა მეორეს სახელად ეფრემი, რადგან თქვა: „ნაყოფიერმყო მე ღმერთმა ჩემი ტანჯვის ქვეყანაში.“

53და დასრულდა შვიდი წელიწადი სიუხვისა, რომელიც იყო ეგვიპტის ქვეყანაში.

54და დაიწყო შიმშილის შვიდი წელიწადი, როგორც თქვა იოსებმა. და იყო შიმშილი ყველა ქვეყანაში, ეგვიპტელებს კი ჰქონდათ პური. +

55და როცა ეგვიპტის ქვეყანაშიც დაიწყო შიმშილი, შეჰღაღადა ხალხმა ფარაონს პურისათვის. და უთხრა ფარაონმა მთელ ეგვიპტეს: „მიდით იოსებთან და, რასაც ის გეტყვით, გააკეთეთ!“ +

56და იყო შიმშილი მთელს მიწის პირზე და გახსნა იოსებმა ყველა ბეღელი და მიჰყიდა პური ეგვიპტელებს. მაგრამ შიმშილი ეგვიპტის ქვეყანაში ძლიერდებოდა. +

57და ყველა ქვეყნიდან მოდიოდნენ ეგვიპტეში იოსებთან პურის საყიდლად, რადგან გაძლიერდა შიმშილი ქვეყანაზე. +

42
იოსები მასპინძლობს თავის ძმებს

42^1დაინახა იაკობმა, რომ იყო პური ეგვიპტეში, და უთხრა იაკობმა თავის ძეებს: „რას უყურებთ?“ +

2და თქვა: „გავიგე, რომ არის პური ეგვიპტეში. წადით იქ და იყიდეთ პური, რათა ვიცოცხლოთ და არ დავიხოცოთ შიმშილით!“

3და ჩავიდა იოსების ათი ძმა ეგვიპტეში პურის საყიდლად.

4ბენიამინი, იოსების ძმა, არ გაგზავნა იაკობმა მის ძმებთან ერთად, რადგან თქვა: „არ შეემთხვეს ფათერაკი.“

5და მივიდნენ ისრაელის ძენი პურის საყიდლად სხვა მიმსვლელთა შორის, რადგან იყო შიმშილი ქანაანის ქვეყანაში.

6და იოსები იყო იმ ქვეყნის განმგებელი. იგი ასყიდებდა პურს ქვეყნის ყველა ხალხს. და მივიდნენ იოსების ძმები და თაყვანი სცეს მას მიწამდე. +

7დაინახა იოსებმა თავისი ძმები და იცნო ისინი. მაგრამ არ გაუმხილა მათ თავი, და მკაცრად ელაპარაკა, და უთხრა მათ: „საიდან მოხვედით?“ და უთხრეს: „ქანაანის ქვეყნიდან, საზრდოს საყიდლად.“ +

8და იცნო იოსებმა თავისი ძმები, მათ კი ვერ იცნეს იგი.

9და გაიხსენა იოსებმა სიზმრები, მათზე რომ დაესიზმრა. და უთხრა მათ: „ჯაშუშები ხართ თქვენ, ამ ქვეყნის გზა-კვალის სანახავად მოხვედით.“ +

10და უთხრეს მათ: „არა, ბატონო! საზრდოს საყიდლად მოვედით შენი მსახურნი.

11ჩვენ ყველა ერთი კაცის ძენი ვართ. პატიოსნები ვართ ჩვენ, შენი მსახურნი, არა ვართ ჯაშუშები!“

12უთხრა იოსებმა: „არა, ამ ქვეყნის სიშიშვლის სანახავად მოხვედით თქვენ!“

13და მათ უთხრეს: „თორმეტი ძმანი ვართ შენი მსახურნი; ძენი ვართ ერთი კაცისა ქანაანის ქვეყანაში, უმცროსი მამასთანაა დღეს, ერთი კი აღარა გვყავს.“ +

14და თქვა იოსებმა: „ასეა, როგორც გითხარით: ჯაშუშები ხართ!

15ამით გამოიცდებით, ფარაონს ვფიცავ, ვერ გახვალთ აქედან, თუ თქვენი უმცროსი ძმა არ მოვა აქ. +

16გაგზავნეთ ერთი თქვენგანი, და მოიყვანოს თქვენი ძმა. თქვენ კი დაკავებულნი იქნებით. და შემოწმდება თქვენი სიტყვები, თუ თქვენთანაა ჭეშმარიტება. და თუ არა, მაშინ, ვფიცავ ფარაონს, ჯაშუშები ხართ.“

17და სამ დღეს დაცვა დაუყენა მათ.

18და უთხრა მათ იოსებმა მესამე დღეს: „ეს გააკეთეთ და იცოცხლებთ, რადგან ღმერთისა მეშინია მე!

19თუ თქვენ პატიოსნები ხართ, დარჩეს თქვენი ერთი ძმა იმ სახლში, სადაც თქვენა ხართ დაპატიმრებული, თქვენ კი წადით, მიიტანეთ პური თქვენს დამშეულ სახლში.

20და თქვენი უმცროსი ძმა მოიყვანეთ ჩემთან და სარწმუნო იქნება თქვენი სიტყვები, და არ დაიხოცებით.“ და ასეც მოიქცნენ. +

21და უთხრეს მათ ერთმანეთს: „ნამდვილად ვისჯებით ჩვენი ძმის გამო, რადგან ჩვენ ვხედავდით მისი სულის ტანჯვას, როდესაც გვევედრებოდა, ჩვენ კი არ ვისმინეთ! ამიტომ გვეწვია ეს ჭირი.“ +

22და მიუგო მათ რეუბენმა: „ხომ გეუბნებოდით, ნუ შესცოდავთ-მეთქი ბავშვის წინააღმდეგ, და არ ისმინეთ. და აჰა, მოგვეკითხა კიდეც მისი სისხლი.“ +

23და მათ არ იცოდნენ, რომ ესმოდა იოსებს, რაკი თარჯიმანი იდგა მათ შორის.

24და იოსები მოცილდა მათ და ატირდა. და მერე დაბრუნდა მათთან და ელაპარაკა, სიმონი კი მათ თვალწინ დააპატიმრა.

25და ბრძანა იოსებმა: აევსოთ ხორბლით მათი ტომრები, და ჩაედოთ მათი ფული მათ ტომრებში, და მიეცათ მათთვის საგზალი. და ასეც გაუკეთეს მათ.

26და აჰკიდეს თავისი პური თავიანთ სახედრებს და წავიდნენ იქიდან.

27და გახსნა ერთმა თავისი ტომარა, რათა მიეცა საკვები სახედრისათვის ღამის გათევისას, და დაინახა თავისი ვერცხლი თავის ტომარაში.

28და უთხრა მან თავის ძმებს: „დაუბრუნებიათ ჩვენი ვერცხლი, ის ხომ ჩვენს ტომარაშია!“ და შეუკრთათ გულები და ერთმანეთს კანკალით მიმართეს: „ეს რა გვიყო ჩვენ ღმერთმა?“

29და მივიდნენ იაკობთან, თავის მამასთან, ქანაანის ქვეყანაში, და უამბეს მას ყოველი, რაც შეემთხვათ, ამ სიტყვებით:

30„იმ ქვეყნის ბატონი მკაცრად გველაპარაკა და ჯაშუშებად მიგვიჩნია ჩვენ.

31ვუთხარით მას: ‘არა ვართ ჯაშუშები, პატიოსანი ხალხი ვართ;

32თორმეტი ძმანი ვართ, ძენი მამაჩვენისა, ერთი აღარაა ჩვენთან, უმცროსი კი მამასთანაა, ქანაანის ქვეყანაში.’

33და გვითხრა ჩვენ იმ კაცმა, იმ ქვეყნის ბატონმა: ‘ამით გავიგებ, თუ პატიოსნები ხართ: თქვენი ერთი ძმა დატოვეთ ჩემთან, თქვენ კი აიღეთ პური თქვენი დამშეული სახლისათვის და წადით.

34და მოიყვანეთ თქვენი უმცროსი ძმა ჩემთან. და მაშინ გავიგებ, რომ ჯაშუშები არა ხართ და პატიოსნები ხართ. და დაგიბრუნებთ თქვენს ძმას, და ივაჭრებთ ამ ქვეყანაში.’“

35ცლიდნენ ისინი თავიანთ ტომრებს, და აჰა, თითოეულის ვერცხლის ქისა ტომარაშია. და დაინახეს თავ-თავიანთი ვერცხლის ქისები, მათ და მათმა მამამ, და შეეშინდათ. +

36და უთხრა მათ იაკობმა, მათმა მამამ: „შვილმკვდარად მაქციეთ მე: იოსები აღარ არის, სიმონი აღარ არის და ბენიამინსაც წაიყვანთ, – ჩემს თავზეა ყველაფერი!“ +

37და უთხრა რეუბენმა მამამისს: „ორივე ჩემი ძე მომიკალი, თუ არ მოგიყვანო იგი. მე ჩამაბარე და მევე დაგიბრუნებ მას.“ +

38უთხრა მას: „არ წამოვა ჩემი ძე თქვენთან, რადგან მისი ძმა მოკვდა, ეს კი მარტოდ დარჩა. და თუ შეემთხვევა ფათერაკი გზაზე, სადაც მიდიხართ, ჩემს ჭაღარას მწუხარებით ჩადებთ შავეთში.“ +

43

ეგვიპტეში გამგზავრება

ბენიამინთან ერთად

43^1შიმშილი გაძლიერდა ქვეყანაზე.

2და როცა გაუთავდათ ეგვიპტიდან ჩამოტანილი პური, უთხრა მათ მამამ: „გაბრუნდით, იყიდეთ ჩვენთვის მცირედი საზრდო.“ +

3და უთხრა მას იუდამ: „მკაცრად გაგვაფრთხილა ჩვენ იმ კაცმა და გვითხრა: ‘ვერ იხილავთ ჩემს სახეს, თუ თქვენი ძმა არ იქნება თქვენთან ერთად.’ +

4თუ გაგვაყოლებ ჩვენს ძმას, მაშინ ჩავალთ და ვიყიდით შენთვის საზრდოს.

5და თუ არ გაგვაყოლებ, ვერ წავალთ, რადგან იმ კაცმა გვითხრა, რომ ვერ ვიხილავთ მის სახეს, თუ ჩვენი ძმა არ იქნება ჩვენთან.“ +

6და თქვა ისრაელმა: „რად მიბოროტეთ და უთხარით იმ კაცს, რომ კიდევ გყავთ ძმა?“

7და მათ უთხრეს: „გამოგვკითხა იმ კაცმა ჩვენი და ჩვენი მოდგმის ამბავი, ამ სიტყვებით: ‘კიდევ ცოცხალია თქვენი მამა? გყავთ ძმა?’ და ჩვენ ვუპასუხეთ ამ სიტყვებზე. რა ვიცოდით, რომ გვეტყოდა, თქვენი ძმა ჩამოიყვანეთო?“ +

8და უთხრა იუდამ მამამისს: „გამოუშვი ყმაწვილი ჩემთან; და ჩვენ ავდგებით და წავალთ, და შიმშილით არ დავიხოცებით, არც შენ და არც ჩვენი ბავშვები! +

9და მე ვარ თავდები მისი, ჩემი ხელიდან მოითხოვე იგი. თუ არ მოვიყვანე შენთან და წინ არ დაგიყენე, მაშინ შემცოდე ვიყო შენს წინაშე მთელი სიცოცხლე!

10რომ არ დავყოვნებულიყავით, აქამდე ორჯერ ჩავიდოდით.“ +

11და უთხრა მათ ისრაელმა, მათმა მამამ: „თუ ასეა, ასე გააკეთეთ: აიღეთ ამ ქვეყნის ნაყოფთაგან და გაავსეთ ჭურჭლები. და ჩაუტანეთ იმ კაცს საჩუქრად მცირეოდენი ბალსამონი და მცირეოდენი თაფლი, საკმეველი და შტახსი, ფუსტუღი და ნუში. +

12და ორმაგი ვერცხლი წაიღეთ თან. და თქვენს ტომრებში დაბრუნებული ვერცხლი დაუბრუნეთ. ეგებ შეცდომა იყო.

13თქვენი ძმა წაიყვანეთ. ადექით და დაბრუნდით იმ კაცთან.

14და ყოვლადძლიერმა ღმერთმა მოგცეთ თქვენ შებრალება იმ კაცის წინაშე, და გამოუშვას თქვენი სხვა ძმაც და ბენიამინიც. მე კი, როგორც ვიყავი შვილმკვდარი, ისე შვილმკვდრად დავრჩები.“ +

15და აიღეს კაცებმა ეს საჩუქარი და ორმაგი ვერცხლი, და თან წაიყვანეს ბენიამინი. და ჩავიდნენ ეგვიპტეში, და წარდგნენ იოსების წინაშე.

16და დაინახა იოსებმა მათთან ბენიამინი და უთხრა თავისი სახლის მოურავს: „მიიყვანე ეს ხალხი სახლში, და დაკალი საკლავი და მოამზადე, რადგან ჩემთან უნდა ჭამონ პური ამ ხალხმა შუადღისას.“

17და გააკეთა ამ კაცმა ისე, როგორც უთხრა იოსებმა, და მიიყვანა ისინი იოსების სახლში.

18და შეეშინდათ ძმებს, რადგან მიიყვანეს იოსების სახლში, და თქვეს: „ალბათ ჩვენს ტომრებში დაბრუნებული ვერცხლის გამო მოგვიყვანეს აქ, რათა ცილი დაგვწამონ და თავს დაგვესხან, და დაგვატყვეონ ჩვენ და ჩვენი სახედრები.“ +

19და მივიდნენ ისინი იოსების სახლის მოურავთან, და ელაპარაკნენ მას ჭიშკართან.

20და უთხრეს მას: „მოგვისმინე, ბატონო! ჩვენ უწინაც ჩამოვსულვართ აქ საზრდოს საყიდლად,

21და როცა მივედით ჩვენ ღამისსათევში და გავხსენით ჩვენი ტომრები, ვნახეთ ჩვენი ვერცხლი ჩვენსავე ტომრებში. და გიბრუნებთ მას ჩვენივე ხელით.

22და სხვა ვერცხლი ჩამოვიტანეთ ჩვენი ხელით საზრდოს საყიდლად. არ ვიცით, ვინ ჩაგვიდო ჩვენი ვერცხლი ჩვენს ტომრებში!“ +

23და უთხრა მათ: „იყავით მშვიდად! ნუ გეშინიათ: თქვენმა ღმერთმა და თქვენი მამების ღმერთმა მოგცათ თქვენ განძი თქვენს ტომრებში. თქვენი ვერცხლი ჩემამდე მოვიდა.“ და გამოიყვანა მათთან სიმონი. +

24და შეიყვანა იმ კაცმა ეს ხალხი იოსების სახლში, და მისცა წყალი და დაიბანეს ფეხები. და მისცა საკვები მათ სახედრებს.

25და მოამზადეს საჩუქარი შუადღისას იოსების მოსვლამდე, რადგან გაიგეს, რომ იქ უნდა ეჭამათ პური.

26და მოვიდა იოსები სახლში. და მიართვეს მას საჩუქარი, რომელიც ხელთ ჰქონდათ, და სცეს მას თაყვანი მიწამდე.

27და გამოჰკითხა იოსებმა მათ ჯანმრთელობა, და უთხრა: „ხომ ჯანმრთელადაა თქვენი მოხუცი მამა, რომელზეც თქვენ მელაპარაკეთ? ხომ კიდევ ცოცხალია?“

28და მათ უთხრეს: „ჯანმრთელადაა მამაჩვენი, შენი მსახური, კიდევ ცოცხალია.“ და მუხლი მოიყარეს და თაყვანი სცეს. +

29და აღაპყრო იოსებმა თვალი, და დაინახა ბენიამინი, თავისი ძმა, ძე თავისი დედისა, და თქვა: „ესაა თქვენი უმცროსი ძმა, რომელზეც მეუბნებოდით?“ და თქვა: „ღმერთი გწყალობდეს შენ, ჩემო შვილო!“ +

30და ისწრაფა იოსებმა, რადგან გაუღვივდა სიყვარული თავისი ძმისადმი, და ტირილი მოუნდა. და გავიდა სხვა ოთახში და იქ ატირდა. +

31და დაიბანა პირი და შემოვიდა. ძალი მოიცა და თქვა: „დააწყვეთ პური.“

32და მოართვეს მას ცალკე და იმათ – ცალკე, და მასთან მეინახე ეგვიპტელებს ცალკე, რადგან არ შეეძლოთ ეგვიპტელებს პურის ჭამა ებრაელებთან. სისაძაგლე იყო ეს ეგვიპტელთათვის. +

33და დასხდნენ მის წინაშე: პირმშო თავისი პირმშოობისაებრ და უმცროსი თავისი უმცროსობისაებრ და გაოცებით უყურებდნენ ერთმანეთს კაცები.

34და მიატანინა მათთვის თავისგან კერძი და ბენიამინის კერძი იყო ხუთჯერ მეტი სხვების კერძებზე. და სვეს მათ და გაიხარეს მასთან სმაში. +

44
იოსების ძმების შიში

44^1და უბრძანა იოსებმა თავის სახლის მოურავს: „აავსე ამ კაცების ტომრები იმდენი საზრდოთი, რამდენის წაღებასაც შეძლებენ, და დაუდევი თითოეულს თავისი ვერცხლი ტომრის პირზე.

2და ჩემი ვერცხლის თასი ჩადევი უმცროსის ტომარაში, და იქვე ჩადე მის მიერ ხორბალში გადახდილი ვერცხლი.“ და მან გააკეთა იოსების სიტყვებისამებრ, როგორც ბრძანა.

3და გათენდა, და გაუშვეს ეს ხალხი თავიანთი სახედრებით.

4ქალაქს შორს არ იყვნენ გაცილებულნი, რომ იოსებმა უთხრა თავისი სახლის მოურავს: „დაედევნე იმ ხალხს, დაეწიე და უთხარი: ‘რად მომაგეთ ბოროტი კეთილის წილ? +

5ეს ხომ ისაა, რომლიდანაც სვამს ჩემი ბატონი და ამით მარჩიელობს? ცუდად მოიქეცით!’“

6და დაეწია და გაუმეორა მათ ეს სიტყვები.

7და უთხრეს მათ: „რად ლაპარაკობს ჩემი ბატონი ასეთ სიტყვებს? ღმერთმა დაიფაროს შენი მსახურები ამ საქმის ჩადენისგან! +

8ის ვერცხლი, რომელიც ვიპოვეთ ადრე ჩვენს ტომრებში, დაგიბრუნეთ ქანაანის ქვეყნიდან, და როგორ მოვიპარავდით შენი ბატონის სახლიდან ვერცხლს ან ოქროს?!

9თუ რომელიმე ჩვენგანს აღმოაჩნდეს, მოკვდეს ის, ჩვენ კი დავემონებით ჩვენს ბატონს.“ +

10და მან თქვა: „თქვენი სიტყვებისამებრ იყოს. ვისაც აღმოაჩნდება, იგი გამიხდეს მონად და დანარჩენები თავისუფალი იქნებით.“

11და სწრაფად ჩამოიღო თითოეულმა თავისი ტომარა, და მოხსნეს პირები.

12გაჩხრეკა უფროსით დაიწყო და უმცროსით დაამთავრა. და აღმოჩნდა თასი ბენიამინის ტომარაში.

13და შემოიხიეს მათ თავიანთი სამოსელი, და დატვირთეს თავიანთი სახედრები და დაბრუნდნენ ქალაქში. +

14და მივიდნენ იუდა და მისი ძმები იოსების სახლში, ის კი ჯერ კიდევ იქ იყო, და დაემხნენ მის წინაშე მიწაზე.

15და უთხრა მათ იოსებმა: „ეს რა გააკეთეთ? ნუთუ არ იცოდით, რომ ისეთი კაცი, როგორიც მე ვარ, ყოველივეს გამოიცნობდა?“

16და თქვა იუდამ: „რა ვუთხრათ ჩვენს ბატონს? რა ვთქვათ და რითი გავიმართლოთ თავი? ღმერთმა ჰპოვა შენს მსახურთა დანაშაული, და გავხდით ჩვენ მონები ჩვენი ბატონისა, ჩვენც და ისიც, ვის ხელშიც აღმოჩნდა თასი.“ +

17და თქვა: „ღმერთმა დამიფაროს ამისაგან! კაცი, რომლის ხელშიც აღმოჩნდა თასი, ის იქნება ჩემი მონა, თქვენ კი მშვიდობით წახვალთ მამათქვენთან.“

18და მიეახლა მას იუდა, და უთხრა: „გევედრები, ბატონო, ათქმევინე სიტყვა შენს მსახურს ჩემი ბატონის ყურთა სასმენად, და ნუ განურისხდები შენს მსახურს, რადგან შენ ფარაონის ტოლი ხარ!

19ჩემმა ბატონმა გვკითხა მის მსახურთ: მამა ან ძმა თუ გყავთო. +

20და ვუთხარით ჩვენ ბატონს, რომ გვყავს მოხუცებული მამა და მისი სიბერის ძე, უმცროსი ძმა, რომელსაც მოუკვდა ძმა და ისღა დარჩა მისი დედისაგან, და ამიტომაც უყვარს იგი მამამისს. +

21და გვითხარი შენს მსახურთ: ‘ჩამოიყვანეთ იგი ჩემთან, და ჩემი თვალით ვნახავ.’

22და ვუთხარით ჩვენს ბატონს: ‘არ შეუძლია ყმაწვილს მამის დატოვება, მიატოვებს და კიდეც მოკვდება მამამისი.’

23და გვითხარი შენს მსახურთ: ‘თუ არ ჩამოვიდა თქვენი უმცროსი ძმა თქვენთან ერთად, ჩემ სახეს ვერ იხილავთ.’ +

24და ჩვენ მივედით მამაჩვენთან, შენს მსახურთან, და მოვუთხრეთ ჩემი ბატონის სიტყვები. +

25და გვითხრა მამაჩვენმა: ‘დაბრუნდით და იყიდეთ მცირედი საზრდო.’

26და ვუთხარით: ‘არ შეგვიძლია წასვლა, ხოლო თუ ჩვენი უმცროსი ძმა იქნება ჩვენთან, მაშინ წავალთ, რადგან, ვერ ვიხილავთ იმ კაცის სახეს, თუ ჩვენი უმცროსი ძმა არ იქნება ჩვენთან.’

27და გვითხრა შენმა მსახურმა, მამაჩვენმა: ‘თქვენ იცით, რომ ორი მიშვა მე ჩემმა ცოლმა.

28და წავიდა ერთი ჩემგან, და ვთქვი: მხეცმა დაგლიჯა-მეთქი. იგი აქამდე აღარ მინახავს. +

29წაიყვანთ ამასაც ჩემი პირისგან და, თუ შეემთხვა ფათერაკი, ჩადებთ ჩემს გამწარებულ ჭაღარას შავეთში.’ +

30და ახლა, რომ მივუვალთ მამაჩვენს, შენს მსახურს, და ეს ყმაწვილი არ იქნება ჩვენთან, რომლის სულთანაც გადასკვნილია მისი სული,

31და როცა ნახავს, რომ ის არ არის ჩვენთან, მოკვდება, და ჩადებენ შენი მსახურნი შენი მსახურის, მამაჩვენის, ჭაღარას დამწუხრებულს შავეთში. +

32შენი მსახური მამაჩემთან გავხდი თავდები ამ ყმაწვილისათვის, როცა ვუთხარი: ‘თუ არ მოგიყვან მას, მაშინ შემცოდე ვიყო მამაჩემის წინაშე სამუდამოდ.’ +

33და ახლა მე, შენი მსახური, დავრჩები მონად ჩემს ბატონთან ამ ყმაწვილის ნაცვლად, ეს ყმაწვილი კი წავიდეს თავის ძმებთან ერთად,

34რადგან როგორ მივიდე მამაჩემთან, თუ ყმაწვილი არ იქნება ჩემთან? ნუმც მოვსწრებივარ უბედურებას, რომელიც მამაჩემს ეწევა!“

45
იოსები თავს უმჟღავნებს ძმებს

45^1ვეღარ შეძლო იოსებმა თავის შეკავება თავის მხლებლებთან და დაიძახა: „გაიყვანეთ ყველანი ჩემგან!“ და არავინ იდგა მასთან, როცა გაუმჟღავნა იოსებმა თავი ძმებს. +

2და ხმამაღლა ატირდა, და გაიგონეს ეგვიპტელებმა, და გაიგონა ფარაონის სახლმაც.

3და უთხრა თავის ძმებს: „მე ვარ იოსები. კიდევ ცოცხალია მამაჩემი?“ და ვერ შეძლეს მისმა ძმებმა პასუხის გაცემა მისთვის, რადგან შეცბნენ მის წინაშე.

4და უთხრა იოსებმა თავის ძმებს: „მოდით ჩემთან!“ და მივიდნენ ისინი. და მან თქვა: „მე ვარ იოსები, თქვენი ძმა, ეგვიპტეში რომ გაყიდეთ. +

5და ახლა ნუ სწუხხართ და ნუღარ ჯავრობთ, რომ აქ გამყიდეთ, რადგან თქვენი სიცოცხლის სახსრად მომავლინა მე ღმერთმა თქვენს წინაშე. +

6რადგან ეს ორი წელია, რაც შიმშილია ქვეყანაზე, და კიდევ ხუთი წელი არ იქნება ხვნა და მკა.

7და მომავლინა ღმერთმა თქვენს წინ, რათა დაგიტოვოთ ნატამალი ქვეყანაზე და შეგინარჩუნოთ სიცოცხლე დიდი შველით.

8თქვენ კი არ გამომგზავნეთ მე აქ, არამედ ღმერთმა, და მან დამადგინა ფარაონის მამად და მთელი მისი სახლის ბატონად, და მთელი ეგვიპტის ქვეყნის მთავრად. +

9იჩქარეთ და ადით მამაჩემთან, და უთხარით: ‘ასე თქვა შენმა ძემ, იოსებმა: ღმერთმა მომავლინა ბატონად მთელი ეგვიპტისა. ჩამოდი ჩემთან, ნუ დააყოვნებ! +

10და იცხოვრებ გოშენის ქვეყანაში, და იქნები ჩემს მახლობლად, შენ, და შენი ძენი, და შენს ძეთა ძენი, და შენი ცხვარ-ძროხა და მთელი შენი მონაგები. +

11და მე გარჩენ შენ იქ, რადგან კვლავ ხუთი წელი იქნება შიმშილი, რათა არ გაღატაკდეთ შენ და შენი სახლი, და მთელი შენი მონაგები.’

12ხომ ხედავს თქვენი თვალი და ჩემი ძმის, ბენიამინის თვალი, რომ ჩემი ბაგენი გელაპარაკებიან თქვენ.

13და უამბეთ მამაჩემს მთელი ჩემი დიდების ამბავი ეგვიპტეში, და ყველაფერი უამბეთ, რაც იხილეთ. და სწრაფად ჩამოიყვანეთ მამაჩემი აქ.“

14და ყელზე მოეხვია თავის ძმას, ბენიამინს და ატირდა; და ბენიამინიც ტიროდა მის ყელზე ყელგადაჭდობილი. +

15და კოცნიდა ყველა თავის ძმას, და ტიროდა მათთან ერთად. და ამის შემდეგ დაელაპარაკნენ მას მისი ძმები. +

იოსები გზავნის თავის ძმებს ქანაანში

მამის ჩამოსაყვანად

16და მიაღწია ხმამ ფარაონის სახლამდე, რომ იოსების ძმები ჩამოვიდნენ. და მოეწონათ ეს ფარაონსა და მის მსახურებს.

17და უთხრა ფარაონმა იოსებს: „უთხარი შენს ძმებს: ასე გააკეთეთ: დატვირთეთ თქვენი პირუტყვი და გასწიეთ ქანაანის ქვეყანაში.

18და წამოიყვანეთ თქვენი მამა და თქვენ-თქვენი სახლი, და ჩემთან მოდით. და მოგცემთ საუკეთესოს ეგვიპტის ქვეყნის მიწაზე, და ჭამეთ ამ მიწის ღალა. +

19და შენ კი გებრძანა, უთხრა: ასე გააკეთეთ, წაიყოლეთ ეგვიპტის ქვეყნიდან ეტლები თქვენი ბავშვებისათვის და თქვენი ცოლებისათვის, და წამოიყვანეთ მამათქვენი და მოდით;

20და თვალი ნუ დაგრჩებათ თქვენს ნივთებზე, რადგან მთელი ეგვიპტის ქვეყნის საუკეთესო თქვენი იქნება.“

21და ასეც გააკეთეს ისრაელის ძეებმა. და მისცა მათ იოსებმა ეტლები და საგზალი, როგორც უბრძანა მას ფარაონმა. +

22თითოეულ მათგანს მისცა თითო ხელი სამოსელი, ხოლო ბენიამინს მისცა სამასი ვერცხლი და ხუთი ხელი სამოსელი.

23და მამამისს აგრეთვე გაუგზავნა ათი სახედარი, ეგვიპტური დოვლათით დატვირთული, და ათი ხრდალი ვირი ხორბლით, პურითა და საკვებით დატვირთული, მამამისის სამგზავროდ.

24და გაუშვა თავისი ძმები, და წავიდნენ. და უთხრა მათ: ნუ იდავებთ გზაში.

25და წავიდნენ ისინი ეგვიპტიდან, და მივიდნენ ქანაანის ქვეყანაში იაკობთან, თავის მამასთან.

26და აუწყეს მას და უთხრეს: „იოსები ცოცხალია და განმგებლობს მთელს ეგვიპტის ქვეყანაზე!“ და შეკრთა მისი გული, რადგან არ ერწმუნა მათ.

27და გადასცეს მას იოსების ყოველი სიტყვა, და დაინახა მან ეტლები, რომელნიც იოსებმა გამოგზავნა მის წასაყვანად. და გაცოცხლდა სული იაკობისა, მათი მამისა.

28და თქვა ისრაელმა: „იოსები, ჩემი ძე, ცოცხალია! წავალ და ვნახავ მას, სანამ არ მოვმკვდარვარ.“ +

46
იაკობის ჩასვლა ეგვიპტეში

46^1და აიყარა ისრაელი, და თან წაიღო მთელი თავისი მონაგები, და მივიდა ბეერ-შებაყში, და შესწირა მსხვერპლი თავისი მამის, ისაკის, ღმერთს. +

2და უთხრა ღმერთმა ისრაელს ღამის ხილვაში: „იაკობ! იაკობ!“ და თქვა: „აქა ვარ!“

3და უთხრა მან: „მე ვარ ღმერთი, ღმერთი მამაშენისა; ნუ გეშინია ეგვიპტეში ჩასვლის, რადგან იქ გაქცევ დიდ ხალხად.

4მე წამოვალ შენთან ერთად ეგვიპტეში, და მევე გამოგიყვან უკან. და იოსები დაგიხუჭავს თვალებს თავისი ხელით.“

5და გაემართა იაკობი ბეერ-შებაყიდან. და წაიყვანეს ისრაელის ძეებმა იაკობი, თავისი მამა, და თავიანთი ნორჩები და თავიანთი ცოლები ეტლებით, რომლებიც გამოგზავნა ფარაონმა მათ წასაყვანად. +

6და წამოასხეს თავიანთი საქონელი, წამოიღეს თავიანთი ქონება, რომელიც მოიხვეჭეს ქანაანის ქვეყანაში, და ჩავიდნენ ეგვიპტის ქვეყანაში იაკობი და მთელი მისი შთამომავლობა მასთან ერთად. +

7თავისი ძენი და თავის ძეთა ძენი, თავისი ასულნი და თავის ძეთა ასულნი, და მთელი თავისი შთამომავლობა მიიყვანა თავისთან ერთად ეგვიპტეში.

8და ესენია სახელები ეგვიპტეში მისულ ისრაელის ძეთა: იაკობი და მისი ძენი: პირმშო იაკობისა რეუბენი. +

9და ძენი რეუბენისა: ხანოქი, ფალუ, ხეცრონი და ქარმი.

10და ძენი სიმონისა: იემუელი, იამინი, ოჰადი, იაქინი, ცოხარი და შაული, ძე ქანაანელი ქალისა. +

11და ძენი ლევისა: გერშონი, კეჰათი და მერარი. +

12და იუდას ძენი: ყერი, ონანი, შელა, ფერეცი და ზერახი; ყერი და ონანი დაიხოცნენ ქანაანის ქვეყანაში. და იყვნენ ძენი ფერეცისა: ხეცრონი და ხამული. +

13და ძენი ისაქარისა: თოლაყი, ფუვა, იობი და შიმრონი. +

14და ძენი ზებულუნისა: სერედი, ელონი და იახლელი. +

15და ესენი იყვნენ ძენი ლეასი, რომელმაც უშვა იაკობს ფადან-არამში, და დინა, მისი ასული. მისი ძენი და ასულნი სულ იყვნენ ოცდაცამეტი სული. +

16და ძენი გადისა: ციფიონი, ხაგი, შუნი, ეცბონი, ყერი, აროდი და არელი. +

17და ძენი აშერისა: იმნა, იშვა, იშვი და ბერიყა, და სერახი მათი და; და ძენი ბერიყასი: ხებერი და მალქიელი.

18და ესენი იყვნენ ძენი ზილფასი, რომელიც ლაბანმა მისცა ლეას, თავის ასულს. და უშვა მან იაკობს თექვსმეტი სული.

19და ძენი რახელისა, იაკობის ცოლისა: იოსები და ბენიამინი. +

20და შეეძინა იოსებს ეგვიპტის ქვეყანაში მენაშე და ეფრემი, რომელნიც უშვა მას ასენათმა, ონის ქურუმის, ფოტიფერაყის ასულმა. +

21და ძენი ბენიამინისა: ბელაყი, ბექერი, აშბელი, გერა, ნაყამანი, ეხი, როში, მუფიმი, ხუფიმი და არდი. +

22ესენი იყვნენ რახელის ძენი, რომელნიც შეეძინენ იაკობს, სულ თოთხმეტი სული.

23და ძე დანისა – ხუშიმი. +

24და ძენი ნაფთალისა: იახცეელი, გუნი, იეცერი და შილემი. +

25ესენია ძენი ბილჰასი, რომელიც ლაბანმა გაატანა რახელს, თავის ასულს. და უშვა მან იაკობს სულ შვიდი სული.

26ეგვიპტეში იაკობთან ერთად ჩასული ყოველი სული, მისი საზარდულიდან გამოსულნი, გარდა იაკობის ძეთა ცოლებისა, სულ იყო სამოცდაექვსი სული.

27და იოსების ძენი, რომელნიც მას შეეძინა ეგვიპტეში, ორნი იყვნენ. და ყველა სული იაკობის სახლისა, მასთან ერთად ეგვიპტეში რომ მივიდნენ, სამოცდაათი იყო. +

28და იუდა გაუშვა თავის წინ იოსებთან, რომ ესწავლებინა გოშენის გზა. და მივიდნენ გოშენის ქვეყანაში.

29და შეკაზმა იოსებმა თავისი ეტლი და წავიდა გოშენში ისრაელთან, თავის მამასთან, შესახვედრად. და როცა იხილა იგი, ყელზე მოეხვია, და დიდხანს ტიროდა მის ყელზე.

30და უთხრა ისრაელმა იოსებს: „ახლა თუნდაც მოვკვდე, რაკი ვიხილე შენი სახე, რადგან ისევ ცოცხალი ხარ!“ +

31და უთხრა იოსებმა თავის ძმებს და თავის მამის სახლს: „მე ავალ და მოვუთხრობ ფარაონს, და ვეტყვი მას: ‘ჩემი ძმები და მამაჩემის სახლი, რომელნიც ცხოვრობდნენ ქანაანის ქვეყანაში, მოვიდნენ ჩემთან;

32ეს კაცები, ცხვრის მწყემსები არიან, რადგან მეჯოგე ხალხია ისინი. და წვრილფეხა და მსხვილფეხა საქონელი, და მთელი მათი მონაგები, მოიყვანეს.’

33და თუ მოგიხმობთ ფარაონი და გეტყვით: ‘რა არის თქვენი საქმიანობა?’

34ეტყვით: ‘მეჯოგე ხალხი იყვნენ შენი მსახურნი, სიყრმიდან ასე იყვნენ დღემდე, ჩვენც, ასევე – ჩვენი მამებიც;’ რათა დამკვიდრდეთ გოშენის ქვეყანაში, რადგან სისაძაგლეა ეგვიპტელთათვის ყოველი ცხვრის მწყემსი. +

47
იაკობის მოდგმის გამრავლება ეგვიპტეში

47^1და მივიდა იოსები და აუწყა ფარაონს: „მამაჩემი და ჩემი ძმები მოვიდნენ ქანაანის ქვეყნიდან თავიანთი წვრილფეხა და მსხვილფეხა საქონლით და მთელი თავიანთი მონაგებით. და გოშენის მიწაზე არიან ისინი.“ +

2და თავის ძმათაგან ხუთი კაცი წაიყვანა და წარადგინა ფარაონის წინაშე.

3და უთხრა ფარაონმა მის ძმებს: „რა არის თქვენი საქმიანობა?“ და უთხრეს ფარაონს: „ცხვრის მწყემსები ვართ შენი მსახურნი, ჩვენც და ჩვენი მამებიც.“ +

4და უთხრეს ფარაონს: „ხიზნად მოვედით ამ ქვეყანაში, რადგან არაა საძოვარი შენს მსახურთა ცხვრისათვის ქანაანში შიმშილობის გამო. და ახლა დასახლდებიან შენი მსახურნი გოშენის მიწაზე.“

5და უთხრა ფარაონმა იოსებს: „მამაშენი და შენი ძმები მოვიდნენ შენთან.

6ეგვიპტის ქვეყანა შენს წინაშეა. საუკეთესო მიწაზე დაასახლე მამაშენი და შენი ძმები. იცხოვრონ გოშენის მიწაზე. და თუ გეგულება მათ შორის უნარიანი კაცები, სარქლებად დაუდგინე ჩემს საქონელს.“ +

7და მიიყვანა იოსებმა იაკობი, თავისი მამა, და წარადგინა იგი ფარაონის წინაშე, და აკურთხა იაკობმა ფარაონი.

8და უთხრა ფარაონმა იაკობს: „რამდენია შენი სიცოცხლის წელთა დღეები?“

9და უთხრა იაკობმა ფარაონს: „ჩემი ხიზნობის წელთა დღეები ას ოცდაათ წელს ითვლის. მოკლე და ავი იყო ჩემი სიცოცხლის წელთა დღენი, და ვერ მიაღწიეს მათ ჩემი მამების წელთა დღეებს, ხიზნობაში რომ გაატარეს.“ +

10და აკურთხა იაკობმა ფარაონი, და გამოვიდა ფარაონისაგან.

11და დაასახლა იოსებმა თავისი მამა და თავისი ძმები, და მისცა მათ სამფლობელო ეგვიპტის ქვეყანაში, ქვეყნის საუკეთესო ადგილას, რაყმესესის ქვეყანაში, როგორც ბრძანა ფარაონმა. +

12და ამარაგებდა იოსები თავის მამასა და თავის ძმებს, და მთელს მათ სახლს პურით, ბავშვთა სულადობის მიხედვით.

13და პური არ იყო მთელ ქვეყანაზე, რადგან შიმშილი გაძლიერდა ძალზე. და დაუძლურდნენ ეგვიპტისა და ქანაანის ქვეყნები შიმშილისაგან.

14და შეკრიბა იოსებმა მთელი ვერცხლი, რომელიც შემოდიოდა ეგვიპტესა და ქანაანის ქვეყანაში ხორბლის გაყიდვით, და შეიტანა ეს ვერცხლი ფარაონის სახლში.

15და გამოილია ვერცხლი ქანაანისა და ეგვიპტის ქვეყნებში. და მოვიდა მთელი ეგვიპტე იოსებთან, და უთხრეს: „მოგვეცი პური! ვერცხლი რომ გამოგველია, იმიტომ უნდა დავიხოცოთ შენს წინაშე?“

16და უთხრა მათ იოსებმა: „წამოასხით თქვენი საქონელი და მე მოგცემთ თქვენი საქონლის საზღა ურს, თუ გამოგელიათ ვერცხლი.“

17და მიუყვანეს თავიანთი საქონელი იოსებს. და აძლევდა მათ იოსები პურს ცხენებში, ცხვარში, ძროხაში და სახედრებში, და ამარაგებდა მათ იმ წელს პურით მთელი მათი საქონლის სანაცვლოდ.

18და დასრულდა ის წელი. და მივიდნენ მასთან მეორე წელს, და უთხრეს მას: „არ დავუმალავთ ჩვენს ბატონს, რომ ვერცხლი გამოგველია და ჩვენი პირუტყვიც ჩვენს ბატონთანაა. არაფერი არ შეგვრჩა ჩვენი ბატონის წინაშე, გარდა ჩვენი სხეულისა და ჩვენი მიწისა.

19რატომ უნდა მოვისპოთ შენს თვალწინ, და გავნადგურდეთ ჩვენც და ჩვენი მიწაც? გვიყიდე ჩვენს მიწასთან ერთად პურში, და ვიქნებით ფარაონის მონები. და მოგვეცი თესლი, რათა ვიცოცხლოთ და არ დავიხოცოთ, და მიწა არ გაუკაცრიელდეს“.

20და იყიდა იოსებმა ეგვიპტის მთელი მიწა ფარაონისათვის, რადგან გაყიდა ყველა ეგვიპტელმა თავისი საყანე, როცა იმძლავრა მათზე შიმშილმა. და გახდა მიწა ფარაონისა.

21და მონებად აქცია მან ხალხი ეგვიპტის ერთი კიდიდან მეორე კიდემდე.

22მხოლოდ ქურუმთა მიწა არ უყიდია, რადგან დაწესებული იყო ქურუმთათვის ნაკვეთები ფარაონისაგან, და თავს ირჩენდნენ ისინი თავიანთი ნაკვეთებით, რომლებიც მათ მისცა ფარაონმა. ამიტომ არ გაყიდეს მათ თავიანთი მიწები.

23და უთხრა იოსებმა ხალხს: „აჰა, ნაყიდი მყავხართ თქვენ დღეს ფარაონისათვის თქვენს მიწებთან ერთად. აჰა, აქ არის თესლი თქვენთვის და დათესეთ მიწა.

24და მოსავლის აღებისას მიეცით მეხუთედი ფარაონს, ოთხი წილი კი თქვენი იქნება მინდვრის დასათესად და თქვენს გამოსაკვებად, და თქვენს სახლში მყოფთა და თქვენი ბავშვების გამოსაკვებად.“

25და თქვეს: „შენ იხსენი ჩვენი სიცოცხლე! გვეპოვოს მადლი ჩვენი ბატონის თვალში და მონებად გავუხდებით ფარაონს.“

26და დაადგინა იოსებმა კანონად ეგვიპტის მიწაზე დღემდე: მოსავლის მეხუთედი ფარაონს. მხოლოდ ქურუმთა მიწები არ იყო ფარაონისა.

27და დასახლდა ისრაელი ეგვიპტეში, გოშენის ქვეყანაში. და დაეუფლნენ მას, და მოშენდნენ და ძალზე მომრავლდნენ. +

28და სახლობდა იაკობი ეგვიპტის ქვეყანაში ჩვიდმეტი წელი, და იყო მისი სიცოცხლის დღენი ას ორმოცდაშვიდი წელი.

29და მოახლოვდა ჟამი ისრაელის სიკვდილისა, და უხმო თავის ძეს, იოსებს და უთხრა მას: „თუ ვპოვე მადლი შენს თვალში, ამომიდევი შენი ხელი საზარდულქვეშ და მიყავი წყალობა და ერთგულება: ნუ დამმარხავ ეგვიპტეში, +

30რათა განვისვენო ჩემს მამებთან, წამიღებ ეგვიპტიდან და დამმარხავ მათ სამარხში.“ და უთხრა: „შენი სიტყვისამებრ გავაკეთებ!“ +

31და უთხრა: „შემომფიცე!“ და შეჰფიცა. და თაყვანი სცა ისრაელმა საწოლის სასთუმალზე. +

48
იაკობი აკურთხებს ეფრემსა და მენაშეს

48^1ამ ამბების შემდეგ იყო, რომ უთხრეს იოსებს: „აჰა, ავად არის მამაშენი“. და მან თან წაიყვანა თავისი ორი ძე, მენაშე და ეფრემი.

2და აუწყეს იაკობს: „აჰა, შენი ძე იოსები მოდის შენთან.“ და ძალა მოიკრიბა ისრაელმა და წამოჯდა საწოლზე.

3და უთხრა იაკობმა იოსებს: „ყოვლადძლიერი ღმერთი გამომეცხადა მე ლუზში, ქანაანის ქვეყანაში და მაკურთხა მე +

4და მითხრა: „ნაყოფიერად გაქცევ მე და მოგამრავლებ, და გაქცევ ხალხების კრებულად. და მიმიცია ეს ქვეყანა შენი თესლისათვის შენს შემდეგ საუკუნო სამფლობელოდ. +

5და ახლა შენი ორი ძე, რომლებიც შეგეძინა შენ ეგვიპტის ქვეყანაში, შენთან ჩემს მოსვლამდე, ჩემები არიან ისინი, ეფრემი და მენაშე, ისევე როგორც რეუბენი და სიმონი არიან ჩემები. +

6და შენი შვილები, რომელნიც შეგეძინება მათ შემდეგ, შენი იქნებიან. ისინი თავიანთი ძმების სახელით იწოდებიან თავიანთ სამკვიდროში.

7და მე შუამდინარეთიდან წამოსვლისას მომიკვდა რახელი ქანაანის ქვეყანაში, გზაზე, ეფრათამდე არ ვიყავი მისული, და იქ დავმარხე ეფრათას გზაზე, რომელსაც ახლა ბეთლემი ჰქვია.“ +

8და იხილა ისრაელმა იოსების ძენი, და თქვა: „ვინ არიან ესენი?

9და უთხრა იოსებმა: „ჩემი ძენი არიან ესენი, რომელნიც მომცა აქ ღმერთმა.“ და უთხრა მან: „მომიყვანე ისინი და ვაკურთხებ!“ +

10ისრაელს თვალები დაუმძიმდა სიბერისაგან და ვერ ხედავდა. და მიუყვანა ისინი მას, და გადაკოცნა და მოეხვია მათ. +

11და უთხრა ისრაელმა იოსებს: „არ მქონდა იმედი შენი პირის კვლავაც ხილვისა, და აჰა, მახილვინა ღმერთმა შენი ძენიც.“ +

12და გადმოსვა იოსებმა ისინი მამის მუხლებიდან და თაყვანი სცა მას მიწამდე.

13და მოიყვანა იოსებმა ორივე: ეფრემი თავის მარჯვნივ, ისრაელის მარცხენა მხარეს, და მენაშე თავის მარცხნივ, ისრაელის მარჯვენა მხარეს, და მიიყვანა მასთან.

14და გაიწოდა ისრაელმა თავისი მარჯვენა, და დაადო ეფრემს თავზე, თუმცა ის უმცროსი იყო, ხოლო მარცხენა – მენაშეს თავზე. განზრახ დაასხა მან ხელები ასე, თუმცა პირმშო მენაშე იყო. +

15და აკურთხა იოსები, და თქვა: „ღმერთმა, რომლის წინაშეც დადიოდნენ ჩემი მამები აბრაამი და ისაკი, ღმერთმა, რომელიც მმწყემსავს იმ ხნიდან, რაც ვარ, ამ დღემდე, +

16ანგელოზმა, ჩემმა მხსნელმა ყოველი ბოროტისაგან, აკურთხოს ეს ყრმანი და იწოდებოდნენ ისინი ჩემი სახელით და ჩემი მამების აბრაამისა და ისაკის სახელით, და გამრავლდნენ დიდად ქვეყნის შუაგულში.“ +

17და დაინახა იოსებმა, რომ ეფრემს დაადო თავზე მამამისმა თავისი მარჯვენა ხელი, და შეწუხდა. და აიღო თავისი მამის ხელი, რათა გადაენაცვლებინა ის ეფრემის თავიდან მენაშეს თავზე.

18და უთხრა იოსებმა თავის მამას: „ასე არა, მამაჩემო, რადგან ეს არის პირმშო. მის თავს დაადე შენი მარჯვენა.“

19მაგრამ იუარა მამამისმა და თქვა: „ვიცი, შვილო, ვიცი. ისიც იქცევა ხალხად და ისიც განდიდდება. მაგრამ მისი უმცროსი ძმა მასზე მეტად განდიდდება, და მისი თესლი იქცევა მრავალრიცხოვან ხალხად.“ +

20და აკურთხა ისინი იმ დღეს, და უთხრა: „შენით აკურთხებს ისრაელი, ამ სიტყვებით: ‘ღმერთმა გაგხადოს როგორც ეფრემი და როგორც მენაშე!’“ და დააყენა ეფრემი მენაშეზე მაღლა. +

21და უთხრა ისრაელმა იოსებს: „აჰა, მე ვკვდები და თქვენთან იქნება ღმერთი, და დაგაბრუნებთ თქვენი მამების მიწაზე.

22შენთვის მომიცია მიწის ერთი ნაკვეთი შენს ძმათა წინაშე, რომელიც დავიპყარი ამორეველთა ხელიდან ჩემი მახვილითა და ჩემი მშვილდით.“ +

49
იაკობი აკურთხებს თავის ძეებს

49^1და მოუხმო იაკობმა თავის ძეთ, და უთხრა: „შეიკრიბეთ და გაუწყებთ, რა შეგემთხვევათ მომავალ დღეებში. +

2შეგროვდით და ისმინეთ, იაკობის ძენო! და უსმინეთ ისრაელს, მამათქვენს!

3რეუბენ, პირმშო ხარ ჩემი, ძლიერება ჩემი და პირველნაყოფი ჩემი ძალისა, ჭარბობ ღირსებით და ძალმოსილებით! +

4სწრაფი ხარ წყალივით, მაგრამ არ აღზევდები, რადგან ახვედი მამაშენის საწოლზე და შებილწე სარეცელი ჩემი! +

5სიმონი და ლევი ძმები არიან, ძალადობის იარაღია მათი მახვილი. +

6მათ თათბირზე ნუ მივა ჩემი სული, მათ საკრებულოს ნუმც ზიარებულა ღირსება ჩემი! რადგან თავიანთ რისხვაში მოკლეს კაცი და თავიანთი ჟინით გამოძარღვეს ხარი! +

7წყეულიმც იყოს მათი რისხვა, რადგან ძლიერია, და მათი წყრომა, რადგან სასტიკია! დავანაწილებ მათ იაკობში, და გავაბნევ ისრაელში!

8იუდა! შენ შეგაქებენ შენი ძმანი. შენი ხელი შენს მტერთა ხერხემალზეა, და გეთაყვანებიან შენს მამაშენის ძენი. +

9ლომის ლეკვია იუდა, აღმართულხარ, შვილო ჩემო, ნადავლით ხელში. წაიხარა, დაწვა როგორც ხვადი ლომი და როგორც ძუ ლომი. ვინ გაბედავს მის წამოგდებას? +

10არ მოსცილდება კვერთხი იუდას და მბრძანებელს არგანი დარჩება მის ფეხთა შორის, ვიდრე არ მოვა ვისაც ის ეკუთვნის და დაემორჩილებიან მას ხალხები! +

11ის გამოაბამს ვაზზე თავის ჩოჩორს და ლერწზე თავისი ვირის ნაშიერს. ღვინოში ჩარეცხავს ის თავის სამოსელს და ყურძნის სისხლში – ტანსაცმელს. +

12თვალები მისი ღვინის უწითლესია და კბილები მისი რძის უთეთრესი! +

13ზებულუნი ზღვათა სანაპიროზე დაემკვიდრება და ხომალდთა სანაპიროზე იქნება. და ციდონს მისწვდება საზღვარი მისი! +

14ისაქარი მაგარი ვირია, საპალნეებს შუა გაშხლართული. +

15და დაინახა, რომ კარგია მოსვენება, და რომ საამურია მიწა. წაუხრია მხრები ტვირთის საზიდავად და გახდა ხარკის მუშა! +

16დანი განსჯის თავის ხალხს, როგორც ერთ ტომს ისრაელისა. +

17და იქნება დანი გველად გზაზე და ასპიტად ბილიკზე, დამგესლავი ცხენის ტერფისა. და გადაყირავდება მისი მხედარი! +

18შენგან მოველი ხსნას, უფალო! +

19გადს მოაწყდებიან ურდოები და ის თავად მისწვდება მათ ქუსლებს. +

20აშერის პური ყუათიანია და იგი გასცემს სამეფო ნუგბარს. +

21ნაფთალი ლაღი ფურირემია, მომცემი მოხდენილ სიტყვათა. +

22ნაყოფიერი ყლორტია იოსები, ნაყოფიერი ყლორტია წყაროს თავზე, გალავანზეა მისი ტოტები! +

23გაამწარეს ის და დაისრეს, და მტრობდნენ მას მოისარნი.

24და მისი მშვილდი კვლავ მაგარია და მოქნილი გახდა მისი მკლავები იაკობის მძლავრის ხელით. აქედანაა მწყემსი, საყრდენი ლოდი ისრაელისა. +

25მამაშენის ღმერთისაგან – შეგეწეოდეს იგი! და ყოვლადძლიერისაგან – გაკურთხებდეს იგი ცათა კურთხევებით ზეგარდმო, ქვეშ განრთხმული უფსკრულის კურთხევებით, ძუძუთა და საშოს კურთხევებით.

26კურთხევა მამაშენისა აღემატება ჩემი მშობლების კურთხევას საუკუნო მთათა მიჯნამდე. იყოს ეს იოსების თავზე და ძმათაგან გამორჩეულის თხემზე. +

27ბენიამინი მტაცებელი მგელია: დილით ნანადირევს შეჭამს და საღამოთი გაანაწილებს ნადავლს.“ +

28ყველა ესენი ისრაელის თორმეტი ტომია. და ეს იყო, რაც უთხრა მათმა მამამ. და აკურთხა ისინი, თითოეული თავისი კურთხევით.

29და უბრძანა მათ: „მე შევეძინები ჩემს ხალხს. დამმარხეთ ჩემს მამებთან მღვიმეში, რომელიც ხეთელი ყეფრონის მინდორზეა. +

30მღვიმეში, რომელიც მახფელას მინდორზეა, მამრეს გასწვრივ, ქანაანის ქვეყანაში, მინდორზე, რომელიც იყიდა აბრაამმა ხეთელი ყეფრონისაგან საკუთარ სამარხად. +

31იქ დამარხეს აბრაამი და სარა, მისი ცოლი. იქ დამარხეს ისაკი და რებეკა, მისი ცოლი. იქ დავმარხე მე ლეა. +

32ეს მინდორი და მღვიმე, რომელიც არის იქ, ხეთის ძეთაგანაა ნაყიდი.“

33და დაასრულა იაკობმა ბრძანება თავის ძეთათვის, და აკრიბა სარეცელზე ფეხები და აღესრულა, და შეეძინა თავის ხალხს. +

50

იაკობის დამარხვა

50^1და დაემხო იოსები თავისი მამის პირისახეს, და დასტიროდა და ჰკოცნიდა მას. +

2და უბრძანა იოსებმა თავის მსახურ მკურნალებს, რომ შეემურვათ მამამისი. და მკურნალებმა შემურვეს ისრაელი.

3და შეუსრულდა მას ორმოცი დღე. რადგან ამდენი ხანი სჭირდებოდა შემურვას და დასტიროდა მას ეგვიპტე სამოცდაათი დღე.

4და განვლეს მისი გლოვის დღეებმა და ელაპარაკა იოსები ფარაონის სახლს: „თუკი ვპოვე მადლი თქვენს თვალში, ასე უთხარით ფარაონს,

5რომ მამაჩემმა დამაფიცა მე ამ სიტყვებით: ‘აჰა, მე ვკვდები და ჩემს სამარხში, რომელიც გავითხარე ქანაანის ქვეყანაში, დამმარხეთ.’ და ახლა წავალ და დავმარხავ მამაჩემს, და დავბრუნდები“. +

6და უთხრა ფარაონმა: „წადი და დამარხე მამაშენი, როგორც მან დაგაფიცა.“

7და წავიდა იოსები თავისი მამის დასამარხავად. და წაჰყვნენ მას ფარაონის მსახურნი, მისი სახლის უხუცესები და ეგვიპტის ქვეყნის ყველა უხუცესი,

8და იოსების მთელი სახლი, და მისი ძმანი, და მამამისის სახლი. მხოლოდ ბავშვები და საქონელი დატოვეს გოშენის ქვეყანაში.

9და მასთან ერთად წავიდნენ ეტლები და მხედრები. და იყო ეს ძალზე დიდი ბანაკი.

10და მივიდნენ ისინი ატადის კალომდე, რომელიც იორდანეს გაღმაა, და იქ დაიტირეს იაკობი დიდი და ძალზე მძიმე გოდებით. და გაუმართა მამას შვიდდღიანი გლოვა.

11და იხილეს ქანაანის ქვეყნის მცხოვრებლებმა ეს გლოვა ატადის კალოზე, და თქვეს: „მძიმეა ეს გლოვა ეგვიპტელთათვის!“ ამიტომ ეწოდა ამ ადგილს სახელად აბელ-მიცრაიმი, რომელიც იორდანეს გაღმაა.

12და აღუსრულეს მას მისმა ძეებმა ისე, როგორც უბრძანა მათ.

13და წაასვენეს იგი მისმა ძეებმა ქანაანის ქვეყანაში, და დამარხეს იგი მახფელას მინდვრის მღვიმეში, რომელიც საკუთრებად იყიდა აბრაამმა ამ მინდორთან ერთად ხეთელი ყეფრონისაგან, მამრეს გასწვრივ. +

14და დაბრუნდა იოსები ეგვიპტეში თავის ძმებთან და ყველა იმათთან ერთად, ვინც იყვნენ წასულნი მამამისის დასამარხავად, მათ მიერ მამის დამარხვის შემდეგ.

იოსების ძმების სიფრთხილე

15და დაინახეს იოსების ძმებმა, რომ მოკვდა მათი მამა, და თქვეს: „ვაითუ გვიმტროს იოსებმა ყველა იმ ბოროტებისათვის, რაც გავუკეთეთ მას!“

16და შეუთვალეს იოსებს: „მამაშენმა გვიანდერძა სიკვდილის წინ:

17‘ასე უთხარით იოსებს: გემუდარები, აპატიე შენს ძმებს დანაშაული და ცოდვა, ბოროტად რომ მოგექცნენ. და ახლა აპატიე დანაშაული მამაშენის ღმერთის მსახურებს.’“ და ატირდა იოსები, როცა ამას ეუბნებოდნენ. +

18და მოვიდნენ თვით მისი ძმებიც, და დაემხნენ მის წინაშე, და უთხრეს: „შენი მსახურნი ვართ ჩვენ!“

19და უთხრა მათ იოსებმა: „ნუ შიშობთ, რამეთუ მე ღმერთის მეშინია.

20აჰა, თქვენ ბოროტება განიზრახეთ ჩემთვის, მაგრამ ღმერთმა სიკეთედ მოაქცია იგი, რათა გაეკეთებინა ის, რაც ახლა არის: სიცოცხლე შეენარჩუნებინა უამრავი ხალხისათვის. +

21და ახლა ნუ გეშინიათ: მე გარჩენთ თქვენ და თქვენს შვილებსაც.“ და ანუგეშა ისინი, და გულითადად ელაპარაკა მათ.

იოსების სიკვდილი

22და ცხოვრობდა იოსები ეგვიპტეში თავისი მამის სახლთან ერთად. და იცოცხლა იოსებმა ას ათი წელი. +

23და იხილა იოსებმა ძენი ეფრემისა მესამე თაობამდე. და ასევე ძენი მაქირისა, მენაშეს ძისა, დაიბადნენ იოსების მუხლებზე. +

24და უთხრა იოსებმა თავის ძმებს: „მე ვკვდები და გაგიხსენებთ თქვენ ღმერთი, და აგიყვანთ ამ ქვეყნიდან იმ ქვეყანაში, რომელზეც შეჰფიცა აბრაამს, ისაკსა და იაკობს.“ +

25და დააფიცა იოსებმა ისრაელის ძენი: „როცა გაგიხსენებთ ღმერთი, წაიღეთ ჩემი ძვლები აქედან!“ +

26და მოკვდა იოსები ას ათი წლისა. და შემურვეს და ჩაასვენეს იგი კიდობანში, ეგვიპტეში.

+ ფსალმ. 88:12,13. იოან. 1:3. საქმე. 14:15.

+ ებრ. 11:3. გამოცხ. 14:7.

+ ფსალმ. 32:9. 2კორ. 4:6.

+ ფსალმ. 32:6. იერ. 10:12.

+ ფსალმ. 18:2.

+ ფსალმ. 32:7. 2პეტრ. 3:5.

+ ფსალმ. 73:16.

+ რჯლ. 4:19. იერ. 31:35.

+ იობ. 40:20. ფსალმ. 103:25.

+ დაბ. 8:17.

+ იობ. 12:7.

+ დაბ. 5:1.

+ დაბ. 5:12. მათ. 19:4. მარკ. 10:6. 1კორ. 11:7. კოლ. 3:10.

+ დაბ. 8:17; 9:1,7. საქმე. 17:26.

+ დაბ. 9:3.

+ ფსალმ. 110:3.

+ დან. 10:4.

+ რომ. 5:12. 1კორ. 15:21.

+ ეკლ. 4:8-9.

+ 1კორ. 11:7-9. 1ტიმ. 2:13.

+ 1კორ. 11:8.

+ მათ. 19:5,6. მარკ. 10:7,8. 1კორ. 6:16. ეფეს. 5:31.

+ გამოცხ. 12:9; 20:2.

+ დაბ. 2:16.

+ იოან. 8:44.

+ გამ. 14:12-14.

+ იაკ. 1:14. 1ტიმ. 2:14.

+ დაბ. 2:25. გამოცხ. 3:17.

+ ფსალმ. 137:6. ამოს. 9:2. იერ. 23:24.

+ დაბ. 2:17.

+ 2კორ. 11:3.

+ ფსალმ. 71:9.

+ გალ. 4:4. 1იოან. 3:8. რომ. 16:20. ებრ. 2:14. გამოცხ. 12:17.

+ 1კორ. 14:34. ეფეს. 5:22,23.

+ დაბ. 4:12; 5:29.

+ ფსალმ. 127:2. ეკლ. 12:7. 2თეს. 3:10.

+ დაბ. 1:27. 1იოან. 5:7.

+ ეზეკ. 10:4.

+ დაბ. 1:27. ლუკ. 3:38.

+ ებრ. 11:4.

+ იგავ. 15:8. გამ. 1:13.

+ მათ. 20:15.

+ რომ. 6:16.

+ მათ. 23:35. 1იოან. 3:12. იუდ. 1:11. გალ. 5:17.

+ ფსალმ. 9:13.

+ ებრ. 12:24. გამოცხ. 6:10.

+ დაბ. 9:6. იობ. 15:20-24.

+ დაბ. 2:24.

+ მათ. 18:21,22.

+ დაბ. 1:26,27; 9:6. 1ნეშტ. 1:1-4.

+ ლუკ. 3:38. 1კორ. 15:48,49.

+ ებრ. 11:5.

+ დაბ. 3:17. 1პეტრ. 3:20. ებრ. 11:7.

+ 1ნეშტ. 1:4.

+ საქმე. 14:1. მათ. 24:38. 1იოან. 3:1.

+ საქმე. 7:51. 1პეტრ. 3:20. გალ. 5:16.

+ დაბ. 8:21. მათ. 15:19. მარკ. 7:21.

+ რიცხ. 23:19.

+ 1მეფ. 15:11.

+ 2პეტრ. 2:5.

+ ებრ. 11:7.

+ ფსალმ. 28:10.

+ დაბ. 7:9.

+ დაბ. 7:5.

+ 1პეტრ. 3:20.

+ დაბ. 6:22.

+ მათ. 24:38. ლუკ. 17:27. 1პეტრ. 3:20.

+ დაბ. 6:19.

+ 4მეფ. 7:2. იობ. 38:8. იგავ. 8:29.

+ დაბ. 6:19,20.

+ 2პეტრ. 3:6.

+ მათ. 24:39.

+ ფსალმ. 111:6.

+ დაბ. 7:11.

+ იერ. 51:27.

+ დაბ. 1:28; 9:1,7.

+ 2პეტრ. 2:5.

+ იობ. 14:4. დაბ. 6:5. მათ. 15:19. მარკ. 7:21. რომ. 3:23.

+ იობ. 14:4. დაბ. 6:5. მათ. 15:19. მარკ. 7:21. რომ. 3:23.

+ იერ. 33:20,25.

+ დაბ. 1:28; 8:17.

+ დაბ. 1:28.

+ დაბ. 1:29. კოლ. 2:16.

+ ლევ. 3:17.

+ გამ. 21:28,29. დაბ. 4:11.

+ დაბ. 1:27. გამ. 21:12. ლევ. 24:17. მათ. 26:52. გამოცხ. 13:10.

+ დაბ. 1:28; 8:17; 9:1.

+ ოს. 2:20.

+ იგავ. 30:17.

+ იესო. 16:10. მსაჯ. 1:28. რომ. 9:16.

+ ეფეს. 3:6.

+ დაბ. 5:32.

+ 1ნეშტ. 1:5.

+ რიცხ. 24:24. გამ. 23:1.

+ 1ნეშტ. 1:10. იერ. 16:16.

+ ამოს. 6:2.

+ რჯლ. 2:23.

+ დაბ. 11:10.

+ 1ნეშტ. 1:17.

+ დაბ. 11:8. 1ნეშტ. 1:19.

+ რიცხ. 23:7.

+ რჯლ. 1:28.

+ ფსალმ. 17:10; 13:2.

+ რჯლ. 32:8.

+ 1ნეშტ. 1:17.

+ იესო. 24:2. 1ნეშტ. 1:26,27.

+ ნეემ. 9:7.

+ საქმე. 7:3. ებრ. 11:8.

+ დაბ. 18:18; 22:18. საქმე. 3:25. გალ. 3:8.

+ დაბ. 18:1; 33:18; 37:12.

+ დაბ. 13:15; 15:7; 26:3-4. რჯლ. 34:4. იესო. 21:43. საქმე. 7:5.

+ დაბ. 26:1-11.

+ დაბ. 20:2.

+ დაბ. 13:2.

+ ფსალმ. 104:13.

+ დაბ. 24:35. იგავ. 10:22.

+ დაბ. 12:8; 35:6.

+ დაბ. 12:7,8.

+ დაბ. 36:7.

+ საქმე. 21:25.

+ დაბ. 2:8.

+ დაბ. 18:20. ეზეკ. 16:49.

+ დაბ. 12:7; 15:18. რჯლ. 34:4.

+ დაბ. 32:12. რჯლ. 10:22.

+ რიცხ. 13:23.

+ დაბ. 10:10; 11:2.

+ დაბ. 19:22. რჯლ. 29:22.

+ დაბ. 17:8. ებრ. 11:9,13.

+ იესო. 19:47.

+ 2მეფ. 18:18.

+ ფსალმ. 109:4. ებრ. 7:1-4.

+ ებრ. 7:4.

+ გამ. 40:10.

+ დაბ. 24:2.

+ დაბ. 22:17.

+ იაკ. 2:23. რომ. 4:3,18-22. გალ. 3:6.

+ იერ. 34:18.

+ გამ. 12:40. საქმე. 7:6.

+ გამ. 12:40.

+ იერ. 34:18.

+ დაბ. 12:7; 13:15; 26:4.

+ 1კორ. 7:2.

+ დაბ. 17:10.

+ დაბ. 24:62; 25:11.

+ გალ. 4:22.

+ დაბ. 12:7; 24:40; 48:15.

+ დაბ. 12:2.

+ რომ. 4:17.

+ მათ. 1:6.

+ დაბ. 15:18. ლევ. 26:12. 4მეფ. 18:23.

+ ებრ. 11:9-16.

+ ლევ. 12:3. ლუკ. 2:21. იოან. 7:22.

+ მათ. 1:6. გალ. 4:28.

+ დაბ. 17:1.

+ ებრ. 13:2.

+ 1ტიმ. 5:10.

+ ფსალმ. 103:15.

+ 1მეფ. 28:24. 3მეფ. 17:13.

+ დაბ. 17:19; 21:1-2. რომ. 9:9.

+ რომ. 4:19. ებრ. 11:11.

+ 1პეტრ. 3:6.

+ იერ. 32:27. ზაქ. 8:6. მათ. 10:26. ლუკ. 1:37.

+ დაბ. 12:3; 22:18.

+ რჯლ. 4:9; 6:7.

+ დაბ. 19:13. ეზეკ. 16:48.

+ რიცხ. 16:22. 2მეფ. 24:17.

+ ფსალმ. 7:9. იოან. 5:27. საქმე. 17:31.

+ მათ. 24:22. ეზეკ. 22:30.

+ დაბ. 2:7. იობ. 30:19. ეკლ. 12:7.

+ მსაჯ. 6:39.

+ იაკ. 5:16.

+ 2პეტრ. 2:7,8.

+ 4მეფ. 6:18.

+ 2ნეშტ. 30:10. მათ. 24:38. ლუკ. 17:27,28.

+ მათ. 24:16.

+ გამ. 32:10.

+ რჯლ. 29:22. ეს. 13:19. იერ. 50:40. ამოს. 4:11. ლუკ. 17:29. 2პეტრ. 2:6. იუდ. 7.

+ ლუკ. 17:32.

+ ლევ. 18:7.

+ რჯლ. 2:9.

+ რჯლ. 2:19.

+ დაბ. 12:9; 13:18. ებრ. 11:9.

+ დაბ. 12:13; 26:1,9.

+ ფსალმ. 104:14.

+ დაბ. 18:25.

+ ფსალმ. 25:6.

+ დაბ. 23:6. ფსალმ. 104:15. იობ. 42:8.

+ დაბ. 26:10.

+ დაბ. 12:13.

+ დაბ. 17:19; 18:10. ებრ. 11:11.

+ გალ. 4:22.

+ დაბ. 17:19. მათ. 1:2.

+ დაბ. 17:10-12. საქმე. 7:8.

+ დაბ. 17:17. რომ. 4:19.

+ დაბ. 18:12.

+ გალ. 4:30.

+ რომ. 9:7. ებრ. 11:18.

+ დაბ. 16:10; 17:20; 25:16.

+ დაბ. 17:20.

+ დაბ. 20:2; 26:26.

+ დაბ. 26:11.

+ დაბ. 26:15,18.

+ დაბ. 26:33. იესო. 15:28; 19:2.

+ დაბ. 13:4. ებრ. 11:9,10.

+ იაკ. 1:12. ებრ. 11:17.

+ 2ნეშტ. 3:1.

+ იაკ. 2:21.

+ იერ. 7:31. რომ. 8:32.

+ ფსალმ. 104:9. ებრ. 6:13. ლუკ. 1:73.

+ დაბ. 12:3; 18:18. ფსალმ. 71:17. საქმე. 3:25. გალ. 3:16.

+ დაბ. 17:8.

+ დაბ. 25:10; 50:13. იესო. 24:8. საქმე. 7:16.

+ დაბ. 25:9,10; 47:30; 50:13.

+ დაბ. 21:5. ფსალმ. 111:2,3.

+ დაბ. 47:29.

+ დაბ. 27:46. გამ. 34:16.

+ დაბ. 12:1,7; 13:15; 26:3,4.

+ დაბ. 11:31; 27:43.

+ დაბ. 11:31; 27:43.

+ იოან. 4:7.

+ დაბ. 21:2; 25:5.

+ საქმე. 17:1.

+ საქმე. 24:12.

+ დაბ. 22:17.

+ დაბ. 16:14; 25:11.

+ 1პეტრ. 3:6.

+ დაბ. 23:2.

+ 1ნეშტ. 1:32,33.

+ დაბ. 15:15.

+ ეს. 46:4.

+ დაბ. 23:17.

+ დაბ. 23:16.

+ დაბ. 16:10-11.

+ დაბ. 17:20.

+ ოს. 12:14.

+ დაბ. 12:10; 20:2.

+ დაბ. 12:7; 13:15; 15:7,18.

+ დაბ. 12:3,18; 18:22; 28:13,14. ფსალმ. 71:17.

+ იგავ. 5:18.

+ დაბ. 20:9.

+ იგავ. 10:22.

+ დაბ. 21:25.

+ დაბ. 46:1.

+ დაბ. 17:7.

+ დაბ. 21:22,32.

+ დაბ. 21:31.

+ დაბ. 36:2-3.

+ დაბ. 48:10.

+ ებრ. 11:20.

+ დაბ. 25:25.

+ ებრ. 11:20.

+ რიცხ. 22:6; 24:9.

+ ებრ. 12:17.

+ დაბ. 25:33.

+ ებრ. 12:17.

+ ებრ. 11:20.

+ 4მეფ. 8:20. 2ნეშტ. 21:8.

+ აბდ. 1:10.

+ დაბ. 24:10.

+ დაბ. 26:34,35.

+ დაბ. 24:3.

+ დაბ. 22:23; 24:29.

+ დაბ. 12:12.

+ ოს. 12:12.

+ დაბ. 26:34.

+ დაბ. 25:13; 26:34.

+ დაბ. 26:23; 27:43.

+ დაბ. 35:1.

+ იოან. 1:51.

+ დაბ. 12:7; 35:1-7.

+ დაბ. 13:16; 26:4. რჯლ. 12:20; 19:8.

+ გამ. 3:5. იესო. 5:15.

+ გამ. 35:14,15.

+ 1ტიმ. 6:9.

+ გამ. 35:1,7.

+ დაბ. 33:4; 45:14.

+ მსაჯ. 9:2. 2მეფ. 5:1; 19:12.

+ ოს. 12:12.

+ ლევ. 18:18.

+ დაბ. 35:23.

+ მათ. 1:2.

+ დაბ. 25:21. 1მეფ. 1:19.

+ გამ. 4:1. ლუკ. 1:25.

+ დაბ. 24:35.

+ დაბ. 30:35.

+ დაბ. 28:15.

+ დაბ. 26:24.

+ დაბ. 28:18-22.

+ 1მეფ. 19:13.

+ დაბ. 20:3. იგავ. 16:7.

+ გამ. 22:12.

+ დაბ. 49:20,30.

+ დაბ. 28:13. გამ. 8:13.

+ დაბ. 28:18,22.

+ იესო. 22:27; 24:27.

+ დაბ. 16:5; 28:13. იესო. 24:2. გამ. 8:13.

+ დაბ. 29:11.

+ ფსალმ. 33:8.

+ 2მეფ. 2:8.

+ დაბ. 14:6; 36:8. რჯლ. 2:5,22.

+ დაბ. 31:38.

+ 2მეფ. 7:18.

+ დაბ. 28:14. ფსალმ. 26:8.

+ დაბ. 33:8.

+ ოს. 12:3-5.

+ მათ. 15:22-28.

+ დაბ. 35:10.

+ მსაჯ. 13:18.

+ მსაჯ. 8:8. 3მეფ. 12:25. გამ. 33:20.

+ დაბ. 32:7.

+ ფსალმ. 126:5.

+ დაბ. 32:17.

+ იესო. 13:27.

+ დაბ. 30:21.

+ რჯლ. 22:21; 23:17.

+ გამ. 22:16.

+ იესო. 5:9.

+ დაბ. 23:10.

+ დაბ. 23:10.

+ დაბ. 49:6. გამ. 5:21. 1მეფ. 13:4.

+ დაბ. 28:13; 31:13.

+ დაბ. 31:19. იესო. 24:23. 1მეფ. 7:3. ეფეს. 4:22. კოლ. 3:9.

+ იესო. 24:26. მსაჯ. 9:6.

+ გამ. 23:27. 1მეფ. 14:15.

+ დაბ. 12:8; 28:19.

+ დაბ. 28:13.

+ დაბ. 24:59. 1ნეშტ. 10:12.

+ დაბ. 32:28.

+ დაბ. 1:28; 17:1,6.

+ დაბ. 12:7.

+ დაბ. 17:22.

+ დაბ. 28:18.

+ დაბ. 28:19.

+ 1მეფ. 4:20.

+ დაბ. 48:7.

+ 1მეფ. 10:2.

+ მიქ. 4:8.

+ დაბ. 49:4.

+ დაბ. 46:8. გამ. 1:2.

+ დაბ. 30:23.

+ დაბ. 30:5.

+ დაბ. 30:9.

+ დაბ. 14:13; 23:2.

+ დაბ. 25:9.

+ დაბ. 25:30.

+ დაბ. 26:34.

+ დაბ. 28:9.

+ 1ნეშტ. 1:35.

+ დაბ. 13:6; 26:14.

+ იესო. 24:4.

+ იესო. 24:4.

+ 1ნეშტ. 1:35.

+ რჯლ. 2:11,12. 1ნეშტ. 1:38.

+ 1ნეშტ. 1:40.

+ ეს. 63:1.

+ დაბ. 10:11.

+ 1ნეშტ. 1:49.

+ 1ნეშტ. 1:51.

+ დაბ. 35:27; 36:6. ებრ. 11:13.

+ დან. 7:28. ლუკ. 2:19,51.

+ დაბ. 33:18,19.

+ დაბ. 23:2; 35:27. 1მეფ. 17:18.

+ 4მეფ. 6:13.

+ ფსალმ. 40:3. მათ. 21:38.

+ დაბ. 42:22.

+ დაბ. 42:22.

+ ზაქ. 9:11.

+ დაბ. 31:21. იერ. 8:22; 22:6.

+ იობ. 16:18.

+ მსაჯ. 8:26. ფსალმ. 104:17.

+ დაბ. 44:13. ლევ. 10:6. რიცხ. 14:6. 2მეფ. 1:11.

+ დაბ. 42:13.

+ 1მეფ. 4:12. 2მეფ. 3:31. 3მეფ. 20:32.

+ დაბ. 42:38.

+ დაბ. 39:1. ფსალმ. 104:17.

+ დაბ. 46:12. რიცხ. 26:19. 1ნეშტ. 2:3.

+ რიცხ. 26:20.

+ რჯლ. 25:5. მათ. 22:24. მარკ. 12:19.

+ იგავ. 9:14. იერ. 3:2.

+ იგავ. 7:12.

+ ლევ. 18:15; 20:12.

+ დაბ. 20:3. ლევ. 21:9.

+ 1ნეშტ. 2:4. მათ. 1:3.

+ ფსალმ. 104:17. საქმე. 7:9.

+ საქმე. 7:9.

+ დაბ. 21:22. ფსალმ. 1:3.

+ დაბ. 30:27.

+ იობ. 31:1. იგავ. 5:3; 7:5. 2პეტრ. 2:14.

+ იობ. 24:15. გამ. 20:14. ეს. 29:15.

+ 2მეფ. 12:11.

+ ფსალმ. 104:18.

+ საქმე. 7:10.

+ დაბ. 39:3. ფსალმ. 1:3.

+ დაბ. 39:20.

+ დან. 2:1,29.

+ დაბ. 41:8.

+ დაბ. 41:16. დან. 2:27.

+ დაბ. 41:26.

+ 4მეფ. 25:27. იერ. 52:31.

+ ნეემ. 5:19. ლუკ. 23:42.

+ დაბ. 37:28.

+ დაბ. 41:13.

+ მარკ. 6:21.

+ დაბ. 40:19.

+ ამოს. 6:6.

+ დან. 2:1.

+ ეზეკ. 17:10.

+ დაბ. 40:7. გამ. 7:11. დან. 2:3.

+ დაბ. 40:3.

+ დაბ. 40:8.

+ დაბ. 40:19.

+ ფსალმ. 104:20. 1მეფ. 2:8.

+ დან. 2:30. მათ. 10:20. 1კორ. 15:10.

+ დაბ. 41:4.

+ დან. 2:29,45.

+ დაბ. 40:12.

+ 4მეფ. 8:1.

+ იგავ. 14:35.

+ ფსალმ. 104:21. ეკლ. 4:14.

+ საქმე. 7:10. გამოცხ. 15:2-4.

+ ესთ. 3:10. ეზეკ. 16:11. დან. 5:29.

+ დაბ. 37:2.

+ დაბ. 46:20; 48:5.

+ ფსალმ. 104:16.

+ იოან. 2:5.

+ დაბ. 42:6.

+ დაბ. 12:10.

+ საქმე. 7:12.

+ დაბ. 41:40,56.

+ დაბ. 43:7; 44:19. მათ. 23:39.

+ დაბ. 37:5-9.

+ დაბ. 37:33; 44:20.

+ დაბ. 43:5; 44:27.

+ დაბ. 43:8.

+ დაბ. 37:25. ფსალმ. 49:21.

+ დაბ. 37:21.

+ დაბ. 43:18,21; 44:1.

+ დაბ. 37:33.

+ დაბ. 46:9.

+ დაბ. 37:35; 44:29,31.

+ დაბ. 44:25.

+ დაბ. 42:30.

+ დაბ. 42:4,15.

+ დაბ. 42:7; 44:19.

+ დაბ. 44:32.

+ იგავ. 18:16.

+ იგავ. 18:16.

+ დაბ. 42:24. რუთ. 1:8. 2მეფ. 2:6.

+ დაბ. 42:28.

+ დაბ. 42:25.

+ დაბ. 18:4; 19:2. ლუკ. 7:44.

+ დაბ. 37:7,9.

+ დაბ. 42:13.

+ დაბ. 45:2.

+ დაბ. 46:34. გამ. 8:26. დან. 1:8.

+ ფსალმ. 103:15. ქებ. 5:1. ანგ. 1:6.

+ ფსალმ. 37:21.

+ დაბ. 43:22.

+ დაბ. 31:32.

+ დაბ. 37:29.

+ დაბ. 42:21,22. გოდ. 1:14.

+ დაბ. 43:7.

+ დაბ. 42:13.

+ დაბ. 42:15; 43:5.

+ დაბ. 43:2.

+ დაბ. 37:33.

+ დაბ. 42:38.

+ დაბ. 37:35.

+ დაბ. 43:9.

+ დაბ. 42:7. საქმე. 7:13.

+ დაბ. 37:28. საქმე. 7:13.

+ დაბ. 50:20.

+ დაბ. 50:20.

+ საქმე. 7:14.

+ დაბ. 46:28.

+ დაბ. 33:4; 46:29.

+ გამ. 4:27.

+ დაბ. 47:6,11. ფსალმ. 144:14.

+ საქმე. 7:14.

+ დაბ. 46:30.

+ გამ. 1:1. რიცხ. 20:15. რჯლ. 10:22.

+ საქმე. 7:15.

+ იესო. 24:4. ფსალმ. 104:23. ფსალმ. 52:4.

+ გამ. 1:1,2; 6:14. რიცხ. 26:5.

+ 1ნეშტ. 4:24.

+ გამ. 6:16. რიცხ. 3:17. 1ნეშტ. 6:1.

+ დაბ. 38:2-4,29. 1ნეშტ. 2:3; 4:1.

+ 1ნეშტ. 7:1.

+ რიცხ. 26:26.

+ რიცხ. 26:15.

+ 1ნეშტ. 7:30.

+ დაბ. 41:50-52.

+ დაბ. 41:50-52.

+ 1ნეშტ. 7:6; 8:1.

+ რიცხ. 26:42.

+ რიცხ. 26:48. 1ნეშტ. 7:13.

+ გამ. 1:5. რჯლ. 10:22. საქმე. 7:14.

+ დაბ. 45:28. ლუკ. 2:29.

+ დაბ. 43:32; 47:6,27.

+ დაბ. 46:31. საქმე. 7:14,15.

+ დაბ. 46:33,34.

+ დაბ. 34:10.

+ ფსალმ. 89:10. ებრ. 11:13; 13:14.

+ გამ. 1:11.

+ გამ. 1:7,12; 5:5. ფსალმ. 103:24.

+ დაბ. 24:2; 50:5.

+ დაბ. 23:19; 25:9; 49:29-32; 50:13.

+ დაბ. 50:5. ებრ. 11:21.

+ დაბ. 28:19.

+ დაბ. 13:16; 35:11,12; 41:52.

+ დაბ. 41:50,52.

+ დაბ. 35:19.

+ დაბ. 27:4; 33:5.

+ დაბ. 27:1. 1მეფ. 3:2; 4:15.

+ დაბ. 37:33,35. ფსალმ. 127:6.

+ მათ. 19:15.

+ ფსალმ. 22:1. ებრ. 11:21.

+ დაბ. 31:29.

+ რიცხ. 1:33,35. რჯლ. 33:16.

+ რჯლ. 33:17. რუთ. 4:11. იერ. 31:20. ებრ. 11:21.

+ იესო. 24:32. იოან. 4:5.

+ რჯლ. 33:1.

+ დაბ. 29:32. რჯლ. 21:17.

+ დაბ. 35:22. 1ნეშტ. 5:1.

+ დაბ. 34:25.

+ დაბ. 34:26. ფსალმ. 25:5-8; 29:13.

+ 1ნეშტ. 4:27.

+ რიცხ. 24:9. 1ნეშტ. 5:2. გამოცხ. 5:5.

+ რიცხ. 24:17. 1ნეშტ. 5:2. ებრ. 7:14. მათ. 2:6. იოან. 1:45.

+ ეს. 63:1,2.

+ გამოცხ. 1:14.

+ იესო. 19:10.

+ მსაჯ. 5:15.

+ რჯლ. 33:18.

+ მსაჯ. 13:25.

+ მსაჯ. 18:1.

+ ფსალმ. 118:166. აბაკ. 2:3. ლუკ. 2:30.

+ რიცხ. 32:17.

+ რჯლ. 33:24. იესო. 19:24.

+ მსაჯ. 4:6-10.

+ დაბ. 48:16. ოს. 13:15.

+ რჯლ. 33:17.

+ დაბ. 45:8. რჯლ. 33:16.

+ მსაჯ. 20:21. 1მეფ. 9:1.

+ დაბ. 25:8; 47:30.

+ დაბ. 23:16,17; 50:13. საქმე. 7:16.

+ დაბ. 25:9; 35:29.

+ საქმე. 7:15.

+ დაბ. 46:4.

+ დაბ. 47:29.

+ დაბ. 23:17. საქმე. 7:16.

+ დაბ. 26:24; 31:42.

+ დაბ. 45:5. ეს. 28:29.

+ დაბ. 41:26.

+ დაბ. 30:3. რიცხ. 32:39.

+ ებრ. 11:22.

+ გამ. 13:19. იესო. 24:32.

გამოსვლა
გამოსვლა

1

2

3

4

5

6

7

8

9

10

11

12

13

14

15

16

17

18

19

20

21

22

23

24

25

26

27

28

29

30

31

32

33

34

35

36

37

38

39

40

1
გამოსვლა

იაკობის ძენი ეგვიპტეში.

იოსების სიკვდილი

1^1ესენია ისრაელის ძეთა სახელები, რომლებიც იაკობთან ერთად შევიდნენ ეგვიპტეში. თითოეული თავისი სახლით შევიდა. +

2რეუბენი, სიმონი, ლევი და იუდა, +

3ისაქარი, ზებულუნი და ბენიამინი.

4დანი და ნაფთალი, გადი და აშერი.

5და ყოველი მათგანი გამოსული იყო იაკობის საზარდულიდან, სამოცდაათი სული, ხოლო იოსები უკვე ეგვიპტეში იყო.

6და მოკვდა იოსები და ყველა მისი ძმა, და მთელი თაობა. +

ისრაელის ძენი მონურ პირობებში

7ხოლო ისრაელის ძეთ ინაყოფეირეს და გამრავლდნენ და გავრცელდნენ და გაძლიერდნენ მეტისმეტად, და აღივსო ის ქვეყანა მათით. +

8და დადგა ახალი მეფე ეგვიპტეზე, რომელიც არ იცნობდა იოსებს,

9და უთხრა თავის ხალხს: „ისრაელის ძეთა ხალხი ჩვენზე მრავალრიცხოვანი და ძლიერია.

10მოდით, სიბრძნით მოვიქცეთ მის მიმართ, თორემ უფრო გამრავლდება. და ოდესმე, თუ მოხდა ომი, შეუერთდება ჩვენს მტრებს და იომებს ჩვენს წინააღმდეგ და გავა ქვეყნიდან.“

11და დაუდგინეს მას საქმის უფროსნი, რათა დაეჩაგრათ იგი მძიმე შრომით. და მან ააშენა სამარაგო ქალაქები ფარაონისთვის: ფითომი და რაყმესესი.

12და რაც უფრო ტანჯავდნენ მას, მით უფრო მრავლდებოდა იგი და ვრცელდებოდა, და ეშინოდათ მათ ისრაელის ძეთა. +

13და ამუშავებდნენ ეგვიპტელნი ისრაელის ძეთ უწყალოდ. +

14და გაუმწარეს სიცოცხლე მძიმე შრომით თიხაზე და აგურზე, და ყოველგვარი სამუშაოთი მინდორში, ყოველი საქმით, რაზედაც აიძულებდნენ მათ უწყალოდ.

ფარაონი და ბებიაქალები

15და უბრძანა ეგვიპტის მეფემ ებრაელ ბებიაქალებს, რომელთაგან ერთის სახელი იყო შიფრა და მეორისა ფუყა,

16და უთხრა: „როდესაც ამშობიერებთ ებრაელ ქალებს, უყურეთ მათ სამშობიარო ადგილზე: თუ ვაჟია, მოკალით, და თუ ქალია, იცოცხლოს.

17და შეეშინდათ ბებიაქალებს ღვთისა და არ აკეთებდნენ, როგორც ეგვიპტის მეფემ უბრძანა: ტოვებდნენ ცოცხლად ვაჟებს.

18და დაიბარა ეგვიპტის მეფემ ბებიაქალები, და უთხრა მათ: „ამას როგორ შვრებით, ცოცხალს როგორ ტოვებთ ვაჟებს?“

19და უთხრეს ბებიაქალებმა ფარაონს: „ებრაელი ქალები როდი არიან ეგვიპტელი ქალებივით – ჯანიანები არიან და, სანამ მივიდოდეს მათთან ბებიაქალი, ისინი უკვე ნამშობიარები არიან.

20და უყო კეთილი ღმერთმა ბებიაქალებს. და ხალხი მრავლდებოდა და მეტად ძლიერდებოდა.

21რაკი ეშინოდათ ბებიაქალებს ღვთისა, უშენებდა იგი მათ სახლებს. +

22და უბრძანა ფარაონმა მთელ თავის ხალხს ასე: „ყველა ახალშობილი ვაჟი მდინარეში გადააგდეთ, ხოლო ყველა ქალი ცოცხალი დატოვეთ.“ +

2

მოსეს დაბადება.

ფარაონის ასულის მიერ მისი შვილად აყვანა

2^1წავიდა ერთი კაცი ლევის სახლიდან და მოიყვანა ცოლად ასული ლევისა.

2დაორსულდა ეს ქალი და შვა ვაჟი და, როცა დაინახა, რომ კარგი იყო, მალავდა მას სამ თვეს. +

3და როცა მეტი ვეღარ შეძლო მისი დამალვა, აიღო ლერწმის კალათა და შეგოზა იგი კუპრით და ფისით, და ჩააწვინა მასში ყრმა და დადგა ლერწმიანში, მდინარის ნაპირას.

4და დადგა მისი და მოშორებით, რათა გაეგო, რა მოუვიდოდა მას.

5და ჩავიდა ფარაონის ასული საბანაოდ მდინარეზე. ხოლო მისი მოახლენი მიმოდიოდნენ მდინარის პირას. და დაინახა კალათა ლერწმიანში, და გაგზავნა თავისი მოახლე და მან აიღო იგი. +

6გახსნა და ნახა ბავშვი და აჰა, ტირის ყრმა. შეებრალა იგი და თქვა: „ებრაელ ბავშვთაგანია ეს.“

7და უთხრა მისმა დამ ფარაონის ასულს: „ხომ არ წავიდე და მოვიყვანო ძიძა ებრაელთაგან, რომ გამოგიკვებოს ყრმა?“

8და უთხრა მას ფარაონის ასულმა: „წადი.“ წავიდა გოგონა და დაუძახა ყრმის დედას.

9და უთხრა მას ფარაონის ასულმა: „წაიყვანე ეს ყრმა და გამოკვებე და მოგცემ გასამრჯელოს.“ და აიყვანა ქალმა ყრმა და კვებავდა მას.

10და გაიზარდა ყრმა, და მიუყვანა იგი ფარაონის ასულს, რომელმაც იშვილა იგი და უწოდა მას სახელად მოსე, და თქვა: „რადგან წყლიდან ამოვიყვანე იგი.“

მოსე კლავს ეგვიპტელს და

გარბის მიდიანის ქვეყანაში

11და მოხდა ეს იმ დღეებში, როცა გაიზარდა მოსე და გამოვიდა თავის ძმებთან, და იხილა მათი მძიმე შრომა. და დაინახა, რომ ეგვიპტელი სცემდა ებრაელს, მის ძმათაგანს. +

12მიიხედ-მოიხედა და, როცა დაინახა, რომ არავინ იყო, მოკლა ის ეგვიპტელი და ჩაფლა ქვიშაში.

13და გამოვიდა მეორე დღეს, და აჰა, ორი ებრაელი კაცი ჩხუბობს. და უთხრა მან დამნაშავეს: „რად სცემ შენს მოყვასს?“

14და მან უთხრა: „ვინ დაგადგინა შენ მთავრად და მსაჯულად ჩვენზე? ჩემი მოკვლაც ხომ არ გინდა, როგორც ეგვიპტელი მოკალი?“ შეეშინდა მოსეს და თქვა: „ნამდვილად ცნობილი გამხდარა ეს ამბავი.“ +

15და გაიგო ფარაონმა ეს ამბავი, და მოინდომა მოსეს მოკვლა. მაგრამ გაიქცა მოსე ფარაონისაგან და გაჩერდა მიდიანის ქვეყანაში, და ჩამოჯდა ჭასთან. +

ციფორაზე დაქორწინება. გერშომი

16მიდიანელ მღვდელს შვიდი ასული ჰყავდა. და მოვიდნენ და ამოხაპეს წყალი, და აავსეს გეჯები თავიანთი მამის წვრილფეხა საქონელის დასარწყულებლად. +

17და მოვიდნენ მწყემსები და გარეკეს ისინი. და ადგა მოსე და გამოექომაგა მათ, და დაარწყულა მათი წვრილფეხა საქონელი. +

18და მივიდნენ ისინი რეღუელთან, თავიანთ მამასთან. და მან უთხრა მათ: „დღეს ასე ადრე რად მოსულხართ?“ +

19და უთხრეს: „ეგვიპტელმა კაცმა გვიხსნა მწყემსთაგან. წყალიც ამოგვიხაპა და წვრილფეხა საქონელიც დაარწყულა.“

20უთხრა თავის ასულებს: „სადაა იგი? რად მიატოვეთ ის კაცი? დაუძახეთ, ჭამოს პური.“

21და დათანხმდა მოსე, რომ ეცხოვრა ამ კაცთან. და მანაც მიათხოვა ციფორა, თავისი ასული, მოსეს. +

22და შვა ქალმა ვაჟი, და უწოდა მოსემ სახელად გერშომი, რადგან თქვა: „ხიზანი ვიყავი უცხო ქვეყანაში.“ +

ღმერთმა გადმოხედა ისრაელს მონობაში

23გავიდა კარგა ხანი და მოკვდა მეფე ეგვიპტისა, და კვნესოდნენ ისრაელის შვილები მძიმე შრომისგან და გოდებდნენ. და მისწვდა მათი ღაღადი ღმერთს. +

24და ისმინა ღმერთმა მათი კვნესა, და გაიხსენა ღმერთმა თავისი აღთქმა აბრაამის, ისაკისა და იაკობის მიმართ. +

25და დაინახა ღმერთმა ისრაელის ძენი, და მოხედა მათ ღმერთმა.

3

უფალმა მოუწოდა მოსეს

ალმოდებული ბუჩქიდან

3^1მწყემსავდა მოსე თავისი სიმამრის, მიდიანელი მღვდლის ითროს წვრილფეხა საქონელს. წაასხა მან წვრილფეხა საქონელი უდაბნოს იქით და მიადგა ღვთის მთას, ხორებს.

2და გამოეცხადა მას უფლის ანგელოზი ცეცხლის ალში შუაგულ მაყვალში. და დაინახა: აჰა, მაყვალს ცეცხლი უკიდია, მაგრამ მაყვალი არ იწვის. +

3და თქვა მოსემ: „წავალ და ვნახავ ამ დიდ სანახაობას, რად არ იწვის ეს მაყვალი?“

4და დაინახა უფალმა, რომ წავიდა სანახავად, და დაუძახა მას ღმერთმა მაყვალის შუაგულიდან და უთხრა: „მოსე! მოსე!“ და თქვა: „აქა ვარ“.

5და უთხრა მას უფალმა: „ახლოს ნუ მოხვალ! გაიძრე ფეხზე შენი ფეხსაცმელი, რადგან ადგილი, სადაც შენ დგახარ, წმიდა მიწაა.“ +

6და უთხრა: „მე ვარ მამაშენის ღმერთი, ღმერთი აბრაამისა, ღმერთი ისაკისა და ღმერთი იაკობისა.“ და დაიფარა მოსემ სახე, რადგან შეეშინდა ღმერთის ხილვისა. +

7და უთხრა უფალმა: „ხილვით ვიხილე ტანჯვა ჩემი ხალხისა, რომელიც ეგვიპტეშია, და ვისმინე მისი კვნესა აღმსრულებელთაგან, რადგან მე ვიცი მისი სატკივარი. +

8და ჩამოვედი, რათა ვიხსნა ეგვიპტელთა ხელიდან და გამოვიყვანო იმ ქვეყნიდან, და შევიყვანო კარგსა და ვრცელ ქვეყანაში, სადაც მოედინება რძე და თაფლი – ქანაანელთა, ხეთელთა, ამორეველთა, ფერიზელთა, ხიველთა, იებუსეველთა ადგილზე.

9და აჰა, ისრაელის ძეთა კვნესამ მოაწია ჩემამდე, და ასევე ვიხილე ჩაგვრა, რომლითაც ეგვიპტელნი ჩაგრავენ მათ.

10ახლა კი წადი და მიგავლენ ფარაონთან, და გამოიყვანე ჩემი ხალხი, ისრაელის ძენი, ეგვიპტიდან. +

11და უთხრა მოსემ ღმერთს: „მე ვინა ვარ, რომ წავიდე ფარაონთან და გამოვიყვანო ისრაელის ძენი ეგვიპტიდან?“

12და თქვა: „მე ვიქნები შენთან და ეს გექნება ნიშნად, მე რომ მიგავლინე: როცა გამოიყვან ამ ხალხს ეგვიპტიდან, ემსახურეთ ღმერთს ამ მთაზე.“

13და უთხრა მოსემ ღმერთს: „აჰა, მე მივალ ისრაელის ძეებთან, და ვეტყვი მათ: თქვენი მამების ღმერთმა მომავლინა-მეთქი თქვენთან. და მეტყვიან: ‘რა არის მისი სახელი?’ რა ვუთხრა მათ?“

14და უთხრა ღმერთმა მოსეს: „მე ვარ, რომელიც ვარ.“ და თქვა „ასე უთხარი ისრაელის ძეთ – მე ვარმა მომავლინა-თქო თქვენთან.“ +

15კვლავ უთხრა ღმერთმა მოსეს: „ასე უთხარი ისრაელის ძეთ: უფალმა, თქვენი მამების ღმერთმა, აბრაამის ღმერთმა, ისაკის ღმერთმა და იაკობის ღმერთმა მომავლინა თქვენთან. ეს არის საუკუნოდ სახელი ჩემი და ეს არის ჩემი სახსენებელი თაობიდან თაობამდე. +

16წადი და შეკრიბე ისრაელის უხუცესები და უთხარი მათ: უფალი, თქვენი მამების ღმერთი, გამომეცხადა მე; ღმერთი აბრაამისა, ისაკისა და იაკობისა, და თქვა ასე: ‘მონახულებით მოგინახულეთ თქვენ. დავინახე რა ხდება თქვენს თავს ეგვიპტეში.

17მე ვთქვი: წაგიყვანთ ეგვიპტის სატანჯველიდან ქანაანელთა, ხეთელთა, ამორეველთა, ფერიზელთა, ხიველთა და იებუსეველთა ქვეყანაში, ქვეყანაში, სადაც მოედინება რძე და თაფლი.’

18მოისმენენ შენს ხმას, და მიხვალთ შენ და ისრაელის უხუცესნი ეგვიპტის მეფესთან, და ეტყვით მას: ‘უფალმა, ებრაელთა ღმერთმა მოგვიწოდა, ჩვენ და ახლა წავალთ სამი დღის სავალ გზაზე უდაბნოში და მსხვერპლს შევწირავთ უფალს, ჩვენს ღმერთს.’ +

19ვიცი, რომ ეგვიპტის მეფე არ გაგიშვებთ, თუ არ აიძულებს მას ძლიერი ხელი.

20და გავიწვდი ხელს, და განვგმირავ ეგვიპტეს ყოველი ჩემი სასწაულით, რასაც მოვახდენ მასში. და ამის შემდეგ გაგიშვებთ. +

21და ამ ხალხს მადლს ვაპოვნინებ ეგვიპტელთა თვალში. როცა წახვალთ, არ წახვალთ ხელცარიელნი.

22და ინათხოვროს ყოველმა ქალმა თავისი მეზობლისა და თავისი ხიზანი ქალისაგან ნივთი ვერცხლისა და ნივთი ოქროსი, და სამოსელი. და შემოსეთ თქვენი ძენი და ასულნი, და გაძარცვეთ ეგვიპტელნი.“ +

4

მოსესათვის მოხდენილი სასწაულები

4^1და თქვა მოსემ: „არ დამერწმუნებიან და არ მოისმენენ ჩემს ხმას, რადგან მეტყვიან, არ გამოგცხადებიაო უფალი.“

2და თქვა უფალმა: „რა გაქვს ხელში?“ თქვა: „კვერთხი.“

3და თქვა: „დააგდე მიწაზე!“ და დააგდო ის მიწაზე და იქცა გველად, და გაიქცა მოსე მისგან. +

4და უთხრა უფალმა მოსეს: „გაიწოდე ხელი და დაიჭირე იგი კუდით.“ და მან გაიწოდა ხელი და დაიჭირა იგი, და გადაიქცა კვერთხად მის ხელში.

5„ეს იმისთვის, რათა ირწმუნონ, რომ გამოგეცხადა შენ უფალი, მათი მამების ღმერთი, ღმერთი აბრაამისა, ღმერთი ისაკისა და ღმერთი იაკობისა. +

6და უთხრა მას უფალმა კვლავ: „ჩაიყავი ხელი უბეში.“ და მან ჩაიყო ხელი უბეში და, როდესაც უკან გამოიღო, აჰა, მისი ხელი თოვლივით იყო კეთრისგან. +

7და უთხრა: „ისევ ჩაიყავი ხელი უბეში.“ და ჩაიყო მან ხელი უბეში. უკან გამოიღო ხელი უბიდან და აჰა, დაუბრუნდა მას თავისი ხორცის ფერი.

8„და თუ არ დაგერწმუნებიან და არ მოისმენენ პირველი სასწაულის ხმას, მეორე სასწაულის ხმას მაინც დაერწმუნებიან.

9და თუ არ დაერწმუნებიან ამ ორივე სასწაულს და არ მოისმენენ შენს ხმას, აიღებ მდინარის წყლიდან და დაღვრი ხმელეთზე. და ეს წყალი, რომელსაც ამოიღებ მდინარიდან, სისხლად გადაიქცევა ხმელეთზე.“ +

აარონის შემწეობა

10და უთხრა მოსემ უფალს: „გევედრები, უფალო! მე არ ვყოფილვარ კაცი ენამჭევრი არც გუშინ, არც გუშინწინ, და არც მაშინ, როცა შენ დაელაპარაკე შენს მსახურს, რადგან ბაგემძიმე და ენამძიმე ვარ.“ +

11და უთხრა მას უფალმა: „ვინ მისცა ბაგე კაცს ან ვინ ბადებს მუნჯს ან ყრუს, ან მხედველს, ან ბრმას, თუ არა მე, უფალი? +

12და ახლა წადი და მე ვიქნები შენს ბაგესთან, და გასწავლი, რაც უნდა თქვა.“ +

13და თქვა მოსემ: „გევედრები, უფალო! სხვა მიავლინე ამის გასაკეთებლად.“

14და აღეგზნო უფლის რისხვა მოსეზე, და თქვა: „განა შენი ძმა არ არის ლევიანი აარონი? მე ვიცი, რომ ლაპარაკით ის ილაპარაკებს, და აჰა, იგი გამოვა შენს შესახვედრად, და დაგინახავს. და გულით გაიხარებს.

15და ილაპარაკებ მასთან და მისცემ სიტყვებს მის ბაგეს. და მე ვიქნები შენს ბაგესთან და მის ბაგესთან, და გასწავლით, რაც უნდა გააკეთოთ. +

16და ილაპარაკებს ის შენს მაგიერ ხალხის მიმართ. და ის იქნება შენთვის ბაგე, და შენ იქნები მისთვის ღმერთი.

17და აიღე ხელში ეს კვერთხი, რომლითაც სასწაულებს მოახდენ.“ +

მოსე და აარონი არწმუნებენ ისრაელის ძეთ

18და წამოვიდა მოსე და დაბრუნდა ითროსთან, თავის სიმამრთან, და უთხრა მას: „წავალ და დავუბრუნდები ჩემს ძმებს, რომელნიც ეგვიპტეში არიან, და ვნახავ, თუ კიდევ ცოცხალნი არიან?“ და უთხრა ითრომ მოსეს: „წადი მშვიდობით.“ +

19და უთხრა უფალმა მოსეს მიდიანში: „წადი, დაბრუნდი ეგვიპტეში, რადგან ყველანი დაიხოცნენ, ვინც შენს სულს ეძებდნენ.“ +

20და აიყვანა მოსემ თავისი ცოლი და თავისი ვაჟები, და შესხა ისინი სახედარზე, და დაბრუნდა ეგვიპტის ქვეყანაში. და აიღო მოსემ ღვთის კვერთხი ხელში.

21და უთხრა უფალმა მოსეს: „როცა წახვალ ეგვიპტეში დასაბრუნებლად, იცოდე, ყოველი სასწაული, რომელიც ხელთ მოგეცი, მოახდინე ფარაონის წინაშე. და მე გავამძვინვარებ მის გულს, და არ გაუშვებს ხალხს. +

22და უთხარი ფარაონს: ასე თქვა-თქო უფალმა: ‘ჩემი პირმშო შვილია ისრაელი.’ +

23და მე გითხარი, გაუშვი-მეთქი ჩემი შვილი, რომ მემსახუროს. და თუ არ გაუშვებ, აჰა, მე მოვკლავ შენს შვილს, შენს პირმშოს!“ +

24და იყო გზაზე ღამის სათევში, და შეხვდა მას უფალი და დაუპირა მოკვლა.

25და აიღო ციფორამ კაჟი და დაუცვითა ჩუჩა შვილს და ფერხთით დაუგდო, და თქვა: „სისხლის სიძე ხარ შენ ჩემთვის.“ +

26და მოცილდა უფალი მას, და მაშინ ციფორამ თქვა: „სისხლის სიძე წინადაცვეთის გამო.“

27და უთხრა უფალმა აარონს: „წადი მოსეს შესახვედრად უდაბნოში.“ წავიდა და შეხვდა მას ღვთის მთასთან, და აკოცა. +

28და მოუთხრო მოსემ აარონს ყოველი სიტყვა უფლისა, რომელმაც იგი მოავლინა, და ყოველი სასწაული, რომლის აღსრულებაც უბრძანა მას.

29და წავიდა მოსე აარონთან ერთად, და შეკრიბეს მათ ისრაელის ძეთა ყოველი უხუცესი. +

30და მოუთხრო აარონმა ყოველი სატყვა, რომელიც უთხრა უფალმა მოსეს, და მოახდინა მოსემ სასწაულები ხალხის თვალწინ.

31და ირწმუნა ხალხმა. და გაიგეს, რომ მოხედა უფალმა ისრაელის ძეთ და რომ დაინახა მათი ტანჯვა და მუხლი მოიყარეს და თაყვანი სცეს.

5
შრომის დამძიმება

5^1მერე მივიდნენ მოსე და აარონი და უთხრეს ფარაონს: „ასე თქვა უფალმა, ისრაელის ღმერთმა: ‘გაუშვი ჩემი ხალხი, რათა დღესასწაული გამიმართონ უდაბნოში.“ +

2და თქვა ფარაონმა: „ვინაა უფალი, რომ ვისმინო მისი ხმა და გავუშვა ისრაელი? მე არ ვცნობ უფალს და ისრაელსაც არ გავუშვებ.“ +

3და უთხრეს: „ებრაელთა ღმერთმა მოგვიწოდა ჩვენ. წავალთ სამი დღის სავალზე უდაბნოში და მსხვერპლს შევწირავთ უფალს, ჩვენს ღმერთს, რომ არ მოგვწყლას ჩვენ შავი ჭირით ან მახვილით.“ +

4და უთხრა მათ ეგვიპტის მეფემ: „მოსე და აარონ! რად აცდენთ ხალხს თავიანთ საქმეს? გასწით თქვენს სამუშაოებზე.“

5და თქვა ფარაონმა: „ბევრნი არიან ახლა ამ ქვეყნის ხალხი და თქვენ აცდენთ მათ მათი სამუშაოებისაგან.“ +

6და უბრძანა ფარაონმა იმავე დღეს ხალხზე დაყენებულ აღმსრულებლებს და ზედამხედველებს ასე:

7„ამიერიდან ნუღარ მისცემთ ხალხს ბზეს აგურის გასაკეთებლად, როგორც გუშინ და გუშინწინ; წავიდნენ და თავად მოაგროვონ ბზე.

8რაოდენობა ალიზებისა, რამდენსაც ისინი აკეთებდნენ გუშინ და გუშინწინ, იმდენივე დაუწესეთ და ნუ მოაკლებთ, რადგან ზარმაცები არიან ისინი და ამიტომ ღაღადებენ ასე: ‘წავალთ, შევწირავთ მსხვერპლს ჩვენს ღმერთს.’

9დაუმძიმდეს სამუშაო ამ ხალხს და აკეთონ ის, და ნუ ოცნებობენ ფუჭ ამბებზე“.

10და გამოვიდნენ ხალხზე დაყენებული აღმსრულებელნი და ზედამხედველნი, და უთხრეს ხალხს ასე: „ფარაონმა თქვა: ‘მე არ გაძლევთ თქვენ ბზეს’

11წადით, მოაგროვეთ ბზე, სადაც იპოვით, რადგან თქვენს სამუშაოს არაფერი მოაკლდება.“

12და მოედო ხალხი ეგვიპტის მთელ ქვეყანას ბზის ნაცვლად ნამჯის შესაგროვებლად.

13და აღმსრულებელნი აჩქარებდნენ მათ ასე: „შეასრულეთ თქვენი სამუშაო, როგორც იმ დროს, ბზე რომ გქონდათ.“

14და სცემდნენ ზედამხედველებს ისრაელის ძეთაგან, რომელნიც დაუდგინეს მათ ფარაონის აღმსრულებლებმა, და ეუბნებოდნენ: „რატომ არ გააკეთეთ ალიზთა დაწესებული რაოდენობა არც გუშინ, არც გუშინწინ და არც დღეს, როგორც ადრე აკეთებდით?“

15და მივიდნენ ზედამხედველნი ისრაელის ძეთაგან, და შეჰღაღადეს ფარაონს: „რად უკეთებ ამას შენს მსახურთ?

16ბზე არ ეძლევათ შენს მსახურთ და მაინც გვეუბნებიან, აგურები გააკეთეთო. აჰა, სცემენ შენს მსახურთ და ცოდვა შენს ხალხზეა.“

17და თქვა: „ზარმაცები ხართ თქვენ, ზარმაცები. ამიტომ ამბობთ: ‘წავალთ და მსხვერპლს შევწირავთო უფალს.’

18ახლა კი გასწით, იმუშავეთ და ბზე არ მოგეცემათ, აგურის დაწესებული რაოდენობა კი უნდა მოგვცეთ.“

19დაინახეს ისრაელის ძეთა ზედამხედველებმა, რომ უბედურებაში ჩაცვივდნენ, რაკი უთხრეს, არ მოაკლოთ ყოველდღიურად თქვენთვის დაწესებულ რაოდენობასო.

ხალხი საყვედურობს მოსეს

20და შეეყარნენ ისინი მოსეს და აარონს, რომლებიც მათ შესახვედრად იდგნენ, მათი ფარაონისაგან გამოსვლისას.

21და უთხრეს მათ: „დაგხედოთ უფალმა და განგსაჯოთ, რადგან საძულველი გახადეთ ჩვენი თავი ფარაონისა და მის მსახურთა თვალში, და მახვილი მიეცით მათ ხელში ჩვენს ამოსაჟლეტად.“ +

22მიუბრუნდა მოსე უფალს და უთხრა: „უფალო! რად უყავი ბოროტი ამ ხალხს? რად მიმავლინე?

23და მას აქეთ, რაც მე ფარაონთან მივედი, რომ შენი სახელით მელაპარაკა, გაუბოროტდა იგი ამ ხალხს, შენ კი ხსნით არ იხსენი შენი ხალხი.“

6

ღვთის პასუხი

6^1უთხრა უფალმა მოსეს: „ახლა იხილავ, რასაც ვუზამ ფარაონს, რადგან ჩემი ძლიერი ხელით გამოუშვებს მათ და ძლიერი ხელით გაყრის მათ თავისი ქვეყნიდან.“ +

2და ელაპარაკა ღმერთი მოსეს და უთხრა მას: „მე ვარ უფალი! +

3მე გამოვეცხადე აბრაამს, ისაკს და იაკობს ყოვლადძლიერ ღმერთად, და ჩემი სახელით – უფლით – არ გავეცანი მათ. +

4და დავუდე აღთქმა, რათა მივცე მათ ქანაანის ქვეყანა, ქვეყანა მათი ხიზნობისა, სადაც ხიზანობდნენ ისინი.

5და აგრეთვე ვისმინე ისრაელის ძეთა კვნესა, რომელნიც ეგვიპტელებს მონობაში ჰყავთ, და გავიხსენე ჩემი აღთქმა. +

6ამიტომ უთხარი ისრაელის ძეთ: ‘მე ვარ უფალი და მე გამოგიყვანთ თქვენ ეგვიპტელთა უღლიდან, და გადაგარჩენთ მათი მსახურებისაგან, და გიხსნით გამოწვდილი მკლავით და დიდი სასჯელებით.

7აგიყვანთ ჩემს ხალხად და მე ვიქნები თქვენთვის ღმერთი, და გაიგებთ, რომ მე ვარ უფალი, თქვენი ღმერთი, თქვენი გამომყვანი ეგვიპტის უღლიდან. +

8მიგიყვანთ ქვეყანაში, რომელზეც ფიცით აღვმართე ხელი, რომ მივცემდი აბრაამს, ისაკს და იაკობს, და მოგცემთ მას სამკვიდროდ. მე ვარ უფალი.“ +

9ასე ელაპარაკა მოსე ისრაელის ძეთ, მაგრამ მათ არ მოუსმინეს სულმოკლეობისა და მძიმე მონობის გამო.

10და ელაპარაკა უფალი მოსეს:

11„მიდი, ელაპარაკე ფარაონს, ეგვიპტის მეფეს, რომ გაუშვას ისრაელის ძენი თავისი ქვეყნიდან.“

12და ილაპარაკა მოსემ უფლის წინაშე, ასე: „აჰა, ისრაელის ძეთ არ მოისმინეს ჩემი და როგორღა მომისმენს მე ფარაონი? მე ენაბრგვილი ვარ.“ +

13ელაპარაკა უფალი მოსეს და აარონს, და ათქმევინა მათ ისრაელის ძეთათვის და ფარაონისათვის, ეგვიპტის მეფისათვის, რათა გამოეყვანათ ისრაელის ძენი ეგვიპტის ქვეყნიდან.

მოსესა და აარონის

წინაპრები და შთამომავლობა

14ესენი არიან მთავრები თავ-თავიანთი მამის სახლებისა: ძენი რეუბენისა, ისრაელის პირმშოსი: ხანოქი და ფალუ, ხეცრონი და ქარმი. ესაა რეუბენის საგვარეულო. +

15და ძენი სიმონისა: იემუელი და იამინი, და ოჰადი, და იაქიმი, და ცოხარი, და საული, ძე ქანაანელი ქალისა. ესაა სიმონის საგვარეულო. +

16აჰა, ლევის ძეთა სახელები თავიანთი გვარტომით: გერშონი და კეჰათი, და მერარი. და წლები ლევის ცხოვრებისა იყო ას ოცდაჩვიდმეტი წელი. +

17ძენი გერშონისა: ლიბნი და შიმყი, თავ-თავიანთი საგვარეულოებით. +

18და ძენი კეჰათისა: ყამრამი და იცჰარი, და ხებრონი, და ყუზიელი. და წლები კეჰათის ცხოვრებისა იყო ას ოცდაცამეტი წელი +

19და ძენი მერარისა: მახლი და მუში. ესენია საგვარეულოები ლევისა თავიანთი გვარტომობით. +

20და მოიყვანა ყამრამმა იოქებედი, თავისი მამიდა, თავისთვის ცოლად. და მან უშვა აარონი და მოსე. და წლები ყამრამის ცხოვრებისა იყო ას ოცდა ჩვიდმეტი წელი. + +

21და ძენი იცჰარისა: კორახი და ნეფეგი, და ზიქრი. +

22და ძენი ყუზიელისა: მისაელი და ელცაფანი და სითრი. +

23და მოიყვანა აარონმა ცოლად ელიშებაყი, ასული ყამინადაბისა, ნახშონის და; და მან უშვა მას ნადაბი, აბიჰუ, ელეაზარი და ითამარი. +

24და ძენი კორახისა: ასირი და ელკანა და აბიასაფი: ესენია კორახის საგვარეულოები. +

25ელეაზარმა, აარონის ძემ, ცოლად მოიყვანა ფუტიელის ასულთაგანი და მან უშვა მას ფინხასი. ესენია ლევიანთა მთავრები თავ-თავიანთი გვარტომებით. +

26ეს იყო აარონი და მოსე, ვისაც უთხრა უფალმა: „გამოიყვანეთ ისრაელის ძენი ეგვიპტის ქვეყნიდან ლაშქრებად.“ +

27ესენი ელაპარაკებოდნენ ფარაონს, ეგვიპტის მეფეს, რომ ისრაელის ძენი ეგვიპტიდან გამოეყვანათ. ეს იყო მოსე და აარონი.

ღმერთი კვლავ ელაპარაკება მოსეს

28და იყო იმ დღეს, როცა ელაპარაკებოდა უფალი მოსეს ეგვიპტის ქვეყანაში,

29უთხრა უფალმა მოსეს: „მე ვარ უფალი! უთხარი ფარაონს, ეგვიპტის მეფეს, ყველაფერი, რასაც მე გელაპარაკები.“

30და თქვა მოსემ უფლის წინაშე: „აჰა, მე ენაბრგვილი ვარ, და როგორ მომისმენს მე ფარაონი?“ +

7

ბრძანება მოსესა და აარონისადმი,

რომ კვლავ ელაპარაკონ ფარაონს

7^1უთხრა უფალმა მოსეს: „ნახე, ღმერთად დაგაყენე ფარაონისთვის, და აარონი, შენი ძმა, იქნება შენი წინასწარმეტყველი.“ +

2შენ იტყვი ყოველივეს, რასაც მე გიბრძანებ, და აარონი, შენი ძმა, ილაპარაკებს ფარაონთან, რათა გაუშვას ისრაელის ძენი თავისი ქვეყნიდან.

3და მე გავამძვინვარებ ფარაონის გულს და გავამრავლებ ჩემს ნიშნებსა და ჩემს სასწაულებს ეგვიპტის ქვეყანაში. +

4არ მოგისმენთ თქვენ ფარაონი და მე მივყობ ხელს ეგვიპტეს, და გამოვიყვან ჩემს ლაშქარს, ჩემს ხალხს, ისრაელის ძეთ, ეგვიპტის ქვეყნიდან დიდი სასჯელებით. +

5და შეიტყობენ ეგვიპტელნი, რომ მე ვარ უფალი, როცა გავიწვდი ხელს ეგვიპტეზე და გამოვიყვან ისრაელის ძეთ მათგან.“

6და გააკეთეს მოსემ და აარონმა. როგორც უბრძანა მათ უფალმა, ისე გააკეთეს. +

7მოსე ოთხმოცი წლისა იყო, ხოლო აარონი ოთხმოცდასამი წლისა, ფარაონთან ლაპარაკის დროს. +

კვერთხით მოხდენილი სასწაულები

8და უთხრა უფალმა მოსეს და აარონს:

9„თუ გეტყვით თქვენ ფარაონი: ‘სასწაული მოახდინეთ’, მაშინ ეტყვი აარონს: ‘აიღე შენი კვერთხი და დააგდე ფარაონის წინაშე’. და იქცევა იგი გველად.“ +

10და მივიდნენ მოსე დი აარონი ფარაონთან და გააკეთეს ისე, როგორც უფალმა უბრძანა. და დააგდო აარონმა თავისი კვერთხი ფარაონისა და მის მსახურთა წინაშე, და იქცა იგი გველად. +

11მოუხმო ფარაონმა ბრძენკაცებს და ჯადოქრებს და გააკეთეს მათაც, ეგვიპტელმა გრძნეულებმა, იგივე თავიანთი გრძნეულებით. +

12და დააგდო თითოეულმა თავისი კვერთხი, და გადაიქცნენ ისინი გველებად. და შთანთქა აარონის კვერთხმა მათი კვერთხები.

13და გამძვინვარდა გული ფარაონისა და არ ისმინა მათი, როგორც ნათქვამი ჰქონდა უფალს. +

უფლის ბრძანებით მდინარეში წყალი

სისხლად იქცა

14და უთხრა უფალმა მოსეს: „მძიმე გულისაა ფარაონი, უარზეა გაუშვას ხალხი. +

15წადი ფარაონთან დილას. აჰა, გამოვა წყალთან და დადექი მის შესახვედრად მდინარის ნაპირას და კვერთხი, გველად რომ იქცა, ხელში აიღე.

16და უთხარი მას: ‘უფალმა, ებრაელთა ღმერთმა, მომავლინა შენთან ამის სათქმელად: გაუშვი ჩემი ხალხი, რომ მემსახურონ უდაბნოში. და აჰა, არ ისმინე აქამდე. +

17ასე თქვა უფალმა: ‘ამით შეიტყობ, რომ მე ვარ უფალი: აჰა, კვერთხს, ხელში რომ მიჭირავს, დავკრავ წყალს, რომელიც მდინარეშია, და იქცევა სისხლად. +

18და თევზი, რომელიც მდინარეშია, გაწყდება, და მდინარე აყროლდება, და ვეღარ დალევენ ეგვიპტელნი წყალს მდინარიდან.“

19და უთხრა უფალმა მოსეს: „უთხარი აარონს: ‘გაიწოდე ხელი ეგვიპტელთა წყლებზე – მათ მდინარეებზე, მათ ნაკადულებზე, მათ ტბებსა და მათი წყლების ყოველ შესაკრებელზე, და იქცევიან სისხლად, და ჩადგება სისხლი ეგვიპტის მთელ ქვეყანაში, როგორც ხეებში, ისე ქვებშიც.“ +

20და გააკეთეს ისე მოსემ და აარონმა, როგორც ბრძანა უფალმა. და აღმართა კვერთხი, და დასცა მდინარის წყალს ფარაონის თვალწინ და მის მსახურთა თვალწინ, და გადაიქცა მთელი მდინარის წყალი სისხლად. +

21და თევზი მდინარისა გაწყდა და აყროლდა მდინარე, და ვეღარ დალიეს ეგვიპტელებმა წყალი მდინარიდან. და ჩადგა სისხლი ეგვიპტის მთელ ქვეყანაში.

22და გააკეთეს იგივე ეგვიპტის გრძნეულებმა თავიანთი ჯადოქრობით. და გამძვინვარდა გული ფარაონისა და არ ისმინა მათი, როგორც ნათქვამი ჰქონდა უფალს.

23გატრიალდა ფარაონი და წავიდა სახლში. და არც ეს მიიკარა გულს.

24და თხრიდნენ ეგვიპტელები მდინარის გაყოლებაზე, რომ ეპოვათ სასმელი წყალი, რადგან ვერ სვამდნენ წყალს მდინარიდან.

25და შესრულდა შვიდი დღე, რაც უფალმა მდინარეს დაჰკრა.

8
ბაყაყები

8^1(26) და უთხრა უფალმა მოსეს: „მიდი ფარაონთან და უთხარი მას: ასე ამბობს-თქო უფალი: გაუშვი ჩემი ხალხი, რათა მემსახურონ! +

2(27) და თუ უარს იტყვი გაშვებაზე, მაშინ მე მოვწყლავ მთელ შენს მიწა-წყალს ბაყაყებით.

3(28) და გაივსება მდინარე ბაყაყებით, და ამოვლენ და შემოვლენ შენს სახლში და შენს საწოლ ოთახში, და შენს სარეცელზე, შენს მსახურთა და შენი ხალხის სახლებში, შენს თონეებში და შენს ვარცლებში.

4(29) შენზე, შენს ხალხზე და ყოველ შენს მსახურზე ამოვლენ ბაყაყები.“

5(1) და უთხრა უფალმა მოსეს: „უთხარი აარონს: ‘გაიწოდე ხელი შენი კვერთხით მდინარეებზე, ნაკადულებზე და ტბებზე, და ამოიყვანე ბაყაყები ეგვიპტის ქვეყანაზე’.“ +

6(2) და გაიწოდა აარონმა ხელი ეგვიპტის წყლებზე, და ამოვიდა ბაყაყი და დაფარა ეგვიპტის ქვეყანა. +

7(3) და გააკეთეს იგივე გრძნეულებმა თავიანთი ჯადოქრობით. და ამოიყვანეს ბაყაყები ეგვიპტის ქვეყანაზე.

8(4) და დაუძახა ფარაონმა მოსეს და აარონს, და უთხრა: „შეევედრეთ უფალს, რათა მოგვაშოროს ბაყაყები მე და ჩემს ხალხს, და გავუშვებ ამ ხალხს, რომ შესწირონ მსხვერპლი უფალს.“ +

9(5) და უთხრა მოსემ ფარაონს: „მიბრძანე, როდის ვილოცო შენთვის, შენს მსახურთათვის და შენი ხალხისთვის ბაყაყების მოსპობაზე შენთან და შენი სახლებიდან. მხოლოდ მდინარეში დარჩებიან.“

10(6) და თქვა: „ხვალ.“ და თქვა: „იყოს შენი სიტყვისამებრ, რათა გაიგო, რომ არ არსებობს მსგავსი ჩვენი უფალი ღმერთისა. +

11(7) და მოგშორდებიან ბაყაყები შენ და შენს სახლებს, შენს მსახურთ და შენს ხალხს. მხოლოდ მდინარეში დარჩებიან.“

12(8) და გამოვიდნენ მოსე და აარონი ფარაონისგან. და შეჰღაღადა მოსემ უფალს ბაყაყთა გამო, რომელნიც მოუვლინა ფარაონს.

13(9) და გააკეთა უფალმა მოსეს სიტყვისამებრ. და დაიხოცნენ ბაყაყები სახლებში, ეზოებსა და მინდვრებში.

14(10) და მოაგროვეს ისინი გროვებად და აყროლდა ქვეყანა.

15(11) და იხილა ფარაონმა, რომ მოხდა შემსუბუქება, და გაიმძვინვარა გული და არ ისმინა მათი, როგორც ნათქვამი ჰქონდა უფალს. +
მესამე სასჯელი: მკბენარი

16(12) და უთხრა უფალმა მოსეს: „უთხარი აარონს: ‘გაიწოდე შენი კვერთხი და დაჰკარი მიწის მტვერს, და გადაიქცევა მკბენარად ეგვიპტის მთელ ქვეყანაზე.“

17(13) ასეც გააკეთეს: და გაიწოდა აარონმა ხელი თავისი კვერთხით, და დაჰკრა მიწის მტვერს, და მოედო მკბენარი ადამიანსა და პირუტყვს. მიწის მთელი მტვერი გადაიქცა მკბენრად ეგვიპტის მთელ ქვეყანაზე. +

18(14) და იგივე გააკეთეს გრძნეულებმა თავიანთი ჯადოქრობით, რათა გამოეყვანათ მკბენარი, მაგრამ ვერ შეძლეს. და ეხვია მკბენარი ადამიანსა და პირუტყვს.

19(15) და უთხრეს გრძნეულებმა ფარაონს: „ღვთის თითია ეს.“ და გამძვინვარდა გული ფარაონისა, და არ ისმინა მათი, როგორც ნათქვამი ჰქონდა უფალს. +

20(16) და უთხრა უფალმა მოსეს: „ადექი დილაადრიან და წარსდექი ფარაონის წინაშე. და როცა გამოვა წყალთან, უთხარი მას: ასე თქვა-თქო უფალმა: გაუშვი ჩემი ხალხი, რათა მემსახურონ.

21(17) თუ არ გაგიშვია ჩემი ხალხი, მოვავლენ შენზე და შენს ხალხზე, და შენს სახლებზე ბუზანკალს, და აივსება ეგვიპტელთა სახლები ბუზანკალით, და თვით მიწაც, სადაც ისინი არიან.

22(18) და გამოვარჩევ იმ დღეს გოშენის ქვეყანას, სადაც დგას ჩემი ხალხი, რომ არ იყოს იქ ბუზანკალი, რათა იცოდე, რომ მე, უფალი, ქვეყნის შუაგულში ვარ. +

23(19) და გავარჩევ ერთმანეთისგან ჩემს ხალხს და შენს ხალხს. ეს ნიშანი ხვალე მოხდება.“

24(20) და გააკეთა უფალმა, როგორც თქვა, და შეესია დიდძალი ბუზანკალი ფარაონის სახლს და მის მსახურთა სახლს, და ეგვიპტის მთელ ქვეყანას. მოისრა ქვეყანა ბუზანკალისაგან. +

25(21) და მოუხმო ფარაონმა მოსეს და აარონს, და უთხრა: „წადით, შესწირეთ მსხვერპლი თქვენს ღმერთს ამ ქვეყანაში.“

26(22) და თქვა მოსემ: „არ ეგების ამის გაკეთება, რადგან სისაძაგლეა ეგვიპტელთათვის, მსხვერპლს რომ ვწირავთ მათ თვალწინ. განა არ ჩაგვქოლავენ? +

27(23) სამი დღის სავალზე წავალთ უდაბნოში და შევწირავთ მსხვერპლს უფალს, ჩვენს ღმერთს, როგორც ის გვიბრძანებს.“

28(24) და თქვა ფარაონმა: „გაგიშვებთ და შესწირეთ მსხვერპლი უფალს, თქვენს ღმერთს უდაბნოში. ოღონდ შორს ნუ წახვალთ. შეევედრეთ ჩემთვის!“ +

29(25) და თქვა მოსემ: „აჰა, მე გავდივარ შენგან და შევევედრები უფალს, რათა განშორდეს ბუზანკალი ფარაონს, მის მსახურებს და მის ხალხს ხვალ. ოღონდ ნუღარ მოიტყუება ფარაონი და გაუშვას ხალხი უფლისათვის მსხვერპლის შესაწირად.

30(26) და გამოვიდა მოსე ფარაონისგან, და შეევედრა უფალს.

31(27) და გააკეთა უფალმა მოსეს სიტყვისამებრ, და განაშორა ბუზანკალი ფარაონს, მის მსახურთ და მის ხალხს, და არ დარჩენილა არც ერთი. +

32(28) გაიმძვინვარა ფარაონმა თავისი გული ამჯერადაც და არ გაუშვა ხალხი.

9

ღმერთი ეგვიპტელებს სჯის მეხუთედ,

მეექვსედ და მეშვიდედ

9^1და უთხრა უფალმა მოსეს: „მიდი ფარაონთან და უთხარი, ასე თქვა-თქო უფალმა, ებრაელთა ღმერთმა: ‘გაუშვი ჩემი ხალხი, რათა მემსახუროს. +

2თუ უარს იტყვი გაშვებაზე და კვლავ დააკავებ მას,

3აჰა, უფლის ხელი იქნება შენს ჯოგზე, რომელიც ველზეა – ცხენებზე, სახედრებზე, აქლემებზე, მსხვილფეხა და წვრილფეხა საქონელზე. გაჩნდება ძალზე მძიმე ჭირი. +

4და გაარჩევს უფალი ისრაელის ჯოგსა და ეგვიპტის ჯოგს, და არ გაწყდება არაფერი, რაც ისრაელის ძეთ ჰყავთ.“

5დანიშნა უფალმა დრო და თქვა: „ხვალ გააკეთებს უფალი ამას ამ ქვეყანაში.“

6და გააკეთა უფალმა ეს საქმე მეორე დღეს, და ამოწყდა მთელი ჯოგი ეგვიპტისა. და ისრაელის ძეთა ჯოგიდან არ მომკვდარა არც ერთი.

7და გაგზავნა ფარაონმა შესატყობად და აჰა, ისრაელის ჯოგიდან არ მომკვდარა არც ერთი. და გამძვინვარდა გული ფარაონისა და არ გაუშვა ხალხი. +

8და უთხრა მოსემ უფალს და აარონს: „აიღეთ სავსე პეშვი ჭვარტლი ღუმლიდან და ააფრქვიოს იგი მოსემ ზეცისკენ ფარაონის თვალწინ. +

9და იქცევა მტვრად ეგვიპტის მთელ ქვეყანაზე, და გაუჩნდება კაცსა და პირუტყვს გამონაყარი ჩირქოვან მუწუკებად ეგვიპტის მთელ ქვეყანაზე.“

10და აიღეს ჭვარტლი ღუმლიდან და წარდგნენ ფარაონის წინაშე და ააფრქვია ის მოსემ ზეცისკენ და გაუჩნდა გამონაყარი ჩირქოვან მუწუკებად კაცსა და პირუტყვს.

11და ვერ შეძლეს გრძნეულებმა დგომა მოსეს წინაშე გამონაყარის გამო, რადგან გამონაყარი იყო გრძნეულებზეც და ყოველ ეგვიპტელზე.

12და გაამძვინვარა უფალმა გული ფარაონისა, და არ ისმინა მათი, როგორც ნათქვამი ჰქონდა უფალს მოსესთვის. +

13და უთხრა უფალმა მოსეს: ადექი დილაადრიან, და დადექი ფარაონის წინაშე, და უთხარი მას: ასე თქვა-თქო უფალმა, ებრაელთა ღმერთმა: ‘გაუშვი ჩემი ხალხი, რათა მემსახუროს.

14თორემ ამჯერად შევყრი ყველა ჩემს სენს შენს გულს, შენს მსახურებსა და შენს ხალხს, რათა გაიგო, რომ არავინაა ჩემი მსგავსი მთელს ქვეყანაზე.

15რადგან, ახლა რომ გამეწოდა ჩემი ხელი, ხომ მოგსრავდით შენ და შენს ხალხს შავი ჭირით, და წაიშლებოდი ქვეყნიდან.

16მაგრამ იმისათვის დაგარჩინე, რომ გაჩვენო ჩემი ძალა, რომ აუწყო ჩემი სახელი მთელ ქვეყანას. +

17შენ კვლავ ეწინააღმდეგები ჩვენს ხალხს და არ უშვებ მას.

18აჰა, დავცხებ ხვალ ამ დროს ძალზე მაგარ სეტყვას, რომლის მსგავსიც არ ყოფილა ეგვიპტეში დღიდან მისი დაფუძნებისა აქამდე.

19ახლა კი გაგზავნე და შეკრიბე შენი ჯოგი და რაც მინდვრადა გყავს. ყოველი ადამიანი და პირუტყვი, რომელიც დარჩება ველზე და არ შეეფარება სახლს, დაისეტყვება და მოკვდება“.

20ვისაც უფლის სიტყვისა შეეშინდა ფარაონის მსახურთაგან, თავისი მსახურნი და თავისი ჯოგი სახლებში შერეკა.

21ხოლო ვინც არ მიაპყრო გული უფლის სიტყვას, თავისი ჯოგი ველზე დატოვა.

22და უთხრა უფალმა მოსეს: „გაიწოდე ხელი ცისაკენ და დაისეტყვება ეგვიპტის მთელი ქვეყანა – ადამიანები, პირუტყვი და ველის ყოველი ბალახი ეგვიპტის ქვეყანაში“.

23გაიწოდა მოსემ თავისი კვერთხი ზეცისაკენ და გამოსცა უფალმა გრგვინვა და სეტყვა, და წამოვიდა ცეცხლი ქვეყანაზე და დასეტყვა უფალმა ეგვიპტის ქვეყანა. +

24მოდიოდა სეტყვა და ცეცხლი გიზგიზებდა სეტყვაში, ძლიერი იყო იგი, მისი მსგავსი არ ყოფილა ეგვიპტელთა მთელ ქვეყანაში, იმ დღიდან, რაც იქ ხალხი დასახლდა.

25და გაანადგურა სეტყვამ ეგვიპტის მთელ ქვეყანაზე ყველაფერი, რაც მინდვრად იყო ადამიანიდან პირუტყვამდე. და ყოველი ბალახი ველისა გაანადგურა სეტყვამ, და ყოველი ხე ველისა დალეწა.

26მხოლოდ გოშენის ქვეყანაში, სადაც ისრაელის ძენი იყვნენ, არ მოსულა სეტყვა.

27და გაგზავნა ფარაონმა, და მოუხმო მოსეს და აარონს, და უთხრა მათ: „ამჯერად მე შევცოდე. უფალი მართალია, მე და ჩემი ხალხი კი – დამნაშავენი. +

28შეევედრეთ უფალს და დაცხრეს ღვთის გრგვინვა და სეტყვა, და გაგიშვებთ, მეტს აღარ დაგაყოვნებთ.“

29და უთხრა მას მოსემ: „ქალაქიდან გასვლისას გავიწვდი ხელებს უფლისაკენ, გრგვინვა დაცხრება და სეტყვა აღარ იქნება, რათა გაიგო, რომ უფლისაა ქვეყანა. +

30მაგრამ შენ და შენს მსახურებს, ვიცი, ჯერაც არ შეგეშინდებათ უფალი ღმერთისა.“

31სელი და ქერი განადგურდა, რადგან ქერი ამოთავთავებული იყო, სელი კი – აყვავებული.

32ხოლო ხორბალი და ასლი არ განადგურდა, რადგან გვიანებია ისინი.

33და გავიდა მოსე ფარაონისგან ქალაქგარეთ, და გაიწოდა ხელები უფლისაკენ. გრგვინვა და სეტყ-ვა შეწყდა და წვიმა აღარ იღვრებოდა მიწაზე.

34და დაინახა ფარაონმა, რომ შეწყდა წვიმა და სეტყვა, და გრგვინვა, და კვლავ შესცოდა. და დაიმძიმეს თავიანთი გულები მან და მისმა მსახურებმა.

35გამძვინვარდა გული ფარაონისა და არ გაუშვა ისრაელის ძენი, როგორც ნათქვამი ჰქონდა უფალს მოსეს პირით.

10
კალია და წყვდიადი

10^1და უთხრა უფალმა მოსეს: „მიდი ფარაონთან, რადგან მე დავამძიმე მისი გული და გული მისი მსახურებისა, რათა გამოვავლინო ეს ჩემი სასწაულები მათში.

2რათა შენ მოუთხრო შენს შვილსა და შვილიშვილს, რაც გავაკეთე ეგვიპტეში და ჩემს სასწაულებზე, რომელნიც მე მოვუვლინე, და თქვენ გეცოდინებათ, რომ მე ვარ უფალი.“ +

3და მივიდნენ მოსე და აარონი ფარაონთან, და უთხრეს მას: „ასე თქვა უფალმა, ებრაელთა ღმერთმა: ‘როდემდე მეურჩები? გაუშვი ჩემი ხალხი, რომ მემსახუროს. +

4თუ უარს იტყვი ჩემი ხალხის გაშვებაზე, მე ხვალ მივუსევ კალიას შენს მიწა-წყალს. +

5და დაფარავს იგი მიწისპირს და შეუძლებელი იქნება ხილვა მიწისა, და იგი შეჭამს გადარჩენილ ნატამალს, რაც სეტყვას გადაგირჩათ. და შეჭამს ყველა ხეს, მინდვრად რომ გეზრდებათ.

6და აავსებენ შენს სახლებს და შენს მსახურთა და ყველა ეგვიპტელის სახლს, რაც არ უხილავთ შენს მამებს და შენს მამათა მამებს დღიდან ქვეყანაზე მათი მყოფობისა დღემდე.“ გაბრუნდა მოსე და გამოვიდა ფარაონისგან.

7და უთხრეს ფარაონს მსახურებმა: „როდემდე იყოს იგი ჩვენთვის დაბრკოლებად? გაუშვი ეს კაცები და ემსახურონ უფალს, თავიანთ ღმერთს. ნუთუ ჯერაც ვერ მიმხვდარხარ, რომ იღუპება ეგვიპტე?“

8დააბრუნეს მოსე და აარონი ფარაონთან და მან უთხრა მათ: „წადით, ემსახურეთ უფალს, თქვენს ღმერთს. ვინ და ვინ არიან გამსვლელნი?“

9და თქვა მოსემ: „ჩვენი ჭაბუკებითურთ და ჩვენი მოხუცებითურთ წავალთ, ჩვენი ძეებითურთ და ჩვენი ასულებითურთ, ჩვენი წვრილფეხა და ჩვენი მსხვილფეხა საქონლიანად, რადგან უფლის დღესასწაული გვაქვს.“

10და უთხრა ფარაონმა მათ: „ისე უფალი იყოს თქვენთან, როგორც მე გაგიშვათ თქვენი ბავშვებიანად. იცოდეთ, ბოროტია თქვენი განზრახვა.

11ასე არა! წადით თქვენ, კაცები, და ემსახურეთ უფალს, რაკი ამას ითხოვთ.“ და გამორეკეს ისინი ფარაონისაგან.

12და უთხრა უფალმა მოსეს: „გაიწოდე ხელი ეგვიპტის ქვეყანაზე კალიისათვის, რათა შეესიოს იგი ეგვიპტის ქვეყანას და გადაჭამოს ყოველი ბალახი ქვეყნისა, ყოველივე, რაც სეტყვას გადაურჩა.“ +

13და გაიწოდა მოსემ თავისი კვერთხი ეგვიპტის ქვეყანაზე და უფალი დენიდა აღმოსავლეთის ქარს ქვეყანაზე მთელ იმ დღეს და მთელ იმ ღამეს. დადგა დილა და აღმოსავლეთის ქარმა მოიყოლია კალია. +

14შეესია კალია ეგვიპტის მთელ ქვეყანას და მოედო მთელი ეგვიპტის მიწა-წყალს ძალზე მძიმედ. არც მანამდე ყოფილა ასეთი კალია და არც მერე იქნება. +

15და დაფარა მთელი მიწის პირი და დაბნელდა ქვეყანა, და გადაჭამა მან ყოველი ბალახი მიწისა და ყოველი ნაყოფი ხისა, რომელიც სეტყვას გადაურჩა. და ეგვიპტის მთელ ქვეყანაზე არ შერჩენილა სიმწვანე ხეს და ველის ბალახს. +

16და სასწრაფოდ დაუძახა ფარაონმა მოსეს და აარონს, და უთხრა: „შევცოდე უფლის, თქვენი ღმერთის წინაშე და თქვენს წინაშე. +

17ახლა კი მომიტევეთ ჩემი ცოდვა ამ ერთხელაც და შეევედრეთ უფალს, თქვენს ღმერთს, რომ ამარიდოს ეს სიკვდილი.“

18და გამოვიდა იგი ფარაონისგან, და შეევედრა უფალს.

19და შემოაქცია უფალმა დასავლეთის ქარი, ძალზე ძლიერი და წაიღო კალია და მეწამულ ზღვაში ჩაყარა. ერთი კალიაც არ დარჩენილა ეგვიპტის მთელ მიწა-წყალზე.

20და გაამძვინვარა უფალმა ფარაონის გული, და არ გაუშვა ისრაელის ძენი. +

21და უთხრა უფალმა მოსეს: „გაიწოდე ხელი ცისკენ და წყვდიადი ჩამოწვება ეგვიპტის ქვეყანაზე, შესაგრძნობი წყვდიადი.“ +

22და გაიწოდა მოსემ ხელი ცისკენ და იყო ნისლოვანი წყვდიადი ეგვიპტის მთელ ქვეყანაზე სამი დღე. +

23ვერ ხედავდნენ ერთმანეთს და არავინ ამდგარა თავისი ადგილიდან სამს დღეს. ყოველ ისრაელის ძეს კი ჰქონდა სინათლე თავის სადგომში.

24და მოიხმო ფარაონმა მოსე, და უთხრა: „წადით, ემსახურეთ უფალს, ოღონდ თქვენი წვრილფეხა და მსხვილფეხა საქონელი დარჩეს, თქვენი ბავშვები კი გამოგყვნენ თქვენ.“ +

25და უთხრა მოსემ: „შენც უნდა მოგვცე ჩვენს ხელთ სამსხვერპლოები და სრულადდასაწველები, რათა მსხვერპლი შევწიროთ უფალს, ჩვენს ღმერთს.

26ჩვენი ჯოგიც უნდა წამოვიდეს ჩვენთან, ჩლიქიც კი არ უნდა დარჩეს, რადგან მათგან გამოვარჩევთ შესაწირავს უფლის, ჩვენი ღმერთისათვის. არ ვიცით, რით ვემსახუროთ უფალს, ვიდრე იქ არ მივალთ.“

27და გაამძვინვარა უფალმა ფარაონის გული, და არ ინება მათი გაშვება.

28და უთხრა მას ფარაონმა: „თავიდან მომწყდი და გაფრთხილდი, აღარ დამენახო, თორემ იმ დღეს, როცა დამენახვები, მოკვდები.“

29და თქვა მოსემ: „სწორს ამბობ. მე აღარ დაგენახვები.“

11

მოსე ემუქრება ფარაონს მეათე სასჯელით

11^1და უთხრა უფალმა მოსეს: „კიდევ ერთ სასჯელს მოვუვლენ ფარაონს და ეგვიპტელებს. ამის მერე გაგიშვებთ აქედან. როდესაც გაგიშვებთ იგი, სულ გაგყრით აქედან. +

2დაარიგე ხალხი, რომ ითხოვოს ყოველმა კაცმა თავისი მეზობელი კაცისაგან და ყოველმა ქალმა თავისი მეზობელი ქალისაგან ოქროსა და ვერცხლის ჭურჭელი.“

3წყალობა მისცა უფალმა ხალხს ეგვიპტელთა თვალში და მოსეც დიდი კაცი გახდა ეგვიპტის ქვეყანაში ფარაონის მსახურთა თვალში და ხალხის თვალში. +

4და თქვა მოსემ: „ასე ამბობს უფალი: ‘შუაღამისას მე გამოვალ შუაგულ ეგვიპტეში.

5და მოკვდება ყოველი პირმშო ეგვიპტის ქვეყანაში – ფარაონის პირმშოდან, ტახტზე რომ ზის, მხევლის პირმშომდე, ხელსაფქვავს რომ უზის, და ყოველი პირუტყვის პირველმოგებული. +

6და იქნება ეგვიპტის მთელ ქვეყანაზე დიდი გოდება, რომლის მსგავსი არც ყოფილა და არც აღარასდროს იქნება.

7ისრაელის ძეთა შორის კი ძაღლი არ შეუყეფს კაციდან პირუტყვამდე, რათა იცოდეთ, რა ზღვარს დებს უფალი ეგვიპტელთა და ისრაელიანთა შორის.

8და ჩამოვა ჩემთან ყველა ეგ შენი მსახური და თაყვანს მცემს და იტყვის: ‘გადით, შენ და მთელი ხალხი, რომელიც შენს ფერხთითაა! ‘და შემდგომ ამისა გავალ.“ და გამოვიდა მოსე ფარაონისგან, განრისხებული.

9და უთხრა უფალმა მოსეს: „არ მოგისმენთ თქვენ ფარაონი, რათა გავამრავლო ჩემი სასწაულები ეგვიპტის ქვეყანაში.“

10მოსემ და აარონმა მოახდინეს ყველა ეს სასწაული ფარაონის წინაშე. და გაამძვინვარა უფალმა გული ფარაონისა და არ გაუშვა ისრაელის ძენი თავისი ქვეყნიდან. +

12
პასექი

12^1და უთხრა უფალმა მოსეს და აარონს ეგვიპტის ქვეყანაში:

2„ეს თვე იყოს თქვენთვის თვეების დასაბამი. პირველი იყოს ის თქვენთვის წელიწადის თვეებში. +

3უთხარით ისრაელის მთელ თემს ასე: ‘ამ თვის მეათე დღეს აიყვანოს თითოეულმა თითო კრავი საგვარეულოზე, თითო კრავი სახლზე.

4და თუ სახლი მცირეა კრავის შესაჭმელად, მაშინ მან და მისი კარის მეზობელმა სულადობისამებრ აიყვანონ. ვინ რამდენს შეჭამს, იმის მიხედვით ივარაუდეთ კრავზე.

5ცხოველი საღი, მამალი, ერთწლიანი იყოს. ცხვართაგან ან თხათაგან აიყვანთ მას.

6და შენახული გყავდეთ ამ თვის მეთოთხმეტე დღემდე, და დაკლას იგი ისრაელის თემის მთელმა კრებულმა მწუხრის ჟამს. +

7და აიღონ მისი სისხლი და წააცხონ იმ სახლის კარის ორივე წირთხლსა და ზედა ძელს, სადაც ჭამენ მას.

8და ჭამონ ხორცი იმ ღამეს, ცეცხლზე შემწვარი. ხმიადებით და მწარე მწვანილით ჭამონ იგი. +

9არ ჭამოთ მისგან უმი ან წყალში მოხარშული, არამედ ცეცხლზე შემწვარი, თავფეხიანად და შიგნეულიანად. +

10და ნუ მოირჩენთ მისგან დილამდე. და თუ მორჩა მისგან დილამდე, ცეცხლში დაწვით. +

11და ასე ჭამეთ იგი: წელი შემორტყმული გქონდეთ სარტყლით, ფეხსაცმელი ფეხთ გეცვათ და კვერთხი ხელში გეჭიროთ, და ჭამეთ იგი ჩქარა. ეს პასექია უფლისთვის. +

12და მე ჩავივლი ეგვიპტის ქვეყანაზე ამ ღამეს და მოვაკვდინებ ყოველ პირმშოს ეგვიპტის ქვეყანაში, ადამიანიდან პირუტყვამდე, და ეგვიპტის ყოველ ღმერთს განვიკითხავ. მე ვარ უფალი. +

13და იყოს ის სისხლი თქვენთვის ნიშნად სახლებზე, სადაც თქვენ იმყოფებით. დავინახავ სისხლს და გვერდს აგივლით და არ იქნება თქვენში დამღუპველი სენი, როცა გავწყვეტ ეგვიპტის ქვეყანას.

14იყოს ეს დღე თქვენთვის სამახსოვროდ და იდღესასწაულეთ იგი, როგორც დღესასწაული თქვენი უფლისა თქვენს თაობებში. საუკუნო წესად იდღესასწაულეთ იგი. +

15შვიდი დღე ხმიადი ჭამეთ. პირველი დღიდანვე მოიცილეთ საფუარი სახლებიდან, რადგან ვინც შეჭამს საფუარს, პირველი დღიდან მეშვიდე დღემდე, მოიკვეთება ის სული ისრაელიდან. +

16პირველ დღეს წმიდა კრებაა და მეშვიდე დღესაც წმიდა კრება გექნებათ. არავითარი საქმე არ გააკეთოთ იმ დღეებში. რაც ეჭმევა ყოველ სულიერს, მარტო ის გაკეთდეს.

17და დაიცავით უფუარობა, რადგან ამ დღეს გამოვიყვანე თქვენი ლაშქარი ეგვიპტის ქვეყნიდან. და დაიცავით ეს დღე თქვენს თაობებში საუკუნო წესად.

18პირველი თვის მეთოთხმეტე დღის საღამოდან ჭამეთ ხმიადი იმავე თვის ოცდამეერთე დღის საღამომდე. +

19შვიდი დღე საფუარი არ იპოვებოდეს თქვენს სახლებში, რადგან ვინც საფუარიანს შეჭამს, მოიკვეთება ისრაელის თემიდან – ხიზანი იქნება ის თუ ქვეყნის მკვიდრი.

20საფუარიანი არაფერი ჭამოთ. ყოველ თქვენს საცხოვრებელში ხმიადი ჭამეთ.“ +

მოსე უცხადებს ისრაელის უხუცესებს

ღვთის ბრძანებას

21და მოუხმო მოსემ ისრაელის ყოველ უხუცესს და უთხრა მათ: „გაიყვანეთ წვრილფეხა საქონელი თქვენ თქვენი საგვარეულოებისათვის და დაკალით პასექი.

22და აიღეთ უსუპის კონა და ამოაწეთ სისხლში, რომელიც ჯამშია, და წააცხეთ კარის ზედა ძელსა და ორივე წირთხლს სისხლი, რომელიც ჯამშია. არავინ არ გამოხვიდეთ თქვენი სახლის კარიდან დილამდე. +

23და ჩაივლის უფალი ეგვიპტის შესამუსრად და იხილავს სისხლს კარის ზედა ძელზე და ორივე წირთხლზე და გვერდს აუვლის უფალი თქვენს კარს და არ შემოუშვებს დამღუპველს თქვენს სახლებში შესამუსრავად.

24და წესად დაიცავით ეს შენთვის და შენს შვილთათვის უკუნისამდე.

25და როცა მიხვალთ ქვეყანაში, რომელსაც მოგცემთ თქვენ უფალი, როგორც მან ილაპარაკა, დაიცავით თქვენ ეს მსახურება.

26და იქნება, რომ გეტყვიან თქვენი შვილები: ‘ეს რა მსახურება გაქვთ?’ +

27და ეტყვით თქვენ: ‘ეს არის პასექის მსხვერპლი უფლისათვის, რომელმაც გვერდი აუარა ისრაელის ძეთა სახლებს ეგვიპტეში, როცა შემუსრა მან ეგვიპტე და ჩვენი სახლები კი გადაარჩინა.’“ და მუხლი მოიყარა ხალხმა და თაყვანი სცა. +

28და წავიდნენ და გააკეთეს ისრაელის ძეთ. როგორც უფალმა უბრძანა მოსეს და აარონს, ისე გააკეთეს.

პირმშოთა შემუსვრა

29და იყო, შუაღამით შემუსრა უფალმა ყოველი პირმშო ეგვიპტის ქვეყანაზე, თავის ტახტზე მჯდომი ფარაონის პირმშოდან პირმშომდე იმ ტყვისა, საპყრობილეში რომ იჯდა, და ყოველი პირუტყვის პირველმოგებული. +

30და ადგა ფარაონი ღამით, თვითონ და ყველა მისი მსახური, და ყველა ეგვიპტელი, და იყო დიდი გოდება ეგვიპტეში, რადგან არ იყო სახლი, სადაც მკვდარი არ ყოფილიყო.

31და მოიხმო მოსე და აარონი ღამით, და უთხრა მათ: „ადექით, გადით ჩემი ხალხისგან, თქვენ და ისრაელის ძენი. წადით, ემსახურეთ უფალს, როგორც თქვით.

32თქვენი წვრილფეხა და მსხვილფეხა საქონელი წაასხით, როგორც თქვით, და წადით. და მაკურთხეთ მე.“

33და აიძულებდნენ ეგვიპტელნი ხალხს, რომ სწრაფად გასულიყვნენ ქვეყნიდან. რადგან ამბობდნენ ისინი: „ყველანი დავიხოცებით.“

34და წაიღო ხალხმა თავისი ცომი ვიდრე გაფუვდებოდა, და თავიანთ სამოსელში გამოკრული ვარცლები ზურგზე ეკიდათ.

35და გააკეთეს ისრაელის ძეთ მოსეს სიტყვისამებრ, და ითხოვეს ეგვიპტელთაგან ჭურჭელი ვერცხლისა და ჭურჭელი ოქროსი, და სამოსელი. +

36წყალობა მისცა უფალმა ხალხს ეგვიპტელთა თვალში და ისინიც ათხოვებდნენ. ასე გაძარცვეს ეგვიპტე.

37და აიყარნენ ისრაელის ძენი რაყმესესიდან სუქოთისკენ, ექვსასი ათასამდე ქვეითი მამაკაცი, გარდა ბავშვებისა. +

38და აგრეთვე მათთან ერთად გამოვიდა უცხოტომელთა წვრილფეხა და მსხვილფეხა საქონელი, ძალზე დიდი ჯოგი.

39და გამოაცხვეს მათ ცომი, რომელიც გამოიტანეს ეგვიპტიდან ხმიადის კვერებად, რადგან ვერ გაფუვდა, რაკი გამოდევნეს ეგვიპტიდან და ვერ შეძლეს დაყოვნება და ვერც საგზალი ვერ გაიმზადეს.

40ისრაელის ძეთა ეგვიპტეში ყოფნის ხანი ოთხასოცდაათი წელია. +

41და იყო, ოთხასოცდაათი წლის დასასრულს, სწორედ იმ დღეს გამოვიდა უფლის მთელი ლაშქარი ეგვიპტის ქვეყნიდან.

42მღვიძარების ღამე იყო ეს უფლისათვის ეგვიპტიდან მათ გამოსაყვანად. სწორედ ეს ღამეა უფლისათვის მღვიძარებისა ყველა ისრაელის ძისთვის მათ თაობებში.

43და უთხრა უფალმა მოსეს და აარონს: „აჰა, წესი პასექისა: არც ერთმა უცხოტომელმა არ უნდა ჭამოს იგი. +

44და ყოველმა მსახურმა, ფულით ნაყიდმა, მაშინ ჭამოს იგი, თუ წინადაუცვეთ.

45ხიზანმა და მოჯამაგირემ არ უნდა ჭამოს იგი. +

46ერთ სახლში უნდა შეიჭამოს. არ გაიტანოთ ეს ხორცი სახლიდან გარეთ და ძვალი მისი არ დაამტვრიოთ. +

47ისრაელის მთელმა თემმა გააკეთოს ეს.

48და თუ ვინმე უცხო შემოგეხიზნოს და უფლის პასექის გამზადება მოინდომოს, წინადაიცვითოს მასთან ყოველმა მამროვანმა და მაშინ შეუდგეს მის შესრულებას, და იქნება ქვეყნის მკვიდრივით. და არც ერთმა წინადაუცვეთელმა არ ჭამოს იგი. +

49ერთი რჯული ჰქონდეს მკვიდრსა და ხიზანს, თქვენში რომ დასახლდა.“ +

50და გააკეთეს ყოველივე ისრაელის ძეთ, როგორც უფალმა უბრძანა მოსეს და აარონს, ისე გააკეთეს.

51და იყო, სწორედ ამ დროს გამოიყვანა უფალმა ისრაელის ძენი ეგვიპტის ქვეყნიდან ლაშქრებად.

13
პირმშოთა შეწირვა ისრაელში

13^1და უთხრა უფალმა მოსეს:

2„შემომწირე ყოველი პირმშო, ყოველი საშოს გამღები ისრაელის ძეთაგან, ადამიანთაგან ვიდრე პირუტყვამდე ჩემია იგი.“ +

3და უთხრა მოსემ ხალხს: „გახსოვდეთ ის დღე, როცა გამოხვედით ეგვიპტიდან, მონობის სახლიდან, რადგან ძლიერი ხელით გამოგიყვანათ თქვენ უფალმა იქედან. და არ ჭამოთ საფუარიანი. +

4დღეს გამოდიხართ თქვენ, აბიბის თვეში.

5და იქნება, როცა შეგიყვანს შენ უფალი ქანაანელთა, ხეთელთა, ამორეველთა, ხიველთა და იებუსეველთა ქვეყანაში, რომელთა გამოც შეჰფიცა უფალმა შენს მამებს, რომ მოგცემდა ქვეყანას, სადაც მოედინება რძე და თაფლი, შეასრულე ეს სამსახური ამ თვეში. +

6შვიდი დღე ჭამე ხმიადი და მეშვიდე დღეს უფლის დღესასწაულია.

7ხმიადი ჭამეთ შვიდი დღე და ნუ გამოჩნდება შენთან საფუარიანი, და ნუ გამოჩნდება შენთან საფუარი მთელ შენს მიწა-წყალზე. +

8და იმ დღეს ასე უთხარი შენს შვილს: ეს იმისთვის, რაც გამიკეთა უფალმა ეგვიპტიდან ჩემი გამოსვლისას. +

9და გქონდეს ნიშნად ხელზე და თვალებს შორის სამახსოვროდ, რათა უფლის რჯული იყოს შენს ბაგეზე, რადგან ძლიერი ხელით გამოგიყვანა უფალმა ეგვიპტიდან. +

10და დაიცავი ეს წესი თავის დროზე, წლიდან წლამდე. +

11და იქნება, როცა შეგიყვანს უფალი ქანაანის ქვეყანაში, როგორც შემოგფიცათ შენ და შენს მამებს, და მოგცემს მას შენ, – +

12გამოყავი ყოველი საშოს გამღები უფლისათვის და ყოველი პირუტყვის პირველმონაგებიდან, რომელიც შენ გეყოლება, მამალი, უფლისაა. +

13და ყოველი პირველმოგებული სახედარი გამოისყიდე კრავით. და თუ არ გამოისყიდი, ქედი გადაუმტვრიე. და ყოველი პირმშო ადამიანისა, შენს ძეთაგან, გამოისყიდე. +

14და როცა შეგეკითხება მერე შენი შვილი და გეტყვის: ‘რა არის ეს?’, მაშინ უთხარი მას: ‘ძლიერი ხელით გამოგვიყვანა ჩვენ უფალმა ეგვიპტიდან, მონობის სახლიდან. +

15და იყო, როცა ფარაონი გვაბრკოლებდა გამოსვლისგან, მოკლა უფალმა ყოველი პირმშო ეგვიპტის ქვეყანაში, ადამიანის პირმშოდან პირუტყვის პირმშომდე. ამიტომ ვწირავ უფალს ყოველ პირველმოგებულ მამალს, ხოლო ყოველ ჩემს პირმშოს გამოვისყიდი.’ +

16და გქონდეს ნიშნად ხელზე და მონახაზად შენს თვალთა შორის, რადგან ძლიერი ხელით გამოგვიყვანა ჩვენ უფალმა ეგვიპტიდან.“ +

მოსე მიუძღვის ისრაელს

17და როცა გაუშვა ფარაონმა ხალხი, ღმერთმა არ წაიყვანა ისინი ფილისტიმელების ქვეყნის გზით, რადგან ახლოს იყო იგი, რადგან თქვა ღმერთმა: „რათა არ გადაიფიქროს ხალხმა ბრძოლის დანახვაზე და არ დაბრუნდეს ეგვიპტეში.“ +

18და შემოატარა ღმერთმა ხალხი უდაბნოს გზით მეწამული ზღვისაკენ. შეიარაღებულნი გამოვიდნენ ისრაელის ძენი ეგვიპტის ქვეყნიდან. +

19და თან წამოიღო მოსემ იოსების ძვლები, რადგან იოსებს ფიცით დაფიცებული ჰყავდა ისრაელის ძენი: „როცა მოხედვით მოგხედავთ ღმერთი, თან წაიღეთ ჩემი ძვლები აქედან.“ +

20და აიყარნენ სუქოთიდან და დაიბანაკეს ყეთამში, უდაბნოს პირას. +

21და უფალი უძღოდა მათ წინ დღისით ღრუბლის სვეტში გზის საჩვენებლად, ღამით კი ცეცხლის სვეტში გზის გასანათებლად, რათა ევლოთ დღითა და ღამით. + +

22არ მოშორებია ხალხს ღრუბლის სვეტი დღისით და ცეცხლის სვეტი ღამით.

14

ფარაონის მდევარი

14^1და უთხრა უფალმა მოსეს:

2„ელაპარაკე ისრაელის ძეთ, რათა დაბრუნდნენ ისინი და დაიბანაკონ ფი-ჰახიროთის წინ, მიგდოლსა და ზღვას შორის, ბაყალ-ცეფონის წინ. მის გასწვრივ დაიბანაკეთ ზღვასთან. +

3და იტყვის ფარაონი ისრაელის ძეებზე: ‘გზა აებნათ ამ ქვეყანაში, მოიმწყვდია ისინი უდაბნომ.’

4და გავამძვინვარებ ფარაონის გულს და უკან დაედევნება მათ, და გამოჩნდება ჩემი დიდება ფარაონზე და მთელ მის ჯარზე. და გაიგებენ ეგვიპტელნი, რომ მე ვარ უფალი. ასე გააკეთე.“ +

5და ეუწყა ეგვიპტის მეფეს, რომ გაიქცა ხალხი, და შეეცვალათ გული ფარაონსა და მის მსახურებს ხალხის მიმართ, და თქვეს: „ეს რა ვქენით? რატომ გავუშვით ისრაელი ჩვენი მონობიდან?“

6და შეაბა ფარაონმა ცხენი თავის ეტლში და თან გაიყოლა თავისი ხალხი.

7წაიყვანა ექვსასი რჩეული ეტლი და ეგვიპტის ყველა ეტლი, და მათი მეთაურები ყველა მათგანზე.

8და გაამძვინვარა უფალმა გული ფარაონისა, ეგვიპტის მეფისა, და დაედევნა იგი ისრაელის ძეთ; და გამოდიოდნენ ისრაელის ძენი მაღალი ხელით. +

9და დაედევნენ ეგვიპტელნი მათ უკან, და წამოეწივნენ დაბანაკებულთ ზღვასთან ფარაონის ყველა ცხენი და ეტლი, მისი მხედრები და მისი ჯარი, ფი-ჰახიროთთან, ბაყალ-ცეფონის წინ. +

10ფარაონი მიუახლოვდა, გაიხედეს ისრაელის ძეთ და დაინახეს, ეგვიპტელნი მოსდევენ უკან, და შეეშინდათ ძალზე და შეღაღადეს ისრაელის ძეებმა უფალს.

11და უთხრეს მოსეს: „ნუთუ არ იყო სამარხები ეგვიპტეში, დასახოცად უდაბნოში რომ წამოგვიყვანე? ეს რა გვიყავი ჩვენი გამოყვანით ეგვიპტიდან! +

12განა ამას არ გეუბნებოდით ეგვიპტეში: ‘დაგვეხსენი ჩვენ, რომ ვემსახუროთ ეგვიპტელებს?’ რადგან გვირჩევნია ეგვიპტელებს ვემსახუროთ, ვიდრე უდაბნოში დავიხოცოთ.“

ზღვის გაპობა

13და უთხრა მოსემ ხალხს: „ნუ გეშინიათ, დადექით და იხილავთ უფლის ხსნას, რომელსაც ის მოიმოქმედებს დღეს თქვენთვის. რადგან ეგვიპტელებს, რომლებსაც თქვენ ხედავთ დღეს, კვლავ აღარ იხილავთ უკუნისამდე. +

14უფალი იბრძოლებს თქვენთვის, თქვენ კი დადუმდით.“ +

15და უთხრა უფალმა მოსეს: „რას შემღაღადებ? უთხარი ისრაელის ძეთ, რომ აიყარონ. +

16აღმართე შენი კვერთხი და გაიწოდე ხელი ზღვაზე, და გააპე იგი, და გავლენ ისრაელის ძენი ზღვაში მშრალით

17და მე გავამძვინვარებ ეგვიპტელთა გულს, და ისინი გაჰყვებიან მათ უკან, და გამოჩნდება ჩემი დიდება ფარაონზე და მთელ მის ჯარზე, მის ეტლებზე და მის მხედრებზე.

18და გაიგებენ ეგვიპტელნი, რომ უფალი ვარ, როცა გამოვუჩენ მათ ჩემს დიდებას ფარაონზე, მის ეტლებზე და მის მხედრებზე.“

19და დაიძრა ღვთის ანგელოზი, წინამძღოლი ისრაელის ბანაკისა, და გაჰყვა უკან. და დაიძრა ღრუბლის სვეტი წინიდან, და შეუდგა მათ უკან. +

20და ჩადგა ეგვიპტელთა და ისრაელის ბანაკთა შორის – და იყო ღრუბელი და სიბნელე – და გაანათა ღამე, და არ მიახლოვებიან ერთმანეთს მთელ იმ ღამეს.

21და გაიწოდა მოსემ ხელი ზღვაზე და ხვეტავდა უფალი ზღვას აღმოსავლეთის ძლიერი ქარით მთელ იმ ღამეს, და აქცია ზღვა ხმელეთად. და განიპნენ წყალნი. +

22და შევიდნენ ისრაელის ძენი შუაგულ ზღვაში ხმელზე. და წყალი კედლად აღემართათ მათ მარჯვნივ და მარცხნივ. +

23და დაედევნენ ეგვიპტელნი და მიჰყვნენ უკან – ფარაონის ყველა ცხენი, მისი ეტლები და მისი მხედრები შუაგულ ზღვაში.

24და იყო, დილის სახმილავზე მოხედა უფალმა ეგვიპტელთა ბანაკს ცეცხლის და ღრუბლის სვეტიდან, და შეაძრწუნა ეგვიპტელთა ბანაკი. +

25და მოაცილა თვლები მათ ეტლებს და მართავდნენ ისინი გაჭირვებით. და თქვეს ეგვიპტელებმა: „გავერიდოთ ისრაელს, რადგან უფალი მათი გულისათვის იბრძვის ეგვიპტელების წინააღმდეგ.“ +

26და უთხრა უფალმა მოსეს: „გაიწოდე ხელი ზღვაზე და მოიქცევიან წყლები ეგვიპტელებზე, მათ ეტლებზე და მათ მხედრებზე“

27და გაიწოდა მოსემ ხელი ზღვაზე, და მოიქცა ზღვა გამთენიისას თავის ადგილზე და გარბოდნენ ეგვიპტელნი მისკენ. და ჩაყარა უფალმა ეგვიპტელნი შუაგულ ზღვაში. +

28და მოიქცა წყალი, და დაფარა ეტლები და მხედრები, და ფარაონი და მთელი ჯარი, რომლებიც კვალდაკვალ მიჰყვნენ ზღვაში. არ გადარჩენილა მათგან არც ერთი. +

29ისრაელის ძენი მიდიოდნენ ხმელზე შუაგულ ზღვაში და წყალი კედლად ედგა მათ მარჯვნივ და მარცხნივ.

30და იხსნა უფალმა იმ დღეს ისრაელი ეგვიპტელთა ხელიდან და იხილა ისრაელმა დახოცილი ეგვიპტელები ზღვის პირას.

31და იხილა ისრაელმა ძლიერი ხელი, რომელიც მოავლინა უფალმა ეგვიპტელებზე, და შეეშინდა ხალხს უფლისა და ერწმუნნენ უფალსა და მოსეს, მის მსახურს. +

15
მოსესა და მირიამის გალობა

15^1მაშინ უგალობეს მოსემ და ისრაელის ძეთ ეს საგალობელი უფალს: „ვუგალობ უფალს, რადგან იგი ძლიერ განდიდდა. ცხენი და მხედარი ზღვაში ჩაყარა. +

2ჩემი ძალა და გალობაა უფალი. ის მყავდა მხსნელად, იგია ჩემი ღმერთი, და განვადიდებ მას; ჩემი მამის ღმერთია და ავამაღლებ მას.

3უფალი მეომარია, უფალია სახელი მისი. +

4ეტლები ფარაონისა და მისი ჯარი ზღვაში ჩაყარა და მისი რჩეული მხედართმთავარნი ჩაიძირნენ მეწამულ ზღვაში.

5დაფარა ისინი სიღრმემ, ჩაიძირენ ისინი სიღრმეში ლოდივით. +

6მარჯვენა შენი, უფალო, განთქმულია ძალით, მარჯვენა შენი, უფალო, მტერს მუსრავს. +

7და შენი დიდებულების სიდიადით ამხობ შენს წინააღმდეგ ამხედრებულებს. გზავნი შენს მძვინვარებას და ნამჯასავით გადაბუგავს მათ. +

8და შენი ნესტოების სუნთქვაზე დაგროვდნენ წყლები, კედლად აღიმართნენ ღვარები, მორევები გამყარდა ზღვის გულში. +

9თქვა მტერმა: ‘დავედევნები, დავეწევი, გავიყოფ ნადავლს. ამით აივსება ჩემი სული, ვიშიშვლებ მახვილს, მოსრავს მათ ჩემი ხელი.’ +

10შენ შეუბერე შენი სულით და ისინი ზღვამ დაფარა: ტყვიასავით ჩაიძირნენ ადიდებულ წყალში. +

11ვინაა შენი სადარი ღმერთთა შორის, უფალო? ვინაა, შენი სადარი, სიწმინდით დიდებულო. საკვირველო ხოტბებით, მოქმედო სასწაულებისა? +

12შენ გაიწოდე მარჯვენა შენი: პირი უყო მათ მიწამ.

13შენ წარმართავ შენი წყალობით ამ ხალხს, შენ რომ იხსენი. წინ გაუძეხი შენი ძალით შენი წმიდა სამყოფელისკენ. +

14ისმინეს ხალხებმა და თრთიან, ძრწოლამ მოიცვა ფილისტიმის მცხოვრებნი. +

15მაშინ შეძრწუნდნენ მთავრები ედომისა, მოაბის მთავრები აიტანა კანკალმა. შეკრთა ყველა მცხოვრები ქანაანისა.

16დაეცათ მათ შიში და ძრწოლა. შენი მკლავის სიდიადემ დაადუმა ისინი, როგორც ლოდი, სანამ გაივლიდეს შენი ხალხი, უფალო, სანამ გაივლიდეს ეს ხალხი, რომელიც შენ გამოისყიდე. +

17მიიყვანე ის და დანერგე იგი შენს სამკვიდრებელ მთაზე, იმ ადგილზე, რომელიც შექმენ შენს დასავანებლად, უფალო, საწმიდარში, მეუფეო, რომელიც განამზადეს შენმა ხელებმა. +

18უფალი იმეფებს უკუნითი უკუნისამდე.“ +

19როცა შევიდა ფარაონის ცხენები ეტლებითა და მხედრებითურთ ზღვაში, მოაქცია უფალმა მათზე ზღვის წყალნი, ხოლო ისრაელის ძეთ გაიარეს მშრალზე შუაგულ ზღვაში. +

20და აიღო მირიამ წინასწარმეტყველმა, აარონის დამ, დაფდაფი ხელში და მიჰყვა ყველა ქალი უკან დაფდაფებითა და ფერხულით. +

21და მიუგო მირიამმა: „უგალობეთ უფალს, რადგან ძალზე განდიდდა იგი. ცხენი და მხედარი ზღვაში ჩაყარა.“

22აჰყარა მოსემ ისრაელი მეწამული ზღვიდან, და გავიდნენ ისინი შურის უდაბნოსაკენ. და იარეს სამი დღე უდაბნოში და ვერ იპოვეს წყალი.

მოსე მწარე წყალს გაამტკნარებს

23და მივიდნენ მარას, და ვერ დალიეს წყალი მარაში, რადგან მწარე იყო ის. ამიტომ ეწოდა მას სახელად მარა.

24და დრტვინავდა ხალხი მოსეზე ასე: „რა დავლიოთ?“

25და შეღაღადა მოსემ უფალს, და უჩვენა მას უფალმა ძელი. და მან ჩააგდო იგი წყალში, და გაამტკნარა წყალი. იქ დაუდგინა ღმერთმა მას წესი და სამართალი, და იქ გამოსცადა იგი.

26და თქვა: „თუ გაგონებით გაიგონებ უფლის, შენი ღვთის ხმას და სწორად მოიქცევი მის თვალში და ყურად იღებ მის მცნებებს, დაიცავ მის ყოველ წესს, არ მოვავლენ შენზე არც ერთ სენს, რომელიც მე მოვავლინე ეგვიპტეზე, რადგან მე ვარ უფალი, შენი მკურნალი. +

27და მივიდნენ ელიმში, და იქ იყო თორმეტი წყაროსთვალი და სამოცდაათი პალმის ხე, და დაიბანაკეს იქ, წყლის პირას. +

16
შიმშილი

16^1და აიყარა ელიმიდან და მივიდა ისრაელის ძეთა მთელი თემი სინის უდაბნოში, რომელიც ელიმსა და სინაის შორისაა, ეგვიპტის ქვეყნიდან მათი გამოსვლის მეორე თვის მეთხუთმეტე დღეს. +

2და ებუზღუნებოდა ისრაელის ძეთა მთელი თემი მოსესა და აარონს უდაბნოში. +

3და უთხრეს მათ ისრაელის ძეთ: „ნეტა უფლის ხელით გავმწყდარიყავით ეგვიპტის ქვეყანაში, როცა ვუსხედით ჩვენს ხორცის ქვაბებს, და ძღომაზე ვჭამდით პურს. აჰა, გამოგვიყვანეთ ამ უდაბნოში, რომ მთელი ეს კრებული შიმშილით გაწყვიტოთ.“

4და უთხრა უფალმა მოსეს: „აჰა, მე ვაწვიმებ თქვენთვის პურს ზეციდან. და გავიდეს ხალხი და აკრიფოს დღის ულუფა ყოველდღე, რათა გამოვცადო, ივლიან თუ არა ჩემი რჯულით. +

5მეექვსე დღეს, როცა მოამზადებენ მოტანილს, იმაზე მეტი გამოუვათ, რასაც ყოველდღიურად ამზადებენ.

6და უთხრეს მოსემ და აარონმა ყველა ისრაელის ძეს: „საღამოს გაიგებთ თქვენ, რომ უფალმა გამოგიყვანათ ეგვიპტის ქვეყნიდან.

7და დილით იხილავთ უფლის დიდებას, რადგან ისმინა თქვენი დრტვინვა უფალმა. ჩვენ ვინ ვართ, რომ დრტვინავდით ჩვენზე?“ +

8და თქვა მოსემ: „ახლა მოგცემთ თქვენ უფალი ხორცს საღამოთი საკვებად, დილას კი ძღომაზე – პურს, რადგან ისმინა უფალმა თქვენი დრტვინვა, მასზე რომ დრტვინავდით. ხოლო ჩვენ ვინ ვართ? ჩვენზე კი არ დრტვინავთ, არამედ უფალზე.“ +

9და უთხრა მოსემ აარონს: „უთხარი ისრაელის ძეთა მთელ თემს: წარდექით უფლის წინაშე, რადგან მან ისმინა თქვენი დრტვინვა.“

10და იყო, როცა ელაპარაკებოდა აარონი ისრაელის ძეთა მთელ თემს, ისინი შებრუნდნენ უდაბნოსაკენ, და აჰა, უფლის დიდება გამოჩნდა ღრუბელში.

11და უთხრა უფალმა მოსეს:

12„ვისმინე მე ისრაელის ძეთა დრტვინვა. ელაპარაკე მათ ასე: მწუხრის ჟამს ჭამთ ხორცს, ხოლო დილაზე გაძღებით პურით. და გაიგებთ, რომ მე ვარ უფალი, თქვენი ღმერთი“ +

13და იყო საღამოხანს, მოფრინდა მწყერი და დაფარა ბანაკი, განთიადზე კი ცვარი ეფინა ბანაკის ირგვლივ. +

14და როცა ცვარი აორთქლდა, აჰა, უდაბნოს ზედაპირზე რაღაც ყრია წვრილი, ხაოიანი, ჭირხლის მსგავსი. +

15და როცა დაინახეს ისრაელის ძეთ, უთხრეს ერთმანეთს: „რა არის ეს?“ რადგან არ იცოდნენ, რა იყო იგი. და უთხრა მათ მოსემ: „ეს მანანაა, რომელიც მოგცათ უფალმა საკვებად. +

16ეს არის სიტყვა, რომელიც ბრძანა უფალმა: „აკრიფეთ თითოეულმა იმდენი, ვინც რამდენს შეჭამთ, ღომერი თითო სულზე, თქვენს კარავში მყოფთა სულადობისამებრ.“

17და გააკეთეს ასე ისრაელის ძეთ და აკრიფეს, ზოგმა ბევრი და ზოგმა ცოტა.

18და აწყეს ღომერით, ბევრის ამკრეფს ზედმეტი არ აღმოჩენია, და ცოტას ამკრეფს არ დაჰკლებია. თითოეულმა იმდენი აკრიფა, რამდენიც საჭმელად სჭირდებოდა. +

19და უთხრა მათ მოსემ: „ნურავინ ნუ მოირჩენს იქიდან დილამდე.“

20მაგრამ არ ისმინეს მოსესი და მოირჩინეს ზოგიერთებმა ცოტაოდენი დილამდე. და დაეხვია მას მატლი და აყროლდა. და განრისხდა მათზე მოსე.

21და აგროვებდნენ მას დილდილობით, ვისაც რამდენი სჭირდებოდა საჭმელად. როგორც კი მზე დააცხუნებდა, დნებოდა იგი.

22და იყო, მეექვსე დღეს აგროვებდნენ ორმაგ პურს, ორ-ორ ომერს თითოეულზე. და მივიდნენ მთელი თემის მთავრები და აუწყეს მოსეს.

23და უთხრა მათ: „აჰა, რა თქვა უფალმა: ხვალ უქმეა, უფლის წმიდა შაბათია. რასაც გამოაცხობთ, გამოაცხვეთ, და რასაც მოხარშავთ, მოხარშეთ. და ყოველი ნამეტი გადადეთ თქვენთვის დილამდე შესანახად. +

24და გადადეს იგი დილამდე, როგორც მოსემ ბრძანა, და არ აყროლდა და მატლიც არ იყო მასში.

25და თქვა მოსემ: „ჭამეთ იგი დღეს, რადგან უფლის შაბათია დღეს. დღეს ვერ იპოვით მას ველზე.

26ექვს დღეს კრიფეთ იგი, მეშვიდე დღეს კი შაბათია; არ იქნება ველზე.“ +

27და აჰა, მეშვიდე დღეს გავიდნენ ზოგიერთნი ხალხიდან ასაკრეფად, მაგრამ ვერ იპოვეს.

28და უთხრა უფალმა მოსეს: „როდემდე უნდა უარობდეთ ჩემი მცნებებისა და ჩემი რჯულდებების დაცვას?

29იცოდეთ, რადგან უფალმა მოგცათ თქვენ შაბათი, ამიტომ გაძლევთ მეექვსე დღეს პურს ორი დღისთვის. იჯდეს თითოეული თავისთან, ნუღარავინ გამოვა თავისი ადგილიდან მეშვიდე დღეს. +

30და უქმობდა ხალხი მეშვიდე დღეს.

31და უწოდა ისრაელის სახლმა მას სახელად მანანა: იგი ქინძის თესლივით თეთრი იყო და თაფლის კვერის გემო ჰქონდა. +

32და თქვა მოსემ: „ასე ბრძანა უფალმა: აავსე ღომერი მანანით შესანახად თქვენ თაობებში, რათა იხილონ პური, რომლითაც გკვებავდით თქვენ უდაბნოში, როცა ეგვიპტის ქვეყნიდან გამოგიყვანეთ.“

33და უთხრა მოსემ აარონს: „აიღე ერთი ქილა და ჩადგი შიგ სავსე ღომერი მანანა, და დადგი იგი უფლის წინაშე შესანახად თქვენს თაობებში.“

34და როგორც უბრძანა უფალმა მოსეს, ისე ჩადგა იგი აარონმა მოწმობის კიდობნის წინაშე შესანახად.

35და ჭამდნენ ისრაელის ძენი მანანას ორმოცი წელი, დასახლებულ ქვეყანაში მათ მისვლამდე. მანანას ჭამდნენ ისინი, ვიდრე მივიდოდნენ ქანაანის ქვეყნის საზღვრამდე. +

36ღომერი კი ეფის მეათედი იყო.

17

წყურვილი

17^1და აიყარა ისრაელის ძეთა მთელი თემი სინის უდაბნოდან სამგზავროდ, უფლის ბრძანებისამებრ, და დაიბანაკეს რეფიდიმში. და არ აღმოჩნდა სასმელი წყალი ხალხისათვის. +

2და წაეჩხუბა ხალხი მოსეს, და უთხრეს: „მოგვეცით ჩვენ წყალი, რომ დავლიოთ.“ და უთხრა მათ მოსემ: „რას მეჩხუბებით? რად ცდით უფალს?“ +

3და სწყუროდა იქ ხალხს წყალი, და დრტვინავდა ხალხი მოსეზე და ამბობდა: „რისთვის გამოგვიყვანე ჩვენ ეგვიპტიდან? ჩვენი, ჩვენი შვილებისა და ჩვენი ჯოგის წყურვილით დასახოცად?“ +

4და შეღაღადა მოსემ უფალს ასე: „რა ვუყო ამ ხალხს? ცოტაც, და ჩამქოლავენ.“ +

5და უთხრა უფალმა მოსეს: „ჩაიარე ხალხის წინ, წაიყვანე ისრაელის უხუცესნი და შენი კვერთხი, რომელიც დაჰკარი მდინარეს, აიღე ხელში, და წადი. +

6და მე ვიდგები შენს წინ იქ, ხორების კლდეზე. და შენ დაჰკარი კლდეს და გადმოვა მისგან წყალი, და დალევს ხალხი.“ და მოსემ გააკეთა ეს ისრაელის უხუცესთა თვალწინ. +

7და უწოდა სახელად იმ ადგილს მასა და მერიბა, ისრაელის ძეთა ჩხუბის გამო და უფლის გამოცდის გამო, როცა თქვეს: „არის ჩვენს შორის უფალი თუ არ არის?“

ყამალეკის თავდასხმა ისრაელზე

და მათი დამარცხება

8და მოვიდა ყამალეკი, და შეებრძოლა ისრაელს რეფიდიმში. +

9და უთხრა მოსემ იესოს: „გამოგვირჩიე კაცები და გადი, შეებრძოლე ყამალეკს. ხვალ მე გადმოვდგები ბორცვის თავზე და ღვთის კვერთხი მეჭირება ხელში.“ +

10და გააკეთა იესომ, როგორც მოსემ უთხრა მას, რომ შებრძოლებოდა ყამალეკს. მოსე, აარონი და ხური ავიდნენ ბორცვის თავზე.

11და იყო, როცა მაღლა აღაპყრობდა მოსე ხელს, სძლევდა ისრაელი. და როცა დაბლა დაუშვებდა ხელს, სძლევდა ყამალეკი. +

12და დაუმძიმდა მოსეს ხელები. და აიღეს ლოდი და შეუდგეს ქვეშ, და ჩამოჯდა მასზე. ხოლო აარონმა და ხურმა შეაშველეს მას ხელები, ერთმა ერთი მხრიდან და მეორემ მეორე მხრიდან. და იყო მისი ხელები უდრეკი მზის ჩასვლამდე.

13და დაამარცხა იესომ ყამალეკი და მისი ხალხი მახვილის პირით. +

14და უთხრა უფალმა მოსეს: „ჩაწერე ეს სამახსოვროდ წიგნში და ჩაასმინე იესოს, რომ მოსპობით მოვსპობ ყამალეკის სახსენებელს ცისქვეშეთიდან.“ +

15და ააშენა მოსემ სამსხვერპლო, და უწოდა მას სახელად: „უფალი ბაირაღია ჩემი.“

16და თქვა მან: „რადგან ხელი უფლის ტახტზეა. ომი აქვს უფალს ყამალეკთან თაობიდან თაობამდე.“

18

ითრო მოინახულებს მოსეს და

ღმერთს სწირავს მსხვერპლს

18^1და გაიგო ითრომ, მიდიანის მღვდელმა, მოსეს სიმამრმა, ყოველი, რაც გაუკეთა ღმერთმა მოსესა და ისრაელს, თავის ხალხს, როცა გამოიყვანა უფალმა ისრაელი ეგვიპტიდან. +

2და წამოიყვანა ითრომ, მოსეს სიმამრმა, ციფორა, მოსეს ცოლი, რომელიც გაბრუნებული ჰყავდა მას მანამდე,

3და ციფორას ორი ძე, რომელთაგან ერთის სახელი იყო გერშომი, რადგან თქვა: „ხიზანი ვიყავი მე უცხო ქვეყანაში.“ +

4და სახელი მეორისა იყო ელიეზერი, რადგან „ღმერთი მამაჩემისა შემეწია და დამიხსნა მე ფარაონის მახვილისგან.“ +

5და მივიდნენ ითრო, სიმამრი მოსესი, და მისი ძენი, და მისი ცოლი მოსესთან უდაბნოში, სადაც ის დაბანაკდა ღვთის მთასთან. +

6და შეატყობინა მოსეს: „მე ვარ შენი სიმამრი ითრო, მოვდივარ შენთან, და შენი ცოლი და მისი ორი ძე მასთან ერთად არიან.“ +

7და გავიდა მოსე თავისი სიმამრის შესახვედ-რად, და თაყვანისცა და ეამბორა მას, და მოიკითხეს ურთიერთი და შევიდნენ კარავში.

8და მოუთხრო მოსემ თავის სიმამრს ყველაფერი, რაც გაუკეთა უფალმა ფარაონსა და ეგვიპტელებს ისრაელის გამო, და ყველა იმ გასაჭირზე, რაც მათ გზაზე შეემთხვათ, და როგორ იხსნა უფალმა ისინი.

9და გაიხარა ითრომ იმ სიკეთისათვის, რაც უყო უფალმა ისრაელს, როცა იხსნა ეგვიპტელთა ხელიდან.

10და თქვა ითრომ: „კურთხეულია უფალი, რომელმაც გიხსნათ თქვენ ეგვიპტელთა ხელიდან და ფარაონის ხელიდან, და, რომ იხსნა ეს ხალხი ეგვიპტელთა ხელიდან.

11ახლა კი გავიგე, რომ დიდია უფალი ყველა ღმერთზე. ეს გამოჩნდა, როცა ისინი კადნიერად ქედმაღლობდნენ მათზე. +

12და აიღო ითრომ, მოსეს სიმამრმა, სრულადდასაწველი და საკლავები ღვთისათვის, და მივიდნენ აარონი და ისრაელის ყველა უხუცესი პურის საჭმელად მოსეს სიმამრთან ღვთის წინაშე. +

მოსე მსაჯულებს უნიშნავს ისრაელს

13მეორე დღეს კი დაჯდა მოსე ხალხის განსასჯელად. და იდგა ხალხი მოსეს წინაშე დილიდან საღამომდე.

14და დაინახა მოსეს სიმამრმა ყველაფერი, რასაც აკეთებდა ის ხალხისთვის და უთხრა: „ამას რას უკეთებ ხალხს? რად ზიხარ შენ მარტო, მთელი ხალხი კი დგას შენთან დილიდან საღამომდე?“

15და უთხრა მოსემ თავის სიმამრს: „ხალხი ჩემთან მოდის ღვთისთვის მსჯავრის საკითხავად.

16და როცა მათ რამე საქმე აქვთ, მოდიან ჩემთან, და მეც განვსჯი დავას კაცსა და მის ახლობელს შორის, და ვაუწყებ მათ ღვთის წესსა და მის რჯულს.“

17და უთხრა მოსეს მისმა სიმამრმა: „არ არის კარგი, რასაც შენ აკეთებ.

18დაუძლურდებით შენცა და ეს ხალხიც, რომელიც შენთან არის, რადგან მძიმეა შენთვის ეს საქმე, ვერ შეძლებ მარტო შენ ამის კეთებას.

19ახლა ისმინე ჩემი ხმა: გირჩევ, და ღმერთი იყოს შენთან. იყავი ხალხის შუამავალი ღვთის წინაშე და წარუდგინე ღმერთს საქმეები. +

20და განუმარტე მათ წესები და რჯული, მიუთითე მათ გზა, რომლითაც უნდა იარონ, და საქმეები, რომელნიც უნდა აკეთონ.

21და ამოარჩიე მთელი ხალხიდან უნარიანი კაცები, ღვთისმოშიშნი, პატიოსანი კაცები, ანგარების მოძულენი, და დაუნიშნე ისინი მათ ათასისთავებად, ასისთავებად, ორმოცდაათისთავებად და ათისთავებად. +

22და განსაჯონ ხალხი ყოველ დროს. და იქნება, ყოველ დიდ საქმეს შენთან მოიტანენ, ყოველ მცირე საქმეს კი თავად განსჯიან. შენც შეგიმსუბუქდება და მათაც შენთან ერთად იტვირთონ.

23და თუ ასე გააკეთებ და ღმერთიც გიბრძანებს, მაშინ შენც გაუძლებ, და მთელი ეს ხალხიც თავის ადგილზე მივა მშვიდობით.“

24და ისმინა მოსემ თავისი სიმამრის ხმა და გააკეთა ყოველივე, რაც მან უთხრა.

25და ამოარჩია მოსემ უნარიანი კაცები მთელი ისრაელიდან და დაუნიშნა ისინი მეთაურებად ხალხს: ათასისთავებად, ასისთავებად, ორმოცდაათისთავებად და ათისთავებად. +

26და განსჯიდნენ ხალხს ყოველ დროს. დიდი საქმე მიჰქონდათ მოსესთან, ხოლო ყოველ მცირე საქმეს თავად განსჯიდნენ. +

27და გაისტუმრა მოსემ თვისი სიმამრი, და წავიდა ის თავის ქვეყანაში. +

19
უფლის გამოცხადება სინაის მთაზე

19^1ეგვიპტის ქვეყნით ისრაელის გამოსვლიდან ზუსტად სამი თვის თავზე მივიდნენ ისინი სინაის უდაბნოში.

2აიყარნენ რეფიდიმიდან და მივიდნენ სინაის უდაბნოში, და დაბანაკდა იქ ისრაელი მთის პირდაპირ. +

3და ავიდა მოსე ღმერთთან, და მოუხმო მას უფალმა მთიდან: „ასე უთხარი იაკობის სახლს და აუწყე ისრაელის ძეთ: +

4თქვენ დაინახეთ, რა დავმართე ეგვიპტელებს, როცა აგწიეთ არწივების ფრთებზე და მოგიყვანეთ ჩემთან. +

5და ახლა, თუ მოუსმენთ ჩემს ხმას და დაიცავთ ჩემს აღთქმას, ამოგარჩევთ ჩემს საკუთრებად ყველა ხალხიდან, რადგან ჩემია მთელი ქვეყანა. +

6და თქვენ იქნებით ჩემთვის მღვდელთა სამეფოდ და წმიდა ერად. აჰა, სიტყვანი, რომელთაც ეტყვი ისრაელის ძეთ!“ +

7და მივიდა მოსე და მოიწვია ხალხის უხუცესნი, და წინ დაუდო მათ ყველა ეს სიტყვა, რომელიც აღუთქვა მას უფალმა.

8და მიუგო მთელმა ხალხმა ერთად, და თქვა: „რაც თქვა უფალმა, ყველაფერს აღვასრულებთ“. და მოახსენა მოსემ ხალხის სიტყვები უფალს. +

9და უთხრა უფალმა მოსეს: „მე მოვალ შენთან ზრქელ ღრუბელში, რათა ისმინოს ხალხმა ჩემი ლაპარაკი შენთან და შენც გერწმუნონ საუკუნოდ.“ და აუწყა მოსემ ხალხის სიტყვები უფალს. +

10და უთხრა უფალმა მოსეს: „წადი ხალხთან და განწმიდე ისინი დღეს და ხვალ, და გაირეცხონ თავიანთი სამოსელი. +

11და მზად იყვნენ მესამე დღისთვის, რადგან მესამე დღეს ჩამოვა უფალი მთელი ხალხის თვალწინ სინაის მთაზე.

12და ხალხს გარშემო საზღვარი შემოუწერე და უთხარი: მოერიდეთ მთაზე ასვლას და მისი კალთის მიკარებას. ყველა, ვინც მთას შეეხება, სიკვდილით მოკვდება. +

13არ შეეხოს მას ხელი, არამედ ჩაქოლვით ჩაიქოლოს ან ისრით განიგმიროს. ვერც პირუტყვი, ვერც კაცი ცოცხალი ვერ გადარჩება. საყვირის გაბმულ ხმაზე შეეძლებათ მათ მთაზე ასვლა.

14და ჩამოვიდა მოსე მთიდან ხალხთან, და განწმიდა ხალხი და გაირეცხეს თავიანთი სამოსელი. +

15და უთხრა ხალხს: „იყავით მზად მესამე დღისთვის და ნუ მიეკარებით ცოლებს.“ +

16და მესამე დღეს, გამთენიისას, იყო გრგვინვა და ელვა და ქუფრი ღრუბელი მთაზე, და საყვირის ხმა მეტად ძლიერი. და შეძრწუნდა ბანაკში მყოფი ხალხი. +

17და გამოიყვანა მოსემ ხალხი ღვთის შესახვედრად ბანაკიდან და დადგნენ მთის ძირას. +

18ხოლო სინაის მთა ბოლავდა მთლიანად, რადგან უფალი ჩამოვიდა მასზე ცეცხლში, და მისგან ღუმლის კვამლივით ადიოდა კვამლი და ძლიერ ირყეოდა მთელი მთა. +

19და საყვირის ხმა ძლიერდებოდა მეტად. მოსე ლაპარაკობდა და ღმერთი პასუხობდა ხმით. +

20და ჩამოვიდა უფალი სინაის მთაზე, მთის წვერზე, და მოუხმო უფალმა მოსეს მთის წვერისკენ და ავიდა მოსე. +

21და უთხრა უფალმა მოსეს: „ჩადი, გააფრთხილე ხალხი, არ ამოიჭრას უფლის სახილველად, თორემ დაეცემა მათგან მრავალი. +

22და თვით მღვდლებიც, უფალთან მიახლებისას, განიწმიდონ, რომ არ შემუსროს ისინი უფალმა.“ +

23და უთხრა მოსემ უფალს: „ვერ ამოვა ხალხი სინაის მთაზე, რადგან შენ გაგვაფრთხილე და გვითხარი: ‘საზღვარი შემოწერე მთას და განწმიდე იგი.’“

24და უთხრა მას უფალმა: „წადი, ჩადი და აარონთან ერთად ამოდი, ხოლო მღვდლები და ხალხი ნუ ამოიჭრებიან უფალთან ამოსასვლელად, თორემ შემუსრავს მათ.“

25და ჩამოვიდა მოსე ხალხთან და მოუთხრო მათ.

20
ათი მცნება

20^1და თქვა ღმერთმა ყველა ეს სიტყვა: +

2„მე ვარ უფალი, შენი ღმერთი, რომელმაც გამოგიყვანე ეგვიპტის ქვეყნიდან, მონობის სახლიდან. +

3არ იყოლიო სხვა ღმერთები ჩემს გარდა. +

4არ გაიკეთო კერპი და არც რაიმე ხატება იმისა, რაც მაღლა ცაშია, რაც დაბლა მიწაზეა და რაც წყალშია, მიწის ქვემოთ. +

5თაყვანი არ სცე მათ და არც ემსახურო, რადგან მე ვარ უფალი, ღმერთი შენი, ღმერთი შურისმგებელი, რომელიც მამათა ცოდვას შვილებს მოვკითხავ, ჩემს მოძულეთა მესამე და მეოთხე თაობას, +

6და წყალობის მყოფელი ჩემს მოყვარულთა და ჩემი მცნებების დამცველთა მრავალ ათასეულ თაობებისათვის. +

7არ წარმოთქვა უფლის, შენი ღმერთის, სახელი ამაოდ, რამეთუ უფალი დაუსჯელს არ დატოვებს მას, ვინც მის სახელს ამაოდ ახსენებს. +

8დაიცავი შაბათის დღე, რათა წმიდაჰყო იგი. +

9ექვსი დღე იმუშავე და აკეთე ყველა შენი საქმე, +

10ხოლო მეშვიდე დღე უფლის, შენი ღმერთის, შაბათია. არა საქმე არ აკეთო არც შენ, არც შენმა ძემ, არც შენმა ასულმა, არც შენმა მსახურმა, არც შენმა მხევალმა, არც შენმა პირუტყვმა, არც შენმა ხიზანმა, რომელიც შენთან ცხოვრობს.

11რადგან ექვს დღეში შექმნა უფალმა ცა და მიწა, ზღვა და ყოველი, რაც მასშია, მეშვიდე დღეს კი შეისვენა. ამისათვის აკურთხა უფალმა შაბათი დღე და წმიდაჰყო იგი. +

12პატივი ეცი მამაშენსა და დედაშენს, რათა დღეგრძელი იყო მიწაზე, რომელსაც გაძლევს უფალი, შენი ღმერთი. +

13არა კლა. +

14არ იმრუშო. +

15არ იქურდო. +

16არ გამოხვიდე ცრუ მოწმედ შენი მოყვასის წინააღმდეგ. +

17არ ისურვო შენი მოყვასის სახლი, არ ისურვო შენი მოყვასის ცოლი, არც მისი მსახური, არც მისი მხევალი, არც მისი ხარი, არც მისი სახედარი და არც არაფერი, რაც შენი მოყვასისაა.“ +

მოსე ამშვიდებს ხალხს

18და ხედავდა მთელი ხალხი ჭექა-ქუხილს და ცეცხლის ალს, და საყვირის ხმას და აკვამლებულ მთას. იხილა ხალხმა და შეკრთა და დადგა მოშორებით. +

19და უთხრეს მოსეს: „გველაპარაკე შენ და მოგისმენთ, ოღონდ ღმერთი ნუ გველაპარაკება, თორემ დავიხოცებით.“ +

20და უთხრა მოსემ ხალხს: „ნუ გეშინიათ, რადგან ღმერთი მოვიდა, რომ გამოგცადოთ თქვენ, რომ მისი შიში იყოს თქვენს წინაშე, რათა არ შესცოდოთ.“ +

21და იდგა ხალხი მოშორებით, და მივიდა მოსე ნისლთან, სადაც ღმერთი იყო. +

22და უთხრა უფალმა მოსეს: „ასე უთხარი ისრაელის ძეთ: ‘თქვენ დაინახეთ, რომ ზეციდან გელაპარაკებოდით.

23არ გააკეთოთ ჩემს გვერდით სხვა ღმერთები. ვერცხლის ან ოქროს ღმერთები არ გაიკეთოთ. +

24მიწისაგან გამიკეთე სამსხვერპლო და შესწირე მასზე შენი სრულადდასაწველები და შენი სამშვიდობო მსხვერპლები, შენი წვრილფეხა და შენი მსხვილფეხა საქონელი; ყოველ ადგილზე, სადაც დავადგენ ჩემი სახელის ხსენებას, მე მოვალ შენთან და გაკურთხებ. +

25და თუ ქვის სამსხვერპლოს გამიკეთებ, არ ააშენო იგი გათლილი ქვით, რადგან როგორც კი კვერს მოუღერებ, წაბილწავ მას. +

26და ნუ ახვალ საფეხურებით ჩემს სამსხვერპლოზე, რათა არ გამოჩნდეს შენი სიშიშვლე მასზე.’ +

21

დადგენილებანი მსახურთა შესახებ

21^1და აჰა, კანონები, რომლებსაც წარუდგენ მათ:

2თუ ებრაელ მსახურს იყიდი, ექვსი წელი გემსახუროს და მეშვიდე წელს გათავისუფლდეს უსასყიდლოდ. +

3თუ იგი მარტო მოვიდა, მარტო წავიდეს; თუ ცოლიანია, წავიდეს მასთან ერთად მისი ცოლიც.

4თუ მისი ბატონი შერთავს მას ცოლს, რომელიც მას ვაჟებს ან ასულებს გაუჩენს, მაშინ ცოლი და ბავშვები მისი ბატონისაა, და თავად წავიდეს მარტო. +

5ხოლო თუ მსახური იტყვის: ‘მიყვარს ჩემი ბატონი, ჩემი ცოლი და ჩემი შვილები, არ მინდა თავისუფლება,’ +

6მაშინ მიიყვანოს იგი მისმა ბატონმა მსაჯულთა წინაშე და მიაყენოს იგი კარის წირთხლთან და გაუხვრიტოს მისმა ბატონმა ყური სადგისით, და მისი მსახური იქნება საუკუნოდ. +

7და თუ გაყიდის კაცი თავის ასულს მხევლად, იგი ისე ვერ გავა, როგორც მონა გადის.

8და თუ იგი თვალში არ მოუვიდა მის ბატონს, და არ ირთავს, მისცეს მას გამოსყიდვის ნება. უფლება არა აქვს მას უცხო ხალხს მიჰყიდოს, რადგან თავად უღალატა მას.

9ხოლო თუ დანიშნავს მას თავის ვაჟზე, მაშინ როგორც ასულს, ისე მოექცეს. +

10თუ თვითონ სხვას შეირთავს, მაშინ მას საზრდო, სამოსელი და თანაცხოვრება არ მოაკლოს.

11თუ ამ სამ რამეს არ გაუკეთებს, წავა იგი გამოუსყიდველად, ვერცხლის გარეშე.

ადამიანის დაზიანების შესახებ

12თუ ვინმე კაცს დაჰკრავს და კაცი მოკვდება, თავადაც სიკვდილით უნდა მოკვდეს. +

13ხოლო თუ მას ბოროტი განზრახვა არ ჰქონია, არამედ ღმერთმა ჩააგდო მის ხელში, მაშინ დაგინიშნავ ადგილს, სადაც უნდა გადაიხვეწოს. +

14და თუ ვინმე ბოროტი განზრახვით მოკლავს თავის მოყვასს მზაკვრულად, მაშინ ჩემი სამსხვერპლოდანაც კი აიყვანეთ იგი მოსაკვდინებლად. +

15ვინც თავის მამას ან თავის დედას გაარტყამს, სიკვდილით უნდა მოკვდეს.

16ვინც მოიპარავს ადამიანს და გაყიდის მას, ან აღმოაჩნდება მის ხელში, სიკვდილით უნდა მოკვდეს.

17თავისი მამისა და თავისი დედის ავად მაგინებელი სიკვდილით უნდა მოკვდეს. +

18თუ კაცები ერთმანეთს წაეჩხუბებიან და ერთი მეორეს ქვას ან მუშტს დაჰკრავს, და თუ კაცი არ მოკვდება და ლოგინად ჩავარდება,

19თუ ადგება იგი და ივლის გარეთ ყავარჯნით, მაშინ მცემელი უდანაშაულოა, მხოლოდ მისი მოცდენისათვის უნდა გადაუხადოს და სავსებით განკურნოს იგი. +

20და თუ გალახოს კაცმა თავისი მსახური ან თავისი მხევალი ჯოხით და მოკვდეს იგი მისი ხელით, მაშინ შური იძიე მისგან. +

21მაგრამ თუ მან ერთი ან ორი დღე იცოცხლა, მაშინ მასზე შური აღარ იძიოთ, რადგან იგი მისი ვერცხლია.

22თუ კაცები ჩხუბის დროს ორსულ ქალს დაჰკრავენ და ქალი ნაადრევად იმშობიარებს, მაგრამ უბედურება არ მოუვა, მაშინ ის უნდა დაჯარიმდეს, რასაც მას დააკისრებს იმ ქალის ქმარი, და გადაიხადოს მსაჯულთა თანდასწრებით.

23ხოლო თუ უბედურება დატრიალდა, მაშინ მიეცი: სიცოცხლე სიცოცხლის წილ, +

24თვალი თვალის წილ, კბილი კბილის წილ, ხელი ხელის წილ, ფეხი ფეხის წილ.

25დაწვა დაწვის წილ, წყლული წყლულის წილ, ჭრილობა ჭრილობის წილ.

26და თუ კაცმა თვალში ჩაარტყას თავის მსახურს ან თავის მხევალს და დაუზიანოს იგი, უნდა გაათავისუფლოს იგი მისი თვალის წილ.

27და თუ კბილს ჩაუმტვრევს თავის მსახურს ან თავის მხევალს, გაათავისუფლოს იგი მისი კბილის წილ.

28და თუ ხარმა ურქინოს კაცს ან დედაკაცს და მოკლას იგი, ჩაქოლვით ჩაიქოლოს ხარი და არ იჭამოს მისი ხორცი. ხოლო პატრონი ხარისა უდანაშაულოა. +

29მაგრამ თუ ხარი მორქენალი იყო გუშინ და გუშინწინ, მისი პატრონი კი გაფრთხილებული იყო, მაგრამ არ დაამწყვდია იგი და მოკლა ამ ხარმა კაცი ან დედაკაცი, მაშინ ხარი ჩაიქოლოს და მისი პატრონიც მოკვდეს.

30თუ გამოსასყიდი დაეკისრება მას, გაიღოს საურავი თავისი სიცოცხლისათვის, როგორც დაეკისრება.

31თუ ვაჟს ურქინოს ან ასულს ურქინოს, იმავე კანონით მოექეცით მას.

32თუ მსახურს ურქინოს ხარმა, ან მხევალს, ოცდაათი ვერცხლი მისცეს მის ბატონს, ხარი კი ჩაიქოლოს.

33და თუ ვინმე კაცმა ორმოს თავი გადახადოს, ან ამოთხაროს კაცმა ორმო და არ დახუროს, და შიგ ხარი ან სახედარი ჩავარდეს,

34ორმოს პატრონმა ვერცხლით აუნაზღაუროს პატრონს, მკვდარი კი მისი იყოს.

35და თუ ვინმეს ხარი მისი მოყვასის ხარს ურქენს და მოკლავს, გაყიდონ ცოცხალი ხარი და ვერცხლი შუაზე გაიყონ, და მოკლულიც გაიყონ.

36ხოლო თუ ცნობილი იყო, რომ ხარი მორქენალი იყო გუშინ და გუშინწინ, და არ დაამწყვდია მისმა პატრონმა, გადახდით გადაიხდის ხარის წილ, მოკლული კი მისი იყოს.“

22
ქურდობისა და საზღაურის შესახებ

22^1(37) „თუ ვინმემ მოიპაროს ხარი ან კრავი და დაკლას ან გაყიდოს, ხუთი მსხვილფეხა საქონელი უნდა გადაიხადოს ხარის წილ, და ოთხი წვრილფეხა საქონელი კრავის წილ. +

2(1) თუ სახლის გამოთხრაზე წაასწრებენ ქურდს და სცემენ ისე, რომ მოკვდება, მაშინ ეს სისხლი არ მოეკითხება.

3(2) მაგრამ თუ მზემ მოუსწრო მას, სისხლი მოეკითხება. გადახდით გადაიხადოს ქურდმა და, თუ არა აქვს გადასახდელი, გაყიდონ იგი ქურდობისთვის.

4(3) თუ მოპარული ცოცხლად აღმოაჩნდება ხელში, ხარი იქნება, სახედარი თუ ცხვარი, ერთიორად უნდა გადაიხადოს.

5(4) თუ ვინმემ წაახდინოს მდელო ან ვენახი და გაუშვას თავისი საქონელი, და მოაძოვოს სხვისი მდელო, თავის საუკეთესო მდელოთაგან და საუკეთესო ვენახებიდან უნდა უზღოს.

6(5) თუ ცეცხლი გამოვარდეს, ეკალს მოედოს და გადაწვას ზვინი ან თავთავი ან მდელო, უნდა გადაიხადოს ხანძრის გამჩაღებელმა.

7(6) თუ ვინმემ თავის მოყვასს ფული ან ჭურჭელი მიაბაროს და ეს მოპარულ იქნეს იმ კაცის სახლიდან, თუ აღმოჩნდება ქურდი, მან ერთიორად გადაიხადოს.

8(7) ხოლო თუ არ აღმოჩნდება ქურდი, ეახლოს სახლის პატრონი მსაჯულებს და დაიფიცოს, რომ არ წასცდენია ხელი თავისი მოყვასის ქონებაზე. +

9(8) ბრალდების ყოველგვარი მიზეზის გამო: ხარისა და სახედრის შესახებ, კრავისა და სამოსლის შესახებ, ყოველგვარი დანაკარგის შესახებ, რომელზეც ვინმე იტყვის, ჩემი არისო, მსაჯულებამდე მივიდეს ორივეს საქმე. ვისაც მსაჯულები გაამტყუნებენ, ის გადაუხდის ერთიორად თავის მოყვასს.

10(9) თუ ვინმე მიაბარებს თავის მოყვასს სახედარს, ხარს ან კრავს და რაიმე საქონელს, და თუ ის მოკვდა ან დაშავდა, ან მოიტაცეს და მნახველი არავინ იქნა,

11(10) უფლის წინაშე ფიცი იყოს ორივეს შორის, რომ არ წასცდენია ხელი თავისი მოყვასის საკუთრებაზე. და მიიღოს ეს პატრონმა და იგი არ გადაიხდის.

12(11) ხოლო თუ მოპარავენ მას, გადაუხადოს მის პატრონს. +

13(12) თუ მას მხეცი დაგლეჯით დაგლეჯს, წარმოადგინოს დაგლეჯილი დასამოწმებლად, და არ გადაიხდის.

14(13) და თუ ვინმემ ითხოვოს თავისი მოყვასისგან პირუტყვი და ის დაშავდეს ან მოკვდეს, და მისი პატრონი იქ არ იყოს, გადახდით გადაიხადოს,

15(14) მაგრამ თუ მისი პატრონი იქ იყო, არ გადაიხდის. თუ ქირის კაცია, ქირიდან გამოექვითება.

სხვადასხვა საზღაური

16(15) თუ ვინმემ შეაცდინოს ქალწული, რომელიც დანიშნული არაა, და დაწვეს მასთან, მაშინ ურვადით უნდა შეირთოს ცოლად. +

17(16) თუ ქალიშვილის მამა უარზე დადგეს და მას არ მიათხოვოს, ვერცხლი მიუწონოს ამ კაცმა, როგორც ქალწულობის ურვადი.

18(17) ჯადოქარს ნუ აცოცხლებ. +

19(18) ყველა, ვინც დაწვება პირუტყვთან, სიკვდილით მოკვდეს.

20(19) ვინც ერთი უფლის გარდა სხვა ღმერთებს შესწიროს მსხვერპლი, უნდა განადგურდეს. +

21(20) ხიზანს ნუ დაჩაგრავ და ნუ შეავიწროვებ, რადგან ხიზნები იყავით თქვენც ეგვიპტის ქვეყანაში. +

აღთქმებისა და შესაწირების შესახებ

22(21) არ დაჩაგრო ქვრივი და ობოლი. +

23(22) თუ ჩაგვრით დაჩაგრავ, შემომღაღადებენ ისინი და სმენით მოვისმენ მათ ღაღადისს,

24(23) და აინთება ჩემი რისხვა, და მოგკლავთ თქვენ მახვილით, და დაქვრივდებიან თქვენი ცოლები და დაობლდებიან თქვენი შვილები.

25(24) თუ ვერცხლს ასესხებ ვინმეს ჩემი ხალხიდან, შენთან მყოფ ღარიბ-ღატაკს, ნუ შეავიწროვებ მას და ნუ დააკისრებ ვახშის გადახდას. +

26(25) თუ გირაოდ აიღებ შენი მოყვასის მოსასხამს, მზის ჩასვლამდე დაუბრუნე მას, +

27(26) რადგან ის ერთადერთი საფარველია მისი. იგი მისი სხეულის მოსასხამია, რითი დაწვეს? და იქნება, როცა შემომღაღადებს, მე მოვისმენ, რადგან მოწყალე ვარ.

28(27) ღმერთს ნუ დაგმობ და შენი ხალხის მთავარს ნუ დასწყევლი. +

29(28) შენი კალოს პირველნაყოფი და შენი საწნახლის პირველდაწურული არ დამიგვიანო. პირმშო შენს ძეთაგან მე მომეცი. +

30(29) ეგევე გააკეთე შენს ხარზე და შენს ცხვარზე. შვიდი დღე იყოს თავის დედასთან, ხოლო მერვე დღეს მომეცი მე.

31(30) წმიდა ხალხი უნდა იყოთ ჩემთვის: ხორცი, მინდორში ნამხეცავი, არ ჭამოთ, ძაღლს მიუგდეთ.“ +

23

სხვადასხვა აკრძალვები

23^1„ნუ დაყრი ცრუ ხმებს; ხელს ნუ მისცემ უკეთურს, რათა ბოროტების მოწმე არ გახდე. +

2ნუ აჰყვები უმრავლესობას ბოროტებაში და ნუ გამოეხმაურები დავას, რათა უმრავლესობისკენ არ გადაიხარო და არ გაამრუდო სამართალი.

3და გლახაკს ნუ ესარჩლები მის დავაში. +

4თუ შეეყარო შენი მტრის ხარს ან სახედარს, გზადაბნეულს, დაბრუნებით დაუბრუნე მას. +

5თუ დაინახო შენი მოძულის სახედარი დავრდომილი თავის ტვირთქვეშ, ნუ მიატოვებ მას: ტვირთი ჩამოხსენი მასთან ერთად.

6ნუ გაამრუდებ სამართალს შენი ღარიბის დავაში. +

7სიცრუეს განშორდი და უდანაშაულო და მართალ კაცს ნუ მოკლავ, რადგან არ გავამართლებ დამნაშავეს.

8და ქრთამს ნუ აიღებ, რადგან ქრთამი აბრმავებს თვალხილულებს და აუკუღმართებს მართალთა სიტყვებს. +

9და ხიზანს ნუ შეავიწროებ. თქვენ იცით ხიზნის სული, რადგან ხიზნები იყავით თქვენ ეგვიპტის ქვეყანაში. +

10ექვსი წელი თესე შენი მიწა და აიღე ნაყოფი მისი, +

11ხოლო მეშვიდე წელს მიატოვეთ, ნუ შეეხებით მას, რათა შენი ხალხის ღარიბ-ღატაკებმა ჭამონ და ნარჩენით გამოიკვებნენ ველური ცხოველები. ასევე მოექეცი შენს ვენახსა და ზეთისხილს.

12ექვსი დღე აკეთე შენი საქმე, და მეშვიდე დღეს დაისვენე, რათა დაისვენოს შენმა ხარმა და შენმა სახედარმა, და სული მოითქვას შენი მხევლის ძემ და ხიზანმა. +

13ყველაფერი, რაც მე გითხარით, დაიცავით, და სხვა ღმერთების სახელი არ ახსენოთ, ბაგეებზე არ გაიკაროთ. +

სამი დღესასწაული

14სამგზის იდღესასწაულე ჩემთვის წელიწადში.

15დღესასწაული უფუარობისა დაიცავი: შვიდი დღე ჭამე ხმიადი, როგორც გიბრძანე, აბიბის თვის დაწესებულ ჟამს, რადგან ამ დროს გამოხვედი შენ ეგვიპტიდან. და ნუ გამოჩნდებიან ჩემს წინაშე ხელცარიელნი. +

16და დაიცავი დღესასწაული შენი შრომის პირველნაყოფთა მკისა, რაც ყანაში დაგითესავს; აგრეთვე დღესასწაული კრეფისა წელიწადის დამლევს, როცა აკრეფ შენს ნაშრომს ყანიდან. +

17წელიწადში სამჯერ გამოცხადდეს ყოველი შენი მამაკაცი უფალი ღმერთის წინაშე. +

18საფუარიანთან ერთად ნუ შესწირავ ჩემი შესაწირავის სისხლს, ნურც ჩემი სადღესასწაულო ქონი დარჩება დილამდე.

19შენი მიწის პირველნაყოფი მიიტანე უფლის, შენი ღმერთის სახლში. ნუ მოხარშავ თიკანს თავისი დედის რძეში. +

მტრებისადმი დამოკიდებულებაზე

20აჰა, მე წაგიმძღვარებ ანგელოზს შენს დასაცავად გზაზე და შენს მისაყვანად იმ ადგილზე, რომელიც მე გავამზადე. +

21იფრთხილე მის წინაშე და ისმინე მისი ხმა, ნუ აუჯანყდები მას, რადგან ის არ მოგიტევებთ თქვენს ცოდვას, რადგან მასშია ჩემი სახელი. +

22თუ სმენით მოუსმენ მის ხმას და ყველაფერს გააკეთებ, რასაც გეუბნები, მაშინ ვუმტრობ შენს მტერს და შევავიწროვებ შენს შემავიწროვებელს. +

23რადგან წაგიძღვება ჩემი ანგელოზი და მიგიყვანს ამორეველებთან, ხეთელებთან, ფერიზელებთან, ქანაანელებთან, ხიველებთან და იებუსეველებთან, და შევმუსრავ მათ. +

24თაყვანი არ სცე მათ ღმერთებს და არ ემსახურო მათ, და არ მოიქცე მათი საქმისამებრ, არამედ ნგრევით დაანგრიე ისინი და შემუსვრით შემუსრე მათი ძეგლები. +

25და ემსახურეთ უფალს, თქვენს ღმერთს, და ის აკურთხებს შენს პურს და შენს წყალს, და განვაშორებ ავადმყოფობას შენგან. +

26არ იქნება მუცელმოწყვეტილი ან ბერწი დედაკაცი შენს მიწაზე. შენს დღეთა რიცხვს აღვავსებ. +

27წინ წაგიმძღვარებ ჩემს შიშისზარს. და ძრწოლას მოვგვრი ყოველ ხალხს, რომელთანაც შენ მიხვალ. და მოვაქცევ ყოველი შენი მტრის ზურგს შენსკენ; +

28და წინ წაგიმძღვარებ კრაზანებს და გარეკავენ ხიველებს, ქანაანელებს და ხეთელებს შენგან. +

29არ გავრეკავ მათ შენგან ერთი წლის განმავლობაში, რომ არ მოოხრდეს ქვეყანა და არ მოგეძალნენ ველური მხეცები.

30თანდათანობით გავრეკავ მათ შენგან, ვიდრე მოშენდებოდე და დაიმკვიდრებდე ამ ქვეყანას.

31და გავავლებ შენს საზღვარს მეწამული ზღვიდან ფილისტიმელთა ზღვამდე, და უდაბნოდან მდინარემდე, რადგან მოგცემთ ხელში ამ ქვეყნის მცხოვრებთ, და შენ გარეკავ მათ შენგან. +

32ნუ შეკრავ კავშირს ნურც მათთან, ნურც მათ ღმერთებთან. +

33არ იცხოვრონ მათ შენს ქვეყანაში, რომ არ შეგაცდინონ ჩემს წინაშე. თუ მოემსახურები მათ ღმერთებს, ეს მახე იქნება შენთვის.“ +

24

მოსე და უხუცესები მსხვერპლს სწირავენ

24^1და მოსეს უთხრა: „ამოდით უფალთან შენ და აარონი, ნადაბი და აბიჰუ, და ისრაელის სამოცდაათი უხუცესი, და თაყვანი მეცით შორიდან. +

2და მარტო მოსე მიეახლოს უფალს და ისინი არ მიეახლონ, და ხალხი არ ამოყვეს მას.“

3და მივიდა მოსე და მოუთხრო ხალხს ყოველი სიტყვა უფლისა და ყოველი მისი რჯულდება. და მიუგო მთელმა ხალხმა ერთხმად: „ყოველ სიტყვას, რომელიც წარმოთქვა უფალმა, შევასრულებთ.“ +

4და დაწერა მოსემ ყოველი სიტყვა უფლისა, და ადგა დილაადრიანად, და ააშენა სამსხვერპლო მთის ძირას და თორმეტი სვეტი ისრაელის თორმეტი ტომის რიცხვისამებრ. +

5და წარავლინა მოსემ ჭაბუკი ისრაელის ძენი და აღუვლინეს სრულადდასაწველნი, და დაკლეს მოზვრები სამშვიდობო მსხვერპლად უფლისათვის. +

6აიღო მოსემ ნახევარი სისხლი და ჩაასხა თასებში, და ნახევრით აპკურა სამსხვერპლოს.

7და აიღო აღთქმის წიგნი, და წაიკითხა ხალხის გასაგონად, და მათ თქვეს: „ყოველივეს, რაც უფალმა თქვა, გავაკეთებთ და ვიქნებით მორჩილნი.“

8და აიღო მოსემ სისხლი და აპკურა ხალხს და თქვა: „აჰა, სისხლი აღთქმისა, რომელიც დაგიდოთ უფალმა თქვენ, ყველა ამ სიტყვისამებრ.“ +

9და ავიდნენ მოსე და აარონი, ნადაბი და, აბიჰუ, და ისრაელის სამოცდაათი უხუცესი.

10და მათ იხილეს ღმერთი ისრაელისა; და იყო მის ფეხთა ქვეშ რაღაც მსგავსი საფირონის ქვაფენილისა და ზეცასავით სუფთა. +

11ისრაელის ძეთაგან რჩეულებზე არ გაუწვდია ხელი: მათ იხილეს ღმერთი და ჭამეს და სვეს. +

მოსე ადის მთაზე

12და უთხრა უფალმა მოსეს: „ამოდი ჩემთან მთაზე და იყავი იქ. და მოგცემ შენ ქვის დაფებს, და რჯულსა და მცნებას, მათ დასამოძღვრად რომ დავწერე.“

13და ადგნენ მოსე და იესო, მსახური მისი, და წავიდა მოსე ღვთის მთაზე.

14და უთხრა უხუცესებს: დაგველოდეთ ჩვენ აქ, ვიდრე დავბრუნდებით თქვენთან. და აჰა, აარონი და ხური თქვენთან არიან. ვისაც საქმე ექნება, მივიდეს მათთან.“ +

15და ავიდა მოსე მთაზე და დაფარა მთა ღრუბელმა. +

16და დაივანა უფლის დიდებამ სინაის მთაზე და ფარავდა ღრუბელი მას ექვს დღეს. და მოუხმო მან მოსეს მეშვიდე დღეს შუაგულ ღრუბლიდან. +

17და სახე უფლის დიდებისა ისრაელიანთა თვალში იყო, როგორც ცეცხლი მოგიზგიზე მთის მწვერვალზე. +

18და შევიდა მოსე შუაგულ ღრუბელში, და ავიდა მთაზე. და იყო მოსე მთაზე ორმოცი დღე და ორმოცი ღამე. +

25

უფალი უბრძანებს მოსეს

სამსხვერპლოს აგებას

25^1და უთხრა უფალმა მოსეს:

2„უთხარი ისრაელის ძეთ, რომ ამიკრიფონ შესაწირავი. ყოველი კაცისგან, ვისაც გული ეტყვის, ამიკრიფეთ შესაწირავი.

3და ესაა შესაწირავი, რასაც აკრეფთ მათგან: ოქრო, ვერცხლი და სპილენძი,

4და ცისფერი, ძოწეული და ჭიაფერი, სელი და თხისური,

5და ცხვრის ტყავები წითელი და მაჩვისა და აკაციის ხე,

6და გასანათებელი ზეთი, სურნელებანი საცხებელი ზეთისთვის და საკმევლისათვის.

7ქვები სარდიონი და ქვები ჩასასმელი ეფოდისთვის და სამკერდულისათვის.

8და გამიკეთონ მე საწმიდარი და დავივანებ მათ შორის.

9ყოველივე, როგორც მე გიჩვენებ შენ სავანის ნიმუშად ყოველი მისი ჭურჭლის ნიმუშად, ეგრე გააკეთე. +

10და გააკეთეთ კიდობანი აკაციის ხეთაგან: ორნახევარი წყრთა იყოს მისი სიგრძე და ერთნახევარი წყრთა მისი სიგანე, და ერთნახევარი წყრთა მისი სიმაღლე.

11და მოჭედე იგი წმიდა ოქროთი. შიგნიდან და გარედან მოჭედე იგი. და გაუკეთე ზემოთ ოქროს გვირგვინი ირგვლივ.

12და ჩამოასხი მისთვის ოთხი რგოლი ოქროსი, და მიამაგრე ოთხ ქვედა კუთხეზე: ორი რგოლი მის ერთ მხარეს და ორი რგოლი მის მეორე მხარეს.

13და გააკეთე კეტები აკაციის ხისაგან, და მოჭედე ისინი ოქროთი.

14და გაუყარე კეტები რგოლებში კიდობნის გვერდებზე, რათა ატაროთ კიდობანი მათი საშუალებით.

15კიდობნის რგოლებში კეტები უნდა იყოს, არ მოსცილდეს მას.

16და ჩადევით კიდობანში მოწმობა, რომელსაც მოგცემ შენ. +

17და გააკეთე თავსარქველი წმიდა ოქროსი: ორნახევარი წყრთა იყოს მისი სიგრძე, და ერთნახევარი წყრთა მისი სიგანე. +

18და გააკეთე ორი ქერუბიმი: ოქროთი ჭედურად. თავსარქველთან დასხით ქერუბიმები მის ორივე კიდეზე.

19და დასვი ერთი ქერუბიმი ერთ კიდეზე და ერთი ქერუბიმი – მეორე კიდეზე. დასხით ქერუბიმები თავსარქვლის ორივე კიდეზე.

20და იქნებიან ქერუბიმები ფრთაგაშლილნი ზემოთკენ, და დაფარავენ თავიანთი ფრთებით თავსარქველს. პირისახეები ერთმანეთისკენ ექნებათ. თავსარქვლისაკენ იქნება ქერუბიმების პირისახეები. +

21და დააფარე თავსარქველი კიდობანს ზევიდან. და ჩადევი კიდობანში მოწმობა, რომელსაც მე მოგცემ. +

22და გამოგეცხადები შენ იქ და დაგელაპარაკები თავსარქველს ზემოდან, ორი ქერუბიმის შუაგულიდან, რომელნიც მოწმობის კიდობანზეა, ყოველივეზე რასაც გამცნებ შენ ისრაელის ძეთათვის. +

23და გააკეთე ტაბლა აკაციის ხისაგან. ორი წყრთა იყოს მისი სიგრძე და წყრთა მისი სიგანე, და ერთნახევარი წყრთა მისი სიმაღლე. +

24და მოჭედე იგი წმიდა ოქროთი, და გაუკეთე მას ოქროს გვირგვინი ირგვლივ.

25და გაუკეთე მას ჩარჩო ირგვლივ ხელისგულის სიმაღლის, და გაუკეთე ოქროს გვირგვინი მის ჩარჩოს ირგვლივ.

26და გაუკეთე მას ოქროს ოთხი რგოლი, და მიამაგრე რგოლები ოთხ კუთხეზე მის ოთხ ფეხთან.

27ჩარჩოსთან იყოს რგოლები სათავსებით კეტებისთვის, მაგიდის სატარებლად.

28და გააკეთე კეტები აკაციის ხისაგან, და მოჭედე ისინი ოქროთი, რათა მათი მეშვეობით ატაროთ ტაბლა.

29და გააკეთე მისი ლანგრები და მისი თასები, და მისი ჯამები, და მისი ტოლჩები საღვრელისთვის, წმიდა ოქროსაგან გააკეთე ისინი.

30და დებდე ამ ტაბლაზე საწინაშეო პურს ჩემს წინაშე მუდამ. +

31და გააკეთე სასანთლე წმიდა ოქროსაგან. ჭედური გაკეთდეს სასანთლე, მისი შვერილი და მისი ტოტი, მისი თასები, მისი კვირტები და მისი ყვავილები მისგანვე უნდა იყოს. +

32და ექვსი ტოტი გამოდიოდეს მისი გვერდებიდან: სამი ტოტი სასანთლისა მისი ერთი გვერდიდან და სამი ტოტი სასანთლისა მისი მეორე გვერდიდან.

33სამი ნუშისებრი თასი ერთ ტოტზე, კვირტი და ყვავილი. ასევე ექვს ტოტზე, რომელნიც გამოდიან სასანთლიდან. +

34და თვით სასანთლეზე – ოთხი ნუშისებრი თასი, მისი კვირტები და მისი ყვავილები.

35და მისი კვირტი ორი ტოტის ქვეშ, და კიდევ ერთი კვირტი მისი ორი ტოტის ქვეშ, სასანთლიდან გამომავალი ექვსი ტოტისათვის.

36მათი კვირტები და მათი ტოტები იქნება მისგანვე, მთლიანად ერთი ჭედურობით, წმიდა ოქროთი.

37და გააკეთე შვიდი კანდელი მისი და აანთე მისი კანდელები, რათა ანათებდეს მის წინ. +

38და მისი მაშები, და მისი აქანდაზები იყოს წმიდა ოქროსი.

39ერთი ტალანტი წმიდა ოქროსგან გაკეთდეს იგი მთელ ამ ჭურჭელთან ერთად.

40იცოდე, გააკეთე იმ ნიმუშის მიხედვით, რომელიც გიჩვენე მთაზე. +

26
სავანე

26^1და გააკეთე სავანე გრეხილი ბისონის, ცისფერი, ძოწეული და ჭიაფერი ქსოვილის ათი გადასაფარებლისაგან. და ქერუბიმები გაუკეთე ოსტატური ნამუშევრით. +

2თითოეული გადასაფარებელის სიგრძე იყოს ოცდარვა წყრთა, ხოლო სიგანე თითოეული გადასაფარებლისა – ოთხი წყრთა. ერთი ზომა ყოველი გადასაფარებლისთვის.

3ხუთი გადასაფარებელი იქნება შეერთებული ურთიერთთან და კიდევ ხუთი გადასაფარებელი იქნება შეერთებული ურთიერთთან.

4და გააკეთე ცისფერი მარყუჟი ერთი გადასაფარებლის კიდეზე, რომელიც ბოლოში აერთებს ორივე ნახევარს. და აგრეთვე გააკეთე ბოლო გადასაფარებლის კიდეზე, რომელიც აერთიებს ორივე ნახევარს.

5ორმოცდაათი მარყუჟი გაუკეთე იმ გადასაფარებლის კიდეს, რომელიც სხვებს უერთდება. მარყუჟები უნდა შეესაბამებოდნენ ურთიერთს.

6და გააკეთე ორმოცდაათი დუგმა ოქროსი, და შეაერთე გადასაფარებლები ურთიერთთან დუგმებით, და ერთიანი იქნება სავანე.

7და გააკეთე გადასაფარებელი თხისურისგან, სავანის დასაფარად. თერთმეტი ასეთი გადასაფარებელი გააკეთე. +

8სიგრძე ერთი გადასაფარებლისა იყოს ოცდაათი წყრთა, ხოლო სიგანე – ოთხი წყრთა: ერთი ზომა იყოს თერთმეტივე გადასაფარებლისათვის.

9და შეაერთე ხუთი გადასაფარებელი ცალკე და ექვსი გადასაფარებელი ცალკე, და ორად მოკეცე მეექვსე გადასაფარებელი კარვის წინ.

10და გააკეთე ორმოცდაათი მარყუჟი ერთი გადასაფარებლის ბოლო კიდეზე შესაერთებლად, და ორმოცდაათი მარყუჟი მეორე გადასაფარებლის კიდეზე მასთან შესაერთებლად. +

11და გააკეთე სპილენძის ორმოცდაათი დუგმა და გაუყარე დუგმები მარყუჟებში, და შეაერთე სავანე, და ერთი იქნება. +

12და ჩამოშვებული ნამეტი სავანის გადასაფარებლიდან, გადასაფარებლის ნამეტობის ნახევარი, გადაიჭიმოს სავანის უკანა მხარეს.

13და ნამეტი სავანის გადასაფარებლის სიგრძიდან, ერთი წყრთა ერთი მხრიდან, გადაიჭიმოს სავანის გვერდებზე აქეთა და იქითა მხრიდან, მის დასაფარავად.

14და გააკეთე საფარველი კარვისათვის წითელი ვერძის ტყავისა და ზევიდან მაჩვის ტყავისა.

15და გააკეთე ძელები სავანისათვის აკაციის ხისაგან. +

16ათი წყრთა იყოს სიგრძე ძელისა და წყრთანახევარი იყოს სიგანე თითოეული ძელისა.

17ორ-ორი რიკი თითოეული ძელისათვის, ერთიმეორეზე მიერთებული. ეგრე გააკეთე სავანის ყოველი ძელისათვის.

18და გააკეთე ძელები სავანისათვის: ოცი ძელი ნეგების მხარისაკენ, სამხრეთისაკენ.

19და ვერცხლის ორმოცი კვარცხლბეკი გააკეთე ოცი ძელის ქვეშ: ორი კვარცხლბეკი ერთი ძელის ქვეშ მისი ორი რიკისთვის და ორი კვარცხლბეკი სხვა ძელის ქვეშ მისი ორი რიკისთვის.

20და სავანის მეორე გვერდისათვის, ჩრდილოეთის მხარისაკენ – ოცი ძელი.

21და მათი ვერცხლის ორმოცი კვარცხლბეკი: ორ-ორი კვარცხლბეკი თითო ძელის ქვეშ.

22და სავანის უკანა მხარისათვის, დასავლეთით, გააკეთე ექვსი ძელი.

23და ორი ძელი გააკეთე სავანის კუთხეებისთვის, უკანა მხარეს.

24და იყოს ისინი შეკრული ქვევიდან, და ერთად იყოს შეკრული ზემოთ, ერთ რგოლთან. ასე უნდა იყოს ორთავესათვის: ორივე კუთხისათვის იყოს ისინი.

25და იყოს რვა ძელი და მათი კვარცხლბეკი ვერცხლისა – თექვსმეტი კვარცხლბეკი: ორი კვარცხლბეკი ერთი ძელის ქვეშ და ორი კვარცხლბეკი მეორე ძელის ქვეშ.

26და გააკეთე ძელაკები აკაციის ხისგან: ხუთი – სავანის ერთი გვერდის ძელებისათვის.

27და ხუთი ძელაკი სავანის მეორე მხარის ძელებისათვის, და ხუთი ძელაკი სავანის უკანა მხარის ძელებისათვის, დასავლეთით.

28და შუა ძელაკი ძელების შუაგულში გასაყრელად – ერთი ბოლოდან მეორემდე.

29და მოავარაყე ძელები ოქროთი, და მათი რგოლები, ძელაკების გასაყრელები გააკეთე ოქროსი, და ძელაკებიც ოქროთი მოავარაყე.

30და ააგე სავანე იმ წესით, რომელიც გიჩვენე მთაზე.

31და გააკეთე ფარდა ცისფერი, და ძოწეული და ჭიაფერი ქსოვილებისა, და გრეხილი ბისონისა. ოსტატური ნაკეთობით გააკეთონ იგი, ქერუბიმებით.

32და ჩამოკიდე იგი ოქროთი მოპირკეთებულ აკაციის ოთხ სვეტზე, ოქროსი იყოს მათი დუგმები, ვერცხლის ოთხ კვარცხლბეკზე,

33და მიაბნიე ფარდა დუგმებს, და შეიტანე იქ, ფარდის მიღმა, მოწმობის კიდობანი. და ფარდა გამოჰყოფს თქვენთვის წმიდას წმიდათა წმიდისაგან. +

34და დაახურე თავსარქვეველი მოწმობის კიდობანს წმიდათა წმიდაში. +

35და დადგი ტაბლა ფარდის გარეთ და სასანთლე ტაბლის პირისპირ სავანის მხარეს, სამხრეთისაკენ, და დადგი ტაბლა ჩრდილოეთით. +

36და გააკეთე ფარდა სავანის შესასვლელთან ცისფერი, ძოწეული და ჭიაფერი ქსოვილისა, და გრეხილი ბისონისა, მქარგავის ნამუშევარი. და გააკეთე ფარდისათვის ხუთი სვეტი აკაციისა და მოავარაყე ისინი ოქროთი. და მათი დუგმები ოქროსი იყოს; და ჩამოასხი მათთვის სპილენძის ხუთი კვარცხლბეკი.

27
სამსხვერპლო

27^1და გააკეთე სამსხვერპლო აკაციის ხისაგან ხუთი წყრთა სიგრძისა და ხუთი წყრთა სიგანისა. ოთხკუთხედი იყოს სამსხვერპლო, სამი წყრთის სიმაღლისა. +

2და გაუკეთე მას რქები მის ოთხივ კუთხეზე. მისგანვე იყოს მისი რქები და მოჭედე იგი სპილენძით. +

3და გაუკეთე მას ქოთნები ფერფლის ჩასაყრელად, და მისი ნიჩბები, და მისი სასხურებელნი, და მისი ჩანგლები, და მისი აქანდაზები, ყოველი მისი ჭურჭელი სპილენძისგან გააკეთე.

4და გაუკეთე მას ცხაური ბადისებრი ნაკეთობისა სპილენძისაგან, და ბადეზე გაუკეთე ოთხი რგოლი სპილენძისა მის ოთხ კიდეზე.

5და დადევი იგი სამსხვერპლოს წრიული შვერილის ქვეშ. ქვევიდან ბადე სამსხვერპლოს ნახევრამდე იყოს.

6და გაუკეთე კეტები სამსხვერპლოს, კეტები აკაციის ხისა და მოჭედე ისინი სპილენძით.

7გაეყაროს მისი კეტები რგოლებში და იყოს კეტები სამსხვერპლოს ორივე გვერდზე, მის სატარებლად.

8ღრუიანი გააკეთე იგი ფიცრებით. როგორც გიჩვენე შენ მთაზე, ეგრე გააკეთონ.

9და მოაწყვე სავანის ეზო სამხრეთის მხრისაკენ, ნეგებისაკენ. ფარდები ეზოსათვის გრეხილი ბისონისა, ასი წყრთის სიგრძისა ერთ მხარეზე. +

10და სვეტები მისი ოცი და მათი კვარცხლბეკები ოცი, სპილენძისგან. სვეტების დუგმები და მათი რკალები ვერცხლისა.

11და აგრეთვე ჩრდილოეთის მხარის გასწვრივ, ასი წყრთის სიგრძის ფარდები. და სვეტები მისი – ოცი, და მათი კვარცხლბეკები – ოცი, სპილენძისა. და სვეტების დუგმები და მათი რკალები, ვერცხლისა.

12და ეზოს სიგანეზე დასავლეთით – ფარდები ორმოცდაათი წყრთისა. მათი ათი სვეტი და ათი კვარცხლბეკი.

13და ეზოს სიგანეზე აღმოსავლეთით, მზის აღმოსავლისკენ – ორმოცდაათი წყრთა,

14და თხუთმეტი წყრთა ფარდები ერთი მხარისათვის მათი სამი სვეტითა და მათი სამი კვარცხლბეკით.

15და მეორე მხარისათვის – თხუთმეტი ფარდა სამი სვეტითა და სამი კვარცხლბეკით.

16და ეზოს ბჭისათვის ფარდა – ოცი წყრთა, ცისფერი, ძოწეული და ჭიაფერი ქსოვილებისა და დაგრეხილი ბისონისა, მქარგავის ნაკეთობით. ოთხი სვეტი და ოთხი კვარცხლბეკი. +

17ეზოს ყოველი სვეტი ირგვლივ შეერთებული იყოს ვერცხლის რკალებით. მათი დუგმები ვერცხლის იყოს, და მათი კვარცხლბეკები – სპილენძისა.

18ეზოს სიგრძე ასი წყრთაა და სიგანე – ორმოცდაათი ორმოცდაათზე. სიმაღლე ხუთი წყრთაა, გრეხილი ბისონისა, მათი კვარცხლბეკნი – სპილენძისა.

19სავანის ყველა ჭურჭელი ყოველი მისი სამსახურისთვის და ყველა მისი პალო და ეზოს პალო – სპილენძისა.

20უბრძანე ისრაელის ძეთ მოგიტანონ სუფთად გამოხდილი ზეთისხილის ზეთი გასანათებლად, რათა მუდამ ენთოს ლამპარი. +

21საკრებულო კარავში ფარდის გარეთ, რომელიც მოწმობის კიდობნის წინაა, ენთოთ იგი აარონსა და მის ძეთ მწუხრიდან დილამდე, უფლის წინაშე. ეს საუკუნო წესია მათი თაობებისათვის ისრაელის ძეთაგან. +

28
აარონისა და მის ძეთა დანიშვნა მღვდლებად

28^1და მიიახლოვე აარონი, შენი ძმა, და მისი ძენი მასთან ერთად, ისრაელის ძეთაგან, რათა მღვდლობა გამიწიოს, აარონი და ნადაბი, აბიჰუ, ელეაზარი და ითამარი, ძენი აარონისა. +

2და დაუმზადე წმიდა სამოსელი აარონს, შენს ძმას, დიდებისათვის და დასამშვენებლად. +

3და ელაპარაკე ყველა გულბრძენს, რომელნიც მე ავავსე სიბრძნის სულით, რომ დაუმზადონ სამოსელი აარონს მის საკურთხებლად, რათა მღვდლობა გამიწიოს. +

4და აჰა, სამოსელნი, რომელნიც მათ უნდა დაამზადონ: სამკერდული, ეფოდი, წამოსასხამი და ნაქსოვი კვართი, დოლბანდი და სარტყელი. და დაამზადონ სამოსელი აარონს, შენს ძმას, და მის ძეთ, რათა მღვდლობა გამიწიოს.

5და აიღონ ოქრო, ცისფერი და ძოწეული და ჭიაფერი მატყლი და ბისონი.

6და დაამზადონ ეფოდი ოქროსაგან, ცისფერი და ძოწეული, ჭიაფერი და გრეხილი ბისონისა, ოსტატური ნაკეთობით.

7ორი შემკვრელი სამხრე ექნება მას მის ორი-ვე კიდეზე, რათა დამაგრებული იყოს.

8და სარტყელი ეფოდისა, რომელიც მასზეა, იყოს ისეთივე ნაკეთობისა, ოქროსაგან, ცისფერი და ძოწეული, ჭიაფერი და გრეხილი ბისონისგან.

9და აიღე სარდიონის ორი ქვა, და ამოკვეთე მათზე ისრაელის ძეთა სახელები.

10ექვსი ამ სახელთაგან ერთ ქვაზე და დანარჩენი ექვსი სახელი მეორე ქვაზე, მათი წარმომავლობის მიხედვით.

11ქვაზე ამომკვეთელის ნაკეთობით, საბეჭდავის ტვიფარივით ამოტვიფრე ორივე ქვაზე ისრაელის ძეთა სახელები. ბუდეები ოქროს მოჭედილობით გააკეთე.

12და მოათავსე ორი ქვა ეფოდის სამხრეებზე – ისრაელის ძეთა სამახსოვრო ქვები, და აარონმა ატაროს მათი სახელები უფლის წინაშე თავის ორივე მხარზე, მათ სამახსოვროდ.

13და გააკეთე ბუდეები ოქროსაგან.

14ორი ძეწკვი წმიდა ოქროსაგან, გრეხილი გააკეთე ისინი, წნული ნაკეთობით, და მიამაგრე წნული ძეწკვები ბუდეებს.

15და დაამზადე განკითხვის სამკერდული ოსტატური ნაკეთობით. ისეთივე ნაკეთობით დაამზადე, როგორც ეფოდია. ოქროსაგან, ცისფერი და ძოწეული და ჭიაფერი და გრეხილი ბისონისგან დაამზადე იგი.

16ოთხკუთხედი იყოს იგი, ორკეცი, მტკაველი მისი სიგრძე და მტკაველი მისი სიგანე.

17და ჩასვი მასში ჩასასმელი ქვები; ქვების ოთხი მწკრივი: ლალისა, ტოპაზისა და ბივრილისა – ერთი მწკრივი. +

18და მეორე მწკრივი: ზურმუხტისა, საფირონისა და ალმასისა.

19და მესამე მწკრივი: იაგუნდისა, აქატისა და ამეთვისტოსი.

20და მეოთხე მწკრივი: ქრიზოლითისა, სარდიონისა, იასპისა. ოქროს ბუდეში უნდა ჩაისვას ისინი.

21ქვები თორმეტი იყოს ისრაელის ძეთა სახელების მიხედვით. საბეჭდავის ტვიფარივით უნდა იყოს, და თითოეული თავისი სახელით უნდა იყოს თორმეტი ტომისათვის.

22და გააკეთე სამკერდულზე გრეხილი ძეწკვები, წნულად გაკეთებული, წმიდა ოქროთი.

23და გააკეთე სამკერდულზე ოქროს ორი რგოლი, და მიამაგრე ეს ორი რგოლი სამკერდულის ორ კიდეზე.

24და ჩასვი ოქროს წნული ორივე რგოლში სამკერდულის კიდეებზე.

25და ორივე წნულის ორივე კიდე მიამაგრე ორივე ბუდეზე, და მიამაგრე ეფოდის სამხრეებზე, მის წინა მხარეს. +

26და გააკეთე ორი რგოლი ოქროსი და მიამაგრე ისინი სამკერდულის ორივე კიდეზე, მის არშიაზე, რომელიც ეფოდის შიგნითაა.

27და გააკეთე ოქროს ორი რგოლი და მიამაგრე ისინი ეფოდის ორივე სამხრეზე ქვევიდან, მისი წინამხრიდან, მისი შეერთების ადგილთან, ეფოდის სარტყელზე.

28და მიამაგრონ სამკერდული მისი რგოლებით ეფოდის რგოლებს ცისფერი ზონრით, რათა იგი იყოს ეფოდის სარტყელზე და არ მოსცილდეს სამკერდული ეფოდს.

29და ატაროს აარონმა ისრაელის ძეთა სახელები განკითხვის სამკერდულზე, თავის გულზე, წმიდაში შესვლისას, მუდმივ სამახსოვროდ უფლის წინაშე.

30და ჩასვი განკითხვის სამკერდულში ურიმი და თუმიმი. და იქნება ისინი აარონის გულზე მისი მისვლისას უფლის წინაშე; და ატაროს აარონმა ისრაელის ძეთა სამართალი თავის გულზე უფლის წინაშე მარადის. +

31და დაამზადე მოსასხამი ეფოდისათვის მთლად ცისფერი.

32და იყოს ჭრილი მის შუაში თავისათვის. არშია ჰქონდეს მის ჭრილს ირგვლივ, მქსოველის ნაკეთი, ჯავშნის ჭრილივით ჰქონდეს მას, რომ არ გაიხეს.

33და გაუკეთე კალთებზე ბროწეულები ცისფერი, ძოწეული და ჭიაფერი მის კალთებზე ირგვლივ. და ოქროს ეჟვნები შეაბი მათ შორის, ირგვლივ.

34ოქროს ეჟვანი და ბროწეული, ოქროს ეჟვანი და ბროწეული სამოსლის კალთებზე, ირგვლივ.

35და იგი იყოს აარონზე მსახურებისთვის, რათა ისმოდეს მისი ხმა მისი შესვლისას წმიდაში უფლის წინაშე, და მისი გამოსვლისას, რომ არ მოკვდეს.

36და გააკეთე გვირგვინი წმიდა ოქროსი, და ამოკვეთე მასზე საბეჭდავის ტვიფარივით: ‘სიწმიდე უფლისა.’

37და მიამაგრე იგი ცისფერი ზონრით, და იყოს იგი დოლბანდზე, დოლბანდის წინა მხარეს იყოს იგი.

38და იყოს ის აარონის შუბლზე, და იტვირთოს აარონმა ნაკლი შესაწირავთა, რომლებსაც შესწირავენ ისრაელის ძენი, ყოველი მათი წმიდა საბოძვარისთვის, და იყოს იგი მის შუბლზე მუდამ, რათა სასურველი იყოს ისინი უფლის წინაშე.

39და მოქსოვე კვართი ბისონისა, და სარტყელი გაუკეთე, მქარგავის ნაკეთი.

40დაუმზადე აარონის ძეთ კვართი და გაუკეთე მათ სარტყელნი, და თავსამკაულნი გაუკეთე მათ სადიდებლად და დასამშვენებლად.

41და შემოსე მათით აარონი, შენი ძმა, მისი ძენი მასთან ერთად, და სცხე მათ, და აუვსე მათ ხელი, და აკურთხე ისინი, რომ მღვდლობა გამიწიონ. +

42და დაუმზადე მათ სელის შარვალი, დასაფარავად სხეულის სიშიშვლისა. წელიდან წვივამდე რომ სწვდებოდეს.

43და იქონიონ ისინი აარონმა და მისმა ძეებმა საკრებულო კარავში შესვლისას ან სამსხვერპლოსთან მიახლებისას წმიდაში მსახურებისათვის, რათა ცოდვა არ დაედოთ და არ დაიხოცნენ. ეს საუკუნო წესია მისთვის და მის შთამომავალთათვის მის შემდეგ.

29
აარონისა და მისი ძეების კურთხევა მღვდლობისათვის

29^1ეს არის, რაც უნდა გაუკეთო შენ მათ, რათა აკურთხო ისინი ჩემთვის მღვდლობის გასაწევად: აიყვანე ერთი მოზვერი და ორი უმანკო ვერძი. +

2და აიღე ხმიადები და უფუარი კვერები, ხორბლის წმიდა ფქვილისაგან, ზეთწაცხებული. გამტკიცული ფქვილისგან გააკეთე ისინი.

3და მოათავსე ისინი ერთ კალათაში, და მიიტანე ისინი კალათით. და აგრეთვე მოზვერი და ორი ვერძი.

4აარონი და მისი ძენი მიაახლე საკრებულო კარვის კარს და განბანე ისინი წყლით. +

5და აიღე შესამოსელნი და შემოსე აარონი კვართით და წამოსასხამით, ეფოდით და სამკერდულით, და შემოარტყი მას სარტყელი ეფოდისა.

6და დაახურე დოლბანდი თავზე, და მიამაგრე წმიდის გვირგვინი დოლბანდზე.

7და აიღე საცხებელი ზეთი, და დაასხი მას თავზე, და სცხე მას.

8და მიაახლე მისი ძენი და შემოსე ისინი კვართებით.

9და შემოარტყი მათ სარტყელი, აარონს და მის ძეებს, და დაახურე მათ დოლბანდები, და იყოს მღვდლობა საუკუნო წესად. და აუვსებ ხელს აარონს და მის ძეთ. +

10და მიიყვანე მოზვერი საკრებულო კარავთან, და დაასხან აარონმა და მისმა ძეებმა თავიანთი ხელები მოზვერს თავზე. +

11და დაკალი მოზვერი უფლის წინაშე საკრებულო კარვის შესასვლელთან.

12და აიღე მოზვრის სისხლიდან, და წასცხე თითით სამსხვერპლოს რქებს. მთელი სისხლი კი დაღვარე სამსხვერპლოს საძირკველთან.

13და აიღე მთელი ქონი, რომელიც აკრავს შიგნეულს, და ღვიძლის ქონი, ორივე თირკმელი მათივე ქონითურთ, და აკმიე სამსხვერპლოზე. +

14ხოლო მოზვრის ხორცი და მისი ტყავი და მისი სიბინძურე დაწვი ცეცხლში ბანაკის გარეთ. ცოდვის მსხვერპლია იგი. +

15და აიყვანე ერთი ვერძი, და დაასხან აარონმა და მისმა ძეებმა ხელები ვერძს თავზე. +

16და დაკალი ვერძი, და აიღე მისი სისხლი, და მოაპკურე სამსხვერპლოს ირგვლივ. +

17და ვერძი დაჭერი ნაწილებად და გარეცხე მისი შიგნეული და მისი კანჭები, და დაადე ისინი მის გაკვეთილ ნაწილებს და მის თავს.

18და აკმიე მთელი ვერძი სამსხვერპლოზე. ეს სრულადდასაწველი მსხვერპლია უფლისა, კეთილსურნელებაა, საცეცხლო მსხვერპლია იგი უფლისათვის.

19და აიყვანე მეორე ვერძი, და დაასხან აარონმა და მისმა ძეებმა ხელები ვერძის თავს. +

20და დაკალი ვერძი, და აიღე მისი სისხლი, და სცხე აარონის მარჯვენა ყურის ბიბილოს და მის ძეთა მარჯვენა ყურის ბიბილოს, და მათი მარჯვენა ხელის ცერს და მათი მარჯვენა ფეხის ცერს. და მოაპკურე სისხლი სამსხვერპლოს, ირგვლივ.

21და აიღე სისხლი, რომელიც სამსხვერპლოზეა, და საცხებელი ზეთი და მოასხურე აარონსა და მის შესამოსელს, და მის ძეებსა და მის ძეთა სამოსელს მასთან ერთად. და განიწმიდება იგი და მისი შესამოსელნი, და მის ძეთა შესამოსელნი მასთან ერთად. +

22და აიღე ვერძისგან ქონი და დუმა, და ქონი, რომელიც აკრავს შიგნეულს, და ღვიძლის ქონი, და ორივე თირკმელი, და ქონი, რომელიც მათზეა, და მარჯვენა კანჭი, რადგან ეს ვერძი ხელავსებისაა, +

23და ერთი მთელი პური, და ერთი ზეთიანი ნამცხვარი, და ერთი კვერი ხმიადების კალათიდან, რომელიც უფლის წინაშეა.

24და დაუწყვე ყოველივე აარონს ხელისგულებზე და მის ძეთ ხელისგულებზე, და შეარხიე ისინი შესარხეველ შესაწირავად უფლის წინაშე. +

25და აიღე ისინი მათ ხელთაგან, და აკმიე სამსხვერპლოზე სრულადდასაწველად, კეთილსურნელებად უფლის წინაშე. იგი საცეცხლო მსხვერპლია უფლისა.

26და აიღე ხელავსების ვერძის მკერდი, რომელიც აარონისაა, და შეარხიე იგი შესარხეველ შესაწირავად უფლის წინაშე. და ეს იქნება შენი წილი. +

27და განწმიდე მკერდი შესარხეველი შესაწირავისა და კანჭი აღსამართავი შესაწირავისა, რომელიც შერხეულ და აღმართულ იქნა ხელთავსების ვერძისაგან, რომელიც აარონისაა და, რომელიც მისი ძეებისაა.

28და ეს იყოს აარონისა და მისი ძეებისათვის საუკუნო წესად ისრაელის ძეთაგან, რადგან ეს აღსამართავი შესაწირავია და აღსამართავი შესაწირავი უნდა იყოს ისრაელის ძეთაგან მათი სამშვიდობო მსხვერპლებიდან მათი აღსამართავი შესაწირავი უფლისათვის. +

29და წმიდა შესამოსელი, რომელიც აარონისაა, დარჩეს მის ძეებს მის შემდგომ, რათა მასში მიიღონ ცხება და ხელის ავსება.

30შვიდი დღე ემოსოს იგი მღვდელს, ვინც მის ნაცვლად იქნება მის ძეთაგან, რომელიც შევა საკრებულო კარავში წმიდაში მსახურებისთვის.

31ხელთავსების ვერძი აიყვანე და მოხარშე მისი ხორცი წმიდა ადგილზე.

32და ჭამონ აარონმა და მისმა ძეებმა ხორცი ვერძისა და პური, რომელიც კალათშია, საკრებულო კარვის შესასვლელთან. +

33და ჭამონ ის, რომლითაც მიღებული აქვთ მათ გამოსყიდვა ხელავსებისათვის და კურთხევისათვის. უცხომ არ ჭამოს იგი, რადან წმიდაა იგი.

34და თუ დარჩება ხელავსების ხორცისაგან და პურისაგან დილამდე, მაშინ დაწვი მონარჩენი ცეცხლში. აღარ იჭამოს, რადგან წმიდაა იგი.

35და ყველაფერი ისე გაუკეთე აარონსა და მის ძეებს, როგორც გამცნე შენ: შვიდ დღეში აუვსე მათ ხელი.

36და მოზვერი ცოდვის შესაწირავისა შესწირე ყოველდღე გამოსასყიდად და განწმიდე სამსხვერპლო შენი გამოსყიდვისას მასზე, და სცხე მას, რათა განწმიდო იგი.

37შვიდ დღეს ასრულებდე გამოსყიდვას სამსხვერპლოსთვის და განწმედდე მას. და იქნება სამსხვერპლო წმიდათაწმიდა. ყველა, ვინც შეეხება სამსხვერპლოს, განიწმიდება.

38აი რას შესწირავ სამსხვერპლოზე: ორ ერთწლიან კრავს ყოველდღე, მუდმივად. +

39ერთი კრავი შესწირე დილით, ხოლო მეორე კრავი შესწირე საღამოთი, +

40და მეათედი ეფა, გამტკიცული ფქვილი, მეოთხედ ჰინ გამოხდილ ზეთში შერეული, და მეოთხედი ჰინი ღვინო საღვრელად ერთი კრავისთვის.

41მეორე კრავი შესწირე მწუხრის ჟამს, მსგავსად დილის შესაწირავისა, და ასეთივე საღვრელით შესწირე იგი, კეთილსურნელებად, საცეცხლო შესაწირავად უფალს.

42ეს სრულადდასაწველი მუდმივად იყოს თქვენს თაობებში საკრებულო კარვის შესასვლელთან უფლის წინაშე, სადაც გამოგეცხადებით თქვენ, რათა გელაპარაკო.

უფლის აღთქმა

ისრაელის ძეთა შორის დავანებაზე

43და იქ გამოვეცხადები ისრაელის ძეთ და განიწმიდება კარავი ჩემი დიდებით. +

44და განვწმედ საკრებულო კარავს და სამსხვერპლოს, და აარონს და მის ძეებსაც განვწმედ, რათა მღვდლობა გამიწიონ.

45და დავივანებ ისრაელის ძეთა შორის და ვიქნები მათი ღმერთი. +

46და შეიცნობენ, რომ მე ვარ უფალი, ღმერთი მათი, რომელმაც გამოვიყვანე ისინი ეგვიპტის ქვეყნიდან, რათა დავივანო მათ შორის. მე ვარ უფალი, მათი ღმერთი.

30

ბრძანება საკმევლის სამსხვერპლოზე

30^1და გააკეთე სამსხვერპლო საკმევლის საკმევად. აკაციის ხეებისგან გააკეთე იგი.

2იყოს მისი სიგრძე წყრთა და წყრთა – მისი სიგანე. ოთხკუთხედი იყოს და ორი წყრთა სიმაღლით. მისგანვე იყოს მისი რქები.

3და მოავარაყე იგი წმიდა ოქროთი, მისი სახურავი და მისი კედლები ირგვლივ, და მისი რქები. და გაუკეთე მას ოქროს გვირგვინი ირგვლივ. +

4ორი ოქროს რგოლი გაუკეთე გვირგვინის ქვემოთ, მის ორთავე გვერდზე. და იქნება ისინი კეტების გასაყრელად, რათა ატარონ იგი მისი მეშვეობით.

5და გააკეთე კეტები აკაციის ხეებისაგან და მოავარაყე ისინი ოქროთი.

6და მოათავსე ფარდის წინ, რომელიც მოწმობის კიდობანზეა, თავსარქვლის პირისპირ, რომელიც მოწმობაზეა, სადაც მე გამოგეცხადები შენ.

7და მოაკმევს მასზე აარონი კეთილსურნელების საკმეველს. დილდილობით, კანდელთა დამზადების ჟამს აკმიოს იგი. +

8და რაჟამს აანთებს აარონი კანდელებს მწუხრის ჟამს, აკმიოს იგი. ეს მუდმივი საკმეველია უფლის წინაშე თქვენს თაობებში.

9არ მიიტანოთ მასზე რაიმე სხვა საკმეველი, არც სრულადდასაწველი და არც ძღვენი, და საღვრელს ნუ დაღვრით მასზე. +

10და შეასრულებს გამოსყიდვას აარონი მის რქებზე წელიწადში ერთხელ. ცოდვის გამოსასყიდი სისხლით წელიწადში ერთხელ გამოისყიდის მასზე თქვენს თაობებში. წმიდათა წმიდაა იგი უფლისათვის.“ +

გამოსასყიდის დადგენა

საკრებულო კარვის სამსახურისათვის

11და უთხრა უფალმა მოსეს:

12„როცა ჩაატარებ ისრაელის ძეთა საყოველთაო აღრიცხვას მათ დასათვლელად, მაშინ მისცეს თითოეულმა გამოსასყიდი თავისი სულისა უფალს მათი აღრიცხვისას, და არ გაჩნდება მათში ჭირი მათი აღრიცხვისას. +

13ყველამ, ვინც გაივლის აღრიცხვას, გაიღოს ნახევარი შეკელი საწმიდარის შეკელისა, რომელიც იწონის ოც გერას: ნახევარშეკელი შესაწირავია უფლისა. +

14ყველამ ვინც გაივლის აღრიცხვას, ოცი წლიდან და ზემოთ, მისცეს შესაწირავი უფალს.

15მდიდარმა არ გადაამეტოს და ღარიბმა არ დააკლოს ნახევარ შეკელს: უნდა მისცეს შესაწირავი უფალს, თქვენს სულთა გამოსასყიდად. +

16და აიღე გამოსასყიდი ვერცხლი ისრაელის ძეთაგან, და მიეცი ის საკრებულო კარვის სამსახურისათვის. და ეს იქნება ისრაელის ძეთათვის სამახსოვროდ უფლის წინაშე თქვენს სულთა გამოსასყიდად“.

17და უთხრა უფალმა მოსეს:

18„გააკეთე სპილენძის საბანელი და მისი სპილენძის კვარცხლბეკი. და დადგი იგი საკრებულო კარავსა და სამსხვერპლოს შორის, და ჩაასხი შიგ წყალი. +

19და აარონმა და მისმა ძეებმა დაიბანონ მასში ხელები და ფეხები.

20საკრებულო კარავში შესვლისას დაიბანონ წყლით, რათა არ დაიხოცონ, ანდა, როცა მივლენ სამსხვერპლოსთან მსახურებისთვის, უფლის საცეცხლო შესაწირავის საკმევად.

21და დაიბანონ ხელები და ფეხები, რათა არ დაიხოცონ. და იყოს მათთვის საუკუნო წესად, მისთვის და მისი შთამომავლობისთვის მათ თაობებში“.

22და უთხრა უფალმა მოსეს:

23„აიღე შენთვის საუკეთესო სურნელებანი: სუფთა მური ხუთასი შეკელი და სურნელოვანი დარიჩინი მისი ნახევარი – ორას ორმოცდაათი, და სურნელოვანი ლერწამი – ორას ორმოცდაათი. +

24კასია საწმიდრის ხუთასი შეკელისა და ერთი ჰინი ზეთი ზეთისხილისა.

25და გააკეთე მისგან წმიდა ზეთი, ნელსაცხებელი, მენელსაცხებლის ხელოვნებით შეზავებული. წმიდა ზეთი იქნება იგი.

26და სცხე იგი საკრებულო კარავს და მოწმობის კიდობანს,

27და ტაბლას და ყოველ მის ჭურჭელს, და სასანთლეს და ყოველ მის ჭურჭელს, და საკმევლის სამსხვერპლოს,

28და სრულადდასაწველთა სამსხვერპლოს და ყოველ მის ჭურჭელს, და საბანელს და მის კვარცხლბეკს.

29და განწმიდე ისინი და ყველა გახდება წმიდათა წმიდა. ვინც მას ხელს შეახებს, განიწმიდება.

30და სცხე აარონსა და მის ძეებს, და განწმიდე ისინი, რათა მღვდლობა გამიწიონ. +

31ისრაელის ძეთ კი უთხარი, რომ ეს იქნება ჩემთვის წმიდა საცხებელი ზეთი თქვენს თაობებში.

32ადამიანის სხეულს არ მოეცხოს, და მის მსგავს ნაზავს ნუ გააკეთებთ. წმიდაა იგი, სიწმიდე იყოს თქვენთვის.

33ვინც შეაზავოს მისი მსგავსი და ვინც სცხოს იგი უცხოს, მოიკვეთოს თვისი ერისაგან“.

34და უთხრა უფალმა მოსეს: „აიღე შენთვის სურნელებანი: შტახსი, ონიქსი, ხელბანა. სურნელებანი და წმიდა გუნდრუკი უნდა თანასწორად იყოს.

35და გააკეთე მათგან საკმევლის ნაზავი, ნელსაცხებელი მენელსაცხებლის ხელოვნებით ქმნილი, მარილნარევი, სუფთა, წმიდა. +

36და დანაყე წვრილად, და დადე მოწმობის წინ საკრებულო კარავში, სადაც გამოგეცხადები შენ. წმიდათა წმიდა იყოს ეს თქვენთვის.

37საკმეველს, რომელსაც შენ გააკეთებ ამ ნაზავით, ნუ გაიკეთებთ თქვენთვის. წმიდად გქონდეს იგი შენთან უფლისათვის.

38ვინც გააკეთებს მის მსგავსს საყნოსავად, მოიკვეთოს თვისი ერიდან“.

31

უფალი ნიშნავს ბეცალელსა და აჰოლიაბს სამუშაოთა შესასრულებლად

31^1და უთხრა უფალმა მოსეს:

2„აჰა, მე მოვუხმე სახელით ბეცალელს, ძეს ხურისა, ძისა ურისა, იუდას ტომიდან. +

3და ავავსე იგი ღვთის სულით, სიბრძნით, გონებით, ცოდნითა და ყოველგვარი ხელოვნებით, +

4ოსტატობით რომ შეძლოს ოქროზე, ვერცხლსა და სპილენძზე მუშაობა.

5მოსაოჭველი ქვების გათლა და ხეზე კვეთა, რათა შეასრულოს ყოველგვარი ხელოვნება.

6და აჰა, მე მივეცი მას აჰოლიაბი, ძე ახისამაქისა, დანის ტომიდან, და ყოველი ბრძენის გულს მივეცი მე სიბრძნე. და მათ გააკეთონ ყოველი, რაც მე გიბრძანე შენ: +

7საკრებულო კარავი და კიდობანი მოწმობისა და თავსარქველი, რომელიც მასზეა, და ყოველი ჭურჭელი კარვისა. +

8და ტაბლა, და მისი ჭურჭელნი და წმიდა სასანთლე მთელი მისი ხელსაწყოებით, და სამსხვერპლო საკმევლისა.

9და სამსხვერპლო სრულადდასაწველისა მთელი მისი ხელსაწყოებით, და საბანელი და მისი კვარცხლბეკი.

10და სამსახურებელი შესამოსელნი, და წმიდა სამოსელნი აარონ მღვდლის და მის ძეთა შესამოსელნი მღვდლობის გასაწევად.

11და ზეთი და საკმეველი კეთილსურნელებათაგან წმიდისათვის. როგორც მე გიბრძანე, ყველაფერი ისე გააკეთონ.“

სამუშაოთა აკრძალვა შაბათს

12და უთხრა უფალმა მოსეს:

13„უთხარი ისრაელის ძეთ ასე: ‘ჩემი შაბათები დაიცავით კარგად, იგი ნიშანია ჩემსა და თქვენს შორის თქვენს თაობებში, რათა იცოდეთ, რომ მე ვარ უფალი, თქვენი განმწმედელი. +

14და დაიცავით შაბათი, რადგან წმიდაა ის თქვენთვის: მისი შემბილწველი სიკვდილით მოკვდეს, რადგან ყველა, ვინც გააკეთებს ამ დღეს საქმეს, მოიკვეთება ის სული თვისი ერის წიაღიდან. +

15ექვსი დღე აკეთონ საქმე, ხოლო მეშვიდე დღე, შაბათი, დასვენებაა უფლისა, წმიდაა უფლისათვის. ყოველი, ვინც საქმეს გააკეთებს შაბათს, სიკვდილით მოკვდეს. +

16და დაიცვან ისრაელის ძეთ შაბათი, რათა იზეიმონ შაბათი მათ თაობებში საუკუნო აღთქმად.

17და ჩემს შორის და ისრაელის ძეთა შორის ნიშანია იგი საუკუნოდ, რადგან ექვს დღეში შექმნა უფალმა ცა და მიწა, და მეშვიდე დღეს იუქმა და დაისვენა.’“ +

18და მისცა მან მოსეს, რაჟამს დაასრულა ლაპარაკი მასთან სინაის მთაზე, ორი დაფა მოწმობისა, ქვის დაფები, დაწერილი ღვთის თითით. +

32

ოქროს ხბო

32^1და როცა დაინახა ხალხმა, რომ აყოვნებს მოსე მთიდან ჩამოსვლას, შეიკრიბა აარონთან, და უთხრა მას: „ადექ, გაგვიკეთე ჩვენ ღმერთი, რომელიც ჩვენი წინამძღოლი იქნება, რადგან იმ კაცს, მოსეს, რომელმაც ამოგვიყვანა ჩვენ ეგვიპტის ქვეყნიდან, არ ვიცით, რა შეემთხვა.“ +

2და უთხრა მათ აარონმა: „ჩამოხსენით ოქროს საყურეები, რომელნიც თქვენს ცოლთა, ძეთა და ასულთა ყურებზეა, და მოიტანეთ ჩემთან.“

3და ჩამოიხსნა მთელმა ხალხმა ოქროს საყურეები ყურთაგან, და მიუტანეს აარონს. +

4და აიღო მათი ხელიდან და გააკეთა მისგან ჩამოსხმული ხბო, და გამოკვეთა იგი საჭრეთლით, და მათ თქვეს: „ესაა ღმერთი შენი, ისრაელო, რომელმაც ამოგიყვანა შენ ეგვიპტის ქვეყნიდან“. +

5და როცა დაინახა აარონმა ეს, ააშენა სამსხვერპლო მის წინაშე, და თქვა აარონმა: „უფლის დღესასწაულია ხვალ“.

6და ადგნენ დილაადრიანად მეორე დღეს, და მოიტანეს სრულადდასაწველნი, და მიიყვანეს სამშვიდობო მსხვერპლები. და დასხდა ხალხი საჭმელად და სასმელად. და შემდეგ ადგნენ სალაღობოდ. +

მოსეს განრისხება და ლევიანთა ერთგულება

7და უთხრა უფალმა მოსეს: „აბა, ჩადი, რადგან გაირყვნა შენი ხალხი, რომელიც გამოიყვანე ეგვიპტის ქვეყნიდან. +

8მალე გადაუხვიეს გზიდან, რომელიც მე ვამცნე მათ: გაიკეთეს ჩამოსხმული ხბო და თაყვანი სცეს მას, და შესწირეს მას მსხვერპლი, და თქვეს: ‘ესაა ღმერთი შენი, ისრაელო, რომელმაც ამოგიყვანა შენ ეგვიპტის ქვეყნიდან’“. +

9და უთხრა უფალმა მოსეს: „ვხედავ მე ამ ხალხს და ქედფიცხელი ხალხია იგი.

10ახლა მიმიშვი, რათა აღეგზნოს ჩემი რისხვა მათზე და მოვსპო ისინი, შემდეგ კი გაქცევ შენ დიდ ხალხად“. +

11და ევედრა მოსე უფალს, თავის ღმერთს, და უთხრა: „რად უნდა აღეგზნოს შენი რისხვა შენს ხალხზე, რომელიც გამოიყვანე ეგვიპტის ქვეყნიდან დიდი ძალითა და ძლიერი ხელით? +

12რად უნდა თქვან ეგვიპტელებმა ასე: ‘ბოროტი განზრახვით გამოიყვანა ისინი, მთებში დასახოცად და მიწის პირისაგან აღსაგველად?’ გააბრუნე შენი რისხვის აღგზნება და გადაიფიქრე ბოროტება შენი ხალხის მიმართ. +

13გაიხსენე აბრაამი, ისაკი და ისრაელი, შენი მსახურნი, რომელთაც შეჰფიცე შენი თავით და უთხარი მათ: ‘გავამრავლებ თქვენს თესლს ცის ვარსკვლავებივით და მთელს ამ ქვეყანას, რომელზეც მე ვთქვი, მივცემ თქვენს თესლს და დაიმკვიდრებენ საუკუნოდ.’“ +

14და გადაიფიქრა უფალმა ბოროტების გაკეთება, რომელზეც თქვა, რომ დაატეხდა თავის ხალხს.

15და მობრუნდა, და ჩავიდა მოსე მთიდან. და ორი ქვის დაფა მოწმობისა ეჭირა ხელში, ორივე მხარეს ნაწერი დაფები: აქეთაც და იქითაც დაწერილი.

16და ეს დაფები ღვთის ნაკეთები იყო, და წარწერაც ღვთის ამოკვეთილი იყო. +

17და მოესმა იესოს ხმა მშფოთვარე ხალხისა, და უთხრა მოსეს: „ბრძოლის ხმაა ბანაკში“. +

18და უთხრა მოსემ: „არ არის გამარჯვების ყიჟინის ხმა და არც დამარცხების გმინვის ხმაა: ხმა ლხინისა მესმის მე.“

19და როცა მიუახლოვდა ბანაკს და იხილა ხბო და როკვა, აღეგზნო მოსეს რისხვა, და მოისროლა მან ხელიდან დაფები, და დაამსხვრია ისინი მთის ძირას. +

20და აიღო ხბო, რომელიც მათ გააკეთეს, და დაწვა ცეცხლში და მტვრად აქცია და მოფანტა წყლის ზედაპირზე და ასვა იგი ისრაელის ძეთ.

21და უთხრა მოსემ აარონს: „რა გაგიკეთა ამ ხალხმა, ასეთი დიდი ცოდვა რომ მოაწიე მასზე?“

22და უთხრა აარონმა; „ნუ აღეგზნება ჩემი ბატონის რისხვა: შენ იცნობ ამ ხალხს, რომ ბოროტია იგი.

23მითხრეს: ‘გააკეთე ჩვენთვის ღმერთი, რომელიც წაგვიძღვება წინ, რადგან იმ კაცს, მოსეს, რომელმაც გამოგვიყვანა ეგვიპტის ქვეყნიდან, არ ვიცით რა შეემთხვა.’

24და მე ვუთხარი მათ, ვისაც აქვს ოქრო, ჩამოიხსნას, და მე მომცეს-მეთქი. და ჩავაგდე იგი ცეცხლში და გამოვიდა ეს ხბო.“

25და იხილა მოსემ ხალხი, რომ თავაშვებულია იგი, რადგან თავი ააშვებინა მას აარონმა და მასხარად ასაგდები გახდა მტერთა წინაშე.

26და დადგა მოსე ბანაკის ბჭესთან, და თქვა: „ვინც უფლისაა, ჩემსკენ!“ და შეიკრიბა მასთან ლევის ყველა ძე. +

27და უთხრა მათ: „ასე თქვა უფალმა, ისრაელის ღმერთმა: ‘ყველამ თავისი მახვილი შეიბას გვერდზე, გაიარეთ და დაბრუნდით ბჭიდან ბჭემდე, და მოკლას თითოეულმა თავისი ძმა, და თითოეულმა თავისი მეგობარი და თითოეულმა თავისი ნათესავი.’“ +

28და გააკეთეს ლევის ძეთ მოსეს სიტყვისამებრ და დაეცა ხალხიდან იმ დღეს სამი ათასამდე კაცი:

29და უთხრა მათ მოსემ: „ხელები აივსეთ დღეს უფლისათვის, რადგან თითოეულმა თავის ძეზე და ძმაზე აღმართა ხელი და მოგენიჭებათ თქვენ დღეს კურთხევა.“ +

30და მეორე დღეს უთხრა მოსემ ხალხს: „დიდი ცოდვა ჩაიდინეთ და ახლა ავალ უფალთან, ეგების გამოვისყიდო თქვენი ცოდვა.“

31და გაბრუნდა მოსე უფალთან, და თქვა: „ცოდვა დიდი ჩაიდინა ამ ხალხმა: გაიკეთეს ოქროს ღმერთი.

32და ახლა, თუ შეუნდობ მათ ცოდვას, შეუნდე, და თუ არა, ამომშალე მეც შენი წიგნიდან, შენ რომ დაწერე.“ + +

33და უთხრა უფალმა მოსეს: „ვინც შესცოდა ჩემს წინაშე, მას ამოვშლი ჩემი წიგნიდან.

34და ახლა წადი, გაუძეხი ხალხს იქით, საითკენაც გითხარი. აჰა, ჩემი ანგელოზი წაგიძღვება წინ. და განკითხვის დღეს დავსჯი მათ მათი ცოდვისათვის“ +

35და მოსრა უფალმა ხალხი გაკეთებული ხბოსთვის, რომელიც აარონმა გააკეთა.

33

მოსემ ბანაკს გარეთ გაშალა

საკრებულო კარავი

33^1და უთხრა უფალმა მოსეს: „წადით ახლა აქედან შენ და შენი ხალხი, რომელიც გამოიყვანე ეგვიპტის ქვეყნიდან, იმ ქვეყანაში, რომელიც შევფიცე აბრაამს, ისაკს და იაკობს ასე: ‘შენს შთამომავლობას მივცემ მას.’ +

2წინ წაგიმძღვარებ ანგელოზს და გავრეკავ ქანაანელებს, ამორეველებს, ხეთელებს, ფერიზელებს, ხიველებს და იებუსეველებს. +

3[და ის შეგიყვანთ] ქვეყანაში, სადაც მოედინება რძე და თაფლი. ხოლო მე თვითონ არ ამოვალ შენს შორის, რადგან ქედფიცხელი ხალხი ხარ შენ, რათა შენც არ მოგსპო გზაზე.“ +

4და ისმინა ხალხმა ეს მრისხანე სიტყვა და იგლოვეს, და არავინ მორთულა თავისი სამკაულებით.

5და უთხრა უფალმა მოსეს: „უთხარი ისრაელის ძეთ: ‘ქედფიცხელი ხალხი ხართ თქვენ. ერთი წამითაც რომ გავიაროთ თქვენს შორის, მოგსპობთ. ახლა მოიხსენი შენი სამკაულები და მე ვიცი, რაც უნდა გიყო შენ.’“ +

6და ჩამოიხსნეს ისრაელის ძეთ თავიანთი სამკაულები ხორების მთასთან.

7და აიღო მოსემ კარავი და გაშალა თავისთვის ბანაკის გარეთ, ბანაკის მოშორებით, და უწოდა მას საკრებულო კარავი. და ყველა, ვინც ეძიებდა უფალს, გადიოდა საკრებულო კარავთან, რომელიც ბანაკს გარეთ იყო.

8და როცა გამოდიოდა მოსე კარავთან, დგებოდა მთელი ხალხი. და ჩერდებოდა თითოეული თავისი კარვის შესასვლელთან, და თვალს ადევნებდა მოსეს, ვიდრე იგი კარავში შევიდოდა.

9და როცა შედიოდა მოსე კარავში, ეშვებოდა სვეტი ღრუბლისა და იდგა კარვის შესასვლელთან, და უფალი ელაპარაკებოდა მოსეს. +

10და ხედავდა მთელი ხალხი ღრუბლის სვეტს, კარვის შესასვლელთან აღმართულს.

11და ელაპარაკებოდა [უფალი] მოსეს პირისპირ, როგორც კაცი ელაპარაკოს თავის მეგობარს, და იგი ბრუნდებოდა ბანაკში. ხოლო მსახური მისი იესო, ძე ნავესი, ჭაბუკი, არ შორდებოდა კარავს. +

12და უთხა მოსემ უფალს: „შეხედე, შენ მეუბნები, ‘გაუძეხი ამ ხალხს,’ და არ მაუწყე, ვის გამოგზავნი ჩემთან ერთად. შენ მითხარი: ‘გიცნობ სახელით და შენ ჰპოვე მადლი ჩემს თვალში.’

13და ახლა, თუ ვპოვე მადლი შენს თვალში, მაუწყე შენი გზები, რომ შეგიცნო შენ, რათა ვპოვო მადლი შენს თვალში; და ნუ დაივიწყებ, რომ შენი ერია ეს ხალხი.“

14და თქვა: „მე თავად წამოვალ და დაგასვენებ შენ.“ +

15და უთხრა მას: „თუ შენ თავად არ წამოხვალ, ნუ გაგვიყვან აქედან.

16და რით გახდება საცნაური, რომ ვპოვეთ მადლი შენს თვალში მე და შენმა ხალხმა? ხომ იმით, რომ წამოხვალ ჩვენთან და ამით გამორჩეულნი ვიქნებით მე და შენი ხალხი ყველა სხვა ხალხისგან, რაც კი დედამიწის ზურგზეა.“

17და უთხრა უფალმა მოსეს ეს სიტყვაც: „რაც თქვი, გავაკეთებ, რადგან ჰპოვე შენ მადლი ჩემს თვალში და გიცნობ სახელით.“ +

უფალი ეცხადება მოსეს თავისი დიდებით

18და უთხრა: „მაჩვენე მე შენი დიდება.“

19და უთხრა: „მე ჩამოვატარებ მთელ ჩემს სიკეთეს შენს წინაშე და წარმოვთქვამ უფლის სახელს შენს წინ და შევიწყალებ, ვინც უნდა შევიწყალო, და შევიბრალებ, ვინც უნდა შევიბრალო“. +

20და თქვა: „ვერ შეძლებ ჩემი სახის ხილვას, რადგან არ ძალუძს ადამიანს, მიხილოს და ცოცხალი დარჩეს“.

21და თქვა უფალმა: „აჰა ადგილია ჩემთან. დადექი ამ კლდეზე

22და, როცა ჩაივლის ჩემი დიდება, კლდის ნაპრალში ჩაგაყენებ და დაგფარავ ჩემი ხელით, ვიდრე ჩავივლიდე.

23და როცა მოგაშორებ ჩემს ხელს, იხილავ ჩემს ზურგს, ხოლო ჩემი სახე არ გამოჩნდება“.

34

უფალი მთაზე იწვევს მოსეს

34^1და უთხრა უფალმა მოსეს: „გამოთალე შენთვის პირველთა მსგავსი ორი ქვის დაფა და მე დავწერ ამ დაფებზე სიტყვებს, რომელნიც იყო პირველ დაფებზე, შენ რომ დაამსხვრიე. +

2და იყავი მზად განთიადისას და ამოდი დილას სინაის მთაზე, და დადექი ჩემთან იქ, მთის წვერზე. +

3ნურავინ ამოგყვება და ნურც ნურავინ გამოჩნდება მთელ მთაზე, ნურც წვრილფეხა და მსხვილფეხა საქონელი ნუ მოძოვს ამ მთის პირას“. +

4და გამოთალა მოსემ ორი ქვის დაფა, იმ პირველთა მსგავსი, და ადგა დილაადრიანად მოსე, და ავიდა სინაის მთაზე, როგორც უფალმა უბრძანა მას. და ეჭირა ხელში ორი დაფა. +

5და ჩამოვიდა უფალი ღრუბელში და დადგა [მოსე] მასთან იქ, და წარმოთქვა სახელი უფლისა.

6და გაიარა უფალმა მის წინაშე და წარმოთქვა: „უფალი, უფალი, ღმერთი შემბრალე და მოწყალე, სულგრძელი და დიდად მოწყალე, და ჭეშმარიტი, +

7ინახავს წყალობას ათასეულებისათვის, შეუნდობს ბრალს და დანაშაულს, და ცოდვას. დამნაშავეს არ გაუშვებს დაუსჯელად. მოჰკითხავს მამათა ცოდვას შვილებს და შვილთაშვილებს, მესამე და მეოთხე თაობამდე.“ +

8და ისწრაფა მოსემ და მოიდრიკა მიწამდე და თაყვანი სცა უფალს.

9და თქვა: „თუ ვპოვე მადლი შენს თვალში, მეუფეო, აბა წამოვიდეს მეუფე ჩვენთან ერთად, რადგან ეს ხალხი ქედფიცხელია. გვაპატიე ჩვენი ბრალი და ჩვენი ცოდვები, და გვაქციე შენს სამკვიდრებლად“. +

უფალი განაახლებს აღთქმასა

და თავის ბრძანებებს

10და თქვა: „აჰა, მე ვდებ აღთქმას მთელი შენი ხალხის წინაშე მოვახდენ სასწაულებს, რომელნიც არ მომხდარა მთელ დედამიწაზე არც ერთ ერში. და იხილოს ყოველმა ხალხმა, რომელთა შორისაც შენ ხარ, უფლის საქმე, რადგან საშინელია, რასაც მე შენთვის გავაკეთებ.

11დაიცავი, რასაც გიბრძანებ დღეს: აჰა, მე გავრეკავ შენი პირისაგან ამორეველებს, ქანაანელებს, ხეთელებს, ფერიზელებს, ხიველებს და იებუსეველებს.

12გაფრთხილდი, არ დაუდო კავშირი იმ ქვეყნის მცხოვრებთ, რომელშიც შეხვალ, რათა არ გექცეს მახედ შენს შორის. +

13მათი სამსხვერპლოები დაანგრიეთ და მათი სვეტები დალეწეთ, და მათი აშერები აჩეხეთ. +

14რადგან თაყვანი არ უნდა სცე სხვა ღმერთს, გარდა უფლისა, რადგან შურისმგებელია მისი სახელი, შურისმგებელი ღმერთია იგი. +

15არ დაუდო კავშირი იმ ქვეყნის მცხოვრებთ, თორემ როცა იმეძავებენ თავიანთი ღმერთების კვალდაკვალ და შესწირავენ მსხვერპლთ თავიანთ ღმერთებს, შენც მიგიწვევენ და შეჭამ მათ მსხვერპლს, +

16და ნუ მოიყვან მათ ასულთაგან ცოლებს შენს ძეთათვის, რათა როდესაც იმეძავებენ მათი ასულნი თავიანთი ღმერთების კვალდაკვალ, შენმა ძეებმაც არ იმეძაონ მათი ღმერთების კვალდაკვალ. +

17ჩამოსხმულ ღმერთებს ნუ გაიკეთებ. +

18დღესასწაული უფუარობისა დაიცავი: შვიდი დღე ჭამე ხმიადი, როგორც გიბრძანე, დათქმულ დროს აბიბის თვეში, რადგან აბიბის თვეში გამოხვედი ეგვიპტიდან. +

19საშოს ყოველი პირველგამპობი [ძე] ჩემია და ასევე ყოველი მამალი შენი ჯოგიდან, პირველმოგებული მოზვერიც და კრავიც. +

20პირველმოგებული სახედარი გამოისყიდე კრავით და, თუ არ გამოისყიდი, გადაუმტვრიე კისერი. ყოველი პირმშო შენს ძეთაგან გამოისყიდე. და ნუ გამოჩნდებით ჩემს წინაშე ხელცარიელნი. +

21ექვსი დღე იმუშავე და მეშვიდე დღეს დაისვენე. ხვნისა და მკის ჟამსაც დაისვენე. +

22შვიდეულის დღესასწაული აღასრულე; იზეიმე პირველმოწეული ხორბლისა და რთვლის დღესასწაული წლის დამლევს. +

23წელიწადში სამჯერ გამოცხადდეს ყოველი შენი მამაკაცი მეუფის, უფლის, ისრაელის ღმერთის წინაშე, +

24რადგან გავრეკავ ერებს შენი პირისაგან და განვავრცობ შენს საზღვარს, და არავინ ისურვებს შენს ქვეყანას, თუ გამოცხადდები უფლის, შენი ღმერთის წინაშე წელიწადში სამჯერ.

25გაფუებულზე ნუ დაღვრი ჩემი მსხვერპლის სისხლს და ნუ დატოვებ დილამდე საპასექო დღესასწაულის მსხვერპლს. +

26პირველმოწეული ნაყოფი შენი მიწისა მიიტანე უფლის, შენი ღმერთის, სახლში. ნუ მოხარშავ თიკანს თვისი დედის რძეში.“ +

27და უთხრა უფალმა მოსეს: „დაიწერე ეს სიტყვები, რადგან ამ სიტყვებით დაგიდევი აღთქმა შენცა და ისრაელსაც.“

მოსე ჩამოდის მთიდან

28და იყო იქ უფალთან ორმოცი დღე და ორმოცი ღამე. პური არ უჭამია და წყალი არ დაულევია. და დაწერა ქვის დაფებზე აღთქმის სიტყვები, ათი სიტყვა. +

29და ორივე დაფა მოწმობისა ხელთ ეპყრა მოსეს ჩამოსვლისას სინაის მთიდან. და არ იცოდა მან, რომ ასხივებდა მისი სახე მასთან ლაპარაკის გამო.

30და იხილეს აარონმა და ყველა ისრაელის ძემ მოსე და ასხივებდა მისი სახე, და შეეშინდათ მასთან მისვლისა. +

31და მოუხმო მათ მოსემ და დაბრუნდნენ მასთან აარონი და ყველა მთავარი თემისა, და ელაპარაკა მათ მოსე.

32და შემდეგ მიეახლა ყველა ისრაელის ძე და ამცნო მათ ყველაფერი, რასაც ელაპარაკა უფალი მას სინაის მთაზე. +

33როცა დაასრულა მოსემ მათთან ლაპარაკი, დაიდო სახეზე რიდე. +

34როცა შედიოდა მოსე უფლის წინაშე მასთან სალაპარაკოდ, ჩამოიხსნიდა ხოლმე რიდეს გამოსვლამდე. და გამოვიდოდა და ამცნობდა ისრაელიანებს, რაც ნაბრძანები ჰქონდა.

35და ხედავდნენ ისრელიანები, რომ ასხივებდა მოსეს სახე, და კვლავ იდებდა მოსე რიდეს თავის სახეზე, ვიდრე მივიდოდა მასთან სალაპარაკოდ.

35
მოსეს მოწოდება

35^1და შეკრიბა მოსემ ისრაელის ძეთა მთელი თემი და უთხრა მათ: „აჰა, სიტყვანი, რომელნიც გვამცნო უფალმა შესასრულებლად: +

2ექვსი დღე აკეთეთ საქმე და მეშვიდე დღე წმიდა იყოს თქვენთვის, დასვენების შაბათი უფლისა. ყველა, ვინც ამ დღეს გააკეთებს საქმეს, მოკვდეს. +

3არ დაანთოთ ცეცხლი არც ერთ თქვენს სამკვიდრებელში შაბათ დღეს.“ +

4და უთხრა მოსემ ისრაელის ძეთა მთელ თემს: „აჰა, სიტყვა, რომელიც ბრძანა უფალმა:

5გაიღეთ შესაწირავი უფლისათვის. ყოველმა გულით მსურველმა მიიტანოს შესაწირავი უფლისა: ოქრო, ვერცხლი და სპილენძი. +

6მატყლი ცისფერი და ძოწეული და ჭიაფერი, ბისონი, და თხისური.

7და ტყავი ვერძთა ალისფერი, და ტყავნი მაჩვისა და ხე აკაციისა,

8და ზეთი გასანათებლად, და სურნელი საცხებელი ზეთისათვის და კეთილსურნელება საკმევლისათვის.

9და ქვები სარდიონისა და ჩასასმელი ქვები ეფოდისათვის და სამკერდულისათვის.

10და ყველა, გულით ბრძენი თქვენში, მოვიდეს და გააკეთოს ყოველივე, რაც ბრძანა უფალმა.

11სავანე, მისი კარავი და მისი საფარველი, მისი დუგმები და მისი ძელები, მისი ძელაკები, მისი სვეტები და მისი კვარცხლბეკები. +

12კიდობანი და მისი კეტები, თავსარქველი და ჩამოსაფარებელი ფარდა.

13ტაბლა და მისი კეტები, და ყოველი მისი ჭურჭელი და საწინაშეო პური.

14და სასანთლე გასანათებლად და ყოველი მისი ჭურჭელი, და მისი კანდელები და ზეთი გასანათებლად. +

15და სამსხვერპლო საკმევლისა და მისი კეტები, საცხებელი ზეთი და სურნელოვანი საკმეველი, და ფარდა კარვის შესასვლელისა. +

16სამსხვერპლო სრულადდასაწველისა და ბადე სპილენძისა, რომელიც მისთვისაა, მისი კეტები და ყოველი მისი ჭურჭელი, აბაზანა და მისი კვარცხლბეკი, +

17საფარნი ეზოსი, მისი სვეტები და მათი კვარცხლბეკები, ფარდა ეზოს კარიბჭესთან. +

18და სავანის პალოები და ეზოს პალოები და მათი საბელები.

19სამსახურებელი სამოსელი წმიდაში მსახურებისათვის და წმიდა შესამოსელნი აარონ მღვდლისათვის და შესამოსელნი მის ძეთათვის.“ +

20და გამოვიდა ისრაელის ძეთა თემი მოსესგან.

21და მოვიდა ყოველი კაცი, რომელსაც გული ეწეოდა, და თითოეული, ვისაც სული აღეძრა, და მიიტანეს შესაწირავი უფლისა საკრებულო კარვის გასამართავად და ყოველი მისი საჭიროებისათვის და წმიდა შესამოსელისათვის.

22და მოდიოდნენ კაცები ქალებთან ერთად. ყველა გულით მსურველს მიჰქონდა რგოლები და საყურეები და ბეჭდები, და სამკაულები, ყოველი ჭურჭელი ოქროსი. და ყველა, ვისაც სურდა შესაწირავად ოქრო უფლისათვის. +

23და ყველას, ვისაც კი ჰქონდა ცისფერი, მეწამული, ჭიაფერი ბისონი, და თხისური და ვერძთა ალისფერი ტყავები, მოჰქონდა.

24ყველას, ვინც კი სწირავდა ვერცხლის შესაწირავს და სპილენძისას, მიჰქონდათ უფლის შესაწირავი. და ყველას, ვისაც ჰქონდა აკაციის ხეები სამუშაოს ყოველი საქმისათვის, მიჰქონდათ.

25და ყოველი გულბრძენი დედაკაცი ართავდა თავისი ხელით და მიჰქონდა ნართი ცისფერი, მეწამული, ჭიაფერი და ბისონი. +

26და ყოველი დედაკაცი, ვისაც გული მიუწევდა და დართვა იცოდა, ართავდა თხისურს.

27და მთავრებს მოჰქონდათ სარდიონის ქვები და ჩასასმელი ქვები ეფოდისა და სამკერდულისათვის,

28და სურნელება და ზეთი გასანათებლად და ზეთი საცხებლისათვის და საკმევლისათვის.

29და ყოველ მამაკაცსა და დედაკაცს, ვისაც გული უწევდა მისატანად ყოველი იმ საქმისათვის, რომლის კეთებაც ბრძანა უფალმა მოსეს ხელით, მიჰქონდათ ისრაელის ძეთ ნებაყოფლობითი შესაწირავი უფლისათვის.

ბეცალელი და აჰოლიაბი ხელმძღვანელობენ სამუშაოებს

30და უთხრა მოსემ ისრაელის ძეთ: „შეხედეთ, მოუწოდა უფალმა სახელებით ბეცალელს, ძესა ურისა, ძისა ხურისა, იუდას ტომიდან.“ +

31და აავსო იგი ღვთის სულით, სიბრძნით, გონებით, ცოდნით და ყოველი ხელოვნებით,

32რათა შეექმნათ ხელოვნებით ნაქსოვი ქსოვილი, დაემუშავებინათ ოქრო, ვერცხლი და სპილენძი,

33და გამოეთალათ ქვები ჩასასმელად, და მოეხარატებინათ ხე და ყოველი სახელოვნო საქმე ეკეთებინათ;

34და უნარი სწავლებისა ჩაუდო მას გულში, მას და აჰოლიაბს, ახისამაქის ძეს, დანის ტომიდან. +

35აუვსო მათ გული სიბრძნით, რათა ეკეთებინათ ყოველი საქმე ხარატისა და ხელოვანი მქსოველისა, და მქარგავისა ცისფერ, მეწამულ, ჭიაფერ და ბისონის ქსოვილზე. და ეკეთებინათ საქმე მქსოველისა, რომელიც ხელოვნებით ქსოვს.

36
კარავი

36^1და გააკეთეს ბეცალელმა და აჰოლიაბმა და ყველა გულბრძენმა, რომელთაც მიანიჭა უფალმა სიბრძნე და გონიერება, რათა შეეცნოთ და ეკეთებინათ ყველა საქმე საწმიდრის სამუშაოსი, ყველაფერი, რაც უფალმა ბრძანა.

2და მოუხმო მოსემ ბეცალელსა და აჰოლიაბს, და ყოველ გულბრძენს, რომელთაც მიანიჭა უფალმა სიბრძნე გულისა, ყველას, ვისაც გული მიუწევდა საქმის დასაწყებად და მის საკეთებლად.

3და აიღეს მოსესაგან მთელი შემოწირულობა, რომელიც მიიტანეს ისრაელის ძეთ საწმიდრის საქმის აღსასრულებლად, მის საკეთებლად, და მათაც კვლავ მიჰქონდათ მასთან ძღვენი დილდილობით.

4და მოვიდა ყოველი გულით ბრძენი საწმიდრის ყოველი სამუშაოს საკეთებლად, თითოეული თავის სამუშაოზე, ვინც რას აკეთებდა,

5და უთხრეს მოსეს ასე: „ხალხს მოაქვს მეტი, ვიდრე საჭიროა სამუშაოს შესასრულებლად, რისი გაკეთებაც ბრძანა უფალმა.“

6და ბრძანა მოსემ, და გაავრცელეს ხმა ბანაკში ასე: „არც კაცმა და არც დედაკაცმა აღარაფერი აკეთოს საწმიდრის შესაწირისათვის.“ და შეწყვიტა ხალხმა მოტანა.

7და მარაგი საკმაო იყო ყველა საქმისათვის, რაც უნდა ეკეთებინათ, და მორჩა კიდეც.

8და გააკეთა ყოველმა გულბრძენმა, რომლებიც აკეთებდნენ კარავის საქმეს: ათი გადასაფარებელი გრეხილი ბისონის და ცისფერის, ძოწეულის და ჭიაფერის. გააკეთეს ქერუბიმები მათზე ოსტატური ნაკეთობით.

9სიგრძე თითოეული გადასაფარებლისა იყო ოცდარვა წყრთა, და სიგანე – ოთხი წყრთა. ერთი ზომის იყო ყოველი გადასაფარებელი.

10და შეაერთა ხუთი გადასაფარებელი ერთიმეორესთან.

11და გააკეთა ცისფერი მარყუჟები ერთი გადასაფარებლის კიდეზე, სადაც იგი ერთიანდება სხვებთან. ასევე გააკეთა ბოლო გადასაფარებლის კიდეზე სხვებთან შესაერთებლად.

12ორმოცდაათი მარყუჟი გაუკეთა ერთ გადასაფარებელს და ორმოცდაათი მარყუჟი გააკეთა გადასაფარებლის ბოლოს, სადაც იგი ერთიანდება სხვებთან. ეს მარყუჟები ესადაგებოდნენ ერთიმეორეს.

13და გააკეთა ორმოცდაათი ოქროს დუგმა და შეაერთა გადასაფარებლები ერთიმეორესთან დუგმებით, და გამოვიდა სავანე ერთიანი.

14და გააკეთა გადასაფარებლები თხისურისაგან სავანის გადასახურად. თერთმეტი გადასაფარებელი გააკეთა ასეთი.

15სიგრძე თითოეული გადასაფარებლისა იყო ოცდაათი წყრთა და ოთხი წყრთა იყო თითოეული გადასაფარებლის სიგანე. ერთი ზომის იყო თერთმეტივე გადასაფარებელი.

16და შეაერთა ხუთი გადასაფარებელი ცალკე და ექვსი გადასაფარებელი ცალკე.

17და გააკეთა ორმოცდაათი მარყუჟი ბოლო გადასაფარებლის კიდეზე, მისაერთებელთან და ორმოცდაათი მარყუჟი გააკეთა მეორე მისაერთებელი გადასაფარებლის კიდეზე.

18და გააკეთა სპილენძის ორმოცდაათი დუგმა კარვის შესაერთებლად, რათა ყოფილიყო ერთიანი.

19და გააკეთა საფარი კარვისათვის ვერძთა ალისფერი ტყავებისგან და მაჩვის ტყავების საფარი ზემოდან.

20და გააკეთა დასასმელი ძელები სავანისათვის აკაციის ხეთაგან.

21ათი წყრთა იყო სიგრძე ძელისა და ერთნახევარი წყრთა – სიგანე თითოეული ძელისა.

22ორი კოტა ჰქონდა თითოეულ ძელს, ერთმანეთთან მიერთებული. ასე გაუკეთა კარვის ყოველ ძელს.

23და გააკეთა ძელები სავანისათვის, ოცი ძელი ნეგების მხარისაკენ, სამხრეთისაკენ.

24და ვერცხლის ორმოცი კვარცხლბეკი გააკეთა ოცი ძელის ქვეშ, ორი კვარცხლბეკი ერთი ძელის ქვეშ, ორივე მისი კოტასათვის და ორი კვარცხლბეკი მეორე ძელის ქვეშ – მისი ორივე კოტასათვის.

25და სავანის მეორე მხრისათვის, ჩრდილოეთ მხარეს, გააკეთა ოცი ძელი.

26და მათი ვერცხლის ორმოცი კვარცხლბეკი – ორი კვარცხლბეკი ერთი ძელის ქვეშ და ორი კვარცხლბეკი მეორე ძელის ქვეშ.

27და სავანის უკანა მხარისათვის, დასავლეთისაკენ, გააკეთა ექვსი ძელი.

28და ორი ძელი გააკეთა სავანის კუთხეებისათვის, უკანა მხარეს.

29და შეერთებული იყო ისინი ქვემოთ და ერთად იყო შეერთებული ზევით ერთ რგოლთან. ასე გაუკეთა ორივეს ორივე კუთხეში.

30და იყო რვა ძელი მათი ვერცხლის კვარცხლბეკებითურთ, თექვსმეტი კვარცხლბეკი. ორ-ორი კვარცხლბეკი თითოეული ძელის ქვეშ.

31და გააკეთა ძელაკები აკაციის ხეთაგან. ხუთი სავანის ძელთა ერთი გვერდისათვის,

32და ხუთი ძელაკი სავანის მეორე გვერდის ძელთათვის, დასავლეთით.

33და გააკეთა შუა ძელაკი გასაყრელად ძელთა შუაგულში ერთი ბოლოდან მეორემდე.

34ძელები მოჭედა ოქროთი და მათი რგოლებიც. სათავსები ძელაკებისათვის გააკეთა ოქროსგან და ისინიც მოჭედა ოქროთი.

35და გააკეთა ფარდა ცისფერი, ძოწეული, ჭიაფერი და გრეხილი ბისონისგან. ოსტატური ნაკეთობით გააკეთა მასზე ქერუბიმები.

36და გაუკეთა მას ოთხი სვეტი აკაციისა და მოჭედა ისინი ოქროთი და ოქროს დუგმებით. და ჩამოასხა მათთვის ოთხი კვარცხლბეკი ვერცხლისა.

37და გააკეთა ფარდა კარვის შესასვლელთან ცისფერი, ძოწეული, ჭიაფერი და გრეხილი ბისონისგან, მქარგავის ნაკეთობით.

38და ხუთი სვეტი მისთვის დუგმებით. და მოჭედა მათი თხემები და მათი რკალები ოქროთი. მათი ხუთი კვარცხლბეკი სპილენძისაგან იყო.

37

კიდობნის, თავსარქველის, ტაბლის,

სასანთლის და სამსხვერპლოს გაკეთება

37^1და გააკეთა ბეცალელმა კიდობანი აკაციის ხეთაგან. ორნახევარი წყრთა იყო მისი სიგრძე, წყრთანახევარი – მისი სიგანე და წყრთანახევარი – მისი სიმაღლე.

2და მოჭედა იგი წმიდა ოქროთი როგორც შიგნიდან, ისე გარედან, და გარს გვირგვინი შემოავლო.

3და ჩამოასხა მისთვის ოთხი რგოლი ოქროსი მისი ოთხი კუთხისათვის. ორი რგოლი მის ერთ მხარეზე და ორი რგოლი მის მეორე მხარეზე.

4და გააკეთა კეტები აკაციის ხეთაგან, და მოჭედა ისინი ოქროთი.

5და გაუყარა კეტები რგოლებში კიდობნის გვერდებზე, კიდობნის სატარებლად.

6და გააკეთა თავსარქველი წმიდა ოქროსაგან. ორნახევარი წყრთა იყო მისი სიგრძე და წყრთანახევარი მისი სიგანე.

7და გააკეთა ორი ქერუბიმი ოქროსი. ჭედური ნაკეთობით გააკეთა თავსარქველის ორივე ბოლოზე.

8ერთი ქერუბიმი ერთი ბოლოდან და მეორე ქერუბიმი მეორე ბოლოდან. თავსარქველიდან ამოიყვანა მან ქერუბიმები, მის ორივე ნაპირზე.

9და იყვნენ ქერუბიმები ფრთებგაშლილი მაღლა, და ფარავდნენ ფრთებით თავსარქველს, და სახით იყვნენ მიპყრობილნი ერთმანეთისაკენ. თავსარქველისაკენ იყო მიპყრობილი ქერუბიმების სახეები.

10და გააკეთა ტაბლა აკაციის ხეთაგან: ორი წყრთა იყო მისი სიგრძე, წყრთა იყო სიგანე მისი, და წყრთანახევარი – მისი სიმაღლე.

11და მოჭედა იგი წმიდა ოქროთი და გარს ოქროს გვირგვინი შემოავლო.

12და გაუკეთა მას ხელისგულის სიგანის ჩარჩო ირგვლივ და მოჭედა მისი ჩარჩო ოქროს გვირგვინით ირგვლივ.

13და ჩამოასხა მისთვის ოთხი რგოლი ოქროსი და მიამაგრა ეს რგოლები ოთხ კუთხეზე, რომელიც მის ფეხებთან იყო.

14ჩარჩოსთან იყო რგოლები კეტების გასაყრელად ტაბლის სატარებლად.

15და გააკეთა კეტები აკაციის ხეთაგან ტაბლის სატარებლად, და მოჭედა ისინი ოქროთი.

16და გააკეთა წმიდა ოქროს ჭურჭელი ტაბლისთვის: მისი ლანგრები და მისი თასები, და მისი ტოლჩები და მისი ჯამები საღვრელის დასაღვრელად. რათა ჩამოესხათ მათით.

17და გააკეთა მან სასანთლე წმიდა ოქროსგან, ჭედური სასანთლე გააკეთა. მისი შვერილი და მისი ტოტი, მისი ჯამები, მისი კვირტები და მისი ყვავილები მისგანვე იყო.

18და ექვსი ტოტი გამოდიოდა მის გვერდთაგან: სამი ტოტი სასანთლისა მისი ერთი გვერდიდან და სამი ტოტი სასანთლისა მისი მეორე გვერდიდან.

19სამი ნუშისებრი ჯამი ერთ ტოტზე, კვირტი და ყვავილი. და სამი ნუშისებრი ჯამი მეორე ტოტზე, კვირტი და ყვავილი. ასე ექვს ტოტზე, რომელნიც გამოდიოდნენ სასანთლიდან.

20და თვით სასანთლეზე იყო ოთხი ნუშისებრი ჯამი, მისი კვირტები და მისი ყვავილები.

21და კვირტი მისი ორი ტოტის ძირში, და კიდევ კვირტი მისი ორი ტოტის ძირში და კიდევ კვირტი მისი ორი ტოტის ძირში სასანთლიდან გამომავალი ექვსი ტოტისთვის.

22მისი კვირტები და მისი ტოტები მისგანვე იყო ერთიანად, ჭედური წმიდა ოქროსაგან.

23და გააკეთა მისი შვიდი კანდელი თავისი მაშებითა და თავისი აქანდაზებით წმიდა ოქროსაგან.

24ერთი ტალანტი წმიდა ოქროსაგან გააკეთა იგი მთელი მისი ჭურჭლეულობით.

25და გააკეთა სამსხვერპლო საკმევლისა აკაციის ხეთაგან: ერთი წყრთა სიგრძე და ერთი წყრთა სიგანე, ოთხკუთხედი, და ორი წყრთა სიმაღლე. მისგანვე გამოდიოდა მისი რქები.

26და მოჭედა იგი წმიდა ოქროთი, მისი სახურავი და მისი კედლები ირგვლივ, და მისი რქები. და გარს ოქროს გვირგვინი შემოავლო.

27და ორი ოქროს რგოლი გაუკეთა მას გვირგვინის ქვეშ მის ორივე ფერდზე, მის ორივე მხარეს, კეტების გასაყრელად, რათა ეტარებინათ იგი მათით.

28და გააკეთა კეტები აკაციის ხეთაგან და მოჭედა ისინი ოქროთი,

29და გაამზადა ზეთი წმიდა ცხებისათვის და სურნელოვანი, ხალასი საკმეველი, მენელსაცხებლის ხელოვნებით ნახელავი.

38
სამსხვერპლო სრულადდასაწველისათვის

38^1და გააკეთა სამსხვერპლო სრულადდასაწველისა აკაციის ხეთაგან: ხუთი წყრთა სიგრძე და ხუთი წყრთა სიგანე, ოთხკუთხედი; და სამი წყრთა სიმაღლე; +

2და გაუკეთა რქები მას ოთხ კუთხეზე, მისგანვე იყო მისი რქები და მოჭედა იგი სპილენძით.

3და გააკეთა ყოველი ჭურჭელი სამსხვერპლოსი: ქოთნები და აქანდაზები, და სასხურებლები, ჩანგლები და საცეცხლურები. ყველა მისი ჭურჭელი სპილენძისაგან გააკეთა.

4და გააკეთა სამსხვერპლოსათვის ცხაური, ბადისებრი ნახელავი, სპილენძისაგან, მის კიდეზე, ქვემოდან მის ნახევრამდე.

5და ჩამოასხა ოთხი რგოლი სპილენძის ცხაურის ოთხი კუთხისათვის კეტების გასაყრელად.

6და გააკეთა კეტები აკაციის ხეთაგან და მოჭედა ისინი სპილენძით.

7და გაუყარა კეტები რგოლებში სამსხვერპლოს ფერდებზე, რათა ეტარებინათ იგი მათი მეშვეობით. ღრუ გააკეთა იგი ფიცრებისგან.

8და გააკეთა საბანელი სპილენძისა და მისი კვარცხლბეკიც სპილენძისა ქალების სარკეებით, რომლებიც მსახურებას ეწეოდნენ საკრებულო კარვის შესასვლელთან.

9და გააკეთა ეზო ნეგების, სამხრეთის, მიმართულებით. ეზოს ფარდა გრეხილი ბისონისაგან იყო, ასი წყრთა,

10მათი ოცი სვეტი და მათი სპილენძის ოცი კვარცხლბეკი; დუგმები სვეტებისა და მათი სალტეები – ვერცხლისა.

11და ჩრდილოეთის მხრიდან [ფარდები] – ასი წყრთა. მათთვის გაკეთდა ოცი სვეტი და მათი ოცი კვარცხლბეკი სპილენძისა. დუგმები სვეტებისა და მათი სალტეები ვერცხლისა.

12და დასავლეთის მხრიდან – ფარდები ორმოცდაათი წყრთა. მათთვის ათი სვეტი და ათი კვარცხლბეკი. სვეტთა დუგმები და მათი სალტეები ვერცხლისა.

13და წინა მხრიდან აღმოსავლეთისაკენ – [ფარდები] ორმოცდაათი წყრთა.

14ფარდები თხუთმეტი წყრთისა ეზოს ერთი მხრისათვის. მათთვის სამი სვეტი და სამი კვარცხლბეკი.

15და მეორე მხრისათვის ეზოს კარიბჭის აქეთ-იქიდან თხუთმეტი წყრთა ფარდა. სამი სვეტი და სამი კვარცხლბეკი.

16ეზოს ირგვლივ ყველა ფარდა გრეხილი ბისონისა იყო.

17სვეტების კვარცხლბეკები სპილენძისა იყო, სვეტების დუგმები და მათი რკალები – ვერცხლისა, და მათი თხემთა ჭედურობაც ვერცხლისა. და ვერცხლის სალტეებით იყო შეერთებული ეზოს ყოველი სვეტი.

18და ეზოს კარიბჭის ფარდა იყო მქარგავის ნაკეთობა, ცისფერი, ძოწეული, ჭიაფერი და გრეხილი ბისონისაგან. ოცი წყრთა სიგრძით, ხუთი წყრთა სიმაღლით მთელ მანძილზე, ეზოს ფარდების მსგავსად.

19მათი ოთხი სვეტი და მათი ოთხი კვარცხლბეკი სპილენძისა იყო. და მათი დუგმები – ვერცხლისა და მათ თხემთა ჭედურობაც და რკალებიც – ვერცხლისა.

20და ყოველი პალო კარვისა და ეზოს ირგვლივ სპილენძისა იყო.

21ეს არის აღრიცხვა სავანისა, მოწმობის სავანისა, რომელიც დაანგარიშებულ იქნა მოსეს ბრძანებით, ლევიანთა შრომით, ითამარ მღვდლის – აარონის ძის, ზედამხედველობით.

22და ბეცალელმა, ძემ ურისა, ძისა ხურისა, იუდას ტომიდან, გააკეთა ყოველივე, რაც უბრძანა უფალმა მოსეს.

23და მასთან იყო აჰოლიაბიც, ძე ახისამაქისა, დანის ტომიდან, მეჩუქურთმე და ოსტატი მქსოველი და მქარგავი ცისფერ, ძოწეულ, ჭიაფერსა და ბისონზე.

24მთელი ოქრო, რაც დაიხარჯა საწმიდრის ყოველ საქმეზე, იყო ოქრო შემოწირული: ოცდაცხრა ტალანტი და შვიდას ოცდაათი შეკელი, საწმიდრის შეკელით.

25ხოლო თემის აღრიცხულ პირთაგან ვერცხლი – ასი ტალანტი და ათას შვიდას სამოცდათხუთმეტი შეკელი – საწმიდრის შეკელით.

26სულზე თითო ბეკაყი, ანუ ნახევარი შეკელი, საწმიდრის შეკელით, ყველასგან, ვინც გაიარა აღრიცხვა, ოცი წლიდან და ზევით, სულ ექვსას სამი ათას ხუთას ორმოცდაათი.

27და იყო ასი ტალანტი ვერცხლი საწმიდრის კვარცხლბეკთა ჩამოსასხმელად და ფარდის კვარცხლბეკთათვის. ასი კვარცხლბეკი ასი ტალანტიდან, თითო ტალანტი კვარცხლბეკისათვის.

28და ათას შვიდას სამოცდათხუთმეტი შეკელიდან მან გააკეთა დუგმები სვეტებისათვის და მოავარაყა მათი თხემები და შეაერთა ისინი სალტეებით.

29და სპილენძი შერხევის შესაწირავისა – სამოცდაათი ტალანტი და ორი ათას ოთხასი შეკელი.

30და გააკეთა მისგან საკრებულო კარვის შესასვლელის კვარცხლბეკები და სპილენძის სამსხვერპლო, და სპილენძის ცხაური მისთვის, და ყოველი ჭურჭელი სამსხვერპლოსი.

31და კვარცხლბეკები ეზოს ირგვლივ, და კვარცხლბეკები ეზოს კარიბჭისათვის, და ყოველი პალო სავანისა და ყოველი პალო ეზოს ირგვლივ.

39

სამუშაოები აარონის

წმიდა შესამოსლისთვის

39^1ცისფერი, ძოწეული და ჭიაფერისაგან დაამზადეს საწესო შესამოსელი წმიდა სამსახურისათვის, და დაამზადეს წმიდა შესამოსელი აარონისათვის, როგორც უბრძანა უფალმა მოსეს.

2და დაამზადეს ეფოდი ოქროსაგან, ცისფერი, ძოწეული, ჭიაფერი და გრეხილი ბისონისაგან.

3და გამოჭედეს ოქროს ფურცლები, და დახიეს ძაფებად, ჩასაქსოვად ლურჯ, ძოწეულ, ჭიაფერ და ბისონის ძაფებთან ერთად, ოსტატური ნაკეთობით.

4შემაერთებელი სამხრეები გაუკეთეს მას. მის ორივე კიდეზე იყო შეერთებული.

5და მისი ეფოდის სარტყელი, რომელიც მის ზემოთ იყო, იმავე ნაკეთობისა იყო: ოქროსაგან, ცისფერი, ძოწეული, ჭიაფერი და გრეხილი ბისონისაგან, როგორც უბრძანა უფალმა მოსეს.

6და დაამუშავეს სარდიონის ქვები, ჩასვეს ისინი ოქროს ბუდეში და საბეჭდავის ტვიფარივით ამოტვიფრეს ისრაელის ძეთა სახელები.

7და მიამაგრა ისინი ეფოდის სამხრეებს სამახსოვრო ქვებად ისრაელის ძეთათვის, როგორც უბრძანა უფალმა მოსეს.

8და გააკეთა სამკერდული ოსტატური ნაკეთობით, მსგავსი ეფოდის ნაკეთობისა ოქროსაგან, ცისფერი, ძოწეული, ჭიაფერი და გრეხილი ბისონისაგან.

9ოთხკუთხედი იყო იგი. ორმაგი გააკეთეს სამკერდული – სიგრძით მტკაველი და სიგანით მტკაველი, ორმაგი.

10და ჩასვეს მასში ქვათა ოთხი მწკრივი: მწკრივი ლალისა, ტოპაზისა და ბივრილისა – ერთი მწკრივი.

11მეორე მწკრივი: ზურმუხტისა, საფირონისა და ალმასისა.

12და მესამე მწკრივი: იაგუნდისა, აქატისა და ამეთვისტოსი.

13და მეოთხე მწკრივი: ქრიზოლითისა, სარდიონისა და იასპისა, მოჩარჩოებული ოქროს ბუდეებით, თავიანთი მოჭედილობით.

14და ეს ქვები ისრაელის ძეთა სახელებზე იყო, თორმეტი იყო მათი სახელების მიხედვით, საბეჭდავი ტვიფრით ამოტვიფრული, თითოეული თავის სახელით, თორმეტი ტომისთვის.

15და გაუკეთეს სამკერდულს გრეხილი ძეწკვები წნული ნაკეთობით, წმიდა ოქროსი.

16და გააკეთეს ოქროს ორი ბუდე და ოქროს ორი რგოლი, და მიამაგრეს ორივე რგოლი სამკერდულის ორ კიდეს.

17და გაუყარეს ოქროს ორივე წნული ორივე რგოლში სამკერდულის კიდეებზე.

18და ორივე წნულის ორივე კიდე მიამაგრეს ორივე ბუდეს, და მიამაგრეს ისინი ეფოდის სამხრეებს წინიდან.

19და გააკეთეს ორი რგოლი ოქროსი და მიამაგრეს სამკერდულის ორ კიდეს იმ არშიაზე, რომელიც ეფოდის შიდა მხარეს არის მოქცეული.

20და გააკეთეს ოქროს ორი რგოლი და დაამაგრეს ისინი ეფოდის ორივე სამხრეზე ქვემოდან, მისი წინა მხრიდან, მისი ნაწიბურის პირდაპირ, ეფოდის სარტყელზე, ზემოდან.

21და მიაბნიეს სამკერდული თავის რგოლებს, ეფოდის რგოლებს ცისფერი ზონრით, რათა იყოს ეფოდის სარტყელზე და არ სცილდებოდეს სამკერდული ეფოდს, როგორც უბრძანა უფალმა მოსეს.

22და გაუკეთა ეფოდს მოსასხამი მქსოველის ნაკეთობით, მთლიანად ცისფერი ქსოვილისაგან.

23და ჭრილი მოსასხამის შუაში იყო, ჯაჭვის პერანგის ჭრილივით, შემოკერილი მისი ჭრილის ირგვლივ, რომ არ შემორღვეულიყო.

24და გაუკეთეს მოსასხამის კალთებს ბროწეულები ცისფერი, ძოწეული, ჭიაფერი ქსოვილისა და გრეხილი ბისონისაგან.

25და გააკეთეს წმიდა ოქროს ეჟვნები, და ჩამოჰკიდეს ეჟვნები ბროწეულთა შორის მოსასხამის კალთებს ირგვლივ.

26ეჟვანი და ბროწეული, ეჟვანი და ბროწეული მოსასხამის კალთებს ირგვლივ მსახურებისათვის, როგორც უბრძანა უფალმა მოსეს.

27და დაუმზადეს კვართები ბისონისა, მქსოველის ნაკეთობით, აარონსა და მის ძეებს.

28და დოლბანდი ბისონისა, და თავსაბურველის სამკაულები ბისონისა, და სელის შარვალი გრეხილი ბისონისა.

29და სარტყელი გრეხილი ბისონისა და ცისფერი, ძოწეული და ჭიაფერი ქსოვილისაგან, მქარგავის ნაკეთობით, როგორც უბრძანა უფალმა მოსეს.

30და გაუკეთეს ფირფიტა წმიდა ოქროსი, წმიდა გვირგვინი და ამოტვიფრეს მასზე წარწერა, როგორც საბეჭდავის ტვიფარზე: „სიწმიდე უფლისა.“

31და მიამაგრეს მას ცისფერი ზონარი, რათა მიებნიათ იგი დოლბანდზე ზემოდან, როგორც უბრძანმა უფალმა მოსეს.

32და ასე დასრულდა საკრებულო კარვის ყოველი სამუშაო. და გააკეთეს ისრაელის ძეთ ყოველივე; როგორც უბრძანა უფალმა მოსეს. ისე გააკეთეს.

33და მიიტანეს სავანე მოსესთან, კარავი და ყოველი მისი მოწყობილობა, მისი დუგმები, მისი ძელები, მისი ძელაკები, მისი სვეტები და მისი კვარცხლბეკნი.

34და საბურველი ვერძთა ალისფერი ტყავისა და საბურველი მაჩვის ტყავებისა და ფარდა.

35კიდობანი მოწმობისა და კეტები მისი, და თავსარქველი.

36ტაბლა, მთელი მისი მოწყობილობა და საწინაშეო პური.

37სასანთლე ხალასი ოქროსი, მისი კანდელები, ზედ გამწკრივებული კანდელები, და მთელი მისი მოწყობილობა და ზეთი გასანათებლად.

38და ოქროს სამსხვერპლო და ზეთი, და კეთილსურნელება საკმევლისა და ფარდა კარვის შესასვლელის.

39სპილენძის სამსხვერპლო და მისი სპილენძის ცხაური, მისი კეტები და ყოველი მისი მოწყობილობა და საბანელი და მისი კვარცხლბეკი.

40ეზოს ფარდები, მისი სვეტები და მისი კვარცხლბეკები, ეზოს კარიბჭის ფარდები, მისი თოკები და მისი პალოები და ყოველი მოწყობილობა კარავში სამსახურებლად, საკრებულო კარვისათვის.

41საწესო შესამოსელნი წმიდაში სამსახურებლად, წმიდა შესამოსელნი აარონ მღვდლისათვის, და შესამოსელნი მისი ძეებისა, მღვდლობის გასაწევად.

42ყოველივე, როგორც უფალმა უბრძანა მოსეს, ისე შეასრულეს ისრაელის ძეთ, მთელი სამუშაო.

43და ნახა მოსემ ყოველი საქმე, და აჰა, გაუკეთებიათ იგი. როგორც უბრძანა უფალმა, ისე გააკეთეს. და აკურთხა ისინი მოსემ.

40
მოსე სწირავს პირველ მსხვერპლს

40^1და უთხრა უფალმა მოსეს:

2„პირველი თვის პირველ დღეს დადგი საკრებულო კარავი. +

3და დადგი იქ კიდობანი მოწმობისა, და ჩამოაფარე კიდობანს ფარდა. +

4და შეიტანე ტაბლა, და განალაგე მასზე მისი საგნები, და შეიტანე სასანთლე და დადგი ზედ მისი კანდელები.

5და დადგი ოქროს სამსხვერპლო საკმევლისათვის მოწმობის კიდობნის წინ, და ჩამოჰკიდე ფარდა სავანის შესასვლელთან. +

6და დადგი სამსხვერპლო სრულადდასაწველისა საკრებულო კარვის შესასვლელის წინ.

7და დადგი საბანელი საკრებულო კარავსა და სამსხვერპლოს შორის და ჩაასხი შიგ წყალი.

8და მოაწყვე ეზო ირგვლივ და ჩამოჰკიდე ფარდა ეზოს კარიბჭეზე.

9აიღე ზეთი და სცხე სავანეს და ყოველივეს, რაც მასშია, და წმიდა ჰყავ იგი და ყოველი მისი ჭურჭელი და წმიდა იქნება. +

10და სცხე სრულადდასაწველის სამსხვერპლოს და ყოველ მის ჭურჭელს, და წმიდა ჰყავ სამსხვერპლო, და წმიდათა წმიდა იქნება სამსხვერპლო. +

11და სცხე საბანელს და მის კვარცხლბეკს და წმინდა ჰყავ იგი.

12და მიიყვანე აარონი და მისი ძენი საკრებულო კარვის შესასვლელთან, და განბანე ისინი წყლით. +

13და შემოსე აარონი წმიდა შესამოსლით, და სცხე მას, და წმიდა ჰყავ იგი, რათა მღვდლობა გამიწიოს.

14და მისი ძენი მოიყვანე და შემოსე ისინი კვართებით.

15და სცხე მათ, როგორც სცხე მათ მამას, რათა მღვდლობა გამიწიონ, და იყოს მათი ცხება საუკუნო მღვდლობად მათ თაობებში!“

16და გააკეთა მოსემ ყოველივე, როგორც უბრძანა უფალმა მას. +

17და მეორე წლის პირველ თვეს, თვის პირველ დღეს, აღმართულ იქნა სავანე. +

18და აღმართა მოსემ სავანე, და დადგა მისი კვარცხლბეკები, და აღმართა მისი ძელები, და დააყენა მისი ძელაკები, და აღმართა მისი სვეტები.

19და გადააფარა საფარველი სავანეს და დაადო საფარველის საბურველი ზემოდან, როგორც უბრძანა უფალმა მოსეს.

20და აიღო და ჩადო მოწმობა კიდობანში, და გაუყარა კეტები კიდობანს და დაადგა სარქველი კიდობანს ზემოდან. +

21და შეიტანა კიდობანი სავანეში, და ჩამოჰკიდა ფარდა და დაფარა კიდობანი მოწმობისა, როგორც უბრძანა უფალმა მოსეს.

22და დადგა ტაბლა საკრებულო კარავში, კარვის ჩრდილოეთ მხარეს, ფარდის გარეთ. +

23და დააწყო მასზე პური წყობით უფლის წინაშე, როგორც უბრძანა უფალმა მოსეს. +

24და დადგა სასანთლე საკრებულო კარავში ტაბლის პირისპირ, სავანის სამხრეთ მხარეს. +

25და აანთო კანდელები უფლის წინაშე, როგორც უბრძანა უფალმა მოსეს.

26და დადგა ოქროს სამსხვერპლო საკრებულო კარავში ფარდის წინ.

27და აკმია მასზე სურნელოვანი საკმეველი, როგორც უბრძანა უფალმა მოსეს. +

28და ჩამოჰკიდა ფარდა სავანის შესასვლელში.

29და დადგა სრულადდასაწველის სამსხვერპლო საკრებულო კარვის სავანის შესასვლელში, და აღავლინა მასზედ სრულადდასაწველი და ძღვენი პურისა, როგორც ნაბრძანები ჰქონდა უფალს მოსესთვის. +

30და დადგა საბანელი საკრებულო კარავსა და სამსხვერპლოს შორის, და ჩაასხა შიგ წყალი განსაბანად. +

31და განიბანეს მასში მოსემ და აარონმა და მისმა ძეებმა ხელები და ფეხები.

32საკრებულო კარავში შესვლისას, ან სამსხვერპლოსთან მიახლოებისას განიბანებოდნენ ისინი, როგორც ნაბრძანები ჰქონდა უფალს მოსესთვის. +

33და მოაწყო ეზო სავანესა და სამსხვერპლოს ირგვლივ, და ჩამოჰკიდა ფარდა ეზოს კარიბჭეზე. და დაასრულა მოსემ საქმე. ღრუბელმა აღავსო საკრებულო კარავი

34და დაჰფარა ღრუბელმა საკრებულო კარავი, და უფლის დიდებამ აღავსო სავანე. +

35და ვერ შევიდა მოსე საკრებულო კარავში, რადგან დაივანა მასზე ღრუბელმა და უფლის დიდებამ აღავსო სავანე.

36როცა ასცილდებოდა სავანეს ღრუბელი, აიყრებოდნენ ხოლმე ისრაელის ძენი ყოველი მათი აყრისას. +

37და თუ არ ასცილდებოდა ღრუბელი, არ აიყრებოდნენ იმ დღემდე, როცა ასცილდებოდა.

38რადგან უფლის ღრუბელი იყო სავანეზე დღისით, და ცეცხლი იყო შიგ ღამით ისრაელის მთელი სახლის თვალწინ, როცა კი აიყრებოდნენ. +

+ დაბ. 46:8. საქმე. 7:15.

+ დაბ. 46:8. გამ. 6:14.

+ დაბ. 50:26.

+ ფსალმ. 104:24. საქმე. 7:17.

+ ფსალმ. 104:24.

+ რჯლ. 26:6.

+ 1მეფ. 2:35.

+ საქმე. 7:19.

+ გამ. 6:20. რიცხ. 26:39. 1ნეშტ. 23:13. საქმე. 7:20. ებრ. 11:23.

+ საქმე. 7:21.

+ ებრ. 11:24-25. საქმე. 7:24.

+ საქმე. 7:27.

+ დაბ. 29:2. საქმე. 7:29.

+ რიცხ. 10:29.

+ დაბ. 24:13; 29:8-10.

+ რიცხ. 10:29.

+ რიცხ. 12:1. გამ. 18:2.

+ გამ. 18:3. 1ნეშტ. 23:15. საქმე. 7:29.

+ გამ. 7:7.

+ დაბ. 15:16. ლევ. 26:42.

+ საქმე. 7:30.

+ იესო. 5:15.

+ მათ. 22:32. მათ. 12:26. ლუკ. 20:37.

+ რიცხ. 20:16.

+ ფსალმ. 104:26.

+ გამოცხ. 1:4-8.

+ ფსალმ. 101:13. ეს. 42:8. ოს. 12:5.

+ გამ. 5:1-3; 8:1,27.

+ ფსალმ. 104:27.

+ გამ. 12:35.

+ გამ. 7:10,15.

+ გამ. 3:6,15,16. 3მეფ. 18:36.

+ რიცხ. 12:10.

+ გამ. 7:17,19. ფსალმ. 77:44.

+ გამ. 6:12. ეს. 6:5.

+ ფსალმ. 93:9.

+ მათ. 10:19-20. ლუკ. 21:15.

+ გამ. 7:2.

+ გამ. 4:3.

+ დაბ. 30:25.

+ დაბ. 31:3. მათ. 2:20.

+ რომ. 9:18.

+ იერ. 31:9.

+ გამ. 11:5; 12:29.

+ იესო. 5:2-3.

+ გამ. 3:1.

+ იესო. 24:5. ფსალმ. 104:26.

+ გამ. 7:16; 8:1,20.

+ იობ. 21:15. ფსალმ. 11:5. დან. 3:15.

+ გამ. 3:18.

+ გამ. 1:7.

+ დაბ. 34:30. 1მეფ. 13:4.

+ გამ. 11:1; 12:33; 13:3.

+ გამ. 15:3.

+ დაბ. 17:1; 26:24; 28:13.

+ გამ. 2:23. ლევ. 26:42.

+ დაბ. 17:7.

+ ეზეკ. 47:14.

+ გამ. 4:10. ეს. 6:5.

+ დაბ. 46:9. რიცხ. 26:5. 1ნეშტ. 5:13.

+ 1ნეშტ. 4:24.

+ რიცხ. 3:17. 1ნეშტ. 6:1; 23:6.

+ რიცხ. 3:18. 1ნეშტ. 6:17; 23:7.

+ რიცხ. 3:19.

+ რიცხ. 26:57.

+ გამ. 2:1-2. რიცხ. 26:59.

+ 1ნეშტ. 6:3; 23:13. საქმე. 7:20. ებრ. 11:23.

+ რიცხ. 16:1.

+ ლევ. 10:4.

+ რიცხ. 3:2.

+ 1ნეშტ. 6:22.

+ რიცხ. 25:7. 1ნეშტ. 6:4.

+ საქმე. 7:37.

+ გამ. 4:10; 6:12.

+ გამ. 4:15-16.

+ გამ. 4:21; 14:4.

+ გამ. 6:6; 8:15-19.

+ იესო. 24:5.

+ გამ. 9:8; 8; 12:1. რჯლ. 4:33.

+ ფსალმ. 104:27.

+ გამ. 4:3.

+ 2ტიმ. 3:8.

+ გამ. 4:21. 1მეფ. 6:6.

+ 1მეფ. 6:6.

+ გამ. 5:1; 8:1-20.

+ გამ. 4:9.

+ გამ. 8:5.

+ გამ. 17:5. ფსალმ. 77:44.

+ გამ. 5:1; 7:16.

+ გამ. 7:19.

+ ფსალმ. 77:45.

+ გამ. 10:16. 3მეფ. 13:6.

+ გამ. 9:14; 15:11.

+ გამ. 4:21. რომ. 2:4,5.

+ ფსალმ. 104:31.

+ ფსალმ. 63:10. მათ. 12:28. ლუკ. 11:20.

+ გამ. 9:26.

+ ფსალმ. 104:31.

+ დაბ. 43:32.

+ 2მეფ. 13:6. საქმე. 8:24.

+ გამ. 10:19; 14:28.

+ გამ. 5:1; 7:16; 10:3.

+ რჯლ. 2:15. ფსალმ. 77:50.

+ გამ. 7:14; 8:15,32.

+ გამ. 7:8.

+ გამ. 4:21; 8:15.

+ რომ. 9:17.

+ ფსალმ. 77:47-48.

+ გამ. 10:16. გოდ. 1:18.

+ ფსალმ. 23:1.

+ გამ. 12:26.

+ გამ. 9:1.

+ ფსალმ. 104:34.

+ გამ. 9:32.

+ გამ. 14:21. რიცხ. 11:31.

+ ფსალმ. 77:46.

+ ფსალმ. 104:35.

+ გამ. 8:25; 9:27.

+ გამ. 11:10.

+ ეს. 50:3.

+ ფსალმ. 104:28.

+ გამ. 8:8.

+ გამ. 6:1; 12:33. ფსალმ. 104:38.

+ გამ. 3:21; 12:36.

+ ფსალმ. 77:51.

+ გამ. 9:16; 10:20. რომ. 9:17.

+ გამ. 13:4. რიცხ. 9:1. იესო. 4:19.

+ გამ. 16:12. ლევ. 23:5. რჯლ. 16:6.

+ რიცხ. 9:11.

+ რჯლ. 16:7.

+ გამ. 23:18; 34:25.

+ ლუკ. 12:35. 1პეტრ. 1:13. ეფეს. 6:14.

+ რიცხ. 33:4. ფსალმ. 135:10. ებრ. 11:28.

+ რომ. 10:4.

+ გამ. 23:15; 34:18. ეზეკ. 45:21.

+ ლევ. 23:5. რიცხ. 28:16.

+ რჯლ. 16:4. 1კორ. 5:8.

+ ებრ. 11:28.

+ გამ. 10:2; 13:8.

+ 1კორ. 11:26.

+ ფსალმ. 77:51.

+ გამ. 3:21. ფსალმ. 104:37.

+ რიცხ. 33:3. იესო. 24. ფსალმ. 135:11-12.

+ დაბ. 15:13.

+ გამ. 7:8. 2კორ. 6:16. ეფეს. 2:12.

+ გალ. 4:7.

+ რიცხ. 9:12. იოან. 19:36.

+ 1კორ. 11:28.

+ ლევ. 24:22. გალ. 3:28.

+ გამ. 22:29; 34:19. ლევ. 27:26. რიცხ. 3:13; 8:17. ლუკ. 2:23.

+ გამ. 23:15.

+ დაბ. 15:7,18-21; 17:8.

+ 1კორ. 5:8.

+ გამ. 12:26.

+ რჯლ. 6:8.

+ გამ. 12:14.

+ დაბ. 15:18.

+ გამ. 13:2.

+ გამ. 34:20. რიცხ. 3:46.

+ გამ. 12:26.

+ გამ. 4:23; 12:29.

+ რჯლ. 6:8.

+ 1კორ. 10:13.

+ ფსალმ. 77:52-53.

+ დაბ. 50:25. იესო. 24:32.

+ რიცხ. 33:6.

+ გამ. 14:19.

+ რიცხ. 14:14. რჯლ. 1:33. ნეემ. 9:19. ფსალმ. 77:14.

+ რიცხ. 33:7.

+ გამ. 4:21; 10:20. რომ. 9:17.

+ გამ. 13:3.

+ იესო. 24:6.

+ ფსალმ. 105:7.

+ 2ნეშტ. 20:17.

+ რჯლ. 1:30; 3:22. მსაჯ. 5:20.

+ იესო. 24:7.

+ გამ. 13:21.

+ იესო. 4:23. ფსალმ. 77:13.

+ 1კორ. 10:1. ებრ. 11:29.

+ ფსალმ. 77:14.

+ რჯლ. 3:22.

+ გამ. 15:7.

+ ფსალმ. 105:11.

+ 2ნეშტ. 20:20. ფსალმ. 105:12.

+ ფსალმ. 105:12.

+ გამ. 3:14. ეს. 12:5.

+ ნეემ. 9:11. გამოცხ. 18:21.

+ ფსალმ. 117:15.

+ გამ. 14:27.

+ ეს. 63:12-13.

+ გამ. 14:3-9.

+ ფსალმ. 73:13.

+ გამ. 18:11. 1მეფ. 2:20. ფსალმ. 39:6.

+ ფსალმ. 76:21.

+ იესო. 2:9.

+ რჯლ. 4:37.

+ ფსალმ. 43:2-3.

+ ფსალმ. 88:19.

+ გამ. 14:22.

+ ფსალმ. 67:26.

+ გამ. 23:25. რჯლ. 7:15. ეს. 3:7.

+ რიცხ. 33:9.

+ რიცხ. 33:11. საქმე. 7:36; 13:18.

+ გამ. 15:24. ფსალმ. 105:13. 1კორ. 10:10.

+ ფსალმ. 77:25.

+ რიცხ. 16:11. 1კორ. 10:10.

+ რიცხ. 11:18.

+ გამ. 12:6. რიცხ. 11:7.

+ რიცხ. 11:7. ფსალმ. 77:2.

+ რიცხ. 11:7. ფსალმ. 77:24.

+ იოან. 6:31. 1კორ. 10:3.

+ 2კორ. 8:15.

+ დაბ. 2:2.

+ რიცხ. 11:6.

+ დაბ. 2:2-3.

+ რიცხ. 11:7.

+ იესო. 5:12. ნეემ. 9:15.

+ რიცხ. 33:14.

+ რიცხ. 20:2-3. რჯლ. 9:7.

+ გამ. 14:11.

+ რიცხ. 14:10.

+ გამ. 7:20.

+ რიცხ. 20:11. ფსალმ. 77:16. 1კორ. 10:4.

+ რჯლ. 25:17.

+ იესო. 1:1.

+ იესო. 8:18.

+ რჯლ. 4:23.

+ გამ. 34:27. რიცხ. 24:20. რჯლ. 25:17-19.

+ გამ. 2:16.

+ გამ. 2:22.

+ გამ. 2:15.

+ გამ. 3:1.

+ რიცხ. 10:29.

+ გამ. 1:13; 15:11. 1ნეშტ. 17:25.

+ რჯლ. 12:7.

+ რჯლ. 1:9.

+ რიცხ. 11:6. რჯლ. 1:13. 2ნეშტ. 19:5-6.

+ რიცხ. 11:16. რჯლ. 1:15. 1ნეშტ. 27:1.

+ რჯლ. 1:17.

+ რიცხ. 10:30.

+ რიცხ. 33:15.

+ საქმე. 7:38.

+ რჯლ. 29:2.

+ რჯლ. 5:2. ფსალმ. 23:6.

+ 1პეტრ. 2:9.

+ რჯლ. 5:27; 26:17.

+ გამ. 20:18; 24:15. რიცხ. 9:15.

+ ლევ. 11:45. იესო. 3:5. 1მეფ. 16:5.

+ ებრ. 12:20.

+ იესო. 3:5.

+ 1მეფ. 21:4. 1კორ. 7:5.

+ რჯლ. 5:4. ებრ. 12:18.

+ რჯლ. 4:10.

+ რჯლ. 4:11.

+ საქმე. 7:38.

+ 3მეფ. 19:8.

+ გამ. 33:20. მსაჯ. 6:22. 1კორ. 10:8.

+ ლევ. 10:3.

+ რჯლ. 4:13.

+ რჯლ. 5:6. ფსალმ. 80:11.

+ რჯლ. 5:7.

+ ლევ. 26:1. რჯლ. 5:8. ფსალმ. 96:7.

+ რიცხ. 14:18. რჯლ. 5:9.

+ გამ. 34:7. რჯლ. 5:10.

+ ლევ. 19:12. რჯლ. 5:11. მათ. 5:33.

+ გამ. 31:13. რჯლ. 5:12. ეზეკ. 20:12. მათ. 12:2.

+ ლევ. 23:3. რჯლ. 5:13.

+ დაბ. 2:2. გამ. 31:17. ებრ. 4:4.

+ რჯლ. 5:16. მათ. 15:4. მარკ. 7:10. ეფეს. 6:2-3.

+ რჯლ. 5:17. მათ. 5:21; 19:18. მარკ. 10:19. რომ. 13:9.

+ რჯლ. 5:18. მათ. 5:27.

+ რჯლ. 5:19.

+ რჯლ. 5:20.

+ რჯლ. 5:21. რომ. 7:7; 13:9.

+ ებრ. 12:19.

+ რჯლ. 18:16. ებრ. 12:18-20.

+ დაბ. 22:1.

+ 3მეფ. 8:12. ებრ. 12:18.

+ გამ. 34:17.

+ გამ. 27:8. რჯლ. 12:11.

+ რჯლ. 27:5. იესო. 8:31.

+ გამ. 28:42.

+ რჯლ. 15:12. იერ. 34:14.

+ დაბ. 21:10. ლევ. 25:44. გალ. 4:24.

+ რჯლ. 15:16.

+ ლევ. 25:39-41.

+ გამ. 22:16.

+ ლევ. 24:17.

+ რჯლ. 19:2.

+ რჯლ. 19:11. 3მეფ. 2:29,31.

+ ლევ. 20:19. იგავ. 20:20. მათ. 15:4. მარკ. 7:10.

+ 2მეფ. 3:29.

+ ლევ. 25:39.

+ ლევ. 24:20. რჯლ. 19:21.

+ დაბ. 5:9.

+ 2მეფ. 12:6.

+ გამ. 21:6. ფსალმ. 18:1,6. იოან. 10:35.

+ დაბ. 31:39.

+ რჯლ. 22:28.

+ ლევ. 19:31. რჯლ. 18:11.

+ რჯლ. 13:13,15.

+ გამ. 23:9. ლევ. 19:33-34.

+ ზაქ. 7:10.

+ ლევ. 25:36. ფსალმ. 14:5. ეზეკ. 18:3.

+ რჯლ. 24:12.

+ საქმე. 23:5.

+ გამ. 13:2. ეზეკ. 44:30. ლუკ. 2:23.

+ ლევ. 22:8. ეზეკ. 44:31.

+ ლევ. 19:11.

+ ლევ. 19:15.

+ რჯლ. 22:1.

+ რჯლ. 16:19. ეს. 10:1-2.

+ რჯლ. 16:19.

+ დაბ. 46:5. გამ. 22:21. რჯლ. 10:13.

+ ლევ. 25:3.

+ გამ. 20:9. ლევ. 23:3.

+ გამ. 20:3. რჯლ. 27:1. იესო. 23:7.

+ გამ. 13:3.

+ ლევ. 23:37.

+ გამ. 34:23. რჯლ. 16:6.

+ გამ. 34:26. რჯლ. 14:21.

+ გამ. 13:21; 14:19.

+ ეს. 63:10. იერ. 23:6. იოან. 10:30.

+ დაბ. 12:3. რჯლ. 18:15.

+ გამ. 33:2. რჯლ. 7:1. იესო. 24:11.

+ დაბ. 35:2. გამ. 20:5.

+ გამ. 15:26. მათ. 6:33.

+ რჯლ. 7:14.

+ დაბ. 35:5.

+ რჯლ. 7:20. იესო. 24:12.

+ დაბ. 15:18; 28:14. რიცხ. 34:2.

+ გამ. 34:15. რჯლ. 7:2.

+ გამ. 34:12.

+ გამ. 18:25.

+ იოან. 7:19.

+ დაბ. 31:45.

+ რიცხ. 3:41.

+ ებრ. 9:19,20.

+ გამ. 33:20. ეზეკ. 1:26; 10:1.

+ გამ. 19:12; 33:22.

+ გამ. 31:2; 35:30.

+ გამ. 19:9.

+ 3მეფ. 8:10-11. 2ნეშტ. 7:1.

+ რჯლ. 4:24; 9:3. ებრ. 12:29.

+ გამ. 34:28.

+ გამ. 26:30.

+ გამ. 16:34. ებრ. 9:4.

+ გამ. 37:6.

+ ებრ. 9:5.

+ გამ. 26:34. რჯლ. 10:2.

+ გამ. 29:42. რიცხ. 7:89.

+ გამ. 35:13. ებრ. 9:2.

+ ლევ. 24:6. 1მეფ. 21:4. 3მეფ. 7:48.

+ გამ. 35:14. რიცხ. 8:4.

+ ზაქ. 4:2.

+ რიცხ. 8:2.

+ საქმე. 7:44. ებრ. 8:5.

+ გამ. 36:8. 2მეფ. 7:6.

+ გამ. 36:14.

+ გამ. 36:12.

+ გამ. 36:18.

+ გამ. 36:20.

+ გამ. 40:3. ებრ. 9:3.

+ გამ. 25:21. ებრ. 9:5.

+ გამ. 40:22. ებრ. 9:2.

+ გამ. 35:16.

+ 3მეფ. 1:50.

+ გამ. 38:9.

+ გამ. 35:17.

+ რიცხ. 8:2.

+ ლევ. 6:18; 24:3. 1მეფ. 3:3.

+ გამ. 6:23. ებრ. 5:4.

+ გამ. 31:10.

+ გამ. 31:3.

+ გამ. 21:19.

+ გამ. 28:7.

+ ლევ. 8:8. რიცხ. 27:21.

+ ლევ. 8:30. მსაჯ. 17:5.

+ ლევ. 9:2.

+ გამ. 30:20; 40:12.

+ გამ. 28:41.

+ ლევ. 1:3.

+ ლევ. 3:3.

+ ლევ. 4:12. რიცხ. 19:5. ებრ. 13:11.

+ ლევ. 8:18.

+ ებრ. 9:12,19.

+ ლევ. 1:4.

+ გამ. 30:30.

+ ლევ. 3:3.

+ გამ. 35:22.

+ ლევ. 8:29.

+ გამ. 27:21.

+ ლევ. 8:31; 24:9. მათ. 12:4. მარკ. 2:26. ლუკ. 6:4.

+ რიცხ. 28:3.

+ რიცხ. 28:4.

+ ფსალმ. 77:60. ეზეკ. 37:27. ზაქ. 2:5.

+ ლევ. 26:12. 2კორ. 6:16.

+ რიცხ. 4:11.

+ 1მეფ. 3:14. ფსალმ. 140:2. ლუკ. 1:9.

+ ლევ. 10:1.

+ ლევ. 16:2. ებრ. 9:7,13.

+ რიცხ. 1:2.

+ ლევ. 27:25. რიცხ. 3:47. ეზეკ. 45:12.

+ რიცხ. 15:19. რჯლ. 12:6. ნეემ. 12:44.

+ გამ. 35:16.

+ ქებ. 4:14. ეზეკ. 27:22.

+ 1იოან. 2:20,27.

+ გამ. 35:15. 1ნეშტ. 9:30.

+ გამ. 35:30.

+ 3მეფ. 7:14.

+ გამ. 35:34.

+ გამ. 35:11.

+ გამ. 20:8. ეზეკ. 20:12.

+ დაბ. 17:14. რიცხ. 15:35.

+ გამ. 20:9.

+ დაბ. 1:31; 2:1-2. გამ. 20:11. ებრ. 4:4.

+ გამ. 32:16; 34:29. რჯლ. 9:10.

+ საქმე. 7:40.

+ რჯლ. 9:16.

+ 3მეფ. 12:28. ნეემ. 9:18. ფსალმ. 105:19.

+ 1კორ. 10:7.

+ რჯლ. 9:12.

+ 3მეფ. 12:28.

+ რჯლ. 9:14.

+ ფსალმ. 105:23.

+ რიცხ. 14:13.

+ დაბ. 12:7; 15:7. ფსალმ. 104:8-10.

+ გამ. 31:18. რჯლ. 9:10.

+ გამ. 24:13.

+ რჯლ. 9:17.

+ დაბ. 34:20.

+ რჯლ. 33:9.

+ რჯლ. 33:10.

+ ფსალმ. 68:29. დან. 12:1.

+ ლუკ. 10:20. რომ. 9:3. გამოცხ. 3:5.

+ გამ. 14:19; 33:2. რიცხ. 14:18.

+ დაბ. 44:24. რიცხ. 32:11.

+ გამ. 23:23. რჯლ. 7:1. იესო. 24:11.

+ გამ. 34:9.

+ იერ. 6:26. იოელ. 1:8. იონ. 3:6.

+ რჯლ. 31:15.

+ რიცხ. 12:7-8. რჯლ. 34:10.

+ რჯლ. 4:37.

+ 2ტიმ. 2:19.

+ რომ. 9:15.

+ რჯლ. 10:1.

+ გამ. 33:21.

+ გამ. 19:2.

+ რჯლ. 10:3.

+ ფსალმ. 85:15. იოელ. 2:13. იონ. 4:2.

+ გამ. 20:6. რჯლ. 5:10. იერ. 32:18.

+ რჯლ. 9:13.

+ რჯლ. 7:2.

+ გამ. 23:24.

+ გამ. 20:5.

+ გამ. 23:32. რჯლ. 7:2.

+ 3მეფ. 11:1.

+ გამ. 20:3.

+ გამ. 12:2,5.

+ გამ. 13:2; 22:29. ეზეკ. 44:30. ლუკ. 2:23.

+ გამ. 13:13.

+ გამ. 20:9.

+ რჯლ. 16:10.

+ გამ. 23:17. რჯლ. 16:16.

+ გამ. 12:10; 23:18.

+ გამ. 23:19. რჯლ. 14:21.

+ გამ. 24:18. რჯლ. 9:9,18.

+ 2კორ. 3:7.

+ გამ. 35:1.

+ 2კორ. 3:13.

+ გამ. 34:32.

+ გამ. 20:9; 31:14.

+ გამ. 16:23.

+ გამ. 25:2.

+ გამ. 25:8.

+ გამ. 25:31.

+ გამ. 30:1.

+ გამ. 27:1.

+ გამ. 27:9.

+ გამ. 28:2.

+ რიცხ. 18:18.

+ იგავ. 31:19.

+ გამ. 31:2.

+ გამ. 34:6.

+ გამ. 27:1. 2ნეშტ. 1:5.

+ 2ნეშტ. 1:3.

+ გამ. 26:33.

+ გამ. 30:1.

+ გამ. 30:26.

+ რიცხ. 7:1.

+ გამ. 29:4.

+ გამ. 7:10.

+ რიცხ. 7:1.

+ რიცხ. 7:1. ებრ. 9:4.

+ გამ. 26:35.

+ გამ. 25:23,30. 1მეფ. 27:6.

+ გამ. 25:31.

+ გამ. 30:7.

+ გამ. 27:1.

+ გამ. 30:18.

+ გამ. 29:4; 30:19.

+ რიცხ. 9:15. 3მეფ. 8:10.

+ რიცხ. 9:21; 14:14.

+ ფსალმ. 77:14. ეს. 4:5. 1კორ. 10:1.

ლევიანები
ლევიანები

1. 1

2. 2

3. 3

4. 4

5. 5

6. 6

7. 7

8. 8

9. 9

10. 10

11. 11

12. 12

13. 13

14. 14

15. 15

16. 16

17. 17

18. 18

19. 19

20. 20

21. 21

22. 22

23. 23

24. 24

25. 25

26. 26

27. 27

1
ლევიანები

ზვარაკის, ცხვრისა და მტრედის

მსხვერპლად შეწირვის შესახებ

1^1და მოუხმო უფალმა მოსეს, და უთხრა მას საკრებულო კარვიდან: +

2„ელაპარაკე ისრაელის ძეთ და უთხარი მათ: ‘როცა შესწიროს ვინმე თქვენთაგანმა მსხვერპლი უფალს საქონელთაგან, მსხვილფეხათაგან და ცხვართაგან და თხათგან შესწირეთ ეს მსხვერპლი.

3„‘თუ მისი მსხვერპლი სრულადდასაწველია, მაშინ მსხვილფეხა საქონლიდან უნაკლო მოზვერი შესწიროს. საკრებულო კარვის შესავალთან შესწიროს იგი კეთილმოსურნეობით უფლის წინაშე. +

4და დაადოს თავისი ხელი სრულადდასაწველს თავზე, რათა მოიპოვოს მან წყალობა თავის ცოდვათა შესანდობად. +

5და დაკლას მოზვერი უფლის წინაშე; და შესწირონ აარონის ძეთ, მღვდლებმა, მოიტანონ სისხლი და სამსხვერპლოს ირგვლივ მოაპკურონ, რომელიც არის საკრებულო კარვის შესასვლელთან.

6და გაატყაოს სრულადდასაწველის მსხვერპლი და დაჭრას იგი ნაწილებად. +

7და დადონ აარონ მღვდლის ძეთ ცეცხლი სამსხვერპლოზე და განალაგონ შეშები ცეცხლზე. +

8და განალაგონ აარონის ძეთ, მღვდლებმა, ეს ნაწილები და თავი და ქონი შეშებზე, რომლებიც ცეცხლზეა, სამსხვერპლოზე.

9და შიგნეული და კანჭები მისი წყლით გამორეცხოს; და დააკმიოს მღვდელმა ყოველივე სამსხვერპლოზე: ეს სრულადდასაწველია, საცეცხლოა, კეთილსურნელებაა უფლისათვის. +

10„‘და თუ წვრილფეხიდან იქნება მისი მსხვერპლი, ცხვართაგან ან თხათაგან, სრულადდასაწველად უნაკლო მამალი ცხოველი შესწიროს.

11და დაკლას იგი სამსხერპლოსთან, ჩრდილოეთ მხარეს, უფლის წინაშე და მოაპკურონ აარონის ძეთ, მღვდლებმა, მისი სისხლი სამსხვერპლოს ირგვლივ.

12და დაჭრას იგი ნაწილებად, მის თავიანად და ქონიანად, და დააწყოს ისინი მღვდელმა შეშებზე, რომლებიც ცეცხლზეა, სამსხვერპლოზე.

13და შიგნეული და კანჭები გამორეცხოს წყლით; და შესწიროს მღვდელმა ყოველი, და დააკმიოს სამსხვერპლოზე; ეს სრულადდასაწველია, საცეცხლოა, კეთილსურნელებაა უფლისთვის.

14„‘და თუ ფრინველთაგანა მოაქვს მას უფლისათვის სრულადდასაწველი, მაშინ შესწიროს გვრიტთაგან ან მტრედის ხუნდთაგან თავისი მსხვერპლი. +

15და შესწიროს იგი მღვდელმა სამსხვერპლოსთან, და წარკვეთოს მას თავი და დააკმიოს სამსხვერპლოზე; და მისი სისხლი დაწრიტოს სამსხვერპლოს კედელთან;

16და მოაშოროს ჩინჩახვი ბუმბულითურთ და გადაისროლოს იგი სამსხვერპლოსთან, სანაცრის ადგილზე. +

17და გახლიჩოს იგი ფრთებში, არ გააცილოს ისინი და დააკმიოს იგი მღვდელმა სამსხვერპლოზე, შეშებზე, რომლებიც ცეცხლზეა; სრულადდასაწველია, საცეცხლოა, კეთილსურნელებაა უფლისთვის.

2
პურეული ძღვენის შესახებ

2^1„‘და თუ ვინმე პურეულ მსხვერპლს შესწირავს ძღვნად უფალს, მისი მსხვერპლი წმიდა პურის ფქვილისა იყოს, და დაასხას მასზე ზეთი და დადოს მასზე გუნდრუკი. +

2და მიუტანოს იგი აარონის ძეთ – მღვდლებს, და აიღოს იქიდან სავსე პეშვი წმინდა ფქვილისგან ზეთითურთ მთელი მისი გუნდრუკით, და დააკმიოს მღვდელმა მისი მოსაგონარი სამსხვერპლოზე საცეცხლოდ, კეთილსურნელებად უფლისათვის. +

3ხოლო ნარჩენი პურეული ძღვენიდან აარონისა და მისი ძეებისათვის იყოს. ეს წმიდათა წმიდაა უფლის საცეცხლო მსხვერპლიდან. +

4„‘და თუ შესწირავ შესაწირავად პურეულის ძღვენს თონეში გამოცხობილთაგან, იყოს წმიდა პურის ფქვილისაგან უფუარი პურები, ზეთში შერეულნი, და უფუარი ფუნთუშები ზეთწაცხებულნი.

5და თუ შესაწირავი შენი პურეული ძღვენი ტაფაზეა გაკეთებული, მაშინ წმიდა პურის ფქვილი უნდა იყოს ზეთში შერეული, უფუარი იყოს. +

6დაანაწილე იგი ლუკმა-ლუკმად და დაასხი მასზე ზეთი: ეს ძღვენია პურეულისა.

7და თუ შენი შესაწირავი პურეულის ძღვენია, ქვაბში გაკეთებული, მაშინ წმიდა პურის ფქვილი ზეთით უნდა გაკეთდეს.

8და მიიტანე შენი ძღვენი, რომელიც გაკეთდება ამათგან, უფლისათვის და მიეცი იგი მღვდელს, და იგი მიიტანს მას სამსხვერპლოსთან.

9და აიღებს მღვდელი ნაწილს ძღვენისაგან მის მოსაგონარს და დააკმევს სამსხვერპლოზე: ეს საცეცხლო შესაწირავია, კეთილსურნელებაა უფლისათვის. +

10ხოლო ნარჩენი პურეული ძღვენიდან აარონისა და მისი შვილებისა იყოს. ეს წმიდათა წმიდაა უფლის საცეცხლო შესაწირავთაგან.

11„‘და არც ერთი ძღვენი პურეულისა, რომელსაც შესწირავთ უფალს, არ უნდა იყოს საფუარიანი, რადგან არც საფუარი, არც თაფლი არ უნდა აკმიოთ უფლის საცეცხლო შესაწირავზე. +

12პირველნაყოფთა შესაწირავად შესწირეთ ისინი უფალს, და სამსხვერპლოზე არ ავიდეს საამურ კეთილსურნელებად. +

13და ყოველი მსხვერპლი შენი ძღვენისა მარილით დაამარილე და არ დატოვო შენი მსხვერპლები შენი ღმერთის აღთქმის მარილის გარეშე. ყოველ შენს შესაწირავთან ერთად შესწირე მარილი. +

14„‘და თუ შესწირავ უფალს პურეულის ძღვენს პირველნაყოფთაგან – პირველ თავთავთაგან, ცეცხლზე მოხალული, დაღერღილი მარცვლით შესწირე შენს პირველნაყოფთა ძღვენი. +

15და დაასხი მასზე ზეთი, და დაადე მასზე გუნდრუკი; იგი ძღვენია პურეულისა.

16და დააკმევს მღვდელი მის მოსაგონარს ღერღილისგან და მისი ზეთისაგან მთელი მისი გუნდრუკით საცეცხლო შესაწირავად უფლისათვის.

3
სამშვიდობო შესაწირავის შესახებ

3^1„‘და თუ სამშვიდობო მსხვერპლია მისი მსხვერპლი, თუ იგი სწირავს მსხვილფეხას, მამალს ან დედალს, უმანკო შესწიროს იგი უფლის წინაშე. +

2და დაადოს თავისი ხელი თავის შესაწირავს თავზე, და დაკლას იგი საკრებულო კარვის შესასვლელთან. და მოაპკურონ აარონის ძეთ, მღვდლებმა, სისხლი სამსხვერპლოზე ირგვლივ. +

3და შესწიროს სამშვიდობო შესაწირავის მსხვერპლისაგან საცეცხლო შესაწირავად უფალს ქონი, რომელიც ფარავს შიგნეულს, და ყოველი ქონი, რომელიც შიგნეულზეა. +

4და ორივე თირკმელი და ქონი, რომელიც მათზეა, რომელიც ბარძაყთა კუნთებზეა და აპკზეა, რაც ღვიძლზეა, თირკმელებთან ერთად განაშოროს იგი. +

5აარონის ძეთ დააკმიონ იგი სამსხვერპლოზე სრულადდასაწველთან ერთად, რომელიც შეშებზეა, ცეცხლზე, საცეცხლო შესაწირავად, კეთილსურნელებად უფლისათვის. +

6„‘და თუ წვრილფეხისგანაა მისი მსხვერპლი სამშვიდობო შესაწირავად უფლისათვის, უმანკო მამალი ან დედალი შესწიროს.

7და თუ ცხვარს სწირავს ის თავის შესაწირავად, შესწიროს იგი უფლის წინაშე.

8და დაადოს თავისი ხელი თავის შესაწირავს თავზე და დაკლას იგი საკრებულო კარვის წინ, და აარონის ძეთ მოაპკურონ მისი სისხლი სამსხვერპლოზე ირგვლივ.

9და შესწიროს სამშვიდობო შესაწირავის მსხვერპლიდან საცეცხლო შესაწირავად უფლისთვის მისი ქონი, მთელი დუმა კუდუსუნითურთ მოჰკვეთონ, და ქონი, რომელიც ფარავს შიგნეულს, და მთელი ქონი, რომელიც შიგნეულზეა, +

10და ორივე თირკმელი და ქონი, რომელიც მათზეა, რომელიც ბარძაყის კუნთებზეა და ღვიძლის აპკზეა, თირკმელებითურთ მოჰკვეთოს იგი.

11და დააკმიოს იგი მღვდელმა სამსხვერპლოზე: ეს არის საცეცხლო პური, შესაწირავი უფლისათვის. +

12„‘და თუ თხაა მისი შესაწირავი, შესწიროს იგი უფლის წინაშე;

13და დაადოს თავისი ხელი მას თავზე და დაკლას იგი საკრებულო კარვის წინ, და მოაპკურონ აარონის ძეთ მისი სისხლი სამსხვერპლოზე ირგვლივ.

14და შესწიროს მისგან თავისი შესაწირავი საცეცხლოდ უფალს ქონი, რომელიც ფარავს შიგნეულს და მთელი ქონი, რომელიც შიგნეულზეა.

15და ორივე თირკმელი და ქონი, რომელიც მათზეა, რომელიც ბარძაყის კუნთებზეა, და აპკი, რომელიც ღვიძლზეა; თირკმელებიანად მოჰკვეთონ იგი.

16და დააკმიოს ისინი მღვდელმა სამსხვერპლოზე. ეს არის საცეცხლო პური, კეთილსურნელება, მთელი ქონი უფლისაა. +

17„‘ეს არის საუკუნო წესი თქვენს თაობებში, ყოველ თქვენს სადგომში: არავითარი ქონი და არავითარი სისხლი არ ჭამოთ.’“ +

4
ცოდვის გამოსასყიდი შესაწირავის შესახებ

4^1და უთხრა უფალმა მოსეს:

2„უთხარი ისრაელის ძეთ: ‘თუ შესცოდოს ვინმემ უნებლიეთ უფლის რომელიმე მცნებათა წინააღმდეგ და ქმნას რაიმე, რაც აკრძალულია –

3„‘თუ ცხებულმა მღვდელმა შესცოდა ხალხის გარევით დანაშაულში, დაე, შესწიროს უფალს თავისი ცოდვისათვის, რომლითაც შესცოდა, მოზვერი მსხვილფეხიდან, უბიწო, ცოდვის მსხვერპლად. +

4და მიიყვანოს მოზვერი საკრებულო კარვის შესასვლელთან უფლის წინაშე, და დაადოს თავისი ხელი მოზვერს თავზე, და დაკლას მოზვერი უფლის წინაშე.

5და აიღოს ცხებულმა მღვდელმა მოზვრის სისხლიდან და მიიტანოს იგი საკრებულო კარავში. +

6და ამოაწო მღვდელმა თითი სისხლში და შვიდგზის მოასხუროს სისხლიდან უფლის წინაშე წმიდა ფარდის წინ. +

7და სცხოს მღვდელმა სისხლიდან უფლის წინაშე საკმევლის სამსხვერპლოს რქებს, რომელიც საკრებულო კარავშია, და მთელი ნარჩენი სისხლი მოზვრისა მოაპკუროს სრულადდასაწველის სამსხვერპლოს საძირკველს, რომელიც საკრებულო კარვის შესასვლელთანაა. +

8და მთელი ქონი ცოდვის შესაწირავის მოზვრისა, ამოაცალოს მას, ქონი, რომელიც ფარავს შიგნეულს, და მთელი ქონი, რომელიც შიგნეულზეა, +

9და ორივე თირკმელი და ქონი, რომელიც მათზეა, რომელიც ბარძაყის კუნთებზეა, და აპკი ღვიძლზე, თირკმელებითურთ მოკვეთოს იგი, +

10როგორც მოიკვეთება სამშვიდობო შესაწირავის მოზვრიდან; და დააკმიოს ისინი მღვდელმა, სრულადდასაწველის სამსხვერპლოზე. +

11ხოლო ტყავი მოზვრისა და მთელი მისი ხორცი თავითა და კანჭებითურთ, და მისი შიგნეული სკორეთურთ, +

12მთელი მოზვერი გაიტანოს ბანაკის გარეთ, წმიდა ადგილზე, სადაც იყრება ნაცარი, და დაწვას იგი შეშებზე ცეცხლით. ნაცრის გადაყრის ადგილზე დაიწვას იგი. +

13„‘და თუ მთელი თემი ისრაელისა შეცდება და დაიფარება საქმე კრებულის თვალთაგან, და ჩაიდენს რაიმეს უფლის რომელიმე მცნების წინააღმდეგ, რომელიც არ უნდა ჩადენილიყო, და დადანაშაულდნენ, +

14როდესაც შეიტყობენ ცოდვას, რომლითაც შესცოდეს მათ, შესწიროს კრებულმა მოზვერი მსხვილფეხიდან ცოდვის მსხვერპლად და მიიტანოს იგი საკრებულო კარვის წინ.

15და დაასხან თემის უხუცესებმა ხელები მოზვრის თავს უფლის წინაშე, და დაკლან მოზვერი უფლის წინაშე +

16და შეიტანოს ცხებულმა მღვდელმა მოზვრის სისხლიდან საკრებულო კარავში.

17და ამოაწოს მღვდელმა თითი სისხლში და მოასხუროს შვიდგზის უფლის წინაშე, ფარდის წინ. +

18და სისხლიდან მოსცხოს სამსხვერპლოს რქებს, რომელიც უფლის წინაშეა საკრებულო კარავში, და მთელი დანარჩენი სისხლი მოაპკუროს სრულადდასაწველი სამსხვერპლოს საძირკველს, რომელიც საკრებულო კარვის შესასვლელთანაა. +

19და მთელი მისი ქონი ამოიღოს მისგან და დააკმიოს სამსხვერპლოზე.

20და გაუკეთოს ამ მოზვერს იგივე, რაც გაუკეთა ცოდვის შესაწირავის მოზვერს, და შეუნდობს მათ მღვდელი და მიეტევებათ მათ. +

21და გაიტანოს მოზვერი ბანაკის გარეთ და დაწვას იგი, როგორც დაწვა პირველი მოზვერი. ეს კრებულის ცოდვის შესაწირავია.

22„‘თუ მთავარმა შესცოდოს და გააკეთოს შეცდომით რამე უფლის, თავისი ღმერთის, მცნებათა წინააღმდეგ, რომელიც არ უნდა გაკეთებულიყო, და ჩაიდინა დანაშაული,

23ან ცნობილი გახდება მისთვის მისი ცოდვა, რომლითაც მან სცოდა, მიიტანოს თავისი შესაწირავი, უმანკო თხა,

24და დაადოს ხელი თხას თავზე, და დაკლას იგი ადგილზე, სადაც კლავენ სრულადდასაწველს უფლის წინაშე. ცოდვის მსხვერპლია იგი.

25და აიღოს მღვდელმა ცოდვის შესაწირავის სისხლიდან თითით და მოსცხოს სრულადდასაწველის სამსხვერპლოს რქებს, დანარჩენი მისი სისხლი მოაპკუროს სრულადდასაწველის სამსხვერპლოს საძირკველს.

26და მთელი მისი ქონი დააკმიოს სამსხვერპლოზე, როგორც ქონი სამშვიდობო მსხვერპლისა, და შეუნდობს მღვდელი მის ცოდვას და ეპატიება მას. +

27„‘და თუ ჩაიდენს ვინმე ხალხიდან შეცდომით რაიმეს უფლის რომელიმე მცნების წინააღმდეგ, რაც არ უნდა ჩადენილიყო, და დადანაშაულდება, +

28ან, როდესაც ცნობილი გახდება მისთვის მისი ცოდვა, რომლითაც მან შესცოდა, მიიტანოს მსხვერპლად დედალი თხა, უნაკლო, თავისი ცოდვისათვის, რომლითაც შესცოდა.

29და დაადოს თავისი ხელი ცოდვის მსხვერპლს თავზე, და დაკლას ეს ცოდვის მსხვერპლი სრულადდასაწველის ადგილზე. +

30და აიღოს მღვდელმა მისი სისხლიდან თითით და მოასხუროს სრულადდასაწველის სამსხვერპლოს რქებს; და მთელი მისი დანარჩენი სისხლი მოაპკუროს სამსხვერპლოს საძირკველს.

31და მთელი მისი ქონი მოჰკვეთოს, როგორც მოიკვეთა ქონი სამშვიდობო მსხვერპლიდან, და დააკმიოს მღვდელმა სამსხვერპლოზე კეთილსურნელებად უფლისათვის, და შეუნდობს მას მღვდელი, და მიეტევება მას. +

32„‘და თუ ცხვრის ფარიდან მიიტანს ცოდვის მსხვერპლად, უმანკო იყოს, დედალი.

33და დაადოს თავისი ხელი ცოდვის მსხვერპლს თავზე და დაკლას იგი ცოდვის მსხვერპლად იმ ადგილზე, სადაც კლავენ სრულადდასაწველს.

34და აიღოს მღვდელმა ცოდვის მსხვერპლის სისხლისაგან თითით და მოასხუროს სრულადდასაწველის სამსხვერპლოს რქებს, ხოლო მთელი დანარჩენი სისხლი მოაპკუროს სამსხვერპლოს საძირკველს.

35და მთელი მისი ქონი მოკვეთოს, როგორც მოიკვეთა ცხვრის ქონი სამშვიდობო მსხვერპლიდან, და დააკმიოს მღვდელმა ისინი უფლის სამსხვერპლოზე საცეცხლო შესაწირავად; და შეუნდობს მას მღვდელი მის ცოდვას, რომლითაც შესცოდა, და მიეტევება მას. +

5
ცოდვის შესაწირავის შესახებ

5^1„‘ვინმემ რომ შესცოდოს – ისმინოს ხმა ფიცისა და იყოს მოწმე, ან იხილოს, ან იცოდეს და არ განაცხადოს, იგი იტვირთავს ცოდვას. +

2„‘ან ვინმე, რომ შეეხოს რაიმე უწმიდურ საგანს, ან უწმიდური ცხოველის მძორს, უწმიდური საქონლის მძორს, ან უწმიდური ქვეწარმავლის მძორს, რომც არ იცოდეს ეს, იგი მაინც უწმიდური და დამნაშავეა. +

3„‘ან რომ შეეხოს ადამიანის უსუფთაობას, რა უსუფთაობაც არ უნდა იყოს, რითაც იბილწებიან, და ეს დაფარული იყოს მისთვის და შემდეგ გაიგებს ამას, დამნაშავეა იგი. +

4„‘ან ვინმემ რომ მოუფიქრებლად დაიფიცოს ბაგეებით საბოროტოდ ან სასიკეთოდ, ყველაფერს, რასაც მოუფიქრებლად გამოთქვამს ადამიანი ფიცით, და ეს დაფარული იქნება მისგან და მერე გაიგებს, იგი დამნაშავეა მასში. +

5„‘და თუ დადანაშაულდება ერთ-ერთ მათგანში, და აღიარებს, რაშიც შესცოდა,

6შესწიროს თავისი დანაშაულის მსხვერპლი უფალს თავისი ცოდვის გამო, რითაც შესცოდა, წვრილფეხა საქონლიდან კრავი ან თიკანი ცოდვისათვის, და შეუნდობს მას მღვდელი მის ცოდვას.

7„‘და თუ ხელი არ მიუწვდება ცხვარზე, მიიტანოს მსხვერპლად თავისი ცოდვისათვის, რითაც შესცოდა, ორი გვრიტი ან ორი მართვე მტრედისა უფლისათვის. ერთი ცოდვის მსხვერპლად, მეორე სრულადდასაწველად. +

8და მიიტანოს ისინი მღვდელთან და [მღვდელმა] შესწიროს პირველად ცოდვის მსხვერპლი, და გადაუჭრას ყელი კეფასთან, და ნუ მოაცილებს. +

9და მოასხუროს ამ ცოდვის მსხვერპლის სისხლი სამსხვერპლოს კედელს, და დანარჩენი სისხლი დაწრიტოს სამსხვერპლოს საძირკველთან. ეს ცოდვის მსხვერპლია.

10და მეორეს შესწირავს სრულადდასაწველად, რჯულისამებრ, და შეუნდობს მას მღვდელი მის ცოდვას, რითაც შესცოდა, და მიეტევება მას.

11„‘და თუ ხელი არ მიუწვდება ორ გვრიტზე ან მტრედის ორ მართვეზე, მიიტანოს თავის მსხვერპლად, იმისათვის, რომ შესცოდა, წმიდა პურის ფქვილის ეფის მეათედი ნაწილი ცოდვისათვის, არ დაასხას მასზე ზეთი და ნუ დადებს მასზე გუნდრუკს, რადგან იგი ცოდვის განმწმედელი მსხვერპლია. +

12და მიიტანოს იგი მღვდელთან, და აიღოს მისგან მღვდელმა სავსე პეშვით მისი მოსაგონარი ნაწილი, და დააკმიოს სამსხვერპლოზე უფლის საცეცხლო შესაწირავად. ეს ცოდვის განმწმედი მსხვერპლია. +

13და შეუნდობს მას მღვდელი მის ცოდვას, რითაც შესცოდა ამათგან, და შეენდობა მას, და ის იქნება მღვდლისთვის, როგორც ძღვენი’“. +

დანაშაულის შესაწირავის შესახებ

14და უთხრა უფალმა მოსეს:

15„თუ ვინმე იმუხთლებს და შესცოდავს უნებლიეთ უფლის სიწმიდეთა წინააღმდეგ, მიუტანოს თავისი დანაშაულის მსხვერპლად უფალს ვერძი უმანკო წვრილფეხა საქონლიდან, შენი შეფასებით ვერცხლის შეკელებით, საწმიდრის შეკელით, დანაშაულისთვის. +

16და რაც შესცოდა ამ სიწმიდეს, გადაიხადოს, და მეხუთედიც დაუმატოს და მისცეს იგი მღვდელს და მღვდელი შეუნდობს მის დანაშაულს ვერძით, და მიეტევება მას. +

17„და თუ ვინმე შესცოდავს და ჩაიდენსს რამეს უფლის რომელიმე მცნების წინააღმდეგ, რაც არ უნდა ჩადენილიყო, და არ იცოდა, იგი დამნაშავეა და თავის ცოდვას ატარებს.

18მიიტანოს მღვდელთან ვერძი უმანკო წვრილფეხა საქონლიდან, შენი შეფასებით, დანაშაულისთვის; და შეუნდობს მას მღვდელი მის შეცდომას, რითაც შეცდა და არ იცოდა, და ეპატიება მას. +

19ეს შესაწირავია დანაშაულისა, რითაც იგი დადანაშაულდა უფალთან“.

6

დანაშაულის მსხვერპლისათვის

6^1(20) და უთხრა უფალმა მოსეს:

2(21) „თუ ვინმე შესცოდავს და მუხთლობით იმუხთლებს უფლის წინაშე, და უარს ეტყვის თავის მოყვასს შესანახად ან გირაოდ მიცემულ ნივთზე ან გატაცებულზე, ან გამოსძალავს თავის მოყვასს +

3(22) ან იპოვის დაკარგულს და უარყოფს ამას, და დაიფიცებს ცრუდ რამეზე, რასაც სჩადის ადამიანი, სცოდავს რა ამით, +

4(23) შესცოდავს, და დამნაშავე გახდება. დააბრუნოს მოტაცებული, რომელიც მოიტაცა, ან გამოძალული, რაც გამოსძალა, ან ანაბარი, რომელიც მას მიაბარეს, ან დაკარგული, რომელიც იპოვა.

5(24) ან ყველაფრისათვის, რისთვისაც ცრუდ დაიფიცებს, ის გადაიხდის სრულად და მეხუთედს დაუმატებს; ვისაც ეკუთვნის, იმას მისცემს დანაშაულის მსხვერპლის შეწირვის დღეს. +

6(25) და თავისი დანაშაულის მსხვერპლად მიიტანოს უფალთან ვერძი, უმანკო, წვრილფეხა საქონლიდან მისი შეფასებით, როგორც დანაშაულის მსხვერპლი მღვდლისადმი. +

7(26) და შეუნდობს მას მღვდელი უფლის წინაშე, და მიეტევება მას ერთი მათგანი, რომლითაც იგი დადანაშაულდა.“ +

მითითებანი მღვდლებისადმი

თითოეული სახის შესაწირავზე

8(1) და უთხრა უფალმა მოსეს:

9(2) „ამცნე აარონს და მის ძეთ: ‘ესაა რჯული სრულადდასაწველისა: სრულადდასაწველი იყოს კოცონზე, სამსხვერპლოზე, მთელი ღამე, ვიდრე დილამდე, და ცეცხლი სამსხვერპლოსი გიზგიზებდეს მასზე. +

10(3) და შეიმოსოს მღვდელმა შესამოსელი სელისა და ქვედა საცვალი სელისავე შეიმოსოს ტანზე, და აიღოს ფერფლი სრულადდასაწველისგან, რომელიც დაწვა ცეცხლმა სამსხვერპლოზე, და დადვას იგი სამსხვერპლოსთან. +

11(4) და გაიხადოს თავისი შესამოსელი და შეიმოსოს სხვა შესამოსელი, და გამოიტანოს ფერფლი ბანაკის გარეთ, წმიდა ადგილზე. +

12(5) და ცეცხლი სამსხვერპლოზე გიზგიზებდეს, არ ჩაქრეს. და მოუკიდოს მასზე მღვდელმა შეშებს დილაობით და განალაგოს მასზე სრულადდასაწველი, და დააკმიოს მასზე ქონი სამშვიდობო მსხვერპლისა.

13(6) ცეცხლი მარადის გიზგიზებდეს სამსხვერპლოზე, არ ჩაქრეს.

14(7) „‘და ესაა რჯული პურეული ძღვენისა: მიიტანონ იგი აარონის ძეთ უფლის წინაშე სამსხვერპლოზე. +

15(8) და აიღოს მისგან პეშვით წმიდა პურის ფქვილის ძღვენისგან და მისი ზეთისგან, და მთელი გუნდრუკი, რომელიც პურეულის ძღვენზეა, და დააკმიოს სამსხვერპლოზე კეთილსურნელებად მის მოსაგონრად უფლის წინაშე. +

16(9) და დანარჩენი მისგან შეჭამონ აარონმა და მისმა ძეებმა; ხმიადი იჭამოს წმიდა ადგილზე, საკრებულო კარვის ეზოში შეჭამონ. +

17(10) არ გამოცხვეს გაფუებული. ეს მივეცი მათ წილად ჩემი საცეცხლო შესაწირავებისაგან. წმიდათაწმიდაა იგი, როგორც ცოდვის მსხვერპლი და დანაშაულის მსხვერპლი.

18(11) ყოველი მამრობითი სქესისა აარონის ძეთაგან ჭამდეს მას, მარადიული წესია ეს თქვენს თაობებში, უფლის საცეცხლო შესაწირავთაგან. ყოველი, რომელიც მათ შეეხება, განიწმიდება.’“ +

19(12) და უთხრა უფალმა მოსეს:

20(13) „ესაა აარონისა და მის ძეთა მსხვერპლი, რომელსაც შესწირავენ უფალს მათი ცხების დღეს – ეფის მეათედი წმიდა ფქვილი მუდმივ შესაწირავად, ნახევარი დილით და ნახევარი საღამოს.

21(14) ტაფაზე ზეთში უნდა იყოს დამზადებული, შეკაზმული მიიტანე იგი, კარგად გამომცხვარი, როგორც ძღვენი პურეულისა. შესწირე იგი კეთილსურნელებად უფლისათვის.

22(15) და მღვდელმა, მის ადგილზე ცხებულმა, მის ძეთაგან, უნდა შეასრულოს იგი. ეს მარადიული წესია. მთლიანად უფლისათვის დაიკმევა იგი. +

23(16) და ყოველი პურეული ძღვენი მღვდლისგან შეწირული მთლიანად უნდა დაიწვას, არ შეიჭამოს.“

24(17) და უთხრა უფალმა მოსეს:

25(18) „უთხარი აარონსა და მის ძეთ: ‘ესაა რჯული ცოდვის მსხვერპლისა: იმ ადგილზე, სადაც დაიკვლის სრულადდასაწველი, დაიკლას ცოდვის მსხვერპლიც უფლის წინაშე. წმიდათა წმიდაა იგი. +

26(19) მღვდელმა, რომელმაც ცოდვის მსხვერპლი შესწირა, შეიძლება შეჭამოს იგი. წმიდა ადგილზე იჭამოს, საკრებულო კარვის ეზოში. +

27(20) ყოველი, რომელიც შეეხება მის ხორცს, განიწმიდება. და თუ მოესხურება მისი სისხლიდან სამოსელს, წმიდა ადგილზე გარეცხოს ის, რასაც მიესხურება.

28(21) ჭურჭელი თიხისა, რომელშიც იგი იხარშებოდა, დაიმსხვრეს. და თუ სპილენძის ჭურჭელში იხარშებოდა, მაშინ იგი გამოირეცხოს და გამოევლოს წყალი. +

29(22) ყოველ მამროვანს მღვდელთაგან შეუძლია ჭამოს იგი. წმიდათა წმიდაა იგი. +

30და ყოველი ცოდვის მსხვერპლი, რომლის სისხლი საკრებულო კარავში იქნება შეტანილი საწმიდარში შენდობისათვის, არ იჭამოს: ცეცხლზე დაიწვას. +

7

დანაშაულის მსხვერპლის რჯული

7^1„‘და ესაა რჯული დანაშაულისა: წმიდათა წმიდაა იგი. +

2იმ ადგილზე, სადაც დაწვავენ სრულადდასაწველს, დაიკლას დანაშაულის მსხვერპლიც, და მისი სისხლი მოეპკუროს სამსხვერპლოს ირგვლივ. +

3და მთელი მისი ქონი შესწიროს: დუმა და ქო-ნი, რომელიც ფარავს შიგნეულს, +

4და ორივე თირკმელი და ქონი, რომელიც მათზეა, რომელიც ბარძაყთა კუნთებზეა, და აპკი ღვიძლზე, თირკმელითურთ მოჰკვეთოს იგი. +

5და დააკმიოს ისინი მღვდელმა სამსხვერპლოზე საცეცხლო შესაწირავად უფლისათვის. იგი დანაშაულის მსხვერპლია.

6ყოველი მამროვანი მღვდელთაგან ჭამდეს მას. წმიდა ადგილზე იჭამოს. წმიდათა წმიდაა ის. +

7„‘როგორც ცოდვის მსხვერპლს, ისე დანაშაულის მსხვერპლს ერთი რჯული აქვს. იგი ეკუთვნის მღვდელს, რომელიც მისით განწმენდს. +

8და თუ მღვდელი სწირავს ამა თუ იმ კაცის სრულადდასაწველს, მაშინ ტყავი სრულადდასაწველისა, რომელიც მან შესწირა, მღვდელს ეკუთვნის. +

9და ყოველი ძღვენი პურეულისა, რომელიც გამომცხვარია თონეში, და ყველაფერი, რაც დამზადებულია ქოთანში ან ტაფაზე, მღვდელს, რომელიც სწირავს, მას ეკუთვნის. +

10და ყოველი ძღვენი პურეულისა, ზეთში არეული და მშრალი, ეკუთვნის აარონის ყველა ძეს, როგორც ერთს, ასევე მეორესაც. +

სამშვიდობო მსხვერპლი

11„‘და ესაა რჯული სამშვიდობო მსხვერპლისა, რომელსაც სწირავენ უფალს: +

12„‘თუ ვინმე სამადლობელოს სწირავს მას, სამადლობელოს შეწირვისას შესწიროს უფუარი პურები, ზეთში შეზელილი, და უფუარი ნამცხვრები ცხებულნი ზეთში, და წმიდა პურის ფქვილის ქადაპურები, ზეთში მოზელილი. +

13გაფუებული პურის ნამცხვრებთან ერთად შესწიროს თავისი შესაწირავი მადლობის სამშვიდობო მსხვერპლთან ერთად.

14და შესწიროს მისგან თითო-თითოდ ყოველი მსხვერპლისგან აღსამართავის შესაწირავი უფალს. ეს ეკუთვნის მღვდელს, რომელიც აპკურებს სამშვიდობო მსხვერპლის სისხლს.

15და ხორცი სამადლობელო და სამშვიდობო მსხვერპლისა იჭამოს მისი შეწირვის დღეს. არ დარჩეს არაფერი მისგან დილამდე. +

16„‘და თუ აღთქმით ან ნებითაა შეწირული მისი მსხვერპლი, მაშინ მისი შეწირვის დღეს იჭამოს ის, ხოლო მეორე დღეს მისი ნარჩენიც შეიძლება იჭამოს. +

17დარჩენილი მსხვერპლის ხორცი მესამე დღეს ცეცხლში დაიწვას. +

18და თუ მესამე დღეს შეიჭმება ხორცი სამშვიდობო მსხვერპლისა, ის არ იქნება კეთილსასურველი, მის შემწირველს არ ჩაეთვლება იგი. საძაგლობაა იგი და ვინც შეჭამს მისგან, ცოდვას დაიდებს.

19„‘და ხორცი, რომელიც შეეხება რაიმე უწმიდურს, არ უნდა იჭამოს, ცეცხლში დაიწვას. ყოველმა სუფთამ შეიძლება ჭამოს წმიდა ხორცი. +

20ხოლო ვინც წაბილწულია და ჭამს უფლის სამშვიდობო მსხვერპლის ხორცს, მოისპობა იგი თავისი ხალხიდან. +

21და ვინც შეეხება ყოველ უწმიდურს, ადამიანურ სიბილწეს ან უწმიდურ პირუტყვს, ან ყოველ უწმიდურ ქვემძრომს, და შეჭამს უფლის სამშვიდობო მსხვერპლის ხორციდან, მოისპობა იგი თავისი ხალხიდან.’“ +

აკრძალვა ქონისა და სისხლის შესახებ

22და უთხრა უფალმა მოსეს:

23„უთხარი ისრაელის ძეთ: ‘არავითარი ქონი ხარისა, ცხვრისა და თხისა არ ჭამოთ. +

24ქონი ლეშისა და ქონი ნამხეცავისა გამოყენებულ იქნას ყოველ საქმეში. ჭამით კი არ ჭამოთ იგი.

25რადგან ყოველი მჭამელი ქონისა პირუტყვისაგან, რომელიც შეიწირება საცეცხლო შესაწირავად უფლისათვის, მოისპობა თავის ხალხიდან.

26და არავითარი სისხლი არ ჭამოთ თქვენს სადგომში: არც ფრინველთა და არც პირუტყვთა. +

27ყველა, ვინც შეჭამს რაიმე სისხლს, მოისპობა თავის ხალხიდან.’“

საბოლოო ბრძანებანი

28და უთხრა უფალმა მოსეს:

29„უთხარი ისრაელის ძეთ: ‘უფლისადმი შემწირველმა თავისი სამშვიდობო მსხვერპლისა, უნდა მიართვას თავისი შესაწირავი უფალს თავისი სამშვიდობო მსხვერპლიდან.

30თავისი ხელით მიართვას საცეცხლო შესაწირავი უფალს: ქონი მკერდითურთ მიართვას, რათა შერხევით შეარხიოს მკერდი უფლის წინაშე. +

31და დააკმევს მღვდელი ქონს სამსხვერპლოზე და იყოს მკერდი აარონისა და მის ძეთათვის.

32მარჯვენა კანჭი მიეცით მღვდელს, როგორც აღსამართავი შესაწირავი თქვენი სამშვიდობო მსხვერპლიდან. +

33ვინც აარონის ძეთაგან შესწირავს სამშვიდობო მსხვერპლის სისხლსა და ქონს, მისი ულუფა იქნება მარჯვენა კანჭი.

34რადგან მკერდი შერხევისა და კანჭი შესაწირავისა ავიღე მე ისრაელის ძეთაგან მათ სამშვიდობო მსხვერპლთაგან, და მივეცი ისინი აარონ მღვდელს და მის ძეთ, საუკუნო წესად ისრაელის ძეთათვის.’“ +

35ესაა ნაწილი აარონისა და ნაწილი მის ძეთა უფლის საცეცხლო შესაწირავთაგან იმ დღიდან, როდესაც მიუყვანა ისინი უფალს მღვდლობისათვის.

36რომელიც ბრძანა უფალმა, რომ მიეცათ მათთვის მათი ცხების დღეს ისრაელის ძეთაგან. ესაა საუკუნო წესი მათი თაობებისათვის.

37ესაა რჯული სრულადდასაწველისა, პურეულის მსხვერპლისა, ცოდვის მსხვერპლისა, დანაშაულის მსხვერპლისა, ავსებისა და სამშვიდობო მსხვერპლისა, +

38რომელიც უბრძანა უფალმა მოსეს სინაის მთაზე იმ დღეს, როცა უბრძანა ისრაელის ძეთ თავიანთ მსხვერპლთა შეწირვა უფლისათვის სინაის უდაბნოში.

8
აარონისა და მის ძეთა მღვდლად კურთხევა

8^1და უთხრა უფალმა მოსეს:

2„აიყვანე აარონი და მისი ძენი მასთან ერთად, და შესამოსელნი და საცხებელი ზეთი, და ცოდვის მსხვერპლის მოზვერი, და ორი ვერძი, და კალათი ხმიადებით. +

3და შეკრიბე მთელი თემი საკრებულო კარვის შესასვლელთან.“

4და გააკეთა მოსემ, როგორც უბრძანა უფალმა მას, და შეიკრიბა თემი საკრებულო კარვის შესასვლელთან.

5და უთხრა მოსემ თემს: „ეს არის სიტყვა, რომელიც ბრძანა უფალმა შესასრულებლად.“

6და მიიყვანა მოსემ აარონი და მისი ძენი, და განბანა ისინი წყლით. +

7და შემოსა ის კვართით, და შემოარტყა მას სარტყელი და ჩააცვა მას შესამოსელი, და შემოსა ეფოდით, და შემოარტყა მას ეფოდის სარტყელი, და მიამაგრა იმით ეფოდი მასზე.

8და დაადო აარონს სამკერდული, და ურიმი და თუმიმი.

9და მოახვია დოლბანდი თავზე, და დაადვა დოლბანდს მისი წინაპირიდან ოქროს ფირფიტა, წმიდა გვირგვინი, როგორც უბრძანა უფალმა მოსეს.

10და აიღო მოსემ საცხებელი ზეთი და სცხო კარავს და ყოველივეს, რაც მასშია, და განწმიდა ისინი. +

11და მოასხურა მისგან სამსხვერპლოს შვიდჯერ და სცხო სამსხვერპლოსა და მის ყოველ ჭურჭელს, და მის საბანელს, და მის კვარცხლბეკს მათ განსაწმედად.

12და დაღვარა საცხებელი ზეთი აარონის თავზე, და სცხო მას განსაწმედად. +

13და მოიყვანა მოსემ აარონის ძენი და შემოსა ისინი კვართით, და შემოარტყა მათ სარტყლები, და დაადგა მათ თავსაბურავები, როგორც უბრძანა უფალმა მოსეს.

14და მიიყვანა მოზვერი ცოდვის მსხვერპლისა და დაასხეს აარონმა და მისმა ძეებმა ხელები ცოდვის მოზვერის თავს. +

15და დაკლა ის და აიღო მოსემ სისხლი და დაადო სამსხვერპლოს რქებს ირგვლივ თავისი თითით, და წარხოცა ცოდვა სამსხვერპლოდან, და სისხლი დაღვარა სამსხვერპლოს საძირკველთან და განწმიდა იგი, რათა შეენდო მისთვის. +

16და აიღო მთელი ქონი, რომელიც შიგნეულზეა, და აპკი ღვიძლისა, და ორივე თირკმელი მათი ქონით, და დააკმია მოსემ სამსხვერპლოზე. +

17მოზვერი და მისი ტყავი, მისი ხორცი და მისი სკორე დაწვა ცეცხლზე ბანაკს გარეთ, როგორც უბრძანა უფალმა მოსეს.

18და მიიყვანა ვერძი სრულადდასაწველად და დაასხეს აარონმა და მისმა ძეებმა ხელები ვერძს თავზე. +

19და დაკლა მოსემ და მოაპკურა სისხლი სამსხვერპლოს ირგვლივ.

20და ვერძი დაჭრა ასო-ასოდ, და დააკმია მოსემ თავი და ნაჭრები, და ქონი.

21და შიგნეული და კანჭები გარეცხა წყლით. და დაწვა მოსემ მთელი ვერძი სამსხვერპლოზე. ეს სრულადდასაწველი კეთილსურნელებაა, იგი საცეცხლო შესაწირავია უფლისათვის, როგორც უბრძანა უფალმა მოსეს. +

22და მოჰგვარა მეორე ვერძი, ავსების ვერძი, და დაასხეს აარონმა და მისმა ძეებმა ხელები ვერძს თავზე. +

23და დაკლა იგი და აიღო მოსემ მისი სისხლი და სცხო აარონის მარჯვენა ყურის ბიბილოს და მისი მარჯვენა ხელის ცერს, და მისი მარჯვენა ფეხის ცერს. +

24და მოიყვანა აარონის ძენი, და სცხო მოსემ სისხლი მათი მარჯვენა ფეხის ცერს, და მოაპკურა მოსემ ეს სისხლი სამსხვერპლოს ირგვლივ.

25და აიღო ქონი და დუმა, და მთელი ქონი, რომელიც შიგნეულზეა, და ღვიძლის აპკი და ორივე თირკმელი და მათი ქონი, მარჯვენა ბეჭი. +

26და ხმიადების კალათიდან, რომელიც უფლის წინაშეა, აიღო მან ერთი ხმიადის კვერი და ერთი კვერი პურისა, ზეთიანი, და ერთი ნამცხვარი, და დაადო ქონს და მარჯვენა ბეჭს. +

27და დადო ყოველივე ეს აარონის ხელისგულებზე და მის ძეთა ხელისგულებზე და შეარხია ისინი შერხევით უფლის წინაშე.

28და აიღო მოსემ ისინი მათი ხელებიდან და დააკმია სამსხვერპლოზე სრულადდასაწველითურთ. ეს ავსების მსხვერპლია კეთილსურნელებად, ეს საცეცხლო შესაწირავია უფლისათვის. +

29და აიღო მოსემ მკერდი და მიიტანა და შეარხია იგი შერხევით უფლის წინაშე. ავსების ვერძიდან იყო მოსესთვის ულუფა, როგორც უბრძანა უფალმა მოსეს. +

30და აიღო მოსემ საცხებელი ზეთი და სისხლი, რომელიც სამსხვერპლოზე იყო, და მოასხურა აარონს, მის შესამოსელს და მის ძეთა შესამოსელს მასთან ერთად. და განწმიდა აარონი, მისი შესამოსელი და მისი ძენი და მის ძეთა შესამოსელი მასთან ერთად. +

31და უთხრა მოსემ აარონს და მის ძეთ: „მოხარშეთ ეს ხორცი საკრებულო კარვის შესასვლელთან და იქ ჭამეთ ის პურთან ერთად, რომელიც ავსების კალათშია, როგორც მე ვბრძანე, ‘აარონმა და მისმა ძეებმა ჭამონო ის.’ +

32ხოლო ნარჩენი ხორცისა და პურისა ცეცხლში დაწვით.

33საკრებულო კარვის შესასვლელს არ გაშორდეთ შვიდ დღეს, ვიდრე არ შესრულდება თქვენი ავსების დღეები. რადგან შვიდ დღეს უნდა ივსებოდეს თქვენი ხელები.

34როგორც გაკეთდა ამ დღეს, ასე ბრძანა უფალმა კეთება თქვენი შენდობისთვის.

35და საკრებულო კარვის შესასვლელთან დარჩით შვიდი დღე და ღამე, და დაიმარხეთ უფლის სამარხვო, რათა არ დაიხოცოთ; რადგან ასე მამცნო უფალმა.“ +

36და აღასრულეს აარონმა და მისმა ძეებმა ყოველივე, რაც უბრძანა უფალმა მოსეს ხელით.

9
საზეიმო მსხვერპლთშეწირვა მღვდლების მიერ

9^1და იყო, მერვე დღეს მოუხმო მოსემ აარონს და მის ძეთა და ისრაელის უხუცესებს.

2და უთხრა აარონს: „აიღე შენთვის ხბო ცოდვის მსხვერპლად და ვერძი სრულადდასაწველად, ორივე საღი, და შესწირე უფლის წინაშე. +

3და ისრაელის ძეთ უთხარი ასე: ‘აიღეთ თიკანი ცოდვის მსხვერპლად და ხბო და კრავი ერთწლიანები, ორივე საღი, სრულადდასაწველად. +

4და მოზვერი და ვერძი სამშვიდობო მსხვერპლად, რათა აღასრულო მსხვერპლშეწირვა უფლის წინაშე, და ძღვენი პურეულისა, შერეული ზეთში, რადგან დღეს უფალი გამოგეცხადებათ თქვენ.’“

5და მოიტანეს, რაც ბრძანა მოსემ, საკრებულო კარვის წინ, და მიეახლა მთელი თემი და დადგა უფლის წინაშე.

6და თქვა მოსემ: „აი, რა ბრძანა უფალმა, და გამოგეცხადებათ თქვენ დიდება უფლისა.“

7და უთხრა მოსემ აარონს: „მიუახლოვდი სამსხვერპლოს და შესწირე შენი ცოდვის მსხვერპლი და შენი სრულადდასაწველი, და ქმენ შენდობა შენთვის და შენი ხალხისათვის, და ქმენ შესაწირავი ხალხისა და შეუნდე მათ, როგორც ბრძანა უფალმა.“ +

8და მიუახლოვდა აარონი სამსხვერპლოს და დაკლა ხბო თავისი ცოდვის გამოსასყიდლად.

9და მიიტანეს აარონის ძეთ მასთან სისხლი, და ამოაწო მან მასში თითი, და მოასხურა სამსხვერპლოს რქებს, და დანარჩენი სისხლი დაღვარა სამსხვერპლოს საძირკველთან.

10ქონი და თირკმელები და აპკი ღვიძლისა ცოდვის მსხვერპლიდან დააკმია სამსხვერპლოზე, როგორც უბრძანა უფალმა მოსეს; +

11ხოლო ხორცი და ტყავი დაწვა ცეცხლზე ბანაკს გარეთ. +

12დაკლა სრულადდასაწველი და მიართვეს მას აარონის ძეთ სისხლი, და მან მოაპკურა იგი სამსხვერპლოს ირგვლივ.

13ხოლო სრულადდასაწველი მიართვეს მას, ასო-ასო დაჭრილი, მათ შორის თავიც, და დააკმია მან სამსხვერპლოზე. +

14გარეცხა შიგნეული და კანჭები, და დააკმია სრულადდასაწველთან ერთად სამსხვერპლოზე.

15და მიიტანა ხალხის შესაწირავი და აიყვანა თხა ხალხის ცოდვის მსხვერპლად და დაკლა იგი და შესწირა როგორც ცოდვის მსხვერპლი, როგორც წინა. +

16და მიიტანა სრულადდასაწველი და აღასრულა იგი რჯულისამებრ.

17და მიიტანა პურეულის ძღვენი და აივსო პეშვი, და დააკმია სამსხვერპლოზე დილის სრულადდასაწველის გარდა. +

18და დაკლა მოზვერი და ვერძი სამშვიდობო მსხვერპლად, რომელიც ხალხისაა. და მიართვეს მას აარონის ძეთ სისხლი და მოაპკურა იგი სამსხვერპლოს ირგვლივ,

19[მოართვეს] ქონი მოზვრისა და ვერძის დუმა და გადაბურული ქონი, და თირკმელები, და აპკი ღვიძლისა.

20და დაადვეს ქონი მკერდზე, და დააკმია მან ქონი სამსხვერპლოზე.

21და მკერდი და მარჯვენა ბეჭი შეარხია აარონმა უფლის წინაშე შერხევით, როგორც უბრძანა მოსემ. +

22და აღაპყრო აარონმა ხელები ხალხის მიმართ და აკურთხა ისინი, და ჩამოვიდა ცოდვის მსხვერპლის, სრულადდასაწველისა და სამშვიდობოს შეწირვის შემდეგ. +

23და შევიდნენ მოსე და აარონი საკრებულო კარავში. და გამოვიდნენ, და აკურთხეს ხალხი. და გამოეცხადა უფლის დიდება მთელ ხალხს.

24და გამოვიდა ცეცხლი უფლისაგან და დაწვა სამსხვერპლოზე სრულადდასაწველი და ქონი, და იხილა მთელმა ხალხმა, და ყიჟინა დასცეს და პირქვე დაემხენ.

10

ნადაბსა და აბიჰუს მოაქვთ უცხო ცეცხლი

და იღუპებიან

10^1აიღეს აარონის ძეთ, ნადაბმა და აბიჰუმ, თითოეულმა თავისი საცეცხლური და ჩადეს მათში ცეცხლი, და დაადეს მასზე საკმეველი, და მიიტანეს უფლის წინაშე უცხო ცეცხლი, რომელიც არ უბრძანებია უფალს მათთვის. +

2და გამოვიდა ცეცხლი უფლისაგან და დაწვა ისინი, და დაიხოცნენ უფლის წინაშე.

3და უთხრა მოსემ აარონს: „ეს თქვა უფალმა: ‘ჩემს ახლობლებში განვიწმიდები და მთელი ხალხის წინაშე განვდიდდები.’“ და დადუმდა აარონი. +

4და მოუხმო მოსემ მიშაელს და ელცაფანს, აარონის ბიძის, ყუზიელის ძეთ, და უთხრა მათ: „მიდით, გამოიტანეთ თქვენი ძმები წმიდადან ბანაკის გარეთ.“

5და მივიდნენ და გამოიტანეს ისინი მათი კვართებიანად ბანაკის გარეთ, როგორც თქვა მოსემ. +

6და უთხრა მოსემ აარონს, ელეაზარსა და ითამარს, მის ძეთ: „თავებს ნუ გაიშიშვლებთ და სამოსელს ნუ შემოიგლეჯთ, რათა არ დაიხოცოთ და არ განრისხდეს იგი მთელ თემზე. მაგრამ თქვენს ძმებს, ისრაელის მთელს სახლს შეუძლია იტიროს დამწვრები, რომლებიც დაწვა უფალმა. +

7საკრებულო კარვის შესასვლელიდან არ გამოხვიდეთ, რომ არ დაიხოცოთ, რადგან უფლის საცხებელი ზეთია თქვენზე.“ და მოიქცნენ მოსეს სიტყვისამებრ.

მაგარ სასმელთა აკრძალვა მღვდელთათვის

8და უთხრა უფალმა აარონს:

9„ღვინოსა და მაგარ სასმელებს ნუ დალევთ შენ და შენი ძენი შენთან ერთად საკრებულო კარავში შესვლისას, რათა არ დაიხოცოთ. ეს საუკუნო წესია თქვენს თაობებში, +

10რათა განასხვაოთ წმიდა და საერო, უწმიდური და სუფთა. +

11და ასწავლოთ ისრაელის ძეთ, ყოველი წესი, რომელიც უთხრა მათ უფალმა მოსეს ხელით.“ +

ცოდვის მსხვერპლი მღვდლებმა

უნდა შეჭამონ

12და უთხრა მოსემ აარონს, ელეაზარსა და ითამარს, მის დარჩენილ შვილებს: „აიღეთ პურეული ძღვენი, რომელიც დარჩა უფლის საცეცხლო შესაწირავიდან და ჭამეთ იგი უფუარად სამსხვერპლოსთან, რადგან წმიდათა წმიდაა ის. +

13და ჭამეთ ის წმინდა ადგილზე, რადგან შენი წილი და შენს ძეთა წილია ეს უფლის საცეცხლო შესაწირავთაგან, რადგან ასე მებრძანა მე. +

14და მკერდი შესარხეველი, და ბეჭი აღსამართავი ჭამეთ სუფთა ადგილზე შენ, შენმა ვაჟებმა და შენმა ასულებმა შენთან ერთად. რადგან შენს წილად და შენი შვილების წილადაა მოცემული ეს ისრაელის ძეთა სამშვიდობო მსხვერპლთაგან. +

15აღსამართავი ბეჭი და შესარხეველი მკერდი ქონის საცეცხლო მსხვერპლებითურთ მიიტანონ შერხევის შესასრულებლად უფლის წინაშე. და იყოს შენთვის და შენს ძეთათვის შენთან საუკუნო წესად, როგორც ბრძანა უფალმა.“ +

16და ცოდვის ვაცს ეძებდა მოსე, მაგრამ იგი დამწვარი იყო. და განრისხდა იგი ელეაზარსა და ითამარზე, აარონის დარჩენილ ძეებზე:

17„რად არ ჭამეთ ცოდვის მსხვერპლი წმიდა ადგილზე? რადგან წმიდათა წმიდაა იგი და მოგეცათ თქვენ, რათა წარხოცოს თემის ცოდვები, მის განსაწმედად უფლის წინაშე. +

18აჰა, მისი სისხლი არ იქნა შეტანილი წმიდაში. თქვენ უნდა გეჭამათ ის წმიდაში, როგორც მებრძანა მე.“

19და უთხრა აარონმა მოსეს: „აჰა, დღეს შესწირეს მათ თავიანთი ცოდვის მსხვერპლი და სრულადდასაწველი უფლის წინაშე, და ეს შემემთხვა მე. თუ შევჭამ მე ცოდვის მსხვერპლს დღეს, განა იქნება ეს სათნო უფლის თვალში?“

20და მოისმინა მოსემ და მოიწონა.

11

განსხვავება წმიდა და უწმიდურ

ცხოველებს შორის

11^1და უთხრა უფალმა მოსეს და აარონს:

2„უთხარით ისრაელის ძეთ: ‘აჰა, ეს ცხოველები შეგიძლიათ ჭამოთ ყოველ პირუტყვთაგან, რომელიც მიწაზეა: +

3ყოველი პირუტყვი, რომელსაც გაყოფილი აქვს ჩლიქი ღრმა ჭრილით და ამოიცოხნის საცოხნელს, ჭამეთ. +

4„‘ხოლო იმათგანი არ ჭამოთ, რომელნიც ამოიცოხნიან საცოხნელს და არა აქვთ გაყოფილი ჩლიქი. აქლემი, რადგან იგი ამოიცოხნის საცოხნელს, მაგრამ მისი ჩლიქი არაა გაყოფილი, უწმიდურია ის თქვენთვის;

5და ბოცვერი, რადგან იგი ამოიცოხნის საცოხნელს, მაგრამ მას არა აქვს გაყოფილი ჩლიქი, უწმიდურია ის თქვენთვის;

6და კურდღელი, რადგან იგი ამოიცოხნის საცოხნელს, მაგრამ არა აქვს მას გაყოფილი ჩლიქი, უწმიდურია ის თქვენთვის;

7და ღორი, რადგან მას აქვს გაყოფილი ჩლიქი ღრმა ჭრილით, მაგრამ არ ამოიცოხნის საცოხნელს, უწმიდურია ის თქვენთვის. +

8მათი ხორცი არ ჭამოთ და მათ მძორს არ შეეხოთ; უწმიდურნი არიან ისინი თქვენთვის.

9„‘აჰა, ესენი შეგიძლიათ ჭამოთ ყოველთაგან, რომელნიც წყალში არიან, ყოველი, რომელსაც აქვს ფარფლი და ქერეჭი წყალში, ზღვებში და მდინარეებში, ისინი შეგიძლიათ ჭამოთ. +

10და ყოველნი, რომლებსაც არა აქვთ ფარფლი და ქერეჭი ზღვებში და მდინარეებში, წყლის ყოველ ქვეწარმავალთაგან, ყოველ ცოცხალ არსებათაგან, რომელნიც წყალში არიან, საძაგელნი არიან თქვენთვის.

11საძაგელნი უნდა იყვნენ ისინი თქვენთვის: მათი ხორცი არ ჭამოთ და მათი მძორი გძაგდეთ.

12ყოველს, რომელსაც არა აქვს ფარფლი და ქერეჭი წყალში, საძაგელია თქვენთვის.

13„‘ესენი გძაგდეთ ფრინველთაგან, არ იჭამონ, საძაგელნი არიან ისინი: არწივი, ზღვის ორბი და ზღვის არწივი, +

14და ძერა და შევარდენი მისი გვარისდა მიხედვით.

15ყოველი ყორანი მისი გვარისდა მიხედვით,

16და სირაქლემა და თოლია, და ქორი მისი გვარისდა მიხედვით,

17და კიოტი, თევზიყლაპია და ძენძერუკი,

18და ჭოტი, ვარხვი და სვავი,

19და ყარყატი, ყანჩა მისი გვარისდა მიხედვით, ოფოფი და ღამურა.

20„‘ყოველი მწერი – მფრინავი თუ ოთხზე მოსიარულე საძაგელია თქვენთვის.

21ეს კი შეგიძლიათ ჭამოთ: ყოველი მფრინავი თუ ოთხზე მოსიარულე მწერი, რომელსაც აქვს წვივები, რათა ხტუნავდეს მით მიწაზე.

22ესენი შეგიძლიათ ჭამოთ მათგან: კალია, მისი გვარისდა მიხედვით, სოლამი, მისი გვარისდა მიხედვით, ხარგოლი მისი გვარისდა მიხედვით, და ხაგაბი მისი გვარისდა მიხედვით.

23და ყოველი სხვა მფრინავი მწერი, რომელსაც ოთხი ფეხი აქვს, საძაგელია თქვენთვის.

24„‘მათგან გაუწმიდურდებით. ყოველი, ვინც შეეხება მათს მძორს, გაუწმიდურებული იქნება საღამომდე. +

25და ყველამ, ვინც აიღებს რამეს მათი მძორისგან, უნდა გაირეცხოს თავისი სამოსელი და გაუწმიდურებული იქნება საღამომდე.

26„‘ყოველი პირუტყვი, რომელსაც გაყოფილი ჩლიქი აქვს, მაგრამ არა აქვს ღრმა ჭრილი, და არ ამოიცოხნის საცოხნელს, უწმიდურია თქვენთვის. ყოველი, რომელიც შეეხება მათ, გაუწმიდურდება.

27და ყოველი მავალი თავის თათებზე ყოველ ცხოველთაგან, რომლებიც დადიან ოთხზე, უწმიდურია თქვენთვის. ვინც კი შეეხება მათ მძორს, გაუწმიდურებული იქნება საღამომდე.

28მათი მძორის ამღებმა გაირეცხოს სამოსელი და გაუწმიდურებული იქნება ის საღამომდე. გაუწმიდურებული არიან ისინი თქვენთვის.

29„‘აჰა, რა არის უწმიდური თქვენთვის ქვეწარმავალთაგან: დედამიწაზე მხოხავნი: თხუნელა, თაგვი და ხვლიკი მისი გვარისდა მიხედვით,

30ანაკა, მსვენლომი, ძლოკვი, ხომეტი და ქამელეონი.

31ესენი უწმიდურები არიან თქვენთვის ყოველ ქვეწარმავალთაგან. ყოველი, რომელიც შეეხება მათ მკვდრებს, გაუწმიდურებული იქნება საღამომდე.

32და ყველაფერი, რასაც დაეცემა რომელიმე მათგანი მკვდარი, გაუწმიდურდება. ყოველი ჭურჭელი ხისა ან სამოსელი, ან ტყავი, ან ტომარა, და ყოველი საგანი, რომელიც გამოიყენება საქმეში, ჩაშვებულ უნდა იქნას წყალში და უწმიდური იქნება საღამომდე, ხოლო შემდეგ იქნება სუფთა. +

33და ყოველი ჭურჭელი თიხისა, რომელშიც ჩავარდება რომელიმე იმათგანი, ყველაფერი, რაც მასშია, გაუწმიდურდება და უნდა დაამსხვრიოთ. +

34ყოველი საჭმელი, რომელიც იჭმება, რომელშიც შეაღწია წყალმა ასეთი ჭურჭლიდან, გაუწმიდურდება. და ყოველი სასმელი, რომელსაც სვამენ ყოველ ასეთ ჭურჭელში.

35და ყველაფერი რაზეც დაეცემა რაიმე, მათი მძორისგან, გაუწმიდურდება. თონე და ქურა უნდა დაიმსხვრეს: ისინი გაუწმიდურებულნი არიან და გაუწმიდურებულნი იქნებიან თქვენთვისაც.

36მხოლოდ წყარო და ჭა – წყალსატევი – სუფთა იქნება. ვინც შეეხება მათ მძორს, გაუწმიდურდება.

37და თუ დაეცა რაიმე მათი მძორისგან რომელიმე მცენარის თესლს, რომელიც ითესება, მაშინ იგი სუფთაა.

38და თუ დაესხა წყალი თესლს და დაეცა რაიმე მძორისაგან, უწმიდური იქნება თქვენთვის.

39„‘თუ მოკვდა პირუტყვთაგანი, რომელიც გეჭმევათ, ვინც შეეხება მის მძორს, უწმიდური იქნება საღამომდე.

40და რომელმაც ჭამოს მკვდარი მათგანი, უნდა გარეცხოს თავისი სამოსელი და უწმიდური იქნება საღამომდე; და რომელმაც წაიღოს მისი მძორი, უნდა გარეცხოს თავისი სამოსელი და უწმიდური იქნება საღამომდე. +

41„‘და ყოველი ქვეწარმავალი, რომელიც ქვემძრომობს მიწაზე, საძაგელია, არ უნდა იჭამოს.

42ყოველი, რომელიც ხოხავს მუცელზე, და ყოველი, რომელიც დადის ოთხზე, და ყოველი მრავალფეხიანი ქვეწარმავალთაგან, რომელნიც ქვემძრომობენ მიწაზე, არ ჭამოთ ისინი, რადგან საძაგელნი არიან ისინი.

43ნუ წაბილწავთ თქვენს თავს ყოველი ქვემძრომი ქვეწარმავლით და ნუ გაუწმიდურდებით მათით, და ნუ იქნებით უწმიდურნი მათგან.

44რადგან მე ვარ უფალი, ღმერთი თქვენი, განიწმიდეთ და იყავით წმიდები, რადგან წმიდა ვარ მე, და ნუ გააუწმიდურებთ თქვენს თავს ყოველი ქვეწარმავლით, რომელიც ქვემძრომობს მიწაზე. +

45რადგან, მე ვარ უფალი, რომელმაც გამოგიყვანეთ თქვენ ეგვიპტის ქვეყნიდან, რათა ვიყო თქვენს ღმერთად. და იყავით წმიდა, რადგან წმიდა ვარ მე. +

46„‘ესაა რჯული პირუტყვისა, ფრინველისა და ყოველი ცოცხალი არსებისა, რომელნიც წყალში იძვრიან, და ყოველი არსებისა, რომელნიც მიწაზე ქვემძრომობენ,

47რათა სხვაობა იყოს უწმიდურსა და წმიდას შორის, და ცხოველს შორის, რომელიც შეიძლება შეიჭამოს, და ცხოველს შორის, რომელიც არ უნდა შეიჭამოს.’“ +

12

კანონი მშობიარის შესახებ

12^1და უთხრა უფალმა მოსეს:

2„უთხარი ისრაელის ძეთ: ‘თუ განაყოფიერდეს ქალი და შობოს მამრი, მაშინ ის უწმიდურია შვიდი დღე; როგორც მისი წიდოვანების დღეებში, უწმიდური იქნება იგი. +

3და მერვე დღეს წინადაცვითონ [ყრმას] ჩუჩის ხორცი. +

4და ოცდაცამეტი დღე იჯდეს [ქალი] თავისი განწმედის სისხლში; არაფერს წმიდას არ შეეხოს და საწმიდარში არ შევიდეს, ვიდრე არ შესრულდება მისი განწმედის დღეები.

5და თუ შობს მდედრს, მაშინ იგი უწმიდურია ორ კვირას, როგორც მისი წიდოვანების დღეებში, და სამოცდაექვსი დღე იჯდეს თავისი განწმედის სისხლში.

6„‘და როცა შესრულდება მისი განწმედის დღეები ძისა ან ასულისათვის, მოიყვანოს კრავი ერთწლიანი სრულადდასაწველად და მართვე მტრედისა, ან გვრიტი ცოდვის შესაწირავად საკრებულო კარვის შესასვლელთან, მღვდელთან; +

7და შესწიროს იგი უფლის წინაშე, და შეუნდობს მას, და განიწმიდება თავისი სისხლდენიდან. ესაა რჯული მამრისა და მდედრის შობისა.

8და თუ ვერ მიუწვდა ხელი კრავზე, მაშინ აიღოს ორი გვრიტი ან ორი მართვე მტრედისა: ერთი სრულადდასაწველად, ხოლო მეორე ცოდვის მსხვერპლად, და შეუნდობს მას მღვდელი, და გასუფთავდება იგი.’“ +

13
კანონი კეთრის შესახებ

13^1და უთხრა უფალმა მოსესა და აარონს:

2„თუ ადამიანს, გამოაჩნდება თავისი სხეულის კანზე სიმსივნე, ან ლაქა, და თუ ეს გადაიქცევა მისი სხეულის კანზე კეთროვან წყლულად, მიყვანილ იქნას იგი აარონთან – მღვდელთან, ან ერთ-ერთთან მის ძეთაგან – მღვდელთან. +

3და შეხედავს მღვდელი სხეულის კანის წყლულს და, თუ თმა წყლულზე გათეთრებულია და პირი წყლულისა უფრო ღრმაა სხეულის კანზე, მაშინ ეს წყლული კეთრისაა. და დაინახავს მას მღვდელი და უწმიდურად შერაცხავს. +

4და თუ თეთრი ლაქაა მისი სხეულის კანზე და მისი პირი არააა უფრო ღრმა სხეულის კანზე და მასზე თმა არაა გათეთრებული, მღვდელი განამარტოებს წყლულიანს შვიდი დღით.

5და ნახავს მას მღვდელი მეშვიდე დღეს და თუ წყლული დარჩა ხილულად, მაგრამ არ გავრცელდა წყლული ტანზე, მაშინ განამარტოოს იგი შვიდი დღით მეორედ.

6და ნახავს მას მღვდელი მეშვიდე დღეს მეორედ, და თუ წყლული ნაკლებ შეიმჩნევა და არ გავრცელდა კანზე, მაშინ მღვდელი გამოაცხადებს მას სუფთად. სირსველია ის. და გაირეცხოს მან თავისი სამოსელი და სუფთა იქნება. +

7და თუ სირსველი ძალიან გავრცელდა კანზე მღვდლისგან მისი დათვალიერებისა და მისი სუფთად მიჩნევის შემდეგ, კვლავ უნდა ეჩვენოს მღვდელს.

8და თუ შეამჩნევს მღვდელი, რომ, აჰა, გავრცელდა სირსველი კანზე, მაშინ შერაცხავს მას მღვდელი უწმიდურად. კეთრია ის.

9„თუ კეთროვანი წყლული აქვს ადამიანს, მაშინ იგი მიყვანილ უნდა იქნას მღვდელთან. +

10და ნახავს მღვდელი და, თუ სიმსივნე თეთრია კანზე და გათეთრებულია თმა და ცოცხალი ხორცის ხორცმეტობაა სიმსივნეზე,

11მაშინ ეს ძველისძველი კეთრია მის კანზე და მას მღვდელი უწმიდურად შერაცხავს. არ განამარტოვებს მას, რადგან იგი უკვე უწმიდურია.

12და თუ კანის დაავადება გამოფურჩქნულია კანზე და ფარავს ეს დაავადება მთელ კანს – თავიდან ფეხებამდე – რის დანახვაც შეუძლია მღვდელს, +

13და დაინახავს მღვდელი, რომ დაფარა დაავადებამ მთელი მისი სხეული, მაშინ მიიჩნიოს მან ავადმყოფი დაავადებისაგან სუფთად, რადგან მთლად გათეთრდა, სუფთაა იგი. +

14როცა გამოჩნდება მასში ცოცხალი ხორცი, იგი უწმიდურია.

15როცა დაინახავს მღვდელი ცოცხალ ხორცს, მიიჩნევს მას უწმიდურად. ცოცხალი ხორცი უწმიდურია, კეთრია იგი.

16თუ ცოცხალი ხორცი კვლავ გათეთრდა, მაშინ მივა ის მღვდელთან,

17და შეხედავს მას მღვდელი და ნახავს, რომ წყლული გათეთრებულია, მაშინ იგი სუფთად მიიჩნევს წყლულს. სუფთაა იგი.

18„და თუ ვინმეს კანზე ექნება ჩირქოვანი მუწუკი და განიკურნება,

19და ჩირქოვანი მუწუკის ადგილზე გაჩნდება თეთრი სიმსივნე ან თეთრწითელი ლაქა, გამოცხადდეს მღვდელთან.

20შეხედავს მას მღვდელი და აჰა, თუ იმის კანშია ჩაღრმავებული, და მისი თმა გათეთრებული, მაშინ იგი მას უწმიდურად მიიჩნევს. ეს კეთროვანი წყლულია, იგი ჩირქოვან მუწუკში აყვავდა.

21და თუ დაინახავს მღვდელი, რომ არაა მასზედ თეთრი თმა და იგი არაა კანში ჩაღრმავებული, და ნაკლებ შესამჩნევია, მაშინ განამარტოვებს მას მღვდელი შვიდი დღით.

22და თუ იგი მეტად გავრცელდა კანზე, მაშინ მღვდელი მას უწმიდურად მიიჩნევს. წყლულია ის.

23და თუ ეს ლაქა თავის ადგილზე რჩება, არ ვრცელდება, მაშინ ეს ჩირქოვანი მუწუკის ანთებაა და მღვდელი მას სუფთად მიიჩნევს.

24„თუ ვინმეს სხეულის კანზე აქვს სიდამწვრე და შეხორცებულ სიდამწვრეზე აღმოჩნდება თეთრწითელი ან თეთრი ლაქა,

25და დაინახაავს მღვდელი, რომ თმა გათეთრდა ლაქაზე და მისი პირი ჩაღრმავებულია კანში, მაშინ ეს კეთრია, ის სიდამწვრეზე აყვავებულა. მღვდელი მას უწმიდურად მიიჩნევს, იგი კეთროვანი წყლულია.

26და თუ მღვდელი დაინახავს, რომ არაა ლაქაზე თეთრი თმა და იგი არაა კანში ჩაღრმავებული, და ძლივს შეიმჩნევა, მღვდელი მას განამარტოვებს შვიდი დღით.

27და შეხედავს მას მღვდელი მეშვიდე დღეს: თუ ეს მეტად გავრცელდა კანზე, მაშინ მიიჩნევს მას მღვდელი უწმიდურად: კეთროვანი წყლულია ის.

28და თუ ლაქა რჩება თავის ადგილზე, არ ვრცელდება კანზე და იგი მცირედ შეიმჩნევა, მაშინ ეს სიმსივნე სიდამწვრისგანაა და მას მღვდელი სუფთად მიიჩნევს, რადგან ეს სიდამწვრის ანთებაა.

29„მამაკაცს ან დედაკაცს რომ ჰქონდეს წყლული თავზე ან წვერზე,

30წყლულს ნახავს მღვდელი და, თუ მისი პირი ღრმად არის კანში და თმა მასზე მოყვითალო და თხელია, მღვდელი მას არაწმიდად მიიჩნევს: ქეცია იგი, თავის ან წვერის კეთრია.

31და თუ მღვდელი ნახავს ქეცის წყლულს, რომ მისი პირი არ არის ჩაღრმავებული კანში და შავი თმა არ არის მასზე, მღვდელმა განამარტოვოს ქეცით დაწყლულებული შვიდი დღით.

32და ნახავს მღვდელი წყლულს მეშვიდე დღეს, რომ ქეცი არ გავრცელებულა და არაა მასზე მოყვითალო თმა და პირი ქეცისა კანში არაა ჩაღრმავებული,

33გაიპარსოს. მაგრამ ქეცით დაავადებული ადგილი არ გაიპარსოს და მღვდელი განამარტოვებს ქეცით დაავადებულს შვიდი დღით მეორედ.

34და ნახავს მღვდელი ქეცს მეშვიდე დღეს და, თუ ქეცი არ გავრცელებულა კანზე და მისი პირი არაა ჩაღრმავებული კანში, მაშინ მღვდელი მას სუფთად მიიჩნევს და მან გარეცხოს თავისი სამოსელი და სუფთა იქნება. +

35და თუ მეტად გავრცელდა ქეცი კანზე მისი გასუფთავების შემდეგ

36და შეხედავს მას მღვდელი და ნახავს, რომ გავრცელდა ქეცი მის კანზე, ნუ დაუწყებს ძებნას მოყვითალო თმას, უწმიდურია იგი.

37და თუ ქეცი დარჩა ხილულად და მასზე აღმოცენდა შავი თმა, ქეცი განკურნებულია. სუფთაა იგი და მღვდელი მას სუფთად მიიჩნევს.

38„თუ მამაკაცს ან დედაკაცს აღმოაჩნდება სხეულის კანზე ლაქები, თეთრი ლაქები,

39და დაინახავს მღვდელი მათი სხეულის კანზე თეთრ ფერმკრთალ ლაქებს, ეს არის ღია ფერის ქეცი, რომელიც აყვავდა კანზე. სუფთაა იგი.

40„და თუ ვინმეს თავზე გასცვივდა, ეს სიმელოტეა. სუფთაა იგი.

41და თუ თავის წინა ნაწილიდან მოხდა თმის გაცვენა მაშინ მელოტია იგი, სუფთაა იგი;

42და თუ სიმელოტეზე ან თმაგაცვენილობაზე იქნება თეთრწითელი წყლული, მაშინ ეს კეთრია, აყვავებულია მის სიმელოტეზე, ან მის თმაგაცვენილობაზე.

43და შეხედავს მას მღვდელი, და აჰა, თეთრწითელი წყლულის სიმსივნე მის სიმელოტეზე ან თმაგაცვენილობაზე ისეთივეა შესახედაობით, როგორც კეთრი სხეულის კანზე.

44მაშინ ის კეთროვანი კაცია, უწმიდურია იგი. მღვდელმა უწმიდურად უნდა მიიჩნიოს. მას თავზე წყლული აქვს.

45„რაც შეეხება კეთროვანს, რომელსაც ეს წყლული აქვს, მისი სამოსელი უნდა დაიხეს, თავი უნდა გაშიშვლდეს და ულვაშები დაიფაროს და დაიძახოს: „უწმიდური! უწმიდური!“

46მთელი დღეები, სანამ წყლული აქვს მას, იგი უწმიდურია. უწმიდურია ის, განცალკევებით იცხოვროს მან თავის სადგომის ბანაკის გარეთ. +

47„და თუ სამოსელზე იქნება კეთროვანი წყლული, მატყლის სამოსელზე ან სელის სამოსელზე,

48ან ქსელზე, ან სელისა, ანდა მატყლის მისაქსელზე, ან ტყავზე, ან ტყავის რომელიმე ნაწარმზე,

49და თუ წყლული იქნება მომწვანო ან მოწითალო სამოსელზე ან ტყავზე, ან ქსელზე, ან ტყავის რომელიმე საგანზე, მაშინ ეს წყლული კეთროვანია და უნდა ეჩვენოს მღვდელს.

50და ნახავს იგი წყლულს და განამარტოვებს კეთროვანს შვიდი დღით.

51და ნახავს იგი წყლულს მეშვიდე დღეს. თუ გავრცელებულია წყლული სამოსელზე ან ქსელზე, ან მისაქსელზე, ან ტყავზე, ან ტყავის რომელიმე ნაწარმზე, მაშინ ეს კეთრი გესლიანია. უწმიდური წყლულია იგი.

52და მან დაწვას სამოსელი ან ქსელი, ან მისაქსელი მატყლის ან სელისა, ან რომელიმე საგანი ტყავისა, რაზეც იქნება ეს წყლული. რადგან ეს წყლული გესლიანია. ცეცხლში უნდა დაიწვას.

53„თუ მღვდელი დაინახავს, რომ არ გავრცელებულა წყლული სამოსელზე, ან ქსელზე, ან ტყავის რომელიმე საგანზე,

54მაშინ მღვდელი უბრძანებს და გამორეცხავენ იმას, რაზეც წყლულია, და განამარტოვებს მას შვიდი დღით მეორედ.

55და ნახავს მღვდელი წყლულს გამორეცხვის შემდეგ, და აჰა, წყლულს არ შეუცვლია თავისი სახე, თუმცა არ გავრცელებულა წყლული, ის უწმიდურია, ცეცხლზე დაწვი იგი. ეს ამოჭმულია წაღმა ან უკუღმა პირზე.

56და თუ მღვდელი დაინახავს, რომ წყლული ნაკლებ შესამჩნევია მისი გამორეცხვის შემდეგ, ამოგლიჯოს იგი სამოსლიდან, ან კანიდან, ან ქსელიდან, ან მისაქსელიდან.

57და თუ იგი კვლავ გამოჩნდება სამოსელზე, ან ქსელზე, ან მისაქსელზე, ან ტყავის რომელიმე საგანზე, იგი აყვავებულია. ცეცხლში დაიწვას იგი, რაზეც წყლულია.

58სამოსელს ან ქსელს, ან მისაქსელს, ან ტყავის რომელიმე საგანს, რომელსაც გარეცხავ, და რომელთაგან განშორდება წყლული, გადაირეცხოს ხელმეორედ და გასუფთავდება.“

59ეს არის რჯული კეთროვანი წყლულისა, მატყლის ან სელის, ან ქსელის, ან მისაქსელის სამოსლისა, ან ტყავის საგნისა მისი სუფთად ან უწმიდურად მიჩნევისათვის.

14
კეთრისგან განწმედის შესაწირავები

14^1და უთხრა უფალმა მოსეს:

2„ეს იქნება რჯული კეთროვანისა: მისი გასუფთავდების დღეს მიყვანილ იქნეს იგი მღვდელთან. +

3და გამოვა მღვდელი ბანაკის გარეთ და, თუ დაინახავს იგი, რომ კეთროვანი განიკურნა კეთრისაგან,

4მაშინ უბრძანებს მღვდელი: აყვანილ იქნეს გასასუფთავებელისთვის ორი ცოცხალი ფრინველი, წმიდა, და კედრის ხე, და ძოწეულის ფერის ძაფი და უსუპი. +

5და უბრძანებს ერთი ფრინველის დაკვლას თიხის ჭურჭელში გამდინარ წყალზე.

6ცოცხალ ფრინველს იგი აიყვანს კედრის ხითა და ძოწეულის ფერის ძაფითურთ, და უსუპით, და ამოავლებს მათ დაკლული ფრინველის სისხლში, რომელიც დაკლულია გამდინარ წყალზე.

7და მოასხურებს კეთრისაგან განწმედილს შვიდჯერ და მიიჩნევს მას სუფთად, და გაუშვებს ცოცხალ ფრინველს ველზე. +

8„განსაწმიდავებელმა გაირეცხოს სამოსელი და გაიკრიჭოს მთელი თმა და განიბანოს წყლით, და გახდება სუფთა. და შემდეგ მივიდეს ბანაკში და დაყოს კარვის გარეთ შვიდი დღე.

9და მეშვიდე დღეს გაიპარსოს მთელი თმა, თავი და წვერი, და თვალთა წარბები, და მთელი თმა გაიპარსოს, და გაირეცხოს სამოსელი და განიბანოს სხეული წყლით, და გახდება სუფთა.

10„და მერვე დღეს აიყვანოს ორი უმანკო კრავი და ერთი დედალი ცხვარი, წელგამოვლილი, უმანკო, და ეფის სამი მეათედი ნაწილი წმიდა პურის ფქვილიდან პურეულ ძღვნად, ზეთში შერეული, და ერთი საწყაული ზეთისა.

11და განმასუფთავებელი მღვდელი დააყენებს გასასუფთავებელ კაცს და მათ უფლის წინაშე საკრებულო კარვის შესასვლელთან.

12„და აიღებს მღვდელი ერთ კრავს და შესწირავს მას დანაშაულის შესაწირავად, და შეარხევს მათ უფლის წინაშე. +

13და დაკლავს კრავს იმ ადგილზე, სადაც კლავენ ცოდვის მსხვერპლსა და სრულადდასაწველს, წმიდა ადგილზე. რადგან მსგავსად ცოდვის მსხვერპლისა, დანაშაულის ეს მსხვერპლი ეკუთვნის მღვდელს. წმიდათა წმიდაა ის. +

14და აიღებს მღვდელი დანაშაულის მსხვერპლის სისხლიდან და დაადებს მას მღვდელი გასასუფთავებლის მარჯვენა ყურის ბიბილოზე და მისი მარჯვენა ხელის ცერა თითზე, და მისი მარჯვენა ფეხის ცერა თითზე. +

15და აიღებს მღვდელი ზეთის საწყაულიდან და დაისხამს თავის მარცხენა ხელისგულზე,

16და ამოავლებს მარჯვენა თითს ზეთში, რომელიც მის მარცხენა ხელისგულზეა, და მოასხურებს ზეთით თავისი თითით შვიდჯერ უფლის წინაშე. +

17დანარჩენი ზეთიდან, რომელიც მის ხელისგულზეა, დაადებს გასასუფთავებელს მარჯვენა ყურის ბიბილოზე, მისი მარჯვენა ხელის ცერა თითზე, და მისი მარჯვენა ფეხის ცერა თითზე, დანაშაულის მსხვერპლის სისხლზე.

18ხოლო ნარჩენი ზეთისა, რომელიც მღვდლის ხელისგულზეა, დაადოს მან გასასუფთავებელს თავზე და შეუნდობს მას უფლის წინაშე.

19„და შესწირავს მღვდელი ცოდვის მსხვერპლს და შეუნდობს გასასუფთავებელს მის უწმიდურებას. და მერე დაკლას სრულადდასაწველი.

20და აღავლენს მღვდელი სრულადდასაწველს და პურეულ ძღვენს სამსხვერპლოზე. და შეუნდობს მას მღვდელი, და გასუფთავდება იგი.

21„თუ ღარიბია იგი და ხელი არ მიუწვდება, მაშინ აიყვანოს ერთი კრავი დანაშაულის მსხვერპლად, შესარხევად თავისი შენდობისათვის. და ეფის მეათედი ნაწილი წმიდა პურის ფქვილისა, ზეთში აზელილი, პურეულ ძღვნად, და საწყაული ზეთისა,

22და ორი გვრიტი ან ორი მართვე მტრედისა, რაზეც მიუწვდება ხელი, და იქნება ერთი ცოდვის მსხვერპლად, ხოლო მეორე სრულადდასაწველად. +

23„და მიიტანოს ისინი თავისი გასუფთავების მერვე დღეს მღვდელთან საკრებულო კარვის შესასვლელთან, უფლის წინაშე.

24და აიღებს მღვდელი დანაშაულის მსხვერპლის კრავს და ზეთის საწყაულს, და შეარხევს მას მღვდელი უფლის წინაშე.

25და დაკლავს კრავს დანაშაულის მსხვერპლად, და აიღებს მღვდელი დანაშაულის მსხვერპლის სისხლს, და დაადებს გასასუფთავებელს მარჯვენა ყურის ბიბილოზე, და მისი მარჯვენა ხელის ცერზე, და მისი მარჯვენა ფეხის ცერზე. +

26და დაისხამს მღვდელი თავის მარცხენა ხელისგულზე.

27და მოასხურებს მღვდელი თავის მარჯვენა თითით ზეთს, რომელიც მის მარცხენა ხელისგულზეა, შვიდგზის უფლის წინაშე.

28და დაადებს მღვდელი ზეთს, რომელიც მის ხელისგულზეა, გასასუფთავებელს მარჯვენა ყურის ბიბილოზე და მისი მარჯვენა ხელის ცერზე, და მისი მარჯვენა ფეხის ცერზე, იმ ადგილზე, სადაც დანაშაულის მსხვერპლის სისხლია.

29ნარჩენ ზეთს, რომელიც მღვდლის ხელისგულზეა, იგი დაადებს გასასუფთავებელს თავზე, მისი შენდობისათვის უფლის წინაშე.

30და შესწირავს გვრიტთაგან ერთს ან მტრედის მართვეთაგან, იმათთაგან, რაზეც მიუწვდება ხელი,

31რაზეც მიუწვდება ხელი – ერთს ცოდვის მსხვერპლად, ხოლო მეორეს სრულადდასაწველად პურეულ ძღვენთან ერთად; და შეუნდობს მღვდელი გასასუფთავებელს უფლის წინაშე.“

32ესაა რჯული იმისა, ვისაც კეთროვანი წყლული აქვს და ვისაც ხელი არ მიუწვდება თავის გასუფთავებისას.“

33და უთხრა უფალმა მოსეს და აარონს:

34„რაჟამს შეხვალთ ქანაანის ქვეყანაში, რომელსაც მე გაძლევთ თქვენს სამფლობელოდ, და მე მოვგვრი კეთროვან წყლულს თქვენი სამფლობელო ქვეყნის სახლს,

35წავიდეს ის, ვისიცაა სახლი, და განუცხადოს მღვდელს: ‘თითქოს წყლული მეჩვენა სახლში.’

36და უბრძანებს მღვდელი და დაცლიან სახლს, ვიდრე მივა იგი წყლულის სახილველად, რათა არ გაუწმიდურდეს ყოველივე, რაც სახლშია. და მერე მივა ის სახლის სახილველად.

37და იხილავს წყლულს, და ნახავს, რომ წყლული სახლის კედლებზეა, მომწვანო ან მოწითალო ღრმულებად. და მათი სახე ჩაღრმავებულია კედლებში,

38გავა მღვდელი სახლიდან სახლის შესასვლელისკენ და ჩაკეტავს სახლს შვიდი დღით.

39მეშვიდე დღეს კვლავ მივა და, თუ დაინახავს, რომ წყლული გავრცელდა სახლის კედლებზე,

40უბრძანებს იგი და ამოტეხენ ქვებს, რომლებზეც წყლულია, და გადაყრიან მათ ქალაქგარეთ უწმიდურ ადგილზე.

41და სახლს გადაფხეკენ შიგნიდან ირგვლივ, და გადააპნევენ მტვერს, რომელიც მოფხიკეს, ქალაქგარეთ უწმიდურ ადგილზე.

42და აიღებენ სხვა ქვებს და ჩადგამენ იმ ქვათა ადგილზე და აიღებენ სხვა გასალესს, და გალესენ სახლს.

43„თუ წყლული კვლავ გამოვლინდა და აყვავდა სახლში მას შემდეგ, რაც გამოტეხეს ის ქვები, გადაფხიკეს სახლი და გალესეს,

44და მივა მღვდელი და დაინახავს, რომ წყლული გავრცელდა სახლზე, მაშინ კეთრი გესლოვანია სახლში, უწმიდურია იგი. +

45დაანგრიონ სახლი, მისი ქვები, მისი ხეები, და მთელი ბათქაში სახლისა გაიტანონ ქალაქგარეთ უწმიდურ ადგილზე.

46„და შემსვლელი იმ სახლში იმ დღეებში, რა დროითაც ჩაჰკეტეს იგი, უწმიდურია საღამომდე. +

47მწოლიარემ იმ სახლში, უნდა გაირეცხოს თავისი სამოსელი. და მჭამელმა იმ სახლში, უნდა გაირეცხოს თავისი სამოსელი.

48„და თუ მოვა მღვდელი და დაინახავს, რომ წყლული სახლზე არ გავრცელდა სახლის გალესვის შემდეგ, მღვდელი მიიჩნევს სახლს სუფთად, რადგან წყლული განიკურნა.

49და აიღებს იგი სახლის გასასუფთავებლად ორ ფრინველს და კედრის ხეს, და ძოწეულის ფერის ძაფს, და უსუპს.

50და დაკლავს ერთ ფრინველს თიხის ჭურჭელზე, გამდინარე წყალზე.

51და აიღებს კედრის ხესა და უსუპს, და ძოწეული ფერის ძაფს, და ცოცხალ ფრინველს, და ამოავლებს მათ დაკლული ფრინველის სისხლში და გამდინარე წყალში, და მოასხურებს სახლს შვიდგზის. +

52და გაასუფთავებს სახლს ფრინველის სისხლით და გამდინარე წყლით, და ცოცხალი ფრინველით, და კედრის ხით, და უსუპით და ძოწეულის ფერის ძაფით.

53და გაუშვებს ცოცხალ ფრინველს ქალაქგარეთ ველზე, და შეუნდობს სახლს, და გასუფთავდება იგი.“

54ეს არის რჯული კეთრისა და ქეცისა და ყოველი წყლულისა. +

55და სამოსლისა და სახლის კეთრისა.

56სიმსივნისა, ქეცისა და ლაქისა.

57რათა მიეთითოს, როდის არის უწმიდურება და როდის სისუფთავე. ესაა კეთრის რჯული.

15
სექსუალური უწმიდურება

15^1და უთხრა უფალმა მოსეს და აარონს:

2„ელაპარაკეთ ისრაელის ძეთ და უთხარით მათ: ‘თუ ვინმეს ექნება გამონადენი თავისი სხეულიდან, მისი გამონადენის გამო იგი უწმიდურია. +

3ეს არის კანონი მის უწმიდურებაზე მისი გამონადენის გამო: როდესაც ჟონავს მისი სხეულიდან მისი გამონადენი და როდესაც ჩერდება მის სხეულში გამონადენი, ეს მისი უწმიდურებაა.

4„‘ყოველი საწოლი, რომელზეც დაწვება ლორწომდინარი, უწმიდურია, და რომელზეც დაჯდება უწმიდურია.

5და ვინც შეეხება მის საწოლს, უნდა გაირეცხოს თავისი სამოსელი და დაიბანოს წყლით, და უწმიდური იქნება საღამომდე. +

6და ვინც დაჯდება რამეზე, რაზეც იჯდა ლორწომდინარი, მან უნდა გაირეცხოს თავისი სამოსელი და დაიბანოს წყლით, და უწმიდური იქნება საღამომდე.

7„‘ლორწომდინარის სხეულის შემხებმა უნდა გაირეცხოს თავისი სამოსელი და დაიბანოს წყლით, და უწმიდური იქნება საღამომდე.

8„‘და თუ მიაფურთხებს ლორწომდინარი სუფთა ვისმე, გაირეცხოს თავისი სამოსელი და დაიბანოს წყლით, და უწმიდური იქნება საღამომდე.

9„‘და ყოველი დასაჯდომი, რომლითაც მგზავრობდა ლორწომდინარი, უწმიდურია.

10და ყოველი შემხები რაიმესი, რაც იყო მის ქვეშ, უწმიდური იქნება საღამომდე.

11„‘და ყოველს, რომელსაც შეეხება ლორწომდინარი, და არ დაუბანია თავისი ხელი წყლით, უნდა გაირეცხოს თავისი სამოსელი და დაიბანოს წყლით, და უწმიდური იქნება საღამომდე.

12„‘და თიხის ჭურჭელი, რომელსაც შეეხება ლორწომდინარი, დაიმსხვრეს, ხოლო ყოველი ხის ჭურჭელი გამოვლებული უნდა იქნეს წყლით. +

13„‘და როდესაც ლორწომდინარი გასუფთავდება თავისი გამონადენისგან, გადაითვალოს შვიდი დღე თავისი განწმედიდან და გაირეცხოს თავისი სამოსი, და დაიბანოს თავისი სხეული გამდინარე წყალში და სუფთა იქნება. +

14და მერვე დღეს აიყვანოს ორი გვრიტი ან ორი მართვე მტრედისა, და მივიდეს უფლის წინაშე, საკრებულო კარვის შესასვლელთან, და მისცეს ისინი მღვდელს. +

15და შესწიროს მათგან მღვდელმა ერთი ცოდვის მსხვერპლად, ხოლო მეორე სრულადდასაწველად, და შეუნდოს მას უფლის წინაშე მისი გამონადენისათვის.

16„‘და მამაკაცს, რომელსაც შეემთხვევა თესლდენა, დაიბანოს წყლით მთელი თავისი სხეული, და იქნება უწმიდური საღამომდე.

17და ყოველი სამოსელი და ყოველი კანი, რომელზეც ექნება თესლდენა, გარეცხილ უნდა იქნას წყლით, და უწმიდური იქნება საღამომდე.

18და როდესაც ქალთან დაწვება მამაკაცი და ხდება თესლდენა, ორივემ დაიბანონ წყლით, და უწმიდურები იქნებიან საღამომდე.

19„‘და თუ ქალს აქვს სისხლდენა, რომელიც მოედინება მისი სხეულიდან, შვიდი დღე იქნება იგი თავის წიდოვანებაში, და ყოველი, ვინც შეეხება მას, უწმიდური იქნება საღამომდე. +

20„‘და ყოველი, რაზეც იგი დაწვება თავისი წიდოვანებისას, გაუწმიდურდება, და ყოველივე, რაზეც იგი დაჯდება, გაუწმიდურდება.

21და ყოველმა, ვინც შეეხება მის საწოლს, უნდა გაირეცხოს თავისი სამოსელი და დაიბანოს წყლით, და უწმიდური იქნება საღამომდე.

22და ყოველმა, ვინც შეეხება რომელიმე საგანს, რომელზეც იგი იჯდა, უნდა გაირეცხოს თავისი სამოსელი და დაიბანოს წყლით, და უწმიდური იქნება საღამომდე.

23და თუ ვინმე შეეხება რაიმეს საწოლზე ან იმ საგანზე, რომელზეც იგი იჯდა, როდესაც მამაკაცი შეეხო მას, მაშინ ის უწმიდური იქნება საღამომდე.

24„‘და თუ დაწვება მასთან მამაკაცი და ქალის თვიური გამონადენი იქნება მასზე, მაშინ ის მამაკაცი უწმიდური იქნება შვიდი დღე. და ყოველი საწოლი, რომელზეც იგი დაწვება, უწმიდური იქნება. +

25„‘და თუ ქალს აქვს სისხლდენა მრავალი დღის განმავლობაში, არა მისი წიდოვანების დროს, ან თუ მას აქვს გამონადენი მის წიდოვანებაზე მეტხანს, მაშინ მისი უწმიდურების გამონადენის მთელი დროის განმავლობაში, როგორც მისი წიდოვანების დღეებში, იგი უწმიდურია. +

26ყოველი საწოლი, რომელზეც იგი დაწვება თავისი გამონადენის დროს, მისთვის ითვლება საწოლად, როგორც მისი წიდოვანების დროს.

27და ყოველი, ვინც შეეხება მათ, უწმიდური იქნება. უნდა გაირეცხოს თავისი სამოსელი და დაიბანოს წყლით, და იქნება უწმიდური საღამომდე.

28„‘და როცა ის გასუფთავდება თავისი გამონადენისგან, აღრიცხოს თავისთვის შვიდი დღე, და მერე სუფთა იქნება.

29და მერვე დღეს იგი აიყვანს თავისთვის ორ გვრიტს, ან მტრედის ორ მართვეს, და მიუყვანს მღვდელს, საკრებულო კარვის შესასვლელთან; +

30და შესწირავს მღვდელი ერთს ცოდვის მსხვერპლად და მეორეს სრულადდასაწველად; და შეუნდოს მას უფლის წინაშე მისი გამონადენის უწმიდურების გამო.

31„‘და გააფრთხილეთ ისრაელის ძენი მათი უწმიდურების გამო, რათა არ დაიხოცონ თავიანთი უწმიდურებით, გააუწმიდურებენ რა ჩემს მოწმობის კარავს, რომელიც მათ შორისაა.’“

32ესაა რჯული ლორწომდინარისა და იმისა, ვისაც დაემართება თესლდენა, რაც გააუწმიდურებს მას,

33და იმისი, ვინც იტანჯება თავისი წიდოვანებით, და იმ მამაკაცისა თუ ქალისა და ქმრისა, რომელიც დაწვება უწმიდურთან.

16
განტევების ვაცი

16^1და ელაპარაკა უფალი მოსეს აარონის ორი ძის სიკვდილის შემდეგ, როცა მიეახლნენ უფალს და დაიხოცნენ. +

2და უთხრა უფალმა მოსეს: „უთხარი აარონს, შენს ძმას, ნუ შევა ყოველჟამს წმიდაში ფარდის მიღმა თავსარქველის წინ, რომელიც კიდობანზეა, რათა არ მოკვდეს, რადგან გამოვჩნდები თავსარქველზე ღრუბელში. +

3„ამით შევა აარონი წმიდაში: ნორჩი მოზვრით ცოდვის მსხვერპლად და სრულადდასაწველი ვერძით.

4წმიდა სელის კვართი შეიმოსოს და სელის ქვედა სამოსი იყოს მის სხეულზე, და სარტყელი სელისა შეირტყას, და თავსაბურავი სელისა დაიხუროს, რადგან ეს წმიდა შესამოსელია; და განიბანოს მან თავისი სხეული წყლით და მაშინ შეიმოსოს ისინი.

5და ისრაელის ძეთა თემისგან აიყვანოს ორი ვაცი ცოდვის მსხვერპლად და ერთი ვერძი სრულადდასაწველად. +

6„და შესწიროს აარონმა მოზვერი თავისი ცოდვის მსხვერპლად, და ქმნას შენდობა თავის თავზე და თავის სახლზე. +

7და აიყვანოს ორი ვაცი და დააყენოს ისინი უფლის წინაშე საკრებულო კარვის შესასვლელთან.

8და ყაროს აარონმა ორივე ვაცზე წილი: ერთი წილი უფლისათვის, მეორე წილი განტევებისათვის.

9და შესწირავს აარონი ვაცს, რომელსაც ხვდა წილი უფლისათვის, და შესწიროს იგი ცოდვის მსხვერპლად.

10და ვაცი, რომელსაც ხვდა წილი განტევებისა, დააყენოს ცოცხლად უფლის წინაშე, რომ შეუნდოს და გაუშვას განსატევებლად უდაბნოში.

11„და შესწიროს აარონმა მოზვერი თავისი ცოდვის მსხვერპლად, და ქმნას შენდობა თავის თავზე და თავის სახლზე, და დაკლას თავისი მოზვერი თავისი ცოდვის მსხვერპლად. +

12და აიღოს ნაკვერცხლებით სავსე საცეცხლური სამსხვერპლოდან, რომელიც უფლის წინაშეა, და სავსე პეშვი წმიდა კეთილსურნელოვანი საკმეველი და შეიტანოს ფარდის მიღმა; +

13და დადოს საკმეველი ცეცხლზე უფლის წინაშე და დაფაროს საკმევლის ღრუბელმა თავსარქველი, რომელიც მოწმობაზეა, რათა არ მოკვდეს.

14და აიღოს მოზვრის სისხლი და მოასხუროს თითით თავსარქველის ზედაპირს აღმოსავლეთიდან, და თავსარქველის წინ მოასხუროს სისხლი შვიდგზის თითით. +

15„და დაკლას ვაცი ცოდვის მსხვერპლისა, რომელიც ხალხისთვისაა, და შეიტანოს მისი სისხლი ფარდის მიღმა, და გააკეთოს მისი სისხლით იგივე, რაც გააკეთა მოზვრის სისხლით, და მოასხუროს იმ თავსარქველზე და თავსარქველის წინ.

16ქმნას შენდობა წმიდაზე ისრაელის ძეთა უწმიდურებათა და მათ დანაშაულთაგან, ყოველი მათი ცოდვისაგან, ასევე მოიქცეს საკრებულო კარვისათვის, რომელიც მდებარეობს მათთან, მათ უწმიდურებათა შორის. +

17არც ერთი ადამიანი არ იყოს საკრებულო კარავში, როცა ის შედის შენდობისთვის წმიდაში, მის გამოსვლამდე. და შეუნდობს თავის თავს და თავის სახლს, და ისრაელის მთელ კრებულს. +

18„და გავა სამსხვერპლოსაკენ, რომელიც უფლის წინაშეა, და შეუნდობს მას. და აიღებს მოზვრისა და ვაცის სისხლს და სცხებს სამსხვერპლოს რქებს ირგვლივ.

19და მოასხურებს მას სისხლს თავისი თითით შვიდგზის და გაასუფთავებს და განწმედს მას ისრაელის ძეთა უწმიდურებისგან. +

20„და როცა დაასრულებს წმიდის, საკრებულო კარვისა და სამსხვერპლოს შენდობას, მაშინ მიიყვანს იგი ცოცხალ ვაცს.

21და დაადებს აარონი თავის ორივე ხელს ცოცხალ ვაცს თავზე, და აღიარებს მასზე ისრაელიანთა ყოველ უკანონობას და მათ ყოველ დანაშაულს და მათ ყოველ ცოდვას, და დადებს მათ ცოცხალი ვაცის თავზე, და წარგზავნის საგანგებო კაცით უდაბნოში. +

22როცა წაიღებს ვაცი თავისი თავით უდაბურ ქვეყანაში ყველა მათ ცოდვას. და გაუშვებს ვაცს უდაბნოში,

23„შევა აარონი საკრებულო კარავში, და გაიხდის სელის შესამოსელს, რომელიც შეიმოსა წმიდაში თავისი შესვლისას, და დატოვებს მას იქ.

24და განიბანს სხეულს წყლით წმიდა ადგილზე, და შეიმოსავს თავის შესამოსელს, და გამოვა და შესწირავს სრულადდასაწველს თავისთვის და სრულადდასაწველს ხალხისთვის, და შეუნდობს თავის თავს და ხალხს.

25და ცოდვის შესაწირავის ქონს იგი დააკმევს სამსხვერპლოზე.

26„ვაცის განსატევებლად გამშვები გაირეცხავს შესამოსელს და განიბანს სხეულს წყლით და შემდეგ შევა ბანაკში.

27მოზვერი და ვაცი ცოდვის მსხვერპლისა, რომელთა სისხლი შეტანილ იქნა წმიდაში შესანდობად, გაიტანონ ბანაკის გარეთ, და დაწვან მათი ტყავი და მათი ხორცი და მათი სკორე ცეცხლზე.

28და მათმა დამწველმა უნდა გაირეცხოს შესამოსელი და განიბანოს სხეული წყლით და შემდეგ შევიდეს ბანაკში.

29იყოს ეს თქვენთვის საუკუნო წესად: მეშვიდე თვეს, თვის მეათე დღეს, დაიმდაბლეთ მარხვით სულნი თქვენნი და არავითარი საქმე არ გააკეთოთ, არც მკვიდრმა და არც თქვენს შორის მცხოვრებმა ხიზანმა. +

30რადგან ამ დღეს შეგინდობთ მღვდელი, რათა შეგინდოთ ყოველი თქვენი ცოდვა უფლის წინაშე შესანდობად.

31ეს შაბათი დასვენებისაა თქვენთვის, დაიმდაბლეთ მარხვით სულნი თქვენნი. ეს საუკუნო წესია.

32და შეუნდობს მღვდელი, რომელსაც სცხებენ და რომელსაც ხელს აუვსებენ, რომ შეასრულოს მღვდლობა თავისი მამის მაგიერ. და შეიმოსავს იგი სელის შესამოსელს, წმიდა შესამოსელს,

33და შეუნდობს წმიდა საკურთხეველს და საკრებულო კარავს, და შეუნდობს სამსხვერპლოსაც, და შეუნდობს მღვდლებს და საზოგადოების მთელ ხალხს.

34„იყოს ეს თქვენთვის საუკუნო წესად ისრაელის ძეთა ყველა ცოდვის შესანდობად წელიწადში ერთხელ.“ და გააკეთა ისე, როგორც უბრძანა უფალმა მოსეს. +

17
შესაწირავი ადგილის განსაზღვრა

17^1და უთხრა უფალმა მოსეს:

2„ელაპარაკე აარონს და მის ძეთ, და ყველა ისრაელის ძეს და უთხარი მათ: ‘ეს არის სიტყვა, რომელიც ბრძანა უფალმა: +

3თუ ვინმე ისრაელის სახლიდან დაკლავს ხბოს, ან კრავს, ან თხას ბანაკში, ან თუ ვინმე დაკლავს ბანაკის გარეთ,

4და საკრებულო კარვის შესასვლელთან არ მიიყვანს უფლისათვის შესაწირავად უფლის სავანის წინ, მაშინ სისხლისღვრად შეერაცხოს ეს იმ ადამიანს: სისხლი დაღვარა მან. და მოისპობა ის ადამიანი თავისი ხალხის გარემოდან,

5რათა მიიტანონ ისრაელის ძეთ თავიანთი შესაწირავნი, რომელთაც ისინი კლავენ, და მიართვან ისინი უფალს საკრებულო კარვის შესასვლელთან მღვდელს, და დაკლან სამშვიდობო მსხვერპლად უფლისათვის.

6და მოაპკურებს მღვდელი სისხლს უფლის სამსხვერპლოზე საკრებულო კარვის შესასვლელთან, და დააკმევს ქონს კეთილსურნელებად უფლისათვის, +

7რათა არ შესწირონ კვლავ თავიანთ შესაწირავთაგან კერპებს, რომელთა კვალზეც ისინი მრუშობენ. საუკუნო წესად იყოს ეს მათთვის მათ თაობებში.’ +

8„და მათ უთხარი: ‘თუ ვინმე ისრაელის სახლიდან და ხიზანთაგან, რომელნიც ხიზნობენ მათ შორის, აღავლენს სრულადდასაწველს ან მსხვერპლს,

9და საკრებულო კარვის შესასვლელთან არ მიიტანს მას, რათა შესწიროს იგი უფალს, მაშინ მოისპობა ის კაცი თავისი ხალხიდან. +

10„‘და თუ ვინმემ ისრაელის სახლიდან და ხიზანთაგან, რომელნიც ხიზნობენ მათ შორის, ჭამოს რაიმე სისხლი, მაშინ მივაქცევ ჩემს სახეს იმ სულზე, რომელიც ჭამს სისხლს, და მოვსპობ მას თავისი ხალხის გარემოდან. +

11რადგან ხორციელის სიცოცხლე სისხლშია და მე სამსხვერპლოსათვის მოგეცით, თქვენი სიცოცხლის შენდობისათვის, რადგან სისხლია, სულს რომ განწმედს. +

12ამიტომ ვუთხარი მე ისრაელის ძეთ: „არც ერთი თქვენთაგანი არ უნდა ჭამდეს სისხლს. და ასევე ხიზანიც, რომელიც ხიზნობს თქვენს შორის, არ უნდა ჭამდეს სისხლს.“

13„‘და თუ ვინმემ ისრაელის ძეთაგან და ხიზანთაგან, რომელიც ხიზნობს თქვენს შორის, მოინადიროს ცხოველი ან ფრინველი, რომელიც იჭმევა, უნდა დასთხიოს სისხლი და დაფაროს იგი მტვრით.

14რადგან სიცოცხლე ყოველი ხორციელისა მისი სისხლია, მის სულშია იგი. ვუთხარი ისრაელიანებს: „არა ხორციელის სისხლი არ ჭამოთ, რადგან ყოველი ხორციელის სული მისი სისხლია; ყოველი მისი მჭამელი მოისპობა.“ +

15„‘და ყოველმა, რომელიც შეჭამს მძორსა და ნამხეცავს, მკვიდრმა ან ხიზანმა, უნდა გაირეცხოს სამოსელი და განიბანოს წყლით. და საღამომდე უწმიდური იქნება და მერე განიწმიდება. +

16და თუ არ გაირეცხავს და არ დაიბანს სხეულს, მაშინ ატარებს თავის ცოდვას.’“

18

კანონები ქორწინებისა და

სქესობრივ ურთიერთობათა შესახებ

18^1და უთხრა უფალმა მოსეს:

2„ელაპარაკე ისრაელის ძეთ და უთხარი მათ: ‘მე ვარ უფალი, ღმერთი თქვენი. +

3არ მოიქცეთ მსგავსად ეგვიპტის ქვეყნის მცხოვრებთა, სადაც ცხოვრობდით თქვენ, და მსგავსად ქანაანის ქვეყნის ჩვეულებათა, სადაც მე მიგიყვანთ თქვენ, და მათი წესებით არ იცხოვროთ.

4შეასრულეთ ჩემი სამართალნი, და დაიცავით ჩემი წესები, იცხოვრეთ მათით. მე ვარ უფალი, ღმერთი თქვენი. +

5და დაიცავით ჩემი წესები და ჩემი სამართალნი, რომელთა აღსრულებით იცოცხლებს კაცი. მე ვარ უფალი. +

6„‘არავინ თავის ხორცით ნათესავს არ მიუახლოვდეს სიშიშვლის გამოსაჩენად. მე ვარ უფალი.

7„‘სიშიშვლე მამაშენისა და სიშიშვლე დედაშენისა არ გამოაჩინო. იგი დედაა შენი, არ ახადო მისი სიშიშვლე. +

8„‘სიშიშვლე მამაშენის ცოლისა არ გამოაჩინო. მამაშენის სიშიშვლეა იგი. +

9„‘სიშიშვლე შენი დისა, მამაშენის ასულისა ან დედაშენის ასულისა, სახლში შობილისა ან გარეთ შობილისა, არ ახადო მათი სიშიშვლე.

10„‘სიშიშვლე შენი ძის ასულისა ან შენი ასულის ასულისა, არ ახადო მათი სიშიშვლე, რადგან შენი სიშიშვლეა ისინი.

11„‘სიშიშვლე მამაშენის ცოლის ასულისა, მამაშენისგან შობილისა, შენი და არის იგი, არ ახადო მისი სიშიშვლე.

12„‘სიშიშვლე მამაშენის დისა არ ახადო, მამაშენის ხორცია იგი. +

13„‘სიშიშვლე დედაშენის დისა არ ახადო, რადგან დედაშენის ხორცია იგი.

14„‘სიშიშვლე მამაშენის ძმისა არ ახადო: მის ცოლს არ მიუახლოვდე, შენი ძალუაა იგი. +

15„‘სიშიშვლე შენი რძლისა არ ახადო: შენი ძის ცოლია იგი. +

16„‘სიშიშვლე შენი ძმის ცოლისა არ ახადო: შენი ძმის სიშიშვლეა იგი. +

17„‘სიშიშვლე შენი ცოლის ასულისა არ ახადო, მისი ძის ასული და მისი ასულის ასული არ ითხოვო სიშიშვლის ასახდელად. ერთი ხორცისანი არიან ისინი. ეს გარყვნილება იქნება. +

18„‘ცოლის დას ნუ ითხოვ მეტოქედ მისი სიშიშვლის ასახდელად ცოლის სიცოცხლეში.

19„‘ქალს უსუფთაობის ჟამს ნუ მიუახლოვდები მისი სიშიშვლის ასახდელად. +

20„‘შენი მოყვასის ცოლთან არ დაწვე თესლის დასაღვრელად, რადგან გაუწმიდურდები მისით. +

21„‘შენს შთამომავალთაგან არ მისცე ცეცხლში გასატარებლად მოლეხთან და ნუ შებღალავ შენი ღმერთის სახელს; მე ვარ უფალი. +

22„‘მამაკაცთან არ დაწვე, როგორც წვებიან ქალთან. ეს საძაგლობაა. +

23„‘და არავითარ პირუტყვთან არ დაწვე, რადგან გაუწმიდურდები მისით. ქალი არ დადგეს პირუტყვის წინ მასთან შესაუღლებლად. ეს საზიზღრობაა. +

24„‘ნუ გაუწმიდურდებით ყოველივე ამით, რადგან ამით იყვნენ გაუწმიდურებულნი ხალხები, რომელთაც თქვენგან ვდევნი მე. +

25და გაუწმიდურდა ქვეყანა და დავსაჯე იგი თავისი ცოდვისათვის, და ამოანთხია ქვეყანამ თავისი მცხოვრებნი. +

26და თქვენ დაიცავით ჩემი წესები და ჩემი სამართალნი, და ნუ გააკეთებს ნურაფერს ყოველ ამ საძაგლობიდან მკვიდრი და ხიზანი, რომელიც ხიზნობს თქვენს შორის.

27რადგან ყოველი ეს საძაგლობა ჩაიდინა ამ ქვეყნის ხალხმა, რომელიც თქვენზე წინ იყო; და შეიბილწა ქვეყანა;

28და რომ არ ამოგანთხიოთ ქვეყანამ, თუ მას გააუწმიდურებთ, როგორც ამოანთხია მან ხალხი, რომელიც თქვენამდე იყო. +

29რადგან ყოველი, ვინც ჩაიდენს რამეს ამ სისაძაგლეთაგან, სიცოცხლე ამის ჩამდენთა მოისპობა მათი ხალხის გარემოდან.

30დაიცავით ჩემი ბრძანებანი, ნუ მოიქცევით ამ საძაგელი წესების მიხედვით, რომლებიც თქვენამდე სრულდებოდა, რომ არ გაუწმიდურდეთ მათით. მე ვარ უფალი, ღმერთი თქვენი.“ +

19
სხვადასხვა ბრძანებანი და აკრძალვანი რელიგიური ზნეობრივი ცხოვრების შესახებ

19^1და უთხრა უფალმა მოსეს:

2„ელაპარაკე ისრაელის ძეთა მთელ თემს და უთხარი მათ: ‘წმიდა იყავით, რადგან წმიდა ვარ მე, უფალი, ღმერთი თქვენი. +

3„‘თითოეულს ეშინოდეს თავისი დედისა და თავისი მამისა, და ჩემი შაბათები დაიცავით. მე ვარ უფალი ღმერთი თქვენი. +

4„‘ნუ მიმართავთ კერპებს და ჩამოსხმულ ღმერთებს ნუ გაიკეთებთ თქვენთვის. მე ვარ უფალი, ღმერთი თქვენი. +

5„‘და როცა შესწირავთ სამშვიდობო მსხვერპლს უფალს, ისე შესწირეთ, რომ წყალობა მიიღოთ. +

6თქვენი მსხვერპლშეწირვის დღეს და მეორე დღეს შეიჭამოს იგი, ხოლო ნარჩენი მესამე დღემდე ცეცხლში დაიწვას. +

7და თუ შეიჭმება მესამე დღეს, საძაგლობა იქნება და არ მიიღება. +

8მისი მჭამელი თავის ბრალს დაიდებს, რადგან უფლის სიწმიდე შებღალა. და უნდა მოიკვეთოს ის კაცი თავისი ხალხიდან. +

9„‘და როცა მომკით სამკალს თქვენი მიწისა, არ მოასრულო სამკალი თქვენი ყანის კიდემდე და მკის დროს ჩაბნეულს ნუ აკრეფთ. +

10და თქვენს ვენახს ნუ მოიმცვრევთ, და ვენახში დარჩენილ მარცვლებს ნუ აკრეფთ: ღარიბისა და ხიზნისათვის დატოვეთ ისინი. მე ვარ უფალი, ღმერთი თქვენი.

11„‘არ მოიპაროთ, არ იცრუოთ და არ მოატყუოთ ერთიმეორე. +

12„‘არ დაიფიცოთ ჩემი სახელი ტყუილზე, და არ შებღალოთ სახელი თქვენი ღმერთისა. მე ვარ უფალი. +

13„‘არ ავნო შენს მოყვასს და არც არა მოსტაცო, და არ გაათევინო ღამე შენთან მოჯამაგირის შრომის გასამრჯელოს განთიადამდე. +

14„‘არ დასწყევლო ყრუ და ბრმის წინაშე არ დადო დაბრკოლება, არამედ გეშინოდეს შენი ღმერთისა. მე ვარ უფალი.

15„‘არა ქმნა უსამართლობა სასამართლოში, არ იყო პირმოთნე გლახაკის მიმართ და არ მიეპირფერო ძლიერს: სიმართლით განსაჯე შენი მოყვასი. +

16„‘არ გაავრცელო ჭორი შენს ხალხში, არ აღუდგე შენი მოყვასის სისხლს. მე ვარ უფალი.

17„‘არ გძულდეს შენი ძმა შენს გულში. მხილებით ამხილე მოყვასი შენი და არ დაგეკისრება ცოდვა მის გამო. +

18„‘არ იძიო შური და არ იღვარძლო შენი ხალხის ძეთა მიმართ და შეიყვარე მოყვასი შენი, როგორც თავი შენი. +

19„‘ჩემი წესები დაიცავით. საქონელი შენი არ შეაუღლო სხვა გვარს; და შენს მინდორზე არ დათესო ორი სხვადასხვა ჯიშის თესლი; და არ ჩაიცვა სელის და მატყლის შერეული ძაფით ნაქსოვი სამოსელი.

20„‘თუ ვინმე დაწვეს ქალთან თესლისდენისთვის და იყოს იგი მხევალი, კაცის დანიშნული, მაგრამ არ იყოს გამოსყიდული, ან თავისუფლება არ ჰქონდეს მინიჭებული, მაშინ სასჯელი უნდა დაედოს, მაგრამ არა სიკვდილი, რადგან იგი არაა თავისუფალი.

21და მიიტანოს მან თავისი დანაშაულის მსხვერპლი უფლისათვის საკრებულო კარვის შესასვლელთან: ვერძი დანაშაულის მსხვერპლად.

22და შეუნდობს მას მღვდელი დანაშაულს ვერძით უფლის წინაშე მისი ცოდვისათვის, რომლითაც შესცოდა. +

23„‘და როცა შეხვალთ ქვეყანაში და დარგავთ რომელიმე მსხმოიარე ხეს, მიიჩნიეთ მისი ნაყოფი წინადაუცვეთლად. სამი წელი უნდა იყოს თქვენთვის წინადაუცვეთლად, არ უნდა იჭამოს. +

24მეოთხე წელს იყოს ყოველი მისი ნაყოფი ნაკურთხი უფლის სადიდებლად. +

25მეხუთე წელს ჭამეთ თქვენ მისი ნაყოფი, რათა შეიძინოთ მისი მოსავალი. მე ვარ უფალი, ღმერთი თქვენი.

26„‘არ ჭამოთ სისხლიანად, არ იმარჩიელოთ და არ იჯადოქროთ, +

27„‘არ შეიკრიჭოთ თმის კიდე თავის ირგვლივ და არ წაახდინო კიდე შენი წვერისა.

28„‘არ დაიკაწროთ მკვდრისთვის თქვენი სხეული და ნუ გაიკეთებთ წარწერებს ჩხვლეტით. მე ვარ უფალი. +

29„‘ნუ წაბილწავ შენს ასულს როსკიპობით, რათა არ გაირყვნას ქვეყანა და არ აღივსოს მრუშობით.

30„‘ჩემი შაბათები დაიცავით და ჩემი საკურთხევლის გეშინოდეთ. მე ვარ უფალი.

31„‘ნუ მიმართავთ მესულთანეებს და ჯადოსნებს, ნუ ცდილობთ გაუწმიდურებას მათით. მე ვარ უფალი, ღმერთი თქვენი. +

32„‘ჭაღარის წინაშე წამოდექი და პატივი ეცი მოხუცებულის სახეს, და გეშინოდეს შენი ღმერთისა. მე ვარ უფალი.

33„‘როცა შემოგეხიზნებათ ხიზანი თქვენს ქვეყანაში, არ შეავიწროვოთ იგი. +

34როგორც მკვიდრი თქვენს შორის, ისე იყოს თქვენთან ხიზანი და გიყვარდეთ იგი, როგორც თქვენი თავი, რადგან ხიზნები იყავით თქვენც ეგვიპტის ქვეყანაში. მე ვარ უფალი, ღმერთი თქვენი.

35„‘არა ქმნათ უსამართლობა სამართალში, ზომა-წონაში და საწყაოში. +

36სწორი სასწორი, სწორი საწონი, სწორი ეფა და სწორი ჰინი გქონდეთ თქვენ. მე ვარ უფალი, ღმერთი თქვენი, რომელმაც გამოგიყვანეთ ეგვიპტის ქვეყნიდან.

37„‘დაიცავით ყოველი ჩემი წესი და ყოველი ჩემი სამართალი. მე ვარ უფალი.’“ +

20
სასჯელები დამნაშავეთათვის. მითითებული მცნებები და აკრძალვები

20^1და ელაპარაკა უფალი მოსეს:

2„უთხარი ისრაელის ძეთ: ‘ყოველი კაცი ისრაელის ძეთაგან და ისრაელში შეხიზნულ ხიზანთაგან, რომელიც მისცემს თავის შვილებს მოლეხს, სიკვდილით მოკვდება. ქვეყნის ხალხმა ქვით ჩაქოლოს იგი. +

3და მე მივაპყრობ ჩემს სახეს იმ კაცს და მოვსპობ მას მისი ხალხის გარემოდან, რადგან მან მისცა თავისი თესლიდან მოლეხს, რათა გაეუწმიდურებინა ჩემი საწმიდარი და წაებილწა ჩემი წმიდა სახელი.

4და თუ ხალხი ქვეყნისა აარიდებს თვალს იმ კაცს, როცა იგი აძლევს თავისი თესლიდან მოლეხს, და არ მოკლავენ მას,

5მე მივაპყრობ ჩემს სახეს იმ კაცს და მის მოდგმას, და მოვსპობ მას და ყველას, ვინც მრუშობს მის კვალდაკვალ, სამრუშოდ რომ დადიან მოლეხის კვალდაკვალ, მათი ხალხის გარემოდან.

6„‘და მას, რომელიც მიმართავს მესულთანეებს და ჯადოსნებს მათ კვალდაკვალ სამრუშოდ, მე მივაპყრობ ჩემს სახეს და მოვსპობ მისი ხალხის გარემოდან. +

7„‘განიწმიდენით და იყავით წმიდა, რადგან მე ვარ უფალი, ღმერთი თქვენი. +

8და დაიცავით ჩემი წესები და აღასრულეთ ისინი, რამეთუ მე ვარ უფალი, განმწმედელი თქვენი.

9„‘თუ ვინმემ დასწყევლოს თავისი მამა და თავისი დედა, სიკვდილით მოკვდეს. მამამისი და დედამისი დაწყევლა მან – მასზეა მისი სისხლი. +

10„‘ვინც იმრუშებს ქმრიან ქალთან, ვინც იმრუშებს თავისი მოყვასის ცოლთან, სიკვდილით უნდა მოკვდნენ მრუში მამაკაციც და მრუში დედაკაციც. +

11„‘ვინც დაწვება თავისი მამის ცოლთან, თავისი მამის სიშიშვლე ახადა მან. სიკვდილით უნდა მოკვდნენ ორივენი. მათი სისხლი მათზეა. +

12„‘ვინც დაწვება თავის რძალთან, სიკვდილით უნდა მოკვდნენ ორივენი. რაც მათ ქნეს, სისაძაგლეა. მათზეა მათი სისხლი. +

13„‘ვინც დაწვება მამაკაცთან, როგორც წვებიან ქალთან, სისაძაგლე ქნეს ორთავემ. სიკვდილით უნდა მოკვდნენ ისინი – მათი სისხლი მათზეა. +

14„‘თუ ვინმემ შეირთოს ცოლად დედა-შვილი, ეს ურჯულოებაა. ცეცხლში დაწვით იგი მათთან ერთად, რათა არ იყოს ურჯულოება თქვენს შორის. +

15„‘ვინც დაეცემა პირუტყვთან, სიკვდილით მოკვდეს და ის პირუტყვიც მოჰკალით. +

16„‘ქალი რომ მივიდეს რომელიმე პირუტყვთან, რათა დაეცეს მასთან, მოკალით ქალიც და პირუტყვიც, სიკვდილით მოკვდნენ ისინი – მათზეა მათი სისხლი.

17„‘ვინმემ რომ შეირთოს თავისი და – ასული თავისი მამისა, ან ასული თავისი დედისა – და დაინახოს მისი სიშიშვლე და ქალმაც ნახოს მისი სიშიშვლე, სიბილწეა ეს. და მოისპონ ისინი თავიანთი ხალხის ძეთა თვალწინ. სიშიშვლე თავისი დისა ახადა მან. თავის ცოდვას იტვირთავს იგი. +

18„‘ვინც დაწვება ცოლთან მისი თვიურის დროს და ახდის მის სიშიშვლეს, რაკი მან გააშიშვლა მისი წყარო, ხოლო ქალმა გამოაჩინა თავისი სისხლის წყარო, მოისპონ ორივე თავიანთი ხალხის გარემოდან. +

19„‘სიშიშვლე დედის ან მამის დისა არავინ ახადოს, რადგან თავის ხორცს აშიშვლებს, თავიანთ ცოდვას იტვირთავენ ისინი. +

20„‘ვინც დაწვება თავისი ბიძის ცოლთან, მან თავისი ბიძის სიშიშვლე ახადა. თავიანთ ცოდვას იტვირთავენ, უშვილონი დაიხოცებიან. +

21„‘ვინმემ რომ შეირთოს თავისი ძმის ცოლი, ეს შებილწვაა, სიშიშვლე თავისი ძმისა ახადა მან – უშვილონი იქნებიან. +

22„‘დაიცავით ყოველი ჩემი წესი და ყოველი ჩემი სამართალი, და აღასრულეთ ისინი, და არ ამოგანთხევთ თქვენ ქვეყანა, სადაც მე მიგიყვანთ საცხოვრებლად. +

23არ მოიქცეთ იმ ხალხის წესებისამებრ, რომელსაც მე ვდევნი თქვენგან, რადგან ყოველივე ეს გააკეთეს მათ და მძაგს ისინი. +

24გითხარით: „თქვენ დაიმკვიდრებთ მათ მიწას და მე მოგცემთ მას თქვენ სამკვიდროდ, ქვეყანას სადაც მოედინება რძე და თაფლი.“ მე ვარ უფალი, ღმერთი თქვენი, რომელმაც გამოგარჩიე თქვენ ხალხთაგან. +

25„‘განასხვავეთ წმიდა და უწმიდური პირუტყვი და უწმიდური და წმიდა ფრინველი და არ შებილწოთ თქვენი სულები პირუტყვით და ფრინველით, და იმით, რაც ქვემძრომობს დედამიწაზე, რომელიც მე გამოვაცალკევე, როგორც უწმიდური. +

26იყავით ჩემთვის წმიდები, რადგან წმიდა ვარ მე, უფალი, და მე გამოგაცალკევეთ ხალხთაგან, რათა ჩემი იყოთ. +

27„‘მამაკაცი ან დედაკაცი, თუ აღმოჩნდეს მესულთანე ან ჯადოქარი, სიკვდილით მოკვდეს: ქვებით ჩაიქოლონ ისინი და მათზე იქნება მათი სისხლი.’“ +

21

საგანგებო წესები სამღვდელო პირთა

და მათი ოჯახებისათვის

21^1და უთხრა უფალმა მოსეს: „განუცხადე მღვდლებს, აარონის ძეთ, და უთხარი მათ: ‘არც ერთი მათგანი არ გაუწმიდურდეს მკვდართან შეხებით თავის ხალხში. +

2მხოლოდ თავისი ხორციელი ნათესავის გამო: თავისი დედის და თავისი მამის, თავისი ვაჟის და თავისი ასულის, და თავისი ძმის, +

3და თავისი დის, თავისი ახლობელი ქალწულისა, რომელიც არ იყო გათხოვილი, შეუძლია შეხება, არ გაუწმიდურება.

4ნუ გაიუწმიდურებს თავს კაცი თავის ხალხში, რათა არ წაიბილწოს იგი.

5„‘არ გადაიპარსონ თავი და წვერის კიდეები არ შეიჭრან და სხეულზე არ გაიკეთონ ნაჭდევი. +

6წმიდები უნდა იყვნენ ისინი თავიანთი ღმერთისათვის და არ შებღალონ სახელი თავიანთი ღმერთისა, რადგან უფლის საცეცხლო შესაწირავს, თავიანთი ღმერთის პურსა სწირავენ ისინი, და ამიტომ უნდა იყვნენ ისინი წმიდები.

7„‘ქალი მეძავი და წაბილწული არ შეირთონ მათ, ასევე ქალი განქორწინებული თავისი ქმრისაგან არ შეირთონ მათ, რადგან წმიდები არიან თავისი ღმერთისათვის. +

8შენ აკურთხე ის, რადგან შენს ღმერთს სწირავს იგი პურს. წმიდა იყოს ის შენთვის, რადგან წმიდა ვარ მე, უფალი, თქვენი გამწმედელი. +

9„‘თუ მღვდლის ასული წაიბილწავს თავს მრუშობით, თავისი მამის წამბილწველია – ცეცხლში დაიწვას იგი.

10„‘მთავარი მღვდელი თავის ძმათაგან, რომლის თავზე დასხმულ იქნა საცხებელი ზეთი და რომელსაც აუვსეს ხელი, რომ შეიმოსოს წმიდა შესამოსლით, თავს ნუ გაიშიშვლებს, სამოსელს ნუ დაიხევს. +

11მკვდართან არავისთან არ უნდა შევიდეს იგი. თავისი მამისა და თავისი დედის გვამითაც კი არ წაიბილწოს თავი. +

12საწმიდარს არ უნდა მოცილდეს, რათა არ წაბილწოს საწმიდარი თავისი ღმერთისა, რადგან მისი ღმერთის საცხებელი ზეთის გვირგვინია მასზე. მე ვარ უფალი. +

13„‘ცოლად ქალწული შეირთოს. +

14ქვრივი, ან ქმარგაყრილი, ან წაბილწული მეძავი არ შეირთოს. მხოლოდ ქალწული შეირთოს ცოლად თავისი ხალხიდან.

15არ წაბილწოს თავისი თესლი თავის ხალხში, რადგან მე ვარ უფალი, მისი განმწმედელი.’“

16და უთხრა უფალმა მოსეს:

17„ასე უთხარი აარონს: ‘არავინ შენი თესლიდან თავიანთ თაობებში, რომელსაც ექნება ხინჯი სხეულზე, არ მივიდეს თავისი ღმერთისთვის პურის შესაწირად. +

18არავინ, ვისაც ხინჯი აქვს ტანზე, არ მივიდეს: არც ბრმა არც კოჭლი, ან მახინჯი, +

19ან კაცი, რომელსაც ფეხი აქვს მოტეხილი ან ხელი აქვს მოტეხილი,

20ან კუზიანია, ან ქონდრისკაცია, ან რომელსაც ლიბრი აქვს თვალზე, ან ქეცი, ან დაზიანებული აქვს კვერცხები.

21ყოველი კაცი, რომელსაც ხინჯი აქვს აარონ მღვდლის თესლიდან, არ მიეახლოს უფლის საცეცხლო შესაწირავთა შესაწირად, ხინჯიანია ის, არ მიეახლოს თავისი ღმერთისთვის პურის შესაწირად.

22პური თავისი ღმერთისა ყოვლად წმიდისაგან და წმიდისაგან შეუძლია ჭამოს.

23მაგრამ ფარდასთან არ მივიდეს და სამსხვერპლოს არ მიეახლოს, რადგან ხინჯი აქვს. არ წაბილწოს ჩემი საკურთხეველი, რადგან მე ვარ უფალი, მათი განმწმედელი’“. +

24და ეს გამოუცხადა მოსემ აარონს და მის ძეთ და ყველა ისრაელის ძეს.

22
მღვდლობა რჩეულთათვის

22^1და უთხრა უფალმა მოსეს:

2„უთხარი აარონსა და მის ძეთ, რომ ეკრძალნენ ისრაელის ძეთა სიწმიდეებს, და არ წაბილწონ ჩემი წმიდა სახელი. ისინი არიან ჩემი შემომწირველნი, მე ვარ უფალი. +

3„უთხარი მათ: ‘თქვენს თაობებში თუ ვინმე თქვენი თესლიდან მიეახლოს სიწმიდეებს, რომლებსაც სწირავენ ისრაელის ძენი უფალს, და მასზე უწმიდურებაა, მოსპობილ იქნება ის სული ჩემს წინაშე. მე ვარ უფალი.

4„‘არც ერთი კაცი აარონის თესლიდან, თუ ის კეთროვანია, ან აქვს გამონადენი, არ უნდა ჭამდეს სიწმიდეთაგან, სანამ არ გასუფთავდება. და ვინც შეეხება მკვდრისგან გაუწმიდურებულს, ან ვისაც დაემართება თესლდენა, +

5ან ვინც შეეხება რომელიმე ქვემძრომს, რომლისგანაც გაუწმიდურდება, ან კაცს, რომელიც გააუწმიდურებს მას თავისი რომელიმე უწმიდურებით, +

6ვინც კი შეეხება მას, უწმიდური იქნება საღამომდე, და არ შეიძლება ჭამდეს სიწმიდეთაგან, სანამ არ განიბანს სხეულს წყლით. +

7და როცა ჩავა მზე და გასუფთავდება, შეუძლია ჭამოს სიწმიდეთაგან, რადგან ეს მისი საკვებია.

8მძორი და ნამხეცავი არ ჭამოს, რათა არ წაიბილწოს. მე ვარ უფალი. +

9„‘და დაიმარხონ ჩემი სამარხო, რათა არ ატარონ ცოდვა და არ დაიხოცნენ მასში, როცა წაბილწავენ მას. მე ვარ უფალი, მათი განმწმედელი. +

10„‘და არც ერთმა უცხომ არ ჭამოს წმიდა, არც მღვდლის ხიზანმა და მოჯამაგირემ არ ჭამოს წმიდა. +

11თუ მღვდელი შეიძენს მონას თავისი ვერცხლით, მაშინ მას შეუძლია ჭამოს მისგან. აგრეთვე მის სახლში დაბადებულთ შეუძლიათ ჭამონ მისი პური.

12და თუ მისი ასული უცხო მამაკაცს გაჰყვა ცოლად, ქალმა არ უნდა ჭამოს სიწმიდეთაგან.

13და თუ მღვდლის ასული იყოს ქვრივი ან ქმარგაშვებული და შვილი ჰყავდეს მას, და დაუბრუნდეს იგი თავის მამის სახლს, როგორც თავის სიყმაწვილეში, ისე ჭამოს პური თავისი მამისა. უცხოს არ შეუძლია ჭამოს იგი. +

14„‘თუ ვინმემ ჭამოს წმიდა შეცდომით, დაურთოს მისი მეხუთე წილი მას და მისცეს მღვდელს წმიდასთან ერთად. +

15არ წაბილწონ ისრაელის ძეთ სიწმიდენი, რომლებსაც ისინი აღუმართავენ უფალს.

16და არ დაიდონ ბრალი დანაშაულზე, თუ შეჭამენ მათ სიწმიდეებს, რადგან მე ვარ უფალი, მათი გამწმედელი.’“ +

17და ელაპარაკა უფალი მოსეს:

18„ელაპარაკე აარონს და მის ძეთ, და ყველა ისრაელის ძეს და უთხარი მათ: ‘თუ ვინმემ, ისრაელის სახლიდან და ისრაელში ხიზანთაგან, შესწიროს მსხვერპლი თავისი რომელიმე აღთქმისათვის, ან ამა თუ იმ გულმოდგინებისათვის, რომელსაც სწირავენ უფალს სრულადდასაწველად, +

19იმისათვის რომ წყალობა მოიპოვოთ, უნდა იყოს უმანკო, მამალი, მსხვილფეხა საქონლიდან, ცხვართაგან ან თხათაგან.

20ყოველი, რომელსაც აქვს ხინჯი, არ შესწიროთ, რადგან ამით თქვენ ვერ მოიპოვებთ წყალობას.

21თუ ვინმე შესწირავს უფალს სამშვიდობო მსხვერპლს აღთქმის აღსასრულებლად ან ძღვნისათვის მსხვილფეხა ან წვრილფეხა საქონლიდან, მაშინ შესაწირავი უნდა იყოს უმანკო, რათა სათნო იყოს იგი. არავითარი ნაკლი არ ჰქონდეს მას. +

22ბრმა, ან დასახიჩრებული, ან დასერილი, ან დაკოჟრებული, ან ქეციანი არ შესწიროთ უფალს, და საცეცხლო შესაწირავად არ მისცეთ ისინი სამსხვერპლოზე უფლისათვის. +

23მოზვერი ან კრავი, რომელსაც მეტისმეტად გრძელი ან მოკლე ასოები აქვს, შეგიძლიათ ძღვნად შესწიროთ, ხოლო აღთქმისათვის არ იქნება სათნო.

24და პირუტყვი, რომელსაც აქვს გაჭყლეტილი, გასრესილი, მოგლეჯილი ან ჩამოგლეჯილი ასოები, არ შესწიროთ უფალს. თქვენს ქვეყანაში არ გააკეთოთ ეს.

25უცხოელის ხელიდან არ შესწიროთ პური თქვენს ღმერთს ამ ყოველთაგან, რადგან ნაკლია მათში. არ იქნებიან მიღებულნი ისინი თქვენთვის წყალობით.’“

26და უთხრა უფალმა მოსეს:

27„ხბო, კრავი ან თიკანი რომ დაიბადოს, შვიდი დღე იყოს დედასთან, მერვე დღიდან და მერე კი სათნოა საცეცხლო შესაწირავად უფლისათვის. +

28ძროხა ან ცხვარი არ დაკლათ ერთ დღეს თავის ნაშობთან ერთად. +

29„რომ შესწირავთ სამადლობელო მსხვერპლს უფალს, შესწირეთ იგი იმგვარად, რომ მან შეგძინოთ თქვენ წყალობა. +

30იმავე დღეს შეიჭამოს იგი, არ დატოვოთ მისგან განთიადამდე. მე ვარ უფალი. +

31„დაიცავით ჩემი მცნებანი და აღასრულეთ ისინი. მე ვარ უფალი. +

32არ წაბილწოთ ჩემი წმიდა სახელი, რათა მე ვიყო ისრაელის ძეთა შორის წმიდა. მე ვარ უფალი, თქვენი გამწმედელი, +

33თქვენი გამომყვანი ეგვიპტის ქვეყნიდან, რათა ვიყო თქვენთვის ღმერთად. მე ვარ უფალი.“ +

23
კანონები შაბათის, პასექისა და სხვა დღესასწაულთა შესახებ

23^1და უთხრა უფალმა მოსეს:

2„ელაპარაკე ისრაელის ძეთ და უთხარი მათ უფლის დღესასწაულებზე: ‘რომლებსაც თქვენ უნდა უწოდოთ წმიდა შეკრებილებანი, ესენია ჩემი დღესასწაულები

3„‘ექვსი დღე აკეთე საქმე და მეშვიდე დღეს შაბათია დასვენებისა, წმიდა შეკრებილობაა. არავითარი საქმე არ აკეთოთ. ეს შაბათია უფლისა ყოველი თქვენგანის სადგომში. +

4„‘ესენია უფლის დღესასწაულნი, წმიდა შეკრებილობანი, რომელნიც უნდა მოიწვიოთ მათთვის დანიშნულ დროს:

5პირველ თვეს, თვის მეთოთხმეტე დღეს, დაბინდებისას, პასექია უფლისათვის. +

6და ამ თვის მეთხუთმეტე დღეს უფუარობის დღესასწაულია უფლისათვის. შვიდი დღე ჭამდეთ უფუარს.

7პირველ დღეს წმიდა შეკრებილობა იყოს თქვენთვის. არავითარი საქმე არ გააკეთოთ.

8შეწირეთ საცეცხლო შესაწირავი უფალს შვიდ დღეს. მეშვიდე დღეს წმიდა შეკრებილობაა, არავითარი საქმე არ გააკეთოთ.’“

9და უთხრა უფალმა მოსეს;

10„ელაპარაკე ისრაელის ძეთ და უთხარი მათ: ‘როცა მიხვალთ იმ ქვეყანაში, რომელსაც მე გაძლევთ თქვენ, და მომკით მის სამკალს, მიართვით პირველი ძნა თქვენი სამკალისა მღვდელს. +

11და შეარხევს იგი ძნას უფლის წინაშე თქვენი წყალობისათვის. +

12და შესწირეთ თქვენს მიერ ძნის შერხევის დღეს უმანკო ერთწლიანი კრავი სრულადდასაწველად უფლისათვის,

13და მასთან ძღვენი პურეულისა: ეფის ორი მეათედი ნაწილი წმიდა პურის ფქვილიდან, ზეთში შერეული, საცეცხლო შესაწირავად უფლისათვის, კეთილსურნელებად, და მისი საღვრელი ჰინის მეოთხედი ღვინო. +

14არც პური, არც გამომშრალი მარცვლეული და ახალი თავთავი არ ჭამოთ თვით იმ დღემდე, ვიდრე არ შესწირავთ ამ მსხვერპლს თქვენს ღმერთს. ეს არის საუკუნო წესი თქვენს თაობებში, ყოველ თქვენს სადგომში. +

15„‘გადაითვალეთ დღესასწაულის მეორე დღიდან, თქვენს მიერ შესარხეველი ძნის შეწირვის დღიდან, შვიდი სრული კვირა. +

16მეშვიდე კვირის პირველ დღემდე გადაითვალეთ ორმოცდაათი დღე და შესწირეთ პურეული ძღვენი უფალს. +

17თქვენი სადგომებიდან მიიტანეთ ორი პური შესარხევად. წმიდა პურის ფქვილის ორი მეათედი ნაწილი ეფისა უნდა იყოს და ცომოვანი საფუარით გაფუებული გამოცხვეს, როგორც პირველნაყოფი უფლისათვის.

18და შესწირეთ პურის გარდა შვიდი წელგამოვლილი კრავი, უმანკო, და ერთი მოზვერი, და ორი ვერძი. იქნებიან ესენი სრულადდასაწველნი უფლისათვის, და ძღვენი პურეულისა, და მათი საღვრელი საცეცხლო შესაწირავად, კეთილსურნელებად უფლისათვის.

19და მოამზადეთ ერთი თიკანი, ცოდვის მსხვერპლად და ორი ერთწლიანი კრავი სამშვიდობო მსხვერპლად.

20მღვდელმა უნდა შეარხიოს უფლის წინაშე ეს ორი კრავი პირველნაყოფთა პურთან ერთად უფლისათვის ძღვნად. ეს წმიდაა უფლისათვის, მღვდელს ეკუთვნის. +

21და მოიწვიეთ ხალხი ამ დღეს. წმიდა შეკრებილობა იყოს თქვენთვის. არავითარი საქმე არ გააკეთოთ. ეს არის საუკუნო წესი თქვენს ყოველ სადგომში თქვენს თაობებში.

22„‘და როცა მომკით სამკალს თქვენი მიწისას, არ მოათაოთ სამკალი თქვენი ყანისა კიდემდე, და ჩაბნეული თქვენი ნამკალისა არ აკრიფოთ: ღარიბს და ხიზანს დაუტოვეთ. მე ვარ უფალი, ღმერთი თქვენი.’“ +

23და უთხრა უფალმა მოსეს:

24„უთხარი ისრაელის ძეთ: ‘მეშვიდე თვეს, თვის პირველ დღეს, იყოს თქვენთვის დასვენება, გახსენება ბუკის ცემისა, წმიდა შეკრებილობა. +

25არავითარი საქმე არ გააკეთოთ და შესწირეთ საცეცხლო მსხვერპლი უფალს.’“

26და უთხრა უფალმა მოსეს:

27„მეშვიდე თვის მეათე დღეს, შენდობის დღეს, წმიდა შეკრებილობა იყოს თქვენთვის. დაიმდაბლეთ სული მარხვით, და შესწირეთ საცეცხლო მსხვერპლი უფალს. +

28და არავითარი საქმე არ გააკეთოთ თვის ამ დღეს, რადგან შენდობის დღეა თქვენს შესანდობად უფლის, თქვენი ღმერთის წინაშე.

29ხოლო ყოველი სული, რომელიც არ დაიმდაბლებს თავს ამ დღეს, მოისპობა თავისი ხალხიდან.

30და ყოველი სული, რომელიც გააკეთებს რამე საქმეს ამ დღეს, გავანადგურებ ამ სულს მისი ხალხის გარემოდან.

31არავითარი საქმე არ გააკეთოთ. საუკუნო წესია თქვენს თაობებში, თქვენს ყოველ სადგომში.

32ეს არის დასვენების შაბათი თქვენთვის და დაიმდაბლეთ თქვენი სული. თვის მეცხრე დღეს საღამოზე. საღამოდან საღამომდე იშაბათეთ თქვენი შაბათი.“ +

33და უთხრა უფალმა მოსეს:

34„უთხარი ისრაელის ძეთ: ‘ამავე მეშვიდე თვის მეთხუთმეტე დღეს კარვობის დღესასწაულია, შვიდი დღეა უფლისათვის. +

35პირველ დღეს წმიდა შეკრებილობაა. არავითარი საქმე არ გააკეთოთ.

36შვიდი დღე შესწირეთ საცეცხლო მსხვერპლი უფალს; მერვე დღეს წმიდა შეკრებილობა იყოს თქვენთვის და შესწირეთ საცეცხლო მსხვერპლი უფალს. დღესასწაულის წარგზავნაა, არავითარი საქმე არ გააკეთოთ ამ დღეს. +

37(„‘ესენია უფლის დღესასწაულები, რომლებსაც თქვენ დანიშნავთ წმიდა შეკრებილობისათვის, რათა მსხვერპლად მიართვათ უფალს სრულადდასაწველი, პურეულის ძღვენი, დასაკლავი მსხვერპლები და საღვრელი, – თითოეულის თავის დღეს,

38გარდა უფლის შაბათებისა და გარდა თქვენს შემოწირულობათა, გარდა ყოველი თქვენი აღთქმულისა და გარდა თქვენს ძღვენთა, რომელთაც თქვენ მისცემთ უფალს.)

39„‘მაგრამ მეშვიდე თვის მეთხუთმეტე დღეს, როცა თქვენ შეკრებთ ქვეყნის მოსავალს, იდღესასწაულეთ უფლის დღესასწაული შვიდ დღეს. პირველ დღეს დასვენებაა და მერვე დღესაც დასვენებაა.

40და აიღეთ თქვენთვის პირველ დღეს ნაყოფი მშვენიერი ხისა, რტოები პალმისა და შტო ბრტყელფოთოლა ხისა და ძეწნისა, და იხარეთ უფლის, თქვენი ღმერთის წინაშე შვიდი დღე. +

41და იდღესასწაულეთ ეს დღესასწაული უფლისათვის შვიდ დღეს წელიწადში. ეს საუკუნო წესია თქვენს თაობებში. მეშვიდე თვეში იდღესასწაულეთ იგი.

42კარვებში იცხოვრეთ შვიდი დღე. ყოველმა მკვიდრმა ისრაელში იცხოვროს კარავში,

43რათა იცოდნენ თქვენმა თაობებმა, რომ კარვებში დავამკვიდრე ისრაელის ძენი, როცა გამოვიყვანე ისინი ეგვიპტის ქვეყნიდან. მე ვარ უფალი, ღმერთი თქვენი.’“

44და ელაპარაკა მოსე უფლის დღესასწაულებზე ისრაელის ძეთ.

24

ლამპრისა და საწინაშეო პურების მოვლა

24^1და უთხრა უფალმა მოსეს:

2„უბრძანე ისრაელის ძეთ და მოგართვან შენ სუფთა ზეთი, გამოწურული, ლამპრის ასანთებად, მუდმივად, რომ ენთოს. +

3აარონმა დადგას იგი მოწმობის ფარდის გარეთ საკრებულო კარავში უფლის წინაშე, საღამოდან დილამდის, მუდმივად; ეს საუკუნო წესია თქვენს თაობებში. +

4წმიდა სასანთლეზე განალაგოს მან კანდელები უფლის წინაშე მუდმივად. +

5„აიღე წმიდა პურის ფქვილი და გამოაცხვე მისგან თორმეტი კვერი. ეფის ორი მეათედი იყოს ერთი კვერი. +

6და დააწყვე ისინი უფლის წინაშე ორ წყებად, ექვს-ექვსი თითო წყებაში, სუფთა მაგიდაზე. +

7და დადე თითოეულ წყებაში სუფთა გუნდრუკი. და იქნება პურთან მოსახსენებლად, საცეცხლო მსხვერპლად უფლისათვის. +

8ყოველ შაბათ დღეს განალაგონ ის უფლის წინაშე მუდმივად, ისრაელის ძეთაგან საუკუნო აღთქმად. +

9და ეს იყოს აარონისა და მის ძეთათათვის, და მათ უნდა ჭამონ ის წმიდა ადგილზე, რადგან ეს წმიდათა წმიდაა მისთვის უფლის საცეცხლო მსხვერპლთაგან. საუკუნო წესია.“ +

ხიზნის და მკვიდრის დანაშაული

კანონის დარღვევისას

10გამოვიდა ძე ისრაელიანი ქალისა, და იყო იგი ძე ეგვიპტელი კაცისა, ისრაელის ძეთა შორის, და წაეჩხუბა ბანაკში ისრაელიანი ქალის ძე ისრაელიან კაცს.

11და დაწყევლა ისრაელიანი ქალის ძემ უფლის სახელი და მიიყვანეს იგი მოსესთან. (და სახელი მისი დედისა იყო შელომითი, ასული დიბრისა, დანის ტომიდან.) +

12და ჩასვეს ის საპყრობილეში, რომ განეკითხათ იგი უფლის ბრძანებისამებრ. +

13და უთხრა უფალმა მოსეს:

14„გაიყვანე დამაწყევარი ბანაკს გარეთ, და ყველამ, ვინც კი ისმინა, დაადოს თავისი ხელი მას თავზე, და ჩაქოლოს იგი მთელმა თემმა.

15ისრაელის ძეთ უთხარი ასე: ‘ყოველი, რომელიც დაწყევლის თავის ღმერთს, იტვირთებს თავის ცოდვას.

16და ვინც დაგმობს უფლის სახელს, სიკვდილით მოკვდეს. ქვის ჩაქოლვით ჩაქოლოს ის მთელმა თემმა. როგორც ხიზანი, ასევე მკვიდრი, უფლის სახელის გმობისათვის მოკვდეს! +

17„‘თუ ვინმე სცემს კაცს სასიკვდილოდ, სიკვდილით მოკვდეს იგი. +

18სასიკვდილოდ მცემელმა პირუტყვისა, უნდა ზღოს იგი: პირუტყვი პირუტყვის წილ.

19ვინმე თუ დაასახიჩრებს თავის მოყვასს, როგორც მან გააკეთა, ეგრევე გაუკეთონ მას. +

20მოტეხილობა მოტეხილობის წილ, კბილი კბილის წილ. როგორც დაასახიჩრებს იგი ადამიანს, ეგრევე გაუკეთეთ მას. +

21პირუტყვის მკვლელმა უნდა ზღოს იგი, ხოლო ადამიანის მკვლელი უნდა მოკვდეს.

22ერთი სამართალი გქონდეთ თქვენ, როგორც ხიზნისთვის, ასევე მკვიდრისათვის, რადგან მე ვარ უფალი, ღმერთი თქვენი.’“ +

23ეს უთხრა მოსემ ისრაელის ძეთ. და გაიყვანეს დამაწყევარი, ბანაკის გარეთ და ჩაქოლეს ქვით. და გააკეთეს ისრაელის ძეთ, როგორც უბრძანა უფალმა მოსეს.

25
შაბათობის წელი

25^1და უთხრა უფალმა მოსეს სინაის მთაზე:

2„ელაპარაკე ისრაელის ძეთ და უთხარი მათ: ‘როცა მიხვალთ იმ ქვეყანაში, რომელსაც მე გაძლევთ თქვენ, დაისვენოს მიწამ უფლის შაბათს;

3ექვსი წელი თესე შენი ყანა და ექვსი წელი გასხალი შენი ვენახი, და შეკრიბე მათი მოსავალი. +

4მეშვიდე წელი კი დასვენების შაბათი იყოს მიწისათვის, შაბათი უფლისა: ყანა შენი არ თესო და შენი ვენახი არ გასხლა. +

5ნაგერალი შენი სამკალისა არ მომკა და ყურძენი შენს გაუსხლავ ვაზთაგან არ დაკრიფო; ეს წელიწადი დასვენებისა იყოს მიწისათვის.

6და იყოს შაბათი მიწისა საჭმელად თქვენთვის, შენთვის და შენი მონისათვის, და შენი მხევლისათვის, და შენი მოჯამაგირისათვის, და შენი ხიზნისათვის, რომელნიც შემოხიზნულნი არიან შენთან.

7მთელი მისი მოსავალი იყოს საჭმელად შენი საქონლისა და მხეცისათვის, რომელნიც შენს ქვეყანაშია.

8„‘გადაითვალე შვიდი შაბათობის წელი, შვიდჯერ შვიდი წელი, და იყოს შენთვის დრო ამ შვიდი შაბათობის წლებისა ორმოცდაცხრა წელი.

9და აუწყე საყვირით მეშვიდე თვეს, თვის მეათე დღეს. შენდობის დღეს აუწყეთ საყვირით მთელ თქვენს ქვეყანაში. +

10და განწმიდეთ ორმოცდამეათე წელი და გამოაცხადეთ თავისუფლება ქვეყანაში მისი ყოველი მცხოვრებისათვის. ვერძობის წელი იყოს იგი თქვენთვის. და დაუბრუნდით თითოეული თავის სამფლობელოს, და თითოეული თავის საგვარეულოს დაუბრუნდით. +

11ვერძობისა იყოს თქვენთვის ეს ორმოცდამეათე წელი: არ თესოთ და არც მომკათ ნაგერალები, და არ დაკრიფოთ ყურძენი გაუსხლავი ვაზიდან.

12რადგან ეს ვერძობაა. წმიდა იყოს ის თქვენთვის. ველიდან ჭამდეთ მის მოსავალს.

13„‘ამ ვერძობის წელს თითოეული დაუბრუნდით თავის სამფლობელოს.

14„‘და თუ მიჰყიდი რამეს შენს მოყვასს ან იყიდი რამეს შენი მოყვასისაგან, არ დაჩაგროთ ერთმანეთი. +

15ვერძობის შემდგომი წლების ანგარიშით იყიდე შენი მახლობლისგან, მოსავლის აღების წლების ანგარიშით.

16რაც უფრო მეტი იქნება ეს წლები, მით უფრო გაზრდი მის ფასს, და რაც უფრო ნაკლები იქნება ეს წლები, მით უფრო შეამცირებ მის ფასს, რადგან მოსავალის ანგარიშით მოგყიდის.

17ნუ დაჩაგრავთ ერთმანეთს; გეშინოდეს შენი ღმერთისა, რადგან მე ვარ უფალი, ღმერთი თქვენი. +

18„‘აღასრულეთ ჩემი წესები, და ჩემი სამართალნი დაიცავით და აღასრულეთ ისინი, და იცხოვრებთ ქვეყანაზე მშვიდად. +

19და გამოსცემს მიწა თავის ნაყოფს და ჭამთ მაძღრად და იცხოვრებთ მშვიდად მასზე. +

20და თუ იტყვით, რა ვჭამოთ მეშვიდე წელს, როდესაც არ დავთესავთ და არ მოვკრეფთ ჩვენს მოსავალსო,

21მოვავლენ ჩემს კურთხევას თქვენთვის მეექვსე წელს და იგი გამოსცემს სამი წლის მოსავალს. +

22და დათესავთ მერვე წელს, მაგრამ ჭამთ ძველი მოსავლიდან მეცხრე წლამდე. ვიდრე მოიწევა მისი მოსავალი, ჭამეთ ძველი.

23„‘მიწა არ გაიყიდება სამუდამოდ, რადგან ჩემია მიწა. თქვენ ხომ ხიზნები ხართ ჩემთან. +

24თქვენი სამფლობელოს ყოველ მიწაზე ნება დართეთ მიწის გამოსყიდვისა.

25„‘თუ გაღარიბდეს შენი ძმა და გაყიდოს თავისი სამფლობელო, მაშინ მივიდეს მისი ახლო ნათესავი მასთან და გამოისყიდოს მისი ძმის მიერ გაყიდული. +

26და თუ მას არა ჰყავს გამომსყიდველი, მაგრამ მას აქვს შესაძლებლობა და ჰპოვებს, რაც მას სჭირდება მისი გამოსყიდვისათვის, +

27გამოითვალოს წლები თავისი გასაყიდისა და დაუბრუნოს ნამეტი იმას, ვისაც მიჰყიდა, და დაუბრუნდება თავის სამფლობელოს.

28თუ ვერ ჰპოვა მისმა ხელმა, რაც უნდა დაუბრუნოს მას, მის მიერ გაყიდული დარჩება მყიდველის ხელში ვერძობის წლამდე, ხოლო ვერძობის წელს გაეცლება იგი და დაუბრუნდება თავის სამფლობელოს.

29„‘თუ ვინმემ გაყიდოს საცხოვრებელი სახლი გალავნიან ქალაქში, მისი გამოსყიდვა ნებადართულია წლის დასასრულამდე მისი გაყიდვიდან. წლის განმავლობაში შეიძლება მისი გამოსყიდვა.

30თუ არ იქნა გამოსყიდული მთელი წლის დასასრულამდე, სახლი, რომელიც ქალაქშია, რომელსაც აქვს გალავანი, დარჩება მუდმივად მის მყიდველს მისი თაობებისათვის, არ ჩამოერთმევა მას ვერძობის წელს. +

31მაგრამ სოფლის სახლები, რომლებსაც არა აქვთ გალავანი გარშემო, მიჩნეულ უნდა იქნენ ამ ქვეყნის მინდვრის თანაბრად: მათთვის დასაშვებია გამოსყიდვა და ვერძობის წელს ისინი ჩამოერთმევა.

32„‘ხოლო სახლები, რომლებიც ლევიანთა კუთვნილ ქალაქებშია, ყოველ დროს შეიძლება გამოსყიდულ იქნან ლევიანთა მიერ.

33და თუ ლევიანთაგან რომელიმე არ გამოისყიდის, გაყიდული სახლი მათ სამფლობელო ქალაქში გავა ვერძობის წელს, რადგან სახლები ლევიანთა ქალაქებისა მათ მფლობელობაშია ისრაელის ძეთა შორის.

34მათი ქალაქების ირგვლივ მინდვრები არ გაიყიდება, რადგან ეს მათი საუკუნო სამფლობელოა. +

35„‘თუ შენი ძმა გაღარიბდეს და დავრდომილი მოვიდეს შენთან, დაეხმარე მას, ხიზანია იგი თუ ახალმოსახლე, და იცხოვროს შენთან. +

36არ აიღო მისგან ვახში და სარგებელი და გეშინოდეს შენი ღმერთისა და იცოცხლოს შენმა ძმამ შენთან. +

37შენი ვერცხლი არ მისცე ვახშით და სარგებლით არ მისცე შენი პური. +

38მე ვარ უფალი, ღმერთი თქვენი, რომელმაც გამოგიყვანეთ ეგვიპტის ქვეყნიდან, რათა მოგცეთ თქვენ ქვეყანა ქანაანისა და ვიყო თქვენს ღმერთად. +

39„‘თუ გაღარიბდეს შენი ძმა შენთან და მოგეყიდოს შენ, არ დაიმონო იგი მონური შრომით. +

40როგორც დაქირავებული, როგორც ხიზანი იყოს იგი შენთან. ვერძობის წლამდე იმუშაოს შენთან, +

41და განვიდეს შენგან თვითონ და ძენი მისნი მასთან ერთად. და დაუბრუნდეს თავის საგვარეულოს, და თავის მამათა სამფლობელოს კვლავ დაეუფლოს. +

42რადგან ისინი ჩემი მონები არიან, რომელნიც გამოვიყვანე ეგვიპტის ქვეყნიდან. არ უნდა გაიყიდონ ისინი, როგორც მონები იყიდებიან.

43არ გაბატონდე მასზე სისასტიკით და გეშინოდეს შენი ღმერთისა. +

44„‘შენი მონა და შენი მხევალი, რომლებიც გყავს, თქვენს გარშემო მყოფ ხალხთაგან იყვნენ. მათგან იყიდეთ მონა და მხევალი. +

45და აგრეთვე ხიზანთა შვილებისგან, რომელნიც ხიზნობენ თქვენთან, მათგან იყიდეთ და მათი საგვარეულოსგან, რომლებიც თქვენთანაა, რომელნიც დაიბადნენ თქვენს ქვეყანაში, და ისინი იქნებიან თქვენს საკუთრებად.

46და დაიმკვიდრებთ თქვენი შვილებისათვის თქვენს შემდეგ საკუთარ სამკვიდროდ, საუკუნოდ დაიმონებთ მათ. ხოლო თქვენს ძმებში, ისრაელის ძეებში, არავინ არ მბრძანებლობდეს სასტიკად ერთმანეთზე. +

47„‘და თუ მწირი ან ხიზანი ჰპოვებს ქონებას შენთან, და ძმა შენი გაღარიბდეს მის წინაშე და მიეყიდოს მწირს, შენს ხიზანს, ან მწირის საგვარეულოს შთამომავალს,

48გაყიდვის შემდეგ იქნება მისი გამოსყიდვა, ერთ-ერთი მისი ძმათაგანი გამოისყიდის მას,

49ან ბიძამისი, ან მისი ბიძაშვილი გამოისყიდის მას; ან ვინმემ მისი სანათესაოდან უნდა გამოისყიდოს იგი; ან თუ შესაძლებლობა ექნება, თავად გამოისყიდის თავს.

50და უანგარიშოს თავის მყიდველს იმ წლიდან, როდესაც მიეყიდა, ვერძობის წლამდე. და ვერცხლი მისი ნასყიდობისა განაწილდეს წლების რიცხვზე. როგორც დროებით დაქირავებული, ისე იყოს მასთან.

51თუ კიდევ რჩება მრავალი წელი, მაშინ მათი რაოდენობის მიხედვით დააბრუნოს თავისი ნასყიდობის ვერცხლი.

52და თუ მცირე ხანი დარჩა ვერძობის წლამდე, მაშინ დაითვალოს და წელთა რაოდენობის მიხედვით დააბრუნებს თავის გამოსასყიდს.

53როგორც დაქირავებული, ისე იყოს იგი მასთან წლიდან წლამდე, და არ მბრძანებლობდეს მასზე სისასტიკით შენს თვალში.

54„‘და თუ არ იქნა გამოსყიდული ამგვარად, მაშინ ვერძობის წელს გავიდეს თვითონ და მისი შვილები მასთან ერთად.

55რადგან ჩემთვის მონები არიან ისრაელის ძენი. ისინი ჩემი მონები არიან, რომელნიც მე გამოვიყვანე ეგვიპტის ქვეყნიდან. მე ვარ უფალი, ღმერთი თქვენი.“ +

26
მორჩილებისათვის კურთხევათა და ურჩობისათვის სასჯელთა წარდგენა

26^1„‘არ გაიკეთოთ კერპები, და ქანდაკება და სვეტი არ აღმართოთ თქვენთვის, და ქვა გამოსახულებით არ დადგათ თქვენს ქვეყანაში სათაყვანოდ, რადგან მე ვარ უფალი, ღმერთი თქვენი. +

2„‘ჩემი შაბათობები დაიცავით და ჩემი საწმიდრის წინაშე იყავით მოკრძალებულნი. მე ვარ უფალი.

3„‘თუ ივლით ჩემი წესებით და ჩემს მცნებებს დაიცავთ და აღასრულებთ მათ,

4მე მოგცემთ თქვენ წვიმებს დროულად და მიწა გამოიღებს თავის მოსავალს, და ხე ველისა მოგცემთ თავის ნაყოფს.

5და თქვენთან კალოს ლეწვა და რთვლობამდე გასტანს, და რთვლობა თესვამდე გასტანს, და შეჭამთ თქვენ პურს მაძღრისად, და იცხოვრებთ მშვიდად თქვენს ქვეყანაში. +

6„‘და დავამყარებ მშვიდობას ქვეყანაში და დაწვებით უშფოთველად. განვდევნი სასტიკ მხეცებს ქვეყნიდან. და მახვილი არ გაივლის თქვენს ქვეყანაში.

7და განდევნით თქვენს მტრებს და დაეცემიან თქვენს წინაშე მახვილით. +

8ხუთი თქვენგან განდევნის ასს და ასი თქვენგან განდევნის ათი ათასს, და დაეცემიან თქვენი მტრები თქვენს წინაშე მახვილით. +

9„‘და მოვიხედავ მე თქვენსკენ, და მოგაშენებთ თქვენ და გაგამრავლებთ, და განვამტკიცებ ჩემს აღთქმას თქვენთან.

10და შეჭამთ შარშანდელ ძველს, და გადაყრით ძველს ახლისათვის. +

11და აღვმართავ ჩემს სავანეს თქვენში, და არ შეგიძულებთ თქვენ ჩემი სული. +

12და ვივლი მე თქვენს შორის და ვიქნები თქვენს ღმერთად, და თქვენ იქნებით ჩემს ხალხად. +

13მე ვარ უფალი, ღმერთი თქვენი, რომელმაც გამოგიყვანეთ ეგვიპტის ქვეყნიდან, რათა არ ყოფილიყავით იქ მონებად. და დავწყვიტე აპეურები თქვენი უღლისა და წამოგიყვანეთ თქვენ თავაღმართულნი. +

14„‘თუ არ გამიგონებთ და არ აღასრულებთ ყველა ამ მცნებებს, +

15და თუ ჩემს წესებს შეიზიზღებთ, თუ ჩემს სამართალს შეიძულებთ, რათა არ აღასრულოთ ჩემი ყოველი მცნება, ჩემი აღთქმის დარღვევით, +

16მეც ასევე მოგექცევით თქვენ: მოვავლენ თქვენზე საშინელებას, მღიერებას და ციებ-ცხელებას, რომელნიც ქანცავენ თვალებს და აწამებენ სულს. ამაოდ დათესავთ თქვენს თესლს, და შეჭამენ მას თქვენი მტრები. +

17და მოვაქცევ ჩემს სახეს თქვენზე და განიგმირებით თქვენი მტრების წინაშე, და იბატონებენ თქვენზე თქვენი მოძულენი და გაიქცევით, როცა არავინ დაგიწყებთ დევნას. +

18„‘და თუ მაინც არ გამიგონებთ, შვიდჯერ გავზრდი სასჯელს თქვენი ცოდვებისათვის.

19და შევმუსრავ თქვენი ძლევამოსილების ამპარტავნებას და გადავაქცევ თქვენს ზეცას, ვითარცა რკინას, და თქვენს მიწას, ვითარცა სპილენძს. +

20და ამაოდ დაილევა თქვენი ძალა და არ გაიღებს თქვენი მიწა თავის მოსავალს, და ხე მიწისა არ გამოიღებს თავის ნაყოფს. +

21„‘და თუ თქვენ მაინც წამოხვალთ ჩემს წინააღმდეგ და არ ისურვებთ ჩემს გაგონებას, შვიდმაგად გავზრდი თქვენს ცემას თქვენი ცოდვებისათვის.

22და მოვავლენ თქვენზე ველურ ცხოველებს, რომლებიც მოგისპობენ შვილებს, და ამოგიწყვეტენ საქონელს, და შეგამცირებენ და გაუკაცრიელდება თქვენი გზები.

23„‘და თუ ამითაც არ გამოსწორდებით და წამოხვალთ ჩემს წინააღმდეგ,

24მეც წავალ თქვენს წინააღმდეგ და გცემთ თქვენ შვიდმაგად თქვენი ცოდვებისათვის. +

25და მოვავლენ თქვენზე შურისმგებელ მახვილს აღთქმის შურისგებისათვის. და თუ დაიმალებით თქვენს ქალაქებში, მაშინ მოვავლენ შავ ჭირს თქვენს შორის და ჩაცვივდებით მტრის ხელში. +

26ისე შეგიმუსრავთ პურის სახსარს, რომ ათი ქალი გამოაცხობს თქვენს პურს ერთ თონეში, და წონით დაგიბრუნებენ თქვენს პურს. ჭამთ და ვერ გაძღებით. +

27„‘და თუ ამის შემდეგაც არ გამიგონებთ და წამოხვალთ ჩემს წინააღმდეგ,

28მეც წამოვალ სისასტიკით თქვენს წინააღმდეგ და დაგსჯით თქვენ შვიდმაგად თქვენი ცოდვებისათვის. +

29და შეჭამთ თქვენ ხორცს თქვენი ვაჟებისას, და ხორცს თქვენი ასულებისას შეჭამთ. +

30და გავანადგურებ თქვენ მაღლობებს და და-ვაქცევ თქვენს მზის კერპებს, და დავყრი თქვენს მძორებს თქვენს დანგრეულ კერპებზე, და შეგიძულებთ ჩემი სული.

31და გარდავაქცევ თქვენს ქალაქებს უდაბნოებად, და ავაოხრებ თქვენს სამსხვერპლოებს, და აღარ ვიყნოსავ თქვენს მსხვერპლთა კეთილსურნელებას. +

32და ავაოხრებ თქვენს ქვეყანას ისე, რომ გაოგნდებიან მისით იქ ჩასახლებული თქვენი მტრები. +

33და გაგფანტავთ ხალხთა შორის და ვიშიშვლებ მახვილს თქვენს კვალდაკვალ, და გადაიქცევა თქვენი ქვეყანა უდაბნოდ და თქვენი ქალაქები ნანგრევებად.

34მაშინ აინაზღაურებს თავის შაბათებს მიწა თავისი უკაცრიელების მთელ დროს, როცა იქნებით თქვენი მტრების ქვეყანაში, მაშინ დაისვენებს მიწა და დაკმაყოფილდება თავისი შაბათებით. +

35თავისი უკაცრიელების მთელ დროს დაისვენებს იმდენს, რამდენიც არ დაუსვენიათ თქვენს შაბათებში, როცა თქვენ მკვიდრობდით მასზე.

36„‘და თქვენგან დარჩენილთა გულებში შთავნერგავ სიმხდალეს მათი მტრების ქვეყანაში, და დააფრთხობს მათ შრიალი შერხეული ფოთლისა, და გაიქცევიან, როგორც გარბიან მახვილისაგან, და დაეცემიან, როცა არავინ იქნება მათი მდევნელი. +

37ერთმანეთზე წაიბორძიკებენ, როგორც მახვილისაგან, თუმცა მდევნელი არავინ იქნება. და არ გექნებათ ძალა, რომ გაუძლოთ თქვენს მტერს.

38და დაიღუპებით ხალხთა შორის და გშთანთქავთ თქვენ მიწა თქვენი მტრებისა.

39და თქვენგან გადარჩენილნი ჩამოხმებიან თავიანთი ცოდვებისაგან თქვენი მტრების ქვეყანაში, და თავიანთი მამების ცოდვებისთვისაც ჩამოხმებიან.

40„‘და აღიარებენ თავიანთ დანაშაულს და თავიანთი მამების ბრალს თავიანთ მუხთლობაში, როდესაც მე მიმუხთლეს, და კიდევ იმაში, რომ წავიდნენ ჩემს წინააღმდეგ, +

41და მეც წავალ მათ წინააღმდეგ, და მივიყვან მათი მტრების ქვეყანაში. მაშინ მოითრგუნება მათი წინადაუცვეთილი გული, მაშინ იგემებენ თავიანთი დანაშაულისათვის. +

42და გავიხსენებ ჩემს აღთქმას იაკობთან და ჩემს აღთქმას ისაკთან, და ჩემს აღთქმას აბრაამთან გავიხსენებ, ქვეყანასაც გავიხსენებ. +

43და როცა მიწა მიტოვებული იქნება მათგან და დაკმაყოფილდება თავისი შაბათებისთვის მათგან გაუკაცრიელების დროს, და იგემებენ თავიანთი დანაშაულისთვის, რადგან სამართალი ჩემი შეიზიზღეს და ჩემი წესები შეიძულა მათმა სულმა.

44და მაინც მათი მტრების ქვეყანაში ყოფნისას არ გავაბეზრებ მათ და არ შევიძულებ იმ ზომამდე, რომ მოვსპო ისინი და დავარღვიო ჩემი აღთქმა მათთან. რადგან მე ვარ უფალი, მათი ღმერთი. +

45და გავიხსენებ მათთვის აღთქმას წინაპრებთან, რომელნიც გამოვიყვანე ეგვიპტის ქვეყნიდან ხალხთა თვალწინ, რათა ვიყო მათთვის ღმერთად. მე ვარ უფალი.’“ +

46ესენია წესები და სამართალნი და რჯულნი, რომელნიც დაადგინა უფალმა ისრაელის ძეთა და თავის შორის სინაის მთაზე, მოსეს ხელით.

27
დადგენილებანი მღვდლებისათვის აღთქმათა შესახებ; მეათედი სიწმიდეა უფლისა

27^1და უთხრა უფალმა მოსეს:

2„ელაპარაკე ისრაელის ძეთ და უთხარი მათ: ‘თუ ვინმე დადებს ძნელ აღთქმას შენი შეფასებისამებრ შეაფასე უფლისათვის აღთქმული სული. +

3შენი შეფასება იყოს: ოცი წლიდან სამოც წლამდე მამაკაცისთვის ორმოცდაათი შეკელი ვერცხლისა, საწმიდრის შეკელით.

4და თუ ქალია, შენი შეფასება იყოს ოცდაათი შეკელი.

5თუ ხუთი წლიდან ოც წლამდეა, შენი შეფასება მამაკაცისთვის იყოს ოცი შეკელი, ხოლო ქალისთვის ათი შეკელი.

6და თუ ერთი თვიდან ხუთ წლამდეა, შენი შეფასება ვაჟისათვის იყოს ვერცხლის ხუთი შეკელი, ხოლო ქალისთვის ვერცხლის სამი შეკელი.

7და თუ სამოცი წლისაა, ან უფრო მეტის, თუ მამაკაცია, შენი შეფასება იყოს თხუთმეტი შეკელი, ქალისთვის – ათი შეკელი.

8თუ ღარიბია და არ ძალუძს გაცემა შენი შეფასების მიხედვით, წარუდგინონ მღვდელს და შეაფასებს. აღთქმის დამდების ქონების შესაბამისად შეაფასოს მღვდელმა.

9„‘თუ ეს პირუტყვია, რომელთაგან სწირავენ მსხვერპლად უფალს, ყოველი, რასაც მისცემს მისგან უფალს, წმიდა იყოს.

10არ შეიძლება გაიცვალოს და არც შეიცვალოს კარგი ცუდით, ან ცუდი კარგით; და თუ შეცვლის, შეიცვალოს პირუტყვი პირუტყვით, მაშინ იგი და მისი სანაცვლო წმიდა იყოს.

11თუ ეს რომელიმე უწმიდური პირუტყვია, რომელსაც არ სწირავენ მსხვერპლად უფალს, წარუდგინოს პირუტყვი მღვდელს,

12და შეაფასოს მან, კარგია თუ ცუდი, და როგორც შეაფასებს, ისე იყოს.

13თუ გამომსყიდველი გამოისყიდის მას, დაუმატოს მეხუთედი ნაწილი შენს შეფასებას.

14„‘თუ ვინმე შესწირავს თავის სახლს სიწმიდედ უფალს, მღვდელმა შეაფასოს, კარგია თუ ცუდი; როგორც შეაფასებს მას მღვდელი, ისე იყოს.

15თუ შემწირველი თავის სახლს გამოისყიდის, დაუმატოს მეხუთედი ნაწილი ვერცხლისა შენს შეფასებას, და მისი იქნება.

16„‘თუ ვინმე თავისი საკუთარი სამფლობელოდან ყანას მიუძღვნის უფალს, შენი შეფასება მისი ნათესის ზომის მიხედვით იყოს: ერთი ღომორი ქერის ნათესისთვის ვერცხლის ორმოცდაათი შეკელი. +

17თუ ვერძობის წლის წინ შესწირავს ვინმე თავის ყანას, მოხდეს შენი შეფასებისამებრ.

18თუ ვერძობის შემდეგ შესწირავს ვინმე თავის ყანას, მღვდელმა ვერცხლი გაიანგარიშოს ვერძობის წლამდე დარჩენილი წლების მიხედვით და გამოიქვითება მისი შეფასებიდან.

19და თუ მისი შემწირველი ყანას გამოსყიდვით გამოისყიდის, დაუმატოს ვერცხლის მეხუთედი ნაწილი შენს შეფასებას და მას დარჩება.

20თუ არ გამოისყიდა ყანა, ან თუ მიჰყიდა ყანა სხვა კაცს, მერე ვეღარ გამოისყიდის

21ეს ყანა იქნება, ვერძობის წელში მისი გასვლის ჟამს, უფლის სიწმიდედ, როგორც მიძღვნილი ყანა; მღვდელს ექნება ის სამფლობელოდ.

22„‘თუ ნაყიდ ყანას, რომელიც არაა მისი მფლობელობის ყანათაგან, ვინმე მიუძღვნის უფალს,

23მაშინ მღვდელმა გამოუანგარიშოს მას შეფასების ოდენობა ვერძობის წლამდე, და მისცეს ვერცხლი ამ შეფასების მიხედვით იმავე დღეს, როგორც სიწმიდე უფლისა.

24ვერძობის წელს კი უბრუნდება ყანა იმას, ვისგანაც იყიდა, ვისაც ეკუთვნის იმ მიწის მფლობელობა. +

25ყოველი შენი შეფასება იყოს წმიდის შეკელით, ოცი გერა იყოს შეკელში. +

26„‘ხოლო პირველმოგებული საქონლისაგან, რომელიც პირმშოობით უფალს ეკუთვნის, მისი მიძღვნა არავის არ შეუძლია: ხარი ან კრავი უფლისაა. +

27თუ ეს უწმიდური პირუტყვიდანაა, მაშინ გამოსყიდული იქნება შენი შეფასებისამებრ და დაემატოს მას მისი მეხუთედი ნაწილი. და თუ არ გამოისყიდება, მაშინ გაიყიდოს შენი შეფასებით. +

28„‘ხოლო ყოველი აღკვეთილი, რასაც აღკვეთს კაცი უფლისათვის თავისი საკუთრებიდან: ადამიანიდან, საქონლიდან, თუ თავისი სამფლობელო ყანიდან, არ გაიყიდება და არც გამოისყიდება. ყოველი აღკვეთილი ყოვლად წმიდაა უფლისათვის. +

29„‘ყოველი აღკვეთილი, რაც აღიკვეთება ადამიანისაგან, არ გამოისყიდება; სიკვდილით უნდა მოკვდეს. +

30„‘და ყოველი მეათედი მიწიდან: მიწის თესლისაგან, ხის ნაყოფისაგან, უფლისაა ის. ეს სიწმიდეა უფლისა. +

31თუ ვინმე თავისი მეათედიდან გამოსყიდვით გამოისყიდის, მაშინ მიუმატოს მას მეხუთედი ნაწილი.

32ყოველი მეათედი მსხვილფეხა და წვრილფეხა საქონლისა, ყოველი მეათე კვერთხქვეშ რომ გადის, უფლის სიწმიდეა,

33არ გაირჩეს კარგი და ცუდი, და არ შეიცვალოს იგი. თუ ვინმე შეცვლით შეცვლის მას, ისიც და მისი სანაცვლოც წმიდა იქნება და არ გამოისყიდება’“.

34ესენია მცნებანი, რომელნიც ამცნო უფალმა მოსეს ისრაელის ძეთათვის სინაის მთაზე. +

+ ლევ. 12:8.

+ გამ. 29:10.

+ გამ. 29:10. რომ. 3:25. 2კორ. 5:19.

+ ლევ. 7:8.

+ ლევ. 9:24.

+ დაბ. 8:21. გამ. 29:25. ეფეს. 5:2.

+ ლევ. 5:7.

+ ლევ. 4:12; 6:10.

+ ლევ. 5:11; 6:14. ნეემ. 13:9.

+ საქმე. 10:4. გამოცხ. 8:4.

+ რიცხ. 18:9.

+ 1ნეშტ. 9:31.

+ ლევ. 1:9.

+ ლევ. 6:17.

+ ლევ. 23:17.

+ მარკ. 9:49.

+ იესო. 5:11. რუთ. 2:14.

+ ლევ. 1:3; 7:11.

+ გამ. 29:16. ლევ. 1:5.

+ გამ. 29:13,22.

+ ლევ. 4:9.

+ გამ. 29:25. ლევ. 1:9; 6:12.

+ ლევ. 4:35.

+ ლევ. 3:16. ეზეკ. 44:7.

+ გამ. 29:13.

+ დაბ. 9:4. ლევ. 7:23,26. რჯლ. 12:16. საქმე. 15:20.

+ ლევ. 7:7. ეზეკ. 45:23. 2კორ. 5:21.

+ ლევ. 6:30.

+ ლევ. 8:11; 14:7.

+ გამ. 27:13; 30:1-2. რიცხ. 18:17.

+ ლევ. 2:9.

+ გამ. 29:13. ლევ. 3:4.

+ ლევ. 3:5.

+ ლევ. 8:17. რიცხ. 19:5.

+ ლევ. 6:11. ებრ. 13:11.

+ ლევ. 9:7,15. რიცხ. 15:24.

+ ლევ. 3:16. 2ნეშტ. 29:23. მათ. 26:57.

+ ლევ. 8:11; 14:7.

+ გამ. 40:6.

+ რომ. 3:25. ებრ. 10:4.

+ ლევ. 3:3; 5:13.

+ გამ. 12:44.

+ ლევ. 1:3.

+ გამ. 29:18. ლევ. 3:14.

+ ლევ. 5:13; 16:18.

+ რჯლ. 17:4.

+ ლევ. 11:24. ანგ. 2:13. 2კორ. 6:17.

+ ლევ. 11:12.

+ იაკ. 3:2.

+ ლევ. 12:8. ლუკ. 2:24.

+ ლევ. 1:15.

+ გამ. 16:36. ლევ. 2:1.

+ ლევ. 1:1; 2:2.

+ ლევ. 2:3; 4:26.

+ გამ. 30:13.

+ ლევ. 6:7; 22:14.

+ ლევ. 4:26.

+ რიცხ. 5:6.

+ გამ. 23:4. რჯლ. 22:1.

+ გამ. 12:1. ლუკ. 19:8.

+ რიცხ. 5:8.

+ ლევ. 4:26.

+ გამ. 29:38.

+ გამ. 28:42.

+ ლევ. 4:12.

+ ლევ. 2:1. რიცხ. 15:4.

+ ლევ. 1:9.

+ ლევ. 7:3; 8:31. ეზეკ. 42:13.

+ ლევ. 10:9. რიცხ. 18:10.

+ ფსალმ. 50:21.

+ ლევ. 4:3; 17:2.

+ ლევ. 6:16. ოს. 4:8.

+ ლევ. 8:31. ეზეკ. 46:24.

+ ლევ. 7:6.

+ ლევ. 4:5. ებრ. 13:11.

+ ლევ. 5:6.

+ ლევ. 1:5; 6:25.

+ ლევ. 3:3.

+ ლევ. 3:4,10.

+ ლევ. 6:18.

+ ლევ. 14:13.

+ ლევ. 1:6.

+ ლევ. 2:3.

+ ლევ. 8:5; 5:11; 6:22.

+ ლევ. 3:2.

+ ლევ. 22:29. 2ნეშტ. 29:31.

+ ლევ. 12:5; 22:30. 1კორ. 10:18.

+ რიცხ. 30:3.

+ ლევ. 19:6.

+ 1მეფ. 20:26.

+ დაბ. 17:14.

+ ლევ. 11:4.

+ ლევ. 3:17.

+ დაბ. 9:4. ლევ. 3:17.

+ გამ. 29:24.

+ გამ. 30:15.

+ გამ. 29:27. რიცხ. 18:11. 1კორ. 9:13.

+ ლევ. 16:6; 27:34.

+ გამ. 28:1. ლევ. 9:18,22.

+ გამ. 28:1; 40:12.

+ გამ. 30:25. რიცხ. 7:1.

+ გამ. 29:7. რიცხ. 35:25.

+ გამ. 29:10.

+ გამ. 29:16. 2ნეშტ. 29:22.

+ ლევ. 3:4.

+ გამ. 29:15.

+ გამ. 29:18. ლევ. 1:9.

+ გამ. 29:19.

+ ლევ. 14:14.

+ გამ. 29:22.

+ გამ. 29:23.

+ ლევ. 1:9.

+ გამ. 29:24. ლევ. 7:33.

+ გამ. 29:21.

+ გამ. 29:32. ლევ. 24:9. მათ. 12:4. მარკ. 2:26. ლუკ. 6:4.

+ ლევ. 10:7.

+ გამ. 29:1.

+ ლევ. 1:5; 4:13.

+ ლევ. 16:6. ებრ. 7:27.

+ გამ. 29:22. ლევ. 3:10.

+ ლევ. 4:11.

+ ლევ. 1:6.

+ 2კორ. 5:21.

+ გამ. 29:38,40. ლევ. 2:1. რიცხ. 28:4.

+ გამ. 29:24.

+ გამ. 20:25. რიცხ. 6:23.

+ რიცხ. 3:4; 26:61. 1ნეშტ. 24:2.

+ გამ. 19:22. ეზეკ. 42:13. 1პეტრ. 4:17.

+ საქმე. 5:6,10.

+ ლევ. 13:45; 21:10.

+ ეზეკ. 44:21. 1ტიმ. 3:3. ტიტ. 1:7.

+ ლევ. 11:1-4. ეზეკ. 44:23. ებრ. 5:14.

+ რჯლ. 33:10. მალ. 2:4.

+ ლევ. 2:3; 6:16.

+ ლევ. 2:3; 6:16.

+ ლევ. 9:21.

+ გამ. 29:27.

+ გამ. 28:38. ლევ. 6:26.

+ რჯლ. 14:4.

+ დაბ. 1:30. რომ. 14:14.

+ რჯლ. 14:8.

+ რჯლ. 14:9.

+ რჯლ. 14:12.

+ ლევ. 5:2. ანგ. 2:14.

+ ლევ. 15:12.

+ ლევ. 6:28.

+ ლევ. 17:15. რჯლ. 14:21.

+ ლევ. 19:2; 20:7. 1პეტრ. 1:15-16.

+ დაბ. 17:7. ლევ. 20:7.

+ მათ. 15:17. საქმე. 10:13-15.

+ ლუკ. 2:22.

+ დაბ. 17:10. ლუკ. 2:21. იოან. 7:22.

+ ლევ. 5:7.

+ ლევ. 5:8. ლუკ. 2:24.

+ ლევ. 14:3. რჯლ. 24:8. მათ. 8:4.

+ რიცხ. 14:12.

+ ნაუმ. 3:19.

+ ლევ. 14:3. რჯლ. 24:8.

+ გამ. 9:9. ეს. 1:6.

+ ფსალმ. 31:5; 37:4. ლუკ. 18:13-14.

+ გამოცხ. 7:14.

+ 4მეფ. 15:5. 1კორ. 5:11.

+ მათ. 8:2-3. მარკ. 1:44. ლუკ. 5:14; 17:14.

+ გამ. 14:22. რიცხ. 19:6. ებრ. 9:19.

+ ლევ. 4:6; 8:11.

+ გამ. 29:24.

+ ლევ. 7:7.

+ ლევ. 8:23.

+ ლევ. 16:14.

+ ლევ. 12:8; 15:14.

+ ლევ. 8:24.

+ ლევ. 13:51.

+ ლევ. 11:24.

+ ლევ. 4:6; 8:11.

+ ლევ. 16:16,33.

+ ლევ. 22:4. 2მეფ. 3:29.

+ ლევ. 11:24.

+ ლევ. 6:8.

+ რიცხ. 19:11.

+ ლევ. 12:8.

+ ლევ. 18:19.

+ ლევ. 18:19. ეზეკ. 18:6.

+ მათ. 9:20.

+ ლევ. 12:8; 14:22.

+ ლევ. 10:2. რიცხ. 3:4.

+ გამ. 30:10. ებრ. 9:7,13.

+ რიცხ. 29:11.

+ რიცხ. 1:29.

+ ებრ. 7:2.

+ გამ. 30:34. ლევ. 6:12.

+ ლევ. 4:6,17. ებრ. 9:13; 10:4.

+ ებრ. 9:2.

+ ლუკ. 1:10.

+ ლევ. 14:7.

+ ლევ. 16:10.

+ ლევ. 23:27.

+ გამ. 30:10. ლევ. 16:2. ებრ. 9:7.

+ ლევ. 6:25.

+ გამ. 29:18. ებრ. 13:11.

+ ლევ. 20:3. რჯლ. 32:17.

+ იესო. 22:16.

+ დაბ. 9:4. რჯლ. 12:23. ფსალმ. 33:17.

+ რჯლ. 12:23. კოლ. 1:20. ებრ. 9:13.

+ დაბ. 9:4. ლევ. 3:17.

+ ლევ. 11:40. რჯლ. 14:21. ეზეკ. 44:31.

+ ლევ. 11:44.

+ მათ. 15:3.

+ ეზეკ. 20:11. რომ. 10:5. გალ. 3:12.

+ დაბ. 9:22,23; 19:32. ეზეკ. 22:10.

+ 2მეფ. 16:22.

+ ლევ. 20:19.

+ ლევ. 20:20.

+ დაბ. 38:16. რჯლ. 27:23. ეზეკ. 22:11.

+ ლევ. 20:21. მათ. 14:4. მარკ. 6:18.

+ ლევ. 20:14.

+ ლევ. 20:10.

+ ლევ. 20:10.

+ ლევ. 20:2. 4მეფ. 23:10.

+ 1კორ. 6:9.

+ გამ. 22:19.

+ ლევ. 20:23. 4მეფ. 17:15.

+ ეს. 26:21.

+ ლევ. 20:22.

+ ლევ. 19:37; 20:8.

+ ლევ. 11:14. 1პეტრ. 1:15-16.

+ გამ. 20:8,12.

+ გამ. 20:4.

+ ლევ. 3:1.

+ ლევ. 7:16-17.

+ ლევ. 7:18.

+ დაბ. 17:14.

+ ლევ. 23:22. რჯლ. 22:19. რუთ. 2:2,15.

+ გამ. 20:15.

+ გამ. 20:7. რჯლ. 5:11. მათ. 5:33.

+ რჯლ. 24:14.

+ რჯლ. 1:17; 16:19. იგავ. 24:23. იაკ. 2:1.

+ მათ. 18:15. ლუკ. 17:3. 1იოან. 2:11; 3:15.

+ მათ. 5:43; 22:39. მარკ. 12:33. იაკ. 2:8. რომ. 13:9. გალ. 5:12.

+ ლევ. 7:26; 5:13.

+ რჯლ. 20:6.

+ ნეემ. 10:35.

+ რჯლ. 18:10. 4მეფ. 2:16.

+ რჯლ. 14:1. 3მეფ. 18:28.

+ ლევ. 20:6. რჯლ. 18:10. ეს. 8:19.

+ გამ. 22:21.

+ რჯლ. 25:13. იგავ. 11:1. ეზეკ. 45:10.

+ ლევ. 18:30. რჯლ. 7:12.

+ ლევ. 18:21.

+ ლევ. 19:31.

+ ლევ. 11:44; 19:2. 1პეტრ. 1:15-16.

+ გამ. 21:17. იგავ. 20:2. მათ. 15:4. მარკ. 7:10.

+ რჯლ. 22:22. იოან. 8:4-5.

+ დაბ. 35:22.

+ დაბ. 38:16. 1კორ. 6:9.

+ ლევ. 18:22. რომ. 1:27. 1კორ. 6:9.

+ ლევ. 18:17.

+ ლევ. 18:23.

+ ლევ. 18:9.

+ ლევ. 15:24. ეზეკ. 18:6.

+ ლევ. 18:22.

+ ოს. 9:11-12.

+ ლევ. 18:16. მარკ. 6:18.

+ ლევ. 18:28-30.

+ ლევ. 18:24. რჯლ. 9:5.

+ გამ. 3:8; 13:5.

+ რჯლ. 14:4.

+ ლევ. 11:45; 19:2. მათ. 5:28.

+ რჯლ. 18:11. 1მეფ. 28:7.

+ ეზეკ. 44:25.

+ რიცხ. 6:7.

+ ლევ. 19:27. რჯლ. 14:1. ეზეკ. 44:20.

+ ეზეკ. 44:22. ეფეს. 5:27.

+ ლევ. 11:44.

+ გამ. 28:41. ლევ. 10:6.

+ რიცხ. 6:7,9.

+ გამ. 28:38. ლევ. 10:7.

+ ეზეკ. 44:22.

+ 1ტიმ. 3:2. ტიტ. 1:7.

+ 2პეტრ. 3:14. 1ტიმ. 6:14.

+ ლევ. 22:9.

+ ლევ. 6:25. რიცხ. 6:23.

+ ლევ. 15:2,16. 2ნეშტ. 30:18.

+ ლევ. 11:29.

+ ლევ. 11:24. 2პეტრ. 3:14.

+ გამ. 22:31. ეზეკ. 44:31.

+ ლევ. 9:1.

+ გამ. 12:44.

+ ლევ. 10:14.

+ ლევ. 5:15.

+ ლევ. 21:8.

+ ფსალმ. 49:14.

+ ლევ. 17:16.

+ მალ. 1:8,13.

+ გამ. 22:30.

+ რჯლ. 22:6.

+ ლევ. 7:12.

+ ლევ. 7:15-16.

+ ლევ. 18:30.

+ ლევ. 10:3; 21:8.

+ გამ. 13:3.

+ გამ. 20:9. რჯლ. 5:13. ებრ. 4:4.

+ გამ. 12:18. რიცხ. 28:16. რჯლ. 16:8.

+ 1კორ. 15:20. კოლ. 1:15.

+ გამ. 29:28.

+ გამ. 16:36. ლევ. 2:1.

+ ლევ. 2:14.

+ გამ. 35:21. რჯლ. 16:9.

+ რიცხ. 28:26.

+ რიცხ. 28:26.

+ ლევ. 19:9. რჯლ. 24:19. რუთ. 2:2,15.

+ რიცხ. 29:1. 3მეფ. 8:2. ფსალმ. 80:4.

+ ლევ. 16:29.

+ ლევ. 16:31.

+ იოან. 7:2.

+ რიცხ. 29:35. ნეემ. 8:18. იოან. 7:37.

+ ნეემ. 8:14-16. ფსალმ. 117:24. მათ. 21:8.

+ გამ. 27:20.

+ გამ. 27:21. 1მეფ. 3:3.

+ გამ. 25:31. იოან. 1:7.

+ გამ. 25:30. მათ. 12:2. ლუკ. 6:4.

+ გამ. 25:30.

+ იოან. 6:35.

+ მათ. 12:5.

+ გამ. 29:32. ლუკ. 8:31. მათ. 12:14. მარკ. 2:26.

+ მათ. 9:3.

+ რიცხ. 15:34.

+ გამ. 20:7. მათ. 26:65.

+ გამ. 24:12.

+ გამ. 21:24. რჯლ. 19:21.

+ გამ. 21:24. რჯლ. 19:21. მათ. 5:38.

+ გამ. 12:49. რჯლ. 1:16.

+ გამ. 30:10.

+ 2მეფ. 15:1.

+ ლევ. 23:27.

+ ლევ. 27:24. რჯლ. 15:1.

+ ლევ. 19:13. 1თეს. 4:6.

+ ლევ. 19:14.

+ ლევ. 18:30.

+ ფსალმ. 66:7. ეს. 1:19. ეზეკ. 34:27.

+ რჯლ. 28:8.

+ რიცხ. 23:7. 3მეფ. 21:1-3.

+ იობ. 19:25.

+ რიცხ. 35:12.

+ რიცხ. 34:4.

+ რიცხ. 35:12.

+ რჯლ. 15:8.

+ გამ. 22:25. ეზეკ. 18:8; 22:12.

+ ფსალმ. 14:5.

+ დაბ. 17:7. გამ. 20:2.

+ გამ. 21:2. იერ. 34:14.

+ გამ. 22:2. იერ. 34:14.

+ ლუკ. 4:18.

+ ეფეს. 6:9. კოლ. 4:1.

+ გამ. 24:1.

+ ნეემ. 5:8.

+ ლევ. 18:2.

+ გამ. 4:20. რჯლ. 5:8. ფსალმ. 96:7.

+ იობ. 11:19.

+ რჯლ. 6:19.

+ რჯლ. 32:30. იესო. 23:10. 2ნეშტ. 14:9.

+ ქებ. 7:14.

+ რჯლ. 9:7.

+ 2კორ. 6:12.

+ იერ. 27:2; 28:2.

+ რჯლ. 28:15. გოდ. 2:17. მალ. 2:2.

+ ეს. 24:5.

+ რჯლ. 28:21,66. 1მეფ. 2:33.

+ ლევ. 17:10. ფსალმ. 37:17.

+ რჯლ. 28:23.

+ იოელ. 1:12. იერ. 8:13.

+ 2მეფ. 22:27. ფსალმ. 17:27.

+ ეზეკ. 21:14.

+ ეზეკ. 4:16. მათ. 15:38.

+ რჯლ. 32:23.

+ 4მეფ. 6:28,29. იერ. 19:9. გოდ. 2:20.

+ ეს. 1:13. იერ. 7:14. ამოს. 5:21.

+ იერ. 19:8; 25:9. ეზეკ. 23:25.

+ ლევ. 25:2.

+ რჯლ. 20:3. იობ. 15:21. ეს. 7:4.

+ რჯლ. 4:30. ეზეკ. 36:31. დან. 9:16.

+ იერ. 9:20. ეზეკ. 44:7.

+ რჯლ. 4:29. ეს. 59:10.

+ რჯლ. 4:29. იერ. 14:19.

+ გამ. 6:5; 16:6; 19:5. ფსალმ. 78:8.

+ რიცხ. 30:3. რჯლ. 23:21.

+ ეზეკ. 45:15.

+ ლევ. 25:10.

+ ეზეკ. 45:12.

+ გამ. 13:2. რიცხ. 3:13.

+ ლევ. 22:23.

+ რიცხ. 21:2. იესო. 6:17. 1მეფ. 15:3.

+ იესო. 6:17.

+ გამ. 23:19. რჯლ. 12:17. ებრ. 7:9.

+ ლევ. 26:46.

რიცხვნი
რიცხვნი

1. 1

2. 2

3. 3

4. 4

5. 5

6. 6

7. 7

8. 8

9. 9

10. 10

11. 11

12. 12

13. 13

14. 14

15. 15

16. 16

17. 17

18. 18

19. 19

20. 20

21. 21

22. 22

23. 23

24. 24

25. 25

26. 26

27. 27

28. 28

29. 29

30. 30

31. 31

32. 32

33. 33

34. 34

35. 35

36. 36

1
რიცხვნი
ისრაელის ძეთა აღრიცხვა

1^1და ელაპარაკა უფალი მოსეს სინაის უდაბნოში, საკრებულო კარავში, მეორე თვის პირველ დღეს, ეგვიპტის ქვეყნიდან გამოსვლის მეორე წელს: +

2„აღრიცხეთ ისრაელის ძეთა მთელი თემი მათი საგვარეულოების, მათი მამისსახლების, სახელთა რიცხვის მიხედვით, ყოველი მამაკაცი მათი სულადობით. +

3ოცი წლისა და უფროსი, ყოველი ლაშქარში გამსვლელი ისრაელის ძე აღრიცხეთ მათი ლაშქრების მიხედვით – შენ და აარონმა. +

4თქვენთან უნდა იყოს თითო-თითო კაცი თითოეული ტომიდან. თავკაცი უნდა იყოს იგი თავისი მამისსახლისა. +

5და ესენია სახელები მამაკაცებისა, რომელნიც იქნებიან თქვენთან ერთად: რეუბენიდან ელიცური, ძე შედეურისა;

6სიმონიდან შელუმიელი, ძე ცურიშადაისა; +

7იუდასაგან ნახშონი, ძე ყამინადაბისა; +

8ისაქარისაგან ნეთანელი, ძე ცუყარისა;

9ზებულუნისაგან ელიაბი, ძე ხელონისა;

10იოსების ძეთაგან: ეფრემიდან ელიშამაყი, ძე ყამიჰუდისა; მენაშედან გამალიელი, ძე ფედაცურისა; +

11ბენიამინიდან აბიდანი, ძე გედეონისა; +

12დანიდან ახიყეზერი, ძე ყამიშადაისა; +

13აშერიდან ფაგეყიელი, ძე ყაქრანისა; +

14გადიდან ელიასაფი ძე რეღუელისა; +

15ნაფთალიდან ახირაყ, ძე ყენანისა.“ +

16ესენი იყვნენ გაწვეულნი თემიდან, მთავარნი თავიანთი მამების ტომებისა, ისრაელის ათასეულთა მეთაურები.

17და მოიყვანეს მოსემ და აარონმა ეს კაცები, რომელნიც წოდებულნი იყვნენ სახელებით,

18და შეკრიბეს მთელი თემი მეორე თვის პირველ დღეს. და გამოაცხადეს მათ თავიანთი წარმომავლობა საგვარეულოების, თავიანთი მამისსახლების და სახელთა რიცხვის მიხედვით, ოცი წლის ასაკიდან და უფროსნი, მათი სულადობით.

19როგორც უბრძანა უფალმა მოსეს, ისე აღრიცხა მან ისინი სინაის უდაბნოში. +

20და იყვნენ ისრაელის პირმშოს, რეუბენის ძენი მათი შთამომავლობის, საგვარეულოების, მათი მამისსახლის, სახელთა რიცხვის მიხედვით, მათი სულადობით, ყოველი მამაკაცი ოცი წლის ასაკიდან და უფროსი, ყოველი ლაშქარში გამსვლელი,

21აღრიცხული რეუბენის ტომიდან იყო ორმოცდაექვსი ათას ხუთასი.

22სიმონის ძეთაგან მათი შთამომავლობის, მათი საგვარეულოების და მათი მამისსახლის მიხედვით, რომელნიც აღირიცხნენ სახელთა რიცხვით, სულადობით, ყოველი მამაკაცი ოცი წლის ასაკიდან და უფროსი, ყოველი ლაშქარში გამსვლელი.

23აღრიცხულნი სიმონის ტომიდან იყო ორმოცდაცხრამეტი ათას სამასი.

24გადის ძეთაგან მათი შთამომავლობის, საგვარეულოების, მათი მამისსახლის, სახელთა რიცხვის მიხედვით, ოცი წლის ასაკიდან და ზემოთ, ყოველი ლაშქარში გამსვლელი,

25აღირიცხა გადის ტომიდან; იყო ორმოცდახუთი ათას ექვსას ორმოცდაათი.

26იუდას ძეთაგან მათი შთამომავლობის, საგვარეულოების, მათი მამისსახლის, სახელთა რიცხვის მიხედვით, ოცი წლის ასაკიდან და უფროსი, ყოველი ლაშქარში გამსვლელი.

27აღირიცხა იუდას ტომიდან სამოცდათოთხმეტი ათას ექვსასი.

28ისაქარის ძეთაგან მათი შთამომავლობის, საგვარეულოების, მათი მამისსახლის, მათი სახელთა რიცხვის მიხედვით, ოცი წლის ასაკიდან და უფროსი, ყოველი ლაშქარში გამსვლელი,

29ისაქარის ტომიდან აღრიცხული იყო ორმოცდათოთხმეტი ათას ოთხასი.

30ზებულუნის ძეთაგან მათი შთამომავლობის, საგვარეულოების, მათი მამისსახლის, სახელთა რიცხვის მიხედვით, ოცი წლის ასაკიდან და უფროსი, ყოველი ლაშქარში გამსვლელი,

31ზებულუნის ტომიდან, აღრიცხული იყო ორმოცდაჩვიდმეტი ათას ოთხასი.

32იოსების ძეთაგან: ეფრემის ძეთაგან მათი შთამომავლობის, საგვარეულოების, მათი მამისსახლის, სახელთა რიცხვის მიხედვით ოცი წლის ასაკიდან და უფროსი, ყოველი ლაშქარში გამსვლელი,

33ეფრემის ტომიდან აღრიცხული იყო ორმოცი ათას ხუთასი.

34მენაშეს ძეთაგან მათი შთამომავლობის, საგვარეულოების, მათი მამისსახლის, მათ სახელთა რიცხვის მიხედვით, ოცი წლის ასაკიდან და უფროსი, ყოველი ლაშქარში გამსვლელი.

35მენაშეს ტომიდან აღრიცხული იყო ოცდათორმეტი ათას ორასი.

36ბენიამინის ძეთაგან მათი შთამომავლობის, საგვარეულოების, მათი მამისსახლის, მათ სახელთა რიცხვის მიხედვით, ოცი წლის ასაკიდან და უფროსი, ყოველი ლაშქარში გამსვლელი.

37ბენიამინის ტომიდან აღრიცხული იყო ოცდათხუთმეტი ათას ოთხასი.

38დანის ძეთაგან მათი შთამომავლობის, საგვარეულოების, მათი მამისსახლის, მათ სახელთა რიცხვის მიხედვით, ოცი წლის ასაკიდან და უფროსი, ყოველი ლაშქარში გამსვლელი.

39დანის ტომიდან აღრიცხული იყო სამოცდაორი ათას შვიდასი.

40აშერის ძეთაგან მათი შთამომავლობის, საგვარეულოების, მათი მამისსახლის, მათ სახელთა რიცხვის მიხედვით, ოცი წლის ასაკიდან და უფროსი, ყოველი ლაშქარში გამსვლელი.

41აშერის ტომიდან აღრიცხული იყო ორმოცდაერთი ათას ხუთასი.

42ნაფთალის ძეთაგან მათი შთამომავლობის, საგვარეულოების, მათი მამისსახლის, მათ სახელთა რიცხვის მიხედვით, ოცი წლის ასაკიდან და უფროსი, ყოველი ლაშქარში გამსვლელი.

43ნაფთალის ტომიდან აღრიცხული იყო ორმოცდაცამეტი ათას ოთხასი.

44ესენი არიან აღრიცხულნი, რომელნიც აღრიცხეს მოსემ და აარონმა, და ისრაელის მთავრებმა თორმეტმა კაცმა: თითო კაცი იყო თითოეულის მამისსახლიდან.

45და იყო ყველა აღრიცხული ისრაელის ძე, მათი მამისსახლიდან, ოცი წლის ასაკიდან და უფროსნი. ყოველი ლაშქარში გამსვლელი ისრაელში.

46და იყო ყველა აღრიცხული ექვსას სამი ათას ხუთას ორმოცდაათი. +

47და ლევიანები მათი მამისეული ტომების მიხედვით არ აღრიცხულან მათ შორის.

48და უთხრა უფალმა მოსეს:

49„მხოლოდ ტომი ლევისა არ შეიტანო აღწერაში და არ აღრიცხო ისინი ისრაელის ძეთა შორის. +

50შენ დანიშნე ლევიანები მოწმობის კარავზე, ყოველ მის ჭურჭელზე და ყოველივეზე, რაც მასშია. მათ ატარონ კარავი და მთელი მისი მოწყობილობა, და ემსახურონ მას, და კარვის ახლოს დაიბანაკონ.

51როცა საჭირო იქნება კარვის გადატანა, დაშალონ იგი ლევიანებმა. და კარვის შეჩერებისას დადგან ის ლევიანებმა, უცხო კი, ვინც მას გაეკარება, მოიკლას. +

52და დაიბანაკონ ისრაელის ძეთ, თითოეულმა თავის ბანაკში და თითოეულმა თავის დროშასთან თავიანთი ლაშქრების მიხედვით.

53ლევიანებმა კი დაიბანაკონ მოწმობის კარვის ახლოს, რათა არ იყოს რისხვა ისრაელის ძეთა თემზე. და დაიცავენ ლევიანები მოწმობის კარვის საგუშაგოს.“

54და გააკეთეს ისრაელის ძეთ ყოველივე, როგორც უბრძანა უფალმა მოსეს. +

2
თითოეული ტომის რაოდენობა

2^1და უთხრა უფალმა მოსეს და აარონს:

2„ყოველმა ისრაელის ძემ თავის დროშასთან მისი მამის სახლის ნიშნებით დაიბანაკოს. საკრებულო კარვის ირგვლივ უნდა დაიბანაკონ შორი-ახლოს.“

3და იყვნენ დაბანაკებულნი წინა მხარეს, აღმოსავლეთით: იუდას ბანაკის დროშა მათი ლაშქრების მიხედვით. და იუდას ძეთა მთავარი იყო ნახშონი, ყამინადაბის ძე. +

4და მისი ლაშქარი, მასთან აღრიცხული, შეადგენდა სამოცდათოთხმეტი ათას ექვსასს.

5მის მომდევნოდ დაიბანაკა ისაქარის ტომმა. და ისაქარის ძეთა მთავარი იყო ნათანელი, ძე ცუყარისა, +

6და მისი ლაშქარი, მასთან აღრიცხული, შეადგენდა ორმოცდათოთხმეტი ათას ოთხასს.

7შემდეგი იყო ზებულუნის ტომი. და ზებულუნის ძეთა მთავარი იყო ელიაბი, ძე ხელონისა. +

8და მისი ლაშქარი, მასთან აღრიცხული – ორმოცდაჩვიდმეტი ათას ოთხასი.

9ას ოთხმოცდაექვსი ათას ოთხასი იყო ყოველი აღრიცხული იუდას ტომში, მათი ლაშქრებით. ისინი პირველნი უნდა გაემგზავრნენ.

10რეუბენის ბანაკის დროშა სამხრეთით იყო თავიანთი ლაშქრებით. და რეუბენის ძეთა მთავარი იყო ელიცური, ძე შედეურისა. +

11და მისი ლაშქარი, მასთან აღრიცხული, შეადგენდა ორმოცდაექვსი ათას ხუთასს.

12მის მომდევნოდ დაიბანაკა სიმონის ტომმა. და სიმონის ძეთა მთავარი იყო შელუმიელი, ძე ცურიშადაისა. +

13და მისი ლაშქარი, მასთან აღრიცხული, შეადგენდა ორმოცდაცხრამეტი ათას სამასს.

14და შემდეგ გადის ტომი. და გადის ძეთა მთავარი იყო ელიასაფი, ძე რეღუელისა. +

15და მისი ლაშქარი, მასთან აღრიცხული, შეადგენდა ორმოცდახუთი ათას ექვსას ორმოცდაათს.

16რეუბენის ბანაკში აღრიცხული იყო ას ორმოცდათერთმეტი ათას ოთხას ორმოცდაათი კაცი მათი ლაშქრით, ისინი მეორენი უნდა გაემგზავრნენ.

17და როცა გაემგზავრება საკრებულო კარავი, ლევიანთა ბანაკი ბანაკთა შუაში იქნება. როგორც არიან დაბანაკებულნი, ისევე გაემგზავრებიან, თითოეული თავიანთი დროშების მახლობლად. +

18ეფრემის ბანაკის დროშა თავინთი ლაშქრის მიხედვით დასავლეთით იყო. და ეფრემის ძეთა მთავარი იყო ელიშამაყი, ძე ყამიჰუდისა. +

19და მისი ლაშქარი, მასთან აღრიცხული, შეადგენდა ორმოცი ათას ხუთასს.

20და მასთან მენაშეს ტომი, მენაშეს ძეთა მთავარი იყო გამალიელი, ძე ფედაცურისა. +

21და მისი ლაშქარი, მასთან აღრიცხული, შეადგენდა ოცდათორმეტი ათას ორასს.

22და შემდეგ – ბენიამინის ტომი, და ბენიამინის ძეთა მთავარი იყო აბიდანი, ძე გედეონისა. +

23და მისი ლაშქარი, მასთან აღრიცხული, შეადგენდა ოცდათხუთმეტი ათას ოთხასს.

24ყოველი აღრიცხული ეფრემის ბანაკში, მათი ლაშქრებით, იყო ას რვა ათას ასი. და ისინი მესამენი უნდა გაემგზავრნენ.

25დანის ბანაკის დროშა იყო ჩრდილოეთით, მათი ლაშქრებითურთ. და დანის ძეთა მთავარია ახიყეზერი, ძე ყამიშადაისა.

26და მისი ლაშქარი, მასთან აღრიცხული, შეადგენდა სამოცდაორი ათას შვიდასს.

27და მასთან დაიბანაკა აშერის ტომმა, და აშერის ძეთა მთავარი იყო ფაგეყიელი, ძე ყაქრანისა.

28და მისი ლაშქარი, მასთან აღრიცხული, შეადგენდა ორმოცდაერთი ათას ხუთასს.

29და შემდეგ ნაფთალის ტომი. და ნაფთალის ძეთა მთავარი იყო ახირაყ, ძე ყენანისა.

30და მისი ლაშქარი, მასთან აღრიცხული, შეადგენდა ორმოცდაცამეტი ათას ოთხასს.

31ყოველი აღრიცხული დანის ბანაკში იყო ას ორმოცდაჩვიდმეტი ათას ექვსასი. უკანასკნელნი უნდა გაემგზავრნენ თავიანთი დროშებითურთ.

32ეს იყო აღრიცხვა ისრაელის ძეთა, მათი მამისსახლითურთ: ყოველი აღრიცხული ბანაკებში მათი ლაშქრებით იყო ექვსას სამი ათას ხუთას ორმოცდაათი.

33მაგრამ ლევიანები არ აღირიცხნენ ისრაელის ძეთა შორის, როგორც უბრძანა უფალმა მოსეს.

34და გააკეთეს ისრაელის ძეთ ყოველივე, როგორც უბრძანა უფალმა მოსეს. ასე დაიბანაკეს თავიანთი დროშების მიხედვით და ასე გაემგზავრა თითოეული თავისი საგვარეულოს მიხედვით, თავის მამისსახლის მიხედვით. +

3
ლევიანების საგვარეულოები

3^1ეს არის აარონისა და მოსეს საგვარეულოები იმ დღისთვის, როდესაც უფალი ელაპარაკა მოსეს სინაის მთაზე.

2და ესენია აარონის ძეთა სახელები: პირმშო ნადაბი, აბიჰუ, ელეაზარი და ითამარი. +

3ესაა აარონის ძეთა სახელები, ცხებული მღვდლებისა, რომელნიც მან სამღვდელოდ აკურთხა. +

4და დაიხოცნენ ნადაბი და აბიჰუ უფლის წინაშე, როცა მათ მიიტანეს უცხო ცეცხლი უფლის წინაშე სინაის უდაბნოში, და შვილები არ ჰყავდათ მათ; და მღვდლობას ეწეოდნენ ელეაზარი და ითამარი აარონის, თავიანთი მამის, გვერდით. +

5და უთხრა უფალმა მოსეს:

6„მიიყვანე ტომი ლევისა და დააყენე ის აარონ მღვდლის წინაშე, რომ ემსახურონ მას. +

7და შეასრულონ მოვალეობა მისდამი და მოვალეობა მთელი ერისადმი საკრებულო კარვის წინ, რათა შეასრულონ კარვის სამსახური.

8და დაიცვან საკრებულო კარვის ყოველი ნივთი და ისრაელის ძეთა დამცველად იდგნენ, რათა აღასრულონ აღთქმის კარვის სამსახური. +

9და ჩააბარე ლევიანები აარონსა და მის ძეებს, და სრულად ჩაბარებულნი არიან ისინი მისთვის ისრაელის ძეთაგან. +

10აარონსა და მის ძეებს დაავალე, რომ მათ დაიცვან თავიანთი მღვდლობა, და უცხო, ვინც კი მიეკარება, მოიკლას“. +

11და უთხრა უფალმა მოსეს:

12„და აჰა, ავიყვან ლევიანებს ისრაელის ძეთაგან ყოველი პირმშოს ნაცვლად, რომელიც გახსნის საშოს. და ჩემები იქნებიან ლევიანები. +

13რადგან ჩემია ყოველი პირმშო; იმ დღეს, როცა განვგმირე ყოველი პირმშო ეგვიპტის ქვეყანაში, ჩემთვის განვიკუთნე ყოველი პირმშო ისრაელში; ადამიანიდან პირუტყვამდე ჩემები არიან, მე ვარ უფალი.“ +

14და უთხრა უფალმა მოსეს სინაის უდაბნოში:

15„აღრიცხე ლევიანები მათი მამისსახლებისა და მათ საგვარეულოთა მიხედვით. ყოველი მამროვანი, ერთი თვის ასაკიდან მოყოლებული და უფროსი, აღრიცხე ისინი.“

16და აღრიცხა ისინი მოსემ უფლის სიტყვისამებრ, როგორც ებრძანა.

17და იყვნენ ესენი ლევიანები თავიანთი სახელების მიხედვით: გერშონი, კეჰათი და მერარი. +

18და ესენია გერშონიანთა სახელები მათი საგვარეულოების მიხედვით: ლიბნი და შიმყი.

19და კეჰათიანები თავიანთი საგვარეულოების მიხედვით: ყამრამი, იცჰარი, ხებრონი და ყუზიელი. +

20და ძენი მერარისა თავიანთი საგვარეულოებით: მახლი და მუში. ესაა ლევიანთა საგვარეულო მათი მამისსახლებითურთ.

21გერშონისაგან: ლიბნის საგვარეულო და საგვარეულო შიმყისა. ესაა საგვარეულო გერშონისა.

22ყოველი მამროვანი, აღრიცხული ერთი თვის ასაკიდან და უფროსი, შეადგენდა შვიდი ათას ხუთასს.

23გერშონის საგვარეულოს უნდა დაებანაკა კარვის უკან, დასავლეთით.

24და გერშონის მამისსახლის მთავარი იყო ელიასაფი, ძე ლაელისა.

25და გერშონის ძეთ ებარათ საკრებულო კარავი, კარავი და საფარველი მისი, და საკრებულო კარვის შესასვლელის ფარდა.

26და ეზოს ფარდები, და ფარდა ეზოს შესასვლელისა, რომელიც კარვისა და სამსხვერპლოს გარშემოა, და მისი საბელები ყოველი მათი აღჭურვილობით.

27და კეჰათისაგან ყამრამის საგვარეულო და საგვარეულო იცჰარისა, და საგვარეულო ხებრონისა, და საგვარეულო ყუზიელისა. ეს იყო საგვარეულოები კეჰათისა.

28ყოველი მამროვანი აღრიცხული, ერთი თვის ასაკიდან და უფროსი, შეადგენდა რვა ათას ექვსასს, საწმიდრის მოვალეობის შემსრულებელს.

29კეჰათიანთა საგვარეულოებს უნდა დაებანაკათ კარვის გვერდით, სამხრეთისაკენ.

30და კეჰათის საგვარეულოების მამისსახლის მთავარი იყო ელიცაფანი, ძე ყუზიელისა. +

31და მათ ებარათ კიდობანი და ტაბლა, და ლამპარი და სამსხვერპლონი და წმიდა ჭურჭლეული მსახურებისათვის, და ფარდა და მთელი მისი მოწყობილობა. +

32და ლევიანთა მთავართა მთავარი იყო ელეაზარი, ძე აარონ მღვდლისა. მას ჰქონდა ზედამხედველობა მათზე, ვინც საწმიდრის სამსახურს ასრულებდა. +

33მერარისაგან იყო საგვარეულო მახლისა და საგვარეულო მუშისა. ეს იყო საგვარეულოები მერარისა.

34ყოველი მამროვანი აღრიცხული, ერთი თვის ასაკიდან და უფროსი, იყო ექვსი ათას ორასი.

35და მერარის საგვარეულოს მამისსახლის მთავარი იყო ცურიელი, ძე აბიხაილისა. კარვის გვერდით უნდა დაებანაკათ, ჩრდილოეთით.

36და მერარის ძეთ ებარათ კარვის ძელები, მისი ურდულები, მისი სვეტები, მისი კვარცხლბეკები, მისი ჭურჭლეულობა და მათი ყოველი მოწყობილობა,

37და სვეტები ეზოს გარშემო, და მათი კვარცხლბეკები, და მათი პალოები და მათი საბელები.

38და კარვის წინ, საკრებულო კარვის წინ, აღმოსავლეთით, უნდა დაებანაკათ მოსეს, აარონს და მის ძეებს, რომელთაც ევალებოდათ საწმიდრის დაცვა ისრაელის ძეთა შორის. და უცხო, ვინც კი მიუახლოვდებოდა, უნდა მომკვდარიყო. +

39ყოველი ლევიანი, რომელიც უფლის ბრძანებით აღრიცხეს მოსემ და აარონმა მათი საგვარეულოებითურთ, ყოველი მამროვანი, ერთი თვის ასაკიდან და უფროსი, იყო ოცდაორი ათასი.

40და უთხრა უფალმა მოსეს: „აღრიცხე ყოველი პირმშო მამროვანი ისრაელის ძეთაგან, ერთი თვის ასაკიდან და უფროსი, გადათვალე ისინი სახელებით.

41და აიყვანე ლევიანები ჩემთვის, მე ვარ უფალი, ყოველი პირმშოს ნაცვლად ისრაელის ძეთაგან, ხოლო ლევიანთა საქონელი ისრაელის ძეთა ყოველი პირველმოგებული საქონლის ნაცვლად.“

42და აღრიცხა მოსემ, როგორც უბრძანა უფალმა მას, ყოველი პირმშო ისრაელის ძეთაგან.

43და იყო ყოველი პირმშო მამროვანი სახელთა რიცხვის მიხედვით, ერთი თვის ასაკიდან და უფროსი, მათი აღწერით ოცდაორი ათას ორას სამოცდაცამეტი.

44და უთხრა უფალმა მოსეს:

45„აიყვანე ლევიანები ისრაელის ძეთა ყოველი პირმშოს ნაცვლად, და საქონელი ლევიანებისა მათი საქონლის ნაცვლად, და იქნებიან ლევიანები ჩემთვის. მე ვარ უფალი.

46და რაც შეეხება ორას სამოცდაცამეტის გამოსყიდვას, რაც ზედმეტია ლევიანთა რიცხვზე, ისრაელის ძეთა პირმშოთაგან,

47აიღე ხუთ-ხუთი შეკელი ყოველ სულზე საწმიდრის შეკელის მიხედვით, რომელიც იწონის ოც გერას, +

48და მიეცი ეს ვერცხლი აარონს და მის ძეთ მათგან ზედმეტის გამოსასყიდად.“

49და აიღო მოსემ გამოსასყიდი ვერცხლი ლევიანთა მიერ შენაცვლებული რიცხვის ნამეტისაგან.

50ისრაელის ძეთა პირმშოთაგან აიღო ეს ვერცხლი, ათას სამას სამოცდახუთი შეკელი საწმიდრის შეკელით.

51და მისცა მოსემ ეს გამოსასყიდი ვერცხლი აარონსა და მის ძეებს უფლის სიტყვისამებრ, როგორც უბრძანა უფალმა მოსეს.

4

ლევიანების ვალდებულებანი

4^1და უთხრა უფალმა მოსეს და აარონს:

2„აღრიცხე ძენი კეჰათისა ლევიანთაგან მათი საგვარეულოებისა და მათი მამისსახლის მიხედვით.

3ოცდაათი წლის ასაკიდან და ზემოთ ორმოცდაათი წლის ასაკამდე ყოველი, ვისაც შეუძლია სამსახური საკრებულო კარავში. +

4ესაა კეჰათიანთა სამსახური საკრებულო კარავში, წმიდათა წმიდაში:

5შევიდნენ აარონი და მისი ძენი ბანაკის აყრისას, ჩამოხსნან ჩამოსაფარებელი ფარდა და დაფარონ იმით მოწმობის კიდობანი. +

6და ზედ დააფარონ მაჩვის ტყავის საბურველი, და გადააფარონ ცისფერი გადასაფარებელი ზემოდან, და გაუყარონ კეტები. +

7და საწინაშეოს ტაბლაზე გაშლიან ცისფერ სამოსელს და მასზე დააწყობენ ლანგრებს და კოვზებს, ჯამებსა და საღვრელ ფიალებს. და მუდმივი პური უნდა იყოს მასზე. +

8და გაშლიან მასზე ჭიაფერ გადასაფარებელს, და დაფარავენ მას მაჩვის ტყავის საბურველით, და გაუყრიან კეტებს.

9და აიღებენ ცისფერ გადასაფარებელს და შეახვევენ სასანთლეს და მის კანდელებს, და მის მაშებს, და მის აქანდაზებს, და ყოველ ჭურჭლეულს მისი ზეთისთვის, რომლითაც მსახურებენ მას. +

10და მოათავსებენ მას და ყოველ მის ჭურჭლეულს მაჩვის ტყავის საფარველში და ჩამოკიდებენ ლატანზე.

კანონი ეჭვიანობის შესახებ.

გამოცდა მწარე წყლით

11და ოქროს სამსხვერპლოზე გაშლიან ცისფერ გადასაფარებელს, და მას დაბურავენ მაჩვის ტყავის საფარველით, და გაუყრიან მის კეტებს. +

12და აიღებენ ყოველ სასამსახურო ჭურჭელს, რომლებითაც მსახურებენ საწმიდარში, და დააწყობენ ცისფერ გადასაფარებელზე და დაბურავენ მათ მაჩვის ტყავის საბურველით და ჩამოკიდებენ ლატანზე.

13და გაასუფთავებენ სამსხვერპლოს ნაცრისგან და გაშლიან მასზე მეწამულ გადასაფარებელს.

14და დააწყობენ მასზე ყოველ მის ჭურჭლეულს, რომლითაც მსახურებენ მასზე: აქანდაზებს, ჩანგლებს და ნიჩბებს, და სასხურებლებს – სამსხვერპლოს ყოველ ჭურჭლეულობას, და გაშლიან მასზე საბურველს მაჩვის ტყავისას და გაუყრიან მის კეტებს. +

15და როცა აარონი და მისი ძენი დაასრულებენ საწმიდრისა და ყოველი წმიდა ჭურჭლეულის დაბურვას ბანაკის აყრისას, მხოლოდ ამის შემდეგ შევლენ კეჰათის ძენი ასაწევად. არ უნდა მიეკარონ საწმიდარს, რათა არ მოკვდნენ. ესაა კეჰათის ძეთა ტვირთი საკრებულო კარავისა. +

16აარონ მღვდლის ძეს ელეაზარს ევალება ზედამხედველობა ლამპრის ზეთზე, კეთილსურნელოვან საკმეველზე, მუდმივი პურის შესაწირავზე და ზეთსაცხებელზე, ზედამხედველობა მთლიანად კარავზე და ყოველივეზე, რაც მასშია, საწმიდარზე და მის ჭურჭლეულზე.“ +

17და უთხრა უფალმა მოსეს და აარონს:

18„ნუ მოკვეთავთ კეჰათის საგვარეულოთა ტომს ლევიანთაგან.

19ეს უნდა გააკეთოთ მათთვის, რომ იცოცხლონ და არ დაიხოცონ: რაჟამს მივლენ ისინი წმიდათა წმიდასთან: აარონი და მისი ძენი მივიდნენ და გაამწესონ ისინი თითოეული თავის სამსახურზე და თავის ტვირთთან.

20და ნუ მივლენ საწმიდრის შებურვის სახილველად, რათა არ დაიხოცონ.“ +

21და უთხრა უფალმა მოსეს:

22„აღრიცხე აგრეთვე გერშონის ძენი მათი მამისსახლისა და მათი საგვარეულოების მიხედვით.

23ოცდაათი წლის ასაკიდან და ზემოთ ორმოცდაათი წლის ასაკამდე აღრიცხე ყველა ისინი, ვისაც შეუძლია სამსახურში ჩადგომა, რათა შეასრულოს სამსახური საკრებულო კარავში.

24ეს გერშონის საგვარეულოთა სამსახურია, მსახურებად და ტვირთვად. +

25მათ უნდა ატარონ სავანის, საკრებულო კარვის გადასაფარებლები, მისი საბურველი და მაჩვის საბურველი, რომელიც მასზეა ზემოდან, და ფარდა საკრებულო კარვის შესასვლელისა. +

26და ეზოს ფარდები, და ფარდა ეზოს კარიბჭის შესასვლელისა, რომელიც აღთქმის კარვისა და სამსხვერპლოს ირგვლივაა, და მათი საბელები, და მათი ყოველი სამსახურებელი ჭურჭლეულობა, და ყოველივე, რაც უნდა გაკეთდეს მათთან, მათ გააკეთონ.

27აარონისა და მის ძეთა ბრძანების მიხედვით იყოს გერშონის ძეთა ყოველი მსახურება, მათი ყოველი ტვირთვისა და მათი ყოველი სამსახურისთვის. და მათ დაავალეთ დაცვა ყოველივესი, რასაც ისინი ატარებენ.

28ესაა გერშონის ძეთა საგვარეულოს სამსახური კრებულის კარავში, და მათი მოვალეობანი აარონის ძის, ითამარის ზედამხედველობით. +

29მერარის ძენი მათი საგვარეულოს, მათი მამისსახლის მიხედვით აღრიცხე.

30ოცდაათი წლის ასაკიდან და ზევით ორმოცდაათი წლის ასაკამდე აღრიცხე ისინი, ყოველი, ვისაც შუძლია სამსახურში ჩადგომა, რათა შეასრულოს სამსახური საკრებულო კარვისა.

31და ესაა მათი ვალდებულება, რომ ატარონ მთელი მათი სამსახურისას საკრებულო კარავში: კარვის ძელები, მისი ურდულები, მისი სვეტები და მისი კვარცხლბეკები. +

32და ეზოს გარეშემო სვეტები, და მათი კვარცხლბეკები, და მათი პალოები, და მათი საბელები, და მათი ყოველი ჭურჭლეულობა, და მათი ყოველი სამსახურებელი. სახელდებით აღრიცხეთ საგნები, რომლებიც მათ უნდა ატარონ.

33ეს მერარის ძეთა საგვარეულოს სამსახურია. ყოველი მათი სამსახური საკრებულო კარავთან აარონ მღვდლის ძის, ითამარის ხელშია.“ +

34მოსემ და აარონმა და თემის მთავრებმა აღრიცხეს კეჰათის ძენი მათი საგვარეულოებისა და მათი მამისსახლების მიხედვით.

35ოცდაათი წლის ასაკიდან და ზევით ორმოცდაათი წლის ასაკამდე ყოველი, ვისაც შეუძლია სამსახურში ჩადგომა, კარავში მსახურებისათვის.

36და იყო აღრიცხული მათი საგვარეულოების მიხედვით ორი ათას შვიდას ორმოცდაათი.

37ესენი იყვნენ აღრიცხულნი კეჰათის საგვარეულოდან, ყოველნი, რომელნიც მსახურებდენ საკრებულო კარავში, რომელნიც აღრიცხეს მოსემ და აარონმა უფლის ბრძანებით, მოსეს ხელით.

38და აღრიცხულნი გერშონის ძეთაგან მათი საგვარეულოებისა და მათი მამისსახლების მიხედვით,

39ოცდაათი წლის ასაკიდან და ზევით ორმოცდაათი წლის ასაკამდე, ყოველი, ვისაც შეეძლო სამსახურში ჩადგომა საკრებულო კარავში მსახურებისათვის.

40და იყვნენ აღრიცხულნი, მათი საგვარეულოების, მათი მამისსახლის მიხედვით, ორი ათას ექვსას ოცდაათი.

41ესენი იყვნენ აღრიცხულნი გერშონის ძეთა საგვარეულოდან, ყოველნი, ვინც მსახურებდნენ საკრებულო კარავში, რომელნიც აღრიცხეს მოსემ და აარონმა უფლის ბრძანებით.

42და აღრიცხულნი მერარის ძეთა საგვარეულოდან მათი საგვარეულოებისა და მათი მამისსახლების მიხედვით,

43ოცდაათი წლის ასაკიდან ორმოცდაათი წლის ასაკამდე ყოველი, ვისაც შეეძლო სამსახურში ჩადგომა, საკრებულო კარავში მსახურებისათვის.

44და იყო აღრიცხული მათი საგვარეულოების მიხედვით სამი ათას ორასი.

45ესენი იყვნენ აღრიცხულნი მერარის საგვარეულოდან, რომელნიც აღრიცხეს მოსემ და აარონმა უფლის ბრძანებით, მოსეს ხელით.

46და ყოველი, ვინც აღრიცხეს მოსემ და აარონმა და ისრაელის მთავრებმა ლევიანთაგან მათი საგვარეულოებისა და მათი მამისსახლების მიხედვით,

47ოცდაათი წლის ასაკიდან და ზევით ორმოცდაათი წლის ასაკამდე, ყოველი, ვისაც შეეძლო სამსახურში ჩადგომა საკრებულო კარავში და ტვირთის ზიდვა,

48იყო აღრიცხული რვა ათას ხუთას ოთხმოცი.

49უფლის ბრძანებით, მოსეს ხელით აღრიცხეს ისინი – თითოეული თავის სამსახურზე და თავის ტვირთის ზიდვაზე, და თითოეული აღირიცხა, როგორც უბრძანა უფალმა მოსეს.

5
შებილწულნი გაყვანილ უნდა იქნენ ბანაკის მიღმა

5^1და უთხრა უფალმა მოსეს:

2„უბრძანე ისრაელის ძეთ, რომ გაიყვანონ ბანაკიდან ყოველი კეთროვანი და ყოველი, ვისაც რაიმე გამონადენი აქვს, და ყოველი მკვდრის შეხებით შებილწული. +

3მამაკაციდან ვიდრე დედაკაცამდე გაიყვანეთ, ბანაკის გარეთ გაიყვანეთ ისინი, რათა არ შებილწონ თავიანთი ბანაკები, რომელთა შორისაც მე ვიმყოფები.“ +

4და გააკეთეს ასე ისრაელის ძეთ, და გაიყვანეს ისინი ბანაკის გარეთ, როგორც უთხრა უფალმა მოსეს, ისე გააკეთეს ისრაელის ძეთ.

5და უთხრა უფალმა მოსეს:

6„უთხარი ისრაელის ძეთ: ‘თუ კაცი ან ქალი ჩაიდენს რაიმე ცოდვას ადამიანის წინააღმდეგ, რითაც დანაშაულს ჩაიდენს უფალის წინააღმდეგ, დამნაშავე იქნება ის სული, და +

7აღიარონ თავიანთი ცოდვები, რაც მათ ჩაიდინეს, და ზღოს თითოეულმა თავისი დანაშაული სრულად, და დაუმატოს მას მეხუთედი ნაწილი და მისცეს მას, ვის მიმართაც დამნაშავეა. +

8და თუ იმ კაცს არა ჰყავს მემკვიდრე, რომ დანაშაული აუნაზღაურდეს, მაშინ დანაშაულის საზღაური ეკუთვნის უფალს, მღვდლისა იყოს იგი, გარდა შენდობის ვერძისა, რომლითაც იგი შეუნდობს მას. +

9და ყოველი აღსამართავი მსხვერპლი ისრაელის ძეთა ყველა შესაწირავისა, რომელსაც ისინი მიუტანენ მღვდელს, მას ეკუთვნის. +

10თითოეულის შესაწირავი მას ეკუთვნის. თუ კაცი რამეს მისცემს მღვდელს, მას ეკუთვნის.’“

11და უთხრა უფალმა მოსეს:

12„განუცხადე ისრაელის ძეთ და უთხარი მათ: ‘თუ ვინმეს ცოლი გზას ასცდა და უღალატა მას,

13და დაწვა ვინმესთან თესლის მიღვრით, და ეს დაფარულ იქნება მისი ქმრის თვალთაგან, და შეიბილწა ფარულად, და მოწმე მის წინააღმდეგ არაა, და ზედ არავის წაუსწრია;

14და ქმარს ეწია სული ეჭვიანობისა, და იგი იეჭვიანებს თავის ცოლზე, ხოლო ცოლი შებილწულია, ან თუ ეწვია სული ეჭვიანობისა და იგი ეჭვიანობს თავის ცოლზე, რომელიც არ არის შებილწული,

15მიიყვანოს ქმარმა თავისი ცოლი მღვდელთან და მიიტანოს თავისი შესაწირავი ცოლისათვის ეფის მეათედი ქერის ფქვილისა, ოღონდ არ დაასხას მას ზეთი და არ დაადოს მას გუნდრუკი, რადგან ეს შესაწირავი ეჭვნეულობისაა, ხსოვნის შესაწირავია, რომელიც გაახსენებს ცოდვას. +

16და მიიყვანს ქალს მღვდელი და დააყენებს მას უფლის წინაშე.

17და აიღებს მღვდელი წმიდა წყალს თიხის ჭურჭლით, და მიწას, რომელიც კარვის იატაკზეა, აიღებს მღვდელი და ჩაყრის ამ წყალში. +

18და დააყენებს მღვდელი ამ ქალს უფლის წინაშე, და თავს გაუშიშვლებს ამ ქალს, და დაუდებს მას ხელის გულზე ხსოვნის შესაწირავს, ეს ეჭვნეულობის შესაწირავია, ხოლო მღვდელს ხელში ექნება მწარე წყალი, დამლახვრელი. +

19და დააფიცოს იგი მღვდელმა და უთხრას ქალს: „თუ კაცი არ დაწოლილა შენთან, და თუ გზას არ აცდენილხარ შებილწვით შენი ქმრის უფლების ქვეშ მყოფი, მაშინ უვნებელი იყავი ამ მწარე დამლახვრელი წყლისაგან;

20და თუ ქმრის უფლების ქვეშ მყოფი გზას ასცდი და შეიბილწე, და იწვა შენთან მამაკაცი, შენი ქმრის გარდა“ –

21და დააფიცოს მღვდელმა ეს ქალი წყევლის ფიცით, და უთხრას მღვდელმა ქალს: „მიგცეს შენ უფალმა წყევლასა და ფიცს შენს ხალხში, რომ უფალმა დაგიდამბლაოს საზარდული და გაგისიოს მუცელი. +

22და შევა ეს დამლახვრელი წყალი შენს შიგნეულში, რათა გაგისიოს მუცელი და დაგიდამბლაოს საზარდული“. და იტყვის ქალი: „ამინ, ამინ“. +

23და ჩაწეროს ეს წყევლა მღვდელმა წიგნში, და წაშალოს ისინი მწარე წყლით.

24და ასვას ქალს მწარე დამლახვრელი წყალი და შევა მასში დამლახვრელი წყალი გასამწარებლად.

25და აიღოს მღვდელმა ქალის ხელიდან ეჭვნეულობის შესაწირავი და შეარხიოს ეს შესაწირავი უფლის წინაშე, და მიიტანოს იგი სამსხვერპლოსთან,

26და აიღოს მღვდელმა პეშვი ამ შესაწირავისაგან, მისი ხსოვნის ნაწილი, და აკმიოს სამსხვერპლოზე, და შემდეგ ასვას ქალს ის წყალი.

27და როდესაც შეასმევს მას ამ წყალს, თუ იგი შებილწულია და ნაღალატევი აქვს ქმრისთვის, ეს დამლახვრელი წყალი გამწარდება მასში, და გაუსივდება მუცელი, დაუდამბლავდება საზარდული, და იქნება ეს ქალი წყეული თავის ხალხში.

28და თუ არაა შებილწული ეს ქალი და სუფთაა, მაშინ უვნებელი დარჩება და განაყოფიერდება თესლით.

29ესაა რჯული ეჭვიანობაზე, როცა ქმრის უფლების ქვეშ მყოფი ქალი გზას ასცდება და შეიბილწება,

30ან როცა მამაკაცს დაეუფლება სული ეჭვიანობისა, და იგი იეჭვიანებს თავის ცოლზე, მაშინ მიიყვანოს ეს ქალი უფლის წინაშე, და გაუკეთოს მას მღვდელმა ყოველივე ამ წესისამებრ.

31და თავისუფალი იქნება ქმარი ცოდვისაგან, ხოლო იმ ქალს დაეკისრება თავისი ცოდვა.’“

6
დადგენილება მოწმიდარობაზე

6^1და უთხრა უფალმა მოსეს:

2„განუცხადე ისრაელის ძეთ და უთხარი მათ: ‘თუ კაცმა ან ქალმა აღუთქვას მოწმიდრობის აღთქმა, რათა მიუძღვნას თავისი თავი მოწმიდრად უფალს, +

3მაშინ ღვინისაგან და სასმელებისაგან თავი უნდა შეიკავოს; ღვინის და სასმელის ძმარი არ იხმაროს, ყურძნის არავითარი ნაყენი არა სვას, და ახალი და გამხმარი ყურძენი არა ჭამოს.

4მთელი თავისი მოწმიდრობის დღეებში არაფერი არ ჭამოს, რაც კეთდება ყურძნისაგან, მისი წიპწიდან ჩენჩომდე.

5თავისი მოწმიდრობის აღთქმის მთელ დროს სამართებელმა არ გადაიაროს მის თავზე. ვიდრე შესრულდებოდეს დღენი, რომელნიც შესწირა უფალს, წმიდა იყოს იგი, თმა მოუშვას თავზე. +

6უფლის მოწმიდრობის მთელ დღეებში მკვდარს არ მიეკაროს.

7თავისი მამის და დედის, ძმისა და დის გამოც არ შეიბილწოს, მათი სიკვდილის დროს, რადგან მის თავზეა მისი ღვთის მოწმიდრობა.

8მთელი თავისი მოწმიდრობის დღეებში იგი წმიდაა უფლისათვის.

9და თუ ვინმე მოკვდეს მასთან უეცრივ, მოულოდნელად, და შებილწოს მან თავისი მოწმიდრობის თავი, მაშინ მან გაიპარსოს თავი განწმედის დღეს. მეშვიდე დღეს გაიპარსოს იგი.

10და მერვე დღეს მიუყვანოს ორი გვრიტი ან ორი მტრედის ხუნდი მღვდელს საკრებულო კარვის შესასვლელთან. +

11და მოამზადებს მღვდელი ერთს ცოდვისთვის, ხოლო მეორეს – სრულადდასაწველად, და შეუნდობს მას, რაც შესცოდა მკვდრის გამო, და განწმედს მის თავს იმავე დღეს.

12და ხელახლა დაიწყოს უფლის მოწმიდრობის დღენი და მიიტანოს ერთწლიანი კრავი დანაშაულისთვის. და პირვანდელი დღეები გაუქმდება, რადგან შეიბილწა მისი მოწმიდრობა.

13ესაა რჯული მოწმიდრობისა: მისი მოწმიდრობის დღეთა შესრულებისას იგი მიყვანილ უნდა იქნას საკრებულო კარვის შესასვლელთან,

14და იგი შესწირავს თავის მსხვერპლს უფალს: ერთწლიან უმანკო კრავს სრულადდასაწველად და ერთწლიან უმანკო დედალ კრავს ცოდვისათვის, და ერთ უმანკო ვერძს – სამშვიდობო შესაწირავად,

15ერთი კალათა წმიდა ხორბლის ფქვილის ხმიადებს, ზეთში მოზელილ ნამცხვრებს, ზეთწაცხებულ უსაფუვრო კვერებს, მათ ძღვენსა და მათ საღვრელებს.

16და ამას მღვდელი მიიტანს უფლის წინაშე, და შესწირავს მისი ცოდვისათვის და სრულადდასაწველად.

17შესწირავს ვერძს სამშვიდობო მსხვერპლად უფლისათვის ერთ კალათა ხმიადებთან ერთად. ასევე მოამზადებს მღვდელი მათ ძღვენსა და საღვრელს.

18და გადაიპარსავს მოწმიდარი კარვის შესასვლელთან თავის სამოწმიდრო თავს, და აიღებს თავისი სამოწმიდრო თავის თმას, და ჩააგდებს ცეცხლში, რომელიც სამშვიდობო მსხვერპლის ქვეშაა. +

19და აიღებს მღვდელი ვერძის ბეჭს და ერთ უსაფუვრო კვერს კალათიდან, და ერთ უსაფუვრო ნამცხვარს, და დაუდებს მოწმიდარს ხელის გულებზე, მას შემდეგ, რაც გაიპარსავს იგი თავის სამოწმიდრო თმას.

20და შეარხევს მათ მღვდელი შერხევით უფლის წინაშე: წმიდაა იგი მღვდლისათვის, გარდა შესარხევი მკერდისა და შესაწირავი ბეჭისა. და შემდეგ სვას მოწმიდარმა ღვინო. +

21ესაა რჯული მოწმიდარისა, რომელიც აღუთქვამს უფალს, და მისი შესაწირავი მოწმიდრობისთვის, გარდა იმისა, რაზეც ხელი მიუწვდება. თავისი აღთქმისამებრ, რაც აღუთქვა ისე გააკეთოს, თავისი მოწმიდრობის რჯულისამებრ.’“

22და უთხრა უფალმა მოსეს:

23„უთხარი აარონსა და მის ძეებს: ‘აკურთხეთ ისრაელის ძენი და უთხარით მათ:

24‘გაკურთხოს შენ უფალმა და დაგიცვას შენ! +

25და მოგაფინოს უფალმა ნათელი თავისი პირისა და შეგიწყალოს შენ. +

26მოაქციოს უფალმა თავისი პირი შენს მიმართ და მოგცეს შენ მშვიდობა!’ +

27და აღბეჭდონ სახელი ჩემი ისრაელის ძეებზე და მე ვაკურთხებ მათ.“

7

შესაწირავების სია

სამსხვერპლოს წინაშე მსახურებისათვის

7^1და იმ დღეს, როცა მოსემ დაასრულა კარვის აღმართვა და სცხო მას, და აკურთხა იგი და ყოველი ჭურჭლეულობა მისი, და სამსხვერპლო ყოველი მისი ჭურჭლეულობით, და სცხო მას და აკურთხა ისინი, +

2და მიეახლნენ მას ისრაელის მთავრები, მათი მამისსახლის მეთაურები, ისინი იყვნენ ტომების მთავრები, რომლებიც ზედამხედველობდენ აღრიცხვას.

3და მიიტანეს თავიანთი შესაწირავი უფლის წინაშე: ექვსი ჩარდახიანი ურემი და თორმეტი ხარი, თითო ურემი ორ მთავარზე და თითო ხარი თითოზე და წარადგინეს ისინი კარვის წინაშე.

4და უთხრა უფალმა მოსეს:

5„გამოართვი და იყვნენ მსახურების შესასრულებლად საკრებულო კარავთან. და გადაეცი ისინი ლევიანებს, თითოეულს თავისი სამსახურის მიხედვით.“

6და აიღო მოსემ ურმები და ხარები, და გადასცა ისინი ლევიანებს.

7ორი ურემი და ოთხი ხარი მისცა გერშონის ძეთ, მათი სამსახურის მიხედვით.

8და ოთხი ურემი და რვა ხარი მისცა მერარის ძეთ, მათი სამსახურის მიხედვით, აარონ მღვდლის ძის, ითამარის ზედამხედველობით. +

9და კეჰათის ძეთ არ მისცა, რადგან მათი სამსახური იყო საწმიდრის ტარება, მხრებით ტარება. +

10და მოიტანეს მსხვერპლი მთავრებმა სამსხვერპლოს სატფურებისთვის, მისი ცხების დღეს, და წარადგინეს მთავრებმა თავიანთი შესაწირავი სამსხვერპლოს წინ.

11და უთხრა უფალმა მოსეს: „თითო მთავარმა თითო დღეს შესწიროს თავისი შესაწირავი სამსხვერპლოს სატფურებისთვის.“

12და იყო შემწირველი პირველ დღეს თავისი შესაწირავისა ნახშონი, ძე ყამინადაბისა, იუდას ტომიდან. +

13და მისი შესაწირავი იყო: ვერცხლის ერთი ლანგარი, ას ოცდაათი შეკელის წონისა, ვერცხლის ერთი თასი სამოცდაათი შეკელისა, საწმიდრის შეკელით, ორივე სავსე ზეთში აზელილი წმიდა ხორბლის ფქვილით, პურეულის საძღვნოდ.

14ათშეკელიანი ოქროს ერთი საგუნდრუკე, საკმევლით სავსე.

15ერთი ნორჩი მოზვერი, ერთი ვერძი, ერთი ერთწლიანი კრავი – სრულადდასაწველად.

16ერთი თიკანი ცოდვისთვის.

17და სამშვიდობო შესაწირავად ორი ხარი, ხუთი ვერძი, ხუთი ვაცი, ხუთი ერთწლიანი კრავი. ეს შესაწირავი იყო ნახშონ ყამინადაბის ძისა.

18მეორე დღეს შესწირა თავისი შესაწირავი ნეთანელმა, ცუყარის ძემ, ისაქარის მთავარმა.

19და მან შესწირა თავისი შესაწირავი: ვერცხლის ერთი ლანგარი, წონით ას ოცდაათი შეკელი, ვერცხლის ერთი სამოცდაათშეკელიანი თასი, საწმიდრის შეკელით, ორივე სავსე ზეთში აზელილი წმიდა ხორბლის ფქვილით, პურების საძღვნოდ.

20ოქროს ერთი ათშეკელიანი საგუნდრუკე, საკმევლით სავსე,

21ერთი ნორჩი მოზვერი, ერთი ვერძი, ერთი ერთწლიანი კრავი სრულადდასაწველად,

22ერთი თიკანი ცოდვისათვის.

23და სამშვიდობო შესაწირავად ორი ხარი, ხუთი ვერძი, ხუთი ვაცი, ხუთი ერთწლიანი კრავი. ეს იყო შესაწირავი ნეთანელ ცუყარის ძისა.

24მესამე დღეს შესწირა ზებულუნის ძეთა მთავარმა, ელიაბმა, ხელონის ძემ.

25მისი შესაწირავი იყო: ერთი ვერცხლის ლანგარი, წონით ას ოცდაათი შეკელი, ვერცხლის ერთი სამოცდაათ შეკელიანი თასი, საწმიდრის შეკელით, ორივე სავსენი ზეთში აზელილი წმინდა პურის ფქვილით, პურეულის საძღვნოდ,

26ოქროს ერთი ათშეკელიანი საგუნდრუკე, საკმევლით სავსე,

27ერთი ნორჩი მოზვერი, ერთი ვერძი, ერთი ერთწლიანი კრავი სრულადდასაწველად,

28ერთი თიკანი ცოდვისთვის.

29და სამშვიდობო შესაწირავად ორი ხარი, ხუთი ვერძი, ხუთი ვაცი, ხუთი ერთწლიანი კრავი. ეს იყო შესაწირავი ელიაბ ხელონის ძისა.

30მეოთხე დღეს შესწირა რეუბენის ძეთა მთავარმა ელიცურმა, შედეურის ძემ.

31მისი შესაწირავი იყო: ვერცხლის ერთი ლანგარი, წონით ას ოცდაათი შეკელი, ვერცხლის ერთი სამოცდაათშეკელიანი თასი, საწმიდრის შეკელით, ორივე სავსე ზეთში აზელილი წმინდა ხორბლის ფქვილით, პურეულის საძღვნოდ.

32ოქროს ერთი ათშეკელიანი საგუნდრუკე, საკმევლით სავსე,

33ერთი ნორჩი მოზვერი, ერთი ერთწლიანი კრავი სრულადდასაწველად,

34ერთი თიკანი ცოდვისთვის.

35და სამშვიდობო შესაწირავად ორი ხარი, ხუთი ვერძი, ხუთი ვაცი, ხუთი ერთწლიანი კრავი. ეს იყო შესაწირავი ელიცურ შედეურის ძისა.

36მეხუთე დღეს შესწირა სიმონის ძეთა მთავარმა შელუმიელმა, ცურიშადაის ძემ.

37მისი შესაწირავი იყო: ვერცხლის ერთი ლანგარი, წონით ას ოცდაათი შეკელი, ვერცხლის ერთი სამოცდაათშეკელიანი თასი, საწმიდრის შეკელით, ორივე სავსენი ზეთში აზელილი წმიდა პურის ფქვილით, პურეულის საძღვნოდ,

38ოქროს ერთი ათშეკელიანი საგუნდრუკე, საკმევლით სავსე,

39ერთი ნორჩი მოზვერი, ერთი ერთწლიანი კრავი სრულადდასაწველად,

40ერთი თიკანი ცოდვისთვის.

41და სამშვიდობო შესაწირავად ორი ხარი, ხუთი ვერძი, ხუთი ვაცი, ხუთი ერთწლიანი კრავი. ეს იყო შესაწირავი შელუმიელ ცურიშადაის ძისა.

42მეექვსე დღეს შესწირა გადის ძეთა მთავარმა ელიასაფმა, რეღუელის ძემ.

43მისი შესაწირავი იყო: ვერცხლის ერთი ლანგარი, წონით ას ოცდაათი შეკელი, ვერცხლის სამოცდაათშეკელიანი თასი, საწმიდრის შეკელით, ორივე სავსე ზეთში აზელილი წმიდა ხორბლის ფქვილით, პურეულის საძღვნოდ,

44ოქროს ერთი ათშეკელიანი საგუნდრუკე, საკმევლით სავსე,

45ერთი ნორჩი მოზვერი, ერთი ვერძი, ერთი ერთწლიანი კრავი სრულადდასაწველად,

46და ერთი თიკანი ცოდვისათვის.

47და სამშვიდობო შესაწირავად: ორი ხარი, ხუთი ვერძი, ხუთი ვაცი, ხუთი ერთწლიანი კრავი. ეს იყო შესაწირავი ელიასაფ რეღუელის ძისა.

48მეშვიდე დღეს შესწირა ეფრემის ძეთა მთავარმა ელიშამაყმა, ყამიჰუდის ძემ.

49მისი შესაწირავი იყო: ვერცხლის ერთი ლანგარი, წონით ასოცდაათი შეკელი, ვერცხლის ერთი სამოცდაათშეკელიანი თასი, საწმიდრის შეკელით, ორივე სავსე ზეთში აზელილი წმიდა ხორბლის ფქვილით, საძღვნოდ.

50ოქროს ერთი ათშეკელიანი საგუნდრუკე, საკმევლით სავსე,

51ერთი ნორჩი მოზვერი, ერთი ვერძი, ერთი ერთწლიანი კრავი, სრულადდასაწველად,

52ერთი თიკანი ცოდვისთვის.

53და სამშვიდობო შესაწირავი იყო ორი ხარი, ხუთი ვერძი, ხუთი ვაცი, ხუთი ერთწლიანი კრავი. ეს იყო შესაწირავი ელიშამაყ ყამიჰუდის ძისა.

54მერვე დღეს შესწირა მენაშეს ძეთა მთავარმა გამალიელმა, ფედაცურის ძემ.

55მისი შესაწირავი იყო: ვერცხლის ერთი ლანგარი, წონით ას ოცდაათი შეკელი, ვერცხლის ერთი სამოცდაათშეკელიანი თასი, საწმიდრის შეკელით, ორივე სავსე ზეთში აზელილი წმიდა ხორბლის ფქვილით, პურეულის საძღვნოდ,

56ოქროს ერთი ათშეკელიანი საგუნდრუკე, საკმევლით სავსე;

57ერთი ნორჩი მოზვერი, ერთი ვერძი, ერთი კრავი ერთწლიანი სრულადდასაწველად,

58ერთი თიკანი ცოდვისთვის.

59და სამშვიდობო შესაწირავი იყო ორი ხარი, ხუთი ვერძი, ხუთი ვაცი, ხუთი ერთწლიანი კრავი. ეს იყო შესაწირავი გამალიელ ფედაცურის ძისა.

60მეცხრე დღეს შესწირა ბენიამინის ძეთა მთავარმა აბიდანმა, გედეონის ძემ. +

61მისი შესაწირავი იყო: ვერცხლის ერთი ლანგარი, წონით ასოცდაათი შეკელი, ვერცხლის ერთი სამოცდაათშეკელიანი თასი, საწმიდრის შეკელით, ორივე სავსე ზეთში აზელილი წმიდა პურის ფქვილით, პურეულის საძღვნოდ,

62ოქროს ერთი ათშეკელიანი საგუნდრუკე, საკმევლით სავსე,

63ერთი ნორჩი მოზვერი, ერთი ვერძი, ერთი კრავი ერთწლიანი სრულადდასაწველად,

64ერთი თიკანი ცოდვისთვის.

65და სამშვიდობო შესაწირავად იყო ორი ხარი, ხუთი ვერძი, ხუთი ვაცი, ხუთი კრავი ერთწლიანი. ეს იყო შესაწირავი აბიდან გედეონის ძისა.

66მეათე დღეს შესწირა დანის ძეთა მთავარმა ახიყეზერმა, ყამიშადაის ძემ.

67მისი შესაწირავი იყო: ვერცხლის ერთი ლანგარი, წონით ასოცდაათი შეკელი, ვერცხლის ერთი სამოცდაათ შეკელიანი თასი, საწმიდრის შეკელით, ორივე სავსე ზეთში აზელილი წმიდა ხორბლის ფქვილით, პურეულის საძღვნოდ.

68ოქროს ერთი ათშეკელიანი საგუნდრუკე, საკმევლით სავსე,

69ერთი ნორჩი მოზვერი, ერთი ვერძი, ერთი კრავი ერთწლიანი სრულადდასაწველად.

70ერთი თიკანი ცოდვისთვის.

71და სამშვიდობო შესაწირავი იყო ორი ხარი, ხუთი ვერძი, ხუთი ვაცი, ხუთი კრავი ერთწლიანი. ეს იყო შესაწირავი ახიყეზერ ყამიშადაის ძისა.

72მეთერთმეტე დღეს შესწირა აშერის ძეთა მთავარმა ფაგეყიელმა, ყაქრანის ძემ.

73მისი შესაწირავი იყო: ვერცხლის ერთი ლანგარი, წონით ასოცდაათი შეკელი, ვერცხლის ერთი სამოცდაათშეკელიანი თასი საწმიდრის შეკელით, ორივე სავსე ზეთში აზელილი წმიდა ხორბლის ფქვილით, პურეულის საძღვნოდ,

74ოქროს ერთი ათშეკელიანი საგუნდრუკე, საკმევლით სავსე,

75ერთი ნორჩი მოზვერი, ერთი ვერძი, ერთი კრავი ერთწლიანი სრულადდასაწველად,

76ერთი თიკანი ცოდვისთვის.

77და სამშვიდობო შესაწირავად იყო ორი ხარი, ხუთი ვერძი, ხუთი ვაცი, ხუთი კრავი ერთწლიანი. ეს იყო შესაწირავი ფაგეყიელ ყაქრანის ძისა.

78მეთორმეტე დღეს შესწირა ნაფთალიანთა მთავარმა ახირაყ, ყენანის ძემ.

79მისი შესაწირავი იყო: ვერცხლის ერთი ლანგარი, წონით ას ოცდაათი შეკელი, ვერცხლის ერთი სამოცდაათშეკელიანი თასი საწმიდრის შეკელით, ორივე სავსე ზეთში აზელილი წმიდა ხორბლის ფქვილით, პურეულის საძღვნოდ,

80ოქროს ერთი ათშეკელიანი საგუნდრუკე, საკმევლით სავსე,

81ერთი ნორჩი მოზვერი, ერთი ვერძი, ერთი კრავი ერთწლიანი სრულადდასაწველად,

82ერთი თიკანი ცოდვისთვის.

83და სამშვიდობო შესაწირავი იყო ორი ხარი, ხუთი ვერძი, ხუთი ვაცი, ხუთი კრავი ერთწლიანი. ეს იყო შესაწირავი ახირაყ ყენანის ძისა.

84და ეს იყო სამსხვერპლოს სატფურების, მისი ცხების დღის ძღვენი და შესაწირავი ისრაელის მთავართაგან: ვერცხლის თორმეტი ლანგარი, ვერცხლის თორმეტი თასი, ოქროს თორმეტი საგუნდრუკე,

85ვერცხლის ასოცდაათი შეკელი თითოეულ ლანგარში და სამოცდაათი შეკელი თითოეულ თასში. ამ ჭურჭელში იყო სულ ორი ათას ოთხასი საწმიდრის შეკელის ვერცხლი.

86ოქროს თორმეტი საკმევლით სავსე საგუნდრუკე, თითოეული საგუნდრუკე ათი საწმიდრის შეკელისა. საგუნდრუკეებში სულ იყო ას ოცი შეკელის ოქრო.

87სრულადდასაწვევლად სულ იყო თორმეტი ხარი მსხვილფეხა საქონლიდან, თორმეტი ვერძი, თორმეტი ერთწლიანი კრავი და მათი პურეულის ძღვენი, და თორმეტი თიკანი ცოდვისთვის.

88და სულ იყო სამშვიდობო შესაწირავად ოცდაოთხი ხარი მსხვილფეხა საქონლიდან, სამოცი ვერძი, სამოცი კრავი ერთწლიანი. ეს იყო ძღვენი სამსხვერპლოს სატფურებისა მისი ცხების შემდეგ.

89და როცა მოსე შედიოდა საკრებულო კარავში, რათა ელაპარაკა უფალთან, მას ესმოდა ხმა, რომელიც ელაპარაკებოდა მოწმობის კიდობნის თავსარქვლიდან, ორი ქერუბიმის შუიდან. და იგი ლაპარაკობდა მასთან. +

8

წმიდა კანდელთა სასანთლე

8^1და უთხრა უფალმა მოსეს: „კანდელებს რომ აანთებ,

2განუცხადე აარონს და უთხარი მას: ‘როდესაც კანდლებს აანთებ, პირდაპირ სასანთლის წინ უნდა ენთებოდეს შვიდივე კანდელი.’“ +

3და გააკეთა ასე აარონმა: პირდაპირ სასანთლის წინ აანთო მისი კანდელები, როგორც უბრძანა უფალმა მოსეს.

4და ნაკეთობა სასანთლისა ნაჭედი ოქროსი იყო. ღეროდან ყვავილებამდე ნაჭედი იყო ის. იმ გამოსახულების მიხედვით, რომელიც უჩვენა უფალმა მოსეს, ისე გააკეთა სასანთლე. +

ლევიანთა განწმედა

5და უთხრა უფალმა მოსეს:

6„აიყვანე ლევიანები ისრაელის ძეთაგან და განწმიდე ისინი. +

7და ასე მოექეცი მათ, რათა განწმიდო ისინი: აპკურე მათ განმწმედი და გაიპარსონ სამართებლით მთელი ტანი, და გაირეცხონ სამოსელი, და განიწმიდებიან. +

8და აიყვანონ ნორჩი მოზვერი და მასთან ერთად პურეულის ძღვენი, ზეთში აზელილი წმიდა ხორბლის ფქვილი, და მეორე ნორჩი მოზვერი აიყვანონ ცოდვისთვის.

9და მიიყვანე ლევიანები საკრებულო კარვის წინაშე, და შეკრიბე მთელი თემი ისრაელის ძეთა. +

10და მოიყვანე ლევიანები უფლის წინაშე, და დაასხან ისრაელის ძეთ ხელები ლევიანებს.

11და წარადგენს აარონი ლევიანებს უფლის წინაშე, როგორც შესარხევ შესაწირავს ისრაელის ძეთაგან, რათა შეასრულონ უფლის მსახურება. +

12და ლევიანები დაასხამენ ხელებს მოზვრებს თავზე, და შესწირე ერთი ცოდვისათვის, ხოლო მეორე სრულადდასაწველად უფლისათვის, ლევიანთა შესანდობად.

13და დააყენე ლევიანები აარონის წინაშე და მის ძეთა წინაშე, და წარადგინე შესარხევი შესაწირავი უფლისათვის.

14და გამოყავი ლევიანები ისრაელის ძეთაგან, და იქნებიან ლევიანები ჩემთვის.

15და მას შემდეგ ჩადგებიან ლევიანები საკრებულო კარვის სამსახურში, როცა განწმედ მათ, და შესარხევი შესაწირავივით წარადგენ.

16რადგან ჩემთვის არიან ისინი მოცემით მოცემულნი ისრაელის ძეთაგან. ყოველი საშოს გამღების, ისრაელის ძეთა ყოველი პირმშოს ნაცვლად ავიყვანე ისინი ჩემთვის. +

17რადგან ჩემია ისრაელის ძეთა ყოველი პირმშო, ადამიანიდან პირუტყვამდე: იმ დღეს, როცა მოვსპე ყოველი პირმშო ეგვიპტის ქვეყანაში, ჩემთვის განვიკუთვნე ისინი, +

18და ავიყვანე ლევიანები ყოველი პირმშოს ნაცვლად ისრაელის ძეთაგან.

19და საჩუქრად მივეცი ლევიანები აარონს და მის ძეთ ისრაელის ძეთაგან, რათა შეასრულონ ისრაელის ძეთა სამსახური საკრებულო კარავში და შეუნდონ ისრაელის ძეთ, რათა არ იყოს ისრაელის ძეთა შორის მომსრველი სენი, როცა ისრაელის ძენი საწმიდარს მიეკარებიან.“ +

20და გააკეთეს ასე მოსემ და აარონმა და ისრაელის ძეთა მთელმა თემმა ლევიანთათვის. ყოველივე, როგორც უბრძანა უფალმა მოსეს ლევიანთა შესახებ, ისე გააკეთეს მათთვის ისრაელის ძეთ.

21და განიწმიდნენ ცოდვისგან ლევიანები, და გაირეცხეს თავიანთი სამოსელი, და წარადგინა ისინი აარონმა შესარხევი შესაწირავივით უფლის წინაშე, და შეუნდო მათ აარონმა, რათა განეწმიდა ისინი.

22და ამის შემდეგ შევიდნენ ლევიანები თავიანთი მსახურების შესასრულებლად საკრებულო კარავში აარონის წინაშე და მის ძეთა წინაშე. როგორც უბრძანა უფალმა მოსეს ლევიანთა შესახებ, ისე გაუკეთეს მათ.

23და უთხრა უფალმა მოსეს:

24„ესაა რჯული ლევიანთათვის: ოცდახუთი წლის ასაკიდან და უფროსნი, თითოეული მათგანი შევა სამსახურისათვის, რათა იმსახუროს საკრებულო კარავში. +

25მაგრამ ორმოცდაათი წლის ასაკიდან ისინი თავს დაანებებენ სამსახურს და აღარ ემსახურებიან მეტად.

26მხოლოდ მოეხმარონ თავიანთ ძმებს საკრებულო კარვის დაცვაში, ოღონდ სამსახურს ნუ შეასრულებენ. ასე მოექეცი ლევიანებს მათი მოვალეობის აღსრულებისას.“

9

დამატებითი წესები პასექის დაცვის შესახებ

9^1და უთხრა უფალმა მოსეს სინაის უდაბნოში, ეგვიპტის ქვეყნიდან გამოსვლის მეორე წლის პირველ თვეს: +

2„ისრაელის ძეთ უნდა აღასრულონ პასექი მისთვის დანიშნულ დროს. +

3ამ თვის მეთოთხმეტე დღეს მწუხრის ჟამს აღასრულეთ ის, მისთვის დანიშნულ დროს, ყოველი მისი წესისა და ყოველი მისი რიგის დაცვით აღასრულეთ ის.“

4და უთხრა მოსემ ისრაელის ძეთ, რომ აღესრულებინათ პასექი.

5და აღასრულეს პასექი პირველი თვის მეთოთხმეტე დღეს, მწუხრის ჟამს, სინაის უდაბნოში. ყოველივე, როგორც უბრძანა უფალმა მოსეს, ისე აღასრულეს ისრაელის ძეთ. +

6და იყვნენ ადამიანები, რომელნიც შებილწულნი იყვნენ მკვდარი ადამიანის გვამების შეხების გამო და არ შეეძლოთ პასექის აღსრულება იმ დღეს. და მივიდნენ ისინი მოსესა და აარონის წინაშე იმ დღეს, +

7და უთხრეს იმ ადამიანებმა მას: „შებილწულნი ვართ მკვდარი ადამიანის გვამებთან შეხების გამო. რატომ უნდა მოვაკლდეთ და ვერ შევწიროთ შესაწირავი უფალს ისრაელის ძეთა შორის დანიშნულ დროს?“

8და უთხრა მათ მოსემ: „მოიცადეთ, მოვისმენ, რას გიბრძანებთ უფალი.“

9და თქვა უფალმა:

10„უთხარი ისრაელის ძეთ: ‘თუ ვინმე თქვენგანი ან თქვენი შთამომავალი შეიბილწება გვამებთან შეხებით, ან თუ შორეულ გზაზე იქნება, აღასრულოს მან პასექი უფლისათვის.

11მეორე თვის მეთოთხმეტე დღეს, მწუხრის ჟამს აღასრულონ ის, ხმიადით და მწარე მწვანილეულით ჭამონ ის. +

12არ დატოვონ მისგან არაფერი განთიადამდე, და მისი ძვლები არ დაამტვრიონ; პასექის ყოველი წესის დაცვით აღასრულონ. +

13და კაცი, რომელიც სუფთაა და გზად არ არის და არ აღასრულებს პასექს, ის სული უნდა მოიკვეთოს თავისი ხალხიდან, რადგან უფლის შესაწირავი არ შესწირა დანიშნულ დროზე. თავისი ცოდვა დაედება იმ კაცს.

14და თუ იცხოვრებს თქვენთან ხიზანი და აღასრულებს პასექს უფლისათვის, წესის და რიგისამებრ აღასრულოს ის. ერთი წესი იყოს თქვენთვის ხიზნისათვისაც და ქვეყნის მკვიდრისათვისაც.“ +

კარვის გადაადგილება

15კარვის აღმართვის დღეს დაფარა ღრუბელმა მოწმობის კარავი, და საღამოდან განთიადამდე ცეცხლივით ჩანდა სავანის თავზე. +

16ასე იყო მუდამ: ღრუბელი ფარავდა მას დღისით და ცეცხლივით ჩანდა ღამით კარავზე. +

17და როცა ღრუბელი კარავს ასცილდებოდა, მაშინ აიყრებოდნენ გზად ისრაელის ძენი. და იმ ადგილზე, სადაც ჩერდებოდა ღრუბელი, იქ ბანაკდებოდნენ ისრაელის ძენი. +

18უფლის ბრძანებით აიყრებოდნენ ისრაელის ძენი და უფლის ბრძანებით ბანაკდებოდნენ. მთელი იმ ხნის მანძილზე, როცა იდგა ღრუბელი სავანეზე, ისინიც იდგნენ.

19და თუ ღრუბელი დიდხანს აყოვნებდა სავანეზე, მაშინ ასრულებდნენ ისრაელის ძენი უფლის განკარგულებას და არ აიყრებოდნენ ხოლმე. +

20და ხდებოდა, რომ ღრუბელი აყოვნებდა სავანეზე რამდენიმე ხანს; და ისინი უფლის ბრძანებით ბანაკდებოდნენ და უფლის ბრძანებით აიყრებოდნენ ხოლმე.

21და ხდებოდა, რომ ღრუბელი აყოვნებდა საღამოდან განთიადამდე, და დილას აიწევდა ღრუბელი, და ისინი აიყრებოდნენ. ანდა იდგა დღისით და ღამით, და როცა აიწევდა, ისინიც მაშინ აიყრებოდნენ.

22თუ ორი დღე, ან თვე, ან მთელი წელი აყოვნებდა ღრუბელი სავანეზე, იდგნენ ისრაელის ძენი და არ აიყრებოდნენ. და როცა აიწევდა, აიყრებოდნენ ისინი.

23უფლის ბრძანებით ბანაკდებოდნენ და უფლის ბრძანებით აიყრებოდნენ: უფლის განკარგულებას ასრულებდნენ, უფლის ბრძანებით და მოსეს ხელით.

10

ვერცხლის ორი საყვირი

10^1და უთხრა უფალმა მოსეს:

2„გაიკეთე შენთვის ვერცხლის ორი საყვირი, ნაჭედი გააკეთე ისინი და გქონდეს თემის მოსაწვევად და ბანაკთა ასაყრელად.

3და როდესაც დააყვირებენ მათ, შეიკრიბება შენთან მთელი თემი საკრებულო კარვის შესასვლელთან.

4და თუ ერთ საყვირს დააყვირებენ, შეიკრიბებიან შენთან მთავარნი და ისრაელის ათასისთავნი.

5და როდესაც საგანგაშოს დააყვირებთ, აიყრებიან ბანაკები, რომელნიც დაბანაკებულნი არიან აღმოსავლეთით. +

6და როდესაც მეორედ დააყვირებთ საგანგაშოს, აიყრებიან ბანაკები, რომელნიც ბანაკობენ სამხრეთით. საგანგაშო დააყვირონ მათი აყრისას. +

7ხოლო როცა შეკრებთ კრებულს, დააყვირეთ საგანგაშოს გარეშე.

8და აარონის ძეებმა, მღვდლებმა, უნდა დააყვირონ საყვირები: და ეს იქნება თქვენთვის მარადიულ წესად თქვენს თაობებში. +

9და როცა გახვალთ საბრძოლველად თქვენსავე ქვეყანაში მტრის წინააღმდეგ, რომელიც თქვენ გმტრობთ, მაშინ დააყვირეთ საყვირებს საგანგაშო და იქნებით გახსენებულნი უფლის, თქვენი ღმერთის წინაშე, და გადაურჩებით თქვენს მტრებს. +

10და თქვენი სიხარულის დღეს, და თქვენს დღესასწაულებზე, და თქვენს ახალმთვარობებში დააყვირეთ საყვირებს თქვენს სრულადდასაწველებზე და თქვენს სამშვიდობო მსხვერპლებზე; და ეს იქნება თქვენს გასახსენებლად თქვენი ღმერთის წინაშე. მე ვარ უფალი, ღმერთი თქვენი.“ +

ხალხისა და სავანის დაძვრა სინაის მთიდან

11და იყო, მეორე წელს, მეორე თვეს, თვის მეოცე დღეს აიწია ღრუბელი მოწმობის კარვიდან.

12და აიყარნენ ისრაელის ძენი სინაის უდაბნოდან. და შეჩერდა ღრუბელი ფარანის უდაბნოში. +

13და აიყარნენ ისინი პირველად მოსეს ხელით გადაცემული უფლის სიტყვისამებრ.

14და დაიძრა დროშა იუდას ძეთა ბანაკისა პირველად თავიანთი ლაშქრით და მისი ლაშქრის მეთაური იყო ნახშონი, ძე ყამინადაბისა. +

15და ისაქარის ძეთა ტომის ლაშქრის მეთაური იყო ნათანელი, ძე ცუყარისა. +

16და ზებულუნის ძეთა ტომის ლაშქრის მეთაური იყო ელიაბი, ძე ხელონისა. +

17და როცა ჩამოიხსნა სავანე, მაშინ აიყარნენ გერშონის ძენი და მერარის ძენი, სავანის მზიდველნი. +

18და დაიძრა დროშა რეუბენის ბანაკისა თავიანთი ლაშქრით, და მის ლაშქრის მეთაური იყო ელიცური, ძე შედეურისა. +

19და სიმონის ძეთა ტომის ლაშქრის მეთაური იყო შელუმიელი, ძე ცურიშადაისა. +

20და გადის ძეთა ტომის ლაშქრის მეთაური იყო ელიასაფი, ძე რეღუელისა. +

21და შემდეგ აიყარნენ კეჰათელები, საწმიდრის მზიდველნი. სავანე მათ მისვლამდე იყო აღმართული.

22და დაიძრა დროშა ეფრემის ძეთა ბანაკისა თავიანთი ლაშქრით, და ლაშქრის მეთაური იყო ელიშამაყი, ძე ყამიჰუდისა. +

23და მენაშეს ძეთა ტომის ლაშქრის მეთაური იყო გამალიელი, ძე ფედაცურისა. +

24და ბენიამინის ძეთა ლაშქრის მეთაური იყო აბიდანი, ძე გედეონისა. +

25და ბოლოს დაიძრა დროშა დანის ძეთა ბანაკისა, მათი ლაშქრით – ეს ბანაკი ყოველთვის უკანასკნელი იყო. და მისი ლაშქრის მეთაური იყო ახიყეზერი, ძე ყამიშადაისა. +

26და აშერის ტომის ლაშქრის მეთაური იყო ფაგეყიელი, ძე ყაქრანისა. +

27და ნაფთალის ძეთა ტომის ლაშქრის მეთაური იყო ახირაყ, ძე ყენანისა. +

28ეს იყო ისრაელის ძეთა მგზავრობათა რიგი მათი ჯარების მიხედვით. და ასე მგზავრობდნენ ისინი.

29და უთხრა მოსემ ხობაბს, მოსეს სიმამრის, მიდიანელი რეღუელის ძეს: „ჩვენ მივემგზავრებით იმ ადგილისაკენ, რომელზეც უფალმა თქვა: ‘მას მოგცემ თქვენ’. წამოდი ჩვენთან, და სიკეთეს გწევთ, რადგან უფალმა სიკეთე ბრძანა ისრაელზე.“ +

30მაგრამ მან უპასუხა: „არ წამოვალ, არამედ წავალ ჩემს ქვეყანაში და ჩემს სამშობლოში.“

31და უთხრა მოსემ: „ნუ მიგვატოვებ ჩვენ, ვინაიდან იცი ჩვენი დგომანი უდაბნოში და შენ ჩვენთვის თვალი იქნები.

32და თუ წამოხვალ ჩვენთან, მაშინ რა სიკეთესაც გვწევს ჩვენ უფალი, ჩვენც იმავეს გწევთ შენ.“

33და აიყარნენ ისინი უფლის მთიდან სამი დღის სავალ გზაზე, და უფლის სავანე მიდიოდა მათ წინაშე სამი დღის სავალ გზაზე, რათა აღმოეჩინა მათთვის დასადგომი ადგილი. +

34და უფლის ღრუბელი ფარავდა მათ დღისით ბანაკიდან მათი აყრისას.

35და როდესაც დაიძრებოდა კიდობანი, ამბობდა მოსე: „აღდექ, უფალო, და განიბნენ შენი მტრები და გაიქცნენ შენი მოძულენი შენი პირისაგან.“ +

36და როცა ჩერდებოდა კიდობანი, იგი ამბობდა: „მობრუნდი, უფალო, ისრაელთა მრავალ ათასეულთან.“ +

11
ისრაელის ძეთა უკმაყოფილება

11^1და ხალხი დრტვინავდა ბოროტად უფლის გასაგონად. და ისმინა უფალმა და აინთო მისი რისხვა, და მოეკიდა მათ ცეცხლი უფლისა, და შთანთქა ბანაკის კიდე. +

2და შეჰღაღადა ხალხმა მოსეს; და ილოცა მოსემ უფლის მიმართ და დაცხრა ცეცხლი. +

3და უწოდეს სახელი იმ ადგილს თაბყერა, რადგან მოეკიდა მათ ცეცხლი უფლისა. +

4და ბრბო, მათ შორის მყოფი, გულისთქმამ შეიპყრო; და მათთან ერთად ატირდნენ ისრაელის ძენიც და თქვეს: „ვინ გვაჭმევს ჩვენ ხორცს? +

5გვახსოვს თევზი, მუქთად რომ ვჭამდით ეგვიპტეში, აგრეთვე კიტრები და ნესვები, და პრასი, ხახვი და ნიორი.

6და ახლა ჩვენი სული ჩამოხმა, არაფერია მანანის გარდა ჩვენს თვალწინ.“ +

7და მანანა იყო ქინძის თესლივით და ფისის ფერისა იყო. +

8და დაეხეტებოდა ხალხი და აგროვებდა მას, და ფქვავდა დოლაბზე, ან ნაყავდა ფილით, და ხარშავდა ქვაბში, და აკეთებდნენ მისგან კვერებს. და იყო მისი გემო, როგორც გემო ზეთიანი კვერისა.

9და როცა ნამი ეცემოდა ბანაკს ღამღამობით, მანანაც ზედ დასდიოდა. +

10და ისმინა მოსემ, რომ ტირის ხალხი თავიანთ საგვარეულოებში, თითოეული თავისი კარვის შესასვლელთან. და აინთო რისხვა უფლისა ფრიად, და მოსეს თვალში ეს სამწუხაროდ ჩანდა.

11და უთხრა მოსემ უფალს: „რად უბოროტე შენს მსახურს, რად ვერ ვპოვე წყალობა შენს თვალში, ამ ხალხის ტვირთი რომ ამკიდე?

12მე ხომ არ მიტარებია მთელი ეს ხალხი მუცლით, მე ხომ არ გამიჩენია, რომ მეუბნები: ‘წაიყვანე იგი შენი უბით, როგორც დაჰყავს გამზრდელს ჩვილი, იმ ქვეყანაში, რომელიც ფიცით აღუთქვი შენ მის მამებს’? +

13სადა მაქვს მე ხორცი, რომ მივცე მთელ ამ ხალხს? რადგან შემომტირიან და ამბობენ: ‘მოგვეცი ჩვენ ხორცი, რომ ვჭამოთ’.

14არ ძალმიძს მე მარტოს მთელი ამ ხალხის ტარება, რადგან მძიმეა ეს ჩემთვის. +

15და თუ ასე მექცევი, ბარემ მომკალი, თუ შენს თვალში წყალობა მიპოვნია, რათა არ ვუყურო ჩემს გასაჭირს.“ +
უფალი სჯის მეამბოხეებს

16და უთხრა უფალმა მოსეს: „შემიკრიბე სამოცდაათი კაცი ისრაელის უხუცესთაგან, რომელთაც შენ იცნობ, რომ ისინი არიან უხუცესები ხალხისა და მისი ზედამდგომნი, და მიიყვანე ისინი საკრებულო კარავთან, რათა იქ წარდგნენ ისინი შენთან ერთად. +

17და ჩამოვალ და ვილაპარაკებ იქ შენთან, და ავიღებ ნაწილს იმ სულისაგან, რომელიც შენზეა, და მათზე მოვავლენ, რათა ატარონ შენთან ერთად ტვირთი ხალხისა, და მარტო შენ არ ატარო. +

18და ხალხს უთხარი: „განიწმიდეთ ხვალისათვის და შეჭამთ ხორცს, რადგან ტიროდით უფლის გასაგონად და ამბობდით: ‘ვინ გვაჭმევს ხორცს? რა კარგად ვიყავით ეგვიპტეში.’“ და მოგცემთ უფალი თქვენ ხორცს და შეჭამთ. +

19და არა ერთ დღეს ჭამთ თქვენ, და არა ორ დღეს და არა ხუთ დღეს, და არა ათ დღეს, და არა ოც დღეს,

20არამედ მთელ თვეს, სანამ თქვენი ცხვირიდან არ გადმოანთხევთ და არ შეგეზიზღებათ, რადგან შეიძულეთ უფალი, რომელიც თქვენს შორისაა, და ტიროდით მის წინაშე და ამბობდით: ‘რისთვის გამოვედით ეგვიპტიდან?’“ +

21და თქვა მოსემ: „ექვსასი ათასი ქვეითია ამ ხალხში, რომელთა შორისაც მე ვიმყოფები, და შენ ამბობ: ‘მე მივცემ მათ ხორცს და სჭამენ ისინი მთელ თვეს’. +

22იქნებ მთელი ცხვარი და ძროხა დაიკლას მათთვის, რომ ეყოთ? ან იქნებ მთელი ზღვის თევზი მოგროვდეს, რომ ეყოთ მათ?“ +

23და უთხრა უფალმა მოსეს: „განა მოკლეა ხელი უფლისა? ახლა იხილავ, აგისრულდება ჩემი სიტყვა, თუ არა.“ +

24და გამოვიდა მოსე და მოუთხრო ხალხს სიტყვები უფლისა, და შეკრიბა სამოცდაათი კაცი ხალხის უხუცესთაგან, და დააყენა ისინი კარავთან.

25და ჩამოვიდა უფალი ღრუბლით, და ელაპარაკა მას და აიღო ნაწილი მისი სულისაგან, რომელიც იყო მასზე, და მოჰფინა იგი სამოცდაათ უხუცეს კაცს. და როცა დაივანა მათზე სულმა, იწყეს წინასწარმეტყველება, მაგრამ მეტი აღარ გაუგრძელებიათ. +

26და დარჩა ორი კაცი ბანაკში. სახელი ერთისა იყო ელდადი, სახელი მეორისა – მედადი. და დაივანა მათზე სულმა, და ისინი ჩაწერილთაგან იყვნენ, მაგრამ არ გასულან კარავთან. და წინასწარმეტყველებდნენ ბანაკში.

27და მოირბინა ერთმა ჭაბუკმა, და აუწყა მოსეს, და უთხრა: „ილდადი და მედადი წინასწარმეტყველებენ ბანაკში.“

28და მიუგო იესომ, ნავეს ძემ, რომელიც მოსეს მსახური იყო სიყრმიდან, და უთხრა: „ბატონო ჩემო, მოსე! დააყენე ისინი.“ +

29და უთხრა მას მოსემ: „ხომ არ ეჭვიანობ ჩემს გამო? ნეტავ უფლის მთელი ხალხი წინასწარმეტყველი იყოს, და უფალი თავის სულს მათაც მოჰფენდეს.“

30და დაბრუნდნენ მოსე და ისრაელის უხუცესნი ბანაკში.

31და ამოვარდა ქარი უფლისაგან, და მორეკა მწყერი ზღვიდან, და დაყარა იგი ბანაკთან ერთი დღის სავალ გზაზე იქით და ერთი დღის სავალ გზაზე აქეთ, ბანაკის ირგვლივ, თითქმის ორი წყრთის სიმაღლეზე მიწის პირიდან. +

32და ადგა ხალხი და აგროვა მწყერი მთელ იმ დღეს და მთელ ღამეს, და მთელ მეორე დღეს. ვინც ცოტას აგროვებდა, მან ათი ხომერი შეაგროვა. და შემოიწყვეს თავისთვის ისინი ბანაკის გარშემო.

33ხორცი ჯერ კიდევ კბილებში ჰქონდათ, ჯერ არ დაეღეჭათ, და უფლის რისხვა აინთო ხალხზე, და მოსრა უფალმა ხალხი ფრიად დიდი წყლულით. +

34და უწოდეს სახელი იმ ადგილს კიბროთ-ჰათაავა, რადგან იქ დაასაფლავეს სულწასული ხალხი.

35კიბროთ-ჰათაავადან დაიძრა ხალხი ხაცეროთისაკენ. და იყვნენ ხაცეროთში. +

12
მირიამის კეთრი

12^1და მირიამმა და აარონმა ილაპარაკეს მოსეს წინააღმდეგ ქუშელი ქალის გამო, რომელიც შეირთო მან. რადგან ქუშელი ქალი შეირთო ცოლად. +

2და თქვეს: „ნუთუ მხოლოდ მოსეს ელაპარაკებოდა უფალი? განა ჩვენ არ გველაპარაკა?“ და ისმინა ეს უფალმა.

3და მოსე იყო კაცი ძალზე თავმდაბალი, დედამიწის ზურგზე მცხოვრებ ყველა ადამიანთაგან. +

4და უთხრა უფალმა უცებ მოსეს, აარონსა და მირიამს: „გამოდით სამივე საკრებულო კარავთან.“ და გავიდნენ სამივე.

5და ჩამოვიდა უფალი ღრუბლის სვეტით, და დადგა კარვის შესასვლელში, და დაუძახა აარონს და მირიამს, და გავიდნენ ორივე. +

6და უთხრა: „ისმინეთ ჩემი სიტყვები: თუ არის ვინმე თქვენგანი წინასწარმეტყველი, მე, უფალი, ჩვენებაში ვეცხადები მას, სიზმარში ვლაპარაკობ მასთან. +

7ასე არაა ჩემს მსახურ მოსესთან; მთელ ჩემს სახლში ის არის ერთგული. +

8პირისპირ ვლაპარაკობ მასთან, აშკარად და არა იგავებით, უფლის სახეს ჭვრეტს იგი. და როგორ არ გეშინიათ მოსეს, ჩემი მსახურის წინააღმდეგ ლაპარაკისა?“ + +

9და აღინთო რისხვა უფლისა მათზე, და წავიდა იგი. +

10და ღრუბელი განშორდა კარავს. და აჰა, მირიამი თოვლივით დაფარა კეთრმა. და შეხედა აარონმა მირიამს, და აჰა, კეთროვანია იგი. +

11და უთხრა აარონმა მოსეს: „გევედრები, ბატონო ჩემო, ცოდვად ნუ ჩაგვითვლი, უგუნურად რომ მოვიქეცით და შეგცოდეთ.

12ნუ დაემსგავსება მირიამი იმ მკვდარს, რომელიც თავისი დედის საშოდან ნახევრად შეჭმული გამოდის.“ +

13და შეჰღაღადა მოსემ უფალს: „ღმერთო, გევედრები, განკურნე იგი!“

14და უთხრა უფალმა მოსეს: „მამამისს რომ სახეში მიეფურთხებინა, შვიდი დღე ხომ შერცხვენილი უნდა ყოფილიყო? დაე, დატუსაღდეს იგი შვიდი დღე ბანაკის გარეთ, და შემდეგ დაბრუნდეს.“ +

15და დატუსაღდა მირიამი ბანაკის გარეთ შვიდი დღით. და ხალხი არ აყრილა გზად მირიამის დაბრუნებამდე.

13
თორმეტი მზვერავის გაგზავნა

13^1(16) და შემდეგ აიყარა ხალხი ხაცეროთიდან და დაბანაკდა ფარანის უდაბნოში. +

2(1) და უთხრა უფალმა მოსეს, ასე:

3(2) „გაგზავნე კაცები და დაზვერონ ქანაანის ქვეყანა, რომელსაც მე ვაძლევ ისრაელის ძეთ. თითო კაცი თავისი მამის ტომიდან გაგზავნეთ, ყოველი მთავარი მათ შორის.“ +

4(3) და გაგზავნა ისინი მოსემ ფარანის უდაბნოდან უფლის სიტყვისამებრ. ესენი იყვნენ კაცნი, ისრაელის ძეთა მთავარნი. +

5(4) და აჰა, მათი სახელები: რეუბენის ტომიდან შამუაყი, ძე ზაქურისა.

6(5) სიმონის ტომიდან შაფატი, ძე ხორისა.

7(6) იუდას ტომიდან ქალები, ძე იეფუნესი. +

8(7) ისაქარის ტომიდან იგალი, ძე იოსებისა.

9(8) ეფრემის ტომიდან ოსია, ძე ნავესი.

10(9) ბენიამინის ტომიდან ფალტი, ძე რაფუსი.

11(10) ზებულუნის ტომიდან გადიელი, ძე სოდისა.

12(11) იოსების ტომიდან, გადი, ძე სუსისა, მენაშეს მხრიდან.

13(12) დანის ტომიდან ყამიელი, ძე გემალისა,

14(13) აშერის ტომიდან სეთური, ძე მიქაელისა.

15(14) ნაფთალის ტომიდან ნახბი, ძე ვოფსისა.

16(15) გადის ტომიდან გეუელი, ძე მაქისა.

17(16) აჰა, სახელები კაცებისა, რომელნიც გაგზავნა მოსემ ქვეყნის დასაზვერად. და უწოდა მოსემ ოსიას, ნავეს ძეს, იესო.

18(17) და გაგზავნა ისინი მოსემ ქანაანის ქვეყნის დასაზვერად, და უთხრა მათ: „წადით ნეგებისაკენ და ადით მთაზე, +

19(18) და იხილეთ ქვეყანა, როგორია იგი, და ხალხი, რომელიც ცხოვრობს მასში, ძლიერია თუ უძლური, მცირერიცხოვანია თუ მრავალრიცხოვანი?

20(19) და როგორია ქვეყანა, რომელშიც იგი ცხოვრობს, კარგია თუ ცუდი? და როგორია ქალაქები, რომლებშიც ცხოვრობს, ბანაკებში მკვიდრობს თუ ციხე-სიმაგრეებში?

21(20) და როგორია ნიადაგი, პოხიერია თუ ხრიოკი? არის მასზე ხე, თუ არა? იყავით გულადნი და წამოიღეთ ქვეყნის ნაყოფთაგან.“ და იყო მაშინ დრო ყურძნის მწიფობისა.

22(21) და ავიდნენ ისინი და დაზვერეს ქვეყანა ცინის უდაბნოდან რეხობამდე, ხამათის შესასვლელამდე. +

23(22) და წავიდნენ ნეგებისაკენ, და მივიდნენ ხებრონამდე. და იყვნენ იქ ახიმანი, შეშაი და თალმაი, ყენაკის ძენი. (და ხებრონი ეგვიპტის ქალაქ ცოყანზე შვიდი წლით ადრე აშენდა). +

24(23) და მივიდნენ ეშქოლის ხევამდე, და იქ მოჭრეს ვაზის რტო და ყურძნის ერთი მტევანი და წამოიღო იგი ორმა კაცმა ლატნით. ასევე წამოიღეს ბროწეული და ლეღვი. +

25(24) იმ ადგილს უწოდეს ნახალ-ეშქოლი, იმ მტევნის გამო, რომელიც მოჭრეს იქ ისრაელის ძეთ.

26(25) და დაბრუნდნენ ქვეყნის დაზვერვიდან ორმოცი დღის შემდეგ.

27(26) და წამოვიდნენ, მივიდნენ მოსესთან და აარონთან, და ისრაელის ძეთა მთელ თემთან ფარანის უდაბნოში, კადეშში, და მოუთხრეს მათ ამბავი მთელ თემს, და აჩვენეს მათ იმ ქვეყნის ნაყოფი. +

28(27) და მოუთხრეს მას და უთხრეს: „მივედით ჩვენ იმ ქვეყანაში, სადაც შენ მიგვავლინე, და ნამდვილად მოედინება იქ რძე და თაფლი, და აჰა, ნაყოფი მისი. +

29(28) მაგრამ ძლიერია ხალხი, რომელიც ცხოვრობს იმ ქვეყანაში, და ქალაქები გამაგრებულია, დიდია ფრიად. და აგრეთვე ყენაკის ძენი ვიხილეთ იქ.

30(29) ყამალეკი მკვიდრობს ნეგების ქვეყანაში, ხეთელნი, იებუსეველნი და ამორეველნი მკვიდრობენ მთაზე, ხოლო ქანაანელნი მკვიდრობენ ზღვის კიდეზე და იორდანეს სანაპიროზე.“ +

31(30) ქალებმა დაამშვიდა ხალხი მოსეს წინაშე და თქვა: „ასვლით ავიდეთ და დავიმკვიდროთ იგი, რადგან ჩვენ შეგვიძლია მათი ძლევა.“ +

32(31) და კაცებმა, რომლებიც მასთან ერთად იყვნენ ასულნი, თქვეს: „ვერ შევძლებთ გასვლას იმ ხალხის წინააღმდეგ, რადგან იგი ჩვენზე ძლიერია.“

33(32) და ცუდი ხმები დაყარეს ისრაელის ძეთა შორის იმ ქვეყანაზე, რომელიც დაზვერეს, და თქვეს: „ქვეყანა, რომელიც დასაზვერად მოვიარეთ, არის ქვეყანა, რომელიც ჭამს მასზე მცხოვრებთ. და მთელი ხალხი, რომელიც ვიხილეთ იქ, ახოვანი ადამიანები არიან.

34(33) და იქ ვიხილეთ გოლიათებიც, ყენაკის ძენი, გოლიათთაგანნი. და ჩვენ გამოვჩნდით ჩვენს თვალში კალიებივით, და ასეთნაირად ვჩანდით მათ თვალშიც.“ +

14

ხალხის დრტვინვა და შიში

14^1და აღიმაღლა ხმა მთელმა თემმა და ტიროდა ხალხი იმ ღამეს. +

2და დრტვინავდა ყოველი ისრაელის ძე მოსეზე და აარონზე, და უთხრა მათ მთელმა თემმა: „ნეტავ დავხოცილიყავით ეგვიპტის ქვეყანაში, ან ნეტავი ამ უდაბნოში დავხოცილიყავით! +

3რად შეჰყავს ჩვენი თავი უფალს ამ ქვეყანაში, მახვილით რომ დავეცეთ? ჩვენი ცოლები და ჩვენი ბავშვები ნადავლად იქცევიან. განა უკეთესი არ იქნება ჩვენთვის ეგვიპტეში დაბრუნება?“

4და უთხრეს ერთმანეთს: „ამოვირჩიოთ მეთაური და დავბრუნდეთ ეგვიპტეში.“

5და დაემხნენ მოსე და აარონი პირქვე ისრაელის ძეთა მთელი კრებულის წინაშე. +

ქალები და იესო, ნავეს ძე ამხნევებენ მათ

6და ქვეყნის მზვერავთაგან იესო ნავეს ძემ, და ქალებ იეფუნეს ძემ, შემოიხიეს სამოსელი

7და უთხრეს ისრაელის მთელ თემს: „ქვეყანა, რომელიც ჩვენ მოვიარეთ დასაზვერად, ეს ქვეყანა ფრიად, ფრიად კარგია.

8თუ მოწყალეა ჩვენზე უფალი, მაშინ შეგვიყვანს ჩვენ ამ ქვეყანაში და მოგვცემს ქვეყანას, სადაც მოედინება რძე და თაფლი. +

9ოღონდ უფლის წინააღმდეგ ნუ ამბოხდებით და ნუ შეგეშინდებათ იმ ქვეყნის ხალხისა. რადგან ჩვენ მალე დავძლევთ მათ. გაშორდა მათ მათი მფარველი, ხოლო უფალი ჩვენს შორის არის. ნუ გეშინიათ მათი.“ +

10და მთელი თემი ჩაქოლვას უპირებდა მათ. და უფლის დიდება გამოუჩნდა საკრებულო კარავში ყოველ ისრაელის ძეს. +

მოსეს შუამდგომლობა

11და უთხრა უფალმა მოსეს: „როდემდე უნდა ვუძღოდე ამ ხალხს? და როდემდე არ უნდა მერწმუნოს ყველა იმ სასწაულის შემდეგ, რომლებიც მათ შორის მოვახდინე?

12მოვსრავ მას შავი ჭირით და გავანადგურებ, შენგან კი ერს შევქმნი, მასზე უფრო დიდსა და ძლიერს.“ +

13და უთხრა მოსემ უფალს: „გაიგებენ ეგვიპტელნი, რომელთა წიაღიდანაც შენი ძლიერებით გამოიყვანე ეს ხალხი, +

14და ეტყვიან ამ ქვეყნის მცხოვრებთ, რომლებმაც შეიტყვეს, რომ შენ, უფალი, ამ ხალხს შორისა ხარ, რომ შენ, უფალი, პირისპირ ეცხადები და ღრუბელი შენი დგას მათზე, და ღრუბლის სვეტში მიდიხარ მათ წინ დღისით, და ცეცხლის სვეტში – ღამით, +

15და თუ შენ გაჟლეტ ამ ხალხს, როგორც ერთ კაცს, მაშინ იტყვიან ერები, რომლებსაც სმენიათ დიდება შენი: +

16‘რაკი უფალმა ვერ შეძლო ამ ხალხის მიყვანა იმ ქვეყანაში, რომელიც მან ფიცით აღუთქვა მათ, ამიტომ დაკლა ისინი უდაბნოში’. +

17და ახლა, განდიდდეს ძალა უფლისა, როგორც შენ თქვი:

18‘უფალი მრავლის მომთმენი და მრავალმოწყალეა, მიმტევებელია ბრალისა და დანაშაულისა, და არამც და არამც არ გაამართლებს დამნაშავეს, მოჰკითხავს მამათა ცოდვას შვილებს, მესამე და მეოთხე თაობას’. +

19მიუტევე, გთხოვ, ეს დანაშაული ამ ხალხს შენი დიადი მოწყალებისამებრ, როგორც მიგიტევებია ამ ხალხისთვის ეგვიპტიდან ვიდრე აქამდე.“ +

20და უთხრა უფალმა მოსეს: „მიმიტევებია შენი სიტყვისამებრ.

21მაგრამ, ცოცხალი ვარ, და აღივსება უფლის დიდებით მთელი ქვეყანა. +

22ვერც ერთი ამ კაცთაგანი, რომელმაც იხილა ჩემი დიდება და ჩემი სასწაულები, რომელნიც მოვახდინე ეგვიპტეში და უდაბნოში, და ვინც მე ათჯერ გამომცადეს და არ ისმინეს ჩემი ხმა, +

23ვერ იხილავენ ქვეყანას, რომელიც ფიცით აღვუთქვი მათ მამებს. და ვერც ერთი ჩემი მოძულე ვერ იხილავს მას. +

24მხოლოდ ქალებს, ჩემს მსახურს, რაკი სხვა სული ჰქონდა და ბოლომდე მიერთგულა, შევიყვან იმ ქვეყანაში, სადაც დადიოდა თვითონ, და მისი შთამომავლობა დაიმკვიდრებს მას. +

25ყამალეკი და ქანაანელნი ველზე ცხოვრობენ. ხვალ მობრუნდით და გაემგზავრეთ უდაბნოში მეწამული ზღვის გზით.“

26და უთხრა უფალმა მოსეს და აარონს:

27„როდემდე უნდა დრტვინავდეს ეს ბოროტი თემი ჩემზე? მოვისმინე ისრაელის ძეთა დრტვინვა, რომლითაც ისინი დრტვინავენ ჩემზე. +

28უთხარი მათ: ‘ცოცხალი ვარ, ამბობს უფალი, როგორც ამბობდით ჩემს გასაგონად, ისე მოგექცევით თქვენ.

29ამ უდაბნოში დაიყრება თქვენი გვამები და თქვენი აღრიცხულები მთელი თქვენი რიცხვიდან, ოცი წლის ასაკიდან და უფროსნი, რადგან დრტვინავდით ჩემზე. +

30ვერ შეხვალთ თქვენ იმ ქვეყანაში, რომელზეც აღვმართე ხელი, რათა დამემკვიდრებინეთ მასში, გარდა ქალებ იეფუნეს ძისა, და იესო ნავეს ძისა. +

31და თქვენს ბავშვებს, რომლებზეც ამბობდით: ნადავლად იქცევიანო, შევიყვან იქ, და შეიცნობენ იმ ქვეყანას, რომელიც შეიძულეთ.

32და თქვენი გვამები დაიყრება ამ უდაბნოში.

33და თქვენი ძენი იხეტიალებენ უდაბნოში ორმოც წელს და ეწამებიან თქვენი მეძაობისთვის, სანამ არ გაიხრწნება თქვენი გვამები უდაბნოში. +

34იმ დღეთა რიცხვის მიხედვით, ქვეყანას რომ ზვერავდით: ორმოცი დღე, თითო წელი თითო დღეზე. თქვენი ცოდვებისათვის ორმოცი წელი ეწამებით და გამოსცდით ჩემგან მიტოვებას. +

35მე, უფალი, ვამბობ და თუ ასე არ მოვექცევი ამ ბოროტ თემს, რომელიც ამბოხდა ჩემს წინააღმდეგ: ამ უდაბნოში დაასრულებენ თავინთ სიცოცხლეს და აქ მოკვდებიან.“

36და ის კაცები, რომელნიც მიავლინა მოსემ ქვეყნის დასაზვერად, და დაბრუნდნენ და აღაშფოთეს მის წინააღმდეგ მთელი ეს თემი, იმ ქვეყანაზე ცუდი ხმების დაყრით,

37დაიხოცნენ სენით იმ ქვეყანაზე ცუდი ხმების დაყრის გამო, უფლის წინაშე დაეცნენ. +

38ხოლო იესო ნავეს ძე, და ქალებ იეფუნეს ძე დარჩნენ ცოცხლები იმ კაცთაგან, რომელნიც წავიდნენ ქვეყნის დასაზვერად.

39და თქვა მოსემ ეს სიტყვები ისრაელიანთა წინაშე და დამწუხრდა ხალხი ფრიად.

40და ადგნენ დილაადრიან და გაეშურნენ მთის მწვერვალისაკენ და თქვეს: „წავიდეთ იმ ადგილისაკენ, რომელზეც თქვა უფალმა, რადგან შევცოდეთ ჩვენ.“ +

41და უთხრა მოსემ: „რად გადადიხართ უფლის ბრძანებას? აქედან არაფერი გამოვა.

42ნუ ახვალთ, რომ არ შეიმუსროთ თქვენს მტერთა წინაშე, რადგან უფალი თქვენს შორის არაა;

43რადგან ყამალეკი და ქანაანელნი იქნებიან თქვენს წინაშე და დაეცემით მახვილით, რადგან უკუიქეცით უფლისაგან, და არ იქნება უფალი თქვენთან.

44მაგრამ ისინი გაკადნიერდნენ და ავიდნენ მთის წვერზე. ხოლო კიდობანი უფლის აღთქმისა და მოსე არ დაძრულან ბანაკიდან. +

45და ჩამოვიდნენ ყამალეკნი და ქანაანელნი, რომელნიც მკვიდრობდნენ იმ მთაზე, და შემუსრეს და გარეკეს ისინი ხორმამდე. +

15
ბრძანება ძღვენზე და სამსხვერპლოზე საღვრელ ღვინოზე

15^1და უთხრა უფალმა მოსეს:

2„განუცხადე ისრაელის ძეთ და უთხარი მათ: ‘როდესაც შეხვალთ თქვენს საცხოვრებელ ქვეყანაში, რომელსაც მე გაძლევთ თქვენ,

3და მიიტანთ შესაწირავს უფლისათვის, სრულადდასაწველს ან მსხვერპლს მსხვილფეხა საქონელთაგან ან ცხვართაგან – აღთქმის ან სამოწყალოს აღსასრულებლად თქვენს დღესასწაულებში, რათა აკმიოთ კეთილსურნელება უფლისათვის, მსხვილფეხას შესწირავთ თუ წვრილფეხა საქონელს, +

4შესწიროს შემწირავმა თავისი შესაწირავი უფალს: შესაწირავი წმიდა ხორბლის ფქვილისა – ეფის მეათედი ნაწილი, აზელილი მეოთხედ ჰინ ზეთში. +

5და ღვინო საღვრელი მეოთხედი ჰინი მოამზადოს სრულადდასაწველისათვის, ან დასაკლავი მსხვერპლისთვის, თითოეული კრავისათვის.

6ხოლო ვერძისათვის მოამზადოს პურეული შესაწირავი წმიდა ხორბლის ფქვილიდან ეფის ორ მეათედ ნაწილად, აზელილი ჰინის მესამედ ზეთთან,

7და საღვრელი ღვინო ჰინის მესამედი ნაწილით შესწიროს კეთილსურნელებად უფალს.

8და თუ მოამზადებს მოზვერს სრულადდასაწველად ან დასაკლავ მსხვერპლად, აღთქმის აღსასრულებლად, ან სამშვიდობო მსხვერპლად უფლისათვის,

9მაშინ მოზვერთან ერთად შესწიროს ძღვენი წმიდა ხორბლის ფქვილიდან ეფის სამ მეათედ ნაწილად, აზელილი ნახევარ ჰინ ზეთში.

10და მიიტანე საღვრელი ღვინო ნახევარი ჰინი შესაწირავად, კეთილსურნელებად უფლისათვის.

11ასე გაკეთდეს თითოეული ზვარაკის და თითოეული ვერძისათვის, ან კრავისათვის ცხვართა და თხათაგან.

12შესაწირავთა რაოდენობისამებრ, რომლებსაც თქვენ მოიტანთ, ასე მოამზადეთ თითოეულისათვის, მათი რაოდენობის მიხედვით.

13ყოველმა მკვიდრმა ასე გააკეთოს ეს, როცა მოიტანს შესაწირავს კეთილსურნელებად უფლისათვის. +

14და თუ იცხოვრებს ხიზანი თქვენს შორის თქვენს თაობებში, მოიტანოს საცეცხლო მსხვერპლი კეთილსურნელებად უფლისათვის: როგორც თქვენ გააკეთებთ, ისე გააკეთოს.

15თქვენთვის, უფლის კრებულისათვის და ხიზნისათვის, რომელიც ხიზნობს თქვენთან, ერთი წესია, მარადიული წესი თქვენი თაობებისათვის: როგორც თქვენ ხართ, ისევე იყოს ხიზანიც წინაშე უფლისა. +

16ერთი რჯული და ერთი სამართალი იქნება თქვენთვის და ხიზანისათვის, რომელიც ხიზნობს თქვენთან.“ +

17და უთხრა უფალმა მოსეს:

18„განუცხადე ისრაელის ძეთ და უთხარი მათ: ‘როცა შეხვალთ იმ ქვეყანაში, რომელშიც მე შეგიყვანთ,

19როდესაც შეჭამთ იმ ქვეყნის პურს, შესწირეთ შესაწირავი უფალს. +

20პირველგამომცხვარი თქვენი ცომისა – კვერი შესწირეთ შესაწირავად. როგორც კალოს შესაწირავი, ისე შესწირეთ იგი. +

21თქვენი პირველგამომცხვარი ცომისა მიეცით უფალს შესაწირავი თქვენს თაობებში.

22და თუ შეცდებით და ვერ შეასრულებთ ამ მცნებას, რომელიც უფალმა უთხრა მოსეს, +

23ყოველივეს, რაც გამცნოთ უფალმა მოსეს ხელით იმ დღიდან, რაც გიბრძანათ, და შემდგომ თქვენს თაობებში,

24და თუ თემის უყურადღებობით მოხდა ეს შეცდომა, მთელმა თემმა მოამზადოს ერთი ნორჩი მოზვერი სრულადდასაწველად, კეთილსურნელებად უფლისათვის, და მისი ძღვენი და მისი საღვრელი წესისამებრ, და ერთი თიკანი ცოდვისათვის. +

25და შეუნდობს მღვდელი ისრაელის ძეთა მთელ თემს, და მიუტევებს მათ, რადგან ეს შეცდომაა, და ისინი მიიტანენ თავიანთ საცეცხლო შესაწირავს უფლის წინაშე თავიანთი შეცდომისათვის.

26და მიეტევება ისრაელის ძეთა მთელ თემს და ხიზანს, რომელიც ხიზნობს მათ შორის, რადგან მთელი ხალხი შეცდომაშია.

27და თუ ერთი სული შესცოდავს შეცდომით, შესწიროს ერთწლიანი დედალი თხა ცოდვისათვის. +

28და შეუნდობს მღვდელი შემცდარ სულს, უფლის წინაშე შეცდომით შემცოდეს, მის შესანდობად და მიეტევება მას.

29მკვიდრისთვის ისრაელის ძეთაგან და ხიზნისთვის, რომელიც თქვენს შორის ხიზნობს, ერთი რჯული გქონდეთ შეცდომით ჩამდენისათვის. +

30ის კი, ვინც თავხედურად მოიქცევა, მკვიდრთაგან იქნება ის თუ ხიზანთაგან, უფალს გმობს იგი, და მოიკვეთოს ის სული თავისი ხალხიდან,

31რადგან სიტყვა უფლისა შეურაცხყო და მისი მცნება დაარღვია. შემუსვრით შეიმუსროს ის სული, მისი ცოდვა მასზეა.“

32და როცა ისრაელის ძენი უდაბნოში იყვნენ, იპოვეს კაცი, რომელიც აგროვებდა შეშას შაბათ დღეს. +

33და მათ, ვინც შეშის შეგროვებისას ჰპოვეს იგი, მიიყვანეს მოსესთან, აარონთან და მთელ თემთან.

34და ჩასვეს ის საპატიმროში, რადგან არ იყო გარკვეული, როგორ მოქცეოდნენ. +

35და უთხრა უფალმა მოსეს: „სიკვდილით მოკვდეს ეს კაცი. ქვებით ჩაქოლოს იგი მთელმა თემმა ბანაკის გარეთ.“

36და გაიყვანა იგი მთელმა თემმა ბანაკის გარეთ და ჩაქოლა იგი ქვებით, და მოკვდა იგი, როგორც უბრძანა უფალმა მოსეს. +

37და უთხრა უფალმა მოსეს ასე:

38„განუცხადე ისრაელის ძეთ და უთხარი მათ, რომ მათ გაიკეთონ ფოჩები თავიანთ სამოსლის კიდეებზე თავიანთ თაობებში და ჩაატანონ სამოსლის კიდის ფოჩებში ცისფერი ძაფი. +

39და იყოს ის თქვენთვის ფოჩად, და მის დანახვაზე გაიხსენეთ ყოველი მცნება უფლისა და აღასრულეთ ისინი, არ აჰყვეთ თქვენს გულსა და თქვენს თვალს, რომელნიც გიზიდავენ მრუშობისაკენ,

40რათა გახსოვდეთ და აღასრულებდეთ ყოველ ჩემს მცნებას, და იყოთ წმიდები თქვენი ღვთისათვის. +

41მე ვარ უფალი, ღმერთი თქვენი, რომელმაც გამოგიყვანათ თქვენ ეგვიპტის ქვეყნიდან, რათა ვიყო თქვენთვის ღმერთი. მე ვარ უფალი, ღმერთი თქვენი.“ +

16

ლევიანი კორახის ამბოხება მოსესა და აარონის წინააღმდეგ.

სასჯელი მიწისძვრითა და ცეცხლით

16^1და ადგნენ კორახი, ძე იცჰარისა, კეჰათის ძისა, ლევიანი, და დათანი და აბირამი, ძენი ელიაბისა, და ონი, ძე ფელეთისა, რეუბენიანები. + +

2და წარდგნენ მოსეს წინაშე და მათთან ერთად ორას ორმოცდაათი კაცი ისრაელის ძეთაგან, მთავარნი თემისა, მიწვეულნი საკრებულოში, კაცნი სახელოვანნი. +

3და შეიკრიბნენ მოსეს და აარონის წინააღმდეგ, და უთხრეს მათ: „გეკმაროთ! რადგან მთელი თემი წმიდაა და მათ შორისაა უფალი! და რად აღზევდით თქვენ უფლის კრებულზე?“ +

4და ისმინა მოსემ, და პირქვე დაეცა. +

5და უთხრა კორახს და მთელ მის დასს ასე: „დილით უფალი აუწყებს, ვინაა მისი და ვინაა წმიდა, რათა დაიახლოვოს თავისთან, და ვისაც გამოარჩევს, მას დაიახლოვებს.

6ეს გააკეთეთ: აიღეთ თქვენთვის საცეცხლურები კორახმაც და მთელმა მისმა დასმა,

7და ჩადეთ მასში ცეცხლი, და დაადეთ მათ საკმეველი უფლის წინაშე ხვალ. და ვისაც ამოირჩევს უფალი, ის იქნება წმიდა. გეკმაროთ, ლევიანებო!“

8და უთხრა მოსემ კორახს: „აბა, ისმინეთ, ლევიანებო!

9ნუთუ ეს ცოტაა თქვენთვის, რომ გამოგყოთ თქვენ ისრაელის ღმერთმა ისრაელის თემიდან, დაგიახლოვათ თქვენ, რათა შეასრულოთ მსახურება უფლის სავანისა და იდგეთ თემის წინაშე მათ მსახურებად? +

10და დაგიახლოვა შენ და ყოველი შენი ძმა, ლევიანები, შენთან ერთად. და ახლა მღვდლობასაც ეძებთ?

11ამიტომ შენ და მთელი შენი დასი შეკრებილხართ უფლის წინააღმდეგ. ვინ არის აარონი, რომ დრტვინავთ მასზე?“ +

12და გააგზავნა მოსემ დათანისა და აბირამის, ელიაბის ძეთა დასაძახებლად, მაგრამ მათ თქვეს: „არ მოვალთ!

13ნუთუ ცოტაა, რომ გამოგვიყვანე ქვეყნიდან, სადაც მოედინება რძე და თაფლი, უდაბნოში დასახოცად? და გინდა გაგვიბატონდე კიდეც!

14არც იმ ქვეყანაში მიგიყვანივართ, სადაც რძე და თაფლი მოედინება, არც მდელო და ვენახი მოგიცია სამფლობელოდ, ნუთუ ამ ადამიანებს დათხრი თვალებს? არ მოვალთ!“ +

15და ძალიან ეწყინა მოსეს, და უთხრა უფალს: „ნუ მიხედავ მათ ძღვენს. არც ერთი მათგანისათვის არ წამირთმევია სახედარი, და არც ერთი მათგანისათვის არ გამიკეთებია ბოროტი.“ +

16და უთხრა მოსემ კორახს: „შენ და მთელი შენი დასი იყავით უფლის წინაშე ხვალ, შენ და ისინი, და აარონი.

17და აიღეთ თითოეულმა თქვენი საცეცხლურები და დაადეთ მას საკმეველი, და მიიტანოს თითოეულმა თავისი საცეცხლური უფლის წინაშე, ორას ორმოცდაათი საცეცხლური. და შენ და აარონმაც – თითოეულმა თავისი საცეცხლური.“

18და აიღო თითოეულმა თავისი საცეცხლური და ჩადო მასში ცეცხლი, და დაადო ზედ საკმეველი, და დადგნენ საკრებულო კარვის შესავალთან, აგრეთვე მოსე და აარონიც.

19და შეკრიბა კორახმა მათ წინააღმდეგ მთელი თემი საკრებულო კარვის შესასვლელთან, და გამოეცხადა დიდება უფლისა მთელ თემს. +

20და უთხრა უფალმა მოსეს და აარონს:

21„გამოეყავით იმ თემს, და მე მოვსპობ მათ წამში.“

22და პირქვე დაემხნენ ისინი, და თქვეს: „ღმერთო, ყოველი ხორციელის სულების ღმერთო! ერთმა კაცმა შესცოდა და მთელ თემზე რად მრისხანებ?“ +

23და უთხრა უფალმა მოსეს:

24„უთხარი ამ თემს: განერიდონ კორახის დათანისა და აბირამის სადგომს.“ +

25და ადგა მოსე, და წავიდა დათანთან და აბირამთან, და გაჰყვნენ ისრაელის უხუცესები.

26და უთხრა თემს: „აბა, განშორდით ამ უღვთო ადამიანთა კარვებს, და ნუ შეეხებით ნურაფერს, რაც მათ ეკუთვნის, რათა არ დაიღუპოთ მთელი მათი ცოდვებით.“

27და განერიდნენ კორახის, დათანისა და აბირამის სადგომებს; ხოლო დათანი და აბირამი გამოვიდნენ და დადგნენ თავიანთი კარვების შესასვლელთან თავიანთი ცოლებით და ძეებით, და მცირეწლოვანი ბავშვებითურთ.

28და თქვა მოსემ: „ამით გაიგებთ, რომ უფალმა მომავლინა მე ყოველი ამ საქმის გასაკეთებლად, და რომ ეს არ მოდის ჩემი გულიდან.

29თუ ესენი ისე დაიხოცებიან, როგორც ყველა ადამიანი კვდება, და ყველა ადამიანის სასჯელი ეწევათ, არ ვყოფილვარ უფლის გამოგზავნილი.

30ხოლო თუ ახალს რასმე ჩაიდენს უფალი და გააღებს მიწა პირს და შთანთქავს მათ და ყველაფერს, რაც მათ ეკუთვნის, და ისინი ცოცხლად ჩავლენ შავეთში, მაშინ გაიგებთ, რომ მოიძულეს ამ ადამიანებმა უფალი. +

31და იყო, დაასრულა ყველა იმ სიტყვის თქმა და მიწა გამოეცალა მათ ფეხქვეშ. +

32და დააღო მიწამ პირი, და შთანთქა ისინი და მათი სახლები, კორახის მთელი ხალხი, და მთელი მათი ქონება.

33და ჩაცვივდნენ ისინი და ყველაფერი, რაც მათ ეკუთვნოდათ, შავეთში, და დაფარა ისინი მიწამ, და დაიღუპნენ კრებულიდან.

34და მთელი ისრაელი, რომელიც მათ ირგვლივ იყო, გაიქცა მათ ყვირილზე, რადგან თქვეს: „ვაითუ გვშთანთქას ჩვენც მიწამ!“

35და ცეცხლი გამოვიდა უფლისაგან და შთანთქა ეს ორას ორმოცდაათი კაცი, რომელთაც მიიტანეს საკმეველი. +

36(1) და უთხრა უფალმა მოსეს:

37(2) „უთხარ ელეაზარს, მღვდელს, აარონის ძეს, წამოკრიფოს საცეცხლურები ნახანძრალიდან და ცეცხლი მოაბნიოს გარეთ, რადგან წმიდა გახდნენ ისინი.

38(3) მათი საცეცხლურებისგან, ვინც ცოდვას შეეწირა, გამოჭედონ ფურცლები სამსხვერპლოს მოსაპირკეთებლად, რადგან მიიტანეს ისინი უფლის წინაშე და წმიდა გახდნენ. და იქნებიან ისინი ნიშნად ისრაელის ძეთათვის.“

39(4) და აიღო ელეაზარ მღვდელმა სპილენძის საცეცხლურები, რომელიც დამწვრებს ჰქონდათ მოტანილი, და გამოჭედეს ისინი სამსხვერპლოს მოსაპირკეთებლად,

40(5) სახსოვრად ისრაელის ძეთათვის, რათა უცხო პირი, რომელიც არ არის შთამომავალი აარონისა, არ მივიდეს საკმევლის საკმევად უფლის წინაშე, და არ იყოს, როგორც კორახი და მისი დასი, როგორც უთხრა უფალმა მოსეს.

41(6) და მეორე დღეს დრტვინავდა ისრაელის ძეთა მთელი თემი მოსესა და აარონზე, და ეუბნებოდა: „თქვენ გაწყვიტეთ უფლის ხალხი.“ +

42(7) და როცა შეიკრიბა თემი მოსესა და აარონის წინააღმდეგ, მიბრუნდნენ საკრებულო კარვისკენ და ნახეს, რომ დაფარა ის ღრუბელმა, და გამოცხადდა დიდება უფლისა. +

43(8) და მივიდნენ მოსე და აარონი საკრებულო კარვის წინ.

44(9) და უთხრა უფალმა მოსეს [და აარონს]:

45(10) „მოსცილდით ამ თემს და მოვსპობ მათ წამში.“ და პირქვე დაემხნენ ისინი.

46(11) და უთხრა მოსემ აარონს: „აიღე საცეცხლური, და ჩადე მასში ცეცხლი სამსხვერპლოდან, და დაადე საკმეველი, და წადი სწრაფად თემისაკენ და შეუნდე მათ. რადგან გამოვიდა რისხვა უფლისგან, და დაიწყო მუსვრა.“

47(12) და აიღო აარონმა საცეცხლური, როგორც უთხრა მოსემ, და კრებულის შუაგულს მიაშურა. და იხილა, რომ დაიწყო მუსვრა ხალხში. და დაადო საკმეველი და შეუნდო ხალხს.

48(13) და ჩადგა იგი მკვდრებსა და ცოცხლებს შორის, და შეწყდა მუსვრა.

49(14) და დაიხოცა მუსვრით თოთხმეტი ათას შვიდასი კაცი, კორახის გამო დახოცილთა გარდა.

50(15) და დაბრუნდა აარონი მოსესთან საკრებულო კარვის შესასვლელთან, მას შემდეგ, რაც შეწყდა მუსვრა.

17

აარონის კვერთხის აყვავება

17^1(16) და უთხრა უფალმა მოსეს:

2(17) „უთხარი ისრაელის ძეთ, და აიღე მათგან თითო კვერთხი თითო ტომიდან, მათი ტომების ყოველი მთავრისაგან, თორმეტი კვერთხი და თითოეულის სახელი წააწერე მის კვერთხზე.

3(18) ხოლო სახელი აარონისა წააწერე ლევის კვერთხს, რადგან ერთი კვერთხია მათი მამისსახლის მეთაურისათვის.

4(19) და დააწყვე ისინი საკრებულო კარავში გამოცხადების კიდობნის წინ, სადაც მე გამოგეცხადები თქვენ. +

5(20) და რომელსაც მე ამოვირჩევ, კვერთხი აუყვავდება; და ასე დავაცხრობ ჩემს წინაშე ისრაელის ძეთა დრტვინვას“.

6(21) და უთხრა მოსემ ყოველივე ეს ისრაელის ძეთ, და მისცა მას ყოველმა მათმა მთავარმა თითო კვერთხი თითოეული მთავრისაგან, მათი ტომების მიხედვით, სულ თორმეტი კვერთხი, და კვერთხი აარონისა იყო მათ კვერთხებს შორის.

7(22) და დააწყო მოსემ კვერთხები უფლის წინაშე მოწმობის კარავში.

8(23) და მეორე დღეს შევიდა მოსე მოწმობის კარავში, და აჰა, აყვავდა აარონის კვერთხი – ლევის სახლიდან, აყვავდა, გაიფურჩქნა ყვავილი და გამოიბა ნუში. +

9(24) და გამოუტანა მოსემ ყველა კვერთხი უფლის პირისაგან ყოველ ისრაელის ძეს. და მათ იხილეს და აიღო თითოეულმა თავისი კვერთხი.

10(25) და უთხრა უფალმა მოსეს: „დააბრუნე აარონის კვერთხი მოწმობის კარვის წინ შესანახავად, ნიშნად ჭირვეულ ძეთათვის, და შეწყდება მათი დრტვინვა ჩემზე, და აღარ გაწყდებიან.“ +

11(26) და გააკეთა მოსემ, როგორც უბრძანა უფალმა მას.

12(27) და უთხრეს ისრაელის ძეთ მოსეს: „აჰა, ვიხოცებით, იღუპება ყველა ჩვენგანი!

13(28) ყოველი, რომელიც მიუახლოვდება უფლის სავანეს, კვდება. ნუთუ ჩვენ ყველანი დასაღუპავად ვართ განწირული?“ +

18
ლევიანთა უფლება-მოვალეობანი

18^1და უთხრა უფალმა აარონს: „შენ და შენმა ძეებმა, შენმა მამისსახლმა შენთან ერთად უნდა იკისროთ საწმიდრის დანაშაული. და შენ და შენმა ძეებმა შენთან ერთად უნდა იკისროთ თქვენი მღვდლობის დანაშაული.

2და აგრეთვე შენი ძმანი – ტომი ლევისა, მამაშენის ტომი, დაიახლოვე. ისინი თან გახლდნენ შენ და გემსახურებოდნენ. ხოლო შენ და შენი ძენი შენთან ერთად უნდა იყოთ მოწმობის კარვის წინ.

3და აღასრულონ მოვალეობა შენს მიმართ და მოვალეობა მთელი კარვის მიმართ, ოღონდ საწმიდრის ჭურჭლებსა და სამსხვერპლოს არ მიუახლოვდნენ ისინი, რათა არ დაიხოცნეთ არც ისინი და არც თქვენ.

4და თან გახლდნენ შენ, და აღასრულონ მოვალეობა საკრებულო კარვის მიმართ, კარვის ყოველი სამუშაო. და უცხო არ მოგიახლოვდეთ თქვენ.

5და აღასრულეთ მოვალეობა საწმიდრისა და მოვალეობა სამსხვერპლოსი, და მეტი აღარ იქნება რისხვა ისრაელის ძეებზე.

6და მე ავიყვანე თქვენი ძმები, ლევიანები, ისრაელის ძეთაგან, თქვენთვის არიან ისინი მოძღვნილი უფლისაგან, რათა აღასრულონ მსახურება საკრებულო კარვისა. +

7ხოლო შენ, და შენმა ძეებმა შენთან ერთად, აღასრულეთ თქვენი მღვდლობა ყოველივეში, რაც შეეხება სამსხვერპლოს და იმას, რაც შიგნითაა, ფარდის მიღმა, და მსახურებდეთ. თქვენთვის მომიძღვნია მღვდლობა და უცხო, რომელიც მიუახლოვდება, მოკვდება.“ +

8და უთხრა უფალმა აარონს: „აჰა, მე დაგავალე შენ მეთვალყურეობა ჩემსა და ისრაელის ძეთა ყოველ შემოწირულობაზე, მოგეცი წილად შენ და შენს ძეებს საუკუნო წესით. +

9აი რა გეკუთვნის შენ წმიდათა წმიდიდან, საცეცხლო მსხვერპლიდან: ყოველი მათი პურეულის შესაწირავი, და ყოველი მათი მსხვერპლი ცოდვისათვის და დანაშაულის ყოველი გამოსასყიდი, რასაც მომიტანენ მე; წმიდათა წმიდაა ის შენთვის და შენი ძეებისათვის. +

10უწმიდეს ადგილზე ჭამეთ იგი. ყოველმა მამროვანმა ჭამოს იგი. სიწმიდე იყოს ის შენთვის. +

11ესაა შენთვის მათი ძღვენის წილი ისრაელის ძეთა ყოველი შესარხევი შესაწირავიდან: შენ მოგეცი, შენს ძეებსა და შენს ასულებს შენთან ერთად საუკუნო წესად. შენს სახლში ყოველ სუფთას შეუძლია ჭამოს იგი.

12ყოველი საუკეთესო ზეთისაგან, ყოველი საუკეთესო ღვინისაგან და საუკეთესო მარცვლელულისაგან, მათ პირველმოწეულ ნაყოფთაგან, უფალს რომ მისცემენ, შენთვის მომიცია ისინი. +

13და ყოველი პირველმოწეული ნაყოფი, რომელიც მათ ქვეყანაშია, რომ მიუტანენ უფალს, შენი იქნება. შენ სახლში ყოველ სუფთას შეუძლია ჭამოს იგი.

14ისრაელში ყველა შემოწირულობა შენი იყოს. +

15ყოველი ხორციელის პირველნაშობი, რომელსაც მიუძღვნიან უფალს, ადამიანი იქნება თუ პირუტყვი, შენი იყოს. მაგრამ შენ უნდა გამოისყიდო პირმშო ადამიანთაგანი, და უწმიდური პირუტყვის პირველმოგებულიც გამოისყიდე. +

16მისი გამოსასყიდია: ერთი თვის ასაკიდან გამოისყიდე შენი შეფასების მიხედვით, ხუთ ვერცხლ შეკელად, საწმიდრის შეკელით. ოცი გერაა იგი. +

17მაგრამ პირველმოგებული ძროხისა, ან პირველმოგებული ცხვრისა, ან პირველმოგებული თხისა არ გამოისყიდო: ისინი წმიდები არიან. მათი სისხლი მოაპკურე სამსხვერპლოზე და მათი ქონი აკმიე სრულადდასაწველ კეთილსურნელებად უფლისათვის. +

18და მათი ხორცი შენი იყოს ისევე, როგორც შესარხეველი მკერდი და როგორც მარჯვენა ბეჭი შენი იყოს. +

19ყოველი წმიდა შესაწირავი, რომელსაც სწირავენ ისრაელის ძენი უფალს, მომიცია შენთვის, შენი ძმებისა და ასულებისათვის შენთან ერთად, საუკუნო წესად. ეს საუკუნო აღთქმაა მარილისა უფლის წინაშე შენთვის და შენი შთამომავლობისათვის შენთან ერთად.“ +

20და უთხრა უფალმა აარონს: „მათ ქვეყანაში არ დაიმკვიდრო სამკვიდრებელი და წილი არ გქონდეს შენ მათ შორის. მე ვარ წილი შენი და სამკვიდრებელი შენი ისრაელის ძეთა შორის. +

21და ლევის ძეთ მე მივეცი ყოველი მეათედი ისრაელში სამკვიდრებლად, მათი მსახურების სანაცვლოდ, რასაც ასრულებენ საკრებულო კარვის მსახურებით. +

22და არ მიუახლოვდნენ კვლავ ისრაელის ძენი საკრებულო კარავს, რომ არ დაიდონ ცოდვა და არ დაიხოცნონ.

23შეასრულონ ლევიანებმა მსახურება საკრებულო კარვისა და იტვირთონ მათი ცოდვები. ეს საუკუნო წესია თქვენს თაობებში. და ისრაელის ძეთა შორის არ დაიმკვიდრონ სამკვიდრებელი,

24რადგან ისრაელის ძეთა მეათედი, რომელსაც შესაწირავად სწირავენ უფალს, მე ლევიანებს მივეცი სამკვიდრებლად. ამისათვის ვუთხარი მე მათ: ისრაელის ძეთა შორის ისინი არ დაიმკვიდრებენ სამკვიდრებელს.“ +

25და უთხრა უფალმა მოსეს:

26„განუცხადე ლევიანებს და უთხარი მათ: ‘როდესაც აიღებთ ისრაელის ძეთაგან მეათედს, რომელიც მე მოგეცით მათგან სამკვიდრებლად, მაშინ შესწირავთ მისგან უფლის შესაწირავს, მეათედს მეათედისაგან. +

27და ჩაგეთვლებათ თქვენი შესაწირავი, როგორც მარცვლელული კალოდან და როგორც სისავსე საწნახლიდან.

28ეგრე შესწირეთ თქვენც შესაწირავი უფალს ყოველი თქვენი მეათედიდან, რომელსაც აიღებთ ისრაელის ძეთაგან, და მისცემთ მისგან უფლის შესაწირავს აარონ მღვდელს. +

29ყველაფრიდან, რასაც მოგიძღვნიან, შესწირეთ შესაწირავი უფალს, ყოველივე საუკეთესოთაგან, წმიდა ნაწილი მისგან’.

30და უთხარი მათ: ‘როცა შესწირავ საუკეთესოს მისგან, ითვლება იგი ლევიანთათვის, როგორც კალოს მოსავალი და როგორც საწნახლის მოსავალი.

31და ჭამეთ იგი ყოველ ადგილზე თქვენ და თქვენმა საგვარეულომ, რადგან ეს თქვენი საზღაურია თქვენი სამსახურისათვის საკრებულო კარავში. +

32და არ დაგედებათ ამისათვის ცოდვა, როცა შესწირავთ საუკეთესოს მისგან. ისრაელის ძეთა სიწმიდენი არ შებილწოთ და არ დაიხოცებით.’“

19
განწმედის წესი

19^1და უთხრა უფალმა მოსეს და აარონს:

2„აჰა, წესი რჯულისა, რომელიც ბრძანა უფალმა: უთხარი ისრაელის ძეთ, რომ მოიყვანონ შენთან წითელი საღი დეკეული, რომელსაც არა აქვს ნაკლი, და არ სდგომია უღელი. +

3და მიეცით ის ელეაზარ მღვდელს, და გაიყვანოს იგი ბანაკის გარეთ და დაკლან იგი მის წინაშე. +

4და აიღოს ელეაზარ მღვდელმა მისი სისხლი თითით და მოაპკუროს სისხლი საკრებულო კარვის წინა მხარეს შვიდჯერ. +

5და დაწვან დეკეული მის თვალწინ. მისი ტყავი და მისი ხორცი და მისი სისხლი თავის სკორეანად დაწვან.

6და აიღოს მღვდელმა კედრის ხე და უსუპი, და ჭიაფერი ნართი და დააგდოს ალმოდებულ დეკეულზე. +

7და გაირეცხოს მღვდელმა თავისი შესამოსელი და დაიბანოს თავისი სხეული წყლით, და შემდეგ შევიდეს ბანაკში. და შებილწული იქნება მღვდელი საღამომდე. +

8და მისმა დამწველმა გაირეცხოს თავისი სამოსელი წყლით და დაიბანოს თავისი სხეული წყლით; და შებილწული იქნება საღამომდე.

9და შეაგროვოს სუფთა კაცმა ფერფლი დეკეულისა და დადოს ბანაკის გარეთ, სუფთა ადგილას, და იყოს ეს ისრაელის ძეთა თემისათვის შესანახად, გამასუფთავებელი წყლისთვის. ეს ცოდვის მსხვერპლია. +

10დეკეულის ფერფლის შემგროვებელმა გაირეცხოს თავისი სამოსელი და შებილწული იქნება საღამომდე. ეს იყოს ისრაელის ძეთათვის და ხიზანთათვის, მათში რომ ხიზნობენ, საუკუნო წესად. +

11ვინც ადამიანის გვამს მიეკარება, შებილწული იქნება შვიდი დღე.

12იგი გასუფთავდება ცოდვისაგან ფერფლით მესამე დღეს და მეშვიდე დღეს, და სუფთა იქნება. და თუ ის არ გასუფთავდება მესამე დღეს და მეშვიდე დღეს, არ იქნება სუფთა.

13ყოველი, ვინც მიეკარება მკვდარს, ადამიანის ცხედარს, და არ გაისუფთავებს თავს, უფლის სავანეს შებილწავს იგი. მოიკვეთოს ეს სული ისრაელიდან, რადგან გამასუფთავებელი წყალი არ ეპკურა მას, და შებილწულია ის და მისი სიბილწე კვლავ მასზეა. +

14ეს არის რჯული: თუ ადამიანი კარავში მოკვდება, მაშინ ყოველი, ვინც შევა კარავში, და ყოველი, ვინც კარავშია, შებილწული იქნება შვიდი დღე.

15და ყოველი თავღია ჭურჭელი, რომელიც არაა დახურული თავსახურავით, შებილწულია.

16და ყოველი, რომელიც შეეხება მინდორში მახვილით განგმირულს, ან მკვდარს, ან ადამანის ძვალს, ან საფლავს, შებილწულია იგი შვიდი დღე. +

17და შებილწულისათვის აიღონ ცოდვისათვის დამწვარი დეკეულის ფერფლი, და დაასხან მას წყაროს წყალი ჭურჭელში.

18და აიღოს სუფთა ადამიანმა უსუპი, და ამოავლოს ამ წყალში, და აპკუროს კარავს, და ყოველ ჭურჭელს და ყველა ადამიანს, რომელიც იქ არის, და ვინც ან ძვალს, ან მკვდარს, ან მოკლულს ან საფლავს გაკარებია. +

19და აპკუროს სუფთამ შებილწულს მესამე დღეს და მეშვიდე დღეს, და გაასუფთავებს მას მეშვიდე დღეს. და გაირეცხავს თავის სამოსელს, და დაიბანს წყლით, და სუფთა იქნება საღამოზე.

20და თუ ვინმე შეიბილწა და არ გასუფთავდება, უნდა მოიკვეთოს ის სული კრებულიდან, რადგან მან შებილწა უფლის საწმიდარი. გამასუფთავებელი წყალი არ პკურებია მას, შებილწულია იგი. +

21იყოს ეს მათთვის საუკუნო წესად. და წყლის მასხურებელმაც გაირეცხოს თავისი სამოსელი. ვინც გამასუფთავებელ წყალს გაეკარება, შებილწული იქნება საღამომდე.

22და ყოველი, რასაც შებილწული გაეკარება, შებილწული იქნება. და მას მიკარებული ადამიანიც შებილწული იქნება საღამომდე.“

20
ისრაელის ბანაკი კადეშში

20^1მოვიდნენ ისრაელის ძენი, მთელი თემი, ცინის უდაბნოში პირველ თვეს, და შეჩერდა ხალხი კადეშში, და მოკვდა იქ მირიამი და იქვე დაიმარხა. +

2და არ ჰქონდა თემს წყალი, და შეიკრიბნენ მოსესა და აარონის წინააღმდეგ. +

3და დრტვინავდა ხალხი მოსეს მიმართ, და ამბობდა ასე: „ნეტავ ჩვენც მაშინ დავხოცილიყავით, როცა ჩვენი ძმები იხოცებოდნენ უფლის წინაშე. +

4რად მოიყვანეთ უფლის კრებული ამ უდაბნოში, რომ დავიხოცოთ აქ ჩვენ და ჩვენი საქონელი? +

5რად ამოგვიყვანეთ ეგვიპტიდან, რომ მოგეყვანეთ ამ უვარგის ადგილზე, რომელზედაც არც ითესება, და არც ლეღვია და არც ვაზი, არც ბროწეული და წყალიც კი არაა დასალევად?“ +

6და წავიდნენ მოსე და აარონი კრებულისაგან საკრებულო კარვის შესასვლელისაკენ, და დაეცნენ პირქვე, და გამოეცხადათ დიდება უფლისა. +

7და უთხრა უფალმა მოსეს:

8„აიღე კვერთხი, და შეკრიბეთ თემი შენ და აარონმა, შენმა ძმამ. და უთხარით კლდეს მათ თვალწინ, და მოგცემთ ის თავის წყალს. და ასე გამოუდენ მათ წყალს კლდიდან, და ასვი ამ შენს თემსა და მათ პირუტყვს.“ +

9და აიღო მოსემ კვერთხი, რომელიც იყო უფლის წინაშე, როგორც მან უბრძანა.

10და შეკრიბეს მოსემ და აარონმა კრებული კლდესთან, და უთხრა მათ: „ისმინეთ, ურჩებო, ამ კლდისაგან ხომ არ გამოგიდინოთ წყალი?“ +

11და აღმართა მოსემ ხელი, და დაჰკრა კლდეს თავისი კვერთხი ორჯერ. და წამოვიდა უხვად წყალი, და სვა თემმა და მათმა პირუტყვმა.

12და უთხრა უფალმა მოსეს და აარონს: „რადგან არ მერწმუნეთ მე, რომ გამომეჩინა ისრაელის ძეთა თვალში ჩემი სიწმიდე, ამიტომ ვერ შეიყვანთ ამ კრებულს იმ ქვეყანაში, რომელიც მათთვის მაქვს მიცემული. +

13ესაა მერიბას წყალი, სადაც დრტვინავდნენ ისრაელის ძენი უფალთან, და სადაც გამოუჩინა მან მათ თავისი სიწმიდე.“ +

14და გაგზავნა მოსემ მოციქულნი კადეშიდან ედომის მეფესთან ამ სიტყვებით: „ასე თქვა შენმა ძმამ, ისრაელმა: შენ იცი ყოველი სიძნელე, რომელიც გადაგვხდა ჩვენ. +

15ჩავიდნენ ჩვენი მამები ეგვიპტეში, და ვცხოვრობდით ეგვიპტეში დიდხანს, და ცუდად გვეპყრობოდნენ ეგვიპტელნი ჩვენ და ჩვენს მამებსაც.

16და შევღაღადეთ უფალს, და ისმინა მან ჩვენი ხმა, და მოავლინა ანგელოზი და გამოგვიყვანა ჩვენ ეგვიპტიდან. და ჩვენ მოვედით კადეშში, ქალაქში შენი საზღვრის კიდეზე. +

17გავივლით, გთხოვთ, შენს ქვეყანაში. არ გავივლით ყანებზე და ვენახებზე, და არც დავლევთ შენი ჭის წყალს. გავივლით სამეფო გზით, არ გადავუხვევთ მარჯვნივ და მარცხნივ, ვიდრე არ გავცდებით შენს საზღვარს.“

18და უთხრა მას ედომმა: „არ გაიარო ჩემზე, თორემ მახვილით გამოგეგებები.“ +

19და უთხრეს მას ისრაელის ძეთ: „ჩვენ წავალთ გაკაფული გზით, და თუ შენი წყალი დავლიოთ ჩვენ და ჩვენმა საქონელმა, მაშინ ფასს მოგცემთ; არ გთხოვთ არაფერს, მხოლოდ ფეხით გავივლით.“

20მაგრამ მან შეუთვალა: „არ გაიარო!“ და გამოვიდა ედომი მის წინააღმდეგ მრავალრიცხოვანი ხალხით და ძლიერი ხელით. +

21და არ დათანხმდა ედომი, რომ გზა მიეცა ისრაელისთვის, რათა გაევლო მას მის საზღვრებში. და გვერდი აუარა მას ისრაელმა. +

აარონის სიკვდილი

22და დაიძრნენ კადეშიდან ისრაელის ძენი, და მივიდა მთელი თემი ჰორის მთასთან. +

23და უთხრა უფალმა მოსეს და აარონს ჰორის მთაზე, ედომის ქვეყნის საზღვარზე:

24„შეეძინოს აარონი თავის ხალხს, რადგან იგი არ შევა იმ ქვეყანაში, რომელიც მივეცი ისრაელის ძეთ, რადგან არ დაემორჩილეთ ჩემს ბრძანებას მერიბას წყალთან. +

25წაიყვანე აარონი და ელეაზარი, მისი ძე, და აიყვანე ისინი ჰორის მთაზე. +

26და გახადე აარონს მისი შესამოსელი და შემოსე მით ელეაზარი, მისი ძე, რადგან აარონი შეეძინება თავის ხალხს და მოკვდება იქ.“

27და გააკეთა მოსემ ისე, როგორც ბრძანა უფალმა, და ავიდნენ ჰორის მთაზე მთელი თემის თვალწინ.

28და გახადა მოსემ აარონს მისი შესამოსელი, და შემოსა მით ელეაზარი, ძე მისი. და მოკვდა აარონი იქ მთის მწვერვალზე, და ჩამოვიდნენ მოსე და ელეაზარი მთიდან.

29და იხილა მთელმა თემმა, რომ მოკვდა აარონი, და ტიროდა აარონს ისრაელის მთელი სახლი ოცდაათი დღე. +

21

ისრაელის დასჯა შხამიანი გველებით

21^1და გაიგო ქანაანელმა, ყარადის მეფემ, სამხრეთის მკვიდრმა, რომ მოდის ისრაელი ათარიმის გზით. და შეებრძოლა იგი ისრაელს, და ზოგიერთი მათგანი ტყვედ წაიყვანა. +

2და აღუთქვა ისრაელმა აღთქმა უფალს, და თქვა: „თუ ამ ხალხს ჩამიგდებ ხელში, მაშინ მათ ქალაქებს ავაოხრებ.“ +

3და ისმინა უფალმა ისრაელის ხმა, და მისცა ქანაანელნი, და ააოხრეს ისინი და მათი ქალაქებიც, და უწოდეს სახელი იმ ადგილს ხორმა. +

4და დაიძრნენ ჰორის მთიდან მეწამული ზღვისაკენ მიმავალი გზით, რათა გვერდი აევლოთ ედომის ქვეყნისთვის. და ხალხმა გამოავლინა სულმოკლეობა გზაზე. +

5ლაპარაკობდა ხალხი ღმერთისა და მოსეს წინააღმდეგ: „რად გამოგვიყვანეთ ეგვიპტიდან, რომ დავიხოცოთ უდაბნოში? რადგან არაა პური და არც წყალი, და ჩვენს სულს შესძაგდა ეს უვარგისი საჭმელი.“ +

6და მოუვლინა უფალმა ხალხს შხამიანი გველები და დაკბინეს ხალხი, და დაიხოცა მრავალი ისრაელიანი. +

7და მივიდა ხალხი მოსესთან და უთხრა მას: „შევცოდეთ, რადგან ვილაპარაკეთ უფლისა და შენს წინააღმდეგ. ილოცე უფლის მიმართ, მოაშოროს ჩვენგან გველი.“ და ილოცა მოსემ ხალხისათვის. +

8და უთხრა უფალმა მოსეს: „გააკეთე შენთვის გველი და დაამაგრე იგი დროშაზე, და ყოველი დაგესლილი, ვინც მას შეხედავს, ცოცხალი დარჩება.“ +

9და გააკეთა მოსემ სპილენძის გველი, და დადო იგი დროშაზე. და თუ დაგესლავდა გველი კაცს და შემდეგ შეხედავდა იგი სპილენძის გველს, ცოცხალი რჩებოდა. +

ისრაელის წინ წაწევა

10და აიყარნენ ისრაელის ძენი და დაიბანაკეს ობოთში. +

11და აიყარნენ ობოთიდან, და დაიბანაკეს ყიე-ყაბარიმში, უდაბნოში, რომელიც მოაბის პირისპირაა, მზის აღმოსავლეთისკენ. +

12და იქიდან აიყარნენ და დაბანაკდნენ ზარედის ხევში. +

13იქიდან აიყარნენ და დაბანაკდნენ უდაბნოში, არნონის მიღმა, რომელიც გამოდის ამორეველთა საზღვრიდან. რადგან არნონი საზღვარია მოაბისა, მოაბსა და ამორეველთა შორის. +

14ამისათვის ნათქვამია უფლის ბრძოლების წიგნში: ვაჰები სუფაში და ხევნი არნონისა,

15და ქანობი ნაკადებისა, რომელიც ეშვება ყარისაკენ და ებჯინება მოაბის საზღვარს.

16და იქიდან აიყარნენ ისინი ბეერისაკენ. ეს ის ჭაა, რომელზეც მოსეს უთხრა უფალმა: „შეკრიბე ხალხი და წყალს მივცემ მათ.“ +

გალობა ჭასთან

17მაშინ გალობდა ისრაელი ამ საგალობელს: „აღივსე, ჭაო! უგალობეთ მას.

18ჭას, რომელიც გათხარეს მთავრებმა, გაკვალეს იგი ხალხის წინამძღვრებმა კვერთხით, თავიანთი არგნებით!“ და უდაბნოდან აიყარნენ მათანასაკენ. +

19და მათანადან – ნახალიელისაკენ და ნახალიელიდან – ბამოთისაკენ,

20და ბამოთიდან – ხეობისაკენ, რომელიც მოაბის ველზეა, ფისგას მწვერვალზე, უდაბნოს რომ გადაჰყურებს.

ისრაელი იპყრობს ამორეველ სიხონსა და ყოგს, ბაშანის მეფეს

21და გაუგზავნა ისრაელმა მოციქულები სიხონს, ამორეველთა მეფეს, ამ სიტყვებით: +

22„გავივლით შენს ქვეყანაზე. არ შევალთ არც ყანებში და არც ვენახებში, არც დავლევთ შენი ჭის წყალს, და ვივლით სამეფო გზაზე, ვიდრე არ გავცდებით შენს საზღვრებს.“ +

23მაგრამ სიხონმა თავის საზღვრებში გავლის ნება არ მისცა ისრაელს. და შეკრიბა სიხონმა მთელი თავისი ხალხი, და გამოვიდა ისრაელის წინააღმდეგ უდაბნოში, და მივიდა იაჰცაში, და შეებრძოლა ისრაელს. +

24და განგმირა იგი ისრაელმა მახვილით, და დაეუფლა მის ქვეყანას არნონიდან იაბოკამდე, ყამონელთა ტომებამდე, რადგან ყამონელთა ტომების საზღვარი გამაგრებული იყო. +

25და აიღო ისრაელმა ყველა ეს ქალაქი და დასახლდა ისრაელი ამორეველთა ყველა ქალაქში, ხეშბონში და ყველა მის სოფელში.

26რადგან ხეშბონი იყო ამორეველთა მეფე სიხონის ქალაქი. და იგი ებრძოდა მოაბის წინამორბედ მეფეს, და ხელიდან წაართვა მთელი ქვეყანა არნონამდე.

27ამიტომ ამბობენ მეიგავენი: „შედით ხეშბონში, რათა აშენდეს! და განმტკიცდეს ქალაქი სიხონისა.

28რადგან ცეცხლი გამოვიდა ხეშბონიდან, ალი – სიხონის ქალაქიდან, შთანთქა მან ყარ-მოაბი, არნონის სიმაღლეთა მფლობელი.

29ვაი შენ, მოაბო! განადგურდი ქამოშის ხალხო! მისცა მისი ძენი ლტოლვილებად და მისი ასულნი ტყვეებად ამორეველთა მეფეს, სიხონს. +

30და ჩვენ განვგმირეთ ისინი. გაწყდა ხეშბონი დიბონამდე, და ნოფახამდე ავაოხრეთ, რომელიც მედების მახლობლადაა.“ +

31და დასახლდა ისრაელი ამორეველთა ქვეყანაში.

32და გაგზავნა მოსემ მსტოვარნი იაყზერის დასაზვერად, და დაიპყრეს მათ მისი გარეუბნები, და განდევნეს ამორეველები, რომელნიც იქ იყვნენ.

33და შემობრუნდნენ ისინი და ავიდნენ ბაშანის გზით, და ედრეყიში გამოვიდა მათ წინააღმდეგ საბრძოლველად ყოგი, ბაშანის მეფე, და მთელი მისი ხალხი. +

34და უთხრა უფალმა მოსეს: „ნუ გეშინია მისი, რადგან ხელში ჩაგიგდე იგი და მთელი მისი ხალხი და მისი ქვეყანა. მოექეცი ისე, როგორც სიხონს მოექეცი, ამორეველთა მეფეს, რომელიც მკვიდრობდა ხეშბონში.“ +

35და მუსრი გაავლო მას და მის ძეებს და მთელ ხალხს, და არავინ დაუტოვეს ცოცხალი, და დაიმკვიდრეს მისი ქვეყანა.

22
ბილყამი

22^1და აიყარნენ ისრაელის ძენი და დაბანაკდნენ მოაბის ველებზე, იორდანეს გაღმა მხარეს, იერიხოს ქვემოთ. +

2და იხილა ბალაკმა, ციფორის ძემ, ყოველი, რაც უყო ისრაელმა ამორეველებს. +

3და ძალზე შეეშინდა მოაბს ამ ხალხისა, რადგან იგი მრავალრიცხოვანი იყო. და დაფრთხა მოაბი ისრაელის ძეთა წინაშე. +

4და უთხრა მოაბმა მიდიანის უხუცესებს: „ახლა გააჩანაგებს ეს კრებული ყოველივეს, რაც ჩვენს გარშემოა, როგორც ხარი აჩანაგებს მინდვრის ბალახს.“ ხოლო ბალაკი, ძე ციფორისა, მოაბის მეფე იყო იმჟამად.

5და გაუგზავნა მოციქულები ბილყამს, ბეყორის ძეს, ფეთორში, რომელიც მდინარესთანაა, თავისი ხალხის ძეთა ქვეყანაში, რათა მოეწვიათ იგი და ეთქვათ: აჰა, ხალხი გამოვიდა ეგვიპტიდან. უკვე დაფარა მიწის პირი და ის ჩემს პირდაპირ მკვიდრობს. +

6და ახლა, წადი, დამიწყევლე ეს ხალხი, რადგან იგი ჩემზე ძლიერია. ეგების შევძლო და განვდევნო ამ ქვეყნიდან, რადგან ვიცი: ვისაც აკურთხებ, კურთხეულ იქნება, და ვისაც დაწყევლი, წყეული იქნება.“ +

7და წავიდნენ უხუცესები მოაბისა და უხუცესები მიდიანისა. მათ ხელთ ჰქონდათ სამისნო საფასი. და მივიდნენ ბილყამთან, და მოუთხრეს მას სიტყვები ბალაკისა. +

8და უთხრა მათ ბილყამმა: „გაათიეთ აქ ეს ღამე და გაგცემთ პასუხს, როგორც უფალი მეტყვის.“ და დარჩნენ მთავრები მოაბისა ბილყამთან.

9და მივიდა ღმერთი ბილყამთან და ჰკითხა: „ვინ არიან ეს კაცები შენთან?“

10და უთხრა ბილყამმა ღმერთს: „ბალაკმა, ციფორის ძემ, მოაბის მეფემ, გამომიგზავნა:

11‘აჰა ხალხი, რომელიც გამოვიდა ეგვიპტიდან, დაფარა მიწის პირი. ახლა წადი, დამიწყევლე იგი. ეგების შევძლო შებრძოლება მასთან, რომ განვდევნო.’“ +

12და უთხრა ღმერთმა ბილყამს: „არ წაჰყვე მათ, არ დაწყევლო ის ხალხი, რადგან კურთხეულია იგი.“

13და ადგა ბილყამი დილას, და უთხრა ბალაკის მთავრებს: „წადით თქვენს ქვეყანაში, რადგან უფალს არ სურს თქვენთან გამომიშვას.“

14და ადგნენ მოაბელი მთავრები, და მოვიდნენ ბალაკთან და უთხრეს: „არ ნებავს ბილყამს წამოსვლა ჩვენთან.“

15და კვლავ გაგზავნა ბალაკმა მთავრები, მრავალნი და მათზე უფრო სახელოვანნი.

16და მივიდნენ ბილყამთან და უთხრეს მას: „ასე თქვა ბალაკმა, ციფორის ძემ: ‘ნუ იტყვი უარს ჩემთან მოსვლაზე,

17რადგან ძალიან დიდ პატივს გცემ, და ყველაფერს, რასაც მეტყვი, გავაკეთებ. წამოდი, დამიწყევლე ეს ხალხი.’“

18„თუნდაც ოქრო-ვერცხლით ავსებული მთელი თავისი სახლი მომცეს ბალაკმა, ვერ გადავალ ჩემი ღმერთის ბრძანებას. ვერც მცირეს რასმე გავაკეთებ, ვერც დიდს. +

19და ახლა დარჩით თქვენც აქ ამაღამ, და მე გავიგებ, რას მეტყვის კვლავ უფალი.“

20და მოვიდა ღმერთი ბილყამთან ღამე, და უთხრა მას: „თუ შენს მისაწვევად მოვიდნენ ეს კაცები, ადექ, გაჰყევი მათ. ოღონდ რასაც მე გეტყვი, იმას გააკეთებ.“

21და ადგა ბილყამი დილით და შეკაზმა თავისი ვირი და ავიდა მოაბელთა მთავრებთან.

22და აღიგზნო რისხვა ღვთისა, რადგან წავიდა იგი. და დადგა უფლის ანგელოზი გზაზე მის დასაბრკოლებლად. იგი ამხედრებული იყო თავის ვირზე და მისი ორი მსახური იყო მასთან.

23და იხილა ვირმა უფლის ანგელოზი, მდგომარე გზაზე, და მის ხელში გაშიშვლებული მახვილი, და გადაუხვია ვირმა გზიდან, და წავიდა მინდორზე. ბილყამმა კი ვირს დაუწყო ცემა, რათა მოებრუნებინა გზაზე.

24და დადგა უფლის ანგელოზი ვენახთა ბილიკზე: ღობე იყო ერთი მხრიდან და ღობე იყო მეორე მხრიდან.

25და როცა დაინახა ვირმა უფლის ანგელოზი, მიეკრა კედელს, და კედელს მიაჭყლიტა ბილყამის ფეხი. და მან კვლავ დაუწყო ცემა ვირს.

26და კვლავ გაიარა უფლის ანგელოზმა და დადგა ვიწრო ადგილზე, სადაც არ იყო გზა გადასახვევი არც მარჯვნივ და არც მარცხნივ.

27დაინახა ვირმა უფლის ანგელოზი და დაწვა ბილყამის ქვეშ. და აღიგზნო რისხვა ბილყამისა და სცემა ჯოხით ვირს.

28და გაუხსნა უფალმა ბაგე ვირს და უთხრა მან ბილყამს: „რა დაგიშავე, რომ უკვე მესამედა მცემ?“ +

29და უთხრა ბილყამმა ჭაკ ვირს: „რადგან აბუჩად ამიგდე მე. ხელში მახვილი რომ მქონოდა, ახლავე მოგკლავდი.“

30და უთხრა ვირმა ბილყამს: „განა შენი ვირი არა ვარ, რომლითაც დადიხარ მთელი შენი ცხოვრება დღემდე? განა მჩვევია შენთან ასე მოქცევა?“ და უპასუხა მან: „არა.“

31და აუხილა თვალები ბილყამს უფალმა, და იხილა მან უფლის ანგელოზი, მდგომარე გზაზე, და მის ხელში გაშიშვლებული მახვილი. და მუხლი მოიყარა ბილყამმა და თაყვანი სცა პირქვე დამხობილმა. +

32და უთხრა მას უფლის ანგელოზმა: „რად სცემე ვირს მესამეჯერ? მე გამოვედი დასაბრკოლებლად, რადგან უსწორმასწოროა ეს გზა ჩემს წინაშე.

33დამინახა ვირმა და სამჯერ გადაუხვია ჩემგან. რომ არ გადაეხვია ჩემგან, მოგკლავდი, მას კი ცოცხალს დავტოვებდი.“

34და უთხრა ბილყამმა უფლის ანგელოზს: „შევცოდე მე, რადგან არ ვიცოდი, რომ შენ დგახარ ჩემს გზაზე. და ახლა, თუ ეს ბოროტებაა შენს თვალში, უკან დავბრუნდები.“

35და უთხრა უფლის ანგელოზმა ბილყამს: „წაჰყევი ამ ხალხს, ოღონდ ის ილაპარაკე, რასაც მე გეტყვი.“ და წავიდა ბილყამი ბალაკის მთავრებთან.

36და გაიგო ბალაკმა, რომ მოვიდა ბილყამი, და გამოვიდა მის შესახვედრად მოაბელთა ქალაქში, რომელიც არნონის საზღვარზეა, მის კიდეზე.

37და უთხრა ბალაკმა ბილყამს: „ხომ გამოგიგზავნე მოციქულნი მოსაწვევად? რად არ მოდიოდი ჩემთან? ნუთუ არ შემიძლია შენი პატივისცემა?“

38და უთხრა ბილყამმა ბალაკს: „აჰა, მოვედი შენთან. ახლა კი შემიძლია რაიმეს თქმა? რასაც ჩამიდებს ღმერთი ბაგეებში, იმას ვიტყვი.“

39და წავიდა ბილყამი ბალაკთან, და მივიდნენ კირიათ-ხუცოთში,

40და დაკლა ბალაკმა მსხვილფეხა და წვრილფეხა საქონელი, და გაუგზავნა ბილყამს და მთავრებს, რომელნიც იყვნენ მასთან.

41და დილით წაიყვანა ბალაკმა ბილყამი და აიყვანა ბაყალის გორაკებზე, და იხილა იქიდან ხალხის განაპირა ბანაკი.

23
ბილყამის მიერ ისრაელის კურთხევა

23^1და უთხრა ბილყამმა ბალაკს: „ამიშენე აქ შვიდი სამსხვერპლო და მომიმზადე აქ შვიდი მოზვერი და შვიდი ვერძი.“

2და გააკეთა ბალაკმა, როგორც ბილყამმა ილაპარაკა, და აიყვანეს ბალაკმა და ბილყამმა თითო მოზვერი და თითო ვერძი თითოეულ სამსხვერპლოზე.

3და უთხრა ბილყამმა ბალაკს: „დადექ შენს სრულადდასაწველთან, მე კი წავალ, იქნებ შემომხვდეს უფალი, და რასაც იგი მაუწყებს, განგიცხადებ.“ და წავიდა იგი მაღლობისკენ.

4და გამოეცხადა ღმერთი ბილყამს, და ბილყამმა უთხრა მას: „მოვაწყე შვიდი სამსხვერპლო და ავიტანე თითო მოზვერი და თითო ვერძი თითოეულ სამსხვერპლოზე.“

5და ჩაუდო უფალმა სიტყვანი ბილყამს ბაგეში, და უთხრა: „დაბრუნდი ბალაკთან და გადაეცი ეს სიტყვები.“

6და დაბრუნდა მასთან, და აჰა, ის უდგას თავის სრულადდასაწველს მოაბის ყველა მთავართან ერთად.

7და წარმოთქვა მან თავისი იგავი, და თქვა: „შუამდინარეთიდან მომიყვანა მე ბალაკმა, მოაბის მეფემ ‘აღმოსავლეთის მთებიდან’: წამოდი და დამიწყევლე იაკობი, წამოდი და შეაჩვენე ისრაელი.“ +

8როგორ დავწყევლო? ღმერთი არ წყევლის მას. როგორ შევაჩვენო? უფალს არ შეუჩვენებია! +

9კლდეთა თხემებიდან ვხედავ მას და ბორცვთაგან მას დავცქერი: აჰა, ცხოვრობს ერი განმარტოებით და ხალხთა შორის არ ირიცხება. +

10ვინ აღრიცხავს იაკობის ქვიშას და ვინ დაითვლის ისრაელის მეოთხედს? მოკვდეს სული ჩემი მართალთა სიკვდილით, და იყოს ჩემი აღსასრული, როგორც მათი.“ +

11და უთხრა ბალაკმა ბილყამს: „რა მიყავი? ჩემს მტერთა დასაწყევლად მოგიყვანე, შენ კი კურთხევით აკურთხე.“

12და უპასუხა მან: „განა რასაც უფალი ჩამიდებს ბაგეებში, ზუსტად ის არ უნდა ვილაპარაკო?“ +

13და უთხრა მას ბალაკმა: „წამოდი ჩემთან სხვა ადგილზე, საიდანაც მას დაინახავ. მაგრამ შენ დაინახავ მხოლოდ მის ნაწილს, მთელს კი ვერ დაინახავ. და დამიწყევლე ის იქიდან.“

14და წაიყვანა იგი ცოფიმის ველზე, ფისგას მწვერვალზე, და ააშენა შვიდი სამსხვერპლო, და აიყვანა მოზვერი და ვერძი თვითეულ სამსხვერპლოზე. +

15და უთხრა მან ბალაკს: „დადექი აქ შენს სრულადდასაწველთან, მე კი იქ წავალ უფალთან შესახვედრად.“

16და შეხვდა უფალი ბილყამს, და ჩაუდო სიტყვანი მას ბაგეებში და უთხრა: „დაბრუნდი ბალაკთან და გადაეცი ეს სიტყვები.“

17და ის მივიდა მასთან, და ნახა, რომ იდგა იგი თავის სრულადდასაწველთან, და მოაბის მთავრებიც მასთან იყვნენ. და უთხრა მას ბალაკმა: „რა თქვა უფალმა?“

18და წარმოთქვა მან თავისი იგავი: „ადექი, ბალაკ, და ისმინე და ყური მიგდე, ციფორის ძეო.

19ღმერთი კაცი როდია, რომ იცრუოს, და არც ადამიანის ძეა, რომ გადათქვას. თქვას და არ გააკეთოს? ილაპარაკოს და არ აღასრულოს? +

20აჰა, კურთხევა მებრძანა და მან აკურთხა, და ვერ დავაბრუნებ.

21არ შეუმჩნევია სიცრუე იაკობში და არ დაუნახავს უკეთურება ისრაელში. უფალი, მისი ღმერთი, მასთანაა, და მეფური ჟინია მასში. +

22ღმერთმა გამოიყვანა ისინი ეგვიპტიდან. ძლიერება მარტორქისა აქვს მას. +

23რადგან არაა მისნობა იაკობის წინააღმდეგ. და არაა ჯადოქრობა ისრაელის წინააღმდეგ. თავის დროზე ეტყვიან იაკობსა და ისრაელს: ‘რა მოიმოქმედა ღმერთმა.’

24აჰა, ხალხი ლომის ბოკვერივით წამოდგება და ლომივით წამოიმართება. სანამ ნანადირევს არ შეჭამს და მოკლულთა სისხლს არ შესვამს, არ დაწვება.“ +

25და უთხრა ბალაკმა ბილყამს: „ნურც დაწყევლი და ნურც აკურთხებ მას!“ +

26და მიუგო ბილყამმა, და უთხრა ბალაკს: „განა არ გითხარი, რომ ყოველივეს, რასაც უფალი მეტყვის, გავაკეთებ-მეთქი?“

27და უთხრა ბალაკმა ბილყამს: „წამოდი, სხვა ადგილას წაგიყვან. იქნებ სასურველი იყოს ღმერთის თვალში და დამიწყევლო იქიდან.“

28და წაიყვანა ბალაკმა ბილყამი ფეღორის მწვერვალზე, რომელიც გადმოჰყურებს უდაბნოს. +

29და უთხრა ბილყამმა ბალაკს: „ამიშენე შვიდი სამსხვერპლო და მომიმზადე აქ შვიდი მოზვერი და შვიდი ვერძი.“

30და გააკეთა ბალაკმა, როგორც უთხრა ბილყამმა, და აიყვანა მოზვერი და ვერძი თვითეულ სამსხვერპლოზე.

24
ბილყამის ხილვანი

24^1და იხილა ბილყამმა, რომ სასურველია კურთხევა ისრაელისა უფლის თვალში, და აღარ წავიდა, როგორც უწინ, სამისნოდ, არამედ მიმართა თავისი პირისახე უდაბნოსაკენ. +

2და აღაპყრო ბილყამმა თვალები, და იხილა განლაგებული ისრაელი თავისი ტომებით და გადმოვიდა მასზე სული ღვთისა.

3და მან წარმოთქვა თავისი იგავი, და თქვა: „ნათქვამი ბილყამისა, ბეყორის ძისა, ნათქვამი თვალღია კაცისა,

4ნათქვამი ღვთის სიტყვების გამგონისა, რომელიც ხედავს ყოვლისშემძლის ხილვას. ეცემა მაგრამ თვალები ღია აქვს.

5რა მშვენიერია შენი კარვები, იაკობ, შენი სადგომები, ისრაელ! +

6როგორც გაშლილი მინდორ-ველები, როგორც ბაღები მდინარის პირას, როგორც უფლის დარგული ალვისხეები, როგორც კედარნი წყლის პირას. +

7იდინებს წყალი მისი კოკებიდან, და მისი თესლი იქნება უხვწყლიანი. აღემატება აგაგს მისი მეფე, და აღზევდება სამეფო მისი.

8ღმერთმა გამოიყვანა იგი ეგვიპტიდან, მარტორქის ძლიერება აქვს მას, შთანთქავს ხალხებს, თავის მტრებს, და მათ ძვლებს შემუსრავს, და თავისი ისრებით განგმირავს. +

9ჩაიმუხლა, მიწვა ხვადი ლომივით, და ძუ ლომივით; ვინ წამოაგდებს მას? მაკურთხებელი შენი კურთხეულია, და მაწყევარი შენი დაწყევლილია.“

10და აღიგზნო რისხვა ბალაკისა ბილყამის მიმართ, და ხელი ხელს შემოკრა, და უთხრა ბალაკმა ბილყამს: „ჩემს მტერთა დასაწყევლად მოგიხმე, შენ კი კურთხევით აკურთხე მესამეჯერ.

11ახლა კი, გაიქეცი შენს ადგილზე. მე ვთქვი პატივს გცემ-მეთქი, და აჰა, უფალმა დაგიკავა პატივი.“

12და უთხრა ბილყამმა ბალაკს: „განა არ ვუთხარი შენს მოციქულებსაც, რომელნიც მომიგზავნე,

13თუნდაც ოქრო-ვერცხლით ავსებული სახლი მომცე, ვერ გადავალ ჩემი უფლის ბრძანებას. ვერც კარგს გავაკეთებ-მეთქი, ვერც ცუდს ჩემი ნებით. რასაც იტყვის უფალი, იმას ვიტყვი-მეთქი. +

14და ახლა მე მივდივარ ჩემს ხალხთან. მოდი, გაგანდობ, რასაც უზამს ეს ხალხი შენს ხალხს მომავალში.“ +

15და წარმოთქვა მან თავისი იგავი: „ნათქვამი ბილყამისა, ბეყორის ძისა, ნათქვამი თვალღია კაცისა;

16ნათქვამი ღვთის სიტყვების გამგონისა, რომელმაც იცის უზენაესის ცოდნა, რომელიც ხედავს ყოვლისშემძლის ჩვენებას, ეცემა, მაგრამ თვალები ღია აქვს,

17მას ვხედავ, მაგრამ არა ახლა, მას ვუყურებ, მაგრამ არა ახლოდან: ამობრწყინდება ვარსკვლავი იაკობისგან, და აღიმართება კვერთხი ისრაელისგან, და შემუსრავს მოაბის საზღვრებს, და გაანადგურებს შეთის ყოველ ძეს. +

18და საკუთრება იქნება ედომი, და თავისი მტრების საკუთრება იქნება სეყირი; და ისრაელი იმოქმედებს ძლიერებით. +

19და დაეპატრონება იაკობისაგანი, და დაღუპავს გადარჩენილებს ქალაქიდან.“ +

20და იხილა მან ყამალეკი და წარმოთქვა თავისი იგავი, და თქვა: „წარმართთა დასაბამია ყამალეკი და დაღუპვაა მისი ბოლო.“ +

21და მან იხილა კენიელნი და წარმოთქვა თავისი იგავი: „ძლიერია შენი სამყოფელი, და კლდეზე დაგიდვია ბუდე. +

22თუ აოხრდება კაენი, როდემდე ეყოლები აშურის ტყვედ?“

23და წარმოთქვა თავისი იგავი და თქვა: „ჰოი, ვინ იცოცხლებს, როცა ამას მოახდენს ღმერთი?

24გამოვლენ გემები ქითიმიდან და დაიმორჩილებენ აშურს, და დაიმორჩილებენ ყებერს, მაგრამ თავადაც დაიღუპებიან.“ +

25და ადგა ბილყამი, და წავიდა და დაბრუნდა თავის ადგილას. და წავიდა ბალაკიც თავისი გზით. +

25
ისრაელის დასჯა

25^1და ცხოვრობდა ისრაელი შიტიმში, და იწყო ხალხმა მრუშობა მოაბელ ასულებთან. +

2და იწვევდნენ ისინი ხალხს თავიანთი ღმერთების შესაწირავებზე, და ჭამა ხალხმა და თაყვანი სცა მათ კერპებს.

3და მიეტმასნა ისრაელი ბაყალ-ფეღორს, და აღიგზნო რისხვა უფლისა ისრაელზე. +

4და უთხრა უფალმა მოსეს: „მოიყვანე ყოველი მთავარი ხალხისა და ჩამოკიდე ისინი მზისით უფლის წინაშე, და გადავა მძვინვარება უფლის რისხვისა ისრაელისაგან.“ +

5და უთხრა მოსემ ისრაელის მსაჯულებს: „მოკლას თითოეულმა თავისი კაცები, ვინც კი ბაყალ-ფეღორს მიეტმასნა.“

6და ერთხელ ვიღაცა ისრაელის ძეთაგანი მოვიდა და მოიყვანა თავის ძმებთან მიდიანელი ქალი, მოსეს თვალწინ და ისრაელის ძეთა მთელი თემის თვალწინ. და ისინი ტიროდნენ საკრებულო კარვის შესასვლელთან.

7და იხილა ფინხასმა, აარონ მღვდლის ძის ელეაზარის ძემ, და ადგა თემის შუაგულიდან და აიღო შუბი ხელში. +

8და მიჰყვა ისრაელის ძის კვალს მის საწოლში და გააპო ორივე შუბით, ისრაელის ძე და ის ქალი – მუცელზე. და შეწყდა მუსვრა ისრაელის ძეთა.

9და გაწყდა მუსვრის დროს ოცდაოთხი ათასი კაცი. +

10და უთხრა უფალმა მოსეს:

11„ფინხასმა, აარონ მღვდლის ძის, ელეაზარის ძემ, დააცხრო ჩემი რისხვა ისრაელის ძეებზე, რადგან შური იძია ჩემს გამო მათ შორის. და არ მოვსპე მე ისრაელის ძენი ჩემი შურით.

12ამიტომ უთხარი მას: აჰა, მე ვაძლევ მას მშვიდობის აღთქმას.

13და ეს იყოს მისთვის და მისი თესლისათვის მის შემდგომ მღვდლობის საუკუნო აღთქმად, იმისათვის, რომ შური იძია თავისი ღმერთისთვის და გამოისყიდა ისრაელის ძენი.“

14ხოლო სახელი მოკლული ისრაელის ძისა, რომელიც მოკლულ იქნა მიდიანელ ქალთან, იყო ზიმრი, სალუს ძე, სიმონიანთა შტოს მამამთავარი.

15და სახელი მოკლული მიდიანელი ქალისა იყო ქოზბი, ასული ცურისა, რომელიც იყო უბოთის მამისსახლის მთავარი მიდიანში. +

16და უთხრა უფალმა მოსეს:

17„უმტრეთ მიდიანელებს და მუსრი გაავლეთ, +

18ვინაიდან მტრულად მოგექცნენ ისინი თავიანთი მზაკვრობით, როცა გაცდუნეს თქვენ ფეღორის ამბით, და ქოზბის, მიდიანელი მთავრის ასულის ამბით, თავიანთი დით, რომელიც მოიკლა მუსვრის დღეს ფეღორის გამო.“

26
ისრაელისა და ლევიანების მეორე აღრიცხვა

26^1და მუსვრის შემდეგ უთხრა უფალმა მოსეს და ელეაზარს, აარონ მღვდლის ძეს:

2„აღრიცხეთ ისრაელის ძეთა მთელი თემი ოცი წლის ასაკიდან და უფროსი, თავიანთი მამის სახლითურთ, ყოველი ლაშქრად გამსვლელი ისრაელში.“ +

3და უთხრეს მათ მოსემ და ელეაზარ მღვდელმა მოაბის ველებზე, იორდანესთან, იერიხოს პირდაპირ: +

4„ოცი წლის ასაკიდან და უფროსი აღრიცხეთ, როგორც უფალმა უბრძანა მოსეს და ისრაელის ძეთ, რომელნიც გამოვიდნენ ეგვიპტის ქვეყნიდან.“

5რეუბენი პირმშოა ისრაელისა. რეუბენის ძენი: ხანოქისაგან ხანოქელთა საგვარეულო; ფალუსაგან ფალუელთა საგვარეულო. +

6ხეცრონისგან ხეცრონელთა საგვარეულო; ქარმისაგან ქარმელთა საგვარეულო.

7ესენია რეუბენის ძეთა საგვარეულოები; და მათი რიცხვი იყო ორმოცდასამი ათას შვიდას ოცდაათი.

8და ფალუს ძენი: ელიაბი.

9და ძენი ელიაბისა: ნემუელი, დათანი და აბირამი. დათანი და აბირამი თემის წარჩინებული ადამიანები იყვნენ, რომელნიც მოსეს და აარონის წინააღმდეგ აქეზებდნენ კორახის დასს მათი ამბოხებისას უფლის წინააღმდეგ. +

10და გაიხსნა მიწამ პირი და შთანთქა ისინი. და კორახიც დაიღუპა მათთან ერთად, როდესაც შთანთქა ცეცხლმა ორასორმოცდაათი კაცი. და მაგალითად იქცნენ ისინი. +

11კორახის ძენი არ დახოცილან. +

12ესენი იყვნენ სიმონის ძენი თავიანთი საგვარეულოებით: ნემუელისაგან ნემუელის საგვარეულო; იამინისაგან იამინის საგვარეულო; იაქინისაგან იაქინის საგვარეულო, +

13ზერახისაგან ზერახის საგვარეულო; საულისაგან საულის საგვარეულო.

14ესენია საგვარეულოები სიმონისა: ოცდაორი ათას ორასი სული.

15და გადის ძენი თავინთი საგვარეულოებით: ცეფონისაგან ცეფონის საგვარეულო; ხაგისაგან ხაგის საგვარეულო; შუნისაგან შუნის საგვარეულო;

16ოზნისაგან ოზნის საგვარეულო; ყერისაგან ყერის საგვარეულო;

17აროდისაგან აროდის საგვარეულო; არიელისაგან არიელის საგვარეულო.

18ესენია გადის ძეთა საგვარეულოები აღრიცხვით, სულ ორმოცი ათას ხუთასი სული.

19იუდას ძენი: ყერი და ონანი [შელა, ფერეცი, ზერახი]. და გარდაიცვალნენ ყერი და ონანი ქანაანის ქვეყანაში. +

20და იყვნენ იუდას ძენი თავიანთი საგვარეულოებით: შელასაგან შელას საგვარეულო; ფერეცისაგან ფერეცის საგვარეულო; ზერახისაგან ზერახის საგვარეულო. +

21და იყვნენ ფერეცის ძენი: ხეცრონისაგან ხეცრონის საგვარეულო; ხამულისაგან ხამულის საგვარეულო. +

22ესენია იუდას საგვარეულოები თავიანთი აღრიცხვით სამოცდათექვსმეტი ათას ხუთასი სული.

23ისაქარის ძენი თავიანთი საგვარეულოებით: თოლაყისაგან თოლაყის საგვარეულო; ფუვასაგან ფუვას საგვარეულო; +

24იაშუბისაგან იაშუბის საგვარეულო; შიმრონისაგან შიმრონის საგვარეულო.

25ესენია ისაქარის საგვარეულოები აღრიცხვით, სულ სამოცდაოთხიათას სამასი სული.

26ზებულუნის ძენი თავიანთი საგვარეულოებით: სერედისაგან სერედის საგვარეულო; ელონისაგან ელონის საგვარეულო; იახლეელისაგან იახლეელის საგვარეულო. +

27ესენია ზებულუნის საგვარეულოები აღრიცხვით, სულ სამოციათას ხუთასი სული.

28იოსების ძენი თავინთი საგვარეულოებით: მენაშე და ეფრემი.

29მენაშეს ძენი: მაქირისაგან მაქირის საგვარეულო; და მაქირმა შვა გილყადი; გილყადისაგან გილყადის საგვარეულო. +

30ესენია გილყადის ძენი: იყეზერისაგან იყეზერის საგვარეულო; ხელეკისაგან ხელეკის საგვარეულო;

31და ასრიელისაგან ასრიელის საგვარეულო; და შექემისაგან შექემის საგვარეულო;

32და შემიდაყისაგან შემიდაყის საგვარეულო; და ხეფერისაგან ხეფერის საგვარეულო.

33და ცელაფხადს, ხეფერის ძეს, არ ჰყავდა ძენი, მხოლოდ ასულნი. და ცელაფხადის ასულთა სახელები იყო: მახლა და ნოყა, ხოგლა, მილქა და თირცა. +

34ესენია მენაშეს საგვარეულოები. და მათში აღრიცხული იყო ორმოცდათორმეტი ათას შვიდასი სული.

35ესენი არიან ეფრემის ძენი თავიანთი საგვარეულოებით: შუთელახისაგან შუთელახის საგვარეულო; ბექერისაგან ბექერის საგვარეულო; თახანისაგან თახანის საგვარეულო.

36და ესენი არიან შუთელახიანები: ყერანისაგან ყერანის საგვარეულო.

37ესენია ეფრემის ძეთა საგვარეულოები აღრიცხვით, სულ ოცდათორმეტი ათას ხუთასი სული. და ესენი არიან იოსების ძენი თავიანთი საგვარეულოებით.

38ბენიამინის ძენი თავიანთი საგვარეულოებით: ბელაყისაგან ბელაყის საგვარეულო; აშბელისაგან აშბელის საგვარეულო; ახირამისაგან ახირამის საგვარეულო;

39შეფუფამისაგან შეფუფამის საგვარეულო; ხუფამისაგან ხუფამის საგვარეულო.

40და ბელაყის ძენი იყვნენ: არდი და ნაყამანი: არდისაგან არდის საგვარეულო; ნაყამანისაგან ნაყამანის საგვარეულო.

41ესენი არიან ბენიამინის ძენი თავიანთი საგვარეულოებით და თავიანთი აღრიცხვით – ორმოცდახუთი ათას ექვსასი სული.

42დანის ძენი თავიანთი საგვარეულოებით: შუხამისაგან შუხამის საგვარეულო. და ესენია დანის საგვარეულოები.

43სულ შუხამის საგვარეულოში აღრიცხვით იყო სამოცდაოთხი ათას ოთხასი სული.

44აშერის ძენი თავიანთი საგვარეულოებით: იმნასაგან იმნას საგვარეულო; იშვისაგან იშვის საგვარეულო; ბერიყასაგან ბერიყას საგვარეულო;

45ბერიყას ძეთაგან: ხებერისაგან ხებერის საგვარეულო; მალქიელისაგან მალქიელის საგვარეულო.

46და სახელი აშერის ასულისა იყო ზერახი.

47ესენია აშერის ძეთა საგვარეულოები აღრიცხვით, სულ ორმოცდაცამეტი ათას ოთხასი სული.

48ნაფთალის ძენი თავიანთი საგვარეულოებით: იახცეელისაგან იახცეელის საგვარეულო; გუნისაგან გუნის საგვარეულო;

49იეცერისაგან იეცერის საგვარეულო; შილემისაგან შილემის საგვარეულო.

50ესენია ნაფთალის ძეთა საგვარეულოები, და მათთან აღრიცხული იყო ორმოცდახუთი ათას ოთხასი სული.

51ეს არის აღრიცხულ ისრაელის ძეთა რაოდენობა: ექვსას ერთი ათას შვიდას ოცდაათი სული.

52და უთხრა უფალმა მოსეს:

53„მათ სამკვიდრებლად უნდა დანაწილდეს ეს ქვეყანა სახელთა რიცხვის მიხედვით.

54მრავალრიცხოვანთათვის გაზარდე მათი მიწის სამკვიდრებელი, ხოლო მცირერიცხოვანთათვის შეამცირე. თითოეულს თავისი აღრიცხვის მიხედვით მიეცემა თავისი სამკვიდრებელი.

55ოღონდ წილისყრით უნდა დანაწილდეს ქვეყანა, მათ მამათა ტომების სახელთა მიხედვით უნდა მიიღონ სამკვიდრებელი.

56წილისყრით დანაწილდება მათი სამკვიდრებელი მრავალრიცხოვანთა და მცირერიცხოვანთა შორის.“

57და აღირიცხნენ ლევიანები თავიანთი საგვარეულოებით: გერშონისაგან გერშონის საგვარეულო, კეჰათისაგან კეჰათის საგვარეულო; მერარისაგან მერარის საგვარეულო. +

58ესენია საგვარეულოები ლევისა: საგვარეულო ლიბნისა, საგვარეულო ხებრონისა, საგვარეულო მახლისა, საგვარეულო მუშისა, საგვარეულო კორახისა. და კეჰათმა შვა ყამრამი.

59და ყამრამის ცოლის სახელი იყო იოქებედი, ასული ლევისა, რომელიც მისმა ცოლმა ეგვიპტეში უშვა. და მან ყამრამს უშვა აარონი და მოსე, აგრეთვე მირიამი, მათი და. +

60და შვა აარონმა ნადაბი და აბიჰუ, ელეაზარი და ითამარი.

61და დაიხოცნენ ნადაბი და აბიჰუ, როცა უცხო ცეცხლი მიიტანეს უფლის წინაშე. +

62და იყვნენ თავიანთი აღრიცხვით ოცდასამი ათასნი – ყოველი მამაკაცი, ერთი თვის ასაკიდან და უფროსი. მაგრამ ისინი არ აღრიცხულან ისრაელის ძეთა შორის, რადგან არ მიეცათ მათ სამკვიდრებელი მათ შორის.

63ეს იყო მოსესა და ელეაზარ მღვდლის აღრიცხვა, რომლებმაც აღრიცხეს ისრაელის ძენი მოაბის ველებზე, იორდანეს პირას, იერიხოსთან.

64და მათ შორის არავინ ყოფილა მოსესა და აარონ მღვდლის აღრიცხულთაგან, რომლებმაც აღრიცხეს ისრაელის ძენი სინაის უდაბნოში.

65რადგან თქვა უფალმა მათზე: „სიკვდილით მოკვდებიან ისინი უდაბნოში!“ და არ დარჩა მათგან არც ერთი, გარდა ქალებ იეფუნეს ძისა და იესო ნავეს ძისა. +

27

სამკვიდრებლის კანონი ასულთათვის

27^1და მივიდნენ ასულნი ცელაფხადისა, ხეფერის ძისა, ძისა გილყადისა, ძისა მაქორისა, ძისა მენაშესი, იოსების ძის საგვარეულოდან. და სახელები მისი ასულებისა: მახლა, ნოყა, ხოგლა, მილქა და თირცა. +

2და წარდგნენ მოსეს წინაშე და ელეაზარ მღვდლის წინაშე, მთავართა და მთელი თემის წინაშე კარვის შესასვლელთან ამ სიტყვებით:

3„მამაჩვენი უდაბნოში მოკვდა და არ ყოფილა უფლის წინააღმდეგ ამბოხებულთა დასში, კორახის დასში, არამედ თავისი ცოდვით მოკვდა. და ძენი არ ჰყოლია მას. +

4რატომ უნდა ამოირიცხოს მამაჩვენის სახელი თავისი საგვარეულოდან იმის გამო, რომ ვაჟი არ ჰყავს? მოგვეცი ჩვენ სამკვიდრებელი მამაჩვენის ძმებს შორის.“

5და წარადგინა მოსემ მათი საქმე უფლის წინაშე.

6და უთხრა უფალმა მოსეს:

7„მართალს ამბობენ ასულნი ცელაფხადისა, მიეცი მათ სამკვიდრებელი სამფლობელო მათი მამის ძმათა შორის და გადაიტანე მათი მამის სამკვიდრებელი მათზე.

8და ისრაელის ძეთ განუცხადე: ‘კაცი რომ მოკვდეს და ვაჟი არ ჰყავდეს მას, მაშინ გადაიტანეთ მისი სამკვიდრებელი მის ასულზე.

9და თუ არ ჰყავს ასული, მაშინ გადაეცით მისი სამკვიდრებელი მის ძმებს.

10და თუ არ ჰყავს მას ძმები, მაშინ გადაეცით მისი სამკვიდრებელი მისი მამის ძმებს.

11და თუ არ ჰყავს ძმები მის მამას, მაშინ გადაეცით მისი სამკვიდრებელი მის უახლოეს ნათესავს მისი საგვარეულოდან, და დაიმკვიდროს იგი. და ეს იყოს ისრაელის ძეთათვის სამართლის დადგენილებად, როგორც უბრძანა უფალმა მოსეს.“

იესო ნავეს ძის არჩევა

12და უთხრა უფალმა მოსეს: „ადი ამ ყაბარიმის მთაზე და გადახედე ქვეყანას, რომელიც მე მივეცი ისრაელის ძეთ. +

13და როცა იხილავ მას, შეეძინები შენს ხალხს შენც, როგორც შეეძინა აარონი, შენი ძმა.

14რადგან ეურჩეთ ჩემს ბრძანებას ცინის უდაბნოში თემის დრტვინვის დროს, რათა ჩემი სიწმიდე გამოცხადებულიყო წყალთან, მათ თვალწინ.“

15და უთხრა მოსემ უფალს: +

16„დანიშნოს უფალმა, ყოველი ხორციელის სულთა ღმერთმა, კაცი ამ თემზე,

17რომელიც გამოვა მათ წინაშე და რომელიც შევა მათ წინაშე. რომელიც გაიყვანს და რომელიც მოიყვანს, რათა არ იყოს თემი უფლისა, როგორც ცხვარი, რომელსაც არა ჰყავს მწყემსი.“

18და უთხრა უფალმა მოსეს: „მოიყვანე იესო, ძე ნავესი, კაცი, რომელშიც არის სული, და დაადე ხელი, +

19და დააყენე იგი ელეაზარ მღვდლის წინაშე და მთელი თემის წინაშე, და დანიშნე იგი მათ თვალწინ.

20და უწილადე შენი დიდება, რათა უსმინოს მას ისრაელის ძეთა მთელმა თემმა. +

21და დადგეს ელეაზარ მღვდლის წინაშე, და გამოკითხავს მას ურიმის სამართალს უფლის წინაშე; მისი ბრძანებით გავა და მისი ბრძანებით შემოვა თვითონ და ყოველი ისრაელის ძე მასთან, და მთელი თემი.“ +

22და გააკეთა მოსემ, როგორც უბრძანა მას უფალმა. და მოიყვანა იესო და წარადგინა იგი ელეაზარ მღვდლის წინაშე და მთელი თემის წინაშე,

23და მას დაასხა ხელები და დანიშნა იგი, როგორც ბრძანა უფალმა მოსეს მიერ.

28
შესაწირავთა კანონი

28^1და უთხრა უფალმა მოსეს:

2„უბრძანე ისრაელის ძეთ და უთხარი მათ: ‘ჩემი შესაწირავი, ჩემი პური საცეცხლო მსხვერპლისთვის, ჩემი კეთილსურნელება დაიცავით, რათა შემომწიროთ თავის დროზე’. +

3და უთხარი მათ: ‘ესაა საცეცხლო მსხვერპლი, რომელიც უნდა შესწიროთ უფალს: ორი ერთწლიანი კრავი, საღი, ყოველდღიურად, მუდმივ სრულადდასაწველად. +

4ერთი კრავი მოიტანე დილით და მეორე კრავი მოიტანე საღამოხანს.

5და პურეულის ძღვნად მეათედი ნაწილი წმიდა ხორბლის ფქვილისა, ჰინის მეოთხედ გამოხდილ ზეთში აზელილი. +

6ეს მუდმივი სრულადდასაწველია, სინაის მთაზე რომ სწირავდნენ კეთილსურნელებად, საცეცხლო მსხვერპლი უფლისათვის.

7და მისი საღვრელი ჰინის მეოთხედია ერთ კრავზე. წმიდა ადგილზე დაღვარე ღვინის საღვრელი უფლისათვის.

8და მეორე კრავი მოიტანე საღამოხანს. დილანდელი პურეულის ძღვნისა და საღვრელის მსგავსად, მოამზადე საცეცხლო მსხვერპლად, კეთილსურნელებად უფლისათვის.

9და შაბათ დღეს ორი კრავი, ერთწლიანი, საღი, და პურეულის ძღვენი ორი მეათედი წმიდა ხორბლის ფქვილისა, ზეთში აზელილი და მისი საღვრელი.

10ეს საშაბათო სრულადდასაწველია ყოველ შაბათს, მუდმივი სრულადდასაწველისა და მისი საღვრელის გარდა.

11და თქვენი ახალმთვარობების დასაწყისში შესწირეთ სრულადდასაწველი უფალს: ორი ნორჩი მოზვერი და ერთი ვერძი, შვიდი ერთწლიანი კრავი, საღი. +

12და პურეულის საძღვნოდ სამი მეათედი ნაწილი წმიდა ხორბლის ფქვილისა, ზეთში აზელილი, ერთ მოზვერზე, და ორი მეათედი ნაწილი წმიდა ხორბლის ფქვილისა, ზეთში აზელილი, საძღვნოდ ერთ ვერძზე,

13და პურეულის საძღვნოდ ერთი მეათედი ნაწილი წმიდა ხორბლის ფქვილისა, ზეთში აზელილი, ერთ კრავზე. ეს სრულადდასაწველი კეთილსურნელება შესაწირავია უფლისა.

14და მათი საღვრელები: ნახევარი ჰინი ღვინო მოზვერზე, მესამედი ჰინი ვერძზე და მეოთხედი ჰინი კრავზე. ეს სრულადდასაწველია ახალმთვარობისა, წელიწადის თვეებში. +

15და ერთი ვაცი შესწირეთ უფალს ცოდვისთვის; მუდმივ სრულადდასაწველის გარდა უნდა შეიწიროს იგი, მის საღვრელთან ერთად. +

16და პირველ თვეს, თვის მეთოთხმეტე დღეს პასექია უფლისა. +

17და ამ თვის მეთხუთმეტე დღეს დღესასწაულია. შვიდი დღე ხმიადი უნდა იჭამოს.

18პირველ დღეს წმიდა შეკრებილობაა: არავითარი საქმე არ უნდა აკეთოთ.

19და შესწირეთ სრულადდასაწველი მსხვერპლი უფალს: ორი ნორჩი მოზვერი, ერთი ვერძი და შვიდი კრავი ერთწლიანები, საღები უნდა იყვნენ ისინი. +

20და პურეულის საძღვნო იყოს წმიდა ხორბლის ფქვილი, ზეთში აზელილი, სამი მეათედი მოზვერზე და ორი მეათედი ვერძზე.

21ერთი მეათედი მოიტანე თითო კრავზე შვიდი კრავიდან, +

22და ერთი ცოდვის ვაცი თქვენი შენდობისათვის.

23შესწირეთ ესენი გარდა დილის სრულადდასაწველისა, რომელიც მუდმივი სრულადდასაწველია.

24ასე შესწირეთ ყოველდღე შვიდი დღის განმავლობაში: პური, საცეცხლო მსხვერპლი, კეთილსურნელებად უფლისათვის; მუდმივ სრულადდასაწველის გარდა უნდა შეიწიროს, მის საღვრელთან ერთად.

25და მეშვიდე დღეს წმიდა შეკრებილობა იყოს თქვენთვის, არავითარი საქმე არ აკეთოთ.

26და პირველნაყოფთა დღეს, როცა ახალ პურეულ ძღვენს შესწირავთ უფალს თქვენს შვიდეულებში, წმიდა შეკრებილობა იყოს თქვენთვის. არავითარი საქმე არ აკეთოთ. +

27და შესწირეთ სრულადდასაწველი კეთილსურნელებად უფალს: ორი ნორჩი მოზვერი, ერთი ვერძი და შვიდი ერთწლიანი კრავი,

28და მათი პურეულის ძღვენი წმიდა ხორბლის ფქვილისა, ზეთში აზელილი: სამი მეათედი თითო მოზვერზე, ორი მეათედი ვერძზე,

29ერთი მეათედი ნაწილი თითო კრავზე შვიდ კრავთაგან.

30და ერთი ვაცი თქვენი შენდობისათვის.

31მუდმივი სრულადდასაწველისა და მისი პურეულის ძღვნის გარდა შესწირეთ ესენი მათ საღვრელებთან ერთად. საღები უნდა იყვნენ ისინი.

29
სრულადდასაწველი მეშვიდე თვის პირველ დღეს

29^1და მეშვიდე თვეს, თვის პირველ დღეს, წმიდა შეკრებილობა იყოს თქვენთვის. არავითარი საქმე არ გააკეთოთ. ეს დღე საყვირით მოწოდებისა იყოს თქვენთვის. +

2და შესწირეთ სრულადდასაწველი კეთილსურნელებად უფლისათვის, ერთი ნორჩი მოზვერი, ერთი ვერძი, შვიდი ერთწლიანი კრავი, საღი. +

3და მათი პურეულის ძღვენი წმიდა ხორბლის ფქვილისა, ზეთში აზელილი, სამი მეათედი მოზვერზე, ორი მეათედი ვერძზე,

4და ერთი მეათედი თითო კრავზე შვიდ კრავთაგან.

5და ერთი ვაცი ცოდვისთვის, თქვენი შენდობისათვის.

6გარდა ახალმთვარობების სრულადდასაწველისა და მისი პურეულის ძღვენისა, და მათი საღვრელების გარდა, რჯულის მიხედვით კეთილსურნელებად შესწირეთ საცეცხლო მსხვერპლი უფალს. +

7და მეშვიდე თვის მეათე დღეს წმიდა შეკრებილობა იყოს თქვენთვის. და დაიოკეთ თქვენი სულები, და არავითარი საქმე არ აკეთოთ. +

8და შესწირეთ სრულადდასაწველი უფალს კეთილსურნელებად: ერთი ნორჩი მოზვერი, ერთი ვერძი, შვიდი ერთწლიანი კრავი, საღნი იყვნენ ისინი თქვენთვის.

9და მათი პურეულის ძღვენი, წმიდა ხორბლის ფქვილისა, ზეთში აზელილი, სამი მეათედი მოზვერზე, ორი მეათედი ერთ ვერძზე,

10და ერთი მეათედი თითოეულ კრავზე შვიდ კრავთაგან.

11ერთი ვაცი ცოდვისთვის, გარდა ცოდვის შესანდობარი შესაწირავისა და მუდმივი სრულადდასაწველისა, და მისი პურეულის ძღვენისა და მათი საღვრელებისა. +

12და მეშვიდე თვის მეთხუთმეტე დღეს წმიდა შეკრებილობა იყოს თქვენთვის. არავითარი საქმე არ აკეთოთ და იდღესასწაულეთ დღესასწაული უფლისათვის შვიდ დღეს. +

13და შესწირეთ სრულადდასაწველი, საცეცხლო მსხვერპლი, კეთილსურნელებად უფალს: ცამეტი ნორჩი მოზვერი, ორი ვერძი, თოთხმეტი ერთწლიანი კრავი. საღნი უნდა იყვნენ ისინი,

14და მათი პურეულის ძღვენი წმიდა ხორბლის ფქვილისა, ზეთში აზელილი, სამი მეათედი თითო მოზვერზე ცამეტ მოზვერთაგან, ორი მეათედი თითო ვერძზე ორ ვერძთაგან.

15და ერთი მეათედი თითო კრავზე თოთხმეტ კრავთაგან.

16და ერთი ვაცი ცოდვისთვის, გარდა მუდმივი სრულადდასაწველისა, მისი ძღვენისა და მისი საღვრელისა.

17და მეორე დღეს: თორმეტი ნორჩი მოზვერი, ორი ვერძი, თოთხმეტი ერთწლიანი კრავი, საღი;

18და მათი პურეულის ძღვენი, და მათი საღვრელები მოზვერთათვის, ვერძებისათვის, მათი რაოდენობის მიხედვით, წესისამებრ,

19და ერთი ვაცი ცოდვისთვის, გარდა მუდმივი სრულადდასაწველისა, მისი პურეულის ძღვენისა და მათი საღვრელებისა.

20და მესამე დღეს: თერთმეტი მოზვერი, ორი ვერძი, თოთხმეტი ერთწლიანი კრავი, საღი,

21და მათი პურეულის ძღვენი და მათი საღვრელები მოზვრებისათვის, ვერძებისათვის და კრავებისათვის მათი რაოდენობის მიხედვით, წესისამებრ,

22და ერთი ვაცი ცოდვისთვის, გარდა მუდმივი სრულადდასაწველისა და მისი პურეულის ძღვენისა და მისი საღვრელისა.

23და მეოთხე დღეს: ათი მოზვერი, ორი ვერძი, თოთხმეტი ერთწლიანი კრავი, საღი,

24და მათი ძღვენი და მათი საღვრელები მოზვრებისათვის, ვერძებისათვის და კრავებისათვის, მათი რაოდენობის მიხედვით, წესისამებრ,

25და ერთი ცოდვისთვის, გარდა მუდმივი სრულადდასაწველისა, მისი პურეულის ძღვენისა და მისი საღვრელისა.

26და მეხუთე დღეს: ცხრა მოზვერი, ორი ვერძი, თოთხმეტი ერთწლიანი კრავი, საღი,

27და მათი პურეულის ძღვენი, და მათი საღვრელები მოზვრებისათვის, ვერძებისათვის და კრავებისათვის, მათი რაოდენობის მიხედვით, წესისამებრ.

28და ერთი ვაცი ცოდვისთვის, გარდა მუდმივი სრულადდასაწველისა, მისი ძღვენისა და მისი საღვრელისა.

29და მეექვსე დღეს: რვა მოზვერი, ორი ვერძი, თოთხმეტი ერთწლიანი კრავი, საღი,

30და მათი პურეულის ძღვენი და მათი საღვრელები მოზვრებისათვის, ვერძებისათვის და კრავებისათვის მათი რაოდენობის მიხედვით, წესისამებრ;

31და ერთი ვაცი ცოდვისთვის, გარდა მუდმივი სრულადდასაწველისა, მისი პურეულის ძღვენისა და მისი საღვრელებისა.

32და მეშვიდე დღეს: შვიდი მოზვერი, ორი ვერძი, თოთხმეტი ერთწლიანი კრავი, საღი.

33და მათი პურეულის ძღვენი, და მათი საღვრელები მოზვრებისათვის, ვერძებისათვის და კრავებისთვის, მათი რაოდენობის მიხედვით, წესისამებრ,

34და ერთი ვაცი ცოდვისთვის, გარდა მუდმივი სრულადდასაწველისა, მისი პურეულის ძღვენისა და მისი საღვრელისა.

35და მერვე დღეს დღესასწაული იყოს თქვენთვის: არავითარი საქმე არ აკეთოთ. +

36და შესწირეთ სრულადდასაწველი, საცეცხლო მსხვერპლი, კეთილსურნელებად უფალს: ერთი მოზვერი, ერთი ვერძი, შვიდი ერთწლიანი კრავი, საღი.

37და მათი პურეულის ძღვენი და მათი საღვრელები მოზვრისათვის, ვერძისათვის და კრავებისათვის, მათი რაოდენობის მიხედვით, წესისამებრ.

38და ერთი ვაცი ცოდვისთვის, გარდა მუდმივი სრულადდასაწველისა და მისი პურეულის ძღვენისა და მისი საღვრელისა.

39ესენი შესწირეთ უფალს თქვენს დღესასწაულებში, გარდა თქვენი აღთქმისა და თქვენი მოწყალებისა: თქვენი სრულადდასაწველები და თქვენი პურეულის ძღვენი და თქვენი საღვრელები და თქვენი სამშვიდობო მსხვერპლები.’“

40(1) და უთხრა მოსემ ისრაელის ძეთ ყოველივე, როგორც უფალმა უბრძანა მოსეს.

30
პასუხისმგებლობა აღთქმისათვის

30^1(2) და უთხრა მოსემ ისრაელის ტომთა მეთაურებს: „ეს ბრძანა უფალმა:

2(3) ‘კაცმა რომ აღუთქვას აღთქმა უფალს, ან დაიფიცოს ფიცით, ან რაიმე აღუკვეთოს თავის თავს, რომ არ დაარღვევს თავის სიტყვას, ყოველივე, რაც მისი პირიდან გამოვიდა, უნდა ასრულდეს. +

3(4) ქალმა რომ აღუთქვას აღთქმა უფალს და რამე აღიკვეთოს თავისი მამის სახლში, თავისი ყმაწვილქალობისას,

4(5) და მამამისმაც გაიგოს მისი აღთქმა და მისი აღკვეთა, რომელიც აღუკვეთა თავის თავს, და არას იტყვის მის შესახებ მამამისი, მაშინ უნდა ასრულდეს ყოველი მისი აღთქმა და ყოველი აღკვეთა, რომელიც აღუკვეთა თავის სულს.

5(6) და თუ დაუშლის მამამისი მას იმ დღეს, როცა გაიგებს, მაშინ ყოველი მისი აღთქმა და მისი აღკვეთა, რომელიც აღუკვეთა თავის თავს, არ ასრულდება და უფალი აპატიებს მას, რადგან მამამისმა დაუშალა მას.

6(7) და თუ იგი გათხოვდება, და მასზე მისი აღთქმანი დარჩება, ანდა მის ბაგეს დაცდენილი სიტყვა, რითაც რაიმე აღუკვეთა თავის თავს, +

7(8) და გაიგებს მისი ქმარი, რომელ დღესაც გაიგებს და არას იტყვის მის შესახებ, მაშინ მისი აღთქმა უნდა ასრულდეს, და მისი აღკვეთანი, რაც აღუკვეთა თავის თავს, უნდა ასრულდეს.

8(9) და თუ მისი ქმარი იმ დღეს, როცა გაიგებს, დაუშლის მას, მაშინ მან უნდა გააუქმოს მისი აღთქმა, რომელიც მასზეა, და მის ბაგეებს დაცდენილი სიტყვა, რითაც რაიმე აღუკვეთა თავის თავს, და უფალი აპატიებს მას.

9(10) ქვრივისა და ქმარგაყრილის აღთქმა და ყოველი, რაც აღკვეთილი აქვს თავისი თავისთვის, უნდა ასრულდეს მასზე.

10(11) და თუ თავისი ქმრის სახლში დადებს აღთქმას, ან რასმე აღუკვეთს თავის თავს ფიცით,

11(12) და გაიგებს მისი ქმარი და არას ეტყვის და არ დაუშლის, მაშინ უნდა ასრულდეს ყოველი მისი აღთქმა და ყოველი აღკვეთა, რაც აღუკვეთა თავის თავს.

12(13) და თუ გააუქმებს მათ მისი ქმარი იმ დღეს, როცა გაიგებს, მაშინ მის ბაგეთაგან გამოთქმული ყოველი მისი აღთქმა და ფიცი მისი არ ასრულდება. მისმა ქმარმა გააუქმა ისინი და უფალი აპატიებს მას.

13(14) ყოველ აღთქმას და ყოველ ფიცით აღკვეთას თავის დასაოკებლად მისი ქმარი დაამტკიცებს და მისი ქმარი გააუქმებს.

14(15) და თუ ქმარი არას იტყვის დღითი დღე, ამით დაუმტკიცებს ყოველ მის აღთქმას, ან ყოველ მის აღკვეთას, რაც მასზეა. მან დაამტკიცა ისინი, რაკი არაფერი თქვა იმ დღეს, როცა გაიგო.

15(16) და თუ ქმარი გააუქმებს მათ მას შემდეგ, რაც გაიგებს, მაშინ მასზე იქნება ქალის ცოდვა.’“

16(17) ეს წესებია, რომლებიც უფალმა ბრძანებით დაუდო მოსეს, ქმარსა და მის ცოლს შორის, მამასა და მის ასულს შორის, მის ყმაწვილქალობისას, მამამისის სახლში.

31
ომი მიდიანელებთან შურისძიებისათვის

31^1და უთხრა უფალმა მოსეს:

2„შური იძიე მიდიანელებზე ისრაელის ძეთათვის და მერე შეეძინები შენს ხალხს.“

3და უთხრა მოსემ ხალხს: „შეაიარაღეთ თქვენგან კაცები საომრად, რათა მათ გაილაშქრონ მიდიანის წინააღმდეგ და აღასრულონ უფლის შურისძიება მიდიანზე.

4ათას-ათასი თითო ტომიდან, ისრაელის ყოველი ტომიდან გაგზავნეთ ლაშქარში.“

5და გაწვეულ იქნა ათასობით ისრაელისაგან ათას-ათასი, თითოეული ტომიდან, სულ თორმეტი ათასი შეიარაღებული.

6და გაგზავნა ისინი მოსემ, ათასეული ყოველი ტომიდან, საომრად, ისინი და ფინხასი, ძე ელეაზარ მღვდლისა. და წმიდა ჭურჭელი და საყიჟინო საყვირები ჰქონდა მას ხელში. +

7და გაილაშქრეს მიდიანზე, როგორც უბრძანა უფალმა მოსეს, და დახოცეს ყოველი მამაკაცი.

8და მეფენი მიდიანისა დახოცეს მათ დახოცილებთან ერთად: ევი და რეკემი, ცური, ხური და რებაყი – მიდიანის ხუთი მეფე, და მოკლეს მახვილით აგრეთვე ბილყამიც, ძე ბეყორისა; +

9და დაატყვევეს ისრაელის ძეთ მიდიანელი ქალები და მათი ბავშვები. და მთელი მათი საქონელი, მთელი მათი ჯოგი, და მთელი მათი ქონება დაიტაცეს.

10და ყველა მათი ქალაქი მათი დასახლების ადგილებში და ყველა მათი ბანაკი გადაწვეს ცეცხლით.

11და წამოიღეს მთელი ნადავლი და მთელი ნაძარცვი, ადამიანთაგან პირუტყვამდე,

12და მოიყვანეს მოსესთან და ელეაზარ მღვდელთან და ისრაელის ძეთა თემთან ტყვეები და ნაძარცვი, და ნადავლი, ბანაკში, მოაბის ველებზე, რომელიც იორდანეს ნაპირასაა, იერიხოს პირდაპირ.

13და გამოვიდნენ მოსე, ელეაზარ მღვდელი და თემის ყველა მთავარი მათ შესახვედრად ბანაკის გარეთ.

14და განრისხდა მოსე მხედართმთავრებზე, ათასის თავებზე და ასის თავებზე, რომელნიც დაბრუნდნენ საომარი ლაშქრობიდან.

15და უთხრა მათ მოსემ: „ყველა ქალი ცოცხალი დატოვეთ?

16აჰა, მათი მიზეზით იყო, რომ ბილყამის რჩევით ისრაელის ძენი განუდგნენ უფალს ფეღორის გამო, და იყო მუსვრა უფლის კრებულში. +

17და ახლა მოკალით ყოველი მამროვანი ბავშვი, და ყოველი ქალი, რომელსაც შეცნობილი ჰყავს მამაკაცი მის საწოლზე. +

18და ყოველი დედროვანი ბავშვი, რომელსაც არ შეუცვნია საწოლი მამაკაცისა, ცოცხალი დატოვეთ თქვენთვის.

19და თქვენ დაიბანაკეთ ბანაკის გარეთ შვიდი დღე. ყველა, ვინც კაცი მოკლა, და ყველა, ვინც მოკლულს გაეკარა, გასუფთავდეს მესამე დღეს და მეშვიდე დღეს, თქვენ და თქვენი ტყვეები. +

20და ყოველი სამოსელი და ტყავის ყოველი საგანი და ყოველი თხისურისგან დამზადებული, და ხის ყოველი ჭურჭელი გაასუფთავეთ.“

21და უთხრა ელეაზარ მღვდელმა მეომრებს, ომში ნამყოფებს: „აჰა, წესი რჯულისა, რომელიც უფალმა უბრძანა მოსეს:

22‘ოქრო და ვერცხლი, სპილენძი, რკინა, კალა და ტყვია,

23ყოველი საგანი, რომელიც შევა ცეცხლში, გაატარეთ ცეცხლში, და გასუფთავდება, მაგრამ გარდა ამისა გამასუფთავებელი წყლითაც უნდა გასუფთავდეს. და ყველაფერი, რაც ცეცხლს ვერ გაუძლებს, გაავლეთ წყალში. +

24და გაირეცხეთ თქვენი სამოსელი მეშვიდე დღეს, და გასუფთავდით და შემდეგ შედით ბანაკში.’“
ნაალაფარის გაყოფის მაგალითი

25და უთხრა უფალმა მოსეს:

26„აღრიცხეთ ტყვედ შეპყრობილნი, ადამიანიდან პირუტყვამდე, შენ და ელეაზარ მღვდელმა და თემის მამისსახლთა მთავრებმა.

27და გაყავით ნადავლი შუაზე ომში ნამყოფ მეომართა შორის, და მთელ თემს შორის. +

28და აიღეთ ხარკი უფლისათვის ომში ნამყოფ მეომართაგან: თითო სული ხუთასზე, ადამიანთაგან და მსხვილფეხა საქონლისაგან, სახედართაგან და წვრილფეხა საქონლისაგან.

29მათი ნახევრიდან აიღე ეს და მიეცი ელეაზარ მღვდელს საუფლო შესაწირავად.

30და ისრაელის ძეთა ნახევრიდან აიღე თითო წილი ორმოცდაათზე ადამიანთაგან, მსხვილფეხა საქონლისაგან, სახედართაგან, წვრილფეხა საქონლისაგან, ყოველ პირუტყვთაგან, და მიეცი ისინი ლევიანებს – სავანის მოვალეობის შემსრულებელთ.“ +

31და გააკეთეს მოსემ და ელეაზარ მღვდელმა, როგორც უბრძანა უფალმა მოსეს.

32და იყო ნადავლი, გარდა მეომართა მიერ დატაცებულისა, წვრილფეხა საქონელი – ექვსას სამოცდათხუთმეტი ათასი,

33და მსხვილფეხა საქონელი – სამოცდათორმეტი ათასი,

34და სახედრები – სამოცდაერთი ათასი,

35და ადამიანთაგან, ქალები, რომელთაც არ ჰქონდათ შეცნობილი მამაკაცის საწოლი, სულ – ოცდათორმეტი ათასი სული.

36და ომში ნამყოფთა ნახევარი წილი აღრიცხვით იყო: წვრილფეხა საქონელი – სამასოცდაჩვიდმეტი ათას ხუთასი.

37და იყო ხარკი უფლისათვის ამ წვრილფეხა საქონლიდან – ექვსას სამოცდათხუთმეტი.

38ოცდათექვსმეტი ათასი მსხვილფეხა საქონლიდან ხარკი უფლისათვის – სამოცდათორმეტი.

39და სახედრები – ოცდაათი ათას ხუთასი, და მათგან ხარკი უფლისათვის – სამოცდაერთი.

40და ადამიანი – თექვსმეტი ათასი და მათგან ხარკი უფლისათვის – ოცდათორმეტი სული.

41და მისცა მოსემ ხარკი, შესაწირავი უფლისა, ელეაზარ მღვდელს, როგორც უბრძანა უფალმა მოსეს. +

42და ისრაელის ძეთა ნახევრისაგან, რომელიც გამოყო მოსემ მეომართაგან,

43ეს ნახევარი იყო თემისათვის: წვრილფეხა საქონელი – სამასოცდაჩვიდმეტი ათას ხუთასი,

44და მსხვილფეხა საქონელი – ოცდათექვსმეტი ათასი,

45და სახედრები – ოცდაათიათას ხუთასი,

46და ადამიანები – თექვსმეტი ათასი.

47და აიღო მოსემ ისრაელის ძეთა ნახევრისაგან ერთი ორმოცდამეათედი წილი ადამინთაგან და პირუტყვთაგან, და მისცა ეს ლევიანებს, უფლის სავანის მოვალეობის შემსრულებელთ, როგორც უბრძანა უფალმა მოსეს.

48და მივიდნენ მოსესთან, ლაშქრის ათასისთავთა მთავრები, ათასისთავები და ასისთავები,

49და უთხრეს მოსეს: „შენმა მსახურებმა აღრიცხეს მეომარნი, რომელნიც ჩვენს ხელქვეით არიან, და არ აკლია მათგან არც ერთი კაცი.

50და შევწირავთ შესაწირავს უფალს, ვინც რა იპოვა ოქროს ჭურჭელთაგან – სალტეებს, სამაჯურებს, ბეჭდებს, საყურეებს და ყელსაბამებს, ჩვენი სულების შენდობისათვის უფლის წინაშე.“ +

51და აიღეს მოსემ და ელეაზარ მღვდელმა ეს ოქრო მათგან, ყოველი ეს სამკაული, ოსტატურად ნაკეთები.

52და მთელი შემონაწირი ოქრო, რომელიც უფალს შესწირეს იყო თექვსმეტი ათას შვიდას ორმოცდაათი შეკელი – ათასისთავებისაგან და ასისთავებისაგან.

53და მეომრებს, თითოეულს თავისი წილი ჰქონდათ დატაცებული.

54და აიღეს მოსემ და ელეაზარ მღვდელმა ოქრო ათასისთავებისაგან და ასისთავებისაგან, და მიიტანეს იგი საკრებულო კარავში უფლის წინაშე ისრაელის ძეთა სამახსოვროდ.

32
იორდანეს აღმოსავლეთის დასახლება

32^1და მრავალი საქონელი ჰყავდათ რეუბენის ძეთ და გადის ძეთ. და იხილეს ქვეყანა იაყზერისა და ქვეყანა გილყადისა, და იყო ადგილი საქონლისათვის. +

2და მივიდნენ გადის ძენი და რეუბენის ძენი, და უთხრეს მოსეს და ელეაზარ მღვდელს და თემის მთავრებს:

3„ყატაროთი, დიბონი, იაყზერი, ნიმრა, ხეშბონი, ელყალე, სებამი, ნებო და ბეყონი –

4ქვეყანა, რომელიც მოსრა უფალმა ისრაელის თემის წინაშე, ეს ქვეყანა საქონლისათვისაა, და შენს მსახურთ საქონელი ჰყავთ.“

5და კიდევ უთხრეს: „თუ ვპოვეთ ჩვენ მადლი შენს თვალში, მიეცეს ეს ქვეყანა შენს მსახურთ სამფლობელოდ. ნუ გადაგვიყვან ჩვენ იორდანეს გაღმა.“

6და უთხრა მოსემ გადის ძეთ და რეუბენის ძეთ: „თქვენი ძმები ომში წავლენ და თქვენ აქ ისხდებით?

7და რისთვის უცრუებთ გულს ისრაელის ძეთ იმ ქვეყანაში გადასვლაზე, რომელიც მისცა მათ უფალმა? +

8ასე მოიქცნენ თქვენი მამები, როცა გავგზავნე ისინი კადეშ-ბარნეადან ქვეყნის დასაზვერად. +

9და მივიდნენ ისინი ეშქოლის ხეობამდე და იხილეს ქვეყანა, და გული აუცრუეს ისრაელის ძეთ, რათა არ შესულიყვნენ იმ ქვეყანაში, რომელიც მისცა მათ უფალმა. +

10და აღიგზნო რისხვა უფლისა იმ დღეს, და დაიფიცა მან და თქვა:

11‘აბა, თუ იხილონ ეგვიპტიდან გამოსულმა კაცებმა, ოცი წლის ასაკიდან და უფროსებმა, ის ქვეყანა, რომელზეც შევფიცე აბრაამს, ისაკს და იაკობს, რადგან არ მომდევენ მე. +

12გარდა ქალებისა – კენიზელი იეფუნეს ძისა – და იესო ნავეს ძისა, რადგან მათ მისდიეს უფალს’. +

13და აღიგზნო რისხვა უფლისა ისრაელზე და ახეტიალა იგი უდაბნოში ორმოცი წელიწადი, ვიდრე არ გადაშენდა მთელი თაობა, რომელიც ბოროტს აკეთებდა უფლის თვალში.

14და აჰა, ახლა თქვენ აღმდგარხართ თქვენი მამების მაგიერ, ცოდვილ კაცთა ნაშიერნო, რათა კვლავ გააძლიეროთ უფლის აღგზნებული მრისხანება ისრაელის მიმართ.

15თუ ზურგს შეაქცევთ მას, ის კვლავ მიატოვებს მას უდაბნოში, და დაღუპავთ მთელ ამ ხალხს.“

16და ეახლნენ ისინი მას, და უთხრეს: „ჩვენ აქ ავაშენებთ ცხვრის ფარეხებს ჩვენი საქონლისათვის და ქალაქებს ჩვენი ბავშვებისათვის.

17ჩვენ თვითონ კი უმალ შევიარაღდებით და წავუძღვებით ისრაელის ძეთ, ვიდრე მათ თავ-თავიანთ ადგილზე არ მივიყვანთ. ხოლო ჩვენი ბავშვები დარჩებიან გამაგრებულ ქალაქებში, ამ ქვეყნის მკვიდრთა გამო. +

18არ დავბრუნდებით ჩვენს სახლებში, ვიდრე არ დაიმკვიდრებს ისრაელის ძეთაგან თითოეული თავის სამკვიდრებელს. +

19რადგან არ დავიმკვიდრებთ მათთან ერთად იორდანეს გაღმა და უფრო შორს, თუ ჩვენ გვერგება ჩვენი სამკვიდრებელი იორდანეს გამოღმა, აღმოსავლეთ მხარეს.“ +

20და უთხრა მათ მოსემ: „თუ გააკეთებთ ამას, თუ შეიარაღებულნი გახვალთ საომრად უფლის წინაშე, +

21და თითოეული თქვენთაგანი შეიარაღებული გადავა იორდანეს გაღმა უფლის წინაშე, ვიდრე არ განდევნის უფალი თავის მტრებს თავის წინაშე,

22და დაპყრობილი იქნება ქვეყანა უფლის წინაშე: მერე დაბრუნდებით და უბრალონი იქნებით უფალთან და ისრაელთან, თქვენი სამფლობელო იქნება ის ქვეყანა უფლის წინაშე.

23თუ ასე არ გააკეთებთ, აჰა, შეგიცოდავთ უფლისათვის, და იცოდეთ, რომ თქვენი ცოდვა გიპოვით თქვენ.

24აიშენეთ ქალაქები თქვენი ბავშვებისათვის და ფარეხები თქვენი წვრილფეხა საქონლისათვის, და ის, რაც თქვენი პირიდან გამოვიდა, შეასრულეთ“. +

25და უთხრეს მოსეს გადის ძეთ და რეუბენის ძეთ: „შენი მსახურნი ისე მოიქცევიან, როგორც ჩვენი ბატონი გვიბრძანებს.

26ჩვენი ბავშვები და ჩვენი ცოლები, ჩვენი ჯოგები და მთელი ჩვენი საქონელი დარჩებიან აქ, გილყადის ქალაქებში.

27და ყოველი შენი შეიარაღებული მსახური გავა ომში, როგორც მეომარი, უფლის წინაშე, როგორც ამბობს ჩვენი ბატონი.“

28და უბრძანა მათ შესახებ მოსემ ელეაზარ მღვდელს, იესო ნავეს ძეს, და ისრაელის ძეთა ტომების მამისსახლთა მთავრებს.

29და უთხრა მათ მოსემ: „თუ გადავლენ გადის ძენი და რეუბენის ძენი თქვენთან ერთად იორდანეს გაღმა საომრად შეიარაღებულნი უფლის წინაშე, და დაპყრობილ იქნება ის ქვეყანა თქვენს წინაშე, მაშინ მისცემთ მათ გილყადის ქვეყანას სამფლობელოდ. +

30ხოლო თუ არ გადმოვლენ შეიარაღებულნი თქვენთან ერთად, მაშინ ისინიც მიიღებენ სამფლობელოს თქვენს შორის ქანაანის ქვეყანაში.“

31და მიუგეს გადის ძეთ და რეუბენის ძეთ: „როგორც უფალმა უთხრა შენს მსახურთ, ისე გავაკეთებთ.

32ჩვენ გადავალთ შეიარაღებულნი უფლის წინაშე ქანაანის ქვეყანაში და ჩვენი სამკვიდრებლის სამფლობელო, იორდანეს გამოღმა გვექნება.“

33და მისცა მათ მოსემ, გადის ძეთ და რეუბენის ძეთ, და იოსების ძის, მენაშეს ნახევარტომს, სამეფო სიხონისა, ამორეველთა მეფისა, და სამეფო ყოგისა, ბაშანის მეფისა, ქვეყანა მისი ქალაქებითა და საზღვრებითურთ, ამ ქვეყნის ქალაქები ირგვლივ. +

34ააშენეს გადის ძეთ დიბონი, ყატაროთი, ყაროყერი,

35და ყაროთ-შოფანი, იაყზერი, იაგბეჰა,

36და ბეთნიმრა და ბეთხარანი, გამაგრებული ქალაქები ცხვრის ფარეხებითურთ.

37და რეუბენის ძეთ ააშენეს ხეშბონი, ელყალე და კირიათაიმი,

38და ნებო და ბაყალ-მეყონი, რომელთაც სახელები შეუცვალეს, და სიბმა; და უწოდეს სახელები ქალაქებს, რომელნიც მათ ააშენეს.

39და წავიდნენ ძენი მაქირისა, მენაშეს ძისა, გილყადში, და დაიპყრეს იგი, და განდევნეს ამორეველნი, რომელნიც იყვნენ იქ. +

40და მისცა მოსემ გილყადი მაქირს, მენაშეს ძეს, და ის დამკვიდრდა იქ.

41და იაირი, მენაშეს ძე, წავიდა და დაიპყრო მათი სოფლები, და უწოდა მათ იაირის სოფლები. +

42და წავიდა ნობახი და დაიპყრო კენათი და მისი გარეუბნები და უწოდა მას ნობახი თავისი სახელის მიხედვით. +

33
ისრაელის ბანაკთა ჩამოთვლა ეგვიპტიდან მოაბამდე

33^1ეს არის ისრაელის ძეთა მოგზაურობანი, რომელნიც გამოვიდნენ ეგვიპტის ქვეყნიდან ლაშქრებად მოსესა და აარონის მეთაურობით.

2და ჩაიწერა მოსემ მათი გამოსვლის ადგილები და მათი ბანაკები, უფლის ბრძანებით. და ეს არის მათი ლაშქრობანი მათი გამოსვლის ადგილების მიხედვით:

3აიყარნენ რაყმესესიდან პირველ თვეში, პირველი თვის მეთხუთმეტე დღეს. პასექის მეორე დღეს გამოვიდნენ ისრაელის ძენი, მაღალი ხელით მთელი ეგვიპტის წინაშე. +

4და ეგვიპტელნი მარხავდნენ თავიანთ პირმშოებს, რომელნიც უფალმა მოსრა მათში. და მათ ღმერთებსაც მიაგო უფალმა სასჯელი. +

5და აიყარნენ ისრაელის ძენი რაყმესესიდან და დაბანაკდნენ სუქოთში.

6და აიყარნენ სუქოთიდან და დაბანაკდნენ ეთამში, რომელიც უდაბნოს განაპირას მდებარეობს. +

7და აიყარნენ ეთამიდან და დაბანაკდნენ ჰახიროთში, რომელიც ბაყალ-ცეფონის წინაა, და დაბანაკდნენ მიგდოლის წინ. +

8და აიყარნენ ჰახიროთიდან და გაიარეს შუაგულ ზღვაზე და გადავიდნენ უდაბნოში, და იარეს სამი დღის სავალი გზა ეთამის უდაბნოში, და დაბანაკდნენ მარაში. +

9და აიყარნენ მარადან და მივიდნენ ელიმში. და ელიმში იყო თორმეტი წყაროსთვალი და ფინიკის სამოცდაათი ხე, და დაბანაკდნენ იქ. +

10და აიყარნენ ელიმიდან და დაბანაკდნენ მეწამულ ზღვასთან.

11და აიყარნენ მეწამული ზღვიდან და დაბანაკდნენ სინის უდაბნოში. +

12და აიყარნენ სინის უდაბნოდან და დაბანაკდნენ დოფკაში.

13და აიყარნენ დოფკადან და დაბანაკდნენ ალუშში.

14და აიყარნენ ალუშიდან და დაბანაკდნენ რეფიდიმში და იქ არ იყო სასმელი წყალი ხალხისათვის. +

15და აიყარნენ რეფიდიმიდან და დაბანაკდნენ სინაის უდაბნოში. +

16და აიყარნენ სინაის უდაბნოდან და დაბანაკდნენ კიბროთ-ჰათაავაში. +

17და აიყარნენ კიბროთ-ჰათაავადან და დაბანაკდნენ ხაცეროთში.

18და აიყარნენ ხაცეროთიდან და დაბანაკდნენ რითმაში. +

19და აიყარნენ რითმადან და დაბანაკდნენ რიმონ-ფარეცში.

20და აიყარნენ რიმონ-ფარეციდან და დაბანაკდნენ ლიბნაში.

21და აიყარნენ ლიბნადან და დაბანაკდნენ რისაში.

22და აიყარნენ რისადან და დაბანაკდნენ კეჰელათაში.

23და აიყარნენ კეჰელათადან და დაბანაკდნენ შაფერის მთაზე.

24და აიყარნენ შაფერის მთიდან და დაბანაკდნენ ხარადაში.

25და აიყარნენ ხარადადან და დაბანაკდნენ მაკჰელოთში.

26და აიყარნენ მაკჰელოთიდან და დაბანაკდნენ თახათში.

27და აიყარნენ თახათიდან და დაბანაკდნენ თარახში.

28და აიყარნენ თარახიდან და დაბანაკდნენ მითკაში.

29და აიყარნენ მითკადან და დაბანაკდნენ ხაშმონაში.

30და აიყარნენ ხაშმონადან და დაბანაკდნენ მოსეროთში.

31და აიყარნენ მოსეროთიდან და დაბანაკდნენ ბენე იაყაკანში. +

32და აიყარნენ ბენე იაყაკანიდან და დაბანაკდნენ ხორ-ხაგიდგადში.

33და აიყარნენ ხორ-ხაგიდგადიდან და დაბანაკდნენ იოტბათაში.

34და აიყარნენ იოტბათადან და დაბანაკდნენ ყებრონაში.

35და აიყარნენ ყებრონადან და დაბანაკდნენ ყეციონ-გებერში. +

36და აიყარნენ ყეციონ-გებერიდან და დაბანაკდნენ ცინის უდაბნოში, ანუ კადეშში. +

37და აიყარნენ კადეშიდან და დაბანაკდნენ ჰორის მთაზე, ედომის ქვეყნის საზღვარზე. +

38და ავიდა აარონ მღვდელი ჰორის მთაზე უფლის ბრძანებით, და მოკვდა იქ ეგვიპტის ქვეყნიდან ისრაელის ძეთა გამოსვლის მეორმოცე წელს, მეხუთე თვეს, თვის პირველში. +

39და აარონი იყო ასოცდასამი წლისა, როცა მოკვდა ჰორის მთაზე.

40და ისმინა ქანაანმა, ყარადის მეფემ, რომელიც ცხოვრობდა ნეგებში, ქანაანის ქვეყანაში, ისრაელის ძეთა მოსვლის შესახებ. +

41და აიყარნენ ჰორის მთიდან და დაბანაკდნენ ცალმონაში,

42და აიყარნენ ცალმონადან და დაბანაკდნენ ფუნონში.

43და აიყარნენ ფუნონიდან და დაბანაკდნენ ობოთში. +

44და აიყარნენ ობოთიდან და დაბანაკდნენ ყიე-ყაბარიმში, მოაბის საზღვარზე. +

45და აიყარნენ ყიიმიდან და დაბანაკდნენ დიბონ-გადში.

46და აიყარნენ დიბონ-გადიდან და დაბანაკდნენ ყალმონ-დიბლათაიმში.

47და აიყარნენ ყალმონ-დიბლათაიმიდან და დაბანაკდნენ ყაბარიმის მთებში, ნებოს წინ. +

48და აიყარნენ ყაბარიმის მთებიდან და დაბანაკდნენ მოაბის ველებზე, იორდანესთან, იერიხოს პიდაპირ. +

49და დაბანაკდნენ იორდანესთან, ბეთ-იეშიმოთიდან აბელ-შიტიმამდე, მოაბის ველებზე. +

კანონი მიწის მფლობელობის შესახებ

50და უთხრა უფალმა მოსეს მოაბის ველებზე, იორდანესთან, იერიხოს პირდაპირ:

51„განუცხადე ისრაელის ძეთ, და უთხარი მათ: ‘როდესაც თქვენ გადახვალთ იორდანეს გაღმა ქანაანის ქვეყანაში, +

52განდევნეთ თქვენგან ყველა მკვიდრი იმ ქვეყნისა და მოსპეთ მათი ღმერთების ყველა გამოსახულება, და ყველა მათი ჩამოსხმული კერპი მოსპეთ, და ყველა მათი გორაკი ააოხრეთ. +

53და დაეუფლეთ ქვეყანას, და იცხოვრეთ მასში, რადგან თქვენ მოგეცით ეს ქვეყანა, რათა დაიმკვიდროთ იგი.

54და დაიმკვიდრეთ ქვეყანა წილის ყრით, თქვენი საგვარეულოების მიხედვით. მრავალრიცხოვანთ მეტი სამკვიდრო მიეცით და მცირერიცხოვანთ ნაკლები სამკვიდრო მიეცით. ვისაც სად შეხვდება წილი, იქ იყოს სამკვიდრო მისი. თქვენი მამების ტომთა მიხედვით დაიმკვიდრეთ.

55და თუ არ განდევნით იმ ქვეყნის მცხოვრებთ თქვენგან, მაშინ, რომელთაც მათგან დატოვებთ, ეკლად გექცევიან თქვენს თვალებში და ნარად თქვენს ფერდებში, და შეგავიწროვებენ თქვენ იმ ქვეყანაში, სადაც იცხოვრებთ. +

56და რაც მე განმიზრახავს გასაკეთებლად, იმას გაგიკეთებთ თქვენ.’“

34
ქვეყნის საზღვრები

34^1და უთხრა უფალმა მოსეს:

2„უბრძანე ისრაელის ძეთ და უთხარი მათ: ‘როცა შეხვალთ ქანაანის ქვეყანაში, აჰა, ესაა ქვეყანა, რომელიც გერგებათ სამკვიდრებლად, ქვეყანა ქანაანისა თავისი საზღვრებით. +

3და თქვენი იქნება სამხრეთის მხარე ცინის უდაბნოდან, ედომის მახლობლად, და გექნებათ სამხრეთის საზღვარი მარილოვანი ზღვის ბოლოდან აღმოსავლეთის მიმართულებით. +

4და გადაუხვევს საზღვარი სამხრეთიდან ყაკრაბიმის მაღლობისაკენ და გაივლის ცინისაკენ, და იქნება მისი გამოსავალი სამხრეთიდან კადეშ-ბარნეაყის მიმართულებით, და იგი გავა ხაცარ-ადარისაკენ, და ჩაუვლის ყაცმონს. +

5და გადაუხვევს საზღვარი ყაცმონიდან ეგვიპტის ხევისაკენ და გავა ზღვის მიმართულებით. +

6ხოლო დასავლეთის საზღვრად გექნებათ დიდი ზღვის სანაპირო. ეს იქნება თქვენთვის დასავლეთის საზღვარი. +

7და ეს იქნება თქვენთვის საზღვარი ჩრდილოეთისა: დიდი ზღვიდან გაატარეთ იგი ჰორის მთის მიმართულებით.

8ჰორის მთიდან გაატარეთ იგი ხამათის მისადგომამდე, და იყოს საზღვრის ბოლო ცედადთან.

9და გავა საზღვარი ზიფრონისაკენ, და იქნება მისი ბოლო ხაცარ-ყენანთან. ეს გექნებათ ჩრდილოეთის საზღვრად.

10და გაავლეთ თქვენთვის ხაზი აღმოსავლეთის საზღვრისათვის ხაცარ-ყენანიდან შეფამის მიმართულებით, +

11და დაეშვება საზღვარი შეფამიდან რიბლასაკენ, ყაინის აღმოსავლეთით, და დაეშვება საზღვარი და შეეხება ქინერეთის ზღვის სანაპიროს აღმოსავლეთიდან. +

12და დაეშვება საზღვარი იორდანესაკენ და იქნება მისი ბოლო მარილოვან ზღვასთან. ეს იქნება თქვენი ქვეყანა მისი საზღვრებით ყოველი მხრიდან.’“ +

13და უბრძანა მოსემ ისრაელის ძეთ ასე: „აჰა, ქვეყანა, რომელსაც დაიმკვიდრებთ წილისყრით, რომლის მიცემაც ბრძანა უფალმა ცხრა ტომისათვის და ნახევარი ტომისათვის. +

14რადგან მიიღეს რეუბენის ძეთა ტომმა თავისი მამისსახლის მიხედვით, და გადის ძეთა ტომმა თავისი მამისსახლის მიხედვით, და მენაშეს ნახევარმა ტომმა. მათ მიიღეს თავიანთი წილი.

15ამ ორმა ტომმა და ნახევარმა ტომმა მიიღეს თავიანთი ნაწილი იორდანეს გაღმა, იერიხოს პირდაპირ, აღმოსავლეთით.“

16და უთხრა უფალმა მოსეს:

17„ეს არის იმ კაცთა სახელები, რომელნიც დაანაწილებენ ქვეყანას: ელეაზარ მღვდელი და იესო, ძე ნავესი. +

18და თითო ტომიდან თითო მთავარი მოიყვანეთ ქვეყნის დასანაწილებლად.

19და ეს არის სახელები ამ კაცებისა: იუდას ტომისათვის: ქალები, იეფუნეს ძე.

20სიმონის ძეთა ტომისათვის სამუელი, ძე ყამიჰუდისა.

21ბენიამინის ტომისათვის: ელიდადი, ძე ქისლონისა.

22დანის ძეთა ტომისათვის: მთავარი ბუკი, ძე იოგლისა.

23იოსების ძეთათვის: მენაშეანთა ტომისათვის: მთავარი ხანიელი, ძე ეფოდისა.

24ეფრემიანთა ტომისათვის: მთავარი კემუელი, ძე შიფტანისა;

25ზებულუნის ძეთა ტომისათვის: მთავარი ელიცაფანი, ძე ფარნაქისა.

26ისაქარის ძეთა ტომისათვის: მთავარი ფალტიელი, ძე ყაზანისა.

27აშერის ძეთა ტომისათვის მთავარი: ახიჰუდი, ძე შელომისა.

28ნაფთალის ძეთა ტომისათვის: მთავარი ფედაჰელი, ძე ყამიჰუდისა.“

29ესენი არიან ისინი, რომლებსაც უბრძანა უფალმა ისრაელის ძეთა განაწილება ქანაანის ქვეყანაში.

35
ქალაქები, რომლებიც გადაეცათ ლევიანებს

35^1და უთხრა უფალმა მოსეს მოაბის ველებზე, იორდანესთან, იერიხოს პირდაპირ:

2„უბრძანე ისრაელის ძეთ, რომ მისცენ ლევიანებს თავიანთი სამკვიდრო სამფლობელოდან ქალაქები საცხოვრებლად, და აგრეთვე საძოვრები ქალაქების ირგვლივ მიეცით ლევიანებს. +

3და იქნება ქალაქები მათთვის საცხოვრებლად, ხოლო მათი საძოვრები იქნება მათი საქონლისათვის და მათი ქონებისათვის, და ყველა მათი სარჩოსათვის.

4და ქალაქების საძოვრები, რომლებსაც მისცემთ ლევიანებს, ქალაქის გარე კედლიდან ათას წყრთაზე გადიოდეს ირგვლივ.

5და გაზომეთ ქალაქგარეთ აღმოსავლეთ მხარეს ორიათასი წყრთა, და სამხრეთ მხარეს ორი ათასი წყრთა და დასავლეთ მხარეს ორი ათასი წყრთა, და ჩრდილოეთ მხარეს ორი ათასი წყრთა, ხოლო ქალაქი იყოს შუაში: ეს იქნება მათთვის ქალაქთა საძოვრები. +

6ქალაქიდან, რომლებსაც თქვენ მისცემთ ლევიანებს, ექვსი ქალაქი იყოს თავშესაფრად, რომლებსაც გამოყოფთ მკვლელისთვის იქ გასაქცევად. და მათ გარდა მიეცით ორმოცდაორი ქალაქი. +

7ყველა ქალაქი, რომელიც თქვენ უნდა მისცეთ ლევიანებს, ორმოცდარვა ქალაქია თავისი საძოვრებიანად. +

8და ქალაქებს, რომლებსაც მისცემთ ისრაელის ძეთა სამფლობელოდან, მრავალრიცხოვანთაგან აიღეთ მეტი, ხოლო მცირერიცხოვანთაგან – ნაკლები. ყოველმა ტომმა თავისი სამკვიდრებლის მიხედვით უნდა მისცეს ლევიანებს თავიანთი ქალაქებიდან, რასაც დაიმკვიდრებენ.“ +

9და უთხრა უფალმა მოსეს:

10„განუცხადე ისრაელის ძეთ და უთხარი მათ: ‘როცა გადახვალთ იორდანეს გადაღმა, ქანაანის ქვეყანაში,

11მაშინ დანიშნეთ თქვენთვის ქალაქები, რომლებიც თავშესაფარი ქალაქები იქნება თქვენთვის. და გაიქცევა იქ მკვლელი, რომელსაც უნებლიედ შემოაკვდება კაცი. +

12ეს ქალაქები იქნება თქვენთვის თავშესაფრად შურის მაძიებლისაგან, რომ არ მოკვდეს მკვლელი, ვიდრე წარსდგებოდეს თემის წინაშე სამსჯავროზე. +

13და ქალაქებიდან, რომლებსაც თქვენ მისცემთ, ექვსი ქალაქი თავშესაფრად იყოს თქვენთვის.

14სამი ქალაქი მიეცით იორდანეს გამოღმა მხარეს და სამი ქალაქი მიეცით ქანაანის ქვეყანაში. თავშესაფარ ქალაქებად იქნება ისინი. +

15ისრაელის ძეთათვის და ხიზნისთვის და ახალ მოსახლისათვის, მათ შორის იყოს ეს ექვსი ქალაქი თავშესაფრად, რათა გაიქცეს იქ ყველა, ვისაც უნებლიედ შემოაკვდება კაცი.

16ხოლო თუ ვინმე რკინის იარაღს დაარტყამს ვინმეს და მოკვდება იგი, მაშინ ის მკვლელია. სიკვდილით უნდა მოკვდეს მკვლელი +

17და თუ ვინმე ხელით ქვას დაარტყამს ვინმეს, რომლითაც შეიძლება მოკვდეს, და იგი მოკვდება, მაშინ ის მკვლელია. სიკვდილით უნდა მოკვდეს მკვლელი.

18ან, თუ ხის იარაღს დაარტყამს ხელით, რომლითაც შეიძლება მოკვდეს, და იგი მოკვდება, მაშინ ის მკვლელია. სიკვდილით უნდა მოკვდეს მკვლელი.

19მესისხლეს თვით შეუძლია მოკლას მკვლელი. როცა შეხვდება მას, თვით შეუძლია მისი მოკვლა. +

20და თუ ვინმე სიძულვილით ხელს ჰკრავს ვინმეს, ან მას განზრახ სტყორცნის და იგი მოკვდება, +

21ან თუ მტრობით დაარტყამს ხელს, და იგი მოკვდება, სიკვდილით უნდა მოკვდეს ის, რომელმაც დაარტყა მას, რადგან მკვლელია იგი; მესისხლეს შეუძლია მოკლას ეს მკვლელი, როცა შეხვდება მას. +

22მაგრამ თუ უცაბედად, მტრობის გარეშე, ჰკრა ხელი, ან ესროლა მას რაიმე საგანი განუზრახველად, +

23ან რაიმე ქვა, რომლითაც შეიძლება მოკვდეს, დაუნახავად მოახვედრებს მას და ის მოკვდება, და იგი არ ყოფილა მისი მტერი და არც მისთვის ავი მოუსურვებია,

24მაშინ უნდა განსაჯოს თემმა მკვლელსა და მესისხლეს შორის ამ წესის მიხედვით.

25და უნდა იხსნას თემმა მკვლელი მესისხლის ხელიდან, და უნდა დააბრუნოს იგი თემმა მის თავშესაფარ ქალაქში, სადაც გაიქცა, რათა დამკვიდრდეს იქ, ვიდრე მოკვდებოდეს მღვდელმთავარი, ცხებული წმიდა ზეთით. +

26ხოლო თუ მკვლელი გასვლით გავა თავშესაფარი საზღვრიდან, სადაც იგი გაიქცა,

27და მას ნახავს მესისხლე მისი თავშესაფარი ქალაქის საზღვრის გარეთ, სადაც იგი გაიქცა, და მოკლავს მესისხლე მკვლელს, მაშინ არაა მესისხლეზე სისხლი,

28რადგან თავის თავშესაფარ ქალაქში უნდა დამკვიდრდეს იგი, ვიდრე მღვდელმთავარი მოკვდებოდეს. ხოლო მღვდელმთავრის სიკვდილის შემდეგ დაუბრუნდეს მკვლელი თავის სამფლობელოს.

29ეს იყოს თქვენთვის რჯულის წესად თქვენს თაობებში, ყველა თქვენს საცხოვრებელ ადგილებში. +

30ყველა, ვინც კაცს მოკლავს, მკვლელი მოწმეთა ჩვენებით უნდა მოიკლას. მარტო ერთი მოწმის მხილებით არავინ არ უნდა მოკვდეს სიკვდილით. +

31არ აიღოთ გამოსასყიდი მკვლელის სულისათვის, რომელიც სასიკვდილო დამნაშავეა, არამედ სიკვდილით უნდა მოკვდეს.

32და არ აიღოთ გამოსასყიდი თავშესაფარ ქალაქში გაქცეულისაგან მის დასაბრუნებლად ქვეყანაში საცხოვრებლად, ვიდრე მღვდელმთავარი მოკვდებოდეს.

33არ წაბილწოთ ქვეყანა, რომელშიც თქვენ იმყოფებით, რადგან სისხლი ბილწავს ქვეყანას, და ქვეყანა ვერ გამოისყიდის მასზე დაღვრილ სისხლს, თუ არა მისი დამღვრელის სისხლით. +

34და არ წაბილწოთ ქვეყანა, რომელშიც ცხოვრობთ, რომელშიც მე ვმკვიდრდები, რადგან მე, უფალი, ვმკვიდრდები ისრაელის ძეთა შორის.“ +

36
დამატებითი წესები

36^1და მივიდნენ გილყად მაქირის ძის, მენაშეს ძის მამისსახლთა საგვარეულოს მთავარნი იოსების ძეთა საგვარეულოდან და განაცხადეს მოსესა და ისრაელის ძეთა მამამთავრების წინაშე: +

2და თქვეს: „ჩვენს ბატონს უბრძანა უფალმა, რათა მისცეს ქვეყანა სამკვიდროდ წილისყრით ისრაელის ძეთ, და ჩვენს ბატონს ებრძანა უფლის მიერ, რათა მიეცა სამკვიდრებელი ცელაფხადისა, ჩვენი ძმისა, მისი ასულებისათვის. +

3და თუ ისინი მისთხოვდებიან ისრაელის ძეთა სხვა რომელიმე ტომის ძეებს, მაშინ მათი სამკვიდრებელი მოაკლდება ჩვენი მამების სამკვიდრებელს და მიემატება იმ ტომის სამკვიდრებელს, სადაც იქნებიან ისინი გათხოვილი, ხოლო ჩვენს წილხვედრ სამკვიდრებელს მოაკლდება.

4და თუ ექნებათ ვერძობა ისრაელის ძეთ, მაშინ საბოლოოდ მიემატება მათი სამკვიდრო იმ ტომის სამკვიდროს, სადაც იქნებიან ისინი გათხოვილი, და ჩვენი მამების ტომის სამკვიდროს მოაკლდება მათი სამკვიდრებელი.“ +

5და ამცნო მოსემ ისრაელის ძეთ ბრძანება: „მართალს ამბობს იოსების ძეთა ტომი.

6ეს არის, რაც ბრძანა უფალმა ცელაფხადის ასულებზე: ‘ვინც მოეწონებათ, იმათ მისთხოვდნენ, ოღონდ მამისეული ტომის საგვარეულოში გათხოვდნენ.

7რათა არ გადავიდეს ისრაელის ძეთა სამკვიდრებელი ტომიდან ტომზე. რადგან ისრაელის ძეთაგან თითოეული თავის მამათა ტომის სამკვიდრებელზე უნდა იყოს მიკრული. +

8ყოველი ასული, სამკვიდრებლის მემკვიდრე ისრაელის ძეთა ტომთაგან, თავისი მამის ტომის საგვარეულოსას უნდა მისთხოვდეს, რათა ისრაელის ძეთაგან დაიმკვიდროს თითოეულმა თავის მამათა სამკვიდრებელი. +

9არ გადავიდეს სამკვიდრებელი ტომიდან სხვა ტომზე, რადგან ისრაელის ძეთა თითოეული ტომი თავის სამკვიდრებელზე უნდა იყოს მიკრული.“

10როგორც უბრძანა უფალმა მოსეს, ისე გააკეთეს ცელაფხადის ასულებმა. +

11და მისთხოვდნენ: მახლა, თირცა, ხოგლა, მილქა და ნოყა, ასულნი ცელაფხადისა, თავიანთ ბიძაშვილებს ცოლად. +

12იოსების ძის, მენაშეს ძეთა საგვარეულოებში გათხოვდნენ ისინი. და დარჩა მათი სამკვიდრო თავიანთი მამის ტომის საგვარეულოს.

13და ეს არის მცნებანი და წესები, რომელნიც ამცნო უფალმა ისრაელის ძეთ მოსეს ხელით მოაბის ველებზე, იორდანესთან, იერიხოს პირდაპირ.

+ გამ. 25:22.

+ გამ. 30:12.

+ რიცხ. 26:4. 1ნეშტ. 25:28. 2ნეშტ. 25:5.

+ რიცხ. 13:4.

+ რიცხ. 10:13.

+ რიცხ. 10:14. 1ნეშტ. 2:10.

+ რიცხ. 2:18,20.

+ რიცხ. 2:22.

+ რიცხ. 2:25.

+ რიცხ. 2:27.

+ რიცხ. 2:14.

+ რიცხ. 2:29.

+ რიცხ. 26:64.

+ რიცხ. 26:51.

+ რიცხ. 3:15.

+ რიცხ. 3:10,38; 4:5; 18:7.

+ გამ. 12:28. რიცხ. 2:34.

+ რიცხ. 10:5.

+ რიცხ. 10:15.

+ რიცხ. 10:16.

+ რიცხ. 10:6.

+ რიცხ. 10:19.

+ რიცხ. 10:20.

+ ფსალმ. 45:6.

+ რიცხ. 10:22. ფსალმ. 79:3.

+ რიცხ. 1:10.

+ რიცხ. 1:11; 7:60; 10:24.

+ გამ. 12:28. ლევ. 24:23.

+ გამ. 6:23. 1ნეშტ. 24:1.

+ გამ. 28:41. ლევ. 8:2.

+ ლევ. 10:1. რიცხ. 26:61. 1ნეშტ. 24:2.

+ ეზრ. 6:18.

+ ლევ. 8:35.

+ რიცხ. 8:19.

+ რიცხ. 16:40; 18:7.

+ გამ. 29:27. რიცხ. 8:16.

+ გამ. 13:2; 22:29; 34:19. ლევ. 27:16. რიცხ. 8:17. ლუკ. 2:23.

+ დაბ. 46:11. გამ. 6:16. რიცხ. 26:57. 1ნეშტ. 6:1; 23:6.

+ გამ. 6:18. რიცხ. 26:58-59.

+ გამ. 6:22.

+ რიცხ. 7:9.

+ რიცხ. 19:3. 4მეფ. 25:18. 1ნეშტ. 9:11.

+ რიცხ. 1:51; 16:40; 18:7.

+ გამ. 30:13. რიცხ. 18:16.

+ რიცხ. 8:15.

+ რიცხ. 10:15. იესო. 18:1.

+ 3მეფ. 8:8.

+ გამ. 25:30.

+ გამ. 25:31.

+ გამ. 30:3.

+ გამ. 27:3.

+ 1ნეშტ. 13:10.

+ გამ. 30:23.

+ 1მეფ. 6:19.

+ 1ნეშტ. 15:2.

+ გამ. 26:7,14.

+ რიცხ. 27:7.

+ გამ. 26:15. რიცხ. 10:17.

+ რიცხ. 7:8.

+ ლევ. 13:46; 15:2.

+ რიცხ. 12:15.

+ ლევ. 6:2.

+ ლუკ. 19:8.

+ ლევ. 6:6.

+ გამ. 29:28.

+ გამ. 16:36.

+ გამ. 30:18; 32:20.

+ 1კორ. 11:5-6.

+ იერ. 42:18; 44:12.

+ რჯლ. 27:15.

+ მსაჯ. 13:5. 1მეფ. 1:11. იერ. 1:5.

+ მსაჯ. 13:5.

+ ლევ. 12:8; 14:22.

+ საქმე. 21:24.

+ გამ. 29:27. ლევ. 7:31.

+ ფსალმ. 66:8.

+ ფსალმ. 4:7.

+ ფსალმ. 4:7.

+ გამ. 40:10.

+ რიცხ. 4:28.

+ რიცხ. 3:31; 4:15. 2მეფ. 6:13.

+ რიცხ. 1:7.

+ რიცხ. 2:22; 10:24.

+ ლევ. 1:1.

+ გამ. 25:37; 27:21.

+ გამ. 25:31. 3მეფ. 7:49.

+ რიცხ. 19:7.

+ ლევ. 14:8-9. 2ნეშტ. 23:6.

+ ეზრ. 6:18.

+ გამ. 29:24.

+ რიცხ. 3:12; 18:6.

+ რიცხ. 3:13.

+ რიცხ. 3:9.

+ რიცხ. 4:3. 1ნეშტ. 23:3,27.

+ გამ. 13:4.

+ გამ. 12:3; 23:15. ლევ. 23:5.

+ გამ. 12:6. ლევ. 23:5.

+ რიცხ. 19:11.

+ 2ნეშტ. 30:2.

+ გამ. 12:46. იოან. 19:36.

+ გამ. 12:29.

+ გამ. 40:34.

+ გამ. 13:21.

+ გამ. 40:36.

+ 1კორ. 10:1.

+ რიცხ. 2:3.

+ რიცხ. 2:10.

+ გამ. 27:21.

+ რიცხ. 31:6. 2ნეშტ. 13:12. იობ. 39:25.

+ რიცხ. 28:14. 4მეფ. 11:14. 2ნეშტ. 7:6.

+ რიცხ. 2:2.

+ რიცხ. 1:7.

+ რიცხ. 1:8.

+ რიცხ. 1:9.

+ რიცხ. 4:5.

+ რიცხ. 1:5.

+ რიცხ. 1:6; 3:12.

+ რიცხ. 1:14; 2:14.

+ რიცხ. 1:10; 2:18.

+ რიცხ. 1:10; 2:20.

+ რიცხ. 1:11; 2:22.

+ რიცხ. 1:12; 2:25.

+ რიცხ. 1:13; 2:27.

+ რიცხ. 1:15; 2:19.

+ გამ. 2:18; 18:1; 6:12.

+ რჯლ. 31:8.

+ ფსალმ. 67:2.

+ 2ნეშტ. 6:41. ფსალმ. 131:8.

+ ლევ. 10:2. რიცხ. 21:4. ფსალმ. 77:21.

+ გამ. 7:5.

+ რჯლ. 9:22.

+ გამ. 12:38. 1კორ. 10:6.

+ რიცხ. 21:5.

+ გამ. 16:4. ფსალმ. 77:24. იოან. 6:31. 1კორ. 10:3.

+ გამ. 16:14.

+ რჯლ. 1:35.

+ რჯლ. 1:19.

+ გამ. 32:32.

+ გამ. 18:21. რიცხ. 16:25.

+ გამ. 18:21. 1კორ. 12:4.

+ გამ. 18:10.

+ რიცხ. 21:5.

+ მათ. 14:15. იოან. 6:5.

+ მათ. 15:33. მარკ. 8:4.

+ ფსალმ. 50:2.

+ რიცხ. 12:5. 1მეფ. 10:6.

+ რიცხ. 13:9. 1თეს. 5:19.

+ გამ. 16:13. ფსალმ. 77:27.

+ ფსალმ. 77:30-31.

+ რიცხ. 13:1; 33:16.

+ გამ. 2:21. რიცხ. 16:2.

+ გამ. 11:8. მათ. 11:29.

+ გამ. 16:10. რიცხ. 11:17; 14:10.

+ 1მეფ. 3:7.

+ ებრ. 3:5.

+ გამ. 33:11. რჯლ. 34:10.

+ 1კორ. 13:12.

+ რიცხ. 11:3.

+ რჯლ. 24:9.

+ 4მეფ. 5:10.

+ ლევ. 13:46; 14:8.

+ რიცხ. 11:35; 33:17.

+ რჯლ. 1:22; 9:23.

+ რჯლ. 1:22.

+ იესო. 14:7.

+ რიცხ. 32:8.

+ 2მეფ. 8:9.

+ რჯლ. 1:28; 2:10.

+ რიცხ. 32:9. რჯლ. 1:24.

+ დაბ. 14:7. რჯლ. 1:19.

+ გამ. 3:8. რჯლ. 1:25.

+ იესო. 11:3.

+ რიცხ. 14:6,27. იესო. 14:8.

+ დაბ. 6:4. რჯლ. 9:2.

+ რიცხ. 21:5. რჯლ. 1:27. ფსალმ. 105:25.

+ რიცხ. 16:3.

+ რიცხ. 16:4.

+ გამ. 3:8. რიცხ. 13:28.

+ რჯლ. 20:3; 32:42.

+ გამ. 17:4.

+ გამ. 32:10.

+ გამ. 32:12.

+ გამ. 13:21.

+ გამ. 32:12.

+ რჯლ. 9:28.

+ გამ. 20:5. რჯლ. 5:9. ფსალმ. 102:8. იერ. 32:18.

+ გამ. 32:12.

+ რჯლ. 1:35.

+ ეკლ. 7:20.

+ რჯლ. 1:35. ფსალმ. 94:11. ებრ. 3:11.

+ იესო. 14:6. მსაჯ. 1:20.

+ ფსალმ. 105:25.

+ რიცხ. 26:65; 32:11. რჯლ. 1:35. ფსალმ. 105:26.

+ რიცხ. 26:65. რჯლ. 1:36. იესო. 14:6.

+ ფსალმ. 94:10.

+ ფსალმ. 94:10.

+ იუდ. 1:5. 1კორ. 10:10. ებრ. 3:11.

+ რჯლ. 1:41.

+ რჯლ. 1:43.

+ მსაჯ. 1:17.

+ გამ. 29:18. ლევ. 7:16.

+ გამ. 16:36. ლევ. 2:5.

+ ლევ. 1:17; 3:5,16.

+ გამ. 12:49. ლევ. 24:22. რიცხ. 19:14.

+ რჯლ. 1:16.

+ გამ. 23:15-16.

+ ლევ. 23:10-11. ნეემ. 10:37.

+ ლევ. 4:13.

+ ლევ. 4:13.

+ ლევ. 4:27.

+ გამ. 12:49. ლევ. 27:22.

+ გამ. 20:8.

+ ლევ. 24:12.

+ იესო. 7:25.

+ რჯლ. 22:12. მათ. 23:5.

+ მათ. 15:3.

+ დაბ. 17:7. გამ. 20:2. ლევ. 11:45.

+ გამ. 6:18,21.

+ რიცხ. 3:19,27; 26:9; 27:3. 1მეფ. 6:2. იუდ. 1:11.

+ გამ. 18:22. რიცხ. 12:1.

+ რიცხ. 14:2; 20:2.

+ რიცხ. 14:5.

+ რიცხ. 3:6.

+ გამ. 16:7.

+ გამ. 3:8; 13:5; 33:3.

+ დაბ. 4:4-5.

+ გამ. 16:10. ლევ. 9:23.

+ ფსალმ. 30:6. ლუკ. 8:55.

+ რიცხ. 12:15.

+ რიცხ. 27:3. რჯლ. 11:6. ფსალმ. 105:17.

+ რიცხ. 26:10.

+ ლევ. 10:2.

+ რიცხ. 14:2; 20:3.

+ გამ. 16:10. რიცხ. 12:5.

+ გამ. 25:22.

+ ეს. 11:1. ებრ. 9:4.

+ ებრ. 9:10.

+ ეს. 64:12.

+ რიცხ. 3:12. იესო. 13:14.

+ რიცხ. 3:10; 16:40.

+ ლევ. 6:16,29. რიცხ. 31:41.

+ ლევ. 2:3.

+ ლევ. 6:16; 7:6.

+ ნეემ. 10:37.

+ ლევ. 27:28.

+ გამ. 34:19.

+ გამ. 30:13. ლევ. 27:25. რიცხ. 3:47. ეზეკ. 45:12.

+ ლევ. 3:9; 4:7.

+ გამ. 29:22,27. ლევ. 7:37.

+ გამ. 27:21.

+ რჯლ. 10:9; 18:2. იესო. 13:14,33. ეზეკ. 44:28.

+ ებრ. 7:8.

+ ლევ. 27:30. რჯლ. 10:9. ნეემ. 12:47.

+ რჯლ. 14:22.

+ ლევ. 22:19.

+ მათ. 10:10. 1კორ. 9:13. 1ტიმ. 5:18.

+ 2კორ. 5:21. ებრ. 9:13.

+ ლევ. 24:14. მათ. 27:33. ებრ. 13:12.

+ 1პეტრ. 1:2. ებრ. 9:13.

+ ლევ. 14:4.

+ ლევ. 11:27. რიცხ. 8:7.

+ რიცხ. 31:19,23. 1იოან. 1:7. ებრ. 9:13; 10:22.

+ გამ. 27:21.

+ ეს. 52:11,15.

+ რიცხ. 31:19.

+ გამ. 12:22. ლევ. 14:4-5.

+ ებრ. 10:26,29.

+ გამ. 2:4,7. რიცხ. 1:19.

+ რიცხ. 14:2.

+ გამ. 17:2. ფსალმ. 105:6.

+ რჯლ. 9:7.

+ გამ. 17:3. იერ. 2:6.

+ გამ. 16:10.

+ რიცხ. 17:10.

+ გამ. 17:10. რჯლ. 8:15. ფსალმ. 77:16; 104:41. ეს. 48:21. 1კორ. 10:4.

+ რჯლ. 1:37.

+ გამ. 17:7. რჯლ. 32:51.

+ დაბ. 25:25-26. რჯლ. 2:8.

+ გამ. 2:23; 3:2,7; 14:19.

+ რჯლ. 2:30. რომ. 15:28.

+ რიცხ. 21:4.

+ რჯლ. 2:4.

+ რიცხ. 33:37.

+ დაბ. 28:8. რჯლ. 31:2.

+ რიცხ. 33:38. რჯლ. 32:50.

+ რჯლ. 10:6.

+ რიცხ. 33:40.

+ ლევ. 27:28.

+ იესო. 2:9.

+ რიცხ. 1:11.

+ რჯლ. 6:16.

+ 1კორ. 10:9.

+ გამ. 8:8.

+ იოან. 3:14.

+ 4მეფ. 18:4. იოან. 3:14.

+ რიცხ. 33:43.

+ რიცხ. 33:44.

+ რჯლ. 2:13.

+ მსაჯ. 11:13.

+ რიცხ. 20:8.

+ რჯლ. 33:21.

+ რჯლ. 2:26. მსაჯ. 11:9. ნეემ. 9:22.

+ რიცხ. 20:17.

+ რჯლ. 2:32.

+ რჯლ. 31:4. იესო. 9:10; 24:8. მსაჯ. 11:21. ფსალმ. 134:11. ამოს. 2:9.

+ 3მეფ. 11:7.

+ ეს. 15:2. იერ. 48:8.

+ რჯლ. 3:1; 29:7.

+ ფსალმ. 134:11.

+ რიცხ. 33:48.

+ მსაჯ. 11:25.

+ 2მეფ. 8:2.

+ რჯლ. 23:4.

+ მიქ. 6:5.

+ 2პეტრ. 2:15. იუდ. 1:11.

+ რჯლ. 23:5.

+ რიცხ. 24:13.

+ 2პეტრ. 2:16. იუდ. 1:11.

+ იესო. 5:13.

+ რჯლ. 23:4.

+ იესო. 24:10.

+ რჯლ. 33:28.

+ დაბ. 13:16. 3მეფ. 19:4.

+ რჯლ. 32:31.

+ რჯლ. 3:27.

+ 1მეფ. 15:29. მალ. 3:6. ტიტ. 1:2.

+ ფსალმ. 54:11. იერ. 50:20.

+ რიცხ. 24:8.

+ დაბ. 40:9.

+ რიცხ. 22:6.

+ რიცხ. 25:3.

+ რიცხ. 23:3.

+ იესო. 24:10.

+ ფსალმ. 1:3. იერ. 17:8.

+ რიცხ. 23:22.

+ რიცხ. 22:18.

+ რიცხ. 25:1-2; 31:16. გამოცხ. 2:14.

+ დაბ. 49:10. 2მეფ. 8:2. მათ. 2:2.

+ დაბ. 36:8. 2მეფ. 8:14.

+ რომ. 9:5. 2კორ. 10:5. გამოცხ. 19:6.

+ რჯლ. 25:19.

+ მსაჯ. 1:16. 1მეფ. 15:6.

+ დან. 11:30.

+ რიცხ. 31:8.

+ რიცხ. 31:6. 1კორ. 10:8. გამოცხ. 2:14.

+ იესო. 22:17. ფსალმ. 105:28.

+ რჯლ. 4:3.

+ ფსალმ. 105:30.

+ 1კორ. 10:8.

+ რიცხ. 31:8.

+ რიცხ. 31:2.

+ რიცხ. 1:2.

+ რიცხ. 33:50.

+ დაბ. 46:8.

+ რიცხ. 16:1. 1ნეშტ. 24:2.

+ რიცხ. 16:31.

+ რიცხ. 16:32.

+ დაბ. 46:10.

+ დაბ. 38:3-4.

+ დაბ. 38:5.

+ დაბ. 46:12. 1ნეშტ. 2:5.

+ დაბ. 46:13.

+ დაბ. 46:14.

+ იესო. 17:1.

+ იესო. 17:3.

+ დაბ. 46:11. გამ. 6:16. რიცხ. 3:17. 1ნეშტ. 6:1; 23:6.

+ გამ. 2:2; 6:20. 1ნეშტ. 23:13.

+ ლევ. 10:1. რიცხ. 3:4. 1ნეშტ. 24:2.

+ რიცხ. 14:28; 32:10. რჯლ. 1:35. 1კორ. 10:5.

+ რიცხ. 36:2.

+ რიცხ. 16:1,30.

+ რჯლ. 32:48-49.

+ რჯლ. 32:51.

+ დაბ. 48:14. რიცხ. 8:10. რჯლ. 3:21; 34:9.

+ რჯლ. 34:9.

+ გამ. 28:30.

+ ლევ. 3:11.

+ გამ. 29:38.

+ გამ. 16:36.

+ ეს. 1:13. კოლ. 2:16.

+ რიცხ. 10:10.

+ რიცხ. 29:5.

+ გამ. 12:18. ლევ. 23:5.

+ რჯლ. 16:2.

+ გამ. 16:36.

+ ლევ. 23:15-16.

+ ლევ. 23:24.

+ ნეემ. 10:33.

+ ებრ. 13:15-16.

+ ლევ. 16:29; 23:27. დან. 10:12.

+ ლევ. 16:5,10. ნეემ. 12:30.

+ გამ. 23:16. ლევ. 23:34. იოან. 7:2.

+ ლევ. 23:36. იოან. 7:37.

+ ლევ. 27:2.

+ 1მეფ. 1:11.

+ რიცხ. 10:9; 25:7-8.

+ იესო. 13:21.

+ რიცხ. 25:1-2.

+ მსაჯ. 21:11.

+ რიცხ. 19:14,16.

+ რიცხ. 19:9.

+ იესო. 8:27; 22:8. 1მეფ. 30:24.

+ რიცხ. 3:7.

+ რიცხ. 18:8,19.

+ გამ. 35:22.

+ დაბ. 46:32; 47:3.

+ რჯლ. 1:28. საქმე. 21:13.

+ რიცხ. 13:3.

+ რიცხ. 13:24,32. რჯლ. 1:28.

+ დაბ. 50:24. რიცხ. 14:23.

+ რიცხ. 14:30.

+ რჯლ. 3:18.

+ იესო. 22:1.

+ რჯლ. 3:12.

+ იესო. 1:13.

+ რჯლ. 23:23.

+ იესო. 4:12.

+ რჯლ. 3:12. იესო. 13:8.

+ დაბ. 50:23.

+ იესო. 13:30. 1ნეშტ. 2:22.

+ რიცხ. 21:25. მსაჯ. 8:11. 1ნეშტ. 2:23.

+ გამ. 12:37.

+ გამ. 13:12. ეს. 10:10.

+ გამ. 13:20.

+ გამ. 14:2.

+ იესო. 4:22. ფსალმ. 113:3. 1კორ. 10:1.

+ გამ. 15:27.

+ გამ. 16:1.

+ გამ. 17:1.

+ გამ. 19:2.

+ რიცხ. 11:35.

+ რიცხ. 11:35; 13:1.

+ რჯლ. 10:6.

+ 3მეფ. 9:26.

+ რიცხ. 20:1,22.

+ რიცხ. 20:22.

+ რიცხ. 20:25. რჯლ. 32:50.

+ რიცხ. 21:1.

+ რიცხ. 21:10.

+ რიცხ. 21:11.

+ რიცხ. 21:1. რჯლ. 34:1.

+ რიცხ. 21:1.

+ რიცხ. 25:1. იესო. 2:17.

+ რიცხ. 25:17.

+ გამ. 23:4. ლევ. 26:30. რჯლ. 7:5.

+ გამ. 23:33; 34:12. რჯლ. 7:16.

+ დაბ. 15:18.

+ იესო. 15:1.

+ იესო. 15:3.

+ დაბ. 15:18. იესო. 15:4.

+ იესო. 15:47.

+ 1მეფ. 30:28.

+ რჯლ. 3:17. ლუკ. 5:1.

+ რიცხ. 32:33.

+ იესო. 14:2. საქმე. 13:19.

+ იესო. 14:1; 21:1.

+ იესო. 21:2.

+ იესო. 21:12.

+ რჯლ. 4:42. იესო. 20:2.

+ იესო. 21:41.

+ რიცხ. 26:56. გალ. 6:6.

+ გამ. 21:13. რჯლ. 19:2. იესო. 20:2.

+ ლევ. 25:26. იესო. 20:3,6.

+ რჯლ. 4:41. იესო. 20:8.

+ გამ. 21:12. ლევ. 24:17.

+ გამ. 21:23. 2მეფ. 14:7.

+ რჯლ. 19:11.

+ რჯლ. 19:12.

+ რჯლ. 19:4.

+ ლევ. 8:12. ეს. 44:8. ეფეს. 2:16.

+ გამ. 12:17.

+ რჯლ. 19:15.

+ დაბ. 9:6. 3მეფ. 2:31.

+ გამ. 29:45. 3მეფ. 6:13.

+ დაბ. 46:20.

+ რიცხ. 27:1.

+ ლევ. 25:13,30.

+ ლევ. 25:23. 3მეფ. 21:3.

+ რიცხ. 27:8.

+ რიცხ. 27:3-4.

+ რიცხ. 27:1.

მეორე რჯული
მეორე რჯული

1. 1

2. 2

3. 3

4. 4

5. 5

6. 6

7. 7

8. 8

9. 9

10. 10

11. 11

12. 12

13. 13

14. 14

15. 15

16. 16

17. 17

18. 18

19. 19

20. 20

21. 21

22. 22

23. 23

24. 24

25. 25

26. 26

27. 27

28. 28

29. 29

30. 30

31. 31

32. 32

33. 33

34. 34

1
მეორე რჯული
ხორებიდან კადეშამდე განვლილი გზის მიმოხილვა

1^1აჰა, სიტყვანი, რომელნიც გამოუცხადა მოსემ მთელ ისრაელს იორდანეს გამოღმა, ჰაყარაბას უდაბნოში, სუფას პირდაპირ, ფარანსა და თოფელს, ლაბანსა, ხაცეროთსა და დიზაჰაბს შორის, +

2რომელიც თერთმეტი დღის სავალ გზაზეა ხორებიდან, სეყირის მთაზე გავლით, ვიდრე კადეშ-ბარნეაყამდე. +

3და მეორმოცე წლის მეთერთმეტე თვეს, თვის პირველში, უთხრა ისრაელიანებს ყოველივე, რაც უბრძანა მას უფალმა მათზე.

4მას შემდეგ, რაც განგმირეს სიხონი, მეფე ამორეველთა, რომელიც მკვიდრობდა ხეშბონში, და ყოგი, მეფე ბაშანისა, რომელიც მკვიდრობდა ყაშთაროთში, ედრეყში. +

5იორდანეს გამოღმა, მოაბელთა ქვეყანაში, დაიწყო მოსემ განმარტება ამ რჯულისა და თქვა:

6უფალმა, ღმერთმა ჩვენმა, გვითხრა ხორებში: „გეყოფათ თქვენ ამ მთაზე ცხოვრება; +

7გაბრუნდით და გაემგზავრეთ, მიდით ამორეველთა მთაზე და ყოველ მის მეზობელთან, ყარაბაში, მთასა და ბარში, და ნეგებში და ზღვის სანაპიროზე, ქანაანელთა ქვეყანაში და ლიბანში დიდ მდინარემდე, მდინარე ევფრატამდე. +

8აჰა, მოგეცით თქვენ ეს ქვეყანა. მიდით და დაიმკვიდრეთ ქვეყანა, რომლის მოცემაც გულით აღუთქვა უფალმა თქვენს მამებს: აბრაამს, ისაკსა და იაკობს, და მათ მოდგმას მათ შემდგომ.“ +

9და მე გითხარით თქვენ იმ დროს, ასე: „არ შემიძლია მარტოს თქვენი ტარება! +

10უფალმა, თქვენმა ღმერთმა, გაგამრავლათ თქვენ, და აჰა, თქვენ დღეს მრავალნი ხართ, როგორც ცის ვარსკვლავები. +

11უფალმა, თქვენი მამების ღმერთმა, გაგამრავლოთ თქვენ ათასგზის, ვიდრე დღესა ხართ, და გაკურთხოთ თქვენ, როგორც გითხრათ, –

12მე მარტომ როგორ ვატარო თქვენი საზრუნავი და თქვენი ტვირთი და თქვენი შუღლი?

13ამოირჩიეთ თქვენი ტომებიდან ბრძენი, გონიერი და გამოცდილი კაცები და მათ დაგინიშნავთ წინამძღვრებად.“

14და თქვენ მიპასუხეთ: „კარგია ეს საქმე, რომელიც ბრძანე, აღსასრულებლად“.

15და ავიყვანე მთავარნი თქვენი ტომებიდან, ბრძენი და გამოცდილი კაცები და დაგინიშნეთ ისინი წინამძღვრებად, ათასისთავებად, ასისთავებად, ორმოცდაათისთავებად, ათისთავებად და ზედამდგომებად თქვენი ტომებისათვის. +

16და მე ვუბრძანე თქვენს მსაჯულებს იმ დროს: მოუსმინეთ თქვენს ძმებს და განსაჯეთ სამართლიანად, როგორც ძმათა შორის, ასევე მის ხიზანს შორის. +

17ნუ იქნებით მიკერძოებული სამსჯავროზე: ერთნაირად მოუსმინეთ მცირესა და დიდს. ნუ შეუშინდებით კაცს, რადგან სამართალი ღვთისაა და საქმე, რომელიც გემძიმებათ, წარმოადგინეთ ჩემთან, და მე მოვისმენ. +

18და იმ დროს გიბრძანეთ ყველა საქმე, რომელიც უნდა შეასრულოთ.

19და ავიყარეთ ხორებიდან, და გავიარეთ მთელი ეს დიდი და საშინელი უდაბნო, რომელიც იხილეთ ამორეველთა მთისაკენ მიმავალ გზაზე, როგორც გვიბრძანა უფალმა, ღმერთმა ჩვენმა, და მივედით კადეშ-ბარნეაყამდე. +

20და გითხარით მე თქვენ: „მოხვედით ამორეველთა მთამდე, რომელსაც უფალი, ღმერთი ჩვენი, გვაძლევს ჩვენ.

21იხილეთ, მოგცათ უფალმა, თქვენმა ღმერთმა, ეს ქვეყანა. წადით, დაიმკვიდრეთ, როგორც გვითხრა ჩვენ უფალმა, ჩვენი მამების ღმერთმა. ნუ გეშინიათ და ნუ შეძრწუნდებით“.

22მაგრამ თქვენ ყველანი მოხვედით ჩემთან და მითხარით: „გავგზავნით კაცებს ჩვენს წინ, რათა დაგვიზვერონ ქვეყანა და მოგვიტანონ ამბავი იმ გზისა, რომლითაც უნდა ვიაროთ, და იმ ქალაქებისა, რომლებშიც შევალთ.“ +

23და მომეწონა ეს სიტყვები, და ავიყვანე თქვენგან თორმეტი კაცი თითოეული ტომიდან.

24და გაემართნენ და გადაიარეს მთა, და მივიდნენ ეშქოლის ხეობამდე, და დაზვერეს იგი +

25და აიღეს თავიანთი ხელით ნაყოფი იმ ქვეყნისა, და ჩამოიტანეს ჩვენთან, და ამბავი მოგვიტანეს, და გვითხრეს: „კარგია ის ქვეყანა, რომელსაც უფალი, ჩვენი ღმერთი, გვაძლევს ჩვენ.“ +

26და თქვენ არ ინებეთ ასვლა და წინ აღუდექით უფლის, თქვენი ღმერთის, ბრძანებას, +

27და დრტვინავდით თქვენს კარვებში, და ამბობდით: „ჩვენ უფალს ვეჯავრებით, ამიტომ გამოგვიყვანა ჩვენ ეგვიპტის ქვეყნიდან, რათა ამორეველთა ხელში ჩავეგდეთ დასაღუპავად.

28სად წავიდეთ? ჩვენმა ძმებმა გულები დაგვიშინეს და გვითხრეს: ‘იქაური ხალხი ჩვენზე დიდი და მაღალია, დიდი ქალაქები და ცამდე აზიდული სიმაგრეები აქვთ და ბუმბერაზთა ძენიც ვიხილეთ იქ’“. +

29და მე გითხარით თქვენ: „ნუ ძრწიხართ და ნუ გეშინიათ მათი. +

30უფალი, თქვენი ღმერთი, წინ მიგიძღვით თქვენ. ის იბრძოლებს თქვენთვის ისევე, როგორც ეგვიპტეში მოიქცა თქვენს თვალწინ. +

31და ამ უდაბნოშიც, სადაც ხედავდი, თუ როგორ გატარებდა უფალი, ღმერთი შენი, როგორც თავისი შვილი ატაროს კაცმა, მთელ გზაზე, რომელიც განვლეთ, ვიდრე მოხვიდოდით ამ ადგილას.“ +

32და ამ საქმეშიც არ ერწმუნეთ უფალს, თქვენს ღმერთს, +

33რომელიც წინ მიგიძღვით გზაზე, რომ დასაბანაკებელი ადგილი მოგინახოთ. ღამე ცეცხლით და დღისით ღრუბლებით გიჩვენოთ გზა, რომლითაც უნდა იაროთ. +

34და გაიგონა უფალმა ხმა თქვენი სიტყვებისა და განრისხდა, და დაიფიცა ასე:

35„ვერავინ იხილავს ამ კაცთაგან, ამ ბოროტი თაობიდან, იმ კეთილ ქვეყანას, რომლის მიცემაც ფიცით აღვუთქვი თქვენს მამებს. +

36მხოლოდ ქალებ იეფუნეს ძე იხილავს მას. მას და მის ძეთ მივცემ იმ ქვეყანას, რომელსაც ფეხი დაადგა, რადგან იგი ბოლომდე მიჰყვა უფალს.“

37ჩემზეც განრისხდა უფალი თქვენს გამო და ასე მითხრა: „შენც არ შეხვალ იქ. +

38იესო, ძე ნავესი, რომელიც შენს წინაშე დგას, შევა იქ. გაამხნევე, რადგან ის დაუმკვიდრებს მას ისრაელს. +

39და თქვენი პატარები, რომლებზეც ამბობდით, ნადავლად გადიქცევიანო, და ძენი თქვენნი, რომლებმაც დღეს ავი და კარგი არ იციან, ისინი შევლენ იქ, და მათ მივცემ მას, და ისინი დაიმკვიდრებენ მას. +

40და თქვენ მიბრუნდით და გაემგზავრეთ უდაბნოში, მეწამული ზღვის გზით.“ +

41და მომიგეთ მე და მითხარით: „შევცოდეთ უფალს. წავალთ და ვიბრძოლებთ, როგორც გვიბრძანა უფალმა, ღმერთმა ჩვენმა“. და აისხით თითოეულმა თავისი საბრძოლო იარაღი, და გეიოლათ მთაზე ასვლა.

42და მითხრა უფალმა: „უთხარი მათ: ‘ნუ ახვალთ და ნურც იბრძოლებთ, რადგან თქვენს შორის არა ვარ მე, რათა არ მოისრათ თქვენს მტერთა წინაშე’“. +

43და გელაპარაკეთ და არ ისმინეთ, და წინ აღუდექით უფლის ბრძანებას, და გაკადნიერდით და ახვედით მთაზე. +

44და გამოვიდნენ ამორეველნი, რომელნიც მკვიდრობდნენ იმ მთაზე, თქვენს წინააღმდეგ, და დაგესივნენ, როგორც ფუტკარმა იცის, და მუსრი გაგავლეს სეყირში ვიდრე ხორებამდე. +

45და დაბრუნდით და ტიროდით უფლის წინაშე. და ყურად არ იღო უფალმა თქვენი ხმა და არ შეისმინა თქვენი.

46და დაყავით კადეშში მრავალი დღე, იმდენი დღე, რამდენიც დაყავით.“ +

2
ისრაელიანთა მოგზაურობის მიმოხილვა კადეშიდან

2^1და მოვბრუნდით, და გავემგზავრეთ უდაბნოში მეწამული ზღვის გზით, როგორც მითხრა მე უფალმა. და გარს ვუვლიდით სეყირის მთას მრავალი დღე. +

2და მითხრა უფალმა:

3„გეყოფათ ამ მთის შემოვლა, გადაუხვიეთ ჩრდილოეთისაკენ. +

4და ამ ხალხს უბრძანე ასე: ‘თქვენ გაივლით თქვენს ძმათა, ესავიანთა საზღვარს, რომელნიც ცხოვრობენ სეყირში, და შეეშინდებათ თქვენი, მაგრამ თქვენ ძალიან გაფრთხილდით. +

5ნუ წაეკიდებით მათ, რადგან ერთ ნატერფალსაც კი არ მოგცემთ თქვენ მათი ქვეყნიდან, რადგან ესავს მივეცი სამკვიდროდ სეყირის მთა. +

6საჭმელი იყიდეთ მათგან ვერცხლით და ჭამეთ. და წყალი იყიდეთ მათგან ვერცხლით და სვით’“.

7რადგან უფალმა, თქვენმა ღმერთმა, გაკურთხათ ყოველ თქვენს საქმიანობაში, იცოდა რა ყოველი თქვენი სვლა ამ დიდ უდაბნოში. აჰა, ორმოცი წელია უფალი, თქვენი ღმერთი, თქვენთანაა და არ მოგკლებიათ თქვენ არაფერი. +

8და ჩავუარეთ ჩვენს ძმებს ესავიანთაგან, რომელნიც ცხოვრობენ სეყირში, ყარაბას გზიდან, ელათიდან და ყეციონ-გებერიდან, და გადავუხვიეთ და გავიარეთ მოაბის უდაბნოს გზით. +

9და მითხრა მე უფალმა: „ნუ შეავიწროებ მოაბს და ომს ნუ გაუმართავ, რადგან არ მოგცემ მისი ქვეყნიდან სამკვიდრებელს, რადგან ლოტის ძეთ მივეცი ყარი სამკვიდროდ.“ +

10უწინ ემიმელნი ცხოვრობდნენ იქ, ხალხი დიდი, მრავალრიცხოვანი და მაღალი, ყენაკელებივით. +

11რეფაიმებად ითვლებოდნენ ისინი, როგორც ყენაკის ძენი, მაგრამ მოაბელნი მათ ემიმელებს უწოდებენ.

12უწინ სეყირში მკვიდრობდნენ ხორელნი და ესავიანებმა განდევნეს ისინი და მოსრეს ისინი თავიანთ წინაშე და დასახლდნენ მათ მაგიერ, როგორც მოექცა ისრაელი თავის სამკვიდრო ქვეყანას, რომელიც მისცა მათ უფალმა. +

13და თქვა უფალმა: „აწ ადექით და გადალახეთ ზარედის ხევი“! და გადავლახეთ ზარედის ხევი. +

14და ხანი, როცა წავედით კადეშ-ბარნეაყიდან ვიდრე ზარედის ხევის გადალახვამდე, ოცდათვრამეტი წელიწადი მოგვინდა. ვიდრე არ გაწყდა მეომარ კაცთა მთელი თაობა ბანაკში, როგორც დაფიცებული ჰქონდა უფალს მათთვის. +

15და უფლის ხელი იყო მათზე, რათა მოესრა ისინი ბანაკში, ვიდრე არ გაწყდნენ.

16და როცა მოისრა ყოველი მეომარი კაცი ხალხში,

17მაშინ მითხრა მე უფალმა:

18„შენ გადალახავ დღეს მოაბის საზღვარს, ყართან.

19და მიუახლოვდები ყამონის ძეთ, მაგრამ ნუ შეავიწროვებ, ნუ წაეკიდები მათ, რადგან არ მოგცემ ყამონის ძეთა ქვეყნიდან სამკვიდროს, რადგან ლოტის ძეთ მივეცი იგი სამკვიდრებლად.“ +

20რეფაიმთა ქვეყნად ითვლება ისიც. რეფაიმები ცხოვრობდნენ მასში უწინ. მაგრამ ყამონელნი მათ უწოდებენ ზამზუმებს.

21დიდი, მრავალრიცხოვანი და მაღალი ხალხი იყო როგორც ყენაკის ძენი და მოსპო ისინი უფალმა მათ წინაშე და დამკვიდრდნენ ისინი და დასახლდნენ მათ მაგიერ,

22როგორც ესავის ძეთ უყო, სეყირის მკვიდრთ, მოსპო მათ წინაშე ხორელნი და დამკვიდრდნენ ისინი, და დასახლდნენ მათ მაგიერ დღევანდელ დღემდე.

23და ყავიმელნი, რომლებიც ცხოვრობდნენ სოფლებში ღაზამდე, მოსრეს ქაფთორელებმა, რომლებიც გამოვიდნენ ქაფთორიდან და დასახლდნენ მათ მაგიერ.

24„ადექით, გასწიეთ და გადალახეთ არნონის ხევი. აჰა, ხელთ ჩაგიგდეთ სიხონი, ხეშბონის მეფე, ამორეველი და მისი ქვეყანა: იწყეთ დამკვიდრება, და ომი გაუმართეთ მას. +

25დღეიდან დავიწყებ და შენით ძრწოლასა და შიშს მოვგვრი ხალხებს მთელს ცისქვეშეთში. ვინც კი გაიგებს შენს ამბავს, თავზარი დაეცემა და ათრთოლდება შენს გამო.“ +

26და გავუგზავნე მოციქულნი კედემოთის უდაბნოდან სიხონს, ხეშბონის მეფეს, სამშვიდობო სიტყვებით: +

27„გავივლი შენს ქვეყანაზე, მხოლოდ გზად ვივლი, არ გადავუხვევ არც მარჯვნივ და არც მარცხნივ.

28საჭმელი ვერცხლით მომყიდე და შევჭამ; და წყალიც ვერცხლით მომეცი და დავლევ. მხოლოდ ჩემი ფეხით გავივლი-მეთქი. +

29როგორც მომექცნენ მე ესავის ძენი, რომელნიც მკვიდრობენ სეყირში, და მოაბელები, რომლებიც მკვიდრობენ ყარში, ვიდრე გადავალ იორდანეს გაღმა იმ ქვეყანაში, რომელიც უფალმა, ღმერთმა ჩვენმა მოგვცა ჩვენ.“ +

30მაგრამ არ ინება სიხონმა, ხეშბონის მეფემ, ჩვენი გავლა იქ, რადგან გაუმძვინვარა უფალმა, ჩვენმა ღმერთმა, სული და გაუჯიუტა გული, რათა თქვენს ხელში ჩაეგდო, როგორც დღეს არის. +

31და მითხრა უფალმა მე: „აჰა, მე ვიწყებ სიხონისა და მისი ქვეყნის შენთვის მოცემას. იწყე მისი ქვეყნის დამკვიდრება.“

32და გამოვიდა სიხონი ჩვენს შესახვედრად, ის და მთელი მისი ხალხი, საბრძოლველად იაჰცაში. +

33და მოგვცა იგი უფალმა, ჩვენმა ღმერთმა. და შევმუსრეთ იგი და მისი ძენი და მთელი მისი ხალხი. +

34და დავიპყარით ყველა მისი ქალაქი იმ დროს, და ერთიანად მუსრი გავავლეთ ყველა ქალაქს, კაცებს, დედაკაცებს და პატარებს, ცოცხალი არავინ გაგვიშვია. +

35მხოლოდ საქონელი დავიტაცეთ და ნადავლიც იმ ქალაქებიდან, რომელნიც დავიპყარით.

36ყაროყერიდან, რომელიც არნონის ხევის პირასაა, და ქალაქიდან, რომელიც ხეობაშია, გილყადამდე არ ყოფილა ქალაქი, ჩვენთვის მიუდგომელი რომ ყოფილიყო. ყოველივე მოგვცა ჩვენ უფალმა, ჩვენმა ღმერთმა. +

37მხოლოდ ყამონის ძეთა ქვეყანას არ მიდგომიხარ, იაბოკის ხევის ნაპირებს, მთის ქალაქებს და ყველა იმ ადგილს, როგორც ბრძანა უფალმა, ჩვენმა ღმერთმა.

3
ბაშანის მეფეზე გამარჯვება

3^1და გადავუხვიეთ, და ავედით ბაშანის გზით. და გამოვიდა ყოგი, ბაშანის მეფე, ჩვენს შესახვედრად მთელ თავის ხალხთან ერთად საბრძოლველად ედრეყში. +

2და მითხრა უფალმა მე: „ნუ გეშინია მისი, რადგან მე ხელში ჩაგიგდე იგი და მთელი მისი ხალხი და მისი ქვეყანა. და ისე მოექეცი მას, როგორც სიხონს მოექეცი, ამორეველ მეფეს, რომელიც ცხოვრობს ხეშბონში.“ +

3და ხელში ჩაგვიგდო უფალმა, ჩვენმა ღმერთმა, ყოგიც, ბაშანის მეფე, და მთელი მისი ხალხი. და მოვსპეთ იგი ისე, რომ არავინ დარჩენილა ცოცხალი. +

4და დავიპყარით ყველა მისი ქალაქი იმ დროს. არ ყოფილა ქალაქი, მათთვის რომ არ წაგვერთმია: სამოცი ქალაქი, არგობის მთელი მხარე, სამეფო ყოგისა ბაშანში,

5ყველა ეს ქალაქი გამაგრებული იყო მაღალი გალავნით, კარიბჭეებით და ურდულებით, გარდა მრავალი უგალავნო ქალაქისა.

6მუსრი გავავლეთ მათ, როგორც მოვექეცით სიხონს, ხეშბონის მეფეს, როცა ერთიანად მუსრი გავავლეთ ყველა ქალაქს, კაცებს, დედაკაცებს და პატარებს. +

7მაგრამ საქონელი და ნადავლი იმ ქალაქებისა დავიტოვეთ ჩვენთვის. +

8და წავართვით იმ დროს ქვეყანა ორ ამორეველ მეფეს, იორდანეს გამოღმა, არნონის ხევიდან ხერმონის მთამდე. +

9ციდონელები ხერმონს სირიონს უწოდებენ, და ამორეველნი კი სენირს უწოდებენ. +

10და ავიღეთ ყველა ქალაქი ვაკისა და მთელი გილყადი, და მთელი ბაშანი სალქამდე და ედრეყამდე, ყოგის სამეფოს ქალაქები ბაშანში.

11რადგან მხოლოდ ყოგი, ბაშანის მეფე, იყო დარჩენილი რეფაიმთაგან. აჰა, მისი სარეცელი რკინის სარეცელია, ის რაბათშია ყამონის ძეებთან. ცხრა წყრთაა მისი სიგრძე და ოთხი წყრთაა მისი სიგანე მამაკაცთა წყრთით. +

12და ეს ქვეყანა დავიმკვიდრეთ იმ დროს: ყაროყერიდან, რომელიც არნონის ხევზეა, და ნახევარი გილყადის მთისა მისი ქალაქებით მივეცი რეუბენის ძეთ და გადის ძეთ. +

13და დანარჩენი გილყადი და მთელი ბაშანი, სამეფო ყოგისა, მივეცი მენაშეს ნახევარ ტომს, ყველა მიდამო არგობისა მთელი ბაშანით, რომელსაც რეფაიმის ქვეყანა ეწოდება.

14იაირმა, მენაშეს ძემ, დაიპყრო არგობის მთელი მხარე, გეშურისა და მაყაქათელის საზღვრამდე, და ბაშანს უწოდა თავისი სახელი: სოფლები იაირისა, როგორც ეს ამ დღემდეა. +

15და მაქირს მივეცი გილყადი. +

16ხოლო რეუბენის ძეთ და გადის ძეთ მივეცი გილყადიდან არნონის ხევამდე, ხევის შუამდე და საზღვრამდე, იაბოკის ხევამდე, ყამონის ძეთა საზღვრამდე. +

17და ყარაბა და იორდანე საზღვარია ქინერეთიდან ვიდრე იამ-ყარაბამდე, მარილოვან ზღვამდე, ფისგას ფერდობებამდე, აღმოსავლეთით. +

18და გიბრძანეთ თქვენ იმ დროს ასე: „უფალმა, თქვენმა ღმერთმა, მოგცათ თქვენ ეს ქვეყანა დასამკვიდრებლად. ყველა, ვისაც ბრძოლა შეუძლია, შეიარაღებულები წინ გაუძეხით თქვენს ძმებს, ისრაელის ძეთ. +

19მხოლოდ თქვენი ცოლები და თქვენი პატარები, და ჯოგები – ვიცი, რომ დიდძალი ჯოგები გყავთ – დარჩნენ თქვენს ქალაქებში, რომელნიც თქვენთვის მომიცია. +

20როცა დააბინავებს უფალი თქვენს ძმებს თქვენსავით და დაიმკვიდრებენ ისინიც ქვეყანას, რომელსაც უფალი, ღმერთი თქვენი, აძლევს მათ იორდანეს გაღმა, მაშინ დაბრუნდით ყველანი თავ-თავის სამკვიდროში, რომელიც მოგეცით.“

21და იესოს ვამცნე იმ დროს: „შენი თვალებია მხილველი ყოვლისა, რა დამართა უფალმა, თქვენმა ღმერთმა, ამ ორ მეფეს. იმასვე დამართებს უფალი ყველა სამეფოს, რომელსაც შენ გაივლი. +

22ნუ გეშინია მათი, რადგან უფალი, თქვენი ღმერთი, იბრძვის თქვენთვის.“ +

23და შევევედრე უფალს იმ დროს ასე:

24„უფალო, ღმერთო ჩემო! შენ დაუწყე შენს მსახურს შენი დიდებისა და შენი ძლიერი ხელის ჩვენება. რომელი ღმერთია ცაზე და მიწაზე, შენს მსგავს საქმეებსა და ძლიერებას რომ სჩადიოდეს? +

25გთხოვ, გადავიდე და ვიხილო ის კარგი ქვეყანა, რომელიც იორდანეს გაღმაა, და ის კარგი მთა და ლიბანი.“

26მაგრამ განრისხდა უფალი ჩემზე თქვენს გამო და არ ისმინა ჩემი, და მომიგო უფალმა: „კმარა, ამიერიდან ნუღარ დამელაპარაკები ამ საქმეზე. +

27ადი ფისგას მწვერვალზე და გაიხედე დასავლეთისკენ და ჩრდილოეთისკენ და სამხრეთისკენ და აღმოსავლეთისკენ, და დაინახე შენი თვალით, რადგან ვერ გადახვალ ამ იორდანეს გაღმა. +

28და უბრძანე იესოს, და გაამხნევე იგი და გაამაგრე, რადგან ის გაუძღვება ამ ხალხს და დაუმკვიდრებს მათ ქვეყანას, რომელსაც დაინახავ.“ +

29და დავდექით ველზე, ბეთ-ფეღორის გასწვრივ.

4
სინაის რჯული

4^1და ახლა ისმინე, ისრაელო, წესები და სამართალნი, რომელთაც მე გასწავლით თქვენ შესასრულებლად, რათა იცოცხლოთ და მიხვიდეთ და დაიმკვიდროთ ის ქვეყანა, რომელსაც უფალი, თქვენი მამების ღმერთი, გაძლევთ თქვენ. +

2არ დაამატოთ მას არაფერი, რასაც მე გამცნებთ თქვენ, და არაც მოაკლოთ. რათა დაიცვათ მცნებანი უფლისა, თქვენი ღმერთისა, რომელთაც მე გამცნებთ თქვენ. +

3თქვენმა თვალებმა იხილეს, რაც უყო უფალმა ბაყალ-ფეღორს: რადგან ყველა კაცი, რომელიც მიჰყვა ბაყალ-ფეღორს, მოსრა უფალმა, შენმა ღმერთმა, შენგან. +

4ხოლო თქვენ, რომელნიც მიელტვით უფალს, თქვენს ღმერთს, ცოცხლები ხართ ყველანი დღემდე.

5შეხედეთ, გასწავლეთ თქვენ წესები და სამართალნი, როგორც მიბრძანა მე უფალმა, ჩემმა ღმერთმა, აღსასრულებლად იმ ქვეყანაში, სადაც თქვენ მიდიხართ დასამკვიდრებლად.

6დაიცავით და აღასრულეთ, რადგან ესაა თქვენი სიბრძნე და თქვენი გონიერება, სხვადასხვა ხალხების თვალწინ, რომელნიც ყურს მოკრავენ ამ წესებს და იტყვიან: „მხოლოდ ეს ხალხია ბრძენი და გონიერი, დიდი ერია ეს.“

7რადგან რომელი დიდი ერია, რომელთანაც ისე ახლოს იყვნენ (მისი) ღმერთები, როგორც ახლოსაა ჩვენთან უფალი, ჩვენი ღმერთია ჩვენთან როცა კი ვუხმობთ მას? +

8და რომელი დიდი ერია, რომელსაც ჰქონდეს ისეთი სამართლიანი წესები და სამართალნი, როგორც მთელი ეს რჯულია, რომელსაც მე გაძლევთ თქვენ დღეს? +

9მხოლოდ გაფრთხილდი და გულისყურით დაიცავი თავი, ნუ დაივიწყებ იმ საქმეებს, რომელნიც შენმა თვალებმა იხილეს; და გულიდან ნუ ამოგივარდება სიცოცხლის განმავლობაში. და აცოდინე შენს ძეთ და შენს ძეთა ძეებს, +

10ის დღე, როდესაც იდექი უფლის, შენი ღმერთის, წინაშე ხორებთან, და მითხრა მე უფალმა: „შემიკრიბე ხალხი, და გავაგონებ მათ ჩემს სიტყვებს, რათა ისწავლონ ჩემდამი შიში მთელი იმ დღეების განმავლობაში, ვიდრე მიწაზე ცოცხლობენ, და ასწავლონ თავიანთ ძეებს.“

11და მიუახლოვდით და დადექით მთის ძირას. და მთა გიზგიზებდა ცეცხლით ზეცის გულამდე, და იდგა წყვდიადი, ღრუბელი და ნისლი. +

12და გელაპარაკებოდათ უფალი შუაგული ცეცხლიდან. სიტყვათა ხმა გესმოდათ, მაგრამ სახეს ვერ ხედავდით. მხოლოდ ხმა გესმოდათ. +

13და გამოგიცხადათ მან თავისი აღთქმა, ათი მცნება, რომელიც გიბრძანათ თქვენ შესასრულებლად, და დაწერა ორ ქვის დაფაზე. +

14მე მიბრძანა უფალმა იმ დროს მესწავლებინა თქვენთვის წესები და სამართალნი, რათა შეასრულოთ ისინი იმ ქვეყანაში, რომლის დასამკვიდრებლადაც მიდიხართ.

15მტკიცედ გეჭიროთ თქვენს სულებში, რაკი არ გინახავთ არავითარი სახე იმ დღეს, როდესაც უფალი გელაპარაკებოდათ ხორებზე შუაგული ცეცხლიდან, +

16რათა არ წახდეთ და არ გაიკეთოთ ქანდაკება, ხატი რაიმე კერპისა, რომელიც გამოხატავს კაცს ან ქალს, +

17რომელიმე პირუტყვისა, რაც მიწაზეა, ხატი ყოველი ფრთოსანი ფრინველისა, რაც ცაში დაფრინავს, +

18ხატი ყოველგვარი ქვეწარმავლისა მიწაზე, ხატი ყოველგვარი თევზისა, რაც წყლებშია მიწის ქვეშ.

19რათა, როცა აღაპყრობთ თქვენს თვალებს ცისკენ და იხილავთ მზეს, მთვარესა და ვარსკვლავებს, მთელ ციურ ლაშქარს, არ შეცდეთ, თაყვანი არ სცეთ მათ, არ ემსახუროთ მათ, რადგან უწილადა ისინი უფალმა, თქვენმა ღმერთმა, ყველა ხალხს მთელ ცისქვეშეთში. +

20ხოლო თქვენ აგიყვანათ უფალმა და გამოგიყვანათ რკინის ბრძმედიდან, ეგვიპტიდან, რომ იყოთ მისთვის მისი წილხვედრი ხალხი, როგორც ამ დღეს.

21და უფალი განრისხდა ჩემზე თქვენი სიტყვების გამო და დაიფიცა, რომ მე ვერ გადავლახავ იორდანეს და ვერ შევალ კარგ ქვეყანაში, რომელსაც თქვენი ღმერთი გაძლევთ სამკვიდროდ. +

22მე მოვკვდები ამ ქვეყანაში. მე ვერ გადავალ მდინარე იორდანეს გაღმა. ხოლო თქვენ გადახვალთ და დაიმკვიდრებთ იმ კარგ ქვეყანას. +

23გაფრთხილდით, რომ არ დაივიწყოთ უფლის, თქვენი ღმერთის, აღთქმა, რომელიც დაგიდოთ თქვენ, და არ გაიკეთოთ კერპები, რაიმე გამოსახულებანი, როგორც გიბრძანათ თქვენ უფალმა, თქვენმა ღმერთმა.

24რადგან უფალი, თქვენი ღმერთი, მშთანმთქმელი ცეცხლია. შურისმგებელი ღმერთია იგი. +

25თუ გეყოლებათ ძენი და ძეთა ძენი, და დაბერდებით ქვეყანაზე, და წახდებით და გააკეთებთ კერპს, რაიმე გამოსახულებას, და ჩაიდენთ ბოროტს უფლის, თქვენი ღმერთის თვალში მის გასაჯავრებლად,

26თქვენს წინააღმდეგ დავიმოწმებ ცასა და მიწას, რომ დაღუპვით დაიღუპებით მალე იმ ქვეყნიდან, რომლის დასამკვიდრებლადაც გადადიხართ იორდანეს. ვერ გაიხანგრძლივებთ დღეებს მასზე, არამედ განადგურებით განადგურდებით. +

27და გაგფანტავთ უფალი ხალხებში, და დარჩებით მცირერიცხოვნად იმ ერებში, სადაც მიგიყვანთ უფალი. +

28და ემსახურებით იქ ადამიანის ხელებით გაკეთებულ ღმერთებს, ხისა და ქვისაგან, რომელნიც ვერ ხედავენ და არ ესმით, ვერ ჭამენ და ვერც იყნოსენ. +

29და როცა დაუწყებ ძებნას იქიდან უფალს, შენს ღმერთს, იპოვი მას, თუ მოძებნი მას მთელი შენი გულითა და მთელი შენი სულით.

30და შენს გაჭირვებაში, როცა ყოველივე ეს გეწევა მომავალ დღეებში, დაბრუნდები უფალთან, შენს ღმერთთან, და გაიგონებ მის ხმას. +

31რადგან მოწყალეა უფალი, შენი ღმერთი. არ მიგატოვებს და არ დაგღუპავს, და არ დაივიწყებს შენი მამების აღთქმას, რომელიც შეჰფიცა მათ. +

32აბა, შეეკითხეთ გარდასულ დღეებს, შენამდე რომ იყო, იმ დღიდან, რაც შექმნა ღმერთმა ადამიანი მიწაზე, ცის კიდიდან ცის კიდემდე, თუ მომხდარა რაიმე მსგავსი ამ დიდი საქმისა, ან თუ გაგონილა მისი სადარი,

33თუ სმენია რომელიმე ხალხს ცეცხლის შუაგულიდან მოლაპარაკე ღვთის ხმა, როგორც შენ ისმინე, და გადარჩი ცოცხალი? +

34თუ უცდია რომელიმე ღმერთს მისულიყო და გამოეყვანა თავისთვის ხალხი სხვა ხალხის წიაღიდან განსაცდელებით, ნიშნებითა და სასწაულებით, და ბრძოლით, და ძლიერი ხელით, და გაწვდილი მკლავით, და დიდი საშინელებებით, როგორც მოიმოქმედა ყოველივე თქვენთვის თქვენმა ღმერთმა ეგვიპტეში თქვენს თვალწინ? +

35შენ გახილვინა, რათა გცოდნოდა, რომ უფალია ღმერთი, არავინ არის მის გარდა. +

36ციდან მოგასმენინა თავისი ხმა, რათა განესწავლე, და ქვეყანაზე გიჩვენა თავისი დიდი ცეცხლი, და მისი სიტყვანი ისმინე ცეცხლის შუაგულიდან.

37რაკი შეიყვარა მან შენი მამები და გამოირჩია მათი შთამომავალი მათ შემდეგ, და გამოგიყვანა თავისი დიადი ძალით ეგვიპტიდან, +

38რათა განედევნა შენზე უფრო მრავალრიცხოვანი და ძლიერი ხალხები შენი პირისაგან, რათა მიეყვანე და მოეცა შენთვის მათი ქვეყანა სამკვიდროდ.

39და დღეს შეიცანი და გულში ჩაიბეჭდე, რომ თვით უფალი ღმერთია მაღლა ზეცაში და დაბლა ქვეყანაზე, სხვა არავინაა. +

40დაიცავი მისი წესები და მისი მცნებები, რომელთაც მე გიბრძანებ დღეს, რათა კარგად იყოთ შენ და შენი ძენი შენს შემდგომ, და რათა გაიხანგრძლივო დღენი ქვეყანაზე, რომელსაც უფალი, შენი ღმერთი, გაძლევს სამარადისოდ.“ +

41მაშინ გამოყო მოსემ სამი ქალაქი იორდანეს გამოღმა, მზის აღმოსავლეთით, +

42რათა იქ გაიქცეს მკვლელი, რომელსაც უნებლიედ შემოაკვდება თავისი მოყვასი, ვისი სიძულვილიც არ ჰქონია არც გუშინ და არც გუშინწინ, გაიქცეს ერთ-ერთში ამ ქალაქთაგან, და გადარჩეს. +

43ბეცერი უდაბნოში, ვაკეზე, რეუბენისა იყო, რამოთი გილყადში – გადისა, ხოლო გოლანი ბაშანში – მენაშესი. +

44ეს არის რჯული, რომელიც დააწესა მოსემ ისრაელის ძეთა წინაშე.

45და ესენია მოწმობანი და წესები და სამართალნი, რომელნიც უთხრა მოსემ ისრაელის ძეთ ეგვიპტიდან გამოსვლისას,

46იორდანეს გაღმა, ველზე, ბეთ-ფეღორის პირდაპირ, ამორეველთა მეფის, სიხონის, ქვეყანაში, რომელიც ცხოვრობდა ხეშბონში, და რომელიც შემუსრეს მოსემ და ისრაელის ძეებმა ეგვიპტიდან მათი გამოსვლისას. +

47და დაიმკვიდრეს მისი ქვეყანა და ქვეყანა ყოგისა, ბაშანის მეფისა, ამორეველთა ორი მეფისა, რომელნიც იყვნენ იორდანეს გაღმა მხარეს, მზის აღმოსავლეთით, +

48ყაროყერიდან, რომელიც არნონის ხევის ნაპირზეა, სიონის მთამდე. ეს არის ხერმონი. +

49და ასევე მთელი ველი ორდანეს გაღმა, აღმოსავლეთით, ყარაბას ზღვამდე, ფისგას ფერდობების ძირას.

5
ათი მცნების გამეორება

5^1და მოუწოდა მოსემ მთელს ისრაელს, და უთხრა მათ: ისმინე, ისრაელ, წესები და სამართალნი, რომელსაც მე ვიტყვი დღეს თქვენს გასაგონად. და შეისწავლეთ ისინი და ეცადეთ მათი შეასრულება. +

2უფალმა, ჩვენმა ღმერთმა, დაგვიდო აღთქმა ხორებში. +

3ჩვენს მამებთან კი არ დადო უფალმა ეს აღთქმა, არამედ ჩვენთან, ყველა ჩვენგანთან, ვინც აქ ცოცხლები ვართ დღეს. +

4პირისპირ გელაპარაკებოდათ უფალი მთაზე ცეცხლის შუაგულიდან. +

5მე კი ვიდექი უფალსა და თქვენს შორის იმ დროს, რათა მეუწყებინა თქვენთვის სიტყვა უფლისა, რადგან გეშინოდათ ცეცხლისა და არ ასულხართ მთაზე. და მითხრა: +

6„მე ვარ უფალი, შენი ღმერთი, რომელმაც გამოგიყვანე ეგვიპტის ქვეყნიდან, მონობის სახლიდან. +

7არ იყოლიო სხვა ღმერთები ჩემს წინაშე. +

8არ გაიკეთო კერპი და არც რაიმე ხატი იმისა, რაც მაღლა ცაშია, რაც დაბლა მიწაზეა, და რაც წყალშია მიწის ქვეშ. +

9თაყვანი არ სცე მათ და არც ემსახურო მათ, რადგან მე ვარ უფალი, შენი ღმერთი, ღმერთი შურისმგებელი, რომელიც მამათა ცოდვას შვილებს მოვკითხავ, ჩემი მოძულეების მესამე და მეოთხე თაობას. +

10და წყალობის მქმნელი ათასეულთათვის, ჩემს მოყვარულთა და ჩემი მცნებების დამცველთათვის. +

11არ წარმოთქვა უფლის, შენი ღმერთის, სახელი ამაოდ, რადგან დაუსჯელი ვერ გადაურჩება უფალს მისი სახელის ამაოდ წარმომთქმელი. +

12დაიცავი შაბათის დღე, რათა წმიდა ჰყო იგი, როგორც გიბრძანა უფალმა, შენმა ღმერთმა. +

13ექვსი დღე იმუშავე და აკეთე ყოველი შენი საქმე, +

14ხოლო მეშვიდე დღე უფლის, შენი ღმერთის, შაბათია, არა საქმე არ აკეთო, არც შენ, არც შენმა ძემ, არც შენმა ასულმა, არც შენმა მსახურმა, არც შენმა მხევალმა, არც შენმა ხარმა, არც შენმა სახედარმა, არც შენმა პირუტყვმა, არც შენმა ხიზანმა, რომელიც შენს კარზეა, რათა დაისვენოს შენმა მსახურმა და შენმა მხევალმა შენსავით. +

15გახსოვდეს, რომ მონა იყავი ეგვიპტელთა ქვეყანაში, და გამოგიყვანა შენ უფალმა, შენმა ღმერთმა, იქიდან ძლიერი ხელით და გაწვდილი მკლავით. ამისათვის გიბრძანა შენ უფალმა, შენმა ღმერთმა, რათა დაიცვა დღე შაბათისა. +

16პატივი ეცი მამაშენს და დედაშენს, როგორც გიბრძანა შენ უფალმა, შენმა ღმერთმა, რათა დღეგრძელი იყო და კარგად იყო იმ მიწაზე, რომელსაც უფალი, შენი ღმერთი, გაძლევს შენ. +

17არა კლა. +

18არ იმრუშო. +

19არ იქურდო. +

20არ გამოხვიდე ცრუ მოწმედ შენი მოყვასის წინააღმდეგ. +

21არ ისურვო შენი მოყვასის ცოლი, და არ ინატრო შენი მოყვასის სახლი, არც მისი ყანა, არც მისი მსახური, არც მისი მხევალი, არც მისი ხარი, არც მისი სახედარი და არაფერი, რაც შენი მოყვასისაა.“ +

22ეს სიტყვები გითხრათ უფალმა მთელ თქვენს კრებულს მთაზე, ცეცხლის, ღრუბლის და ნისლის შუაგულიდან დიდი ხმით, და მეტი არაფერი დაუმატებია. და დაწერა ისინი ორ ქვის დაფაზე, და მომცა მე. +

23და როცა მოისმინეთ თქვენ ხმა წყვდიადიდან, ხოლო მთა ცეცხლში იწვოდა, მაშინ მოხვედით ახლოს თქვენი ტომის ყველა მთავარი და თქვენი ერის უხუცესები. +

24და მითხარით: „აჰა, გვიჩვენა ჩვენ უფალმა, ჩვენმა ღმერთმა, თავისი დიდება და თავისი სიდიადე, და მისი ხმა გვესმა ჩვენ ცეცხლის შუაგულიდან. ამ დღეს ვიხილეთ ჩვენ, რომ ღმერთი ელაპარაკა ადამიანს და ადამიანი ცოცხალი დარჩა. +

25და ახლა რისთვის დავიხოცოთ? ხომ გვშთანთქავს ეს დიდი ცეცხლი, თუ ჩვენ კვლავ მოვისმენთ უფლის, ჩვენი ღმერთის, ხმას, მაშინვე დავიხოცებით.

26რადგან ვინაა ის ხორციელი, რომ მოესმინოს ცეცხლის შუაგულიდან მოლაპარაკე ღვთის ხმა და ჩვენსავით ცოცხალი დარჩენილიყოს? +

27შენ მიუახლოვდი და მოისმინე ყველაფერი, რასაც იტყვის უფალი, ჩვენი ღმერთი, და მოგვიყევი ჩვენ ყველაფერი, რასაც შენ გეტყვის უფალი, ჩვენი ღმერთი, და ჩვენ მოგისმენთ და შევასრულებთ.“ +

28ისმინა უფალმა თქვენი ლაპარაკის ხმა, მე რომ მელაპარაკებოდით, და მითხრა უფალმა: „ვისმინე ამ ხალხის ლაპარაკის ხმა, შენ რომ გელაპარაკებოდა. ყველაფერი კარგია, რაც ილაპარაკეს. +

29ნეტავ ისეთი გული ჰქონოდათ, რომ შინებოდათ ჩემი და დაეცვათ ყველა ჩემი მცნება ყოველდღე, რათა კარგად ყოფილიყვნენ ისინი და მათი ძენი უკუნისამდე. +

30წადი, უთხარი მათ, დაბრუნდნენ თავიანთ კარვებში.

31ხოლო შენ აქ დადექი ჩემთან, და მე გეტყვი ყველა მცნებას და წესებს, და სამართალს, რომელიც უნდა ასწავლო მათ, რათა მათ შეასრულონ იმ ქვეყანაში, რომელსაც მე დასამკვიდრებლად ვაძლევ მათ.“

32ისე უნდა დაიცვათ შესასრულებლად, როგორც უფალმა, თქვენმა ღმერთმა, გიბრძანათ. ნუ გადაუხვევთ ნურც მარჯვნივ და ნურც მარცხნივ. +

33იარეთ ყველა გზით, რომელიც გამცნოთ თქვენმა ღმერთმა, რათა იცოცხლოთ და კარგად იყოთ, და დღეგრძელნი იყოთ ქვეყანაში, რომელსაც დაიმკვიდრებთ. +

6
პირველი მცნება

6^1და აჰა, მცნებები, წესები და სამართალნი, რომელნიც გიბრძანათ უფალმა, თქვენმა ღმერთმა, რომ გასწავლოთ თქვენ, რათა შეასრულო იმ ქვეყანაში, რომლის დასამკვიდრებლადაც მიდიხართ. +

2რათა გეშინოდეს უფლისა, შენი ღვთისა, რომ დაიცვა ყველა მისი წესი და მისი მცნება, რომელთაც მე გიბრძანებთ, შენ და შენს ძეს, და შენი ძის ძეს, მთელი შენი სიცოცხლის დღეებში, რათა დღეგრძელი იყო. +

3ისმინე, ისრაელ, და დაიცავი შესასრულებლად, რათა კარგად იყო, და რათა გამრავლდე ძალზე, როგორც გითხრა უფალმა, შენი მამების ღმერთმა, [რომ მოგცემს იმ] ქვეყანას, სადაც მოედინება რძე და თაფლი. +

4ისმინე, ისრაელ: უფალი, ჩვენი ღმერთი, ერთი უფალია. +

5და შეიყვარე უფალი, ღმერთი შენი, მთელი შენი გულითა და სულით, და მთელი შენი ძალით. +

6და იყოს ეს სიტყვანი, რომელთაც მე გიბრძანებ დღეს, შენს გულში. +

7ჩაუნერგე ისინი შენს ძეთ და ელაპარაკე მათზე სახლში ჯდომისას, და გზაზე სიარულისას, დაწოლისას, და ადგომისას. +

8და შეიბი ისინი ნიშნად ხელზე, და იყოს ისინი შუბლსაკრავად შენს თვალებს ზემოთ,

9და დააწერე ისინი შენი სახლის კარის წირთხლებსა და შენს კარიბჭეებს.

10და როცა შეგიყვანს უფალი, შენი ღმერთი, იმ ქვეყანაში, რომლის გამოც შეჰფიცა თქვენს მამებს – აბრაამს, ისაკსა და იაკობს, რომ შენ მოგცემდა დიდ და კარგ ქალაქებს, რომელნიც შენ არ აგიშენებია, +

11და ყოველნაირი სიკეთით სავსე სახლებს, რომელნიც შენ არ აგივსია, და ამოკვეთილ ჭებს, რომელნიც შენ არ ამოგიკვეთია, ბაღ-ვენახებსა და ზეთისხილის ხეებს, რომელნიც შენ არ გაგიშენებია, და შეჭამ და გაძღები, +

12გაფრთხილდი, რათა არ დაივიწყო უფალი, რომელმაც გამოგიყვანა ეგვიპტის ქვეყნიდან, მონობის სახლიდან.

13გეშინოდეს უფლისა, შენი ღვთისა, და მას ემსახურე, და მის სახელს ფიცულობდე. +

14არ გაჰყვეთ უცხო ღმერთების კვალს, იმ ხალხების ღმერთთაგან, რომელნიც თქვენ ირგვლივ არიან, +

15რადგან უფალი, შენი ღმერთი, რომელიც შენს შორისაა, შურისმგებელი ღმერთია. თორემ აღეგზნება უფლის, შენი ღვთის, რისხვა შენზე და მოგსპობს მიწის პირისაგან.

16არ გამოსცადოთ უფალი, თქვენი ღმერთი, როგორც გამოსცადეთ მასაში. +

17მტკიცედ დაიცავით უფლის, თქვენი ღმერთის, მცნებები, მისი მოწმობანი და მისი წესები, რომელნიც გიბრძანა შენ.

18და სწორად და კეთილად მოიქეცი უფლის თვალში, რათა კარგად იყო, რომ მიხვიდე და დაიმკვიდრო კარგი ქვეყანა, რომელიც შეჰფიცა უფალმა შენს მამებს, +

19რომ განდევნოს მთელი შენი მტრები შენი პირისაგან, როგორც ნათქვამი აქვს უფალს. +

20თუ შეგეკითხება ხვალ შენი შვილი და გეტყვის: „რა არის ეს მოწმობანი, წესები და სამართალნი, რომელიც გიბრძანათ თქვენ უფალმა, ჩვენმა ღმერთმა“? +

21უთხარი შენს შვილს: „მონებად ვიყავით ფარაონთან ეგვიპტეში, და გამოგვიყვანა ჩვენ უფალმა ეგვიპტიდან ძლიერი ხელით. +

22მოუვლინა უფალმა დიდი და საშინელი ნიშნები და სასწაულები და სასჯელები ეგვიპტეს, ფარაონსა და მთელ მის სახლს ჩვენს თვალწინ.

23და ჩვენ გამოგვიყვანა იქიდან, რათა აქ მოვეყვანეთ, რათა მოეცა ჩვენთვის ქვეყანა, რომელიც შეჰფიცა ჩვენს მამებს.

24და გვიბრძანა ჩვენ უფალმა აღსრულება ყველა იმ წესისა, რათა გვეშინოდეს უფლისა, ჩვენი ღმერთისა, დღენიადაგ კარგად ვიყოთ, რომ ცოცხალი დავრჩეთ, როგორც ამ დღესა ვართ. +

25და ჩვენ ჩაგვეთვლება სიმართლედ, თუ დავიცავთ შესასრულებლად ყველა ამ მცნებას უფლის, ჩვენი ღმერთის წინაშე, როგორც მან გვიბრძანა.“ +

7
ურწმუნოებთან მეგობრობის აკრძალვა

7^1როცა მიგიყვანს უფალი, შენი ღმერთი, იმ ქვეყანაში, რომლის დასამკვიდრებლადაც მიდიხარ, განდევნის მრავალრიცხოვან ხალხებს თქვენი პირისაგან – ხეთელებს და გირგაშელებს, ამორეველებსა და ქანაანელებს, ფერიზელებს, ხიველებს და იებუსელებს, შვიდ ხალხს, შენზე მრავალრიცხოვანს და ძლიერს, +

2და ხელში ჩაგაგდებინებს მათ უფალი, შენი ღმერთი, და დაამარცხებ მათ, დაარისხე ისინი, არ შეკრა მათთან კავშირი და არც დაინდო. +

3და არც დაუმოყვრდე მათ: ასული შენი არ მისცე მის ძეს, და ასული მისი არ მოუყვანო შენს ძეს;

4რადგან განაშორებენ შენს ძეს ჩემგან, და მსახურებას დაუწყებენ უცხო ღმერთებს, და აღიგზნება რისხვა უფლისა თქვენზე, და ის სწრაფად გაგანადგურებს. +

5არამედ ასე მოექეცით მათ: დაანგრიეთ მათი სამსხვერპლოები და მათი ძეგლები დაამსხვრიეთ, მათი აშერები აკაფეთ, და მათი ქანდაკებანი დაწვით ცეცხლში. +

6რადგან წმიდა ხალხი ხარ შენ უფლისათვის, შენი ღმერთისათვის. შენ ამოგირჩია უფალმა, შენმა ღმერთმა, რომ იყოთ მისთვის უნჯ ხალხად ყველა ხალხთაგან, რომელნიც დედამიწის ზურგზე არსებობენ. +

7თქვენი სიმრავლის გამო კი არ მოგისურვათ უფალმა და გამოგირჩიათ ყველა ხალხიდან, თქვენ ხომ ყველა ხალხზე უმცირესნი ხართ,

8არამედ, თქვენდამი უფლის სიყვარულის გამო და იმისათვის, რომ დაეცვა ფიცი, რომელიც შეჰფიცა თქვენს მამებს, გამოგიყვანათ უფალმა თქვენ ძლიერი ხელით და გიხსნათ მონობის სახლიდან, ფარაონის, ეგვიპტის მეფის, ხელიდან. +

9იცოდე, რომ უფალი, შენი ღმერთი, არის ღმერთი, ღმერთი მტკიცე, რომელიც იცავს აღთქმას და წყალობას თავის მოყვარულთათვის და თავის მცნებათა დამცველთათვის ათას თაობამდე. +

10და მიუზღავს თავის მოძულეებს მისაგებელს მათ დასაღუპავად. არ დაუგვიანებს ის თავის მოძულეს, პირადად მიუზღავს. +

11დაიცავი მცნებები, წესები და სამართალნი, რომელთაც მე გამცნებ დღეს შესასრულებლად.

12და თუ შეისმენთ ამ სამართალს და დაიცავთ და შეასრულებთ მას, უფალი, შენი ღმერთი, შეგინახავს აღთქმას და წყალობას, რომელიც შეჰფიცა შენს მამებს. +

13და შეგიყვარებს, და გაკურთხებს, და გაგამრავლებს, და გიკურთხებს მუცლის ნაყოფს და მიწის ნაყოფს, მარცვლეულს და ღვინოს, და ზეთს; მსხვილფეხა პირუტყვის მონაგებს და წვრილფეხა პირუტყვის მონაგებს ქვეყანაზე, რომელიც თქვენთვის მოსაცემად შეჰფიცა თქვენს მამებს.

14კურთხეულ იქნები ყველა ხალხზე მეტად. არ იქნება არც შენში და არც შენს საქონელში უნაყოფო მამრი ან მდედრი. +

15და აგაშორებს უფალი ყოველგვარ სენს. არ შეგყრის ეგვიპტელთა ყოველ მავნე სატკივარს, რომელიც იცი, შენს მოძულეებს კი გაუჩენს. +

16და შთანთქავ ყველა ხალხს, რომელსაც უფალი, შენი ღმერთი, გაძლევს. არ დაინდოს შენმა თვალმა ისინი. და არ ემსახურო მათ ღმერთებს, რადგან მახე იქნება ეს შენთვის. +

17თუ გონებაში გაგივლის: ‘ჩვენზე მრავალრიცხოვანნი არიან ეს ხალხები და როგორ შევძლებთ მათ განდევნას?’ +

18ნუ შეუშინდები მათ. გაიხსენე, რა უყო უფალმა, შენმა ღმერთმა, ფარაონსა და მთელ ეგვიპტეს;

19ის დიდი განსაცდელნი, რომელნიც იხილეს შენმა თვალებმა, და ნიშნები და სასწაულები, და ძლიერი ხელი და გაწვდილი მკლავი, რომლითაც გამოგიყვანა შენ უფალმა, შენმა ღმერთმა. ასევე გაუკეთებს უფალი, შენი ღმერთი, ყველა ხალხს, რომლისაც გეშინია. +

20კრაზანებსაც მიუსევს უფალი, შენი ღმერთი, ვიდრე არ დაიღუპებიან დარჩენილნი და მიმალულნი შენი პირისაგან. +

21ნუ უფრთხი მათ, რადგან უფალი, შენი ღმერთი, შენს შორისაა, ღმერთი დიადი და საშინელი. +

22განდევნის უფალი, შენი ღმერთი, ამ ხალხებს შენს წინაშე ცოტ-ცოტაობით. ვერ შეძლებ მათ მოსპობას სწრაფად, რომ არ იმრავლოს შენზე ველის ნადირმა.

23და გადმოგცემს მათ უფალი, შენი ღმერთი, და ააწიოკებს მათ დიდი აწიოკებით, ვიდრე არ განადგურდებიან ისინი.

24და ხელში ჩაგიგდებს მათ მეფეებს, და მოსპობ მათ სახელს ცისქვეშეთში. წინ ვერავინ დაგიდგება, ვიდრე არ გაანადგურებ.

25მათი ღმერთების ქანდაკებანი დაწვით ცეცხლში. ნუ ისურვებ წასაღებად, ვერცხლსა და ოქროს, ზედ რომ აქვთ, თორემ მახეში გაებმები, რადგან ეს სისაძაგლეა უფლისათვის, შენი ღმერთისათვის. +

26და ნუ შეიტან სისაძაგლეს შენს სახლში, რომ შენ მასავით დარისხებული არ გახდე. სიძულვილით შეიძულე და ზიზღით შეიზიზღე, რადგან დარისხებულია იგი. +

8
ღმერთი მოუწოდებს მადლიერებისაკენ

8^1ყოველი მცნება, რომელსაც მე დღეს გიბრძანებ, დაიცავით შესასრულებლად, რათა იცოცხლოთ და გამრავლდეთ, და მიხვიდეთ და დაიმკვიდროთ ქვეყანა, რომელიც შეჰფიცა უფალმა თქვენს მამებს. +

2გახსოვდეს მთელი გზა, რომლითაც გატარა უფალმა, შენმა ღმერთმა, ეს ორმოცი წელიწადი უდაბნოში, რათა მოეთვინიერებინე და გამოეცადე, რათა შეეტყო, თუ რა გიდევს გულში, დაიცავდი მის მცნებებს, თუ არა. +

3და გათვინიერებდა, გაშიმშილებდა, გაჭმევდა მანანას, რომელიც არ იცოდი შენ და არც შენმა მამებმა, რათა შეგეცნო, რომ არა პურითა ერთითა ცოცხლობს კაცი, არამედ ღვთის პირიდან მომდინარე ყოველი სიტყვით. +

4ტანზე სამოსელი არ გაგცვეთია და ფეხი არ გაგსივებია ეს ორმოცი წელიწადი. +

5იცოდე გულში, რომ როგორც კაცმა თავისი ძე გაწვრთნას, ისე გწვრთნის შენ უფალი, შენი ღმერთი. +

6და დაიცავი მცნებანი უფლისა, შენი ღმერთისა, რათა მისი გზებით იარო და გეშინოდეს მისი.

7რადგან უფალს, შენს ღმერთს, კარგ ქვეყანაში მიჰყავხარ, ქვეყანაში, სადაც წყლის ნაკადულები, წყაროები და ბინულები მოედინებიან მთასა და ბარში.

8ხორბლისა და ქერის, ვაზის, ლეღვისა და ბროწეულის ქვეყანაში, ზეთისხილისა და თაფლის ქვეყანაში,

9ქვეყანაში, სადაც არა სიგლახაკით შეჭამ პურს, არ დაგაკლდება იქ არაფერი, ქვეყანაში, რომლის ქვები რკინაა; და მისი მთებიდან გამოჰკვეთავ სპილენძს.

10და შეჭამ და გაძღები, და აკურთხებ უფალს, შენს ღმერთს, იმ კარგი ქვეყნისთვის, რომელიც მოგცა. +

11და გაფრთხილდი, რათა არ დაივიწყო უფალი ღმერთი, და აღარ დაიცვა მისი მცნებები, მისი სამართალნი, და მისი წესები, რომელთაც მე დღეს გიბრძანებ.

12როცა ჭამთ და გაძღებით, და აიშენებთ მშვენიერ სახლებს და მათში იცხოვრებთ,

13და გამრავლდება თქვენი მსხვილფეხა და წვრილფეხა საქონელი, ვერცხლი და ოქრო გექნებათ ბევრი, და ყოველივე, რაც გაბადიათ გაგიმრავლდებათ, –

14არ გადიდგულდე და არ დაივიწყო, უფალი, შენი ღმერთი, რომელმაც გამოგიყვანა შენ ეგვიპტის ქვეყნიდან, მონობის სახლიდან; +

15რომელმაც გატარა დიდსა და საშინელ უდაბნოში, სადაც გესლიანი გველები, მორიელები და ხრიოკებია, სადაც არ იყო წყალი, მან კი სალი კლდიდან წყალი გამოადინა შენთვის; +

16რომელიც უდაბნოში გკვებავდა მანანით, რომელსაც არ იცნობდნენ შენი მამები, რათა მოეთვინიერებინე და გამოეცადე, რათა სიკეთე ეყო ბოლოს შენთვის; +

17და რომ არ თქვა შენს გულში: „ჩემმა ძალამ და ჩემმა ხელის სიმტკიცემ შემძინა მე ეს ქონება!“ +

18უნდა გახსოვდეს უფალი, შენი ღმერთი, რადგან იგი გაძლევს შენ ძალას ქონების შესაძენად, რათა შეასრულოს თავისი აღთქმა, რომელიც შეჰფიცა შენს მამებს, როგორც დღეს.

19და თუ დაივიწყებ უფალს, შენს ღმერთს, და გაჰყვები უცხო ღმერთების კვალს და ემსახურები, და თაყვანს სცემ მათ, მაშინ ვმოწმობ შენზე დღეს, რომ დაიღუპები; +

20იმ ხალხებივით, რომელთაც უფალი ღუპავს თქვენს წინაშე, ასევე დაიღუპებით, თუ არ შეისმენთ უფლის, თქვენი ღმერთის, ხმას.

9
მოსე ახსენებს ისრაელს მის ცოდვას

9^1ისმინე, ისრაელ, შენ დღეს გადალახავ იორდანეს, რათა მიხვიდე და დაიმკვიდრო შენზე დიდი და ძლიერი ხალხები, დიდი, ზეცამდე გამაგრებული ქალაქები, +

2ხალხი დიდი და ახოვანი, ყენაკის ძენი, რომლებიც იცი და რომლებზეც ამბობენ: „ვინ დაუდგება ყენაკის ძეთ?“ +

3იცოდე დღეს, რომ უფალი, შენი ღმერთი, წინ გიძღვის, როგორც ცეცხლი მშთანთქმელი. ის გაანადგურებს მათ და ის მოდრეკს მათ შენს წინაშე, და შენ განდევნი მათ და დაღუპავ მალე, როგორც უფალმა გითხრა.

4ნუ იტყვი გულში, როცა განდევნის მათ უფალი, შენი ღმერთი, შენი პირისაგან: „ჩემი სიმართლის გამო მომიყვანა უფალმა ამ ქვეყნის დასამკვიდრებლად!“ რადგან ამ ხალხების უღვთოების გამო დევნის უფალი მათ თქვენი პირისაგან.

5შენი სიმართლის და შენი გულწრფელობის გამო კი არ მიდიხარ მათი ქვეყნის დასამკვიდრებლად, არამედ მათი უღვთოების გამო დევნის ამ ხალხს უფალი, შენი ღმერთი, შენი პირისაგან, რათა შეასრულოს სიტყვა, რომელიც შეჰფიცა უფალმა შენს მამებს – აბრაამს, ისაკს და იაკობს.

6იცოდე, რომ შენი სიმართლის გამო არ გაძლევს უფალი, შენი ღმერთი, ამ კარგ ქვეყანას დასამკვიდრებლად, რადგან შენ ხომ ჯიუტი ხალხი ხარ.

7გახსოვდეს, ნუ დაივიწყებ, თუ როგორ არისხებდი უფალს, შენს ღმერთს, უდაბნოში – იმ დღიდან, როდესაც გამოხვედი ეგვიპტის ქვეყნიდან, ვიდრე მოაღწევდი ამ ადგილამდე, უფალს ეურჩებოდი. +

8და ხორებში განარისხეთ უფალი, და ისე განრისხდა უფალი თქვენზე, რომ განადგურება დაგიპირათ. +

9როცა მთაზე ავედი, რომ მიმეღო ქვის დაფები, დაფები აღთქმისა, უფალმა რომ დაგიდოთ, დავყავი მთაზე ორმოცი დღე და ორმოცი ღამე, პური არ მიჭამია და წყალი არ შემისვამს.

10და მომცა უფალმა მე ორი ქვის დაფა, დაწერილნი ღვთის თითით, და ზედ იყო ყველა ის სიტყვა, რომელიც გითხრათ უფალმა ცეცხლის შუაგულიდან შეკრების დღეს. +

11და ორმოცი დღისა და ორმოცი ღამის ბოლოს მომცა უფალმა ორი ქვის დაფა, აღთქმის დაფები. +

12და მითხრა უფალმა: „ადექი, ჩადი აქედან მალე, რადგან წახდა შენი ხალხი, რომელიც გამოიყვანე შენ ეგვიპტიდან. მალე გადაუხვიეს გზიდან, რომელიც მე ვუბრძანე მათ. გაიკეთეს ჩამოსხმული კერპი.“ +

13და კვლავ მითხრა უფალმა: „ვიხილე მე ეს ხალხი, და აჰა, ურჩი ხალხია იგი. +

14დამანებე და გავანადგურებ და წავშლი მათ სახელს ცისქვეშეთიდან, და შენ გაქცევ მასზე ძლიერ და მრავალრიცხოვან ერად.“ +

15და მოვბრუნდი და ჩამოვედი მთიდან, და მთას ეკიდა ცეცხლი, და აღთქმის ორი ქვის დაფა ორივე ხელით მეჭირა. +

16და დავინახე, რომ თქვენ შესცოდეთ უფალს, თქვენს ღმერთს, გაიკეთეთ ჩამოსხმული ხბო, მალე გადაუხვიეთ გზიდან, რომელიც გიბრძანათ უფალმა.

17და მოვკიდე ხელი ორივე ქვის დაფას და დავანარცხე ჩემი ორივე ხელით, და დავამსხვრიე თქვენს თვალწინ. +

18და მე დავემხე უფლის წინაშე. როგორც უწინ, ორმოცი დღე და ორმოცი ღამე პური არ მიჭამია და წყალი არ შემისვამს მთელი თქვენი ცოდვის გამო, რაც შესცოდეთ უფლის თვალში, ბოროტების ჩასადენად და მის განსარისხებლად. +

19რადგან მეშინოდა რისხვისა და წყრომისა, რომლითაც განრისხდა უფალი თქვენზე, რათა გაენადგურებინეთ. და ისმინა უფალმა ჩემი ამჯერადაც.

20და აარონზე განრისხდა უფალი ძალიან მის გასანადგურებლად. და მე ვილოცე აარონისათვის იმ დროს. +

21ავიღე თქვენი ნაცოდვარი, ხბო, თქვენ რომ გაგეკეთებინათ და დავწვი ცეცხლზე, და დავნაყე და დავფქვი მტვერივით წვრილად და მისი მტვერი მთიდან მომდინარე ნაკადულში ჩავყარე. +

22თაბყერაში, მასაში და კიბროთ-ჰათაავაში თქვენ არისხებდით უფალს. +

23და როცა გამოგგზავნათ უფალმა თქვენ კადეშ-ბარნეაყიდან ამ სიტყვებით: „ადით და დაიპყარით ქვეყანა, რომელიც მოგეცით“, თქვენ წინ აღუდექით უფლის, თქვენი ღმერთის, ბრძანებას და არ ერწმუნეთ მას, და არ ისმინეთ მისი ხმა. +

24ურჩნი იყავით თქვენ უფლისადმი იმ დღიდან, რაც გიცნობთ.

25და მე ვემხე უფლის წინაშე ორმოცი დღე და ორმოცი ღამე, რადგან უფალმა თქვენი განადგურება გადაწყვიტა. +

26და ვლოცულობდი უფლისადმი და ვამბობდი: „უფალო ღმერთო! ნუ დაღუპავ შენს ხალხს და შენს სამკვიდროს, რომელიც შენ გამოისყიდე შენი დიდებით, რომელიც გამოიყვანე ეგვიპტიდან ძლიერი ხელით. +

27გაიხსენე შენი მსახურნი აბრაამი, ისაკი და იაკობი, ნუ მიხედავ ამ ხალხის სიჯიუტეს და მის უკეთურებას, და მის ცოდვას, +

28რომ არ თქვას ქვეყანამ, საიდანაც შენ გამოგვიყვანე: ვერ შეძლო უფალმა მათი მიყვანა იმ ქვეყანაში, რომელიც აღუთქვა მათ, და მათი სიძულვილის გამო გამოიყვანა ისინი, რათა დაეხოცა უდაბნოში. +

29შენი ხალხია ის და შენი სამკვიდრო, რომელიც შენ გამოიყვანე შენი დიადი ძალით და შენი გაწვდილი მკლავით.“ +

10

ხორებთან მომხდარი ამბების

შემდგომი აღწერა

10^1და იმ დროს მითხრა მე უფალმა: „გამოთალე შენთვის ორი ქვის დაფა იმ პირვანდელთა მსგავსი, და ამოდი ჩემთან მთაზე, და გაიკეთე ხის კიდობანი. +

2და დავწერ ქვის დაფებზე იმ სიტყვებს, რომლებიც იყო პირვანდელ ქვის დაფებზე, შენ რომ დაამსხვრიე. და კიდობანში ჩააწყვე ისინი.“ +

3და გავაკეთე მე კიდობანი აკაციის ხისაგან, და გამოვთალე ორი ქვის დაფა, პირვანდელთა მსგავსი, და ავედი მთაზე. და ხელში ორი ქვის დაფა მეჭირა. +

4და მან დაწერა ქვის დაფებზე პირვანდელი ნაწერის მსგავსად ათი მცნება, რომელნიც წარმოთქვა თქვენს მიმართ უფალმა მთაზე ცეცხლის შუაგულიდან შეკრების დღეს, და მომცა მე ისინი უფალმა. +

5და გამოვბრუნდი და ჩამოვედი მთიდან, და ჩავაწყე კიდობანში, რომელიც გავაკეთე, და აწყვია იქ, როგორც მე მიბრძანა უფალმა. +

6და ისრაელის ძენი აიყარნენ ბეყეროთ-ბენე-იაყაკანიდან მოსერასაკენ. და იქ მოკვდა აარონი და იქვე დაიმარხა, და დადგა მის მაგიერ ელეაზარი, მისი ძე. +

7იქიდან აიყარნენ გუდგოდასაკენ და გუდგოდადან იოტბათასაკენ, წყლის ნაკადთა ქვეყნისაკენ. +

8იმ დროს გამოაცალკევა უფალმა ლევის ტომი, რომ ეტარებინა უფლის აღთქმის კიდობანი უფლის წინაშე, ემსახურა მისთვის და ეკურთხებინა მისი სახელით დღევანდლამდე. +

9ამის გამო არ ჰქონდა ლევის ტომს წილი და სამკვიდრო თავის ძმებთან. უფალია მისი სამკვიდრო, როგორც უთხრა მას უფალმა, შენმა ღმერთმა. +

10და მე დავრჩი მთაზე, პირვანდელი დღეების მსგავსად, ორმოცი დღე და ორმოცი ღამე. და მისმინა უფალმა ამჯერადაც. არ ისურვა უფალმა თქვენი შემუსვრა. +

11და მითხრა მე უფალმა: „ადექ, წინ წაუძეხ გზაში ამ ხალხს. მივიდნენ და დაიმკვიდრონ ის ქვეყანა, რომლის მიცემაც ფიცით აღვუთქვი მათ მამებს.“

12და ახლა, ისრაელ, რას ითხოვს შენგან უფალი, შენი ღმერთი? თუ არა იმას, რომ გეშინოდეს უფლისა, შენი ღმერთისა, იარო მისი გზით, გიყვარდეს იგი, და ემსახურო უფალს, შენს ღმერთს, მთელი გულით და მთელი შენი სულით, +

13დაიცვა მცნებანი უფლისა და მისი წესები, რომელთაც გიბრძანებ დღეს შენს სასიკეთოდ.

14უფლის, შენი ღმერთისაა, ცანი და ცანი ცათანი, მიწა და ყოველივე, რაც მასშია. +

15მხოლოდ შენი მამები შეიტკბო უფალმა და შეიყვარა ისინი, და გამოგარჩიათ თქვენ, მათი შთამომავლობა, მათ შემდეგ ყველა ხალხიდან, როგორც ამ დღეს.

16დაიცვითეთ გულის ჩუჩა და ნუღარ გაჯიუტდებით, +

17რადგან უფალი, თქვენი ღმერთი, არის ღმერთთა ღმერთი და მეუფეთა მეუფე, დიდი, ძლიერი და საშინელი ღმერთი, რომელიც მიკერძოებას არ იჩენს და ქრთამს არ იღებს, + +

18რომელიც ობოლსა და ქვრივს სამართალს უჩენს და უყვარს ხიზანი და აძლევს მას პურსა და სამოსელს.

19და გიყვარდეთ ხიზანი, რადგან თქვენც ხიზნები იყავით ეგვიპტის ქვეყანაში.

20უფლისა, თქვენი ღმერთისა გეშინოდეს, მას ემსახურე, მას მიეწებე და მისი სახელით დაიფიცე. +

21იგია შენი დიდება და იგია შენი ღმერთი, რომელმაც მოიმოქმედა შენთვის ის დიდი და საშინელი საქმეები, შენმა თვალებმა რომ იხილეს.

22სულ სამოცდაათი სულით ჩავიდნენ თქვენი მამები ეგვიპტეში, ახლა კი ცის ვარსკვლავებივით მრავლად გაქცია უფალმა, შენმა ღმერთმა. +

11
უფლისადმი სიყვარული

11^1„და გიყვარდეს უფალი, შენი ღმერთი, და დაიცავი მისი დასაცველნი და მისი წესები, და მისი სამართალნი, და მისი მცნებანი ყოველდღიურად. +

2იცოდეთ ეს დღეს, მე არ ველაპარაკები თქვენს ძეთ, რომელთაც არ იციან და არ უნახავთ უფლის, თქვენი ღმერთის, სასჯელი, მისი დიდება, მისი ძლიერი ხელი და მისი გაწვდილი მკლავი,

3და მისი ნიშნები და მისი საქმენი, რომელნიც შუაგულ ეგვიპტეში უყო ფარაონს, ეგვიპტის მეფეს და მთელ მის ქვეყანას,

4და რაც უყო ეგვიპტის ლაშქარს, მის ცხენებსა და მის ეტლებს, როგორ შთაანთქმევინა ისინი მეწამული ზღვის წყალს, როცა ისინი დაგედევნენ, და მოსპო ისინი უფალმა დღემდე, +

5და რაც უდაბნოში გაგიკეთათ, ვიდრე ამ ადგილს მოაღწევდით,

6და რაც მან უყო დათანს და აბირამს, რეუბენის ძის, ელიაბის, ძეთ, როცა გააღო მიწამ პირი და შთანთქა ისინი და მათი სახლები, და მათი კარვები, და მთელი სიმდიდრე, რაც რამ ებადათ მთელს ისრაელში. +

7რადგან თქვენმა თვალებმა იხილეს უფლის ყველა დიდი საქმეები, რომელნიც მან გააკეთა.

8და დაიცავით ყველა მცნება, რომელსაც მე გიბრძანებთ დღეს, რათა გაძლიერდეთ და მიხვიდეთ და დაიმკვიდროთ ქვეყანა, რომლის დასამკვიდრებლადაც გადადიხართ გაღმა.

9და რათა დღეგრძელი იყოთ ქვეყანაში, რომლის მიცემაც ფიცით აღუთქვა უფალმა თქვენს მამებს და მათ შთამომავლობას, ქვეყანა, სადაც რძე და თაფლი მოედინება. +

10რადგან ქვეყანა, სადაც შენ მიდიხარ დასამკვიდრებლად, არა ჰგავს ეგვიპტის ქვეყანას, საიდანაც თქვენ გამოხვედით, სადაც თესავდი თესლს, და რწყავდი შენი ფეხით, როგორც ბოსტანს, +

11ხოლო ქვეყანა, რომლის დასამკვიდრებლადაც გაღმა გადადიხარ, მთიანი და ველებიანი ქვეყანაა და ცის წვიმის წყალს სვამს. +

12ქვეყანა, რომელზეც უფალი, შენი ღმერთი ზრუნავს. მუდამ მასზეა უფლის, შენი ღმერთის, თვალი წელიწადის დასაბამიდან წელიწადის დასასრულამდე.

13და თუ სმენით მოისმენთ ჩემს მცნებებს, რომელთაც მე გიბრძანებთ დღეს, რომ გიყვარდეთ უფალი, თქვენი ღმერთი, და ემსახუროთ მას მთელი თქვენი გულით და მთელი თქვენი სულით, +

14მაშინ მივცემ წვიმას თქვენს ქვეყანას დროულად, ადრეულსა და ნაგვიანებს. და თქვენც მოიწევთ თქვენს მარცვლეულს, ღვინოსა და ზეთს. +

15და გავუჩენ ბალახს შენს მდელოს შენი საქონლისათვის, და ჭამ და გაძღები.

16მაგრამ გაფრთხილდით, რომ არ შეცდეს თქვენი გული და არ გადაუხვიოთ და არ ემსახუროთ უცხო ღმერთებს, და არ ეთაყვანოთ. +

17და მაშინ აღეგზნება რისხვა უფლისა თქვენზე, და დახშავს ცას და არ იქნება წვიმა, და მიწა აღარ მოგცემთ თავის ნაყოფს. და მალევე დაიღუპებით ამ კარგი ქვეყნიდან, რომელსაც უფალი გაძლევთ თქვენ. +

18და ჩაიდეთ ეს ჩემი სიტყვები თქვენს გულში და სულში, და შეიბით იგი ნიშნად თქვენს ხელზე, და იყოს ისინი შუბლსაკრავად თქვენს თვალებს ზემოთ. +

19და ასწავლეთ ისინი თქვენს ძეთ და ელაპარაკეთ მათ შინ ყოფნისას, გზაზე სვლისას, დაწოლისას და ადგომისას. +

20და წააწერეთ ისინი თქვენი სახლების წირთხლებს და თქვენს კარიბჭეებს, +

21რათა გამრავლდნენ თქვენი დღენი და დღენი თქვენს ძეთა იმ მიწაზე, რომლის მიცემაც ფიცით აღუთქვა უფალმა თქვენს მამებს, რამდენ დღესაც ცა იარსებებს მიწის ზემოთ. +

22რადგან, თუ დაცვით დაიცავთ ყველა ამ მცნებას, რომელთაც მე გიბრძანებთ შესასრულებლად, რათა გიყვარდეთ უფალი, თქვენი ღმერთი, რათა იაროთ მისი გზით და მიეწებოთ მას, +

23მაშინ განდევნის უფალი ყველა ამ ხალხს თქვენი პირისაგან და დაიმკვიდრებთ თქვენზე დიდ და ძლიერ ხალხებს. +

24ყველა ადგილი, სადაც დაიდგმება ტერფი თქვენი ფეხისა, თქვენი იქნება. უდაბნოდან და ლიბანიდან, მდინარე ევფრატიდან განაპირა ზღვამდე იქნება თქვენი საზღვარი. +

25წინ ვერავინ დაგიდგებათ. თქვენს შიშსა და ზარს დასცემს უფალი, თქვენი ღმერთი, მთელი დედამიწის ზურგს, სადაც კი ფეხს დაადგამთ, როგორც მან გითხრათ. +

26უყურეთ, მე დღეს გთავაზობთ კურთხევასა და წყევლას: +

27კურთხევას – თუ შეისმენთ უფლის, თქვენი ღმერთის, მცნებებს, რომლებსაც მე გიბრძანებთ დღეს;

28და წყევლას – თუ არ შეისმენთ უფლის, თქვენი ღმერთის, მცნებებს, და გადაუხვევთ იმ გზიდან, რომელსაც მე გიბრძანებთ დღეს, და გაჰყვებით უცხო ღმერთებს, რომელთაც არ იცნობთ. +

29და იქნება, როცა შეგიყვანს უფალი, შენი ღმერთი, იმ ქვეყანაში, რომლის დასამკვიდრებლადაც შედიხარ, აღავლინეთ კურთხევა გერიზიმის მთაზე და წყევლა – ღებალის მთაზე. +

30იორდანეს გაღმაა ისინი, მზის დასავლის გზაზე, ყარაბაში მცხოვრები ქანაანელების ქვეყანაში, გილგალის პირდაპირ, მორეს მუხნარის მახლობლად. +

31რადგან თქვენ გადადიხართ იორდანეზე, რომ მიხვიდეთ იმ ქვეყნის დასამკვიდრებლად, რომელსაც უფალი, თქვენი ღმერთი, გაძლევთ თქვენ, და დაიმკვიდრებთ მას და იქ დასახლდებით,

32დაიცავით შესასრულებლად ყველა წესი და სამართალნი, რომელთაც მე გაძლევთ თქვენ დღეს.

12
სამსხვერპლო შესაწირავისათვის

12^1აჰა, წესები და სამართალნი, რომელიც უნდა დაიცვათ შესასრულებლად იმ ქვეყანაში, დასამკვიდრებლად რომ მოგცათ უფალმა, თქვენი მამების ღმერთმა, მთელი ის დღეები, რასაც იცოცხლებთ იმ მიწაზე. +

2განადგურებით გაანადგურეთ ყველა ადგილი, სადაც ხალხები, რომელთაც თქვენ განდევნით, ემსახურებოდნენ თავიანთ ღმერთებს, მაღალ მთებსა და ბორცვებზე, და ყველა ამწვანებული ხის ქვეშ. +

3და დააქციეთ მათი სამსხვერპლოები, და დალეწეთ მათი ძეგლები, და მათი აშერები დაწვით ცეცხლით, და მათი ღმერთების ქანდაკებები დაჩეხეთ და მოსპეთ მათი სახელი იმ ადგილიდან.

4ასე არ მოექცეთ უფალს, თქვენს ღმერთს.

5მხოლოდ ადგილს, რომელსაც ამოირჩევს უფალი, თქვენი ღმერთი, ყველა თქვენს ტომთაგან, რათა იქ დაადგინოს თავისი სახელი, მიმართეთ და იქ მიდით,

6და იქ მიიტანეთ თქვენი სრულადდასაწველნი და თქვენი მსხვერპლები, და თქვენი მეათედები, და თქვენი ხელის აღსამართავი და თქვენი აღთქმული, და თქვენი წვრილფეხა და მსხვილფეხა საქონლის პირველმოგებულნი, +

7და ჭამეთ იქ უფლის, თქვენი ღმერთის, წინაშე, და გაიხარეთ თქვენ და თქვენმა სახლმა თქვენი ნაამაგარით, რომლითაც გაკურთხათ თქვენ უფალმა, თქვენმა ღმერთმა. +

8არ გააკეთოთ ყოველივე ის, რასაც ჩვენ აქ ვაკეთებთ დღეს – თითოეული ყველაფერ იმას აკეთებს, რაც მის თვალშია სწორი,

9რადგან ჯერ კიდევ არ შესულხართ განსასვენებელში და სამკვიდროში, რომელსაც უფალი, შენი ღმერთი გაძლევს შენ. +

10მაგრამ როცა გადახვალთ იორდანეს და დასახლდებით ქვეყანაში, რომელსაც უფალი, თქვენი ღმერთი, გიმკვიდრებთ თქვენ, და დაგასვენებთ თქვენ გარეშე მტერთაგან, და იცხოვრებთ უშიშრად. +

11მაშინ იმ ადგილას, რომელსაც ამოირჩევს უფალი, თქვენი ღმერთი, თავისი სახელის დასავანებლად, იქ მიიტანეთ ყოველივე, რასაც მე გიბრძანებთ თქვენ: თქვენი სრულადდასაწველნი და თქვენი მსხვერპლები, თქვენი მეათედები და თქვენი ხელის აღსამართავები და ყოველი რჩეული თქვენს აღთქმულთაგან, რომელიც აღუთქვით უფალს. +

12და იმხიარულეთ უფლის, თქვენი ღმერთის წინაშე, თქვენ და თქვენმა ძეებმა, და თქვენმა ასულებმა, და თქვენმა მსახურებმა, და თქვენმა მხევლებმა, და ლევიანმა, რომელიც თქვენს კარიბჭესთანაა, რადგან არა აქვს წილი და სამკვიდრო თქვენთან. +

13გაფრთხილდი, არ აღავლინო შენი სრულადდასაწველნი ყოველ ადგილას, რომელსაც დაინახავ. +

14არამედ მხოლოდ იმ ადგილას, რომელსაც ამოირჩევს უფალი ერთ-ერთ შენს ტომში. იქ აღავლინე შენი სრულადდასაწველნი, და იქ გააკეთე ყველაფერი, რასაც მე გიბრძანებ.

15ოღონდ ყოველთვის, როცა მოისურვებს შენი სული, შეგიძლია დაკლა და უფლის, შენი ღმერთის კურთხევით ჭამო ხორცი, რომელიც მან მოგცა ყოველ შენს კარიბჭეში. უწმიდურსა და წმიდას ეჭმევა, როგორც ქურციკი და როგორც ირემი. +

16ოღონდ სისხლი არ ჭამოთ. წყალივით დაღვარეთ მიწაზე. +

17უფლება არ გაქვს, რომ ჭამო შენს საცხოვრებლებში მარცვლეულის, ღვინისა და ზეთის მეათედი და შენი მსხვილფეხა და წვრილფეხა საქონლის პირველმოგებულები, და ყოველი შენი აღთქმული, რომელიც აღთქმული გაქვს. შენი ნებაყოფლობითი შესაწირავები და შენი ხელის აღსამართავი.

18არამედ მხოლოდ უფლის, შენი ღმერთის წინაშე ჭამეთ იგი, იმ ადგილზე, რომელსაც ამოირჩევს უფალი, შენი ღმერთი: შენ და შენმა ძემ, და შენმა ასულმა, და შენმა მსახურმა, და შენმა მხევალმა, და ლევიანმა, რომელიც შენს კარიბჭესთანაა. და გაიხარე უფლის, შენი ღმერთის, წინაშე მთელი შენი ნაამაგრით. +

19გაფრთხილდი, არ მიატოვო ლევიანი მთელი შენი დღეების მანძილზე შენს მიწაზე. +

20როდესაც გააფართოვებს უფალი, შენი ღმერთი, შენს საზღვარს, როგორც გაუწყა, და იტყვი: „შევჭამ ხორცს“, რადგან შენი სული ისურვებს ხორცის ჭამას, მაშინ შენი სულის სურვილისამებრ ჭამე ხორცი. +

21თუ შორს იქნება თქვენგან ის ადგილი, რომელსაც ამოირჩევს უფალი, თქვენი ღმერთი, თავისი სახელის იქ დასაწესებლად, მაშინ დაკალი შენი მსხვილფეხა და წვრილფეხა პირუტყვიდან, რომელიც მოგცა უფალმა, როგორც მე გიბრძანე, და ჭამე შენს კარიბჭეებში შენი სულის სურვილისამებრ,

22ოღონდ, როგორც ქურციკი და ირემი იჭმევა, ისე ჭამეთ იგი. უწმიდურსა და წმიდას შეუძლია ჭამოს იგი.

23მხოლოდ მკაცრად ეკრძალე, რათა არ ჭამო სისხლი, რადგან სისხლი სულია და არ უნდა ჭამო სული ხორცთან ერთად. +

24არ ჭამო იგი, წყალივით დაღვარეთ მიწაზე.

25არ ჭამო იგი, რათა კარგად იყვნეთ შენ, და შენს შემდეგ, შენი ძენი, რადგან იმას გააკეთებ, რაც სწორია უფლის თვალში.

26ოღონდ აიღე შენი შესაწირავები, რაც გექნება, და შენი აღთქმულები და მიდი იმ ადგილას, რომელსაც გამოარჩევს უფალი.

27და შესწირე შენი სრულადდასაწველი, ხორცი და სისხლი, უფლის, შენი ღმერთის, სამსხვერპლოზე. შენი მსხვერპლის სისხლი უნდა დაიღვაროს უფლის, შენი ღმერთის, სამსხვერპლოზე, ხორცი კი ჭამე.

28დაიცავი და გაიგონე ყველა ეს სიტყვა, რომელსაც მე გიბრძანებ, რათა კარგად იყვნეთ შენ და შენი ძენი, შენს შემდეგ, უკუნისამდე, რადგან იმას გააკეთებ, რაც კარგი და სწორია უფლის, შენი ღმერთის თვალში.

29როდესაც მოსრავს უფალი, შენი ღმერთი, ხალხებს, რომლებთანაც შენ მიხვალ, რომ განდევნო ისინი შენი პირისაგან, და განდევნი მათ, და დასახლდები მათ ქვეყანაში,

30გაფრთხილდი, არ გაება მახეში მათ უკან მას შემდეგ, რაც მოისპობიან შენი პირისაგან და არ დაუწყო ძებნა მათ ღმერთებს და არ თქვა: „როგორც ეს ხალხები ემსახურებიან თავიანთ ღმერთებს, მეც ისე მოვიქცევი.“ +

31და არ გაუკეთო ასე უფალს, შენს ღმერთს, რადგან ყველა სისაძაგლეს, რაც უფალს ეჯავრება, ისინი თავიანთ ღმერთებს უკეთებენ: თავიანთ ძეებსა და თავიანთ ასულებს ცეცხლში უწვავენ თავიანთ ღმერთებს. +

32(1) ყოველი სიტყვა, რომელსაც მე გიბრძანებთ, დაიცავით შესასრულებლად. ნურც დაუმატებ მას და ნურც მოაკლებ. +

13
კერპთაყვანისმცემლობის აკრძალვა

13^1(2) შენს შორის რომ აღდგეს წინასწარმეტყველი ან სიზმრის მხილველი და მოგცეთ ნიშანი ან სასწაული, +

2(3) და ახდეს ეს ნიშანი ან სასწაული, რომელიც გაუწყა და თან გითხრას: „გავყვეთ სხვა ღმერთებს, რომელთაც არ იცნობ, და ვემსახუროთ მათ“, +

3(4) ყურს ნუ დაუგდებ ამ წინასწარმეტყველის ან სიზმრის მხილველის სიტყვებს, რადგან გცდით უფალი, თქვენი ღმერთი, რათა შეიტყოს, გიყვართ თუ არა თქვენ უფალი, თქვენი ღმერთი, მთელი თქვენი გულითა და მთელი თქვენი სულით! +

4(5) გაჰყევით უფლის, თქვენი ღმერთის, კვალს და გეშინოდეთ მისი. და დაიცავით მცნებანი მისი და ისმინეთ ხმა მისი, და მას ემსახურეთ, და მას მიეწებეთ. +

5(6) და ის წინასწარმეტყველი თუ სიზმრის მხილველი კი უნდა მოკვდეს, რადგან მან გირჩიათ განდგომა უფლისაგან, თქვენი ღმერთისაგან, რომელმაც გამოგიყვანათ ეგვიპტიდან და გამოგისყიდათ მონობის სახლიდან, რათა იმ გზიდან აეცდინე, რომელზეც გიბრძანა სიარული უფალმა, შენმა ღმერთმა. და აღმოფხვერი ბოროტება შენი წიაღიდან. +

6(7) თუ წაგაქეზოს შენმა ძმამ, დედაშენის შვილმა, ან შენმა შვილმა, ან შენმა ასულმა, ან შენს უბესთან მყოფმა წიაღის ცოლმა, ან მეგობარმა, რომელიც საკუთარი სულივითა გყავს, და საიდუმლოდ გითხრას: „წავიდეთ და ვემსახუროთ სხვა ღმერთებს“, რომელთაც არც შენ იცნობ და არც შენი მამები არ იცნობდნენ, +

7(8) იმ ხალხთა ღმერთებს, რომლებიც თქვენს გარშემოა, შენთან ახლოს თუ შენგან შორს, ქვეყნის კიდიდან ქვეყნის კიდემდე,

8(9) არ დათანხმდე და არ უსმინო მას. არ დაინდოს იგი შენმა თვალმა, არ შეიბრალო იგი და არ დაფარო იგი, +

9(10) არამედ მოკალი. პირველად შენი ხელი უნდა აღიმართოს მასზე მოსაკლავად და მერე მთელი ერის ხელი. +

10(11) და ჩაქოლე იგი ქვებით, და მოკვდეს. რადგან განზრახული ჰქონდა, ჩამოეცილებინე უფლისაგან, შენი ღმერთისაგან, რომელმაც გამოგიყვანათ ეგვიპტის ქვეყნიდან, მონობის სახლიდან.

11(12) მთელი ისრაელი მოისმენს ამას და შეშინდება, და შემდგომ აღარ ჩაიდენენ ასეთ ბოროტებას შენს წიაღში. +

12(13) და თუ გაიგებთ, რომ რომელიმე შენს ქალაქთაგანში, რომელიც თქვენ მოგცათ საცხოვრებლად უფალმა, შენმა ღმერთმა,

13(14) გამოჩნდნენ უღირსი კაცები შენი წიაღიდან და შეაცდინეს ამ ქალაქის მცხოვრებლები ამ სიტყვებით: „წავიდეთ და ვემსახუროთ იმ ღმერთებს, რომელთაც თქვენ არ იცნობთ“,

14(15) მაშინ გამოიძიეთ, გამოიკვლიეთ და კარგად გამოიკითხეთ და, თუ ეს სრული ჭეშმარიტებაა, მოხდა ეს სისაძაგლე შენს წიაღში,

15(16) მახვილის პირით შემუსრეთ იმ ქალაქის მცხოვრებნი. და დაარისხე იგი და ყველაფერი, რაც მასშია, და პირუტყვიც კი გაჟლიტეთ მახვილით. +

16(17) და მთელი ნადავლი შეკრიბეთ მის შუაგულ მოედანზე, და ცეცხლით დაწვით ეს ქალაქი და მთელი ის ნადავლი უფლისათვის, შენი ღმერთისათვის. და საუკუნო ნანგრევებად დარჩეს იგი და აღარ აშენდეს არასდროს.

17(18) და ნურაფერი ნუ მიეწებება შენს ხელს იმ დარისხებულიდან, რათა მოიქცეს უფალი თავისი რისხვისაგან და მოგცეს წყალობა და შეგიწყალოს და გაგამრავლოს, როგორც შეჰფიცა შენს მამებს, +

18(19) თუ გაიგონებ უფლის, შენი ღმერთის, ხმას, დაიცავ ყველა მის მცნებას, რომელსაც გიბრძანებ დღეს, და გააკეთებ, რაც სწორია უფლის, შენი ღმერთის, თვალში.

14
წმიდა და უწმიდური საჭმელი

14^1თქვენ ხართ ძენი უფლისა, თქვენი ღმერთისა. ტანს ნუ დაისერავთ და წარბებს ნუ გადაიპარსავთ მკვდრის გამო. +

2რადგან წმიდა ხალხი ხარ შენ უფლისათვის, შენი ღმერთისათვის, და შენ ამოგირჩია უფალმა, რომ მისი უნჯი ხალხი ყოფილიყავი, ყველა ხალხს შორის დედამიწის ზურგზე. +

3არ ჭამო არავითარი სისაძაგლე. +

4ეს ცხოველებია, რომელთა ჭამაც შეგიძლია: ხარი, ცხვარი, თხა, +

5ირემი, ქურციკი, შველი, ჯიხვი, ანტილოპა, კამეჩი და ნიამორი. +

6და ყოველი ჩლიქგაყოფილი პირუტყვი, თუ გაჭრილი აქვს ორივე ჩლიქი მთლიანად და პირუტყვი, რომელიც იცოხნის, ის ჭამეთ.

7ოღონდ მცოხნელთაგან და ჩლიქგაყოფილთაგან, რომელთაც გაჭრილი აქვთ ჩლიქი, ამათგან არ ჭამოთ: აქლემი, კურდღელი და ბოცვერი, რადგან იცოხნიან და ჩლიქი კი არა აქვთ გაყოფილი მთლიანად. უწმიდურებია ისინი თქვენთვის. +

8და ღორი, რომელსაც ჩლიქი აქვს გაყოფილი, მაგრამ არ იცოხნის, უწმიდურია თქვენთვის. მათი ხორცი არ ჭამოთ და მათ მძორსაც ნუ მიეკარებით.

9და ყოველთაგან, რაც წყალშია, ჭამეთ შემდეგი: ყოველი, რასაც ფარფლი და ქერცლი აქვს, ჭამეთ. +

10და ყოველი, რასაც არა აქვს ფარფლი და ქერცლი, არ ჭამოთ, უწმიდურია თქვენთვის.

11ყოველი სუფთა ფრინველი ჭამეთ.

12და აი, რა არ უნდა ჭამოთ: არწივი, ორბი, სვავი, +

13ძერა, შევარდენი, სონღული მათი გვარითურთ,

14ყველა ყორანი მისი გვარითურთ,

15სირაქლემა, ბუ, თოლია, ქორი მათი გვარითურთ,

16კიოტა, ბუკნაჭო, ჭოტი,

17ვარხვი, ფსოვი, ჩვამა,

18ყარყატი, ყანჩა თავისი გვარითურთ, ოფოფი და ღამურა.

19და ყოველი ფრთოსანი მწერი უწმიდურია თქვენთვის, არ იჭმება.

20ყოველი სუფთა ფრინველი ჭამეთ.

21არ ჭამოთ არავითარი ლეში. ხიზანს მიეცი, რომელიც შენს კარიბჭეებშია, და ჭამოს, ან მიჰყიდეთ უცხოელს. რადგან წმიდა ხალხი ხართ უფლისათვის, შენი ღმერთისათვის. ნუ მოხარშავთ თიკანს თავისი დედის რძეში. +

22აიღე მეათედი შენი ნათესის მთელი მოსავლიდან, რომელიც მოდის ყანაში ყოველწლიურად, +

23და ჭამე უფლის, შენი ღმერთის, წინაშე იმ ადგილზე, რომელსაც ის ამოირჩევს თავისი სახელის იქ დასავანებლად: მეათედი შენი მარცვლეულისა, შენი ღვინისა და შენი ზეთისა, და თქვენი მსხვილფეხა და წვრილფეხა საქონლის პირველმოგებულები, რათა ისწავლო უფლის, შენი ღმერთის შიში შენი დღენი. +

24და თუ დიდი გზა იქნება შენთვის და ვერ შეძლებ მის ტარებას, რადგან შორს იქნება შენგან ის ადგილი, რომელსაც ამოირჩევს უფალი, შენი ღმერთი, თავისი სახელის დასადებად, რათა გაკურთხოს უფალმა, შენმა ღმერთმა,

25გადაცვალე ის ვერცხლზე და აიღე ეს ვერცხლი ხელში და წადი იმ ადგილისკენ, რომელსაც ირჩევს უფალი, შენი ღმერთი. +

26და მიეცი ფული ყველაფერში, რასაც შენი სული ისურვებს: მსხვილფეხა და წვრილფეხა საქონელი, ღვინო, მაგარი სასმელი, ყველაფერი, რასაც შენი სული მოგთხოვს. და ჭამე იქ უფლის, შენი ღმერთის, წინაშე, და გაიხარე შენ და შენმა სახლმა. +

27და ლევიანი, რომელიც შენს კარიბჭეებშია, არ მიატოვო, რადგან მას შენთან არა აქვს წილი და სამკვიდრო. +

28სამი წლის ბოლოს აიღე მეათედი იმ წლის მოსავლიდან და დააწყვე შენს კარიბჭეებში. +

29და მოვიდეს ლევიანი, რადგან არ გააჩნია მას წილი და სამკვიდრო; ობოლი და ქვრივი, რომელნიც შენს კარიბჭეებში არიან, და ჭამონ და გაძღნენ, რათა გაკურთხოს უფალმა, შენმა ღმერთმა, შენი ხელის ყოველ ნაქმარში, რასაც გააკეთებ. +

15
მეშვიდე წელი

15^1ყოველი მეშვიდე წელს პატიება ყავ. +

2აი, პატიების რაობა: აპატიოს გამსესხებელმა, რომელიც სესხს მისცემს თავის მოყვასს, და არ გადაახდევინოს თავის მოყვასს და თავის ძმას, რადგან ცხადდება პატიება უფლისათვის.

3უცხოელს გადაახდევინე, მაგრამ რაც შენი ემართოს შენს ძმას, უნდა აპატიოს შენმა ხელმა.

4თუმცა არავინ იქნება შენთან გლახაკი, რადგან კურთხევით გაკურთხებს უფალი იმ ქვეყანაში, რომელსაც უფალი, შენი ღმერთი, გაძლევს დასამკვიდრებლად,

5ოღონდ თუ შეისმენ უფლის, შენი ღმერთის, ხმას, რათა დაიცვა შესასრულებლად ყველა ის მცნება, რომელსაც მე გიბრძანებ დღეს. +

6რადგან უფალი, თქვენი ღმერთი, გაკურთხებს, როგორც გაუწყა, და შენ ასესხებ მრავალ ხალხს, და შენ კი არ ისესხებ. შენ იბატონებ ბევრ ხალხებზე, ისინი კი არ იბატონებენ შენზე. +

7თუ იქნება შენთან გლახაკი, ერთი შენი ძმათაგანი, ერთ-ერთ შენს კარიბჭეში, იმ მიწაზე, რომელსაც უფალი, შენი ღმერთი, გაძლევს, არ გაიქვაო გული და ხელმოჭერილი ნუ იქნები შენი გლახაკი ძმის მიმართ, +

8არამედ ხელგაშლილი იყავი და ასესხე მას მისი გასაჭირისამებრ, რაც მას სჭირდება. +

9გაფრთხილდი, რომ გულში უღირსი ფიქრი არ შეგეპაროს და არ თქვა: „მოახლოვდა მეშვიდე წელი, წელიწადი პატიებისა“, და არ აითვალწუნო შენი გლახაკი ძმა და უარი არ უთხრა მას. ის შეჰღაღადებს შენზე უფალს და შენზე იქნება ცოდვა. +

10მიცემით მიეცი მას, და მიცემისას ნუ იწუხებს შენი გული, რადგან გაკურთხებს ამისათვის უფალი, შენი ღმერთი, ყოველ შენს საქმეში და შენი ხელის ყოველ ნაამაგარში. +

11რადგან არ დაილევა გლახაკი ქვეყანაში, ამიტომ გიბრძანებ ხელგაშლილი იყო შენი ძმის მიმართ, შენი ღარიბისა და შენი გლახაკის მიმართ შენს ქვეყანაში. +

12თუ მოგეყიდოს ებრაელი, ქალი ან კაცი, გემსახუროს ექვსი წელი, და მეშვიდე წელს კი გაათავისუფლე შენგან. +

13და როცა გაათავისუფლებ შენგან, არ გაუშვა ხელცარიელი: +

14დაასაჩუქრე შენი ფარიდან, შენი კალოდან და შენი საწნახლიდან. რითაც გაკურთხა უფალმა, შენმა ღმერთმა, მიეცი მას.

15გახსოვდეს, რომ შენც მონა იყავი ეგვიპტის ქვეყანაში და გამოგიხსნა უფალმა, შენმა ღმერთმა. ამისათვის გიბრძანებ ამ სიტყვას დღეს.

16და თუ გითხრას: „არ წავალ!“, რადგან შეგიყვარა მან შენ და შენი სახლი, ვინაიდან კარგად იყო შენთან, +

17მაშინ აიღე სადგისი და ყური გაუხვრიტე კარზე, და შენი მსახური იყოს საუკუნოდ. და შენს მხევალსაც ასე მოექეცი.

18საძნელოდ ნუ გეჩვენება მისი გათავისუფლება შენგან, რადგან მოჯამაგირის ორმაგი ქირა დაიმსახურა შენგან ექვს წელიწადში. და გაკურთხებს უფალი, შენი ღმერთი, ყოველივეში, რასაც გააკეთებ.

19შესწირე უფალს, შენს ღმერთს, ყოველი პირველმოგებული, რომელიც მამალი დაიბადება წვრილფეხა და მსხვილფეხა საქონელში. არ ამუშაო შენი პირველმოგებული ხარი და არ გაპარსო წვრილფეხა პირუტყვის პირველმოგებული. +

20უფლის, შენი ღმერთის, წინაშე ჭამეთ იგი ყოველწლიურად შენ და შენმა სახლმა იმ ადგილას, რომელსაც ამოირჩევს უფალი. +

21და თუ რამე ნაკლი ჰქონდეს, სიკოჭლე ან სიბრმავე, ან რაიმე ცუდი ხინჯი, ნუ შესწირავ მას უფალს, შენს ღმერთს. +

22შენს კარიბჭეებში შეჭამე იგი. გაუწმიდურებულსაც და განწმედილსაც შეუძლია ჭამოს იგი, როგორც ქურციკი და ირემი.

23ოღონდ მისი სისხლი არ ჭამო, წყალივით დაღვარე. +

16

ბრძანება პასექის შესახებ

16^1დაიცავი აბიბის თვე და შეასრულე პასექი უფლისა, შენი ღმერთისა, რადგან აბიბის თვეში გამოგიყვანა უფალმა, შენმა ღმერთმა, ეგვიპტიდან ღამით. +

2და დაკალი პასექი უფლისათვის, შენი ღმერთისათვის, წვრილფეხა და მსხვილფეხა პირუტყვი იმ ადგილზე, რომელსაც ამოირჩევს უფალი, თავისი სახელის იქ დასავანებლად. +

3არ ჭამო მასთან ერთად საფუარიანი. შვიდი დღე ჭამე მასთან ერთად ხმიადი, პური გაჭირვებისა (რადგან ნაჩქარევად გამოხვედით ეგვიპტის ქვეყნიდან), რათა გახსოვდეს ეგვიპტის ქვეყნიდან შენი გამოსვლის დღე მთელი შენი სიცოცხლე. +

4და არ გამოჩნდეს საფუარიანი მთელს შენს არემარეში შვიდ დღეს, და დილამდე არ დარჩეს იმ ხორციდან, რომელსაც შენ მსხვერპლად შესწირავ პირველი დღის საღამოს. +

5ვერ დაკლავ პასექს შენს რომელიმე კარიბჭეში, რომელსაც უფალი, შენი ღმერთი, გაძლევს,

6არამედ მხოლოდ იმ ადგილას, რომელსაც ამოირჩევს უფალი, შენი ღმერთი, თავისი სახელის იქ დასავანებლად, იქ დაკალი პასექი საღამოს, მზის ჩასვლისას, ეგვიპტიდან შენი გამოსვლის დროს. +

7და გააკეთე და ჭამე იმ ადგილზე, რომელსაც ამოირჩევს უფალი, შენი ღმერთი, და განთიადზე დაბრუნდი და წადი კარვებისაკენ. +

8ექვსი დღე ჭამე ხმიადი და მეშვიდე დღეს დღესასწაულია უფლისა, შენი ღმერთისა. არ აკეთო არანაირი საქმე. +

შვიდეულთა დღესასწაული

9შვიდი შვიდეული გადაითვალე, სამკალში ნამგლის შეტანიდან დაიწყე თვლა შვიდი შვიდეულისა, +

10და გადაუხადე შვიდეულთა დღესასწაული უფალს, შენს ღმერთს, შენი ნებით, რასაც გასცემ, როგორც გაკურთხებს უფალი, შენი ღმერთი. +

11და იხარე უფლის, შენი ღმერთის, წინაშე, შენ და შენმა ძეებმა, შენმა ასულებმა, შენმა მსახურებმა, შენმა მხევლებმა და ლევიანმა, რომელნიც შენს კარიბჭეებშია, და ხიზანმა, ობოლმა და ქვრივმა, რომელნიც შენს შორის არიან, იმ ადგილზე, რომელსაც ამოირჩევს უფალი, თქვენი ღმერთი, თავისი სახელის იქ დასავანებლად. +

12და გახსოვდეს, რომ მონა იყავი ეგვიპტეში, და დაიცავი და შეასრულე ეს წესები.

კარვობის დღესასწაული

13იზეიმე კარვობის დღესასწაული შვიდ დღეს, როდესაც შენი კალოდან და საწნახლიდან მოიწევ მოსავალს. +

14და იხარე შენს დღესასწაულებში, შენ და შენმა ძეებმა, შენმა ასულებმა, შენმა მსახურებმა, შენმა მხევლებმა და ლევიანმა, რომელიც შენს კარიბჭეებშია, და ხიზანმა, ობოლმა და ქვრივმა. +

15შვიდი დღე იდღესასწაულეთ უფლის, შენი ღმერთისათვის, იმ ადგილზე, რომელსაც ამოირჩევს იგი, რადგან გაკურთხებს უფალი, შენი ღმერთი, მოსავლითა და შენი ხელის ყოველი ნაქმარით, და სულ მხიარული იქნები.

16წელიწადში სამჯერ გამოცხადდეს ყველა შენი მამაკაცი უფლის, შენი ღმერთის, წინაშე იმ ადგილას, რომელსაც ის ამოირჩევს: უფუარობის დღესასწაულზე, შვიდეულის დღესასწაულზე და კარვობის დღესასწაულზე. და არავინ არ გამოცხადდეს უფლის წინაშე ხელცარიელი, +

17არამედ თითოეულმა, რაც შეძლოს, ის უძღვნას უფლის, შენი ღმერთის, კურთხევის კვალობაზე, რაც უფალს შენთვის მოუცია.

18მსაჯულნი და ზედამდგომნი დაიყენე ყველა შენს კარიბჭეში, რომელსაც უფალი, შენი ღმერთი, გაძლევს შენი ტომების მიხედვით, რათა განსაჯონ ხალხი, მართალი სამართლით. +

19არ გაამრუდო სამართალი, მიკერძოება არ გამოიჩინო და ქრთამი არ აიღო, რადგან ქრთამი თვალს უბრმავებს ბრძენკაცებს და აუკუღმართებს მართალთა საქმეებს. +

20სიმართლეს, სიმართლეს მისდიე, რათა იცოცხლო და დაიმკვიდრო ის ქვეყანა, რომელსაც უფალი, შენი ღმერთი, გაძლევს შენ.

21არ დაირგო აშერა, რა ხისაც არ უნდა იყოს, უფლის, შენი ღმერთის, სამსხვერპლოსთან, რომელსაც შენთვის გაიკეთებ.

22და არ აღიმართო ძეგლები, რადგან სძულს იგი უფალს, შენს ღმერთს. +

17
შესწირე მხოლოდ უხინჯო პირუტყვი

17^1არ შესწირო უფალს, შენს ღმერთს, ხარი და კრავი, რომელსაც ექნება ნაკლი, ან რაიმე ცუდი, რადგან სისაძაგლეა ეს უფლის, შენი ღმერთისათვის. +

2თუ აღმოჩნდება შენს წიაღში, შენს ერთ-ერთ კარიბჭეში, რომელსაც უფალი, შენი ღმერთი გაძლევს, კაცი ან დედაკაცი, რომელიც ბოროტებას ჩაიდენს უფლის, შენი ღმერთის, თვალში და გადაუხვევს მის აღთქმას, +

3წავა და ემსახურება სხვა ღმერთებს და თაყვანს სცემს მათ, ან მზეს, ან მთვარეს, ან მთელ ციურ მხედრობას, რაც მე არ მიბრძანებია,

4და გეუწყება და მოისმენ, კარგად გამოიძიე; და აჰა, თუ ეს მართალია, სრული ჭეშმარიტებაა, და ეს სისაძაგლე მომხდარა ისრაელში,

5მაშინ გაიყვანე შენს კარიბჭეებთან ის კაცი ან დედაკაცი, რომელმაც ეს ბოროტება ჩაიდინა და ჩაქოლე ის ქვებით, და მოკვდეს.

6ორი მოწმის, ან სამი მოწმის სიტყვის მიხედვით უნდა მოკვდეს მოსაკლავი. და არ უნდა მოკვდეს ერთი მოწმის სიტყვის მიხედვით. +

7პირველად მოწმეთა ხელი უნდა იყოს მასზე, მის მოსაკლავად, და მერე მთელი ხალხის ხელი. და აღმოფხვრი ბოროტებას შენი წიაღიდან. +

8თუ შენთვის რაიმე მიზეზით ძალიან ძნელია საქმე განსასჯელად სისხლსა და სისხლს შორის, მსჯავრსა და მსჯავრს შორის, წყლულსა და წყლულს შორის, სადაო საქმეები შენს კარიბჭეებში, ადექი და ადი იმ ადგილას, რომელსაც ამოირჩევს უფალი, შენი ღმერთი. +

9და მიდი ლევიან მღვდლებთან და მსაჯულთან, რომელნიც იქნებიან იმ დღეებში, და ჰკითხე და გეტყვიან სამსჯავროს განაჩენს. +

10და მოიქეცი იმ სიტყვისამებრ, რასაც გეტყვიან იმ ადგილას, რომელსაც ამოირჩევს უფალი, და დაიცავი ყოველივე შესასრულებლად, რასაც გასწავლიან.

11მოიქეცი იმ რჯულისამებრ, რასაც გასწავლიან, და იმ სამართლისამებრ, რასაც გეტყვიან. არ გადაუხვიო სიტყვას, რომელსაც გეტყვიან არც მარჯვნივ და არც მარცხნივ. +

12ვინც თავხედურად მოიქცევა და არ გაუგონებს მღვდელს, რომელიც უფლის, შენი ღმერთის, მსახურად დგას, ან მსაჯულს, მოკვდეს, – და აღმოფხვრი ბოროტებას ისრაელიდან. +

13და მთელი ხალხი გაიგონებს და შეშინდება, და აღარ მოიქცევა თავხედურად. +

14როცა მიხვალ იმ ქვეყანაში, რომელსაც უფალი, შენი ღმერთი, გაძლევს, და დაიმკვიდრებ მას, დასახლდები მასში და იტყვი: „დავისვამ მეფეს, ყველა იმ ერების მსგავსად, ჩემს გარშემო რომ არიან“, +

15დაისვი მეფე, რომელსაც ამოირჩევს უფალი, თქვენი ღმერთი. თქვენი ძმებიდან დაისვი მეფე. ნება არ გაქვს უცხოელი დაისვა, რომელიც შენი მოძმე არ არის.

16ოღონდ არ გაიმრავლოს ცხენები და არ დააბრუნოს ხალხი ეგვიპტეში ცხენების მოსამრავლებლად, ვინაიდან უფალმა გითხრათ: „აღარ დაბრუნდეთ ამ გზით“; +

17და არ გაიმრავლოს ცოლები, რომ არ გაირყვნას მისი გული. და ვერცხლი და ოქრო არ გაიმრავლოს მეტისმეტად. +

18და როცა თავის სამეფო ტახტზე დაჯდება, გადაიწეროს ეს რჯულის წიგნი ლევიანი მღვდლებისგან. +

19და თავისთან იქონიოს და იკითხოს იგი მთელი სიცოცხლე, რათა ისწავლოს შიში უფლისა, თავისი ღმერთისა, რომ დაიცვას ამ რჯულის ყოველი სიტყვა და შეასრულოს წესები. +

20რათა არ გაუდიდგულდეს თავის ძმებს და არ გადაუხვიოს მცნებას არც მარჯვნივ და არც მარცხნივ, რათა დღეგრძელი იყოს თავის სამეფოში იგი და მისი ძენი, ისრაელის წიაღში.

18
წინასწარმეტყველის ნიშანთვისება

18^1არ ექნებათ ლევიან მღვდლებს, ლევის მთელ ტომს, წილი და სამკვიდრო ისრაელთან: უფლის საცეცხლო შესაწირავები და მისი წილი ჭამონ. +

2სამკვიდრო წილი არ ექნებათ მათ თავიანთ ძმათა შორის: თვით უფალია მათი სამკვიდრო, როგორც აუწყა მას.

3აი რა უნდა განეკუთვნოთ მღვდლებს ხალხისაგან, მათგან, ვინც მსხვერპლად სწირავს ხარს ან კრავს: თითოეულმა მისცეს მღვდელს ბეჭი, ყბები და დვრიტა.

4შენი პირველმოწეული მარცვლეულისა, ღვინისა და ზეთისა, და შენი ცხვრის პირველგანაპარსი მას მიეცი, +

5რადგან ის ამოირჩია უფალმა, შენმა ღმერთმა, ყველა შენი ტომიდან, რათა იდგნენ და ემსახურებოდნენ უფლის სახელით ის და მისი ძენი დღენიადაგ.

6და თუ მოვა ლევიანი ერთ-ერთი შენი კარიბჭიდან, მთელი ისრაელიდან, სადაც ის ცხოვრობდა, და მოვა თავისი სულის სურვილით იმ ადგილზე, რომელსაც ამოირჩევს უფალი,

7და იმსახურებს უფლის, შენი ღმერთის სახელით, როგორც ყველა მისი ძმა ლევიანი, რომელნიც დგანან იქ უფლის წინაშე,

8თანაბარი წილით ისარგებლონ, გარდა თავიანთი მამისეულის გაყიდვით მიღებული ქონებისა.

9როცა მიხვალ იმ ქვეყანაში, რომელსაც უფალი, შენი ღმერთი, გაძლევს, არ ისწავლო იმ ხალხთა მსგავსად ძეგლთა კეთება. +

10არ იპოვებოდეს შენში თავისი ძისა და თავისი ასულის ცეცხლში გამტარებელი, არც ჯადოქარი, არც მისანი, არც მარჩიელი, არც გრძნეული, +

11და არც შემლოცველი და არც მესულთანე, არც მკითხავი და არც მკვდართა გამომკითხველი,

12ვინაიდან საძაგელია უფლისათვის ყოველივე ამის მოქმედი, და ამ სისაძაგლეთა გამო უფალი, შენი ღმერთი, სდევნის მათ შენი პირისაგან.

13უნაკლო იყავ უფალთან, შენს ღმერთთან.

14რადგან ეს ხალხები, რომლებსაც შენ განდევნი, მისნებსა და ჯადოქრებს უსმენენ. შენთვის კი ამის ნება არ მოუცია უფალს, შენს ღმერთს.

15ჩემნაირ წინასწარმეტყველს, შენი წიაღიდან, შენს ძმათაგან, აღგიდგენს უფალი, შენი ღმერთი, მას უსმინეთ. +

16რადგან რაც შენ ითხოვე უფლისგან, შენი ღმერთისგან, ხორებთან თავშეყრის დღეს ასე რომ თქვი: „მეტს ნუღარ გავიგონებ, უფლის, ჩემი ღმერთის, ხმას და ამ დიდ ცეცხლს ნუღარ დავინახავ, რომ არ მოვკვდე.“ +

17და მითხრა მე უფალმა: „კარგი ქნეს, ეს რომ თქვეს.

18შენნაირ წინასწარმეტყველს აღვუდგენ მათ ძმათა წიაღიდან, შენს მსგავსს, და ჩავუდებ ჩემს სიტყვას ბაგეებში, და ის ეტყვის მათ ყველაფერს, რასაც ვუბრძანებ. +

19ხოლო ის, ვინც არ გაიგონებს ჩემს სიტყვებს, რომელთაც ჩემი სახელით ილაპარაკებს წინასწარმეტყველი, მე თვითონ მოვკითხავ მას. +

20მაგრამ წინასწარმეტყველი, რომელიც გათავხედდება და ჩემი სახელით იმას ილაპარაკებს, რისი თქმაც მე მისთვის არ მიბრძანებია, და რომელიც ილაპარაკებს სხვა ღმერთების სახელით, უნდა მოიკლას ის წინასწარმეტყველი.“ +

21და თუ იტყვი შენს გულში: „როგორ გავიგებ სიტყვას, რომელიც უფალს არ უთქვამს?“ +

22თუ ილაპარაკოს წინასწარმეტყველმა უფლის სახელით და არ ასრულდეს ის სიტყვა და არ ახდეს, მაშინ ეს ის სიტყვაა, რომელიც არ უთქვამს უფალს. თავხედურად უთქვამს იგი წინასწარმეტყველს, – ნუ გეშინიათ მისი. +

19
ბრძანებანი თავშესაფარ ქალაქებზე

19^1როცა მოსპობს უფალი, შენი ღმერთი, ხალხებს, რომელთა ქვეყანასაც შენ გაძლევს უფალი, შენი ღმერთი, და განდევნი მათ და დასახლდები მათ ქალაქებში და მათ სახლებში,

2სამი ქალაქი გამოყავი შენთვის შენს ქვეყანაში, რომელსაც უფალი, შენი ღმერთი, გაძლევს დასამკვიდრებლად. +

3განიმზადე გზა და სამ ნაწილად გაყავი შენი ქვეყნის მიწა-წყალი, რომელსაც გიწილადებს შენ უფალი, შენი ღმერთი. და ის იქნება თავშესაფარი ყველა მკვლელისთვის.

4და აჰა, როგორ მკვლელს შეუძლია თავი შეაფაროს იქ და გადარჩეს: ვინც მოკლავს თავის მოყვასს უნებლიეთ და არ სძულებია იგი არც გუშინ და არც გუშინწინ, +

5ან ვინც წავა თავის მოყვასთან ერთად ტყეში შეშის მოსაჭრელად და ხელით ცულს მოიქნევს ხის მოსაჭრელად, და ტარს რკინა გაძვრება და მოხვდება მოყვასს და მოკლავს, გაიქცეს იგი ერთ-ერთში ამ ქალაქთაგან, რათა გადარჩეს.

6რომ არ დაედევნოს მესისხლე მკვლელს ცხელ გულზე, არ დაეწიოს, თუ შორი იქნება გზა, და არ მოკლას მკვლელი, ის კი არ იმსახურებს სიკვდილს, რადგან არ სძულებია იგი არც გუშინ და არც გუშინწინ. +

7ამიტომ გიბრძანებ ასე: სამი ქალაქი გამოყავი. +

8და როცა გააფართოვებს უფალი, შენი ღმერთი, შენს საზღვრებს, როგორც შეჰფიცა შენს მამებს, და მოგცემს მთელს ქვეყანას, რომლის მიცემაც აღუთქვა შენს მამებს, +

9და თუ დაიცავ ყველა ამ მცნებას შესასრულებლად, რომელსაც გიბრძანებ დღეს, რათა გიყვარდეს უფალი, შენი ღმერთი, და იარო მის გზაზე დღენიადაგ, დაუმატე კიდევ სამი ქალაქი ამ სამ ქალაქს. +

10და ნუ დაიღვრება უდანაშაულო სისხლი შენს ქვეყანაში, რომელსაც უფალი, შენი ღმერთი, გაძლევს სამკვიდროდ, და არ იქნება შენზე სისხლი.

11ხოლო თუ ვინმეს ეძულება თავისი მოყვასი და ჩაუსაფრდება მას, აღდგება მის წინააღმდეგ, სცემს და შემოაკვდება იგი და თავს შეაფარებს ერთერთს ამ ქალაქთაგან, +

12მიავლინონ მისი ქალაქის უხუცესებმა და მოიყვანონ იგი იქიდან, და გადასცენ იგი მესისხლის ხელს, რათა მოკვდეს. +

13ნუ შეიბრალებს შენი თვალი მას, და განაშორე უდანაშაულო სისხლი ისრაელს და კარგი იქნება შენთვის. +

14არ გადაწიო შენი მოყვასის მიჯნა, წინაპრებმა რომ გამიჯნეს შენს სამკვიდროში, რომელსაც დაიმკვიდრებ ქვეყანაში, რომელსაც უფალი, შენი ღმერთი გაძლევს. +

15საკმარისი არ არის მხოლოდ ერთი მოწმე ვინმეს წინააღმდეგ რაიმე დანაშაულისათვის და რაიმე ცოდვისათვის, რითაც შესცოდავს. ორი მოწმის პირით ან სამი მოწმის პირით დადგინდეს საქმე. + +

16თუ გამოვა ბოროტი მოწმე ვინმეს წინააღმდეგ, რათა რაიმე ბრალი დასწამოს მას,

17მაშინ წარდგეს ეს ორი მოდავე კაცი უფლის წინაშე, მღვდელთა და მსაჯულთა წინაშე, რომელნიც იქნებიან იმ დღეებში, +

18და კარგად გამოიძიონ მსაჯულებმა, და თუ ეს მოწმე ცრუ მოწმეა, ცილი დასწამა თავის ძმას,

19გაუკეთეთ მას, რისი გაკეთებაც ჰქონდა განზრახული თავისი ძმისათვის. და აღმოფხვრით ბოროტებას შენი წიაღიდან. +

20და დანარჩენები მოისმენენ და შეშინდებიან, და აღარ ჩაიდენენ ამ ბოროტებას შენს წიაღში. +

21და არ შეიბრალოს ის შენმა თვალმა: სული სულის წილ, თვალი თვალის წილ, კბილი კბილის წილ, ხელი ხელის წილ, ფეხი ფეხის წილ. +

20
ომში გასვლა

20^1როცა ომში გახვალ შენი მტრის წინააღმდეგ და დაინახავ ცხენს და ეტლს და შენზე მრავალრიცხოვან ხალხს, ნუ შეუშინდები მათ, რადგან შენთანაა უფალი, შენი ღმერთი, რომელმაც გამოგიყვანა შენ ეგვიპტის ქვეყნიდან.

2და როცა ომს მიუახლოვდებით, მოდგეს მღვდელი და ხალხს ელაპარაკოს, +

3და უთხრას მათ: „ისმინე, ისრაელ, თქვენ დღეს ებმებით ომში თქვენს მტრებთან. ნუ დაგიძაბუნდებათ გული, ნუ შეშინდებით, და ნუ შეძრწუნდებით მათ წინაშე,

4რადგან უფალი, თქვენი ღმერთი, მოგყვებათ მტრებთან საბრძოლველად, თქვენს გადასარჩენად.“

5ზედამდგომელებმა კი ასე უთხრან ხალხს: „ვინც ახალი სახლი აიშენა და არ უკურთხებია, წავიდეს და დაუბრუნდეს თავის სახლს, რომ არ მოკვდეს ბრძოლაში და სხვამ არ აკურთხოს იგი.

6და ვინც ვენახი გააშენა და ვერ მოიწია, წავიდეს და თავის სახლს დაუბრუნდეს, რომ არ მოკვდეს ბრძოლაში და სხვამ არ მოისთვლას იგი. +

7და ვინც ქალი დანიშნა და არ შეურთავს, წავიდეს და დაუბრუნდეს თავის სახლს, რომ არ მოკვდეს ბრძოლაში და სხვამ არ წაიყვანოს იგი.“ +

8და კიდევ ელაპარაკონ ზედამდგომელები ხალხს და უთხრან: „ვინც მშიშარაა და გულდედალი, წავიდეს და დაუბრუნდეს თავის სახლს, რათა არ გაუდნოს თავის მოძმეებს გული თავისი გულივით.“ +

9და როცა ზედამდგომელები მორჩებიან ხალხთან ლაპარაკს, მაშინ დანიშნეთ მხედართმთავრები ხალხის მეთაურებად.

10როცა მიუახლოვდები ქალაქს საომრად, მოუწოდე მას ზავისაკენ. +

11და თუ ზავზე დაგთანხმდეს და გაგიღოს, მთელი ხალხი, ვინც კი იქ აღმოჩნდება, შენს ხარკს დაიდებს და გემსახურება.

12და თუ არ დაგეზავა და ომი გაგიმართა, ალყა შემოარტყი მას,

13და ხელში ჩაგიგდებს მას უფალი, შენი ღმერთი. განგმირე ყველა მისი მამაკაცი მახვილის პირით. +

14დაინდე მხოლოდ ქალები და ბავშვები, და საქონელი, რაც იყოს ქალაქში. მისი ნადავლი დაიტაცე და ჭამე შენი მტრის ნადავლი, რომელიც მოგცა უფალმა, შენმა ღმერთმა. +

15ასევე მოექეცი შენგან ძალზე დაშორებულ ყველა ქალაქს, რომელიც არ ეკუთვნის ამ ხალხთა ქალაქებს.

16მხოლოდ იმ ხალხთა ქალაქებიდან, რომლებსაც უფალი, შენი ღმერთი, გაძლევს შენ სამკვიდროდ, არ აცოცხლო არც ერთი სული.

17მოსპობით მოსპე ისინი: ხეთელები და ამორეველები, ქანაანელები და ფერიზელები, ხიველები და იებუსელები, როგორც გიბრძანა უფალმა, შენმა ღმერთმა. +

18რათა არ გასწავლონ ყველა იმ სისაძაგლის კეთება, რასაც ისინი აკეთებდნენ თავიანთი ღმერთებისათვის, და არ შესცოდოთ უფალს, თქვენს ღმერთს.

19თუ დიდხანს გექნება ქალაქისათვის შემორტყმული ალყა, რათა იომო მის წინააღმდეგ მის ასაღებად, ნუ გაანადგურებ მის ხეებს მათზე ცულის აღმართვით, რადგან მისგან ჭამ, და არ უნდა მოჭრა იგი. მინდვრის ხე ადამიანი ხომ არ არის, რომ ციხე-სიმაგრეში გაგექცეს? +

20მხოლოდ ის ხე, რომელიც იცი, რომ ნაყოფის მომცემი არ არის, შეგიძლია გაანადგურო და მოჭრა, და ააგო სიმაგრე იმ ქალაქის წინააღმდეგ, რომელიც გეომება, ვიდრე დაეცემოდეს. +

21
ლევიანთა ხვედრი

21^1თუ მიწაზე, რომელსაც უფალი, შენი ღმერთი, გაძლევს დასამკვიდრებლად, მოკლული ნახო, ველზე დაცემული, და არავინ იცოდეს, ვინ მოკლა იგი,

2გამოვიდნენ შენი უხუცესები და შენი მსაჯულები და გაზომონ მანძილი ქალაქებამდე, რომლებიც მოკლულის ირგვლივაა.

3და რომელი ქალაქიც ახლოს აღმოჩნდება მოკლულთან, იმ ქალაქის უხუცესებმა აიყვანონ დეკეული, რომელიც არ უმუშავებიათ და რომელსაც უღელი არ გაუწევია,

4და ჩაიყვანონ იმ ქალაქის უხუცესებმა დეკეული კლდოვან ხეობაში, რომელიც არ დამუშავებულა და არც დათესილა და იქ გადაუმტვრიონ მას კისერი ხევში.

5და მოდგნენ ლევიანი მღვდლები, რადგან ისინი ამოირჩია უფალმა, შენმა ღმერთმა, რომ ემსახურონ მას, და უფლის სახელით აკურთხონ, და მათი პირით გადაწყდება ყველა დავა და ყველა ზარალი. +

6და მოკლულთან ახლოს მდებარე ქალაქის ყველა უხუცესმა დაიბანოს ხელი ხევში კისერგადამტვრეულ დეკეულზე, +

7და განაცხადონ და თქვან: „ჩვენს ხელებს არ დაუღვრია ეს სისხლი და ჩვენს თვალებს არ უხილავთ;

8შეუნდე შენს ხალხს, ისრაელს, რომელიც გამოსყიდული გყავს, უფალო, და ნუ დატოვებ უდანაშაულო სისხლს შენი ხალხის, ისრაელის, წიაღში“. და შეენდობათ მათ ეს სისხლი.

9უნდა მოიცილო უდანაშაულო სისხლი შენი წიაღიდან, რომ სწორად მოიქცე უფლის თვალში.

10როცა გახვალ ომში შენი მტრების წინააღმდეგ და ხელში ჩაგიგდებს მათ უფალი, შენი ღმერთი, და ტყვეებად წამოასხამ მათ,

11და დაინახავ ტყვეებში ლამაზი გარეგნობის ქალს, შეგიყვარდება იგი და ცოლად წაყვანას დაუპირებ, +

12მიიყვანე შენს სახლში და შეიჭრას ქალმა თავი და დაიჭრას ფრჩხილები,

13გაიხადოს სამოსელი ტყვეობისა და დაჯდეს შენს სახლში და ერთი თვე იტიროს თავისი მამა და თავისი დედა. მერე კი შედი მასთან და შეირთე, და გახდება შენი ცოლი.

14და თუ აღარ ისურვებ მას, მაშინ გაუშვი ის თავის ნებაზე, ოღონდ გაყიდვით არ გაყიდო ვერცხლზე, მონად არ აქციო, რაკი დამორჩილებული გყავს. +

15თუ კაცს ორი ცოლი ეყოლება: ერთი საყვარელი, ხოლო მეორე – საძულველი, და შესძენენ მას ვაჟებს: საყვარელი და საძულველი, პირმშო კი საძულველს ეყოლება, +

16თავისი ძეებისთვის თავისი ქონების განაწილების დღეს მას არ შეუძლია საყვარლის ძეს პირმშოობა არგუნოს საძულველის პირმშოს წინაშე,

17არამედ პირმშოდ აღიაროს საძულველის ძე, რათა მისცეს მას ორმაგი წილი ყველაფრიდან, რაც მას აბადია, რადგან იგი დასაბამია მისი ძალისა, მას ეკუთვნის პირმშოობის უფლება. +

18თუ კაცს ეყოლება ჯიუტი და ურჩი შვილი, რომელიც არ უსმენს თავისი მამის ხმას და თავისი დედის ხმას, და დატუქსავენ მას, მაგრამ ის არ გაუგონებს მათ,

19დაიჭირონ მამამისმა და დედამისმა და მიიყვანონ მისი ქალაქის უხუცესებთან და თავისი ადგილის კარიბჭესთან.

20და უთხრან მისი ქალაქის უხუცესებს: „ეს ჩვენი შვილი ჯიუტია და ურჩი, არ უსმენს ჩვენს ხმას, მსუნაგია და ლოთი.“

21და ჩაქოლოს იგი მისი ქალაქის ყველა კაცმა ქვებით, და მოკვდეს. და აღმოფხვრი ბოროტებას შენი წიაღიდან, და მთელი ისრაელი გაიგებს და შეშინდება. +

22თუ კაცი სასიკვდილო ცოდვას ჩაიდენს და მოკლავენ, ძელზე ჩამოკიდე.

23არ უნდა გაათევინო მის გვამს ძელზე, არამედ დამარხე იგი იმავე დღეს. რადგან ღვთისგან არის დაწყევლილი ძელზე ჩამოკიდებული. და ნუ შებილწავ მიწას, რომელსაც უფალი, შენი ღმერთი, გაძლევს სამკვიდროდ. +

22
სხვადასხვა კანონები

22^1შენი მოძმის გზადაკარგული ხარი ან მისი ცხვარი რომ დაინახო, თვალს ნუ აარიდებ, არამედ დაუბრუნე შენს მოძმეს. +

2და თუ იგი შენთან ახლოს არ იყოს, ან არ იცნობდე მას, მაშინ წაიყვანე შენს სახლში და გყავდეს იქ, ვიდრე შენი მოძმე მოიკითხავდეს, და მაშინ დაუბრუნე.

3ეგრე მოექეცი მის სახედარს და ეგრე მოექეცი მის სამოსელს, და ეგრე მოექეცი შენი მოძმის ყველა დანაკარგს, რაც მან დაკარგა და შენ იპოვნე. ვერ აარიდებ თვალს.

4შენი მოძმის გზაზე დაცემული სახედარი ან ხარი რომ ნახო, თვალი არ აარიდო, წამოაყენე ისინი მასთან ერთად. +

5არ ჩაიცვას მამაკაცის სამოსელი დედაკაცმა და არ შეიმოსოს კაცი ქალის სამოსლით, რადაგან საძაგელია უფლისათვის, შენი ღმერთისათვის, ყველა, ვინც ამას სჩადის.

6თუ წააწყდები გზაზე, რამე ხეზე ან მიწაზე ჩიტის ბუდეს, ბარტყებით ან კვერცხებით, და დედა აზის ბარტყებს თუ კვერცხებს, არ წაიყვანო დედა შვილებიანად. +

7დედა გაუშვი, შვილები კი წაიყვანე შენთვის, რათა კარგად იყო და იდღეგრძელო.

8ახალ სახლს რომ ააშენებ, მოაჯირი გაუკეთე, რათა სისხლი არ დაედოს შენს სახლს, თუ იქიდან ვინმე გადმოვარდება. +

9ნუ დათესავ ვენახში ორნაირ თესლს, რომ არ გააუწმიდურო ნაყოფი თესლისა, რომელსაც თესავ, და მოსავალი ვენახისა. +

10ნუ მოხნავ ხარითა და ვირით ერთად.

11არ ჩაიცვა ნარევი ქსოვილი, მატყლი და სელი, ერთად. +

12ფოჩები გაიკეთე შენი მოსასხამის ოთხსავე კიდეზე, რომლითაც შენ იმოსები.

13თუ შეირთავს ვინმე ცოლს და შევა მასთან, და შემდეგ მოიძულებს მას იგი,

14ცილს დასწამებს და სახელს გაუტეხავს და იტყვის: „ეს ქალი შევირთე და მივედი მასთან, და ვერ ვპოვე მასში ქალწულობის ნიშნები“,

15მაშინ ყმაწვილი ქალის მამამ და დედამ გაიტანონ ნიშნები ყმაწვილი ქალის ქალწულობისა ქალაქის უხუცესებთან, კარიბჭესთან,

16და თქვას ყმაწვილი ქალის მამამ უხუცესებთან: „ჩემი ასული მივეცი მე ამ კაცს ცოლად და მან მოიძულა იგი,

17და ცილი დასწამა მას და თქვა: ქალწულად ვერ ვპოვეო შენი ასული. და აჰა, ნიშნები ჩემი ასულის ქალწულობისა“. და გაშალონ სამოსელი ქალაქის უხუცესთა წინაშე.

18და აიყვანონ იმ ქალაქის უხუცესებმა ქმარი და დასაჯონ იგი,

19და დააჯარიმონ ასი ვერცხლით და მისცენ ყმაწვილი ქალის მამას, რადგან სახელი გაუტეხა ისრაელიან ქალწულს. და დარჩება ქალი მის ცოლად: ვერ გაუშვებს მას თავისდღეში.

20და თუ მართალი გამოდგა ეს სიტყვა და არ აღმოაჩნდა ქალწულობა ყმაწვილ ქალს,

21გამოიყვანონ ყმაწვილი ქალი თავისი მამის სახლის კართან და ჩაქოლონ ის მისი ქალაქის ხალხმა ქვებით, და მოკვდეს, რადგან სამარცხვინო საქმე ჩაიდინა ისრაელში: იმრუშა თავისი მამის სახლში. და აღმოფხვრი ბოროტებას შენი წიაღიდან. +

22თუ კაცს ქმრიან ქალთან მწოლარეს წაუსწრეს, ორივე მოიკლას – ამ ქალთან მწოლარე კაცი და ეს ქალი. და აღმოფხვრი ბოროტებას ისრაელიდან. +

23თუ კაცზე დანიშნულ ყმაწვილ ქალს, ქალწულს, ვინმე შეხვდება ქალაქში და დაწვება მასთან,

24გამოიყვანეთ ორივე იმ ქალაქის კარიბჭესთან და ჩაქოლეთ ქვებით, და მოკვდებიან – ყმაწვილი ქალი იმისათვის, რომ არ იყვირა ქალაქში, და კაცი იმისათვის, რომ ნამუსი ახადა თავისი მოყვასის ცოლს. და აღმოფხვრი ბოროტებას შენი წიაღიდან. +

25თუ მინდორში ნახავს კაცი დანიშნულ ყმაწვილ ქალს და ძალით დაიჭერს მას და დაწვება მასთან, მოიკლას კაცი, რომელიც ქალთან დაწვა.

26ყმაწვილ ქალს ნურაფერს უზამ. არა აქვს ყმაწვილ ქალს სასიკვდილო ცოდვა, რადგან ეს ისეთი საქმეა, კაცი რომ აღდგეს თავისი მოყვასის წინააღმდეგ და მოკლას იგი, +

27რადგან მან იგი მინდორში ნახა, იკივლა დანიშნულმა ყმაწვილმა ქალმა, და არავინ იყო მისი მშველელი.

28თუ ნახავს კაცი ქალწულს, რომელიც არაა დანიშნული, და დაიჭერს მას და დაწვება მასთან, და წაასწრებენ, +

29მისცეს მასთან მწოლარე კაცმა ყმაწვილი ქალის მამას ორმოცდაათი ვერცხლი და ქალი გახდება იმ კაცის ცოლი, რადგან ნამუსი ახადა მას, ვერ გაუშვებს მას თავისდღეში.

30(1) არავინ შეირთოს თავისი მამის ცოლი, რათა ამით არ გადაწიოს კალთა თავისი მამისა. +

23
ბრძანებანი ყოფაქცევის შესახებ

23^1(2) ვერ შევა კვერცხებდაზიანებული და ასომოკვეთილი უფლის კრებულში.

2(3) ვერ შევა ბუში უფლის კრებულში, მისი მეათე თაობაც კი ვერ შევა უფლის კრებულში. +

3(4) ვერ შევა ყამონელი და მოაბელი უფლის კრებულში, მათი მეათე თაობაც კი ვერ შევა უფლის კრებულში უკუნისამდე, +

4(5) იმიტომ, რომ არ შემოგეგებნენ თქვენ პურითა და წყლით გზაზე, როცა გამოხვედით ეგვიპტიდან, და იმიტომ, რომ დაიქირავა შენს წინააღმდეგ ბილყამი, ძე ბეყორისა, შუამდინარეთის ფეთორიდან, შენს დასაწყევლად. +

5(6) და არ ინება უფალმა, შენმა ღმერთმა, მოსმენა ბილყამისა, და წყევლა კურთხევად შეცვალა უფალმა, შენმა ღმერთმა, რადგან შეგიყვარა შენ უფალმა, შენმა ღმერთმა. +

6(7) ნუ ეძებ მათთვის მშვიდობასა და სიკეთეს მთელი შენი დღე და მოსწრება, საუკუნოდ.

7(8) ნუ შეგძაგდება ედომელი, შენი მოძმეა იგი. ნუ შეგძაგდება ეგვიპტელი, რადგან ხიზანი იყავი მის ქვეყანაში. +

8(9) ძეებს, რომელნიც მათ შეეძინებათ, მესამე თაობაში შეუძლიათ შევიდნენ უფლის კრებულში.

9(10) როცა ბანაკად გახვალ მტრების წინააღმდეგ, ერიდე ყოველივე ცუდს.

10(11) თუ ვინმე იყოს შენში, რომელიც სუფთა არ იქნება ღამის დინების გამო, გავიდეს ბანაკის გარეთ და ბანაკში არ შემოვიდეს. +

11(12) საღამო ჟამს წყლით განიბანოს და მზის ჩასვლისას შევიდეს ბანაკში.

12(13) იქონიე ადგილი ბანაკის გარეთ და გახვალ იქ,

13(14) ნიჩაბი გქონდეს შენს სარტყელში და გარეთ დაჯდომისას, ამოთხარე იმით, და ჩაფალი შენი სკორე;

14(15) რადგან უფალი, შენი ღმერთი, დადის შენი ბანაკის წიაღში, რათა გიხსნას და ხელში ჩაგიგდოს შენი მტრები. და იყოს შენი ბანაკი წმიდა, და არ იხილოს მან შენში რაიმე სამარცხვინო და ზურგი არ შეგაქციოს. +

15(16) არ გადასცე მსახური თავის ბატონს, როცა თავისი ბატონისაგან თავს შენთან შემოაფარებს.

16(17) შენთან იცხოვროს, შენს წიაღში, იმ ადგილზე, რომელსაც ის ამოირჩევს ერთ-ერთ ბჭესთან, სადაც მოეწონება. არ შეავიწროო იგი. +

17(18) ნუ იქნება ტაძრის როსკიპი ისრაელის ასულთაგან და ნუ იქნება ტაძრის როსკიპი კაცი ისრაელის ძეთაგან.

18(19) არავითარი აღთქმისათვის არ შეიტანო მრუშის გასამრჯელო და ძაღლის ფასი უფლის, შენი ღმერთის, სახლში, რადგან ორივე სისაძაგლეა უფლის, შენი ღმერთისთვის.

19(20) არ ასესხო შენს მოძმეს ვახშით – არც ვერცხლი, არც საჭმელი, არც რაიმე, რაც ვახშით გასესხდება. +

20(21) უცხოტომელებზე შეგიძლია ვახშით გასესხება, ხოლო შენს მოძმეს არ ასესხო ვახშით, რათა გაკურთხოს უფალმა, შენმა ღმერთმა, მთელ შენს ნაამაგარში იმ ქვეყანაში, რომელშიც შენ შედიხარ დასამკვიდრებლად. +

21(22) თუ აღთქმას დაუდებ უფალს, შენს ღმერთს, არ დაუყოვნო აღსრულება, რადგან მოგკითხავს მას უფალი, შენი ღმერთი, და შენზე იქნება ცოდვა. +

22(23) და თუ არ დაგიდევს აღთქმა, არ იქნება შენზე ცოდვა.

23(24) შენი ბაგეებიდან გამოსული დაიცავი და შეასრულე, როგორც აღუთქვი უფალს, შენს ღმერთს, რაც ნებაყოფლობით აღუთქვი შენი პირით.

24(25) როცა შეხვალ შენი მოყვასის ვენახში, ჭამე ყურძენი რამდენიც გინდა, მაძღრისად, ოღონდ ჭურჭელში არ ჩაიწყო.

25(26) როცა მიხვიდე შენი მოყვასის სამკალში, ხელით მოგლიჯე თავთავები, ოღონდ ნამგალი არ მოუსვა შენი მოყვასის სამკალში. +

24
გაყრაზე

24^1თუ კაცი ცოლს შეირთავს, მაგრამ ქალი მადლს ვერ ჰპოვებს მის თვალში, რადგან სამარცხვინოს რასმე უპოვნის კაცი, დაუწეროს გაყრილობის წერილი და მისცეს ხელში და გაუშვას თავისი სახლიდან. +

2და გავა ქალი მისი სახლიდან, და წავა და გათხოვდება სხვა კაცზე.

3და თუ შეიძულა იგი ამ ბოლო ქმარმაც, და დაუწერა მას განქორწინების წერილი, და მისცა მას, და გაუშვა იგი თავისი სახლიდან, ან თუ მოკვდება ეს უკანასკნელი ქმარი, რომელმაც იგი მოიყვანა ცოლად,

4არ შეუძლია მის პირველ ქმარს, რომელმაც გაუშვა იგი, კვლავ მიიყვანოს იგი ცოლად, მას შემდეგ, რაც წაიბილწა, რადგან სისაძაგლეა ეს უფლის წინაშე. და ნუ გარყვნი ქვეყანას, რომელსაც უფალი, შენი ღმერთი, გაძლევს სამკვიდროდ. +

5თუ კაცს ახლად შერთული ცოლი ჰყავს, ნუ გავა ლაშქარში და ნუ დაევალება მას ნურაფერი. ერთი წელი თავისუფალი იყოს თავის სახლში და გაახაროს თავისი ცოლი, რომელიც შეირთო. +

6არავინ აიღოს გირაოდ დოლაბები. სულის დამგირავებელი იქნება იგი.

7თუ აღმოჩნდება კაცი, რომელმაც მოიპარა თავისი მოძმე, ისრაელის ძე, დაიმორჩილა და გაყიდა იგი, მოკვდეს ის ქურდი. და აღმოფხვრი ბოროტებას შენი წიაღიდან. +

8უფრთხილდი კეთრის წყლულს, რათა ზუსტად დაიცვა და შეასრულო ყველაფერი დასაცავად, და რასაც თქვენ გასწავლიან ლევიანი მღვდლები. რაც მე ვუბრძანე მათ, დაიცავით შესასრულებლად. +

9გაიხსენე, თუ რა უყო უფალმა, შენმა ღმერთმა, მირიამს გზაზე, როცა ეგვიპტიდან გამოდიოდით. +

10თუ შენს მოყვასს რაიმეს ასესხებ, არ შეხვიდე მის სახლში მისგან გირაოს წამოსაღებად:

11გარეთ დადექი და კაცი, ვისაც შენ ასესხე, გარეთ გამოგიტანს გირაოს.

12და თუ იგი ღარიბი კაცია, მისი გირაოთი ნუ დაიძინებ; +

13უნდა დაუბრუნო მას გირაო მზის ჩასვლისას, რათა დაიძინოს თავისი სამოსლით და დაგლოცოს, და სიმართლედ ჩაგეთვლება უფლის, შენი ღმერთის, წინაშე. +

14ნუ შეავიწროებ მოჯამაგირეს, ღარიბს და გლახაკს, შენი მოძმეთაგანი იქნება იგი თუ შენი ხიზანთაგანი, რომელიც შენს ქვეყანაშია, შენს კარიბჭეებში; +

15იმავე დღეს მიეცი თავისი გასამრჯელო, ვიდრე მზე ჩავა, რადგან ღარიბია და ნატრობს მისი სული მას. არ შეჰღაღადოს უფალს შენზე და შენზე არ იყოს ცოდვა.

16მამები არ უნდა მოიკლან შვილების ცოდვებისათვის, და შვილები არ უნდა მოიკლან მამებისათვის. არამედ თითოეული თავისი ცოდვის გამო მოიკლას. +

17ნუ გაამრუდებ ხიზნისა და ობლის სამართალს, და ნუ აიღებ გირაოდ ქვრივის სამოსელს. +

18გახსოვდეს, რომ მონა იყავი ეგვიპტეში და გიხსნა უფალმა, შენმა ღმერთმა, იქიდან. ამიტომ გიბრძანებ ამის აღსრულებას.

19როცა მომკი სამკალს ყანაში და ძნა დაგავიწყდება ყანაში, ნუღარ გაბრუნდები მის ასაღებად. ხიზნისთვის, ობლისა და ქვრივისათვის იყოს ის, რათა გაკურთხოს უფალმა, შენმა ღმერთმა, მთელ შენს ნაამაგარში. +

20როცა ჩამობერტყავ ზეთისხილს, ნუღა მიუბრუნდები ტოტებს: ხიზნის, ობლისა და ქვრივისათვის იყოს.

21როცა აიღებ ვენახის მოსავალს, ნუღა მოიმცვრევ დარჩენილ ნაყოფს: ხიზნის, ობლისა და ქვრივისათვის იყოს.

22და გახსოვდეს, რომ მონა იყავი ეგვიპტის ქვეყანაში. ამიტომ გიბრძანებ ამ სიტყვის აღსრულებას.

25
სხვადასხვა კანონები

25^1თუ ადამიანებს შორის დავა ჩამოვარდება, წარადგინონ ისინი სამსჯავროს წინაშე. და განსჯიან მათ, და მართალს გაამართლებენ, და დამნაშავეს ბრალს დასდებენ,

2და თუ ცემის ღირსი იქნება დამნაშავე, მაშინ წამოაქცევინოს იგი მოსამართლემ და აცემინოს თავის წინაშე, მისი დანაშაულის კვალობაზე, თვლით.

3ორმოცჯერ დაარტყან, მეტად არა, თორემ, თუ გადააჭარბეს და ბევრი ურტყეს, დამცირდება შენი მოძმე შენს თვალში. +

4ლეწვისას პირს ნუ აუკრავ ხარს. +

5თუ ძმები ერთად ცხოვრობენ და მოკვდება ერთი მათგანი, და შვილი არ დარჩება, მაშინ მკვდრის ცოლი არ უნდა მისთხოვდეს უცხო კაცს, გარეთ, არამედ მისი მაზლი მივიდეს მასთან და შეირთოს იგი ცოლად, და შეუსრულოს მას მაზლობის წესი. +

6და პირმშო, რომელსაც ქალი გააჩენს, აღადგენს მისი მკვდარი ძმის სახელს, რომ არ წარიხოცოს მისი სახელი ისრაელიდან.

7მაგრამ თუ არ ისურვებს ეს კაცი თავისი რძლის შერთვას, ავიდეს მისი რძალი ქალაქის კარიბჭესთან, უხუცესებთან, და თქვას: „არ სურს ჩემს მაზლს სახელი აღუდგინოს თავის ძმას ისრაელში, არ სურს მას ჩემი შერთვა“. +

8და დაიბარებენ მას მისი ქალაქის უხუცესები და მოელაპარაკებიან მას. და თუ ადგება ის და იტყვის: „არ მსურს მისი შერთვა“,

9მივა მასთან რძალი უხუცესთა თვალწინ და გახდის მას ფეხსაცმელს ფეხზე და შეაფურთხებს სახეში, და ეტყვის: „ასე ექცევიან კაცს, რომელიც არ აშენებს თავისი ძმის სახლს“,

10და დაერქმევა სახელად ისრაელში: „სახლი ფეხთგახდილისა“.

11თუ კაცები ერთმანეთს წაეჩხუბებიან და ერთ-ერთის ცოლი ახლოს მივა მცემელის ხელიდან თავისი ქმრის გამოსახსნელად, და გაიშვერს ხელს და კაცის სარცხვენელს მოეჭიდება,

12მოკვეთე მტევანი. ნუ შეიწყალებს მას შენი თვალი. +

13ნუ გექნება ქისაში ორგვარი საწონი – დიდი და მცირე. +

14ნუ გექნება სახლში ორგვარი საწყაო – დიდი და მცირე.

15საწონი სრული და სწორი გქონდეს, საწყაო სრული და სწორი გქონდეს, რათა დღეგრძელი იყო მიწაზე, რომელსაც უფალი, შენი ღმერთი, გაძლევს შენ, +

16რადგან საძაგელია უფლის, შენი ღმერთისთვის, ვინც ამას აკეთებს, ვინც უსამართლობას სჩადის. +

17გაიხსენე, რა გიყო ყამალეკმა გზაზე, როცა ეგვიპტიდან გამოდიოდით, +

18როგორ დაგიხვდა გზაზე და კუდი მოგწყვიტა. შენ კი დაღლილი და ღონემიხდილი იყავი, და არ შეეშინდა მას ღვთისა. +

19და როცა მოგასვენებს უფალი, შენი ღმერთი, ყველა შენი გარეშემო მტრისაგან ქვეყნაში, რომელსაც უფალი, შენი ღმერთი, გაძლევს დასამკვიდრებლად, წაშალე ხსოვნა ყამალეკისა ცისქვეშეთიდან, არ დაგავიწყდეს.

26
პირველნაყოფთა შეწირვა

26^1და როდესაც მიხვალ ქვეყანაში, რომელსაც უფალი, შენი ღმერთი, გაძლევს და დაიმკვიდრებ მას და დასახლდები მასში,

2აიღე მიწის ყოველი პირველმოწეული ნაყოფი, რომელსაც უფალი, შენი ღმერთი, გაძლევს და ჩაალაგე კალათაში, და წადი იმ ადგილას, რომელსაც ამოირჩევს უფალი, შენი ღმერთი, თავისი სახელის იქ დასავანებლად. +

3და მიდი მღვდელთან, რომელიც იქნება იმ დღეებში, და უთხარი მას: „ვუცხადებ დღეს უფალს, შენს ღმერთს, რომ მე მოვედი იმ ქვეყანაში, რომლის მოცემაც ფიცით აღუთქვა უფალმა ჩვენს მამებს“.

4და გამოგართმევს მღვდელი კალათას ხელიდან, და დადგამს იგი უფლის, შენი ღმერთის, სამსხვერპლოს წინაშე.

5და განაცხადებ და იტყვი უფლის, შენი ღმერთის, წინაშე: „მოხეტიალე არამელი იყო მამაჩემი და ჩავიდა ეგვიპტეში, და ხიზნობდა იქ მცირერიცხოვანი ხალხით, და შეიქნა იქ დიდ ერად, ძლიერად და მრავალრიცხოვნად. +

6ცუდად გვეპყრობოდნენ ჩვენ ეგვიპტელნი, და გვჩაგრავდნენ და მძიმე სამუშაოს გვაკისრებდნენ, +

7და შევღაღადეთ უფალს, ჩვენი მამების ღმერთს, და ისმინა უფალმა ჩვენი ხმა, და იხილა ჩვენი გაჭირვება, ჩვენი ჯაფა და ჩვენი ჩაგვრა, +

8და გამოგვიყვანა ჩვენ უფალმა ეგვიპტიდან ძლიერი ხელით და გაწვდილი მკლავით, დიდი საშინელებით და ნიშნებით და სასწაულებით.

9და მოგვიყვანა ჩვენ ამ ადგილას, და მოგვცა ეს ქვეყანა, ქვეყანა, სადაც მოედინება რძე და თაფლი. +

10და ახლა კი, აჰა, მოვიტანე მიწის პირველმოწეული ნაყოფი, რომელიც შენ მომეცი, უფალო!“ და დადგი იგი უფლის, შენი ღმერთის, წინაშე, და თაყვანი ეცი უფალს, შენს ღმერთს. +

11და გაიხარე ლევიანთან და ხიზანთან ერთად, რომელიც შენს წიაღშია, ყოველი სიკეთით, რაც კი მოუცია უფალს, შენს ღმერთს, შენთვის და შენი სახლისთვის. +

12როცა დაასრულო შენი მოსავლიდან ყოველი მეათედის გამოყოფა მესამე წელს – მეათედის წელს – მიეცი ლევიანს, ხიზანს, ობოლსა და ქვრივს, და ჭამონ შენს კარიბჭეებთან და გაძღნენ. +

13და თქვი უფლის, შენი ღმერთის, წინაშე: „გავიტანე სახლიდან წმიდა წილი და კიდეც მივეცი იგი ლევიანსა და ხიზანს, ობოლსა და ქვრივს, ყოველივე იმ შენი ბრძანებებისამებრ, რომელიც მამცნე. არ გადამიხვევია შენი მცნებებიდან და არ დამვიწყნია. +

14არ მიჭამია ჩემი მწუხარებისას და არ გამომიყვია იგი გაუწმედურებისას, და მკვდრისთვის არ გამიცია. ვისმინე უფლის, ჩემი ღმერთის, ხმა და შევასრულე ყოველივე, რაც მიბრძანე. +

15გადმოიხედე შენი წმიდა სამყოფლიდან, ციდან, და აკურთხე შენი ერი, ისრაელი, და მიწა, რომელიც ჩვენ მოგვეცი, როგორც შეჰფიცე ჩვენს მამებს, ქვეყანა, სადაც მოედინება რძე და თაფლი“. +

16ამ დღეს გიბრძანებს უფალი, შენი ღმერთი, ამ წესებისა და სამართლის აღსრულებას. დაიცავი და შეასრულე ისინი მთელი შენი გულითა და მთელი შენი სულით. +

17დღეს შენ აღიარე უფალი, რომ შენი ღმერთია იგი, რომ ივლი მის გზებზე და დაიცავ მის წესებს, და მის მცნებებს და მის სამართალს, და ყურად იღებ მის ხმას. +

18და უფალმა გაღიარა დღეს, რომ იყო მისთვის რჩეული ერი, როგორც გითხრა შენ, რათა იცავდე ყველა მის მცნებას. +

19და დაგსვას თავის გაჩენილ ყველა ხალხზე მაღლა, სადიდებლად, სასახელოდ და მშვენებად, და რათა იყო წმიდა ერი უფლისთვის, შენი ღმერთისათვის, როგორც მან თქვა. +

27
სამსხვერპლო ღებალის მთაზე

27^1და უბრძანა მოსემ და ისრაელის უხუცესებმა ერს: „დაიცავი ყოველი მცნება, რომელსაც მე გიბრძანებ დღეს.

2და იმ დღეს, როდესაც გადახვალთ იორდანეზე იმ ქვეყანაში, რომელსაც უფალი, შენი ღმერთი, გაძლევს შენ, დაიდგი დიდი ქვები და კირით შემოლესე. +

3და დაწერე მათზე ყველა სიტყვა ამ რჯულისა, როცა გადახვალ იორდანეს, რათა შეხვიდეთ იმ ქვეყანაში, რომელსაც უფალი, შენი ღმერთი, გაძლევს, ქვეყანაში, სადაც მოედინება რძე და თაფლი, როგორც თქვა უფალმა, შენი მამების ღმერთმა. +

4და როცა გადახვალთ იორდანეს, დადგი ის ქვები, რომლებზეც გიბრძანებ დღეს, ღებალის მთაზე და კირით შემოლესე ისინი.

5და აუგე იქ სამსხვერპლო უფალს, შენს ღმერთს, ქვის სამსხვერპლო, ნუ შემართავ მათზე რკინას. +

6მთელ-მთელი ქვებით ააგე უფლის, შენი ღმერთის, სამსხვერპლო და აღუვლინე მასზე სრულადდასაწველები უფალს, შენს ღმერთს.

7და შესწირე სამშვიდობო მსხვერპლები, და ჭამე იქ, და გაიხარე უფლის, შენი ღმერთის, წინაშე. +

8და დაწერე ქვებზე ამ რჯულის ყველა სიტყვა ძალიან მკაფიოდ.“

9და უთხრეს მოსემ და ლევიანმა მღვდლებმა მთელ ისრაელს: „გაიგონე და ისმინე, ისრაელ! ამ დღეს გახდი უფლის, შენი ღმერთის, ერი. +

10და ისმინე უფლის, შენი ღმერთის, ხმა და შეასრულე მისი მცნებანი და მისი წესები, რომელთაც მე გიბრძანებ დღეს.“ +

11და უბრძანა მოსემ ხალხს იმ დღეს და უთხრა:

12„ესენი იდგნენ გერიზიმის მთაზე ხალხის საკურთხებლად, როცა გადახვალ იორდანეს: სიმონი, ლევი, იუდა, ისაქარი, იოსები და ბენიამინი. +

13და ესენი იდგნენ ღებალის მთაზე დასაწყევლად: რეუბენი, გადი, აშერი, ზებულუნი, დანი და ნაფთალი.

14და ლევიანები მიუგებენ და ეტყვიან მთელ ისრაელს ხმამაღლა:

15‘წყეულიმც იყოს ის კაცი, ვინც გააკეთოს ქანდაკი ან ჩამოსხმული კერპი, ხელოსნის ხელით ნაკეთები, და დადგას ფარულად!’ და მიუგებს მთელი ერი და იტყვის: ‘ამინ!’ +

16‘წყეულიმც იყოს შეურაცხმყოფელი თავისი მამისა და თავისი დედისა!’ და იტყვის მთელი ერი: ‘ამინ!’ +

17‘წყეულიმც იყოს მოყვასის სამანის გადამწევი!’ და იტყვის მთელი ერი: ‘ამინ!’ +

18‘წყეულიმც იყოს ბრმის გზიდან ამცდენი!’ და იტყვის მთელი ერი: ‘ამინ!’

19‘წყეულიმც იყოს, ვინც გაამრუდოს სამართალი ხიზნისა, ობლისა და ქვრივისა!’ და იტყვის მთელი ერი: ‘ამინ!’ +

20‘წყეულიმც იყოს თავის მამის ცოლთან დამწოლი, რადგან მან მამას კალთა გადაუწია!’ და იტყვის მთელი ერი: ‘ამინ!’ +

21‘წყეულიმც იყოს რომელიმე პირუტყვთან დამწოლი!’ და იტყვის მთელი ერი: ‘ამინ!’ +

22‘წყეულიმც იყოს თავის დასთან, თავისი მამის ასულთან ან თავისი დედის ასულთან დამწოლი!’ და იტყვის მთელი ერი: ‘ამინ!’ +

23‘წყეულიმც იყოს თავის სიდედრთან დამწოლი!’ და იტყვის მთელი ერი: ‘ამინ!’ +

24‘წყეულიმც იყოს თავისი მოყვასის ფარულად მკვლელი!’ და იტყვის მთელი ერი: ‘ამინ!’ +

25‘წყეულიმც იყოს ქრთამის ამღები კაცის მოსაკლავად და უბრალო სისხლის დასაღვრელად!’ და იტყვის მთელი ერი: ‘ამინ!’ +

26‘წყეულიმც იყოს, ვინც არ დაუდგება ამ რჯულის სიტყვებს მათ შესასრულებლად!’ და იტყვის მთელი ერი: ‘ამინ!’“ +

28
კურთხევაზე

28^1და თუ გაიგონებ უფლის, შენი ღმერთის, ხმას, რათა დაიცვა და შეასრულო ყველა მისი მცნება, რომელსაც მე გიბრძანებ დღეს, დაგაყენებს შენ უფალი, შენი ღმერთი, ქვეყნიერების ყველა ხალხზე მაღლა. +

2და გადმოვა შენზე ყველა ეს კურთხევა, და აღსრულდება შენზე, თუ გაიგონებ უფლის, შენი ღმერთის, ხმას. +

3კურთხეულ იყავ ქალაქში და კურთხეულ იყავ მინდორში. +

4კურთხეულ იყოს ნაყოფი შენი მუცლისა და ნაყოფი შენი მიწისა, და ნაყოფი შენი საქონლისა, მონაგები შენი მსხვილფეხა პირუტყვისა, და ნამატი შენი წვრილფეხა პირუტყვისა.

5კურთხეულ იყოს შენი ბეღლები და შენი საკუჭნაოები.

6კურთხეულ იყავ შენ შესვლისას და კურთხეულ იყავ შენი გამოსვლისას.

7და დასცემს უფალი შენს წინაშე შენს მტრებს, შენს წინააღმდგომთ. ერთი გზით წამოვლენ შენსკენ და შვიდი გზით გაიქცევიან შენგან. +

8მოგივლენს უფალი კურთხევას შენს ბეღლებში და ყველაფერში, რასაც შენი ხელი გააკეთებს. და გაკურთხებს იმ ქვეყანაში, რომელსაც გაძლევს შენ უფალი, შენი ღმერთი. +

9და დაგაყენებს შენ უფალი თავის წმიდა ერად, როგორც შემოგფიცა, თუ დაიცავ უფლის, შენი ღმერთის, მცნებებს და ივლი მისი გზებით. +

10და დაინახავენ ქვეყნის ყველა ხალხები, რომ უფლის სახელია შენზე დარქმეული, და შეეშინდება შენი. +

11და გაგაუხვებს უფალი სასიკეთოდ შენი მუცლის ნაყოფში იმ ქვეყანაზე, რომლის მოცემაც ფიცით აღუთქვა უფალმა შენს მამებს. +

12გაგიხსნის უფალი თავის კეთილ საუნჯეს, ზეცას, რათა მისცეს წვიმა შენს მიწას თავის დროზე და აკურთხოს შენი ხელის ყოველი საქმე. შენ ასესხებ მრავალ ერს, შენ კი არ ისესხებ. +

13და გაგხდის შენ უფალი თავად და არა კუდად, და სულ მაღლა იქნები და ძირს არ იქნები, თუ შეისმენ უფლის, შენი ღმერთის, მცნებებს, რომელთაც გიბრძანებ დღეს დასაცავად და შესასრულებლად.

14და არ გადაუხვევ არცერთ სიტყვას, რომელსაც მე გიბრძანებ დღეს, მარჯვნივ და მარცხნივ, რომ იარო სხვა ღმერთების კვალზე მათდა სამსახურად. +
წყევლაზე

15და თუ არ გაიგონებ უფლის, შენი ღმერთის, ხმას, რათა დაიცვა და შეასრულო ყოველი მისი მცნება და მისი წესები, რომელსაც მე გიბრძანებ დღეს, გადმოვა შენზე ყველა ეს წყევლა და გეწევა შენ. +

16და წყეულიმც იყავ ქალაქში და წყეულიმც იყავ მინდორში.

17წყეულიმც იყოს შენი ბეღლები და შენი საკუჭნაო.

18წყეულიმც იყოს ნაყოფი შენი მუცლისა და ნაყოფი შენი მიწისა, მონაგები შენი მსხვილფეხა პირუტყვისა და ნამატი შენი წვრილფეხა პირუტყვისა.

19წყეულიმც იყავ შესვლისას და წყეულიმც იყავ გამოსვლისას.

20მოგივლენს უფალი წყევლას, არეულობას და წარუმატებლობას შენი ხელის ყოველ საქმეში, რასაც კი გააკეთებ, ვიდრე არ მოისპობი და არ დაიღუპები მალე შენი ბოროტი საქმეების გამო, რადგან მიმატოვე. +

21მოგივლენს უფალი შავ ჭირს, ვიდრე არ მოისპობი შენი ქვეყნიდან, რომლის დასამკვიდრებლადაც მიდიხარ. +

22და მოგსრავთ უფალი ჭლექით და ციებით, და ანთებით და ხურვებით, და გვალვით, და ხორშაკით და სიყვითლით. და ისინი დევნას დაგიწყებენ, ვიდრე არ დაიღუპები. +

23ცა თავზე სპილენძად გექცევა, და მიწა, რომელიც შენს ქვეშაა, რკინად. +

24წვიმის წილ უფალი შენს მიწას მისცემს მტვერს და ფერფლი, ზეციდან ზედ დაგივა, ვიდრე არ შეიმუსრები.

25დაგამხობს უფალი შენი მტრების წინაშე. ერთი გზით გახვალ მათკენ და შვიდი გზით გაიქცევი მათგან. და იქნები გაფანტული ქვეყნის ყველა სამეფოში. +

26და შენი გვამი ცის ფრინველთა და მიწის მხეცთა საჯიჯგნი გახდება, და არავინ იქნება მათი მომგერიებელი. +

27მოგსრავს უფალი ეგვიპტური წყლულით და ბუგრით, მუნით, და ქეცით, რომელთაგანაც ვერ განიკურნები. +

28მოგსრავს უფალი სიგიჟით და სიბრმავით, და შეშლილობით, +

29და ხელის ცეცებით ივლი შუადღისას, როგორც ბრმა დადის ხელის ცეცებით წყვდიადში. და ხელი მოგეცარება შენს გზებზე და იქნები დათრგუნული და გაძარცვული დღენიადაგ, და არავინ გიშველის. +

30ქალს დანიშნავ და სხვა კაცი დაწვება მასთან. სახლს აიშენებ და ვერ იცხოვრებ მასში. ვენახს გააშენებ და ვერ გასხლავ მას. +

31შენი ხარი დაიკვლება შენს თვალწინ და ვერ შეჭამ. სახედარს მოგტაცებენ და აღარ დაგიბრუნდება. შენი ცხვარი ხელში ჩაუვარდება შენს მტრებს და არავინ გეყოლება გამომხსნელი.

32შენი ძენი და შენი ასულნი ხელში ჩაუვარდებიან სხვა ხალხს. და თვალები დაგაწყდება მათს გზაზე ყურებით მთელი დღე და უძლური იქნება შენი ხელი.

33შენი მიწის ნაყოფს და მთელს შენს ნაშრომს შეჭამს ხალხი, რომელსაც არ იცნობდი. და იქნები შენ დათრგუნული და დამსხვრეული დღენიადაგ. +

34და შეიშლები სახილველისგან, რასაც იხილავენ შენი თვალები.

35და მოგსრავს უფალი ავი წყლულით მუხლებზე და წვივებზე, რომლისგანაც ვერ განიკურნები, ფეხის ტერფიდან თხემამდე. +

36და წაგიყვანთ უფალი შენ და შენს მეფეს, რომელსაც დაიყენებ, ხალხთან, რომელსაც არ იცნობდით შენ და შენი მამები, და ემსახურები იქ სხვა ღმერთებს – ძელსა და ქვას. +

37და იქნები საფრთხობელად, იგავად და სასაცილოდ ყველა ხალხს შორის, რომელთანაც მიგიყვანს უფალი. +

38მრავალ თესლს გაიტან ყანაში და ცოტას მოიწევ, რადგან მოსპობს მას კალია. +

39გააშენებ ვენახებსა და დაამუშავებ, და ღვინოს ვერ შესვამ, და ვერ მოკრეფ, რადგან მას ჭია შეჭამს.

40ზეთისხილი გექნება მთელ მიწა-წყალზე და ვერ წაიცხებ ზეთს, რადგან ძირს დაცვივა ნაყოფი. +

41ძეებსა და ასულებს გააჩენ და შენები არ იქნებიან, რადგან ტყვეობაში წავლენ. +

42ყოველ შენს ხეს და შენი მიწის ნაყოფს კალია დაეპატრონება.

43ხიზანი, რომელიც შენს წიაღშია, წავა მაღლა და მაღლა, შენ კი დაბლა და დაბლა დაეშვები.

44ის გასესხებს, შენ კი ვერ ასესხებ მას. ის თავად იქნება, შენ კი კუდად იქნები.

45და მოგეწევა ყოველი ეს წყევლა, და დაგედევნება ვიდრე არ მოისპობი, რადგან არ ისმინე უფლის, შენი ღმერთის, ხმა, რათა დაგეცვა მისი მცნებები და მისი წესები, რომლებიც გიბრძანა.

46და იქნება შენზე და შენს შთამომავლობაზე ნიშნად და სასწაულად უკუნისამდე.

47იმისათვის, რომ არ ემსახურებოდი უფალს, შენს ღმერთს, სიხარულით და კეთილი გულით ყველა სიუხვისათვის. +

48და მოემსახურები შენს მტრებს, რომელთაც მოგისევს უფალი, შიმშილში და წყურვილში, სიშიშვლეში და ყოველგვარ გასაჭირში. და დაგადგამს რკინის უღელს ქედზე, სანამ არ მოგსპობს. +

49და მოგისევს უფალი ერს შორიდან, ქვეყნის კიდიდან. არწივივით დაგაცხრება ხალხი, რომლის ენას ვერ გაიგებ, +

50თავხედი ხალხი, რომელიც მოხუცს პატივს არა მიაგებს და ყრმას არ შეიწყალებს. +

51და შეჭამს იგი შენი საქონლის შობილს და შენი მიწის ნაყოფს, სანამ არ მოისპობი ისე, რომ არ დაგიტოვებს არც მარცვლეულს, არც ღვინოს, არც ზეთს, არც შენი მსხვილფეხა პირუტყვის, და არც შენი წვრილფეხა პირუტყვის ნამატს, სანამ არ დაგღუპავს.

52და შეგავიწროვებს ყველა შენს კარიბჭეში, სანამ არ დაგიმხობს მაღალ და მაგარ გალავნებს, რომელთა იმედიცა გაქვს, მთელს შენს ქვეყანაში. და შეგავიწროვებს ყველა შენს კარიბჭეში, მთელს შენს ქვეყანაში, რომელიც მოგცა უფალმა, შენმა ღმერთმა. +

53და შეჭამ შენი მუცლის ნაყოფს, შენი ვაჟებისა და ასულების ხორცს, რომელიც მოგცა უფალმა, შენმა ღმერთმა, ალყაში და იწროებაში, რომლითაც შეგავიწროვებს შენი მტერი. +

54შენს შორის ნაფოფინები და ძალზე ნანებივრები კაცი უმოწყალოდ დაუწყებს ყურებას თავის ძმას, თავის უბესთან მყოფ ცოლს და თავის დანარჩენ შვილებს, რომლებიც მას შერჩება.

55არ მისცემს არც ერთ მათგანს თავისი შვილების ხორცს, რომელსაც ჭამს, რადგან არ დარჩება მას არაფერი ალყასა და იწროებაში, რომლითაც შეგავიწროვებს შენი მტერი ყველა შენს კარიბჭეში.

56განაზებული და ნანებივრები ქალი შენს შორის, რომელსაც არ უცდია თავისი ფეხის ტერფის მიწაზე დაკარება, ნებივრობისა და სინაზის გამო, უწყალოდ შეხედავს თავის უბესთან მყოფ ქმარს, თავის ძეს და თავის ასულს,

57და თავის მომყოლს, რომელიც გამოდის მის ფეხებს შორის, და თავის შვილებს, რომელთაც გააჩენს, რადგან ფარულად შეჭამს ყველაფერს გაჭირვებისას, ალყაში და იწროებაში, როცა შეგავიწროვებს შენ მტერი შენს კარიბჭეებში.

58თუ არ დაიცავ შესასრულებლად ამ რჯულის ყოველ სიტყვას, რომელიც ამ წიგნშია ჩაწერილი, რათა გაშინებდეს ეს დიდებული და საშინელი სახელი: უფალი, ღმერთი შენი, +

59უფალი შეგყრის შენ და შენს შთამომავლობას გაუგონარ წყლულს, დიდ და უკურნებელ წყლულებს, ბოროტ და უკურნებელ სნეულებებს. +

60და შემოგიქცევს ეგვიპტის ყველა სნეულებას, რომლისაც გეშინოდა, და შეგეყრება. +

61აგრეთვე ყველა სნეულებასა და წყლულს, რომელიც არ სწერია ამ რჯულის წიგნში, მოგივლენს უფალი, სანამ არ მოისპობი.

62და მცირედნი დარჩებით, ცის ვარსკვლავებივით მრავალრიცხოვანი რომ იყავით, რადგან არ გაიგონე უფლის, შენი ღმერთის, ხმა. +

63და როგორც ხარობდა უფალი თქვენს გამო, როცა სიკეთეს გიკეთებდათ და გამრავლებდათ, ასევე გაიხარებს უფალი თქვენზე, როცა დაგღუპავთ და მოგსრავთ და აღმოიფხვრებით იმ მიწიდან, რომლის დასამკვიდრებლადაც მიდიხარ. +

64და გაგფანტავს უფალი ყველა ხალხში ქვეყნის კიდიდან ქვეყნის კიდემდე, და დაემსახურები იქ სხვა ღმერთებს, რომელთაც არ იცნობდით შენ და შენი მამები – ძელსა და ქვას. +

65და ამ ერთა შორისაც ვერ დამშვიდდები, და არ ექნება მოსვენება შენი ფეხის ტერფს, და მოგცემს უფალი იქ აფორიაქებულ გულს, თვალთა კლებას და სულის ჭმუნვას.

66ბეწვზე ეკიდება შენი სიცოცხლე შენს წინ, შიშში იქნები ღამე და დღე და არ იქნები დაჯერებული შენს სიცოცხლეში. +

67დილაზე იტყვი: „ოჰ, ნეტავ საღამო იყოს!“ და საღამოს იტყვი: „ოჰ, ნეტავ დილა იყოს!“ შენი გულის შიშის გამო, რომლითაც შეგეშინდება და შენი თვალების სანახავის გამო, რასაც დაინახავ.

68და დაგაბრუნებს უფალი ეგვიპტეში გემებით იმ გზაზე, რომელზეც გითხარი: „აღარ იხილავ მას!“ და მიეყიდებით იქ თქვენს მტრებს მსახურებად, მხევლებად, მყიდველი კი იქნება. +

29
აღთქმის განახლება

29^1(69) აჰა, სიტყვები აღთქმისა, რომელნიც უფალმა ისრაელის ძეებთან დასადებად უბრძანა მოსეს მოაბის ქვეყანაში, გარდა იმ აღთქმისა, რომელიც დაუდო მათ ხორებში. +

2(1) და მოუხმო მოსემ მთელს ისრაელს, და უთხრა მათ: ყველაფერი ნახეთ, რაც დამართა უფალმა ეგვიპტის ქვეყანაში ფარაონს და ყველა მის მსახურს და მთელ მის ქვეყანას თქვენს თვალწინ, +

3(2) ის დიდი სასჯელები, რომელნიც იხილეს შენმა თვალებმა, ის დიდი ნიშნები და სასწაულები. +

4(3) და დღემდე არ მოუცია უფალს შენთვის გული მისახვედრად, თვალნი სახილველად და ყურნი სასმენელად. +

5(4) და გატარებდი ორმოცი წელიწადი უდაბნოში. არ შემოგცვეთია ტანზე სამოსელი და არ დაგცვეთია ფეხზე ფეხსამოსი. +

6(5) პური არ გიჭამიათ და ღვინო და მაგარი სასმელები არ გისვამთ, რათა გცოდნოდათ, რომ მე ვარ უფალი, თქვენი ღმერთი.

7(6) და მოხვედით ამ ადგილას. და გამოვიდნენ სიხონი – ხეშბონის მეფე, და ყოგი – ბაშანის მეფე, ჩვენს წინააღმდეგ საომრად და ჩვენ დავამარცხეთ ისინი. +

8(7) და ავიღეთ მათი ქვეყანა, და მივეცით ის სამკვიდროდ რეუბენის ძეთ, გადის ძეთ და მენაშეს ძეთა ნახევარ ტომს. +

9(8) დაიცავით ამ აღთქმის სიტყვები და შეასრულეთ, რათა ხელი მოგემართოთ ყველაფერში, რასაც გააკეთებთ.

10(9) ყველანი დგახართ დღეს უფლის, თქვენი ღმერთის, წინაშე: თქვენი ტომის მთავრები, თქვენი უხუცესები, თქვენი ზედამდგომელნი, ისრაელის ყოველი კაცი,

11(10) თქვენი პატარები, თქვენი ცოლები, შენი ხიზანი, რომელიც შენი ბანაკის წიაღშია, შენი შეშის დამჭრელიდან შენი წყლის მხაპავამდე, +

12(11) რათა შეხვიდე უფლის, შენი ღმერთის, აღთქმაში და მის ფიცში, რომელსაც უფალი, შენი ღმერთი, გიდებს დღეს,

13(12) რათა დაგაყენოს დღეს თავის ერად. და თვითონ შენი ღმერთი გახდეს, როგორც გითხრა და როგორც შეჰფიცა შენს მამებს: აბრაამს, ისაკსა და იაკობს. +

14(13) და მხოლოდ თქვენთან როდი ვდებ მე ამ აღთქმას და ამ ფიცს, +

15(14) არამედ იმათთანაც, ვინც ჩვენთან ერთად დგას დღეს აქ უფლის, ჩვენი ღმერთის, წინაშე და იმათთანაც, ვინც ჩვენთან ერთად არ არიან აქ დღეს. +

16(15) რადგან თქვენ იცით, როგორ ვცხოვრობდით ჩვენ ეგვიპტის ქვეყანაში და როგორ გამოვაღწიეთ იმ ხალხებში, რომელთა შორისაც თქვენ გამოიარეთ.

17(16) და თქვენ იხილეთ მათი სისაძაგლეები და მათი კერპები ძელისა და ქვისა, ვერცხლისა და ოქროსი, რომელნიც მათ ჰქონდათ.

18(17) ნუ იქნება თქვენს შორის კაცი ან დედაკაცი, ან საგვარეულო, ან ტომი, რომლის გულიც მიიქცევა დღეს უფლისაგან, ჩვენი ღმერთისაგან, რათა წავიდეს და ემსახუროს იმ ხალხების ღმერთებს. ნუ იქნება თქვენს შორის ფესვი შხამისა და აბზინდის გამომღები, +

19(18) ისეთი კაცი, რომელიც როცა მოისმენს ამ წყევლის სიტყვებს, გულში თავს იკურთხებს და იტყვის: „მშვიდობა მექნება, თუმცა ჩემი გულის ნებაზე დავდივარ“, და ამგვარად დარწყულებული მწყურვალთან ერთად დაიღუპება. +

20(19) არ ინდომებს უფალი მის პატიებას, რადგან აღეგზნება მაშინ უფლის რისხვა და მისი შური იმ კაცზე, და ეწევა მას ყოველი წყევლა, რაც ამ წიგნშია ჩაწერილი, და წაშლის უფალი მის სახელს ცისქვეშეთიდან. +

21(20) და გამოაცალკევებს მას უფალი დასაღუპად ისრაელის ყველა ტომიდან, ამ რჯულის წიგნში ჩაწერილი აღთქმის ყოველი წყევლის თანახმად.

22(21) და იტყვის მომავალი თაობა, თქვენი ძენი, რომელნიც თქვენს შემდეგ გაჩნდებიან, და უცხოელი, რომელიც მოვა შორეული ქვეყნიდან და იხილავს ამ ქვეყნის წყლულებს და მის სნეულებებს, რითაც დაასნეულა იგი უფალმა:

23(22) გოგირდი და მარილი, ნახანძრალი – მთელი ქვეყანა. არ დაითესება და არ აღმოცენდება მასში არც ერთი ბალახი, როგორც დაიქცა სოდომი და გომორა, ადმა და ცებოიმი, ქალაქები, რომლებიც დააქცია უფალმა თავისი რისხვითა და თავისი წყრომით“. +

24(23) და იტყვის ყველა ხალხი: „რისთვის მოექცა უფალი ასე ამ ქვეყანას? რის გამო იყო ეს დიდი რისხვა?“ +

25(24) და იტყვიან: „იმისათვის, რომ მიატოვეს უფლის, თავიანთი მამების ღმერთის, აღთქმა, რომელიც მან დაუდო მათ, როცა ეგვიპტის ქვეყნიდან გამოჰყავდა, +

26(25) და წავიდნენ და ემსახურნენ სხვა ღმერთებს, და თაყვანი სცეს მათ, ღმერთებს, რომელთაც არ იცნობდნენ და რომლებიც უფალს არ უწილხვედრებია მათთვის. +

27(26) და აღიგზნო რისხვა უფლისა იმ ქვეყანაზე, რათა მიევლინა მასზე მთელი წყევლა, რომელიც ამ წიგნშია ჩაწერილი.

28(27) და განდევნა ისინი უფალმა მათი მიწიდან რისხვით, მძვინვარებითა და დიდი წყრომით. და გადაყარა სხვა ქვეყანაში, როგორც ეს დღეს არის.

29(28) დაფარული უფალს, ჩვენს ღმერთს, ეკუთვნის, გაცხადებული კი – ჩვენ და ჩვენს შვილებს უკუნისამდე, რათა შევასრულოთ ამ რჯულის ყველა სიტყვა. +

30
ისრაელის მონანიება

30^1და როცა მოაწევს შენზე ყოველი ეს სიტყვა – კურთხევისა და წყევლისა, რომელნიც გადმოვეცი შენს წინაშე, და მიიტან ამას შენს გულთან ყველა იმ ხალხს შორის, სადაც გაგდევნის შენ უფალი, შენი ღმერთი, +

2და დაბრუნდები უფალთან, შენს ღმერთთან, და შეისმენ მის ხმას ყველაფერში, როგორც მე გიბრძანებ დღეს, +

3მაშინ დააბრუნებს უფალი, შენი ღმერთი, შენს ტყვეებს და შეგიწყალებს, და კვლავ შეგკრებს ყველა ხალხიდან, რომელთა შორისაც გაგფანტა უფალმა, შენმა ღმერთმა. +

4და თუმცა კი შენ გაფანტული იყავი ცის კიდემდე, მაინც შეგკრებს იქიდან უფალი, შენი ღმერთი, და იქიდან წამოგიყვანს.

5და მიგიყვანს უფალი, შენი ღმერთი, იმ ქვეყანაში, რომელიც დამკვიდრებული ჰქონდათ შენს მამებს, და შენც დაიმკვიდრებ მას. და სიკეთეს გიზამს და გაგამრავლებს შენს მამებზე მეტად.

6და წინადაცვეთს უფალი, შენი ღმერთი, შენს გულს და შენი შთამომავლობის გულს, რათა გიყვარდეს უფალი, შენი ღმერთი, მთელი შენი გულითა და მთელი შენი სულით, რათა იცოცხლო. +

7და მოაწევს უფალი, შენი ღმერთი, მთელ ამ წყევლას შენს მტრებზე და შენს მოძულეებზე, რომელნიც გდევნიდნენ შენ.

8შენ კი მოიქცევი და შეისმენ უფლის ხმას და შეასრულებ ყველა მის მცნებას, რომელსაც მე გიბრძანებ დღეს.

9და აღავსებს სიუხვით უფალი, შენი ღმერთი, ყველაფერს, რასაც შენი ხელით გააკეთებ – შენი მუცლის ნაყოფს, შენი საქონლის ნაყოფს, შენი მიწის ნაყოფს სასიკეთოდ, რადგან უფალი კვლავ გაიხარებს შენით სასიკეთოდ, როგორც შენი მამებით ხარობდა. +

10თუ შეისმენ უფლის, შენი ღმერთის, ხმას, რათა დაიცვა მისი მცნებანი და მისი წესები, რომლებიც ჩაწერილია ამ რჯულის წიგნში, და თუ დაუბრუნდები უფალს, შენს ღმერთს, მთელი შენი გულით და მთელი შენი სულით.

11რადგან ეს მცნება, რომელსაც მე გიბრძანებ დღეს, არ არის შენთვის საძნელო და მიუწვდომელი. +

12ცაში არ არის იგი, რომ თქვა: „ვინ ავა ჩვენთვის ზეცაში და ჩამოგვიტანს მას, შეგვასმენს მას, რომ შევასრულოთ?“

13არც ზღვის გაღმაა იგი, რომ თქვა: „ვინ გადალახავს ჩვენთვის ზღვას და წამოგვიღებს მას და შეგვასმენს, რომ შევასრულოთ?“

14რადგან ეს სიტყვა ძალზე ახლოსაა შენთან: ის შენს ბაგეებშია და შენს გულში, რათა შეასრულო.

15ნახე, დღეს მე დავდე შენს წინაშე სიცოცხლე და სიკეთე, სიკვდილი და ბოროტება, +

16და გიბრძანებ დღეს, რათა გიყვარდეს უფალი, შენი ღმერთი, რათა იარო მისი გზებით და დაიცვა მისი მცნებანი, მისი წესები და სამართალნი, და იცოცხლებ და გამრავლდები, და გაკურთხებს უფალი, შენი ღმერთი, იმ ქვეყანაში, რომლის დასამკვიდრებლადაც მიდიხარ.

17ხოლო თუ გადაუხვევს შენი გული, და არ შეისმენ, და გზას ასცდები, და სხვა ღმერთებს სცემ თაყვანს და ემსახურები მათ, +

18მე დღესვე გაუწყებთ, რომ დაიღუპებით და ვერ იდღეგრძელებთ იმ მიწაზე, რომლისთვისაც გადადიხართ იორდანეს, რათა მიხვიდეთ იქ მის დასამკვიდრებლად. +

19მოწმედ მოვუწოდებ დღეს თქვენს წინაშე ცასა და მიწას: სიცოცხლე და სიკვდილი, კურთხევა და წყევლა დაგიდევი წინაშე. ამოირჩიე სიცოცხლე, რათა იცოცხლო შენ და შენმა შთამომავლობამ, +

20რათა გიყვარდეს უფალი, შენი ღმერთი, რათა ისმინო მისი ხმა და მიეწებო მას. რადგან იგია შენი სიცოცხლე და შენი დღეგრძელობა, რათა იცხოვრო იმ მიწაზე, რომლის მიცემაც ფიცით აღუთქვა უფალმა შენს მამებს – აბრაამს, ისაკსა და იაკობს, მათთვის მისაცემად. +

31
მოსეს უკანასკნელი შეგონება

31^1და წავიდა მოსე და ელაპარაკა ეს სიტყვები მთელ ისრაელს,

2და უთხრა მათ: „ას ოცი წლისა ვარ მე დღეს, აღარ შემიძლია გამოსვლა და შესვლა. და უფალმა მითხრა მე: ‘ვერ გადახვალ შენ იორდანეს’. +

3თავად უფალი, შენი ღმერთი, გაგიძღვება წინ. ის გაანადგურებს ამ ხალხებს შენი პირისაგან და დაგამკვიდრებს იმ მიწაზე. იესო, წაგიძღვება შენ, როგორც უფალმა თქვა. +

4და ისევე მოექცევა უფალი იმათ, როგორც მოექცა სიხონსა და ყოგს, ამორეველთა მეფეებსა და მათ ქვეყანას, რომლებიც გაანადგურა მან.

5და ხელში ჩაგიგდებთ მათ უფალი, და თქვენ მოექეცით მათ იმ მცნების თანახმად, რომელიც მე გიბრძანე. +

6გამაგრდით და განმტკიცდით, ნუ შეგეშინდებათ და ნუ შეძრწუნდებით მათ წინაშე, რადგან თავად უფალი, შენი ღმერთი, მოდის შენთან ერთად. ის არ დაგაგდებს და არ მიგატოვებს.“ +

7და მოუხმო მოსემ იესოს, და უთხრა მას მთელი ისრაელის თვალწინ: „გამაგრდი და განმტკიცდი, რადგან შენ შეხვალ ამ ხალხთან ერთად იმ ქვეყანაში, რომლის მიცემაც ფიცით აღუთქვა უფალმა მათ მამებს, და მას შენ დაუმკვიდრებ მათ. +

8და თავად უფალი წაგიძღვება შენ, იგი იქნება შენთან, არ დაგაგდებს და არ მიგატოვებს. ნუ შეგეშინდება და ნუ შედრკები.“ +

9და დაწერა მოსემ ეს რჯული, და მისცა იგი მღვდლებს, ლევის ძეთ, უფლის აღთქმის კიდობნის მტვირთველთ, და ისრაელის ყველა უხუცესს.

10და უბრძანა მოსემ მათ ასე: „მეშვიდე წელს, მიტევების წელიწადს, კარვობის დღესასწაულზე, +

11როცა მთელი ისრაელი მოვა უფლის, შენი ღმერთის, წინაშე გამოსაცხადებლად იმ ადგილზე, რომელსაც უფალი ამოირჩევს, წაიკითხეთ ეს რჯული მთელი ისრაელის წინაშე მათ გასაგონად. +

12შეკრიბე ხალხი: კაცები, ქალები და ბავშვები, და ხიზნები, რომელნიც შენს კარიბჭეებში არიან, რომ გაიგონონ და ისწავლონ, და ეშინოდეთ უფლისა, შენი ღმერთისა, და შესასრულებლად დაიცვან ამ რჯულის ყოველი სიტყვა. +

13და მათმა შვილებმა, რომლებმაც არ იციან, გაიგონ და ისწავლონ, რომ ეშინოდეთ უფლისა, თქვენი ღმერთისა, დღენიადაგ, სანამ ცოცხლები იქნებით მიწაზე, რომლის დასამკვიდრებლადაც გადადიხართ იორდანეზე.“
უფლის მიერ მოსესა და იესოს დარიგება

14და უთხრა უფალმა მოსეს: „აჰა, მოახლოვდა შენი სიკვდილის ჟამი. მოუხმე იესოს და დადექით საკრებულო კარავთან, და მე დავარიგებ მას.“ და წავიდნენ მოსე და იესო და დადგნენ საკრებულო კარავთან. +

15და გამოცხადდა უფალი კარავში ღრუბლის სვეტით, და დადგა სვეტი ღრუბლისა კარვის შესასვლელთან. +

16და უთხრა უფალმა მოსეს: „აჰა, შენ წვები შენს მამებთან, ეს ხალხი კი ადგება და სამეძაოდ აეკიდება იმ ქვეყნის უცხო ღმერთებს, რომლის წიაღშიც ის შედის, და მე მიმატოვებს, და დაარღვევს ჩემს აღთქმას, რომელიც დავუდევი მას. +

17და აღიგზნება რისხვა ჩემი მასზე იმ დღეს, და მივატოვებ, და დავუმალავ მათ ჩემს სახეს, შთაინთქმებიან ისინი და შეემთხვევა მას მრავალი უბედურება და გაჭირვება. და იტყვის იმ დღეს: ‘იმიტომ ხომ არ შემემთხვა ეს უბედურება, რომ ღმერთი არ არის ჩემში?’ +

18და მე დამალვით დავუმალავ ჩემს სახეს იმ დღეს ყველა იმ ბოროტების გამო, რომელსაც იზამენ, რადგან მიბრუნდებიან სხვა ღმერთებისკენ. +

19და ახლა ჩაიწერეთ ეს გალობა, და ისრაელის ძეთ ასწავლეთ იგი, ჩაუდევი მათ ბაგეებში, რათა იყოს ეს გალობა ჩემთვის მოწმობად ისრაელის ძეებზე. +

20რადგან მე მას შევიყვან იმ ქვეყანაში, რომელიც ფიცით აღვუთქვი მათ მამებს, სადაც მოედინება თაფლი და რძე, და შეჭამს, და გაძღება და გასუქდება, და მიბრუნდება სხვა ღმერთებისკენ, და მათ დაემსახურება, და განმარისხებს, და ჩემს აღთქმას დაარღვევს. +

21და, როცა შეემთხვევა მას მრავალი უბედურება და გაჭირვება, ეს გალობა მოწმედ იქნება მის წინაშე, ვინაიდან არ მიეცემა დავიწყებას მისი შთამომავლობის ბაგეში. მე ვიცი მისი ზრახვა, რომელსაც ის განიზრახავს დღეს, სანამ შევიყვანდე იმ ქვეყანაში, რომელიც ფიცით აღვუთქვი.“ +

22და ჩაწერა მოსემ ეს გალობა იმ დღეს და შეასწავლა იგი ისრაელის ძეთ.

23და უბრძანა უფალმა იესო ნავეს ძეს და უთხრა: „გამაგრდი და განმტკიცდი, რადგან შენ შეიყვან ისრაელის ძეთ იმ ქვეყანაში, რომელიც მე მათ ფიცით აღვუთქვი, და მე ვიქნები შენთან.“ +

24და როცა დაასრულა მოსემ ამ რჯულის სიტყვების ჩაწერა წიგნში, +

25უბრძანა ლევიანებს, უფლის აღთქმის კიდობნის მტვირთველთ, ასე:

26„აიღეთ ეს რჯულის წიგნი და დადეთ იგი უფლის, თქვენი ღმერთის, აღთქმის კიდობნის გვერდით და იყოს იქ მოწმედ შენს წინააღმდეგ.

27რადგან მე ვიცი შენი ურჩობა და შენი სიჯიუტე: და აჰა, როცა მე ვცხოვრობ თქვენთან დღეს, ეურჩებოდით უფალს. და ჩემი სიკვდილის შემდეგ რაღას იზამთ? +

28შემიკრიბეთ თქვენი ტომების ყველა უხუცესი და თქვენი ზედამდგომელნი და მე ვიტყვი მათ გასაგონად ამ სიტყვებს, და მათ წინააღმდეგ მოწმედ მოვიყვან ცასა და მიწას. +

29რადგან მე ვიცი, ჩემი სიკვდილის შემდეგ გაირყვნებით და გადაუხვევთ იმ გზას, რომელიც მე გიბრძანეთ. და შეგემთხვევათ უბედურება მომავალ დღეებში, რადგან ბოროტებას ჩაიდენთ უფლის თვალწინ, განარისხებთ მას თქვენი ხელის ნამოქმედარით.“

30და წარმოთქვა მოსემ ისრაელის მთელი კრებულის გასაგონად ამ გალობის სიტყვები ბოლომდე:

32
მოსეს გალობა

32^1„ყურად იღე, ცაო, და ვილაპარაკებ, ისმინოს მიწამ სიტყვანი ჩემი პირისა. +

2გადმოიღვაროს წვიმასავით ჩემი სწავლება, ნამივით დაეპკუროს ჩემი ნათქვამი, როგორც ჟუჟუნა წვიმა მოლზე და როგორც თქეში ბალახზე. +

3რადგან ვახსენებ უფლის სახელს, ჩვენს ღმერთს მიაგეთ დიდება!

4კლდეა იგი, სრულყოფილია მისი საქმე, რადგან სამართლიანია ყოველი მისი გზა. სარწმუნოა ღმერთი და არაა მასში უსამართლობა. მართალი და წრფელია იგი. +

5გაერყვნენ მას, აღარ არიან ისინი მისი შვილები მათი ბიწიერების გამო. გარყვნილი და გზასაცდენილი მოდგმაა. +

6ასე მიუზღავ უფალს, ბრიყვო და უგუნურო ხალხო? ის ხომ შენი მამაა, შენი გამჩენი, ხომ მან შეგქმნა შენ და დაგამყარა! +

7გაიხსენე გარდასული დღეები, გონებით გადახედეთ წინა თაობათა წლებს. ჰკითხე მამაშენს და გიამბობს, შენს უხუცესებს და ისინი გეტყვიან შენ. +

8როცა უზენაესი სამკვიდროებს უნაწილებდა ხალხებს, როცა მან დააცალკევა ადამის ძენი, დაუდგინა საზღვრები ხალხებს ისრაელის ძეთა რიცხვისამებრ. +

9რადგან უფლის წილი მისი ხალხია. იაკობი სამემკვიდრო ხვედრია მისი. +

10მან იპოვა იგი უდაბურ ქვეყანაში. უსახურობაში და უდაბნოს ყმუილში. თავს ევლებოდა იგი, თავისი თვალისჩინივით უფრთხილდებოდა მას. +

11როგორც არწივი ფხიზლობს თავის ბუდეზე, დაჰბრუნავს თავის მართვეებს, შლის თავის ფრთებს, იყვანს და ატარებს მათ თავისი ფრთებით, +

12უფალი მარტო დაატარებდა მას და გვერდში არ ჰყოლია მას უცხო ღმერთი. +

13აიყვანა ქვეყნის მაღლობ ადგილზე, და ჭამდა ნაყოფს მინდვრისა. კლდიდან თაფლს აწოვებდა და ზეთს – სალი კლდიდან, +

14ძროხის კარაქს და ცხვრის რძეს, ქონთან ერთად კრავებისა, ვერძებისა და ბაშანის ვაცებისა ნოყიერი ხორბლითურთ. და სვამდი შენ ღვინოს, ყურძნის სისხლს.

15და გასუქდა იეშურუნი და მოჰყვა ტლინკების ყრას. შენ გასუქდი, გასქელდი. გათქვირდი. და მან მიატოვა ღმერთი, თავისი შემოქმედი, მოიძულა თავისი ხსნის კლდე. +

16შური აღუძრეს მას უცხო ღმერთებით, სისაძაგლეებით გააბრაზეს იგი.

17ეშმაკებს სწირავდნენ მსხვერპლს, და არა თავის ღმერთს, ღმერთებს, რომელთაც არ იცნობდნენ, ახლებს, ახალმოსულთ, ვისიც არ შინებიათ თქვენს მამებს. +

18კლდე, შენ რომ გაგაჩინა, აღარ გახსოვს, და დაივიწყე ღმერთი, შენი შემოქმედი.

19და დაინახა უფალმა, და მოიძულა რისხვით თავისი ძენი და ასულნი.

20და თქვა: ‘დავუმალავ ჩემს სახეს და ვნახავ, რა ბოლო ექნებათ, რადგან უკუღმართი თაობაა ისინი, ძენი, რომლებშიც არ არის ერთგულება. +

21მათ შური აღმიძრეს არაღმერთით, განმარისხეს თავიანთი ამაოებით: და მეც შურს აღვუძრავ არახალხით, გავაშმაგებ უგუნური ხალხით. +

22რადგან ცეცხლი გაჩაღდა ჩემი მრისხანებით და გიზგიზებს ჯოჯოხეთის შავეთამდე და ნთქავს დედამიწას და მის მოსავალს, და ბუგავს მთათა საძირკვლებს. +

23თავზე დავატეხ მათ უბედურებას, მათზე გავხარჯავ ჩემს ისრებს.

24დაძაბუნდებიან შიმშილით, შთაინთქმებიან ციებ-ცხელებითა და მომსვრელი სენით. და მხეცის კბილს მივუშვებ მათზე, მიწის ქვეწარმავალთა გესლით სავსეს. +

25გარეთ მახვილმა მოსრას, შინ – შიშმა ჭაბუკნი, ქალწულნი, ძუძუმწოვარნი, ჭაღარა მოხუცებთან ერთად. +

26და ვთქვი: გავფანტავ მათ, წავშლი-მეთქი კაცთა მოდგმიდან მათ სახსენებელს,

27მტრის ღვარძლს რომ არ ვერიდებოდე, რომ მისმა მოწინააღმდეგეებმა მცდარად არ საჯონ და არ თქვან: მაღალია ჩვენი ხელი, უფალს არ გაუკეთებია ეს ყველაფერი.

28რადგან ჭკუადაკარგული ხალხია ისინი, არ არის მათში გონიერება.

29სიბრძნე რომ ჰქონოდათ, მიხვდებოდნენ ამას, განჭვრეტდნენ თავიანთ ბოლოს. +

30ერთი როგორ დაედევნება ათასს და ორნი როგორ განდევნიან ათი ათასს? თუ კლდემ არ გაყიდა, თუ უფალმა არ ჩაუგდო ხელში? +

31რადგან ჩვენს კლდეს არ ჰგავს მათი კლდე. და თავად ჩვენი მტრები განსჯიან ამას. +

32რადგან სოდომის ვენახიდანაა მათი ყურძენი და გომორას ველებიდან. მისი მარცვლები შხამის მარცვლებია, მწარეა მათი მტევნები. +

33გველების შხამია მათი ღვინო და ასპიტთა გესლია განუქარვებელი.

34ის ხომ ჩემთანაა დამალული, ჩემს საუნჯეშია დაბეჭდილი.

35შურისძიებაც ჩემია და საზღაურის მიგებაც, როცა წაიბორძიკებს მათი ფეხი. რადგან ახლოა მათი დაღუპვის დღე, და ისწრაფვის მათი წერა. +

36რადგან თავად უფალი განიკითხავს თავის ერს და გული მოულბება თავის მსახურებზე, როცა დაინახავს, რომ ღონე მიხდილი აქვთ და აღარ არის არც მონა, არც აზატი. +

37და იტყვის იგი: ‘სად არიან მათი ღმერთები, კლდე, რომელსაც ისინი თავს აფარებდნენ? +

38რომელნიც ჭამდნენ მათ მსხვერპლთა ქონს და სვამდნენ მათ საღვრელ ღვინოს? აბა, ადგნენ და მოგეშველონ, საფარველად გაგიხდნენ!

39იხილეთ ახლა, რომ მე, მე ვარ ის, და არ არის სხვა ღმერთი, ჩემს გარდა! მე ვკლავ და ვაცოცხლებ, ვგმირავ და ვკურნავ. და ვერავინ დაიხსნის ჩემი ხელიდან. +

40რადგან ჩემს ხელს შევმართავ ცისკენ და ვამბობ: მე ცოცხალი ვარ უკუნისამდე! +

41თუ გავლესე ჩემი ელვარე მახვილი და ხელი მივყავი განკითხვას, ჩემს მტრებს შურს მივაგებ და ჩემს მოძულეებს მივუზღავ.

42სისხლით დავათრობ ჩემს ისრებს, ჩემი მახვილი ხორცს შეჭამს მოკლულთა და ტყვეთა სისხლითურთ, მტრის მთავართა თავებითურთ.

43ადიდეთ, ხალხებო, მისი ერი, რადგან თავის მსახურთა სისხლს მოჰკითხავს, და შურს მიაგებს თავის მტრებს, და შეუნდობს თავის მიწას და თავის ერს.“ +

44და მივიდა მოსე და წარმოთქვა ამ გალობის ყოველი სიტყვა მათ გასაგონად. და მასთან იყო იესო, ნავეს ძე.

45და დაასრულა მოსემ ყოველი ამ სიტყვის წარმოთქმა მთელი ისრაელის მიმართ,

46და უთხრა მათ: „ჩაიბეჭდეთ თქვენს გულში ყოველი სიტყვა, რომელსაც მე გიმოწმებთ დღეს, რათა უბრძანოთ თქვენს ძეებს, რომ დაიცვან და შეასრულონ ამ რჯულის ყოველი სიტყვა.

47რადგან ეს არ არის ფუჭი თქვენთვის, არამედ ეს არის თქვენი სიცოცხლე და ამით იდღეგრძელებთ იმ მიწაზე, რომლის დასამკვიდრებლადაც გადადიხართ იორდანეს.“ +

48და ელაპარაკა უფალი მოსეს იმავე დღეს და უთხრა:

49„ადი ამ ყაბარიმის მთაზე, ნებოს მთაზე, რომელიც მოაბის ქვეყანაშია, იერიხოს პირდაპირ, და გადახედე ქანაანის ქვეყანას, რომელსაც მე ვაძლევ ისრაელის ძეთ სამფლობელოდ. +

50და მოკვდი მთაზე, რომელზეც ახვალ, და შეეძინე შენს ერს, როგორც მოკვდა აარონი, შენი ძმა, ჰორის მთაზე, და შეეძინა თავის ერს, +

51იმის გამო, რომ მიმტყუნეთ ისრაელის ძეთა შორის, მერიბათ-კადეშის წყლებთან, ცინის უდაბნოში, იმის გამო, რომ არ მომეპყარით, როგორც წმიდას ისრაელის ძეთა შორის. +

52რადგან შორიდან დაინახავ ქვეყანას, იქ კი ვერ შეხვალ, იმ ქვეყანაში, რომელსაც მე ვაძლევ ისრაელის ძეთ.“ +

33
მოსეს უკანასკნელი კურთხევა

33^1ეს არის კურთხევა, რომლითაც აკურთხა მოსემ, ღვთისკაცმა, ისრაელის ძენი თავისი სიკვდილის წინ.

2და თქვა: „უფალი მოვიდა სინაიდან და ამოუბრწყინდა მათ სეყირიდან, გამოჩნდა ფარანის მთიდან და მოვიდა ათი ათასობით წმიდათაგან. მის მარჯვნივ იყო რჯულის ცეცხლი მათთვის. +

3ნამდვილად უყვარს ხალხები. მათი ყოველი წმიდა შენს ხელშია და ისინი ღებულობენ შენს სიტყვებს და ისინი დაემხენ შენს ფერხთით.

4რჯული გვიბრძანა ჩვენ მოსემ, იაკობის კრებულის წილხვედრი. +

5ის იყო მეფედ იეშურუნში, როცა შეიკრიბნენ ხალხის მთავრები ისრაელის ტომებთან ერთად.

6იცოცხლოს რეუბენმა და არ მოკვდეს, და ნუ იქნება მისი ხალხი მცირერიცხოვანი!“ +

7და ეს თქვა იუდაზე: „ისმინე, უფალო, იუდას ხმა და მიიყვანე თავის ხალხთან იგი. მისი ხელი იბრძოლებს მისთვის და მტერთაგან შემწედ შენ ეყოლები.“ +

8და ლევიზე თქვა: „შენი თუმიმი და ურიმი შენს წმიდა კაცს, რომელიც მასაში გამოსცადე, და ედავე მერიბას წყლებთან, +

9რომელიც ამბობს თავის მამაზე და თავის დედაზე: ‘მე ისინი არ მინახავს.’ და არ იცნობდა თავის ძმებს და არ ცნობდა თავის ძეთ, რადგან იცავდნენ ისინი შენს ნათქვამს და ინახავდნენ შენს აღთქმას. +

10და ასწავლონ შენი სამართალნი იაკობს და შენი რჯული – ისრაელს. დადონ საკმეველი შენს წინაშე და სრულადდასაწველი – შენს სამსხვერპლოზე.

11აკურთხე, უფალო, მისი ძალა, და მოიწონე მისი ხელის ნამოქმედარი. მოსწყვიტე წელი მის მოწინააღმდეგეებს და მოძულეებს, რომ ფეხზე ვეღარ დადგნენ“.

12და ბენიამინზე თქვა: „უფლის მოყვარულმა უშიშრად დაივანოს მისით. იგი მფარველობს მას დღენიადაგ და დავანებულია მის მხრებს შორის.“ +

13და იოსებზე თქვა: „აკურთხოს უფალმა მისი ქვეყანა ცის მადლით, ცვარითა და ქვეშ განრთხმული უფსკრულით, +

14და მზის მადლიანი მოსავლითა და მთვარის მადლიანი ნაყოფით,

15და ძველი მთების პირველნაყოფით, და საუკუნო ბორცვების მადლით,

16და მიწის მადლით და მისი სისავსით. მაყვლოვანში დავანებულის წყალობა გადმოვიდეს იოსების თავზე და მის ძმათა შორის გამორჩეულის თხემზე. +

17მას პირველშობილი კუროს ბრწყინვალება აქვს, მისი რქები მარტორქის რქებია. ამით ურქენს ხალხებს ერთიანად ქვეყნის კიდემდე. და ესენია ათი ათასები ეფრემისა და ესენია ათასეულები მენაშესი.“ +

18და ზებულუნზე თქვა: „იხარე, ზებულუნ, შენი გამოსვლისას, და, ისაქარ, შენს კარვებში.

19და მოიწვევენ მთაზე ხალხებს, იქ შესწირავენ სიმართლის მსხვერპლებს, რადგან ისინი გამოწოვენ ზღვის სიუხვეს და ქვიშაში ჩამალულ საგანძურებს.“ +

20და გადზე თქვა: „კურთხეულია გადის განმვრცობი. ლომივით განისვენებს და გლეჯს მკლავსაც და თხემსაც. +

21და ნახა თავისთვის საუკეთესო წილი, რადგან იქაა რჯულმდებლის წილი გადანახული. მოვიდა იგი ხალხის მთავრებთან ერთად და შეასრულა უფლის სიმართლე და მისი სამართალი ისრაელთან.“

22და დანზე თქვა: „დანი ბოკვერია ლომისა, რომელიც ხტება ბაშანიდან.“ +

23და ნაფთალზე თქვა: „ნაფთალი მაძღარია წყალობით და აღსავსეა უფლის კურთხევით. დასავლეთით და სამხრეთით დაემკვიდრება.“ +

24და აშერზე თქვა: „კურთხეულია ძეთაგან აშერი. თავისი ძმების სასურველი იქნება და ფეხს ზეთში ჩადგამს. +

25რკინა და სპილენძი იყოს შენი ურდულები. და დღეებივით იყოს შენი დოვლათი.

26არ არის იერუშუნის ღმერთის სადარი, რომელიც ცაზეა ამხედრებული შენს შემწედ და ღრუბლებზე თავისი დიდებით.

27თავშესაფარია პირვანდელი ღმერთი და ქვემოდანაა საუკუნო მკლავები. და განდევნა მტერი შენი პირისაგან, და თქვა: ‘გაანადგურე!’

28და დაივანებს ისრაელი უშიშრად, მარტო. იაკობის წყარო მარცვლეულის და მაჭრის ქვეყანაში, მისი ციდან ცვარი მოწვეთავს. +

29ნეტარი ხარ შენ, ისრაელ! ვინ შეგედრება? შენ, ერო, გამოხსნილო უფლის მიერ, რომელიც შენი შეწევნის ფარია, და შენი ბრწყინვალების მახვილი! შენი მტრები ფეხქვეშ გაგეგებიან, და შენ გათელავ მათ გორაკებს.“ +

34

იესო იკავებს მოსეს ადგილს

34^1და ავიდა მოსე მოაბის ველებიდან ნებოს მთაზე, ფისგას მწვერვალზე, რომელიც იერიხოს პირდაპირაა. და უჩვენა მას უფალმა მთელი გილყადის ქვეყანა დანამდე,

2და მთელი ნაფთალი, და ქვეყანა ეფრემისა და მენაშესი, და მთელი ქვეყანა იუდასი, ზღვამდე,

3და ნეგები, და იერიხოს მხარის ტაფობი, პალმების ქალაქისა, ცოყარამდე. +

4და უთხრა უფალმა მას: „ეს არის ქვეყანა, რომელიც შევფიცე მე აბრაამს, ისაკსა და იაკობს ასე: ‘შენს შთამომავლობას მივცემ მას’. საკუთარი თვალით გახილვინე, მაგრამ ვერ შეხვალ იქ.“ +

5და მოკვდა იქ მოსე, უფლის მსახური, მოაბის ქვეყანაში, უფლის სიტყვისამებრ. +

6და დამარხეს იგი ველზე, მოაბის ქვეყანაში, ბეთ-ფეღორის პირდაპირ, და დღემდე არავინ იცის მისი საფლავი. +

7და იყო მოსე ასოცი წლისა, როცა მოკვდა. თვალთ არ დაკლებია და ძალა არ გამოლევია. +

8და იტირეს ისრაელიის ძეთ მოსე მოაბის ველებზე ოცდაათ დღეს. და მიიწურა მოსეს ტირილისა და გლოვის დღეები. +

9და იესო, ნავეს ძე, აღივსო სიბრძნის სულით, რადგან დაასხა მოსემ ხელები მას. და ემორჩილებოდნენ მას ისრაელის ძენი და ისე იქცეოდნენ, როგორც უბრძანა უფალმა მოსეს. +

10და აღარ აღმდგარა წინასწარმეტყველი ისრაელში მსგავსი მოსესი, რომელსაც პირისპირ იცნობდა უფალი, +

11ყველა იმ ნიშნითა და სასწაულით, რომელთა მოსახდენადაც მოავლინა უფალმა მოსე ეგვიპტის ქვეყანაში ფარაონის, ყველა მისი მსახურისა და მთელი მისი ქვეყნის წინააღმდეგ,

12ძლიერი ხელით და ყოველი დიდი სასწაულით, რომელნიც მოიმოქმედა მოსემ მთელი ისრაელის თვალწინ.

+ რიცხ. 33:8.

+ გამ. 3:1.

+ რიცხ. 21:24.

+ გამ. 19:1. რიცხ. 10:11.

+ დაბ. 2:14; 15:18.

+ დაბ. 12:7; 5:18; 17:8.

+ გამ. 18:18. რიცხ. 11:14.

+ დაბ. 15:5.

+ გამ. 18:25. რიცხ. 11:16.

+ იოან. 7:24.

+ ლევ. 19:15. რჯლ. 16:19. იგავ. 24:23. იაკ. 2:1. 1პეტრ. 1:17.

+ რიცხ. 13:1.

+ რიცხ. 13:4.

+ რიცხ. 13:24.

+ რიცხ. 13:28.

+ რიცხ. 14:2. ფსალმ. 105:24,25.

+ დაბ. 11:4. რიცხ. 32:9.

+ იესო. 2:9.

+ გამ. 14:14,25. იესო. 10:14.

+ გამ. 19:4. რიცხ. 11:18. ფსალმ. 90:12.

+ ფსალმ. 77:32. ებრ. 3:18,19.

+ გამ. 13:21.

+ რიცხ. 14:23; 26:65. ებრ. 3:11.

+ რიცხ. 20:12. რჯლ. 3:26; 4:21; 31:2.

+ რიცხ. 34:17. რჯლ. 3:28. იესო. 1:6.

+ რიცხ. 14:31. იონ. 4:11.

+ რიცხ. 14:25.

+ რჯლ. 23:14.

+ რიცხ. 14:41,44.

+ რიცხ. 14:45. იესო. 19:4. ფსალმ. 117:12.

+ რჯლ. 2:14.

+ რიცხ. 21:4.

+ მსაჯ. 5:4.

+ რიცხ. 20:14,21.

+ 1მეფ. 14:47. 2მეფ. 8:14. 3მეფ. 11:15.

+ დაბ. 21:22. რჯლ. 1:31.

+ 3მეფ. 9:26. 4მეფ. 14:22.

+ 2ნეშტ. 20:10.

+ დაბ. 14:5. რიცხ. 13:23.

+ დაბ. 14:6; 36:20.

+ რიცხ. 21:12.

+ რიცხ. 14:21.

+ დაბ. 19:38. მსაჯ. 11:13,15.

+ რიცხ. 13:23.

+ იესო. 2:9.

+ რიცხ. 21:21.

+ რიცხ. 20:19.

+ რიცხ. 20:20.

+ გამ. 4:21. რიცხ. 21:23.

+ რიცხ. 21:23.

+ რიცხ. 21:24.

+ რჯლ. 3:6; 13:15; 20:16.

+ რიცხ. 21:15. 2მეფ. 24:5.

+ რიცხ. 21:33. რჯლ. 29:7.

+ რიცხ. 21:24,34.

+ რიცხ. 21:35.

+ რჯლ. 2:34,35; 20:16.

+ რჯლ. 20:14.

+ რიცხ. 34:7.

+ ეზეკ. 27:5.

+ რიცხ. 21:31,33. იესო. 12:13. 2მეფ. 12:26.

+ რიცხ. 32:33.

+ რიცხ. 32:41. 2მეფ. 10:6. 3მეფ. 4:13.

+ დაბ. 50:23. რიცხ. 32:39.

+ დაბ. 32:22.

+ რიცხ. 34:11-12. იესო. 12:3.

+ რიცხ. 32:17,20,29.

+ რიცხ. 32:1.

+ რიცხ. 27:18,22,23.

+ გამ. 14:14,25. რჯლ. 1:30. იესო. 23:10.

+ 3მეფ. 8:42. ფსალმ. 67:8.

+ რჯლ. 1:37; 4:21.

+ რჯლ. 31:2.

+ რჯლ. 1:38. იესო. 1:6; 14:1.

+ რჯლ. 12:32.

+ რჯლ. 12:32. იგავ. 30:6.

+ რიცხ. 25:4. იესო. 22:17. ფსალმ. 105:28.

+ რჯლ. 26:19. ფსალმ. 144:18.

+ 3მეფ. 2:3. ფსალმ. 118:98.

+ რჯლ. 11:19. ფსალმ. 76:12.

+ გამ. 19:18.

+ ნეემ. 9:13. იოან. 1:18.

+ გამ. 20:1. 2კორ. 3:3.

+ იესო. 23:11. იერ. 17:21.

+ გამ. 20:4.

+ რომ. 1:23.

+ რჯლ. 17:3. იერ. 10:2. მათ. 5:45.

+ რიცხ. 20:12. რჯლ. 1:37; 3:27; 34:4.

+ რჯლ. 34:4,5.

+ ებრ. 12:29.

+ რჯლ. 30:19; 31:28; 31:1.

+ დაბ. 34:20. რჯლ. 28:64.

+ რჯლ. 28:36. ფსალმ. 113:12,15.

+ ლევ. 26:40.

+ ფსალმ. 102:8. ეს. 11:12.

+ გამ. 13:3,9. რჯლ. 7:19; 29:3.

+ გამ. 13:3,9. რჯლ. 7:19; 29:3.

+ გამ. 19:16. რჯლ. 32:39. 3მეფ. 8:60.

+ გამ. 13:3.

+ იესო. 2:11.

+ რჯლ. 5:33; 6:3.

+ რჯლ. 19:2.

+ რიცხ. 35:6.

+ იესო. 20:8.

+ რიცხ. 21:24. რჯლ. 1:4-5; 3:29.

+ რიცხ. 21:24,33. რჯლ. 29:7,8.

+ რიცხ. 34:7. რჯლ. 3:9.

+ იგავ. 4:4.

+ გამ. 19:5.

+ დაბ. 17:2.

+ გამ. 19:16; 20:1; 33:11.

+ გალ. 3:19.

+ გამ. 20:2. ფსალმ. 80:11.

+ გამ. 20:3.

+ გამ. 20:4. ლევ. 26:1. ფსალმ. 96:7.

+ გამ. 20:5; 34:7. იერ. 32:18.

+ გამ. 20:6; 34:7. იერ. 32:18.

+ გამ. 20:7. ლევ. 19:12. მათ. 5:33.

+ გამ. 20:8. ეზეკ. 20:12.

+ გამ. 20:9. ლევ. 23:3.

+ გამ. 20:10. ებრ. 4:4.

+ რჯლ. 16:12. იერ. 21:5.

+ გამ. 20:12. მათ. 15:4. მარკ. 7:10. ეფეს. 6:2,3.

+ გამ. 20:13. მათ. 5:21; 19:18.

+ გამ. 20:14. მათ. 5:27.

+ გამ. 20:15.

+ გამ. 20:20.

+ გამ. 20:17. რომ. 7:7; 13:9.

+ გამ. 20:1.

+ გამ. 20:18.

+ გამ. 33:20.

+ რჯლ. 4:33. ეს. 6:5.

+ გამ. 19:8.

+ რჯლ. 18:17.

+ ფსალმ. 80:14. ეს. 48:18.

+ რჯლ. 17:11; 28:14.

+ დაბ. 18:19. 3მეფ. 3:2.

+ იაკ. 1:22.

+ რჯლ. 4:40.

+ მარკ. 12:29.

+ მარკ. 12:29.

+ მათ. 22:37. მარკ. 12:30. ლუკ. 10:27.

+ რჯლ. 4:9.

+ რჯლ. 30:19. ფსალმ. 77:5,6.

+ დაბ. 50:24. გამ. 33:1.

+ რჯლ. 8:19.

+ რჯლ. 10:20. 1მეფ. 7:3. მათ. 4:10. ლუკ. 4:8.

+ გამ. 20:2,3.

+ გამ. 17:2. რიცხ. 21:5. მათ. 4:7. ლუკ. 4:12.

+ დაბ. 12:7; 13:15.

+ გამ. 23:27.

+ გამ. 12:26.

+ გამ. 1:11,14; 13:3.

+ ფსალმ. 66:7.

+ ლევ. 18:5. ეზეკ. 20:11. მათ. 19:17.

+ გამ. 23:23. რჯლ. 31:3,7. ფსალმ. 105:34.

+ გამ. 23:32; 34:12. რიცხ. 33:53.

+ გამ. 34:16. იესო. 23:13.

+ გამ. 23:24. რიცხ. 33:52. 3მეფ. 16:33.

+ რჯლ. 14:2; 26:18. იოან. 1:12.

+ რჯლ. 10:15. ეს. 63:9. იოან. 3:16.

+ რჯლ. 4:39; 32:4. 1კორ. 1:9.

+ გამ. 14:24. ნაუმ. 1:2.

+ გამ. 23:22. ლევ. 26:6.

+ გამ. 23:26.

+ გამ. 7:17; 8:2; 15:26.

+ გამ. 23:24,33.

+ რჯლ. 8:17.

+ რჯლ. 4:34; 5:15; 29:3.

+ გამ. 23:28. იესო. 24:12.

+ რჯლ. 31:6.

+ რჯლ. 12:3. 2ნეშტ. 15:16.

+ იესო. 6:17; 7:11.

+ იგავ. 3:2.

+ რჯლ. 29:5.

+ მათ. 4:4. ლუკ. 4:4.

+ რჯლ. 29:5. ნეემ. 9:21.

+ რჯლ. 1:31. ფსალმ. 88:31. იგავ. 3:12.

+ რჯლ. 6:11,12. რომ. 14:6. 1ტიმ. 4:5.

+ რჯლ. 6:12; 9:12.

+ გამ. 17:6. რიცხ. 20:10.

+ გამ. 16:14,15. ფსალმ. 77:24. იოან. 6:31. 1კორ. 10:3.

+ რჯლ. 7:17; 9:4.

+ რჯლ. 4:26; 11:28.

+ რჯლ. 7:1; 11:23.

+ რიცხ. 13:23.

+ გამ. 19:11; 16:2; 17:2. რიცხ. 20:4.

+ გამ. 32:10.

+ გამ. 31:18; 32:16.

+ გამ. 31:18.

+ გამ. 32:7.

+ გამ. 33:3.

+ გამ. 32:10.

+ გამ. 32:15. ებრ. 12:18.

+ გამ. 32:19.

+ გამ. 32:31.

+ გამ. 32:21.

+ გამ. 32:20. 4მეფ. 23:12.

+ რიცხ. 11:1,3,34. გამ. 17:7.

+ რიცხ. 13:3; 14:2.

+ გამ. 32:11.

+ რიცხ. 14:13.

+ გამ. 32:13.

+ რიცხ. 14:16.

+ გამ. 19:5; 32:11.

+ გამ. 34:1.

+ გამ. 32:19. რჯლ. 9:10.

+ გამ. 34:4; 37:1.

+ გამ. 32:16. რჯლ. 9:10.

+ 3მეფ. 8:9.

+ რიცხ. 20:29.

+ რიცხ. 33:32.

+ რიცხ. 3:12; 4:25.

+ რიცხ. 18:20. რჯლ. 18:2. ეზეკ. 44:28.

+ გამ. 32:14.

+ რჯლ. 6:5. მიქ. 6:8. მათ. 22:37. ლუკ. 10:27.

+ დაბ. 14:19. 3მეფ. 8:37. ფსალმ. 23:1.

+ რჯლ. 30:6. იერ. 4:4.

+ 2მეფ. 19:7. იობ. 34:19. იერ. 32:19. საქმე. 10:34.

+ 1პეტრ. 1:17. რომ. 2:11. გალ. 2:6. ეფეს. 6:9. კოლ. 3:2.

+ რჯლ. 6:13. მათ. 4:10. ლუკ. 4:8.

+ დაბ. 46:27.

+ რჯლ. 12:1.

+ გამ. 14:25; 15:1.

+ რიცხ. 16:30. ფსალმ. 105:17.

+ რჯლ. 4:40; 5:33.

+ 3მეფ. 21:2.

+ ფსალმ. 64:10; 103:13.

+ რჯლ. 28:1,2.

+ ლევ. 26:4. იერ. 5:24. ოს. 6:3.

+ გამ. 23:24.

+ ლევ. 26:19,20. რჯლ. 4:26.

+ გამ. 13:9. რჯლ. 6:6,8. იგავ. 6:21.

+ რჯლ. 4:9; 6:7.

+ რჯლ. 6:9.

+ ფსალმ. 88:30.

+ რჯლ. 6:5.

+ რჯლ. 7:1.

+ იესო. 1:3.

+ გამ. 23:27.

+ რჯლ. 28:2,15; 30:1,15.

+ რჯლ. 8:19; 27:15; 28:15.

+ რჯლ. 27:12. იესო. 8:33,34. მსაჯ. 9:7.

+ დაბ. 12:6; 18:1.

+ რჯლ. 11:1.

+ გამ. 34:13.

+ ოს. 3:4.

+ რჯლ. 14:23.

+ ებრ. 4:8.

+ 3მეფ. 8:56.

+ 3მეფ. 8:29. 4მეფ. 21:4. 2ნეშტ. 33:4. იერ. 32:34.

+ რიცხ. 18:20,24. რჯლ. 10:9.

+ ოს. 8:11.

+ რჯლ. 14:5.

+ დაბ. 9:4.

+ რჯლ. 14:23.

+ რჯლ. 14:27.

+ დაბ. 28:14. რჯლ. 9:8.

+ ლევ. 9:17; 17:14.

+ რჯლ. 18:9. იესო. 23:7. იერ. 10:2.

+ ლევ. 18:21. 4მეფ. 16:3.

+ რჯლ. 4:1,2. იგავ. 30:6. გამოცხ. 22:18,19.

+ რიცხ. 12:6. 3მეფ. 13:3. მათ. 24:24.

+ იერ. 14:4.

+ მსაჯ. 2:22. მათ. 6:13; 7:15.

+ რჯლ. 8:6; 10:20. მიქ. 6:8.

+ რჯლ. 18:20. 3მეფ. 18:40. იერ. 14:15. 1კორ. 5:13.

+ რჯლ. 17:2; 22:19. მათ. 10:37.

+ რჯლ. 19:13.

+ რჯლ. 17:7.

+ რჯლ. 17:13; 19:20.

+ რიცხ. 21:2. რჯლ. 2:34. იესო. 22:12.

+ რჯლ. 7:25. იესო. 6:17; 7:13.

+ ლევ. 19:27,28. 3მეფ. 18:28.

+ რჯლ. 7:6; 26:17.

+ საქმე. 10:14.

+ ლევ. 11:2.

+ რჯლ. 12:15.

+ ლევ. 11:4.

+ ლევ. 11:9.

+ ლევ. 11:13.

+ გამ. 22:31; 23:19; 34:26.

+ ლევ. 27:30. რიცხ. 18:21.

+ რჯლ. 12:7.

+ მათ. 21:12.

+ ლევ. 10:9. რჯლ. 27:7.

+ რიცხ. 18:20,24.

+ ლევ. 27:30. რჯლ. 26:12. ამოს. 4:4.

+ იგავ. 11:24,25. 2კორ. 9:6.

+ გამ. 21:2; 23:11. ლევ. 25:4. იერ. 34:14.

+ რჯლ. 28:1,2.

+ რჯლ. 28:11,12.

+ გამ. 22:25. ლევ. 25:35. მათ. 5:42. 1იოან. 3:17.

+ მათ. 5:42. ლუკ. 6:34,35.

+ 2კორ. 6:15.

+ მათ. 5:42. ლუკ. 6:30.

+ მათ. 26:11. იაკ. 2:15,16.

+ გამ. 21:2. იერ. 34:14.

+ დაბ. 21:14. 2ნეშტ. 28:15.

+ გამ. 21:5,6.

+ გამ. 13:2; 22:30. რიცხ. 3:13.

+ რჯლ. 12:20.

+ ლევ. 22:20.

+ ლევ. 3:17; 17:10. რჯლ. 12:16,23.

+ გამ. 12:18. ლევ. 23:5. რიცხ. 9:2.

+ გამ. 12:3. რიცხ. 28:19. რჯლ. 12:5.

+ გამ. 12:14,39.

+ გამ. 12:10,20. 2ნეშტ. 35:1,18.

+ გამ. 12:6. მარკ. 14:13,14. ლუკ. 2:41,42.

+ გამ. 12:9. 2ნეშტ. 35:13.

+ გამ. 12:15. ლევ. 23:8.

+ ლევ. 23:15. რიცხ. 28:26. ლუკ. 6:1.

+ გამ. 34:22. რჯლ. 26:2.

+ ნეემ. 8:10.

+ გამ. 23:16. ლევ. 23:34. 3მეფ. 8:2.

+ ნეემ. 8:10.

+ გამ. 23:17.

+ 2ნეშტ. 19:5. ფსალმ. 81:3.

+ გამ. 23:8. ლევ. 19:15. რჯლ. 1:17. იგავ. 24:23. იოან. 7:24. იაკ. 2:1.

+ ლევ. 26:1.

+ ლევ. 22:20. რჯლ. 15:21. მალ. 1:8,13.

+ რჯლ. 13:6,7.

+ რჯლ. 19:15. მათ. 18:16. იოან. 8:17. 2კორ. 13:1. ებრ. 10:28.

+ 1კორ. 5:13.

+ 2ნეშტ. 19:10.

+ 2ნეშტ. 19:8,11. მალ. 2:7. მათ. 23:3.

+ რჯლ. 5:29; 28:14.

+ 3მეფ. 18:26.

+ რჯლ. 13:11; 19:20. რომ. 13:14.

+ 1მეფ. 8:5. ოს. 13:10. საქმე. 13:21.

+ 1მეფ. 10:25. 3მეფ. 4:26; 10:28.

+ 2მეფ. 5:13.

+ 3მეფ. 1:13.

+ მათ. 5:19.

+ რიცხ. 18:20. რჯლ. 10:9. 1კორ. 9:13.

+ ნეემ. 10:37. ეზეკ. 44:30.

+ ლევ. 18:26. რჯლ. 12:30.

+ ლევ. 20:27. 1მეფ. 28:7.

+ საქმე. 3:22; 7:37.

+ გამ. 20:19. ებრ. 12:18-20.

+ იოან. 1:45; 6:14.

+ 4მეფ. 2:24. იოან. 12:48.

+ რჯლ. 13:5. იერ. 14:14.

+ იერ. 23:31.

+ იერ. 28:9.

+ გამ. 21:13. რიცხ. 35:10,11. რჯლ. 4:41. იესო. 20:2.

+ რიცხ. 35:22.

+ რიცხ. 35:12.

+ იესო. 20:7.

+ დაბ. 28:14. რჯლ. 12:20.

+ იესო. 20:8.

+ რიცხ. 35:20.

+ რიცხ. 35:19. 2მეფ. 14:7.

+ რჯლ. 13:8. 3მეფ. 2:31.

+ რჯლ. 27:17. იგავ. 22:28. ოს. 5:10.

+ რიცხ. 35:30.

+ რჯლ. 17:6. მათ. 18:16. იოან. 8:17. 2კორ. 13:1. ებრ. 10:28.

+ რჯლ. 17:9.

+ იგავ. 19:5. 1კორ. 5:13.

+ რჯლ. 13:11; 17:13.

+ გამ. 21:24. ლევ. 24:20. მათ. 5:38.

+ რიცხ. 31:6.

+ ლევ. 19:23. რჯლ. 28:30.

+ რჯლ. 24:5.

+ მსაჯ. 7:3.

+ რიცხ. 21:21.

+ რიცხ. 31:7. 3მეფ. 11:16.

+ რიცხ. 31:27.

+ რჯლ. 7:1,2. იესო. 6:17.

+ მსაჯ. 2:17.

+ იერ. 6:6.

+ რჯლ. 10:8; 17:8,9.

+ ფსალმ. 25:6. მათ. 27:24.

+ გამ. 34:16. რჯლ. 7:3.

+ რჯლ. 24:1. მალ. 2:16. მათ. 19:8.

+ დაბ. 29:30. 1მეფ. 1:5,6.

+ დაბ. 49:3. 4მეფ. 2:9.

+ რჯლ. 13:11; 17:13; 19:19,20. 1კორ. 5:13.

+ გალ. 3:13.

+ გამ. 23:4.

+ მათ. 12:11. ლუკ. 14:5.

+ იგავ. 12:10.

+ მსაჯ. 16:27.

+ ლევ. 19:19.

+ ლევ. 19:19.

+ დაბ. 34:7. იესო. 7:15. 1კორ. 5:13.

+ ლევ. 20:10. იოან. 8:4,5.

+ 1კორ. 5:13.

+ რჯლ. 21:22.

+ გამ. 22:16.

+ დაბ. 35:22. ლევ. 18:8. ეზეკ. 22:10.

+ მსაჯ. 11:1.

+ ნეემ. 13:1.

+ რიცხ. 22:5.

+ რიცხ. 22:12.

+ დაბ. 25:25. რიცხ. 20:14.

+ ლევ. 15:16.

+ ლევ. 26:12.

+ გამ. 22:21.

+ ფსალმ. 14:5.

+ რჯლ. 15:3.

+ რიცხ. 30:3. ეკლ. 5:3.

+ მათ. 12:1. მარკ. 2:23. ლუკ. 6:1.

+ მათ. 5:31; 19:7-8. მარკ. 10:4. ლუკ. 16:18. 1კორ. 7:10.

+ იერ. 3:1.

+ რჯლ. 20:7.

+ გამ. 21:16. 1კორ. 5:13. 1ტიმ. 1:10.

+ ლევ. 13:8; 14:3.

+ რიცხ. 12:10.

+ გამ. 2:8.

+ გამ. 22:26. ეზეკ. 33:15.

+ ლევ. 13:13.

+ 4მეფ. 14:6. 2ნეშტ. 25:4. ეზეკ. 18:20.

+ გამ. 22:21. ლევ. 19:33. ფსალმ. 81:3.

+ ლევ. 23:22.

+ 2კორ. 11:24.

+ 1კორ. 9:9.

+ მათ. 22:24. მარკ. 12:19. ლუკ. 20:28.

+ რუთ. 4:4.

+ რჯლ. 13:8.

+ ლევ. 19:36. იგავ. 20:10,23. ეზეკ. 45:10.

+ ლევ. 19:36. რჯლ. 4:40.

+ რჯლ. 17:1.

+ გამ. 17:8.

+ იესო. 10:19.

+ გამ. 23:19; 34:26.

+ დაბ. 31:5. გამ. 12:37.

+ გამ. 1:11.

+ გამ. 2:23,24.

+ გამ. 3:7; 13:5.

+ რჯლ. 14:22.

+ რჯლ. 16:14.

+ ლევ. 27:30.

+ რჯლ. 14:27.

+ იერ. 16:7. ეზეკ. 24:17.

+ ეს. 63:15.

+ რჯლ. 6:5.

+ რჯლ. 5:31.

+ რჯლ. 7:6; 14:2.

+ რჯლ. 4:7; 28:1. იერ. 13:11.

+ იესო. 3:17.

+ გამ. 3:8. რჯლ. 26:9. იესო. 8:32.

+ გამ. 20:25. იესო. 8:31.

+ რჯლ. 14:26.

+ რჯლ. 26:18.

+ რჯლ. 26:17; 28:1.

+ რჯლ. 11:29.

+ დან. 9:11.

+ გამ. 21:17. ლევ. 20:9. იგავ. 20:20.

+ რჯლ. 19:14.

+ გამ. 22:21. ლევ. 19:34. იერ. 5:28.

+ ლევ. 18:8; 20:11. ეზეკ. 22:10.

+ გამ. 22:19. ლევ. 18:23.

+ ლევ. 18:9.

+ დაბ. 38:18. ლევ. 18:15.

+ დაბ. 9:6. გამ. 21:12. ლევ. 24:17.

+ გამ. 23:8.

+ გალ. 3:10.

+ ლევ. 26:3.

+ რჯლ. 11:20; 14:29; 23:20.

+ რჯლ. 30:9.

+ ლევ. 26:7.

+ ლევ. 25:21. რჯლ. 15:10.

+ რჯლ. 7:6; 29:13.

+ ეს. 43:7. იერ. 14:9; 15:16.

+ რჯლ. 30:9.

+ ლევ. 26:4. რჯლ. 14:29; 15:6.

+ რჯლ. 5:32. იესო. 1:7.

+ ლევ. 26:14. გოდ. 2:17. დან. 9:11. მალ. 2:2.

+ მსაჯ. 2:15.

+ ლევ. 26:16. ეზეკ. 14:21.

+ 3მეფ. 8:37; 17:1.

+ ლევ. 26:19.

+ ლევ. 26:17. 2ნეშტ. 29:8. იერ. 15:4.

+ იერ. 7:33.

+ გამ. 9:9.

+ რომ. 1:28.

+ იობ. 5:14. ეს. 59:10.

+ ლევ. 26:16. 2მეფ. 12:11. იერ. 6:19.

+ მსაჯ. 6:3. იერ. 5:17.

+ ეს. 1:6.

+ რჯლ. 4:28.

+ 3მეფ. 9:7. იერ. 24:9. ეზეკ. 5:15.

+ მიქ. 6:15. ანგ. 1:6.

+ იოელ. 1:10.

+ ოს. 9:12.

+ რჯლ. 31:20; 32:15. ნეემ. 9:26.

+ იერ. 28:14.

+ ეს. 33:19. იერ. 5:15. ოს. 8:1.

+ გოდ. 5:12. დან. 8:23.

+ ლუკ. 19:43.

+ ლევ. 26:29. 4მეფ. 6:28,29. გოდ. 2:20.

+ იაკ. 2:10.

+ ეზეკ. 7:7.

+ გამ. 8:5. რჯლ. 7:15.

+ რჯლ. 4:27; 10:22.

+ ეს. 1:24. იგავ. 1:26. სოფ. 3:17.

+ რჯლ. 4:27. ნეემ. 1:8. იერ. 9:16.

+ ფსალმ. 21:16. ზაქ. 12:10. გამოცხ. 1:7.

+ რჯლ. 17:16. იერ. 17:4. ოს. 9:3.

+ რჯლ. 5:2.

+ გამ. 19:4.

+ რჯლ. 4:34; 7:15.

+ ესთ. 6:9-10. ეფეს. 4:18.

+ რჯლ. 8:2.

+ რიცხ. 21:33. რჯლ. 3:1.

+ რიცხ. 21:24; 32:33. იესო. 13:8.

+ იესო. 9:27.

+ დაბ. 12:2; 17:7. 4მეფ. 13:23.

+ რჯლ. 5:3. იესო. 24:25.

+ საქმე. 2:39.

+ ებრ. 12:15.

+ ეს. 56:12. იერ. 44:16-18. ზაქ. 11:5.

+ რჯლ. 28:15. 2პეტრ. 2:20. ებრ. 6:8.

+ დაბ. 19:25.

+ 3მეფ. 9:8. იერ. 22:8.

+ 3მეფ. 9:8,9. 2ნეშტ. 7:21,22. იერ. 22:8.

+ იესო. 24:20.

+ ფსალმ. 24:14. 1ტიმ. 3:16.

+ რჯლ. 28:9,15.

+ ფსალმ. 105:45.

+ იერ. 29:14; 23:3.

+ ფსალმ. 50:12. იერ. 4:4. საქმე. 7:51.

+ რჯლ. 28:3,11. იერ. 32:41.

+ ეს. 45:19; 48:16.

+ რჯლ. 11:26; 28:2.

+ ლევ. 26:14. რჯლ. 28:15.

+ რჯლ. 4:26; 8:19; 11:17.

+ რჯლ. 4:26. ეს. 1:2. იერ. 21:8.

+ დაბ. 50:24. რჯლ. 4:40. იოან. 6:27.

+ რჯლ. 1:37; 3:27; 4:21.

+ რჯლ. 7:1.

+ რჯლ. 7:1,2.

+ რჯლ. 7:21.

+ რიცხ. 27:18,22. რჯლ. 1:29. იესო. 1:16.

+ იესო. 1:5.

+ ლევ. 23:34; 25:10. ნეემ. 8:18.

+ იესო. 8:35. ნეემ. 8:1; 13:1.

+ ეკლ. 12:1.

+ რიცხ. 20:24; 27:13. ეს. 38:1.

+ გამ. 33:9. რიცხ. 9:17.

+ 2მეფ. 7:12. 3მეფ. 1:21. იოან. 11:11.

+ ოს. 2:6.

+ რჯლ. 32:20.

+ გამოცხ. 15:3.

+ დაბ. 50:24. რჯლ. 28:47; 32:15.

+ ფსალმ. 138:2. ამოს. 5:25-27. საქმე. 7:42,43.

+ იესო. 1:16.

+ 4მეფ. 22:8.

+ მარკ. 10:5.

+ რჯლ. 4:26.

+ რჯლ. 31:28. ნეემ. 9:27. ეს. 1:2.

+ ფსალმ. 18:8. ეს. 55:10.

+ 2მეფ. 22:2. 1კორ. 1:9.

+ ეს. 1:4.

+ მათ. 6:9.

+ ფსალმ. 76:12.

+ დაბ. 11:8. საქმე. 17:26.

+ 1მეფ. 10:1. 2მეფ. 14:16.

+ ოს. 13:5.

+ გამ. 19:4.

+ გამ. 19:4.

+ რიცხ. 20:8. რჯლ. 33:29. 1მეფ. 14:26.

+ რჯლ. 31:20. ეს. 17:10. ოს. 8:13.

+ ფსალმ. 105:37.

+ რჯლ. 31:18. იგავ. 14:12.

+ რომ. 10:19.

+ იერ. 15:14.

+ აბაკ. 2:17.

+ გოდ. 1:20.

+ იერ. 9:12.

+ ლევ. 26:8. ოს. 14:10.

+ ეს. 17:10.

+ დაბ. 18:20. ეს. 1:9. იერ. 23:14.

+ რომ. 12:19. ებრ. 10:30.

+ ფსალმ. 134:14.

+ 3მეფ. 18:27. იერ. 2:28.

+ რჯლ. 4:35. 1მეფ. 2:6. ეს. 45:5.

+ დაბ. 22:16. იერ. 10:10.

+ რიცხ. 14:9. ეს. 11:11. რომ. 15:10.

+ გამ. 20:12. რჯლ. 11:9. ეს. 38:16.

+ რიცხ. 27:12,13.

+ რიცხ. 20:25; 33:25; 33:38.

+ რიცხ. 20:12; 27:14. ფსალმ. 80:7.

+ რიცხ. 20:12.

+ მსაჯ. 5:4. ფსალმ. 67:8,9. აბაკ. 3:3. იუდ. 14.

+ ფსალმ. 147:8.

+ დაბ. 49:10. ებრ. 7:14.

+ ებრ. 7:14.

+ გამ. 17:7; 28:30. რიცხ. 20:13.

+ გამ. 32:27,28. მათ. 4:22.

+ იესო. 18:11.

+ დაბ. 27:28.

+ გამ. 3:2.

+ დაბ. 49:20. რიცხ. 23:22.

+ ფსალმ. 50:19,21.

+ დაბ. 49:19.

+ იესო. 19:47.

+ დაბ. 49:21.

+ იესო. 19:37.

+ იერ. 23:6; 33:16.

+ 2მეფ. 7:10. ფსალმ. 65:3.

+ დაბ. 19:22. 4მეფ. 2:5.

+ დაბ. 12:7; 13:15; 15:18; 26:3. რჯლ. 4:21.

+ იესო. 24:29.

+ რჯლ. 32:50. იუდ. 1:9.

+ რჯლ. 31:2.

+ რიცხ. 20:29.

+ საქმე. 8:17.

+ გამ. 33:11. რიცხ. 12:8. მათ. 12:41.

იესო ნავეს ძე
იესო ნავეს ძე

1. 1

2. 2

3. 3

4. 4

5. 5

6. 6

7. 7

8. 8

9. 9

10. 10

11. 11

12. 12

13. 13

14. 14

15. 15

16. 16

17. 17

18. 18

19. 19

20. 20

21. 21

22. 22

23. 23

24. 24

1
იესო ნავეს ძის წიგნი
უფალი უბრძანებს იესოს

1^1მოსეს, უფლის მსახურის, სიკვდილის შემდეგ უთხრა უფალმა იესო ნავეს ძეს, მოსეს მსახურს: +

2„მოსე, ჩემი მსახური, მოკვდა. ახლა ადექი და გადალახე იორდანე მთელ ხალხთან ერთად იმ ქვეყნისაკენ, რომელსაც მე ვაძლევ მათ, ისრაელის ძეთ. +

3ყოველი ადგილი, რომელზეც თქვენი ფეხის ტერფი დაიდგმება, თქვენთვის მომიცია, როგორც ვუთხარი მოსეს: +

4უდაბნოდან და ლიბანიდან დიდ მდინარემდე, ევფრატის მდინარემდე, ხეთელების მთელი ქვეყანა; და დიდ ზღვამდე მზის დასავალამდე იყოს თქვენი საზღვარი. +

5ვერავინ დაგიდგება წინ მთელი შენი სიცოცხლე. როგორც მოსესთან ვიყავი, ასევე ვიქნები შენთან. არ მიგატოვებ და თავს არ დაგანებებ. +

6გამაგრდი და განმტკიცდი, რადგან შენ დაუნაწილებ ამ ხალხს იმ ქვეყანას, რომლის მიცემაც ფიცით აღვუთქვი მათ მამებს. +

7ოღონდ გამაგრდი და ძალზე განმტკიცდი, რათა დაიცვა შესასრულებლად მთელი რჯული, რომელიც გიბრძანა შენ მოსემ, ჩემმა მსახურმა. ნუ გადაუხვევ მისგან მარცხნივ ან მარჯვნივ, რათა ყველგან ხელი მოგემართოს, სადაც კი წახვალ. +

8ნუ განეშორება რჯულის ეს წიგნი შენს ბაგეებს; მასზე ფიქრობდე დღე და ღამ, რათა დაიცვა აღსასრულებლად ყველაფერი, რაც იქ სწერია, რადგან მაშინ წარგემართება შენ გზები და მოგემართება ხელი. +

9აჰა, მე გიბრძანებ შენ: გამაგრდი და განმტკიცდი, ნუ შედრკები და ნუ შეძრწუნდები, რადგან შენთანაა უფალი, შენი ღმერთი, ყველგან, სადაც კი წახვალ.“

10და უბრძანა იესომ ხალხის ზედამდგომელთ ასე:

11„გაიარეთ შუა ბანაკში და უბრძანეთ ხალხს, გაიმზადეთ-თქო საგზალი, რადგან სამი დღის შემდეგ უნდა გადალახოთ იორდანე, რათა მიხვიდეთ იმ ქვეყნის მისაღებად, რომელსაც უფალი, თქვენი ღმერთი, გაძლევთ თქვენ დასამკვიდრებლად.“ +

12და რეუბენელებს, და გადელებს, და მენაშეს ნახევარ ტომს უთხრა იესომ ასე:

13„გახსოვდეთ სიტყვა, რომელიც გიბრძანათ თქვენ მოსემ, უფლის მსახურმა: ‘უფალმა, თქვენმა ღმერთმა, დაგასვენათ თქვენ და მოგცათ თქვენ ეს ქვეყანა.’ +

14თქვენი ცოლები, თქვენი პატარები და თქვენი საქონელი დარჩეს ქვეყანაში, რომელიც მოგცათ თქვენ მოსემ იორდანეს გაღმა. გადალახეთ იარაღასხმულებმა თქვენი ძმების წინაშე, ყველა მამაცმა მოლაშქრემ, და დაეხმარეთ მათ, +

15ვიდრე დაასვენებს უფალი თქვენს ძმებს თქვენსავით, რათა დაიმკვიდრონ მათაც ქვეყანა, რომელსაც უფალი, თქვენი ღმერთი, აძლევს მათ. და მაშინ დაბრუნდებით თქვენს სამკვიდრო ქვეყანაში და დაიმკვიდრებთ მიწას, რომელიც მოგცათ მოსემ, უფლის მსახურმა, იორდანეს გამოღმა, მზის აღმოსავლეთით.“

16და მიუგეს იესოს ასე: „ყველაფერს, რაც გვიბრძანე, გავაკეთებთ, და ყველგან, საითკენაც მიგვავლენ ჩვენ, წავალთ. +

17როგორც ვუსმენდით მოსეს, ისე მოგისმენთ შენც; ოღონდ უფალი, შენი ღმერთი, იყოს შენთან, როგორც იყო მოსესთან!

18ყველა კაცი, რომელიც არ დაემორჩილება შენს ბრძანებას და არ მოისმენს შენს სიტყვებს ყველაფერში, რასაც უბრძანებ მას, მოკვდება. ოღონდ შენ გამაგრდი და განმტკიცდი.“

2
რახაბი და მსტოვრები

2^1და გაგზავნა იესო ნავეს ძემ შიტიმიდან ფარულად ორი მსტოვარი და უთხრა: „წადით, დაზვერეთ ქვეყანა და იერიხო.“ და წავიდნენ ისინი, და მივიდნენ ერთი მეძავის, სახელად რახაბის, სახლში და ღამე იქ გაათიეს. +

2ამბავი მოუვიდა იერიხოს მეფეს: „აჰა, კაცები მოსულან ამ ღამით ისრაელის ძეთაგან ქვეყნის დასაზვერად.“

3და შეუთვალა იერიხოს მეფემ რახაბს: „გამოიყვანე კაცები, შენთან რომ მოვიდნენ და შენს სახლში რომ შემოვიდნენ, რადგან ჩვენი ქვეყნის დასაზვერად არიან მოსულნი.“

4და აიყვანა ამ ქალმა ეს ორი კაცი და დამალა ისინი, და თქვა: „დიახ, მოვიდნენ ჩემთან კაცები, მაგრამ არ ვიცოდი, თუ საიდან იყვნენ ისინი. +

5და როცა კარიბჭე უნდა დაკეტილიყო, დაბინდებისას, მაშინ წავიდნენ ის კაცები. მე არ ვიცი, საით წავიდნენ ის კაცები. საჩქაროდ დაედევნეთ უკან, დაეწევით მათ.“

6და მან აიყვანა ისინი ერდოზე და დამალა ისინი სელის ძნებში, რომელიც დაზვინული იყო მის ერდოზე.

7დაედევნენ მათ იორდანესაკენ მიმავალი გზით, ფონებისაკენ. კარიბჭე კი მდევრების გასვლისთანავე დახურეს.

8და ვიდრე ისინი დაწვებოდნენ, ავიდა მათთან ის ერდოზე,

9და უთხრა იმ კაცებს: „მე ვიცი, რომ თქვენ მოგცათ უფალმა ეს ქვეყანა, და თქვენმა შიშმა მოგვიცვა, და ამ ქვეყნის მკვიდრნი შეძრწუნებულნი არიან თქვენს წინაშე. +

10რადგან გვსმენია, თუ როგორ დააშრო უფალმა მეწამული ზღვის წყლები თქვენს წინაშე, როცა ეგვიპტიდან გამოდიოდით, და რა უყავით ამორეველთა ორ მეფეს, სიხონს და ყოგს, იორდანეს გაღმელებს, რომელთაც მუსრი გაავლეთ. +

11და როცა გავიგეთ, შედრკა ჩვენი გული და მხნეობა აღარავის შერჩა თქვენს გამო, რადგან უფალი, თქვენი ღმერთი, ღმერთია მაღლა ცაში, და დაბლა მიწაზე. +

12და ახლა დამიფიცეთ უფალი, რომ როგორც მე გიყავით წყალობა, ასევე წყალობას უყოფთ მამაჩემის სახლს და მომეცით მე ჭეშმარიტი ნიშანი,

13რომ მიცოცხლებთ მამაჩემს და დედაჩემს, ჩემს ძმებსა და ჩემს დებს, და ყველას, ვინც კი მათ ჰყავთ, და იხსნით ჩვენს სულებს სიკვდილისაგან.“

14და უთხრეს ამ კაცებმა: „ჩვენი სული თქვენ მაგიერ მიეცეს მოსაკლავად, თუ არ გათქვამ ამ ჩვენს ამბავს, და როცა მოგვცემს უფალი ჩვენ ამ ქვეყანას, წყალობითა და ერთგულებით მოგექცეით.“ +

15და სარკმლიდან თოკით ჩაუშვა ისინი, რადგან გალავანში იყო მისი სახლი და გალავანში ცხოვრობდა იგი. +

16და უთხრა მათ: „მთაში წადით, მდევრები რომ არ გადაგაწყდნენ და სამი დღე იქ დაიმალენით, ვიდრე მდევრები არ დაბრუნდებიან, და შემდეგ წადით თქვენს გზაზე.“

17და უთხრეს მას იმ კაცებმა: „ჩვენ თავისუფალნი ვიქნებით ამ შენი ფიცისაგან, რითაც დაგვაფიცე ჩვენ:

18აჰა, როცა თქვენს ქვეყანაში შემოვალთ, ეს მეწამული თოკი, რომლითაც ძირს ჩაგვიშვი, სარკმელს გამოაბი. და მამაშენი და დედაშენი და შენი ძმები და მთელი შენი მამის სახლი შეკრიბე შენთან სახლში.

19და ყველა, ვინც გამოვა შენი სახლის კარიდან გარეთ, მისი სისხლი მის თავზე იყოს, და ჩვენ კი თავისუფალნი ვიქნებით. და ყველა, ვინც იქნება შენთან, შენს სახლში, მისი სისხლი ჩვენს თავზე იყოს, თუ ვისიმე ხელი შეეხოს მას.

20და თუ შენ გათქვამ ამ ჩვენს ამბავს, მაშინ თავისუფალნი ვიქნებით შენი ფიცისაგან, რომლითაც შენ დაგვაფიცე.“

21და მან თქვა: „იყოს თქვენი სიტყვისამებრ!“ და გაისტუმრა ისინი და წავიდნენ, და მან მიაბა მეწამული თოკი სარკმელს.

22და წავიდნენ და მივიდნენ მთაში და დაჰყვეს იქ სამი დღე, ვიდრე მდევრები გაბრუნდებოდნენ. და ეძებდნენ მდევარნი მთელ გზაზე და ვერ იპოვეს ისინი.

23და დაბრუნდა ეს ორი კაცი, და ჩამოვიდნენ მთიდან და გავიდნენ და მივიდნენ იესო ნავეს ძესთან, და უამბეს მას ყველაფერი, რაც შეემთხვათ.

24და უთხრეს იესოს: „უფალმა ჩაგვიგდო ხელში მთელი ქვეყანა და ქვეყნის ყველა მკვიდრი შეძრწუნებულია ჩვენს წინაშე.“

3
იორდანეზე გადასვლა

3^1და ადგა იესო დილაადრიან, და აიყარნენ შიტიმიდან და მივიდნენ იორდანესთან ის და ყველა ისრაელის ძე, და გაათიეს იქ, ვიდრე გაღმა გავიდოდნენ. +

2და სამი დღის შემდეგ გაიარეს ზედამდგომებმა შუა ბანაკში,

3და უბრძანეს ხალხს ასე: „როდესაც იხილავთ უფლის, თქვენი ღმერთის, აღთქმის კიდობანს და ლევიან მღვდლებს, მის მტარებლებს, მაშინ თქვენც აიყარენით თქვენი ადგილიდან და მიჰყევით უკან.

4ოღონდ მანძილი იყოს თქვენსა და მას შორის ორი ათას წყრთამდე საზომით, ნუ მიუახლოვდებით მას, რათა იცოდეთ გზა, რომლითაც უნდა იაროთ, რადგან არ გივლიათ ამ გზით არც გუშინ, არც გუშინწინ.“

5და უთხრა იესომ ხალხს: „განიწმიდენით, რადგან ხვალ უფალი მოიმოქმედებს თქვენს შორის სასწაულებს.“ +

6და უთხრა იესომ მღვდლებს ასე: „აიღეთ აღთქმის კიდობანი და ამ ხალხის წინ იარეთ.“ და აიღეს აღთქმის კიდობანი და წავიდნენ ხალხის წინ. +

7და უთხრა უფალმა იესოს: „ამ დღეს დავიწყებ შენს განდიდებას მთელი ისრაელის თვალწინ, რათა იცოდნენ, რომ, როგორც მოსესთან ვიყავი, შენთანაც ეგრე ვიქნები. +

8და შენ უბრძანე მღვდლებს, აღთქმის კიდობნის მტარებელთ, ასე: ‘როგორც კი იორდანეს წყლის ნაპირს მიადგებით, შეჩერდით.’“

9და უთხრა იესომ ისრაელის ძეთ: „მოდით აქ და მოისმინეთ უფლის, თქვენი ღმერთის, სიტყვები.“

10და თქვა იესომ: „ამით გაიგებთ, რომ ცოცხალი ღმერთია თქვენს შორის და ის განდევნის თქვენი პირისაგან ქანაანელებს, ხეთელებს, ხიველებს, ფერიზელებს და გირგაშელებს, ამორეველებსა და იებუსელებს. +

11და აჰა, მთელი ქვეყნის უფლის აღთქმის კიდობანი გადალახავს თქვენს წინაშე იორდანეს. +

12და ახლა ამოირჩიეთ თორმეტი კაცი ისრაელის ტომთაგან, თითო-თითო კაცი ტომიდან.

13როდესაც მთელი ქვეყნის უფლის აღთქმის კიდობნის მტარებლების, მღვდლების, ფეხის ტერფები ჩაიდგმება იორდანეს წყლებში, მაშინ გაიპობა იორდანეს წყლები, ზემოდან მომდინარე და ერთ კედლად შედგება.“ +

14და აიყარა ხალხი თავისი კარვებიდან იორდანეს გადასალახავად, და აღთქმის კიდობნის მტარებელი მღვდლები გაუძღვნენ ხალხს წინ.

15და როგორც კი კიდობნის მტარებლები იორდანეს მიადგნენ და კიდობნის მტარებელი მღვდლების ფეხები ჩაიდგა წყლის ნაპირზე – ხოლო იორდანე მკათათვეში თავის ნაპირებზე გადმოდის, – +

16შეჩერდა ზემოდან მომდინარე წყლები და ერთ კედლად აღიმართა, კარგა შორს ქალაქ ადამადან, რომელიც ცართანის გვერდითაა; და ყარაბას ზღვისაკენ, მარილოვანი ზღვისაკენ, მიმდინარე წყლები სრულიად გაიპო, და ხალხი იერიხოს პირდაპირ გადავიდა. +

17და იდგნენ მღვდლები, მტარებელნი უფლის აღთქმის კიდობნისა, მშრალზე, შუაგულ იორდანეში მყარად. და მთელი ისრაელი გადადიოდა მშრალზე, ვიდრე არ დაასრულა მთელმა ერმა იორდანეს გადალახვა.

4
ორი ძეგლი

4^1და როცა დაასრულა მთელმა ერმა იორდანეს გადალახვა, უბრძანა უფალმა იესოს:

2„ამოირჩიე ხალხიდან თორმეტი კაცი, თითო კაცი თითო ტომიდან,

3და უბრძანე მათ ასე: ‘აიღეთ აქედან, შუაგულ იორდანედან, სადაც მყარად იდგა მღვდლების ფეხები, თორმეტი ქვა, და თან წაიღეთ ისინი, და დადეთ ისინი სათევში, სადაც გაათევთ ამ ღამეს.’“

4და მოუხმო იესომ თორმეტ კაცს, რომელნიც განაწესა ისრაელის ძეთაგან, თითო კაცს თითო ტომიდან;

5და უთხრა მათ იესომ: „გაიარეთ უფლის, თქვენი ღმერთის, კიდობნის წინაშე, შუაგულ იორდანეში, და ზურგზე აიკიდოს თითოეულმა თქვენგანმა თითო ქვა, ისრაელის ძეთა ტომების რიცხვისამებრ,

6რათა ეს იყოს ნიშანი თქვენს შორის. როცა გკითხავენ თქვენი ძეები: ‘ეს რა ქვები გაქვთ?’

7უთხარით მათ: ‘იორდანეს წყლები რომ გაიპო უფლის აღთქმის კიდობნის წინაშე; იორდანეზე მისი გადასვლისას გაიპო იორდანეს წყლები! და იქნება ეს ქვები სახსოვრად ისრაელის ძეთათვის უკუნისამდე.’“ +

8და ასე მოიქცნენ ისრაელის ძენი, როგორც იესომ უბრძანა, და აიღეს თორმეტი ქვა შუაგულ იორდანედან, როგორც უთხრა უფალმა იესოს, ისრაელის ძეთა ტომთა რიცხვისამებრ, და გადაიტანეს ისინი თავიანთ სათევარში და დააწყვეს ისინი იქ.

9და თორმეტი [სხვა] ქვა აღმართა იესომ შუა იორდანეში, იმ ადგილას, სადაც ფეხები ედგათ მღვდლებს, აღთქმის კიდობნის მტარებლებს, და იქ აწყვია დღემდე.

10კიდობნის მტარებელი მღვდლები იდგნენ შუაგულ იორდანეში, ვიდრე არ შესრულდა ყველა სიტყვა, რომელიც უბრძანა უფალმა იესოს ხალხისათვის სათქმელად, რაც უბრძანა მოსემ იესოს; და ამასობაში გამალებული გადადიოდა.

11და როცა დაასრულა მთელმა ხალხმა იორდანეს გადალახვა, აღთქმის კიდობანმა და მღვდლებმაც გადალახეს ხალხის წინაშე.

12და გადალახეს რეუბენის ძეთ და გადის ძეთ, და მენაშეს ნახევარმა ტომმა – იარაღასხმულებმა, ისრაელის ძეთა წინ, როგორც უთხრა მათ მოსემ. +

13ორმოცი ათასამდე მოწინავე ჯარმა გადალახა უფლის წინ იერიხოს ველებზე საბრძოლველად.

14იმ დღეს განადიდა უფალმა იესო მთელი ისრაელის თვალწინ და ეშინოდათ მისი, როგორც ეშინოდათ მოსესი, მთელი მისი სიცოცხლის მანძილზე. +

15და უთხრა უფალმა იესოს ასე:

16„უბრძანე მღვდლებს, აღთქმის კიდობნის მტარებლებს, ამოვიდნენ იორდანედან.“

17და უბრძანა იესომ მღვდლებს: „ამოდით იორდანედან.“

18და როგორც კი ამოვიდნენ მღვდლები, უფლის აღთქმის კიდობნის მტარებელნი, შუაგულ იორდანედან, და როგორც კი მღვდლების ფერხთა ტერფებმა გადაინაცვლეს ხმელეთზე, დაბრუნდა იორდანეს წყალი თავის ადგილზე და იწყო დინება, როგორც უწინ, თავის მთელ სანაპიროზე.

19და ამოვიდა ხალხი იორდანედან პირველი თვის მეათე დღეს, და დაბანაკდა გილგალში, იერიხოს აღმოსავლეთ მხარეს. +

20და თორმეტი ქვა, რომელიც აიღეს იორდანედან, აღმართა იესომ გილგალში.

21და უთხრა ისრაელის ძეთ: „როცა შეეკითხებიან შენი ძეები მომავალში თავიანთ მამებს: ‘ეს რა ქვებიაო?’

22მაშინ ასწავლეთ თქვენს ძეებს ასე: ‘მშრალზე გადალახა ისრაელმა იორდანე’;

23რადგან დააშრო უფალმა, თქვენმა ღმერთმა, იორდანეს წყლები თქვენს წინაშე, ვიდრე გადალახავდით მას, როგორც უყო უფალმა, თქვენმა ღმერთმა, მეწამულ ზღვას, რომელიც დააშრო ჩვენს წინაშე, ვიდრე არ გადავლახეთ, +

24რათა შეეცნო ქვეყნის ყოველ ხალხს ხელი უფლისა, რადგან ის ძლიერია, რათა გეშინოდეთ თქვენ დღენიადაგ უფლისა, თქვენი ღმერთისა.“

5
ქანაანელთა შიში

5^1და როცა გაიგო ამორეველთა ყველა მეფემ, რომლებიც იყვნენ იორდანეს ამ მხარეს, დასავლეთისაკენ, და ქანაანის ყველა მეფემ, რომლებიც იყვნენ ზღვასთან, რომ დააშრო უფალმა იორდანეს წყლები ისრაელის ძეთა წინაშე, ვიდრე არ გადალახეს იგი, შეუდრკათ გული და აღარ შერჩათ სული ისრაელის ძეთა გამო. +

2იმ დროს უთხრა უფალმა იესოს: „გაიკეთე კაჟის დანები და კვლავაც წინადაცვითე ისრაელის ძენი მეორედ.“ +

3და გააკეთა იესომ კაჟის დანები, და წინადაცვითა ისრაელის ძენი გიბყათ-ჰაყარალოთთან.

4აი, მიზეზი, რისთვისაც წინადაცვითა იესომ ისინი: მთელი რომელიც გამოვიდა ეგვიპტიდან, მამროვანი ერი, ბრძოლისუნარიანები, დაიხოცნენ უდაბნოში, გზაზე ეგვიპტიდან გამოსვლის შემდეგ; +

5რადგან წინადაცვეთილი იყო მთელი ხალხი რომელიც ეგვიპტიდან გამოვიდა, ხოლო მთელი ხალხი, რომელიც უდაბნოში, გზაში დაიბადა ეგვიპტიდან გამოსვლის შემდგომ, არ იყო წინადაცვეთილი.

6რადგან ორმოცი წელიწადი ხეტიალობდნენ ისრაელის ძენი უდაბნოში, ვიდრე არ გაწყდა ეგვიპტიდან გამოსული მთელი ბრძოლისუნარიანი ხალხი, რომელთაც არ ისმინეს ხმა უფლისა, რომელმაც დაუფიცა, რომ ვერ იხილავდნენ ისინი ქვეყანას, რომელიც ფიცით აღუთქვა უფალმა მათ მამებს, მოგვცემდა ჩვენ ქვეყანას, სადაც რძე და თაფლი მოედინება. +

7და მათი ძეები, ვინც მათ ნაცვლად დაადგინა, წინადაცვითა იესომ, რადგან ისინი წინადაუცვეთელნი იყვნენ, რადგან არ წინადაუცვეთიათ გზაზე.

8და როცა დაასრულა მთელმა ხალხმა წინადაცვეთა, დარჩნენ ისინი თავინთ ადგილებზე ბანაკში, ჭრილობის მოშუშებამდე.

9და უთხრა უფალმა იესოს: „დღეს მე მოგაშორეთ ეგვიპტის სირცხვილი.“ რის გამოც ეწოდა სახელი ამ ადგილს „გილგალი“ და ასე ეწოდება დღემდე. +

10და დაიბანაკეს ისრაელის ძეთ გილგალში, და შეასრულეს პასექი თვის მეთოთხმეტე დღეს, საღამოს, იერიხოს ველებზე. +

11და ჭამეს პასექის მეორე დღეს ამ ქვეყნის ნაყოფთაგან ხმიადი და ქუმელი იმავე დღეს. +

12და შეწყდა მანანა მეორე დღეს, რაც ჭამეს მიწის ნაყოფი, და აღარ იყო ისრაელის ძეთათვის მანანა, და ჭამდნენ ქანაანის მიწის მოსავალს იმ წელს. +

13და ერთხელ, როცა იესო იერიხოსთან იყო, აახილა თვალი და დაინახა მის წინ მდგომი კაცი, გაშიშვლებული მახვილით ხელში. და წავიდა იესო მისკენ, და ჰკითხა მას: „ჩვენი ხარ, თუ ჩვენი მტრებისა?“ +

14და მან უთხრა: „არა, მე უფლის მხედრობის თავი ვარ. ახლა მოვედი მე.“ და დაემხო იესო მიწაზე, და თაყვანი სცა და უთხრა მას: „რას ეტყვის ჩემი ბატონი თავის მსახურს?“ +

15და უთხრა უფლის მხედრობის თავმა იესოს: „გაიძრე ფეხზე შენი ფეხსამოსი, რადგან ადგილი, რომელზეც შენ დგახარ, წმიდაა.“ და ასეც მოიქცა იესო. +

6
იერიხოს დაპყრობა

6^1იერიხო იყო ჩაკეტილი და მოზღუდული ისრაელის ძეთა წინაშე. არავინ იყო არც გამომსვლელი და არც შემსვლელი.

2და უთხრა უფალმა იესოს: „ნახე, ხელში მოგეცი იერიხო და მისი მეფე თავისი მამაცი მებრძოლებით. +

3და გარს შემოუარეთ ქალაქს ყველა ბრძოლისუნარიანმა, წრე დაარტყით ქალაქს ერთგზის ასე აკეთეთ ექვსი დღის მანძილზე.

4და შვიდმა მღვდელმა ატაროს ვერძის რქის შვიდი საყვირი კიდობნის წინ. და მეშვიდე დღეს გარს შემოუარეთ ქალაქს შვიდგზის და მღვდლებმა დააყვირონ რქის საყვირები.

5და როცა დააყვირებენ ვერძის რქას და გაიგონებთ საყვირის ხმას, მთელმა ხალხმა დასცეს დიდი ყიჟინა და ადგილზევე ჩაიქცევა ქალაქის კედელი, და ავა ხალხი მასზე, თითოეული თავისი მხრიდან.“

6და მოუხმო იესო ნავეს ძემ, მღვდლებს და უთხრა მათ: „ასწიეთ აღთქმის კიდობანი! და შვიდმა მღვდელმა ატაროს ვერძის რქის შვიდი საყვირი უფლის კიდობნის წინ.“

7და უთხრა ხალხს: „გასწიეთ და გარსშემოუარეთ ქალაქს და შეიარაღებულებმა იარონ უფლის კიდობნის წინ“.

8და როგორც კი იესომ ხალხს უთხრა, შვიდი მღვდელი, ვერძის რქის საყვირებს რომ დაატარებდა უფლის წინაშე, წავიდა და ჩაჰბერა საყვირებს. და უფლის აღთქმის კიდობანი მოჰყვებოდა მათ უკან.

9და შეიარაღებულნი წინ მიუძღოდნენ მღვდლებს, რომელნიც საყვირებს აყვირებდნენ, და უკანანი კიდობანს უკან მიჰყვებოდნენ და საყვირებს აყვირებდნენ.

10და ხალხს უბრძანა იესომ: „ნუ იყიჟინებთ და ნურავის გააგონებთ თქვენს ხმას, და სიტყვა არ დაგცდეთ ბაგეთაგან იმ დღემდე, ვიდრე მე არ გეტყვით ‘დაეცით ყიჟინა!’ და დასცემთ ყიჟინას.“

11და გარს შემოუარა უფლის კიდობანმა ქალაქს, დაარტყა ერთი წრე; და მივიდნენ ბანაკში, და გაათიეს ბანაკში.

12და ადგა იესო დილაადრიანად, და წაიღეს მღვდლებმა კიდობანი უფლისა.

13და შვიდი მღვდელი, რომელთაც მიჰქონდათ ვერძის რქის შვიდი საყვირი უფლის კიდობნის წინ, მიდიოდა, და მიმავალი აყვირებდა საყვირებს, და შეიარაღებულნი წინ მიუძღოდნენ მათ, ხოლო უკანანი მიჰყვებოდნენ უფლის კიდობანს უკან, მიდიოდნენ და აყვირებდნენ საყვირებს.

14და გარს შემოუარეს ქალაქს მეორე დღესაც ერთგზის, და დაბრუნდნენ ბანაკში. და ასე აკეთებდნენ ექვს დღეს.

15ხოლო მეშვიდე დღეს ადრე ადგნენ, განთიადისას, და გარსშემოუარეს ქალაქს იმავე წესით შვიდგზის.

16და იყო მეშვიდე ჯერზე, როცა ჩაჰბერეს მღვდლებმა რქის საყვირებს, მაშინ უთხრა იესომ ხალხს: „დაეცით ყიჟინა, რადგან უფალმა ხელში ჩაგიგდოთ ეს ქალაქი!

17და დარისხებული უნდა იყოს ქალაქი და ყველაფერი, რაც მასშია. მხოლოდ მეძავი რახაბი და ყველა, ვინც მასთანაა სახლში, უნდა დარჩნენ ცოცხალი, რადგან მან დამალა წარგზავნილნი, ჩვენ რომ გავგზავნეთ. +

18ოღონდ ერიდეთ დარისხებულს, რომ თავი არ დაირისხოთ დარისხებულის აღებით, და არ დაარისხოთ ისრაელის ბანაკი, და უბედურება არ დაატეხოთ მას. +

19მთელი ვერცხლი და ოქრო, სპილენძისა და რკინის ჭურჭელი წმიდაა უფლისათვის, უფლის საუნჯეში უნდა შევიდეს იგი.“ +

20ხალხმა შესძახა და ჩაჰბერეს საყვირებს. და როგორც კი ხალხმა საყვირის ხმა გაიგო, დასცა დიდი ყიჟინა და ადგილზევე ჩაიქცა კედელი, და ავიდა ხალხი ქალაქში, თითოეული თავისი მხრიდან, და აიღეს ქალაქი. +

21და დაარისხეს ყველაფერი, რაც ქალაქში იყო: კაცი და დედაკაცი, ჭაბუკი და მოხუცებული, ხარი, კრავი და სახედარი. +

22და უთხრა იესომ იმ ორ ჭაბუკს, ქვეყნის დასაზვერად რომ იყვნენ წასული: „მიდით იმ მეძავი ქალის სახლში და გამოიყვანეთ იქიდან ის და ყველა, ვინც მასთანაა, როგორც შეჰფიცეთ მას.“ +

23და მივიდნენ ჭაბუკები, ქალაქი რომ დაზვერეს და გამოიყვანეს რახაბი, მისი მამა, მისი დედა, მისი ძმა და ყველა, ვინც მას ჰყავდა და დატოვეს ისინი ისრაელის ბანაკს გარეთ. +

24და ცეცხლს მისცეს ქალაქი და ყველაფერი, რაც შიგ იყო. მხოლოდ ვერცხლი და ოქრო, სპილენძისა და რკინის ჭურჭელი შემატეს უფლის სახლის საუნჯეს.

25და მეძავი რახაბი და მამამისის სახლი და ყველა, ვინც მას ჰყავდა, ცოცხალი დატოვა იესომ, და ის დარჩა ისრაელში ამ დღემდე, რადგან დამალა წარგზავნილნი, რომელნიც იესომ გაგზავნა იერიხოს დასაზვერად. +

26და იმ დროს დაიფიცა იესომ, ასე: „წყეულიმც იყოს უფლის წინაშე ის კაცი, ვინც ადგება და ააშენებს ამ ქალაქს, იერიხოს! თავის პირმშოზე დააფუძნოს საძირკველი მისი, და თავის უმცროსზე დადგას კარიბჭე მისი.“ +

27და იყო უფალი იესოსთან, და განითქვა მისი სახელი მთელს ქვეყანაში.

7
უბედურება ხალხის თავზე

7^1მაგრამ ღალატი ჩაიდინეს ისრაელის ძეთ დარისხებულის მიმართ. და აიღო ყაქანმა, ძემ ქარმისა, ძისა ზაბდისა, ძისა ზერახისა, იუდას ტომიდან, დარისხებულიდან. და აღიგზნო რისხვა უფლისა ისრაელის ძეებზე. +

2და გააგზავნა იესომ კაცები იერიხოდან ჰაღაისკენ, რომელიც იყო ბეთ-ავენის მახლობლად, ბეთელის აღმოსავლეთით, და უთხრა მათ: „ადით და დაზვერეთ ქვეყანა.“ და ავიდნენ ის კაცები და დაზვერეს ჰაღაი. +

3და დაბრუნდნენ იესოსთან, და უთხრეს მას: „ნუ ავა მთელი ხალხი. ორიათასამდე ან სამიათასამდე კაცი ავიდეს და შემუსროს ჰაღაი. ნუ გარჯი იქ მთელ ხალხს, რადგან მცირედნი არიან ისინი.“

4და წავიდა იქ სამიათასამდე კაცი, და უკუიქცნენ ჰაღაის კაცთაგან.

5და დახოცეს მათგან ჰაღაის კაცებმა ოცდათექვსმეტამდე კაცი, და დაედევნენ მათ კარიბჭიდან შებარიმამდე, და შემუსრეს ისინი ფერდობზე. და შეუდრკა ხალხს გული და წყალივით გაუხდა. +

6და შემოიხია იესომ სამოსელი, და დაემხო პირქვე მიწაზე უფლის კიდობნის წინ საღამომდე, ისრაელის უხუცესებთან ერთად, და თავზე მტვერი დაიყარეს. +

7და თქვა იესომ: „ვაი, უფალო ღმერთო! რისთვის გადმოალახინე ამ ხალხს ეს იორდანე, ნუთუ იმისთვის, რომ ამორეველთა ხელში მიგეცა ჩვენი თავი დასაღუპად? ნეტა იორდანეს გაღმა დავმკვიდრებულიყავით!

8ჰოი, უფალო, რაღა მეთქმის, როცა ისრაელმა თავის მტრებს ზურგი უჩვენა?

9გაიგებენ ქანაანელნი და ქვეყნის ყველა მკვიდრი, და შემოგვერტყმიან ჩვენ, და მოსპობენ ჩვენს სახელს ქვეყნიდან. და რას უზამ შენს დიად სახელს?“ +

10და უთხრა უფალმა იესოს: „ადექი, რას დამხობილხარ პირქვე?

11შესცოდა ისრაელმა და დაარღვიეს ჩემი აღთქმა, რომელიც ვუბრძანე მათ, და აიღეს კიდეც დარისხებულიდან, და მოიპარეს, და დამალეს, და დადეს თავიანთ ჭურჭელთან.

12და ამიტომ წინ ვერ აღუდგნენ ისრაელის ძენი თავიანთ მტრებს, ზურგი უჩვენეს თავიანთ მტრებს, რადგან თავად გახდნენ დარისხებულნი. აღარ ვიქნები თქვენთან, თუ არ მოსპობთ შენს შორის დარისხებულს.

13ადექი, განწმიდე ხალხი და უთხარი: ‘განიწმიდენით ხვალისათვის, რადგან ასე თქვა უფალმა, ისრაელის ღმერთმა: „დარისხებულია შენს შორის, ისრაელ. წინ ვერ აღუდგები შენს მტრებს, ვიდრე დარისხებულს არ მოიშორებ შენგან.“ +

14დილას მოდექით თქვენი ტომების მიხედვით; და ის ტომი, რომელსაც დაიჭერს უფალი, მოდგეს საგვარეულოს მიხედვით; და საგვარეულო, რომელსაც დაიჭერს უფალი, მოდგეს კაცების მიხედვით. +

15და დარისხებულის წაღებაში დაჭერილი დაიწვას ცეცხლში, იგი და მთელი მისი საბადებელი, რადგან დაარღვია უფლის აღთქმა და უკეთურება ჩაიდინა ისრაელში.’“ +

16და ადგა იესო დილაადრიან და გამოიყვანა ისრაელი ტომების მიხედვით. და დაჭერილ იქნა იუდა.

17და გამოიყვანა იუდას ტომი, და დაჭერილ იქნა ზერახის საგვარეულო. და გამოიყვანა ზერახის საგვარეულოდან თითო-თითო კაცი და დაჭერილ იქნა ზიმრი.

18და გამოიყვანა თითო-თითო კაცი მისი სახლიდან და დაჭერილ იქნა ყაქანი, ძე ქარმისა, ძისა ზიმრისა, ძისა ზერახისა იუდას ტომიდან.

19და უთხრა იესომ ყაქანს: „ჩემო შვილო, პატივი მიაგე უფალს, ისრაელის ღმერთს, და მადლი შესწირე მას და მიამბე, რა ჩაიდინე, ნუ დამიმალავ.“

20და მიუგო ყაქანმა იესოს და უთხრა: „ჭეშმარიტად, შევცოდე უფალს, ისრაელის ღმერთს, ასე და ასე გავაკეთე.

21და დავინახე ნადავლში ერთი მშვენიერი შინყარული მოსასხამი, და ორასი შეკელი ვერცხლი და ორმოცდაათ შეკელიანი ერთი ოქროს ზოდი, და ვინდომე ისინი და ავიღე. და აჰა, ისინი მიწაშია დამალული ჩემს კარავში, ვერცხლი კი მის ქვეშაა.“

22და გაგზავნა იესომ მაცნეები და ისინიც გაიქცნენ კარვისაკენ. და აჰა, ნახეს დამალული მის კარავში, და ვერცხლი მის ქვეშ.

23და წამოიღეს ეს კარვიდან და მიუტანეს იესოს და ყველა ისრაელის ძეს, და დაყარეს იგი უფლის წინაშე.

24და წაიყვანა იესომ ყაქანი, ძე ზერახისა, ვერცხლით და მოსასხამით და ოქროს ზოდითურთ და მისი ძენი, და მისი ასულნი, და მისი ხარი, და მისი სახედარი, და მისი ცხვარი, და მისი კარავი, და მთელი მისი საბადებელი. და მთელი ისრაელი მასთან იყო, და წაიყვანეს ისინი ყაქორის ველზე. +

25და უთხრა იესომ: „რად დაგვატეხე უბედურება? დღესვე დაგატეხოს შენ უფალმა უბედურება,“ და დააყარა მას მთელმა ისრაელმა ქვა, და დაწვეს ისინი ცეცხლით და ჩაქოლეს ისინი ქვებით. +

26და აღმართეს მასზე დიდი გროვა ქვებისა, რომელიც დღემდე შემორჩენილია. და დაცხრა უფალი თავისი რისხვის მძვინვარებისაგან. ამისთვის ეწოდება დღემდე სახელად იმ ადგილს ყაქორის ველი. +

8
ქალაქ ჰაღაის დაპყრობა

8^1და უთხრა უფალმა იესოს: „ნუ გეშინია და ნურც შეძრწუნდები. თან წაიყვანე მთელი ბრძოლისუნარიანი ხალხი, ადექი და დაეცი ჰაღაის. ხელში ჩაგიგდებ ჰაღაის მეფეს და მის ხალხს, მის ქალაქსა და მის ქვეყანას. +

2და მოექეცი ჰაღაის და მის მეფეს, როგორც მოექეცი იერიხოს და მის მეფეს, მხოლოდ ნადავლი მისი და პირუტყვი მისი დაიტაცეთ თქვენთვის. და ჩასაფრდი ქალაქთან, მის უკან.“ +

3და ადგა იესო და მთელი ბრძოლისუნარიანი ხალხი ჰაღაიზე გასასვლელად. და ამოირჩია იესომ ოცდაათი ათასი მამაცი მოლაშქრე და გაგზავნა ისინი ღამით.

4და უბრძანა მათ: „აბა, მოაწყვეთ საფარი ქალაქთან, ქალაქის უკან. ძალიან შორს არ გასცდეთ ქალაქს და ყველანი მზად იყავით.

5და მე და მთელი ხალხი, რომელიც ჩემთანაა, მივადგებით ქალაქს. და როდესაც გამოვლენ ჩვენს დასახვედრად, როგორც პირველად, მაშინ გავექცევით მათ. +

6ისინი გამოგვყვებიან უკან, ვიდრე ქალაქს არ მოვწყვეტთ მათ, რადგან იტყვიან: ‘გარბიან ჩვენგან, როგორც პირველად.’ და გავექცევით მათ. +

7ადექით თქვენი საფარიდან და დაეუფლეთ ქალაქს. და ხელში ჩაგიგდებთ მას უფალი, თქვენი ღმერთი.

8და როცა აიღებთ ქალაქს, წაუკიდეთ ცეცხლი ქალაქს, მოიქეცით უფლის სიტყვისამებრ. აბა, მე გიბრძანებთ თქვენ.“

9და გაგზავნა ისინი იესომ, და წავიდნენ საფარში, და ჩასხდნენ ბეთელსა და ჰაღაის შორის, ჰაღაის დასავლეთით. და გაათია იესომ ის ღამე ხალხს შორის.

10და ადგა იესო დილაადრიანად, და დაათვალიერა ხალხი, და ისრაელის უხუცესებთან ერთად ხალხს ჰაღაისკენ წაუძღვა. +

11და მთელი ბრძოლისუნარიანი ხალხი, რომელიც მასთან იყო, წავიდა, მიუახლოვდნენ და გაუსწორდნენ ქალაქს, და დაიბანაკეს ჰაღაის ჩრდილოეთით. და იყო ველი ჰაღაისა და მას შორის.

12და შემდეგ გამოიყვანა ხუთი ათასამდე კაცი, და ჩაასაფრა ისინი საფარში ბეთელსა და ჰაღაის შორის, ქალაქის დასავლეთით.

13და მოაწყო ხალხმა მთელი ბანაკი, ქალაქის ჩრდილოეთით რომ იყო, და ჩასაფრებული რაზმი ქალაქის დასავლეთით იყო. და გავიდა იესო იმ ღამეს შუაგულ ველზე.

14და იყო, როგორც კი დაინახა ეს ჰაღაის მეფემ, ქალაქის მამაკაცებმა ისწრაფეს და ადგნენ ადრიანად და გავიდნენ ისრაელის წინააღმდეგ საბრძოლველად, ის და მთელი მისი ხალხი, დათქმულ დროს ყარაბას წინ. და მან არ იცოდა, რომ ჩასაფრებულნი იყვნენ მისთვის ქალაქის უკან.

15და იესო და მთელი ისრაელი, თითქოს დამარცხდნენო მათ წინაშე, გაიქცნენ უდაბნოს გზით.

16და დასცა ყიჟინა მთელმა ხალხმა, რომელიც ჰაღაიში იყო, რათა დადევნებოდა მათ, და გამოედევნენ იესოს და მოსწყდნენ ქალაქს.

17და კაცი არ დარჩენილა ჰაღაიში და ბეთელში, ისრაელს რომ არ დადევნებოდა უკან. და ღია დატოვეს ქალაქი და დაედევნენ ისრაელს უკან.

18და უთხრა უფალმა იესოს: „ჰაღაიზე გაიწოდე შუბი, ხელში რომ გიჭირავს, რადგან მას ხელში ჩაგიგდებ.“ და გაიწოდა იესომ შუბი, ხელში რომ ეჭირა, ქალაქისაკენ.

19და ჩასაფრებულები უმალ წამოდგნენ თავიანთი ადგილიდან და გაიქცნენ, როდესაც იესომ ხელი გაიწოდა, შეიჭრნენ ქალაქში და აიღეს იგი, და ისწრაფეს, და წაუკიდეს ქალაქს ცეცხლი.

20და უკან მოიხედეს ჰაღაის მამაკაცებმა და დაინახეს ქალაქის კვამლი ზეცას სწვდებოდა. და აღარ დარჩათ მათ გასაქცევი ადგილი არც იქით, არც აქეთ. და უდაბნოსაკენ გაქცეული ხალხი შემოუბრუნდა მდევრებს.

21და დაინახა იესომ და მთელმა ისრაელმა, რომ ჩასაფრებულებმა აიღეს ქალაქი, და ქალაქს კვამლი აუვიდა, მობრუნდნენ და მოსრეს ჰაღაის ხალხი.

22და ისინი გამოვიდნენ ქალაქიდან მათ დასახვედრად, და აღმოჩნდნენ ისრაელს შორის, ზოგი აქეთ, ზოგი იქით. და მუსრეს ისინი, და არ გაუშვეს მათ გადარჩენილი და ლტოლვილი. +

23და ჰაღაის მეფე შეიპყრეს ცოცხლად და მოუყვანეს იგი იესოს.

24და როცა მორჩა ისრაელი ჰაღაის ყველა მკვიდრის დახოცვას ველზე, უდაბნოში, სადამდეც მირეკეს ისინი, და ყველანი დაეცნენ მახვილის პირით, მაშინ მობრუნდა მთელი ისრაელი ჰაღაისაკენ და შემუსრეს ისიც მახვილით.

25და ყველა, ვინც დაეცა იმ დღეს, კაცი თუ დედაკაცი, იყო თორმეტი ათასი, ჰაღაის ყველა მკვიდრი.

26და იესოს არ ჩამოუშვია ხელი, რომლითაც შუბი გაიწოდა, ვიდრე არ მოსპო ჰაღაის ყველა მცხოვრები. +

27და მხოლოდ პირუტყვი და ნადავლი იმ ქალაქისა დაიტაცა თავისთვის ისრაელმა, უფლის სიტყვისამებრ, რომელიც მან უბრძანა იესოს.

28და გადაწვა იესომ ქალაქი ჰაღაი, საუკუნო ნანგრევებად და უკაცრიელ ადგილად აქცია, დღევანდლამდე.

29და ჰაღაის მეფე ჩამოჰკიდა ხეზე, საღამომდე. და მზის ჩასვლისას ბრძანა იესომ, და ხიდან ჩამოხსნეს მისი გვამი და ქალაქის კარიბჭესთან დააგდეს, და აღმართეს მასზე დიდი გროვა ქვებისა, რომელიც შემორჩენილია დღემდე. +

30მაშინ აუგო იესომ სამსხვერპლო უფალს, ისრაელის ღმერთს, ღებალის მთაზე,

31როგორც უბრძანა მოსემ, უფლის მსახურმა, ისრაელიანებს. და ააგო ისე, როგორც ეს სწერია მოსეს რჯულის წიგნში, სამსხვერპლო მთლიანი ქვებისგან, რომელსაც არ მოღერებია კვერი. და აღუვლინეს მასზე სრულადდასაწველები უფალს, და შესწირეს სამშვიდობო მსხვერპლი. +

32და გადააწერა იმ ქვებს მოსეს რჯული, რომელიც დაწერილი ჰქონდა მას ისრაელის ძეთა წინაშე. +

33და მთელი ისრაელი, და მისი უხუცესნი, და ზედამდგომნი, და მისი მსაჯულნი იდგნენ კიდობნის აქეთ-იქით, უფლის აღთქმის კიდობნის მტარებელი ლევიანი მღვდლების პირდაპირ, როგორც ხიზანი, ისე მკვიდრი. მათი ნახევარი იდგა გერიზიმის მთის პირდაპირ და მეორე მისი ნახევარი – ღებალის მთის პირდაპირ, როგორც პირველად უბრძანა მოსემ, უფლის მსახურმა, ისრაელის ერის საკურთხებლად. +

34და შემდეგ წაიკითხა იესომ რჯულის ყველა სიტყვა, კურთხევა და წყევლა, ყოველივე, რჯულის წიგნში ჩაწერილის მიხედვით. +

35არ ყოფილა სიტყვა მოსეს ნაბრძანებიდან, იესოს რომ არ წაეკითხა მთელი კრებულის წინაშე, დედაკაცების და პატარებისა და ხიზნების წინაშე, რომელნიც მათ შორის იყვნენ მოსულნი. +

9
კავშირი გაბაონთან

9^1ეს რომ გაიგეს მეფეებმა, რომლებიც იორდანეს გაღმა იყვნენ, მთაში და ბარში, დიდი ზღვის სანაპიროზე ლიბანის ახლოს, ხეთელებმა, ამორეველებმა, ქანაანელებმა, ფერიზელებმა, ხიველებმა და იებუსელებმა, +

2თავი ერთად მოიყარეს, რომ შებრძოლებოდნენ იესოსა და ისრაელს ერთსულოვნად.

3როდესაც გაიგეს გაბაონის მკვიდრებმა, რა უყო იესომ იერიხოსა და ჰაღაის, +

4ცბიერად მოიქცნენ: წავიდნენ და დაიმზადეს საგზალი, და აჰკიდეს ძველი ტომრები და ღვინის ძველი, დახეთქილი და გადაკერებული ტიკები, თავიანთ სახედრებს.

5და ფეხზეც გაცვეთილი ფეხსამოსი ეცვათ და ტანზეც გაცვეთილი სამოსელი ემოსათ. და მთელი მათი საგზალი პური გამხმარი იყო და დაობებული.

6და მივიდნენ იესოსთან ბანაკში, გილგალში, და უთხრეს მას და მთელ ისრაელს: „შორი ქვეყნიდან მოვედით ჩვენ. და ახლა აღთქმა დაგვიდეთ.“ +

7და უთხრეს ისრაელიანებმა ხიველებს: „ეგებ, ჩვენს შორის მკვიდრობ შენ, და შენ დაგიდო აღთქმა?“ +

8და უთხრეს იესოს: „შენი მსახურები ვართ.“ და ჰკითხა მათ იესომ: „ვინა ხართ და საიდან მოსულხართ?“

9უთხრეს მათ: „ძალიან შორი ქვეყნიდან მოვედით შენი მსახურნი. უფლის, შენი ღმერთის, სახელით, რადგან გვსმენია მისი ამბავი და ყველაფერი, რაც ეგვიპტეში მოიმოქმედა,

10და ყველაფერი, რაც უყო ორ ამორეველ მეფეს, რომელნიც იყვნენ იორდანეს გაღმა: სიხონს – ხეშბონის მეფეს, და ყოგს – ბაშანის მეფეს, რომელიც ყაშთაროთში იყო. +

11და გვითხრეს ჩვენმა უხუცესებმა და ჩვენი ქვეყნის ყველა მკვიდრმა ასე: ‘აიღეთ ხელში საგზალი გზისთვის, და წადით მათ შესახვედრად და უთხარით მათ: „ჩვენ თქვენი მსახურები ვართ და ახლა დაგვიდეთ აღთქმა.“’

12ეს ჩვენი პური, ჯერ კიდევ თბილი იყო, როცა საგზლად წამოვიღეთ ჩვენი სახლებიდან იმ დღეს, თქვენთან წამოსასვლელად რომ გამოვედით, და ახლა ის გამხმარია და დაობებული.

13და ეს ღვინის ტიკები, რომ ავავსეთ, ახლები იყო, და აჰა დასკდა. და ჩვენი სამოსელი და ფეხსაცმელი გაცვდა ძალიან შორი გზის გამო.“

14და აიღეს ისრაელიანმა მათი საგზალი და უფლის ბაგეს არ დაეკითხნენ. +

15და სამშვიდობო ზავი შეკრა მათთან იესომ და დაუდო მათ პირობა, რომ ცოცხლებს დატოვებდა. და შეჰფიცეს მათ თემის მთავრებმა.

16სამი დღე რომ გავიდა კავშირის შეკვრიდან, გაიგეს, რომ ისინი მათი მეზობლები ყოფილან და მათ ახლოს უცხოვრიათ.

17და აიყარნენ ისრაელის ძენი, და მესამე დღეს მივიდნენ მათ ქალაქებში. მათი ქალაქები იყო: გაბაონი, ქეფირა, ბეეროთი და კირიათ-იეყარიმი. +

18და არ მოსრეს ისინი ისრაელის ძეთ, რადგან თემის მთავრებმა უფალი, ისრაელის ღმერთი, დაუფიცეს. და დრტვინავდა მთელი თემი მთავრებზე. +

19და უთხრეს მთავრებმა მთელ თემს: „ჩვენ მათ უფალი, ისრაელის ღმერთი, დავუფიცეთ, და ამიტომ მათი ხელის ხლება არ შეგვიძლია.

20ასე მოვექცევით მათ: ცოცხლები დავტოვეთ, რომ არ დაგვატყდეს რისხვა იმ ფიცის გამო, რითაც შევფიცეთ მათ.“ +

21და უთხრეს მათ მთავრებმა: „იცოცხლონ! შეშის მჭრელებად და წყლის მხაპავებად დაუდგნენ მთელ თემს“, ასე გადაუწყვიტეს მათ მთავრებმა.

22და მოუხმო მათ იესომ, და უთხრა: „რად მოგვატყუეთ, რომ გვითხარით: ძალიან შორს ვართო თქვენგან, და ჩვენი მეზობლები კი ყოფილხართ?

23და ახლა წყეულიმც იყავი, ნუ გამოილევა თქვენგან მსახური, და შეშის მჭრელები, და წყლის მხაპავები ჩემი ღმერთის სახლისთვის.“ +

24და მიუგეს იესოს, და უთხრეს: „რადგან გაგებით გაგებული ჰქონდათ შენს მსახურთ, რაც უბრძანა უფალმა, შენმა ღმერთმა, მოსეს, თავის მსახურს, რათა მოეცა თქვენთვის მთელი ეს ქვეყანა და გაენადგურებინა ყოველი მკვიდრი ქვეყნისა თქვენს წინაშე, შეგვეშინდა ჩვენი სიცოცხლის გამო თქვენს წინაშე და ეს საქმე მოვიმოქმედეთ. +

25და აჰა, ახლა შენს ხელთა ვართ. როგორც გიჯობდეს და სამართლიანი იყოს შენს თვალში, ჩვენს მიმართ მოქცევა, ისე მოგვექეცი.“ +

26და ასე მოექცა იგი მათ: იხსნა ისინი ისრაელის ძეთა ხელიდან, და არ დახოცეს ისინი.

27და დააყენა ისინი იესომ იმ დღეს შეშის მჭრელებად და წყლის მხაპავებად თემისათვის და უფლის სამსხვერპლოსათვის დღევანდლამდე, იმ ადგილზე, რომელსაც უფალი ამოირჩევდა. +

10

იესოს სასწაულებრივი გამარჯვება

ხუთ მეფეზე

10^1და როცა გაიგო ადონი-ცედეკმა, იერუსალიმის მეფემ, რომ აიღო იესომ ქალაქი ჰაღაი და დაარისხა იგი და ასევე მოექცა ჰაღაისა და მის მეფეს, და რომ დაეზავნენ გაბაონის მკვიდრები ისრაელს და დარჩნენ მათ შორის,

2დიდად შეშინდა, რადგან დიდი ქალაქი იყო გაბაონი, ერთ-ერთი სამეფო ქალაქივით, აღემატებოდა იგი ჰაღაის და ყველა მისი კაცი მამაცი იყო.

3ამიტომ შეუთვალა ადონი-ცედეკმა, იერუსალიმის მეფემ, ჰოჰამს – ხებრონის მეფეს, ფირამს – იარმუთის მეფეს, იაფიაყს – ლაქიშის მეფეს და დებირს – ყეგლონის მეფეს, და უთხრა:

4„ამოდით ჩემთან და შემეწიეთ მე, და მოვსრათ გაბაონი, რადგან იგი დაეზავა იესოს და ისრაელის ძეთ.“

5და შეიყარა და ავიდა ხუთი ამორეველი მეფე: იერუსალიმისა, ხებრონისა, იარმუთისა, ლაქიშისა და ყეგლონისა, ისინი და მთელი მათი ლაშქარი, და დაიბანაკეს გაბაონთან, და ბრძოლა გაუმართეს მას.

6და შეუთვალეს გაბაონის კაცებმა იესოს გილგალის ბანაკში, და უთხრეს: „ნუ აიღებ ხელს შენს მსახურებზე. ჩქარა ამოდი ჩვენთან და გვიხსენი და შეგვეწიე, რადგან შეიყარა ჩვენს წინააღმდეგ ყველა ამორეველი მეფე, მთის მკვიდრნი.“

7და გავიდა იესო გილგალიდან ყველა ბრძოლისუნარიანი ხალხითა და ყველა მამაცი მებრძოლით.

8და უთხრა უფალმა იესოს: „ნუ გეშინია მათი, რადგან ხელში ჩაგიგდე ისინი, წინ ვერ დაგიდგება ვერცერთი მათგანი.“ +

9და ანაზდეულად მიადგა მათ იესო, მთელ ღამეს გილგალიდან ნავალი. +

10და თავზარი დასცა მათ უფალმა ისრაელის წინაშე და შემუსრა ისინი დიდი შემუსვრით გაბაონში, დაედევნა ბეთ-ხორონის აღმართ გზაზე და მუსრავდა მათ ყაზეკამდე და მაკედამდე. +

11და იყო, როცა ისინი ისრაელს გაურბოდნენ ბეთ-ხორონის ფერდობზე, უფალი დიდ ქვებს უშენდა ზეციდან ყაზეკამდე, და იხოცებოდნენ. და ვინც სეტყვის ქვებით დაიხოცნენ, უფრო მეტნი იყვნენ, ვიდრე ისინი, ვინც ისრაელის ძეთ გაწყვიტეს მახვილით. +

12მაშინ ელაპარაკა იესო უფალს იმ დღეს, როდესაც უფალმა ამორეველები ჩაუგდო ხელში ისრაელის ძეთ, და თქვა ისრაელის თვალწინ: „მზეო, შეჩერდი გაბაონზე და მთვარევ – აიალონის ველზე!“ +

13და შეჩერდა მზე, და მთვარე დადგა, ვიდრე არ იძია ერმა შური თავის მტრებზე. და განა არ სწერია ეს სიმართლის წიგნში: „და მზე იდგა ცის შუაგულში მთელი დღე და ჩასვენებას არ ჩქარობდა“? +

14და არ ყოფილა ასეთი დღე არც უწინ და არც მის შემდგომ, რომ [ასე] შეესმინოს უფალს კაცის ხმა, რადგან უფალი იბრძოდა ისრაელისთვის. +

15და დაბრუნდა იესო და მასთან ერთად მთელი ისრაელი გილგალის ბანაკში.

16და გაიქცა ის ხუთი მეფე და დაიმალა მაკედას მღვიმეში.

17და ამბავი მიუტანეს იესოს: „ხუთი მეფე მაკედას მღვიმეში დამალული აღმოჩნდა“.

18და თქვა იესომ: „მიაგორეთ დიდრონი ქვები მღვიმის პირს და მიუჩინეთ მას კაცები საყარაულოდ.

19თქვენ ნუ შეჩერდებით, დაედევნეთ უკან თქვენს მტრებს და მოსწყვიტეთ კუდი, და ნუ დაანებებთ მათ თავიანთ ქალაქებში შესვლას, რადგან ხელში ჩაგიგდოთ ისინი უფალმა, თქვენმა ღმერთმა.“ +

20და როცა მორჩნენ იესო და ისრაელის ძენი მათ მუსვრას ძალზე დიდი მუსვრით, ვიდრე არ განადგურდნენ, ხოლო გადარჩენილნი გაექცნენ მათ და მივიდნენ გამაგრებულ ქალაქებში,

21დაბრუნდა მთელი ხალხი იესოსთან მაკედას ბანაკში მშვიდობიანად. კაციშვილმა ვერ დაძრა ენა ისრაელის ძეთა წინააღმდეგ.

22და თქვა იესომ: „გახსენით მღვიმის პირი და გამოიყვანეთ ჩემთან ის ხუთი მეფე მღვიმიდან.“

23და გააკეთეს ასე, და გამოუყვანეს მას ის ხუთი მეფე მღვიმიდან – მეფე იერუსალიმისა, მეფე ხებრონისა, მეფე იარმუთისა, მეფე ლაქიშისა და მეფე ყეგლონისა.

24და როცა გამოუყვანეს ეს ხუთი მეფე იესოს, მოუხმო იესომ მთელ ისრაელს და უთხრა მხედართმთავრებს, რომელნიც იყვნენ მასთან: „ახლოს მოდექით, დაადგით თქვენი ფეხი ქედზე ამ მეფეებს.“ და ახლოს მოდგნენ და ქედზე დაადგეს მათ თავიანთი ფეხი. +

25და უთხრა იესომ მათ: „ნუ შეგეშინიდებათ და ნურც შეძრწუნდებით, გაძლიერდით და განმტკიცდით, რადგან ასე მოექცევა უფალი ყველა თქვენს მტერს, ვისაც კი შეებრძოლებით.“

26და შემდეგ განგმირა ისინი იესომ, და მოკლა ისინი და ჩამოკიდა ხუთ ხეზე. და ეკიდნენ ისინი ხეებზე საღამომდე. +

27და მზის ჩასვლისას ბრძანა იესომ და ჩამოხსნეს ისინი ხეებიდან, და გადაყარეს ისინი მღვიმეში, რომელშიც იმალებოდნენ, და დიდრონი ქვები მიაყარეს მღვიმის პირს. და ასეა დღევანდლამდე. +

28და მაკედა აიღო იესომ იმავე დღეს, და მოსრა იგი და მისი მეფე მახვილის პირით, დაარისხა ისინი და ყველა სულდგმული, რაც კი იქ იყო, არავინ დაუტოვებია ცოცხალი. და მაკედას მეფეს ისე მოექცა, როგორც იერიხოს მეფეს მოექცა. +

29და წავიდა იესო, და მთელი ისრაელი მასთან ერთად მაკედადან ლიბნასაკენ, და ბრძოლა გაუმართა ლიბნას.

30და ხელში ჩაუგდო უფალმა ისიც და მისი მეფეც ისრაელს. და განგმირა მახვილის პირით იგი და ყველა სულდგმული, რაც კი იქ იყო; არავინ დაუტოვებია ცოცხალი. და მის მეფეს ისე მოექცა, როგორც იერიხოს მეფეს მოექცა.

31და წავიდა იესო, და მთელი ისრაელი მასთან ერთად, ლიბნადან ლაქიშისაკენ, და დაიბანაკეს მის ახლოს, და ბრძოლა გაუმართეს.

32და ხელში ჩაუგდო უფალმა ლაქიში ისრაელს და აიღო იგი მეორე დღეს, და მოსრა მახვილის პირით იგი და ყველა სულდგმული, რაც კი იქ იყო, ისევე, როგორც ლიბნაში. +

33და მაშინ გამოვიდა ჰორამი, მეფე გეზერისა ლაქიშის საშველად, და იესომ განგმირა იგი და მისი ხალხი ისე, რომ არავინ დაუტოვებია მათგან ცოცხალი. +

34და წავიდა იესო, და მთელი ისრაელი მასთან ერთად, ლაქიშიდან ყეგლონისაკენ, და დაიბანაკა მის ახლოს, და ბრძოლა გაუმართა.

35და იმავე დღეს აიღო იგი, და მოსრა მახვილის პირით ყოველი სული, ვინც იქ იყო, და იმავე დღეს გაანადგურა ისე, როგორც ლაქიში.

36და წავიდა იესო, და მთელი ისრაელი მასთან ერთად, ყეგლონიდან ხებრონისაკენ და ბრძოლა გაუმართა.

37და აიღეს იგი, და მოსრეს მახვილის პირით მისი მეფეც, და ყოველი მისი ქალაქი, და ყოველი სული, ვინც იქ იყო და არავინ დაუტოვებიათ ცოცხალი, როგორც ყეგლონში. და მოსპეს იგი და ყოველი სული, რაც იქ იყო.

38და მობრუნდა იესო, და მთელი ისრაელი მასთან ერთად დებირისაკენ, და ბრძოლა გაუმართა. +

39და მან აიღო იგი, და მისი მეფეც და მისი ყველა ქალაქი, და განგმირა ისინი მახვილის პირით, და მოსპეს ყოველი სული ვინც იქ იყო, არავინ დაუტოვებიათ ცოცხალი. როგორც მოექცნენ ხებრონს, ეგრე მოექცნენ დებირს და მის მეფეს, და ლიბნას და მის მეფეს.

40და მოსრა იესომ მთელი მთიანეთი, სამხრეთი მხარე, ვაკობი, ფერდობები და ყველა მათი მეფე. არავინ დაუტოვებია ცოცხალი და გაანადგურა ყოველი სული, როგორც უბრძანა ისრაელის უფალმა ღმერთმა. +

41და მოსრა ისინი იესომ კადეშ-ბარნეაყიდან ვიდრე ღაზამდე, და მთელი ქვეყანა გოშენისა ვიდრე გაბაონამდე.

42და ყველა ეს მეფე და მათი ქვეყანა აიღო იესომ ერთ ჯერზე, რადგან უფალი, ისრაელის ღმერთი, იბრძოდა ისრაელისათვის.

43და დაბრუნდა იესო, და მთელი ისრაელი მასთან ერთად ბანაკში, გილგალს. +

11
ქანაანის საბოლოო დაპყრობა

11^1და როცა გაიგო ეს იაბინმა, ხაცორის მეფემ, მაშინვე შეუთვალა იობაბს, მადონის მეფეს, და შიმრონისა და აქშაფის მეფეებს, +

2და აგრეთვე მეფეებს, რომელნიც მკვიდრობდნენ ჩრდილოეთში, მთაში და ბარში, ქინერეთის სამხრეთით, და ყარაბაში, და დორის ბორცვებზე, დასავლეთით. +

3ქანაანელებს, რომლებიც მკვიდრობდნენ აღმოსავლეთით და დასავლეთით, და ამორეველებს, ხეთელებს, ფერიზელებს და იებუსელებს – მთაში, ხიველებს ხერმონის ძირას, მიცფას ქვეყანაში. +

4და გამოვიდნენ ისინი და მთელი ბანაკი მათთან ერთად, მრავალრიცხოვანი ხალხი, იმ ქვიშასავით უთვალავი, ზღვის ნაპირზე რომაა; ძალზე მრავალი იყო ცხენი და ეტლი.

5და შეიყარა ყველა ეს მეფე, და მოვიდნენ, და დაიბანაკეს ერთად მერომის წყლებთან, რათა ისრაელს შებრძოლებოდნენ.

6და უთხრა უფალმა იესოს: „ნუ გეშინია მათი, რადგან ხვალ, ამ დროისთვის, ყველა მათგანს შევმუსრავ ისრაელის წინაშე; მყესები გადაუჭერით მათ ბედაურებს და მათი ეტლები დაწვით ცეცხლში.“ +

7და მივიდა ანაზდეულად იესო, და მთელი მებრძოლი ხალხი მასთან ერთად მერომის წყლებთან, და თავს დაესხნენ მათ.

8და ხელში ჩაუგდო ისინი უფალმა ისრაელს, და მოსრეს ისინი, და სდიეს მათ დიდ ციდონამდე, და მისრეფოთ-მაიმამდე, და მიცფას ველამდე აღმოსავლეთით, და მოსრეს ისინი, და არავინ დაუტოვებიათ მათგან ცოცხალი. +

9და ისე მოექცა მათ იესო, როგორც უთხრა მას უფალმა: მათ ცხენებს მყესები გადაუჭრა და მათი ეტლები დაწვა ცეცხლში.

10და დაბრუნდა იესო იმავ დროს და დაიპყრო ხაცორი, და მოკლა მისი მეფე მახვილით. +

11და მახვილის პირით მოსრეს ყოველი სული, ვინც კი იქ იყო, და გაანადგურეს. არავინ დარჩენილა ცოცხალი და ხაცორი დაწვეს ცეცხლით. +

12და ამ მეფეთა ყველა ქალაქი და ყველა მეფე ჩაიგდო ხელში იესომ, და გაანადგურა ისინი მახვილის პირით, და დაარისხა, როგორც უბრძანა მას მოსემ, უფლის მსახურმა. +

13ისრაელს არ დაუწვავს არცერთი ბორცვებზე გაშენებული ქალაქი, გარდა ხაცორისა, მხოლოდ ის დაწვა იესომ.

14და მთელი ნადავლი ამ ქალაქებისა და პირუტყვი დაიტაცეს თავიანთთვის ისრაელის ძეთ. ხოლო ყველა ადამიანი მოსრეს მახვილის პირით მათ, ვიდრე არ გაანადგურეს, ერთიც არ დაუტოვებიათ ცოცხალი.

15როგორც უბრძანა უფალმა მოსეს, თავის მსახურს, ასევე უანდერძა მოსემ იესოს, და ასევე შეასრულა იესომ, ერთი სიტყვითაც არ გადაუხვევია იმისაგან, რაც უბრძანა უფალმა მოსეს. +

16და აიღო იესომ მთელი ეს მთიანი ქვეყანა და მთელი სამხრეთის ქვეყანა, და მთელი გოშენის ქვეყანა, ვაკობები და ყარაბა, ისრაელის მთა და ბარი.

17ხალაკის მთიდან მოკიდებული სეყირისაკენ, ვიდრე ბაყალ-გადამდე, ლიბანის ველზე, ხერმონის მთის ძირას, და ყველა მათი მეფე შეიპყრო, და მოსრა ისინი, და დახოცა.

18მრავალი დღე ეწეოდა იესო ომს ყველა ამ მეფესთან.

19და არ ყოფილა ქალაქი, რომელიც დაზავებოდეს ისრაელის ძეთ, ხიველების, გაბაონის მკვიდრთა გარდა: ყველა ბრძოლით აიღეს. +

20რადგან უფლისგან იყო, გული რომ გაისასტიკეს, და ბრძოლით ხვდებოდნენ ისრაელს, იმისათვის, რომ მისცემოდნენ დარისხებას, და არ ჰქონოდათ შეწყალება, არამედ ისე მომსპარიყვნენ, როგორც უბრძანა მას მოსემ.

21და მოვიდა იესო იმ დროს და ამოწყვიტა ყენაკელნი მთიდან, ხებრონიდან, დებირიდან, ყანაბიდან და იუდასა და ისრაელის მთელი მთიდან. მათი ქალაქებიანად დაარისხა ისინი იესომ. +

22არავინ დარჩენილა ყენაკელთაგან ისრაელის ძეთა ქვეყანაში. მხოლოდ ღაზაში, გათში და აშდოდში დარჩნენ ისინი. +

23და დაიპყრო იესომ მთელი ქვეყანა, როგორც უთხრა უფალმა მოსეს, და მისცა იგი იესომ ისრაელს სამკვიდროდ, მათი ტომების მიხედვით. და ქვეყანამ მოისვენა ომისაგან. +

12
დამარცხებულ მეფეთა ჩამოთვლა

12^1აი, იმ ქვეყნების მეფეები, რომლებიც მოსრეს ისრაელის ძეთ, და დაიმკვიდრეს მათი ქვეყანა იორდანეს გაღმა აღმოსავლეთისაკენ, არნონის ხევიდან ხერმონის მთამდე, და მთელი ყარაბა აღმოსავლეთისკენ.

2სიხონი, ამორეველთა მეფე, რომელიც ხეშბონში მკვიდრობდა, იგი მართავდა ყაროყერიდან, რომელიც არის არნონის ხევის ნაპირზე, და შუა ხევიდან და გილყადის ნახევრიდან, ვიდრე იაბოკის ხევამდე, ყამონის ძეთა საზღვრამდე; +

3და ველიდან ქინეროთის ზღვამდე აღმოსავლეთისაკენ და ყარაბას ზღვამდე, მარილოვან ზღვამდე, აღმოსავლეთისაკენ ბეთ-იეშიმოთის გზამდე, და სამხრეთისაკენ ფისგას ფერდობთა ძირას. +

4და ყოგის მიწა-წყალი, ბაშანის მეფისა, რეფაიმთა ნატამალიდან, რომელიც მკვიდრობდა ყაშთაროთსა და ედრეყში. +

5და განმგებლობდა ხერმონის მთაზე და სალქაზე, და მთელ ბაშანზე, გეშურელთა და მაყაქათელთა საზღვრამდე, და გილყადის ნახევარზე, ხეშბონის მეფის, სიხონის საზღვრამდე. +

6მოსემ, უფლის მსახურმა, და ისრაელის ძეთ მოსრეს ისინი, და მისცა იგი მოსემ, უფლის მსახურმა, რეუბენის ძეთ, გადის ძეთა და მენაშეს ნახევარ ტომს სამკვიდრებლად.

7და აი, იმ ქვეყნის მეფენი, რომელნიც მოსრეს იესომ და ისრაელის ძეთ იორდანეს გაღმა, დასავლეთით, ბაყალ-გადიდან ლიბანის ველზე ვიდრე ხალაკის მთამდე, რომელიც მიემართება სეყირისაკენ. და მისცა იგი იესომ ისრაელის ტომებს სამკვიდრებლად, მათი დასების მიხედვით, +

8მთაში, ბარში და ყარაბაში, და ფერდობებზე, და უდაბნოში, და სამხრეთში, ხეთელებთან, ამორეველებთან და ქანაანელებთან, ფერიზელებთან, ხიველებთან და იებუსელებთან:

9იერიხოს მეფე – ერთი; მეფე ჰაღაის, რომელიც ბეთელის გვერდზეა – ერთი; +

10მეფე იერუსალიმისა – ერთი; მეფე ხებრონისა – ერთი; +

11მეფე იარმუთისა – ერთი; მეფე ლაქიშისა – ერთი; +

12მეფე ყეგლონისა – ერთი; მეფე გეზერისა – ერთი; +

13მეფე დებირისა – ერთი; მეფე გედერისა – ერთი; +

14მეფე ხორმისა – ერთი; მეფე ყარადისა – ერთი;

15მეფე ლიბნისა – ერთი; მეფე ყადულამისა – ერთი;

16მეფე მაკედასი – ერთი, მეფე ბეთელისა – ერთი; +

17მეფე თაფუახისა – ერთი; მეფე ხეფერისა – ერთი; +

18მეფე აფეკისა – ერთი; მეფე შარონისა – ერთი;

19მეფე მადონისა – ერთი; მეფე ხაცორისა – ერთი;

20მეფე შიმრონ-მერონისა – ერთი; მეფე აქშაფისა – ერთი; +

21მეფე თაყანაქისა – ერთი; მეფე მეგიდოსი – ერთი;

22მეფე კადეშისა – ერთი; მეფე იოკნეყამისა, ქარმელში – ერთი;

23მეფე დორისა, დორის ბორცვებთან – ერთი; მეფე გოიმისა, გილგალთან – ერთი;

24მეფე თირცასი – ერთი. და ყველა მეფე სულ ოცდათერთმეტი.

13
ცრუ წინასწარმეტყველთა გამოცდა და დასჯა

13^1და დაბერდა იესო, ხანში შევიდა. და უთხრა მას უფალმა: „დაბერდი შენ და ხანში შეხვედი, და ქვეყანა კი ძალიან ბევრი დარჩა დასამკვიდრებელი.

2აჰა, ქვეყანა, რომელიც დარჩა: ფილისტიმელთა მთელი მხარე და მთელი გეშური:

3შიხორიდან, ეგვიპტის პირდაპირ რომ არის, ყეკრონის საზღვრამდე ჩრდილოეთით, რაც ქანაანს ეკუთვნის. ხუთი ფილისტიმელი მთავარი: ღაზელი, აშდოდელი, აშკელონელი, გეთელი, ყეკრონელი. აგრეთვე ყავიმელი სამხრეთით. +

4ქანაანელთა მთელი ქვეყანა და ციდონელების მეყარა, აფეკამდე, ამორეველთა საზღვრამდე.

5და გიბლელთა ქვეყანა და მთელი ლიბანი მზის აღმოსავლეთით, ბაყალ-გადიდან, ხერმონის მთის ძირიდან, ხამათის მისასვლელამდე. +

6მთის ყველა მკვიდრი ლიბანონიდან მისრეფოთ-მაიმამდე, ყველა ციდონელს განვდევნი ისრაელის ძეთა წინაშე. ოღონდ წილისყრით გაუნაწილე სამკვიდროდ ისრაელს, როგორც მე გიბრძანე. +

7და ახლა განაწილე ქვეყანა სამკვიდროდ ცხრა ტომსა და მენაშეს ნახევარ ტომს.“

8მასთან ერთად რეუბენის ძეთ და გადის ძეთ მიიღეს თავიანთი სამკვიდრო, რომელიც მისცა მათ მოსემ იორდანეს გაღმა, აღმოსავლეთით, როგორც მისცა მათ მოსემ, უფლის მსახურმა. +

9ყაროყერიდან, არნონის ხევის პირას რომაა, და ქალაქი, რომელიც შუა ხეობაშია, და მთელი ვაკე მედებადან ვიდრე დიბონამდე, +

10და ყველა ქალაქი სიხონისა, ამორეველთა მეფისა, რომელიც მეფობდა ხეშბონში, ყამონელთა საზღვრამდე.

11და გილყადი და მხარე გეშურელთა, და მაყაქათელთა, და მთელი მთა ხერმონისა და მთელი ბაშანი ვიდრე სალქამდე.

12ბაშანში მთელი სამეფო ყოგისა, რომელიც მეფობდა ყაშთაროთში და ედრეყში. ის დარჩა მხოლოდ რეფაიმელთა ნატამალიდან, და მოსრა ისინი მოსემ და განდევნა. +

13და არ განუდევნიათ ისრაელის ძეთ გეშურელნი და მაყაქათელნი, და დამკვიდრებულია გეშური და მაყაქათი ისრაელის ძეთა შორის დღევანდლამდე. +

14და მხოლოდ ლევის ტომს არ მისცა სამკვიდრო: უფლის, ისრაელის ღმერთის, საცეცხლო მსხვერპლები არის მისი სამკვიდრო, როგორც მან აღუთქვა მას.

15და მისცა მოსემ რეუბენის ძეთა ტომს საგვარეულოების მიხედვით:

16მათი მიწა-წყალი იყო ყაროყერიდან, არნონის ხევის პირას რომ არის, და ქალაქი, რომელიც შუა ხეობაშია და მთელი ვაკე მედებაზე. +

17ხეშბონი და ყველა მისი ქალაქი, რომელიც ტაფობზეა: დიბონი, ბამოთ-ბაყალი და ბეთ-ბაყალ-მეყონი, +

18იაჰცა, კედემოთი, მეფაყათი,

19კირიათაიმი, სიბმა და ცერეთ-შახარი ყემეკის მთაზე, +

20და ბეთ-ფეღორი, და ფისგას ფერდობები და ბეთ-იეშიმოთი,

21და ვაკის ყველა ქალაქი და მთელი სამეფო სიხონისა, ამორეველი მეფისა, რომელიც მეფობდა ხეშბონში, რომელიც მოსრა მოსემ, ის და მიდიანელი მთავრები: ევი, რეკემი, ცური, ხური და რებაყი, სიხონის მეფის მთავრები, მკვიდრნი ამ ქვეყნისა. +

22და ბალაამი, ძე ბეყორისა, მისანი, მოკლეს ისრაელის ძეთ მახვილით მათგან სხვა მოკლულთა რიცხვში. +

23და რეუბენის ძეთა საზღვრად იყო იორდანე. რეუბენის ძეთა სამკვიდრო იყო მათი საგვარეულოების მიხედვით, ქალაქები და მათი სოფლები.

24და მისცა მოსემ სამკვიდრო გადის ტომს, გადის ძეთ მათი საგვარეულოების მიხედვით.

25და იყო მათი სამკვიდრო იაყზერი, და გილყადის ყველა ქალაქი, და ყამონელთა ნახევარი ქვეყანა ვიდრე ყაროყერამდე, რაბას წინ რომ არის. +

26და ხეშბონიდან ვიდრე რამათ-მიცფემდე და ბეტონიმამდე, და მახანაიმიდან დებირის საზღვრამდე, +

27და ველზე: ბეთ-არამი, ბეთ-ნიმრა, სუქოთი, ცაფონი და სიხონის, ხეშბონის მეფის, სამეფოს დარჩენილი ნაწილი. იორდანე ესაზღვრებოდა მას ქინეროთის ზღვის კიდემდე, იორდანეს გაღმა, აღმოსავლეთით.

28ეს იყო სამკვიდრო გადის ძეთა მათი საგვარეულოების მიხედვით, ქალაქები და მათი სოფლები.

29და მისცა მოსემ მენაშეს ნახევარ ტომს სამკვიდრო, და ეს იყო მენაშეს ძეთა ნახევარი ტომისა, მათი საგვარეულოების მიხედვით.

30და იყო საზღვარი მათი: მახანაიმიდან მთელი ბაშანი, მთელი სამეფო ყოგისა, ბაშანის მეფისა, და ყველა სოფელი იაირისა, რომელიც ბაშანშია – სამოცი ქალაქი. +

31და ნახევარი გილყადი, და ყაშთაროთი, და ედრეყი, ყოგის სამეფოს ქალაქები ბაშანში ერგოთ მენაშეს ძის, მაქირის, შთამომავლებს, მაქირის ძეთა ნახევარს, მათი საგვარეულოების მიხედვით.

32ეს არის, რაც გაანაწილა მოსემ მოაბის ველებზე იორდანეს გაღმა, იერიხოს აღმოსავლეთით.

33ლევის ტომისთვის არ მიუცია მოსეს სამკვიდრო: თავად უფალი, ისრაელის ღმერთია მათი სამკვიდრო, როგორც უთხრა მათ. +

14

14^1ეს არის, რაც დაიმკვიდრეს ისრაელის ძეთ ქანაანის ქვეყანაში, რაც დაუმკვიდრეს მათ ელეაზარ მღვდელმა და იესო ნავეს ძემ, და ისრაელის ძეთა ტომების მთავრებმა. +

2წილისყრით დაუმკვიდრეს მათ, როგორც უბრძანა უფალმა მოსეს ხელით, ცხრა ტომსა და ნახევარ ტომს. +

3რადგან მოსემ სამკვიდრო ორ ტომს და ნახევარ ტომს იორდანეს გაღმა მისცა და ლევიანებისთვის არ მიუცია სამკვიდრო მათ შორის. +

4რადგან იოსების ძენი ორ ტომად იყვნენ: მენაშედ და ეფრემად; და ამიტომ არ მიუციათ წილი ლევის ძეთათვის ქვეყანაში, არამედ მხოლოდ ქალაქები საცხოვრებლად მათი საძოვრებით მათი პირუტყვისათვის და მათი ქონებისათვის. +

5როგორც უბრძანა უფალმა მოსეს, ისე შეასრულეს ისრაელის ძეთ და დაინაწილეს ქვეყანა. +

6და მივიდნენ იუდას ძენი გილგალში იესოსთან, და უთხრა მას ქალებ იეფუნეს ძემ, კენიზელმა: „შენ იცი სიტყვა, რომელიც კადეშ-ბარნეაყში უთხრა უფალმა მოსეს, ღვთის კაცს, ჩემზე და შენზე. +

7მე ორმოცი წლისა ვიყავი, როცა გამგზავნა მოსემ, უფლის მსახურმა, კადეშ-ბარნეადან ქვეყნის დასაზვერად. და მივუტანე მას ამბავი, ჩემი გულისამებრ. +

8და ჩემმა ძმებმა, რომელნიც ჩემთან ერთად დადიოდნენ, გული გაუტეხეს ხალხს. მე კი ბოლომდე მივყევი უფლის, ჩემი ღმერთის, კვალს. +

9და დაიფიცა მოსემ იმ დღეს, ასე: ‘ქვეყანა, რომელსაც ფეხი დაადგი, შენი და შენი შვილების სამკვიდროდ იყოს უკუნისამდე, რადგან შენ გაჰყევი უფლის, ჩემი ღმერთის, კვალს.’ +

10და აჰა, მაცოცხლა უფალმა მე, როგორც თქვა. ორმოცდახუთი წელი გავიდა უკვე მას აქეთ, რაც ეს სიტყვა უთხრა უფალმა მოსეს, როცა ისრაელი უდაბნოში დადიოდა. და ახლა, აჰა, ოთხმოცდახუთი წლისა ვარ.

11ჯერაც ისევე მაგარი ვარ დღეს, როგორც იმ დღეს, მოსემ რომ გამგზავნა. რა ძალაც მაშინ მქონდა, ახლაც ისეთივე ძალა მაქვს საბრძოლველად, რათა გავიდე და შემოვიდე. +

12და ახლა, მომეცი ეს მთიანი ქვეყანა, როგორც უფალმა თქვა იმ დღეს, რადგან შენ ისმინე იმ დღეს, რომ იქ ყენაკები არიან, დიდი და გამაგრებული ქალაქებით. ეგებ უფალი იყოს ჩემთან, და განვდევნო ისინი, როგორც უფალმა ბრძანა.“

13და აკურთხა იგი იესომ, და მისცა ხებრონი ქალებს, იეფუნეს ძეს, სამკვიდროდ. +

14ამიტომ არის ხებრონი ქალების, იეფუნეს ძის, კენიზელის სამკვიდროდ დღევანდლამდე, რადგან იგი მიჰყვა უფლის, ისრაელის ღმერთის, კვალს.

15და უწინ ხებრონს კირიათ-არბაყი ერქვა, რომელიც ყენაკებს შორის დიდი კაცი იყო. და ქვეყანამ მოისვენა ომისაგან. +

15
იუდას სამკვიდრო და მისი საზღვრები

15^1და წილად ხვდა იუდას ძეთა ტომს, მათი საგვარეულოების მიხედვით: ედომის საზღვართან იყო ცინის უდაბნო, სამხრეთით, სამხრეთის კიდემდე. +

2და მათი სამხრეთის საზღვარი იყო მარილოვანი ზღვის კიდედან ყურის სამხრეთისაკენ, +

3სამხრეთით ის გადიოდა ყაკრაბიმის მაღლობისაკენ, გადადიოდა ცინს, სამხრეთიდან ადიოდა კადეშ-ბარნეაყისაკენ, და გადადიოდა ხეცრონს. და ადიოდა ადარასთან, უხვევდა კარკაყასაკენ. +

4და გაივლიდა ყაცმონს, გადიოდა ეგვიპტის ხევისაკენ, და ამ საზღვრის დასასრული ზღვაა. ეს გქონდეთ სამხრეთის საზღვრად. +

5ხოლო აღმოსავლეთის საზღვარი იყო მარილოვანი ზღვა, იორდანეს შესართავამდე. და საზღვარი ჩრდილოეთის მხრიდან, ზღვის ყურედან იყო იორდანეს შესართავიდან.

6და ადიოდა საზღვარი ბეთ-ხოგლამდე, და გადადიოდა ბეთ-ყარაბასაკენ ჩრდილოეთით, და ადიოდა საზღვარი ბოჰანის ქვამდე, რეუბენის ძისა. +

7და აღწევდა საზღვარი დებირამდე ყაქორის ველიდან, და უხვევდა ჩრდილოეთით გილგალისკენ, რომელიც ადუმიმის მაღლობის პირდაპირ იყო, ხევის სამხრეთით რომ არის; და გადადოდა საზღვარი ყენ-შემეშის წყლებისკენ და მთავრდებოდა ყენ-როგელთან.

8და ადიოდა საზღვარი ბენ-ჰინომის ველისკენ, იებუსის ანუ იერუსალიმის სამხრეთით, და ადიოდა საზღვარი მთის მწვერვალისაკენ, ჰინომის ველის ზემოთ რომ არის, დასავლეთით, რეფაიმის ველის კიდეზე, ჩრდილოეთით. +

9და უხვევდა საზღვარი მთის მწვერვალიდან წყაროს წყლებისკენ და გადიოდა ყეფრონის მთის ქალაქებისკენ, და უხვევდა საზღვარი ბაყალასაკენ ანუ კირიათ-იეყარიმისკენ.

10და უხვევდა საზღვარი ბაყალადან დასავლეთისკენ, სეყირის მთისკენ, და გაივლიდა იეყარიმის ანუ ქესალონის მთის ჩრდილო კალთებს, და ეშვებოდა ბეთ-შემეშისაკენ და გადადიოდა თიმნასაკენ. +

11და გადიოდა საზღვარი ყეკრონის ჩრდილო მხარეს, და უხვევდა საზღვარი შიქრონისაკენ, და გადადიოდა ბაყალას მთაზე, და აღწევდა იაბნელამდე. და თავდებოდა საზღვარი ზღვასთან.

12დასავლეთის საზღვარი იყო დიდი ზღვა. და ეს საზღვარი არის იუდას ძეთა საზღვარი ირგვლივ, მათი საგვარეულოების მიხედვით.

13და ქალებს, იეფუნეს ძეს, მისცა წილი იუდას ძეთა შორის, როგორც ნაბრძანები ჰქონდა უფალს იესოსთვის; [და მისცა მას იესომ] კირიათ-არბაყი, ყენაკელთა მამის, ანუ ხებრონი. +

14და განდევნა იქიდან ქალებმა სამი ძე ყენაკისა: შეშაი, ახიმანი და თალმაი, შვილები ყენაკისა. +

15და ავიდა იქიდან იგი დებირის მკვიდრთა წინააღმდეგ და უწინ მას კირიათ-სეფერი ერქვა.

16და თქვა ქალებმა: „ვინც მოსრავს კირიათ-სეფერს და აიღებს, მას ცოლად მივცემ ყაქსას, ჩემს ასულს. +

17და აიღო იგი ღოთონიელმა, ქალების ძმამ და კენაზის ძემ, და მისცა მას ცოლად ყაქსა, თავისი ასული.

18და შინ რომ მივიდნენ, ცოლმა დაიყოლია ღოთონიელი და თავისი მამისგან მინდორი გამოათხოვნინა, თვითონ კი ჩამოხდა სახედრიდან, და ჰკითხა მას ქალებმა: „რა გინდა?“

19და მან უპასუხა: „მომეცი მე კურთხევა. რაკი სამხრეთის ქვეყანა მომეცი, ბარემ ახლა წყლის წყაროებიც მომეცი.“ და მან მისცა მას ზემო და ქვემო წყაროები. +

20აი, იუდას ძეთა ტომის სამკვიდრო მათი საგვარეულოების მიხედვით.

21და იყო მათი ქალაქები იუდას ტომის სამკვიდროს კიდეზე, ედომის საზღვრისკენ, სამხრეთში: კაბცეელი, ყედერი, იაგური, +

22კინა, დიმონა, ყადყადა,

23კედეში, ხაცორი, ითნანი,

24ზიფი, ტელემი, ბაყალოთი,

25ხაცორ-ხადათა, კერიოთ-ხეცრონი ანუ ხაცორი, +

26ამამი, შემაყი, მოლადა,

27ხაცორ-გადა, ხეშმონი, ბეთ-ფელეტი,

28ხაცარ-შუყალი, ბეერ-შებაყი, ბიზიოთია,

29ბაყალა, ყიიმი, ყეცემი,

30ელთოლადი, ქესილი, ხორმა,

31ციკლაგი, მადმანა, სანსანა,

32ლებაოთი, შილხიმი, ყაინი და რიმონი – სულ ოცდაცხრა ქალაქი თავისი სოფლებით. +

33ბარში: ეშთაოლი, ცორყა, აშნა, +

34ზანოახი, ყენ-განიმი, თაფუახი, ჰაყენამი,

35იარმუთი, ყადულამი, სოქო, ყაზეკა, +

36შაყარაიმი, ყადითაიმი, გედერა, გედეროთაიმი – სულ თოთხმეტი ქალაქი თავისი სოფლებით.

37ცენანი, ხადაშა, მიგდალ-გადი,

38დილყანი, მიცფე, იოკთეელი,

39ლაქიში, ბაცკათი, ყეგლონი, +

40ქაბონი, ლახმასი, ქითლიში,

41გედეროთი, ბეთ-დაგონი, ნაყამა და მაკედა – თექვსმეტი ქალაქი თავისი სოფლებით.

42ლიბნა, ყეთერი, ყაშანი, +

43იფთახი, აშნა, ნეციბი,

44კეყილა, აქზიბი, მარეშა – ცხრა ქალაქი თავისი სოფლებით. +

45ყეკრონი თავისი ქალაქებითა და თავისი სოფლებით. +

46ყეკრონიდან ზღვისკენ ყველაფერი, რაც აშდოდის მახლობლად იყო, მისი სოფლებით.

47აშდოდი, თავისი ქალაქებითა და სოფლებით; ღაზა, თავისი ქალაქებითა და სოფლებით ეგვიპტის ხევამდე; დიდი ზღვა თავისი სანაპიროთი. +

48ხოლო მთაში: შამირი, იათირი, სოქო,

49დანა, კირიათ-სანა, ანუ დებირი,

50ყანაბი, ეშთემო, ყანიმი,

51გოშენი, ხოლონი და გილო – თერთმეტი ქალაქი თავისი სოფლებით. +

52არაბი, რუმა, ეშყანი,

53იანუმი, ბეთ-თაფუახი, და აფეკა, +

54ხუმტა, კირიათ-არბაყი ანუ ხებრონი და ციყორი – ცხრა ქალაქი თავისი სოფლებით.

55მაყონი, ქარმელი, ზიფი, იუტა,

56იზრეყელი, იოკდეყამი, ზანოახი,

57კაინი, გიბყა და თიმნა – ათი ქალაქი თავისი სოფლებით.

58ხალხული, ბეთ-ცური, გედორი,

59მაყარათი, ბეთ-ყანოთი და ელთეკონი – ექვსი ქალაქი თავისი სოფლებით. +

60კირიათ-ბაყალი ანუ კირიათ-იეყარიმი და რაბა – ორი ქალაქი თავისი სოფლებით,

61უდაბნოში: ბეთ-ყარაბა, მიდინი, სექაქა,

62ნიბშანი, მარილის ქალაქი და ყენგედი – ექვსი ქალაქი თავისი სოფლებით. +

63და იებუსელთა, იერუსალიმის მკვიდრთა, განდევნა ვერ შეძლეს იუდაელებმა, და ცხოვრობენ იებუსელნი იუდაელებთან იერუსალიმში დღევანდლამდე. +

16

ეფრემის სამკვიდრო და მისი საზღვრები

16^1წილად ხვდათ იოსების ძეთ: იორდანედან იერიხოს მახლობლად, იერიხოს წყლებთან, აღმოსავლეთით, უდაბნო, რომელიც გადადის იერიხოდან ბეთელის მთისკენ.

2და ბეთელიდან გადიოდა ლუზისკენ და გადადიოდა არქის საზღვრისაკენ ყატაროთამდე. +

3და ეშვებოდა ზღვისაკენ, იაფლეტის მიჯნამდე, ქვემო ბეთ-ხორონის მიჯნამდე და გეზერამდე, და წყდებოდა ზღვასთან.

4და ეს დაიმკვიდრეს იოსების ძეთ: მენაშემ და ეფრემმა. +

5და ჰქონდათ მიწა-წყალი ეფრემის ძეთ თავიანთი საგვარეულოების მიხედვით: აღმოსავლეთით – ყატაროთ-ადარიდან ვიდრე ზემო ბეთ-ხორონამდე, +

6და გადიოდა საზღვარი ზღვისკენ მიქმეთათის ჩრდილოეთიდან და უხვევდა საზღვარი თაანათ-შილოს აღმოსავლეთით, და გადიოდა მის აღმოსავლეთით იანოახამდე,

7და ეშვებოდა იანოახადან ყატაროთისა და ნაყარათისაკენ, სწვდებოდა იერიხოს და გადიოდა იორდანესაკენ.

8თაფუახიდან მიიწევდა საზღვარი ზღვისკენ, ნახალ-კანასაკენ, და გადიოდა ზღვისაკენ. ეს იყო სამკვიდრო ეფრემის ძეთა ტომისა მათი საგვარეულოების მიხედვით.

9ეფრემის ძეთათვის გამოყოფილი იყო ქალაქები მენაშეანთა შუა სამკვიდროში, ყველა ქალაქი თავისი სოფლებით, +

10და არ განუდევნიათ მათ გეზერში მცხოვრები ქანაანელნი. და ცხოვრობენ ქანაანელნი ეფრემის შორის დღევანდლამდე და ხარკს იხდიან, და არიან მოხარკედ. +

17
მენაშეს სამკვიდრო და მისი საზღვრები

17^1ეს იყო მენაშეს ტომის წილი, რადგან ის იოსების პირმშო იყო. მაქირს, მენაშეს პირმშოს, გილყადის მამას, რადგან ის მებრძოლი კაცი იყო, ერგო გილყადი და ბაშანი. +

2და ერგოთ მენაშეს დანარჩენ ძეებსაც მათი საგვარეულოების მიხედვით: აბიყეზერის ძეთ, ხელეკის ძეთ, ასრიელის ძეთ, შექემის ძეთ, ხეფერის ძეთ და შემიდას ძეთ. ესენი არიან მენაშეს შთამომავლები, იოსების ძისა, მათი საგვარეულოების მიხედვით. +

3ხოლო ცელაფხადს, ხეფერის ძეს, გილყადის ძეს, მაქირის ძეს, მენაშეს ძეს არ ჰყავდა ძენი, არამედ ასულნი. და მის ასულებს ერქვათ: მახლა, ნოყა, ხოგლა, მილქა და თირცა. +

4და წარდგნენ ისინი ელეაზარ მღვდლის, იესო ნავეს ძისა და მთავართა წინაშე, და თქვეს: „უფალმა უბრძანა მოსეს, რომ მოეცა ჩვენთვის სამკვიდრო ჩვენს მოძმეთა შორის.“ და მისცა მათ, უფლის ბრძანებისამებრ, სამკვიდრო მათი მამის ძმებს შორის. +

5და ერგო მენაშეს ათი ნაკვეთი, გარდა გილყადისა და ბაშანის ქვეყნისა, რომელიც იორდანეს გაღმა იყო.

6რადგან მენაშეს [ძეთა] ასულებმა დაიმკვიდრეს სამკვიდრო მის ძეებს შორის. გილყადის ქვეყანა ერგო მენაშეს დანარჩენ ძეებს.

7მენაშეს [ძეთა] საზღვარი გადიოდა აშერიდან მიქმეთათისკენ, შექემის პირდაპირ რომ არის, და მიიწევდა საზღვარი მარჯვნივ, ყენ-თაფუახის მკვიდრებისკენ.

8მენაშეს ერგო ქვეყანა თაფუახისა. და თაფუახი მენაშეს საზღვართან ეფრემის ძეთ ერგოთ.

9და ეშვებოდა საზღვარი კანას ხევისკენ, ხევის სამხრეთიდან. ეს ქალაქები ერგო ეფრემს მენაშეს ქალაქებს შორის. და მენაშეს სამკვიდროს საზღვარი ხევის ჩრდილოეთ მხარეს იყო, და ზღვასთან წყდებოდა. +

10სამხრეთით ეფრემისა იყო და ჩრდილოეთით – მენაშესი, და ზღვა იყო მათი საზღვარი. და აშერს ისინი ეკვროდნენ ჩრდილოეთიდან, და ისაქარს – აღმოსავლეთიდან.

11მენაშეს სამკვიდრო იყო ისაქარამდე და აშერამდე: ბეთ-შეანი და მისი სოფლები, იბლეყამი და მისი სოფლები, დორის მკვიდრნი და მისი სოფლები, ყენდორის მკვიდრნი და მისი სოფლები, თანაქის მკვიდრნი და მისი სოფლები, მეგიდოს მკვიდრნი და მისი სოფლები. მესამეა ნაფეთი. +

12და დაიმკვიდრეს მენაშეს ძეთ ქალაქები და დარჩნენ ქანაანელები ამ ქვეყანაში საცხოვრებლად. +

13და როცა მომძლავრდნენ ისრაელის ძენი, მოხარკეებად გაიხადეს ქანაანელები, მაგრამ განდევნით არ განუდევნიათ ისინი. +

14და ელაპარაკნენ იოსების ძენი იესოს და უთხრეს: „რად მოგვეცი ერთი წილი სამკვიდრო და მხოლოდ ერთი ნაკვეთი, მე ხომ მრავალრიცხოვანი ხალხი ვარ, და ასე მაკურთხა უფალმა?“ +

15და უთხრა მათ იესომ: „თუ მრავალრიცხოვანი ხარ. ადი ტყეში და გატეხე შენთვის ახო ფერიზელთა და რეფას ძეთა ქვეყანაში, თუ ეფრემის მთა გევიწროება.“

16და უთხრეს იოსების ძეთ: „არ გვეყოფა ეს მთა. რკინის ეტლი აქვს ყველა ბარში მცხოვრებ ქანაანელს, იმათაც, ვინც ბეთ-შეანში არიან და მის სოფლებში, და იმათაც, ვინც იზრეყელის ველზე არიან.“ +

17და უთხრა იესომ იოსების, ეფრემისა და მენაშეს სახლს ასე: „მრავალრიცხოვანი ხალხი ხარ შენ და ძალაც დიდი გაქვს, ამიტომ არ უნდა გქონდეს შენ ერთი წილი.

18მთა შენი იქნება, ტყიანი კია, მაგრამ ახოს გატეხავ და ბოლომდე შენი იქნება, რადგან განდევნი ქანაანელებს, თუმცა მათ რკინის ეტლები აქვთ, და ძლიერნი არიან.“ +

18
მიწების დანაწილება შვიდ ტომს შორის

18^1და შეიყარა ისრაელის ძეთა მთელი თემი შილოში, და დაავანეს იქ საკრებულო კარავი, რადგან ქვეყანა დამორჩილებული იყო მათ წინაშე. +

2და დარჩა ისრაელის ძეთაგან შვიდი ტომი, რომელთაც არ ჰქონდათ დანაწილებული თავიანთი სამკვიდრო.

3და უთხრა იესომ ისრაელის ძეთ: „რაღას აყოვნებთ, რატომ არ მოდიხართ ამ ქვეყნის დასამკვიდრებლად, უფალმა, თქვენი მამების ღმერთმა, რომ მოგცათ?

4მომეცით სამ-სამი კაცი ტომიდან და მე გავგზავნი მათ. და ადგნენ და მოიარონ ქვეყანა, და აღწერონ იგი მათი სამკვიდროს მიხედვით, და მოვიდნენ ჩემთან.

5და დაანაწილონ იგი შვიდ ნაწილად. იუდა დადგეს თავის საზღვარზე სამხრეთით; და იოსების სახლი თავის საზღვარზე დადგეს ჩრდილოეთით.

6და აღწერეთ ქვეყანა შვიდ ნაწილად, და აღწერილი მომიტანეთ აქ. და მე გიყრით წილს აქ უფლის, ჩვენი ღვთის, წინაშე.

7რადგან ლევის ძეთ არ აქვთ წილი თქვენს შორის, რადგან უფალია მისი სამკვიდრო. და გადმა და რეუბენმა და მენაშეს ნახევარმა ტომმა მიიღეს თავიანთი სამკვიდრო იორდანეს გაღმა, აღმოსავლეთით, რომელიც მისცა მათ მოსემ, უფლის მსახურმა.“ +

8და ადგნენ ეს კაცები და წავიდნენ. და უბრძანა იესომ მიმავალთ, რომ აღეწერათ ქვეყანა: „წადით, მოიარეთ ქვეყანა და აღწერეთ იგი, და დაბრუნდით ჩემთან. და აქ, შილოში, წილს გიყრით უფლის წინაშე.“

9და წავიდნენ კაცები, და მოიარეს ქვეყანა, და ჩაწერეს იგი წიგნში ქალაქების მიხედვით, შვიდ ნაწილად, და დაბრუნდნენ შილოს ბანაკში იესოსთან. +

10და იესომ შილოში უყარა წილი უფლის წინაშე, და დაუნაწილა იქ იესომ ქვეყანა ისრაელის ძეთ მათი ნაკვეთების მიხედვით.

11და ეყარა წილი ბენიამინის ძეთა ტომს მათი საგვარეულოების მიხედვით. მათი წილისყრის მიწა-წყალი მოქცეული იყო იუდას ძეთა და იოსების ძეთა შორის. +

12და მათი ჩრდილოეთის საზღვარი იწყებოდა იორდანედან, და მიიწევდა საზღვარი იერიხოს ჩრდილოეთით, მიუყვებოდა მთას დასავლეთისკენ, და თავდებოდა ბეთ-ავენის უდაბნოში. +

13და გადიოდა იქიდან საზღვარი ლუზისკენ, ლუზის, ანუ ბეთელის მხარეს, სამხრეთით და ეშვებოდა საზღვარი ყატაროთ-ადარისაკენ, მთაზე, რომელიც ქვემო ბეთ-ხორონის სამხრეთით იყო. +

14და მიიწევდა საზღვარი და უხვევდა დასავლეთით, მთის სამხრეთით, რომელიც ბეთ-ხორონის წინ იყო, და თავდებოდა კირიათ-ბაყალთან, ანუ კირიათ-იეყარიმთან, იუდას ძეთა ქალაქთან. ეს იყო დასავლეთის მხარე. +

15და სამხრეთის მხარე: კირიათ-იეყარიმის კიდედან გადიოდა საზღვარი ზღვისკენ და აღწევდა ნეფთოახის წყლების წყარომდე.

16და იქიდან საზღვარი ეშვებოდა მთის კიდისაკენ, რომელიც ბენ-ჰინომის ველის წინაშე იყო, რეფაიმის ველზე ჩრდილოეთით, და ეშვებოდა ჰინომის ველზე, იებუსელთა სამხრეთით, და ჩადიოდა ყენ-როგელში. +

17და უხვევდა ჩრდილოეთიდან, და გადიოდა ყენ-შემეშისაკენ, და მიემართებოდა გელილოთისკენ, რომელიც ადუმიმის მაღლობის პირისპირ იყო, და ეშვებოდა ბოჰანის ქვასთან, რეუბენის ძისა. +

18და უვლიდა ჩრდილოეთის მხრიდან ბეთ-ყარაბას და ეშვებოდა ყარაბასაკენ.

19და შემდეგ გაივლიდა საზღვარი ბეთ-ხოგლას მხარეზე, ჩრდილოეთით, და თავდებოდა მისი საზღვარი მარილოვანი ზღვის ჩრდილოეთ ყურესთან, იორდანეს სამხრეთ კიდესთან. ეს იყო სამხრეთის საზღვარი.

20იორდანე ესაზღვრებოდა მას აღმოსავლეთიდან. ეს იყო ბენიამინის ძეთა სამკვიდრო მისი საზღვრებით, მათი საგვარეულოების მიხედვით. +

21და ეს იყო ქალაქები ბენიამინის ძეთა ტომისა, მათი საგვარეულოების მიხედვით: იერიხო, ბეთ-ხოგლა და ყემეკ-კეციცი,

22ბეთ-ყარაბა, ცემარაიმი, ბეთელი,

23ყავიმი, ფარა, ყოფრა, +

24ქეფარ-ყამონაი, ყოფნი, გებაყი – თორმეტი ქალაქი მათი სოფლებითურთ. +

25გაბაონი, რამა, ბეეროთი, +

26მიცფე, ქეფირა, მოცა,

27რეკემი, ირფეელი, თარეალა,

28ცელაყი, ელეფი, იებუსი ანუ იერუსალიმი, გიბყათი, კირიათი – სულ თოთხმეტი ქალაქი თავიანთი სოფლებითურთ. ეს იყო სამკვიდრო ბენიამინის ძეთა, მათი საგვარეულოების მიხედვით. +

19
დანარჩენი ექვსი ტომის სამკვიდრო

19^1და მეორე წილი ხვდა სიმონს, სიმონის ძეთა ტომს, მათი საგვარეულოების მიხედვით. და იყო მათი სამკვიდრო იუდას ძეთა სამკვიდროს შორის. +

2და მათ სამკვიდროდ იყო: ბეერ-შებაყი, მოლადა, +

3ხაცარ-შუყალი, ბალა, ყეცემი, +

4ელთოლადი, ბეთული, ხორმა, +

5ციკლაგი, ბეთ-მარქაბოთი, ხაცარ-სუსა,

6ბეთ-ლებაოთი და შარუხენი, სულ ცამეტი ქალაქი მათი სოფლებითურთ.

7და ყაინი, რიმონი, ყეთერი და ყაშანი – ოთხი ქალაქი მათი სოფლებითურთ. +

8და ყველა სოფელი, რომელიც ამ ქალაქების ირგვლივ იყო, ბაყალათ-ბეერამდე და რამათ-ნეგებამდე, ესაა სამკვიდრო სიმონის ძეთა ტომისა მათი საგვარეულოების მიხედვით.

9იუდას ძეთა წილიდან გამოუყვეს სიმონის ძეთ სამკვიდრო, რადგან დიდი წილი ჰქონდათ იუდაელებს. და დაიმკვიდრეს სიმონის ძეთ მათ სამკვიდროთა შორის.

10მესამე წილი ერგო ზებულუნის ძეთ მათი საგვარეულოების მიხედვით, და მათი სამკვიდროს საზღვარი იყო სარიდიმდე. +

11და მიიწევდა მათი საზღვარი ზღვისკენ და მარყალასაკენ, და ეკვროდა დაბეშეთს და აღწევდა ხევს, იოკნეყამის წინ რომ არის. +

12და სარიდიდან უხვევდა აღმოსავლეთისაკენ ქისლოთ-თაბორამდე, და გადიოდა დაბრათისკენ, და მიიწევდა იაფიაყისკენ.

13და იქიდან გადიოდა აღმოსავლეთის მიმართულებით მზის აღმოსავლეთისკენ, გათ-ხეფერისკენ, ყითა-კაცინისაკენ, და გადადიოდა რიმონისკენ და უხვევდა ნეყასაკენ. +

14და უხვევდა ის საზღვარი ჩრდილოეთიდან ხანათონისკენ, და თავდებოდა იფთახელის ველზე.

15და კატათი, ნაჰალალი, შიმრონი, იდალა და ბეთლემი – თორმეტი ქალაქი მათი სოფლებითურთ. +

16ეს იყო ზებულუნის ძეთა სამკვიდრო – ეს ქალაქები მათი სოფლებითურთ.

17ისაქარს ერგო მეოთხე წილი, ისაქარის ძეთ მათი საგვარეულოების მიხედვით.

18და იყო მათი მიწა-წყალი იზრეყელი, ქესულოთი, შუნემი, +

19ხაფარაიმი, შიონი, ანახარათი,

20რაბითი, კიშიონი, ებეცი,

21რემეთი, ყენ-განიმი, ყენ-ხადა და ბეთ-ფაცეცი.

22და ეკვროდა საზღვარი თაბორს, და შახაციმას, ბეთ-შემეშს. საზღვარი თავდებოდა იორდანესთან: თექვსმეტი ქალაქი მათი სოფლებითურთ.

23ეს იყო სამკვიდრო ისაქარის ტომისა მათი საგვარეულოების მიხედვით: ეს ქალაქები მათი სოფლებითურთ.

24და ერგო მეხუთე წილი აშერის ძეთა ტომს მათი საგვარეულოების მიხედვით.

25და მათი მიწა-წყალი იყო: ხელკათი, ხალი, ბეტენი, აქშაფი,

26ალამელექი, ყამყადი და მიშალი. და ეკვროდა დასავლეთიდან ქარმელსა და შიხორ-ლიბნათს. +

27და ბრუნდებოდა მზის აღმოსავლეთის მიმართულებით, ბეთ-დაგონისკენ, და ეკვროდა ზებულუნს და იფთახ-ელის ველს ჩრდილოეთიდან, ბეთ-ყემეკს და ნეყიელს, და გადიოდა ქაბულისაკენ მარცხნივ; +

28და ყებრონი, რეხობი, ხამონი და კანა ვიდრე დიდ ციდონამდე. +

29და ბრუნდებოდა საზღვარი რამასკენ ცორის გამაგრებულ ქალაქამდე, და უხვევდა საზღვარი ხოსასკენ, და თავდებოდა იგი ზღვასთან, აქზიბის მხარეში,

30და ყუმა, აფეკი და რეხობი – ოცდაორი ქალაქი მათი სოფლებითურთ.

31ეს იყო აშერის ძეთა ტომის სამკვიდრო მათი საგვარეულოების მიხედვით – ეს ქალაქები და მათი სოფლები.

32და ნაფთალის ძეთ ერგოთ მეექვსე წილი: ნაფთალის ძეთ – მათი საგვარეულოების მიხედვით.

33და იყო მათი საზღვარი ხელეფიდან, ცაყანანიმის მუხიდან, ადამი-ნეკებიდან და იაბნეელიდან ვიდრე ლაკუმამდე, თავდებოდა იორდანესთან. +

34და ბრუნდებოდა საზღვარი დასავლეთის მიმართულებით აზნოთ-თაბორისკენ, და გადიოდა იქიდან ხუკოკისაკენ, და ეკვრის ზებულუნს სამხრეთიდან, და ეკვროდა აშერს დასავლეთიდან, და იუდას – იორდანედან, მზის აღმოსავლეთით. +

35და ციხე-ქალაქები: ციდიმი, ცერი, ხამათი, რაკათი, ქინერეთი, +

36ადამა, რამა, ხაცორი,

37კედეში, ედრეყი, ყენ-ხაცორი,

38ირონი, მიგდალ-ელი, ხორემი, ბეთ-ყანათი და ბეთ-შემეში – ცხრამეტი ქალაქი თავისი სოფლებითურთ.

39ეს იყო ნაფთალის ძეთა ტომის სამკვიდრო მათი საგვარეულოების მიხედვით: ეს ქალაქები მათი სოფლებითურთ.

40დანის ძეთა ტომს მათი საგვარეულოების მიხედვით ერგო მეშვიდე წილი. +

41და მათი სამკვიდროს საზღვარი იყო: ცორყა, ეშთაოლი, ყირ-შემეში, +

42შაყალაბინი, აიალონი, ითლა,

43ელონი, თიმნა, ყეკრონი, +

44ელთეკე, გიბთონი, ბაყალათი, +

45იეჰუდი, ბენებარაკი, გათ-რიმონი,

46მე-იარკონი და რაკონი თავისი საზღვრით იაფოს პირდაპირ. +

47და დანის ძეთა საზღვარი მათგან გამოდიოდა. და ავიდნენ დანის ძენი და შეებრძოლნენ ლეშემს, და აიღეს იგი და მოსრეს მახვილის პირით, და ის დაიმკვიდრეს და იქ დასახლდნენ. და უწოდეს ლეშემს დანი, მათი მამის, დანის სახელის მიხედვით. +

48ეს იყო დანის ძეთა ტომის სამკვიდრო მათი საგვარეულოების მიხედვით: ეს ქალაქები და მათი სოფლები.

49და როცა მორჩნენ ქვეყნის დამკვიდრებას მისი საზღვრებითურთ, მაშინ მისცეს ისრაელის ძეთ სამკვიდრო იესოს, ნავეს ძეს, თავიანთ შორის. +

50უფლის ბრძანებით მისცეს მას ქალაქი თიმნათ-სერახი, რომელიც მოითხოვა ეფრემის მთაზე. და ააშენა ქალაქი და იქ დასახლდა. +

51ესენი იყო სამკვიდროები, რომელნიც დაუმკვიდრეს ელეაზარ მღვდელმა, იესომ, ნავეს ძემ, და მთავრებმა ისრაელის ძეთა ტომებს წილისყრით სილოამში, უფლის წინაშე, საკრებულო კარვის კარიბჭესთან. და დაასრულეს ქვეყნის გაყოფა.

20

თავშესაფარი ქალაქები

20^1და უთხრა უფალმა იესოს:

2„ელაპარაკე ისრაელის ძეთ და უთხარი: ‘დაიდგინეთ თქვენთვის თავშესაფარი ქალაქები, რაზეც გელაპარაკეთ მოსეს ხელით, +

3რათა გაიქცეს იქ მკვლელი, რომელსაც უნებლიეთ შემოაკვდება კაცი. და გქონდეთ თქვენ მესისხლესგან თავშესაფრად. +

4და ვინც გაიქცევა ერთ-ერთ ამ ქალაქში, დადგეს ქალაქის კარიბჭის შესავალთან, და იმ ქალაქის უხუცესთა გასაგონად განაცხადოს თავისი საქმენი. და შეიფარებენ მას ქალაქში, და მისცემენ მას ადგილს, და იცხოვრებს მათთან.

5და თუ დაედევნება მას მესისხლე, ხელში არ ჩაუგდონ მას მკვლელი, რადგან უნებლიეთ შემოაკვდა თავისი მოყვასი და არ სძულებია იგი მას არც გუშინ, არც გუშინწინ.

6იცხოვროს მან ამ ქალაქში, ვიდრე არ წარდგება თემის წინაშე განსაკითხავად, ვიდრე არ მოკვდება მღვდელმთავარი, რომელიც იმ დღეებში იქნება. და მხოლოდ მაშინ დაბრუნდება მკვლელი და მივა თავის ქალაქში და თავის სახლში, იმ ქალაქში, საიდანაც ის გაიქცა.“ +

7და გამოყვეს კედეში გალილეაში, ნაფთალის მთაში, შექემი ეფრემის მთაზე და კირიათ-არბაყი, იგივე ხებრონი, იუდას მთაში. +

8და იორდანეს გაღმა იერიხოსკენ, აღმოსავლეთით გამოყვეს: ბეცერი უდაბნოში, ტაფობზე, რეუბენის ტომიდან, და რამოთი გილყადში გადის ტომიდან და გოლანი ბაშანში მენაშეს ტომიდან. +

9ეს ქალაქები იყო განკუთვნილი ყველა ისრაელიანისთვის, ხიზნისათვის, ვინც მათთან არის შეხიზნული, რათა თავი შეაფაროს იქ ყველა უნებლიე მკვლელმა და არ მოკვდეს მესისხლის ხელით, ვიდრე თემს წარუდგებოდეს.

21
ლევის ძეთა სამკვიდრო

21^1და მივიდნენ ლევის ძეთა ტომის მთავარნი ელეაზარ მღვდელთან, იესო ნავეს ძესთან და ისრაელის ძეთა ტომების მთავრებთან,

2და უთხრეს მათ შილოში, ქანაანის ქვეყანაში ასე: „უფალმა ბრძანა მოსეს ხელით, რომ ჩვენ მოგვცემოდა ქალაქები საცხოვრებლად და მათი საძოვრები ჩვენი საქონლისათვის.“ +

3და მისცეს ისრაელის ძეთ ლევიანებს თავიანთი სამკვიდროდან უფლის ბრძანებით ეს ქალაქები და მათი საძოვრები. +

4და ერგოთ წილი კეჰათიანთა საგვარეულოებს; და შეხვდათ აარონ მღვდლის ძეთ, ლევის ძეთ, იუდას ტომიდან, სიმონის ტომიდან და ბენიამინის ტომიდან, სულ ცამეტი ქალაქი. +

5და კეჰათის დანარჩენ ძეთ ეფრემის ტომის საგვარეულოებიდან, დანის ტომიდან და მენაშეს ნახევარ ტომიდან წილისყრით ერგოთ ათი ქალაქი.

6და გერშონის ძეთ – ისაქარის ტომის საგვარეულოებიდან, და აშერის ტომიდან, და ნაფთალის ტომიდან, და მენაშეს ნახევარი ტომიდან ბაშანში წილისყრით – ცამეტი ქალაქი.

7მერარის ძეთ ერგოთ მათი საგვარეულოების მიხედვით რეუბენის ტომიდან, გადის ტომიდან და ზებულუნის ტომიდან – თორმეტი ქალაქი.

8და მისცეს წილისყრით ისრაელის ძეთ ლევიანებს ეს ქალაქები და მათი საძოვრები, როგორც ბრძანა უფალმა მოსეს ხელით.

9და მისცეს იუდას ძეთა ტომიდან და სიმონის ძეთა ტომიდან ეს ქალაქები, რომელნიც აქ სახელით არიან მოხსენიებულნი.

10და აარონის ძეთ, კეჰათიანთა საგვარეულოებიდან, ლევიანთაგან, +

11მისცეს კირიათ-არბაყი, ყენაკის მამისეული იგივე ხებრონი მისი საძოვრებით მის ირგვლივ იუდას მთაში. +

12და ამ ქალაქის ველი და მისი სოფლები მისცეს ქალებს, იეფუნეს ძეს. +

13და აარონის ძეებს მისცეს თავშესაფარი ქალაქი მკვლელთათვის – ხებრონი და მისი საძოვრები, ლიბნა და მისი საძოვრები, +

14იათირი და მისი საძოვრები, ეშთემოაყი და მისი საძოვრები,

15ხოლონი და მისი საძოვრები, დებირი და მისი საძოვრები,

16ყაინი და მისი საძოვრები, იუტა და მისი საძოვრები და ბეთ-შემეში და მისი საძოვრები – ცხრა ქალაქი ამ ორი ტომიდან. +

17და ბენიამინის ტომიდან: გაბაონი და მისი საძოვრები, გებაყი და მისი საძოვრები, +

18ყანათოთი და მისი საძოვრები, ყალმონი და მისი საძოვრები – სულ ოთხი ქალაქი. +

19აარონის ძეებს, მღვდლებს, ერგოთ ცამეტი ქალაქი მათი საძოვრებითურთ.

20და კეჰათის ძეთა საგვარეულოებს, ლევიანებს, დანარჩენ კეჰათიანებს, ერგოთ მათი წილისყრით ქალაქები ეფრემის ტომიდან.

21და მისცეს მათ თავშესაფარი ქალაქი მკვლელთათვის – შექემი და მისი საძოვრები, ეფრემის მთაზე. და გეზერი და მისი საძოვრები, +

22და კიბცაიმი და მისი საძოვრები, და ბეთ-ხორონი და მისი საძოვრები – სულ ოთხი ქალაქი.

23დანის ტომიდან: ელთეკე და მისი საძოვრები, გიბეთონი და მისი საძოვრები,

24აიალონი და მისი საძოვრები, გათ-რიმონი და მისი საძოვრები – სულ ოთხი ქალაქი.

25და მენაშეს ნახევარი ტომიდან: თაყანაქი და მისი საძოვრები, გათ-რიმონი და მისი საძოვრები – ორი ქალაქი. +

26სულ ათი ქალაქი ერგოთ მათი საძოვრებითურთ კეჰათის ძეთა დანარჩენ საგვარეულოებს.

27და გერშონის ძეთ ლევიანთა საგვარეულოებიდან, მენაშეს ნახევარი ტომიდან ერგოთ თავშესაფარი ქალაქი მკვლელთათვის – გოლანი ბაშანში და მისი საძოვრები, და ბეყეშთერა და მისი საძოვრები – სულ ორი ქალაქი. +

28და ისაქარის ტომიდან: კიშიონი და მისი საძოვრები, დაბრათი და მისი საძოვრები,

29იარმუთი და მისი საძოვრები, ყენ-განიმი და მისი საძოვრები – ოთხი ქალაქი.

30და აშერის ტომიდან: მიშალი და მისი საძოვრები, ყაბდონი და მისი საძოვრები,

31ხელკათი და მისი საძოვრები, რეხობი და მისი საძოვრები – სულ ოთხი ქალაქი.

32და ნაფთალის ტომიდან თავშესაფარი ქალაქი მკვლელისთვის: კედეში გალილეაში და მისი საძოვრები, ხამოთ-დორი და მისი საძოვრები, და კართანი და მისი საძოვრები – სულ სამი ქალაქი. +

33სულ ცამეტი ქალაქი გერშონელებს, მათი საგვარეულოების მიხედვით, მათი საძოვრებით.

34და მერარის ძეთა საგვარეულოებისათვის, დანარჩენ ლევიანთათვის: ზებულუნის ტომიდან: იოკნეყამი და მისი საძოვრები, კართა და მისი საძოვრები, +

35დიმნა და მისი საძოვრები, ნაჰალალი და მისი საძოვრები – სულ ოთხი ქალაქი.

36და რეუბენის ტომიდან: ბეცერი და მისი საძოვრები, იაჰცა და მისი საძოვრები,

37კედემოთი და მისი საძოვრები, მეფაყათი და მისი საძოვრები – სულ ოთხი ქალაქი.

38და გადის ტომიდან: თავშესაფარი ქალაქები მკვლელთათვის – რამოთი გილყადში და მისი საძოვრები, და მახანაიმი და მისი საძოვრები.

39ხეშბონი და მისი საძოვრები, იაყზერი და მისი საძოვრები – სულ ოთხი ქალაქი.

40ყველა ქალაქი მერარის ძეთ მათი საგვარეულოების მიხედვით, დანარჩენ ლევიანთა საგვარეულოებს, წილისყრით ერგოთ თორმეტი ქალაქი. +

41ლევის ძეთა ყველა ქალაქი ისრაელის ძეთა სამფლობელოში იყო ორმოცდარვა, თავიანთი საძოვრებით. +

42და ყველა ამ ქალაქს თავისი საძოვრები ჰქონდა ირგვლივ. ასე იყო ყოველი ამ ქალაქისთვის. +

43და მისცა უფალმა ისრაელს მთელი ქვეყანა, რომლის მიცემა შეჰფიცა მათ მამებს, და დაიმკვიდრეს იგი და იქ დასახლდნენ. +

44და მოასვენა ისინი უფალმა ყოველი მხრიდან, როგორც შეჰფიცა მათ მამებს. და მის მტერთაგან წინ ვეღარავინ აღუდგა. ყველა მტერი ხელში ჩაუგდო მათ უფალმა. +

45არ გაცუდებულა არც ერთი სიტყვა ყველა კეთილი სიტყვიდან, რომელიც ისრაელის სახლს უთხრა უფალმა, ყოველივე ახდა. +

22

სამსხვერპლოს აღმართვა

ორნახევარი ტომის მიერ

22^1მაშინ მოუხმო იესომ რეუბენელებს, გადელებს და მენაშეს ნახევარ ტომს, და უთხრა მათ:

2„თქვენ ასრულებდით ყველაფერს, რასაც მოსე, უფლის მსახური, გიბრძანებდათ, მეც ყურს მიგდებდით ყველაფერში, რასაც გიბრძანებდით. +

3არ მიგიტოვებიათ თქვენი ძმები ამ მრავალი დღეების მანძილზე დღევანდლამდე, და იცავდით უფლის, თქვენი ღმერთის, მცნებთა დასაცველს.

4და ახლა კი დაასვენა უფალმა, თქვენმა ღმერთმა, თქვენი ძმები, როგორც ნათქვამი ჰქონდა მათთვის. ახლა კი დაბრუნდით და წადით თქვენ თქვენს კარვებში, თქვენს სამკვიდრო ქვეყანაში, რომელიც მოგცათ თქვენ მოსემ, უფლის მსახურმა, იორდანეს გაღმა. +

5ოღონდ გულმოდგინედ შეასრულეთ მცნება და რჯული, რომელიც გამცნოთ თქვენ მოსემ, უფლის მსახურმა, რათა გიყვარდეთ უფალი, თქვენი ღმერთი, და იაროთ ყველა მის გზაზე და დაიცვათ მისი მცნებანი, მიეწებოთ მას და ემსახუროთ მას მთელი თქვენი გულით და მთელი თქვენი სულით.“ +

6და აკურთხა ისინი იესომ და გაუშვა, და წავიდნენ ისინი თავ-თავიანთი კარვებისაკენ.

7და მენაშეს ტომის ნახევარს მისცა მოსემ სამკვიდრო ბაშანში, ხოლო მის მეორე ნახევარს მისცა იესომ სამკვიდრო მათ ძმებთან ერთად იორდანეს გამოღმა, დასავლეთ მხარეს. და როცა გაუშვა ისინი იესომ თავ-თავიანთი კარვებისაკენ და აკურთხა ისინი, +

8უთხრა მათ ასე: „დიდი ქონებით ბრუნდებით თქვენს კარვებში, და ერთობ დიდძალი პირუტყვით, ვერცხლით, ოქროთი, სპილენძით, რკინით, და დიდძალი სამოსლით. გაუნაწილეთ თქვენს მტერთაგან წამოღებული ნადავლი თქვენს ძმებს.“ +

9და გაბრუნდნენ რეუბენის ძენი, გადის ძენი და მენაშეს ნახევარი ტომი ისრაელის ძეთაგან სილოამიდან, ქანაანის ქვეყანაში რომ არის, გილყადის ქვეყნისკენ, მათი სამკვიდრო ქვეყნისკენ, რომელიც დამკვიდრებული ჰქონდათ უფლის ბრძანებით, მოსეს ხელით.

10და მიადგნენ რა იორდანეს სანახებს, ქანაანის ქვეყანაში, იქ, იორდანესთან ააშენეს სამსხვერპლო რეუბენიანებმა და გადიანებმა და მენაშეს ნახევარმა ტომმა, – შესახედად დიდი სამსხვერპლო. +

11და გაიგეს ისრაელის ძეთ რომ ლაპარაკობდნენ: „რეუბენის ძეთ და გადის ძეთ და მენაშეს ნახევარმა ტომმა სამსხვერპლო ააშენეს ქანაანის ქვეყანაში, იორდანეს სანახებში, ისრაელის ძეთა პირისპირ.“

12გაიგეს ეს ისრაელის ძეთ, შეიკრიბა მთელი თემი შილოში, რათა გასულიყო მათ წინააღმდეგ საბრძოლველად. +

13და გაუგზავნეს ისრაელის ძეთ რეუბენის ძეებს, გადის ძეებს და მენაშეს ნახევარ ტომს გილყადის მხარეში ფინხასი, ელეაზარ მღვდლის ძე.

14და გააყოლეს ათი მთავარი, თითო მთავარი თითო მამის სახლიდან, ისრაელის ყველა ტომიდან. და მამის სახლის თითოეული მეთაური ისრაელის ათასეულების მეთაური იყო.

15და მივიდნენ ისინი რეუბენის ძეებთან, გადის ძეებთან და მენაშეს ნახევარ ტომთან გილყადის ქვეყანაში და უთხრეს მათ:

16„ასე ამბობს უფლის მთელი თემი: ‘ეს რა ღალატი ჩაიდინეთ ისრაელის ღმერთის წინაშე, ზურგი რომ შეაქციეთ დღეს უფალს, და სამსხვერპლო აიშენეთ და აუმხედრდით დღეს უფალს? +

17ნუთუ არ კმაროდა ჩვენთვის ფეღორის დანაშაული, რისგანაც დღემდე ვერ განვწმედილვართ რის გამოც მომსვრელი სენი იყო უფლის თემში? +

18და თქვენ დღეს აქცევთ ზურგს უფალს! და თუ თქვენ დღეს აუმხედრდებით უფალს, ხვალ განურისხდება იგი ისრაელის მთელ თემს!

19და თუ უწმიდური გეჩვენებათ თქვენი სამფლობელო ქვეყანა, მაშინ თქვენი უფლის სამფლობელო ქვეყანაში გადადით, სადაც დავანებულია უფლის სავანე, და დამკვიდრდით ჩვენს შორის, უფალს კი ნუ აუმხედრდებით და ნურც ჩვენ აგვიმხედრდებით უფლის, ჩვენი ღმერთის, სამსხვერპლოს გარდა, სხვა სამსხვერპლოს შენებით. +

20განა ყაქან ზერახის ძე მარტო არ იყო, ღალატი რომ ჩაიდინა დარისხებულის გამო, მაგრამ რისხვა დაატყდა თავს მთელი ისრაელის თემს? მარტო ის არ მომკვდარა თავისი დანაშაულის გამო.“ +

21და მიუგეს რეუბენის ძეთ, გადის ძეთ და მენაშეს ნახევარმა ტომმა, და უთხრეს ისრაელის ათასისთავებს:

22„ღმერთების ღმერთმა უფალმა, ღმერთების ღმერთმა უფალმა, მან უწყის და ისრაელმაც უწყოდეს! თუ უფლის წინააღმდეგ ასამხედრებლად და საღალატოდ მოვქცეულიყავით, დღეს ნუ გადაგვარჩენს უფალი! +

23თუ სამსხვერპლო უფლისათვის ზურგის შესაქცევად აგვეშენებინოს, სრულადდასაწველის აღსავლენად, საძღვნოდ თუ სამშვიდობო მსხვერპლთათვის, მაშინ თავად უფალმა იძიოს შური!

24თუ შიშის გამო არ მოვქცეულიყავით ასე, რომ ხვალ თქვენს შვილებს არ ეთქვათ ჩვენი შვილებისთვის: ‘რა საერთო გაქვთ თქვენ უფალთან, ისრაელის ღმერთთან?

25საზღვრად იორდანე დადო უფალმა ჩვენსა და თქვენს შორის, რეუბენის ძენო და გადის ძენო. არა გაქვთ თქვენ წილი უფალში.’ და აუკრძალავდნენ თქვენი ძენი ჩვენს ძეთ უფლის თაყვანისცემას.

26და ვთქვით: ავიშენოთ სამსხვერპლო არა სრულადდასაწველისთვის და არა მსხვერპლთათვის,

27არამედ რომ მოწმე იყოს იგი თქვენსა და ჩვენს, და ჩვენს მომავალ თაობებს შორის, რომ ჩვენც უნდა ვემსახუროთ უფალს მის წინაშე ჩვენი სრულადდსაწველებით და მსხვერპლებით და ჩვენი სამშვიდობო შესაწირავებით, რათა არ უთხრან ხვალ თქვენმა ძეებმა ჩვენს ძეებს: ‘არა გაქვთ თქვენ წილი უფალში.’ +

28და ვთქვით: როცა გვეტყვიან ჩვენ და ჩვენს თაობებს ხვალ, მაშინ ჩვენ ვიტყვით: ‘აჰა, სახე უფლის სამსხვერპლოსი, რომელიც ჩვენმა მამებმა ააშენეს არა სრულადასაწველისთვის და არა მსხვერპლთათვის არამედ, რათა მოწმე ყოფილიყო ჩვენსა და თქვენს შორის.’

29ღმერთმა დაგვიფაროს ჩვენ, რომ უფალს ავუმხედრდეთ და დღეს ზურგი ვაქციოთ უფალს, და ავაშენოთ სამსხვერპლო სრულადდასაწველისთვის, პურეულის ძღვნისათვის და მსხვერპლისათვის უფლის, ჩვენი ღმერთის, სამსხვერპლოს გარდა, რომელიც მისი სავანის წინაა.“

30და გაიგონეს ფინხას მღვდელმა, თემის მთავრებმა და ისრაელის ათასეულთა მეთაურებმა, მას რომ ახლდნენ, სიტყვანი, რეუბენის ძეთ, გადის ძეთ და მენაშეს ძეთ რომ თქვეს, და მოიწონეს.

31და უთხრა ფინხას, ელეაზარის ძემ, მღვდელმა, რეუბენის ძეთ, გადის ძეთა და მენაშეს ძეთ: „დღეს შევიტყეთ, რომ ჩვენს შორისაა უფალი, ღალატი არ ჩაგიდენიათ უფლის წინაშე, და თქვენ იხსენით ისრაელის ძენი უფლის ხელიდან.“

32და დაბრუნდნენ ფინხას ელეაზარის ძე, მღვდელი, და მთავარნი, რეუბენის ძეთაგან და გადის ძეთაგან ქანაანის ქვეყანაში, ისრაელის ძეებთან, და მოუტანეს მათ ამბავი.

33და მოიწონეს ეს ამბავი ისრაელის ძეთ, და აკურთხეს ღმერთი ისრაელის ძეთ და აღარ უფიქრიათ მათზე გალაშქრება იმ ქვეყნის დასარბევად, სადაც ცხოვრობდნენ რეუბენის ძენი და გადის ძენი.

34და უწოდეს რეუბენის ძეთ და გადის ძეთ სამსხვერპლოს [ყედი] რადგან „მოწმეა იგი ჩვენს შორის, რომ უფალია ჩვენი ღმერთი.“

23
იესო ეთხოვება ხალხს

23^1და მრავალი დღის შემდგომ, რაც უფალმა მოასვენა ისრაელი ყველა მისი მტრისაგან ყოველი მხრიდან, დაბერდა იესო და ხანში შევიდა, +

2მოუხმო იესომ მთელ ისრაელს, მის უხუცესებს, მის ერისთავებს და მის მსაჯულებს, მის ზედამდგომებს და უთხრა მათ: „მე დავბერდი, ხანში შევედი. +

3და თქვენ იხილეთ ყველაფერი, რაც უყო უფალმა, თქვენმა ღმერთმა, მთელ ამ ხალხს თქვენს წინაშე, რადგან უფალი, თქვენი ღმერთი, თავად იბრძოდა თქვენთვის. +

4შეხედეთ, წილისყრით გარგუნეთ თქვენ ეს დარჩენილი ხალხი თქვენი ტომების სამკვიდრებლად იორდანედან მოყოლებული და ყველა ხალხი, რომელიც მოვსპე დიდ ზღვამდე, მზის დასავლამდე.

5და უფალი, თქვენი ღმერთი, თავად აყრის მათ თქვენი პირისაგან და მოსპობს მათ თქვენს წინაშე, და დაიმკვიდრებთ მათ ქვეყანას, როგორც ნათქვამი აქვს თქვენთვის უფალს, თქვენს ღმერთს. +

6და ძალზე განმტკიცდით, რათა დაიცვათ და შეასრულოთ ყველაფერი, რაც მოსეს რჯულის წიგნშია ჩაწერილი. არ გადაუხვიოთ მას არც მარჯვნივ და არც მარცხნივ, +

7რათა არ შეერიოთ იმ ხალხს, თქვენს შორის რომ დარჩნენ. და მათი ღმერთების სახელს ნუ ახსენებთ, და ნურც დაიფიცავთ მათ, და ნურც ემსახურებით მათ, და ნურც თაყვანს სცემთ მათ. +

8არამედ მიეწებეთ უფალს, თქვენს ღმერთს, როგორც ამ დღემდე იქცეოდით.

9უფალმა აჰყარა თქვენი პირისაგან დიდი და ძლიერი ხალხები; და ამ დღემდე წინ ვერავინ აღგიდგათ. +

10ერთი თქვენიანი ათასს განდევნის, რადგან უფალი, თქვენი ღმერთი, იბრძვის თქვენთვის, როგორც თქვენთვისა აქვს ნათქვამი. +

11ამიტომ ყოველმხრივ ეცადეთ, რათა გიყვარდეთ უფალი, თქვენი ღმერთი. +

12რადგან თუ თქვენ მიიქცევით და მიეწებებით ამ დანარჩენ ხალხს, თქვენთან რომ დარჩნენ, და დაუმოყვრდებით მათ, და მიხვალთ თქვენ მათთან და ისინი კი თქვენთან, +

13ცოდნით იცოდეთ, რომ უფალი, თქვენი ღმერთი, აღარ აჰყრის ამ ხალხებს თქვენი პირისაგან, და იქნებიან თქვენთვის ბადედ და მახედ, შოლტად თქვენი ფერდებისათვის და ეკლად თქვენი თვალებისათვის, ვიდრე არ გადაშენდებით ამ კეთილი მიწიდან, რომელიც მოგცათ თქვენ უფალმა, თქვენმა ღმერთმა. +

14და აჰა, მე მივდივარ დღეს მთელი ქვეყნის გზით, და შეიცანით მთელი თქვენი გულითა და მთელი თქვენი სულით, რომ არც ერთი სიტყვა არ გაცუდებულა ყველა იმ სასიკეთო სიტყვიდან, რაც თქვენზე უთქვამს უფალს, თქვენს ღმერთს. ყოველივე აგიხდათ თქვენ და არ გაცუდებულა მათგან არც ერთი სიტყვა. +

15და როგორც აგიხდათ ყველა სასიკეთო სიტყვა, რაც თქვენთვის ჰქონდა ნათქვამი უფალს, თქვენს ღმერთს, ასევე მოგივლენთ უფალი ყველა ბოროტ სიტყვას, ვიდრე არ მოგსპობთ ამ კეთილი მიწიდან, რომელიც მოგცათ თქვენ უფალმა თქვენმა ღმერთმა,

16როგორც კი გადახვალთ უფლის, თქვენი ღმერთის, აღთქმას, თქვენ რომ გიბრძანათ, და წახვალთ და ემსახურებით სხვა ღმერთებს და თაყვანს სცემთ მათ, მაშინ აღინთება რისხვა უფლისა თქვენზე და უმალ გადაშენდებით ამ კეთილი ქვეყნიდან, რომელიც თქვენთვის მოუცია.“ +

24
იესოს ანდერძი და მისი სიკვდილი

24^1და შეჰყარა იესომ ისრაელის ყველა ტომი შექემში, და მოუხმო ისრაელის უხუცესებს, და მის ერისთავებს, და მის მსაჯულებსა და მის ზედამდგომებს, და ისინი წარდგნენ ღვთის წინაშე. +

2და უთხრა იესომ მთელ ხალხს: „ასე თქვა უფალმა, ისრაელის ღმერთმა: ‘დასაბამიდან მდინარის გაღმა ცხოვრობდნენ თქვენი მამანი: თერახი, მამა აბრაამისა და მამა ნახორისა, და ემსახურებოდა სხვა ღმერთებს. +

3და წამოვიყვანე მამათქვენი აბრაამი მდინარის გაღმიდან და მოვატარე მთელი ქანაანის ქვეყანა, და გავამრავლე მისი თესლი, და მივეცი მას ისაკი. +

4და ისაკს მივეცი იაკობი და ესავი. და მივეცი ესავს მთა სეყირისა დასამკვიდრებლად, ხოლო იაკობი და მისი ძეები ეგვიპტეში ჩავიდნენ. +

5და გავგზავნე მოსე და აარონი, და ვგვემე ეგვიპტე იმით, რაც მოვიმოქმედე მის შუაგულში, და მერე გამოგიყვანეთ თქვენ. +

6და გამოვიყვანე თქვენი მამები ეგვიპტიდან, და მოადექით ზღვას, და გამოედევნენ ეგვიპტელნი უკან თქვენს მამებს ეტლებითა და მხედრებით მეწამულ ზღვამდე. +

7და შეჰღაღადეს უფალს, და მანაც მოავლინა წყვდიადი თქვენსა და ეგვიპტელებს შორის, და მოაქცია მათზე ზღვა, რომელმაც დაფარა ისინი. და იხილეს თქვენმა თვალებმა, რაც მოვიმოქმედე მე ეგვიპტეში. და უდაბნოში ცხოვრობდით მრავალი დღე.

8და მოგიყვანეთ თქვენ ამორეველთა ქვეყანაში, იორდანეს გაღმა რომ ცხოვრობდნენ. ბრძოლა გაგიმართეს, მაგრამ ხელში ჩაგაგდებინეთ ისინი. და დაიმკვიდრეთ თქვენ მათი ქვეყანა, და მე მოვსპე ისინი თქვენი პირისაგან. +

9და ადგა ბალაკ ციფორის ძე, მოაბის მეფე, და შეებრძოლა ისრაელს, და მიავლინა და მოუხმო ბალაამ ბეყორის ძეს თქვენს დასაწყევლად. +

10და არ ვინებე ბალაამის მოსმენა. და მან კურთხევით გაკურთხათ, და გიხსენით თქვენ მისი ხელისაგან.

11და გადალახეთ იორდანე და მიხვედით იერიხოს. და ბრძოლა გაგიმართეს თქვენ იერიხოს პატრონებმა: ამორევლებმა, ფერიზელებმა, ქანაანელებმა, ხეთელებმა, გირგაშელებმა, ხიველებმა და იებუსელებმა, და ხელში ჩაგიგდე ისინი. +

12და კრაზანები გამოვუშვი თქვენს წინ, და მათ განდევნეს თქვენი პირისაგან ორი ამორეველი მეფე – არა შენი მახვილით და არა შენი მშვილდით. +

13და მოგეცით თქვენ ქვეყანა, რომელზეც არ გიშრომიათ, და ქალაქები, რომლებიც თქვენ არ გიშენებიათ, და თქვენ ცხოვრობთ მათში. და საზრდოობთ ვენახებიდან და ზეთისხილის ბაღებიდან, რომლებიც თქვენ არ გაგიშენებიათ.’ +

14ახლა გეშინოდეთ უფლისა და ემსახურეთ მას წრფელად და ერთგულად; და განიშორეთ ღმერთები, რომელთაც ემსახურებოდნენ თქვენი მამები მდინარის გაღმა და ეგვიპტეში, და ემსახურეთ უფალს. +

15და თუ ავად მიგაჩნიათ თქვენს თვალში უფლის მსახურება, აირჩიეთ დღეს, ვის ემსახუროთ: ღმერთებს, ვისაც თქვენი მამები ემსახურებოდნენ მდინარის გაღმა, თუ ამორეველთა ღმერთებს, რომელთა ქვეყანაშიც თქვენ ცხოვრობთ. მე და ჩემი სახლი კი უფალს ვემსახურებით.“ +

16და მიუგო ხალხმა, და თქვა: „ღმერთმა დაგვიფაროს, რომ უფალი მივატოვოთ და სხვა ღმერთებს ვემსახუროთ!

17რადგან უფალი, ჩვენი ღმერთია, მან გამოგვიყვანა ჩვენ და ჩვენი მამები ეგვიპტის ქვეყნიდან, მონობის სახლიდან, და ჩვენს თვალწინ მოიმოქმედა დიდი სასწაულები, და გვიცავდა მთელ გზაზე, რომელზეც დავდიოდით, და ყველა ხალხში, რომელთა შორისაც ჩვენ გავიარეთ.

18და განდევნა უფალმა ჩვენგან ყველა ხალხი და ამორეველებიც, ამ ქვეყნის მკვიდრნი. ჩვენც ვემსახურებით უფალს, რადგან ის არის ჩვენი ღმერთი.“

19და უთხრა იესომ ხალხს: „ვერ შეძლებთ უფლის მსახურებას, რადგან წმიდა ღმერთია იგი, შურისმგებელი ღმერთია იგი, არ გაპატიებთ თქვენს დანაშაულსა და ცოდვებს. +

20თუ მიატოვებთ უფალს და ემსახურებით უცხო ღმერთებს, კვლავ ბოროტებას დაგათევთ და მოგსპობთ თქვენ მას შემდეგ, რაც სიკეთე გიყოთ.“ +

21და უთხრა ხალხმა იესოს: „არა, რადგან უფალს უნდა ვემსახუროთ!“

22და უთხრა იესომ ხალხს: „მოწმენი ხართ თქვენი თავისა, რომ თქვენ თვითონ ირჩევთ უფალს, რათა ემსახუროთ მას?“ და თქვეს: „მოწმენი ვართ!“

23„ახლა განიშორეთ უცხო ღმერთები, თქვენს შორის რომ არიან, და მიაბრუნეთ თქვენი გული უფლის, ისრაელის ღმერთის, მიმართ.“ +

24და უთხრა ხალხმა იესოს: „უფალს, ჩვენს ღმერთს ვემსახურებით და ყურს დავუგდებთ მის ხმას.“ +

25და იმ დღეს დადო იესომ აღთქმა, და წესი და სამართალი მისცა მათ შექემში. +

26და ჩაწერა იესომ ეს სიტყვები ღვთის რჯულის წიგნში, და აიღო დიდი ქვა და აღმართა იქ, მუხის ქვეშ, უფლის საწმიდართან რომ იდგა. +

27და უთხრა იესომ მთელ ხალხს: „აჰა, ეს ქვა იყოს ჩვენს მოწმედ, რადგან მან მოისმინა უფლის ყველა სიტყვა, რომელიც მან გვითხრა ჩვენ; და იყოს ის თქვენს მოწმედ, რომ არ იცრუოთ თქვენი ღმერთის წინაშე.“

28და გაისტუმრა იესომ ხალხი, თითოეული თავის სამკვიდროში. +

29და ამ ამის შემდეგ მოკვდა იესო, ნავეს ძე, უფლის მსახური, ას ათი წლისა. +

30და დამარხეს იგი მის სამკვიდრო მიწაზე, თიმნათ-სერახში, ეფრემის მთაზე რომ არის, გაყაშის მთის ჩრდილოეთით. +

31და ემსახურებოდა ისრაელი უფალს იესოს მთელს დღეებში და უხუცესთა მთელს დღეებში, რომელნიც ცხოვრობდნენ იესოს მერეც და რომელთაც იხილეს უფლის ყოველი საქმე, რაც ისრაელისთვის მოიმოქმედა.

32და იოსების ძვლები, ისრაელის ძეებმა რომ ამოიტანეს ეგვიპტიდან, დაკრძალეს შექემში, იმ მინდვრის ნაკვეთზე, რომელიც ნაყიდი ჰქონდა იაკობს შექემის მამის, ხამორის ძეთაგან, ას კესიტად, და ერგო იოსების ძეთ სამკვიდროდ. +

33და მოკვდა ელეაზარი, აარონის ძე, და დამარხეს იგი მისი ძის, ფინხასის ბორცვზე, რომელიც მიეცა მას ეფრემის მთაში.

+ გამ. 17:9. რიცხ. 27:18.

+ რჯლ. 34:5.

+ რჯლ. 11:24. იესო. 14:9.

+ გამ. 23:31.

+ ებრ. 13:5.

+ რჯლ. 1:38; 3:28; 31:7.

+ ებრ. 3:5.

+ ფსალმ. 1:2.

+ იესო. 3:2.

+ რიცხ. 32:20.

+ რიცხ. 32:29. იესო. 4:12.

+ გამ. 19:8.

+ რიცხ. 25:1. იესო. 7:2. იაკ. 2:25. ებრ. 11:31.

+ იესო. 6:16.

+ რიცხ. 21:3.

+ გამ. 14:21. რიცხ. 21:23-24.

+ გამ. 15:14. რჯლ. 4:39.

+ იესო. 6:21.

+ 2კორ. 11:32.

+ რიცხ. 25:1. იესო. 6:12.

+ გამ. 19:10. ლევ. 20:7.

+ რიცხ. 4:15.

+ იესო. 4:14.

+ დაბ. 15:19. გამ. 3:8. იერ. 10:10.

+ ფსალმ. 8:2. საქმე. 7:45.

+ ფსალმ. 113:3.

+ 1ნეშტ. 12:15.

+ გამ. 14:21. აბაკ. 3:9.

+ იესო. 3:13.

+ რიცხ. 32:29.

+ იესო. 3:7.

+ გამ. 12:2.

+ გამ. 14:21. ფსალმ. 77:13; 113:3.

+ რჯლ. 11:25. იესო. 2:9.

+ გამ. 4:25.

+ რიცხ. 14:23.

+ გამ. 3:8.

+ დაბ. 34:14. გამ. 16:3. ოს. 4:15.

+ გამ. 12:6.

+ ლევ. 2:14.

+ ნეემ. 9:20.

+ გამ. 23:23.

+ დან. 10:13.

+ გამ. 3:5. დან. 8:11.

+ იესო. 24:11.

+ იესო. 2:4.

+ ლევ. 27:26. იესო. 7:5.

+ რიცხ. 31:54.

+ ებრ. 11:30.

+ იესო. 10:30.

+ იესო. 2:14.

+ ებრ. 11:31.

+ მათ. 1:5.

+ 3მეფ. 16:34.

+ იესო. 22:20. 1მეფ. 2:7.

+ იესო. 2:1.

+ იესო. 8:5. მათ. 17:19.

+ რიცხ. 14:6. 1მეფ. 4:12. 2მეფ. 13:19.

+ გამ. 32:12. რიცხ. 14:13. იოელ. 2:17.

+ იესო. 3:5; 6:17.

+ 1მეფ. 10:20. იგავ. 16:13. იონ. 1:7.

+ დაბ. 34:7. რიცხ. 15:30. რჯლ. 12:17.

+ იესო. 22:20.

+ რიცხ. 15:36. 3მეფ. 18:17. მათ. 7:2.

+ 2მეფ. 18:17. ეს. 65:10.

+ რჯლ. 1:21; 7:18; 20:3.

+ იესო. 6:20-21. მსაჯ. 20:29.

+ იესო. 7:4.

+ იესო. 7:4.

+ იესო. 6:12; 7:16.

+ რიცხ. 21:35. რჯლ. 7:2.

+ გამ. 17:9,11-12.

+ რჯლ. 21:23. 2მეფ. 18:17.

+ გამ. 20:25. რჯლ. 27:5.

+ რჯლ. 17:18; 27:3.

+ რჯლ. 11:29; 27:12-13. მსაჯ. 9:7.

+ რჯლ. 28:1-2.

+ რჯლ. 31:11.

+ იესო. 3:10.

+ 2მეფ. 2:12. 3მეფ. 3:4.

+ იესო. 5:9.

+ გამ. 23:32. რჯლ. 7:2.

+ რიცხ. 21:24.

+ გამ. 25:22. რიცხ. 27:21. 1მეფ. 23:9.

+ იესო. 18:25. 1ნეშტ. 2:50.

+ იესო. 11:19.

+ 2მეფ. 21:1-2. 3მეფ. 9:21.

+ ნეემ. 10:28.

+ რჯლ. 7:2.

+ იესო. 11:19.

+ 1ნეშტ. 9:2. 2ნეშტ. 2:18. ეზრ. 8:20.

+ იესო. 11:6; 24:11.

+ იესო. 11:7.

+ გამ. 23:27. რჯლ. 11:25. 3მეფ. 9:17.

+ ეს. 28:21.

+ ეს. 28:21.

+ 2მეფ. 1:18. 4მეფ. 20:11. ეს. 28:21.

+ გამ. 14:4,25. რჯლ. 1:30.

+ რჯლ. 25:18.

+ დაბ. 3:15. ლუკ. 10:19. რომ. 16:20.

+ რჯლ. 21:23. იესო. 8:29.

+ რჯლ. 21:23. იესო. 8:29.

+ რჯლ. 20:16. იესო. 6:20.

+ რიცხ. 21:35. იესო. 15:39.

+ იესო. 8:22; 11:8. 3მეფ. 9:15.

+ იესო. 13:26.

+ გამ. 29:32; 34:12. რჯლ. 7:2; 20:16. იესო. 12:8.

+ გამ. 14:14. რჯლ. 1:30; 3:22.

+ 1მეფ. 15:29.

+ ლუკ. 5:1.

+ იესო. 6:1; 24:11.

+ იესო. 10:8.

+ დაბ. 10:15. იესო. 24:11.

+ 3მეფ. 9:15. იერ. 49:28.

+ რიცხ. 33:52. რჯლ. 20:16. მსაჯ. 4:2.

+ რიცხ. 33:53. რჯლ. 7:2.

+ გამ. 34:11.

+ იესო. 9:18.

+ რიცხ. 13:23.

+ 1მეფ. 17:4. 2მეფ. 21:20. იერ. 47:5.

+ იესო. 14:15.

+ დაბ. 32:22. რიცხ. 21:24. ეს. 16:2.

+ დაბ. 14:3. რიცხ. 33:49; 34:11.

+ რჯლ. 1:4. იესო. 13:12.

+ რჯლ. 3:13. 1მეფ. 27:8.

+ იესო. 10:40.

+ იესო. 6:1; 8:20.

+ იესო. 10:1.

+ იესო. 10:3.

+ იესო. 10:33.

+ იესო. 10:39.

+ იესო. 10:28.

+ 3მეფ. 4:10.

+ იესო. 11:1.

+ რიცხ. 34:5. იერ. 2:18.

+ 3მეფ. 5:18. ფსალმ. 82:8.

+ ფსალმ. 77:55.

+ რიცხ. 32:33. იესო. 22:4.

+ რჯლ. 2:36. იესო. 12:2.

+ დაბ. 14:15. რიცხ. 21:33.

+ რიცხ. 18:20. რჯლ. 10:9; 18:2. ეზეკ. 44:28. ებრ. 7:5.

+ 2მეფ. 24:5. ეს. 15:2.

+ ეს. 15:2.

+ ეს. 16:8.

+ რიცხ. 31:8.

+ რიცხ. 22:5; 24:25; 31:8.

+ მსაჯ. 5:17. 2მეფ. 11:1.

+ იესო. 10:38. 2მეფ. 2:8.

+ რიცხ. 32:41.

+ რიცხ. 18:20.

+ რიცხ. 34:2,17.

+ რიცხ. 34:13. საქმე. 13:19.

+ რიცხ. 18:20; 32:33. რჯლ. 3:12; 10:9. იესო. 13:14.

+ რიცხ. 35:3.

+ რიცხ. 34:16.

+ რიცხ. 14:24.

+ რიცხ. 13:7,17.

+ რიცხ. 13:31,33; 14:6.

+ იესო. 1:3.

+ რჯლ. 34:7.

+ რიცხ. 14:24. მსაჯ. 1:20.

+ იესო. 15:13.

+ რიცხ. 34:3.

+ იესო. 18:19.

+ დაბ. 14:7. რიცხ. 34:4.

+ რიცხ. 34:5.

+ იესო. 18:17.

+ იესო. 18:14-15. ნეემ. 11:4.

+ იესო. 21:16. 1მეფ. 6:12. 4მეფ. 14:11.

+ იესო. 14:13.

+ მსაჯ. 1:10.

+ მსაჯ. 1:12-13. 1მეფ. 18:25.

+ დაბ. 33:11.

+ ნეემ. 11:25.

+ 2მეფ. 13:23.

+ ზაქ. 14:10. იესო. 19:6-7.

+ იესო. 19:41.

+ მიქ. 1:15.

+ იესო. 10:32. 4მეფ. 14:19.

+ იესო. 10:29.

+ იესო. 19:20. 2ნეშტ. 14:9.

+ 4მეფ. 1:2.

+ რიცხ. 34:6.

+ იესო. 10:41.

+ 1მეფ. 23:25.

+ იესო. 18:14.

+ 2ნეშტ. 20:2.

+ მსაჯ. 1:8. 2მეფ. 5:6.

+ დაბ. 28:19.

+ დაბ. 48:5.

+ რიცხ. 26:35.

+ იესო. 17:9.

+ იესო. 13:13. მსაჯ. 1:29.

+ დაბ. 46:20. რიცხ. 26:29; 32:39.

+ რიცხ. 26:29,32.

+ რიცხ. 26:33; 27:1; 36:11.

+ რიცხ. 27:7.

+ იესო. 16:9.

+ მსაჯ. 1:27. 1მეფ. 31:10. 4მეფ. 9:27.

+ იესო. 15:63.

+ რჯლ. 20:16. იესო. 13:13.

+ დაბ. 48:16. რიცხ. 26:54.

+ მსაჯ. 1:19. ოს. 1:5.

+ იესო. 13:6. 1იოან. 5:4.

+ იესო. 21:2. 3მეფ. 13:2.

+ რიცხ. 32:33. რჯლ. 3:12. ეზეკ. 44:28.

+ 2მეფ. 24:8.

+ რჯლ. 33:12.

+ იესო. 7:2.

+ დაბ. 12:8. იესო. 16:2. 3მეფ. 9:17.

+ იესო. 15:9,60.

+ იესო. 15:7.

+ იესო. 22:10.

+ იესო. 15:2.

+ რჯლ. 2:23.

+ 3მეფ. 15:22.

+ იესო. 9:17.

+ ნეემ. 11:4.

+ დაბ. 49:7.

+ 1ნეშტ. 4:28.

+ 1ნეშტ. 4:29.

+ რჯლ. 14:4.

+ 1ნეშტ. 4:33.

+ მათ. 4:13.

+ მსაჯ. 4:7.

+ 4მეფ. 14:25.

+ მსაჯ. 17:7.

+ 1მეფ. 29:1. 2მეფ. 2:9. 3მეფ. 18:45.

+ 3მეფ. 18:19.

+ 3მეფ. 9:13.

+ დაბ. 10:19. იესო. 11:8.

+ მათ. 4:13.

+ რჯლ. 33:23.

+ რიცხ. 13:22. 3მეფ. 8:65.

+ მსაჯ. 18:1.

+ იესო. 15:33.

+ 3მეფ. 4:9.

+ 3მეფ. 15:27.

+ იოან. 1:3. საქმე. 9:36.

+ რჯლ. 33:22. მსაჯ. 18:7.

+ რიცხ. 14:6.

+ იესო. 14:6; 24:30. მსაჯ. 2:9.

+ რიცხ. 35:11. რჯლ. 19:2.

+ რიცხ. 35:12.

+ რიცხ. 35:12.

+ რჯლ. 19:7.

+ რჯლ. 4:43.

+ რიცხ. 35:2.

+ 1ნეშტ. 6:64.

+ 2ნეშტ. 31:15.

+ 1ნეშტ. 6:54.

+ იესო. 14:13; 15:13.

+ 1ნეშტ. 6:56.

+ იესო. 10:29.

+ იესო. 15:10. 1მეფ. 6:9.

+ 2მეფ. 2:12. იერ. 28:1.

+ 3მეფ. 2:26. ეს. 10:30. იერ. 1:1.

+ იესო. 20:7.

+ მსაჯ. 1:27.

+ იესო. 20:8. 1ნეშტ. 6:62.

+ იესო. 20:7.

+ 1ნეშტ. 6:63.

+ იესო. 20:8.

+ რიცხ. 35:7.

+ რიცხ. 35:5.

+ დაბ. 12:7; 13:17.

+ იესო. 22:4.

+ 1მეფ. 3:19. ეს. 34:16.

+ რიცხ. 32:18. რჯლ. 3:18.

+ რიცხ. 32:33. იესო. 13:8.

+ რჯლ. 8:6; 10:12.

+ რიცხ. 32:33. იესო. 13:8.

+ რიცხ. 31:27. 1მეფ. 30:26.

+ იესო. 18:7.

+ რჯლ. 13:12.

+ ლევ. 17:8-9.

+ რიცხ. 25:3. რჯლ. 4:3.

+ იესო. 18:1.

+ იესო. 7:1.

+ რჯლ. 10:17. ფსალმ. 49:1.

+ დაბ. 31:48. იესო. 24:27.

+ იესო. 21:44; 22:4.

+ იესო. 24:1.

+ რჯლ. 9:5.

+ გამ. 14:14. რჯლ. 6:19.

+ რჯლ. 5:32.

+ გამ. 23:13. ფსალმ. 15:4. იერ. 5:7.

+ ლევ. 26:7.

+ ლევ. 26:8. მსაჯ. 3:31.

+ რჯლ. 4:15.

+ რჯლ. 7:3. ნეემ. 10:30.

+ რიცხ. 33:55. რჯლ. 2:3. მსაჯ. 2:3.

+ იესო. 21:45. 1მეფ. 3:19. 3მეფ. 2:2. 3მეფ. 2:2.

+ ლევ. 26:14. 3მეფ. 9:6-7.

+ იესო. 23:2. 3მეფ. 12:1. 2ნეშტ. 10:1.

+ დაბ. 11:26.

+ დაბ. 11:31; 21:2.

+ დაბ. 25:26.

+ გამ. 3:10.

+ გამ. 12:37; 14:9.

+ რიცხ. 21:25.

+ რიცხ. 22:5.

+ გამ. 23:23. იესო. 6:1; 11:3.

+ გამ. 23:28. რჯლ. 7:20. იესო. 11:20.

+ რჯლ. 6:10.

+ გამ. 20:2. ლევ. 26:1. ეზეკ. 23:3.

+ 3მეფ. 18:21. ლუკ. 11:23.

+ რჯლ. 4:24. ებრ. 12:29.

+ რჯლ. 29:25-28. იესო. 23:15-16.

+ დაბ. 35:2. 1მეფ. 7:3.

+ იერ. 42:6.

+ რჯლ. 29:14. 4მეფ. 23:3.

+ მსაჯ. 9:6.

+ მსაჯ. 2:6.

+ დაბ. 50:26. რჯლ. 34:5. მსაჯ. 2:8.

+ იესო. 19:30.

+ დაბ. 23:16. საქმე. 7:16.

მსაჯულთა
მსაჯულთა

1. 1

2. 2

3. 3

4. 4

5. 5

6. 6

7. 7

8. 8

9. 9

10. 10

11. 11

12. 12

13. 13

14. 14

15. 15

16. 16

17. 17

18. 18

19. 19

20. 20

21. 21

1
მსაჯულთა წიგნი
იუდა ებრძვის ქანაანელთ

1^1იესოს სიკვდილის შემდეგ ჰკითხეს ისრაელის ძეთ უფალს: „ვინ წაგვიძღვება ჩვენ ქანაანზე, მათთან საომრად?“ +

2და თქვა უფალმა: „იუდა წაგიძღვებათ, აჰა, მას ვუგდებ ხელში იმ ქვეყანას.“ +

3და მაშინ უთხრა იუდამ სიმონს, თავის ძმას: „გამოდი ჩემთან ერთად ჩემს წილხვდომილში და ვეომოთ ქანაანელთ; მე კი შენს წილხვდომილში წამოვალ შენთან ერთად.“ და წავიდა სიმონი მასთან ერთად.

4და გავიდა იუდა; და ჩაუგდო მას ხელში უფალმა ქანაანელნი და ფერიზელნი და მოსრა ისინი ბეზეკში, ათი ათასი კაცი.

5და ბეზეკში ისინი გადააწყდნენ ადონი-ბეზეკს, და შეებნენ მას და დაამარცხეს ქანაანელნი და ფერიზელნი.

6და გაიქცა ადონი-ბეზეკი და დაედევნენ უკან, და შეიპყრეს იგი, და დააჭრეს ხელისა და ფეხის ცერები.

7და თქვა ადონი-ბეზეკმა: „სამოცდაათი მეფე ხელ-ფეხზე ცერებდაჭრილი ჩემი სუფრის ქვეშ აგროვებდა [ნამმუსრევს]; როგორც მე ვაკეთებდი, ისე მომაგო მე ღმერთმა.“ და წაიყვანეს ის იერუსალიმს, და იქ მოკვდა. +

8და შეუტიეს იუდას ძეთ იერუსალიმს და აიღეს იგი, და მოსრეს იგი მახვილის პირით, და ქალაქი ცეცხლს მისცეს. +

9და შემდეგ იუდას ძენი წავიდნენ ქანაანელებთან საბრძოლველად, რომლებიც მკვიდრობდნენ მთებში, ნეგებში და ბარად.

10და გაილაშქრა იუდამ ქანაანელებზე, ხებრონში რომ მკვიდრობდნენ, და დაამარცხეს მათ შეშაი, ახიმანი და თალმაი. +

11და გაილაშქრეს იქიდან დებირის მკვიდრებზე; უწინ კირიათ-სეფერი ერქვა. +

12და თქვა ქალებმა: „ვინც კირიათ-სეფერს აიღებს, ცოლად მივცემ მას ყაქსას, ჩემს ასულს.“ +

13და აიღო იგი ღოთონიელმა, ქალების უმცროსი ძმის, კენაზის ძემ, და ცოლად მისცა მას ყაქსა, თავისი ასული. +

14და ღოთონიელისას რომ მივიდა, დაიყოლია ქალი, რომ მამისაგან მინდორი გამოეთხოვა, და ჩამოხდა სახედრიდან. ჰკითხა მას ქალებმა: „რა გინდა?“ +

15და უთხრა: „მომეცი კურთხევა. და რაკი ნეგების ქვეყანა მიბოძე, ბარემ წყლის წყაროებიც მომეცი.“ და მისცა მას, როგორც ზემო, ისე ქვემო წყარონი. +

16და ძენი კენიელისა, მოსეს სიმამრისა, ამოჰყვნენ პალმების ქალაქიდან იუდას ძეებს იუდას უდაბნოში, რომელიც ყარადის სამხრეთითაა, და წავიდნენ და დაემკვიდრნენ იმ ხალხთან. +

17და წავიდა იუდა სიმონთან, თავის ძმასთან ერთად, და მოსრეს მათ ქანაანელნი, მკვიდრნი ცეფათისა, და დაარისხეს ის ქალაქი, და ეწოდება ამ ქალაქს სახელად ხორმა. +

18და აიღო იუდამ ღაზა და მისი მიწა-წყალი, და აშკელონი და მისი მიწა-წყალი, და ყეკრონი და მისი მიწა-წყალი. +

19და იყო უფალი იუდასთან, და დაიმკვიდრა მთა, მაგრამ ბარელები ვერ აჰყარა, რაკი მათ რკინის ეტლები ჰქონდათ. +

20და მისცეს ქალებს ხებრონი, როგორც მოსეს ჰქონდა ნათქვამი, და აჰყარა მან იქიდან სამი ძე ყენაკისა. +

21ხოლო იებუსელები, იერუსალიმის მკვიდრები, არ აუყრიათ ბენიამინის ძეთ და დღევანდლამდე მკვიდრობენ იებუსელნი ბენიამინის ძეებთან ერთად იერუსალიმში. +

22და იოსების სახლმაც შეუტია ბეთელს, და უფალი იყო მათთან. +

23და ზვერავდა იოსების სახლი ბეთელს. +

24და დაინახეს მზვერავებმა ქალაქიდან გამომავალი კაცი და უთხრეს მას: „გვიჩვენე ქალაქის შესასვლელი და წყალობას გიზამთ.“

25და უჩვენა მან ქალაქის შესასვლელი, და მოსრეს ქალაქი მახვილის პირით, და ის კაცი და მთელი მისი ოჯახი გაუშვეს. +

26და წავიდა ეს კაცი ხეთელთა ქვეყანაში, და ააშენა ქალაქი, და უწოდა სახელად ლუზი. და დარჩა მას ეს სახელი დღევანდლამდე. +

27და მენაშეს არ აუყრია მკვიდრნი ბეთ-შეანისა და მისი სოფლებისა, და თაყანაქისა და მისი სოფლებისა, და მკვიდრნი დორისა და მისი სოფლებისა, და მკვიდრნი იბლეყამისა და მისი სოფლებისა, და მკვიდრნი მეგიდოსი და მისი სოფლებისა; და დაიწყეს ქანაანელებმა ამ ქვეყანაში ცხოვრება. +

28და როცა მომძლავრდა ისრაელი, ქანაანელნი მოხარკედ გაიხადა, მაგრამ არ აუყრია.

29და არც ეფრემს აუყრია ქანაანელნი, გაზერის მკვიდრნი, და ქანაანელნი მკვიდრობდნენ მათ შორის გაზერში. +

30არც ზებულუნს აუყრია კიტრონისა და ნაჰალალის მკვიდრნი, და ქანაანელნი მკვიდრობდნენ მათ შორის და მოხარკედ გაუხდნენ.

31არც აშერს აუყრია ყაქოსი და ციდონის, ახლაბის, აქზიბის, ხელბას, აფეკისა და რეხობის მკვიდრნი. +

32და მკვიდრობდნენ აშერიანები ქანაანაელთა შორის, რადგან არ აუყრია ისინი.

33არც ნაფთალს აუყრია ბეთ-შემეშის და ბეთ-ყანათის მკვიდრები. და დაემკვიდრა ქანაანში, ამ ქვეყნის მკვიდრთა შორის; და ბეთ-შემეშისა და ბეთ-ყანათის მკვიდრები მოხარკეებად გაუხდნენ.

34და მთაში შეკუნჭეს ამორევლებმა დანიანები და ბარში აღარ ჩამოუშვეს. +

35და დაიწყეს ამორევლებმა ხერესის მთაზე ცხოვრება, აიალონსა და შაყალბიმში; მაგრამ დამძიმდა ხელი იოსების სახლისა და გაუხდნენ ისინი მოხარკეებად. +

36და ამორეველთა საზღვარი გადიოდა ყაკრაბიმის მაღლობიდან, სელადან და ზემოთ.

2
ისრაელის ურჩობა, მონანიება და სასჯელი

2^1და ამოვიდა უფლის ანგელოზი გილგალიდან ბოქიმში და თქვა: „ამოგიყვანეთ თქვენ ეგვიპტიდან და მოგიყვანეთ ამ ქვეყანაში, რომელიც თქვენს მამებს ფიცით შევფიცე და ვთქვი: ‘არ დავარღვევ თქვენთან დადებულ ჩემს აღთქმას უკუნისამდე, +

2ოღონდ ნუ შეკრავთ კავშირს ამ ქვეყნის მკვიდრებთან; დაანგრიეთ მათი სამსხვერპლოები’. თქვენ კი არ ისმინეთ ჩემი ხმა. და რა ჩაიდინეთ თქვენ? +

3და კიდევ ვთქვი: ‘არ განვდევნი მათ თქვენი პირისაგან, და ისინი თქვენი ფერდებისათვის ნარ-ეკლად იქცევიან და მათი ღმერთები მახედ გექცევიან.’“ +

4და როცა უფლის ანგელოზი ამ სიტყვებს ეუბნებოდა ყველა ისრაელის ძეს, ხალხმა ხმა აღიმაღლა და ატირდა.

5და უწოდეს სახელი ამ ადგილს ბოქიმი, და შესწირეს იქ მსხვერპლი უფალს.

6და როცა დაითხოვა იესომ ხალხი, და წავიდნენ ისრაელის ძენი თავ-თავიანთ წილხვდომილი ქვეყნის დასამკვიდრებლად, +

7მაშინ უფალს ემსახურებოდა ხალხი იესოს მთელი სიცოცხლის მანძილზე და უხუცესთა მთელი სიცოცხლის მანძილზე, რომელნიც იესოს მერე ცხოვრობდნენ და რომელთაც ნანახი ჰქონდათ უფლის დიადი საქმე, რაც მან ისრაელისათვის მოიმოქმედა. +

8მაგრამ როცა მოკვდა იესო ნავეს ძე, უფლის მსახური, ას ათი წლისა, +

9და დამარხეს იგი თიმნათ-ხერესში, ეფრემის მთაში, გაყაშის მთის ჩრდილოეთით, მისი სამკვიდრებლის მიწაზე; +

10და აგრეთვე მთელი ის თაობა შეეძინა თავის მამებს, და მათ შემდგომ მოვიდა სხვა თაობა, რომელიც არ იცნობდა უფალს და იმ საქმეს, რაც მოიმოქმედა ისრაელისათვის, +

11მაშინ ბოროტებას სჩადიოდნენ ისრაელის ძენი უფლის თვალში, და ემსახურებოდნენ ბაყალებს;

12მიატოვეს უფალი, თავიანთი მამების ღმერთი, რომელმაც ეგვიპტის ქვეყნიდან გამოიყვანა ისინი, და გაჰყვნენ ისინი სხვა ღმერთებს, იმ ხალხების ღმერთებს, მათ ირგვლივ რომ იყვნენ, და თაყვანს სცემდნენ მათ, და აჯავრებდნენ უფალს; +

13და მიატოვეს უფალი, და ემსახურებოდნენ ბაყალსა და ყაშთაროთებს. +

14და აღიგზნო რისხვა უფლისა ისრაელზე, და მძარცველთა ხელში ჩაჰყარა ისინი და ძარცვეს ისინი; და შემდეგ მტრების ხელში ჩაჰყარა, გარს რომ ერტყნენ, და წინ ვერ აღუდგნენ თავიანთ მტრებს. +

15ყველგან, სადაც კი გავიდოდნენ, უფლის ხელი წარმართავდა მათ საბოროტოდ, როგორც უთხრა მათ უფალმა და როგორც დაუფიცა მათ უფალმა. და დიდად შევიწროვებულნი იყვნენ ისინი.

16და აღუდგინა უფალმა მსაჯულნი, და იხსნიდნენ ისინი მათ მძარცველების ხელთაგან. +

17მაგრამ თავიანთი მსაჯულებისაც არ ისმინეს, რადგან მრუშობდნენ სხვა ღმერთების კვალდაკვალ და თაყვანს სცემდნენ მათ; მალევე გადაუხვიეს იმ გზას, რომლითაც დადიოდნენ მათი მამები, უფლის მცნებათა მოსასმენად. და ესინი ასე არ იქცეოდნენ. +

18და როცა უფალი მსაჯულებს აღუდგენდა ხოლმე მათ, უფალი იყო მსაჯულთან, და მათ იხსნიდა მათი მტრების ხელიდან მსაჯულის მთელი სიცოცხლის მანძილზე, რადგან ებრალებოდა ისინი უფალს მათი კვნესის გამო მათი მჩაგვრელებისა და მათი შემაჭირვებლების ხელში. +

19მაგრამ როგორც კი მოკვდებოდა მსაჯული, თავიანთ მამებზე უარესად იქცეოდნენ, მიჰყვებოდნენ სხვა ღმერთების კვალს, ემსახურებოდნენ და თაყვანს სცემდნენ მათ; არ ეშვებოდნენ თავიანთ ბოროტ საქმეებს, თავს არ ანებებდნენ ურჩობის გზას.

20და კვლავ აღიგზნო რისხვა უფლისა ისრაელზე, და თქვა: „რადგან დაარღვია ამ ხალხმა ჩემი აღთქმა, რომელიც ვუბრძანე მათ მამებს და არ ისმინა ჩემი ხმა, +

21მეც აღარ ავყრი არავის მათი პირისაგან იმ ხალხებიდან, რომლებიც დატოვა იესომ, როცა მოკვდა, – +

22რათა გამოვცადო მათით ისრაელი: დაიცავენ თუ არა ისინი უფლის გზას, და გაჰყვებიან თუ არა მას, როგორც მიჰყვებოდნენ მათი მამები?“ +

23და დატოვა უფალმა ეს ხალხები, და აღარ აჰყარა, და არ ჩაუგდო იესოს ხელში.

3
ხალხები, რომლებიც აცდუნებდნენ ისრაელს

3^1აი, ის ხალხები, უფალმა რომ დატოვა, რათა გამოეცადა მათით ისრაელი, ყველანი, ვინც ქანაანის არც ერთი ომი არ იცოდა, –

2მხოლოდ იმისათვის, რათა სცოდნოდათ და ესწავლათ ომი ისრაელის ძეთა შემდგომ თაობებს, რომელთაც უწინ არ იცოდნენ ის:

3ხუთი ფილისტიმელი მთავარი, ყოველი ქანაანელნი, ციდონელნი და ხიველნი, ლიბანის მთაში რომ მკვიდრობდნენ, ბაყალ-ხერმონის მთიდან ვიდრე ხამათის მისადგომამდე. +

4და იყვნენ ისინი [დატოვებულნი], რომ მათით გამოეცადა ისრაელი, და სცოდნოდა, თუ დაემორჩილებოდნენ უფლის მცნებებს, რომელნიც მათ მამებს უბრძანა მოსეს ხელით. +

5და ისრაელის ძენი დამკვიდრდნენ ქანაანელთა, ხეთელთა, ამორეველთა, ფერიზელთა, ხიველთა და იებუსელთა შორის;

6და შეირთეს მათი ასულნი ცოლებად, და თავიანთი ასულები მიათხოვეს მათ ძეებს, და ემსახურებოდნენ მათ ღმერთებს. +

7და ბოროტება ჩაიდინეს ისრაელის ძეთ უფლის თვალში: დაივიწყეს უფალი, თავიანთი ღმერთი, და ემსახურებოდნენ ბაყალებსა და ყაშთაროთებს. +

8და აღიგზნო რისხვა უფლისა ისრაელზე და ხელში ჩაუგდო ისინი ქუშან-რიშათაიმს, არამის მეფეს, და ემსახურობოდნენ ქუშან-რიშათაიმს ისრაელის ძენი რვა წელი. +

9და შეჰღაღადეს ისრაელის ძეთ უფალს, და აღუდგინა უფალმა მხსნელი ისრაელის ძეთ, რომელმაც იხსნა ისინი: ეს იყო ღოთენიელი, ქალების უმცროსი ძმის, კენაზის ძე. +

10და უფლის სული იყო მასზე, და ის იყო მსაჯული ისრაელისა. და გავიდა იგი სალაშქროდ, და ხელში ჩაუგდო მას უფალმა ქუშან-რიშთაიმი, მეფე არამისა, და სძლია მისმა ხელმა ქუშან-რიშთაიმს.

11და მოისვენა ქვეყანამ ორმოცი წელი. და მოკვდა ღოთენიელი, კენაზის ძე. +

12და კვლავ დაიწყეს ისრაელის ძეთ ბოროტის კეთება უფლის თვალში, და გააძლიერა უფალმა ყეგლონი, მეფე მოაბისა, ისრაელზე, რადგან ბოროტება ჩაიდინეს უფლის თვალში. +

13და მან შემოიკრიბა ყამონის ძენი და ყამალეკნი, და წავიდა და დაამარცხა ისრაელი, და დაიპყრო პალმების ქალაქი.

14და ემსახურებოდნენ ისრაელის ძენი ყეგლონს, მოაბის მეფეს, თვრამეტი წელი.

15და შეჰღაღადეს ისრაელის ძეთ უფალს, და მოუვლინა უფალმა მათ მხსნელად ეჰუდი, ძე გერასი, ბენიამინის ძეთაგან, ცაცია კაცი. და ხარკი გაუგზავნეს ისრაელის ძეთ მისი ხელით ყეგლონს, მოაბის მეფეს.

16და გაიკეთა თავისთვის ეჰუდმა ორლესული მახვილი, ერთწყრთიანი, და შეიბა იგი თავისი მოსასხამის ქვეშ, მარჯვენა თეძოზე.

17და მიართვა ხარკი ყეგლონს, მოაბის მეფეს; და ყეგლონი ძალიან მსუქანი კაცი იყო.

18და როგორც კი ძღვენი მიართვეს, მაშინვე უკან გაისტუმრა მომტანები.

19და თავად კი, გილგალთან რომ კერპებია, იქიდან უკან დაბრუნდა და უთხრა: „საიდუმლო სიტყვა მაქვს შენთან, მეფეო.“ და უპასუხა მან: „ჩუმად!“ და ყველა გამოვიდა, ვინც მასთან იყო.

20და შევიდა ეჰუდი მასთან; და იგი მარტო იჯდა ზემო საგრილებელ ოთახში, და უთხრა ეჰუდმა: „ღვთის სიტყვა მაქვს შენთან სათქმელი.“ და წამოდგა მეფე სავარძლიდან. +

21და გაიკრა ეჰუდმა მარცხენა ხელი, იძრო მარჯვენა თეძოსთან შებმული მახვილი და მუცელში აძგერა.

22და წვერიან-ვადიანად ჩაიფლო მახვილი და გადაფარა ქონმა მახვილი, რადგან არ გამოუძვრია უკან მახვილი მუცლიდან, და განავალი გარეთ გამოუვიდა.

23და მერე გამოვიდა ტალანში ეჰუდი, გამოიხურა და გამოიკეტა კარი.

24და როგორც კი გავიდა, მოვიდნენ მეფის მონები და აჰა, ჩაკეტილი დახვდათ ზემო ოთახის კარი. თქვეს: „მოსასაქმებლად ჩაიკეტებოდა საგრილებელ ოთახში.“

25იცადეს, ვიდრე არ შეფიქრიანდნენ. და აჰა, არ იქნა და არ გააღო მან ზემო ოთახის კარი. ამიტომ აიღეს გასაღები და გახსნეს კარი და აჰა, მათი ბატონი მიწაზე აგდია მკვდარი.

26და ეჰუდმა სამშვიდობოს გააღწია, ვიდრე ისინი ყოვნდებოდნენ, და იგი გასცდა კერპებს და სეყირს შეაფარა თავი.

27და მისვლისას დააყვირა რქის საყვირი ეფრემის მთაში, და ჩამოვიდნენ მასთან ერთად ისრაელის ძენი მთიდან, და წაუძღვა წინ.

28და უთხრა მათ: „მომყევით, რადგან ხელში ჩაგიგდოთ უფალმა თქვენი მტრები, მოაბელნი.“ და გაჰყვნენ უკან, და გადაუჭრეს მოაბელებს იორდანეზე გადასასვლელი ფონები და აღარავინ გაატარეს.

29და მოსრეს მოაბელნი იმ დროს ათი ათასამდე კაცი, ყველა ძლიერი და მამაცი, და თავს ვერავინ უშველა.

30და იმ დღეს მოაბი ისრაელის ხელქვეითად იქცა და მოისვენა და დამშვიდდა ქვეყანა ოთხმოცი წელი.

31და მის შემდეგ იყო შამგარი, ძე ყანათისა, და მან მოსრა ფილისტიმელთა ექვსასი კაცი ხარის საგმირით; და მანაც იხსნა ისრაელი. +

4
მესამედ განდგომა ღვთისაგან

4^1და ეჰუდის სიკვდილის შემდეგ კვლავ იწყეს ისრაელის ძეთ ბოროტის კეთება უფლის თვალში.

2და ხელში ჩაუგდო ისინი უფალმა ქანაანის მეფეს, იაბინს, რომელიც ხაცორში მეფობდა; და მისი მხედართმთავარი იყო სისარა, რომელიც ცხოვრობდა ხაროშეთ-გოიმში. +

3და შეჰღაღადეს ისრაელის ძეთ უფალს, რადგან სისარას ცხრაასი რკინის ეტლი ჰქონდა, და ის სასტიკად ჩაგრავდა ისრაელის ძეთ ოცი წელიწადი. +

4და დებორა, წინასწარმეტყველი ქალი, ლაფიდოთის ცოლი, განსჯიდა ისრაელს იმჟამად.

5და ცხოვრობდა დებორას პალმის ქვეშ, რამასა და ბეთელს შორის, ეფრემის მთაზე; და ადიოდნენ მასთან ისრაელის ძენი განსასჯელად.

6და კაცები გაუგზავნა, და მოუხმო ბარაკს, აბინოყამის ძეს, კედეშ-ნაფთალიდან, და უთხრა მას: „აი, რა გიბრძანა უფალმა, ისრაელის ღმერთმა, წადი და ადი თაბორის მთაზე, და თან წაიყვანე ათი ათასი კაცი ნაფთალის ძეთაგან და ზებულუნის ძეთაგან. +

7და მე კიშონის ხევთან მოგიყვან სისარას, იაბინის მხედართმთავარს, მის ეტლებსა და მის ჯარს, და ხელში ჩაგაგდებინებ.“ +

8და უთხრა დებორას ბარაკმა: „თუ წამომყვები, წავალ, და თუ არ წამომყვები, არ წავალ.“

9და უთხრა დებორამ: „წამოყოლით წამოგყვები, ოღონდ ამ გზაზე, რომელსაც შენ დაადგები, შენი აღარ იქნება დიდება, რადგან დიაცის ხელში ჩააგდებს უფალი სისარას.“ და ადგა დებორა და წაჰყვა ბარაკს კედეშში.

10და მოუხმო ბარაკმა ზებულენელთ და ნაფთალელთ კედეშში, და გაჰყვა მის კვალს ათი ათასი კაცი, და დებორაც წაჰყვა. +

11და ქებერ კენიელი ცალკე გამოჰყოფოდა კენიელებს, მოსეს სიმამრის, ხობაბის ძეთ, და გაშალა თავისი კარავი ცაყანანიმის მუხამდე, კადეშთან რომ არის. +

12და შეატყობინეს სისარას, რომ ბარაკ აბინოყამის ძე თაბორის მთაზე იყო ასული.

13და იხმო სისარამ მთელი თავისი ეტლიონი, ცხრაასი რკინის ეტლი, და მთელი ხალხი, რომელიც მასთან იყო, ხაროშეთ-გოიმიდან კიშონის ხევამდე.

14და უთხრა დებორამ ბარაკს: „ადექი, რადგან ეს ის დღეა, როცა ხელში ჩაგიგდო სისარა უფალმა. თვით უფალი წაგიძღვება წინ.“ და ჩავიდა ბარაკი თაბორის მთიდან და ათი ათასი კაცი ჩამოჰყვა. +

15და დააფრთხო უფალმა სისარა და მთელი მისი ეტლიონი, და მთელი ლაშქარი ბარაკის მახვილის პირით. და გადმოხტა სისარა ეტლიდან და ფეხით გაიქცა. +

16ბარაკმა ხაროშეთ-გოიმამდე სდია ეტლიონსა და ლაშქარს, და დაეცა სისარას მთელი ლაშქარი მახვილის პირით, კაცისშვილი არ გადარჩენილა. +

17და გაიქცა სისარა ფეხით იაყელის, ხებერ კენიელის ცოლის, კარვისაკენ, რადგან ხაცორის მეფის, იაბინისა და კენიელი ხებერის სახლს შორის მშვიდობა სუფევდა.

18და გამოვიდა იაყელი სისარას შესახვედრად, და უთხრა მას: „მობრძანდი, ბატონო ჩემო, შემობრძანდი ჩემთან, ნუ გეშინია.“ და შევიდა სისარა მასთან კარავში, და დამალა იგი ფარდაგის ქვეშ.

19და უთხრა მას სისარამ: „გეთაყვა, ცოტა წყალი დამალევინე, რადგან მწყურია.“ და მოხსნა იაყელმა რძის ტიკს თავი და დაალევინა, და დამალა ისევ სისარა. +

20და სისარამ უთხრა მას: „დადექი კარვის კართან, თუ ვინმემ ჩამოიაროს და გკითხოს, ვინმე ხომ არ არის მანდო, უთხარი: არა-თქო.“

21და იაყელმა, ხებერის ცოლმა, აიღო კარვის პალო, ხელში ურო დაიჭირა და მას ფეხაკრეფით მიეპარა, მას კი დაღლილს ეძინა; და ჩაურჭო პალო საფეთქელში, და მიწას დააჭედა, და მოკვდა.

22და აჰა, ბარაკი მოსდევს სისარას. და გამოეგება იაყელი, და უთხრა მას: „მოდი, გაჩვენო კაცი, შენ რომ ეძებ.“ და შევიდა მასთან ბარაკი და აჰა, სისარა მკვდარი აგდია, საფეთქელში პალო ჩარჭობილი.

23და დაამორჩილა ღმერთმა იმ დღეს იაბინი, მეფე ქანაანისა, ისრაელის ძეთა წინაშე. +

24და თანდათან დამძიმდა ისრაელის ძეთა ხელი იაბინზე, ქანაანის მეფეზე, ვიდრე არ მოსპეს იაბინი, მეფე ქანაანისა.

5
დებორასა და ბარაკის გალობა

5^1ასე იგალობეს იმ დღეს დებორამ და ბარაკმა, აბინოყამის ძემ:

2„წინამძღოლი რომ წინამძღოლობდა, ხალხი ნებით რომ სწირავდა თავს, აკურთხეთ უფალი!

3ისმინეთ, მეფენო, ყურს იღეთ, დიდებულნო: მე ვუმღერი უფალს, ვუგალობ უფალს, ისრაელის ღმერთს.

4უფალო, შენ რომ სეყირიდან გადმოხვედი, შენ რომ ედომის ველიდან გადმოხვედი, მიწა იძვროდა, ზეცა იღვრებოდა, ღრუბლებიც წყლად იღვრებოდა. +

5მთები იდრიკებოდნენ უფლის წინაშე, თვით ეს სინაიც, უფლის, ისრაელის ღმერთის წინაშე. +

6შამგარის დროს, ყანათის ძისა, იაყელის დროს ჩაკეტილი იყო გზები, და ბილიკებით მავალნი ირიბი გზებით დადიოდნენ. +

7მოიშალა დაბა-სოფლები ისრაელში, მოიშალნენ, ვიდრე არ აღვდექი მე, დებორა, ვიდრე არ აღვდექი მე, დედა ისრაელში.

8აირჩიეს ახალი ღმერთები, მაშინ გაჩაღდა ომი კარიბჭეებთან. თუ გამოჩენილა ფარი და შუბი ორმოცი ათასისა ისრაელში? +

9ჩემი გული ისრაელის მთავრებთანაა, ვინც ნებით შესწირა თავი ხალხიდან. აკურთხეთ უფალი!

10თეთრ სახედრებზე ამხედრებულნო, ძვირფას ხალიჩებზე ფეხმორთხმულნო, და გზაზედ ქვეითად მავალნო, იგალობეთ! +

11დასარწყულებელ ადგილას, მწყემსთა ხმა რომ ისმის, მოსთვლიან უფლის სამართლიან საქმეებს, სოფლის მკვიდრთა სამართლიან საქმეებს. მაშინ ჩავიდა უფლის ხალხი კარიბჭეებთან.

12გაიღვიძე, გაიღვიძე, დებორა, გაიღვიძე, გაიღვიძე! თქვი საგალობელი! ადექი, ბარაკ, დაატყვევე შენი ტყვე, აბინოყამის ძეო!

13მაშინ ნატამალმა ჩააკითხა დიდებულებს. უფლის ერმა ჩამომაკითხა ვაჟკაცებით.

14ეფრემიდან მოვიდნენ ისინი, ვისაც ყამალეკში ჰქონდა ფესვი გადგმული; შენს შემდგომ ბენიამინი შენს ხალხშია; მაქირისაგან წამოვიდნენ მთავარნი და ზებულუნისგან მწიგნობრობის კვერთხისმპყრობლები. +

15და მთავარნი ისაქარისა თან ახლდნენ დებორას; და ისაქარი, ისევე როგორც ბარაკი, მის კვალდაკვალ დაეშვა ველზე. და რეუბენის დასებში იყო დიდი ჩხრეკა გულისა. +

16რად იჯექი ფარეხებს შორის? ნახირს რომ უსტვენენ, იმის მოსასმენად? რეუბენის დასებში იყო დიდი ჩხრეკა გულისა.

17გილყადი იორდანის გაღმა დავანებულა, და დანი რაღას უდგას ხომალდებზე? აშერი ზღვის პირას დამკვიდრებულა, და დავანებულა თავის ნავსაყუდელში. +

18ზებულუნის ხალხმა სული სასიკვდილოდ გაწირა, ასევე მოიქცა ნაფთალი ტრამალის ბორცვებზე. +

19მოვიდნენ მეფენი, შეიბნენ; მაშინ იბრძოდნენ ქანაანელი მეფენი თანაქში, მეგიდოს წყლებთან; მაგრამ ნადავლი ვერცხლიც ვერ წაიღეს. +

20ზეციდან იბრძოდნენ ვარსკვლავები, თავიანთი გზებიდან ებრძოდნენ სისარას. +

21კიშონის ხევმა წალეკა ისინი, ძველმა ხევმა, კიშონის ხევმა. გაემართე, სულო ჩემო, ძლიერებით! +

22მაშინ ჭენებით იმსხვრეოდა ცხენის ფლოქვები, მისი ბედაურების ჭენებით.

23‘დაწყევლეთ მეროზი,’ – ამბობს უფლის ანგელოზი, ‘დაწყევლეთ, დაწყევლეთ მისი მცხოვრებნი, რადგან არ გამოვიდნენ უფლის საშველად, უფლის საშველად მამაცთა შორის.’ +

24კურთხეულ იყოს დიაცთა შორის იაყელი, ცოლი კენიელი ხებერისა. კურთხეულ იყოს კარავში მცხოვრებ დიაცებს შორის.

25წყალი სთხოვა, და რძე მისცა, დიდებულთა თასით ნაღები მიართვა. +

26ხელი პალოსკენ გაიწოდა და მარჯვენა – მუშის უროსაკენ, და დაჰკრა სისარას, თავი გაუჩეხა, და განგმირა და საფეთქელი შეულეწა.

27მის ფეხთა შორის ჩაიკეცა, დაეცა; სადაც ჩაიკეცა, იქვე დაეცა განგმირული.

28სარკმლიდან გასცქეროდა და მოსთქვამდა სისარას დედა ცხაურიდან: რად აგვიანებს მისი ეტლი მოსვლას, რად აყოვნებენ მისი ეტლიონთა ნაკვალევები?

29მისი ბრძენი სეფექალები მიუგებენ, და იგი თვითონვე პასუხობს თავის თავს:

30‘ეგებ ნადავლი იპოვეს და იმას იყოფენ? თითო მხევალი ან ორ-ორი მხევალი თითო მეომარს; ნაალაფარი ფერადი სამოსელი სისარას, ნაალაფარი ფერადი სამოსელი, დაქარგული, ფერადი ორნაქარგიანი სამოსელი ნადავლის ყელიდან’

31ასე დაიღუპოს ყველა შენი მტერი, უფალო! და მისი მოყვარულნი თავისი ძლიერებით ამომავალ მზესავით იყვნენ!“ და დაისვენა ქვეყანამ ორმოცი წელი. +

6
მეოთხე განდგომა და მონობა

6^1და ჩაიდინეს ისრაელის ძეთ ბოროტება უფლის თვალში, და ხელში ჩაუგდო ისინი უფალმა მიდიანს შვიდი წლით, +

2და დამძიმდა მიდიანის ხელი ისრაელზე, და მიდიანის გამო გაიკეთეს ისრაელის ძეთ დარანები, მთებში რომ არის, ასევე გამოქვაბულები და სიმაგრეები. +

3და როგორც კი ისრაელი თესვას მოათავებდა, ამოდიოდნენ მიდიანელნი, ყამალეკნი და აღმოსავლეთის ძენი და თავს ესხმოდნენ მათ, +

4და ბანაკდებოდნენ მათ წინ, და აჩანაგებდნენ ქვეყნის მოსავალს ღაზამდე, და არ ტოვებდნენ საზრდოს ისრაელში, არც ცხვარს, არც ხარს და არც სახედარს.

5რადგან ამოდიოდნენ თავიანთი ჯოგებითა და კარვებით. მოდიოდნენ კალიასავით ურიცხვნი, და მათ და მათ აქლემებს თვლა აღარ ჰქონდა. და მიდიოდნენ ისრაელის ქვეყანაში მის გასაჩანაგებლად. +

6და მთლად დაგლახაკდა ისრაელი მიდიანის გამო, და შეჰღაღადეს ისრაელის ძეთ უფალს.

7და როცა შეჰღაღადეს ისრაელის ძეთ უფალს მიდიანის გამო, +

8მოუვლინა უფალმა წინასწარმეტყველი კაცი ისრაელის ძეთ, რომელმაც უთხრა მათ: „ასე ამბობს უფალი, ისრაელის ღმერთი: ‘მე გამოგიყვანეთ თქვენ ეგვიპტიდან და გამოგიყვანეთ თქვენ მონობის სახლიდან;

9და გიხსენით თქვენ ეგვიპტელთა ხელიდან და ყველა თქვენი მჩაგვრელის ხელიდან და განვდევნე ისინი თქვენი პირისაგან, და მოგეცით თქვენ მათი ქვეყანა,

10და გითხარით: მე ვარ უფალი, თქვენი ღმერთი, არ ირწმუნოთ-მეთქი ამორეველებისა, რომელთა ქვეყანაშიც თქვენ მკვიდრობთ, და არ შეისმინეთ ჩემი ხმა.’“ +

11და მოვიდა უფლის ანგელოზი, და დაჯდა ყოფრაში, მუხის ქვეშ, რომელიც ეკუთვნოდა იოაშს, აბიყეზერის შთამომავალს; და გედეონი, მისი ვაჟი, ხორბალს ცეხვავდა საწნახელში, რათა გადაემალა მიდიანელთაგან. +

12და გამოეცხადა მას უფლის ანგელოზი, და უთხრა მას: „უფალი შენთანაა, მამაცო მებრძოლო!“ +

13და უთხრა მას გედეონმა: „ბატონო ჩემო! უფალი რომ ჩვენთან ყოფილიყო, ყოველივე ეს რისთვის დაგვემრთებდა? აბა, სად არის ყველა მისი სასწაული, ჩვენი მამები რომ გვიყვებოდნენ: ‘ეგვიპტიდან გამოგვიყვანა უფალმა?’ და ახლა მიგვატოვა ჩვენ უფალმა და მიდიანის ხელში ჩაგვაგდო!“ +

14მაგრამ მიუბრუნდა მას უფალი და უთხრა: „წადი მაგ შენი ძალითა და იხსენ ისრაელი მიდიანის ხელიდან. მე გაგზავნი შენ.“ +

15და უთხრა მას: „ვაგლახ, ბატონო ჩემო! რით ვიხსნა ისრაელი? აჰა ჩემი საგვარეულო ყველაზე გლახაკია მენაშეს ტომში, და მე უმცროსი ვარ მამაჩემის სახლში.“ +

16და უთხრა მას უფალმა: „მე ვიქნები შენთან, და ისე მოსრავ მიდიანს, როგორც ერთ კაცს.“ +

17და თქვა: „თუ მე მადლი ვპოვე შენს თვალში, რამე ნიშანი მიჩვენე, რომ შენ მელაპარაკები. +

18ნუ წახვალ აქედან ჩემს მოსვლამდე, და ძღვენს გამოვიტან და დავდებ შენს წინაშე.“ და მან უპასუხა: „დაგიცდი, ვიდრე დაბრუნდებოდე“ +

19და წავიდა გედეონი, და მოამზადა თიკანი და ერთი ეფა ფქვილის ხმიადები. ხორცი კალათში ჩააწყო, და წვენი ქილაში ჩაასხა და გამოუტანა მას მუხის ქვეშ, და მიართვა.

20და უთხრა მას უფლის ანგელოზმა: „აიღე ხორცი და ხმიადები და დააწყვე ამ კლდეზე, წვენი ზედ დაასხი.“ და ასეც მოიქცა.

21და გაიწოდა უფლის ანგელოზმა კვერთხის ბოლო, ხელში რომ ეჭირა, და შეახო ხორცსა და ხმიადებს; და ავარდა ცეცხლი კლდიდან, და შთანთქა ხორცი და ხმიადები; და უფლის ანგელოზი თვალს მიეფარა. +

22და დაინახა გედეონმა, რომ ეს უფლის ანგელოზი იყო და თქვა: „ბატონო უფალო! რადგან პირისპირ ვიხილე უფლის ანგელოზი.“ +

23და უთხრა მას უფალმა: „მშვიდობა შენდა! ნუ გეშინია, არ მოკვდები.“ +

24და სამსხვერპლო აუგო იქ გედეონმა უფალს, და უწოდა მას: უფალი მშვიდობაა. იგი ამ დღემდე დგას აბიყეზერელთა ყოფრაში. +

25და იმ ღამეს უთხრა მას უფალმა: „წაიყვანე მოზვერი, მამაშენს რომ ჰყავს, და მეორე მოზვერი, შვიდწლიანი; და დაანგრიე სამსხვერპლო ბაყალისა, მამაშენს რომ აქვს, ხოლო აშერა, რომელიც მის გვერდითაა, აჩეხე. +

26და აუგე უფალს, შენს ღმერთს, სამსხვერპლო ამ კლდის თავზე თავისი წესით, და აიყვანე მეორე მოზვერი და აღუვლინე სრულადდასაწველად იმ აშერას ხით, რომელსაც აჩეხავ.“

27და წაიყვანა გედეონმა ათი კაცი თავის მსახურთაგან, და ისე მოიქცა, როგორც უფალმა უთხრა; და რაკი თავის მამის სახლის და ქალაქის მკვიდრების შიში ჰქონდა, ვერ გაბედა, დღისით გაეკეთებინა, ამიტომ ღამით გააკეთა.

28და ადგნენ დილით იმ ქალაქის მკვიდრნი და აჰა, ბაყალის სამსხვერპლო დანგრეულია და აშერა, მის გვერდით რომ იყო, აჩეხილი; მეორე მოზვერი კი ახლადაგებულ სამსხვერპლოზეა აღვლენილი სრულადდასაწველად.

29და უთხრეს ერთმანეთს: „ვინ ჩაიდინა ეს საქმე?“ და გამოიძიეს და გამოიკვლიეს, და თქვეს: „გედეონ იოაშის ძემ ჩაიდინა ეს.“ +

30და უთხრეს ქალაქის მკვიდრებმა იოაშს: „გამოიყვანე შენი ვაჟი და მოკვდეს, რადგან ბაყალის სამსხვერპლო დაანგრია და აშერა მის გვერდით აჩეხა.“

31და უთხრა იოაშმა ყველას, ვინც მას მიუხდა: „ნუთუ თქვენ უნდა გამოესარჩლოთ ბაყალს, ნუთუ თქვენ უნდა იხსნათ იგი? ვინც მას გამოესარჩლება, იგი განთიადამდე მოკვდება. თუ ღმერთია იგი, თავად გამოესარჩლოს თავის თავს, რადგან ვიღაცას დაუნგრევია მისი სამსხვერპლო.“ +

32და იმ დღეს ეწოდა მას იერუბაყალი, რადგან თქვა: „თავად ბაყალმა, გასცეს პასუხი, რადგან მან დაანგრია მისი სამსხვერპლო.“ +

33და მთელი მიდიანი და ყამალეკი, და ძენი აღმოსავლეთისა შეიყარნენ ერთად, და გადალახეს იორდანე და დაიბანაკეს იზრეყელის ველზე. +

34და უფლის სულმა მოიცვა გედეონი: და მან დააყვირა საყვირი და თავი მოიყარეს აბიყეზერელებმა მის უკან. +

35და მოციქულნი დაგზავნა მენაშეს მთელ ტომთან, და ისიც შეიყარა მის უკან; და გაუგზავნა აშერს, ზებულუნს და ნაფთალს; და გამოვიდნენ ისინი მათ შესახვედრად.

36და უთხრა გედეონმა ღმერთს: „თუ შენ ჩემი ხელით იხსნი ისრაელს, როგორც შენ მეუბნებოდი,

37აჰა, მატყლის საწმისს გავშლი კალოზე: თუ ცვარი მხოლოდ საწმისზე იქნება, მთელი მიწა კი მშრალი, მაშინ გავიგებ, რომ ჩემი ხელით იხსნი ისრაელს, როგორც ამბობდი.“ +

38და ასეც მოხდა: მეორე დღეს ადგა დილაადრიან, გამოწურა საწმისი და გამოადინა საწმისს ნამი, წყლით სავსე ერთი თასი.

39და უთხრა გედეონმა ღმერთს: „ნუ აღიგზნება შენი რისხვა ჩემზე, თუ კიდევ ერთხელ გეტყვი, რომ მხოლოდ ერთხელ კიდევ გამოვცადო საწმისი: მხოლოდ საწმისი იყოს მშრალი და მთელ მიწაზე კი ცვარი იყოს.“ +

40და ასეც მოახდინა ღმერთმა იმ ღამეს. და მხოლოდ საწმისი იყო მშრალი, მთელ მიწაზე კი ცვარი იყო.

7
მზადება მიდიანელებთან საომრად

7^1და ადგა დილაადრიან იერუბაყალი, იგივე გედეონი, და მთელი მასთან მყოფი ხალხი, და დაიბანაკეს ხაროდის წყაროსთან; და მიდიანის ბანაკი იყო მის ჩრდილოეთით, მორეს ბორცვთან, ველზე. +

2და უთხრა უფალმა გედეონს: „ბევრი ხალხი გყავს საიმისოდ, რომ მიდიანი ჩავუგდო მათ ხელში, რათა არ გაყოყოჩდეს ისრაელი ჩემზე, და არ თქვას: ‘ხელმა ჩემმა მიხსნა.’ +

3და ახლა, მოდი, გამოუცხადე ხალხს გასაგონად და უთხარი: ‘ვინც შეშინებულია და კანკალებს, გაბრუნდეს და წავიდეს გილყადის მთიდან.’“ და გაბრუნდა ხალხიდან ოცდაორი ათასი, და ათი ათასი დარჩა. +

4და უთხრა უფალმა გედეონს: „მაინც ბევრია ხალხი; ჩაიყვანე ისინი წყალზე და იქ გამოგირჩევ; და ვისზეც გეტყვი, ეს გამოგყვეს-მეთქი, ის გამოგყვეს, და ყველა ვისზეც გეტყვი, ეს არ გამოგყვეს-მეთქი, ნუ წამოვა.“ +

5და ჩაიყვანა გედეონმა ხალხი წყალზე. და უთხრა უფალმა გედეონს: „ყველა, ვინც ენით შესვლეპს წყალს, როგორც ძაღლი სვლეპს, ცალკე დააყენე; ყველა, ვინც, დასალევად ჩაიმუხლება, ასევე გამოაცალკევე.“

6და მსვლეპავთა რიცხვი, ვინც პეშვი პირთან მიიტანა, იყო სამასი კაცი; და ყველა დანარჩენმა ხალხმა ჩაიმუხლა წყლის დასალევად.

7და უთხრა უფალმა გედეონს: „ამ სამასი მსვლეპელი კაცით გიხსნით და ხელში ჩაგიგდებ მიდიანს, და მთელი ხალხი წავიდეს, თითოეული თავის ადგილზე.“ +

8და აიღეს მათ ხელში ხალხის საგზალი და რქის საყვირები; და სამასი კაცი დაიტოვა; და მიდიანის ბანაკი იყო მათ ქვემოთ, ველზე.

9და იმ ღამეს უთხრა მას უფალმა: „ადექი, ჩადი ბანაკში, რადგან ხელში ჩაგიგდე იგი.

10და თუ მარტო ჩასვლისა გეშინია, შენ და შენი მსახური ფურა ჩადით. +

11და მოისმინე, რასაც იტყვიან, და მერე ხელებში სიმტკიცე მოგეცემა და ჩახვალ ბანაკში.“ და ჩავიდნენ ის და მისი მსახური ფურა, იარაღასხმულთა განაპირა რიგებისაკენ, ბანაკში რომ იყვნენ.

12და მიდიანი, ყამალეკი და ყველა ძე აღმოსავლეთისა ველზე იყვნენ განლაგებულნი, კალიასავით ურიცხვნი; და მათ აქლემებს თვლა არ ჰქონდათ; იმდენი იყვნენ, როგორც ქვიშა ზღვის ნაპირას. +

13და მოვიდა გედეონი. და აჰა, ერთი კაცი სიზმარს უყვება თავის მოყვასს და ეუბნება: „აჰა, სიზმარი მესიზმრა: ვითომ ქერის პური დაგორდა მიდიანის ბანაკში, კარავს რომ მიაღწია, დაეჯახა და დასცა, თავდაყირა დააყენა და დაემხო კარავი.“

14და მიუგო მოყვასმა, და უთხრა: „ეს სხვა რა უნდა იყოს, თუ არა მახვილი გედეონისა, იოაშის ძისა, ისრაელის კაცისა; მის ხელში ჩაუგდია ღმერთს მიდიანი და მთელი ბანაკი.“

15და როცა გედეონმა ამ სიზმრის მოყოლა და მისი ახსნა მოისმინა, თაყვანი სცა უფალს და აბრუნდა ისრაელის ბანაკში, და თქვა: „ადექით! რადგან უფალმა ხელში ჩაგიგდოთ მიდიანის ბანაკი.“ +

16და გაჰყო მან სამასი კაცი სამ რაზმად, და ყველას საყვირები და ცარიელი დოქები მისცა ხელში, დოქებში კი ლამპრები იყო. +

17და უთხრა მათ: „მიყურეთ და იგივე გააკეთეთ; აჰა, მივალ ბანაკის კიდესთან, და მოიქეცით, როგორც მე მოვიქცევი!

18და დავაყვირებთ საყვირს მე და ჩემთან მყოფნი; თქვენც დააყვირეთ საყვირები მთელი ბანაკის ირგვლივ და თქვით: „უფლისათვის და გედეონისათვის!“ +

19და მივიდა გედეონი და მასთან მყოფი ასი კაცი ბანაკის კიდესთან, შუაღამე რომ დგებოდა; და გამოცვალეს მცველნი და დააყვირეს საყვირები და დალეწეს დოქები, ხელში რომ ჰქონდათ.

20და დააყვირა სამივე გუნდმა საყვირები და დალეწეს დოქები, მარცხენა ხელში ლამპრები ეჭირათ, ხოლო მარჯვენა ხელში საყვირები დასაყვირებლად, და გაჰყვირეს: „მახვილი უფლისათვის და გედეონისათვის!“

21თითოეული თავ-თავის ადგილას იდგა, ბანაკის გარშემო; და გაიქცა მთელი ლაშქარი, და ყვიროდნენ და მირბოდნენ. +

22და დააყვირა სამასმა საყვირი და უფალმა ერთმანეთზე აღამართინა მახვილი მთელ ლაშქარში; და უკუიქცა ლაშქარი და მირბოდა ბეთ-შიტამდე ცერარასაკენ, აბელ-მექოლას საზღვრამდე, ტაბათის მახლობლად. +

23და მოუხმეს ისრაელის კაცებს ნაფთალიდან, აშერიდან და მთელი მენაშედან და დაედევნენ უკან მიდიანს.

24და გაგზავნა მოციქულები გედეონმა ეფრემის მთაში, შეუთვალა: „ჩამოდით, წინ დაუხვდით მიდიანს და დაიჭირეთ წყლები ბეთ-ბარამდე და იორდანე.“ და შეიკრიბა ეფრემის ყველა კაცი და დაიჭირეს წყლები ბეთ-ბარამდე და იორდანე. +

25და შეიპყრეს მიდიანის ორი მთავარი: ყორები და ზეები, და მოკლეს ყორები ყორების კლდესთან, ხოლო ზეები ზეების საწნახელთან, და დაედევნენ მიდიანს; და ყორებისა და ზეების თავები კი გედეონს მოუტანეს იორდანეს გაღმიდან. +

8
გედეონის საქმეები

8^1და უთხრეს მას ეფრემის კაცებმა: „ეს რა გააკეთე, რომ არ მოგვიხმე, როცა მიდიანთან საომრად მიდიოდი?“ და მაგარი ჩხუბი აუტეხეს. +

2და უპასუხა გედეონმა მათ: „თქვენოდენი მე რა გამიკეთებია? ეფრემის ნამცვრევი არ სჯობია აბიყეზერის რთველს? +

3ღმერთმა ხელში ჩაგიგდოთ მიდიანის მთავრები, ყორები და ზეები; და სად შემეძლო თქვენოდენი გამეკეთებია?“ და დაცხრა მათი რისხვა, ეს სიტყვა რომ უთხრა. +

4და მიადგა გედეონი იორდანეს და გადალახა და მასთან მყოფმა სამასმა კაცმა, დევნით დაქანცულმა.

5და სთხოვა მან სუქოთის მცხოვრებთ: „მიეცით პურის კვერები იმ ხალხს, მე რომ მომყვება, რადგან დაქანცულები არიან, და მე მიდიანის მეფეებს მივდევ, ზებახს და ცალმუნაყს. +

6და ჰკითხეს სუქოთის მთავრებმა: „განა ზებახი და ცალმუნაყი უკვე ხელში გყვანან, რომ შენს ლაშქარს მივცეთ პური?“

7მიუგო გედეონმა: „კეთილი. როცა უფალი ზებახს და ცალმუნაყს ხელში ჩამაგდებინებს, უდაბნოს ეკლით და კვრინჩხის ტოტებით დაგიფლეთთ ხორცებს.“

8და წავიდა იქიდან ფენუელისაკენ, და იგივე სთხოვა მათ; და ფენუელის მკვიდრებმაც იგივე მიუგეს, როგორც სუქოთის მკვიდრებმა მიუგეს. +

9და უთხრა მან ფენუელის მკვიდრებსაც, ასე: „ჩემი დაბრუნებისას ამ კოშკს დავანგრევ.“

10ხოლო ზებახი და ცალმუნაყი კარკორში იდგნენ თავიანთი ლაშქრით, თხუთმეტი ათასამდე კაცით, აღმოსავლეთის ძეთა მთელი ლაშქრიდან რაც გადარჩა; ხოლო ას ოცი ათასი მახვილის ამომწვდელი კაცი დაცემული იყო. +

11და წავიდა გედეონი კარვებში მობინადრეთა გზით, ნობახისა და იოგბეჰას აღმოსავლეთით, და დაეცა ბანაკს, როცა უზრუნველად იყო ბანაკი. +

12და გაიქცნენ ზებახი და ცალმუნაყი, და ის კვალდაკვალ დაედევნა მათ, და შეიპყრო მიდიანის ორივე მეფე – ზებახი და ცალმუნაყი, და თავზარი დასცა მთელ ბანაკს. +

13და დაბრუნდა გედეონი, ძე იოაშისა, ბრძოლიდან, ქერესის მაღლობიდან.

14და შეიპყრო ერთი სუქოთელი ჭაბუკი და დაჰკითხა იგი. და ჩამოუწერა მან სუქოთის მთავრები და მისი უხუცესები – სამოცდაჩვიდმეტი კაცი.

15და მოვიდა სუქოთელებდთან, და უთხრა: „აი, ზებახი და ცალმუნაყი, ამათ გამო იყო რომ დამცინოდით და მეუბნებოდით: ‘განა ზებახი და ცალმუნაყი უკვე ხელში გყვანან, რომ შენს დაქანცულ ხალხს პური მივცეთ?“

16და გამოიყვანა ქალაქის უხუცესნი, და უდაბნოს ეკალი და კვრინჩხის ტოტები აიღო, და იმით დასაჯა სუქოთელები.

17ფენუელის კოშკი დაანგრია და იმ ქალაქის მკვიდრები დახოცა.

18და უთხრა ზებახსა და ცალმუნაყს: „რანაირები იყვნენ ის კაცები, თაბორზე რომ დახოცეთ?“ და მათ მიუგეს: „შენნაირები იყვნენ, თითოეული ტანადობით მეფისწულს ჰგავდა.“ +

19და თქვა გედეონმა: „ჩემი ძმები იყვნენ ისინი, დედაჩემის ძენი. ვფიცავ უფალს, თქვენ რომ ისინი გეცოცხლებინათ, აღარც თქვენ დაგხოცავდით.“

20და უთხრა მან იეთერს, თავის პირმშოს: „ადექი, დახოცე ესენი!“ და ვერ იშიშვლა ბიჭმა მახვილი, რადგან შეშინდა, რაკი ჯერ კიდევ პატარა იყო. +

21და უთხრეს ზებახმა და ცალმუნაყმა: „ადექ და შენ დაგვხოცე რადგან რაც კაცია, მისი ძალღონეც ის არის.“ და ადგა გედეონი და დახოცა ზებახი და ცალმუნაყი, და კისრიდან ჩამოხსნა ნახევარმთვარეები მათ აქლემებს. +

22და უთხრეს ისრაელის კაცებმა გედეონს: „იხელმწიფეთ ჩვენზე შენც, შენმა ძემაც და შენი ძის ძემაც, რადგან შენ გვიხსენი მიდიანელის ხელიდან.“

23და უპასუხა მათ გედეონმა: „მე არ ვიხელმწიფებ თქვენზე და არც ჩემი ძე იხელმწიფებს თქვენზე; უფალი იხელმწიფებს თქვენზე.“

24და უთხრა მათ გედეონმა აგრეთვე: „თხოვნით ერთსა გთხოვთ: თითოეულმა თითო საყურე მომცეს თავის ნადავლიდან.“

25და მათ უთხრეს: „მოგცემთ.“ და გაშალეს წამოსასხამი, და თითოეულმა თითო საყურე დააგდო თავისი ნადავლიდან.

26და წონა ოქროს საყურეებისა, მან რომ გამოითხოვა, იყო ათას შვიდასი ოქროს შეკელი, გარდა მიდიანის მეფისაგან ართმეული ნახევარმთვარეებისა, გულსაკიდლებისა, ძოწეულისა და გულქანდებისა, მათს აქლემებს კისრებზე რომ ეკიდათ.

27და გააკეთა მისგან გედეონმა ეფოდი, და დადო იგი თავის ქალაქში, ყოფრაში; და მეძაობდა იქ მთელი ისრაელი იმის კვალზე და მახედ ექცა გედეონსა და მის სახლს. +

28და დამორჩილდა მიდიანი ისრაელის ძეთ, და მეტი აღარ წამოუყვიათ მათ თავი, და მოისვენა ქვეყანამ ორმოცი წელი გედეონის სიცოცხლეში. +

29და წავიდა იერუბაყალი, იოაშის ძე, და თავის სახლში დამკვიდრდა.

30ხოლო გედეონს ჰყავდა სამოცდაათი ძე, მისი საზარდულიდან გამოსული, რადგან მრავალი ცოლი ჰყავდა მას. +

31და მისმა შექემელმა ხარჭამაც, ვაჟი გაუჩინა; და დაარქვა მას სახელად აბიმელექი. +

32და მოკვდა გედეონი, იოაშის ძე, კეთილ სიბერეში, და დაიმარხა მისი მამის, იოაშის, სამარხში, აბიყეზერის ყოფრაში.

33გედეონი რომ მოკვდა, ისევ დაიწყეს ისრაელის ძეთ მეძაობა ბაყალის კვალზე და ღმერთად გაიხადეს ბაყალ-ბერითი. +

34და აღარ გაიხსენეს ისრაელის ძეთ უფალი, თავიანთი ღმერთი, რომელმაც იხსნა ისინი ყველა გარეშემო მტრის ხელიდან.

35და არც იერუბაყალ-გედეონის სახლს უყვეს წყალობა, იმ მთელი სიკეთისათვის, რაც მან გაუკეთა ისრაელს. +

9
აბიმელექის შეთქმულება

9^1და წავიდა აბიმელექ იერუბაყალის ძე შექემში თავის დედის ძმებთან, და უთხრა მათ და თავისი დედის მამისსახლის მთელ საგვარეულოს: +

2„ჰკითხეთ ყველა შექემელს: ‘რა გირჩევნიათ – მთელი სამოცდაათი კაცი, იერუბაყალის ყველა ძე, ხელმწიფებდეს თქვენზე, თუ მე, ერთი კაცი, ვხელმწიფებდე თქვენზე?’ და გახსოვდეთ, რომ მე თქვენი ძვალი და თქვენი ხორცი ვარ.“ +

3და მისმა დედის ძმებმა ჩაასმინეს ყველა შექემელს ყველა ეს სიტყვა მასზე; და გადაიხარა მათი გული აბიმელექისაკენ, რადგან თქვეს: „ძმა არის ჩვენი.“

4და მისცეს მას სამოცდაათი ვერცხლი ბაყალ-ბერითის სახლიდან, და დაიქირავა ამით აბიმელექმა უღირსი და თავზეხელაღებული კაცები, და უკან გაჰყვნენ მას. +

5და მივიდა თავისი მამის სახლში, ყოფრაში, და ერთ ქვაზე დაკლა თავისი ძმები, იერუბაყალის ძენი, სამოცდაათი კაცი, და მხოლოდ იოთამი გადარჩა, იერუბაყალის უმცროსი ვაჟი, რადგან დაიმალა. +

6და თავი მოიყარა ყველა შექემელმა და მილოს მთელმა სახლმა, წავიდნენ და გაამეფეს აბიმელექი მუხასთან აღმართულ სვეტთან, რომელიც შექემშია. +

7და შეატყობინეს იოთამს, და წავიდა ისიც და გადმოდგა გერიზიმის მთის თხემზე, და აღიმაღლა ხმა, და დაიძახა და უთხრა მათ: „ისმინეთ ჩემი, შექემელებო, რათა ღმერთმა გისმინოთ! +

8წავიდნენ ერთხელ ხეები, რომ თავიანთთვის მეფე ეცხოთ, და უთხრეს ზეთისხილს: ‘იმეფე ჩვენზე.’

9და უთხრა მათ ზეთისხილმა: ‘მივატოვო ჩემი სიმსუყე, რომლითაც ღმერთსა და კაცს განადიდებენ, და ხეებზე სახეტიალოდ წავიდე?’

10და უთხრეს ხეებმა ლეღვს: ‘მოდი, შენ იმეფე ჩვენზე.’

11და უთხრა მათ ლეღვმა: ‘მივატოვო ჩემი სიტკბოება და ჩემი ნაყოფი და ხეებზე სახეტიალოდ წავიდე?’

12და უთხრეს ხეებმა ვაზს: ‘მოდი, შენ იმეფე ჩვენზე.’

13და უთხრა მათ ვაზის ლერწმა: ‘ნუთუ მივატოვო ჩემი წვენი, გამხარებელი ღვთისა და კაცისა, და ხეებზე ვიხეტიალო?“ +

14და უთხრა ყველა ხემ კვრინჩხს: ‘მოდი, შენ იმეფე ჩვენზე’.

15და უთხრა კვრინჩხმა ხეებს: ‘თუ თქვენ მართლა თქვენს მეფედ მცხებთ, მოდით, შემოეფარეთ ჩემს ჩრდილს; და თუ არა და, ამოვარდეს კვრინჩხიდან ცეცხლი და შთაინთქას ლიბანის ნაძვები.’ +

16აბა, სწორად და პატიოსნად მოიქეცით, აბიმელექი რომ გაამეფეთ? კარგად მოექეცით იერუბაყალს და მის სახლს? ღვაწლისამებრ მოექეცით მას?

17მამაჩემი თქვენი გულისთვის იბრძოდა, თავისი სული გაწირა, და გიხსნათ თქვენ მიდიანის ხელიდან; +

18და თქვენ დღეს წინ აღუდექით მამაჩემის სახლს და ერთ ქვაზე დაკალით მისი ძეები, სამოცდაათი კაცი და აბიმელექი, მისი ხარჭას ვაჟი, შექემელებზე გაამეფეთ, რადგან თქვენი მოძმეა იგი.

19და თუ სწორად და პატიოსნად მოექეცით იერუბაყალს და მის სახლს, მაშინ იხარეთ აბიმელექით და მანაც იხაროს თქვენით;

20თუ არა და, ამოვარდეს ცეცხლი აბიმელექისაგან და შთანთქას შექემელები და მილოს სახლი; ამოვარდეს ცეცხლი შექემელთაგან და მილოს სახლიდან და შთანთქას აბიმელექი!“

21და გამოიპარა იოთამი, გაიქცა და წავიდა ბეერისაკენ, და იქ დამკვიდრდა თავისი ძმის, აბიმელექის, გამო.

22და მთავრობდა აბიმელექი ისრაელზე სამი წელი.

23და ღმერთმა ბოროტი სული გამოგზავნა აბიმელექსა და შექემელებს შორის, და უღალატეს შექემელებმა აბიმელექს, +

24რათა მოწეულიყო იერუბაყალის სამოცდაათი ძის მიმართ ჩადენილი ბოროტმოქმედება და მათი სისხლი მოჰკითხოდა აბიმელექს, მათ ძმას, რომელმაც დახოცა ისინი, და შექემელებსაც, რომელთაც ხელი გაუმაგრეს, რომ თავისი ძმები დაეხოცა. +

25და მთების თხემებზე ჩაუსაფრეს მას შექემელებმა კაცები, და ძარცვავდნენ ყველას, ვინც მათ სიახლოვეს გზად გაივლიდა და მოახსენეს ეს ამბავი აბიმელექს.

26და მოვიდნენ გაყალ ყებედის ძე და ძმანი მისნი, და გაიარეს შექემში; და მას მიენდნენ შექემელები.

27და გავიდნენ მინდორში, მოკრიფეს ყურძენი, დაწურეს და ზეიმი გამართეს. შევიდნენ თავიანთი ღმერთის სახლში და ჭამდნენ და სვამდნენ, და წყევლიდნენ აბიმელექს. +

28და თქვა გაყალ ყებედის ძემ: „ვინ არის აბიმელექი და რა არის შექემი, მას რომ ვემსახუროთ? განა იერუბაყალის ძე არ არის ის და განა ზებული, არ არის მისი მოხელე? უკეთესია ემსახუროთ ხამორს, შექემის მამას, მას რატომ უნდა ვემსახუროთ? +

29ეს ხალხი რომ ჩემს ხელთ იყოს, მე მოვაშორებდი აბიმელექს.“ და ეთქვა აბიმელექს: „გაზარდე შენი ჯარი და გამოდი!“

30ზებულმა, ქალაქის მთავარმა, გაიგო გაყალ ყებედის ძის სიტყვები და აღიგზნო მისი რისხვა.

31და გაუგზავნა მოციქულები აბიმელექს ფარულად და შეუთვალა: „აჰა, მოვიდა გაყალ ყებედის ძე თავის ძმებთან ერთად შექემში და გიმხედრებენ ქალაქს.

32და ახლა, ამაღამვე, ადექით შენ და შენთან მყოფი ხალხი, და ჩაუსაფრდით ველად. +

33და განთიადისას, მზის ამოსვლისას, ადექი დილაადრიან და შემოუტიე ქალაქს; და წამოვლენ შენზე თვითონ და მასთან მყოფი ხალხი და მაშინ ის უყავი მას, რაც შენს ხელს ძალუძს.“ +

34და ადგა ღამე აბიმელექი და მთელი მასთან მყოფი ხალხი, და ოთხ რაზმად ჩაუსაფრდა შექემთან.

35და გამოვიდა გაყალ ყებედის ძე, და დადგა ქალაქის კარიბჭის შესასვლელთან; და გამოვიდა საფარიდან აბიმელექი თავის ხალხთან ერთად.

36და, რა დაინახა გაყალმა ხალხი, უთხრა ზებულს: „შეხედე, ხალხი ეშვება მთათა თხემებიდან.“ და უთხრა მას ზებულმა: „მთების ჩრდილი ხალხად გეჩვენება.“

37და კვლავ ალაპარაკდა გაყალი და თქვა: „ხალხი ეშვება მაღლობიდან, და ერთი რაზმი მოდის მისანთა მუხის გზიდან.“

38და უთხრა მას ზებულმა: „სად არის შენი ბაგე, რომლითაც თქვი: ‘ვინ არის აბიმელექი, მას რომ ვემსახურებოდეთ?’ აგერ, ეს ხალხია, შენ რომ მოიძულე. გადი და შეები მათ.“

39და გაუძღვა გაყალი შექემელებს და შეება აბიმელექს.

40და დაედევნა მას აბიმელექი და უკუიქცა იგი მისგან, და დაეცა მრავალი დახოცილი კარიბჭის შესასვლელამდე.

41და დარჩა აბიმელექი ყარუმაში; და განდევნა ზებულმა გაყალი და ძმანი მისნი, რათა არ დარჩენილიყვნენ შექემში.

42მეორე დღეს გავიდა ხალხი ველად და შეატყობინეს ეს ამბავი აბიმელექს.

43და გაიყვანა მან თავისი ხალხი და გაჰყო ისინი სამ რაზმად, და ველზე ჩასაფრდა. და ქალაქიდან გამომავალი ხალხი რომ დაინახა, დაესხა მათ თავს და მოსრა ისინი.

44აბიმელექი და მისი რაზმები კი წინ გაიჭრნენ და შედგნენ ქალაქის კარიბჭის შესასვლელთან, ხოლო ორი რაზმი შეესია ყველას, ვინც ველზე იყო, და ხოცავდა მათ.

45აბიმელექი კი მთელი დღე ებრძოდა ქალაქს და აიღო ქალაქი, და გაწყვიტა შიგ მყოფი ხალხი, დაანგრია ქალაქი და მარილი დათესა. +

46და შეიტყო ეს ამბავი შექემის გოდლის ყველა მკვიდრმა და შეცვიდნენ ელ-ბერითის სახლის გოდოლში.

47და მოხსენდა აბიმელექს, ერთად შეიყარაო შექემის ყველა მკვიდრი,

48და ავიდა აბიმელექი ცალმონის მთაზე, თვითონ და მასთან მყოფი მთელი ხალხი, და აიღო აბიმელექმა ცული ხელში და მოჭრა ტოტი, და ასწია იგი და გაიდო თავის მხარზე, და უთხრა მასთან მყოფ ხალხს: „ხომ ნახეთ, რა გავაკეთე, თქვენც სასწრაფოდ იგივე გააკეთეთ.“ +

49მოჭრა მთელმა ხალხმაც, თითოეულმა თითო ტოტი, და გაჰყვა აბიმელექს, და შემოუწყვეს ისინი გოდოლს და ცეცხლს მისცეს გოდოლი და შიგ მყოფნი. და ამოწყდა შექემის ყველა მკვიდრი, თითქმის ათასამდე კაცი და ქალი.

50და წავიდა აბიმელექი თებეცში, და ალყა შემოარტყა თებეცს და დაიპყრო იგი. +

51მტკიცე გოდოლი იყო შუა ქალაქში და იქ გაიქცა ყველა, კაცი თუ ქალი, და ყველა მკვიდრი ქალაქისა, და გამოიკეტეს კარი და ავიდნენ გოდლის ბანზე.

52და მივიდა აბიმელექი გოდოლთან, და შეუტია და მიადგა გოდლის შესასვლელს, რათა დაეწვა იგი ცეცხლით.

53და ამ დროს ერთმა დედაკაცმა დოლაბის ნატეხი მოახვედრა აბიმელექს და თავის ქალა ჩაუმტვრია. +

54და უმალ თავისი საჭურველთმტვირთველი იხმო და უთხრა მას: „იშიშვლე შენი მახვილი და მომკალი, რომ არა თქვან ჩემზე, დედაკაცმა მოკლაო.“ და განგმირა იგი მისმა მსახურმა ბიჭმა, და მოკვდა.

55და როცა დაინახეს ისრაელის კაცებმა, რომ მოკვდა აბიმელექი, ყველანი თავ-თავიანთ სახლებში წავიდ-წამოვიდნენ.

56ასე მიუზღო სამაგიერო ღმერთმა აბიმელექს იმ ბოროტებისათვის, რაც მან თავის მამის მიმართ ჩაიდინა, თავისი სამოცდაათი ძმა რომ მოკლა.

57და შექემელებზე მოაქცია ღმერთმა ყველა მათი ბოროტება. და ეწიათ მათ იოთამ იერუბაყალის ძის წყევლა. +

10
თოლაყი – მეშვიდე მსაჯული

10^1აბიმელექის შემდგომ აღდგა თოლაყი, ძე ფუყასი, ძისა დოდოსი, ისაქარის კაცი, ისრაელის სახსნელად. და ცხოვრობდა იგი შამირში, ეფრემის მთაზე.

2და განსჯიდა ისრაელს ოცდასამი წელი, და მოკვდა და დაიმარხა შამირში.

3და მის შემდგომ დადგა იაირ გილყადელი და განსჯიდა ისრაელს ოცდაორი წელი. +

4და ჰყავდა მას ოცდაათი ვაჟი, ოცდაათ ჩოჩორზე ამხედრებული, და ოცდაათი ქალაქი ჰქონდათ მათ, დღემდე ხავოთ-იაირად წოდებული. გილყადის ქვეყანაში რომ არის. +

5და მოკვდა იაირი და დაიმარხა კამონში.

6და განაგრძეს ისრაელის ძეთ ბოროტის კეთება უფლის თვალში, და ემსახურებდნენ ბაყალებს და ყაშთაროთებს, და არამის ღმერთებს, და ციდონის ღმერთებს, და მოაბის ღმერთებს, და ყამონელთა ღმერთებს, და ფილისტიმელთა ღმერთებს; და მიატოვეს უფალი, და აღარ ემსახურებოდნენ მას. +

7და აღიგზნო რისხვა უფლისა ისრაელზე და ჩაყარა ისინი ფილისტიმელთა და ყამონის ძეთა ხელში. +

8და იმ წლიდან მოკიდებული ავიწროებდნენ და ჩაგრავდნენ ისრაელის ძეთ თვრამეტი წელი, ყოველ ისრაელის ძეს, ვინც იორდანეს გაღმა იყო ამორეველების ქვეყანაში, გილყადში.

9და გადალახეს ყამონის ძეთ იორდანე, რომ იუდას, ბენიამინისა და ეფრემის სახლს შებრძოლებოდნენ, და გაუჭირდა ისრაელს ფრიად.

10და შეჰღაღადეს ისრაელის ძეთ უფალს და უთხრეს: „შეგცოდეთ შენ, რადგან მივატოვეთ ჩვენი ღმერთი და ვემსახურებოდით ბაყალებს!“ +

11და უთხრა უფალმა ისრაელის ძეთ: „ხომ დაგიხსენით ეგვიპტელთაგან, ამორეველთაგან, ყამონელთაგან, ფილისტიმელთაგან,

12და ციდონელები, ყამალეკი, და მაყონი, გავიწროებდნენ თქვენ; და როცა კი შემოგიღაღადებიათ ჩემთვის, ხომ მიხსნიხართ მათ ხელთაგან?

13მაგრამ თქვენ მიმატოვეთ და ემსახურებოდით სხვა ღმერთებს, ამიტომ მეტს აღარ გიხსნით თქვენ. +

14წადით და შეჰღაღადეთ თქვენს მიერ არჩეულ ღმერთებს, მათ გიხსნან თქვენს გასაჭირში!“

15და უთხრეს ისრაელის ძეთ უფალს: „შევცოდეთ ჩვენ! და გვიყავი, რაც გენებოს, ოღონდ დღეს გვიხსენი.“

16და განიშორეს უცხო ღმერთები და ემსახურებოდნენ უფალს. და მეტი ვეღარ აიტანა მისმა სულმა ისრაელის ტანჯვა-წამება. +

17და შეიყარნენ ყამონელები და გილყადში დაბანაკდნენ. შეიყარნენ და დაბანაკდნენ ისრაელის ძენიც მიცფაში. +

18და გილყადის ხალხმა და მთავრებმა უთხრეს ერთმანეთს: „ვინც პირველი შეებრძოლება ყამონელებს, ის იყოს გილყადის მკვიდრთა წინამძღოლი.“ +

11
იფთახი – მეცხრე მსაჯული

11^1იფთახ გილყადელი მამაცი კაცი იყო. და იყო იგი ძე მეძავი დიაცისა. გილყადმა შვა იფთახი. +

2და გილყადის ცოლმაც უშვა მას ძეები. და დაიზარდნენ მისი ცოლის ძენი, და მათ გააძევეს იფთახი და უთხრეს მას: „შენ არ დაიმკვიდრებ მამაჩვენის სახლს, რადგან სხვა ქალის ძე ხარ.“ +

3და გაერიდა იფთახი თავის ძმებს და დამკვიდრდა ტობის ქვეყანაში. და უღირსმა კაცებმა მოიყარეს თავი იფთახთან და წავიდნენ მასთან ერთად. +

4გამოხდა ხანი და შეებრძოლნენ ყამონის ძენი ისრაელს.

5და როცა ყამონის ძეთ ომი გაუმართეს ისრაელიანებს, წავიდნენ გილყადის უხუცესები, რათა იფთახი მოეყვანათ ტობის ქვეყნიდან.

6და უთხრეს იფთახს: „მოდი, გახდი ჩვენი მეთაური და შევებრძოლოთ ყამონის ძეთ.“

7და უთხრა იფთახმა გილყადის უხუცესებს: „თქვენ ხომ მომიძულეთ და გამომაძევეთ მამაჩემის სახლიდან და ახლა რატომ მომაკითხეთ, როცა გაგიჭირდათ?“

8და უთხრეს გილყადის უხუცესებმა იფთახს: „ახლა იმიტომ მოვბრუნდით შენთან, რომ წამოგვყვე და შეებრძოლო ყამონის ძეთ, და გილყადის ყველა მკვიდრის მეთაური გახდე.“ +

9და უთხრა იფთახმა გილყადის უხუცესებს: „თუ თქვენ დამაბრუნებთ ყამონის ძეებთან საბრძოლველად და უფალი ხელში ჩამიგდებს მათ, მე ვიქნები თქვენი მეთაური?“

10და უპასუხეს მას გილყადის უხუცესებმა: „უფალი იყოს მოწმე ჩვენს შორის, თუ შენი სიტყვისამებრ არ მოვიქცევით.“ +

11და წავიდა იფთახი გილყადის უხუცესებთან ერთად, და ის დანიშნა ხალხმა მეთაურად და წინამძღვრად. და თქვა იფთახმა ყველა თავისი სიტყვა უფლის წინაშე მიცფაში. +

12და გაუგზავნა იფთახმა მოციქულები ყამონის ძეთა მეფეს და უთხრა: „რა გვაქვს მე და შენ გასაყოფი, რომ მომიხდი ჩემს ქვეყანაში საბრძოლველად?“ +

13და ყამონის ძეთა მეფემ იფთახის მოციქულებს ასე უპასუხა: „რადგან ისრაელმა ჩემი ქვეყანა დაიკავა, როცა ეგვიპტიდან გამოვიდა – არნონიდან იაბოკამდე და იორდანემდე – ახლა მშვიდობიანად დამიბრუნე ისინი.“ +

14და კვლავ მიუგზავნა იფთახმა მოციქულები ყამონის ძეთა მეფეს,

15რათა ეთქვათ: „ასე ამბობს იფთახი: არ დაუკავებია ისრაელს მოაბის ქვეყანა და ყამონის ძეთა ქვეყანა, +

16რადგან ეგვიპტიდან რომ გამოვიდნენ, იარა ისრაელმა უდაბნოში მეწამულ ზღვამდე, და კადეშს მიადგა.

17მაშინ გაუგზავნა ისრაელმა მოციქულნი ედომის მეფეს და სთხოვა: ‘გამატარე შენს ქვეყანაზე,’ და არ ისმინა ედომის მეფემ; და აგრეთვე მიუგზავნა მოაბის მეფეს და არც მან ინება; და ისრაელი კადეშში დამკვიდრდა. +

18და წავიდა უდაბნოში და შემოუარა ედომის ქვეყანას და მოაბის ქვეყანას, და მივიდა მოაბის ქვეყნის აღმოსავლეთ საზღვართან; და დაიბანაკა არნონის გაღმა, და ფეხი არ შეუდგამთ მოაბის მიწა-წყალზე, რადგან არნონი იყო მოაბის საზღვარი. +

19და გაუგზავნა ისრაელმა მოციქულნი სიხონს, ამორეველთა მეფეს, ხეშბონის მეფეს, და უთხრა მას ისრაელმა: ‘გთხოვ, გამატარე შენს ქვეყანაზე!’ +

20და სიხონმა არ გაატარა ისრაელი თავის მიწა-წყალზე. და სიხონმა შეკრიბა მთელი თავისი ხალხი, და დაიბანაკეს იაჰცაში, და შეებრძოლნენ ისრაელს.

21და უფალმა, ისრაელის ღმერთმა, სიხონი და მთელი მისი ხალხი ხელში ჩაუგდო ისრაელს, და მოსრეს ისინი. და დაიმკვიდრა ისრაელმა ამორეველთა მთელი ქვეყანა; +

22და დაიმკვიდრეს ამორეველთა მთელი მიწა-წყალი არნონიდან იაბოკამდე და უდაბნოდან იორდანემდე.

23და უფალმა, ისრაელის ღმერთმა, ასე აჰყარა ამორეველები თავისი ხალხის, ისრაელის, პირისაგან და შენ გინდა დაიმკვიდრო იგი?

24განა იმას არა ფლობ, რაც ქამოშმა, შენმა ღმერთმა, დაგიმკვიდრა. და ყველას, ვინც უფალმა, ჩვენმა ღმერთმა, აჰყარა ჩვენი პირისაგან, ჩვენ დავიმკვიდრებთ. +

25და ახლა, რითი სჯობიხარ ბარაკ ციფორის ძეს, მოაბის მეფეს? მას ხომ ისრაელთან არც პაექრობით უპაექრია და არც ბრძოლით უბრძოლია? +

26უკვე სამასი წელია, რაც ისრაელი მკვიდრობს ხეშბონში და მის სოფლებში, ყაროყერში და მის სოფლებში, და ყველა ქალაქში, არნონის გაღმა-გამოღმა, იმხანადვე რატომ არ დაიბრუნე ისინი?

27მე შენთვის არ შემიცოდავს, შენ კი ბოროტებას მიკეთებ, ჩემზე რომ მოდიხარ საომრად. განსაჯოს უფალმა, მსაჯულმა ისრაელის ძეთა და ყამონის ძეთა შორის!“ +

28და არ მოისმინა ყამონის ძეთა მეფემ იფთახის სიტყვა, რომელიც მან შეუთვალა.

29და იყო იფთახზე სული უფლისა, და გაიარა იფთახმა გილყადი და მენაშე, და გაიარა გილყადის მიცფა, და გილყადის მიცფადან წავიდა ყამონის ძეთა წინააღმდეგ. +

30და აღუთქვა იფთახმა აღთქმა უფალს, და თქვა: „თუ ყამონის ძეთ ხელში ჩამიგდებ,

31მაშინ ასე იქნება: ვინც ჩემი სახლის კართაგან გამომეგებება, როდესაც ყამონის ძეთაგან მშვიდობით დავბრუნდები, უფლისა იყოს იგი და აღვავლენ მას სრულადდასაწველად.“

32და მივიდა იფთახი ყამონის ძეებთან საბრძოლველად, და ხელში ჩააგდებინა ისინი უფალმა.

33და მოსრა ისინი ყაროყერიდან, ვიდრე მინითის შესასვლელამდე, ოცი ქალაქი, და ვიდრე აბელ-ქერამიმამდე, ძალზე დიდი მოსვრით; და დამორჩილებულ იქნენ ყამონის ძენი ისრაელის ძეთა წინაშე. +

34და მივიდა იფთახი მიცფას, თავის სახლში. და აჰა, მისი ასული გამოეგება სიმღერითა და როკვით; მხოლოდ ის ერთი ჰყავდა მას, იფთახს მის გარდა არც ვაჟი ჰყოლია არც ასული. +

35და მის დანახვაზე იფთახმა შემოიხია სამოსელი და თქვა: „ვაიმე, ჩემო ასულო! უბედურებით გამაუბედურე; და შენ იქმენ ჩემს მჭუნვარებად; და ბაგე გავხსენი უფლის წინაშე და ვეღარ გადავთქვამ.“ +

36და ასულმა უთხრა მას: „მამაჩემო, შენ თუ უფლის წინაშე ბაგე გახსენი, მიყავ, როგორც შენმა ბაგემ წარმოთქვა, რადგან უფალმა შური გაძიებინა შენს მტრებზე, ყამონის ძეებზე.“

37და უთხრა მამამისს: „ეს ერთი რამ შემისრულე: გამიშვი ორი თვით; წავალ და მთებში ავალ, რათა ჩემს დობილებთან ერთად გამოვიტირო ჩემი ქალწულობა.“

38და უთხრა მას იფთახმა: „წადი.“ და გაუშვა იგი ორი თვით. და წავიდა ის თავის დობილებთან და ტიროდა მთაში თავის ქალწულობას.

39და ორი თვის ბოლოს დაბრუნდა თავის მამასთან, და ისიც იმ აღთქმისამებრ მოიქცა, რომელიც აღთქმული ჰქონდა. და მას მამაკაცი არ შეუცვნია. ეს წესად დაიდო ისრაელში:

40წლიდან წლამდე ისრაელის ძეთა ასულნი მიდიოდნენ, რათა დაეტირებინათ იფთახ გილყადელის ასული, ოთხ დღეს წელიწადში.

12
ბრძოლა ეფრემელებთან

12^1და ამის შემდეგ შეიყარნენ ეფრემის კაცები და გადავიდნენ ცაფონში, და უთხრეს იფთახს: „რატომ წახვედი საბრძოლველად ყამონის ძეებთან და ჩვენ არ დაგვიძახე, რომ შენთან წამოვსულიყავით? შენ სახლს თავზე დაგაწვავთ ცეცხლით.“ +

2და უთხრა იფთახმა მათ: „მე და ჩემს ხალხს დიდი პაექრობა გვქონდა ყამონის ძეებთან და მე დაგიძახეთ, მაგრამ თქვენ არ მიხსენით მათი ხელიდან.

3და როცა დავინახე, რომ თქვენ ჩემი მხსნელები არ იყავით, საფრთხეში ჩავიგდე ჩემი სიცოცხლე და წავედი ყამონის ძეთა წინააღმდეგ და ხელში ჩამაგდებინა ისინი უფალმა. და რად გამოხვედით დღეს ჩემთან საბრძოლველად?“ +

4და შეკრიბა იფთახმა ყველა მკვიდრი გილყადისა და შეება ეფრემს და მოსრეს გილყადის მკვიდრებმა ეფრემი, რადგან თქვეს: „თქვენ ეფრემის ლტოლვილები ხართ, გილყადი კი ეფრემის შორისაა და მენაშეს შორისაა.“ +

5და გადაუჭრეს გილყადელებმა ეფრემს იორდანეს ფონები და, როდესაც იტყოდა ეფრემის ლტოლვილთაგანი: „გადმოვლახავ,“ ეუბნებოდნენ გილყადელი კაცები: „შენ ხომ ეფრემიანი ხარ?“ და ის ამბობოდა: „არა!“

6და ეუბნებოდნენ მას: „აბა თქვი – შიბოლეთ“ და თუ იტყოდა „სიბოლეთ“ და ვერ გამოთქვამდა სწორად, მაშინ შეიპყრობდნენ მას და კლავდნენ იორდანეს ფონებთან. და დაეცა იმ დროს ეფრემიდან ორმოცდაორი ათასი კაცი. +

7და განსჯიდა იფთახი ისრაელს ექვსი წელი. და მოკვდა გილყადელი იფთახი და დაიმარხა გილყადის ერთ-ერთ ქალაქში.

8და განსჯიდა მის შემდეგ ისრაელს იბცან ბეთლემელი.

9და ჰყავდა მას ოცდაათი ძე და ოცდაათი ასული. მან გაათხოვა თავისი ასულები და ოცდაათი ქალიშვილი მოუყვანა თავის ძეებს; და შვიდ წელიწადს განსჯიდა ისრაელს.

10და მოკვდა იბცანი და დაიმარხა ბეთლემს.

11და მის შემდეგ ისრაელს განსჯიდა ელონ ზებულუნელი. ათ წელიწადს განსჯიდა იგი ისრაელს.

12და მოკვდა ელონ ზებულუნელი, და დაიმარხა აიალონში, ზებულუნის ქვეყანაში.

13და მის შემდეგ ისრაელს განსჯიდა ყაბდონი, ძე ჰილელისა, ფირყათონელი. +

14და ჰყავდა მას ორმოცი ძე და ოცდაათი შვილიშვილი სამოცდაათ ჩოჩორზე ამხედრებულნი. და რვა წელიწადი განსჯიდა ისრაელს. +

15და მოკვდა ყაბდონი, ძე ფირყათონელი ჰილელისა, და დაიმარხა ფირყათონს, ეფრემის ქვეყანაში, ყამალეკელის მთაზე.

13
მეშვიდე განდგომა

13^1ისრაელიანები ისევ აკეთებდნენ ბოროტებას უფლის თვალში; და უფალმა ფილისტიმელთა ხელში ჩაჰყარა ისინი ორმოც წელიწადს. +

2და იყო მაშინ ერთი კაცი ცორყადან, დანის ტომიდან, და სახელად მანოახი ერქვა; და ცოლი ბერწი ჰყავდა, შვილს ვერ აჩენდა. +

3და გამოეცხადა უფლის ანგელოზი ამ ქალს და უთხრა მას: „აჰა, შენ, ბერწი ხარ და შვილი არ გაგიჩენია, მაგრამ დაორსულდები და ვაჟს გააჩენ. +

4და ახლა გაფრთხილდი, არ დალიო ღვინო და თაფლუჭი, და უწმიდური არაფერი ჭამო. +

5რადგან აჰა, დაორსულდები და ვაჟი შეგეძინება, და სამართებელი არ უნდა მიეკაროს მის თავს, რადგან ღვთის მოწმიდარი იქნება ეს ყრმა საშოდანვე, და შეუდგება ისრაელის დახსნას ფილისტიმელთა ხელიდან.“ +

6და მოვიდა ცოლი და უთხრა თავის ქმარს: „ღვთისკაცი მოვიდა ჩემთან, ღვთის ანგელოზივით იერი ჰქონდა, ძალზე საპატიო; არ მიკითხავს მისთვის სადაურობა, და არც თვითონ მითხრა თავისი სახელი. +

7და მითხრა: ‘დაორსულდები და ვაჟს გააჩენ; და არ დალიო ღვინო და თაფლუჭი და უწმიდური არაფერი ჭამო, რადგან ღვთის მოწმიდარი იქნება ეს ყრმა საშოდან მის სიკვდილამდე.’“

8და ლოცვა აღუვლინა მანოახმა უფალს, და თქვა: „გევედრები, უფალო! ღვთისკაცი, რომელიც შენ მოავლინე, კიდევ ერთხელ გვეწვიოს და გვასწავლოს, თუ რა ვუყოთ იმ ყრმას, რომელიც გაჩნდება.“ +

9და უსმინა ღმერთმა მანოახს, და ხელახლა მოვიდა ღვთის ანგელოზი ამ ქალთან, როცა იგი მინდორში იჯდა, და მანოახი, მისი ქმარი, არ იყო მასთან.

10და სწრაფად გაიქცა ქალი შეატყობინა თავის ქმარს: „აჰა, გამომეცხადა კაცი, ამასწინათ რომ მოვიდა ჩემთან.“

11და ადგა მანოახი, წაჰყვა თავის ცოლს და მივიდა იმ კაცთან და უთხრა მას: „შენ ხარ ის კაცი, ამ ქალს რომ ელაპარაკე?“ და უთხრა: „მე ვარ.“

12და უთხრა მანოახმა: „ახლა, შენი სიტყვა რომ ახდება, რა უნდა იყოს ამ ყრმის ცხოვრების წესი და საქმე?“

13და უფლის ანგელოზმა უთხრა მანოახს: „ერიდოს ყველაფერს, რაც ქალს ვუთხარი.

14და ვაზისაგან მოწეულს არაფერს გაეკაროს, ღვინო და თაფლუჭი არ დალიოს, უწმიდური არაფერი ჭამოს. ყველაფერი, რაც მას ვამცნე, შეასრულოს.“ +

15და უთხრა მანოახმა უფლის ანგელოზს: „ნება გვიბოძე დაგაყოვნოთ და თიკანი მოგიმზადოთ.“ +

16და უთხრა უფლის ანგელოზმა მანოახს: „რომც დამაყოვნო, შენს პურს მაინც არ გავტეხ. თუ სრულადდასაწველის გამზადება გინდა, აღავლინე.“ რადგან არ იცოდა მანოახმა, რომ უფლის ანგელოზი იყო იგი.

17და ჰკითხა მანოახმა უფლის ანგელოზს: „რა არის შენი სახელი? რათა, შენი სიტყვა რომ ახდება, განგადიდოთ.“ +

18და უთხრა მას უფლის ანგელოზმა: „რისთვის მეკითხები სახელს? საკვირველია იგი.“ +

19და აიღო მანოახმა თიკანი და პურეულის ძღვენი, და აღუვლინა ქვაზე უფალს, და მან მოახდინა სასწაული. და მანოახი და მისი ცოლი უყურებდნენ.

20როცა სამსხვერპლოდან ალი ცისკენ ავარდა, უფლის ანგელოზი ზეაჰყვა სამსხვერპლოს ალს. და მანოახი და მისი ცოლი, ეს რომ დაინახეს, პირქვე დაემხნენ მიწაზე. +

21გაუჩინარდა უფლის ანგელოზი მანოახსა და მის ცოლს. და მაშინ მიხვდა მანოახი, რომ უფლის ანგელოზი იყო იგი.

22და უთხრა მანოახმა თავის ცოლს: „სიკვდილით მოვკვდებით, რადგან ღმერთი ვიხილეთ.“ +

23და უპასუხა ცოლმა: „უფალს ჩვენი სიკვდილი რომ ნდომებოდა, არ მიიღებდა ჩვენი ხელიდან სრულადდასაწველსა და პურეულის ძღვენს და არ დაგვანახვებდა და არ მოგვასმენინებდა ყველაფერ ამას.“

24და შობა იმ ქალმა ძე, და უწოდა მას სახელად სამსონი, და წამოიზარდა ყრმა და აკურთხა იგი უფალმა. +

25და იწყო უფლის სულმა მისი აღძვრა დანის ბანაკში, ცორყასა და ეშთაოლს შორის. +

14
სამსონი – მეცამეტე მსაჯული

14^1და ჩავიდა სამსონი თიმნათში, და ნახა თიმნათში ერთი ქალი ფილისტიმელთა ასულთაგან.

2და ავიდა და აუწყა თავის მამასა და დედას: „ქალი ვნახე თიმნათში, ფილისტიმელთა ასულთაგან; მომიყვანეთ იგი ცოლად.“

3და უთხრეს მას მამამისმა და დედამისმა: „ნუთუ ქალი დაილია შენს სანათესაოში და შენი ერის ასულებს შორის, რომ მიდიხარ ცოლის მოსაყვანად წინადაუცვეთელ ფილისტიმელთაგან?“ და უთხრა სამსონმა მამას: „მომიყვანე, რადგან ის მომივიდა თვალში.“ +

4და მამამისმა და დედამისმა არ იცოდნენ, რომ უფლისაგან იყო ეს, და რომ ის საბაბს ეძებდა ფილისტიმელთა წინააღმდეგ; და იმ დროს ფილისტიმელნი ბატონობდნენ ისრაელზე.

5და ჩავიდნენ სამსონი, მამამისი და დედამისი თიმნათში, და თიმნათის ზვრებს რომ მიადგნენ, აჰა, ლომის ბოკვერი ბუხუნით მოდის მათკენ.

6და გადმოვიდა სამსონზე უფლის სული, და მან ისე გახლიჩა იგი, როგორც კაცმა თიკანი გახლიჩოს, და ხელში არაფერი სჭერია. მამამისისა და დედამისისათვის არ უთქვამს, რა გააკეთა. +

7და ჩავიდა და ელაპარაკა იმ ქალს, და თვალში მოუვიდა იგი სამსონს.

8და რამდენიმე ხნის შემდეგ ისევ ჩააკითხა, რომ ცოლად მოეყვანა; და შეუხვია ლომის მძორის სანახავად და აჰა, ლომის მძორში ფუტკრის გუნდი და თაფლია.

9და პეშვით გამოიღო თაფლი. და მიდიოდა და გზადაგზა ჭამდა. და წამოეწია თავის მამას და დედას, და მისცა მათ ეს თაფლი და ჭამეს. და არ უთქვამს, ლომის მძორიდან რომ იყო გამოღებული.

10და მივიდა მამამისი ქალთან, და სამსონმა იქვე ლხინი გადაიხადა, როგორც ჭაბუკები იქცეოდნენ ხოლმე.

11და როცა ნახა იგი, მოიყვანეს ოცდაათი მაყარი, და იყვნენ მასთან.

12და უთხრა მათ სამსონმა: „გამოსაცნობად ერთ გამოცანას გეტყვით; თუ ამ შვიდდღიანი ლხინის განმავლობაში გამოიცნობთ და ამოხსნით მას, ოცდაათ ხელ სელის სამოსელს და ოცდაათ ხელ საცვალს მოგცემთ; +

13და თუ ვერ გამოიცნობთ, მაშინ თქვენ მომეცით ოცდაათი ხელი სელის სამოსი და ოცდაათი ხელი საცვალი.“ და უთხრეს მას: „თქვი შენი გამოცანა და მოგისმენთ.“

14და უთხრა მათ: „მჭამელისაგან გამოვიდა საჭმელი; ძლიერისაგან გამოვიდა ტკბილი.“ და სამი დღის განმავლობაში ვერ გამოიცნეს გამოცანა.

15და მეოთხე დღეს უთხრეს სამსონის ცოლს: „დაიყოლიე შენი ქმარი, გვითხრას ამ გამოცანის ახსნა, თორემ შენც დაგწვავთ და მამაშენის სახლსაც. ნუთუ გასაძარცვავად მოგვიპატიჟეთ?“ +

16და ატირდა სამსონის ცოლი მის წინაშე, და უთხრა: „შენ გძულვარ და არ გიყვარვარ, ჩემი ხალხის ძეებისათვის გამოცანა მიგიცია, ახსნას კი არ მეუბნები.“ და მან უპასუხა: „მამაჩემისა და დედაჩემისათვის არ მითქვამს და შენ გითხრა?“

17და ტიროდა ცოლი მის წინაშე შვიდი დღე, რამდენ ხანსაც ის ლხინი გრძელდებოდა. და მეშვიდე დღეს კი უთხრა თავის ცოლს გამოცანის ახსნა, რადგან იძულებული გახდა. მან კი თავისი ხალხის ძეებს უთხრა გამოცანა. +

18და ქალაქის მკვიდრებმა მეშვიდე დღეს, მზის ჩასვლამდე უთხრეს სამსონს: „რა არის თაფლზე უტკბესი და ლომზე უძლიერესი?“ და უთხრა მათ: „ჩემი ფურით რომ არ გეხნათ, ვერ გამოიცნობდით ჩემს გამოცანას.“

19და გადმოვიდა მასზე უფლის სული, და ჩავიდა აშკელონში და დახოცა ოცდაათი იქაური კაცი, და წამოიღო დავლა და ჩამოურიგა საცვლები გამოცანის გამომცნობთ. და აღიგზნო მისი რისხვა და წავიდა თავისი მამის სახლში. +

20სამსონის ცოლი კი ქმრის მაყარმა შეირთო.

15
სამსონის შურისგება

15^1რამდენიმე ხნის შემდეგ წავიდა სამსონი თავისი ცოლის სანახავად პურის მკის დროს და თან ერთი თიკანი წაიყვანა. და თქვა: „შევალ ჩემს ცოლთან ოთახში!“ მაგრამ ქალის მამამ არ შეუშვა.

2და უთხრა მას ქალის მამამ: „ვიფიქრე სიძულვილით მოიძულე იგი და შენს მაყარს მივათხოვე. აჰა, მისი უმცროსი და მასზე უკეთესია; ეგ წაიყვანე ცოლად მის ნაცვლად.“

3და უთხრა მათ სამსონმა: „უდანაშაულო ვიქნები ამიერიდან ფილისტიმელთა წინაშე, თუ ბოროტებას ვუზამ მათ.“ +

4და წავიდა სამსონი, და დაიჭირა სამასი მელა და აიღო ჩირაღდნები, და მათი კუდი კუდს გადაუსკვნა და ჩაატანა თითო ჩირაღდანი ორ კუდს შორის.

5და მოუკიდა ცეცხლი ჩირაღდნებს და გაუშვა ფილისტიმელთა ყანებში, და გადაწვა ზვინები, ვენახები და ზეთისხილის ბაღები.

6და იკითხეს ფილისტიმელებმა: „ეს ვინ ჩაიდინა?“ და უთხრეს „სამსონმა, თიმნათელის სიძემ, რადგან მისი ცოლი მიათხოვეს მის მაყარს.“ და ავიდნენ ფილისტიმელნი და დაწვეს ის ქალი და მამამისი ცეცხლში. +

7და უთხრა მათ სამსონმა: „რაკი ასე იქცევით, მაშინ მე შურს ვიძიებ თქვენზე და მერე მოვისვენებ.“

8და მაგარი ცემით ურტყა მათ წვივებსა და თეძოებს, და ჩავიდა და ყეტამის კლდის ეხს შეაფარა თავი.

9და ავიდნენ ფილისტიმელნი და დაიბანაკეს იუდაში და განივრცნენ ლეხამდე.

10და ჰკითხეს იუდას კაცებმა: „რად ამოხვედით ჩვენთან?“ და უთხრეს: „სამსონის შესაპყრობად ამოვედით, რათა მას ისევე მოვექცეთ, როგორც ჩვენ მოგვექცა.“

11და ჩავიდა სამი ათასი კაცი იუდადან ყეტამის კლდესთან და უთხრეს სამსონს: „ვითომ არ იცი, რომ ფილისტიმელნი ბატონობენ ჩვენზე? ეს რა გვიქენი?“ და უპასუხა მათ: „როგორც მე მომექცნენ, მეც ასე მოვექეცი.“

12და უთხრეს მას: „შენს შესაპყრობად ჩამოვედით, რათა ხელთ მიგცეთ ფილისტიმელებს.“ და უთხრა მათ სამსონმა: „შემომფიცეთ, რომ არ მომკლავთ.“

13და უთხრეს მას ასე: „არა, მხოლოდ შეგიპყრობთ და ხელთ მიგცემთ ფილისტიმელებს; მოკვლით არ მოგკლავთ.“ და შეჰკრეს იგი ორი ახალი თოკით, და წაიყვანეს კლდიდან.

14და მივიდნენ ისინი ლეხამდე და ფილისტიმელნი შეძახილებით შეხვდნენ მას; და გადმოვიდა მასზე უფლის სული, და მის მკლავებზე მოხვეული თოკები ცეცხლით დამწვარი სელივით გახდა და დასცვივდა საკვრელები ხელებიდან. +

15და ვირის ახალი თავყბა იპოვა ხელით, დასწვდა და აიღო იგი, და ათასი კაცი დახოცა იმით.

16და თქვა სამსონმა: „ვირის ყბით ვირთა ვირი; ვირის ყბით დავხოცე ათასი კაცი.“

17და ეს რომ თქვა, გადააგდო ვირის ყბა და უწოდა იმ ადგილს „რამათ-ლეხი.“

18და ძალიან მოსწყურდა და უხმო უფალს: „შენ მოიმოქმედე ეს დიდი ხსნა შენი მსახურის ხელით; და ახლა წყურვილით უნდა მოვკვდე, და წინადაუცვეთლებს ჩავუვარდე ხელში.“

19და გააპო ღმერთმა ქვაბური, ლეხში რომ იყო, და გადმოსკდა იქიდან წყალი. და დალია და მოიბრუნა სული, და გამოცოცხლდა. ამისთვის ეწოდა მას სახელად „ყენ-ჰაკორე“, რომელიც დღემდეა ლეხში. +

20და განსჯიდა ისრაელს სამსონი ფილისტიმელთა დღეებში ოცი წელიწადი. +

16
სამსონი ღაზაში

16^1და ჩავიდა სამსონი ღაზაში, და იქ ერთი მეძავი ქალი ნახა, და შევიდა მასთან. +

2და უთხრეს ღაზელებს: „სამსონი მოსულა აქ.“ და გარს შემოადგნენ და მთელი ღამე უდარაჯებდნენ მას ქალაქის კარიბჭესთან. და მთელი ღამე წყნარად ისხდნენ და ამბობდნენ: „განთიადამდე მოვიცადოთ და მერე მოვკლათ.“ +

3და სამსონს ეძინა შუაღამემდე, და ადგა შუაღამისას და ხელი მოხვია ქალაქის კარიბჭის ორივე წირთხლს, ურდულებიანად მოგლიჯა, გაიდო მხრებზე და აიტანა ისინი მთის წვერზე, ხებრონის გადაღმა. +

4და ამის შემდეგ მას ქალი შეუყვარდა სორეკის ხეობაში, და მისი სახელი იყო დალილა. +

5და მივიდნენ ქალთან ფილისტიმელთა მთავრები და უთხრეს: „შეაცდინე იგი და ნახე, რაშია მისი დიდი ძალა, რა უნდა ვიღონოთ მის დასაძლევად და შესაკრავად, რომ დავიმორჩილოთ იგი; და თითოეული ჩვენგანი ათას ვერცხლს მოგცემს.“ +

6და უთხრა სამსონს დალილამ: „მითხარი, რაშია შენი დიდი ძალა და რით შეიძლება შენი შეკვრა, კაცმა რომ დაგიმორჩილოს?“

7და მას უთხრა სამსონმა: „შვიდი ახალთახალი გამოუშრობი ლარით რომ შემკრან, მაშინ დავუძლურდები და უბრალო ადამიანის მსგავსი შევიქნები.“

8და მიუტანეს დალილას ფილისტიმელთა მთავრებმა შვიდი ახალთახალი გამოუშრობი ლარი, და იმით შეკრა დალილამ სამსონი.

9ოთახში კი ხალხი ჰყავდა ჩასაფრებული. და უთხრა დალილამ მას: „ფილისტიმელნი მოსულან შენზე, სამსონ!“ და დაწყვიტა სამსონმა ლარები, როგორც ძენძის ძაფი წყდება ხოლმე, ცეცხლი რომ მოედება. და ვერ შეიცნეს მისი ძალა. +

10და უთხრა დალილამ სამსონს: „აჰა, ხომ მომატყუე და გამაწბილე, ახლა მაინც მითხარი, რით შეიძლება შენი შეკვრა?“

11და უთხრა მას სამსონმა: „თუ მე ახალი, უხმარი თოკებით შემკრავენ, მაშინ დავუძლურდები და უბრალო ადამიანის მსგავსი შევიქნები.“

12და აიღო დალილამ ახალი თოკები, შეკრა იგი და უთხრა: „ფილისტიმელნი მოსულან შენზე, სამსონ!“ და ოთახში კი ხალხი იყო ჩასაფრებული. და მან ძაფივით შემოიწყვიტა თოკები მკლავებზე.

13და უთხრა დალილამ სამსონს: „აქამდე მატყუე და მაწბილე, ეხლა მაინც მითხარი, რითი შეიძლება შენი შეკვრა?“ და უთხრა სამსონმა მას: „თუ ჩემი თავის შვიდ ნაწნავს საძახველში ჩაგრეხ და პალოზე მიაბამ, მაშინ დავუძლურდები და უბრალო ადამიანის მსგავსი შევიქნები.“

14მას რომ ეძინა, ადგა დალილა და მისი შვიდი ნაწნავი საძახველში ჩაგრიხა; მიაბა პალოზე და უთხრა მას: „ფილისტიმელნი მოსულან შენზე, სამსონ!“ და გამოიღვიძა თავისი ძილიდან და საძახველის პალოც ამოგლიჯა და ნაძახიც.

15და უთხრა მას დალილამ: „როგორღა მეუბნები, მიყვარხარო, თუ გულით არა ხარ ჩემთან? აჰა, სამჯერ მომატყუე და არ გამიმხილე, რაშია შენი ძალა.“

16რაკი ყოველდღე ამ სიტყვებს ჩასჩიჩინებდა და ეხვეწებოდა, სასიკვდილოდ შეუწუხა სული.

17და გაუმხილა მას ყველაფერი, რაც გულში ჰქონდა, და უთხრა მას: „სამართებელი არ გაჰკარებია ჩემს თავს, რადგან ღვთის მოწმიდარი ვარ დედაჩემის მუცლიდანვე; თავი, რომ გადამპარსონ, ძალა გამომეცლება და უბრალო ადამიანის მსგავსი შევიქნები.“ +

18და დაინახა დალილამ, რომ მან გული გაუხსნა. კაცი, გააგზავნა და მოუხმო ფილისტიმელთა მთავრებს და უთხრა: „ახლა კი ამოდით, რადგან ყველაფერი გამიმხილა, რაც გულში ჰქონდა.“ და ავიდნენ მასთან ფილისტიმელთა მთავრები და ვერცხლიც ამოუტანეს საკუთარი ხელით.

19და კალთაში ჩააძინა იგი დალილამ, და მოუხმო კაცებს, და მისი თმის შვიდივე ნაწნავი მოაპარსვინა; და დაიწყო ქალმა მისი მოთრგუნვა, და გამოეცალა სამსონს ძალა. +

20და თქვა დალილამ: „ფილისტიმელნი მოსულან შენზე, სამსონ!“ და გაიღვიძა მან და თქვა: „გავალ წინანდებურად და თავს დავიხსნი.“ და არ იცოდა, რომ უფალმა პირი იბრუნა მისგან. +

21და შეიპყრეს იგი ფილისტიმელებმა, და თვალები დასთხარეს, და წაიყვანეს იგი ღაზაში, და სპილენძის ჯაჭვებით შეკრეს. და აფქვევინებდნენ საპყრობილეში. +

22ამასობაში იწყო მისმა თმამ წამოზრდა მას შემდეგ, რაც გაპარსულ იქნა.

23და შეიკრიბნენ ფილისტიმელთა მთავრები, რომ დიდი მსხვერპლი შეეწირათ დაგონისათვის, თავიანთი ღმერთისათვის, და ემხიარულათ, რადგან ამბობდნენ: „ჩვენმა ღმერთმა ხელში ჩაგვიგდო სამსონი, ჩვენი მტერი.“ +

24და უყურებდა მას ხალხი, ადიდებდა თავის ღმერთს, რადგან ამბობდნენ: „ჩვენმა ღმერთმა ხელში ჩაგვიგდო ჩვენი მტერი და ჩვენი ქვეყნის მაოხარი, ის, ვინც მრავალი ჩვენგანი გაწყვიტა.“

25და კარგ გუნებაზე რომ დადგნენ, თქვეს: „მოუხმეთ სამსონს. დაე, გაგვართოს მან.“ და მოუხმეს სამსონს საპყრობილიდან, და მასხრობდა მათ წინაშე; და დააყენეს იგი სვეტებს შორის. +

26და უთხრა სამსონმა ყმაწვილს, რომელსაც ხელით დაჰყავდა: „ხელი შემავლებინე იმ სვეტებისთვის, რომლებზედაც სახლი დგას, რომ მივეყუდო მათ.“

27და სახლი სავსე იყო კაცებითა და ქალებით; იქ მოეყარათ თავი ფილისტიმელთა ყველა მთავარს, და ერდოზე სამი ათასამდე კაცი და ქალი იყო, და უყურებდა სამსონის დაცინვას.

28და შეჰღაღადა სამსონმა უფალს, და თქვა: „უფალო ღმერთო, გამიხსენე, და ოღონდ ამჯერად გამაძლიერე, ღმერთო, ერთბაშად რომ ვიძიო შური ფილისტიმელებზე ჩემი ორი თვალის გამო.“ +

29და მოეჭიდა სამსონი ორივე შუათანა სვეტს, რომლებზედაც სახლი იდგა, და მიეყრდნო მათ – ერთს მარჯვენა ხელით და მეორეს მარცხენა ხელით,

30და თქვა სამსონმა: „მოკვდი, სულო ჩემო, ფილისტიმელებთან ერთად!“ და მოზიდა ძალით, და ჩამოემხო სახლი მთავრებსაც და მთელ ხალხს, ვინც შიგ იყო. დახოცილები, სამსონმა სიკვდილისას რომ დახოცა, იმათზე მეტი იყვნენ, სიცოცხლეში რომ ჰყავდა დახოცილი. +

31და ჩავიდნენ მისი ძმები და მამამისის მთელი სახლი, წამოასვენეს იგი, და დამარხეს ცორყასა და ეშთაოლს შორის, მამამისის, მანოახის, სამარხში. და იგი განსჯიდა ისრაელს ოცი წელიწადი. +

17

მიქას კერპები

17^1და იყო კაცი ეფრემის მთიდან, და სახელად ერქვა მიქაიეჰუ.

2და უთხრა მან თავის დედას: „ათას ასი ვერცხლი, რომელიც წაღებულია შენგან და რომლის გამოც დაიწყევლე და ჩემს გასაგონადაც თქვი, აჰა, ეს ვერცხლი ჩემთანაა, ჩემი აღებულია.“ და თქვა დედამისმა: „კურთხეულ იყავ, შვილო ჩემო, უფლის მიერ!“ +

3და დაუბრუნა მან ათას ასი ვერცხლი თავის დედას. და თქვა დედამისმა: „შეწირვით შემიწირავს ჩემი ხელით ეს ვერცხლი უფლისათვის ჩემი ძის სახელზე, რათა გაკეთდეს მისგან ქანდაკი და ჩამოსხმული კერპი. და ახლა შენთვის დამიბრუნებია.“

4და როცა მან დაუბრუნა ის ვერცხლი დედამისს, და აიღო დედამისმა ორასი ვერცხლი, და მისცა გადამდნობელს, და გააკეთა მან ქანდაკი; და იდგა იგი მიქაიეჰუს სახლში. +

5ამ კაცს, მიქას, ჰქონდა ღვთის სახლი. და გააკეთა მან ეფოდი და თერაფიმი. და აკურთხა ერთ-ერთი თავისი ვაჟი. და ჰყავდა იგი მღვდლად.

6იმ დღეებში ისრაელს მეფე არ ჰყავდა და, ვისაც რა უნდოდა, იმას აკეთებდა. +

7და იყო ერთი ყმაწვილი იუდას ბეთლემიდან, და ლევიანი იყო იგი და იქ ცხოვრობდა.

8და ეს კაცი წავიდა ქალაქიდან, იუდას ბეთლემიდან, რათა იქ შეხიზნულიყო, სადაც ადგილს ნახავდა, და მიადგა მიქას სახლს ეფრემის მთაში, თავისი გზით მიმავალი.

9და ჰკითხა მას მიქამ: „საიდან მოდიხარ?“ და უთხრა: „ლევიანი ვარ იუდას ბეთლემიდან და მივდივარ, რომ ხიზნად დავდგე, სადაც ადგილს ვნახავ.“

10და უთხრა მას მიქამ: „დარჩი ჩემთან და გამიხდი მამად და მღვდლად; წლიურად ათ ვერცხლს მოგცემ, ასევე სამოსელსა და საზრდოს. +

11და დაყაბულდა ლევიანი დარჩენილიყო იმ კაცისას, და გახდა ყმაწვილი მისთვის, როგორც ერთი მისი ძეთაგანი.

12და აკურთხა მიქამ ლევიანი, და გახდა ეს ყმაწვილი მისი მღვდელი და ცხოვრობდა მიქას სახლში.

13და თქვა მიქამ: „ახლა ვიცი, სიკეთეს მომაგებს უფალი, რადგან ლევიანი მყავს მე მღვდლად.“

18
დანის ტომის დამკვიდრება

18^1იმ დღეებში ისრაელს მეფე არ ჰყავდა; და იმავე დღეებში დანის ტომი ეძიებდა თავისთვის წილხვდომილს დასამკვიდრებლად, რადგან არ ხვდომოდა იმ დღემდე წილი ისრაელის ტომთა შორის. +

2და გაგზავნეს დანის ძეთ თავისი ტომიდან ხუთი კაცი თავისი წრიდან, ძლიერი ვაჟკაცები ცორყადან და ეშთაოლიდან, რათა დაეზვერათ ქვეყანა და გამოეკვლიათ. უთხრეს: „წადით, გამოიკვლიეთ ქვეყანა.“ და მივიდნენ ეფრემის მთაზე მიქას სახლთან, და იქ გაათიეს. +

3მიქას სახლთან ყოფნისას ეცნოთ ლევიანი ყმაწვილის ხმა და შევიდნენ იქ, და უთხრეს მას: „აქ ვინ მოგიყვანა, აქ რას აკეთებ, აქ რა გინდა?“

4და უთხრა მათ: „ასე და ასე მომექცა მიქა: დამიქირავა და მისი მღვდელი გავხდი.“ +

5და უთხრეს მას: „ჰკითხე ღმერთს, რომ ვიცოდეთ, ხელი თუ მოგვემართება იმ გზაზე, რომელსაც ვადგავართ?“ +

6და უთხრა მათ მღვდელმა: „წადით მშვიდობით; უფლის წინაშეა თქვენი გზა, რომელსაც ადგახართ.“

7და წავიდა ეს ხუთი კაცი და მივიდა ლაიშში და ნახა მასში მყოფი ხალხი, უზრუნველად მცხოვრები, ციდონელთა წესის მიხედვით, წყნარი და უზრუნველი; არვინ იყო იმ ქვეყნად რაიმეზე მათი შეურაცხმყოფელი და მათზე მებატონე; ციდონელთაგან შორს ცხოვრობდნენ, და კაციშვილთან საქმე არ ჰქონდათ. +

8და მივიდნენ ისინი თავიანთ ძმებთან ცორყაში და ეშთაოლში, და უთხრეს მათ ძმებმა: „რას იტყვით?“

9და მათ თქვეს: „ავდგეთ და გავილაშქროთ მასზე, რადგან ვნახეთ ის ქვეყანა. და აჰა, ძალიან კარგია იგი. რა გულ-ხელი დაგიკრეფიათ? ნუღარ დააყოვნებთ, წადით იმ ქვეყნის დასამკვიდრებლად.

10მიხვალთ და წააწყდებით უზრუნველ ხალხს. გაშლილი ქვეყანაა. ღმერთმა შენ ჩაგიგდო იგი ხელში. ისეთი ადგილია, არაფერი რომ არ აკლია, რაც ქვეყანაზეა.“

11და დაიძრნენ იქიდან, დანის ძეთა საგვარეულოდან, ცორყადან და ეშთაოლიდან, ექვსასი კაცი საბრძოლო იარაღით შეჭურვილი. +

12და ავიდნენ და დაიბანაკეს კირიათ-იეყარიმში, იუდაში. ამიტომ ეძახიან ამ ადგილს დანის ბანაკს დღევანდლამდე. და ეს ადგილი კირიათ-იეყარიმის გადაღმა იყო. +

13და იქიდან ეფრემის მთაში ავიდნენ და მიქას სახლს მიადგნენ.

14და მიუგო ხუთმა კაცმა, ლაიშის ქვეყნის დასაზვერად რომ იყო წასული, და უთხრა თავის ძმებს: „თუ იცით, რომ აქ ერთ-ერთ სახლში აქვთ ეფოდი, თერაფიმი, ქანდაკი და ჩამოსხმული კერპი? და ახლა მოიფიქრეთ, როგორ მოვიქცეთ.“ +

15და გადაუხვიეს იქით, და შევიდნენ ყმაწვილი ლევიანის სახლში, მიქას სახლში, და მოიკითხეს იგი მშვიდობით.

16და ექვსასი კაცი დანის ძეთაგან საბრძოლო იარაღით შეჭურვილი კარიბჭის შესასვლელთან იდგა.

17და წავიდა ის ხუთი კაცი, ქვეყნის დასაზვერად რომ იყო წასული, შევიდა შიგნით, აიღო ქანდაკი, ეფოდი, თერაფიმი და ჩამოსხმული კერპი. მღვდელი კარიბჭის შესასვლელთან იდგა საბრძოლო იარაღით შეჭურვილი ექვსასი კაცის გვერდით.

18და ისინი შევიდნენ მიქას სახლში და აიღეს ქანდაკი, ეფოდი, თერაფიმი, და ჩამოსხმული კერპი. და ჰკითხა მათ მღვდელმა: „რას აკეთებთ?“

19და უთხრეს მას: „გაჩუმდი, პირზე ხელი დაიფარე და წამოგვყევი, გაგვიხდი მამად და მღვდლად. რა გიჯობს: ერთი კაცის სახლის მღვდლობა, თუ ისრაელის ტომისა და საგვარეულოს მღვდლობა?“ +

20და გაიხარა მღვდლის გულმა, და აიღო ეფოდი, თერაფიმი, ქანდაკი და გაჰყვა იმ ხალხს.

21და გაბრუნდნენ და წავიდნენ; ბავშვები, ჯოგი და ქონება წინ გაუშვეს.

22გამოცილებულები იყვნენ მიქას სახლს, რომ შეიყარნენ მიქას კარის მეზობლები და წამოეწივნენ დანის ძეთ,

23დაჰკივლეს დანის ძეებს. და მოუბრუნდნენ და უთხრეს მიქას: „რა დაგემართა, რა გაყვირებს?“

24და თქვა: „მომტაცეთ ჩემი გაკეთებული ღმერთები, ჩემი მღვდელი და წახვედით, მეტი რაღა დამრჩენია? როგორღა მეუბნებით, რა დაგემართაო?“ +

25და უთხრეს მას დანის ძეთ: „აღარ გავიგონოთ შენი ხმა, თორემ დაგეცემიან გააფთრებული კაცები, ჩვენს შორის რომ არიან, და შენს სულსაც დაღუპავ და შენი სახლის სულსაც.“

26და წავიდნენ დანის ძენი თავიანთი გზით; დაინახა მიქამ, რომ მასზე ძლიერები იყვნენ ისინი, გატრიალდა და შინ დაბრუნდა.

27და მათ წაიღეს, რაც გაკეთებული ჰქონდა მიქას. და წაიყვანეს მისი მღვდელი, და მივიდნენ ლაიშში, წყნარ და უზრუნველ ხალხთან, და მოსრეს ისინი მახვილის პირით და ქალაქი გადაწვეს ცეცხლით.

28და არავინ აღმოჩნდა მისი მშველელი, რადგან შორს იყო ციდონისაგან, კაციშვილთან არ ჰქონდათ საქმე. და იყო ველზე, რომელიც ბეთ-რეხობთანაა. და ააშენეს მათ ქალაქი და დამკვიდრდნენ მასში, +

29და უწოდეს ქალაქს სახელად დანი, მათი მამის, დანის, სახელობაზე, რომელიც ისრაელს შეეძინა. თუმცა ქალაქს თავდაპირველად ლაიში ერქვა. +

30და აღმართეს დანის ძეთ ქანდაკი; და იონათანი, ძე გერშომისა, მენაშეს ძისა, იგი და მისი ძენი დანის ძეთა ტომის მღვდლები იყვნენ იმ ქვეყნის გადასახლების დღემდე. +

31და ედგათ მიქას გაკეთებული ქანდაკი მთელი ის ხანი, რაც ღვთის სახლი შილოში იყო. +

19
ლევიანი და მისი ხარჭა

19^1იმ დღეებში, როცა ისრაელს მეფე არ ჰყავდა, ერთი ლევიანი ცხოვრობდა ეფრემის მთის კალთაზე. და ხარჭა მოიყვანა იუდას ბეთლემიდან. +

2და შემდეგ შეედავა მას ხარჭა, გაშორდა და წავიდა მამის სახლში, იუდას ბეთლემში, და იყო იქ ოთხი თვე.

3და ადგა მისი ქმარი და გაჰყვა მის კვალს, რათა დაეყვავებინა და შინ დაებრუნებინა. და მსახური ბიჭი და წყვილი სახედარი ახლდა თან. და შეიყვანა ქალმა იგი თავისი მამის სახლში. და დაინახა იგი ამ ყმაწვილი ქალის მამამ, და სიხარულით გამოეგება.

4და არ გაუშვა იგი სიმამრმა, ამ ყმაწვილი ქალის მამამ, და დარჩა მასთან სამი დღე. და ჭამდნენ და სვამდნენ და ღამეს იქვე ათევდნენ.

5და მეოთხე დღეს ადგნენ დილაადრიანად, და იგი მოემზადა წასასვლელად. და უთხრა ყმაწვილი ქალის მამამ თავის სიძეს: „გაიმაგრე გული ლუკმა პურით და მერე წადი.“

6და დასხდნენ ორივენი, ერთად ჭამეს და სვეს. და უთხრა ყმაწვილი ქალის მამამ იმ კაცს: „მოდი, გაათიე ღამე აქ, მოილხინოს შენმა გულმა.“

7და ადგა კაცი წასასვლელად, მაგრამ კვლავ სთხოვა სიმამრმა, და მან ისევ იქ გაათია ღამე.

8და ადგა და მოემზადა წასასვლელად დილაადრიანად მეხუთე დღეს. და უთხრა მას ყმაწვილი ქალის მამამ: „მოდი, დაინაყრე გული და შეიცადე, ვიდრე დღე გადაიხრებოდეს.“ და ჭამეს ორივემ.

9და ადგა ის კაცი, რომ წასულიყო თავის ხარჭასთან და მსახურთან ერთად. და უთხრა მას მისმა სიმამრმა, ყმაწვილი ქალის მამამ: „აჰა, დღე უკვე საღამოსკენ იხრება, მოდი, ამაღამ დარჩი. დღე სადაცაა მიიწურება, აქ გაათიეთ ღამე და მოილხინოს შენმა გულმა, და ხვალ ადექით დილაადრიანად და გაუდექით თქვენს გზას, და წადი შენი კარვისაკენ.“

10მაგრამ არ ისურვა ამ კაცმა ღამის კიდევ იქ გათევა, ადგა და წავიდა; და მივიდა იებუსამდე, იერუსალიმი რომ არის; და თან ახლდა თავისი ხარჭა და წყვილი კეხდადგმული სახედარი. +

11იებუსს რომ მიადგნენ, დღე თითქმის მიწურული იყო. და უთხრა მსახურმა ბიჭმა თავის ბატონს: „წავიდეთ, და შევუხვიოთ იებუსეველთა ამ ქალაქში და იქ გავათიოთ ღამე.“

12და უთხრა მას მისმა ბატონმა: „ნუ შევუხვევთ იმ უცხოტომელთა ქალაქში, რომელნიც ისრაელის ძენი არ არიან, და ბარემ გიბყამდე მივიდეთ.“ +

13და უთხრა თავის მსახურ ბიჭს: „გასწი, და მივადგეთ რომელიმე ადგილს და გიბყაში ან რამაში გავათიოთ ღამე.“ +

14და გასწიეს და წავიდნენ, და ბენიამინის გიბყას მახლობლად თავზე შემოაღამდათ.

15და გადაუხვიეს იქით, რათა ღამის გასათევად გიბყაში შესულიყვნენ. და მივიდა იგი და დაჯდა ქალაქის მოედანზე, რადგან ღამის გასათევად შინ არავინ შეუშვა ისინი. +

16და აჰა, საღამოხანს ერთი ბერიკაცი ბრუნდებოდა თავისი სამუშაოდან, მინდვრიდან; და ეს კაცი ეფრემის მთიდან იყო და გიბყაში ცხოვრობდა. ამ ადგილის მკვიდრნი კი ბენიამინის ძენი იყვნენ. +

17და აახილა თვალი, და დაინახა მგზავრი ქალაქის მოედანზე. და უთხრა ამ ბერიკაცმა: „საიდან მოსულხარ და საით მიხვალ?“

18და მან უპასუხა: „ჩვენ იუდას ბეთლემიდან მოვდივართ და მივალთ ეფრემის მთის კალთებამდე, რადგან იქაური ვარ. იუდას ბეთლემში ვიყავი წასული და ახლა უფლის სახლისაკენ მივდივარ; და შინ არავინ შემიშვა.

19ჩალაც გვაქვს და საჭმელიც ჩვენი სახედრებისთვის, აგრეთვე პურ-ღვინო ჩემთვისაც და ამ შენი მხევლისთვისაც, და ამ მსახური ბიჭისთვისაც, არაფერი მაკლია.“

20და უთხრა მას ბერიკაცმა: „მშვიდობა შენდა, რაც კი რამ გაკლია, ჩემზე იყოს, ოღონდ მოედანზე ნუ გაათევ ღამეს.“ +

21და შინ შეუშვა, და სახედრებს საკვები დაუყარა. მათ კი ფეხი დაიბანეს, ჭამეს და სვეს. +

22როცა ისინი თავიანთ გულს ახარებდნენ, აჰა, ქალაქის მკვიდრნი, გარყვნილი ხალხი, გარს შემოერტყნენ იმ სახლს და უთხრეს სახლის პატრონს, ბერიკაცს: „გამოიყვანე, შენს სახლში რომ კაცი შემოვიდა, რომ შევიცნოთ იგი.“ +

23და გამოვიდა მათთან კაცი, პატრონი სახლისა, და უთხრა: „არა, ჩემო ძმებო, გევედრებით, ნუ უზამთ ბოროტებას, რაკი ეს კაცი ჩემს სახლში შემოვიდა; ნუ ჩაიდენთ ამ უხამსობას. +

24აჰა, ჩემი ქალწული ქალიშვილი და ამ კაცის ხარჭა, იმათ გამოგიყვანთ, დაიმორჩილეთ და უყავით მათ, რაც გენებოთ; და ამ კაცთან ნუ ჩაიდენთ უხამს საქმეს.“ +

25მაგრამ მათ ამის გაგონებაც არ უნდოდათ. მაშინ იმ კაცმა ხელი მოჰკიდა თავის ხარჭას და გარეთ გამოუყვანა მათ. შეიცნეს იგი, მთელი ღამე აწვალებდნენ მას, დილამდე, და გაუშვეს ცისკრის მოახლოებაზე.

26და მოვიდა ქალი განთიადისას, და დაეცა იმ კაცის სახლის კართან, ვისთანაც მისი ბატონი იდგა, და იქ ეგდო, ვიდრე არ ინათა.

27და ადგა დილით მისი ბატონი და გააღო სახლის კარები, და გამოვიდა, რომ თავის გზას დასდგომოდა. და აჰა, მისი ხარჭა სახლის კართან აგდია, ზღურბლზე ხელებდაყრილი.

28და მან უთხრა: „ადექი და წავიდეთ;“ მაგრამ პასუხი არ მიუღია. თავისი ხარჭა სახედარს გადაჰკიდა, ადგა და შინისკენ გასწია.

29შინ რომ მივიდა, აიღო დანა, მოჰკიდა ხელი თავის ხარჭას და ასო-ასო დაჭრა, თორმეტ ნაწილად, და დაგზავნა ისრაელის ყველა კუთხეში.

30და ყოველი, ამის მნახველი, ამბობდა: „მსგავსი არაფერი მომხდარა და არაფერი ნახულა ისრაელში იმ დღიდან მოკიდებული, რაც ისრაელის ძენი ეგვიპტიდან გამოვიდნენ, დღევანდელ დღემდე. ჩაუფიქრდით, ითათბირეთ და თქვით.“ +

20

ომი ბენიამინის ტომსა და დანარჩენ

ტომებს შორის

20^1და გამოვიდა ყველა ისრაელის ძე, და შეიკრიბა თემი, როგორც ერთი კაცი, დანიდან ბეერ-შებაყამდე, და გილყადის ქვეყანა, უფლის წინაშე მიცფაში. +

2და გამოცხადნენ მეთაურები მთელი ერისა, ისრაელის ყოველი ტომისა, ღვთის ერის კრებულში, ოთხასი ათასი ქვეითი კაცი, მახვილის ამომწვდელი.

3და შეიტყვეს ბენიამინის ძეთ, ისრაელის ძეთა ასვლა მიცფაში. და თქვეს ისრაელის ძეთ: „თქვით, როგორ მოხდა ეს ბოროტება.“

4და მიუგო ლევიანმა კაცმა, მოკლული ქალის ქმარმა: „ბენიამინის გიბყაში მივედი ჩემს ხარჭასთან ერთად ღამის გასათევად. +

5და აღდგნენ ჩემზე გიბყას მკვიდრნი, და გარს შემოერტყნენ იმ სახლს ღამით და მოკვლა დამიპირეს. და ხარჭა გამიუპატიურეს და მოკვდა იგი.

6და ავიღე ჩემი ხარჭა, ასო-ასო დავჭერი იგი და ისრაელის სამკვიდრებლის ყველა მხარეში დავაგზავნე, რადგან უხამსობა ჩაიდინეს ისრაელში. +

7აჰა, თქვენ ყველამ, ისრაელის ძენო, განიხილეთ ეს საქმე და აქვე გადაწყვიტეთ!“ +

8და ერთი კაცივით აღდგა მთელი ერი და თქვა: „არავინ არ წავა თავის კარავში და არავინ არ გაბრუნდება შინ.

9და აჰა, რა უნდა ვუყოთ ახლა გიბყას: წილისყრით [უნდა გავილაშქროთ] მასზე.

10ისრაელის თითეულ ტომში ასიდან ათი კაცი შევარჩიოთ, ათასიდან ასი, ათი ათასიდან ათასი, ხალხისათვის საგზალი მოვატანინოთ, რომელიც, ბენიამინის გიბყაზე წავლენ, დასაჯონ ისინი იმ უხამსობის გამო, რაც ისრაელში ჩაიდინეს!“

11და ისრაელის ყველა კაცი შეიკრიბა ქალაქის წინააღმდეგ, ერთი კაცივით გაერთიანდნენ.

12და გაგზავნეს ისრაელის ტომებმა კაცები ბენიამინის მთელს ტომში და შეუთვალეს: „ეს რა ბოროტება მომხდარა თქვენში?

13და ახლა მოგვეცით ის გარყვნილი ხალხი, გიბყაში რომ გყოლიათ, რათა დავხოცოთ და აღმოვფხვრათ ბოროტება ისრაელიდან.“ მაგრამ არ ინებეს ბენიამინის ძეთ თავიანთ მოძმეთა, ისრაელის ძეთა, ხმის გაგონება. +

14და შეიკრიბნენ გიბყაში ბენიამინის ძენი თავ-თავიანთი ქალაქებიდან, რათა ომი გაემართად ისრაელის ძეებთან.

15და აღირიცხნენ ბენიამინის ძენი იმ დღეს ქალაქთაგან ოცდაექვსი ათასი მახვილის ამომწვდელი კაცი; მათ გარდა გიბყას მკვიდრთაგან შვიდასი რჩეული კაცი აღირიცხა.

16მთელი ამ ხალხიდან შვიდასი რჩეული კაცი ცაცია იყო. თითეულ მათგანს თმის ღერისთვისაც რომ ესროლა შურდულით ქვა, არ ააცდენდა. +

17და ისრაელის ძენი, ბენიამინის გარდა, ოთხასი ათასი კაცი აღირიცხა მახვილის ამომწვდელი, ყველა მათგანი მებრძოლი იყო.

18და ადგნენ ისინი და ავიდნენ ბეთელში, და დაეკითხენ ღმერთს და თქვეს ისრაელის ძეთ: „რომელი ჩვენგანი გავიდეს პირველი ბენიამინის ძეებთან საბრძოლველად?“ და უთხრა მათ უფალმა: „იუდა წინ!“ +

19და ადგნენ ისრაელის ძენი დილით და დაიბანაკეს გიბყასთან.

20და გავიდნენ ისრაელის კაცები ბენიამინთან საბრძოლველად, და დადგნენ ისრაელის კაცები საბრძოლო წყობით გიბყას მახლობლად.

21და გამოვიდნენ ბენიამინის ძენი გიბყადან, და დასცეს იმ დღეს ოცდაორი ათასი ისრაელის კაცი მიწაზე.

22და მხნეობა მოიკრიბა ისრაელის ერმა, და კვლავ დადგა საბრძოლო წყობით იმ ადგილას, სადაც წინა დღეს იდგნენ.

23და წავიდნენ ისრაელის ძენი და ტიროდნენ უფლის წინაშე საღამომდე, და ეკითხებოდნენ უფალს: „ისევ გავიდე ჩემი ძმის, ბენიამინის ძეებთან საბრძოლველად?“ და თქვა უფალმა: „გადით მათ წინააღმდეგ.“

24და მიუახლოვდნენ ისრაელის ძენი ბენიამინის ძეებს მეორე დღეს,

25და გამოვიდა ბენიამინი გიბყადან მათ წინააღმდეგ მეორე დღეს, და დასცეს მიწაზე ისრაელის ძეთაგან კიდევ თვრამეტი ათასი კაცი, ყველა მახვილის ამომწვდელი.

26და გაემართა მთელი ისრაელიანობა და მთელი ერი, და მივიდა ბეთელში, და ტიროდნენ უფლის წინაშე. დასხდნენ იმ დღეს და საღამომდე იმარხულეს; და აღავლინეს სრულადდასაწველი და სამშვიდობო შესაწირავები უფლის წინაშე.

27და ჰკითხეს ისრაელის ძეთ უფალს:

28„ისევ გავიდე ჩემი ძმის, ბენიამინის ძეებთან საბრძოლველად, თუ შევწყვიტოთ?“ და უთხრა მათ უფალმა: „გადი. ხვალ ხელში ჩაგაგდებინებთ მას.“

29და ხალხი ჩაასაფრა ისრაელმა გიბყას ირგვლივ. +

30და გაილაშქრეს ისრაელის ძეთ ბენიამინის ძეების წინააღმდეგ მესამე დღეს, და წინანდებურად საბრძოლო წყობით დადგნენ გიბყას წინ.

31და გამოვიდნენ ბენიამინის ძენი ერის წინააღმდეგ, შორს გასცდნენ ქალაქს და იწყეს უწინდებურად მუსრის გავლება გზებზე, რომელთაგან ერთი ბეთელისკენ მიდის, მეორე – გიბყასაკენ, და ველზე ოცდაათამდე ისრაელის კაცი მოკლეს.

32და თქვეს ბენიამინის ძეთ: „პირვანდელის მსგავსად ეცემიან ჩვენს წინაშე.“ ისრაელის ძეთ კი თქვეს: „გავიქცეთ და გამოვიტყუოთ ისინი ქალაქიდან გზებზე.“

33და ადგა ისრაელის ყველა კაცი თავ-თავისი ადგილიდან და განლაგდა ბაყალ-თამარში, და ისრაელის ჩასაფრებული ხალხი გამოვიდა თავისი ადგილიდან, გიბყას დასავლეთიდან.

34და მიადგა გიბყას ათი ათასი რჩეული კაცი მთელი ისრაელიდან, და სასტიკი ბრძოლა გაიმართა, მაგრამ ბენიამინის ძეთ არ იცოდნენ, რომ უბედურება ელოდათ.

35და განგმირა უფალმა ბენიამინი ისრაელის წინაშე, და მოსპეს ისრაელის ძეთ ბენიამინის ძეთაგან იმ დღეს ოცდახუთი ათას ასი კაცი, ყველა მახვილის ამომწვდელი. +

36და იხილეს ბენიამინის ძეთ, რომ დამარცხდნენ; და ადგილი უტიეს ისრაელის კაცებმა ბენიამინს, რადგან იმედი ჰქონდათ ჩასაფრებული ხალხისა, გიბყას მახლობლად რომ ჰყავდათ ჩაყენებული.

37და ჩასაფრებულები გაეჩქარნენ და ეკვეთნენ გიბყას, და გამოვიდა ჩასაფრებული ხალხი და მოსრა ქალაქი მახვილის პირით.

38ისრაელის კაცებს კი ჩასაფრებულ ხალხთან ნიშნად ჰქონდათ დათქმული, რომ ქალაქიდან კვამლის დიდ სვეტს აადენდნენ.

39და როცა უკან დაიხიეს ისრაელის კაცებმა ბრძოლაში და იწყო ბენიამინმა მუსრვა, და დახოცა ოცდაათამდე ისრაელის კაცი და თქვა: „ისევ ეცემიან ჩვენს წინაშე, როგორც პირვანდელი ბრძოლის დროს“;

40მაშინ კვამლი აღიმართა ქალაქზე სვეტივით. მოიხედა ბენიამინმა უკან და აჰა, ცაში მიდის მთელი ქალაქი. +

41და გამობრუნდნენ ისრაელის კაცები, ბენიამინის კაცები კი შედრკნენ, რადგან დაინახეს, რომ თავს უბედურება დაატყდათ.

42და გაექცნენ ისინი ისრაელის კაცებს უდაბნოს გზაზე, მაგრამ ომი მაინც წამოეწიათ. და ქალაქიდან გამოსულებმა მოსპეს ისინი თავიანთ შორის.

43და გარს შემოერტყნენ ბენიამინს, სდიეს მას მენუხამდე, და ჟლიტეს თვით გიბყას აღმოსავლეთამდე.

44და დაეცა ბენიამინისაგან თვრამეტი ათასი კაცი, ყველა მამაცი ვაჟკაცი.

45და მობრუნდნენ და უდაბნოსაკენ, რიმონის კლდისაკენ, გაქუსლეს. გზადაგზა ხუთი ათასი კაცი კიდევ დახოცეს; და სდიეს გიდომამდე, და მოსრეს მათგან ორი ათასი კაცი.

46და მთლიანად იმ დღეს ბენიამინიდან ოცდახუთი ათასი დაეცა, მახვილის ამომწვდელი ყველა მამაცი ვაჟკაცი.

47და ექვსასი კაცი მობრუნდა და გაიქცა უდაბნოსაკენ, რიმონის კლდისკენ, და იქ იყვნენ რიმონის კლდეში ოთხი თვე. +

48და ისრაელის კაცები კვლავ მიუბრუნდნენ ბენიამინის ძეთ და მოსრეს ისინი მახვილის პირით: მთელი ქალაქი და პირუტყვი, და რაც კი იქ იყო. ასევე ყველა ქალაქი, რაც მათ დაუხვდათ, ცეცხლში დაწვეს.

21
ბენიამინის ტომის შემდგომი ბედი

21^1ისრაელის კაცებმა მიცფაში ფიცი დადეს და თქვეს: „არც ერთმა ჩვენგანმა არ მიათხოვოს თავისი ასული ბენიამინელთ.“ +

2და მოვიდა ხალხი ბეთელში, საღამომდე იქ ისხდნენ ღვთის წინაშე, და აიმაღლეს ხმა და ტიროდნენ დიდი ტირილით,

3და თქვეს: „უფალო, ისრაელის ღმერთო, რად მოხდა ასეთი რამ ისრაელში, რომ დღეს ერთი ტომი მოაკლდა ისრაელს?“ +

4და მეორე დღეს დილაადრიან ადგა ხალხი და ააგო იქ სამსხვერპლო, და აღავლინა სრულადდასაწველი და სამშვიდობო შესაწირავები. +

5და თქვეს ისრაელის ძეთ: „ვინ არ მოვიდა კრებულში უფლის წინაშე ისრაელის ტომთაგან?“ რადგან დიდი ფიცი ჰქონდათ დადებული იმათზე, ვინც არ ავიდოდა უფლის წინაშე მიცფაში, და ნათქვამი ჰქონდათ მათზე, რომ სიკვდილით მოეკლათ.

6და ინანეს ისრაელის ძეთ ბენიამინის, თავიანთი ძმის, გამო და თქვეს: „მოიკვეთა დღეს ერთი ტომი ისრაელიდან.“

7როგორ მოვექცეთ დანარჩენებს ცოლების თაობაზე, ჩვენ ხომ უფალი დავიფიცეთ, რომ ჩვენს ასულებს არ მივათხოვებთ მათ?“ +

8და თქვეს: „ვინმე ხომ არ არის ისრაელის ტომებიდან, უფლის წინაშე რომ არ ასულა მიცფაში?“ და აჰა, თურმე არავინ იყო მოსული გილყადის იაბეშიდან უფლის წინაშე ბანაკში, კრებულში. +

9და როცა აღირიცხა ხალხი, აჰა, არავინ იყო გილყადის იაბეშის მკვიდრთაგან.

10და გაგზავნა მათთან თემმა თორმეტი ათასი კაცი, მამაცი ვაჟკაცები, და უბრძანა მათ: „წადით და მახვილის პირით მოსრეთ გილყადის იაბეშის მკვიდრნი დედაწულიანად.

11და აჰა, როგორ უნდა მოიქცეთ: მამაკაცი და ყველა მამაკაცთან ნაწოლი ყოველი ქალი მოსპეთ.“ +

12და ნახეს გილყადის იაბეშის მკვიდრთ შორის ოთხასი ქალწული ქალი, რომელთაც მამაკაცის საწოლი არ იცოდნენ, და მოიყვანეს ისინი შილოს ბანაკში, რომელიც ქანაანის ქვეყანაშია.

13და სიტყვა შეუთვალა მთელმა თემმა; ელაპარაკნენ რიმონის კლდეში მყოფ ბენიამინის ძეთ და მშვიდობა გამოუცხადეს.

14და დაბრუნდნენ მაშინ ბენიამინის ძენი და მისცეს მათ ქალები, რომლებიც ცოცხლად დატოვეს გილყადის იაბეშის ქალთაგან; მაგრამ ყველას არ შეხვდა.

15და ხალხს დაენანა ბენიამინი, უფალმა ნაპრალი რომ გააჩინა ისრაელის ტომებში.

16და თქვეს თემის უხუცესებმა: „როგორ მოვექცეთ დანარჩენებს, ცოლების თაობაზე, რადგან ქალები ამოუწყდნენ ბენიამინს.“

17და თქვეს: „სამემკვიდრეო მიწები უნდა მიეცეს ბენიამინიდან გადარჩენილებს, რათა ტომი არ გაქრეს ისრაელიდან.

18მაგრამ ჩვენს ასულებს ვერ მივათხოვებთ, რადგან ფიცი დადეს ისრაელის ძეთ და თქვეს: წყეული იყოს ვინც ბენიამინს ქალი მისცესო.“

19და თქვეს: „აჰა, ყოველ წელს საუფლო დღესასწაული იმართება შილოში, რომელიც ბეთელის ჩრდილოეთით არის, იმ გზის აღმოსავლეთით, რომელიც ბეთელიდან შექემისაკენ მიემართება და ლებონას სამხრეთით მდებარეობს.

20და უბრძანეს ბენიამინის ძეთ: „წადით და ჩასაფრდით ვენახებში.

21თვალი გეჭიროთ და აჰა, შილოელი ასულები საფერხულოდ გამოვლენ, მაშინ გამოდით ვენახებიდან და თითოეულმა გაიტაცეთ საცოლე შილოელ ასულთაგან, და წადით ბენიამინის ქვეყანაში. +

22და როცა მათი მამები ან ძმები საჩივლელად მოვლენ ჩვენთან, ჩვენ ვეტყვით: „ჩვენი გულისათვის შეიწყალეთ ისინი; რადგან ჩვენ ბრძოლით არ წაგვიყვანია საცოლე თითეული მათგანისათვის, და არც თქვენ გაგიტანებიათ მათთვის; ასე რომ არა, თქვენა ხართ დამნაშავენი.“

23და ბენიამინის ძენიც ასე მოიქცნენ: მოიყვანეს ცოლები თავიანთი რიცხვის მიხედვით, რომელნიც მეფერხულეთაგან გაიტაცეს, მერე წავიდნენ და დაბრუნდნენ თავიანთ სამკვიდრებელში და ააშენეს ქალაქები, და იქ ცხოვრობდნენ.

24და წავიდ-წამოვიდნენ იქიდან ისრაელის ძენი; და დაბრუნდა თითოეული თავის ტომში და თავის საგვარეულოში. და გავიდა იქიდან თითოეული თავის სამკვიდრებელში.

25იმ დღეებში მეფე არ ჰყავდა ისრაელს; ვისაც როგორ უნდოდა, ისე იქცეოდა. +

+ რიცხ. 27:21. მსაჯ. 20:18.

+ დაბ. 49:8.

+ ლევ. 24:20. მათ. 7:2.

+ იესო. 15:63; 18:28.

+ იესო. 15:14.

+ იესო. 12:13; 15:15.

+ იესო. 15:16.

+ 1ნეშტ. 4:13.

+ იესო. 15:18.

+ დაბ. 33:11.

+ 1მეფ. 15:6.

+ რიცხ. 14:45. რჯლ. 2:34.

+ 4მეფ. 1:2.

+ იესო. 17:16.

+ რიცხ. 14:24. იესო. 14:13; 15:13.

+ იესო. 15:63; 18:28.

+ იესო. 16:1.

+ დაბ. 28:19.

+ იესო. 6:24.

+ იესო. 16:2.

+ იესო. 17:11; 21:25. 1მეფ. 31:10.

+ იესო. 16:10; 21:21.

+ იესო. 15:44.

+ მსაჯ. 18:1.

+ იესო. 19:42.

+ დაბ. 17:7. გამ. 3:2; 14:19.

+ გამ. 23:32; 34:13.

+ გამ. 23:33; 34:12. იესო. 23:13.

+ იესო. 24:28.

+ იესო. 24:31.

+ იესო. 24:29.

+ იესო. 19:50.

+ მსაჯ. 3:7.

+ იგავ. 29:18.

+ რიცხ. 25:3. მსაჯ. 8:33.

+ მსაჯ. 3:8. ფსალმ. 43:13. ეს. 50:1.

+ მსაჯ. 3:9. საქმე. 13:20.

+ ლევ. 17:7.

+ მსაჯ. 10:16.

+ მსაჯ. 3:8.

+ იესო. 23:13.

+ რჯლ. 8:2. მსაჯ. 3:4. მათ. 6:13.

+ რჯლ. 3:8. იესო. 13:3.

+ რჯლ. 8:2. მსაჯ. 2:22.

+ გამ. 23:32; 34:16. რჯლ. 7:3.

+ იერ. 7:9.

+ მსაჯ. 2:14.

+ იესო. 15:17. მსაჯ. 2:16; 4:3.

+ მსაჯ. 8:28.

+ მსაჯ. 4:1; 6:1. 1მეფ. 12:9.

+ რიცხ. 23:16.

+ მსაჯ. 5:6.

+ 1მეფ. 12:9.

+ იესო. 17:16. მსაჯ. 3:9.

+ 1მეფ. 12:11.

+ მსაჯ. 5:21. 3მეფ. 18:40.

+ მსაჯ. 5:18.

+ რიცხ. 10:29; 24:21.

+ 2მეფ. 5:24.

+ ფსალმ. 82:10.

+ მსაჯ. 3:29. ფსალმ. 82:10.

+ მსაჯ. 5:25.

+ ფსალმ. 82:10.

+ რჯლ. 33:2. ფსალმ. 67:8.

+ გამ. 19:18.

+ მსაჯ. 3:31.

+ 1მეფ. 13:22.

+ მსაჯ. 10:4.

+ მსაჯ. 3:15. 1ნეშტ. 2:55.

+ დაბ. 49:14.

+ იესო. 13:25; 19:24,40.

+ მსაჯ. 4:10. საქმე. 15:26.

+ ფსალმ. 75:6.

+ გამ. 14:14. იესო. 10:11.

+ მსაჯ. 4:7.

+ მსაჯ. 2:1.

+ მსაჯ. 4:19.

+ 2მეფ. 23:4. ფსალმ. 82:18. დან. 12:3.

+ რიცხ. 25:17-18. მსაჯ. 3:12.

+ 2მეფ. 17:9.

+ რჯლ. 17:9. მსაჯ. 8:11.

+ მსაჯ. 7:12.

+ მსაჯ. 3:9.

+ 1მეფ. 12:10. 4მეფ. 17:35.

+ მსაჯ. 2:1; 5:23. 1მეფ. 12:11.

+ რუთ. 2:4. ლუკ. 1:28.

+ ფსალმ. 12:2.

+ 1მეფ. 12:11.

+ გამ. 4:10. 1მეფ. 9:21.

+ გამ. 3:12. რიცხ. 14:15.

+ ლუკ. 2:12.

+ მსაჯ. 13:15.

+ ლევ. 9:24.

+ დაბ. 16:13. გამ. 19:21.

+ მსაჯ. 19:20. 1მეფ. 25:6.

+ დაბ. 22:14. გამ. 17:15. ეს. 9:6.

+ რჯლ. 7:5.

+ მსაჯ. 15:6.

+ 3მეფ. 18:21.

+ მსაჯ. 7:1. 1მეფ. 12:11. 2მეფ. 11:21.

+ ოს. 1:5.

+ მსაჯ. 11:29. 1მეფ. 16:13.

+ ფსალმ. 71:6.

+ დაბ. 18:32.

+ მსაჯ. 6:32.

+ რჯლ. 8:17.

+ რჯლ. 20:8.

+ 1მეფ. 14:6.

+ 2ნეშტ. 14:11. მათ. 14:19.

+ ეკლ. 4:9.

+ მსაჯ. 6:5.

+ დაბ. 24:26. ეს. 9:4.

+ მსაჯ. 9:34.

+ გამ. 14:14.

+ ფსალმ. 82:10.

+ ფსალმ. 82:11.

+ იოან. 1:28.

+ ფსალმ. 82:12. ეს. 10:26.

+ მსაჯ. 12:1.

+ იესო. 17:2. მსაჯ. 6:34.

+ მსაჯ. 7:25.

+ იესო. 13:27.

+ დაბ. 32:30. 3მეფ. 12:25.

+ მსაჯ. 20:2.

+ რიცხ. 32:42.

+ ოს. 10:14.

+ იესო. 19:12.

+ იესო. 10:24.

+ ფსალმ. 82:12.

+ გამ. 23:33. ლევ. 20:5.

+ მსაჯ. 3:11.

+ 4მეფ. 10:1.

+ მსაჯ. 9:1.

+ მსაჯ. 3:7; 9:4. იერ. 23:27.

+ მსაჯ. 9:5.

+ მსაჯ. 8:31.

+ მსაჯ. 8:31. 2მეფ. 5:1.

+ დაბ. 20:16.

+ 4მეფ. 10:7,14.

+ იესო. 24:26.

+ რჯლ. 11:29.

+ ფსალმ. 103:15.

+ ეზეკ. 5:4; 19:14.

+ მსაჯ. 5:18; 12:3.

+ 1მეფ. 16:14.

+ 2მეფ. 1:16. ფსალმ. 7:17. მათ. 27:25.

+ ეზეკ. 18:6.

+ დაბ. 34:2.

+ იესო. 8:2.

+ ლევ. 25:28. 1მეფ. 10:7.

+ რჯლ. 29:23. სოფ. 2:9.

+ ფსალმ. 67:15.

+ 2მეფ. 11:21.

+ 2მეფ. 11:21.

+ მსაჯ. 9:20.

+ დაბ. 31:21. რიცხ. 32:1.

+ მსაჯ. 5:10.

+ მსაჯ. 2:11,13. 1მეფ. 7:3.

+ მსაჯ. 2:14. 1მეფ. 12:9.

+ მსაჯ. 3:9.

+ რჯლ. 32:15. 3მეფ. 18:27. იერ. 2:13.

+ დაბ. 35:4. მსაჯ. 2:18.

+ მსაჯ. 11:11.

+ მსაჯ. 11:6.

+ ებრ. 11:32.

+ დაბ. 21:10.

+ 1მეფ. 22:2.

+ მსაჯ. 10:18.

+ მალ. 2:14.

+ 1მეფ. 12:11.

+ რჯლ. 20:10.

+ რიცხ. 21:13,24.

+ რჯლ. 2:19.

+ რიცხ. 20:14,17.

+ რიცხ. 21:13.

+ რიცხ. 21:21.

+ რიცხ. 21:24.

+ 3მეფ. 11:7. 4მეფ. 23:13.

+ რიცხ. 22:2.

+ დაბ. 16:5.

+ მსაჯ. 6:34; 13:25. ლუკ. 1:35.

+ რჯლ. 3:12.

+ გამ. 15:20. 1მეფ. 18:6. ფსალმ. 67:26.

+ დაბ. 37:29,34.

+ მსაჯ. 8:1.

+ მსაჯ. 5:18; 9:17.

+ 2მეფ. 18:6.

+ მათ. 26:73.

+ 2მეფ. 23:30.

+ მსაჯ. 5:10.

+ მსაჯ. 2:11; 3:7,12.

+ იესო. 15:33. მსაჯ. 16:31.

+ დაბ. 18:10. მსაჯ. 2:1.

+ რიცხ. 6:3-4.

+ რიცხ. 6:5.

+ ლუკ. 1:12.

+ დაბ. 25:21.

+ რიცხ. 6:3. ლუკ. 1:15.

+ მსაჯ. 6:18.

+ დაბ. 32:29.

+ ეს. 9:6; 45:15.

+ მათ. 17:6. ლუკ. 1:12.

+ გამ. 19:21. რჯლ. 5:24-26. მათ. 28:8.

+ ებრ. 11:32.

+ 1მეფ. 16:13. მათ. 4:1. ლუკ. 4:1.

+ გამ. 34:16. რჯლ. 7:3.

+ მსაჯ. 6:34. 1მეფ. 16:13. ებრ. 11:33.

+ 3მეფ. 10:1.

+ მსაჯ. 16:5.

+ მსაჯ. 16:16.

+ მსაჯ. 1:18. 2მეფ. 1:20.

+ მსაჯ. 14:4.

+ მსაჯ. 6:29.

+ მსაჯ. 6:34; 11:29; 14:6.

+ 1მეფ. 30:12.

+ მსაჯ. 16:31.

+ იესო. 15:47.

+ ლუკ. 20:2.

+ ებრ. 11:34.

+ რჯლ. 1:24.

+ მსაჯ. 14:15; 17:2.

+ მსაჯ. 15:14.

+ მსაჯ. 13:5.

+ რიცხ. 6:5. მარკ. 14:44.

+ 1მეფ. 28:15.

+ ეს. 47:2. იერ. 39:7.

+ 1მეფ. 5:2.

+ მათ. 27:28,30.

+ ებრ. 11:34.

+ 3მეფ. 19:4. ებრ. 2:14.

+ მსაჯ. 13:2; 15:20.

+ რუთ. 3:10. 1მეფ. 15:13.

+ მსაჯ. 18:17. ეს. 40:19.

+ მსაჯ. 18:1; 19:1; 21:25.

+ მსაჯ. 18:4.

+ იესო. 19:14. მსაჯ. 1:34; 17:6.

+ იესო. 19:47. მსაჯ. 17:1.

+ მსაჯ. 17:10.

+ 1მეფ. 23:10; 30:8.

+ იესო. 19:47.

+ მსაჯ. 13:25.

+ იესო. 15:60. იერ. 26:20.

+ მსაჯ. 17:4-5. ეს. 10:30.

+ მსაჯ. 17:10.

+ დაბ. 31:30.

+ 2მეფ. 10:6.

+ დაბ. 14:14. იესო. 19:47.

+ დაბ. 49:17. გამ. 32:1. 3მეფ. 12:29.

+ იერ. 17:12.

+ დაბ. 35:19. მსაჯ. 17:7; 18:1.

+ დაბ. 10:16. იესო. 15:63. 2მეფ. 5:6.

+ ეფეს. 2:12.

+ 2მეფ. 5:25.

+ მსაჯ. 20:4.

+ დაბ. 35:18. მსაჯ. 3:15. 2მეფ. 16:11.

+ მსაჯ. 6:23. საქმე. 16:15. ებრ. 13:2.

+ დაბ. 18:14.

+ დაბ. 19:4-5. ოს. 9:9.

+ დაბ. 19:7; 34:7.

+ დაბ. 19:8.

+ მსაჯ. 18:14.

+ ოს. 10:9.

+ მსაჯ. 19:15.

+ დაბ. 34:7. მსაჯ. 19:29. იერ. 29:23.

+ მსაჯ. 19:30.

+ მსაჯ. 19:22. ოს. 9:9.

+ მსაჯ. 3:15.

+ მსაჯ. 1:1-2; 19:18.

+ მსაჯ. 20:37. 1მეფ. 15:5.

+ გამ. 15:3.

+ იესო. 8:20.

+ მსაჯ. 21:13.

+ მსაჯ. 20:1.

+ 1მეფ. 9:21.

+ 3მეფ. 8:63.

+ მსაჯ. 21:1.

+ 1მეფ. 11:1; 31:11.

+ რიცხ. 31:17.

+ გამ. 15:20. მსაჯ. 21:12. 2მეფ. 18:6.

+ მსაჯ. 17:6; 18:1.

რუთი
რუთი

1. 1

2. 2

3. 3

4. 4

1
რუთის წიგნი
რუთი და ნაყომი

1^1ეს მოხდა მსაჯულთა მსაჯულობის დღეებში, როცა ქვეყანაში შიმშილი იყო. იუდას ბეთლემიდან მოაბის ველებზე საცხოვრებლად წავიდა ერთი კაცი თავისი ცოლითა და ორი ვაჟით. +

2იმ კაცს ელიმელექი ერქვა, მის ცოლს – ნაყომი, მის ორ ვაჟს ერქვა მახლონი და ქილიონი, და ისინი იყვნენ ეფრათელნი იუდას ბეთლემიდან. და მივიდნენ მოაბის ველებზე და იყვნენ იქ. +

3და მოკვდა ელიმელექი, ნაყომის ქმარი, და დარჩა დედაკაცი თავისი ორი ვაჟით.

4და მოიყვანეს ცოლად მოაბელი ქალები. ერთის სახელი იყო ყორფა, ხოლო მეორისა რუთი. და ცხოვრობდნენ ისინი იქ ათიოდე წელი. +

5დაიხოცნენ ეს ორნიც: მახლონი და ქილიონი, და დარჩა ის ქალი მარტო თავისი ქმრისა და ორი ვაჟის გარეშე.

6მერე ადგა იგი თავისი რძლებითურთ, და უკან დაბრუნდა მოაბის ველებიდან, რადგან შეიტყო მოაბის ველებზე, რომ უფალმა მოხედა თავის ხალხს და მისცა მათ პური. +

7და გავიდა იგი თავის რძლებთან ერთად იმ ადგილიდან, სადაც ცხოვრობდა, და გაუდგნენ გზას, რომ იუდას ქვეყანაში დაბრუნებულიყვნენ.

8და უთხრა ნაყომიმ თავის ორ რძალს: „წადით, დაბრუნდით თქვენ-თქვენი დედის სახლში! და წყალობა გამოიჩინოს თქვენზე უფალმა, როგორც თქვენ გამოიჩინეთ მკვდრებზე და ჩემზე! +

9უფალმა გაპოვნინოთ სიმშვიდე თქვენ-თქვენი ქმრის სახლში!“ და გადაკოცნა ისინი, მათ კი ხმამაღალი ტირილი დაიწყეს, +

10და უთხრეს ნაყომის: „ჩვენ წამოგყვებით შენს ხალხთან!“

11უთხრა: ნაყომიმ: „გაბრუნდით, ჩემო ასულებო, რისთვის უნდა წამომყვეთ? განა კიდევ მყავს მუცელში ვაჟები, რომ ქმრებად გაგიხდნენ?

12დაბრუნდით, ჩემო ასულებო, წადით! რადგან საიმისოდ დავბერდი, რომ ქმარი ვიყოლიო; კიდევაც რომ მეთქვა, იმედი მაქვს-მეთქი, კიდევაც რომ ვიქნე ქმართან ამაღამ და ვშობო ვაჟები,

13ნუთუ დაელოდებით თქვენ მათ დაზრდას? ნუთუ გათხოვებაზე თავს შეიკავებთ? არა, ჩემო ასულებო, ეს ჩემთვის უფრო მწარეა, ვიდრე თქვენთვის, რადგან მომწვდა მე უფლის ხელი!“

14მაშინ აღიმაღლეს მათ ხმა და ატირდნენ კვლავ. შემდეგ გამოეთხოვა ყორფა თავის დედამთილს, რუთი კი მიეკრო მას.

15უთხრა „აჰა, შენი მაზლის ცოლი თავის ხალხს და თავის ღმერთებს უბრუნდება. მიჰყევი შენი მაზლის ცოლს!“

16და თქვა რუთმა: „ნუ მთხოვ შენს მიტოვებას და შენგან წასვლას, რადგან სადაც შენ წახვალ, მეც იქ უნდა წამოვიდე, და სადაც შენ დაიღამებ, მეც იქ უნდა დავიღამო. შენი ხალხი, ჩემი ხალხი იქნება და შენი ღმერთი – ჩემი ღმერთია. +

17სადაც შენ მოკვდები, მეც იქ უნდა მოვკვდე და დავიმარხო. ასე და ასე მიყოს მე უფალმა და უარესიც მიყოს, თუ რამემ გაგვყაროს, სიკვდილის მეტმა.

18და რაკი დაინახა, რომ გადაწყვეტილი ჰქონდა მასთან წასვლა, მეტი აღარა უთხრა რა. +

19და იარეს ამ ორთა, ვიდრე არ მიადგნენ ბეთლემს. და ბეთლემში მისვლისას შეიძრა მთელი ქალაქი მათ გამო, და კითხულობდნენ: „ნუთუ ესაა ნაყომი?“

20მაგრამ ნაყომიმ უთხრა მათ: „ნუღარ დამიძახებთ მე ნაყომის, დამიძახეთ მარა, რადგან მეტისმეტად გამამწარა მე ყოვლადძლიერმა. +

21მე სავსე წავედი და ცარიელი დამაბრუნა უფალმა. რად მეძახით მე ნაყომის, როცა უფალმა გამტანჯა, და ყოვლისმპყრობელი უბედურება დამათია?“ +

22და დაბრუნდა ნაყომი თავის რძალთან, მოაბელ რუთთან ერთად, რომელიც მოაბის ველებიდან წამოჰყვა მას. ქერები იჭრებოდა, როცა ბეთლემში მივიდნენ ისინი.

2
რუთი ბოყაზის ყანებში

2^1ნაყომის მოკეთე ჰყავდა ქმრის მხრიდან, ელიმელექის საგვარეულოდან, ერთი შეძლებული კაცი, სახელად ბოყაზი.

2და უთხრა მოაბელმა რუთმა ნაყომის: „წავალ მე ყანებში და თავთავებს ავკრეფ იმათ ნამკალში, ვის თვალშიაც მადლს ვიპოვნი.“ და უთხრა: „წადი, ჩემო ასულო!“ +

3წავიდა ის და მივიდა, და კრეფდა ყანაში მომკელთა კვალდაკვალ. ისე მოხდა, რომ აღმოჩნდა იმ ბოყაზის ყანის ნაკვეთზე, რომელიც ელიმელექის საგვარეულოდან იყო. +

4და აჰა, მოვიდა ბოყაზი ბეთლემიდან და უთხრა მომკელთ: „უფალი იყოს თქვენთან!“ და მიუგეს: „უფალმა გაკურთხოს!“ +

5და ჰკითხა ბოყაზმა თავის მსახურს, რომელიც თავზე ადგა მომკელებს: „ვისია ეს ყმაწვილი ქალი?“

6და მიუგო მსახურმა, რომელიც თავზე ადგა მომკელებს: „მოაბელია ეს ყმაწვილი ქალი, ნაყომისთან ერთად არის მოსული მოაბის ველებიდან;

7გვითხრა: ‘მაკრეფინეთ და შემაგროვებინეთ თავთავები მომკელთა კვალზე.’ და მოვიდა და დილიდან აქ ტრიალებს აქამდე. სახლში თითქმის არ ჩერდება.“

8და მაშინ უთხრა ბოყაზმა რუთს: „გამიგონე, ასულო ჩემო, ნუ წახვალ ასაკრეფად სხვა ყანაში. აქედან ნურსად გადახვალ, ჩემს მსახურ ქალებთან დარჩი.

9თვალს ნუ მოაშორებ ამ ყანას, რომელსაც მკიან. იარე მომკელთა კვალზე. ნაბრძანები მაქვს ბიჭებისათვის, არ დაგიშალონ, როცა მოგწყურდეს, მიდი წყლის ჭურჭლებთან და დალიე, საიდანაც ბიჭები იღებენ წყალს.“

10და დაემხო რუთი პირქვე, და თაყვანისცა მას მიწამდე. და უთხრა: „რა მადლი ვპოვე შენს თვალში, რომ უცხო ტომის ქალი მიმიღე?“. +

11და მიუგო ბოყაზმა და უთხრა მას: „ყველაფერი გაგებული მაქვს, რაც შენი დედამთილისათვის გააკეთე ქმრის სიკვდილის შემდეგ – მამაშენი, დედაშენი და შენი სამშობლო ქვეყანა რომ მიატოვე, და მოხვედი ხალხში, რომელსაც არ იცნობდი არც გუშინ და არც გუშინწინ.

12უფალმა გადაგიხადოს მაგ საქმისთვის, სრული საზღაური მოგეზღოს უფლისაგან ისრაელის ღმერთისაგან, რომლის ფრთებქვეშ შესაფარებლადაც შენ მოხვედი.“ +

13და უთხრა: „მადლი მიპოვია შენს თვალში, ჩემო ბატონო, რაკი მანუგეშე და გულითადად მელაპარაკე შენს მხევალს, თუმცა კი ერთი შენი მხევლის ღირსიც კი არა ვარ.“ +

14და უთხრა მას ბოყაზმა: „მოდი და აქ ჭამე პური, და ლუკმა ამოაწე ძმარში.“ და დაჯდა რუთი მომკელთა გვერდით, და მიაწოდა მას ბოყაზმა ქუმელი. და მან ჭამა და დანაყრდა, და კიდეც დარჩა.

15და ადგა ასაკრეფად. ბოყაზმა უბრძანა თავის ბიჭებს და უთხრა: „ძნებს შორისაც აკრიფოს, და ნუ დააყვედრით მას.

16და ხელეურებიდანაც მიუყარეთ და დაუტოვეთ ხოლმე, აკრიფოს და ნუ დაამადლით.“ +

17და საღამომდე კრეფდა რუთი ყანაში, დაცეხვა ანაკრეფი და გამოუვიდა ერთ ეფამდე ქერის მარცვალი. +

18და აიღო და წავიდა ქალაქში, და ნახა მისმა დედამთილმა მისი ანაკრეფი. და გამოიღო რუთმა და მისცა დედამთილს, რაც დარჩა დანაყრების შემდეგ.

19და ჰკითხა მას დედამთილმა: „სად ჰკრეფდი შენ დღეს და სად შრომობდი? კურთხეული იყოს, ვინც შენ მიგიღო!“ და უამბო დედამთილს, ვისთანაც შრომობდა და უთხრა: „იმ კაცს, ვისთანაც დღეს ვშრომობდი, ბოყაზი ჰქვია.“ +

20და უთხრა ნაყომიმ თავის რძალს: „კურთხეული იყოს ის უფლისაგან, რადგან წყალობა არ მოაკლო ცოცხლებს და მკვდრებს.“ და უთხრა მას ნაყომიმ: „ის კაცი ჩვენი ახლობელია, ჩვენი სანათესაოდან არის.“ +

21და თქვა მოაბელმა რუთმა: „მან ისიც მითხრა: ‘დარჩი ჩემს მხევალთან, სანამ ჩემს სამკალს არ მორჩებიან.’“

22და უთხრა ნაყომიმ რუთს, თავის რძალს: „კარგია, ჩემო ასულო, რომ მის მხევლებთან ერთად გახვალ, რათა არავინ გადაგაწყდეს სხვა ყანაში!“

23და მართლაც ბოყაზის მხევლებთან იყო რუთი, კრეფდა თავთავს, ვიდრე ქერისა და ხორბლის მკა არ დასრულდა. და ცხოვრობდა იგი თავის დედამთილთან ერთად.

3
რუთი და ბოყაზი კალოზე

3^1და უთხრა რუთს ნაყომიმ, მისმა დედამთილმა: „ჩემო, ასულო, განა არ უნდა მოგიძებნო შენ სახლი, რომელიც შენ სიკეთეს მოგანიჭებს? +

2აჰა, ჩვენი ნათესავი არ არის ბოყაზი, რომლის მხევლებთანაც ნამყოფი ხარ? და აჰა, იგი ამაღამ კალოზე ქერს ანიავებს. +

3დაიბანე, იცხე და გამოეწყვე სამოსელში, და მერე წადი კალოზე, მაგრამ არ დაენახო მას, ვიდრე ჭამა-სმას არ მორჩება. +

4ხოლო როცა დაწვება, გაიგე ის ადგილი, სადაც ის დაწვება და მიდი, გადახადე ფეხებთან და მიუწექი. და ის თავად გეტყვის, როგორ უნდა მოიქცე!“

5უთხრა: „რაც მითხარი ყოველივეს შევასრულებ.“ +

6და წავიდა იგი კალოზე და ისე მოიქცა, როგორც დედამთილმა უბრძანა.

7და ჭამა და სვა ბოყაზმა, და გაუხალისდა გული. წავიდა ზვინთან დასაწოლად. უჩუმრად მივიდა რუთი, ფეხებთან გადახადა და მიუწვა.

8და შუაღამისას შეკრთა კაცი და წამოიწია და აჰა, ფეხებთან ქალი უწევს!

9თქვა: „ვინა ხარ?“ და უთხრა: „რუთი ვარ, შენი მხევალი! გადმოაფარე შენს მხევალს შენი სამოსლის კალთა, რადგან ნათესავი ხარ.“ +

10„კურთხეულ იყავ უფლისაგან, ჩემო ასულო! რაც ახლა სიკეთე ქენი, პირვანდელზე უკეთესია, რაკი ყმაწვილთაგანს ვინმეს არ წაჰყევი, არც ღარიბს და არც მდიდარს! +

11და ახლა, ჩემო ასულო, ნუ გეშინია! ყველაფერს შეგისრულებ, რასაც მეტყვი, რადგან მთელმა ხალხმა იცის ქალაქში, რომ ღირსეული ქალი ხარ.

12ახლა, მართალია, ნათესავი ვარ, მაგრამ ჩემზე ახლობელი ნათესავიც გყავს.

13გაათიე ეს ღამე და დილით, თუ ის გამოგიხსნის, ხომ კარგი, გამოგიხსნას, ხოლო თუ შენს გამოხსნას არ ისურვებს, მაშინ მე გამოგიხსნი, ვფიცავ უფალს! და იწექი აქ დილამდე.“

14და იწვა რუთი მის ფერხთით დილამდე, და ადგა, დილაბნელზე და უთხრა მას ბოყაზმა: „არავინ გაიგოს, ქალი რომ იყო კალოზე.“ +

15უთხრა რუთს: „მოიტა ეგ თავშალი, რომ გახურავს და ხელში დაიჭირე.“ და მანაც დაიჭირა ხელში და ჩაუყარა ბოყაზმა ექვსი საწყაული ქერი და ზურგზე მოჰკიდა, თავად კი ქალაქში წავიდა.

16და მივიდა თავის დედამთილთან, და უთხრა: „რა იყო, ჩემო ასულო?“ და მან მოუთხრო ყოველივე, რაც იმ კაცმა გაუკეთა.

17და თქვა: „ეს ექვსი საწყაული ქერი მომცა, რადგან მითხრა, ხელცარიელი ნუ წახვალო დედამთილთან“.

18და უთხრა: „დაელოდე, ჩემო ასულო, ვიდრე შეიტყობდე, თუ რით დამთავრდება საქმე, რადგან ეს კაცი არ მოისვენებს, ვიდრე დღესვე არ გაასრულებს ყველაფერს.“ +

4
ბოყაზი ირთავს რუთს

4^1გავიდა ბოყაზი კარიბჭესთან, და იქ ჩამოჯდა. და აჰა, იმ ახლო ნათესავმა უნდა ჩაიაროს, ვისზეც, ლაპარაკობდა ბოყაზი. დაუძახა მას: „მოდი და აქ ჩამოჯექ!“ და ისიც მივიდა და ჩამოჯდა. +

2და მოიყვანა ბოყაზმა ათი კაცი ქალაქის უხუცესთაგან, და უთხრა მათ: „დასხედით აქ.“ და დასხდნენ ისინი. +

3და უთხრა მან ნათესავს: „ნაყომი, რომელიც დაბრუნდა მოაბის ველიდან, ჰყიდის ყანის ნაკვეთს, რომელიც ჩვენს ძმას, ელიმელექს ეკუთვნოდა. +

4და მე ვიფიქრე, შემეტყობინებინა შენთვის და მეთქვა: იყიდე ყანა აქ მსხდომთა და ჩემი ხალხის უხუცესთა თანდასწრებით. თუ გამოიხსნი, გამოიხსენი, და თუ არ გამოიხსნი, მითხარი და მეცოდინება, რადგან შენს მეტს არავის არა აქვს გამოხსნის უფლება. შენს შემდეგ კი მე ვარ.“ და უთხრა მას ნათესავმა: „თანახმა ვარ გამოვიხსნა.“ +

5და თქვა ბოყაზმა: „როცა ყანას გამოისყიდი ნაყომის ხელიდან და მოაბელი რუთისაგან, გარდაცვლილის ცოლიც უნდა გამოისყიდო, რათა სახელი აღუდგინო გარდაცვლილს თავის სამკვიდროში.“ +

6თქვა იმ ნათესავმა: „ვერ გამოვიხსნი. ვაითუ დავაქციო ჩემი სამკვიდრებელი. შენ გამოიხსენი ქალი, რადგან მე ვერ გამოვიხსნი.“

7ასეთი წესი ჰქონდათ უწინ ისრაელში გამოხსნაზე, გაცვლაზე, ან რაიმე საქმის დადასტურებაზე: ერთი მათგანი გაიძრობდა ფეხსაცმელს და მეორეს მისცემდა. ეს მოწმობის ნიშანი იყო ისრაელში. +

8და უთხრა იმ ნათესავმა: „შენთვის გამოისყიდე!“ და გაიძრო ფეხსაცმელი.

9და უთხრა ბოყაზმა უხუცესებს და მთელ ხალხს: „დღეს თქვენ მოწმენი ხართ, გამოვისყიდე ნაყომის ხელიდან ელიმელექის მთელი საბადებელი, ქილიონის და მახლონის მთელი საბადებელი.

10ასევე მოაბელი რუთი, მახლონის ქვრივი, ცოლად გამოვისყიდე, რომ სახელი აღვუდგინო გარდაცვლილს თავის სამკვიდრებელში, რათა არ გაქრეს გარდაცვლილის სახელი მის ძმებს შორის თავისი ადგილსამყოფლის კარიბჭიდან. ამის მოწმენი ხართ თქვენ დღეს!“ +

11და უთხრეს კარიბჭესთან მდგომმა მთელმა ხალხმა და უხუცესებმა: „მოწმენი ვართ! ღმერთმა დალოცოს შენს სახლში შემომავალი ქალი რახელივით და ლეასავით, რომელთაც ააშენეს ისრაელის სახლი. ღირსეულად მოიქეცი ეფრათში და სახელი გაითქვი ბეთლემში! +

12და გახდეს შენი სახლი, როგორც სახლი ფერეცისა, რომელიც უშვა თამარმა იუდას, იმავე თესლიდან, უფალი რომ მოგცემს ამ ყმაწვილი ქალისგან.“ +

13და წაიყვანა ბოყაზმა რუთი და გახდა იგი მისი ცოლი. და შევიდა მასთან, და მისცა უფალმა რუთს ორსულობა და შვა ვაჟი. +

14და დედაკაცებმა უთხრეს ნაყომის: „კურთხეულია უფალი, რომელმაც არ მოგიშალა ნათესავი დღეს! განდიდდეს მისი სახელი ისრაელში!

15ის იყოს განმაახლებელი შენი სიცოცხლისა და მარჩენალი შენი სიბერისა, რადგან იგი გააჩინა შენმა რძალმა, რომელსაც უყვარხარ და რომელიც შვიდ ვაჟიშვილზე მეტია შენთვის.“ +

16და მიირქვა ნაყომიმ ყმაწვილი, კალთით ატარებდა, და გახდა მისი გამდელი.

17და სახელი მეზობლის ქალებმა დაარქვეს და თქვეს: „ვაჟი შეეძინა ნაყომის.“ და დაარქვეს სახელად ყობედი. იგი იყო მამა იესესი, დავითის მამისა. +

18აჰა, შთამომავლობა ფერეცისა: ფერეცმა შვა ხეცრონი, +

19და ხეცრონმა შვა რამი, და რამმა შვა ყამინადაბი,

20და ყამინადაბმა შვა ნახშონი, და ნახშონმა შვა სალმონი, +

21და სალმონმა შვა ბოყაზი, და ბოყაზმა შვა ყობედი,

22ყობედმა შვა იესე, და იესემ შვა დავითი. +

+ რჯლ. 2:9. მსაჯ. 2:16.

+ დაბ. 35:19. მსაჯ. 17:7-8.

+ ნეემ. 13:23.

+ 4მეფ. 8:3.

+ დაბ. 43:14. რუთ. 2:11.

+ რუთ. 3:1.

+ რუთ. 2:12. 2მეფ. 15:21. ზაქ. 8:21.

+ 1მეფ. 3:17.

+ იობ. 9:18.

+ დაბ. 32:10.

+ ლევ. 19:9; 23:22. რჯლ. 24:19.

+ მათ. 1:5.

+ მსაჯ. 6:12.

+ 1მეფ. 25:23.

+ რუთ. 1:16. ფსალმ. 16:8; 35:8.

+ დაბ. 30:27; 34:3. მსაჯ. 19:3.

+ ლევ. 19:9; 23:22. რჯლ. 24:19.

+ მსაჯ. 6:11.

+ რუთ. 3:10.

+ დაბ. 24:31. ლევ. 25:25. 2მეფ. 2:5.

+ რუთ. 1:9.

+ რუთ. 2:8.

+ 2მეფ. 12:20. 2ნეშტ. 28:15. ფსალმ. 103:15.

+ გამ. 19:8.

+ რჯლ. 25:5. ეზეკ. 16:8.

+ მსაჯ. 17:2. რუთ. 2:20.

+ 2კორ. 8:21.

+ 2კორ. 1:17.

+ რუთ. 3:12.

+ 3მეფ. 21:8.

+ ლევ. 25:25.

+ იერ. 32:7.

+ რჯლ. 25:5-6.

+ რჯლ. 25:9.

+ რჯლ. 25:6. მათ. 22:24.

+ დაბ. 16:2; 29:31. ლუკ. 24:48.

+ დაბ. 38:29.

+ ფსალმ. 126:3.

+ დაბ. 45:11. ფსალმ. 54:23.

+ მათ. 1:5,6.

+ 1ნეშტ. 2:5. მათ. 1:3.

+ რიცხ. 7:12.

+ 1მეფ. 16:11; 17:12.

1 მეფეთა

1 მეფეთა

1. 1

2. 2

3. 3

4. 4

5. 5

6. 6

7. 7

8. 8

9. 9

10. 10

11. 11

12. 12

13. 13

14. 14

15. 15

16. 16

17. 17

18. 18

19. 19

20. 20

21. 21

22. 22

23. 23

24. 24

25. 25

26. 26

27. 27

28. 28

29. 29

30. 30

31. 31

1
პირველი მეფეთა წიგნი
სამუელი

1^1იყო ერთი კაცი რამათაიმ-ცოფიმიდან, ეფრემის მთიდან, და მისი სახელი იყო ელკანა, ძე იეროხამისა, ძისა ელიჰუსი, ძისა თოხუსი, ძისა ცუფისა – ეფრათელი. +

2და ორი ცოლი ჰყავდა მას ერთის სახელი იყო ხანა, მეორისა – ფენინა. ფენინას შვილები ჰყავდა, ხანა კი უშვილო იყო. +

3ადიოდა ეს კაცი თავისი ქალაქიდან დაწესებულ დღეებში ცაბაოთ უფლისათვის თაყვანისცემად და მსხვერპლის შესაწირად შილოში, სადაც ყელის ორი ვაჟი – ხოფნი და ფინხასი, უფლის მღვდლები იყვნენ. +

4იმ დღეს, როცა შესწირავდა მსხვერპლს ელკანა, მისცემდა ხოლმე წილს ფენინას, თავის ცოლს, და მის ვაჟებსა და ასულებს.

5ხანას კი განსაკუთრებულ წილს აძლევდა, რადგან უყვარდა ხანა, თუმცა საშო დაეხშო მისთვის უფალს. +

6მისი მეტოქე კიდევ უფრო აჭირვებდა მას, აწუხებდა იმის გამო, რომ საშო დაუხშო უფალმა.

7ასე ხდებოდა კაცი ყოველწლიურად, როცა კი ხანა უფლის სახლში ადიოდა. და ფენინა აწუხებდა მას, ის კი ტიროდა და არაფერს ჭამდა.

8და უთხრა ელკანამ, მისმა ქმარმა: „ხანა, რატომ ტირი? რატომ არაფერს ჭამ? გული რატომ გაქვს დამწუხრებული? განა ათ შვილს არ გირჩევნივარ?“

9ადგა ერთხელ ხანა სმა-ჭამის შემდეგ შილოში. ხოლო ყელი მღვდელი სკამზე იჯდა უფლის სახლის წირთხლთან. +

10სულის სიმწარით დაუწყო ქალმა ვედრება უფალს, და ცხარედ ტიროდა. +

11და აღუთქვა და უთხრა: „ცაბაოთ უფალო, თუ მოხედავ შენი მხევლის ტანჯვას, თუ გამიხსენებ და არ დაივიწყებ შენს მხევალს და მისცემ შენს მხევალს ვაჟიშვილს, უფალს მივცემ მას ვიდრე ცოცხალი იქნება, სამართებელი არ შეეხება მის თავს.“

12და როცა დიდხანს ლოცულობდა ქალი უფლის წინაშე, ყელი მის ბაგეებს აკვირდებოდა.

13რაკი ხანა გულში ლაპარაკობდა და მხოლოდ ბაგეებს ამოძრავებდა, ხმა კი არ ისმოდა, მთვრალიაო, იფიქრა ყელიმ.

14უთხრა ყელიმ: „რამდენ ხანს უნდა იყო მთვრალი? გამოფხიზლდი ღვინისგან.“

15მიუგო ხანამ და უთხრა: „არა, ჩემო ბატონო. ერთი სულგამწარებული ქალი ვარ. ღვინო და თაფლუჭი არ დამილევია, უფლის წინაშე ვღვრი ჩემს სულს. +

16უღირსი დედაკაცი ნუ გეგონება შენი მხევალი. მხოლოდ დიდი მწუხარებისა და სიმწრის გამო ვლაპარაკობდი ამდენ ხანს.“

17მიუგო ყელიმ და უთხრა: „წადი მშვიდობით და ისრაელის ღმერთმა აგისრულოს სათხოვარი, რასაც მოითხოვ მისგან.“ +

18თქვა ქალმა: „ნეტავ, მადლი პოვოს შენმა მხევალმა შენს თვალში.“ და წავიდა ქალი თავისი გზით. საჭმელი ჭამა და აღარ ჰქონია სახე უწინდებურად. +

19ადგნენ დილით და თაყვანი სცეს უფალს, დაბრუნდნენ რამას და მივიდნენ თავიანთ სახლში. შეიცნო ელკანამ ხანა, თავისი ცოლი, და გაიხსენა ხანა უფალმა. +

20რამდენიმე ხნის შემდეგ დაორსულდა ხანა, შვა ვაჟი და დაარქვა სახელად სამუელი, რადგან უფალს გამოვთხოვეო იგი. +

21წავიდა მისი ქმარი ელკანა მთელი თავისი სახლითურთ უფლისადმი ყოველწლიური მსხვერპლის შესაწირად და თავისი აღთქმის აღსასრულებლად.

22ხანა არ წასულა, უთხრა ქმარს: „როცა ბავშვი ძუძუს მოსწყდება და წამოიზრდება, მაშინ წავიყვან და ის გამოცხადდება უფლის წინაშე და უკუნისამდე იქ დარჩება.“

23უთხრა ელკანამ, მისმა ქმარმა: „ისე გააკეთე, როგორც გერჩიოს. დარჩი, ვიდრე ძუძუს მოსწყვეტდე. ოღონდ აგისრულოს უფალმა თავისი სიტყვა.“ დარჩა ცოლი და ძუძუს აწოვებდა ბავშვს, სანამ არ მოსწყვიტა.

24როცა ძუძუს მოსწყვიტა, წაიყვანა იგი უფლის სახლში, შილოში. თან სამი მოზვერი, ერთი ეფა ფქვილი და ერთი ტიკი ღვინო წაიტანა, და მივიდა უფლის სახლში შილოში; ჯერ კიდევ ჩვილი იყო ყმაწვილი.

25დაკლეს მოზვერი და ყელის მიუყვანა ყმაწვილი. +

26თქვა ქალმა: „იცოცხლე, ჩემო ბატონო! მე ის ქალი ვარ, აქ რომ ვიდექი შენს ახლოს და უფალს ვევედრებოდი.

27ამ ყმაწვილის გამო ვევედრებოდი და აჰა, ამისრულა უფალმა სათხოვარი, რასაც ვთხოვდი.

28ამიტომაც უფალს აღვუთქვი იგი, ვიდრე ცოცხალია, უფლისთვის იქნება აღთქმული.“ და თაყვანი სცა იქ უფალს.

2
ხანას წინასწარმეტყველური ლოცვა

2^1ილოცა ხანამ და თქვა: „გამხიარულდა ჩემი გული უფლის წყალობით და ღვთის წყალობით რქა ამიმაღლდა. გამეხსნა ბაგე მტრების წინააღმდეგ, რადგან გავიხარე შენი შეწევნით. +

2არავინ არის უფალივით წმიდა, რადგან არავინ არის ღმერთივით მფარველი. +

3აღარ ილაპარაკებთ ქედმაღლურად, აღარ გამოვა თავხედური სიტყვები თქვენი ბაგიდან, რადგან ყოვლისმცოდნე ღმერთია უფალი, ყოველი საქმე მას აბარია.

4ძლიერთა მშვილდი მოზიდულია, უძლურნი ძალას შემოისარტყლავენ. +

5მაძღარნი პურისათვის ქირაზე დადიან, მშიერნი კი აღარ შიმშილობენ. საშოდახშულმა შვიდი დაბადა, მრავალშვილიანი კი დაჭკნა. +

6უფალი კლავს და აცოცხლებს, შავეთში ჩაჰყავს და ამოჰყავს. +

7უფალი აღატაკებს და ამდიდრებს, ამდაბლებს და აღამაღლებს.

8გლახაკს მტვრიდან წამოაყენებს, სანაგვიდან აღამაღლებს უპოვარს, რათა დიდებულთა გვერდით დასვას. ტახტს დიდებისას დაუმკვიდრებს, რადგან უფლისაა დედამიწის საფუძველნი და სამყარო მათზე დაამყარა. +

9თავის წმიდათა ნაბიჯებს იცავს, უკეთურები ბნელში ინთქმებიან, რადგან საკუთარი ძალით ვერ იმარჯვებს კაცი. +

10უფალი შემუსრავს თავის წინააღმდგომთ და ციდან იგრგვინებს მათზე უფალი, განსჯის ქვეყნის კიდეებს და მისცემს ძალას თავის მეფეს, და თავის ცხებულს რქას აუმაღლებს.“ +

11წავიდა ელკანა რამას, თავის სახლში, ყმაწვილი კი ყელი მღვდელთან დარჩა უფლის მსახურად.

12უღირსები იყვნენ ყელის ვაჟები: უფალს არ ცნობდნენ +

13და არც მღვდლობის მოვალეობას ხალხის წინაშე: როცა კი ვინმე საკლავს დაკლავდა, მოვიდოდა ხორცის ხარშვისას ახალგაზრდა მღვდელი სამკაპით ხელში, +

14ჩაჰკრავდა ავაზანში, ან ქვაბში, ან კოჭობში, ან კარდალში და ყველაფერი, რაც ჩანგალს ამოჰყვებოდა, მღვდელს მიჰქონდა. ასე ექცეოდნენ მთელს ისრაელს, შილოში მიმსვლელს. +

15ქონის კმევამდეც მოდიოდა ახალგაზრდა მღვდელი და ეუბნებოდა საკლავის პატრონს: „მიეცი მღვდელს შესაწვავი ხორცი. მოხარშულს არ გამოგართმევს, უმი მიეცი.“ +

16თუ ეტყოდა ვინმე: „ქონს აკმევენ და მერე წაიღე, რაც გენებოს“, მიუგებდა: „არა, ახლა მომეცი, თორემ წაგართმევ.“

17ძალზე დიდი იყო ახალგაზრდა მღვდლების ცოდვა უფლის წინაშე, რადგან ბილწავდა ეს ხალხი უფლის ძღვენს. +

18ყრმა სამუელი უფლის მსახური იყო, სელის ეფოდი ემოსა.

19პატარა წამოსასხამს უმზადებდა ხოლმე დედა და ყოველ წელიწადს ამოჰქონდა, როცა ქმართან ერთად ყოველწლიური მსხვერპლის შესაწირად ამოდიოდა.

20აკურთხა ყელიმ ელკანა და მისი ცოლი და უთხრა: „უფალი მოგცემს ამ ქალისგან შთამომავლობას აღთქმულის ნაცვლად, რომელიც უფალს აღუთქვი.“ და დაბრუნდნენ უკან.

21მოხედა უფალმა ხანას, დაორსულდა იგი და შვა სამი ვაჟი და ორი ასული. ყრმა სამუელი კი უფალთან იზრდებოდა. +

22ძალზე მოხუცდა ყელი. ესმოდა ყველაფერი, როგორ ექცეოდნენ მისი შვილები მთელს ისრაელს, რომ წვებოდნენ იმ ქალებთან, ვინც საკრებულო კარვის კართან სამსახურს ეწეოდა.

23ეუბნებოდა მათ: „რატომ აკეთებთ ამას? ხალხისგან ხმები მესმის თქვენი უკეთურების ამბავი.

24ნუ იზამთ, შვილებო! ცუდი ხმები მესმის. გზიდან აცდენთ უფლის ერს.

25თუ კაცმა კაცს შესცოდა, მოსამართლეა ქომაგი. თუ უფალს შესცოდა კაცმა, ვინ გამოექომაგება?“ არ ისმინეს მამის სიტყვა, რადგან ინება უფალმა მათი დაღუპვა. +

26ყრმა სამუელი კი იზრდებოდა და სიკეთე ემატებოდა უფლისა და ხალხის წინაშე.

27მივიდა ერთი ღვთისკაცი ყელისთან და უთხრა: „ასე თქვა უფალმა: ‘გამოვეცხადე მამაშენის სახლს ეგვიპტეში, ფარაონის სახლში ყოფნისას. +

28ჩემთვის გამოვარჩიე იგი ისრაელის ყველა შტოდან ჩემს მღვდლად, რომ ასულიყო ჩემს სამსხვერპლოზე საკმევლის საკმევად, ჩემს წინაშე ეფოდის სატარებლად. მე განვუკუთვნე მამაშენის სახლს ისრაელის ძეთა მთელი საცეცხლო მსხვერპლი. +

29რატომ თელავთ ჩემს მსხვერპლს და შესაწირავს, ტაძრისთვის რომ დავაწესე? რატომ ამჯობინე ჩემს თავს შენი შვილები, რომ სუქდებით ისრაელის, ჩემი ერის, შესაწირავის საუკეთესო წილით?’

30ამიტომ ამბობს უფალი, ისრაელის ღმერთი: ნათქვამი მქონდა: უკუნისამდე ივლიან ჩემს წინაშე შენი სახლი და მამაშენის სახლი. ამიერიდან, – ამბობს უფალი, – არამც და არამც! რადგან ჩემს მადიდებელს განვადიდებ, ჩემი მოძულენი კი დამცირდებიან. +

31აჰა, მოაწია ჟამმა და უნდა მოვკვეთო შენი ძალა და მამაშენის სახლის ძალა ისე, რომ მოხუცებული აღარ დარჩეს შენს სახლში. +

32დაინახავ მეტოქეს ტაძარში, როცა კეთილი დღე დაუდგება ისრაელს, შენს სახლში კი მოხუცებული არასოდეს იქნება. +

33ყველას არ მოგიკვეთ ჩემი სამსხვერპლოდან, რომ თვალები გევსებოდეს და სული გიწუხდეს. მაგრამ შენი სახლის მთელი ნამატი გაწყდება კაცობის ასაკში. +

34აჰა, ნიშანი, რომელიც აღსრულდება შენს ორ ვაჟზე – ხოფნიზე და ფინხასზე: ერთ დღეს დაიხოცებიან ორივენი. +

35აღვადგენ ჩემთვის სარწმუნო მღვდელს, რომელიც ჩემს ნებაზე მოიქცევა. ავუშენებ სარწმუნო სახლს, რათა სულ მუდამ ჩემი ცხებულის წინაშე დადიოდეს. +

36და მივა მასთან შენს სახლში დარჩენილი ვინმე და თაყვანს სცემს მას გროშისა და პურის ნატეხისათვის და ეტყვის: მომეცი სამღვდელო რამ ხარისხი, რომ ლუკმა პური ვჭამო.’“ +

3
სამუელი – მღვდელი და წინასწარმეტყველი

3^1ყრმა სამუელი უფალს ემსახურებოდა ყელისთან. უფლის სიტყვა ძვირი იყო იმ დღეებში. ხილვები არ იყო ხშირი. +

2ერთხელ ყელი თავის ადგილზე იწვა; თვალები დასნეულებული ჰქონდა და ვეღარ ხედავდა.

3ღვთის კანდელი ჯერ კიდევ არ იყო ჩამქრალი და სამუელს უფლის სახლში ეძინა, სადაც ღვთის კიდობანი იდგა. +

4დაუძახა უფალმა სამუელს. გაეპასუხა: „აჰა, აქა ვარ.“

5და მიირბინა ყელისთან და უთხრა: „აჰა, აქა ვარ, რომ დამიძახე.“ უთხრა: „არ დამიძახნიხარ, წადი, დაწექი.“ ისიც წავიდა და დაწვა.

6კვლავ დაუძახა უფალმა სამუელს. ადგა სამუელი, მივიდა ყელისთან და უთხრა: „აჰა, აქა ვარ, რომ დამიძახე.“ უთხრა: „არ დამიძახნიხარ, შვილო. წადი, დაწექი.“

7ჯერ კიდევ ვერ სცნობდა სამუელი უფალს, ჯერ კიდევ არ გამოსცხადებოდა მას უფლის სიტყვა. +

8მესამე გზის დაუძახა უფალმა სამუელს. ადგა, მივიდა ყელისთან და უთხრა: „აჰა, აქა ვარ, რომ დამიძახე.“ მიხვდა ყელი, რომ უფალი ეძახდა ყმაწვილს.

9უთხრა ყელიმ სამუელს: „წადი, დაწექი. თუ დაგიძახეს, უთხარი: ბრძანე, უფალო, გისმენს-თქო შენი მსახური.“ წავიდა სამუელი და დაწვა თავის ადგილზე.

10მოვიდა უფალი და დადგა, კვლავ დაუძახა წინანდებურად: „სამუელ, სამუელ!“ უთხრა სამუელმა: „ბრძანე, რადგან გისმენს შენი მსახური.“

11უთხრა უფალმა სამუელს: „ისეთ რამეს მოვახდენ ისრაელში, რომ ყოველ მის მსმენელს ორთავე ყური გაუყრუვდეს. +

12იმ დღეს თავიდან ბოლომდე აღვასრულებ ყელიზე ყველაფერს, რაც მის სახლზე წარმოვთქვი. დავიწყებ და დავასრულებ. +

13ხომ გამოვუცხადე, რომ უკუნისამდე დავსჯიდი მის სახლს უკეთურების გამო, რადგან იცოდა, რომ თავს ირცხვენდნენ მისი შვილები და არ ამხილებდა მათ. +

14ამიტომაც დავუფიცე ყელის სახლს, არც მსხვერპლით და არც პურეულის ძღვენით არ გამოისყიდება-მეთქი უკუნისამდე ყელის სახლის უკეთურება.“ +

15დილამდე ეძინა სამუელს. მერე გააღო უფლის სახლის კარი, ეკრძალებოდა სამუელს გაემხილა ყელისთვის ეს ხილვა.

16და დაუძახა ყელიმ სამუელს და უთხრა: „სამუელ, შვილო!“ მიუგო: „აჰა, აქა ვარ.“

17უთხრა ყელიმ: „რაზე გელაპარაკა? ნუ დამიმალავ, თორემ შენც იმასვე დაგმართებს ღმერთი და უარესსაც, თუ დამიმალე და არ მიამბე ყველაფერი, რაც გელაპარაკა.“

18უამბო სამუელმა მთელი ნალაპარაკევი, არაფერი დაუმალავს მისთვის. თქვა ყელიმ: „უფალი ყოფილა, ქმნას, რაც ენებოს.“

19იზრდებოდა სამუელი და უფალი იყო მასთან. არ გაცუდებულა არც-ერთი მისი სიტყვა. +

20შეიტყო მთელმა ისრაელმა, დანიდან ბეერ-შებაყამდე, რომ სამუელი უფლის წინასწარმეტყველად იქნა დამტკიცებული.

21კვლავ ცხადდებოდა შილოში უფალი მას შემდეგ, რაც მოევლინა უფალი სამუელს შილოში უფლის სიტყვის მეშვეობით.

4

ფილისტიმელებმა ხელთ იგდეს

უფლის აღთქმის კიდობანი

4^1მოედო სამუელის ამბავი მთელს ისრაელს. გავიდა ისრაელი ფილისტიმელებთან საბრძოლველად და დაიბანაკა ებენ-ყეზერთან. ფილისტიმელები კი აფეკში დაბანაკდნენ. +

2დაეწყვნენ ფილისტიმელები ისრაელის პირისპირ. გაჩაღდა ბრძოლა და დამარცხდა ისრაელი ფილისტიმელებთან. ოთხიათასამდე კაცი დააწვინეს ბრძოლის ველზე.

3ბანაკში რომ მოვიდა ხალხი, ისრაელის უხუცესებმა თქვეს: „რისთვის დაგვამარცხა დღეს უფალმა ფილისტიმელებთან? წამოვიღოთ შილოდან უფლის აღთქმის კიდობანი, იაროს ჩვენს შორის და გვიხსნას მტრების ხელიდან.“ +

4გაგზავნა ხალხმა შილოში და მოიტანეს იქიდან ქერუბიმებზე მჯდარი ცაბაოთ უფლის აღთქმის კიდობანი. ყელის ორი ვაჟი: ხოფნი და ფინხასი ახლდა უფლის აღთქმის კიდობანს.

5როცა ღვთის აღთქმის კიდობანი ბანაკში მოვიდა, მაღალი ხმით იგრიალა მთელმა ისრაელმა და შეიძრა მიწა.

6მოესმათ ფილისტიმელებს გრიალი და თქვეს: „ეს რა გრიალი დგას ებრაელთა ბანაკში?“ შეიტყვეს, რომ უფლის კიდობანი მოვიდა ბანაკში.

7შეეშინდათ ფილისტიმელებს, როცა ითქვა: „ღმერთი მოვიდა ბანაკში! ვაი ჩვენ, რადგან ასეთი რამე არც გუშინ, არც გუშინწინ არ მომხდარა. +

8ვაი ჩვენ, ვინ გვიხსნის ამ ძლიერი ღმერთების ხელიდან? ეს ისინი არიან, ის ღმერთები, ეგვიპტელები რომ მუსრეს უდაბნოში ყოველგვარი სამუსვრელით.

9გამაგრდით და ვაჟკაცურად იყავით, ფილისტიმელებო, რომ არ დავემონოთ ებრაელებს, როგორც თქვენ გემონებიან ისინი. ვაჟკაცურად დადექით და შეებრძოლეთ.“ +

10და შეებრძოლნენ ფილისტიმელები და დამარცხდა ისრაელი, და გაიქცნენ თავთავიანთ კარვებში. მეტისმეტად დიდი იყო მარცხი: ოცდაათი ათასი ქვეითი დაეცა ისრაელიდან.

11წაიღეს ღვთის კიდობანი, დაიხოცა ყელის ორივე ვაჟი – ხოფნი და ფინხასი. +

12გამოიქცა ერთი ბენიამინელი კაცი ლაშქრიდან და იმავე დღეს მივიდა შილოში. სამოსელი შემოეგლიჯა და მტვერი ეყარა თავზე.

13მოვიდა და აჰა, ზის ყელი თავის სკამზე გზის პირას და ელოდება, რადგან გული უთრთოდა ღვთის კიდობნის გამო. მოვიდა კაცი ამბის შესატყობინებლად ქალაქში და ღაღადყო მთელმა ქალაქმა.

14მოესმა ღაღადების ხმა ყელის და თქვა: „ეს რა ხმაურია?“ ისწრაფა იმ კაცმა და ყველაფერი უამბო ყელის.

15ოთხმოცდათვრამეტი წლისა იყო ყელი, თვალისჩინი წართმეული ჰქონდა, ვერ ხედავდა.

16უთხრა კაცმა ყელის: „ლაშქრიდან მოვდივარ, დღეს გამოვიქეცი.“ ჰკითხა: „რა მოხდა, შვილო?“

17მიუგო მაცნემ და უთხრა: „უკუექცა ისრაელი ფილისტიმელებს. სასტიკად დამარცხდა ხალხი, შენი ორი ვაჟიც, ხოფნი და ფინხასი, დაიხოცნენ და ღვთის კიდობანიც წაღებულია.“

18როგორც კი ახსენა მან ღვთის კიდობანი, უკან გადაიქცა ყელი სკამიდან კარისკენ, კეფა გაუტყდა და მოკვდა, რადგან მოხუცებული იყო და მძიმე. ორმოც წელიწადს მსაჯულობდა იგი ისრაელში.

19მისი რძალი, ფინხასის ცოლი, მოსალოგინებელი იყო, და როცა გაიგო ღვთის კიდობნის წაღების და თავისი მამამთილისა და ქმრის სიკვდილის ამბავი, მუხლებზე დავარდა და შვა, რადგან უწიეს მშობიარობის ტკივილებმა.

20როცა კვდებოდა, ეუბნებოდნენ თავზე მდგომი ქალები: „ნუ გეშინია, რადგან ვაჟი გეყოლა.“ მაგრამ ქალი არ პასუხობდა, უგრძნობი იყო მისი გული

21დაარქვა ვაჟს სახელად იქაბოდი, და თქვა: „გადაიხვეწა დიდება ისრაელისა“, – უფლის კიდობნის წაღებით და მისი მამათილისა და ქმრის სიკვდილის გამო.“ +

22თქვა: „განეშორა დიდება ისრაელს, რადგან წაღებულია ღვთის კიდობანი.“

5

კიდობანი ღვთის კრულვას მიაგებს

ფილისტიმელებს

5^1წაიღეს ფილისტიმელებმა ღვთის კიდობანი და ებენ-ყეზერიდან აშდოდში გადაიტანეს. +

2აიღეს ფილისტიმელებმა ღვთის კიდობანი და მიიტანეს დაგონის ტაძარში და გვერდით დაუდგეს დაგონს. +

3ადგნენ მეორე დღეს ადრიანად აშდოდელები და ხედავენ, უფლის კიდობნის წინ პირქვე გდია დაგონი. აიღეს დაგონი და დააბრუნეს თავის ადგილას.

4ადგნენ მეორე დღეს დილით და ხედავენ, პირქვე გდია დაგონი უფლის კიდობნის წინ. დაგონის თავი და ორთავე ხელის მტევანი მოწყვეტილი ყრია ზღურბლთან, მხოლოდ ტანი აქვს შერჩენილი დაგონს.

5ამიტომაც ერიდებიან აშდოდში დაგონის ქურუმები და დაგონის სახლად მიმსვლელნი დაგონის ზღურბლის დაბიჯებას დღემდე.

6დამძიმდა უფლის ხელი აშდოდელებზე. ანადგურებდა და გვემდა მათ ბუგრებით, მთელს აშდოდს და მის სანახებს. +

7ხედავდნენ ამას აშდოდელები და ამბობდნენ: „არ უნდა დარჩეს ჩვენთან ისრაელის ღვთის კიდობანი, რადგან მძიმეა მისი ხელი ჩვენზე და დაგონზე, ჩვენს ღმერთზე.“

8შეუთვალეს და შეკრიბეს თავისთან ყველა ფილისტიმელი მთავარი და იკითხეს: „რა ვუყოთ ისრაელის ღვთის კიდობანს?“ თქვეს: „გადაიტანეთ ისრაელის ღვთის კიდობანი.“ და გადაიტანეს გათში ისრაელის ღვთის კიდობანი.

9მას შემდეგ, რაც მიიტანეს იგი, უფლის ხელი იყო ქალაქზე, შეიქნა დიდი ჩოჩქოლი; გვემა უფალმა ქალაქის მკვიდრნი დიდიან-პატარიანად, და გამოაჩნდათ ბუგრები.

10გაგზავნეს ღვთის კიდობანი ყეკრონს. როცა მივიდა ყეკრონში ღვთის კიდობანი, აკივლდნენ ყეკრონელები: „მოგვიტანეს ისრაელის ღვთის კიდობანი, რომ ამოგვხოცონ ჩვენცა და ჩვენი ხალხიც!“ +

11შეუთვალეს და შეკრიბეს ფილისტიმელთა ყველა მთავარი, თქვეს: „გაგზავნეთ ისრაელის ღვთის კიდობანი. დაბრუნდეს თავის ადგილზე, რომ არ ამოგვხოცოს ჩვენ და ჩვენი ხალხი.“ რადგან შიშისზარი იყო მთელს ქალაქში, მეტისმეტად დამძიმდა აქ უფლის ხელი.

12და ის, ვინც სიკვდილს გადაურჩა, ბუგრები გამოაჩნდა ყველას. ცას მისწვდა ქალაქის ღაღადი.

6
კიდობანი გადააქვთ ბეთ-შემეშელი იესოს სახლში

6^1შვიდ თვეს იყო უფლის კიდობანი ფილისტიმელთა ქვეყანაში. +

2მოიხმეს ფილისტიმელებმა ქურუმები და მისნები და უთხრეს: „რა ვუყოთ უფლის კიდობანს? გვასწავლეთ, როგორ გავგზავნოთ თავის ადგილზე.“

3მიუგეს: „თუ ისრაელის ღვთის კიდობნის გაგზავნა გინდათ, ძღვნის გარეშე ნუ გაგზავნით. შესწირეთ დანაშაულის გამოსასყიდი მსხვერპლი. მაშინ განიკურნებით და გაიგებთ, რატომ არ გცილდებათ მისი ხელი.“

4თქვეს: „რა უნდა შევწიროთ დანაშაულის გამოსასყიდ მსხვერპლად?“ მიუგეს: „ხუთ-ხუთი ოქროს ბუგრი და ხუთ-ხუთი ოქროს თაგვი ფილისტიმელთა მთავრების რიცხვისამებრ. რადგან ერთია სასჯელი თქვენზე და თქვენს მთავრებზე.

5გააკეთეთ გამოსახულებები თქვენი ბუგრებისა და გამოსახულებები თქვენი თაგვებისა, რომლებიც აჩანაგებენ ქვეყანას და პატივს მიაგებთ ამით ისრაელის ღმერთს. იქნებ შეამსუბუქოს ხელი თქვენზე, თქვენს ღმერთებზე და თქვენს ქვეყანაზე. +

6რატომ ისასტიკებთ გულს, როგორც ეგვიპტელები და ფარაონი ისასტიკებდნენ? განა არ გაუშვეს მათ ხალხი, როგორც კი გაამწარა ისინი უფალმა? +

7ახლა ადექით და ერთი ახალი ურემი გააკეთეთ. გამოარჩიეთ ერთნაყოლი ორი მეწველი, უღელდაუდგმელი ფური, და შეაბით ფურები ურემში, ხბორები კი შინ გააბრუნეთ, +

8აიღეთ უფლის კიდობანი და ურემზე შედგით. სკივრში ოქროს ნივთები ჩააწყვეთ, რომელთაც დანაშაულის გამოსასყიდ მსხვერპლად ატანთ, და გვერდში მიუდგით. მერე გაუშვით, და წავიდეს.

9თვალი გააყოლეთ და, თუ თავისი ქვეყნის გზას დაადგა, ბეთ-შემეშისკენ, მას დაუწევია ჩვენს თავზე ეს დიდი უბედურება. თუ არადა, გეცოდინება, რომ მის ხელს არ ვუგვემივართ, შემთხვევით გწევია ეს ამბავი.“ +

10ასეც გააკეთა ხალხმა. გამოარჩიეს ერთნაყოლი ორი მეწველი ფური და ურემში შეაბეს. ხბორები კი შინ დაამწყვდიეს.

11ურემზე შედგეს უფლის კიდობანი და სკივრი ოქროს თაგვებითა და თავიანთი ბუგრების გამოსახულებებით.

12პირდაპირ ბეთ-შემეშის გზას დაადგნენ ფურები. ერთ გზას მიჰყვებოდნენ და ბღაოდნენ, არც მარჯვნივ გადაუხვევიათ, არც მარცხნივ. უკან ფილისტიმელთა მთავრები მისდევდნენ ბეთ-შემეშის საზღვრამდე.

13ბეთ-შემეში ამ დროს პურს მკიდა მინდორში. გაიხედეს და დაინახეს კიდობანი, და გაუხარდათ დანახვა.

14ბეთ-შემეშელ იესოს ყანაში შევიდა ურემი და იქ გაჩერდა. დიდი ქვა იდო იქ. ურმის ხეები დაჩეხეს და ფურები სრულადდასაწველად შესწირეს უფალს. +

15ლევიანებმა გადმოიღეს უფლის კიდობანი და სკივრი ოქროს ნივთებით და იმ დიდ ქვაზე დადეს. და ბეთ-შემეშელებმა სრულადდასაწველი შესწირეს და საკლავი დაუკლეს უფალს იმ დღეს. +

16ეს რომ დაინახეს, იმავე დღეს გაბრუნდა ყეკრონს ფილისტიმელთა ხუთი მთავარი.

17აი, ოქროს ბუგრები, რომლებიც უფალს შესწირეს ფილისტიმელებმა დანაშაულის გამოსასყიდ მსხვერპლად: ერთი აშდოდისათვის იყო, ერთი – ღაზასთვის, ერთი – აშკელონისთვის, ერთი გათისთვის, ერთიც ყეკრონისთვის.

18იყო აგრეთვე ოქროს თაგვები ფილისტიმელთა ქალაქების რიცხვისამებრ, რომლებიც ეკუთვნოდა ხუთ მთავარს – ციხე-სიმაგრიანი ქალაქებიდან მოყოლებული უგალავნო დაბებამდე, და დიდ ქვამდე, სადაც დაასვენეს უფლის კიდობანი, და ის დღემდე ბეთ-შემეშელი იესოს მინდორში იმყოფება.

19მოსრა უფალმა ბეთ-შემეშელნი, რადგან ჩაიხედეს მათ უფლის კიდობანში. ორმოცდაათიათას სამოცდაათი კაცი მოსრა უფალმა. მოთქვამდა მთელი ბეთ-შემეში, რადგან დიდად დააზარალა უფალმა ხალხი. +

20თქვეს ბეთ-შემეშელებმა: „ვინ დაუდგება უფალს, ამ წმიდა ღმერთს? ვისთან წავა ის ჩვენგან?“

21გაუგზავნეს მოციქულები კირიათ-იეყარიმის მოსახლეობას და შეუთვალეს: „დააბრუნეს ფილისტიმელებმა უფლის კიდობანი, ჩამოდით და წაიღეთ.“

7
სამუელი ამარცხებს ფილისტიმელებს

7^1მოვიდნენ კირიათ-იეყარიმელნი, წაიღეს უფლის კიდობანი და მიიტანეს აბინადაბის სახლში, გორაკზე, და განაწესეს მისი შვილი, ელეაზარი უფლის კიდობნის მცველად. +

2გამოხდა მრავალი ხანი, ოცი წელი, კიდობნის დასვენებიდან კირიათ-იეყარიმში, და მოენატრა უფალი მთელს ისრაელის სახლს.

3ასე უთხრა სამუელმა მთელს ისრაელის სახლს: „თუ მთელი გულით მოიქცევით უფლისაკენ, მოიშორეთ უცხო ღმერთები და ყაშთაროთები. მიმართეთ გულები უფლისაკენ და მხოლოდ მას ერთს ემსახურეთ და მაშინ გიხსნით იგი ფილისტიმელთაგან.“ +

4მოიშორეს ისრაელის ძეთ ბაყალები და ყაშთაროთები და მხოლოდ უფალს ემსახურებოდნენ.

5თქვა სამუელმა: „შეკრიბეთ მთელი ისრაელი მიცფაში და შევევედრები თქვენთვის უფალს.“ +

6შეიკრიბნენ მიცფაში, და ხაპავდნენ წყალს და ღვრიდნენ უფლის წინაშე, და მარხულობდნენ იმ დღეს. თქვეს იქ: „შევცოდეთ უფალს.“ და განსჯიდა სამუელი ისრაელის ძეთ მიცფაში. +

7შეიტყვეს ფილისტიმელებმა, მიცფაში რომ იყვნენ შეკრებილნი ისრაელის ძენი, და დაიძრნენ ფილისტიმელთა მთავრები ისრაელის წინააღმდეგ. გაიგეს ისრაელის ძეთ და შეუშინდნენ ფილისტიმელებს.

8უთხრეს ისრაელის ძეთ სამუელს: „ნუ შეგვიწყვეტ უფლისადმი, ჩვენი ღვთისადმი, ღაღადს, იქნებ გვიხსნას ფილისტიმელთა ხელიდან.“ +

9აიყვანა სამუელმა ძუძუთა კრავი და მთლიანად შესწირა სრულადდასაწველად უფალს, და შეჰღაღადა სამუელმა უფალს ისრაელისათვის და უსმინა მას უფალმა.

10როდესაც სამუელი სწირავდა სრულადდასაწველს უფალს და ფილისტიმელებიც მოდგნენ ისრაელთან საბრძოლველად, და იგრგვინა ძლიერი ხმით იმ დღეს უფალმა ფილისტიმელებზე, და შეაძრწუნა, და იძლივნენ ისინი ისრაელის ძეთაგან.

11გამოვიდნენ ისრაელის კაცები მიცფადან, და დაედევნენ ფილისტიმელებს და მუსრი გაავლეს მათ ბეთ-ქორის ქვემოთ.

12და აიღო სამუელმა ერთი ლოდი და დადო იგი მიცფასა და კლდის შვერილს შორის, და უწოდა იმ ადგილს სახელად ებენ-ყეზერი, და თქვა: „აქამდე შეგვეწია უფალი“. +

13დაცხრნენ ფილისტიმელები და აღარ შედიოდნენ ისრაელის საზღვრებში. და უფლის ხელი იყო ფილისტიმელებზე სამუელის სიცოცხლეში.

14დაუბრუნდა ისრაელს ფილისტიმელთაგან წაღებული ქალაქები ყეკრონიდან გათამდე. გამოგლიჯა ისრაელმა მათი საზღვრები ფილისტიმელებს. და იყო ზავი ისრაელსა და ამორეველთა შორის.

15და განსჯიდა ისრაელს სამუელი მთელი თავისი სიცოცხლე. +

16და დადიოდა წლიდან წლამდე, მიმოივლიდა ბეთელს, გილგალს და მიცფას, და განსჯიდა ისრაელს ყველა ამ ადგილას. +

17ბრუნდებოდა რამას, რადგან იქ იყო მისი სახლი, და აქაც განსჯიდა ისრაელს. იქ აუგო მან სამსხვერპლო უფალს. +

8
ისრაელი მოითხოვს მეფეს

8^1როცა მოხუცდა სამუელი, ისრაელის მსაჯულებად თავისი შვილები გაამწესა.

2მის პირმშოს სახელად ერქვა იოელი, ხოლო უმცროსს – აბია. ბეერ-შებაყში იყვნენ მსაჯულებად. +

3არ გაჰყვნენ შვილები მამის გზას, ანგარებას მისდევდნენ, ქრთამს იღებდნენ და სამართალს ამრუდებდნენ. +

4შეიკრიბა ისრაელის ყველა უხუცესი და მივიდა სამუელთან რამაში.

5უთხრეს: „შენ მოხუცდი, შენი შვილები კი არ მიჰყვებიან შენს გზას; დაგვისვი ახლა მეფე, რომ განგვსჯიდეს, როგორც სხვა ხალხებშია.“ +

6არ მოეწონა ეს საქმე სამუელს, როცა თქვეს, მეფე მოგვეციო მსაჯულად, მაშინ ილოცა სამუელმა უფლის მიმართ. +

7უთხრა უფალმა სამუელს: „გაუგონე ხალხს ყველაფერი, რასაც გეტყვიან, რადგან შენ კი არ უარგყვეს, არამედ მე უარმყვეს თავიანთ მეფედ.

8როგორც იქცეოდნენ იმ დღიდან, როცა ეგვიპტიდან გამოვიყვანე, დღემდე, როცა დამივიწყეს და უცხო ღმერთებს დაემონნენ, ასევე გექცევიან შენც.

9ახლა გაუგონე მათ, ოღონდ გააფრთხილე და აუხსენი უფლებები მეფისა, რომელმაც მათზე უნდა იმეფოს.“ +

10უთხრა სამუელმა უფლის სიტყვები ხალხს, მეფეს რომ მოითხოვდნენ მისგან.

11უთხრა: „ეს უფლებები ექნება მეფეს, რომელიც იმეფებს თქვენზე: წაიყვანს თქვენს შვილებს და თავის ეტლებთან და ცხენებთან დაიყენებს, და ირბენენ მისი ეტლის წინ. +

12დააყენებს მათ ათასისთავებად და ორმოცდაათისთავებად, თავისი მინდვრების მხვნელებად და თავისი სამკალის მომკელებად, თავისი საბრძოლო საჭურველისა და ეტლების მკეთებლებად.

13აიყვანს თქვენს ასულებს მენელსაცხებლეებად, მზარეულებად და ხაბაზებად.

14წაიღებს თქვენს საუკეთესო მინდვრებს, ვენახებსა და ზეთისხილის ბაღებს და თავის მსახურებს დაურიგებს.

15მეათედს აიღებს თქვენი ნათესებიდან და ვენახებიდან და თავის საჭურისებს და მსახურებს დაურიგებს.

16წაგართმევთ საუკეთესო ყმებს, მხევლებს, მსახურ ბიჭებს, სახედრებს და თავის საქმეზე ამსახურებს.

17წაიღებს მეათედს თქვენი ფარებიდან და თქვენც მისი მონები გახდებით.

18და გმინვას დაიწყებთ მაშინ თქვენი არჩეული მეფისაგან, მაგრამ პასუხს აღარ გაგცემთ მაშინ უფალი.“

19არ დაუჯერა ხალხმა სამუელს, თქვეს: „არა და არა, მეფე უნდა გვეჯდეს.

20ჩვენც ისეთები უნდა ვიყოთ, როგორც სხვა ხალხები არიან, ჩვენი მეფე განგვსჯის ჩვენ, წინ წაგვიძღვება და ჩვენს ომებს წარმართავს.“ +

21მოისმინა სამუელმა ხალხის ნათქვამი და შეატყობინა უფალს.

22უთხრა უფალმა სამუელს: „შეიწყნარე მათი სიტყვა და დაუდგინე მეფე.“ და უთხრა სამუელმა ისრაელის კაცებს: „წადით თქვენ-თქვენს ქალაქებში.“

9
საულის მეფედ არჩევა

9^1იყო ერთი კაცი ბენიამინის ტომიდან სახელად კიში, ძე აბიელისა, ძისა ცერორისა, ძისა ბექორათისა, ძისა აფიახისა, ძისა ვინმე ბენიამინელისა, მაგარი ვაჟკაცი.

2მას ჰყავდა ვაჟი, გამორჩეული და მშვენიერი, სახელად საული. ისრაელის ძეთა შორის მასზე უკეთესი არავინ იყო. ერთი თავით მაღალი იყო მთელ ხალხზე. +

3და დაეკარგა ჭაკი ვირები კიშს, საულის მამას, და უთხრა კიშმა საულს, თავის შვილს: „წაიყვანე რომელიმე მსახური ბიჭი, წადი და მოძებნე ვირები.“

4გადაიარა ეფრემის მთა, მოიარა შალიშას მხარე, მაგრამ ვერ იპოვნეს. მოიარეს შაალიმის მხარე და არც იქ იყო. მოიარა ბენიამინის მხარე და ვერ იპოვეს. +

5მივიდნენ ცუფის მხარეში და უთხრა საულმა მსახურ ბიჭს, თან რომ ახლდა: „მოდი, გავბრუნდეთ უკან. დაავიწყდებოდა მამაჩემს ვირები და ჩვენი დარდი ექნება.“

6უთხრა მას: „აი, ღვთისკაცია ამ ქალაქში. პატივდებული კაცია; რასაც იტყვის, ყველაფერი სრულდება. წავიდეთ იქ, ეგებ გვასწავლოს, რა გზას დავადგეთ.“ +

7უთხრა საულმა თავის მსახურს: „კარგი, წავიდეთ, მაგრამ რა მივუტანოთ იმ კაცს? გუდაში პური აღარ გვაქვს, არც საჩუქარი გვაქვს რამე, ღვთისკაცს რომ მივუტანოთ. რა გვაქვს თან?“

8კვლავ მიუგო მსახურმა საულს და უთხრა: „აჰა, მეოთხედი შეკელი ვერცხლი მაქვს ხელში, მივცეთ ღვთისკაცს და გვასწავლის გზას.“

9უწინ ისრაელში ასე ამბობდა კაცი, ღმერთთან საკითხავად რომ მიდიოდა: „მოდი, წავიდეთ მისანთან“, რადგან ახლა რომ წინასწარმეტყველია, უწინ მისანი ეწოდებოდა.

10უთხრა საულმა თავის მსახურს: „სწორს ამბობ. წამო, წავიდეთ.“ წავიდნენ ქალაქში, სადაც ღვთისკაცი იყო.

11აიარეს ქალაქის აღმართი და შემოხვდნენ წყალზე მიმავალი გოგონები, ჰკითხეს: „არის აქ სადმე მისანი?“

12მიუგეს: „აქვეა, ახლოში. ოღონდ იჩქარეთ, დღეს ამოვიდა ქალაქში, რადგან მსხვერპლშეწირვა აქვს ხალხს გორაკზე. +

13როგორც კი ქალაქში შეხვალთ, მაშინვე მოძებნეთ იგი, ვიდრე გორაკზე არ ასულა საჭმელად, რადგან ხალხი არაფერს შეჭამს მის მისვლამდე. მან უნდა აკურთხოს საკლავი, და მხოლოდ ამის შემდეგ დაიწყებენ ჭამას მიწვეულები. აბა, წადით, რადგან სწორედ ამ დროს შეგეძლებათ მისი პოვნა.“ +

14ავიდნენ ქალაქში. შუა ქალაქში შევიდნენ და აჰა, ეგებება მათ გორაკისაკენ მიმავალი სამუელი.

15საულის მოსვლამდე ერთი დღით ადრე გამოეცხადებინა უფალს სამუელისათვის: +

16„ხვალ ამ დროს კაცს გამოგიგზავნი ბენიამინის მხრიდან და სცხებ მას ჩემი ერის, ისრაელის, მთავრად. იგი იხსნის ჩემს ერს ფილისტიმელთა ხელიდან, რადგან მოვხედე ჩემს ერს, როცა მისმა ღაღადისმა ჩემამდე მოაღწია.“ +

17დაინახა სამუელმა საული და უფალმაც დაადასტურა: „აჰა, ის კაცი, რომელზეც გელაპარაკე. იგი იმეფებს ჩემს ერზე.“

18შეხვდა ჭიშკართან საული სამუელს და ჰკითხა: „მასწავლე, სად არის აქ მისნის სახლი.“

19მიუგო სამუელმა საულს და უთხრა: „მე ვარ მისანი. წამიძეხი გორაკისაკენ. დღეს ჩემთან ერთად შეჭამთ პურს, დილას კი გაგიშვებ. ყველაფერს გეტყვი, რაც გულში გაქვს.

20ნუ გადარდებს ვირები, სამი დღის წინ რომ დაკარგე, რადგან ნაპოვნია ისინი. ვის ეკუთვნის ისრაელის მთელი საუნჯე, თუ არა შენ და მამაშენის მთელ სახლს?“

21მიუგო საულმა და უთხრა: „მე ხომ ბენიამინელი ვარ, ისრაელის უმცირესი ტომის კაცი. ჩემი საგვარეულოც ხომ მცირეა ბენიამინის ტომის საგვარეულოთა შორის? რისთვის მეუბნები ამას?“ +

22და წაიყვანა სამუელმა საული და მისი მსახური, და შეიყვანა დარბაზში და ოცდაათი წვეული კაცის თავში დასხა.

23უთხრა სამუელმა მზარეულს: „გამოიტანე ის ნაწილი, რომელიც მოგაბარე და გითხარი, დაიტოვე-მეთქი.“

24გამოიტანა მზარეულმა მთელი ბეჭი და წინ დაუდო საულს. უთხრა სამუელმა: „ეს არის, რაც მორჩა. წინ დაიდე და ჭამე, რადგან იმ დროისათვის გადაგინახე, როცა ხალხის მოწვევა განვიზრახე.“ და პურობდა საული იმ დღეს სამუელთან ერთად.

25ჩამოვიდნენ გორაკიდან ქალაქში და სახლის ერდოზე ელაპარაკა საულს.

26და ადგნენ დილაადრიანად, და განთიადისას დაუძახა სამუელმა საულს ერდოზე და უთხრა: „ადექი, უნდა გაგისტუმრო.“ და ადგა საული და გავიდნენ ორთავენი, ის და სამუელი, გარეთ.

27როცა ქალაქის ბოლოზე ჩადიოდნენ, სამუელმა უთხრა საულს: „უთხარი, ჩვენს წინ წავიდეს მსახური და იაროს. შენ კი მცირეხანს დადექი, რომ ღვთის სიტყვა გამოგიცხადო.“

10
საულის ცხება სამუელის მიერ

10^1და აიღო სამუელმა ზეთის ჭურჭელი, თავზე დაასხა, აკოცა და უთხრა: „აჰა, გცხო უფალმა თავისი სამკვიდროს მთავრად. +

2დღესვე, როცა ჩემგან წახვალ, ორ კაცს შეხვდები რახელის საფლავთან, ბენიამინის საზღვარზე, ცელცახში. გეტყვიან: „ნაპოვნია ვირები, რომელთა საძებრადაც წამოხვედი. აჰა, დაავიწყდა მამაშენს თავისი ვირები და თქვენზე დარდობს: რა ვიღონო ჩემი შვილისთვისო? +

3და გასცდები ამ ადგილს და მიხვალ თაბორის მუხნართან, და შეხვდები ბეთელისკენ სალოცავად მიმავალ სამ კაცს. ერთს სამი თიკანი მიჰყავს, მეორეს სამი პური მიაქვს, მესამეს ტიკით ღვინო. +

4მშვიდობით მოგიკითხავენ და ორ პურს მოგცემენ, და შენც გამოართმევ ხელიდან.

5შემდგომ ამისა ღვთის ბორცვზე ახვალ, სადაც ფილისტიმელთა სადარაჯოებია. ქალაქში შესვლისას შეხვდები გორაკიდან ჩამომავალ წინასწარმეტყველთა გუნდს, რომელთაც წინ მოუძღვებიან ქნარით, დაფდაფით, სტვირითა და ებნით, თავად კი წინასწარმეტყველებენ. +

6ღვთის სული გადმოვა შენზე და მათთან ერთად აწინასწარმეტყველდები, სხვა კაცად გარდაიქმნები.

7როცა ყოველივე ეს აგიცხადდება, როგორც მოგიხდეს, ისე მოიქეცი, რადგან ღმერთი იქნება შენთან.

8ჩემზე წინ ჩახვალ გილგალში და მეც მალე მოვალ შენთან, რათა შევწირო სრულადდასაწველი და სამშვიდობო მსხვერპლი. შვიდ დღეს მელოდე, ვიდრე არ მოვალ შენთან და არ გასწავლი, რა უნდა გააკეთო.“ +

9როგორც კი გატრიალდა საული სამუელისაგან წასასვლელად, სხვა გული ჩაუდო მას ღმერთმა და ყველა ნიშანი აუცხადდა იმ დღეს.

10ავიდნენ ბორცვზე და აჰა, მოდის მისკენ წინასწარმეტყველთა გუნდი. გადმოვიდა მასზე ღვთის სული და ისიც მათთან ერთად აწინასწარმეტყველდა. +

11ყველანი, ვინც გუშინ და გუშინწინ იცნობდნენ მას, ხედავდნენ წინასწარმეტყველებთან ერთად გაწინასწარმეტყველებულს, და ლაპარაკობდნენ ერთმანეთში: „რა დაემართა კიშის ძეს? ნუთუ საულიც გაწინასწარმეტყველდა?“ +

12თქვა პასუხად ერთმა იქაურმა კაცმა: „ვინ არის მათი მამა?“ ასე წარმოიშვა ანდაზა: „ნუთუ საულიც გაწინასწარმეტყველდა?“

13მორჩა ქადაგობას და ავიდა გორაკზე.

14უთხრა საულის ბიძამ საულსა და მის მსახურს: „სად იარეთ?“ მიუგო: „ვირებს ვეძებდით და როცა ვერსად ვიპოვეთ, სამუელთან წავედით.“

15უთხრა საულს ბიძამ: „მომიყევი, რა გითხრათ სამუელმა.“

16უთხრა საულმა ბიძას: „გამოგვიცხადა, ნაპოვნიაო ვირები.“ ხოლო მეფობის ამბავი, რაც სამუელმა უთხრა, არ გაუმხელია მისთვის.

17მოუხმო სამუელმა ხალხს უფალთან მიცფაში. +

18უთხრა ისრაელის ძეთ: „ასე ამბობს უფალი, ღმერთი ისრაელისა: „მე გამოვიყვანე ისრაელი ეგვიპტიდან, მე გიხსენით თქვენ ეგვიპტელთა ხელიდან და ყველა სამეფოს ხელიდან, რომელიც კი გჩაგრავდათ.’

19დღეს თქვენ უარყოფთ თქვენს ღმერთს, რომელმაც გიხსნათ ძნელბედობასა და გასაჭირში, რადგან ეუბნებით: მეფე დაგვისვიო. აბა, დადექით უფლის წინაშე თქვენ – თქვენი ტომისა და საგვარეულოების მიხედვით.“ +

20სათითაოდ მიიყვანა სამუელმა ისრაელის ყველა ტომი და ბენიამინის ტომს ხვდა წილი.

21მიიყვანა ბენიამინის ტომი საგვარეულოების მიხედვით და მატრის საგვარეულოს ხვდა წილი; მერე საულს, კიშის ძეს, ხვდა წილი. დაუწყეს ძებნა და ვერ იპოვეს. +

22კვლავ შეეკითხნენ უფალს: „თუ კიდევ მოვა ის?“ თქვა უფალმა: „აჰა, აღალს ეფარება.“

23გაიქცნენ და გამოიყვანეს იქიდან. ჩადგა ხალხში და ერთი თავით მაღალი იყო. +

24უთხრა სამუელმა მთელ ხალხს: „ხომ ხედავთ, ვინ აირჩია უფალმა? რადგან მთელს ხალხში არავინაა მისი მსგავსი“, შესძახა ხალხმა და თქვა: „დღეგრძელი იყოს მეფე!“ +

25გამოუცხადა სამუელმა ერს მეფობის უფლებანი. წიგნში ჩაწერა და უფლის წინაშე დადო. მერე დაითხოვა სამუელმა ხალხი, და წავიდ-წამოვიდნენ თავ-თავის სახლებში. +

26საულიც წავიდა თავისი სახლისაკენ, გიბყაში. თან გაჰყვა მამაცი ხალხი, რომელთა გულებს ღმერთი შეეხო.

27უღირსი ხალხი ამბობდა: „ეგ ჩვენ როგორ გვიხსნის?“ და შეიძულეს იგი და ძღვენი არ მიართვეს. ის კი თითქოს ვერ ამჩნევდა ამას. +

11
საულის გამარჯვება იაბეშ გილყადთან

11^1წამოვიდა ნახაშ ყამონელი და შემოადგა გილყადის იაბეშს. უთხრეს იაბეშელებმა ნახაშს: „შეკარი კავშირი ჩვენთან და დაგემორჩილებით.“ +

2უთხრა მათ ნახაშ ყამონელმა: „ჯერ ყველას მარჯვენა თვალებს დაგთხრით, რომ სირცხვილი ვაჭამო მთელს ისრაელს, და მერე შევკრავ თქვენთან კავშირს.“ +

3უთხრეს იაბეშის უხუცესებმა: „შვიდი დღე მოგვეცი, რომ მოციქულები დავგზავნოთ მთელს ისრაელში და, თუ არავინ იქნა ჩვენი მხსნელი, გამოვალთ თქვენს წინააღმდეგ.“

4მივიდნენ მოციქულები საულის გიბყაში და გამოუცხადეს ეს ამბავი ხალხს. ახმაურდა ხალხი და მორთო ტირილი.

5აჰა, საულიც მოდის, ხარებს მოჰყვება ყანიდან. იკითხა საულმა: „რა მოუვიდა ხალხს, რა ატირებს?“ ამცნეს იაბეშელთა ნათქვამი.

6ამ სიტყვების გაგონებისას ღვთის სული გადმოვიდა საულზე და ძლიერ განრისხდა იგი. +

7ადგა და აკუწა ორივე ხარი და იმ მოციქულების ხელით დაგზავნა მთელს ისრაელში, შეუთვალა: „ვინც საულსა და სამუელს არ გაჰყვება, ასე მოუვა მის ხარებს.“ უფლის შიში დაეცა ხალხს და გამოვიდნენ, როგორც ერთი კაცი. +

8აღრიცხა ისინი ბეზეკში: ისრაელის ძენი სამასი ათასი იყვნენ, იუდას ხალხი – ოცდაათი ათასი. +

9უთხრეს მოსულ მოციქულებს: „ასე უთხარით გილყადის იაბეშის ხალხს: ‘ხვალ, მზე რომ დააცხუნებს, იქნება ხსნა.’“ მივიდნენ მოციქულები და შეატყობინეს იაბეშელებს, და მათაც გაიხარეს.

10შეუთვალეს იაბეშელებმა: „ხვალ გამოვალთ თქვენს წინააღმდეგ და გვიყავით, რაც გენებოთ.“

11მეორე დღეს სამ რაზმად დაჰყო საულმა ხალხი და დილის სახმილავზე შევიდნენ შუაგულ ბანაკში და შუადღის პაპანაქებამდე გაწყვიტეს ყამონელები. გადარჩენილნი კი ისე დაიფანტნენ, რომ მათში ორი ერთად არ დარჩენილა. +

12უთხრა ხალხმა სამუელს: „ვინ ამბობდა, ნუთუ საულმა უნდა იმეფოსო ჩვენზე? მოგვეცი ის ხალხი, რომ დავხოცოთ.“ +

13უთხრა საულმა: „ერთი კაციც არ მოკვდება დღეს, რადგან ხსნა მოავლინა უფალმა დღეს ისრაელში.“ +

14უთხრა სამუელმა ხალხს: „წამოდით, წავიდეთ გილგალში და განვაახლოთ იქ მეფობა.“ +

15წავიდა მთელი ხალხი გილგალს, და გაამეფეს იქ საული უფლის წინაშე გილგალში, და შესწირეს იქ სამშვიდობო მსხვერპლი უფლის წინაშე. და ძლიერ გაიხარა იქ საულმა და ყველა ისრაელის ძემ. +

12
სამუელი უარს ამბობს მსაჯულობაზე

12^1უთხრა სამუელმა მთელს ისრაელს: „აჰა, ვუსმინე თქვენს ხმას ყველაფერში, რასაც მოითხოვდით ჩემგან და გავამეფე თქვენზე მეფე. +

2ამიერიდან მეფე წაგიძღვებათ წინ. მე მოვხუცდი და გავთეთრდი. აქ არიან ჩემი შვილებიც თქვენთან ერთად. სიყმაწვილიდან დღემდე წინ მიგიძღოდით. +

3აჰა, აქ ვარ, მამხილეთ უფლისა და მისი ცხებულის წინაშე, თუ ოდესმე ვინმესთვის ხარი ან სახედარი წამირთმევია, თუ ვინმე შემივიწროებია, თუ ვინმე დამიჩაგრავს, თუ ვინმეს ხელიდან ქრთამი ამიღია მის საქმეზე თვალის დასახუჭად, პასუხს ვაგებ.“ +

4უთხრეს: „არც შეგივიწროებივართ და არც დაგიჩაგვრივართ, არც ვინმეს ხელიდან რამე აგიღია.“

5კვლავ უთხრა მათ: „უფალი იყოს მოწმე თქვენს შორის, და მისი ცხებული იყოს მოწმე ამ დღეს, რომ ვერაფერი ჰპოვეთ ჩემს ხელში.“ უთხრეს: „მოწმე იყოს!“

6უთხრა სამუელმა ხალხს: „ჰო, [მოწმე იყოს] უფალი, რომელმაც მოსე და აარონი დაადგინა, რომელმაც თქვენი მამები ეგვიპტის ქვეყნიდან გამოიყვანა.

7ახლა დადექით, რომ განგსაჯოთ უფლის წინაშე ყველა სიკეთის გამო, რაც გიყოთ უფალმა თქვენ და თქვენს მამებს.

8როცა იაკობი მივიდა ეგვიპტეში და შეჰღაღადეს თქვენმა მამებმა უფალს, მაშინ უფალმა და მოავლინა მოსე და აარონი და მათ გამოიყვანეს თქვენი მამები ეგვიპტიდან და ამ ადგილზე დაასახლეს. +

9მაგრამ დაივიწყეს მათ უფალი, თავიანთი ღმერთი, და ხელში ჩაუგდო ისინი უფალმა სისარას, ხაცორის მხედართმთავარს, ფილისტიმელებს და მოაბელთა მეფეს, [რომელნიც] ებრძოდნენ მათ. +

10მაგრამ როცა შეჰღაღადეს უფალს და თქვეს: ‘შევცოდეთ, რადგან განვუდექით უფალს და ვემსახურებოდით ბაყალებსა და ყაშთაროთებს. ახლა გვიხსენი მტრების ხელთაგან და გემსახურებით.’

11მაშინ მოავლინა უფალმა იერუბაყალი, ბედანი, იფთახი და სამუელი. ის გიფარავდათ გარეშემო მტრების ხელთაგან და თქვენც ცხოვრობდით მშვიდად. +

12დაინახეთ, რომ ყამონელთა მეფე ნახაში მოდის თქვენს წინააღმდეგ და მითხარით: ‘არა, მეფემ იმეფოს ჩვენზე!’ თქვენი მეფე კი უფალია, ღმერთი თქვენი. +

13ახლა, აჰა, მეფე, რომელიც აირჩიეთ, რომელსაც მოითხოვდით: აჰა, მოგცათ უფალმა მეფე.

14თუ გექნებათ უფლის შიში, თუ ემსახურებით მას, თუ შეისმენთ მის ხმას და წინ არ აღუდგებით მის ბრძანებებს, მაშინ დაგიფარავთ უფალი, თქვენი ღმერთი, თქვენცა და მეფესაც, თქვენზე რომ მეფობს. +

15თუ არ შეისმენთ უფლის ხმას და წინ აღუდგებით უფლის ბრძანებებს, უფლის ხელი იქნება თქვენს წინააღმდეგ, როგორც თქვენი მამების წინააღმდეგ იყო. +

სამუელის ლოცვით უფალი მოავლენს წვიმას

16„ახლა დადექით და შეხედეთ ამ დიდ საქმეს, რასაც უფალი აღასრულებს თქვენს თვალწინ.

17ხომ პურის მკაა ახლა? შევთხოვ უფალს და მოავლენს ჭექა-ქუხილსა და წვიმას, და გაიგებთ და ნახავთ, რა დიდია თქვენი ბოროტება, უფლის თვალწინ რომ ჩაიდინეთ, როცა მეფე მოითხოვეთ თქვენთვის.“ +

18შესთხოვა სამუელმა უფალს და მოავლინა უფალმა ჭექა-ქუხილი და წვიმა იმ დღეს. ძლიერ შეეშინდა ხალხს უფლისა და სამუელისა.

19უთხრა მთელმა ხალხმა სამუელს: „შეევედრე უფალს, შენს ღმერთს, შენს მსახურთა გულისათვის, რომ არ დავიხოცოთ, რადგან მთელს ჩვენს ცოდვებს ის ბოროტებაც დავუმატეთ, რომ მეფე მოვითხოვეთ.“ +

20უთხრა სამუელმა ხალხს: „ნუ გეშინიათ, უკვე ჩადენილი გაქვთ მთელი ეს ბოროტება. ოღონდ ნუღარ განუდგებით უფალს და მთელი თქვენი გულით ემსახურეთ. +

21ნუ გაიწევთ ფუჭისაკენ, არ დაგიფარავენ და არ გიხსნიან, რადგან ფუჭნი არიან. +

22უფალი კი არ მიატოვებს თავის ერს თავისი დიდებული სახელის გამო, რადგან ინება უფალმა, რომ თავის ერად ემოერჩიეთ თქვენ.

23მე კი, ნუმც შემიცოდავს უფლისათვის, ნუმც შემიწყვეტია თქვენს გამო ვედრება. მე დაგაყენებთ თქვენ სასიკეთო და სწორ გზაზე. +

24ოღონდ უფლის გეშინოდეთ და ემსახურეთ ჭეშმარიტებით და მთელი თქვენი გულით, რადგან ხედავთ, რა დიდი საქმე აქვს აღსრულებული თქვენთვის. +

25თუ ბოროტად მოიქცევით, თქვენც დაიღუპებით და თქვენი მეფეც.“ +

13

საულის თვითნებობა

13^1საული იყო … წლისა, როცა გამეფდა და … წელი მეფობდა ისრაელზე.

2გამოარჩია საულმა თავისთვის ისრაელში სამი ათასი კაცი. ორიათასი საულთან დადგა მიქმაშში და ბეთელის მთაზე, ათასი კაცი კი იონათანთან ბენიამინის გიბყაში. დანარჩენი ხალხი თავ-თავის კარვებში გაუშვა. +

3იონათანმა გაანადგურა ფილისტიმელთა საყარაულო, რომელიც გებაყში იდგა, და გაიგეს ეს ფილისტიმელებმა. საულმა საყვირს დააყვირებინა მთელს ქვეყანაზე და გამოაცხადა: „ისმინონ ებრაელებმა!“ +

4და მოისმინა მთელმა ისრაელმა, რომ გაანადგურა საულმა ფილისტიმელთა საყარაულო და რომ მტრად მოეკიდა ისრაელი ფილისტიმელებს, და შეიყარა ხალხი საულთან გილგალში. +

5და ფილისტიმელებიც შეიკრიბნენ ისრაელის წინააღმდეგ საომრად: ოცდაათი ათასი საომარი ეტლი, ექვსი ათასი ცხენოსანი, ზღვის ქვიშასავით ურიცხვი ხალხი; ამოვიდნენ და მიქმაშში, ბეთ-ავენის აღმოსავლეთით დაბანაკდნენ.

6დაინახეს ისრაელის ძეთ, რომ გაუჭირდათ, რომ გაწვალდა ხალხი და სათითაოდ მიიმალნენ გამოქვაბულებში, ეკალ-ბარდებში, კლდის ნაპრალებში, კოშკებში და ორმოებში. +

7ზოგი ებრაელი იორდანეს გაღმა გადავიდა გადისა და გილყადის მხარეში. საული კი ჯერ ისევ გილგაში იმყოფებოდა და მთელი ხალხი, ვინც გაჰყვა მას, შეშინებული იყო.

8შვიდ დღეს იცადა მან, სამუელის ვადამდე, მაგრამ არ მოდიოდა სამუელი გილგალში, ხალხი კი ეფანტებოდა. +

9თქვა საულმა: „მომიყვანეთ სრულადდასაწველი და სამშვიდობო მსხვერპლი“, და აღავლინა სრულადდასაწველი.

10ის იყო გაასრულა აღსავლენის აღვლენა, სამუელიც მოვიდა. გამოვიდა საული მის შესახვედრად და მისასალმებლად.

უფალი უგულებელყოფს საულს

11მაგრამ სამუელმა უთხრა: „ეგ რა ჰქენი?“ მიუგო საულმა: „დავინახე, რომ მეფანტებოდა ხალხი და შენც არ მოხვედი დათქმულ დროს. ფილისტიმელები კი მიქშაშში არიან შეკრებილნი.

12ვიფიქრე, ახლა დამესხმებიან ფილისტიმელები გილგალში, მე კი არ შევვედრებივარ-მეთქი უფალს. თავს ვიკავებდი, მაგრამ მაინც აღვავლინე სრულადდასაწველი.

13უთხრა სამუელმა საულს: „უგუნურად მოიქეცი, რომ არ დაიცავი უფლის, შენი ღმერთის, ნაბრძანები. ეს რომ არ გექნა, უკუნისამდე განამტკიცებდა უფალი შენს მეფობას ისრაელზე.

14ამიერიდან ვეღარ იმყარებს შენი მეფობა; გამოძებნის უფალი თავის სასურველ კაცს და თავისი ერის წინამძღოლობას უბრძანებს, რაკი შენ არ დაიცავი, რაც გიბრძანა უფალმა.“ +

15ადგა სამუელი და წავიდა გილგალიდან ბენიამინის გიბყაში. და დათვალა საულმა თავისთან მყოფი ხალხი – ექვსასამდე კაცი. +

16საული და მისი ვაჟი იონათანი და მათთან მყოფი ხალხი ბენიამინის გიბყაში დადგნენ, ფილისტიმელები კი მიქშაშში დაბანაკდნენ.

17გამოვიდა ფილისტიმელთა ბანაკიდან სამი მარბიელი რაზმი: ერთი ყოფრას გზაზე გაემართა, შუალის ქვეყნისკენ, +

18მეორე რაზმი კი ბეთ-ხორონის გზას დაადგა, მესამე ცებოიმის ველისკენ მიმავალ გზას, უდაბნოზე რომ გადის. +

19მჭედელი არ მოიძებნა მთელს ისრაელში, რადგან ფილისტიმელებს ეშინოდათ, რომ ებრაელებს მახვილი ან შუბი არ ეკეთებინათ. +

20ჩადიოდა მთელი ისრაელი ფილისტიმელებთან სახნისების, თოხების, ცულებისა და ნამგლების მოსაპირავად,

21როცა დაუბლაგვდებოდა პირი სახნისებს, თოხებს, ფიწლებს, ცულებს ან თუ საგმირები იყო გასამართავი.

22როცა ბრძოლის დრო დადგა, არ აღმოაჩნდათ საულისა და იონათანის თანამდგომ ხალხს მახვილები და შუბები. მხოლოდ საულს და მის ვაჟს, იონათანს, აღმოაჩნდათ. +

23გაემართნენ ფილისტიმელთა მოწინავენი მიქმაშის ვიწროებისაკენ.

14
იონათანის დიდი გამარჯვება

14^1და უთხრა ერთ დღეს იონათანმა, საულის ძემ, მსახურს, თავის საჭურველთმტვირთველს: „წამოდი, გავიდეთ ფილისტიმელთა საყარაულოსთან, გაღმა მხარეს რომ არის.“ მამისთვის არაფერი უთქვამს.

2საული გიბყას ბოლოში იმყოფებოდა, ბროწეულის ხის ქვეშ, მიგრონში რომ დგას. თან ახლდა ხალხი, ექვსასამდე კაცი,

3და ახია, ძე ახიტუბისა, ძისა იქაბოდისა, ძისა ფინხასისა, ძისა ყელისა – შილოში უფლის მღვდელი რომ იყო და ეფოდს რომ ატარებდა. არ იცოდა ხალხმა, სად წავიდა იონათანი. +

4და იმ ვიწროებში, საიდანაც უნდოდა იონათანს ფილისტიმელთა მოწინავე რაზმთან გასვლა, ერთ მხარესაც კლდის შვერილი იყო და მეორე მხარესაც: ერთის სახელი – ბოცეცი, მეორისა – სენე.

5ერთი შვერილი ჩრდილოეთის მხრიდან იყო აღმართული მიქმაშის გასწვრივ, მეორე – სამხრეთიდან, გებაყის გასწვრივ.

6და უთხრა იონათანმა მსახურს, თავის საჭურველთმტვირთველს: „წამოდი, გავიდეთ მაგ წინადაუცვეთელთა საყარაულოსთან, ეგების გაგვამარჯვებინოს უფალმა, რადგან უფლისათვის არ არის დაბრკოლება, ბევრი ხალხით იხსნის თუ მცირეთი.“ +

7და უთხრა მას მისმა საჭურველთმტვირთველმა: „გააკეთე, რაც გულში გაქვს. მიდი, და აჰა, მეც შენთანა ვარ, როგორც შენს გულს სურს.“

8თქვა იონათანმა: „აჰა, ჩვენ გავალთ მაგ ხალხთან და ვეჩვენებით მათ.

9თუ ასე გვეტყვიან: ‘შეიცადეთ, ვიდრე ჩვენ თქვენთან მოვიდოდეთ’, გავჩერდეთ ჩვენს ადგილზე და ნუ ავალთ მათთან.

10და თუ ასე გვეტყვიან: ‘ჩვენთან ამოდით’. ავიდეთ, რადგან ჩვენს ხელთ ჩაუგდია ისინი უფალს. ეს იქნება ჩვენთვის ნიშანი.“

11და ეჩვენენ ორივენი ფილისტიმელთა ყარაულს და თქვეს ფილისტიმელებმა: „აჰა, ებრაელები გამოდიან ხეობიდან, სადაც დამალულები იყვნენ.“

12და გაეხმაურნენ მოყარაულენი იონათანს და მის საჭურველთმტვირთველს და უთხრეს: „ამოდით ჩვენთან და გაგაგებინებთ ამბავს.“ და უთხრა იონათანმა საჭურველთმტვირთველს: „მომყევი, რადგან ხელში ჩაუგდო ისინი უფალმა ისრაელს.“

13და ფორთხვით ავიდა ზევით იონათანი, უკან მისი საჭურველმტვირთველი მიჰყვა. და ეცემოდნენ იონათანის წინაშე, მისი საჭურველთმტვირთველი კი მის უკან ხოცავდა მათ.

14ეს პირველი შეტაკება იყო, რომლის დროსაც ოცამდე კაცს გაავლეს მუსრი იონათანმა და მისმა საჭურველთმტვირთველმა ნახევარ ქცევა მიწაზე.

15და შიშის ზარმა მოიცვა ბანაკი, ველი და მთელი საყარაულო. თვით მარბიელიც კი შეძრწუნდა. და შეიძრა მიწა და გარდამოვიდა ღვთის ზარი. +

16და დაინახეს საულის მოთვალთვალეებმა ბენიამინის გიბყადან, რომ იფანტებოდა ჯარი და აქეთ-იქით აწყდება.

17და უთხრა საულმა თავისთან მყოფ ხალხს: „მოათვალიერეთ და ნახეთ, ვინ არის წასული ჩვენიანებიდან.“ და მოათვალიერეს და აჰა, არც იონათანი ჩანს და არც მისი საჭურველთმტვირთველი.

18და უთხრა საულმა ახიას: „მოიტანე ღვთის კიდობანი.“ რადგან ისრაელის ძეთა შორის იყო იმ დღეს ღვთის კიდობანი. +

19და ვიდრე მღვდელს ელაპარაკებოდა საული, კიდევ უფრო იმატა აურზაურმა ფილისტიმელთა ბანაკში. უთხრა საულმა მღვდელს: „დაუშვი ხელი.“

20და შეგროვდნენ საული და მასთან მყოფი მთელი ხალხი და მოვიდნენ ბრძოლის ადგილზე. და აჰა, გაიმართა ხელჩართული ბრძოლა და შეიქმნა მეტისმეტი არეულობა. +

21ებრაელები, ადრე რომ ფილისტიმელებთან იყვნენ და ყველგან დაჰყვებოდნენ მათ ბანაკს, ახლა ისრაელის ძეთ შეუერთდნენ, რომელნიც თან ახლდნენ საულსა და იონათანს.

22ეფრემის მთებში მიმალულმა ყველა ისრაელის ძემ გაიგო ფილისტიმელების უკუქცევა და ისინიც გაჰყვნენ მათ ბრძოლაში. +

23იხსნა იმ დღეს უფალმა ისრაელი და ბეთ-ავენს გადასწვდა ბრძოლა.

24გაიტანჯნენ იმ დღეს ისრაელიანები, რადგან დააფიცა საულმა ხალხი და უთხრა: „წყეულიმც იყოს, ვინც პური შეჭამოს საღამომდე, როცა შურს ვიძიებ მტრებზე.“ და მთელ ხალხს პირი არ დაუკარებია საჭმელისთვის.

25მთელი ხალხი ტყეში წავიდა, და აჰა, თაფლი დევს მიწაზე.

26და შევიდა ხალხი ტყეში და აჰა, თაფლის ღვარია, მაგრამ არავის მიუტანია ხელი პირთან, რადგან ფიცისა ეშინოდა ხალხს.

27არ ჰქონდა გაგებული იონათანს, რომ დააფიცა მამამისმა ხალხი, გაიწოდა ჯოხი, ხელში რომ ეჭირა, ჩააწო მისი წვერი გოლეულში და პირთან მიიტანა ხელი, და გაუნათდა თვალები.

28და მიუგო ერთმა კაცმა ხალხიდან და უთხრა: „ფიცით დააფიცა მამაშენმა ხალხი: წყეულიმც იყოს, ვინც პური ჭამოსო დღეს.“ და დაიქანცა ხალხი.

29და თქვა იონათანმა: „გააწამა მამაჩემმა ქვეყანა. ხომ ხედავთ, თვალები გამინათდა, როგორც კი ეს ცოტა თაფლი გავსინჯე.

30რა იქნებოდა, დღეს რამე ეჭამა ხალხს იმ ნადავლიდან, მტერს რომ დააგდებინა? უფრო დიდი არ იქნებოდა მაშინ ფილისტიმელთა მუსვრა?“

31და მუსრეს იმ დღეს ფილისტიმელები მიქმაშიდან აიალონამდე, და დაიქანცა ხალხი.

32და მიცვივდა ხალხი ნადავლს, გამოასხა ცხვარ-ძროხა, ხბორები და დახოცა ისინი მიწაზე, და სისხლიანად ჭამდა ხალხი.

33და შეატყობინეს საულს: „აჰა, სცოდავს ხალხი უფალს, სისხლიანად ჭამს.“ და თქვა: „ღალატი გაქვთ ჩადენილი. ახლა მოაგორეთ ჩემსკენ დიდი ლოდი.“ +

34და თქვა საულმა: „გადით ხალხში და უთხარით: მომიყვანეთ ყველამ თითო ხარი და თითო ცხვარი, აქ დაკალით და ჭამეთ. ნუ სცოდავთ უფალს, სისხლიანად ნუ ჭამთ.“ და მოჰყავდა ყველას თავისი ხარი ღამით და კლავდა იქ.

35და აუგო საულმა სამსხვერპლო უფალს. ამით დაიწყო უფლისთვის სამსხვერპლოების შენება. +

36და თქვა საულმა: „დავესხათ ფილისტიმელებს ამ ღამით და გათენებამდე ვარბიოთ, რომ ერთი მათგანიც არ გადარჩეს.“ და უთხრეს: „როგორც გენებოს, ისე მოიქეცი.“ და თქვა მღვდელმა: „მივმართოთ აქ ღმერთს.“

37და დაეკითხა საული ღმერთს: „დავესხა ფილისტიმელებს? თუ ჩააგდებ მათ ისრაელის ხელში?“ და პასუხი არ გაუცია იმ დღეს. +

38და თქვა საულმა: „აქ მოდით, ერის თავკაცებო, და გაარკვიეთ, რა ცოდვა იყო დღეს ჩადენილი.

39რადგან, ვფიცავ უფალს, ისრაელის მხსნელს, თუ ჩემს ძეს, იონათანს, აწევს ცოდვა, მოკვდება!“ და პასუხი არავის არ გაუცია ხალხიდან.

40და უთხრა მთელს ისრაელს: „თქვენ ერთ მხარეს იყავით, ხოლო მე და ჩემი ძე იონათანი მეორე მხარეს ვიქნებით.“ მიუგო ხალხმა: „როგორც გენებოს, ისე მოიქეცი.“

41და თქვა საულმა: „უფალო, ღმერთო ისრაელისა! აბა, ვინ არის უბრალო?“ და დაკავდნენ იონათანი და საული, ხალხი კი გაშვებულ იქნა. +

42და თქვა საულმა: „წილი გვიყარეთ მე და ჩემს ძეს იონათანს.“ და დაკავდა იონათანი.

43და უთხრა საულმა იონათანს: „გამომიტყდი, რა ჩაიდინე?“ და გამოუტყდა იონათანი და უთხრა: „ჩემი ჯოხის წვერით, ხელში რომ მეჭირა, ცოტაოდენი თაფლი გავსინჯე. აჰა, მოვკვდები.“ +

44და თქვა საულმა: „ასე და ასე მიყოს ღმერთმა, დღესვე თუ არ მოკვდე, იონათან!“ +

45და უთხრა ხალხმა საულს: „ნუთუ უნდა მოკვდეს იონათანი, რომელმაც ასეთი დიდი გმირობა ჩაიდინა ისრაელში? ეს არ მოხდება! უფალს ვფიცავთ, თმის ერთი ღერიც არ დავარდება მისი თავიდან მიწაზე, რადგან ღვთით მოქმედებდა დღეს იგი.“ და იხსნა ხალხმა იონათანი და არ მოკვდა იგი. +

46და დაბრუნდა საული ფილისტიმელთა დევნიდან, და დაბრუნდნენ ფილისტიმელები თავიანთ ადგილზე.

47და იპყრა საულმა მეფობა ისრაელზე და ებრძოდა ირგვლივ ყველა მტერს: მოაბს, ყამონიანებს, ედომს, ცობას მეფეებს, ფილისტიმელებს და, საითკენაც გასწევდა, ყველგან იმარჯვებდა.

48და შექმნა ლაშქარი და დაამარცხა ყამალეკი, და იხსნა ისრაელი მძარცველებისაგან. +

49საულის ვაჟები იყვნენ: იონათანი, იშვი და მალქიშუაყი. მის ორ ასულს ერქვა: პირმშოს – მერაბი, უმცროსს – მიქალი. +

50საულის ცოლი იყო ახინოყამი, ახიმაყაცის ასული. მისი მხედართმთავარი – აბნერი, ძე ნერისა, საულის ბიძისა. +

51კიში, საულის მამა, და ნერი, აბნერის მამა, აბიელის შვილები იყვნენ. +

52სასტიკი ბრძოლები იყო ფილისტიმელებთან საულის დროს. და დაინახავდა საული მაგარსა და გულად ვაჟკაცს და თავისთან მიჰყავდა.

15
საულის ნაწილობრივი დაუმორჩილებლობა

15^1და უთხრა სამუელმა საულს: „უფალმა გამომგზავნა, რომ მეცხე ისრაელზე, მის ერზე, ისრაელზე მეფედ. ახლა ისმინე უფლის სიტყვები. +

2ასე ამბობს ცაბაოთ უფალი: ‘მე მახსოვს, რა გაუკეთა ისრაელს ყამალეკმა, როგორ აბრკოლებდა გზაზე ეგვიპტიდან გამომავალს. +

3ახლა წადი და სძლიე ყამალეკს და გაუნადგურე მთელი საბადებელი. ნუ დაინდობ, გაწყვიტე კაცი და ქალი, ყრმა და ძუძუთა ბავშვი, ხარი და ცხვარი, აქლემი და სახედარი.’“

4და შეჰყარა საულმა ხალხი, და აღრიცხა ტელაიმში ორასი ათასი ქვეითი, მათ შორის ათი ათასი იუდას ტომიდან.

5მიადგა საული ყამალეკის ქალაქს და ხეობაში ჩასაფრდა. +

6და უთხრა საულმა კენიელებს: „ადექით და განუდექით, გაშორდით ყამალეკელებს, რომ მათთან ერთად თქვენც არ გაგანადგუროთ, რადგან სიკეთე გაქვთ გაკეთებული მთელი ისრაელისათვის, როცა ის ეგვიპტიდან გამოდიოდა.“ და განუდგნენ კენიელები ყამალეკს. +

7და შემუსრა საულმა ყამალეკი ხავილადან შურამდე, ეგვიპტის გასწვრივ რომ არის. +

8და ცოცხლად შეიპყრო აგაგი, ყამალეკის მეფე, მთელი ხალხი კი მახვილით გაანადგურეს.

9და დაინდეს საულმა და ლაშქარმა აგაგი და საუკეთესო ცხვარი და ძროხა, საკვები, ბაღ-ვენახები და ყველაფერი, რაც საუკეთესო იყო, და რისი განადგურებაც არ მოინდომეს; ყველაფერი უვარგისი და ცუდი კი გაანადგურეს.

10და იყო უფლის სიტყვა სამუელის მიმართ:

11„ვნანობ, რომ გავამეფე საული, რადგან განმიდგა მე და აღარ ასრულებს ჩემს სიტყვებს.“ და დამწუხრდა სამუელი და მთელი ღამე ღაღადებდა უფლის მიმართ. +

12და ადგა დილაადრიანად სამუელი, რომ შეხვედროდა საულს. და ეუწყა სამუელს, რომ საული ქარმელში ყოფილა, იქ სვეტი აღუმართავს თავისთვის და იქიდან გამობრუნებული გილგალში ჩასულა. +

13და მივიდა სამუელი საულთან და უთხრა მას საულმა: „კურთხეული ხარ უფლისაგან! მე აღვასრულე უფლის სიტყვა“ +

14და თქვა სამუელმა: „რა არის, ცხვრისა და ძროხის ბღავილი რომ მესმის?“

15და თქვა საულმა: „ყამალეკისგან წამოასხეს, რადგან დაინდო ლაშქარმა საუკეთესო ცხვარი და ძროხა, რომ უფლის, შენი ღმერთისთვის, შეეწირა. დანარჩენი გავანადგურეთ“

16და უთხრა სამუელმა საულს: „მაცადე და გეტყვი, რა მითხრა უფალმა წუხელ.“ და უთხრა მას: „ილაპარაკე.“

17და თქვა სამუელმა: „ხომ არ გეღირსებოდა თავი, როცა ისრაელის ტომთა მეთაური გახდი და ისრაელის მეფედ გცხო უფალმა? +

18დაგაყენა გზაზე უფალმა და გითხრა: ‘წადი და დაარისხე ცოდვილი ყამალეკი. ებრძოლე მას, ვიდრე არ მოუღებ ბოლოს.’ +

19რატომ არ ისმინე უფლის სიტყვა, რატომ დახარბდი ნადავლს და ჩაიდინე ბოროტება უფლის თვალში?“

20და უთხრა საულმა სამუელს: „არა, მე გავიგონე უფლის სიტყვა და წავედი იმ გზით, რაზედაც დამაყენა უფალმა. მოვიყვანე აგაგი, ყამალეკის მეფე, ხოლო ყამალეკი გავანადგურე.

21ლაშქარმა აიღო ნადავლიდან ცხვარი და ძროხა – დარისხებულის საუკეთესო ნაწილი, რომ უფლის, შენი ღმერთისათვის, შეეწირა მსხვერპლად გილგალში“

22და თქვა სამუელმა: „განა ისევე ეამება უფალს სრულადდასაწველნი და საკლავები, როგორც მოსმენა უფლის სიტყვისა? მოსმენა უკეთესია საკლავზე, მორჩილება – ცხვრების ლურთებზე. +

23რადგან ერთი ცოდვაა ჯადოქრობა და ურჩობა. ერთი ცოდვაა კერპთაყვანისმცემლობა და სიჯიუტე. რაკიღა მოიძულე უფლის სიტყვა, ისიც მოიძულებს შენს მეფობას.“ +

24უთხრა საულმა სამუელს: „შევცოდე, რომ გადავედი უფლის ბრძანებას და შენს სიტყვას, რადგან ხალხის შემეშინდა და გავუგონე მის ხმას. +

25ახლა შემინდე ცოდვა და დაბრუნდი ჩემთან ერთად, რომ თაყვანი ვცე უფალს.“

26და უთხრა სამუელმა საულს: „არ დავბრუნდები შენთან ერთად, რადგან შეიძულე უფლის სიტყვა და უფალმაც მოგიძულა ისრაელის მეფედ.“ +

27და გაბრუნდა სამუელი წასასვლელად. და მოეჭიდა საული მისი მოსასხამის კალთას, და გაიხა იგი.

28და უთხრა მას სამუელმა: „მოხია დღეს უფალმა შენგან ისრაელის მეფობა და მისცა იგი შენს თვისტომს, შენზე უკეთესს. +

29და არ იცრუებს ისრაელის დიდება და არ გადაიფიქრებს, რადგან ადამიანი არ არის ის, რომ გადაიფიქროს.“ +

30და თქვა საულმა: „შევცოდე. ახლა ჩემი ერის უხუცესობის და ისრაელის წინაშე მაინც მომაგე პატივი და დაბრუნდი ჩემთან ერთად, რომ თაყვანი ვცე უფალს, შენს ღმერთს.“ +

31და გაჰყვა სამუელი საულს და თაყვანი სცა საულმა უფალს.

32და თქვა სამუელმა: „მომიყვანეთ აგაგი, ყამალეკის მეფე.“ მოვიდა მასთან შებორკილი აგაგი და იფიქრა აგაგმა: „ნამდვილად ამცდა მწარე სიკვდილი.“

33და თქვა სამუელმა: „როგორც უშვილო ქმნა შენმა მახვილმა დედაკაცები, ასევე უშვილო იქნება დედაშენი ქალთა შორის და აჩეხა აგაგი სამუელმა გილგალში უფლის წინაშე.“ +

34და წავიდა სამუელი რამას, საული კი თავის სახლში წავიდა, საულის გიბყაში.

35და აღარ უნახავს სამუელს საული თავისი სიკვდილის დღემდე; მაგრამ წუხდა სამუელი საულზე, რადგან ინანა უფალმა, საული რომ გაამეფა ისრაელზე. +

16
დავითის არჩევა მეფედ

16^1და უთხრა უფალმა სამუელს: „როდემდის უნდა წუხდე საულის გამო? ხომ მოვიძულე იგი ისრაელზე მეფობისგან? აავსე შენი რქა ზეთით და წადი. ბეთლემელ იესესთან გგზავნი, რადგან მის შვილთა შორის დავინახე ჩემთვის მეფე.“ +

2და თქვა სამუელმა: „როგორ წავიდე? გაიგებს საული და მომკლავს.“ და უთხრა უფალმა: „წაიყვანე ნახირიდან ხბო შენი ხელით და თქვი: უფლისთვის მსხვერპლის შესაწირავად მოვედი-თქო.“

3და მსხვერპლთან დაუძახე იესეს და მე გასწავლი, რაც უნდა გააკეთო. ზეთს მიცხებ მას, ვისზედაც გეტყვი.“ +

4და გააკეთა ყველაფერი სამუელმა, რაც ბრძანა უფალმა. როცა მოვიდა სამუელი ბეთლემს, ძრწოლითით გამოეგებნენ ქალაქის უხუცესები და უთხრეს: „სამშვიდობოა შენი მოსვლა?“ +

5თქვა სამუელმა: „სამშვიდობოა. მსხვერპლის შესაწირავად მოვედი. განიწმიდენით და მსხვერპლთან წამომყევით.“ განწმიდა სამუელმა იესე და მისი ვაჟები და მსხვერპლთან მიიწვია ისინი. +

6და როცა მოვიდნენ, დაინახა სამუელმა ელიაბი და თქვა: „აჰა, უფლის წინაშეა მისი ცხებული.“ +

7და უთხრა უფალმა სამუელს: „ნუ უყურებ მის გარეგნობას და ტანის სიმაღლეს, რადგან მე განვაყენე იგი, რადგან ისე არ არის, როგორც კაცი ხედავს. რადგან კაცი მხოლოდ იმას ხედავს, რაც სააშკარაოზეა, ხოლო უფალი გულს ხედავს.“ +

8და დაუძახა იესემ აბინადაბს და სამუელის წინ ჩაატარა იგი. თქვა სამუელმა: „არც ეს აურჩევია უფალს.“

9და ჩამოატარა იესემ შამა და თქვა სამუელმა: „არც ის აურჩევია უფალს.“ +

10და ჩამოატარა იესემ თავისი შვიდი ვაჟიშვილი სამუელის წინ და უთხრა სამუელმა იესეს: „არ აურჩევია ესენი უფალს.“

11და უთხრა სამუელმა იესეს: „სულ აქ არიან შენი ყმაწვილები?“ და თქვა: „კიდევ დარჩა უმცროსი, მაგრამ ცხვარშია ახლა.“ და უთხრა სამუელმა იესეს: „გაგზავნე და მოაყვანინე, რადგან სადილად არ დავსხდებით, ვიდრე აქ არ მოვა იგი.“ +

12და გაგზავნა და მოაყვანინა. და წითური იყო, ლამაზი თვალები ჰქონდა და საამო სახე. თქვა უფალმა: „ადექი, სცხე მას, რადგან სწორედ ეს არის.“ +

13და აიღო სამუელმა ზეთი რქით და სცხო მას მის ძმებს შორის. და ამ დღიდან და მერეც უფლის სული წარუმართავდა დავითს. და ადგა სამუელი და წავიდა რამას. +

14და განეშორა საულს უფლის სული და დაუწყო მას წვალება ბოროტმა სულმა უფლისაგან. +

15და უთხრეს მისმა მსახურებმა საულს: „აჰა, ბოროტი სული ღვთისგან გაშფოთებს შენ.

16უბრძანოს ჩვენმა ბატონმა შენს მსახურთ, მოძებნონ კაცი, ქნარზე დამკვრელი და, როცა შემოგაწვება ბოროტი სული ღვთისგან, დაუკრავს და შვება მოგეცემა.“

17და უთხრა საულმა თავის მსახურთ: „მომიძებნეთ კაცი, კარგად რომ უკრავდეს ქნარი, და მომიყვანეთ.“

18და მიუგო ერთმა მსახურთაგანმა და უთხრა: „აჰა, მინახავს ბეთლემელი იესეს შვილი, იცის ქნარზე დაკვრა, ქველი და მამაცი კაცია, სიტყვაგონიერი და ლამაზი, უფალია მასთან.“

19და გაგზავნა საულმა მოციქულები იესესთან და დააბარა: „გამომიგზავნე დავითი, შენი ვაჟი, ცხვარში რომ გყავს.“ +

20და აჰკიდა იესემ სახედარს პური და ერთი ტიკი ღვინო, გამოიყვანა ერთი თიკანი და გაატანა დავითს, თავის შვილს, საულთან. +

21და მივიდა დავითი საულთან და დადგა მის წინაშე. და ძალზე შეიყვარა იგი საულმა და თავის საჭურველთმტვირთველად დანიშნა. +

22და შეუთვალა საულმა იესეს: „დარჩეს ჩემთან დავითი და იდგეს ჩემს წინაშე, რადგან მადლი ჰპოვა ჩემს თვალში.“

23და როცა კი შემოაწვებოდა ბოროტი სული ღვთისგან საულს, აიღებდა დავითი ქნარს და უკრავდა, და ამოისუნთქავდა საული და უკეთ ხდებოდა, გაეცლებოდა ბოროტი სული.

17
დავითი კლავს გოლიათს

17^1და შეჰყარეს ფილისტიმელებმა საომრად ლაშქარი, და შეიკრიბნენ იუდეის სოქოთში და დაიბანაკეს სოქოთსა და ყაზეკას შორის, ეფეს-დამიმში, +

2ხოლო საული და ისრაელი შეიყარნენ და დაბანაკდნენ მუხნარის ველზე, და დაეწყვნენ ფილისტიმელებთან საბრძოლველად.

3ფილისტიმელები ერთი მთის ფერდობზე იდგნენ, ისრაელიანები – მეორე მთის ფერდობზე. და ღელე იყო მათ შორის.

4და გამოვიდა ფილისტიმელთა ბანაკიდან მორკინალი კაცი, სახელად გოლიათი, გათელი. ექვსი წყრთა და ერთი მტკაველი იყო მისი სიმაღლე. +

5და თავზე სპილენძის მუზარადი ეხურა და ჯაჭვის ჯავშანი ემოსა. და ჯავშნის წონა ხუთი ათასი შეკელი იყო. +

6ფეხებზე სპილენძის საბარკულები ეკეთა და მხარზე სპილენძის ჰოროლი ჰქონდა გადებული.

7და მისი შუბის ტარი საქსოვი ლილვის ოდენა იყო. შუბის რკინის წვერი ექვსას შეკელს იწონიდა, წინ ფარის მტვირთველი მოუძღოდა.

8და მოდგა იგი და შესძახა ისრაელის რაზმებს: „რატომ გამოხვედით საბრძოლველად? განა მე ფილისტიმელი არა ვარ, ან თქვენ საულის მსახურნი არა ხართ? გამოარჩიეთ თქვენში კაცი და ჩამოვიდეს ჩემთან.

9თუ გამიმკლავდება და დამამარცხებს, თქვენი მსახურები გავხდებით. თუ მე გავუმკლავდი და დავამარცხე, თქვენ გაგვიხდით მსახურებად და გვემსახურეთ.“

10და თქვა ფილისტიმელმა: „სირცხვილს ვაჭმევ დღეს ისრაელის რაზმებს. გამომიყვანეთ კაცი ვინმე, რომ პირისპირ შევებათ ერთმანეთს.“ +

11და გაიგონეს საულმა და მთელმა ისრაელმა ფილისტიმელის სიტყვები, და დაფრთხნენ და შეშინდნენ მეტისმეტად.

12დავითი იყო შვილი იმ ეფრათელისა, იუდას ბეთლემიდან, რომელსაც სახელად ერქვა იესე და რვა ვაჟიშვილი ჰყავდა. საულის დღეებში მოხუცებული იყო ეს კაცი, ხანდაზმული. +

13და წაჰყვა საულს ბრძოლაში იესეს სამი უფროსი ვაჟიშვილი. ომში წასული მისი ვაჟიშვილების სახელები იყო: პირმშოსი – ელიაბი, მომდევნოსი – აბინადაბი, მესამესი – შამა. +

14დავითი კი მათზე უმცროსი იყო. და წაჰყვა სამი უფროსი საულს. +

15ხოლო დავითი მოდიოდა ხოლმე საულთან და უკან ბრუნდებოდა, რათა ემწყემსა მამამისის ფარა ბეთლემში. +

16და გამოდიოდა ის ფილისტიმელი დილით და საღამოთი და ასე ცხადდებოდა ორმოცი დღე.

17და უთხრა იესემ დავითს, თავის ვაჟიშვილს: „აიღე ეს ერთი ეფა ხალი. ეს ათი პური, და სასწრაფოდ წაუღე შენს ძმებს ბანაკში.

18ხოლო ეს ათი თავი ყველი ათასისთავს წაუღე. მოიკითხე მშვიდობით შენი ძმები და მოიტანე მათი ამბავი.“

19საული და ისინი და მთელი ისრაელი მუხნარის ველზე იდგნენ და ემზადებოდნენ ფილისტიმელებთან საომრად.

20დილაადრიანად ადგა დავითი, ცხვარი ყარაულს დაუტოვა, აიკიდა ტვირთი და წავიდა, როგორც იესეს ჰქონდა მისთვის ნაბრძანები, და მიადგა ბანაკს, როცა ჯარი ირაზმებოდა და საბრძოლო ყიჟინას სცემდა.

21და დაეწყვნენ რაზმებად ერთმანეთის პირისპირ ისრაელი და ფილისტიმელები.

22და ჩააბარა დავითმა თავისი ტვირთი ბანაკის ყარაულს და მიაშურა რაზმს. და მივიდა და მშვიდობით მოიკითხა თავისი ძმები.

23მათთან ლაპარაკში იყო, რომ გამოვიდა ფილისტიმელთა რაზმიდან მორკინალი კაცი, სახელად გოლიათი, ფილისტიმელი გათელი, და წინანდებურად იწყო ლაპარაკი. და ყველაფერი მოისმინა დავითმა. +

24როგორც კი დაინახეს ეს კაცი, გაიქცნენ მისგან ისრაელის ძენი, რადგან შეშინდნენ მეტისმეტად.

25და ამბობდნენ ერთმანეთში ისრაელის ძენი: „ხედავთ ამ კაცს, რომ აღზევებულა? ისრაელის შესარცხვენად აღზევდა იგი. მის მძლეველს დოვლათით აავსებს მეფე, თავის ასულს მიათხოვებს ცოლად და მამამისის სახლს გაააზატებს ისრაელში.“

26და უთხრა დავითმა ახლოს მდგარ კაცებს: „რა ბედი ეწევა კაცს, ვინც ამ ფილისტიმელს დაამარცხებს და სირცხვილს მოხოცავს ისრაელს? რადგან ვინ არის ეგ წინადაუცვეთელი ფილისტიმელი, ასეთ სირცხვილში რომ აგდებს დღეს ცოცხალი ღვთის რაზმებს?“ +

27უთხრა მას ხალხმა იგივე სიტყვები: ასეთი და ასეთი ბედი ეწევა კაცს, ვინც მას დაამარცხებსო.

28და გაიგონა ელიაბმა, მისმა უფროსმა ძმამ, ხალხს რომ ელაპარაკებოდა დავითი და განურისხდა მას ელიაბი, და უთხრა: „რისთვის ჩამოხვედი აქ? ვის დაუტოვე ის მცირე ფარა უდაბნოში? ვიცი შენი ამპარტავნებისა და შენი ავგულობის ამბავი, რადგან ბრძოლის საყურებლად ხარ ჩამოსული.“ +

29და თქვა დავითმა: „რა გავაკეთე ახლა? მხოლოდ სიტყვა ვთქვი.“

30და სხვა მხარეს გატრიალდა მისგან და იკითხა იგივე ამბავი. იგივე უპასუხა ხალხმა, რაც სხვებმა უთხრეს.

31და გაიგონეს დავითის ნათქვამი სიტყვები და მიუტანეს საულს, და მოაყვანინა იგი.

32და უთხრა დავითმა საულს: „ნურავის გული ნუ შედრკება მის წინაშე. წავა შენი მსახური და შეებრძოლება ამ ფილისტიმელს.“

33და უთხრა საულმა დავითს: „ვერ გახვალ საბრძოლველად მაგ ფილისტიმელთან, რადგან შენ ყმაწვილი ხარ, ის კი მებრძოლია სიყრმიდანვე.“

34და უთხრა დავითმა საულს: „მწყემსავდა შენი მსახური თავისი მამის ფარას და, როცა დაეცემოდა ლომი ან დათვი და გაიტაცებდა ფარიდან ცხვარს,

35გავეკიდებოდი, ვკლავდი და პირიდან გამოვგლეჯდი. თუ დამეცემოდა, ყბაში ჩავავლებდი ხელს და ვკლავდი.

36ლომსაც და დათვსაც ამარცხებდა შენი მსახური. ამ წინადაუცვეთელ ფილისტიმელსაც იგივე დაემართება, რადგან სირცხვილში აგდებს იგი ცოცხალი ღვთის რაზმებს.“

37და თქვა დავითმა: „უფალი, რომელსაც დავუხსნივარ ლომისაგან და დათვისაგან, ახლაც დამიხსნის ამ ფილისტიმელისაგან.“ და უთხრა საულმა დავითს: „წადი, უფალი იყოს შენთან!“ +

38და შემოსა საულმა დავითი თავისი საკუთარი სამოსელით, თავზე სპილენძის მუზარადი დაახურა და ჯავშანი ჩააცვა.

39და შემოირტყა მახვილი დავითმა სამოსელს ზემოდან და იწყო სიარული, რადგან ნაჩვევი არ იყო. და უთხრა დავითმა საულს: „არ შემიძლია ამაში სიარული, რადგან არა ვარ ნაჩვევი.“ და ჩამოიხსნა ისინი დავითმა.

40და აიღო ხელში თავისი კომბალი, გამოარჩია ხუთი რიყის ქვა და ჩაყარა ისინი მწყემსის გუდაში, რომელსაც თან ატარებდა. და შურდულით ხელში გავიდა ფილისტიმელთან.

41და გამოვიდა ფილისტიმელიც და წავიდა დავითისაკენ. წინ ფარისმტვირთველი მიუძღოდა.

42და დაინახა ფილისტიმელმა დავითი და სასაცილოდ აიგდო, რადგან ყმაწვილი იყო იგი და წითური, ლამაზი შესახედავიც. +

43და უთხრა ფილისტიმელმა დავითს: „ძაღლი ხომ არა ვარ, ჯოხით რომ გამოდიხარ ჩემთან.“ და დაწყევლა ფილისტიმელმა დავითი თავისი ღმერთების სახელით.

44და უთხრა ფილისტიმელმა დავითს: „ახლოს მოდექი, რომ ცის ფრინველებს და ველის მხეცებს მივცე შენი გვამი.“ +

45და უთხრა დავითმა ფილისტიმელს: „შენ ხმლით, შუბითა და ფარით გამოდიხარ ჩემთან, მე კი ცაბაოთ უფლის, ისრაელის მხედრობის ღმერთის სახელით გამოვდივარ, რომელიც შენ შეურაცხყავი. +

46დღეს ჩაგაგდებს უფალი ჩემს ხელში და დაგამარცხებ, და თავს მოგაცლი, ფილისტიმელთა ბანაკის გვამებს კი ცის ფრინველთ და მიწის მხეცებს მივცემ დღეს, და შეიტყობს მთელი ქვეყანა, რომ ჰყავს ისრაელს ღმერთი. +

47და შეიტყობს მთელი ქვეყანა, რომ არა მახვილითა და შუბით იხსნის უფალი, რომ უფლის ნებაზეა ომი, და ხელში ჩაგვიგდებს თქვენს თავს.“ +

48როცა აღიმართა ფილისტიმელი და მოახლოვდა დავითთან შესახვედრად, ისწრაფა დავითმა და გაიქცა მწყობრისკენ ფილისტიმელთან შესახვედრად.

49და ჩაჰყო ხელი დავითმა გუდაში და ამოიღო იქიდან ქვა, სტყორცნა შურდული და შიგ შუბლში მოარტყა ფილისტიმელს. და შუბლში ჩაეჭედა ქვა და პირქვე დაემხო ფილისტიმელი.

50და სძლია დავითმა ფილისტიმელს შურდულითა და ქვით. დაამარცხა ფილისტიმელი და მოკლა იგი. და მახვილი არ სჭერია დავითს ხელში.

51და მიირბინა დავითმა და თავზე დაადგა ფილისტიმელს. და აიღო მისი მახვილი, ქარქაშიდან იშიშვლა და მახვილით მოსჭრა თავი. დაინახეს ფილისტიმელებმა, რომ მკვდარი იყო მათი გმირი, და გაიქცნენ.

52მაშინ აღდგნენ ისრაელისა და იუდას მებრძოლები და ყიჟინით დაედევნენ ფილისტიმელებს ხეობამდე და ყეკრონის კარიბჭეებამდე, ეცემოდნენ განგმირული ფილისტიმელები შაყარაიმის გზაზე, გათამდე და ყეკრონამდე.

53და მობრუნდნენ უკან ისრაელის ძენი ფილისტიმელთა მდევრიდან და გაძარცვეს მათი ბანაკი.

54და აიღო დავითმა ფილისტიმელის თავი და წაიღო იერუსალიმში, მისი საჭურველი კი თავის კარავში დააწყო.

55როცა დაინახა საულმა ფილისტიმელის წინააღმდეგ გასული დავითი, უთხრა აბნერს, მხედართმთავარს: „ვისი შვილია ეს ყმაწვილი, აბნერ?“ და უთხრა აბნერმა: „შენს სიცოცხლეს გეფიცები, არ ვიცი, მეფეო.“ +

56თქვა მეფემ: „იკითხე, ვისი შვილია ეს ჭაბუკი.“

57და დაბრუნდა დავითი ფილისტიმელის დამარცხების შემდეგ და ხელი მოჰკიდა მას აბნერმა და წარუდგინა საულს. და ხელში ფილისტიმელის თავი ეჭირა.

58უთხრა საულმა: „ვისი შვილი ხარ, ყმაწვილო?“ უთხრა დავითმა: „შენი მსახურის, იესეს შვილი ვარ, ბეთლემელის.“ +

18
დავითისა და იონათანის მეგობრობა

18^1და მოათავა საულთან ლაპარაკი და შეეკრა იონათანის სული დავითის სულს, და შეიყვარა იგი იონათანმა, როგორც საკუთარი სული. +

2და წაიყვანა იმ დღეს იგი საულმა და არ გაუშვა მამის სახლში.

3და შეკრა იონათანმა დავითთან კავშირი, რადგან შეიყვარა იგი, როგორც საკუთარი სული. +

4და მოიხადა იონათანმა მოსასხამი, ზედ რომ ჰქონდა, და მისცა დავითს, აგრეთვე შესამოსელი, მახვილი, მშვილდი და სარტყელი.

5და ყველგან დადიოდა დავითი, სადაც კი გააგზავნიდა მას საული და ჭკვიანურად იქცეოდა. და დაადგინა იგი საულმა ლაშქრის მეთაურად და ყველას მოეწონა ეს ამბავი – ხალხსაც და საულის მსახურებსაც.

6და როცა ბრუნდებოდა დავითი ფილისტიმელის დამარცხების შემდეგ, გამოდიოდნენ ქალები ისრაელის ყველა ქალაქიდან საულ მეფის მისაგებებლად სიმღერით და როკვით, დაფდაფებით და მხიარული შეძახილებით. +

7გაჰყვიროდნენ მხიარული ქალები და ამბობდნენ: „შემუსრა საულმა თავისი ათასები, დავითმა – ათი ათასები!“ +

8და მეტად განაწყენდა საული, არ მოეწონა ეს სიტყვები, და თქვა: „დავითს ათი ათასები მისცეს, მე კი – ათასები. მეფობაღა აკლია.“

9და ამ დღის შემდეგ იყო, რომ ალმაცერად უყურებდა საული დავითს.

10მეორე დღეს დაეცა საულს ბოროტი სული ღვთისაგან და გაშმაგდა იგი სახლში. დავითი ქნარზე უკრავდა ჩვეულებისამებრ, საულს კი შუბი ეჭირა ხელში. +

11და ისროლა საულმა შუბი, იფიქრა, კედელს მივაგმირავო დავითს, მაგრამ ორგზის გაუსხლტა მას დავითი. +

12და შეეშინდა საულს დავითისა, რადგან უფალი იყო დავითთან, საულს კი განეშორა.

13და განიშორა საულმა დავითი და დაადგინა იგი ათასისთავად. და გამოდიოდა და შედიოდა იგი ხალხის წინაშე.

14და მუდამ ჭკვიანურად იქცეოდა დავითი თავის საქმეებში, და უფალი იყო მასთან. +

15და დაინახა საულმა, რომ მეტად გონიერი იყო იგი და შეეშინდა მისი.

16მთელს ისრაელსა და იუდას უყვარდა დავითი, რადგან წინამძღოლობდა მათ. +

17და უთხრა საულმა დავითს: „აჰა, უფროსი ასული მყავს, მერაბი. ცოლად მოგათხოვებ, ოღონდ მამაცად მეყოლე და გადაიხადე უფლის ომები.“ ფიქრობდა საული: „ჩემი ხელი ნუ იქნება მასზე, ფილისტიმელთა ხელი იყოს მასზეო.“ +

18და უთხრა დავითმა საულს: „ვინ ვარ მე, რა არის ჩემი ცხოვრება ან მამაჩემის გვარი ისრაელში, რომ მეფის სიძე გავხდე?“ +

19და დადგა დრო, როდესაც საულის ასული მერაბი უნდა მიეთხოვებინათ დავითისთვის, მაგრამ მეხოლათელ ყადრიელს მიათხოვეს.

20და შეუყვარდა მიქალს, საულის ასულს, დავითი. და ამცნეს საულს და მასაც მოეწონა ეს ამბავი.

21და თქვა საულმა: „მივათხოვებ, რომ მახედ ექცეს მას და მისწვდეს ფილისტიმელთა ხელი.“ უთხრა საულმა დავითს: „მეორეთი დამესიძები დღეს.“

22და უბრძანა საულმა თავის მსახურთ: „ჩააგონეთ დავითს და უთხარით, კარგად გიყურებს მეფე და მის მსახურებსაც უყვარხარ-თქო, დაესიძე-თქო მეფეს.“

23და მიიტანეს საულის მსახურებმა დავითის ყურამდე ეს სიტყვები. და თქვა დავითმა: „ადვილი გგონიათ მეფის სიძეობა? მე ხომ ერთი უპოვარი და უბირი კაცი ვარ.“

24და აცნობეს მისმა მსახურებმა საულს, ასე ლაპარაკობსო დავითი.

25და თქვა საულმა: „ასე უთხარით დავითს: სხვა ურვადი არ სურს მეფეს, გარდა ფილისტიმელთა ასი ჩუჩისა, რათა შური მიეგოს მეფის მტრებს.“ რადგან ფიქრობდა საული, ფილისტიმელთა ხელში ჩააგდებდა დავითს. +

26და აცნობეს საულის მსახურებმა დავითს ეს სიტყვები და მოეწონა დავითს, მეფის სიძე რომ უნდა გამხდარიყო.

27ჯერ არ იყო დანიშნული დრო გასული, რომ ადგა დავითი და წავიდა თავის მებრძოლებთან ერთად, და მოსრა ორასი ფილისტიმელი. და მოიტანა დავითმა მათი ჩუჩები და სრულად ჩააბარა მეფეს, რათა გამხდარიყო მეფის სიძე. მაშინ მიათხოვა საულმა მიქალი, თავისი ასული, ცოლად. +

28და დაინახა საულმა და მიხვდა, რომ უფალი იყო დავითთან და რომ უყვარდა იგი მიქალს, მის ასულს,

29და კიდევ უფრო შეეშინდა დავითისა და სამუდამოდ მტრად გადაეკიდა.

30და გამოდიოდნენ ფილისტიმელთა სარდლები საომრად და, როცა კი გამოვიდოდნენ, საულის ყველა მსახურზე გონივრულად იქცეოდა დავითი, და დიდად განითქვა მისი სახელი.

19
საული კვლავ ცდილობს დავითის მოკვლას

19^1და ელაპარაკა საული იონათანს, თავის ძეს, და თავის მსახურთ, მოეკლათ დავითი, მაგრამ იონათანს, საულის ძეს, ძლიერ უყვარდა დავითი. +

2და შეატყობინა იონათანმა დავითს, უთხრა: „შენი მოკვლა სურს საულს, მამაჩემს. ფრთხილად იყავი ხვალ დილით და არ გამოჩნდე, სადმე დაიმალე.

3მე გამოვალ და მამაჩემის გვერდით დავდგები მინდორში, სადაც შენ იქნები. და შენზე დავუწყებ ლაპარაკს მამაჩემს. და შევხედავ საქმეს და შეგატყობინებ.“

4გამოესარჩლა იონათანი დავითს საულთან, თავის მამასთან, და უთხრა: „ნუ დაიდებს მეფე თავისი მსახურის, დავითის, ცოდვას, რადგან არ შეუცოდავს შენს წინაშე. მეტად სასიკეთოა შენთვის მისი საქმეები.

5არად ჩააგდო თავისი სიცოცხლე, როცა ფილისტიმელს კლავდა, და მოუტანა კიდეც დიდი ხსნა უფალმა ისრაელს. და ხედავდი და ხარობდი. რისთვის უნდა შესცოდო უდანაშაულო სისხლით, და მოკლა დავითი ტყუილუბრალოდ?“ +

6და გაუგონა საულმა იონათანს და დაიფიცა საულმა: „უფალს ვფიცავ, არ მოკვდება.“ +

7და დაუძახა იონათანმა დავითს, და შეატყობინა ეს ყველაფერი. და მიუყვანა იონათანმა დავითი საულს, რათა წინანდებურად ყოფილიყო მის წინაშე.

8კიდევ გაიმართა ომი. გამოვიდა დავითი, შეებრძოლა ფილისტიმელებს და სასტიკად დაამარცხა ისინი. და ილტვოდნენ მისგან ფილისტიმელები.

9და იყო ბოროტი სული უფლისაგან საულზე, და ის შინ იჯდა შუბით ხელში, დავითი კი სიმებს უკრავდა. +

10უნდოდა საულს კედელზე მიეგმირა შუბით, მაგრამ გაუსხლტა დავითი და კედელს მოხვდა შუბი. დავითი კი გაიქცა და გადარჩა სიკვდილს იმ ღამით. +

11და მიუჩინა საულმა დავითის სახლს გზირები, რათა დადარაჯებოდნენ მას და მოეკლათ დილამდე. და შეატყობინა ეს ამბავი დავითს მიქალმა, მისმა ცოლმა, უთხრა: „თუ ამაღამ არ იხსნი თავს, ხვალ უეჭველად მოგკლავენ.“ +

12და სარკმლიდან გადააპარა მიქალმა დავითი და წავიდა იგი, გაიქცა და ასე გადარჩა.

13და აიღო მიქალმა თერაფიმი და საწოლზე დადო, სასთუმლად თხისური დაუგო და სამოსელი გადააფარა.

14და გაგზავნა საულმა გზირები დავითის შესაპყრობად, და თქვა: „ავად არის.“

15და გაგზავნა საულმა გზირები დავითის წამოსაყვანად და დააბარა: „თავის საწოლიანად წამოიყვანეთ, რათა მოიკლას.“

16და მივიდნენ გზირები და აჰა, თერაფიმია საწოლზე და თხისური უგია სასთუმლად.

17და უთხრა საულმა მიქალს: „ასე რატომ გამაცურე და რატომ გაუშვი ჩემი მტერი, რომ გადარჩენილიყო?“ და უთხრა მიქალმა საულს: „მითხრა: ‘გამიშვი, რისთვის უნდა შემომაკვდე?’“

18გაიქცა დავითი და გადაირჩინა თავი. და მივიდა სამუელთან რამაში და ყველაფერი უამბო, რაც საულმა გაუკეთა მას. და მერე წავიდნენ ის და სამუელი და ნაიოთში დადგნენ.

19და შეატყობინეს საულს: „აჰა, ნაიოთშია დავითი, რამას.“

20და გაგზავნა გზირები დავითის შესაპყრობად, და იხილეს მათ წინასწარმეტყველთა გუნდი და სამუელი, მათი ზედამდგომელი, ღვთის სულით აივსნენ ისინი და გაწინასწარმეტყველდნენ.

21და შეატყობინეს საულს და მანაც სხვა გზირები გაგზავნა, მაგრამ ისინიც გაწინასწარმეტყველდნენ, მესამედ გაგზავნა საულმა გზირები და ისინიც გაწინასწარმეტყველდნენ.

22საული თავად გაემართა რამას და მივიდა ერთ დიდ ჭასთან, სექუს რომ არის, და იკითხა: „სად არიან სამუელი და დავითი?“ მიუგეს: „ნაიოთში არიან, რამას.“ +

23გაემართა ნაიოთისკენ, რამას; და მასზედაც გადმოვიდა ღვთის სული და ისიც გაწინასწარმეტყველდა გზაში, ვიდრე მივიდოდა ნაიოთში, რამას. +

24მანაც შემოიძარცვა სამოსელი და წინასწარმეტყველებდა სამუელის წინაშე. შიშველი ეგდო მიწაზე მთელი დღე და მთელი ღამე, ამიტომაც ამბობენ: „საულიც კი გაწინასწარმეტყველდა.“ +

20
იონათანი მფარველობს დავითს

20^1და გაიქცა დავითი რამას ნაიოთიდან, მივიდა და უთხრა იონათანს: „რა გავაკეთე, რა დავაშავე, რა შევცოდე მამაშენს, მოსაკლავად რომ დამდევს?“ +

2და უთხრა: „ღმერთმა დაგიფაროს, არ მოკვდები! ახლა ყური მიგდე: არაფერ საქმეს, დიდი იქნება თუ მცირე, არ აკეთებს მამაჩემი, მე თუ არ გამიმხილა. რატომ დამიმალავდა მამაჩემი ამ საქმეს? ეს არ მოხდება.“ +

3და კვლავ დაიფიცა დავითმა და თქვა: „კარგად იცის მამაშენმა, რომ მადლი ვპოვე შენს თვალში, ამიტომ ამჯობინა, არ გაეგო ეს იონათანს, რომ არ დამწუხრებულიყო. უფალს და შენს თავს ვფიცავ, თუ ერთი ნაბიჯი არ იყოს ჩემსა და სიკვდილს შორის.“ +

4და უთხრა იონათანმა დავითს: „რასაც შენი გული იტყვის, იმას გავაკეთებ შენთვის.“

5და უთხრა დავითმა იონათანს: „აჰა, ხვალ ახალმთვარობაა. წესისამებრ, პურის საჭმელად უნდა ვიჯდე მეფესთან. გამიშვი, რომ დავიმალო მინდვრად ზეგ საღამომდე.

6და თუ მომიკითხა მამაშენმა, უთხარი: დავითმა მთხოვა ბეთლემში, ჩემს ქალაქში, მეჩქარება, საწელიწადო მსხვერპლთშეწირვა გვაქვსო მთელს საგვარეულოს. +

7თუ თქვა: ‘კეთილი’, მაშინ მშვიდობით იქნება შენი მსახური; ხოლო თუ განრისხდა, იცოდე, ავი საქმე გადაუწყვეტია.

8მიყავი სიკეთე შენს მსახურს, რაკი უფლის აღთქმით მიგიღივარ შენი მსახური: ბარემ შენ მომკალი, თუ რამე დანაშაული მაქვს. რისთვის უნდა მიმიყვანო მამაშენთან?“ +

9და თქვა იონათანმა: „დარდი ნუ გაქვს. როგორ იქნება, არ შეგატყობინო, თუ კი გავიგე, რომ ავი საქმე გადაუწყვეტია შენთვის მამაჩემს.“

10და უთხრა დავითმა იონათანს: „ვინ შემატყობინებს, მკაცრი პასუხი თუ გაგცა მამაშენმა?“

11და უთხრა იონათანმა დავითს: „წამო, მინდორში გავიდეთ.“ და გავიდნენ ორთავენი მინდორში.

12და უთხრა იონათანმა დავითს: „უფალი, ისრაელის ღმერთი, იყოს მოწამე, რომ ხვალ ან ზეგ ამ დროს გავიგებ მამაჩემისაგან, კეთილი თვალით უყურებს თუ არა დავითს. ხოლო თუ არავინ გამოვგზავნე შენთან და ცხადად არ გაგიმხილე,

13ასე და ასე უყოს უფალმა იონათანს და უარესიც. თუ ნებავს მამაჩემს ბოროტება შენთვის, გაგიმხელ და გაგიშვებ, რომ მშვიდობით წახვიდე. უფალი იყოს შენთან, როგორც მამაჩემთან იყო.

14და შენც, თუ ცოცხალი ვიქენი, მადლი მიყავი უფლის გულისათვის.

15თუ მოვკვდი, უკუნისამდე ნუ მოაკლებ შენს წყალობას ჩემს სახლს; ნურც მაშინ, როცა აღგვის უფალი სათითაოდ დავითის მტრებს პირისაგან მიწისა.“ +

16და დადო აღთქმა იონათანმა დავითის სახლთან: „დავითის მტრებს აგებინოს პასუხი უფალმა!“ +

17და კიდევ თავისი მისდამი სიყვარულით დააფიცა იონათანმა დავითი, რადგან საკუთარი თავივით უყვარდა იგი. +

18და უთხრა იონათანმა: „ხვალ ახალმთვარობაა. მოგიკითხავენ, რადგან ცარიელი იქნება შენი ადგილი.

19სამ დღეს მოიცადე და მერე წადი იმ ადგილას, სადაც იმალებოდი და ყორღანთან დაჯექი.

20სამ ისარს ვისვრი იმ მხარეს, ვითომც მიზანში ვისვრი.

21და აჰა, ბიჭს გამოვგზავნი, წადი, ისრები მოძებნე-მეთქი. თუ ვეტყვი ბიჭს: აჰა, შენს ახლოს არის ისრები, აიღე და მომიტანე-მეთქი, მშვიდობაა შენს თავს, არაფერი არ მოხდება, უფალს გეფიცები.

22და თუ ვეტყვი ბიჭს: აჰა, შენს იქით არის ისრები-მეთქი, წადი, რადგან გაუშვიხარ უფალს.

23იმ საქმეზე კი, რაზეც მე და შენ ვილაპარაკეთ, უფალი იყოს ჩვენს შორის უკუნისამდე.“

24და დაიმალა დავითი მინდორში. და დადგა ახალმთვარობის დღე და დაჯდა პურობად მეფე. +

25და დაჯდა მეფე თავის ადგილზე, კედელთან, როგორც ყოველთვის. და ადგა იონათანი და საულის გვერდით აბნერი დაჯდა. დავითის ადგილი კი თავისუფალი იყო.

26არაფერი უთქვამს მეფეს იმ დღეს, რადგან იფიქრა, შემთხვევა არისო. განუწმედელი იქნება, არ განწმედილაო ალბათ. +

27ახალმთვარობის მეორე დღესაც თავისუფალი იყო დავითის ადგილი. და უთხრა საულმა იონათანს, თავის ძეს: „რატომ არ მოვიდა პურობად იესეს ძე არც გუშინ და არც დღეს?“

28და მიუგო იონათანმა საულს: „ბეთლემში წასასვლელად დამეთხოვა დავითი.

29და მითხრა: გამიშვი, რადგან საგვარეულო მსხვერპლთშეწირვა გვაქვს ქალაქში. ძმამ შემომითვალაო. ახლა, თუ მადლი მიპოვნია შენს თვალში, დამანებე წასვლა, რომ მოვინახულო ჩემი ძმებიო, ამიტომ არ მოსულა სამეფო სუფრაზე.“

30და განურისხდა საული იონათანს და უთხრა: „შე ურჩო და უკუღმართო! განა არ ვიცი, რომ მეგობრად მოჰკიდებიხარ იესეს ვაჟს შენდა სამარცხვინოდ და დედაშენის შესარცხვენად.

31რადგან, ვიდრე ცოცხალია იესეს ძე ამქვეყნად, ვერც შენ განმტკიცდები და ვერც შენი მეფობა განმტკიცდება. ახლა აქ მომიყვანე, რადგან სიკვდილის ღირსია.“

32და მიუგო იონათანმა საულს, თავის მამას: „რისთვის უნდა მოკვდეს, რა გააკეთა?“

33და სტყორცნა საულმა მას შუბი მოსაკლავად. და მიხვდა იონათანი, რომ გადაწყვეტილი ჰქონია მამამისს დავითის მოკვლა. +

34და ადგა იონათანი სუფრიდან, რისხვამორეული. არ უჭამია პური ახალმთვარობის მეორე დღეს, რადგან წუხდა დავითზე, ასე რომ შეურაცხყო მამამისმა.

35მეორე დილას გავიდა იონათანი მინდორში დავითთან დათქმულ დროზე, პატარა ბიჭიც თან ახლდა.

36და უთხრა ბიჭს: „გაიქეცი და მომიძებნე ისრები, მე რომ ვისვრი.“ და გაიქცა ბიჭი. და ისროლა იონათანმა ისრები და ყმაწვილს გადააცილა.

37და მივიდა ბიჭი იმ ადგილას, სადამდისაც მიაწვდინა იონათანმა ისრები,

38და მიაძახა იონათანმა ბიჭს: „ჩქარა დაბრუნდი, რას უდგეხარ?“ და აკრიფა იონათანის ყმაწვილმა ისრები და მივიდა თავის ბატონთან.

39თავად ბიჭი ვერაფერს მიხვდა. მხოლოდ იონათანისა და დავითისთვის იყო მისახვედრი ეს ამბავი.

40და მისცა იონათანმა ბიჭს თავისი საჭურველი, თან რომ ჰქონდა, და უთხრა: „წადი, ქალაქში წაიღე!“

41ბიჭი წავიდა, ხოლო დავითი ადგა სამხრეთის მხრიდან, და პირქვე დაეცა და სამგზის თაყვანისცა. მერე გადაკოცნეს ერთმანეთი და ატირდნენ ერთად. დავითი უფრო მეტად ტიროდა.

42და უთხრა იონათანმა დავითს: „მშვიდობით იარე! როგორც ჩვენ ორთავემ დავიფიცეთ უფლის სახელით: უფალი იყოს ჩვენს შორის, ჩემსა და შენს შთამომავლობას შორის უკუნისამდე!“ +

21
დავითი იმალება ახიმელექთან

21^1და ადგა და წავიდა, ხოლო იონათანი ქალაქში დაბრუნდა.

2და მივიდა დავითი ნობში ახიმელექ მღვდელთან. და შიშით გამოეგება ახიმელექი დავითს და უთხრა მას: „მარტო რატომ ხარ? რატომ არავინ გახლავს?“ +

3და უთხრა დავითმა ახიმელექ მღვდელს: „საქმე დამავალა მეფემ და მითხრა: ‘არავინ იცოდეს, რა საქმეა, რაზედაც გგზავნი და რასაც გავალებ.’ ამიტომაც ამა და ამ ადგილს დავტოვე მსახურები.

4და ახლა, რაც ხელთ გაქვს, მომეცი, ხუთი პური ან რაც მოგეძევება.“

5და მიუგო მღვდელმა დავითს და უთხრა: „უბრალო პური არა მაქვს ახლა, მხოლოდ წმიდა პური მაქვს, ოღონდ ქალებისგან თუ არიან მარხულნი ჭაბუკები?“

6მიუგო დავიდმა მღვდელს და უთხრა: „ნამდვილად აღკვეთილია ჩვენთვის ქალი გუშინდლიდან, გუშინწინიდან, რაც გამოვედი, და ჭაბუკთა ჭურჭლებიც წმიდაა. ეგ პურიც უბრალოდ ჩაითვლება, რადგან დღეს მაინც ახალი უნდა განიწმიდოს ჭურჭელში.“

7და მისცა მას მღვდელმა წმიდა პური, რადგან არ იყო იქ სხვა პური, გარდა საწინაშეო პურებისა, რომლებიც აეღოთ უფლის სახლიდან, რომ მის ნაცვლად თბილი პურები დაეწყოთ. +

8და იყო იქ იმ დღეს უფლის წინაშე ერთი კაცი, საულის მსახურთაგანი, სახელად დოეგი, ედომელი, საულის მწყემსების უფროსი. +

9და უთხრა დავითმა ახიმელექს: „ხომ არ გაქვს სადმე შუბი ან მახვილი, რადგან არც მახვილი წამომიღია და არც სხვა რამ საჭურველი, ისე სასწრაფო იყო სამეფო საქმე.“

10და უთხრა მღვდელმა: „იმ ფილისტიმელი გოლიათის მახვილია აქ, მუხნარის ველზე რომ დაამარცხე. აგერ დევს, ეფოდის უკან, მოსასხამში გახვეული; თუ წაღება გინდა, წაიღე, რადგან მის გარდა სხვა არაფერი გვაქვს.“ და თქვა დავითმა: „ამას არაფერი შეედრება, მომეცი.“ +

11და ადგა დავითი და გაიქცა იმ დღეს საულისგან, და მივიდა აქიშთან, გათის მეფესთან. +

12უთხრეს აქიშს მსახურებმა: „ეს დავითი არ არის იმ ქვეყნის მეფე? მას არ უმღეროდნენ როკვისას: ‘საულმა სძლია ათასებს, დავითმა – ათი ათასებს?’“ +

13და გულში ჩაიდო დავითმა ეს სიტყვები და ძლიერ ეშინოდა აქიშისა, გათის მეფისა.

14და სახე შეიშალა დავითმა მათ თვალში, თავი მოიგიჟიანა, ხაზებს ავლებდა ჭიშკრის კარებზე და წვერებზე დორბლი ჩამოსდიოდა.

15და უთხრა აქიშმა თავის მსახურთ: „ხომ ხედავთ, რომ შეშლილია ეს კაცი, რისთვის მოიყვანეთ ჩემთან?

16შეშლილებიღა მაკლდნენ, რომ მოგიყვანიათ და გიჟობს ჩემს წინაშე? ეს უნდა შემოსულიყო ჩემს სახლში?“

22
დავითი იკრებს თანამებრძოლებს და მათთან ერთად მიდის

22^1და წავიდა იქიდან დავითი და ყადულამის გამოქვაბულს შეაფარა თავი. და გაიგეს ეს ამბავი მისმა ძმებმა და მამამისის მთელმა სახლმა და ჩავიდნენ იქ. +

2და იკრიბებოდა მასთან ყველა შეჭირვებული, ყველა დავალიანებული, ყველა სულგამწარებული, და უფროსად გაუხდა იგი მათ. ასე შეიკრიბა მასთან ოთხასი კაცი. +

3და წავიდა იქიდან დავითი მოაბის მიცფაში და უთხრა მოაბის მეფეს: „შეიფარეთ მამაჩემი და დედაჩემი, ვიდრე გამოვარკვევდე, რას მიპირებს ღმერთი.“ +

4და მიიყვანა ისინი მოაბის მეფის წინაშე და ცხოვრობდნენ მასთან, ვიდრე დავითი ამ თავშესაფარში იმყოფებოდა. +

5უთხრა წინასწარმეტყველმა გადმა დავითს: „ნუ დარჩები ამ თავშესაფარში, ადექი და იუდას ქვეყანაში წადი.“ წავიდა დავითიც და მივიდა ხერეთის ტყეში. +

6და შეიტყო საულმა, რომ გამოჩნდა დავითი თავისი ხალხითურთ. საული იმყოფებოდა გიბყაში, მაღლობზე, მუხის ქვეშ, რამაში; ხელში შუბი ეჭირა და მსახურები ადგნენ თავს.

7უთხრა საულმა მასთან მდგარ მსახურთ: „ისმინეთ, ბენიამინის ძენო! ნუთუ ყველას ჩამოგირიგებთ იესეს ძე ყანებსა და ვენახებს? ყველას დაგნიშნავთ ათასისთავებად და ასისთავებად,

8ყველანი რომ შეითქვით ჩემს წინააღმდეგ და არ გამიმხილეთ, კავშირი თუ ჰქონდა შეკრული ჩემს შვილს იესეს ძესთან? რომ არავინ შემიცოდეთ და არ გამიმხილეთ, ჩემი შვილი თუ მიმხედრებდა ჩემს მსახურთ, როგორც დღეს გაცხადდა?“

9და მიუგო დოეგ ედომელმა, საულის მსახურებთან ერთად რომ იდგა, და უთხრა: „მე ვნახე იესეს ძე, ნობში რომ მივიდა ახიმელექთან, ახიტუბის ძესთან, +

10რომელიც უფალს შეეკითხა მის გამო, და საგზალიც მისცა და ფილისტიმელი გოლიათის მახვილიც.“ +

11და დაიბარა მეფემ ახიმელექ მღვდელი, ახიტუბის ძე, მამამისის მთელი სახლი და ნობში მყოფი მღვდლები, და მივიდნენ მეფესთან ყველანი. +

12და უთხრა საულმა: „ყური მიგდე, ახიტუბის ძევ!“ მიუგო: „გისმენ, ჩემო ბატონო.“

13და უთხრა საულმა: „რად მომიწყვეთ შეთქმულება შენ და იესეს ძემ, პური და მახვილი რომ მიეცი მას და ღმერთს რომ შეეკითხე მის გამო, რათა აღმდგარიყო ჩემს წინააღმდეგ, როგორც დღეს გაცხადდა?“

14და მიუგო ახიმელექმა მეფეს და უთხრა: „ვინ არის დავითივით სარწმუნო შენს მსახურთა შორის? მეფის სიძე, შენი მსახური და შენს სახლში პატივდებული?

15განა დავიწყებდი მისთვის მკითხაობას ღმერთთან? არამც და არამც! ნურაფერში დამადანაშაულებს მეფე თავის მსახურს და მამაჩემის მთელს სახლს, რადგან ამ საქმისა არაფერი არ იცის შენმა მსახურმა, არც მცირე, არც დიდი.“

16და თქვა მეფემ, „უნდა დაიხოცოთ, ახიმელექ, შენცა და მამაშენის მთელი სახლი.“ +

17და უთხრა მეფემ მორბედებს, მის წინაშე მდგართ: „წადით და დახოცეთ უფლის მღვდლები, რადგან დავითის მხარი უჭირავთ, იცოდნენ გაქცეული რომ იყო და არ შემატყობინეს.“ მაგრამ არ უნდოდათ მეფის მსახურთ ხელი აღემართათ და უფლის მღვდლების დასახოცად.

18და უთხრა მეფემ დოეგს: „შენ წადი და დახოცე მღვდლები.“ და წავიდა დოეგ ედომელი და დაესხა მღვდლებს და დახოცა იმ დღეს ოთხმოცდახუთი კაცი, სელის ეფოდით შემოსილი.

19და მახვილით მოსრა ნობი, მღვდელთა ქალაქი; კაცი და ქალი, ჭაბუკი და ძუძუთა ბავშვი, ხარები, სახედრები, ცხვრები და თხები მახვილით მოსრა.

20და გადარჩა მხოლოდ ახიმელექ ახიტუბის ძის ერთი ვაჟიშვილი, სახელად აბიათარი, და გაიქცა იგი დავითთან. +

21და უამბო აბიათარმა დავითს, რომ დახოცა საულმა უფლის მღვდლები, +

22და უთხრა დავითმა აბიათარს: „მივხვდი იმ დღეს, დოეგ ედომელის დანახვისას, რომ უეჭველად ამბავს მიუტანდა საულს, ჩემზეა მამაშენის სახლის სისხლი.

23ჩემთან დარჩი, ნუ გეშინია, ვისაც ჩემი მოკვლა უნდა, იმას შენი მოკვლაც უნდა. ჩემთან არაფერი გაგიჭირდება.“

23
დავითის თავგადასავალი

23^1და შეატყობინეს დავითს: „აჰა, ფილისტიმელები დაესხნენ კეყილს და კალოებს ძარცვავენ.“ +

2და დაეკითხა დავითი უფალს: „თუ წავედი, დავამარცხებ იმ ფილისტიმელებს?“ და მიუგო უფალმა დავითს: „წადი და დაამარცხებ ფილისტიმელებს და იხსნი კეყილს.“ +

3და უთხრეს დავითს მისმა კაცებმა: „ჩვენ აქ, იუდაშიც, გვეშინია და კეყილში როგორღა წავიდეთ ფილისტიმელთა მხედრობის წინააღმდეგ?“

4და კვლავ დაეკითხა დავითი უფალს და მიუგო მას უფალმა და უთხრა: „ადექი და ჩადი კეყილში, რადგან ხელში ჩაგიგდებ ფილისტიმელებს.“

5და წავიდნენ დავითი და მისი კაცები კეყილს და შეებრძოლნენ ფილისტიმელებს, გამოირეკეს მათი საქონელი და სასტიკად დაამარცხეს. და იხსნა დავითმა კეყილის მკვიდრნი.

6როცა დავითთან გამოიქცა აბიათარი, ახიმელექის ძე, თან ეფოდი წამოიღო. +

7და აცნობეს საულს, რომ კეყილში იყო დავითი მისული, და თქვა საულმა: „ხელში ჩამიგდო იგი უფალმა, რადგან კარიბჭეებიან და ურდულებიან ქალაქში შესვლით თვითონვე გამოიკეტა თავი.“

8და საომრად შეჰყარა საულმა მთელი ხალხი, რათა ჩასულიყვნენ კეყილში და ალყაში მოექციათ დავითი და მისი კაცები.

9და შეიტყო დავითმა, ავს რომ უპირებდა მას საული, და უთხრა აბიათარ მღვდელს: „მოიტანე ეფოდი!“ +

10და თქვა დავითმა: „უფალო, ღმერთო ისრაელისა! ნამდვილად იცის შენმა მსახურმა, რომ კეყილისაკენ მოდის საული, რათა ჩემს გამო გაანადგუროს ქალაქი.

11თუ მიმცემენ მათ ხელს კეყილელნი? თუ ჩამოვა საული, როგორც შეიტყო შენმა მსახურმა? უფალო, ღმერთო ისრაელისა! გაუცხადე შენს მსახურს!“ და მიუგო უფალმა: „ჩამოვა.“

12და თქვა დავითმა: „თუ მიგვცემენ კეყილელნი მე და ჩემს ხალხს საულს?“ და თქვა უფალმა: „მიგცემენ.“

13და აიყარნენ დავითი და მისი კაცები, ექვსასამდე კაცი, და გავიდნენ კეყილიდან, და დადიოდნენ, სადაც კი შეიძლებოდა სიარული. ხოლო საულს ამცნეს, რომ გაიქცა დავითი კეყილიდან, და აღარ გამოვიდა საბრძოლველად.

14და ჩერდებოდა დავითი უდაბნოში, მიუვალ ადგილებში და შემდეგ მთაზე – ზიფის უდაბნოში. და მთელი დღეები ეძებდა მას საული, მაგრამ უფალმა არ მისცა მის ხელს. +

15და დაინახა დავითმა, რომ გამოვიდა საული მის მოსაკლავად, და დარჩა დავითი ზიფის უდაბნოში, ერთ ტყეში.

16და ადგა იონათანი, საულის ძე, და მივიდა დავითთან ტყეში, და გაამხნევა ღვთის სახელით.

17და უთხრა: „ნუ გეშინია, ვერ მოგწვდება მამაჩემის, საულის, ხელი. შენ იმეფებ ისრაელზე, ხოლო მე შენს შემდეგ მეორე კაცი ვიქნები, მამაჩემმა საულმაც იცის ეს.“ +

18და შეკრეს კავშირი ორმა უფლის წინაშე. დარჩა დავითი ტყეში და იონათანი შინ დაბრუნდა.

19და მივიდნენ ზიფელები საულთან გიბყაში და უთხრეს: „აჰა, ჩვენთან იმალება დავითი, მიუვალ ადგილებში, ტყეში, ხაქილას გორაზე, იეშიმონის ხელმარცხნივ. +

20ახლა, შენს ნებაზეა, მეფეო, წახვალ თუ არა. ჩვენი ვალი კი ის არის, რომ მეფეს მივცეთ ის ხელში.“

21და თქვა საულმა: „უფალიმც გაკურთხებთ, რომ შემიბრალეთ!

22წადით, ერთხელ კიდევ დაიბეჯითეთ და მიათვალიერ-მოათვალიერეთ ის ადგილები, სადაც კი ფეხი დაუდგამს, ან თუ ვინმეს უნახავს იქ, რადგან მითხრეს, ცბიერობსო.

23ეძებეთ და დაჩხრიკეთ ყველა სამალავი, სადაც კი შეიძლება იმალებოდეს, და მართალი პასუხი მომიტანეთ. და წამოგყვებით და თუ ამ ქვეყანაში არის სადმე, იუდას ყველა ათასეულში დავუწყებ ძებნას.“

24და ადგნენ და წავიდნენ საულზე ადრე ზიფში. ხოლო დავითი და მისი ხალხი ამ დროს მაყონის უდაბნოში იყვნენ, ყარაბაში, იეშიმონის მარცხნივ. +

25და წავიდა საული საძებნელად თავისი კაცებითურთ. და შეატყობინეს დავითს, და მივიდა იგი კლდესთან და დადგა მაყონის უდაბნოში. და შეიტყო ეს საულმა და დაედევნა დავითს მაყონის უდაბნოში. +

26და მიდიოდა საული მთის ერთ მხარეს, ხოლო დავითი თავისი კაცებითურთ მთის მეორე მხარეს. და გამალებით გაურბოდა დავითი საულს, ხოლო საული და მისი ხალხი ცდილობდნენ გზა მოეჭრათ დავითისა და მისი ხალხისთვის და შეეპყროთ ისინი.

27ამ დროს მაცნე მოვიდა საულთან და მოახსენა: „იჩქარე და წადი, რადგან ფილისტიმელები დაესხნენ ქვეყანას.“

28მიანება თავი დავითის დევნას საულმა და გაემართა ფილისტიმელებთან შესახვედრად. ამიტომ უწოდეს ამ ადგილს სელაყ-ჰამახლეკოთი.

24
დავითი ინდობს საულს

24^1და აიყარა დავითი იქიდან და ყენგედის მიუვალ ადგილებში ჩაჯდა.

2როგორც კი დაბრუნდა საული ფილისტიმელთაგან, შეატყობინეს, რომ ყენგედის უდაბნოშიაო დავითი.

3და აიყვანა საულმა მთელი ისრაელისაგან გამორჩეული სამი ათასი კაცი და წავიდა დავითისა და მისი ხალხის საძებრად სანიამორე კლდეებში.

4და მივიდა ცხვრის ფარეხებთან გზის ნაპირას, სადაც გამოქვაბული იყო. და შევიდა შიგ საული მოსასაქმებლად, დავითი და მისი კაცები კი გამოქვაბულის შიგნით ისხდნენ.

5და უთხრეს დავითს მისმა კაცებმა: „აჰა, ის დღეც, რომელზეც გითხრა უფალმა: ‘აჰა, ხელთ მოგცემ შენს მტრებს და უყავი მათ, რაც გენებოს.’“ და წამოდგა დავითი და ფარულად მოაჭრა კიდე საულის მოსასხამს. +

6მერე კი გული ეტკინა დავითს, რომ მოაჭრა კიდე საულის მოსასხამს.

7და უთხრა თავის ხალხს: „ღმერთმა დამიფაროს, რომ ასეთი საქმე ვუყო ჩემს ბატონს, უფლის ცხებულს! ხელს როგორ აღვმართავ მასზე, რადგან უფლის ცხებულია იგი.“ +

8და ამ სიტყვებით შეაკავა თავისი კაცები დავითმა და ნება არ მისცა, თავს დასხმოდნენ საულს. ადგა და გამოვიდა საული გამოქვაბულიდან და გავიდა გზაზე.

9და ადგა ამის შემდეგ დავითიც და გამოქვაბულიდან გამოვიდა, და მიაძახა საულს: „მეფევ ბატონო!“ როცა უკან მოიხედა საულმა, მიწად დაიხარა დავითი და თაყვანისცა.

10და უთხრა დავითმა საულს: „რატომ უგდებ ყურს ხალხის სიტყვებს: აჰა, ბოროტს გიმზადებსო დავითი?

11ახლა ხომ შენი თვალით დაინახე, რომ მაძლევდა დღეს ხელში შენს თავს უფალი გამოქვაბულში, და მეუბნებოდნენ: მოკალიო, მაგრამ შეგიბრალე და ვთქვი: ხელს არ აღვმართავ ჩემს ბატონზე, რადგან უფლის ცხებულია-მეთქი.

12შეხედე, მამაჩემო, და დააკვირდი შენი მოსასხამის კიდეს, ხელში რომ მიჭირავს. შენს მოსასხამს კიდე მოვაჭერი, შენ კი არ მოგკალი, ამით მიხვდი, რომ არ არის ჩემში ბოროტება და ვერაგობა. არ შემიცოდავს შენს წინაშე, შენ კი ჩემს სულს ეძებ, რომ წამართვა იგი.

13უფალმა განგვსაჯოს და უფალმა მოგიზღოს სამაგიერო ჩემს გამო. მე კი შენზე ხელს არ აღვმართავ.

14როგორც ძველი იგავი ამბობს: ბოროტისგან ბოროტება გამოდისო. მე კი შენზე ხელს არ აღვმართავ.

15ვის წინააღმდეგ გამოვიდა ისრაელის მეფე? ვის სდევნი? მხოლოდ მკვდარ ძაღლს, მხოლოდ რწყილს რასმე! +

16უფალი იყოს მსაჯული და განგვსაჯოს ჩვენ. იგი შეხედავს და გაიკითხავს ჩემს სამართალს და მიხსნის შენი ხელიდან.“

17და როცა დაასრულა დავითმა ამ სიტყვების ლაპარაკი საულთან, თქვა საულმა: „ეს შენი ხმაა, დავით, ჩემო შვილო?“ ხმა აღიმაღლა საულმა და ატირდა.

18და უთხრა დავითს: „მართალი ხარ ჩემთან, რადგან შენ სიკეთით მიხდიდი, მე კი ბოროტებით გიხდიდი. +

19და დღესაც გამოაჩინე, რომ კეთილად მექცევი, რადგან, როცა უფალმა ჩაგიგდო ჩემი თავი ხელში, არ მომკალი. +

20კაცი რომ თავის მტერს შეხვდება, განა მშვიდობით გაუშვებს გზაზე? უფალმა გადაგიხადოს სიკეთით იმის საზღაურად, რაც დღეს მიყავი. +

21ახლა კი მჯერა, რომ ნამდვილად იმეფებ, და განმტკიცდება შენს ხელში ისრაელის მეფობა.

22ახლა კი, უფლის სახელით შემომფიცე, რომ არ ამოძირკვავ ჩემს შემდეგ ჩემს შთამომავლობას და არ გააქრობ ჩემს სახელს მამაჩემის საგვარეულოდან.“

23და შეჰფიცა დავითმა საულს და წავიდა საული თავის სახლში. ხოლო დავითი და მისი კაცები გამაგრებულ ადგილას ავიდნენ.

25
სამუელის სიკვდილი

25^1და მოკვდა სამუელი, და შეიკრიბა მთელი ისრაელი. დაიტირეს და დამარხეს იგი თავის სახლში, რამაში. ხოლო დავითი ადგა და ფარანის უდაბნოში ჩავიდა. +

2იყო კაცი ვინმე მაყონში და მამული ქარმელში ჰქონდა. და ძალზე მდიდარი იყო ეს კაცი: ჰყავდა სამი ათასი სული ცხვარი და ათასი თხა. ცხვრის პარსვისას ქარმელში იმყოფებოდა. +

3და სახელად ამ კაცს ერქვა ნაბალი, მის ცოლს – აბიგაილი. კეთილგონიერი და ლამაზი შესახედავი იყო ეს ქალი, ხოლო კაცი უკმეხი და ავისმქნელი. ქალების გვარიდან იყო იგი.

4და შეიტყო დავითმა უდაბნოში რომ ცხვარს პარსავს ნაბალი.

5და გაგზავნა დავითმა ათი ჭაბუკი და დააბარა მათ: „ადით ქარმელში, მიდით ნაბალთან და მოიკითხეთ ჩემი სახელით.

6და უთხარით ასე: ‘იცოცხლე! მშვიდობა შენდა, მშვიდობა შენს სახლს, მშვიდობა მთელს შენს საბადებელს!

7ახლახან გავიგე, რომ პარსავ. შენი მწყემსები იყვნენ ახლახან ჩვენთან. არ დაგვიჩაგრავს ისინი, არაფერი დაჰკარგვიათ ქარმელში ყოფნისას.

8ჰკითხე შენს მსახურებს და მოგახსენებენ. იქნება მადლი ჰპოვონ ჩემმა მსახურებმა შენს თვალში, რაკი სასიხარულო დღეს მოვედით. მიეცი, რაც შეგიძლია შენს მსახურთ და შენს შვილს, დავითს.’“

9და წავიდნენ დავითის მსახურნი და მიუტანეს ნაბალს ეს სიტყვები და დაელოდნენ.

10და მიუგო ნაბალმა დავითის მსახურთ და უთხრა: „ვინ არის დავითი, ვინ არის იესეს ძე? გამრავლდნენ დღეს მსახურნი, თავიანთ ბატონებს რომ გაურბიან.

11ავიღო ჩემი პური, წყალი და ღვინო, მპარსველებისთვის გამზადებული საკლავი, და მივცე კაცებს, რომელთა ასავალ-დასავალიც არ ვიცი?“

12უკან დაბრუნდნენ თავისი გზით დავითის მსახურნი, მივიდნენ დავითთან და მიუტანეს ეს სიტყვები.

13და უთხრა დავითმა თავის კაცებს: „ყველამ შეიბით მახვილები წელზე!“ ყველამ შეიბა მახვილი, შეიბა დავითმაც თავისი მახვილი და გაჰყვა დავითს ოთხასამდე კაცი, ორასი კაცი ადგილზე დარჩა. +

14და მიუტანა ამბავი აბიგაილს, ნაბალის ცოლს, ერთმა მსახურთაგანმა და უთხრა: „მოციქულები გაუგზავნა დავითმა უდაბნოდან ჩვენს ბატონს და მოიკითხა, მაგრამ მან აბუჩად აიგდო ისინი.

15ძალიან კარგად გვეპყრობოდა ეს ხალხი, არ დავუჩაგვრივართ, არაფერი დაგვიკარგავს ველზე ყოფნისას, როცა მათთან ერთად დავდიოდით,

16ზღუდედ იყვნენ ჩვენთვის დღისით და ღამით სამწყემსურში, როცა მათთან ახლოს ვმწყემსავდით ფარებს.

17და ახლა აწონ-დაწონე, როგორ უნდა მოიქცე, რადგან სასჯელი ელის ჩვენს ბატონსა და მთელს მის სახლს. თავად ხომ უგვანი კაცია, მასთან ლაპარაკი არ იქნება.“

18და ისწრაფა აბიგაილმა, და აიღო ორასი პური, ორი ტიკი ღვინო, ხუთი გამზადებული ცხვარი, ხუთი სეა ქუმელი, ასი მტევანი ჩამიჩი, ორასი აცმა ლეღვის ჩირი და აჰკიდა სახედრებს. +

19და უთხრა თავის მსახურებს: „თქვენ წინ წადით, მეც ახლავე უკან გამოგყვებით.“ არაფერი უთქვამს ნაბალისთვის, თავისი ქმრისთვის.

20და როცა ვირზე მჯდარი ეშვებოდა ხეობაში, აჰა, დავითი და მისი კაცებიც გამოჩნდნენ და შეეგება მათ აბიგაილი.

21ამბობდა დავითი: „ტყუილად ვიცავდი ამ კაცის სარჩო-საბადებელს უდაბნოში. არაფერი დაუკარგავს ქონებიდან, მაგრამ ეს სიკეთე ბოროტად გადამიხადა. +

22ასე და ასე უყოს ღმერთმა დავითს მტრებთან და უარესიც, თუ მისი საბადებლიდან დილამდე ერთი კედელთან მიმდგომი დავტოვე.“

23როგორც კი დაინახა აბიგაილმა დავითი, სასწრაფოდ ჩამოხდა ვირიდან და პირქვე დაემხო დავითის წინაშე და თაყვანისცა მდაბლად.

24ფეხებში ჩაუვარდა და უთხრა: „ჩემზეა, ჩემო ბატონო, დანაშაული. ლაპარაკის ნება მიეცი შენს მხევალს და ისმინე შენი მხევლის სიტყვები.

25ყურადღებას ნუ მიაქცევს ჩემი ბატონი იმ უგვან კაცს ნაბალს, რადგან როგორი სახელიცა აქვს, თავადაც ისეთია. ნაბალი ჰქვია მას და ბილწებით არის სავსე. მე, შენს მხევალს, არ მინახავს ჩემი ბატონის გამოგზავნილი კაცები.

26ახლა, უფალსა და შენს თავს გაფიცებ, ჩემო ბატონო, უფალმა დაგაკაოს სისხლისღვრისა და შურისგებისაგან, ნაბალივით იქნენ ამიერიდან შენი მტრები. ავი რომ განუზრახავთ ჩემი ბატონისათვის. +

27აჰა, ეს მოსაკითხი, რომელიც შენს მხევალს მოუტანია ჩემი ბატონისთვის. მიეცეს ჭაბუკებს, ჩემი ბატონის ფეხს რომ დაჰყვებიან.

28აპატიე დანაშაული შენს მხევალს. ნამდვილად მტკიცე სახლს დაუმყარებს უფალი ჩემს ბატონს, რადგან უფლის ომებს ეწევა ჩემი ბატონი, და ბოროტება არ იქნება შენში არასოდეს. +

29და თუნდაც აღდგეს კაცი და მოსაკლავად გდევვნოს, სიცოცხლის საკვრელით იქნება შეკრული უფალ ღმერთთან ჩემი ბატონის სული, ხოლო შენი მტრების სულს შურდულივით მოისვრის.

30და როცა აღუსრულებს უფალი ჩემს ბატონს ყველაფერ სიკეთეს, რა სიკეთესაც დაჰპირდა, და ისრაელის მეფედ დაგადგენს, +

31ნუ შეაწუხებს გულის ქენჯნა ჩემს ბატონს, რომ არ დაღვარა სისხლი ამაოდ, და შური არ იძია. როცა სიკეთეს უყოფს უფალი ჩემს ბატონს, მაშინ გამიხსენე შენი მხევალი.“

32და უთხრა დავითმა აბიგაილს: „კურთხეულია უფალი, ღმერთი ისრაელისა, რომელმაც ჩემს შესახვედრად გამოგგზავნა დღეს.

33და კურთხეული იყოს შენი გონიერება და კურთხეული იყავი შენ, რომ არ გამიშვი სისხლის ღვრამდე და შურისგებამდე.

34მაგრამ ცოცხალია უფალი, ღმერთი ისრაელისა, რომელმაც ბოროტება არ გამაკეთებინა შენთვის, რადგან რომ არ აჩქარებულიყავ და არ შემხვედროდი, კედელთან მიმდგომიც არ გადაურჩებოდა ცოცხალი დილამდე ნაბალს.“

35და მიიღო დავითმა აბიგაილის ხელიდან ყველაფერი, რაც მოტანილი ჰქონდა მისთვის აბიგაილს, და უთხრა: „მშვიდობით წადი შენს სახლში. ხომ ხედავ, ვისმინე შენი ხმა და პატივი მივაგე შენს სახეს.“

36და მივიდა აბიგაილი ნაბალთან და, აჰა, ლხინი ჰქონდა სახლში, სამეფო ლხინის მსგავსი, და გული უხაროდა ნაბალს და ძალიან მთვრალიც იყო. და არაფერი უთქვამს მისთვის დილამდე აბიგაილს, არც მცირე, არც დიდი. +

37მეორე დილით, როცა ღვინო გამოუნელდა ნაბალს, ყველაფერი უამბო ცოლმა. და გული ჩაუკვდა მკერდში ნაბალს და გაქვავდა კაცი.

38ათიოდე დღის შემდეგ დაჰკრა უფალმა ნაბალს და მოკვდა იგი.

39და გაიგო დავითმა ნაბალის სიკვდილი და თქვა: „კურთხეულია უფალი, რომ უზღო ნაბალს ჩემი შეურაცხყოფისათვის, რომ აარიდა თავისი მსახური ბოროტის ქმნას; და ნაბალს მისივე ბოროტება თავზე დაატეხა უფალმა.“ მაშინ შეუთვალა დავითმა აბიგაილს, რომ ცოლად თხოულობდა მას. +

40და მივიდნენ დავითის კაცები აბიგაილთან ქარმელში და გამოუცხადეს: „დავითმა გამოგვგზავნა შენთან, რომ ცოლად წაგიყვანოს.“

41და ადგა აბიგაილი, მიწამდე თაყვანისცა და თქვა: „აჰა, მოახლედ წამოვა შენი მხევალი, რომ ფეხები დაბანოს ჩემი ბატონის მსახურებს.“

42და ისწრაფა აბიგაილმა, ადგა და შეჯდა სახედარზე, თან ხუთი მხევალი წაიყოლა და მიჰყვა დავითის მოციქულებს. და გახდა მისი ცოლი.

43და იზრეყელიდან ახინოყამი მოიყვანა დავითმა, და იყვნენ ეს ორნი მისი ცოლები. +

44ხოლო საულმა მიქალი, თავისი ქალიშვილი – დავითის ცოლი, ფალტის, ლაიშის ძეს, გალიმელ კაცს მიათხოვა.

26
დავითი მეორედ ინდობს საულს

26^1მივიდნენ ზიფელები საულთან გიბყაში და უთხრეს: „იცი, რომ დავითი ხაქილას გორაკზე იმალება, იეშიმონის გასწვრივ?“ +

2და ადგა საული და სამი ათასი რჩეული ისრაელის ძითურთ ზიფის უდაბნოსკენ დაეშვა, რათა მოეძებნა დავითი ზიფის უდაბნოში.

3და დადგა საული ხაქილას გორაკზე, იეშიმონის გასწვრივ, გზის პირას, ხოლო დავითი უდაბნოში იყო და ხედავდა, როგორ მოდიოდა მის კვალზე საული უდაბნოში.

4და გაგზავნა დავითმა მზვერავები და დარწმუნდა, რომ ნამდვილად მოსული იყო საული.

5და ადგა დავითი და მივიდა იმ ადგილას, სადაც საული იყო დაბანაკებული. და დაინახა დავითმა ის ადგილი, სადაც ეძინათ საულსა და აბნერს, ნერის ძეს, მის მხედართმთავარს. საული კარავში იწვა, ხოლო ხალხი მის ირგვლივ იყო დაბანაკებული. +

6მიუბრუნდა დავითი ახიმელექ ხეთელს, და აბიშაის, ცერუიას ძეს, იოაბის ძმას, და უთხრა: „ვინ ჩამყვება საულთან მის ბანაკში?“ უთხრა აბიშაიმ: „მე ჩაგყვები.“

7და მივიდნენ ღამით დავითი და აბიშაი ხალხთან, და აჰა, ხედავენ: წევს და სძინავს საულს კარავში, და მისი შუბი სასთუმალთან არის ჩარჭობილი მიწაში. და აბნერი და ხალხი მის ირგვლივ წვანან. +

8და უთხრა აბიშაიმ დავითს: „ღმერთმა ჩაგაგდებინა ხელში შენი მტერი. ნება მომეცი, ახლა ერთი დაკვრით დავაკლავ მიწას, მეორე აღარ დამჭირდება.“

9და უთხრა დავითმა აბიშაის: „ნუ მოკლავ მას, რადგან უფლის ცხებულზე ხელის აღმმართველი დაუსჯელად არ გადარჩება.“ +

10და თქვა დავითმა: „უფალს ვფიცავ, თავად უფალი გაანადგურებს მას, ან მისი დღე მოაწევს და მოკვდება, ან ბრძოლაში წავა და დაიღუპება, +

11უფალმა დამიფაროს, რომ უფლის ცხებულზე აღვმართო ხელი. ახლა აიღე მისი სასთუმლიდან ეგ შუბი და მათარა, და წავიდეთ ჩვენთვის.“ +

12და აიღო დავითმა შუბი და მათარა საულის სასთუმლიდან და წავიდნენ თავისთვის, არავის დაუნახავს, არავის გაუგია, არც არავის გაღვიძებია; ყველას ეძინა, რადგან უფლის ძილქუში დაეცა მათ.

13და გადავიდა დავითი გაღმა და დადგა მთის წვერზე მოშორებით, დიდი მანძილი იყო მათ შორის.

14და გაჰყვირა დავითმა ხალხს და აბნერს, ნერის ძეს: „ხმა გამეც, აბნერ!“ ხმა გასცა აბნერმა და უთხრა: „ვინა ხარ, რომ ყვირი მეფის წინ?“

15და უთხრა დავითმა აბნერს: „ხომ კაცი ხარ შენ? ვინ არის ისრაელში შენი ტოლი? მაშ, რატომ არ დაიფარავ შენს ბატონს, მეფეს? ვიღაც მოსულა მეფის, შენი ბატონის, მოსაკლავად. +

16ვერ არის კარგი საქმე, რასაც შენ აკეთებ. უფალს ვფიცავ, სიკვდილის ღირსნი ხართ. რომ არ იფარავთ თქვენს ბატონს, უფლის ცხებულს. ახლა მიიხედ-მოიხედე, სად არის მეფის შუბი და მათარა, მის სასთუმალთან რომ იყო?“ +

17და იცნო საულმა დავითის ხმა და თქვა: „ეს შენი ხმა არის, დავით, შვილო?“ და უთხრა დავითმა: „ჩემი ხმაა, მეფევ ბატონო!“ +

18და თქვა: „რისთვის დევნის ჩემი ბატონი თავის მსახურს? რა გავაკეთე ისეთი? რა ცოდვა მაწევს? +

19ახლა ისმინოს მეფე ბატონმა მისი მსახურის სიტყვები: თუ უფალმა წაგაქეზა ჩემს წინააღმდეგ, სურნელოვანი იყოს ეს მსხვერპლი, თუ ადამიანებმა – წყეულიმც არიან ისინი უფლის წინაშე, რადგან მათ განმდევნეს მე დღეს, რომ წილი არ მქონოდა უფლის სამკვიდროში, და მითხრეს: ‘წადი, უცხო ღმერთებს ემსახურე’.

20ნუ დაიღვრება ჩემი სისხლი მიწაზე უფლის წინაშე, რადგან ერთი ბეწო რწყილის საძებრად არის გამოსული ისრაელის მეფე, როგორც გნოლებს ედევნებიან ხოლმე მთებში.“ +

21და თქვა საულმა: „შევცოდე, დაბრუნდი, შვილო დავით, მეტს აღარ გიბოროტებ, რადგან არ გაიმეტე დღეს ჩემი სიცოცხლე. მე კი უგუნურად ვიქცეოდი და დიდად ვცოდავდი.“ +

22და მიუგო დავითმა და უთხრა: „აჰა, მეფის შუბი. გადმოვიდეს ვინმე მსახურთაგანი და წაიღოს.

23უფალმა მიუზღოს ყველას მისი სიმართლისა და ჭეშმარიტების სანაცვლო. დღეს მომცა შენი თავი ხელში უფალმა, მაგრამ არ ვინდომე, უფლის ცხებულზე აღმემართა ხელი. +

24აჰა, როგორც დღეს არ გავიმეტე შენი სიცოცხლე, ასევე არ გაიმეტოს უფალმა ჩემი სიცოცხლე, და მიხსნას ყოველგვარი გასაჭირიდან.“

25და უთხრა საულმა დავითს: „კურთხეული იყავი, შვილო დავით! კიდევაც აღასრულებ აღსასრულებელს, კიდევაც შესძლებ შესაძლებელს.“ და წავიდა დავითი თავის გზაზე და საულიც გაბრუნდა თავის ადგილას.

27

დავითი ფილისტიმელთა შორის

27^1და თქვა დავითმა თავის გულში: „ერთ დღეს მაინც დავიღუპები საულის ხელით. ამიტომ მიჯობს, თავი შევაფარო ფილისტიმელთა ქვეყანას, მომეშვება საული და აღარ დამიწყებს ძებნას მთელს ისრაელში, და მეც გადავურჩები მას.“

2და ადგა დავითი და ექვსასი კაცითურთ გადავიდა აქიშთან, მაყოქის ძესთან, გათის მეფესთან. +

3და ცხოვრობდა დავითი აქიშთან გათში, თვითონ და მისი კაცები თავ-თავისი ოჯახებითურთ, დავითი და მისი ორი ცოლი – იზრეყელელი ახინოყამი და ქარმელელი აბიგაილი, ნაბალის ქვრივი. +

4და შეატყობინეს საულს, გათში გაიქცაო დავითი, და მეტი აღარ უძებნია იგი.

5და უთხრა დავითმა აქიშს: „თუ მადლი ვპოვე შენს თვალში, მომცენ ადგილი რომელიმე მცირე ქალაქში და ვიცხოვრებ იქ. რატომ უნდა ცხოვრობდეს შენი მსახური შენს გვერდით, სამეფო ქალაქში?“

6და მისცა აქიშმა ციკლაგი. ამიტომაც ეკუთვნის ციკლაგი დღემდე იუდას მეფეებს. +

7ერთი წელი და ოთხი თვე დაჰყო დავითმა ფილისტიმელთა მხარეში. +

8და ამხედრდებოდნენ დავითი და მისი კაცები და არბევდნენ გეშურელებს, გერიზელებს და ყამალეკელებს. ესენი სახლობდნენ ძველთაგანვე ამ ქვეყანაში, შურამდე და ეგვიპტემდეც კი. +

9და აოხრებდა დავითი მთელს იმ ქვეყანას, ცოცხალს არ ტოვებდა არც კაცს და არც ქალს, წამოასხამდა ცხვარსა და ძროხას, სახედრებს და აქლემებს, წამოიღებდა სამოსელს; და ბრუნდებოდა და მოდიოდა აქიშთან. +

10და ეტყოდა აქიში: „სად არბევდით დღეს?“ მიუგებდა დავითი აქიშს: „იუდას სამხრით, იერახმეელელთა სამხრით და კენიელთა სამხრით.“

11არც კაცს და არც ქალს ცოცხალს არ ტოვებდა დავითი და არ მიჰყავდა გათში და ამბობდა: „არ ილაპარაკონ ჩვენზე. ასე იქცეოდა დავითი, ეს ჰქონდა წესად, როცა ფილისტიმელთა მხარეში ცხოვრობდაო.“

12და მიენდო აქიში დავითს, ფიქრობდა: თავი შეაძულა თავის ერს, ისრაელს, და სამუდამო მსახურად გამიხდებაო.

28
დავითი ისრაელის მტრებს შორის

28^1იმ ხანებში იყო, რომ შეჰყარეს ფილისტიმელებმა მხედრობა ისრაელთან საომრად და უთხრა აქიშმა დავითს: „იცოდე, ჩემთან ერთად გამოხვალ ბანაკად – შენ და შენი ხალხი!“ +

2და უთხრა დავითმა აქიშს: „ახლა გაიგებ, რას გააკეთებს შენი მსახური.“ და უთხრა აქიშმა დავითს: „ამისთვის ჩემს მცველად დაგნიშნავ სამუდამოდ.“

3და მოკვდა სამუელი და დაიტირა იგი მთელმა ისრაელმა, და დამარხეს რამაში, თავის ქალაქში. განდევნა საულმა ქვეყნიდან მესულთანენი და მჩხიბავნი. +

4შეიყარნენ ფილისტიმელები, მივიდნენ და შუნემში დაბანაკდნენ. და საულმაც შეჰყარა მთელი ისრაელი და გილბოაყში დაიბანაკეს. +

5როცა დაინახა საულმა ფილისტიმელთა ბანაკი, შეეშინდა და ძლიერ შეუკრთა გული.

6დაეკითხა უფალს საული, მაგრამ პასუხი არ გაუცია მისთვის უფალს, არც სიზმრად, არც ურიმითა და არც წინასწარმეტყველთა პირით. +

7და უთხრა საულმა თავის მსახურს: „მომიძებნეთ დედაკაცი, მესულთანე. მივალ მასთან და ვამკითხვინებ.“ და უთხრეს მსახურებმა: „აქ, ყენდორში არის მესულთანე დედაკაცი.“ +

8და სახე იცვალა საულმა, გადაიცვა სხვა სამოსელი, თან გაიყოლა ორი კაცი და მივიდა დედაკაცთან ღამით. და უთხრა: „მიმკითხავე მისნობით და ამომიხმე ვისზეც გეტყვი.“ +

9და უთხრა დედაკაცმა: „კარგად უწყი, რაც გააკეთა საულმა, რომ მოსპო ამ ქვეყანაში მესულთანენი და მჩხიბავნი. მახეს რატომ მიგებ დასაღუპავად?“

10უფალი დაუფიცა საულმა: „ცოცხალია უფალი! ავი არაფერი შეგემთხვევა ამ საქმისთვის.“

11და თქვა დედაკაცმა: „ვინ ამოგიხმო?“ უთხრა: „სამუელი ამომიხმე.“ +

12და დაინახა სამუელი დედაკაცმა და ხმამაღლა იყვირა, და უთხრა ქალმა საულს: „რისთვის მომატყუე? საული ხარ შენ!“

13და უთხრა მას მეფემ: „ნუ გეშინია. რას ხედავ?“ უთხრა დედაკაცმა: „ღმერთის მსგავსს ვხედავ, მიწიდან ამომავალს.“

14ჰკითხა: „როგორ გამოიყურება?“ თქვა: „მოხუცებული კაცია, ვინც ამოდის, გრძელი მოსასხამი ბურავს.“ მაშინ მიხვდა საული, რომ სამუელია იგი, და მიწად დაიხარა და თაყვანისცა.

15და უთხრა სამუელმა საულს: „რისთვის შემაწუხე, რად ამომიყვანე?“ და უთხრა საულმა: „ძალიან მიჭირს. ფილისტიმელები მებრძვიან, ღმერთი კი განმიდგა და პასუხს აღარ მცემს, არც წინასწარმეტყველთა პირით და არც სიზმრებში. და შენ ამოგიხმე, რომ მასწავლო, როგორ მოვიქცე.“ +

16და უთხრა სამუელმა: „მე რისთვის მეკითხები, როცა უფალი განგიდგა და მტრად გექცა?

17ყველაფერს აგისრულებს უფალი, რაც ბრძანა ჩემი პირით: გამოგგლეჯს ხელიდან სამეფოს და მისცემს შენს თვისტომს – დავითს, +

18რადგან არ ისმინე უფლის ხმა და არ აღასრულე უფლის რისხვა ყამალეკზე. ამიტომაც აღასრულებს დღეს უფალი შენზე თავის სიტყვას. +

19და ისრაელსაც შენთან ერთად ჩაუგდებს უფალი ხელში ფილისტიმელებს. ხვალვე ჩემთან იქნებით შენ და შენი შვილები. ისრაელის ბანაკსაც ჩაუგდებს უფალი ხელში ფილისტიმელებს.“

20უცებ მთელი ტანით დაეცა მიწაზე საული, დიდად შეეშინდა სამუელის სიტყვებისა. ძალაც გამოლეული ჰქონდა, რადგან მთელი ის დღე და ის ღამე არ ეჭამა პური.

21და მივიდა დედაკაცი საულთან და, როცა დაინახა, რომ დიდად შეშფოთებული იყო იგი, უთხრა: „აჰა, ისმინა შენი ხმისა შენმა მხევალმა და სული დავიდე ნებზე და შევასრულე შენი ბრძანება.

22ახლა შენც ისმინე შენი მხევლის ხმა: პურის ნაჭერს დაგიდებ წინ და შეჭამე, ძალა რომ მოიცე უკან წასასვლელად.“

23და იუარა საულმა და თქვა: „არ შევჭამ.“ და როცა არ მოეშვნენ მისი მსახურნი და დედაკაციც, დაჰყვა მათ ნებას. მიწიდან ადგა და საწოლზე ჩამოჯდა.

24და ჰყავდა დედაკაცს სახლში ნასუქალი ხბო, სასწრაფოდ დაკლა იგი, აიღო ფქვილი, ცომი მოზილა და ხმიადები გამოაცხო.

25და მიართვა საულს და მის მსახურთ და მათაც ჭამეს. მერე ადგნენ და იმ ღამესვე წავიდნენ.

29

დავითს ასცდა ისრაელთა წინააღმდეგ გამოსვლა

29^1და შეჰყარეს ფილისტიმელებმა მთელი თავიანთი ლაშქარი აფეკში, ხოლო ისრაელი, იზრეყელში რომ წყაროა, იქ იყო დაბანაკებული. +

2ფილისტიმელთა მთავრები თავ-თავიანთი ასეულებითა და ათასეულებითურთ ვიდოდნენ. დავითი და მისი ხალხი კი უკან მისდევდნენ აქიშს.

3და თქვეს ფილისტიმელთა მთავრებმა: „რა უნდათ ამ ებრაელებს?“ და უთხრა აქიშმა ფილისტიმელ მთავრებს: „ეს ხომ დავითია, ისრაელის მეფის საულის მსახური. წელიწადზე მეტია ჩემთან არის და ცუდი არაფერი შემინიშნავს მისთვის დღიდან მისი გამოქცევისა დღემდე.“ +

4და ბრაზობდნენ მასზე ფილისტიმელი მთავრები და უთხრეს ფილისტიმელმა მთავრებმა: „უკანვე გაისტუმრე ეგ კაცი. დაბრუნდეს თავის ადგილას, სადაც გაგიწესებია. ნუ წამოგყვება ბრძოლაში, რომ ბრძოლის დროს მტრად არ გვექცეს. რითი მოიგებს თავის ბატონის გულს, თუ არა ჩვენი კაცების თავებით? +

5ეს ხომ ის დავითია, რომელზედაც მღეროდნენ მროკველები: ‘მოსრა საულმა თავისი ათასები, დავითმა კი ათიათასები?’“ +

6და უხმო აქიშმა დავითს და უთხრა: „ცოცხალია უფალი! პატიოსანი კაცი ხარ და კეთილად მიჩნს შენი მისვლა-მოსვლა ჩემს ბანაკში, რადგან ცუდი არაფერი შემინიშნავს შენთვის დღიდან შენი მოსვლისა ჩემთან, მაგრამ მთავრებს არ მოუხველ თვალში.

7და ახლა მშვიდობით გაბრუნდი უკან და ისეთი არაფერი გააკეთო, რაც თვალში არ მოსდით ფილისტიმელ მთავრებს.“

8და უთხრა დავითმა აქიშს: „რა გავაკეთე ან რა შენიშნე ისეთი შენს მსახურს დღიდან შენთან მოსვლისა, რომ არ წავიდე და არ ვიბრძოლო ჩემი ბატონი მეფის მტრებთან?“ +

9მიუგო აქიშმა და უთხრა დავითს: „ვიცი, რომ ანგელოზივით ხარ ჩემს თვალში, მაგრამ ფილისტიმელი მთავრები ამბობენ, არ წამოგვყვესო ბრძოლაში. +

10და ახლა ადექით დილაადრიანად შენ და შენი ბატონის მსახურნი, შენ რომ მოგყვნენ, ადექი დილაადრიანად და, როცა ინათებს, გაბრუნდით უკან.“

11და ადგნენ დავითი და მისი კაცები, რათა წასულიყვნენ დილით და გაბრუნებულიყვნენ ფილისტიმელთა ქვეყანაში, ხოლო ფილისტიმელები იზრეყელისკენ წავიდნენ. +

30
შურისძიება ციკლაგის მძარცველებზე

30^1სანამ მესამე დღეს დავითი და მისი კაცები ციკლაგში მივიდოდნენ, ყამალეკელები სამხრეთიდან დაესხნენ ციკლაგს, გაანადგურეს ციკლაგი და გადაწვეს.

2და ქალები, ვინც კი იყვნენ, დიდიდან პატარამდე, არვინ მოუკლავთ, მხოლოდ ტყვედ წაასხეს და წავიდნენ თავიანთი გზით.

3და მივიდნენ დავითი და მისი კაცები ქალაქში და ხედავენ: გადამწვარია ქალაქი, დედა-წული ტყვედ არის წაყვანილი.

4და გამართეს მოთქმა დავითმა და მისმა ხალხმა და ტიროდნენ, ვიდრე ძალი შესწევდათ.

5ტყვედ იყვნენ წაყვანილი დავითის ორი ცოლიც – იზრეყელელი ახინოყამი და ქარმელელი ნაბალის ქვრივი. +

6და დამწუხრდა დიდად დავითი, რადგან მისი ჩაქოლვა განიზრახა ხალხმა. გამწარებული იყო ხალხი თავიანთი ვაჟებისა და ასულების გამო. მაგრამ უფლის, თავისი ღვთის, იმედით გაიმხნევა დავითმა თავი. +

7და უთხრა დავითმა აბიათარ მღვდელს, ახიმელექის ძეს: „მომიტანე ეფოდი!“ და მიუტანა აბიათარმა ეფოდი დავითს. +

8და დაეკითხა დავითი უფალს: „დავედევნო იმ ურდოს, მივეწევი?“ და უთხრა: „დაედევნე, დაეწევი და წაართმევ.“

9და წავიდა დავითი ექვსასი კაცითურთ და მიადგნენ ბესორის ხევს. დაღლილები კი იქ დარჩნენ.

10და დაედევნა დავითი ოთხასი კაცითურთ. დარჩა ორასი კაცი, რომელთაც დაღლილობის გამო ვერ შეძლეს ბესორის ხევის გადალახვა.

11იპოვეს მინდორში ერთი ეგვიპტელი კაცი და მიიყვანეს დავითთან, და მისცეს პური და შეჭამა, და წყალიც დაალევინეს.

12და მისცეს ლეღვის ჩირის აცმის ნაწილი და ორი მტევანი ჩამიჩი. და შეჭამა კაცმა და მოსულიერდა. რადგან სამი დღე და ღამე უჭმელ-უსმელი იყო. +

13და უთხრა მას დავითმა: „ვისი ხარ და სადაური ხარ?“ თქვა: „ეგვიპტელი ყრმა ვარ, ერთი ყამალეკელის მსახური. მიმატოვა ჩემმა ბატონმა, რადგან მესამე დღეა ავად ვარ.

14ჩვენ დავარბიეთ ქერეთის სამხრეთი, და იუდას მხარე, ქალების სამხრეთი, ციკლაგი კი გადავწვით.“ +

15და უთხრა დავითმა: „თუ მიმიყვან იმ ურდომდე?“ თქვა: „ღმერთი შემომფიცე, რომ არ მომკლავ და ჩემს ბატონს არ მიმცემ, და ჩაგიყვან იმ ურდომდე.“

16და ჩაიყვანა. და აჰა, გაფანტულან მთელს არემარეზე, ჭამენ, სვამენ და ზეიმობენ ფილისტიმელთა ქვეყნიდან და იუდადან წამოღებული დიდი ნადავლის გამო.

17და მუსრავდა მათ დავითი დილის ბინდიდან მეორე დღის საღამომდე. არავინ გადარჩენილა ოთხასი ჭაბუკის გარდა, რომელნიც მოახტნენ აქლემებს და გაიქცნენ.

18და უკან დაიბრუნა დავითმა ყველაფერი, რაც წაღებული ჰქონდა ყამალეკს. თავისი ორი ცოლიც დაიბრუნა დავითმა.

19და არაფერი დაჰკარგვიათ, არც მცირე, არც დიდი. არც ვაჟებიდან და არც ასულებიდან – მთელი ნადავლიდან, რაც გატაცებული ჰქონდათ ყამალეკელთ. ყველაფერი დაიბრუნა დავითმა.

20და წამოასხა დავითმა მთელი ცხვარი და ძროხა. და მოერეკებოდნენ ამ საქონელს თავიანთი პირუტყვის წინ და ამბობდნენ: დავითის ნადავლიაო ეს.

21და მივიდა დავითი იმ ორას კაცთან, რომელთაც ვერ შეძლეს გაჰყოლოდნენ დავითს და ბესორის ხევთან დატოვა. და გამოვიდნენ ისინი დავითისა და მასთან მყოფი ხალხის მისაგებებლად. და მივიდა დავითი ამ ხალხთან და მოიკითხა.

22ასე ამბობდა ზოგიერთი ბოროტი და უგვანი კაცი, დავითთან ერთად რომ იყო წასული: „რაკი არ წამოგვყვნენ, ნურაფერს გავუნაწილებთ ნადავლიდან, ჩვენ რომ დავიბრუნეთ უკან. მხოლოდ თავ-თავისი ცოლ-შვილი წაასხან და წავიდნენ.“

23და თქვა დავითმა: „ნუ იზამთ ამას, ძმებო, რადგან უფლის მოცემულია ეს ყველაფერი, მან დაგვიფარა, მან ჩაგვიგდო ხელში ეს ურდო, თავს რომ დაგვესხა.

24ვინ დაგეთანხმებათ ამ საქმეზე? რადგან რა წილიც ნაბრძოლებ კაცს უდევს, იგივე წილი უნდა ხვდეს ბანაკთან დარჩენილს. თანაბრად უნდა გაინაწილონ“ +

25ასე იყო იმ დღიდან და მერეც. ეს დაადგინა წესად და რჯულად ისრაელისათვის დღესამომდე.

26და მივიდა დავითი ციკლაგში, და ჩამოურიგა ნადავლიდან წილი იუდას უხუცესებს, თავის მეგობრებს, და შეუთვალა: „აჰა, წყალობა თქვენთვის უფლის მტრების ნადავლიდან.“ +

27მათთვის, ვინც ბეთელში იყვნენ, ვინც სამხრეთის რამოთში იყვნენ, ვინც იათირში იყვნენ, +

28ვინც ყაროყერში იყვნენ, ვინც სიფმოთში იყვნენ, ვინც ეშთემოაყში იყვნენ,

29ვინც რაქალში იყვნენ, ვინც იერახმეელელთა ქალაქებში იყვნენ, ვინც კინელთა ქალაქებში არიან, +

30ვინც ხორმაში არიან, ვინც ქორ-ყაშანში არიან, ვინც ყათაქში იყვნენ,

31ვინც ხებრონში იყვნენ – ყველა ადგილისთვის, სადაც კი დავითსა და მის კაცებს უვლიათ.

31

საულისა და მისი ვაჟების დაღუპვა

31^1და გაუმართეს ბრძოლა ფილისტიმელებმა ისრაელს და გაექცნენ ისრაელის ძენი ფილისტიმელებს, და გილბოაყის მთაზე ეცემოდნენ დახოცილნი. +

2და მიეწვივნენ ფილისტიმელები საულს და მის ვაჟებს და დახოცეს ფილისტიმელებმა იონათანი, აბინადაბი და მალქიშუაყი – საულის შვილები. +

3და მრისხანე გახდა ბრძოლა საულთან. ნიშანში ამოიღეს იგი მშვილდოსნებმა, და იგი მძიმედ დაიჭრა.

4და უთხრა საულმა თავის საჭურველთმტვირთველს: „იშიშვლე მახვილი და გამიყარე, რომ არ მოვიდნენ წინადაუცვეთელები და არ მომკლან და არ შეურაცხმყონ.“ და უარი თქვა საჭურველთმტვირთველმა, რადგან ძალიან ეშინოდა. მაშინ აიღო საულმა თავისი მახვილი და ზედ დაეგო.

5და, როცა დაინახა საჭურველთმტვირთველმა, რომ მოკვდა საული, ისიც ზედ დაეგო თავის მახვილს და მოკვდა მასთან ერთად.

6და ერთად დაიხოცნენ ერთ დღეს საული და მისი სამი ვაჟიშვილი, მისი საჭურველთმტვირთველი და ყველა მისი თანამებრძოლი. +

7და, როცა დაინახეს ველს გაღმა და იორდანეს გაღმით მცხოვრებმა ისრაელის ძეთ, რომ უკუიქცნენ ისრაელის ძენი და რომ დაიხოცნენ საული და მისი ვაჟიშვილები, დააგდეს ქალაქები და თავადაც გაიქცნენ. და მივიდნენ ფილისტიმელები და ჩასახლდნენ იქ. +

8მეორე დღეს მოვიდნენ ფილისტიმელები დახოცილთა გასაძარცვავად და ნახეს გილბოაყის მთაზე დაცემული საული და მისი სამი ვაჟიშვილი.

9და თავი მოაჭრეს მას და საჭურველი აჰყარეს, და დაგზავნეს კაცები ფილისტიმელთა ქვეყანაში, რათა ეხარებინათ ეს ამბავი საკერპოებისათვის და ხალხისათვის.

10და დადვეს მისი საჭურველი ყაშთაროთების ტაძარში, ხოლო მისი გვამი ბეთ-შანის კედელზე მიაჭედეს. +

11და, გაიგეს გილყადის იაბეშელებმა, როგორ მოექცნენ ფილისტიმელები საულს. +

12ადგა ყველა, ვინც ვაჟკაცი იყო, მთელი ღამე იარეს, აიღეს საულისა და მისი ვაჟიშვილების გვამები ბეთ-შანის კედლიდან და მოიტანეს იაბეშში, და დაწვეს. +

13და აკრიფეს ძვლები და დამარხეს იაბეშში იალღუნის ქვეშ. და შვიდ დღეს იმარხულეს. +

+ 1მეფ. 9:5. მათ. 27:57.

+ დაბ. 29:31. ლუკ. 1:7.

+ გამ. 23:17. იესო. 18:1. 1მეფ. 4:17.

+ დაბ. 20:18; 29:30.

+ 1მეფ. 3:3.

+ რიცხ. 6:5; 30:7. ლუკ. 1:25.

+ ფსალმ. 45:5.

+ 4მეფ. 5:19.

+ რუთ. 2:13.

+ დაბ. 30:22.

+ ებრ. 11:32.

+ 1მეფ. 1:7.

+ ფსალმ. 91:11. ლუკ. 1:47-69.

+ გამ. 15:11. მათ. 19:17.

+ ლუკ. 1:52.

+ ლუკ. 1:53.

+ რჯლ. 32:39.

+ ფსალმ. 112:7.

+ ფსალმ. 146:6.

+ ეს. 45:9.

+ რჯლ. 13:13.

+ გამ. 29:27. ლევ. 7:31. ეზეკ. 46:24.

+ ლევ. 7:34.

+ ლევ. 3:3.

+ რომ. 2:24. 2კორ. 6:3.

+ ლუკ. 1:80; 2:40-52.

+ რიცხ. 15:30. 3მეფ. 12:16.

+ გამ. 4:27. საქმე. 7:25.

+ ლევ. 7:34; 10:14.

+ გამ. 28:1-43; 29:9. მალ. 2:9.

+ 3მეფ. 2:27.

+ 3მეფ. 2:26,27,35.

+ ფსალმ. 101:24; 111:10.

+ 1მეფ. 4:11.

+ რიცხ. 25:3. 2მეფ. 8:17. 1ნეშტ. 29:22.

+ 3მეფ. 2:27. ეზეკ. 44:14.

+ ფსალმ. 73:9. იგავ. 29:18. ეს. 13:12. იგავ. 8:11.

+ გამ. 27:21. ლევ. 24:3.

+ რიცხ. 12:6.

+ 4მეფ. 21:12.

+ 1მეფ. 2:31.

+ 1მეფ. 2:23.

+ ლევ. 4:3. ეს. 22:14.

+ 3მეფ. 8:24.

+ იესო. 15:53. 1მეფ. 7:12.

+ რიცხ. 14:44. 1მეფ. 14:18.

+ გამ. 14:25.

+ მსაჯ. 13:1.

+ ფსალმ. 77:60-64.

+ ფსალმ. 77:61. გოდ. 1:6. ებრ. 9:5.

+ იესო. 11:12.

+ მსაჯ. 16:23.

+ 1მეფ. 6:5. ფსალმ. 77:66.

+ მსაჯ. 1:18. ამოს. 1:8. სოფ. 2:4.

+ 1მეფ. 5:8.

+ 1მეფ. 5:6.

+ გამ. 8:15.

+ 2მეფ. 6:3.

+ იესო. 15:10.

+ 3მეფ. 19:21.

+ იესო. 21:16.

+ რიცხ. 4:5-20.

+ 2მეფ. 6:3.

+ რჯლ. 6:13; 19:20. მათ. 4:10.

+ მსაჯ. 11:11. 1მეფ. 10:17.

+ იონ. 3:7. რიცხ. 14:40.

+ 1მეფ. 12:23. იერ. 15:1.

+ 1მეფ. 14:4.

+ საქმე. 13:20.

+ 1მეფ. 10:3.

+ რჯლ. 27:6. 1მეფ. 1:1-19; 9:11.

+ 1მეფ. 3:20. 1ნეშტ. 6:28-33.

+ გამ. 18:21; 23:8. რჯლ. 16:19.

+ ოს. 13:10. საქმე. 13:21.

+ 1მეფ. 12:12.

+ რჯლ. 17:15.

+ 1მეფ. 10:25.

+ რიცხ. 27:17.

+ 1მეფ. 10:23.

+ იოან. 3:23.

+ მსაჯ. 13:6.

+ დაბ. 31:54.

+ რჯლ. 7:10. მათ. 14:19. ლუკ. 24:30.

+ 1მეფ. 20:12.

+ საქმე. 13:21.

+ მსაჯ. 6:15; 20:46.

+ ოს. 13:11. საქმე. 13:21.

+ დაბ. 35:19. 1მეფ. 9:5.

+ იესო. 19:12.

+ რიცხ. 11:25. 1მეფ. 13:3; 19:20.

+ 1მეფ. 11:14; 13:8.

+ 1მეფ. 19:10.

+ 1მეფ. 19:24.

+ 1მეფ. 7:6.

+ 1მეფ. 8:7.

+ საქმე. 1:26.

+ 1მეფ. 9:2.

+ დაბ. 17:15. 3მეფ. 1:25.

+ რჯლ. 17:15-16. 1მეფ. 8:11.

+ 1მეფ. 11:12.

+ მსაჯ. 21:8. 1მეფ. 12:12. ამოს. 1:13.

+ იერ. 39:7.

+ მსაჯ. 14:6; 15:14. 1მეფ. 16:13.

+ 1მეფ. 10:26.

+ მსაჯ. 1:4.

+ მსაჯ. 7:16.

+ 1მეფ. 10:27.

+ 2მეფ. 19:22.

+ 1მეფ. 10:8.

+ 1მეფ. 1:21.

+ 1მეფ. 8:7; 11:15.

+ რიცხ. 27:17.

+ საქმე. 20:33.

+ დაბ. 46:6.

+ მსაჯ. 4:2.

+ მსაჯ. 4:6; 11:11. 1მეფ. 7:10.

+ 1მეფ. 8:5.

+ რჯლ. 2:15.

+ რჯლ. 2:15.

+ 1მეფ. 8:7. იგავ. 26:1.

+ გამ. 20:19.

+ რჯლ. 6:5-13; 17:11. ებრ. 11:32.

+ იერ. 3:23.

+ 1ნეშტ. 7:8. 3მეფ. 8:36.

+ 4მეფ. 17:39.

+ ეს. 24:2.

+ მსაჯ. 19:12. ეს. 10:28.

+ 1მეფ. 10:5.

+ დაბ. 34:30. გამ. 5:21.

+ 1მეფ. 14:22. 2მეფ. 17:9.

+ 1მეფ. 10:8.

+ საქმე. 13:22.

+ 1მეფ. 14:2.

+ იესო. 18:23.

+ იესო. 16:3.

+ მსაჯ. 5:8. 4მეფ. 24:14. იერ. 29:2.

+ მსაჯ. 5:8.

+ 1მეფ. 4:21; 22:9.

+ 2ნეშტ. 14:11.

+ გამ. 14:25; 23:27.

+ 1მეფ. 4:3.

+ მსაჯ. 7:22. ზაქ. 14:13.

+ 1მეფ. 13:6.

+ რჯლ. 12:16-23.

+ იესო. 22:10. მსაჯ. 6:24.

+ იესო. 7:1. 1მეფ. 28:6.

+ იესო. 7:16.

+ იესო. 7:19.

+ 3მეფ. 2:23.

+ 1მეფ. 11:13.

+ 1მეფ. 15:2-3.

+ 1ნეშტ. 8:33.

+ 1მეფ. 17:15; 26:5.

+ 1მეფ. 9:1.

+ 1მეფ. 10:1.

+ გამ. 17:8.

+ იესო. 8:4.

+ რიცხ. 10:29. მსაჯ. 1:16.

+ რიცხ. 24:20.

+ დაბ. 6:6-7.

+ იესო. 15:55. 2მეფ. 18:18.

+ 1მეფ. 23:21.

+ 1მეფ. 9:21.

+ დაბ. 13:13. ფსალმ. 25:9.

+ ოს. 6:6. მათ. 9:13; 12:7.

+ 1ნეშტ. 10:13.

+ გამ. 32:22.

+ 1მეფ. 16:1.

+ 1მეფ. 28:17.

+ რიცხ. 23:19. ოს. 11:9.

+ დან. 9:7. მარკ. 12:17. იოან. 5:44.

+ 3მეფ. 18:40. იერ. 31:15.

+ 1მეფ. 16:1. რომ. 9:2.

+ 1მეფ. 17:12. 4მეფ. 9:1.

+ 1მეფ. 9:16.

+ ლუკ. 2:4.

+ გამ. 19:10.

+ 1მეფ. 17:13.

+ ფსალმ. 7:10. იერ. 11:20. საქმე. 10:24. გამ. 2:23.

+ 2მეფ. 13:3.

+ 2მეფ. 7:8. ფსალმ. 77:71.

+ ფსალმ. 88:21.

+ საქმე. 7:46; 13:22.

+ მსაჯ. 16:20. ლუკ. 19:24.

+ 1მეფ. 8:11.

+ 1მეფ. 25:18.

+ 1მეფ. 18:3.

+ იესო. 15:35.

+ იესო. 11:22.

+ 2მეფ. 21:16-19.

+ 4მეფ. 19:4.

+ 1მეფ. 16:1. მათ. 1:6.

+ 1მეფ. 16:6.

+ 1მეფ. 16:11.

+ 1მეფ. 16:2.

+ 2მეფ. 1:20.

+ იესო. 3:10. 4მეფ. 19:4. იერ. 10:10.

+ 1მეფ. 16:7.

+ 2ტიმ. 4:17.

+ 1მეფ. 16:12. 1კორ. 1:27.

+ ეზეკ. 29:5.

+ ფსალმ. 19:8. იგავ. 18:10.

+ ეს. 45:5.

+ ეს. 34:10.

+ 1მეფ. 14:50; 26:5.

+ 1მეფ. 16:1-21.

+ 1მეფ. 19:1.

+ 1მეფ. 19:1.

+ ფსალმ. 67:26.

+ 1მეფ. 29:5.

+ 1მეფ. 16:14; 19:23.

+ ებრ. 11:34.

+ 4მეფ. 18:7.

+ 1მეფ. 8:20. 2მეფ. 5:20.

+ იესო. 1:18. 1მეფ. 25:28.

+ 2მეფ. 7:18.

+ 2მეფ. 3:14.

+ 2მეფ. 3:14.

+ 1მეფ. 18:1-3; 20:17.

+ მსაჯ. 5:18.

+ 1მეფ. 14:45.

+ 1მეფ. 16:14.

+ 1მეფ. 18:11; 20:33.

+ ფსალმ. 58:1. ებრ. 11:34.

+ 1მეფ. 17:1.

+ 1მეფ. 18:10. იგავ. 21:1.

+ 1მეფ. 10:11.

+ 1მეფ. 17:29.

+ 1მეფ. 22:15.

+ 1მეფ. 25:26.

+ 1მეფ. 9:12. იოან. 7:42.

+ 1მეფ. 18:3.

+ 2მეფ. 9:1.

+ 1მეფ. 18:3.

+ 1მეფ. 18:1; 19:1.

+ რიცხ. 10:10.

+ ლევ. 7:19; 15:2-16.

+ 1მეფ. 18:11; 19:10.

+ 2მეფ. 21:7.

+ 1მეფ. 16:4.

+ გამ. 25:30. მათ. 12:4. მარკ. 2:26. ლუკ. 6:4.

+ ფსალმ. 51:2.

+ 1მეფ. 17:50.

+ 1მეფ. 27:2. ფსალმ. 55:1.

+ 1მეფ. 18:7.

+ 2მეფ. 23:13. ფსალმ. 141:1.

+ მსაჯ. 11:3.

+ მსაჯ. 10:17.

+ 2მეფ. 23:14.

+ ფსალმ. 62:1.

+ 1მეფ. 21:1. ფსალმ. 51:2.

+ 1მეფ. 21:6-9.

+ ფსალმ. 56:1.

+ 1მეფ. 2:31.

+ 2მეფ. 15:29. 3მეფ. 2:26.

+ მათ. 14:12.

+ იესო. 15:44.

+ 2მეფ. 2:1; 5:19.

+ გამ. 28:6.

+ 1მეფ. 30:7.

+ 1მეფ. 22:4.

+ 1მეფ. 15:28.

+ 1მეფ. 26:1. ფსალმ. 53:2.

+ 2მეფ. 22:19.

+ იესო. 15:55.

+ 1მეფ. 26:8.

+ ფსალმ. 7:5. რომ. 12:20; 13:5.

+ 2მეფ. 16:9.

+ 1მეფ. 25:21.

+ 2მეფ. 18:28.

+ იგავ. 25:21-22. რომ. 2:20.

+ 1მეფ. 28:3.

+ იესო. 12:22; 15:55. 2მეფ. 19:32.

+ ფსალმ. 44:4.

+ 1მეფ. 30:21.

+ 1მეფ. 24:18.

+ 1მეფ. 20:3.

+ 1მეფ. 18:17.

+ 2მეფ. 5:2.

+ 2მეფ. 13:27.

+ 1მეფ. 27:3. ფსალმ. 57:11.

+ იესო. 15:56.

+ 1მეფ. 23:19. ფსალმ. 53:2.

+ 1მეფ. 14:50; 17:55.

+ 2მეფ. 23:18.

+ 2მეფ. 1:14. ფსალმ. 7:5.

+ ეკლ. 9:12.

+ 1მეფ. 26:23.

+ 2მეფ. 3:38.

+ 2მეფ. 12:5.

+ 1მეფ. 24:17.

+ 1მეფ. 17:29; 20:1; 24:12.

+ 1მეფ. 24:15.

+ 1მეფ. 24:18.

+ ფსალმ. 17:25. იგავ. 24:12. ოს. 4:9.

+ 1მეფ. 21:10.

+ 1მეფ. 25:40; 30:5.

+ იესო. 15:31. 1მეფ. 29:4.

+ 1მეფ. 29:3.

+ იესო. 12:5; 13:7.

+ რჯლ. 25:19.

+ 1მეფ. 29:1.

+ ლევ. 20:27. რჯლ. 18:11. 1მეფ. 25:1.

+ იესო. 19:18. 1მეფ. 3:11.

+ 1მეფ. 28:15. ეზეკ. 14:3.

+ ლევ. 20:27.

+ 1ნეშტ. 10:13.

+ ეს. 8:19.

+ 1ნეშტ. 10:13.

+ 1მეფ. 15:28.

+ 1მეფ. 13:13; 15:19.

+ 1მეფ. 28:1.

+ 1მეფ. 27:7.

+ 1ნეშტ. 12:19.

+ 1მეფ. 18:7.

+ 1მეფ. 20:1.

+ 2მეფ. 14:17.

+ 1მეფ. 27:7.

+ 1მეფ. 25:42-43.

+ დაბ. 49:24. გამ. 17:4.

+ 1მეფ. 23:9.

+ მსაჯ. 15:19.

+ 2მეფ. 8:18.

+ რიცხ. 31:27. იესო. 22:7.

+ 2მეფ. 1:1.

+ იესო. 15:58.

+ რჯლ. 3:12.

+ 1ნეშტ. 10:1.

+ 1მეფ. 14:49.

+ 1მეფ. 28:19. 1ნეშტ. 10:6.

+ 1ნეშტ. 10:7.

+ 2მეფ. 21:12.

+ 2მეფ. 2:4.

+ 2მეფ. 2:4.

+ 2მეფ. 21:12. 1ნეშტ. 10:12.

2 მეფეთა

2 მეფეთა

1. 1

2. 2

3. 3

4. 4

5. 5

6. 6

7. 7

8. 8

9. 9

10. 10

11. 11

12. 12

13. 13

14. 14

15. 15

16. 16

17. 17

18. 18

19. 19

20. 20

21. 21

22. 22

23. 23

24. 24

1
მეორე მეფეთა წიგნი
დავითმა შეიტყო საულის სიკვდილი

1^1საულის სიკვდილის შემდეგ დაბრუნდა დავითი ყამალეკზე გამარჯვებიდან და დარჩა ციკლაგში ორ დღეს. +

2მესამე დღეს გამოვიდა საულის ბანაკიდან კაცი, სამოსელი შემოგლეჯოდა და თავზე მტვერი ეყარა. დავითის წინაშე მისვლისას დაეცა მიწაზე და თაყვანი სცა. +

3და უთხრა დავითმა: „საიდან მოდიხარ?“ უთხრა: „ისრაელის ბანაკიდან გამოვიქეცი.“

4უთხრა დავითმა: „რა ამბავი მოხდა? მიამბე!“ თქვა კაცმა: „ხალხი გაიქცა ბრძოლის ველიდან. ბევრი ჩვენიანიც დაეცა და დაიხოცა, საულიც და მისი ვაჟი იონათანაც დაიხოცნენ.“ +

5უთხრა დავითმა ყმაწვილ კაცს, ამბის მომტანს: „როგორ გაიგე, რომ დახოცილან საული და მისი ვაჟი იონათანი?“

6თქვა ყმაწვილმა კაცმა, ამბის მომტანმა; „გილბოაყის მთაზე მოვხვდი შემთხვევით და ვხედავ თავის შუბზეა საული დაგებული და აჰა, ეტლები და მხედრები უახლოვდებოდნენ მას.

7და უკან მოიხედა, დამინახა და დამიძახა. ვუთხარი: გისმენ, ბატონო-მეთქი.

8მითხრა: ‘ვინ ხარ?’ ვუთხარი: ‘ყამალეკელი ვარ.’

9მითხრა: ‘დამადექი და მომკალი, რადგან საშინელ ტანჯვაში ვარ, რადგან ჯერ კიდევ მიდგას სული.’

10და დავადექი და მოვკალი, რადგან ვიცოდი, რომ მაინც არ იცოცხლებდა დამარცხების შემდეგ. და მოვხადე გვირგვინი, თავზე რომ ეხურა, და სამაჯური, ხელზე რომ ეკეთა, და აქ მოვუტანე ჩემს ბატონს.“

11ჩაბღუჯა თავისი სამოსელი დავითმა და შემოიგლიჯა. და ასე ქნა ყველამ, ვინც კი მასთან იყო. +

12და მოთქვამდენ და ტიროდნენ, და საღამომდე მარხულობდნენ, როგორც საულისა და მისი ვაჟის, იონათანის გამო, ასევე უფლის ერისა და ისრაელის სახლის გამო, მახვილისგან რომ დაეცნენ.

13უთხრა დავითმა ყმაწვილ კაცს, ამბის მომტანს: „სადაური ხარ?“ მიუგო: „ხიზანის შვილი ვარ, ყამალეკელი.“

14უთხრა მას დავითმა: „როგორ გაბედე და აღმართე ხელი უფლის ცხებულის დასაღუპად?“ +

15და დაუძახა დავითმა ერთ მსახურთაგანს და უთხრა: „აქ მოდი და მოკალი ეს კაცი.“ და დაჰკრა და მოკვდა იგი. +

16და უთხრა მას დავითმა: „შენს თავზეა შენი სისხლი, რადგან შენმავე ბაგემ გამხილა, როცა თქვი: ‘მე მოვკალიო უფლის ცხებული.’“

დავითი დასტირის საულსა და იონათანს

17ამ გოდებით გოდებდა დავითი საულსა და იონათანზე, მის ძეზე.

18და თქვა, რომ ესწავლათ იუდას ძეთ „მშვილდი“, როგორც სწერია სიმართლის წიგნში: +

19„შენი მშვენება, ისრაელო, როგორ დაეცნენ ვაჟკაცები!

20ნუ გაამხელთ გათში, ნუ გამოაცხადებთ აშკელონის ქუჩებში, რომ არ გაიხარონ ფილისტიმელთა ასეულებმა; არ იზეიმონ წინადაუცვეთელთა ასულებმა. + +

21გილბოაყის მთებო! არ გეღირსოთ ცვარი და წვიმა, ნაყოფიერი მინდვრები, რადგან მანდ გაცუდდა ვაჟკაცთა ფარი, საულის ფარი, თითქოს არ ყოფილიყო ზეთით ცხებული! +

22განგმირულთა უსისხლოდ, ვაჟკაცთა უგულ-ღვიძლოდ არ დაბრუნებულა უკან იონათანის ისარი, საულის ხმალი ამაოდ არ დაბრუნებულა! +

23საულ და იონათან! სიცოცხლეში საყვარელნი და სანატრელნი, სიკვდილშიც განუყრელნი არიან! არწივზე სწრაფნი, ლომზე ძლიერები.

24ისრაელის ასულნო! იტირეთ საული, თქვენი შემმოსველი ძოწეულით, და ძვირფასეულით, ოქროს სამკაულებით რომ გიმშვენებდათ შესამოსელს.

25როგორ დაეცნენ ბრძოლაში! განგმირულია იონათანი შენს მაღლობებზე.

26ვწუხვარ შენზე, ძმაო იონათან! დიდად ძვირფასი იყავი ჩემთვის. შენი სიყვარული ჩემდამი, უფრო მშვენიერი იყო. ვიდრე ქალის სიყვარული.

27როგორ დაეცნენ ვაჟკაცები, როგორ განადგურდა საომარი საჭურველი!“

2
იუდას მცხოვრებნი დავითს მეფურ შეხვედრას უწყობენ

2^1ამ ამბების შემდეგ დაეკითხა უფალს დავითი: „შევიდე თუ არა იუდას რომელიმე ქალაქში?“ და უთხრა უფალმა: „შედი.“ თქვა დავითმა: „სად შევიდე?“ თქვა: „ხებრონში.“ +

2და შევიდნენ იქ დავითი და მისი ორი ცოლი, იზრეყელელი ახინოყამი და აბიგაილი, ნაბალის ქვრივი, ქარმელელი. +

3და თავისთან მყოფი ხალხიც მოიყვანა დავითმა თავ-თავისი სახლებითურთ და დასახლდნენ ისინი ხებრონის ქალაქებში.

4მოვიდნენ იუდაელნი და სცხეს დავითი მეფედ იუდას სახლზე. და შეატყობინეს დავითს, რომ გილყადის იაბიშელებს უკვე დაუმარხავთ საული. +

5და გაგზავნა მოციქულები დავითმა გილყადის იაბიშელებთან და შეუთვალა მათ: „კურთხეულნი ხართ უფლისგან, ეს წყალობა რომ უყავით თქვენს პატრონს, საულს და დამარხეთ იგი. +

6უფალმა მოგაგოთ წყალობა და მადლი, და მეც გადაგიხდით ამ კეთილი საქმისათვის, თქენ რომ გააკეთეთ.

7ახლა მკლავი გაიმაგრეთ და ვაჟკაცურად იყავით, რადგან მკვდარია თქვენი პატრონი საული და მე მცხო იუდას სახლმა თავის მეფედ.“

8ხოლო აბნერმა, ნერის ძემ, საულის მხედართმთავარმა, წაიყვანა იშბოშეთი, საულის ვაჟი, და გადაიყვანა მახანაიმში +

9და გაამეფა გილყადზე, აშურელებზე, იზრეყელზე, ეფრემზე, ბენიამინზე და მთელს ისრაელზე. +

10ორმოცი წლის იყო იშბოშეთი, საულის ვაჟი, როცა გამეფდა იგი ისრაელზე, და მხოლოდ ორ წელიწადს იმეფა. მხოლოდ იუდას სახლი შეუდგა დავითს.

11და იყო დავითის მეფობის ხანი ხებრონში იუდას სახლზე შვიდი წელი და ექვსი თვე. +

12და გამოვიდნენ აბნერ ნერის ძე და იშბოშეთის, საულის ძის, მსახურნი მახანაიმიდან გაბაონისკენ. +

13ხოლო იოაბ ცერუიას ძე და დავითის მსახურნი გამოვიდნენ და შეეყარნენ მათ გაბაონის ტბორთან და განლაგდნენ ერთნი ტბორის ერთ ნაპირზე, მეორენი – მეორე ნაპირზე. +

14და უთხრა აბნერმა იოაბს: „გამოვიდნენ ჭაბუკები და იასპარეზონ ჩვენს წინაშე.“ მიუგო: იობმა: „გამოვიდნენ!“

15და ადგნენ და გამოვიდნენ თორმეტნი ბენიამინისა და იშბოშეთის, საულის ძის, მხრიდან და თორმეტნი დავითის მსახურთა მხრიდან.

16და ჩასჭიდეს ერთიმეორეს ხელი და მახვილები ჩასცეს ერთიმეორეს ფერდში, და დაეცნენ ერთად. და ეწოდა ამ ადგილს სახელად ხელკათჰაცურიმ, რომელიც გაბაონშია.

17და გაიმართა უსასტიკესი ბრძოლა იმ დღეს და იძლივდნენ დავითის მსახურთაგან აბნერი და ისრაელის ძენი.

18იქ იმყოფებოდა ცერუიას სამი ვაჟი – იოაბი, აბიშაი და ყასაელი. ყასაელი ფეხმარდი იყო, როგორც ქურციკი მინდორში. +

19და გაეკიდა ყასაელი აბნერს, პირდაპირ მისდევდა, არ გაუხვევია არც მარჯვნივ, არც მარცხნივ, აბნერის კვალს მისდევდა.

20და უკან მოჰხედა აბნერმა და უთხრა: „ყასაელი ხარ?“ და თქვა: „მე ვარ.“

21და უთხრა აბნერმა: „გაუხვიე ხელმარცხნივ ან ხელმარჯვნივ, დაიჭირე რომელიმე ამ ჭაბუკთაგანი და წაართვი საჭურველი.“ და არ ინდომა ყასაელმა და არ გაეცალა მას.

22და კვლავ უთხრა აბნერმა ყასაელს: „გამეცალე, რისთვის დაგაკლა მიწას? როგორ შევხედო მერე შენს ძმას, იოაბს?“

23არ მოინდომა მან გაცლა და უკუსცა აბნერმა მას შუბი მუცელში და მეორე მხარეს გაატანა შუბმა. და იქვე დაეცა ყასაელი და ადგილზევე მოკვდა. და ვინც კი მოდიოდა იმ ადგილას, სადაც დაეცა ყასაელი და მოკვდა, ყველა ჩერდებოდა. +

24ახლა იოაბი და აბიშაი დაედევნენ აბნერს. და მზის ჩასვლისას ამას ბორცვს მიაწიეს, გიახის გასწვრივ რომ არის, გაბაონის უდაბნოს გზაზე.

25და შეიყარნენ ბენიამინის ძენი აბნერთან, და შეადგინეს ერთი რაზმი და ერთი ბორცვის თავზე დადგნენ.

26და გასძახა აბნერმა იოაბს და უთხრა: „მუდამ ხომ არ უნდა ჭამდეს მახვილი? განა არ იცი, რომ ბოლო მწარე იქნება? რატომ არ უბრძანებ შენს ხალხს, თავი დაანებონ თავიანთი ძმების დევნას?“

27და უთხრა იოაბმა: „ღმერთია მოწამე, შენ რომ არ გამოგეწვია, დილიდანვე მოეშვებოდა ჩემი ხალხი თავისი ძმების დევნას.“

28და ჩაბერა საყვირს იოაბმა და შედგა ხალხი, და აღარ დასდევნებია ისრაელს და აღარც შებრძოლებიან ერთმანეთს. +

29აბნერი და მისი ხალხი მთელი ღამე მიდიოდნენ ყარაბაზე, და გავიდნენ იორდანეს გაღმა, გაიარეს მთელი ბითრონი და მიაღწიეს მახანაიმს.

30და იოაბმა, როცა აბნერის დევნიდან დაბრუნდა, შეჰყარა მთელი ხალხი. და დავითის მსახურთ აკლდა ცხრამეტი კაცი და ყასაელი.

31ხოლო დავითის მსახურებმა ბენიამინის ძეთაგან და აბნერის მებრძოლთაგან დახოცეს სამას სამოცი კაცი.

32და წაასვენეს ყასაელი და დამარხეს ბეთლემს, მამამისის სამარხში. და იარეს მთელი ღამე იოაბმა და მისმა კაცებმა და ხებრონში გაუთენდათ.

3
დავითი ხებრონში

3^1და იყო ხანგრძლივი განხეთქილება საულის სახლსა და დავითის სახლს შორის. დავითი უფროდაუფრო ძლიერდებოდა, ხოლო საულის სახლი უფროდაუფრო სუსტდებოდა. +

2და შეეძინა დავითს ვაჟიშვილები ხებრონში: პირმშო – ყამნონი, იზრეყელელი ახინოყამისაგან, +

3მისი მომდევნო – ქილეაბი, აბიგაილისგან, ქარმელელი ნაბალის ქვრივისაგან. მესამე – აბესალომი, მაყაქას შვილი, გეშურის მეფის, თალმაის, ასულისა, +

4მეოთხე – ადონია, ხაგითის შვილი, მეხუთე – შეფატია, აბიტალის შვილი, +

5მეექვსე – ითრეამი ეგლასგან – დავითის ცოლისა. ყველა ესენი ხებრონში შეეძინა დავითს.

6საულის სახლსა და დავითის სახლს შორის განხეთქილებისას აბნერს საულის სახლის მხარე ეჭირა.

7და ჰყავდა ხარჭა საულს, სახელად რიცფა, აიას ასული. და უთხრა აბნერს: „რატომ შეხვედი მამაჩემის ხარჭასთან?“ +

8და ძლიერ განრისხდა აბნერი იშბოშეთის სიტყვებზე და უთხრა: „განა მე ძაღლის თავი ვარ? იუდას რომ ვეწინააღმდეგები დღეს, სიკეთეს ვუკეთებ მამაშენის, საულის, სახლს, მის ძმებსა და მოყვასებს და არ ჩამიგდიხარ დავითის ხელში, ახლა ამ ქალთან ცოდვას მაბრალებ? +

9ასე და ასე უყოს ღმერთმა აბნერს, და კიდევ უარესი მიუსართოს, თუ ისე არ მოვიქცე, როგორც დავითს შეჰპირდა უფალი:

10მეფობას წავართმევო საულის სახლს და დავადგენ დავითის ტახტს ისრაელზე და იუდაზე დანიდან ვიდრე ბეერ-შებაყამდე.“ +

11და სიტყვა ვეღარ შეუბრუნა აბნერს, რადგან ეშინოდა მისი.

12და გაუგზავნა აბნერმა თავისგან მოციქულები დავითს, და დააბარა ეკითხათ: „ვისია ეს ქვეყანა?“ და კიდევ ეთქვათ: „შეკარი კავშირი ჩემთან და აჰა, ჩემი ხელი შენთან იქნება, რომ მოგიმხროს მთელი ისრაელი.“

13და თქვა: „კეთილი, შევკრავ შენთან კავშირს, ოღონდ ერთსა გთხოვ, ჩემს სახეს ვერ იხილავ, თუ მიქალი, საულის ასული, არ მოგიყვანია ჩემთან, როცა ჩემს სანახავად მოხვალ.“

14და გაუგზავნა მოციქულები დავითმა იშბოშეთს, საულის ძეს, და შეუთვალა: „მომეცი ჩემი ცოლი მიქალი, რომელიც ასი წინადაუცვეთელი ფილისტიმელით დავწინდე.“ +

15და გაგზავნა იშბოშეთმა და წამოიყვანა მიქალი ქმრისგან, ფალტიელისგან, ლაიშის ძისგან. +

16და წამოჰყვა ქმარი ქალს და ტირილით მოაცილებდა ბახურიმამდე. აქ უთხრა აბნერმა: „წადი, გაბრუნდი.“ და ისიც გაბრუნდა.

17და დაელაპარაკა აბნერი ისრაელის უხუცესებს და უთხრა: „გუშინაც, გუშინწინაც გინდოდათ დავითი მეფედ,

18ახლა გააკეთეთ, რადგან უბრძანა უფალმა დავითს: ‘ჩემი მსახურის, დავითის, ხელით უნდა ვიხსნა ჩემი ერი, ისრაელი, ფილისტიმელთა ხელიდან და ყველა მტრის ხელიდან.’“ +

19ამასვე ელაპარაკა აბნერი ბენიამინელთაც. და მერე დავითთან წავიდა ხებრონში, რომ ეთქვა მისთვის, რაც სურდა ისრაელს და ბენიამინის მთელს სახლს. +

20და მივიდა აბნერი დავითთან ხებრონს, თან ოცი კაცი ახლდა. და ლხინი გაუმართა დავითმა აბნერს და მის კაცებს.

21და უთხრა აბნერმა დავითს: „წავალ და შევუკრებ ჩემს ბატონ მეფეს მთელს ისრაელს, ისინი აღთქმას დაგიდებენ და ყველაზე იმეფებ შენს ნებაზე.“ და გაისტუმრა დავითმა აბნერი და ისიც წავიდა მშვიდობით.

22ამ დროს დაბრუნდნენ სათარეშოდ გასული დავითის მსახურნი და იოაბი და დიდძალი ნადავლი მოიტანეს თან. აბნერი არ იყო დავითთან ხებრონში, რადგან გაგზავნილი ჰყავდა დავითს, და ისიც წავიდა მშვიდობით. +

23მოვიდნენ იოაბი და მასთან მყოფი მთელი ლაშქარი და აცნობეს იოაბს: „მოვიდა აბნერ ნერის ძე მეფესთან, გაისტუმრა იგი მეფემ და ისიც წავიდა მშვიდობით.“

24და მივიდა იოაბი მეფესთან და უთხრა: „ეს რა ჰქენი? აბნერი მოსულა შენთან, შენ კი გაგიშვია და ისიც წასულა თავის ნებაზე.

25ხომ იცნობ აბნერ ნერის ძეს? შენს მოსატყუებლად მოვიდა, რომ გაიგოს შენი გამოსვლა და შესვლა და ყველაფერი ნახოს, რასაც აკეთებ.“ +

26და გამოვიდა იოაბი დავითისგან, და კაცები დაადევნა აბნერს და სირას ჭიდან დააბრუნა იგი, ისე რომ არაფერი გაუგია დავითს.

27და როცა დაბრუნდა აბნერი ხებრონს, გაიხმო იგი იოაბმა კარიბჭის შიგნით, ვითომც განმარტოვებით საუბარი სურდა მასთან, და მუცელში ჩასცა მახვილი. და მოკვდა ყასაელის, იოაბის ძმის, სისხლის საზღაურად. +

28და როცა გაიგო, მერე დავითმა თქვა: „უბრალონი ვართ მე და ჩემი სამეფო უფლის წინაშე უკუნისამდე აბნერ ნერის ძის სისხლში.

29დაატყდეს იგი იოაბის თავს და მამამისის სახლს! ნუმც გამოლეულა იოაბის სახლში სისხლმდინარი, კეთროვანი, ხელყავარჯნიანი, მახვილით განგმირული, პურს დანატრებული!“ +

30ხოლო იოაბმა და აბიშაიმ, მისმა ძმამ, იმის გამო მოუსწრაფეს სიცოცხლე აბნერს, რომ მან მოკლა მათი ძმა ყასაელი ბრძოლაში, გაბაონთან. +

31და უთხრა დავითმა იოაბს და მასთან მყოფ მთელ ხალხს; „შემოიგლიჯეთ სამოსელი, შემოირტყით ჯვალო და დაიტირეთ აბნერი.“ მეფე დავითი თავად მიჰყვებოდა კუბოს. +

32დამარხეს აბნერი ხებრონში და ხმამაღლა ტიროდა მეფე აბნერის საფლავზე, ტიროდა მთელი ხალხი.

33და იგლოვა მეფემ აბნერი და თქვა: „განა სამარცხვინო სიკვდილით უნდა მომკვდარიყო აბნერი?

34ხელი შეკრული არა გქონია, დაეცი, როგორც ბოროტმოქმედთა ხელით ეცემიან.“ და კიდევ უფრო მეტად ატირდა ხალხი.

35ჯერ კიდევ დღე იყო, რომ მოდიოდა ხალხი და პურს სთავაზობდა დავითს. იფიცეავდა დავითი და ამბობდა: „ასე და ასე მიყოს ღმერთმა და უარესიც მომისართოს, თუ მზის ჩასვლამდე ვიგემო პური ან სხვა რამე.“ +

36და მაშინ ყველაფერს მიხვდა მთელი ხალხი და მოეწონათ ეს ისევე, როგორც ყველაფერი მოსწონდათ, რასაც მეფე აკეთებდა.

37და გაიგო მთელმა ხალხმა და მთელმა ისრაელმა ამ დღეს, რომ უბრალო იყო მეფე აბნერ ნერის ძის მკვლელობაში.

38და უთხრა მეფემ თავის მსახურთ: „იცით თუ არა, როგორი სარდალი და დიდი ვაჟკაცი დაეცა დღეს ისრაელში? +

39მე დღეს ჯერაც სუსტი ვარ, თუმცა ცხებული მეფე ვარ. ეს ხალხი კი, ცერუიას შვილები, ჩემზე ძლიერნი არიან: მიუზღოს უფალმა ბოროტმოქმედს მისი ბოროტების წილ!“ +

4

იშბოშეთის მკვლელობა

4^1და როცა შეიტყო საულის ძემ, რომ მოკვდა აბნერი ხებრონში, წარეკვეთა იმედი და შეშფოთდა მთელი ისრაელიც. +

2ორი კაცი ჰყავდა საულის ძეს, რაზმის მეთაურები, ერთს ერქვა ბაყანა, მეორეს – რეხაბი, რიმონ ბეეროთელის ძენი იყვნენ, ბენიამინის ძეთაგან, რადგან ბეეროთი ბენიამინში ირიცხებოდა. +

3თავად ბეეროთელნი გითაიმში გაიქცნენ და დღემდე იქ მდგმურობენ.

4და იონათანს, საულის ძეს, ერთი ფეხმტკივანი ძე ჰყავდა. ხუთი წლის იყო, როცა საულისა და იონათანის ამბავი მოვიდა იზრეყელიდან. და ხელში აიყვანა იგი ძიძამ და გაიქცა. გაქცევისას დაუვარდა ბავშვი და დაკოჭლდა. მისი სახელი იყო მეფიბოშეთი. +

5და წავიდნენ რიმონ ბეეროთელის ვაჟები – რეხაბი და ბაყანა და დღის ხვატში მიადგნენ იშბოშეთის სახლს. ის კი საწოლზე იწვა და ეძინა შუადღის ძილით. +

6და აჰა, რეხაბი და ბაყანა, მისი ძმა შევიდნენ შიგ სახლში, ვითომდა ხორბლის საყიდლად, და მეხუთე ნეკნთან ჩასცეს მახვილი. და მიიმალნენ.

7როცა ისინი შევიდნენ სახლში, [იშბოშეთს] თავის საწოლზე ეძინა, საწოლ ოთახში, და მახვილი ჩასცეს, მოკლეს და თავი მოაჭრეს. და წამოიღეს მისი თავი და მთელი ღამე იარეს ყარაბას გზით.

8და მიუტანეს იშბოშეთის თავი დავითს ხებრონში და უთხრეს მეფეს: „აჰა, იშბოშეთის თავი, საულის, შენი მტრის, ძისა, რომელსაც შენი მოკვლა უნდოდა, შური უძია უფალმა ჩემს მეფე-ბატონს საულისგან და მისი ნაშიერისგან.

9და მიუგო დავითმა რეხაბს და მის ძმას ბაყანას, ბეეროთელი რიმონის ვაჟებს, და უთხრა: „ცოცხალია უფალი, რომელმაც მიხსნა ყოველი გასაჭირისგან! +

10თუკი მაცნე, რომელმაც შემატყობინა საულის სიკვდილი და კეთილის მახარობელი ეგონა თავი, შევიპყარი და მოვკალი ციკლაგში, იმის ნაცვლად, რომ სამახარობლო მიმეცა, +

11რას იმსახურებენ ის ბოროტეული კაცები, რომელთაც უდანაშაულო კაცი თავისსავე სახლში, თავის საწოლში მოკლეს? ახლა განა თქვენ ხელს არ უნდა მოვკითხო მისი სისხლი და არ უნდა აღმოგფხვრათ ამ ქვეყნიდან?“

12და უბრძანა დავითმა მსახურებს და დახოცეს ისინი. და ხელ-ფეხი დააჭრეს და ტბორზე გადმოკიდეს ხებრონში. ხოლო იშბოშეთის თავი აიღეს და აბნერის საფლავში დამარხეს ხებრონში. +

5
დავითის გამეფება ისრაელზე

5^1და მოვიდა ისრაელის ყველა შტო დავითთან ხებრონს და ასე უთხრეს: „აჰა, შენი ძვალი და ხორცი ვართ ყველანი. +

2გუშინაც და გუშინწინაც, როცა საული მეფობდა ჩვენზე, შენ გამოგყავდა და მიგყავდა ისრაელი, და უფალმა გითხრა შენ: შენ უნდა იყო ისრაელის წინამძღოლი.’“ +

3და მოვიდა ისრაელის მთელი უხუცესობა მეფესთან ხებრონს და დადო დავითმა მათთან აღთქმა ხეობრონში უფლის წინაშე; და სცხეს ისრაელის მეფედ დავითი. +

4ოცდაათი წლისა იყო დავითი, როცა გამეფდა, და იმეფა ორმოცი წელი. +

5ხებრონში შვიდ წელიწადს და ექვს თვეს მეფობდა იგი იუდაზე. იერუსალიმში მეფობდა ოცდაცამეტი წელი მთელს ისრაელზე და იუდაზე. +

6და გაილაშქრეს დავითმა და მისმა კაცებმა იერუსალიმზე, იებუსელთა, იმ ქვეყნის მკვიდრთა, წინააღმდეგ. და მათ ასე უთხრეს დავითს: „ვერ შემოხვალ, რადგან ბრმები და კოჭლები გაგაქცევენ უკან“, – ეს ნიშნავდა: „ვერ შემოვა დავითი.“ +

7და აიღო დავითმა სიონის ციხე-სიმაგრე. – ეს არის დავითის ქალაქი. +

8და თქვა იმ დღეს დავითმა: „იებუსელთა ყოველმა მძლეველმა სატევრით მოსრას კოჭლებიც და ბრმებიც, დავითის მოძულენი“. ამიტომაც ამბობენ: კოჭლი და ბრმა ვერ შევაო [უფლის] სახლში. +

9და დადგა დავითი ციხე-სიმაგრეში და უწოდა მას დავითის ქალაქი, და ააშენა დავითმა ირგვლივ მილოდან და შიგნით. +

10და წარემართებოდა დავითს და აღემატებოდა, და იყო [მასთან] უფალი ღმერთი ცაბაოთი.

11და გამოუგზავნა ხირამმა, ცორის მეფემ, დავითს მოციქულები, ფიჭვის ძელები, ხუროები, ქვისმთლელები და აუშენეს სახლი დავითს. +

12და მიხვდა დავითი, რომ მტკიცედ ჰყავდა დადგენილი იგი უფალს ისრაელის მეფედ და რომ აღამაღლა მისი მეფობა თავისი ერის, ისრაელის, გამო. +

13და კიდევ მოიყვანა იერუსალიმში დავითმა ხარჭები და ცოლები ხებრონიდან მოსვლის შემდეგ და კიდევ შეეძინა დავითს ვაჟები და ასულები.

14ეს არის, მათი სახელები, ვინც იერუსალიმში შეეძინა მას: შამუაყი, შობაბი, ნათანი და სოლომონი. +

15იბხარი, ელიშუაყი, ნეფეგი და იაფიაყი,

16ელიშამაყი, ელიდა და ელიფელეტი. +

17როცა შეიტყვეს ფილისტიმელებმა, რომ ისრაელის მეფედ აკურთხეს დავითი, და დაიძრნენ ფილისტიმელები დავითის შესაპყრობად. და შეიტყო დავითმა და ციხე-სიმაგრეში შევიდა. +

18და მოვიდნენ ფილისტიმელები და რეფაიმის ველზე განლაგდნენ. +

19და დაეკითხა დავითი უფალს: „გავილაშქრო ფილისტიმელებზე? ჩამიგდებ ხელში მათ?“ უთხრა უფალმა დავითს: „გაილაშქრე, რადგან ხელში ჩაგიგდებ ფილისტიმელებს.“ +

20და მივიდა დავითი ბაყალ-ფერაციმში და იქ სძლია მათ და თქვა: „წალეკა უფალმა ჩემი მტერი ჩემს წინაშე, როგორც წყალი წალეკავს.“ ამიტომაც ეწოდა ამ ადგილს ბაყალ-ფერაციმი. +

21და იქ მიატოვეს თავიანთი კერპები და დავითმა და მისმა კაცებმა წაიღეს ისინი. +

22და კვლავ გამოილაშქრეს ფილისტიმელებმა და ველზე განლაგდნენ.

23და დაეკითხა დავითი უფალს, და მან უთხრა: „პირისპირ ნუ მიეჭრები, ზურგიდან მოუარე და ბალზამის ხეების ჭალის მხრიდან მიადექი.

24როგორც კი ბალზამის ხის კენწეროებიდან შრიალის ხმა შემოგესმება, იმწამსვე შეიმართე, რადგან სწორედ მაშინ წაგიძღვება უფალი ფილისტიმელთა ბანაკის შესამუსრავად.“ +

25ისე გააკეთა დავითიმა, როგორც დაარიგა იგი უფალმა და გებაყიდან გაზერამდე მუსრს ავლებდა ფილისტიმელებს. +

6
დავითი ცდილობს ღვთის კიდობნის გადატანას იერუსალიმში

6^1და კვლავ შეკრიბა დავითმა ყველა რჩეული ისრაელში, ოცდაათი ათასი. +

2და ადგა და წავიდა დავითი მთელი ხალხითურთ, ვინც მასთან იყო, იუდას ბაყალედან, რომ ამოეტანათ ღვთის კიდობანი, რომელიც იწოდა ცაბაოთ უფლის სახელით, ქერუბიმებზე მჯდომარისა. +

3და დაასვენეს ღვთის კიდობანი ახალ ურემზე და გამოაბრძანეს აბინადაბის სახლიდან, ბორცვზე რომ არის. ყუზა და ახიო, აბინადაბის ვაჟები, მიუძღოდნენ ახალ ურემს. +

4და როცა მოაბრძანებდნენ აბინადაბის სახლიდან, ბორცვზე რომ არის. ახიო წინ მიუძღვოდა კიდობანს.

5და დავითი და მთელი ისრაელის ძენი უკრავდნენ უფლის წინაშე კვიპაროსის ხის საკრავებს, ქნარებს, ბობღნებს, დაფდაფებს, სანგებსა და წინწილებს.

6და როცა ნაქონის კალოსთან მივიდნენ, ხელი შეაშველა ყუზამ ღვთის კიდობანს, რადგან გადახარეს ხარებმა. +

7და აღიგზნო უფლის რისხვა ყუზას მიმართ და იქვე დასცა იგი ღმერთმა ამ სითამამისთვის, და იქვე მოკვდა იგი ღვთის კიდობანთან. +

8და შეწუხდა დავითი, რომ განგმირა უფალმა ყუზა. დღემდე ეწოდება ამ ადგილს ფერეც-ყუზა. +

9და შეეშინდა უფლისა დავითს იმ დღეს, და თქვა: „როგორ მოვა ჩემამდე უფლის კიდობანი?“ +

10და არ ინდომა დავითმა უფლის კიდობნის გადატანა თავისთან, დავითის ქალაქში, და გითელი ყობედ-ედომის სახლისკენ გაახვევინა. +

11და დარჩა სამ თვეს უფლის კიდობანი გითელი ყობედ-ედომის სახლში და აკურთხა უფალმა ყობედ-ედომი და მთელი მისი სახლი. +

12როცა შეატყობინეს დავითს, რომ აკურთხა უფალმა ღვთის კიდობნის გამო ყობედ-ედომის სახლი და მთელი მისი საბადებელიო, წავიდა დავითი და სიხარულით ამოაბრძანა ღვთის კიდობანი ყობედ-ედომის სახლიდან დავითის ქალაქში. +

13და როცა უფლის კიდობნის მტვირთავნი ექვს ნაბიჯს გაივლიდნენ, ის მსხვერპლად სწირავდა ერთ ხარსა და ცხვარს.

14და რაც ძალი და ღონე ჰქონდა როკავდა დავითი უფლის წინაშე. და სელის ეფოდი ემოსა დავითს. +

15ყიჟინითა და ბუკის ცემით მიაბრძანებდნენ უფლის კიდობანს დავითი და ისრაელის მთელი სახლი. +

16და როცა უფლის კიდობანი შებრძანდა დავითის ქალაქში, სარკმლიდან გადმოიხედა საულის ასულმა მიქალმა, დაინახა უფლის წინაშე მოხტუნავე და მროკველი დავითი და დასცინა მას თავის გულში. +

17და მიაბრძანეს უფლის კიდობანი და დაასვენეს თავის ადგილზე შუა კარავში, რომელიც დადგმული ჰქონდა მისთვის დავითს. და სრულადდასაწველი და სამშვიდობო მსხვერპლი შესწირა დავითმა უფალს. +

18და როცა მორჩა აღსავლენი და სამშვიდობო მსხვერპლის შეწირვას, ცაბაოთ უფლის სახელით დალოცა ერი. +

19და ჩამოურიგა მთელს ერს, ისრაელის მთელს კრებულს, კაცსა და დედაკაცს, თითო პურის კვერი, თითო ხორცის წილობი და თითო ქადა. მერე თავ-თავის სახლებში წავიდა ხალხი. +

20და როცა დაბრუნდა დავითი თავისი სახლის დასალოცად, გამოეგება მიქალი, საულის ასული, და უთხრა: „როგორ განდიდდა დღეს ისრაელის მეფე, რომ გაშიშვლდა დღეს თავის მსახურთა და მხევალთა თვალწინ, როგორც შიშვლდება ხოლმე ქარაფშუტა ვინმე.“

21და უთხრა დავითმა მიქალს: „უფლის წინაშე, რომელმაც გამომარჩია მამაშენისგან და მთელი მისი სახლიდან, დამადგინა რა უფლის ერის, ისრაელის, წინამძღოლად, უფლის წინაშე სიხარულით ვიროკებ. +

22და რაც უფრო დავმცირდები და დავმდაბლდები ჩემს თვალში, მით უფრო დიდებული გამოვჩნდები მხევალთა წინაშე, მათ წინაშეც კი, შენ რომ ახსენე.“ +

23და მიქალს, საულის ასულს, შვილი არ ჰყოლია სიკვდილის დღემდე. +

7
დავითი ფიქრობს ტაძრის აგებას

7^1როგორც კი დაიწყო მეფემ ცხოვრება თავის სახლში და მოასვენა იგი უფალმა გარშემო მტრებისგან,

2მაშინ უთხრა მეფემ ნათან წინასწარმეტყველს: „შეხედე, მე კედარის სახლში ვცხოვრობ, ღვთის კიდობანი კი სავანის ქვეშაა.“ +

3და უთხრა ნათანმა მეფეს: „გააკეთე ყველაფერი, რაც გულში გაქვს, რადგან შენთან არის უფალი.“

4და იმ ღამით იყო, რომ ჩაესმა ნათანს უფლის სიტყვა:

5„წადი და უთხარი ჩემს მსახურს დავითს: ასე ამბობს-თქო უფალი; განა შენ უნდა ამიშენო სახლი ჩემს სამყოფლად? +

6მე ხომ არ დავმკვიდრებულვარ სახლში იმ დროიდან, რაც ისრაელის ძენი ეგვიპტიდან გამოვიყვანე, დღევანდლამდე, მუდამ კარავში და სავანეში ვიმყოფებოდი მგზავრობისას.

7აბა, ოდესმე თუ მითქვამს ისრაელის ძეთა შორის მოარულს ისრაელის რომელიმე ტომისთვის, ვისთვისაც ჩემი ერის, ისრაელის, მწყემსობა მიბრძანებია, კედარის სახლს რატომ არ მიშენებთ-მეთქი?

8ახლა ასე უთხარი ჩემს მსახურს დავითს, ასე ამბობს-თქო ცაბაოთ უფალი: ‘ცხვრის ფარიდან, წამოგიყვანე, რომ ჩემი ერის, ისრაელის, წინამძღოლი ყოფილიყავი. +

9ყველგან შენთან ვიყავი, სადაც კი გივლია, და მინადგურებია შენი მტრები შენს წინაშე, და განმიდიდებია შენი სახელი, მსგავსად დიადთა სახელისა ამ ქვეყანაზე.

10და ადგილს დავუდგენ ჩემს ერს, ისრაელს, და დავაფუძნებ მას, და იცხოვრებს იგი მშვიდად თავის ადგილზე, და მეტად აღარ შეშფოთდება, და ბოროტმოქმედნი აღარ შეაჭირვებენ მას უწინდებურად, +

11მას შემდეგ, რაც მსაჯულები დავუყენე ჩემს ხალხს, ისრაელს, მოსვენებული მყავხარ ყველა მტრისგან. უფალი გაუწყებს შენ, რომ სახლს აგიშენებს უფალი.

12და როცა დრო მოგივა და შენს მამებთან განისვენებ, მე აღვადგენ შენს შემდგომად შენს თესლს, რომელიც შენი საზარდულიდან გამოვა, და მის მეფობას განვამტკიცებ. +

13და ის ააშენებს სახლს ჩემი სახელისათვის და მე დავამტკიცებ მისი მეფობის ტახტს უკუნისამდე. +

14მე მამა ვიქნები მისთვის, ის კი შვილი იქნება ჩემთვის. თუ შესცოდავს, გავწკეპლავ კაცთა წესით და ვცემ ადამიანთა ჩვეულებით. +

15და არ წაერთმევა მას ჩემი წყალობა, როგორც წავართვი საულს, რომელიც ჩამოგაცილე შენი სახის წინაშე. +

16და მტკიცედ იდგება შენი სახლი და შენი სამეფო უკუნისამდე ჩემი სახის წინაშე. მყარი იქნება შენი ტახტი უკუნისამდე.’“ +

17თანახმად ამ სიტყვებისა და ამ ხილვისა ელაპარაკა ნათანი დავითს. +

18და მივიდა დავით მეფე და დადგა უფლის წინაშე და თქვა: „ვინა ვარ მე, უფალო, ჩემო უფალო, და რა არის ჩემი სახლი, რომ ასე განმადიდე!

19ესეც გემცირა თვალში, ჩემო უფალო, უფალო; და წინასწარ ილაპარაკე შენი მსახურის სახლზე. ადამის ძეთა წესია ეს, უფალო ჩემო, უფალო. +

20და კიდევ რა უნდა გითხრას დავითმა? შენ თავად იცნობ შენს მსახურს, უფალო, ჩემო უფალო! +

21შენი სიტყვისათვის და შენი გულის თანახმად სჩადიხარ ამ სიდიადეს და ამცნობ შენს მსახურს.

22ამიტომაც დიდი ხარ შენ, უფალო ჩემო, უფალო! რადგან არავინაა შენი მსგავსი. არ არის ღმერთი შენს გარდა, ყველაფრის თანახმად, რაც ჩვენი ყურით მოვისმინეთ. +

23თუ არის ამქვეყნად თუნდაც ერთი ხალხი შენი ერის, ისრაელის, მსგავსი, რომელსაც მოევლინა ღმერთი, რომ თავისთვის გამოესყიდა იგი, რომ ექცია თავის ერად, რომ სახელოვანი გაეხადა და ჩაედინა დიადი და საშინელი ამბები შენი ქვეყნისთვის ერის წინაშე, რომელიც გამოისყიდე ეგვიპტისგან, ხალხებისგან და ღმერთებისგან? +

24შენ განამტკიცე შენთვის შენი ერი ისრაელი, რომ შენი ერი ყოფილიყო უკუნისამდე და შენ, უფალო, მათი ღმერთი ყოფილიყავი! +

25ახლა უკუნისამდე განამტკიცე, უფალო, ღმერთო, ეგ სიტყვა, შენს მსახურზე და მის სახლზე რომ ბრძანე, აღასრულე, როგორც ნაბრძანები გაქვს.

26იდიდოს შენმა სახელმა უკუნისამდე, რათა თქვან: ‘ცაბაოთ უფალი ღმერთია ისრაელზე!’ მტკიცე იყოს შენს წინაშე შენი მსახურის, დავითის, სახლი!

27რადგან შენ იყავი, ცაბაოთ უფალო, ისრაელის ღმერთო, რომ გამოუცხადე შენს მსახურს, სახლს აგიშენებო, ამიტომაც გაუწია გულმა შენს მსახურს ასეთი ლოცვით ელოცა შენს მიმართ. +

28ახლა, უფალო ჩემო, ღმერთი ხარ შენ და შენი სიტყვები ჭეშმარიტია, და შენი მსახურისათვის ეს სიკეთე გაქვს გამოცხადებული. +

29ახლა ინებე და აკურთხე შენი მსახურის სახლი, რომ საუკუნოდ შენს წინაშე იყოს, რადგან ეს შენ წარმოთქვი, უფალო ჩემო! იკურთხოს შენი კურთხევით შენი მსახურის სახლი საუკუნოდ!“ +

8
სამეფოს საბოლოო განმტკიცება

8^1ამის შემდეგ იყო, რომ დაამარცხა დავითმა ფილისტიმელები, დაიმორჩილა ისინი და წაართვა დავითმა ფილისტიმელებს მათეგ ამა. +

2და დაამარცხა მოაბიც, მიწაზე წააწვინა ისინი და საბლით გაზომა: ორი საბელი დასახოცად გადაზომა, ერთი მთელი საბელი – ცოცხლად დასატოვებლად. და გახდნენ მოაბელები დავითის მორჩილნი და მოხარკე მსახურნი. +

3და დაამარცხა დავითმა ჰადად-ყეზერი რეხობის ძე, ცობას მეფე, როცა იგი მდინარეზე ბატონობის დასაბრუნებლად მიდიოდა. +

4და წაართვა მას დავითმა ათას შვიდასი ცხენოსანი და ოცი ათასი ქვეითი. და ეტლის ცხენებს ძარღვები გადაუჭრა დავითმა, მხოლოდ ასი ეტლისთვის დაიტოვა მათგან. +

5და მოვიდნენ დამასკოს არამელები ცობას მეფის ჰადად-ყეზერის დასახმარებლად და მუსრი გაავლო დავითმა არამელთაგან ოცდაორი ათას კაცს. +

6და დააყენა დავითმა ხელისუფალნი დამასკოს არამში და გახდნენ არამელები დავითის მსახურნი და მოხარკენი. და ყველგან, სადაც კი მიდიოდა, უფალი შეეწეოდა დავითს. +

7და აიღო დავითმა ოქროს ფარები, ჰადად-ყეზერის მსახურთ რომ ჰქონდათ, და იერუსალმში მოიტანა. +

8დიდძალი სპილენძი წამოიღო დაივთმა ბეტახიდან და ბეროთიდან, ჰადად-ყეზერის ქალაქებიდან, +

9და შეიტყო თოყიმ, ხამათის მეფემ, რომ სძლია დავითმა ჰადად-ყეზერს, +

10და გაგზავნა თოყიმ თავისი ძე იორამი დავითთან მოსაკითხავად და მისალოცად, რომ შეებრძოლა ჰადად-ყეზერს და სძლია მას, რადგან თოყის მოსისხლე იყო ჰადად-ყეზერი. თან გაატანა ოქრო-ვერცხლისა და სპილენძის ჭურჭელი.

11ეს ჭურჭელიც შესწირა მეფე დავითმა უფალს იმ შეწირულ ოქრო-ვერცხლთან ერთად, დამორჩილებულ ხალხებს რომ წაართვა – +

12არამს, მოაბს, ყამონის ძეთ, ფილისტიმელებს, ყამალეკს, აგრეთვე ჰადად-ყეზერ რეხობის ძეს, ცობას მეფეს.

13გაითქვა სახელი დავითმა თვრამეტი ათასი არამელის დამარცხების შემდეგ მარილოვან ველზე. +

14და დააყენა ედომოში ხელისუფალნი, მთელს ედომოში დააყენა ხელისუფალნი, და გახდა მთელი ედომი დავითის მსახური. და უფალი შეეწეოდა დავითს, სადაც კი წავიდოდა. +

15და მეფობდა დავითი მთელს ისრაელზე და წესსა და სამართალს აძლევდა მთელს თავის ხალხს. +

16იოაბ ცერუიას ძე ჯარს სარდლობდა და იოშაფატ ახილუდის ძე მემატიანე იყო. +

17ცადოკ ახიტუბის ძე, და ახიმელექ აბიათარის ძე მღვდლები იყვნენ, ხოლო სერაია – მწერალი; +

18და ბენიაჰუ იეჰოიადაყის ძე ქერეთელებს და ფელეთელებს განმგებლობდა, დავითის შვილები ეზოს მოძღვრები იყვნენ. +

9

დავითი და მეფიბოშეთი

9^1და თქვა დავითმა: „ხომ არ დარჩენილა ვინმე საულის სახლიდან, რომ წყალობა ვუყო იონათანის გულისათვის?“ +

2და ჰყავდა საულის სახლს მსახური, სახელად ციბა; და დაუძახეს მას დავითთან, და უთხრა მეფემ: „შენა ხარ ციბა?“ თქვა: „გახლავარ შენი მსახური.“ +

3უთხრა მეფემ: „აღარავინ დარჩენილა საულის სახლიდან, რომ ღვთის წყალობა ვუყო?“ და უთხრა ციბამ მეფეს: „კიდევ ჰყავს ვაჟი იონათანს, ფეხმტკივანი.“ +

4და უთხრა მას მეფემ: „სად არის?“ და უთხრა ციბამ მეფეს: „აჰა, მაქირ ყამიელის ძის სახლშია, ლოდებარს.“ +

5და გაგზავნა დავით მეფემ და მოაყვანინა იგი მაქირ ყამიელის ძის სახლიდან, ლოდებარიდან.

6მოვიდა მეფიბოშეთი, იონათან საულის ძის ვაჟიშვილი, დავითთან, და პირქვე დაეცა მის წინაშე, და თაყვანისცა. უთხრა დავითმა: „მეფიბოშეთ!“ მიუგო: „გახლავარ შენი მსახური!“

7და უთხრა დავითმა: „ნუ გეშინია, წყალობას გიზამ მამაშენის, იონათანის, გულისათვის, დაგიბრუნებ მამაშენის, საულის, მთელ მიწებს და მუდამ ჩემს სუფრაზე შეჭამ პურს.“

8და თაყვანისცა და უთხრა: „ვინ არის შენი მსახური, რომ ყურადღების ღირსად ჩათვალე ჩემსავით მკვდარი ძაღლი?“

9მოუხმო მეფემ ციბას, საულის მსახურს, და უთხრა: „საულისა და მისი სახლის მთელი საბადებელი შენი ბატონისთვის მიმიცია.

10დაუმუშავეთ მიწა შენ, შენმა შვილებმა და შენმა მსახურებმა მას, და აიღეთ მოსავალი, რომ ჰქონდეს შენი ბატონის შვილს თავისი საჭმელი პური. და მაინც მეფიბოშეთი, შენი ბატონის შვილი, მუდამ ჩემს სუფრაზე შეჭამს პურს.“ თხუთმეტი ვაჟიშვილი და ოცი მსახური ჰყავდა ციბას. +

11და უთხრა ციბამ მეფეს: „ყველაფერს შეასრულებს შენი მსახური, რაც მეფე ბატონმა უბრძანა თავის მსახურს.“ და ჭამდა მეფიბოშეთი პურს სუფრაზე, როგორც ერთი უფლისწულთაგანი. +

12პატარა ბავშვი ჰყავდა მეფიბოშეთს, სახელად მიქა. და მეფიბოშეთის მსახურნი გახდნენ ყველანი, ვინც კი ციბას სახლში ცხოვრობდა. +

13და ცხოვრობდა მეფიბოშეთი იერუსალიმში, რათა მუდამ სამეფო სუფრაზე ეჭამა პური. ორივე ფეხით კოჭლი იყო იგი. +

10
ომი არამელებთან და ყამონელებთან

10^1ამის შემდეგ იყო რომ მოკვდა ყამონელთა მეფე და გამეფდა მისი ძე ხანუნი მის ნაცვლად. +

2და თქვა დავითმა: „წყალობას ვუყოფ ხანუნ ნახაშის ძეს, წყალობისათვის, რომელსაც მომაგებდა მამამისი.“ და გაგზავნა დავითმა თავისი ხალხი, რომ ენუგეშებინა იგი მამის გამო. და მივიდნენ დავითის მსახურნი ყამონის ძეთა ქვეყანაში.

3და უთხრეს ყამონის ძეთა მთავრებმა ხანუნს, თავიანთ ბატონს: „ნუთუ მამაშენის პატივისცემის გამო გიგზავნის დავითი ნუგეშისმცემლებს? იქნებ იმისთვის გამოგიგზავნა დავითმა თავისი ხალხი, რომ დაზვეროს ქალაქი, მიათვალ-მოათვალიეროს და დააქციოს?“ +

4და აიღო ხანუნმა და ნახევარი წვერი მოჰპარსა დავითის მსახურთ, შემოაჭრა ნახევარი სამოსელი თეძოებამდე და გაისტუმრა. +

5და როცა ეს ამბავი შეატყობინეს დავითს, გაგზავნა ხალხი მათ შესაგებებლად, რადგან ძალზე შეურაცხყოფილნი იყვნენ კაცები. და ბრძანა მეფემ ეთქვათ მათთვის: „იერიხოში დარჩით, ვიდრე წვერი მოგეზრდებოდეთ და მობრუნდით.“

6და დაინახეს ყამონის ძეთ, რომ თავი შეაძულეს დავითს; და გაგზავნეს ხალხი ყამონის ძეთ, რომ დაექირავებინათ ბეთ-რეხობისა და ცობას არამელები, ოცი ათასი ქვეითი, მეფე მაყაქასგან ათასი კაცი და იშტობიდან თორმეტი ათასი კაცი. +

7და შეიტყო ეს დავითმა და გაგზავნა იოაბი მამაცთა მთელი ლაშქრითურთ.

8და გამოვიდნენ ყამონის ძენი და გაეწყვნენ საბრძოლველად კარიბჭის შესასვლელთან. ხოლო ცობისა და რეხობის არამელები, და იშტობელები და მაყაქა ცალკე დადგნენ ველზე.

9და როცა დაინახა იოაბმა, რომ მტერი წინიდან და ზურგიდან იყო მისკენ მიმართული, გამოარჩია ისრაელის ძეებში ურჩეულესნი და დააწყო არამელთა წინააღმდეგ.

10დანარჩენი ხალხი აბიშაის, თავის ძმას, ჩააბარა და მანაც დააწყო ისინი ყამონის ძეთა წინააღმდეგ. +

11და თქვა [იობმა]: „თუ არამელები მძლევენ, შენ მომეშველები; თუ ყამონის ძენი გძლევენ შენ, მე მოვალ შენს მოსაშველებლად.

12გამაგრდი და მტკიცედ ვიდგეთ ჩვენი ხალხისათვის და უფლის, ჩვენი ღმერთის, ქალაქისთვის, და უფალმა ქმნას, რაც ენებოს.“ +

13და გავიდნენ იოაბი და მისი ხალხი არამელებთან საბრძოლველად, და უკუიქცნენ მისგან.

14და როცა ყამონის ძეთ დაინახეს, რომ გარბოდნენ არამელები, თავადაც გაექცნენ აბიშაის და ქალაქში შეცვივდნენ. და დაბრუნდა იოაბი ყამონის ძეთაგან და მივიდა იერუსალიმში.

15და დაინახეს არამელებმა, რომ მარცხდებოდნენ ისრაელთან, და შეიკრიბნენ ერთად.

16და გადმოაყვანინა ჰადარ-ყეზერმა მდინარის გაღმელი არამელები და ისინიც მოვიდნენ ხელამში. ხოლო შობაქი, ჰადარ-ყეზერის მთავარსარდალი, უძღოდა მათ.

17შეატყობინეს დავითს და მანაც შეკრიბა მთელი ისრაელი, და გადალახა იორდანე და მივიდა ხელამს. და დაეწყვნენ არამელები დავითის წინააღმდეგ და შეებრძოლნენ.

18და გაექცნენ არამელები ისრაელს. დახოცა დავითმა არამელთაგან შვიდასი ეტლოსანი და ორმოცი ათასი მხედარი; უგმირა მახვილი შობაქს, მათ სარდალს, და იქვე მოკვდა იგი. +

19და როცა ჰადარ-ყეზერის ქვეშევრდომმა მეფეებმა დაინახეს, რომ მარცხდებოდნენ ისრაელთან, დაეზავნენ ისრაელს და დაემორჩილნენ. და არამელებმა ვეღარ გაბედეს ყამონის ძეთა დახმარება. +

11
დავითის შეცოდება

11^1წელიწადის შემობრუნებისას, მეფეთა გამოსვლის ჟამს, გაგზავნა დავითმა იოაბი თავისი ხალხითურთ და მთელი ისრაელი. და გაანადგურეს ყამონის ძენი და შემოადგნენ რაბას. დავითი კი იერუსალიმში დარჩა. +

2და ადგა დავითი საღამო ჟამს თავისი საწოლიდან და სამეფო სახლის ბანზე იწყო სიარული. და ბანიდან მობანავე ქალი დაინახა. ქალი ძალზე ლამაზი იყო სახით. +

3და გააგზავნა დავითმა ქალის ამბის გასაგებად. უთხრეს: „ეს ხომ ბათ-შებაყი არის, ელიყამის ასული, ურია ხეთელის ცოლი.“ +

4და გაგზავნა დავითმა მოციქულები ქალის მოსაყვანად. და მოვიდა ქალი, და დაწვა მასთან დავითი. როცა განიწმიდა თავისი უწმიდურებისაგან, დაბრუნდა ქალი თავის სახლში. +

5და როცა ქალი დაორსულდა, შეუთვალა დავითს: „ორსულადა ვარ.“

6და გაგზავნა დავითმა კაცი იოაბთან. გამომიგზავნე ურია ხეთელი. და გამოუგზავნა იოაბმა ურია დავითს.

7როცა მოვიდა მასთან ურია, დავითმა იოაბის, ჯარისა და ომის ამბავი გამოჰკითხა.

8უთხრა დავითმა ურიას: „შინ წადი და ფეხი დაიბანე.“ გავიდა ურია მეფის სახლიდან და სამეფო საჭმელი გააყოლეს უკან. +

9ურიამ ის ღამე მეფის სახლის კართან გაათია თავისი ბატონის მსახურებთან ერთად. თავის სახლში არ წასულა.

10და შეატყობინეს დავითს, არ წასულაო თავის სახლში ურია, და უთხრა დავითმა ურიას: „ხომ ნამგზავრი ხარ? რატომ შინ არ წახვედი?“

11და უთხრა ურიამ დავითს: „როცა უფლის კიდობანი, ისრაელი და იუდა კარვებში არიან, ჩემი ბატონი იოაბი და ჩემი ბატონის ხალხი ველზე დგანან, როგორ წავიდე ჩემს სახლში, როგორ ვჭამო და ვსვა, როგორ დავწვე ცოლთან? შენ თავს ვფიცავ, ვერ ვიზამ ამ საქმეს!“

12და უთხრა დავითმა ურიას: „დღესაც დარჩი აქ და ხვალ გაგაგზავნი.“ და დარჩა ურია იერუსალიმში იმ დღეს და მეორე დილას.

13და მოიწვია იგი დავითმა, ჭამა და სვა მის წინაშე, და დაათრო იგი დავითმა. და საღამოთი გავიდა, რომ თავისი ბატონის მსახურებთან ერთად დაეძინა თავის საგებელზე. თავის სახლში არ წასულა.

14და დილით დაწერა დავითმა წერილი იოაბისათვის და ურიას ხელით გაუგზავნა.

15წერილში ასე დაწერა: „დააყენეთ ურია იქ, სადაც სასტიკი ბრძოლა მოგელით, და მერე მიატოვეთ, რომ გაიგმიროს და მოკვდეს.“ +

16და როცა ქალაქის ალყას ამზადებდა იოაბი, სწორედ იმ ადგილას დააყენა ურია, სადაც იცოდა, რომ მამაცი მებრძოლები იდგნენ.

17და გამოვიდნენ ქალაქის მცხოვრებნი და შეებნენ იოაბს. და დაეცნენ ხალხიდან დავითის მსახურთაგანნი და მოკვდა ურია ხეთელიც.

18და გააგზავნა კაცი იოაბმა მეფესთან ბრძოლის ამბის შესატყობინებლად.

19და უბრძანა მოციქულს: „ბოლომდე უამბე მეფეს ბრძოლის ამბავი.

20და, თუ ბრაზი მოერია მეფეს და გითხრა: ‘რატომ მოადექით ქალაქს ასე ახლოს საბრძოლველად? განა არ იცოდით, რომ გალავნიდან დაგიწყებდნენ სროლას?

21ვინ განგმირა აბიმელექი, იერუბეშეთის ძე? განა დედაკაცმა არ დასცა გალავნიდან დოლაბის ნატეხი თავზე და მოკვდა იგი თებეცში? ახლოს რატომ მიადექით გალავანს?’ უთხარი: ხეთელი ურიაც მოკვდა-თქო, შენი მსახური.“ +

22და წავიდა მაცნე და ყველაფერი უამბო დავითს, რისთვისაც იოაბმა გააგზავნა.

23და უთხრა მოციქულმა დავითს: „როცა მოგვეძალნენ მტრები და ველზე გამოვიდნენ ჩვენს წინააღმდეგ, შევუტიეთ და ქალაქის კარიბჭემდე ვდიეთ.

24და მოისარებმა ისრები დაუშინეს გალავნიდან შენს მსახურთ და ბევრი გაწყდა მეფის მსახურთაგან, მოკვდა ხეთელი ურიაც, შენი მსახური.“ +

25და უთხრა დავითმა მოციქულს: „ასე უთხარი იოაბს, ნუ გაწუხებს-თქო ეს ამბავი, რადგან ხან ერთს ჭამს მახვილი, ხან მეორეს. მაგრად შეუტიე ქალაქს და დაამხე-თქო. და გაამხნევე იოაბი.“

26და გაიგო ურიას ცოლმა, რომ მოკვდა ურია, მისი ქმარი, და დაიტირა თავისი ქმარი. +

27და როცა გავიდა გლოვის დღეები, მოაყვანინა დავითმა ქალი თავის სახლში და შეირთო ცოლად და უშვა ქალმა ვაჟი. და ეს საქმე, რაც დავითმა ჩაიდინა, ბოროტება იყო უფლის თვალში.

12
დავითის მონანიება

12^1და მიუგზავნა უფალმა დავითს ნათანი, და ისიც მივიდა მასთან და უთხრა: „ორი კაცი ცხოვრობდა ერთ ქალაქში, მდიდარი და ღარიბი;

2მდიდარს უამრავი ცხვარი და ძროხა ჰყავდა,

3ღარიბს არაფერი გააჩნდა ერთი ბატკნის გარდა, რომელიც პატარა ჰყავდა ნაყიდი, და კვებავდა და ზრდიდა თავის ბავშვებთან ერთად. მის ლუკმას ჭამდა, მისი თასიდან სვამდა, მის უბეში ეძინა, და თავისი ქალიშვილივით ჰყავდა.

4და ეწვია ერთხელ ვინმე მგზავრი მდიდარ კაცს. ვერაფერი გაიმეტა თავისი ცხვარ-ძროხიდან დასაკლავად, რომ გამასპინძლებოდა თავის სტუმარს, და წამოიყვანა ღარიბი კაცის ბატკანი და გაუმზადა სტუმრებულ კაცს.“

5დიდად განრისხდა დავითი ამ კაცზე და უთხრა ნათანს: „უფალს ვფიცავ, სიკვდილის ღირსია ამის გამკეთებელი! +

6ბატკანი ოთხმაგად უნდა ზღოს, ასეთი საქმე რომ გააკეთა და შეუბრალებლად მოიქცა.“ +

7და უთხრა ნათანმა დავითს: „შენა ხარ ის კაცი. ასე თქვა უფალმა, ისრაელის ღმერთმა: ‘მე გცხე მეფედ ისრაელზე, მე დაგიხსენი საულის ხელიდან, +

8მე მოგეცი შენი ბატონის სახლი და მოგიწვინე შენი ბატონის ცოლები შენს წიაღში, მოგეცი ისრაელისა და იუდას სახლი, და, თუ ეს არ კმარა, კიდევ და კიდევ დაგიმატებდი.

9რატომ დაივიწყე უფლის სიტყვა და ბოროტება ჩაიდინე მის თვალში? მახვილით მოჰკალი ურია ხეთელი და ცოლად მოიყვანე მისი ცოლი, ხოლო იგი ყამონის ძეთა მახვილით მოჰკალი. +

10ამიერიდან მახვილი არ მოსცილდება შენს სახლს უკუნისამდე, რადგან უგულებელმყავი და ურია ხეთელის ცოლი მოიყვანე, რომ ცოლად დაგესვა.’ +

11ასე თქვა უფალმა: ‘აჰა, უბედურებას დაგათევ შენივე სახლიდან, ავიყვან შენს თვალწინ შენს ცოლებს და შენს მახლობელს მივცემ, მზისით დაწვება ის შენს ცოლებთან; +

12თუმცა შენ ჩუმად გააკეთე, მე მთელი ისრაელის წინაშე და მზის წინაშე გავაკეთებ ამას,’“

13და უთხრა დავითმა ნათანს: „შევცოდე უფალს“. და უთხრა ნათანმა დავითს: „უფალმაც მოგიტევა შენი ცოდვა, არ მოკვდები.

14ოღონდ, რაკი ამ საქციელით უფლის ლანძღვის საბაბი მიეცი მტრებს, შვილი მოგიკვდება, რომელიც შეგეძინა.“ +

15და წავიდა ნათანი თავის სახლში და შეეხო უფალი ბავშვს, ურიას ცოლმა რომ უშვა დავითს, და მძიმედ დასნეულდა ბავშვი.

16და ევედრებოდა დავითი ღმერთს ყმაწვილის გამო, და მარხულობდა დავითი და მიწაზე ათევდა ღამეს განმარტოებული.

17და დაადგნენ თავზე მისი სახლის უხუცესები, რომ მიწიდან აეყენებინათ იგი, მაგრამ არ ქნა და არ გატეხა მათთან პური.

18მეშვიდე დღეს მოკვდა ბავშვი. ვერ გაბედეს დავითის მსახურებმა მოეხსენებინათ, რომ მოკვდა ბავშვი, რადგან ასე ფიქრობდნენ: „ვიდრე ბავშვი ცოცხალი იყო, რა არ ვუთხარით და არ გაიგონა ჩვენი სიტყვა, ახლა როგორღა ვუთხრათ, რომ მკვდარია ბავშვი? უბედურებას დამართებს თავს.“

19და დაინახა დავითმა, რომ ერთმანეთში ჩურჩულებენ მისი მსახურნი, მიხვდა დავითი, რომ მკვდარი იყო ბავშვი, და უთხრა დავითმა თავის მსახურთ: „მოკვდა ბავშვი?“ უთხრეს: „მოკვდა.“

20და ადგა მიწიდან დავითი, და დაიბანა, და ზეთი იცხო, სამოსელი გამოიცვალა, და წავიდა უფლის სახლში და თაყვანისცა. და დაბრუნდა სახლში, პური მოითხოვა, და მიართვეს და შეჭამა.

21უთხრეს მისმა მსახურებმა: „ეს რა იყო, რომ გააკეთე, ცოცხალი ბავშვის გამო მარხულობდი და ტიროდი, ხოლო როგორც კი მოკვდა ბავშვი, წამოდექი და პური შეჭამე?“

22თქვა დავითმა: „ვიდრე ბავშვი ცოცხალი იყო, ვმარხულობდი და ვტიროდი. ვფიქრობდი: ვინ იცის, იქნებ შემიწყალოს უფალმა და გადარჩეს-მეთქი ბავშვი.

23ახლა, როცა მკვდარია, რისთვის ვიმარხულო? როგორ შევძლებ მის დაბრუნებას? მე წავალ მასთან, ის კი აღარ დამიბრუნდება.“

24და ანუგეშა დავითმა ბათ-შებაყი, თავისი ცოლი, და შევიდა და დაწვა მასთან. და შვა ქალმა ვაჟი და უწოდა სახელად სოლომონი, რომელიც შეიყვარა უფალმა. +

25და გამოუგზავნა ნათან წინასწარმეტყველი და უწოდა უფლის სახელით იედიდია.

26ებრძოდა იოაბი ყამონის ძეთა რაბას და აიღო სამეფო ქალაქი. +

27და გამოუგზავნა იოაბმა დავითს მოციქულნი და შემოუთვალა: „ვებრძვი რაბას და ხელში მაქვს ჩაგდებული ქალაქის წყალსატევი.

28ახლა, შეკრიბე დანარჩენი ხალხი, შემოადექი ქალაქს და აიღე, თორემ მე ავიღებ ქალაქს და ჩემი სახელი დაერქმევა.“

29და შეკრიბა დავითმა ხალხი, და წავიდა რაბას, თავს დაესხა და დაიპყრო.

30და აიღო დავითმა მათი მეფის გვირგვინი, ერთი ოქროს ქანქარის წონისა, ძვირფასი ქვებით მოოჭვილი, და თავზე დაიდგა. და აურაცხელი ნადავლი წამოიღო დავითმა ქალაქიდან. +

31და გამოიყვანა იქ მყოფი ხალხი და ხერხით, რკინის ფარცხებით და რკინის ცულებით სიკვდილი გადაუწყვიტა, და სააგურე ქურაში გაატარა ისინი. ასე მოექცა ყამონის ძეთა ყველა ქალაქს. და დაბრუნდა დავითი თავისი ხალხითურთ იერუსალიმში. +

13
ყამნონის დანაშაული

13^1ამის შემდეგ იყო: ჰყავდა აბესალომს, დავითის ძეს, ლამაზი და, სახელად თამარი, და შეუყვარდა იგი ყამნონს, დავითის ძეს. +

2ისე გაუჭირდა ყამნონს, რომ თითქმის დასნეულდა თავისი დის, თამარის გამო, რადგან ქალწული იყო იგი, და ძნელი იყო ყამნონისთვის, რაიმე გაეკეთებინა მასთან.

3და ჰყავდა მეგობარი ყამნონს, სახელად იონადაბი, შიმყის ძე, დავითის ძმისწული. და ძალზე ცბიერი კაცი იყო იონადაბი. +

4და უთხრა მას: „რა მოგდის, დღითი დღე რომ ხმები, უფლისწულო, არ მეტყვი?“ და უთხრა ყამნონმა: „თამარი მიყვარს, აბესალომის, ჩემი ძმის, და.“

5და უთხრა იონადაბმა: „ჩაწექი ლოგინში და თავი მოიავადმყოფე. და როცა მამაშენი მოვა შენს სანახავად, უთხარი: ‘ჩემი და თამარი მოვიდეს ჩემთან და პური მაჭამოს, ჩემს თვალწინ მოამზადოს საჭმელი, რომ ჩემი თვალით დავინახო და მისი ხელიდან ვჭამო.’“

6და ჩაწვა ყამნონი და თავი მოიავადმყოფა. და მივიდა მეფე მის სანახავად და უთხრა ყამნონმა მეფეს: „მოვიდეს ჩემთან ჩემი და თამარი, ჩემს თვალწინ გამოაცხოს ორიოდე ნამცხვარი, რომ მისი ხელიდან ვჭამო.“

7და გააგზავნა კაცი დავითმა თამართან სახლში და შეუთვალა: „მოდი შენი ძმის, ყამნონის, სახლში და საჭმელი მოუმზადე.“

8და წავიდა თამარი თავისი ძმის, ყამნონის, სახლში. და იწვა იგი. და აიღო ქალმა ცომი, მოზილა, ააგუნდავა მის თვალწინ და გამოაცხო კვერები.

9და აიღო ტაფა და დაუდგა წინ, მაგრამ არ შეჭამა. და თქვა ყამნონმა: „გაიყვანეთ ყველანი!“ და გავიდა ყველა.

10მაშინ უთხრა ყამნონმა თამარს: „უკანა ოთახში წაიღე საჭმელი და შევჭამ შენი ხელიდან.“ და აიღო თამარმა თავისი გამომცხვარი კვერები და უკანა ოთახში გაუტანა ყამნონს.

11და როცა მიაწოდა, რომ ეჭამა, ხელი სტაცა ყამნონმა ქალს და უთხრა: „მოდი, დაწექი ჩემთან, ჩემო დაო.“

12უთხრა: „ნუ, ჩემო ძმაო, ნუ შეურაცხმყოფ. ასე არ იქცევიან ისრაელში, ნუ იზამ ამ სისაძაგლეს.

13სადღა გამოვჩნდე შერცხვენილი? შენც ერთი საძაგელი კაცის სახელს დაიგდებ ისრაელში. სთხოვე მეფეს, არ დაგიჭერს ჩემს თავს.“

14არ უნდოდა მისი სიტყვის გაგონება ყამნონს. და დაიმორჩილა იგი, პატივი ახადა და იწვა მასთან.

15შესძულდა იგი ყამნონს უზომო სიძულვილით, ისე რომ სიძულვილი, რომლითაც შესძულდა, უფრო ძლიერი იყო, ვიდრე სიყვარული, რომლითაც უყვარდა ადრე. და უთხრა ყამნონმა: „ადე, წადი აქედან.“

16და უთხრა: „ნუ იზამ, ძმაო, ადრინდელზე უფრო დიდი ბოროტებაა, რასაც ახლა მიკეთებ.“ მაგრამ არ უნდოდა ყამნონს მისი მოსმენა.

17და დაუძახა მსახურ ბიჭს და უთხრა: „გაიყვანე ეს ქალი აქედან და მიუხურე კარი.“

18ჭრელი სამოსელი ეცვა ქალს, რადგან ასეთი მოსასხამით იმოსებოდნენ მეფის ასულები, ქალწული ვინც იყო. და გაიყვანა მსახურმა ქალი და მიუხურა კარი.

19და დაიყარა ნაცარი თამარმა თავზე, შემოიხია ტანზე ჭრელი სამოსელი, თავზე დაიდო ხელი და მოთქმა-მოთქმით წავიდა.

20და უთხრა მისმა ძმამ აბესალომმა: „შენი ძმა ყამნონი ხომ არ იყო შენთან? ახლა ჩუმად იყავი, დაო. შენი ძმა არის ის, გულთან ნუ მიიტან ამ ამბავს.“ და დარჩა თამარი თავისი ძმის, აბესალომის, სახლში მიტოვებული.

21და გაიგო დავით მეფემ ეს ამბავი და ძლიერ განრისხდა.

22ხოლო აბესალომს არც ცუდი უთქვამს ყამნონისთვის, არც კარგი, რადგან შეიძულა აბესალომმა ყამნონი მისი საქციელის გამო, რომ შეურაცხყო მისი და თამარი.

23გავიდა ორი წელი და პარსვა ჰქონდა აბესალომს ბაყალ-ხაცორში, ეფრემის მახლობლად რომ არის, და ყველა უფლისწული მიიწვია აბესალომმა.

24და მივიდა აბესალომი მეფესთან და უთხრა: „მპარსველები ჰყავს შენს მსახურს. ეწვიოს მეფე თავის მსახურებთან ერთად შენს მსახურს.“

25და უთხრა მეფემ აბესალომს: „არა, შვილო, ყველანი არ წამოვალთ შენთან, არ დაგამძიმებთ.“ ჩააცივდა, მაგრამ არ ინება მეფემ წასვლა, კურთხევით კი აკურთხა.

26და თქვა აბესალომმა: „თუ ასეა, მაშინ ჩემი ძმა ყამნონი წამოვიდეს.“ და უთხრა მეფემ: „რისთვის წამოვიდეს?“

27და ჩააცივდა აბესალომი და მეფემაც გაუშვა ყამნონი და სხვა უფლისწულები.

28და უბრძანა აბესალომმა თავის მსახურ ბიჭებს: „ყური უგდეთ, როცა ღვინისგან გამხიარულდება ყამნონი და მე გეტყვით, დაჰკარით-მეთქი ყამნონს, თქვენც მოკალით იგი, ნუ შეგეშინდებათ, რადგან მე გიბრძანებთ ამას! აბა, გამაგრდით და მამაცურად მოიქეცით.“

29და ისე მოექცნენ აბესალომის მსახურნი ყამნონს, როგორც ნაბრძანები ჰქონდა მათთვის აბესალომს. და წამოიშალნენ უფლისწულები, და შესხდნენ თავ-თავიანთ ჯორებზე და გაიქცნენ.

30ჯერ კიდევ გზაში იყვნენ ისინი, რომ მიუვიდა ამბავი დავითს, რომ დახოცა აბესალომმა უფლისწულები და ერთიც არ გადარჩენილა.“

31და ადგა მეფე, ტანზე შემოიხია სამოსელი და ჩაჯდა მტვერში. იქვე იდგნენ სამოსელშემოხეული მისი მსახურები.

32და დაუწყო ლაპარაკი იონადაბ შიმყას ძემ, დავითის ძმისწულმა, და უთხრა: „ნუ ფიქრობს, ჩემი ბატონი, რომ ყველა უფლისწული მოკლეს, რადგან მხოლოდ ყამნონია მკვდარი. აბესალომის პირით გადაწყდა ეს იმ დღიდან, როცა შეურაცხყო ყამნონმა მისი და თამარი.

33ნუ მიაქვს გულთან ჩემს ბატონ მეფეს ეს ხმა, თითქოს ყველა უფლისწულია მკვდარი, რადგან მხოლოდ ყამნონია მკვდარი.“

34და გაიქცა აბესალომი. და გაიხედა მოთვალთვალე მსახურმა ბიჭმა და, ხედავს, უამრავი ხალხი მოდის გზაზე, მთის ფერდობით.

35და უთხრა იონადაბმა მეფეს: „აჰა, მოდიან უფლისწულები, როგორც გეუბნებოდა შენი მსახური, ისეც მოხდა.“

36და როცა დასრულდა ლაპარაკი, მოვიდნენ უფლისწულებიც, და აუწიეს ხმას და ატირდნენ. და დიდი ტირილით ტიროდნენ მეფეც და მისი მსახურებიც.

37და გაიქცა აბესალომი და მივიდა თალმაი ყამიჰუდის ძესთან, გეშურის მეფესთან. და მთელი დღეები გლოვობდა დავითი თავის შვილს. +

38და გაიქცა აბესალომი გეშურს და დაჰყო იქ სამი წელი.

39და შეწყვიტა აბესალომის დევნა დავითმა, რადგან გაუქარვდა მწუხარება ყამნონის გამო, რომელიც მოუკვდა.

14
იოაბი გამოექომაგა აბესალომს

14^1და შეიტყო იოაბმა, ცერუიას ძემ, რომ გული მოუბრუნდა მეფეს აბესალომზე.

2და გაგზავნა კაცი თეკოაყში და ერთი ჭკვიანი ქალი მოაყვანინა იქიდან. და უთხრა: „თავი მოიმგლოვიარე, ჩაიცვი სამგლოვიარო სამოსელი, ზეთს ნუ იცხებ, და ისე იყავი, როგორც დიდი ხნის მგლოვიარე ქალია. + +

3და მიდი მეფესთან და უამბე ასე და ასე.“ და ბაგეებში ჩაუდო იოაბმა სათქმელი.

4და შევიდა თეკოაყელი ქალი მეფესთან, დაემხო მიწაზე, თაყვანისცა და უთხრა: „მიშველე, მეფეო“ +

5ჰკითხა მეფემ: „რა გჭირს?“ და უთხრა ქალმა: „ერთი ქვრივი ქალი ვარ, ქმარი მომიკვდა;

6ორი ვაჟიშვილი ჰყავდა შენს მხევალს. მინდორში წაეკიდნენ ერთმანეთს, გამშველებელი არავინ იყო, დაჰკრა ერთმა მეორეს და მოკლა.

7და აღდგა შენი მხევლის წინააღმდეგ მთელი ნათესაობა და მეუბნებიან: ‘მოგვეცი ძმის მკვლელი, რომ მოვკლათ ძმის სულის წილ, რომელიც მოკლა, და მოვსპოთ თვით მემკვიდრეც.’ ამ ნაპერწკალსაც ჩამიქრობენ, რომელიც დამრჩა, და სახელს და შთამომავლობას არ დაუტოვებენ ჩემს ქმარს ამ ქვეყანაზე.“ +

8და უთხრა მეფემ ქალს: „წადი მშვიდად შინ. ბრძანებას გავცემ შენს გამო.“

9და უთხრა თეკოაყელმა ქალმა მეფეს: „ჩემზე, მეფევ-ბატონო, და მამაჩემის სახლზე იყოს ცოდვა. მეფე და მისი ტახტი უბრალოა.“

10და უთხრა მეფემ: „აქ მომიყვანე შენი მომჩივანი და ვეღარ გაბედავს შენს შეწუხებას.“

11და უთხრა ქალმა: „ახსენე, მეფეო, უფალი, შენი ღმერთი, ვინძლო არ გამრავლდნენ შურისმგებელნი და არ დამიღუპონ შვილი.“ და უთხრა: „უფალს ვფიცავ, შენი შვილის თმის ერთი ღერიც არ დავარდება მიწაზე.“

12და უთხრა ქალმა: „ერთი სიტყვაც ათქმევინე მეფე-ბატონისთვის შენს მხევალს.“ და უთხრა: „თქვი.“

13და უთხრა ქალმა: „რატომ ფიქრობ ასე ღვთის ერის წინააღმდეგ? თავის თავს ამტყუნებს ამის მთქმელი მეფე, რადგან თავის განდევნილს უკან არ აბრუნებს.

14რადგან ყველანი დავიხოცებით და მიწაზე დაღვრილი წყალივით ვეღარ შევგროვდებით. მაგრამ ღმერთი არ გასწირავს კაცის სიცოცხლეს. და იმას ფიქრობს, რომ განდევნილიც კი არ მოიკვეთოს თავისგან საბოლოოდ. +

15ახლა მოვედი, რომ ეს სიტყვები ვუთხრა ჩემს მეფე-ბატონს, რადგან მაშინებს ხალხი. იფიქრა შენმა მხევალმა: ვეტყვი მეფეს, იქნებ აღასრულოს მეფემ თავისი მხევლის სათხოვარი-მეთქი,

16რომ მოუსმინოს მეფემ თავის მხევალს და დაგვიხსნას მათგან, ვინც მე და ჩემს შვილს ღვთის სამკვიდროდან ამოძირკვას გვიპირებს. +

17და თქვა შენმა მხევალმა: ნუგეში იქნება მეფე-ბატონის სიტყვა, რადგან ღვთის ანგელოზივით არის ჩემი მეფე-ბატონი, და გაარჩევს კეთილს და ბოროტს. შენთან იყოს უფალი, შენი ღმერთი.“ +

18და მიუგო მეფემ ქალს და უთხრა: „ერთ რამეს გკითხავ და ნუ დამიმალავ.“ და უთხრა ქალმა: „თქვას მეფე-ბატონმა.“

19და თქვა მეფემ: „იოაბის ხელი ხომ არ ურევია შენთან ერთად ამ საქმეში?“ და მიუგო ქალმა და უთხრა: „მეფე-ბატონს ვფიცავ, თუ მარჯვნივ ან მარცხნივ გადაუხვიოს ვინმემ მეფე-ბატონის ნათქვამს. სწორედ შენმა მსახურმა იოაბმა დამარიგა და მან ჩააგონა შენს მხევალს ეს სიტყვები.

20ნართაულად რომ ეჩვენებინა საქმე, იმიტომ მოიქცა ასე იოაბი. მაგრამ ღვთის ანგელოზივით ბრძენია ჩემი ბატონი და ყველაფერს მიხვდება ამ ქვეყანაზე.“

21და უთხრა მეფემ იოაბს: „რაკი შენ მოგიწყვია ეს საქმე, წადი და დააბრუნე ყმაწვილი აბესალომი.“

22და პირქვე დაემხო იოაბი, თაყვანისცა მეფეს და მადლი მოახსენა და უთხრა: „ახლა სჯერა შენს მსახურს, რომ მადლი მიპოვნია ჩემი ბატონის, მეფის, თვალში, რადგან აღასრულა მეფემ თავისი მსახურის სათხოვარი.“ +

23და ადგა და წავიდა იოაბი გეშურს, და მოიყვანა აბესალომი იერუსალიმში. +

24და თქვა მეფემ: „დაბრუნდეს თავის სახლში, ოღონდ ვერ იხილავს ჩემს სახეს.“ და დაბრუნდა აბესალომი თავის სახლში და ვერ იხილა მეფის სახე.

25და არავინ იყო მთელს ისრაელში ისეთი ლამაზი კაცი, როგორც აბესალომი და ისეთი ქებული, როგორც ის, თხემით ტერფამდე უნაკლო იყო. +

26როცა თავს მოიკრეჭდა, – ის კი ყოველ წელს იკრეჭდა თმას, რადგან ამძიმბდა, – მოკრეჭილი თმა ორას შეკელს იწონიდა სამეფო საწონით. +

27და შეეძინა აბესალომს სამი ვაჟიშვილი და ერთი ქალი, სახელად თამარი. და ძალიან ლამაზი შესახედი ქალი იყო იგი. +

28ორ წელს ცხოვრობდა აბესალომი იერუსალიმში, მაგრამ მეფის სახე არ უხილავს.

29და დაიბარა აბესალომმა იოაბი მეფესთან გასაგზავნად, მაგრამ არ ინდომა იოაბმა მისვლა. მეორედ დაიბარა, არც ახლა ინდომა მისვლა.

30და უთხრა თავის მსახურს: „მოათვალიერეთ იოაბის ყანა, ჩემს მეზობლად რომ არის, ქერი უთესია იქ, მიდით და გადაწვით.“ გადაწვეს ეს ყანა აბესალომის მსახურებმა.

31და ადგა იოაბი და მივიდა აბესალომთან სახლში და უთხრა: „რატომ გადამიწვეს ყანა შენმა მსახურებმა?“

32და უთხრა აბესალომმა იოაბს: „დაგიბარე, რომ მოსულიყავი და მეფესთან გამეგზავნე, რომ გეთქვა: ‘რისთვის მოვედი გეშურიდან? მიჯობდა იქ დავრჩენილიყავი. და ახლა მინდა მეფის სახე ვიხილო. თუ დამნაშავე ვარ, ბარემ მომკალი.’“

33და მივიდა იოაბი მეფესთან და მოახსენა. და უხმო აბესალომს, ისიც მივიდა მეფესთან, და მდაბლად თაყვანისცა და აკოცა მეფემ აბესალომს.

15

აბესალომის აჯანყება

15^1ამის შემდეგ იყო, რომ გაიჩინა აბესალომმა ეტლები და ცხენები და ორმოცდაათი მალემსრბოლი. +

2და ადგებოდა დილაადრიანად აბესალომი, დადგებოდა კარიბჭის შესასვლელთან და ყველას, ვისაც კი საჩივარი ჰქონდა და მეფესთან მოდიოდა სამართლის საძებრად, თავისთან იხმობდა და ეკითხებოდა: „რომელი ქალაქიდან ხარ?“ და როცა ეტყოდნენ: „ისრაელის ამა და ამ შტოდან ვარ შენი მსახური,“

3ეტყოდა აბესალომი: „კარგია და სამართლიანი შენი საქმე, მაგრამ ვინ მოგისმენს მეფის კარზე!“ +

4და ამბობდა აბესალომი: „ნეტავ მსაჯულად დამადგინონ ამ ქვეყანაში! ყველა მე მომაკითხავდა, ვისაც კი სადაო საქმე და საჩივარი ექნებოდა, და მეც სამართალს გავუჩენდი.“

5თაყვანისსაცემად მისულ კაცს ხელს გაუწვდიდა, მოეხვეოდა და აკოცებდა.

6ამგვარად ექცეოდა აბესალომი ყველა ისრაელის ძეს, ვინც კი მეფესთან მიდიოდა სამართლისათვის. ასე მოიგო აბესალომმა ისრაელიანთა გული.

7და ორმოცი წლის თავზე უთხრა აბესალომმა მეფეს: „წავალ ხებრონში და შევუსრულებ უფალს აღთქმას, რომელიც აღთქმული მაქვს.

8რადგან ასეთი აღთქმა დადო შენმა მსახურმა გეშურში, არამში ყოფნისას: თუ დამაბრუნებს უფალი იერუსალიმში, მსხვერპლს შევწირავ-მეთქი უფალს.“ +

9და უთხრა მეფემ: „მშვიდობით წადი.“ და ადგა და წავიდა ხებრონს.

10გზირები დაგზავნა აბესალომმა ისრაელის ყველა ტომში და შეუთვალა: „ბუკის ხმა რომ მოგესმებათ, გამოაცხადეთ: ‘აბესალომი გამეფდა ხებრონს!’“ +

11ორას კაცს დაუძახა აბესალომმა და გაიყოლა იერუსალიმიდან, და ისინიც ალალად გაჰყვნენ, არ იცოდნენ საქმის ვითარება.

12და გილონელი ახითოფელიც, დავითის მრჩეველი, დაიბარა აბესალომმა მისი ქალაქიდან, გილოდან, მსხვერპლშეწირვაზე. და განმტკიცდა შეთქმულება და უამრავმა ხალხმა იწყო დენა აბესალომისკენ. +

დავითის გაქცევა

13და მივიდა მაცნე დავითთან და უთხრა: „აბესალომს მიემხრო მთელი ისრაელი.“

14და უთხრა დავითმა თავის მსახურთ და ყველას, ვინც კი თან ახლდა იერუსალიმში: „ადექით და გავიქცეთ, თორემ ვერ გადავურჩებით აბესალომს. იჩქარეთ წასვლა, რომ არ მოგვისწროს და არ შეგვიპყროს, და უბედურება არ დაგვათიოს თავზე, მახვილს არ მისცეს ქალაქი.“ +

15და უთხრეს მეფის მსახურებმა მეფეს: „გადაწყვიტოს ჩვენმა მეფე-ბატონმა და აჰა, ჩვენ აქა ვართ, შენი მსახურნი.“

16და გავიდა მეფე და ფეხით მიჰყვა მას მთელი სახლი. მხოლოდ ათი ხარჭა დატოვა მეფემ სახლის საპატრონოდ. +

17და გავიდა მეფე და მიჰყვა მთელი ხალხი, და დადგნენ ერთ განაპირა სახლში.

18მხარდამხარ მიჰყვებოდნენ მისი მსახურნი, ხოლო ქერეთელები, ფელეთელები და გეთელები, ექვსასი კაცი, გეთიდან რომ წამოჰყვა მას, წინ მიუძღოდნენ მეფეს. +

19და უთხრა მეფემ ითაი გითელს: „შენ რაღას მოგვყვები? გაბრუნდი და დარჩი იმ მეფესთან, რადგან უცხოელი ხარ და შენი ადგილიდან გადმოხვეწილი. +

20გუშინ მოხვედი და დღეს როგორ გაიძულო ჩვენთან ერთად წამოსვლა? მე წავალ, სადაც იქნება, შენ კი გაბრუნდი და უკან გააბრუნე შენი ძმები. წყალობა და ჭეშმარიტება იყოს შენთან!“

21მიუგო ითაიმ მეფეს და უთხრა: „უფალს და ჩემს მეფე-ბატონს ვფიცავ, სადაც არ უნდა წავიდეს ჩემი მეფე-ბატონი, სასიკვდილოდ თუ სასიცოცხლოდ, შენი მსახურიც იქ იქნება,“ +

22და უთხრა დავითმა ითაის: „კეთილი, წამოდი.“ და წაჰყვა ითაი გითელი და მთელი მისი ხალხი და მთელი წვრილშვილი, ვინც მასთან იყო.

23და ხმამაღლა ტიროდა მთელი ქვეყანა და მიმავალი ხალხი. და გადალახა მეფემ კიდრონის ხევი და მთელი ხალხი დაადგა უდაბნოს გზას. +

24და აჰა, ცადოკს და მასთან ერთად ყველა ლევიანს მოჰქონდათ ღვთის აღთქმის კიდობანი. და დაასვენეს ღვთის კიდობანი. და მაღლობზე იდგა აბიათარი, ვიდრე მთლიანად არ გამოვიდა ხალხი ქალაქიდან. +

25და უთხრა მეფემ ცადოკს: „დააბრუნე ქალაქში ღვთის კიდობანი. თუ მადლი მიპოვნია უფლის თვალში, მეც დამაბრუნებს და მახილვინებს მას და მის სამყოფელს. +

26და თუ ბრძანებს, აღარ მინდიხარო, სადღა წავალ. მიყოს, რაც ენებოს.“ +

27და უთხრა მეფემ მღვდელ ცადოკს: „აბა, დაბრუნდი მშვიდობით ქალაქში, შენი შვილი ახიმაყაცი და იონათანი, აბიათარის ძე – თქვენი ორივე შვილი – თქვენთან იქნებიან.

28იცოდეთ, უდაბნოს ვაკეზე დაველოდები, ვიდრე ამბავი არ მომივა თქვენგან.“ +

29და გააბრუნეს ცადოკმა და აბიათარმა ღვთის კიდობანი იერუსალიმში და იქ დარჩნენ.

30ხოლო დავითი შეუდგა ზეთისხილის მთას, ადიოდა და ტიროდა, თავდაბურული და ფეხშიშველი. ყველას, ვინც მასთან იყო, თავი ჰქონდა დაბურული, და ტირილ-ტირილით ადიოდნენ. +

31და შეატყობინეს დავითს: „ახითოფელიც შეთქმულებაში არის აბესალომთან.“ და თქვა დავითმა: „ჩაშალე, უფალო, ახითოფელის თათბირი.“ +

32და მიაღწია დავითმა მთის წვერამდე, სადაც თაყვანისცა ღმერთს, და აჰა, მოდის ხუშაი არქელი, ღვთის ერთგული, მოსასხამშემოგლეჯილი და თავზე მტვერდაყრილი.

33და უთხრა დავითმა: „თუ წამომყვები, ტვირთად დამაწვები.

34და თუ ქალაქში გაბრუნდები და ეტყვი აბესალომს: ‘შენი მსახური ვიქნები, მეფეო, როგორც აქამდე ვიყავი მამაშენის მსახური, ამიერიდან შენი მსახური ვიქნები’, და გააცუდებ ჩემს სასარგებლოდ ახითოფელის თათბირს, +

35განა შენთან არ იქნებიან იქ ცადოკი და აბიათარი – მღვდლები? და ყველაფერს, რასაც გაიგონებ მეფის სასახლეში, ცადოკს და აბიათარს – მღვდლებს – შეატყობინებ,

36იქა ჰყავთ მათ ორი ვაჟი: ცადოკს – ახიმაყაცი და აბიათარს – იონათანი. მათი ხელით მომაწვდენთ ყველა ამბავს, რასაც გაიგებთ.“

37და მივიდა ხუშაი, დავითის ერთგული, ქალაქში და აბესალომიც შევიდა იერუსალიმში. +

16

16^1და როდესაც ცოტაზე ჩასცდა დავითი მთის წვერს, შემოხვდა მას ციბა, მეფიბოშეთის მსახური, წყვილი შეკაზმული სახედრითურთ, მოჰქონდა ორასი პური, ასი მტევანი ჩამიჩი, ასი გალა ლეღვის ჩირი და ერთი კოლოტი ღვინო.

2და უთხრა მეფემ ციბას: „რისთვის გინდა ესენი?“ და თქვა ციბამ: „სახედრები მეფის სახლისთვის სამგზავროდ, პური და ხილი მსახურთათვის საჭმელად, ღვინო უდაბნოში დაღლილ-დაქანცულთათვის სასმელად.“

3და უთხრა მეფემ: „სად არის შენი ბატონის ვაჟი?“ და უთხრა ციბამ მეფეს: „იერუსალიმში დარჩა, რადგან ფიქრობს, ახლა მაინც დამიბრუნებსო ისრაელის სახლი მამაჩემის სამეფოს.“

4და უთხრა მეფემ ციბას: „შენი იყოს მეფიბოშეთის მთელი საბადებელი.“ და თქვა ციბამ თაყვანისცემით: „მადლი ვპოვო შენს თვალში, მეფე-ბატონო.“ +

5ბახურიმს რომ მიუახლოვდა მეფე დავითი, ხედავს გამოდის იქიდან საულის სახლის მონათესავე კაცი, სახელად შიმყი, გერას ძე, მოდის და მოიწყევლება. +

6და ქვებს ესროდა დავითს და დავით მეფის მსახურთ, თუმცა ხალხი და მეომრები მარჯვნივ და მარცხნივ მიჰყვებოდნენ.

7ასე სწყევლიდა მას შიმყი: „განვედ, განვედ, სისხლისმსმელო, უგვანო კაცო! +

8შენზევე მოაქცია უფალმა სისხლი საულის სახლისა, რომლის ნაცვლად გამეფდი, და შენს ძეს, აბესალომს, ჩაუგდო მეფობა ხელში. აჰა, მოგეზღო ბოროტების წილ, რადგან სისხლისმსმელი კაცი ხარ!“

9უთხრა აბიშაიმ, ცერუიას ძემ, მეფეს: „რისთვის წყევლის ეს მკვდარი ძაღლი ჩემს მეფე-ბატონს? წავალ და თავს წავაცლი!“ +

10და უთხრა მეფემ: „რა გინდათ ჩემგან, ცერუიას ძენო? თუ იწყევლება, იქნებ უფალმა უბრძანა, დასწყევლეო დავითი. ვინ იტყვის, ასე რატომ აკეთებო?“ +

11და უთხრა დავითმა აბიშაის და ყველა თავის მსახურს: „ხომ ხედავთ, ჩემი ღვიძლი შვილი მოსაკლავად მომდევს და ამ ბენიამინელს რაღა მოვკითხო? თავი დაანებეთ, იწყევლებოდეს, უფალს ასე უბრძანებია მისთვის. +

12ეგებ მოხედოს უფალმა ჩემს გასაჭირს და დღევანდელი მისი წყევლის სანაცვლოდ სიკეთე მომაგოს უფალმა.“ +

13და გაუდგნენ გზას დავითი და მისი კაცები. მთის ფერდობს მიუყვებოდა მის გასწვრივ შიმყი და იწყევლებოდა, ქვებს ისროდა მათკენ და მტვერს აყრიდა. +

14და გავიდნენ მეფე და მისი თანმხლები ხალხი, დაღლილ-დაქანცულნი და იქ მოითქვეს სული.

15ხოლო აბესალომი და მთელი ისრაელის ხალხი შევიდნენ იერუსალიმში, და ახითოფელიც მასთან იყო.

16და როცა მივიდა ხუშაი არქელი, დავითის ერთგული კაცი, აბესალომთან, უთხრა ხუშაიმ აბესალომს: „იცოცხლოს მეფემ! იცოცხლოს მეფემ!“ +

17და უთხრა აბესალომმა ხუშაის: „ეს არის შენი სიმტკიცე შენი მეგობრისადმი? რატომ არ წახვედი შენს მეგობართან?“

18უთხრა ხუშაიმ აბესალომს: „არ წავედი, რადგან ვინც უფალმა და ამ ერმა, და მთელმა ისრაელმა აირჩია, მასთან ვარ და მასთან დავრჩები.

19ესეც რომ არ იყოს, ვის უნდა ვემსახურო, თუ არა მის შვილს? როგორც მამაშენს ვემსახურებოდი, ასევე შენ უნდა გემსახურო.“

20და უთხრა აბესალომმა ახითოფელს: „გვირჩიე, რა უნდა გავაკეთოთ.“

21და უთხრა ახითოფელმა აბესალომს: „შედი მამაშენის ხარჭებთან, სახლის საპატრონოდ რომ დატოვა. გაიგებს მთელი ისრაელი, რომ მოძულებული ხარ მამაშენისგან, და გამხნევდებიან შენი მომხრეები.“ +

22და გაშალეს კარავი აბესალომისათვის ბანზე და შევიდა აბესალომი მამის ხარჭებთან მთელი ისრაელის თვალწინ. +

23ახითოფელის თათბირი, რომელსაც იგი იმ ხანებში იძლეოდა, ისეთი იყო, გინდ ღმერთს შეკითხვოდა ვინმე. ასეთი იყო ახითოფელის თათბირი დავითისთვისაც და აბესალომისთვისაც. +

17
ახითოფელის სამარცხვინო აღსასრული

17^1და უთხრა ახითოფელმა აბესალომს: „შემარჩევინე თორმეტი ათასი კაცი, ავდგები და დავედევნები ამაღამვე დავითს. +

2და თავს დავესხმები, ვიდრე დაღლილი და მკლავმოდუნებულია. შიშის ზარს დავცემ და გაეფანტება მთელი ხალხი, და მოვკლავ მარტო დარჩენილ მეფეს. +

3და შენსკენ მოვაბრუნებ მთელ ხალხს, და როგორც კი ყველა მობრუნდება, ვისაც ეძებ, მაშინ მშვიდობით იქნება მთელი ხალხი.“

4და სწორად მოეჩვენათ ეს თათბირი აბესალომს და ისრაელის უხუცესობას.

5და თქვა აბესალომმა: „ხუშაი არქელსაც მოუხმეთ. მასაც მოვუსმინოთ, რას იტყვის.“

6და მივიდა ხუშაი აბესალომთან, და უთხრა აბესალომმა: „ასე და ასე ლაპარაკობს ახითოფელი. მოვიქცეთ მისი სიტყვისამებრ? თუ არა და, შენ ილაპარაკე.“

7და უთხრა ხუშაიმ აბესალომს: „არ ვარგა ამჯერად ახითოფელის თათბირი.“ +

8და თქვა ხუშაიმ: „ხომ იცნობ მამაშენს და მის კაცებს: მამაცები არიან და გამწარებულნი, როგორც ბელებწაგვრილი ძუ დათვი მინდვრად. მამაშენი მებრძოლი კაცია და ხალხთან ერთად იფხიზლებს ღამით.

9ახლა ალბათ რომელიმე მღვიმე ან სადმე სხვა ადგილას იმალება. თუ ბრძოლის დასაწყისშივე დამარცხდნენ ჩვენები და ხმა გავარდა, დამარცხდა აბესალომის ხალხიო, +

10მაშინ უმამაცესნიც კი, რომელთაც ლომის გული აქვთ, დაიბნევიან, რადგან მთელმა ისრაელმა იცის, რა მაგარი კაციც არის მამაშენი და რა მამაცი ხალხია მისი მომხრეები.

11ამიტომ გირჩევ: შემოიკრიბო მთელი ისრაელი, დანიდან ბეერ-შებაყამდე, ზღვის ქვიშასავით უთვალავი, და შენ თავად გახვიდე საბრძოლველად.

12და მივადგეთ მას, სადაც არ უნდა იმყოფებოდეს, თავს დავეცეთ, როგორც ცვარი ეცემა მიწას, და ერთ კაცსაც არ დავტოვებთ ცოცხალს მისი ხალხიდან.

13თუ რომელიმე ქალაქში ჩაიკეტება, მთელი ისრაელი თოკებს შემოახვევს ქალაქს და ხევში ჩავათრევთ, ისე რომ კენჭიც არ დარჩება იმ ადგილას,“

14და თქვა აბესალომმა და ყველა ისრაელის ძემ: „ხუშაი არქელის თათბირი სჯობია ახითოფელის თათბირს.“ უფალმა გადაწყვიტა ჩაეშალა ახითოფელის უკეთესი თათბირი, რათა უბედურება დაეთია აბესალომისთვის უფალს. +

15და უთხრა ხუშაიმ ცადოკს და აბიათარს, მღვდლებს: „ასე და ასე ურჩია ახითოფელმა აბესალომს და ისრაელის უხუცესებს, ხოლო მე ასე და ასე ვურჩიეო.

16ახლა საჩქაროდ გააგზავნე კაცი და შეუთვალე დავითს: უდაბნოს ვაკეზე ნუ გაათევ-თქო ამ ღამეს, არამედ გაღმა გადი, თორემ დაიღუპება მეფეც და მთელი მისი ხალხი.“

17როგელის წყაროსთან იდგნენ იონათანი და ახიმაყაცი, როცა მივიდა მხევალი და უთხრა, წასულიყვნენ და ეცნობებინათ მეფე დავითისთვის, რადგან ქალაქში გამოჩენა არ შეეძლოთ მათ. +

18მაგრამ დაინახა ისინი ერთმა ყმაწვილმა და შეატყობინა აბესალომს, მაგრამ საჩქაროდ წავიდნენ ორივენი და მოვიდნენ ბახურიმს, ერთი კაცის სახლში, რომელსაც ჭა ჰქონდა ეზოში და შიგ ჩავიდნენ.

19და ადგა ცოლი და გადასაფარებელი გადააფარა ჭის თავს, და ზედ ბურღული დააყარა. და დაიფარა კვალი. +

20და მივიდნენ აბესალომის კაცები ამ ქალთან სახლში და იკითხეს: „სად არიან ახიმაყაცი და იონათანი?“ და უთხრა ქალმა: „წყალს გაღმა გავიდნენ.“ და ეძებეს, მაგრამ ვერ იპოვეს და იერუსალიმში დაბრუნდნენ.

21მათი წასვლის შემდეგ ამოვიდნენ ჭიდან და ამბავი მიუტანეს მეფე დავითს. უთხრეს დავითს: „ადექით და წყალგაღმა გადით, რადგან ასე და ასე ურჩია თქვენზე ახითოფელმა.“ +

22და ადგა დავითი და მთელი მისი ხალხი და გადავიდნენ იორდანეზე განთიადამდე არავინ დარჩენილმა იორდანეს გაღმა გაუსვლელი.

23და როცა დაინახა ახითოფელმა, რომ არ გავიდა მისი თათბირი, შეკაზმა სახედარი და შინ წავიდა, თავის ქალაქში. ანდერძი დაუტოვა თავის სახლს და თავი ჩამოიღრჩო. და მოკვდა და მამისეულ სამარხში დამარხეს. +

24ამასობაში დავითი მივიდა მახანაიმში, ხოლო აბესალომმა გადალახა იორდანე და უკან მიჰყვა მას მთელი ისრაელის ხალხი.

25იოაბის ნაცვლად ყამასა დაადგინა აბესალომმა მხედართმთავრად. ყამასას მამა იყო კაცი, სახელად ითრა იზრეყელელი, რომელიც შევიდა აბიგაილთან, ნახაშის ასულთან, ცერუიას დასთან, იოაბის დედასთან. +

26და დაიბანაკეს ისრაელმა და აბესალომმა გილყადის ქვეყანაში.

27როცა დავითი მახანაიმში მივიდა, შობიმ, ნახაშის ძემ, ყამონის ძეთაგანმა, რაბათიდან, მაქირ ყამიელის ძემ, ლოდებარიდან, ბარზილაი გილყადელმა, როგელიმიდან +

28ქვეშაგებელი, თასები და თიხის ჭურჭელი, ხორბალი და ქერი, ფქვილი და ქუმელი, ცერცვი და ოსპი,

29თაფლი და ერბო, ცხვარი და ხბორები მიართვეს დავითსა და მის ხალხს საჭმელად, რადგან ფიქრობდნენ, მშიერ-მწყურვალი და დაქანცულნი მოვიდოდნენო უდაბნოდან. +

18
ბრძოლა ეფრემის მთასთან

18^1და აღრიცხა დავითმა თავისი ხალხი და დაუყენა მას ათასისთავები და ასისთავები.

2ხალხის ერთი მესამედი დავითმა იოაბს ჩააბარა, ერთი მესამედი – აბიშაის, ცერუიას ძეს, იოაბის ძმას, დანარჩენი მესამედი – ითაი გითელს. და უთხრა მეფემ ხალხს: „მეც თქვენთან გამოვალ.“ +

3და ხალხმა უთხრა: „არ გამოხვიდე, რადგან ჩვენ თუ უკუვიქეცით, ყურადღებას არ მოგვაქცევენ; ნახევარიც რომ გავწყდეთ, არც მაშინ მოგვაქცევენ ყურადღებას. ჩვენისთანას ათიათასს იწონი შენ, ამიტომ ჩვენთვის უმჯობესი იქნება, თუ ქალაქიდან შემოგვეშველები.“ +

4და უთხრა მათ მეფემ: „როგორც გიჯობთ, ისე მოვიქცევი.“ და დარჩა კარიბჭესთან მეფე, ხალხი კი ასეულებად და ათასეულებად გავიდა.

5და უბრძანა მეფემ იოაბს, აბიშაის და ითაის: „დამიზოგეთ ყმაწვილი, აბესალომი.“ და მთელმა ხალხმა მოისმინა, რაც აბესალომის გამო უბრძანა მეფემ თავის სარდლებს.

6და გავიდა ხალხი ველზე ისრაელის წინააღმდეგ და გაიმართა ბრძოლა ეფრემის ტყეში.

7და იძლია ისრაელის ხალხი დავითის მსახურთაგან. დიდი ხოცვა-ჟლეტა მოხდა იქ იმ დღეს, გაწყდა ოცი ათასი.

8და მოედო ბრძოლა მთელს იმ არემარეს, და ტყემ უფრო მეტი ხალხი შთანთქა, ვიდრე მახვილმა შეჭამა იმ დღეს.

9და შეეყარა აბესალომი დავითის მსახურთ. ჯორზე იყო აბესალომი ამხედრებული. როცა ჯორი ტოტებგაბარჯღული დიდი მუხის ქვეშ გარბოდა, წამოედო აბესალომი თმებით მუხას და გამოეკიდა ცასა და მიწას შორის, ჯორი კი გამოეცალა და გაიქცა.

10და დაინახა ეს ერთმა კაცმა და შეატყობინა იოაბს და უთხრა: „აბესალომი დავინახე, მუხაზე ჩამოკიდებული.“

11და უთხრა იოაბმა ამბის მომტანს: „თუ დაინახე, რატომ არ დააკალი იქვე მიწას? ჩემზე იქნებოდა ათი შეკელი ვერცხლი და ერთი სარტყელი.“

12და უთხრა იმ კაცმა იოაბს: „ათასი შეკელი ვერცხლიც რომ ჩამიდონ ხელში, ხელს მაინც არ აღვმართავ უფლისწულზე, რადგან ჩვენს გასაგონად გიბრძანათ მეფემ შენ, აბიშაის და ითაის: ‘დამიზოგეთ ყმაწვილი, აბესალომი.’

13კიდეც რომ გამებედა და ჩამედინა ეს უსამართლობა, არაფერი დაემალებოდა მეფეს, შენ კი განზე გადგებოდი.“

14და უთხრა იოაბმა: „ტყუილად ვკარგავ დროს შენთან!“ და ხელთ იპყრა სამი ისარი და შიგ გულში გაუყარა აბესალომს, რომელიც ჯერ კიდევ ცოცხალი ეკიდა მუხაზე.

15მერე გარს შემოადგა ათი ჭაბუკი, იოაბის საჭურველთმტვირთველნი, აბესალომს და გაგმირეს. და მოკლეს იგი.

16და ჩაჰბერა იოაბმა ბუკს და უკან მობრუნდა ისრაელს დადევნებული ხალხი, რადგან შეაკავა იოაბმა ხალხი.

17და აიღეს აბესალომი და ჩააგდეს ტყეში ერთ დიდ ორმოში და ზედ დიდძალი ქვები დაახვავეს. მერე თავ-თავის კარვებში გაიფანტნენ ისრაელის ძენი. +

18აბესალომს თავის სიცოცხლეშივე ჰქონდა აღმართული ძეგლი მეფის მინდორზე. ამბობდა, შვილი არა მყავს, რომ ჩემი სახელი იხსენიებოდესო, და თავისი სახელი უწოდა ძეგლს, და დღემდე „აბესალომის ძეგლი“ ეწოდება მას. +

დავითმა შეიტყო აბესალომის სიკვდილი

19და უთხრა იოაბს ახიმაყაცმა, ცადოკის ძემ: „გავიქცევი და ვახარებ მეფეს, რომ დასაჯა უფალმა მისი მტრები.“

20და უთხრა იოაბმა: „ვერ იქნები დღეს მახარობელი. სხვა დღეს ახარე. დღეს ნუ ახარებ, რადგან მოკვდა უფლისწული.“ +

21და უთხრა იოაბმა ერთ ქუშელს: „წადი, მოახსენე მეფეს, რაც დაინახე.“ თაყვანისცა ქუშელმა იოაბს და გაიქცა.

22და კვლავ უთხრა ახიმაყაცმა, ცადოკის ძემ, იოაბს: „რაც უნდა მოხდეს, მაინც გავიქცევი ქუშელთან ერთად.“ და უთხრა იოაბმა: „რისთვის უნდა გაიქცე, შვილო? ვერ მიიტან კარგ ამბავს.“

23„რაც უნდა მოხდეს, მაინც გავიქცევი.“ და უთხრა: „გაიქეცი.“ და გაიქცა ახიმაყაცი ხეობის გზით და დაასწრო ქუშელს.

24დავითი ორ კარიბჭეს შორის იჯდა, ხოლო კარიბჭის თავზე, კედელთან, გუშაგი დადიოდა. გაიხედა და ხედავს: „ვიღაც კაცი მორბის მარტო.“

25და შესძახა გუშაგმა და შეატყობინა მეფეს. და თქვა მეფემ: „თუ მარტოა, მახარობელი იქნება.“ თანდათან ახლოვდებოდა კაცი.

26და დაინახა გუშაგმა, რომ კიდევ მორბის სხვა კაცი და ჩამოსძახა კარისმცველს და უთხრა: „აჰა, კაცი მორბის მარტო.“ და თქვა მეფემ: „ესეც მახარობელია.“

27და თქვა გუშაგმა: „სირბილზე ვატყობ, რომ პირველი კაცი ახიმაყაც ცადოკის ძე უნდა იყოს.“ თქვა მეფემ: „კარგი კაცია და კარგი ამბავიც უნდა მოჰქონდეს.“

28შესძახა ახიმაყაცმა და უთხრა მეფეს: „მშვიდობა!“ და მდაბლად თაყვანისცა მეფეს და უთხრა: „კურთხეულია უფალი, ღმერთი შენი, ხელში რომ ჩაგიგდო ხალხი, რომელთაც ხელი აღმართეს მეფე-ბატონზე.“

29და უთხრა მეფემ: „ხომ მშვიდობით არის ყმაწვილი აბესალომი?“ და უთხრა ახიმაყაცმა: „დიდი ჩოჩქოლი შევნიშნე, როცა იოაბი მეფის მსახურს და შენს მსახურს აგზავნიდა, და ვერ მივხვდი, რა იყო.“

30და თქვა მეფემ: „განზე გადი და იქ დადექი.“ განზე გავიდა ისიც და დადგა.

31ახლა ქუშელი მოვიდა და თქვა ქუშელმა: „სასიხარულო ამბავი მომაქვს მეფე-ბატონისთვის! უფალმა დაგისაჯა დღეს შენი წინააღმდეგნი.“ +

32და უთხრა მეფემ ქუშელს: „ხომ მშვიდობით არის ყმაწვილი, აბესალომი?“ და უთხრა ქუშელმა: „ისე მეფე-ბატონის მტრები და შენს საბოროტოდ აღმდგარნი იყვნენ, როგორც ის ყმაწვილია!“

33და შეიძრა მეფე, ავიდა კარიბჭის ზემოთვალში და ატირდა. როცა მიდიოდა, ასე ამბობდა: „შვილო აბესალომ! შვილო, შვილო აბესალომ! ნეტავ შენს მაგივრად მე მოვმკვდარიყავი, აბესალომ, შვილო, შვილო!“

19

იოაბი საყვედურობს დავითს

19^1და შეატყობინეს იოაბს, ტირისო მეფე, აბესალომს გლოვობსო.

2და გლოვად გადაექცა იმ დღის გამარჯვების სიხარული მთელ ხალხს, რადგან გაიგო იმ დღეს ხალხმა, რომ წუხდა მეფე თავის შვილზე.

3და ფარულად მოიპარებოდა ქალაქში ხალხი იმ დღეს, როგორც მოიპარება ხოლმე ბრძოლის ველიდან უკუქცეული, შერცხვენილი ხალხი.

4და დაეფარა მეფეს სახე და ხმამაღლა მოთქვამდა: „შვილო, აბესალომ! შვილო, შვილო!“ +

5და მივიდა იაობი მეფესთან სახლში და უთხრა: „სირცხვილში ჩააგდე დღეს შენი მსახურნი, რომელთაც გადაგირჩინეს დღეს შენი ვაჟები, შენი ასულები, შენი ცოლები და ხარჭები.

6შენი მოძულენი შეგყვარებია და შენი მოყვარულნი შეგძულებია. დღეს აჩვენე, რომ არაფერს ნიშნავენ შენთვის სარდალნი და მსახურნი. ახლა ვიცი, თურმე გერჩია აბესალომი ცოცხალი გყოლოდა, ჩვენ კი ყველანი დავხოცილიყავით,

7ახლა ადექი და გადი, გაამხნევე შენი მსახურნი, რადგან, თუ არ გახვედი, უფალს ვფიცავ, ერთი კაციც არ შეგრჩება ამ ღამეს. და ეს უარესი იქნება იმ უბედურებათაგან, რაც სიყმაწვილიდან დღემდე შეგმთხვევია.“

8და ადგა მეფე და კარიბჭესთან დაჯდა. და აუწყეს მთელს ხალხს: „აჰა, კარიბჭესთან ზის მეფე.“ და მოდიოდა ხალხი მეფის წინაშე, ხოლო ისრაელიანები თავ-თავის კარვებში გაიქცა. +

დავითის დაბრუნება იერუსალიმში

9ასე განსჯიდა მთელი ხალხი ისრაელის ყველა ტომში: „მეფემ გვიხსნა მტრების ხელიდან და გაგვათავისუფლა ფილისტიმელთაგან. ახლა კი, თავად გაექცა ქვეყნიდან აბესალომს.

10ხომ მოკვდა ბრძოლაში აბესალომი, რომელიც ვცხეთ ჩვენს მეფედ, ახლა რატომ არაფერს ამბობთ მეფის დასაბრუნებლად?“

11მეფე დავითმა შეუთვალა ცადოკს და აბიათარს – მღვდლებს: „ასე უთხარით იუდას უხუცესებს: ‘რატომ აყოვნებთ მეფის დაბრუნებას მის სახლში, როცა მთელი ისრაელის სიტყვა უკვე მიუვიდა მეფეს თავის სახლში? +

12ჩემი ძმები ხართ თქვენ, ჩემი ძვალი და ხორცი, და რატომღა აყოვნებთ მეფის დაბრუნებას თავის სახლში?’ +

13ყამასას უთხარით: ‘განა ჩემი ძვალი და ხორცი არა ხარ? ასე და ასე მიყოს ღმერთმა და უარესიც მომისართოს, თუ იოაბის ნაცვლად შენ არ გახდე ჩემი ჯარის სარდალი სამუდამოდ.’“

14ერთი კაცივით გადახარა დავითმა მთელი იუდას გული და მათაც შეუთვალეს მეფეს: „დაბრუნდი ყველა შენს მსახურთან ერთად.“

15და დაბრუნდა მეფე და მიადგა იორდანეს, ხოლო იუდაელნი მივიდნენ გილგალს, რომ მიგებებოდნენ მეფეს და იორდანეს გაღმიდან გადმოეყვანათ მეფე. +

16შიმყი, გერას ძე, ბენიამინელი, რომელიც ბახურიმიდან იყო, სასწრაფოდ ჩამოვიდა იუდაელებთან ერთად მეფე დავითის მისაგებებლად. +

17თან ახლდა ათასი ბენიამინიელი კაცი. ჩამოვიდა ციბაც, საულის სახლის მსახური, თავის თხუთმეტი შვილითა და ოცი მსახურითურთ, და გადმოლახეს იორდანე მეფის თვალწინ.

18და გავიდა გაღმა ტივი, რომ გადმოეყვანა მეფის სახლი და კეთილად მომსახურებოდნენ. და როცა გადმოლახა მეფემ იორდანე, შიმყი გერას ძე განერთხა მის წინაშე.

19და უთხრა მეფეს: „ნუ ჩამითვლის ჩემი ბატონი დანაშაულად, ნუ გაიხსენებ რომ დააშავა შენმა მსახურმა იმ დღეს, როცა იერუსალიმს ტოვებდა მეფე-ბატონი, და გულში ნუ ჩაიდებ ამას, მეფევ,

20რადგან იცის შენმა მსახურმა, რომ შევცოდე. აჰა, პირველი მოვედი დღეს იოსების მთელი სახლიდან, რომ მივგებებოდი ჩემს მეფე-ბატონს.“ +

21და მიუგო აბიშაიმ ცერუიას ძემ და თქვა: „ნუთუ არ უნდა მოკვდეს შიმყი უფლის ცხებულის დაწყევლისათვის?“

22და თქვა დავითმა: „რა საქმე მაქვს თქვენთან, ცერუიას ძენო, რომ კრიჭაში მიდგახართ დღეს? განა ვინმე შეიძლება მოკვდეს დღეს ისრაელში? განა მე არ ვიცი, რომ დღეს ისრაელის მეფე ვარ?“ +

23და უთხრა მეფემ შიმყის: „არ მოკვდები.“ და შეჰფიცა მას მეფემ. +

24და ჩამოვიდა მეფიბოშეთიც, საულის ძე, მეფის მისაგებებლად. არც ფეხი დაუბანია, არც წვერ-ულვაში დაუვარცხნია და არც ტანისამოსი გაურეცხავს მეფის წასვლის დღიდან მისი მშვიდობით დაბრუნებამდე.

25და როცა გავიდა იერუსალიმიდან მეფის მისაგებებლად, უთხრა მას მეფემ: „რატომ არ წამომყევი, მეფიბოშეთ?“

26და თქვა: „მეფევ აბტონო! ჩემმა მსახურმა მომატყუა; ეუბნებოდა შენი მსახური: სახედარი შემიკაზმე, რომ შევჯდე და მეფეს გავყვე-მეთქი, რადგან კოჭლია შენი მსახური. +

27და ცილი დამწამა შენს მსახურს მეფე-ბატონთან. მაგრამ ღვთის ანგელოზივითაა მეფე-ბატონი. მიყავი, რაც გენებოს! +

28განა სიკვდილის ღირსი არ იყო მეფე-ბატონის წინაშე მამაჩემის მთელი სახლი? შენ კი მაინც შენს თანამეინახეებთან დასვი სუფრაზე შენი მსახური. ახლა რაღა უფლება მაქვს, მეფესთან ვჩიოდე?“ +

29და უთხრა მეფემ: „რიღისთვის ლაპარაკობ ამას? ხომ ვბრძანე, შენ და ციბამ გაიყავით-მეთქი მიწები.“

30და უთხრა მეფეს: „ყველაფერი წაიღოს, რაკიღა მშვიდობით დაბრუნდა მეფე-ბატონი თავის სახლში.“ +

31ბარზილაი გილყადელიც ჩამოვიდა როგელიმიდან და მეფესთან ერთად გადალახა იორდანე, რათა გაეცილებინა მეფე იორდანეს გაღმა.

32ძალზე მოხუცი იყო ბარზილაი, ოთხმოცი წლის. ის არჩენდა მეფეს მახანაიმში ყოფნისას, რადგან ძალზე მდიდარი კაცი იყო.

33და უთხრა მეფემ ბარზილაის: „წამომყევი და გარჩენ იერუსალიმში.“

34და უთხრა ბარზილაიმ მეფეს: „კიდევ რამდენია ჩემი სიცოცხლის დღენი, რომ იერუსალიმში წავყვე მეფეს?

35ოთხმოცი წლისა ვარ ახლა, განა შემიძლია ავისა და კარგის გარჩევა? რა გემო უნდა გაუგოს შენმა მსახურმა სასმელ-საჭმელს? განა კიდევ შემიძლია მგალობელთა მოსმენა? რატომ უნდა დავაწვე ტვირთად ჩემს მეფე-ბატონს?

36კიდევ ცოტაზე გაჰყვება მეფეს შენი მსახური იორდანეს გაღმა. ასერიგად რისთვის მწყალობს მეფე?

37უკან დააბრუნე შენი მსახური, რათა ჩემს ქალაქში, ჩემი დედ-მამის საფლავთან მოვკვდე. აჰა, შენი მსახური ქიმჰამი წამოგყვება მეფე-ბატონს და მოექეცი, როგორც გენებოს.“

38უთხრა მეფემ: „წამომყვეს ქიმჰამი და ისე მოვექცევი, როგორც შენ გაგიხარდება, რასაც კი მომთხოვ, ყველაფერს აგისრულებ.“

39და გავიდა მთელი ხალხი იორდანეს გაღმა, და გადავიდა მეფეც. და გადაკოცნა მეფემ ბარზილაი, დაემშვიდობა და ისიც დაბრუნდა თავის ქვეყანაში.

40და გაემართა მეფე გილგალისკენ და თან წაჰყვა ქიმჰამიც. მთელი იუდა და ისრაელის ნახევარი აცილებდა მეფეს.

41და აჰა, მოვიდა მთელი ისრაელი მეფესთან და უთხრა მეფეს: „რატომ დაგისაკუთრეს ჩვენმა ძმებმა, იუდაელებმა, და გადაიყვანეს მეფე, მისი სახლი და დავითის მთელი ხალხი იორდანეს გაღმა?“

42მიუგო მთელმა იუდამ ისრაელს: „იმიტომ, რომ ჩვენი ახლობელია მეფე. რად გაწუხებთ ეს ამბავი? განა ჩვენ მეფე გვარჩენს, განა მოუცია ჩვენთვის საჩუქრები?“

43და მიუგო ისრაელმა იუდას და უთხრა: „ჩემია მეფის მეათედი წილი, დავითიც უფრო მეტად მე მეკუთვნის, ვიდრე შენ. რატომ დამამცირე? განა პირველმა მე არა ვთქვი სიტყვა ჩემი მეფის დასაბრუნებლად?“ ისრაელზე უფრო მტკიცედ ლაპარაკობდა იუდა.

20
შებაყის ამბოხება

20^1და მოხვდა იქ ერთი უგვანი კაცი, სახელად შებაყი, ბიქრის ძე, ბენიამინელი. ჰკრა ბუკს და გამოაცხადა: „არა გვაქვს წილი დავითთან და არა გვაქვს წილი იესეს ძეში! ყველა თავის კარვებისაკენ, ისრაელიანებო!“ +

2და ზურგი აქცია დავითს ისრაელმა და გაჰყვნენ შებაყ ბიქრის ძეს, ხოლო იუდა არ მოშორებია თავის მეფეს, იორდანედან იერუსალიმამდე.

3და დაბრუნდა მეფე თავის სახლში, იერუსალიმში. და გამოიყვანა მეფემ ათი ხარჭა, სახლის საპატრონებლად რომ ჰყავდა დატოვებული, და ჩასხა განსაკუთრებულ სახლში დაცვის მიჩენით, და არჩენდა მათ, მაგრამ არ შედიოდა მათთან. და გამოკეტილნი იყვნენ სიკვდილის დღემდე და ქვრივებად ცხოვრობდნენ.

4და უთხრა მეფემ ყამასას: „სამ დღეში შემიყარე იუდა და შენც აქ მეახლე.“ +

5და წავიდა ყამასა იუდას შესაყრელად, მაგრამ გადააცილა მისთვის დაწესებულ ვადას.

6და უთხრა დავითმა აბიშაის: „აბესალომზე უფრო მეტად გვიბოროტებს ახლა შებაყ ბიქრის ძე. წაიყვანე შენი ბატონის მსახურნი და დაედევნე, თორემ გამაგრებულ ქალაქებს იპოვის და მიეფარება ჩვენს თვალს.“ +

7და გაჰყვა მას იოაბის ხალხი, და ქერეთელნი და ფელეთელნი და გავიდა ყველა მამაცი იერუსალიმიდან შებაყ ბიქრის ძის დასადევნებლად. +

8გაბაონში დიდ ქვასთან რომ მივიდნენ, ყამასა წარუდგა მათ. იოაბს აბჯარს ზემოთ თასმით მახვილი ჰქონდა გადაკიდებული ზედ თეძოსთან თავის ქარქაშით და სიარულისას მიწაზე სცემდა. +

9და უთხრა იოაბმა ყამასას: „ხომ მშვიდობით ხარ, ძმაო?“ და წვერზე მოჰკიდა იოაბმა ყამასას მარჯვენა ხელი საკოცნელად. +

10და ვერ დაიცვა თავი ყამასამ მახვილისაგან, იოაბს რომ ეჭირა ხელში, და ჩასცა იოაბმა ფერდში და ნაწლავები გადმოაყრევინა მიწაზე. მეორედ აღარ ჩაუცია. მკვდარი იყო. და დაედევნენ იოაბი და მისი ძმა აბიშაი შებაყ ბიქრის ძეს. +

11თავზე ედგა მოკლულს იოაბის მსახურთაგანი და ამბობდა: „ვისაც იოაბი უყვარს და ვინც დავითის მხარეზეა, გაჰყვეს იოაბს!“

12შუა გზაზე სისხლში ეგდო ყამასა. დაინახა იმ კაცმა, რომ ჩერდებოდა ხალხი, და გადაათრია გზიდან ყამასა მინდორში და სამოსელი გადააფარა, რადგან ხედავდა, რომ ვინც კი თავს წაადგებოდა გვამს, ჩერდებოდა. +

13და როცა გზიდან იქნა გადათრეული, ყველანი გაჰყვნენ იოაბს, რომ შებაყ ბიქრის ძეს დასდევნებოდნენ.

14მან კი ისრაელის ყველა შტო გაიარა აბელ-ბეთ-მაყაქამდე. და შეიკრიბნენ ბერიელები და გაჰყვნენ მას.

15და მოვიდა იოაბის ხალხი და მოიმწყვდიეს იგი აბელ-ბეთ-მაყაქაში. და აღმართეს ქალაქის წინ მიწაყრილი და მიადგნენ კედელს. მთელი ხალხი, იოაბს რომ ახლდა, შეუდგა კედლის ნგრევას.

16და დაიძახა ერთმა გონიერმა დედაკაცმა ქალაქის კედლიდან: „ისმინეთ! ისმინეთ! უთხარით იოაბს, რომ ახლოს მოვიდეს, სიტყვა მაქვს სათქმელი.“

17და მიუახლოვდა მას იოაბი და თქვა დედაკაცმა: „შენა ხარ იოაბი?“ მიუგო: „მე ვარ“, უთხრა: „ყური უგდე შენი მხევლის სიტყვას.“ და თქვა: „ყურს ვუგდებ.“

18უთხრა დედაკაცმა: „ასე იტყოდნენ ძველად: ‘ვისაც კითხვა სურს, აბელში იკითხონ’; და ისე წყვეტდენ საქმეს.

19მე ერთი მშვიდობიანი და პატიოსანი [ქალაქი] ვარ ისრაელის ქალაქებში. შენ გინდა გაანადგურო ქალაქი, დედა ისრაელში? რისთვის სპობ უფლის სამკვიდროს?“

20და მიუგო იოაბმა და უთხრა: „ნუმც მეფიქროს ნგრევა და განადგურება.

21აქ სხვა ამბავია: ერთმა კაცმი ეფრემის მთიდან, სახელად შებაყ ბიქრის ძემ, ხელი აღმართა მეფე დავითზე. მხოლოდ ის მოგვეცით და დავეხსნები ქალაქს.“ და უთხრა დედაკაცმა იოაბს: „კეთილი. გალავნიდან გადმოგიგდებენ მის თავს.“

22და მივიდა დედაკაცი ხალხთან თავისი ბრძნული სიტყვით. და მოკვეთეს თავი შებაყ ბიქრის ძეს და გადაუგდეს იოაბს. და ბუკს ჰკრა თუ არა, ყველანი მოსცილდნენ ქალაქს და თავ-თავის კარვებში მიმოიფანტნენ. და გაბრუნდა იოაბი იერუსალიმში მეფესთან. +

23იოაბი სარდლობდა ისრაელის მთელს ლაშქარს, ხოლო ბენიაჰუ იეჰოიადაყის ძე – ქერეთელებსა და ფელეთელებს. +

24და ჰადორამი ხარკის აკრეფას განაგებდა, და იოშაფატ ახილუდის ძე მემატიანე იყო, +

25და შევა – მწერალი, და ცადოკი და აბიათარი – მღვდლები. +

26და ყირა იაირელიც მღვდელი იყო დავითთან.

21
შიმშილობა

21^1ქვეყანაში სამ წელიწადს ზედიზედ შიმშილობა იყო დავითის დღეებში. და დაეკითხა დავითი უფალს. და უთხრა უფალმა: „საულისა და მისი სისხლიანი სახლის გამოა, გაბაონელნი რომ გაწყვიტა.“ +

2და დაიბარა მეფემ გაბაონელნი და ელაპარაკა მათ. გაბაონელნი არ იყვნენ ისრაელის ძენი, არამედ დანაშთომ ამორეველთა შთამომავალნი იყვნენ. ისრაელის ძეთ შეჰფიცეს მათ, მაგრამ საული ცდილობდა მათ გაწყვეტას ისრაელის ძეთა და იუდას მიმართ შურის გამო. +

3და უთხრა დავითმა გაბაონელებს: „რა გაგიკეთოთ, რომ გამოვისყიდო ცოდვა, რომ აკურთხოთ უფლის სამკვიდრო?“

4და უთხრეს გაბაონელებმა: „არც ვერცხლი და არც ოქრო არ გვინდა საულისგან და მისი სახლისგან. არც იმას მოვითხოვთ, რომ ვინმე მოკლან ისრაელში.“ და თქვა მეფემ: „რასაც იტყვით, აგისრულდებათ.“

5და უთხრეს მეფეს: „რაკი გვანადგურებდა ის კაცი და ჩვენს გადაშენებას ცდილობდა ისრაელის საზღვრებიდან,

6ჩაგვაბარე შვიდი კაცი მის შთამომავალთაგან და ჩვენც ჩამოვკიდებთ მათ უფლის წინაშე უფლის რჩეულის, საულის, გიბყაში.“ თქვა მეფემ: „ჩაგაბარებთ.“ +

7და დაინდო მეფემ მეფიბოშეთი, ძე იონათანისა, საულის ძისა და უფლის ფიცის გამო, რომელიც დადებული იყო მათ შორის, დავითსა და იონათან საულის ძის შორის. +

8და წამოიყვანა მეფემ ორი ძე რიცფასი, აიას ასულისა, რომელმაც უშვა საულს არმონი და მეფიბოშეთი, და წამოიყვანა ხუთი ძე მიქალისა, საულის ასულისა, რომლებიც მან უშვა ყადრიელს, მეხოლათელი ბარზილაის ძეს. +

9და ხელთ მისცა გაბაონელებს და მათაც ჩამოჰკიდეს ისინი მთაზე უფლის წინაშე. და დაიღუპა შვიდივე ერთად. მოიკლნენ ისინი მკათათვის პირველ დღეებში, ქერების მკის დასაწყისში.

10და აიღო რიცფამ, აიას ასულმა, ჯვალო, დაიფინა კლდესთან და იყო იქ მკის დაწყებიდან, ვიდრე ციურმა წყალმა არ იწვიმა მათზე, და უგერიებდა გვამებს – დღისით ცის ფრინველებს და ღამით მტაცებელ ცხოველებს.

11და შეატყობინეს დავითს, რაც გააკეთა რიცფამ, აიას ასულმა, საულის ხარჭამ.

12და მაშინ წავიდა დავითი და წამოიღო საულისა და მისი ძის იონათანის ძვლები გილყადის იაბიშის მკვიდრთაგან, რომელთაც მოიპარეს ისინი ბეთ-შანის მოედნიდან, სადაც ფილისტიმელებმა ჩამოკიდეს, როცა მოკლეს ფილისტიმელებმა საული გილბოაყში. +

13და ამოიტანა იქიდან საულისა და მისი ძის იონათანის ძვლები. და მოკრიფეს ჩამოკიდებულთა ძვლები.

14და დამარხეს საულისა და მისი ძის, იონათანის, ძვლები ბენიამინის ქვეყანაში, ცელაყში, კიშის, მისი მამის, სამარხში. და ყველაფერი შეასრულეს, რაც ნაბრძანები ჰქონდა მეფეს. ამის შემდეგ მოიღო ღმერთმა ქვეყანაზე მოწყალება. +

ბრძოლა ფილისტიმელებთან

15და კიდევ მოხდა ბრძოლა ფილისტიმელებსა და ისრაელს შორის. და ჩამოვიდა დავითი თავის ხალხითურთ და შეებრძოლნენ ფილისტიმელებს. და დაიღალა დავითი.

16მაშინ იშბი-ბენობმა, რაფას ნაშიერთაგანმა, რომელსაც სამასშეკელიანი სპილენძის შუბი ჰქონდა და ახალი მახვილი ერტყა წელზე, დავითის მოკვლა განიზრახა.

17და მიეშველა მას აბიშაი, ცერუიას ძე, და დაჰკრა ფილისტიმელს და მოკლა იგი. მაშინ დააფიცეს დავითი მისმა ხალხმა და უთხრეს: „აღარ გამოხვიდე ჩვენთან ერთად საბრძოლველად, რომ ისრაელის ლამპარი არ ჩააქრო.“ +

18ამის შემდეგ კვლავ მოხდა ბრძოლა ფილისტიმელებთან გობში. მაშინ სიბექაი ხუშათელმა განგმირა საფი, რომელიც რაფას ნაშიერთაგანი იყო. +

19კიდევ მოხდა ბრძოლა გობში ფილისტიმელებთან, და ელხანანმა, იაყარე-ორეგიმის ძემ, ბეთლემელმა, განგმირა გითელი გოლიათი, რომლის შუბის ტარი მქსოველთა ლილვისოდენა იყო. +

20კიდევ მოხდა ბრძოლა გათში, და იყო იქ უზარმაზარი კაცი, რომელსაც ხელებზე და ფეხებზე ექვს-ექვსი თითი ესხა – სულ ოცდაოთხი. ისიც რაფას ნაშიერი იყო. +

21და დასცინოდა ისრაელს, მაგრამ განგმირა იგი იონათანმა შიმყის ძემ, დავითის ძმისწულმა. +

22ეს ოთხი ეყოლა რაფას გათში და ყველანი დავითისა და მის მსახურთა ხელით დაეცნენ.

22
დავითის საგალობელი მტერთაგან განთავისუფლების გამო

22^1და წარმოთქვა დავითმა უფლისადმი ამ გალობის სიტყვები, რა დღესაც იხსნა უფალმა იგი ყველა მისი მტრისა და საულის ხელიდან.

2და თქვა: „უფალი კლდეა ჩემი,

3ღმერთი კლდეა ჩემი, რომელსაც ვესავ. ფარია ჩემი და თავშესაფარი. ჩემო მხსნელო, შენ მიხსენი მოძალადისაგან! +

4უფალს, დიდებულს, შევღაღადე და მტრებს გადავურჩი.

5მომაწყდნენ სიკვდილის ტალღები, დაღუპვის ნიაღვრებმა შემაშინეს.

6შავეთის ქსელები შემომეხლართა, სიკვდილის ბადეებმა მომიცვეს. +

7ჩემს გასაჭირში შევღაღადე უფალს, ჩემს ღმერთს შევძახე, და ისმინა თავის სასახლეში ჩემი ხმა, და ჩემი ღაღადი მისწვდა მის ყურებს.

8და შებარბაცდა, შეტოკდა დედამიწა, ცათა საფუძველნი იძროდნენ და ირყეოდნენ, რადგან რისხვით აღეგზნო იგი. +

9ავარდა კვამლი მისი ნესტოებიდან და შემჭმელი ცეცხლი მისი ბაგეებიდან, მისგან მუგუზლები აგიზგიზდნენ. +

10და მოდრიკა ცანი და ჩამოვიდა, ღრუბელი მოექცა ფეხქვეშ.

11და ამხედრდა ქერუბიმზე და გაფრინდა, და ქარის ფრთებზე გამოჩნდა.

12კარვად წყვდიადი მოიბურა, წყლის ჯურღმული და ცის ღრუბელი. +

13მისი ბრწყინვალებით გიზგიზებენ ცეცხლის ნაკვერცხლები.

14და ციდან დაიქუხა უფალმა, და უზენაესმა ხმა გამოსცა.

15და ისრები გატყორცნა და მიმოიფანტა ჩემი მტრები, და იგრგვინა და გზა-კვალი აუბნია. +

16და გამოჩნდა ზღვის ფსკერი, გაშიშვლდნენ სამყაროს საფუძველნი უფლის მუქარისგან, მისი რისხვის ქარისაგან.

17ხელი გადმოყო ზეგარდმო, ჩამჭიდა და წყლის მორევიდან ამომიყვანა. +

18მიხსნა ძლიერი მტრისგან, ჩემს მოძულეთაგან,

19ჭირში ვიყავ. როცა დამეცნენ, მაგრამ უფალი იყო ჩემი საყრდენი.

20ფართოზე გამიყვანა და მიხსნა, რადგან შემიტკბო მან.

21მომიზღო უფალმა ჩემი სიმართლისამებრ და ჩემი ხელების სიწმინდისამებრ გადამიხადა.

22რადგან ვიცავდი უფლის გზას, და ჩემი ღმერთისათვის არ შემიცოდავს.

23რადგან მისი მცნებები წინ მედო, და მისი წესებისთვის არ გადამიხვევია.

24წრფელი ვიყავ მის მიმართ, და ცოდვას გავურბოდი.

25და გადამიხადა უფალმა ჩემი სიმართლისაებრ, და სიწმინდისაებრ მის თვალში.

26მოწყალესთან მოწყალეობ, წრფელ კაცთან წრფელობ.

27უმწიკვლოსთან უმწიკვლო ხარ! და უკუღმართთან მისი ცბიერებისამებრ.

28დაჩაგრულთა მხსნელი ხარ, და მედიდურებს მზერით აცამტვერებ. +

29რადგან, უფალო, ჩემი ლამპარი ხარ! უფალი ბნელს მინათებს.

30რადგან შენით ურდოებს შევებმები, ჩემი ღმერთით გალავანს გადავევლები.

31წრფელია ღვთის გზა, წმიდაა უფლის სიტყვა, მის მოიმედეთა ფარია იგი,

32რადგან სად არის სხვა ღმერთი, გარდა უფლისა? სად არის კლდე, გარდა ჩვენი ღვთისა? +

33ღმერთია ჩემი გამაძლიერებელი და გზის წრფელად წარმმართველი.

34ირმის ფეხებს შემაბამს და ჩემს გორაკზე დამაყენებს.

35საბრძოლველად გამიწრთვნის ხელებს, და მოჭიმავს სპილენძის მშვილდს ჩემი მკლავი. +

36ხსნის ფარს შენ მაძლევ, და შენი მოწყალება განმადიდებს.

37შენ მიფართოებ ნაბიჯებს, და აღარ მეჩორთება კოჭები.

38მტერს ვედევნები მოსასპობად, და არ ვბრუნდები, ვიდრე ბოლოს არ მოვუღებ.

39ვსპობ და ვანადგურებ, და ვეღარ დგებიან, ჩემს ფეხებთან ეცემიან. +

40შენ შემომსარტყლავ ძალას საბრძოლველად, ჩემს წინაშე აჩოქებ ჩემს წინააღმდგომებს.

41მტრების ზურგს მაჩვენებ და ვაცამტვერებ ჩემს მოძულეებს. +

42აქეთ-იქით იხედებიან, მაგრამ არა ჩანს მხსნელი, უფლისაკენ – მაგრამ ხმას არ სცემს.

43მიწის მტვერივით ვაცამტვერებ, ქუჩის გოროხივით ვამტვრევ და ვჯეგავ. +

44შენ მიხსნი ჩემი მეამბოხე ხალხისაგან, შენ მინახავ ერების მთავრად. ხალხი, რომელსაც არ ვიცნობდი, მემსახურება.

45უცხო ხალხები მეპირფერებიან, როგორც კი მოესმებათ ჩემი, მემორჩილებიან.

46უცხოთესლთ ღონე ეხდებათ, გარბიან თავიანთი სიმაგრეებიდან.

47ცოცხალ არს უფალი, კურთხეულ არს კლდე ჩემი! ამაღლდეს ჩემი ღმერთი, კლდე ჩემი ხსნისა. +

48ღმერთი, ჩემი შურისმგებელი, ხალხების ჩემთვის დამმორჩილებელი;

49მტრებისგან ჩემი გამრიდებელი, და ჩემს მოჯანყეებზე ჩემი ამამაღლებელი, მოძალადეთაგან ჩემი დამფარავი!

50ამიტომ გადიდებ, შენ. უფალო, ხალხთა შორის, და შენს სახელს ვუგალობ. +

51დიდი ხსნის მომტანი თავისი მეფისთვის, მწყალობელი თავისი ცხებულისათვის, დავითისთვის და მისი მოდგმისთვის უკუნისამდე.“

23

დავითის უკანასკნელი სიტყვა

23^1ეს არის დავითის უკანასკნელი სიტყვები, რომელნიც წარმოთქვა დავითმა, იესეს ძემ, კაცმა, მაღლა დადგინებულმა, იაკობის ღვთის ცხებულმა და ისრაელის ტკბილხმიანმა მგალობელმა: +

2„უფლის სული მეტყველებს ჩემით, და ჩემს ენაზეა მისი სიტყვა. +

3მითხრა ისრაელის ღმერთმა, მელაპარაკა ისრაელის კლდე: მართალი კაცი ღვთის შიშით იხელმწიფებს. +

4და იქნება იგი, უღრუბლო დილა, ნათება ნაწვიმარზე, მიწიდან ამოხასხასებული ბალახი. +

5განა ასეთი არ არის რადგან მან დამიდო საუკუნო აღთქმა, ყოველმხრივ გაწყობილი და დაურღვეველი. განა მისგან არ აღმოცენდება ყოველი ჩემი გამარჯვება და ყოველი ჩემი ნატვრა? +

6უკეთურნი გადაყრილნი იქნებიან ყველანი ეკლებივით, ხელით რომ არ აიღება. +

7ახლოს მიმსვლელს რკინა უნდა ეჭიროს და შუბის ტარი, ცეცხლში ამოიბუგებიან ადგილზევე, სადაც ყრიან.“ +

დავითის მოყმენი

8ესენია დავითის მოყმეთა სახელები: იოშებ-ბაშებეთ თახქემონელი, ეტლოსანთა მეთაური, რომელმაც მოუქნია შუბი რვაას კაცს და ერთ ჯერზე დახოცა. +

9მას შემდეგ ელეაზარი, ძე დოდოსი, ახოხის ძისა, ერთ-ერთი იმ სამ მოყმეთაგანი, რომელნიც ახლდნენ დავითს, როცა ლანძღვით იწვევდნენ საბრძოლველად შეკრებილ ფილისტიმელებს; +

10ისრაელნი რომ გამოვიდნენ მათ წინააღმდეგ, და შეიმართა იგი და მუსრავდა ფილისტიმელებს მანამდე, ვიდრე მარჯვენა ხელი არ დაუბუჟდა და მახვილის ვადას არ მიეწება. დიდი ხსნა მოიტანა იმ დღეს უფალმა. და მხოლოდ იმისთვის გამოჰყვა მას ხალხი, რომ ეძარცვათ [მკვდრები]. +

11მას შემდეგ შამა აგეს ძე, ჰარარელი. როცა საომრად შეიყარნენ ფილისტიმელები იყო იქ ყანის ნაკვეთი, სადაც ცერცვი ეთესა, და უკუიქცა ხალხი ფილისტიმელთაგან.

12და ჩადგა იგი შუა ყანაში და იცავდა მას, მუსრი გაავლო ფილისტიმელებს. დიდი ხსნა მოიტანა მაშინ უფალმა.

13და ჩამოვიდნენ ეს სამნი ოცდაათი მეთაურიდან და მივიდნენ დავითთან ყადულამის გამოქვაბულში მკის დროს, ხოლო ფილისტიმელთა ურდოები რეფაიმის ველზე იყვნენ დაბანაკებულნი. +

14დავითი მაშინ საფარში იყო, ხოლო ფილისტიმელების ყარაული ბეთლემში იდგა.

15და მოსწყურდა დავითს და თქვა: „ვინ შემასმევს ბეთლემის ჭის წყალს, კარიბჭესთან რომ არის?“ +

16და გაარღვია ამ სამმა მოყმემ ფილისტიმელთა ბანაკი, და ამოიღეს წყალი ბეთლემის ჭიდან, კარიბჭესთან რომ არის, წამოიღეს და მიუტანეს დავითს, მაგრამ მან არ ინდომა მისი შესმა და უფალს დაუღვარა.

17და თქვა: „შორს იყოს ჩემგან, უფალო, ასეთი საქმე! ნუმც შემესვას ამ ვაჟკაცთა სისხლი, თავის გასაწირად რომ წავიდნენ!“ და არ ინდომა დავითმა წყლის შესმა. ეს საქმეები ჰქონდა ჩადენილი ამ სამ მოყმეს. +

18აბიშაი, იოაბის ძმა, ცერუიას ძე, ოცდაათის თავი იყო. სამას კაცს მოუქნია შუბი და განგმირა. და ჰქონდა მას სახელი იმ სამთა შორის. +

19სამში მეტად იყო პატივდებული და მათ მეთაურობდა, მაგრამ იმ სამს ვერ უტოლდებოდა.

20ბენაიაჰუ იეჰოიადაყის ძე, დაუღალავი ვაჟკაცი, კაბცეელიდან. მან დაამარცხა ორი [ძე] მოაბელისა. ის ჩავიდა ორმოში და მოკლა ლომი თოვლიან დღეს. +

21მანვე მოკლა ერთი ეგვიპტელი კაცი, საშინელი შესახედავი. შუბი ეჭირა ხელში ეგვიპტელს. ჩაუხტა კეტით, ხელიდან გამოსტაცა შუბი ეგვიპტელს და მისივე შუბით განგმირა.

22ეს გააკეთა ბენაიაჰუ იეჰოიადაყის ძემ და სახელი მოიხვეჭა სამთა მოყმეთა შორის.

23ოცდაათიდან გამოირჩეოდა, თუმცა იმ სამს ვერ გაუტოლდა. თავის მცველთა მეთაურად დანიშნა იგი დავითმა.

24ყასაელი, იოაბის ძმა, ერთ-ერთი ოცდაათთაგანი იყო. ელხანანი, მისი ბიძაშვილი, ბეთლემელი. +

25შამა ხაროდელი, ელიკა ხაროდელი.

26ხელეც ფალტიელი, ყირა ყიკეშის ძე, თეკოაყელი.

27აბიყეზერ ყანათოთელი, მებუნაი ხუშათელი.

28ცალმონ ახოხელი, მაჰარაი ნეტოფათელი.

29ხელებ ბაყანას ძე, ნეტოფათელი; ითაი რიბას ძე, ბენიამინის გიბყადან. +

30ბენაიაჰუ ფირყათონელი, ჰიდაი გაყაშიდან. +

31აბიყალბონ ყარბათელი, ყაზმავეთ ბარხუმელი.

32ელიახბა შაყალბონელი, იაშენის ძეთაგან, იონათანი.

33შამა ჰარარელი, ახიამ შარარის ძე, არარელი,

34ელიფელეტ ახასბაის ძე, მაყაქათელი, ელიყამ ახითოფელის ძე, გილონელი.

35ხეცრაი ქარმელელი, ფაყარაი არბელი.

36იგალ ნათანის ძე ცობადან, ბანი გადელი.

37ცელეკ ყამონელი, ნახარაი ბეეროთელი, იოაბის – ცერუიას ძის – საჭურველთმტვირთველი.

38ყირა ითრელი, გარებ ითრელი.

39ურია ხეთელი. სულ ოცდაჩვიდმეტი. +

24
უფლის განრისხება მოსახლეობის აღწერის გამო

24^1კვლავ აღიგზნო უფლის რისხვა ისრაელზე და წააქეზა მან დავითი მათ წინააღმდეგ და ათქმევინა: „წადი, აღრიცხე ისრაელი და იუდა.“ +

2და უთხრა მეფემ იოაბს, თავის ლაშქრის სარდალს: „შემოიარე ისრაელის ყველა შტო დანიდან ბეერ-შებაყამდე და აღრიცხე ხალხი, რომ ვიცოდე ხალხის რიცხვი.“

3და უთხრა იოაბმა მეფეს: „უფალმა, შენმა ღმერთმა შემატოს ერს ერთი ამდენი და კიდევ ასჯერ მეტი, და ამის მომსწრე გახადოს მეფე-ბატონი. მაგრამ რად ინება მეფე-ბატონმა ეს საქმე?“

4და იძალა მეფის სიტყვამ იოაბზე და ლაშქრის სარდლებზე; და გავიდნენ მეფისგან იოაბი და ლაშქრის სარდლები ისრაელი ხალხის, აღსარიცხავად. +

5და გავიდნენ იორდანეს გაღმა და ყაროყერში დაიბანაკეს, ქალაქის მარჯვნივ, გადის ხეობაში რომ მდებარეობს, იაყეზერის პირდაპირ. +

6და მივიდნენ გილყადში და თახთიმ-ხოდშის მხარეში, აქედან წავიდნენ დანიაყანში და ციდონის მიდამოებში.

7მივიდნენ ცორის ციხე-სიმაგრესთან და მოიარეს ხიველთა და ქანაანელთა ყველა ქალაქი და გავიდნენ იუდას სამხრეთით ბეერ-შებაყში.

8და მოიარეს მთელი ქვეყანა და ცხრა თვისა და ოცი დღის შემდეგ იერუსალიმში დაბრუნდნენ.

9და მიართვა იაობმა მეფეს ხალხის აღრიცხვის გრაგნილი; და აღმოჩნდა ისრაელში რვაასი ათასი მებრძოლი, მახვილის მაშიშველებელი, და იუდაში ხუთასი ათასი კაცი. +

10და გულმა დაჰკრა დავითს მას შემდეგ, რაც აღრიცხა ერი. და უთხრა დავითმა უფალს: „დიდად შევცოდე, ეს რომ გავაკეთე. ახლა გევედრები შენ, უფალო, მიუტევე შეცოდება შენს მსახურს, რადგან უგუნურად მოვიქეცი.“ +

11მეორე დღეს, როცა ადგა დავითი, უფლის სიტყვა გამოეცხადა წინასწარმეტყველ გადს, დავითის მისანს: +

12„წადი და უთხარი დავითს, ასე ამბობს-თქო უფალი: სამს შემოგთავაზებ, ერთ-ერთი აირჩიე, რომ დაგსაჯო.“

13და მივიდა გადი დავითთან და გამოუცხადა ეს ამბავი: „რა გიჯობს, შვიდწლიანი შიმშილი შენს ქვეყანაში, სამი თვის ლტოლვილება შენი მტრებისგან და მათგან შენი დევნა, თუ შავი ჭირი სამ დღეს შენს ქვეყანაში? ახლა იფიქრე და აწონ-დაწონე, რა პასუხი მივუტანო ჩემს მომავლინებელს.“ +

14და უთხრა დავითმა გადს: „მეტისმეტად დამწუხრებული ვარ, მაგრამ მიჯობს უფლის ხელში ჩავვარდე, რადგან დიდია მისი მოწყალება, ოღონდ კაცის ხელში ნუ ჩავვარდები.“

15და მოავლინა უფალმა შავი ჭირი ისრაელში იმ დღიდან დათქმულ დრომდე. და გაწყდა დანიდან ბეერ-შებაყამდე სამოცდაათი ათასი კაცი.

16და გაიწოდა ხელი ანგელოზმა იერუსალიმისკენ მის დასაღუპავად, მაგრამ უფალმა აკმარა უბედურება და უთხრა ხალხის დამღუპველ ანგელოზს: „კმარა! ახლა უკან წაიღე ხელი.“ არავნა იებუსეველის კალოსთან იდგა უფლის ანგელოზი. +

17და უთხრა დავითმა უფალს ხალხის შემმუსვრელი ანგელოზის დანახვისას: „აჰა, მე კი შევცოდე და დავაშავე, მაგრამ ამ ცხვრებმა რა გააკეთეს? ჩემზე და მამაჩემის სახლზე იყოს შენი ხელი!“ +

18და მივიდა დავითთან გადი იმავე დღეს და უთხრა: „წადი და აღუმართე უფალს სამსხვერპლო არავნა იებუსეველის კალოზე.“ +

19და წავიდა დავითი გადის სიტყვისამებრ, როგორც უბრძანა უფალმა.

20და გამოიხედა არავნამ და დაინახა მისკენ მომავალი მეფე და მისი მსახურნი, და გამოვიდა არავნა და მდაბლად თაყვანისცა მეფეს.

21და თქვა არავნამ: „რისთვის მოსულა მეფე-ბატონი თავის მსახურთან?“ უთხრა დავითმა: „შენგან კალოს საყიდლად და უფლის სამსხვერპლოს ასაგებად, რათა განერიდოს ხალხს ჟამიანობა.“

22და უთხრა არავნამ დავითს: „აიღოს და აღავლინოს მეფე-ბატონმა, რაც ნებავს. აჰა, ხარები სრულადდასაწველად, აჰა, კევრი და ხარის უღელი შეშად.“ +

23ყველაფერი მისცა მეფეს არავნამ. და უთხრა არავნამ მეფეს: „უფალი, შენი ღმერთი გწყალობდეს!“ +

24და უთხრა მეფემ არავნას: „არა, საფასურით უნდა ვიყიდო შენგან. ვერ შევწირავ უფალს, ჩემს ღმერთს, მუქთ სრულადდასაწველს.“ და იყიდა მეფემ კალო და ხარები ორმოცდაათ შეკელ ვერცხლად.

25და აუგო დავითმა იქ უფალს სამსხვერპლო, აღავლინა აღსავლენი და სამშვიდობო მსხვერპლი, და შეიწყალა უფალმა ქვეყანა და განერიდა ჟამიანობა ისრაელს.

+ 1მეფ. 27:6; 30:17.

+ დაბ. 37:34. 1მეფ. 4:12. იობ. 2:12.

+ 2მეფ. 4:10.

+ 1მეფ. 1:12. 2მეფ. 3:32.

+ 1მეფ. 10:1; 24:7. ფსალმ. 104:15.

+ 2მეფ. 4:10-12.

+ დაბ. 49:8. იესო. 10:13.

+ მსაჯ. 11:34; 14:19.

+ 1მეფ. 17:23.

+ 1მეფ. 31:1.

+ 1მეფ. 14:6.

+ 1მეფ. 23:2; 30:7-8.

+ 1მეფ. 25:22.

+ 1მეფ. 31:11.

+ 1მეფ. 15:13.

+ 1მეფ. 14:50; 17:55.

+ რიცხ. 32:40. იესო. 18:19.

+ 2მეფ. 5:5.

+ იესო. 9:3; 21:17.

+ იერ. 41:12.

+ 1ნეშტ. 2:16.

+ 2მეფ. 3:27.

+ 2მეფ. 18:16.

+ 2მეფ. 5:10.

+ 1ნეშტ. 3:1.

+ 1ნეშტ. 3:1,2.

+ 3მეფ. 1:5.

+ 2მეფ. 21:8.

+ 1მეფ. 24:15. 2მეფ. 9:8; 16:9.

+ მსაჯ. 20:1. 1მეფ. 3:20. 2მეფ. 17:11.

+ 1მეფ. 17:27.

+ 1მეფ. 25:44.

+ 2მეფ. 5:2.

+ 1ნეშტ. 12:29.

+ 2მეფ. 4:1.

+ 2მეფ. 10:3.

+ 2მეფ. 2:23; 20:10. 3მეფ. 2:5.

+ ლევ. 15:2. 3მეფ. 2:33. 4მეფ. 5:27.

+ 2მეფ. 2:23. 3მეფ. 2:5.

+ იოელ. 2:13.

+ 2მეფ. 19:13.

+ 1მეფ. 26:15.

+ 3მეფ. 2:32. ფსალმ. 61:13.

+ ეს. 13:7. იერ. 50:43.

+ იესო. 18:28.

+ 1მეფ. 29:11. 2მეფ. 9:3. 1ნეშტ. 9:40.

+ 2მეფ. 2:8.

+ დაბ. 48:16.

+ 2მეფ. 4:1.

+ 2მეფ. 1:15; 3:32.

+ 1ნეშტ. 11:1.

+ 1მეფ. 18:16; 25:30.

+ 1ნეშტ. 11:3.

+ 3მეფ. 2:11.

+ 2მეფ. 2:11.

+ იესო. 15:63. მსაჯ. 19:10. 1ნეშტ. 11:4.

+ 3მეფ. 2:10.

+ იესო. 15:63. 1ნეშტ. 11:6.

+ 3მეფ. 9:15. 1ნეშტ. 11:8.

+ 1ნეშტ. 14:1.

+ 1ნეშტ. 14:2. ფსალმ. 29:2.

+ 1ნეშტ. 3:5. ლუკ. 3:31.

+ 1ნეშტ. 14:7.

+ 1ნეშტ. 14:8.

+ იესო. 15:8.

+ 1მეფ. 23:2; 30:8.

+ 1ნეშტ. 14:11. ეს. 28:21.

+ რჯლ. 7:5. 1მეფ. 31:9. 1ნეშტ. 14:11.

+ მსაჯ. 4:11.

+ მსაჯ. 19:13.

+ 1ნეშტ. 13:5.

+ გამ. 25:20.

+ 1მეფ. 7:1.

+ 1ნეშტ. 13:9.

+ ლევ. 10:2.

+ 1ნეშტ. 13:11.

+ მათ. 8:34. საქმე. 5:13.

+ 1ნეშტ. 13:13.

+ 1ნეშტ. 13:14.

+ 2მეფ. 5:7. 1ნეშტ. 13:14; 15:16.

+ ფსალმ. 83:3.

+ 1ნეშტ. 15:28.

+ 1ნეშტ. 15:29. 1კორ. 2:14.

+ 1ნეშტ. 16:1.

+ რიცხ. 6:24. 1ნეშტ. 16:2.

+ 1ნეშტ. 16:3-43.

+ 2ნეშტ. 5:2.

+ ფსალმ. 83:11; 130:1-2.

+ 1მეფ. 2:30. 2მეფ. 21:8.

+ 1ნეშტ. 17:1. საქმე. 7:46.

+ 3მეფ. 8:13. 1ნეშტ. 17:4.

+ 1მეფ. 16:11-12. ფსალმ. 77:70-71.

+ 4მეფ. 21:8. 2ნეშტ. 33:8.

+ 3მეფ. 8:20. 2ნეშტ. 21:7. ფსალმ. 131:11. საქმე. 2:30.

+ 3მეფ. 5:5; 6:12.

+ 4მეფ. 8:19. 1ნეშტ. 17:13. ფსალმ. 88:33. ებრ. 1:5.

+ 1მეფ. 15:23. ლუკ. 1:72.

+ 3მეფ. 11:38. იოან. 12:34.

+ 1მეფ. 15:17.

+ 1ნეშტ. 17:17.

+ 1ნეშტ. 17:18. ფსალმ. 138:1-2.

+ ფსალმ. 85:10. ეს. 44:16.

+ რჯლ. 33:29. 1ნეშტ. 17:21. იერ. 31:21.

+ დაბ. 17:7. იერ. 31:33.

+ 3მეფ. 2:24.

+ 1ნეშტ. 17:26. ლუკ. 1:38.

+ 1ნეშტ. 17:27.

+ 1ნეშტ. 18:1.

+ რიცხ. 22:3. რჯლ. 2:9.

+ 3მეფ. 11:23.

+ 2მეფ. 10:18.

+ 2მეფ. 10:6.

+ 1ნეშტ. 18:6-13.

+ 2ნეშტ. 12:2.

+ 1ნეშტ. 18:8.

+ 1ნეშტ. 18:9.

+ 1ნეშტ. 18:11.

+ 1ნეშტ. 18:12.

+ 1ნეშტ. 18:13.

+ 1ნეშტ. 18:14.

+ 2მეფ. 20:23. 1ნეშტ. 18:15.

+ 1ნეშტ. 6:12; 9:11.

+ 2მეფ. 15:18; 20:7. 3მეფ. 1:38.

+ 1ნეშტ. 19:2.

+ 2მეფ. 16:1; 19:17.

+ 1მეფ. 20:14. 2მეფ. 4:4.

+ 2მეფ. 17:27.

+ 2მეფ. 16:3; 19:17.

+ 2მეფ. 19:28.

+ 1ნეშტ. 8:34; 9:40.

+ 2მეფ. 4:4.

+ 1ნეშტ. 19:1.

+ 2მეფ. 3:25. 1ნეშტ. 19:3.

+ ლევ. 19:27. 1ნეშტ. 19:4.

+ 2მეფ. 8:5. 1ნეშტ. 19:6-7.

+ 1ნეშტ. 19:11.

+ 1მეფ. 3:18. 1ნეშტ. 19:18. საქმე. 21:14.

+ 1ნეშტ. 19:18.

+ 1ნეშტ. 19:19.

+ 1ნეშტ. 19:8.

+ მათ. 5:28.

+ 1ნეშტ. 3:5.

+ 3მეფ. 15:5.

+ დაბ. 18:4.

+ 2მეფ. 12:9. 3მეფ. 15:5.

+ მსაჯ. 9:53.

+ 2მეფ. 12:9.

+ რჯლ. 34:8.

+ რომ. 2:1.

+ გამ. 22:1.

+ 1მეფ. 16:13. 3მეფ. 20:40. 1ნეშტ. 11:3.

+ 2მეფ. 11:4-27.

+ 3მეფ. 21:19.

+ 2მეფ. 16:22.

+ ეს. 52:5. ეზეკ. 36:20.

+ მათ. 1:6.

+ 1ნეშტ. 20:1.

+ 1ნეშტ. 20:2.

+ 2მეფ. 8:2. ეს. 41:15.

+ 1ნეშტ. 3:1.

+ 1მეფ. 16:9. 1ნეშტ. 2:13.

+ 2მეფ. 3:3; 14:23; 15:8.

+ 2მეფ. 23:26.

+ 2ნეშტ. 11:6.

+ 1მეფ. 20:41. 2მეფ. 1:2; 9:6.

+ რიცხ. 35:19. რჯლ. 19:12. 2მეფ. 21:17.

+ ეზეკ. 18:32; 33:11.

+ რჯლ. 32:9. ფსალმ. 93:5.

+ 1მეფ. 29:9. 2მეფ. 19:27.

+ 1მეფ. 25:24.

+ 2მეფ. 13:37. 1ნეშტ. 3:2.

+ 3მეფ. 1:6.

+ 2მეფ. 18:9.

+ 2მეფ. 13:1.

+ 3მეფ. 1:5.

+ 2მეფ. 8:15.

+ 2მეფ. 3:3.

+ რომ. 13:2.

+ 2მეფ. 17:23; 23:34. 1ნეშტ. 27:33.

+ ფსალმ. 3:1.

+ 2მეფ. 16:21.

+ 2მეფ. 8:18. 1ნეშტ. 18:17.

+ 2მეფ. 18:2.

+ რუთ. 1:16.

+ 3მეფ. 2:37. იერ. 31:40. იოან. 18:1.

+ 1მეფ. 22:20.

+ 2მეფ. 16:12.

+ მათ. 6:10. საქმე. 21:14.

+ 2მეფ. 17:16.

+ 2მეფ. 19:4. მათ. 26:30-37. ებრ. 5:7.

+ 2მეფ. 16:23.

+ 2მეფ. 17:7. ლუკ. 1:51.

+ 2მეფ. 16:16. 1ნეშტ. 27:33.

+ 2მეფ. 19:29.

+ 2მეფ. 3:16; 19:16. 3მეფ. 2:8.

+ ფსალმ. 5:7.

+ 2მეფ. 19:21.

+ იობ. 5:7.

+ გამ. 22:28.

+ 2მეფ. 15:25.

+ 3მეფ. 2:8.

+ 2მეფ. 15:37.

+ 2მეფ. 15:16.

+ 2მეფ. 12:11.

+ 2მეფ. 15:31.

+ ფსალმ. 54:4.

+ 2მეფ. 16:14.

+ 2მეფ. 15:34.

+ მსაჯ. 6:2.

+ 2მეფ. 15:31. იობ. 5:13. ფსალმ. 32:10.

+ 2მეფ. 15:27.

+ იესო. 2:4.

+ 2მეფ. 15:28.

+ 2მეფ. 15:12.

+ 2მეფ. 19:13.

+ 2მეფ. 19:31.

+ 2მეფ. 16:2.

+ 2მეფ. 15:19; 20:6.

+ 1მეფ. 18:7. 2მეფ. 21:17.

+ იესო. 7:26.

+ დაბ. 14:17. 2მეფ. 14:27.

+ 1მეფ. 6:8.

+ 3მეფ. 1:42.

+ 2მეფ. 15:30.

+ 2მეფ. 5:1.

+ 2მეფ. 5:1.

+ 2მეფ. 17:25.

+ 3მეფ. 2:8.

+ 2მეფ. 9:2-10; 16:1.

+ გამ. 22:28. 2მეფ. 16:9.

+ 3მეფ. 2:8.

+ 2მეფ. 9:6.

+ 2მეფ. 16:3.

+ 2მეფ. 9:11.

+ 2მეფ. 16:4.

+ 2მეფ. 17:27. 3მეფ. 2:7.

+ 2მეფ. 16:11; 19:16. 3მეფ. 12:16.

+ 2მეფ. 19:13.

+ 2მეფ. 18:2.

+ 2მეფ. 8:18. 3მეფ. 1:38.

+ იესო. 10:41.

+ 2მეფ. 17:25.

+ 2მეფ. 3:27. 3მეფ. 2:5-32.

+ 2მეფ. 2:23.

+ იგავ. 24:21.

+ 2მეფ. 8:16-18.

+ 3მეფ. 4:3.

+ 2მეფ. 8:17.

+ იესო. 10:41. 1ნეშტ. 21:30.

+ იესო. 9:19; 11:19.

+ რიცხ. 25:4. იესო. 10:26. 1მეფ. 15:34.

+ 1მეფ. 20:16-42.

+ მსაჯ. 7:22. 2მეფ. 3:7; 17:27.

+ 1მეფ. 31:10-12.

+ 2მეფ. 24:25.

+ 2მეფ. 4:7; 18:3.

+ 1ნეშტ. 4:20.

+ 1მეფ. 17:7.

+ 1ნეშტ. 20:6.

+ 2მეფ. 13:3.

+ დაბ. 15:1. 2მეფ. 23:3. ფსალმ. 7:2.

+ იობ. 22:10. ფსალმ. 17:6. იგავ. 14:27.

+ ფსალმ. 17:8.

+ გამ. 27:17. რჯლ. 4:24.

+ იობ. 36:28. ეს. 50:3.

+ 1მეფ. 2:10; 12:18.

+ იობ. 32:11. ფსალმ. 31:6. ეს. 43:2.

+ იობ. 22:29.

+ გამ. 15:11. ეს. 43:11.

+ დაბ. 49:8. რჯლ. 33:29.

+ ფსალმ. 26:2.

+ დაბ. 49:8.

+ ფსალმ. 82:11. ეს. 10:6. იერ. 8:2.

+ რჯლ. 32:40. ფსალმ. 41:3. ეზეკ. 14:16.

+ რომ. 15:9.

+ 2მეფ. 7:12. კოლ. 3:16.

+ მარკ. 12:36. საქმე. 1:16.

+ გამ. 17:5.

+ ფსალმ. 109:3. იგავ. 4:18. იოან. 1:4.

+ 2მეფ. 7:15-16.

+ ფსალმ. 57:10. ებრ. 6:8.

+ ეს. 1:31.

+ 1ნეშტ. 11:11.

+ 1ნეშტ. 11:12; 27:4.

+ 1მეფ. 11:13; 14:45.

+ 1ნეშტ. 11:15.

+ 1ნეშტ. 11:17.

+ 1ნეშტ. 11:19.

+ 2მეფ. 21:17. 1ნეშტ. 11:20.

+ იესო. 15:21. 1ნეშტ. 11:22; 27:5.

+ 1ნეშტ. 11:26-27; 27:7.

+ 1ნეშტ. 27:15.

+ 1ნეშტ. 11:31; 27:14.

+ 2მეფ. 11:3-6.

+ 1ნეშტ. 21:1.

+ 1ნეშტ. 21:4; 27:24.

+ რჯლ. 2:36. იესო. 13:16.

+ 1ნეშტ. 21:5; 27:24.

+ 1ნეშტ. 21:8.

+ 1ნეშტ. 21:9.

+ 1ნეშტ. 21:11-12.

+ იერ. 42:10.

+ 1ნეშტ. 21:17.

+ 1ნეშტ. 21:18. 2ნეშტ. 3:1.

+ 3მეფ. 19:21. 1ნეშტ. 21:23.

+ დაბ. 12:7. 2მეფ. 21:14. 1ნეშტ. 21:26.

3 მეფეთა

3 მეფეთა

1. 1

2. 2

3. 3

4. 4

5. 5

6. 6

7. 7

8. 8

9. 9

10. 10

11. 11

12. 12

13. 13

14. 14

15. 15

16. 16

17. 17

18. 18

19. 19

20. 20

21. 21

22. 22

1
მესამე მეფეთა წიგნი
დავითის დაუძლურება

1^1მოხუცდა მეფე დავითი, ხანში შევიდა, ახურავდნენ სამოსლებს, მაგრამ ვერ თბებოდა.

2და უთხრეს მისმა მსახურებმა: „გამოუძებნონ ჩვენს მეფე-ბატონს ახალგაზრდა ქალწული ქალი, რომ წარდგეს მეფის წინაშე და მოუაროს მას და გვერდში დაუწვეს. მაშინ გათბება ჩვენი ბატონი მეფე.“

3და დაუწყეს ძებნა ლამაზ ყმაწვილ ქალს მთელს ისრაელში და იპოვნეს აბიშაგ შუნამელი და მიჰგვარეს იგი მეფეს. +

4ძალზე ლამაზი იყო ყმაწვილი ქალი და გახდა იგი მეფის მომვლელი და ემსახურებოდა მას, მაგრამ მეფეს არ შეუცვნია ის.

5გამედიდურდა ადონია, ხაგითის ძე, და ასე ამბობდა: „მე უნდა ვიმეფო!“ გაიჩინა ეტლები და მხედრები. და ორმოცდაათი მალემსრბოლი. +

6და არ უსაყვედურია მამამისს, ასე რატომ იქცევიო? თანაც თვალტანადი ყმაწვილი იყო ადონია. აბესალომის შემდეგ ეყოლა იგი დედამისს. +

7იოაბთან, ცერუიას ძესთან, და აბითარ მღვდელთან ჰქონდა საქმე დაჭერილი და ისინი ეხმარებოდნენ ადონიას. +

8ცადოკ მღვდელი, ბენაია იეჰოიადაყის ძე, ნათან წინასწარმეტყველი, შიმყი, რეყი, და დავითის მოყმენი მხარს არ უჭერდნენ ადონიას. +

9და დახოცა ადონიამ ცხვრები, ხარები, ნასუქალი მოზვრები ზოხელეთის ქვასთან, ყენ-როგელის მახლობლად რომ არის, და მოიწვია თავისი ძმები, უფლისწულები, და იუდაელი კაცები, მეფის მსახურნი, + +

10ხოლო ნათან წინასწარმეტყველი, ბენაია, და ის მოყმენი, და სოლომონი, თავისი ძმა, არ მოიწვია.

11და უთხრა ნათანმა ბათ-შებაყს, სოლომონის დედას: „გაიგე, რომ გამეფდა ადონია, ხაგითის შვილი, ჩვენმა ბატონმა დავითმა კი არაფერი იცის? +

12ახლა, მოდი, ერთ რამეს გირჩევ: უშველე თავს და სოლომონს, შენს შვილს.

13წადი, შედი დავით მეფესთან და უთხარი: ‘განა შენ არ იყავი, მეფე-ბატონო, რომ შემომფიცე შენს მხევალს: შენი ვაჟი სოლომონი იმეფებსო ჩემს შემდეგ, ის დაჯდებაო ჩემს ტახტზე? მაშ, რატომ გამეფდა ადონია?’ +

14და აჰა, ვიდრე შენ მეფესთან ლაპარაკში იქნები, მეც შემოვალ და სიტყვას შეგაწევ.“

15და შევიდა ბათ-შებაყი მეფესთან ოთახში. ძალზე მოხუცი იყო მეფე და აბიშაგ შუნამელი უვლიდა მეფეს.

16თავი დახარა ბათ-შებაყმა და თაყვანისცა მეფეს. და უთხრა მეფემ: „რა გინდა?“

17და უთხრა: „ჩემო მეფე-ბატონო, ხომ შეჰფიცე შენს მხევალს უფლის, შენი ღმერთის, სახელით: სოლომონი, შენი ვაჟი, გამეფდებაო ჩემს შემდეგ და დაჯდებაო ჩემს ტახტზე?

18ახლა, აჰა, ადონია, შენ კი, მეფე-ბატონო, არაფერი გაგიგია.

19მრავლად დახოცა ხარები, ნასუქალი მოზვრები და ცხვრები, და მოიწვია ყველა უფლისწული, ხოლო აბიათარ მღვდელი, მხედართმთავარი იოაბი, შენი მსახური სოლომონი არ მოუწვევია.

20შენ კი, ჩემო ბატონო, მეფე ხარ, და შენსკენაა მთელი ისრაელის თვალი, რომ გამოუცხადო, თუ ვინ ავა ჩემი მეფე-ბატონის ტახტზე შენს შემდეგ.

21თორემ როცა განისვენებს მეფე-ბატონი მამა-პაპასთან, დამნაშავენი გამოვალთ მე და ჩემი შვილი სოლომონი.“

22და აჰა, ვიდრე ელაპარაკებოდა მეფეს, ნათან წინასწარმეტყველიც მოვიდა.

23მოახსენეს მეფეს: „აჰა, ნათან წინასწარმეტყველი“. შევიდა მეფესთან და მდაბლად თაყვანისცა მეფეს. +

24და თქვა ნათანმა: „მეფე-ბატონო! შენ თქვი, ადონია გამეფდესო ჩემს შემდეგ და დაჯდესო ჩემს ტახტზე?

25რადგან ჩამოვიდა დღეს, მრავლად დახოცა ხარები, მოზვრები და ცხვრები, და მოიწვია ყველა უფლისწული, ჯარის სარდლები, აბიათარ მღვდელი. ახლა იქ არიან და ჭამენ და სვამენ მის წინაშე. გაჰყვირიან: ‘იცოცხლოს მეფე ადონიამ!’ +

26არ მივუწვევივარ არც მე, შენი მსახური, არც ცადოკ მღვდელი, არც ბენაია იეჰოიადაყის ძე, და არც სოლომონი, შენი მსახური.

27თუ მეფე-ბატონისგან მოდის ეს ბრძანება, რატომ არ გამაგებინე შენს მსახურს, ვინ დაჯდებოდა მეფე-ბატონის ტახტზე მის შემდეგ?“

28და მიუგო მეფე დავითმა და უთხრა: „ბათ-შებაყს დამიძახეთ!“ და შევიდა იგი მეფესთან და წარუდგა მეფეს.

29და დაიფიცა მეფემ და თქვა: „მოწმე იყოს უფალი, რომელმაც მიხსნა ყველა გაჭირვებიდან, +

30რომ როგორც შემოგფიცე უფლის, ისრაელის ღვთის, სახელით, შენი ვაჟი სოლომონი გამეფდება-მეთქი ჩემს შემდეგ და ის დაჯდება-მეთქი ჩემს ტახტზე ჩემს ნაცვლად, ასე გავაკეთებ დღეს“. +

31და მიწამდე დახარა თავი ბათ-შებაყმა, და თაყვანისცა მეფეს და უთხრა: „იცოცხლოს ჩემმა პატრონმა, მეფე დავითმა, საუკუნოდ.“

32და თქვა მეფე დავითმა: „დამიძახეთ ცადოკ მღვდელს, ნათან წინასწარმეტყველს, და ბენაია იეჰოიადაყის ძეს“. და ისინიც წარდგნენ მეფის წინაშე.

33და უთხრა მათ მეფემ: „იახლეთ თქვენი ბატონის მსახურნი, შესვით ჩემი შვილი სოლომონი ჩემს ჯორზე და გიხონში ჩაიყვანეთ. +

34და იქ სცხონ იგი ისრაელის მეფედ ცადოკ მღვდელმა და ნათან წინასწარმეტყველმა. და ჰკარით ბუკს და გამოაცხადეთ: ‘იცოცხლოს მეფე სოლომონმა!’ +

35და ამოჰყევით მას, მოვა და დაჯდება ჩემს ტახტზე და იმეფებს ჩემს ნაცვლად. ის დავნიშნე მე ისრაელისა და იუდას მთავრად“. +

36და მიუგო ბენაია იეოჰოიადაყის ძემ მეფეს და უთხრა: „ჭეშმარიტად! – ასევე თქვას უფალმა, ჩემი მეფე-ბატონის ღმერთმა. +

37და როგორც ჩემს მეფე-ბატონთან იყო უფალი, ასევე იყოს სოლომონთანაც. ჩემი მეფე-ბატონის დავითის ტახტზე მეტად აღამაღლოს მისი ტახტი.“

38და ჩავიდნენ ცადოკ მღვდელი, ნათან წინასწარმეტყველი, ბენაია, იეჰოიადაყის ძე, ქერეთელნი და ფერეთელნი, შესვეს სოლომონ მეფე დავითის ჯორზე და გიხონისკენ წაიყვანეს. +

39და გამოიტანა ცადოკ მღვდელმა კარვიდან რქით ზეთი და სცხო სოლომონს. და ჰკრეს ბუკს და თქვა მთელმა ხალხმა: „იცოცხლოს მეფე სოლომონმა!“ +

40და უკან ამოჰყვა მთელი ხალხი სოლომონს, და სტვირებს უკრავდა ხალხი და ხარობდა დიდი სიხარულით, მიწა ირყეოდა მათი ყიჟინისაგან.

41ის იყო მორჩნენ პურობას ადონია და მისი სტუმრები, რომ მოესმათ ეს ყიჟინა. და გაიგონა იოაბმა ბუკის ხმა და თქვა: „რამ აახმაურა ქალაქი?“

42ჯერ ისევ ლაპარაკობდა და აჰა, მოვიდა იონათანი, აბიათარ მღვდლის შვილი. და თქვა ადონიამ, „მოდი, რადგან ვაჟკაცი კაცი ხარ და კარგი ამბავი მოგაქვს“. +

43და მიუგო იოანათანმა ადონიას და უთხრა: „ვაგლახ! სოლომონი გაამეფა ჩვენმა ბატონმა, დავით მეფემ.

44და გააყოლა მას მეფემ ცადოკ მღვდელი, ნათან წინასწარმეტყველი, ბენაია იეჰოიადაყის ძე, ქრეთელები და ფერეთელები და შესვეს იგი მეფის ჯორზე, +

45და მეფედ სცხეს გიხონში ცადოკ მღვდელმა და ნათან წინასწარმეტყველმა; და გამხიარულებულნი ამოვიდნენ იქიდან და შეიძრა ქალაქი. ეს ხმა იყო, თქვენ რომ გაიგონეთ.

46უკვე ზის სოლომონი სამეფო ტახტზე.

47და მივიდნენ კიდეც და მიულოცეს მეფის მსახურებმა ჩვენს ბატონს, დავით მეფეს, და უთხრეს: ‘შენს სახელზე მეტად შეამკოს უფალმა სოლომონის სახელი და შენს ტახტზე მეტად განადიდოს მისი ტახტი’. და ქედი მოიხარა საწოლზე მეფემ. +

48ასე თქვა კიდეც მეფემ: ‘კურთხეულია უფალი, ღმერთი ისრაელისა, რომელმაც მომცა თვალხილულს ჩემი ტახტის მემკვიდრე და თვალით მახილვინა.’“

49და შეეშინდათ ადონიას სტუმრებს, წამოიშალნენ და თავ-თავისი გზით წავიდნენ.

50ხოლო ადონიამ სოლომონის შიშით სამსხვერპლოს მიაშურა და მოეჭიდა მის რქებს. +

51და შეატყობინეს სოლომონს: „აჰა, შეეშინდა ადონიას მეფე სოლომონის, და სამსხვერპლოს რქებს მოეჭიდა და ამბობს: ‘შემომფიცოს დღეს მეფე სოლომონმა, რომ მახვილით არ მოკლავს თავის მსახურს’“. +

52და თქვა სოლომონმა: „თუ წრფელად მოიქცევა, მისი თმის ერთი ღერიც არ დავარდება მიწაზე, მაგრამ თუ მზაკვრობა გაივლო გულში, მოკვდება.“ +

53და გაგზავნა სოლომონმა ხალხი და ჩამოიყვანეს იგი სამსხვერპლოდან. მივიდა და თაყვანისცა მეფე სოლომონს; და უთხრა სოლომონმა: „წადი შენს სახლში.“

2
დავითის ანდერძი სოლომონისადმი

2^1და მოახლოვდა დავითის სიკვდილის ჟამი და ეს უანდერძა მან თავის შვილს სოლომონს:

2„მივდივარ მთელი ქვეყნის გზით, გამაგრდი და კაცი იყავი. +

3და დაიმარხე უფლის, შენი ღმერთის, სამარხველი: იარე მის გზაზე, დაიცავი მისი წესები, მისი მცნებანი, მისი სამართალი, მისი მოწმობანი, როგორც სწერია მოსეს რჯულში, რომ ხელი მოგემართოს ყველაფერში, რასაც გააკეთებ, და ყველგან, საითკენაც პირს მიაქცევ. +

4რომ აღასრულოს უფალმა ჩემზე ნათქვამი თავისი სიტყვა: ‘თუ შენი შვილები დაიცავენ თავიანთ გზას და ივლიან ჩემს წინაშე ჭეშმარიტებით და მთელი გულითა და სულით, არ დაგელევა კაცი ისრაელის ტახტზე.’ +

5შენც იცი, რა გამიკეთა იოაბ ცერუაიას ძემ, რა გაუკეთა ისრაელის ლაშქრის ორ სარდალს – აბნერ ნერის ძეს და ყამასა იეთერის ძეს. როგორ დახოცა ისინი და მშვიდობის დროს ბრძოლის სისხლი დაღვარა, ბრძოლის სისხლი მოიცხო სარტყელზე და ფეხსამოსზე. +

6ბრძნულად მოიქეცი და მშვიდობით ნუ ჩაუშვებ მის ჭაღარას შავეთში.

7ხოლო ბარზილაი გილყადელის შვილებს წყალობა მიაგე, თანამეინახეებად გყავდეს სუფრაზე, რადგან ახლობლობა ჰქონდათ ჩემთან, როცა შენს ძმას აბესალომს გავურბოდი.

8აჰა, შენთან არის შიმყი, გერას ძე, ბენიამინელი ბახურიმიდან. ის იყო, რომ მწარედ მწყევლიდა, როცა მახანაიმში მივდიოდი. მაგრამ ის იორდანეზე ჩამოვიდა ჩემს შესახვედრად და მეც უფლის სახელით შევფიცე: მახვილით არ მოგკლავ-მეთქი. +

9შენ კი ნუ დატოვებ დაუსჯელს, რადგან ბრძენი კაცი ხარ და იცი, როგორ უნდა მოექცე, რომ სისხლიანი ჭაღარით ჩაიყვანო შავეთში“.

10და განისვენა დავითმა თავის მამებთან და დაიმარხა დავითის ქალაქში. +

11ხანი დავითის მეფობისა ისრაელზე იყო ორმოცი წელი: ხებრონში შვიდ წელს მეფობდა, იერუსალიმში – ოცდაცამეტ წელს. +

12და დაჯდა სოლომონი მამამისის, დავითის ტახტზე და დიდად განმტკიცდა მისი მეფობა. +

13და მივიდა ადონია, ხაგითის ძე, ბათ-შებაყთან, სოლომონის დედასთან, და უთხრა ქალმა: „მშვიდობით ხარ მოსული?“ და უთხრა: „მშვიდობით.“

14და უთხრა: „საქმე მაქვს შენთან,“ და უთხრა: „თქვი“.

15და თქვა: „შენ იცი, რომ ჩემი იყო მეფობა, და მე შემომყურებდა მთელი ისრაელი, რომ მეფე გავმხდარიყავი, მაგრამ წამივიდა მეფობა და ჩემს ძმას ერგო, რადგან უფლისგან ჰქონდა მიცემული. +

16ახლა ერთი სათხოვარი მაქვს შენთან, ნუ გამაწბილებ“. მიუგო ქალმა: „თქვი“

17და თქვა: „უთხარი სოლომონ მეფეს, უარს არ გეტყვის შენ, რომ არ გამაწბილოს და ცოლად მომცეს აბიშაგ შუნამელი.“ +

18და თქვა ბათ-შებაყმა: „კარგი, დაველაპარაკები შენზე მეფეს.“

19და მივიდა ბათ-შებაყი მეფე სოლომონთან, რომ ადონიაზე დალაპარაკებოდა. და წარდგა მეფე მის შესახვედრად და თაყვანისცა მას, და დაჯდა თავის ტახტზე. მეფის დედასაც დაუდგეს ტახტი, და მის მხარმარჯვნივ დაჯდა იგი.

20და უთხრა: „ერთი მცირე სათხოვარი მაქვს შენთან, ნუ გამაწბილებ.“ უთხრა მეფემ: „მთხოვე, დედაჩემო, რადგან არ გაგაწბილებ.“

21და თქვა: „მიეცი ცოლად აბიშაგ შუნამელი შენს ძმას ადონიას“.

22უთხრა: „რად მოითხოვ ადონიასთვის აბიშაგ შუნამელს? ბარემ სამეფოც მოითხოვე მისთვის, რაკი ჩემი უფროსი ძმაა, და ჰყავს მღვდლად აბიათარი და მეგობრად იოაბ ცერუთას ძე“. +

23და დაიფიცა მეფე სოლომონმა უფალი და თქვა: „ასე და ასე მიყოს უფალმა და უარესიც დამმართოს, თუ თავის საუბედუროდ არ ეთქვას ეს სიტყვა ადონიას!

24ახლა კი, – ვფიცავ უფალს, რომელმაც განმამტკიცა და დამსვა დავითის, მამაჩემის, ტახტზე, რომელმაც სახლი ამიშენა დაპირებისამებრ, რომ დღესვე მოკვდება ადონია.“ +

25და გაგზავნა მეფე სოლომონმა ბენაია იეჰოიადაყის ძე, და დაჰკრა, და მოკვდა იგი.

26აბიათარ მღვდელს კი უთხრა მეფემ: „ყანათოთს წადი, შენს მამულში. სიკვდილის ღირსი ხარ, მაგრამ დღეს არ მოგკლავ, რადგან შენ გიტარებია უფლის კიდობანი დავითის, მამაჩემის, წინაშე და, ყველაფერს იტანდი, რასაც მამაჩემი იტანდა“. +

27და მოკვეთა სოლომონმა აბიათარი უფლის მღვდლობიდან, რათა აღსრულებულიყო უფლის სიტყვა, რომელიც თქვა მან ყელის სახლზე შილოში. +

28და მიუვიდა ხმა იოაბს, – რადგან იოაბი ადონიას მიემხრო და აბესალომს არ მიმხრობია, – და გაიქცა იოაბი უფლის კარვისკენ და სამსხვერპლოს რქებს მოეჭიდა. +

29და შეატყობინეს მეფე სოლომონს, უფლის კარვისკენ გაიქცა იოაბი და აჰა, სამსხვერპლოსთან დგასო. გაგზავნა სოლომონმა ბენაია იეჰოიადაყის ძე და დააბარა: „მიდი, მოკალი!“

30და მივიდა ბენაია უფლის კარავთან და უთხრა: „გამოდი, ასე ბრძანა მეფემ“. და თქვა: „არა, აქ მოვკვდები“. და მიუტანა ბენაიამ მეფეს ამბავი: ასე თქვაო იოაბმა, და ასე მიპასუხაო. +

31და უთხრა მეფემ: „ისე გააკეთე, როგორც თავად თქვა: მოკალი და დამარხე. ამით ჩამოგვრეცხავ მეცა და მამაჩემის სახლსაც უბრალო სისხლს, იოაბმა რომ დაღვარა.

32უფალმა მის თავზევე მიაქციოს მისი სისხლი იმისათვის, რომ მიუხდა ორ მასზე მართალ და კეთილ კაცს და მახვილით დახოცა მამაჩემის, დავითის, უჩუმრად: აბნერ ნერის ძე, ისრაელის ჯარის სარდალი და ყამასა იეთერის ძე, იუდას ჯარის სარდალი. +

33და მიექცეს მათი სისხლი იოაბის თავს და მისი შთამომავლების თავს საუკუნოდ, ხოლო დავითს, მის შთამომავლობას, მის სახლს და მის ტახტს მშვიდობა ჰქონდეს უფლისგან უკუნისამდე“. +

34და წავიდა ბენაია იეჰოიადაყის ძე, თავს დაესხა მას და მოკლა იობი, და მის სახლში, უდაბნოში, დამარხა. +

35და დანიშნა მეფე სოლომონმა ბენაია იეჰოიადაყის ძე მის ადგილზე ჯარის სარდლად, ხოლო აბიათარის ადგილზე ცადოკ მღვდელი დაადგინა მეფემ.

36და გაგზავნა, და შეუთვალა მეფემ შიმყის და უთხრა: „აიშენე სახლი იერუსალიმში და იცხოვრე იქ. ნურსად ნუ გახვალ იქიდან.

37როგორც კი გახვალ და კიდრონის ხევს გასცდები, იცოდე, სიკვდილი არ აგცდება. შენს თავზე იქნება შენი სისხლი“ +

38და უთხრა შიმყიმ მეფეს: „კეთილი, როგორც ბრძანა მეფე-ბატონმა, ისე მოიქცევა შენი მსახური“. და ცხოვრობდა შიმყი იერუსალიმში მრავალი ხანი.

39გავიდა სამი წელი და გაექცა შიმყის ორი მსახური აქიშ მაყაქას ძესთან, გათის მეფესთან. და შეატყობინეს შიმყის, გათში არიანო შენი მსახურნი. +

40და ადგა შიმყი და შეკაზმა სახედარი, და წავიდა გათს აქიშთან თავის მსახურთა საძებრად. წავიდა შიმყი და კიდეც მოიყვანა გათიდან თავისი მსახურნი.

41და შეატყობინეს სოლომონს, იერუსალიმიდან გათში წავიდა შიმყი და უკან მობრუნდაო.

42და დაიბარა მეფემ შიმყი და უთხრა: „რომ დაგაფიცე უფლის სახელით და გაგაფრთხილე, თუ გახვედი და სადმე წასულხარ, იცოდე, სიკვდილი არ აგცდება-მეთქი, შენ მიპასუხე: კეთილი, მესმისო;

43რატომ არ შეინახე ჩემი ბრძანება, რაც გიბრძანე უფლის წინაშე ფიცით?“

44და უთხრა მეფემ შიმყის: „შენც კარგად იცი და შენმა გულმაც, რა ავკაცობა გაგიკეთებია დავითისთვის, მამაჩემისთვის. ახლა შენს თავზე მოაქცევს უფალი შენს ავკაცობას. +

45და კურთხეული იყოს მეფე სოლომონი და მტკიცე იყოს დავითის ტახტი უფლის წინაშე უკუნისამდე!“

46და უბრძანა მეფემ ბენაია იეჰოიადაყის ძეს, ისიც წავიდა და დაჰკრა შიმყის, და მოკვდა იგი.

3
სოლომონი კავშირს კრავს ფარაონთან და ქორწინდება მის ასულზე

3^1დაუმოყვრდა სოლომონი ფარაონს, ეგვიპტის მეფეს და მოიყვანა ფარაონის ასული. დავითის ქალაქში, ვიდრე დაასრულებდა თავის სახლს, უფლის სახლს და ზღუდეს იერუსალიმის ირგვლივ. +

2ოღონდ ჯერ კიდევ გორაკებზე სწირავდა ხალხი მსხვერპლს, რადგან იმ ხანებამდე ჯერ კიდევ არ იყო აშენებული სახლი უფლის სახელზე. +

3და შეიყვარა სოლომონმა უფალი, და მამამისის, დავითის, წესზე დადიოდა, ოღონდ გორაკებზე სწირავდა მსხვერპლს და აკმევდა საკმეველს.

4და წავიდა მეფე გაბაონს, რათა მსხვერპლი შეეწირა იქ, რადგან იქ იყო მთავარი გორაკი. ათასი სული აღსავლენი შესწირა მეფემ ამ სამსხვერპლოზე. +

5და გამოეცხადა გაბაონში უფალი სოლომონს სიზმრად ღამით და უთხრა ღმერთმა: „მთხოვე, რაც გინდა, რომ მოგცე.“ +

6და უთხრა სოლომონმა: „დიდად სწყალობდი შენს მსახურს, მამაჩემს, დავითს, რადგან ჭეშმარიტებით, სიმართლითა და შენდამი წრფელი გულით დადიოდა იგი შენს წინაშე. და შეუნარჩუნე კიდეც ეს დიდი წყალობა და მიეცი ვაჟი, რომელიც ზის დღეს მის ტახტზე. +

7ახლა, უფალო, ღმერთო ჩემო, შენ გაამეფე მამაჩემის, დავითის, ნაცვლად შენი მსახური, თუმცა უასაკო ყმაწვილი ვარ და არ ვიცი გამოსვლა და შესვლა. +

8შენს რჩეულ ხალხშია შენი მსახური, მრავალრიცხოვან ხალხში, რომელიც არ დაითვლება და არც აღირიცხება სიმრავლის გამო. +

9და მიანიჭე შენს მსახურს გონიერი გული, რათა განაგოს შენი ერი, რომ სიკეთე გაარჩიოს ბოროტებისგან. რადგან ვის შეუძლია განაგოს შენი ერი, ესოდენ მრავალრიცხოვანი?“

10და მოეწონა უფალს სოლომონის სათხოვარი.

11და უთხრა მას ღმერთმა: „იმის გამო, რომ მთხოვე ეს და არ მოითხოვე შენთვის ხანგრძლივი სიცოცხლე, არ მოითხოვე სიმდიდრე, არ მოითხოვე შენი მტრების სული, არამედ გონიერება მთხოვე სამართლის გასაკითხავად,

12აჰა, მომინიჭებია შენთვის ბრძენი და გონიერი გული, ისე რომ შენი მსგავსი არც შენამდე ყოფილა სადმე და არც შენს შემდეგ გამოჩნდება შენი მსგავსი. +

13რაც არ გითხოვია, იმასაც მოგცემ: სიმდიდრესაც, დიდებასაც, ისე რომ, ვიდრე ცოცხალი ხარ, არავინ იქნება მეფეთა შორის შენი მსგავსი.

14და თუ ივლი ჩემს გზაზე და დაიცავ ჩემს წესებსა და ჩემს ბრძანებებს, როგორც მამაშენი, დავითი, დადიოდა, დღეგრძელს გაგხდი.“ +

15და გაეღვიძა სოლომონს და აჰა, ესეც სიზმარი. და მივიდა იერუსალიმში და წარდგა უფლის აღთქმის კიდობნის წინაშე და შესწირა სრულადდასაწველი და სამშვიდობო მსხვერპლი. მერე ლხინი გაუმართა თავის მსახურთ.

სოლომონის სიბრძნე

16მაშინ მივიდა მეფესთან ორი მეძავი ქალი და დადგნენ მის წინ.

17და თქვა ერთმა ქალმა: „მომიტევე, ბატონო, მე და ეს ქალი ერთ სახლში ვცხოვრობთ, ამ სახლში ვიმშობიარე მის თვალწინ.

18ჩემი მშობიარობის მესამე დღეს შვა ამ ქალმაც. ერთად ვიყავით, უცხო არავინ ყოფილა ჩვენთან სახლში. მხოლოდ ჩვენ ორნი ვიყავით სახლში.

19და მოკვდა ღამით ამ ქალის ბავშვი, რადგან ზედ დასწოლოდა.

20და ადგა შუაღამისას, და აიყვანა ჩემი ბავშვი ჩემი გვერდიდან, როცა ეძინა შენს მხევალს, და თავის უბეში ჩაიწვინა, ხოლო თავისი მკვდარი ბავშვი მე ჩამიწვინა უბეში.

21და ავდექი დილით, რომ ძუძუ მეწოვებინა ბავშვისთვის და აჰა, მკვდარი დამხვდა. კარგად დავაკვირდი დილით და მივხვდი, რომ ის ბავშვი არ იყო ჩემი შვილი, რომელიც მე ვშობე.“

22და თქვა მეორე ქალმა: „არა! ცოცხალია ჩემი შვილი, შენი შვილია მკვდარი!“ ეს კი ამბობდა: „არა! შენი შვილია მკვდარი, ჩემი შვილია ცოცხალი!“ ასე ლაპარაკობდნენ მეფის წინაშე.

23და თქვა მეფემ: „ეს ამბობს, ჩემი შვილიაო ცოცხალი, შენი შვილიაო მკვდარი. მეორე ამბობს: არა, შენი შვილია მკვდარი, ჩემი შვილიაო ცოცხალი.“

24და თქვა მეფემ: „მახვილი მომიტანეთ!“ და მიართვეს მახვილი მეფეს.

25და თქვა მეფემ: „ორად გაჭერით ცოცხალი ბავშვი, ერთი ნახევარი ერთ ქალს მიეცით, მეორე ნახევარი – მეორე ქალს.“

26და უთხრა ცოცხალი ბავშვის დედამ, მეფეს, რადგან გულ-ღვიძლი დაეწვა თავისი შვილის გამო: „ოჰ, ჩემო ბატონო! ოღონდ ნუ მოკლავთ და მიეცით მაგას ცოცხალი ბავშვი!“ მეორე ამბობდა: „ნურც მე მერგება, ნურც შენ, გაჭერით!“ +

27და მიუგო მეფემ და თქვა: „ამას მიეცით ცოცხალი ბავშვი, ნუ მოკლავთ, ეს არის მისი დედა“ +

28და გაიგო მთელმა ისრაელმა განაჩენის ამბავი, მეფემ რომ გამოიტანა, და შეეშინდათ მეფისა, რადგან დაინახეს, რომ ღვთის სიბრძნე შეეწია მას სამართლის გაჩენაში.

4
ისრაელის მთავრები სოლომონთან

4^1და იყო მეფე სოლომონი მეფედ მთელს ისრაელზე. +

2ეს თავკაცები ჰყავდა მას: ყაზარიაჰუ, ცადოკ მღვდლის ძე, +

3ელიხორეფი და ახია, შიშას ძენი – მწერლები. იოშაფატ ახილუდის ძე – მემატიანე. +

4ბენაიაჰუ იეჰოიადაყის ძე – ჯარის სარდალი, ცადოკი და აბიათარი – მღვდლები. +

5ყაზარიაჰუ ნათანის ძე – მოურავთ უფროსი, ზაბუდ ნათანის ძე – მღვდელი, მეფის მეგობარი. +

6ახიშარი – სასახლის ზედამხედველი, ადონირამ ყაბდას ძე – ხარკის განმგებელი. +

7თორმეტი მოურავი ჰყავდა სოლომონს მთელს ისრაელში, ისინი ამარაგებდნენ სარჩოთი მეფესა და მის სახლს. თითოეულს წელიწადში ერთი თვის მანძილზე უნდა ეზიდნა სარჩო.

8ესენია მათი სახელები: ბენ-ხური ეფრემის მთიდან.

9ბენ-დეკერი მაკაცში, შაყალბიმში, ბეთ-შემეშში, ელონში და ბეთ-ხანანში. +

10ბენ-ხესედი არუბოთში. მისი იყო სოქო და ხეფერის მთელი მხარე. +

11ბენ-აბინადაბი მთელს ნაფათ-დორში. სოლომონის ასული ტაფათი ჰყავდა ცოლად. +

12ბაყანა ახილუდის ძე თაყანაქში, მეგიდოში და მთელს ბეთ-შეანში, ცართანასთან რომ არის, იზრეყელის ქვემოთ, ბეთ-შეანიდან ვიდრე აბელ-მეხოლამდე და იოკმეყამის გაღმა მხარემდე.

13ბენ-გებერი გილყადის რამოთში. მისი იყო იაირისშენები, მენაშეს ძისა, გილყადში. მისი იყო არგობის მხარე ბაშანში, სამოცი დიდი ქალაქი, გალავნიანი და სპილენძის ურდულებიანი. +

14ახინადაბ ყიდოს ძე მახანაიმში, +

15ახიმაყაცი ნაფთალის მხარეში, მასაც სოლომონის ასული ჰყავდა ცოლად, ბასმათი.

16ბაყანა ხუშაის ძე აშერის მხარეში და ბეყალოთში.

17იეჰოშაფატ ფარუახის ძე ისაქარის მხარეში.

18შიმყი ელას ძე ბენიამინის მხარეში,

19გებერი ურის ძე გილყადის ქვეყანაში, სიხონის, ამორეველთა მეფის, ქვეყანაში და ყოგის, ბაშანის მეფის, ქვეყანაში – თითო მოურავი თითო ქვეყანაში.

20ჭამდნენ, სვამდნენ, მხიარულობდნენ ზღვის ქვიშასავით მრავალრიცხოვანი იუდა და ისრაელი. +

21(1) და ეპყრა სოლომონს ყველა სამეფო მდინარიდან ფილისტიმელთა ქვეყნამდე და ეგვიპტის საზღვრამდე. და მოართმევდნენ ხოლმე ძღვენს და ემორჩილებოდნენ სოლომონს მთელი მისი სიცოცხლე. +

22(2) ეს იყო სოლომონის ყოველდღიური სარჩო: ოცდაათი ქორი გამტკიცული ფქვილი და სამოცი ქორი სადაგი ფქვილი,

23(3) ათი ნასუქალი ხარი და ათი ნაიალაღარი ხარი, ასი ცხვარი, გარდა ნანადირევი ირმებისა, და ქურციკებისა, ჯეირნებისა და გამოკვებილი ბატებისა.

24(4) ეს იმიტომ, რომ ბატონობდა იგი მთელს მდინარის გამოღმა მხარეზე თიფსახიდან ვიდრე ღაზამდე, და მდინარის გამოღმა ყველა მეფეზე, და ზავი ჰქონდა ყველა ქვეყანასთან, ირგვლივ. +

25(5) უშიშრად ისხდა სოლომონის დროს იუდა და ისრაელი, თითოეული თავისი ვაზის ძირას და თავისი ლეღვის ძირას, დანიდან ვიდრე ბეერ-შებაყამდე. +

26(6) ჰქონდა სოლომონს ოთხი ათასი თავლა ეტლის ცხენებისათვის და ჰყავდა თორმეტი ათასი ცხენოსანი. +

27(7) ამარაგებდნენ ის მოურავები თითოეული თავის განკუთვნილ თვეში მეფე სოლომონს და მეფე სოლომონის სუფრის ყველა მეინახეს, თითოეული თავის განკუთვნილ თვეში, და არაფერს აკლებდნენ.

28(8) მოჰქონდათ ქერი და თივა ცხენებისთვის და ბედაურებისთვის, თითოეულს მისთვის მიჩენილ ადგილზე.

29(9) და მიჰმადლა ღმერთმა სოლომონს სიბრძნე, დიდი ჭკუა და ზღვის ქვიშასავით ვრცელი გონება,

30(10) სოლომონის სიბრძნე აღემატებოდა აღმოსავლელთა მთელს სიბრძნეს და ეგვიპტელთა მთელს სიბრძნეს. +

31(11) ყველა ადამიანზე ბრძენი იყო იგი – ეთან ეზრახელზე, ჰემანზე, ქალქოლზე, დარდაყ მახოლის ძეზე და განითქვა მისი სახელი ყველა ხალხში, ვინც კი ირგვლივ იყო. +

32(12) წარმოთქვა სამი ათასი იგავი და შეთხზა ათას ხუთი გალობა. +

33(13) ლაპარაკობდა ხეებზე – ლიბანის ნაძვიდან დაწყებული უსუპამდე, კედელზე რომ იზრდება; ლაპარაკობდა ცხოველებზე და ფრინველებზე, ქვემძრომებზე და თევზებზე.

34(14) მოდიოდნენ ყველა მოდგმის ხალხისგან სოლომონის სიბრძნის მოსასმენად და ქვეყნის ყველა მეფისგან, ვისაც კი სმენოდა მისი სიბრძნის ამბავი. +

5
სოლომონი ემზადება ტაძრის ასაგებად

5^1(15) და გაუგზავნა ხირამმა, ცორის მეფემ, თავისი მსახურნი სოლომონს, რადგან გაიგო, რომ იგი სცხეს მეფედ მამამისის ნაცვლად, ხოლო ხირამი დავითის მოყვარული იყო მთელი სიცოცხლე.

2(16) და შეუთვალა სოლომონმა ხირამს: +

3(17) „შენ იცი, რომ ვერ შეძლო მამაჩემმა დავითმა, აეშენებინა სახლი უფლის, თავისი ღმერთის, სახელზე, რადგან მტერი ეხვია გარშემო, ვიდრე უფალმა ფეხის ტერფით არ დაათრგუნინა ისინი. +

4(18) ახლა კი ჩამომიგდო ირგვლივ მშვიდობა უფალმა, ჩემმა ღმერთმა, აღარ მყავს მოწინააღმდეგე და არც ხიფათი მელის რაიმე.

5(19) აჰა, ვფიქრობ, ავაშენო სახლი უფლის, ჩემი ღვთის, სახელზე, როგორც ნათქვამი აქვს მამაჩემისთვის უფალს: შენი ვაჟიშვილი, ვისაც შენს ნაცვლად ტახტზე დავსვამ, ის ამიშენებსო ჩემს სახელზე სახლს. +

6(20) ახლა ბრძანე, რომ ნაძვის ხეები მომიჭრან ლიბანში, ჩემი მსახურნი შენს მსახურებთან ერთად იქნებიან, და მე მოგცემ შენს მსახურთა გასამრჯელოს, რამდენსაც მეტყვი, რადგან შენ იცი, რომ ციდონელებივით ჩვენში ტყეს ვერვინ ჩეხავს“. +

7(21) როცა გაიგო ხირამმა სოლომონის სიტყვები, დიდად გაიხარა და თქვა: „აწ კურთხეულ იყოს უფალი, რომელმაც მისცა დავითს ბრძენი შვილი ამდენი ხალხისთვის.“ +

8(22) და შეუთვალა ხირამმა სოლომონს: „მოვისმინე, რაც შემომითვალე. ყველაფერს შეგისრულებ, რაც კი ნაძვისა და კვიპაროსის ხეების გამო ისურვე. +

9(23) ჩემი მსახურნი ჩამოზიდავენ ლიბანიდან ზღვამდე, და ტივებად გავუშვებ ზღვით იმ ადგილამდე, რომელსაც დამითქვამ. იქ დავშლით და წაიღებ. ოღონდ შენ შემისრულე სურვილი: სარჩოთი მომიმარაგე სახლი.“

10(24) და უგზავნიდა ხირამი სოლომონს მისი სურვილის თანახმად ნაძვისა და კვიპაროსის ხეებს.

11(25) ხოლო სოლომონი უგზავნიდა ხირამს ოცი ათას ქორ ხორბალს მისი სახლის სარჩოდ და ოც ქორ გაწმენდილ ზეთს. ამას უგზავნიდა სოლომონი ხირამს წლიდან წლამდე. +

12(26) და მიჰმადლა უფალმა სიბრძნე სოლომონს დაპირებისამებრ. მშვიდობა იყო ხირამსა და სოლომონს შორის, და კავშირი ჰქონდათ შეკრული ერთმანეთთან. +

13(27) და დაადო ბეგარა სოლომონმა მთელს ისრაელს: ოცდაათი ათასი კაცი გაჰყავდა ბეგარაზე.

14(28) და გზავნიდა მათ ლიბანში – თვეში ათი ათას კაცს, მორიგეობით. ერთ თვეს ლიბანში იყვნენ, ორ თვეს თავ-თავის სახლებში. ადონირამი განაგებდა ბეგარას. +

15(29) სოლომონს ჰყავდა სამოცდაათი ათასი მტვირთავი და ოთხმოცი ათასი ქვის მჭრელი მთაში, +

16(30) გარდა სამი ათას სამასი თავკაცისა, რომელნიც სამუშაოებზე ჰყავდა მიჩენილი სოლომონს და მომუშავეებს ზედამხედველობდნენ. +

17(31) და ბრძანა მეფემ, რომ მოეზიდათ დიდრონი ლოდები, ძვირფასი ქვის ზოდები. სახლის საძირკვლისათვის, მოპირკეთებული ქვები, +

18(32) რომელთაც თლიდნენ სოლომონის ხელოსნები, ხირამის ხელოსნები და გებალელები, და ამზადებდნენ ხეებსა და ქვებს სახლის ასაგებად. +

6
ტაძრის მშენებლობის დაწყება

6^1ისრაელის ძეთა ეგვიპტიდან გამოსვლის ოთხასმეოთხმოცე წელს, ისრაელზე სოლომონის მეფობის მეოთხე წელს, ზივის თვეში, რომელიც არის მეორე თვე, შეუდგა იგი უფლის სახლის შენებას. +

2სახლი, რომელიც სოლომონმა აუშენა უფალს, სიგრძით სამოცი წყრთა იყო, სიგანით – ოცი წყრთა, სიმაღლით – ოცდაათი წყრთა. +

3სტოა ტაძრის წინ სიგრძით ოცი წყრთა იყო, ტაძრის სიგანის შესაბამისად, ხოლო სიგანე – ათი წყრთა, სახლის წინ. +

4და გაუკეთა სახლს სარკმლები, რომლებიც იღებოდა და იკეტებოდა. +

5და მიუშენა სახლის კედელს სართულები, სახლის კედლების ირგვლივ, ტაძრისა და დაბირის ირგვლივ, და მიუშენა შრამელები ირგვლივ. +

6ქვედა სართული ხუთი წყრთა იყო სიგანით, შუა – ექვსი წყრთა სიგანით, ხოლო მესამე – შვიდი წყრთა სიგანით, რადგან სახლს ირგვლივ შვერილი კოჭები ჰქონდა გარედან დატანებული, რომ სახლის კედლებს ხარაჩოები არ მიჰკარებოდა.

7როცა სახლი შენდებოდა, ზოდებად მოჭრილი ქვით შენდებოდა. არც ჩაქუჩის, არც კვერის და არც ერთი რკინის იარაღის ხმა არ გაღებულა სახლში მისი შენებისას. +

8შუა სართულზე ასასვლელი სახლს მარჯვენა ფრთაზე ჰქონდა. დახვეული კიბით ადიოდნენ შუაზე და შუადან – მესამეზე. +

9და დაასრულა სახლის შენება და ნაძვის ფიცრებითა და კოჭებით გადახურა სახლი.

10სართულები მიუშენა მთელს სახლს, თითო ხუთი წყრთა სიმაღლისა, და ნაძვის ძელებით მიამაგრა სახლს.

11და გამოეცხადა სოლომონს უფლის სიტყვა:

12„აჰა, აშენებ ამ სახლს, მაგრამ თუ ივლი ჩემს წესზე და ჩემს სამართალს გააჩენ, თუ დაიცავ და გაჰყვები ჩემს ნაბრძანევს, მაშინ შეგისრულებ სიტყვას, რომელიც დავითს, მამაშენს, ვუთხარი. +

13დავმკვიდრდები ისრაელის ძეთა შორის და არასოდეს მივატოვებ ჩემს ერს, ისრაელს.“ +

14და ააგო სოლომონმა სახლი და დაასრულა იგი.

15ნაძვის ფიცრები ააკრა სახლის შიდა კედლებს იატაკიდან ჭერამდე. ჭერი შიგნიდან ხით მოაპირკეთა და სახლის იატაკზე კვიპაროსის ფიცრები დააგო. +

16სახლის კიდეებიდან ოც წყრთაზე ააკრა ნაძვის ფიცრები იატაკიდან ჭერამდე და განაკუთვნა იგი დაბირისთვის, წმიდათა წმიდისთვის. +

17ორმოცი წყრთა იყო სახლი, ანუ ტაძრის წინა ნაწილი.

18ნაძვის ფიცრებზე სახლის შიგნით კიტრები და გაშლილი ყვავილები იყო ამოჩუქურთმებული. ყველაფერი ნაძვისგან იყო, ქვა არ ჩანდა.

19შუა სახლში მოაწყო დაბირი, რომ იქ უფლის აღთქმის კიდობანი დაედგა.

20დაბირის სიგრძე ოცი წყრთა იყო, სიგანეც ოცი წყრთა, სიმაღლე – ოცი წყრთა. წმიდა ოქროთი მოჭედა იგი, ოქროთივე მოჭედა ნაძვის სამსხვერპლო. +

21და მოჭედა შიგნიდან სახლი წმიდა ოქროთი სოლომონმა, და გადაჭიმა ოქროს ჯაჭვები დაბირის წინ, რომელიც ოქროთი მოჭედა.

22მთელი სახლი ოქროთი მოჭედა, მთლიანად მთელი სახლი და მთელი სამსხვერპლო დაბირის წინ მდგარი, ოქროთი მოჭედა

23და გააკეთა დაბირში ორი ქერუბიმი ზეთისხილის ხისგან, რომლის სიმაღლე ათი წყრთა იყო. +

24ერთი ფრთა ხუთი წყრთა ჰქონდა ქერუბიმს, მეორე ფრთაც ხუთი წყრთა. ათი წყრთა იყო ერთი ფრთის ბოლოდან მეორე ფრთის ბოლომდე.

25ათი წყრთა იყო მეორე ქერუბიმიც. ორივე ქერუბიმს ერთი ზომა და ერთი სახე ჰქონდა.

26ერთი ქერუბიმის სიმაღლე ათი წყრთა იყო, ასევე მეორე ქერუბიმისაც.

27დადგა ქერუბიმები შიდა სახლის შუაგულში. გაშლილი ჰქონდათ ფრთები ქერუბიმებს, ერთი ქერუბიმის ფრთა ერთ კედელს სწვდებოდა, მეორე ქერუბიმის ფრთა – მეორე კედელს, ხოლო სახლის შუაგულისკენ მიმართული მათი ფრთები ერთმანეთს ეხებოდნენ.

28ოქროთი მოჭედა ქერუბიმები.

29სახლის მთელს კედლებზე ირგვლივ – შიგნიდან და გარედან, ქერუბიმების, ფინიკის ხეებისა და გაშლილი ყვავილების გამოსახულებანი მოაჩუქურთმა. +

30სახლის იატაკიც ოქროთი მოჭედა, შიგნიდანაც და გარედანაც.

31დაბირში შესასვლელად გააკეთა ზეთისხილის ხის კარედი, რომლის ჩარჩო და წირთხლები კედლის სიმაღლის მეხუთედი იყო.

32ზეთისხილის ხის ორ კარედზე ქერუბიმები, ფინიკის ხეები და გაშლილი ყვავილები ამოაჩუქურთმა და ოქროთი მოჭედა. მოჭედა ქერუბიმიც და ფინიკის ხეებიც. +

33ტაძრის შესასვლელსაც ასევე გაუკეთა ზეთისხილის ხის ოთხკუთხა წირთხლები.

34და კვიპაროსის ხის ორი კარედი. ერთი კარედის ორივე ფრთა ტრიალებდა, მეორე კარედის ორივე ფრთა ტრიალებდა. +

35და ამოაჩუქურთმა ქერუბიმები, ფინიკის ხეები და გაშლილი ყვავილები და ოქროთი მოჭედა ჩუქურთმის ღარები.

36და მოაწყო შიდა ეზო სამი წყება თლილი ქვისაგან და ერთი წყება ნაძვის ძელებისაგან. +

37მეოთხე წელს, ზივის თვეში, ჩაეყარა საძირკველი უფლის სახლს.

38მეთერთმეტე წელს, ბულის თვეში, რომელიც არის მერვე თვე, გაასრულა სახლი ყოველი წესისა და რიგის მიხედვით. შვიდ წელიწადს აშენებდა სახლს. + +

7
მეფის სასახლის აშენება

7^1თავის სახლს კი ცამეტ წელიწადს აშენებ-და სოლომონი და გაასრულა მთელი თავისი სახლი. +

2და ააშენა ლიბანის მაღნარის სახლი: სიგრძით ასი წყრთა, სიგანით ორმოცდაათი წყრთა, სიმაღლით ოცდაათი წყრთა. ოთხ რიგ ნაძვის სვეტებზე იყო შედგმული, ნაძვისავე ძელები იყო გადებული ნაძვის სვეტებზე. +

3ნაძვით იყო გადახურული ოთახები, ორმოცდახუთ სვეტზე შედგმული, თხუთმეტი სვეტი თითო რიგში.

4სამ სართულად იყო სარკმლის ჩარჩოები, სარკმლები ერთმანეთის პირდაპირ იყო, სამ წყებად.

5ყველა კარი და წირთხლი ოთხკუთხა ძელებისგან იყო, სამ სართულად, სარკმლები ერთმანეთის პირდაპირ იყო, სამ წყებად.

6სვეტებიანი კარიბჭე, რომელიც გააკეთა, სიგრძეში ორმოცდაათი წყრთა იყო, სიგანეში – ოცდაათი წყრთა, მის წინ სხვა კარიბჭე სვეტებით და ზღურბლით.

7სატახტო კარიბჭე, სადაც მსჯავრი უნდა გამოეტანა, სამსჯავრო კარიბჭე, გააკეთა და ნაძვით დაფარა იატაკიდან ჭერამდე.

8ასევე იყო აგებული მისი საცხოვრებელი სახლი მეორე ეზოში, კარიბჭის უკან. ფარაონის ასულსაც, რომელიც ცოლად ჰყავდა მოყვანილი სოლომონს, ამ კარიბჭის მსგავსი სახლი აუშენა. +

9ეს ყველაფერი ზომაზე გათლილი, ხერხით დახერხილი ძვირფასი ქვებისგან იყო გაკეთებული – როგორც შიგნით, ისე გარეთ, საძირკვლიდან თავხემდე, და გარეთ დიდ ეზომდე. +

10საძირკვლად ედო ძვირფასი ქვები, დიდი ქვები, ათწყრთიანი და რვაწყრთიანი ქვები.

11ხოლო ზემოთ ზომაზე გათლილი ძვირფასი ქვები და ნაძვი.

12დიდი ეზო შემოზღუდული იყო ირგვლივ სამი წყება თლილი ქვით და ერთი წყება ნაძვის ძელებით. ასევე უფლის სახლის შიდა ეზო და სახლის კარიბჭე. +

13და გაგზავნა კაცი მეფე სოლომონმა და მოაყვანინა ცორიდან ხირამი, +

14რომლის დედა ერთი ქვრივი ქალი იყო ნაფთალის შტოდან, ხოლო მამა ცორელი სპილენძის ოსტატი. მომადლებული ჰქონდა ხირამს სიბრძნე, გამჭრიახობა და ცოდნა სპილენძის ნახელავის გასაკეთებლად. მივიდა სოლომონ მეფესთან და ყველა სამუშაო შეუსრულა. +

15და გამოსახა სპილენძის ორი სვეტი – ერთი სვეტის სიმაღლე თვრამეტი წყრთა იყო, თორმეტი წყრთა ლარი სწვდებოდა გარშემო ორივე სვეტს. +

16ორი ბუღაური ჩამოასხა სპილენძისგან სვეტების თავზე დასადგმელად, ერთი ბუღაურის სიმაღლე ხუთი წყრთა იყო, მეორე ბუღაურის სიმაღლეც ხუთი წყრთა იყო.

17და გაუკეთა სვეტის თავზე დასადგმელ ბუღაურებს დაწნული ცხაურები და ძეწკვისებური ჯინჯილები: შვიდი – ერთ ბუღაურს, შვიდიც – მეორე ბუღაურს. +

18და გააკეთა სვეტები და შემოავლო ირგვლივ ერთ ცხაურს ორ წყებად ბროწეულები სვეტების თავზე დადგმული ბუღაურების დასაფარავად.

19კარიბჭის სვეტების ბუღაურები შროშანის სახის იყო, ოთხი წყრთა.

20ორ სვეტზე შედგმულ ბუღაურებს შემოვლებული ჰქონდა ორასი ბროწეული, ზემოთკენ, მუცლის პირდაპირ, რომელიც ცხაურის მხარეს იყო.

21და აღმართა სვეტები ტაძრის კარიბჭეში. აღმართა მარჯვენა სვეტი და უწოდა სახელად იაქინი. აღმართა მარცხენა სვეტი და უწოდა სახელად ბოყაზი. +

22სვეტის თავებზე შროშანები იყო გამოსახული. და დასრულდა სვეტების სამუშაო.

23და ჩამოასხა სპილენძის ზღვა, სრულიად მრგვალი, კიდიდან კიდემდე ათი წყრთა იყო, სიმაღლე ხუთი წყრთა ჰქონდა, ოცდაათი წყრთა ლარი სწვდებოდა ირგვლივ. +

24ირგვლივ კიტრის ჩუქურთმები ჰქონდა შემოვლებული კიდეზე ქვემოდან, ათ-ათი თითო წყრთაზე და ორ წყებად გარს ერტყა ზღვას. კიტრები მასთან ერთად იყო ჩამოსხმული.

25თორმეტ ხარზე იყო შედგმული. სამი ჩრდილოეთით იყურებოდა, სამი დასავლეთით იყურებოდა, სამი სამხრეთით იყურებოდა და სამი აღმოსავლეთით იყურებოდა. ზღვა ზედ ედგათ და ზურგი ყველას შიგნით ჰქონდა მიქცეული. +

26სისქე ერთი მტკაველი ჰქონდა, მისი კიდეები თასის კიდესავით იყო გაკეთებული და გაშლილ შროშანს ჰგავდა. ორი ათას ბათს იტევდა. +

27და გააკეთა ათი სპილენძის კვარცხლბეკი, თითოეული კვარცხლბეკის სიგრძე ოთხი წყრთა იყო, სიგანე – ოთხი წყრთა, სიმაღლე – სამი წყრთა. +

28ამგვარად იყო გაკეთებული კვარცხლბეკი: დაფები ჰქონდა მათ, ჩარჩოში ჩასმული.

29ჩარჩოებში ჩასმულ დაფებზე ლომები, ხარები და ქერუბიმები იყო გამოსახული, ასევე ჩარჩოებზე – ლომებსა და ხარებს ქვემოთ და ზემოთ ყვავილების ასხმული კონები.

30ოთხ-ოთხი სპილენძის ბორბალი და სპილენძის ღერძები ჰქონდა თითო კვარცხლბეკს. მის ოთხსავე კუთხეზე იყო შვერილები. საბანელის ქვეშაც ჩამოსხმული შვერილები იყო, ხოლო ყოველ გვერდზე – ყვავილწნულები.

31მისი ჭრილი შიდა გვირგვინიდან მაღლითამდე ერთი წყრთა იყო, ჭრილი მრგვალი იყო, როგორც ამგვარი ნაკეთობა არის ხოლმე, წყრთანახევარი. ჭრილზე ჩუქურთმები იყო. მისი კედლები ოთხკუთხედი იყო, არა მრგვალი.

32ოთხი ბორბალი იყო კედლებს ქვემოთ და ბორბლების ღერძები კვარცხლბეკზე იყო დამაგრებული, თითო ბორბლის სიმაღლე – ერთნახევარი წყრთა.

33ბორბლები ეტლის ბორბლებივით იყო გაკეთებული, ღერძები, სალტეები, მანები და მორგვები სულ ჩამოსხმული სპილენძისა იყო.

34ოთხი შვერილი ჰქონდა ყოველი კვარცხლბეკის ოთხსავე კუთხეს, კვარცხლბეკთან ერთად იყო ჩამოსხმული.

35კვარცხლბეკის თავზე იყო წრე ნახევარი წყრთა სიმაღლისა, კვარცხლბეკის სახელურები და კედლები მისივე მასალისგან იყო.

36და ამოკვეთა სახელურების დაფებზე და მის კედლებზე ქერუბიმები, ლომები და პალმები ერთმანეთის დაშორებით, ირგვლივ ყვავილწნულები.

37ამგვარი გააკეთა ათი კვარცხლბეკი, ყველა ერთიანად იყო ჩამოსხმული, ერთი ზომა ჰქონდა, ერთი სახე.

38და გააკეთა სპილენძის ათი საბანელი, ორმოც ბათს იტევდა თითოეული საბანელი, ოთხი წყრთა იყო თითოეული საბანელი, თითოეული საბანელი იმ ათიდან ერთ-ერთ კვარცხლბეკზე იდგა. +

39ხუთი კვარცხლბეკი სახლის მარჯვენა ფრთაზე დადგა, ხუთი – სახლის მარცხენა ფრთაზე, ზღვა სახლის მარჯვენა მხარეს მოათავსა, სამხრეთ-აღმოსავლეთით.

40გააკეთა ხირამმა საბანელები, აქანდაზები და სასხურებლები, და მოათავა ხირამმა ყველა სამუშაო, რასაც უკეთებდა იგი მეფე სოლომონს უფლის სახლში. +

41ორი სვეტი და სვეტების თავზე დასადგმელი ბუღაურები მისი ორი ბალიშითურთ, ორი ცხაური სვეტებზე დასადგმელი ბუღაურების დასაფარავად.

42ოთხასი ბროწეული ორი ცხაურისთვის, ბროწეულების ორი რიგი თითოეულ ცხაურს. სვეტებზე დასადგმელი ბუღაურის ბალიშების დასაფარავად.

43ათი კვარცხლბეკი, ათი საბანელი კვარცხლბეკებზე შესადგმელი. +

44ერთი ზღვა და თორმეტი ხარი ზღვის ქვეშ.

45ქვაბები, აქანდაზები და სასხურებლები, – ყველა ეს ჭურჭელი, რომელნიც ხირამმა გაუკეთა მეფე სოლომონს უფლის სახლში, გაპრიალებული სპილენძისა იყო.

46იორდანეს მხარეში ჩამოასხა ისინს მეფემ, თიხნარ ნიადაგზე, სუქოთსა და ცართანს შორის. +

47და დააწყო სოლომონმა ყველა ეს ჭურჭელი თავ-თავის ადგილზე. დიდი სიმრავლის გამო ვერ გაირკვა სპილენძის წონა. +

48და გააკეთა სოლომონმა ყოველი ჭურჭელი, რაც უფლის სახლისთვის იყო განკუთვნილი: ოქროს სამსხვერპლო და ოქროსავე ტაბლა, რომელზედაც საწინაშეო პური ეწყო.

49ბაჯაღლო ოქროს სასანთლეები – ხუთი მარჯვენა მხარეს, ხუთიც მარცხენა მხარეს, დაბირის წინ, ყვავილებით, სანთურებით და ოქროს მაშებითურთ. +

50ბაჯაღლო ოქროს ტაშტები, დანები, სასხურებლები, საჭდეები, საცეცხლურები, და ოქროსავე ანჯამები შიდა სახლიდან წმიდათა წმიდაში შესასვლელი კარებისთვის, ტაძარში შესასვლელი კარებისთვის. +

51და მოთავდა ყოველი სამუშაო, რაც უფლის სახლში შეასრულა მეფე სოლომონმა, და მოიტანა სოლომონმა მამამისის, დავითის, შემოწირულება – ოქრო, ვერცხლი და ჭურჭელი და დააწყო უფლის სახლის საგანძურში. +

8
ტაძრის კურთხევა

8^1მაშინ შეყარა სოლომონმა ისრაელის უხუცესობა და შტოთა ყველა თავკაცი – ისრაელის ძეთა მამისსახლების უფროსები მეფე სოლომონთან იერუსალიმში, რომ გადმოესვენებინათ უფლის აღთქმის კიდობანი დავითის ქალაქიდან, ანუ სიონიდან. +

2და შეიყარა მეფე სოლომონთან მთელი ისრაელი ეთანიმის თვეში, ანუ მეშვიდე თვეში, დღესასწაულის დროს. +

3და მოვიდა ისრაელის მთელი უხუცესობა და მღვდლებმა ასწიეს კიდობანი. +

4და წაასვენეს უფლის კიდობანი და საკრებულო კარავი და საწმიდარის ყველა ჭურჭელი, რაც კარავში იყო, წაასვენეს ეს მღვდლებმა და ლევიანებმა. +

5მეფე სოლომონი და მასთან შეკრებილი ისრაელის მთელი საზოგადოება კიდობნის წინ მიდიოდნენ და მსხვერპლად სწირავდნენ ცხვარსა და ძროხას, რომლის დათვლა და აღრიცხვა შეუძლებელი იყო სიმრავლის გამო. +

6და დაასვენეს მღვდლებმა უფლის აღთქმის კიდობანი თავის განკუთვნილ ადგილზე, ტაძრის დაბირში, წმიდათა წმიდაში, ქერუბიმთა ფრთებქვეშ, +

7რადგან ფრთები ჰქონდათ გაშლილი ქერუბიმებს კიდობნის ადგილზე, და ზემოდან ფარავდნენ ქერუბიმები კიდობანს და მის კეტებს,

8კეტები იმ სიგრძისა იყო, რომ მხოლოდ მისი თავები ჩანდა წმიდათა წმიდიდან დაბირის წინ, და არ ჩანდა გარეთ. დღემდე იქ არის ისინი.

9არაფერი იყო კიდობანში, გარდა ქვის ორი დაფისა, მოსემ რომ ჩააწყო იქ ხორებში ყოფნისას, როცა უფალმა აღთქმა დადო ისრაელიანებთან ეგვიპტიდან მათი გამოსვლის შემდეგ. +

10და როცა გამოვიდნენ მღვდლები საწმიდარიდან, ღრუბელმა აავსო უფლის სახლი. +

11და ვეღარ დადგნენ სამსახურისთვის იქ მღვდლები ამ ღრუბლის გამო, რადგან უფლის დიდებას დაეფარა სახლი. +

12მაშინ თქვა სოლომონმა: „ბნელში დავანება ინება უფალმა. +

13სახლი აგიშენე სავანედ შენდა, ადგილი შენს სამარადისო სამკვიდრებლად.“

14პირი ხალხისკენ იბრუნა მეფემ და აკურთხა ისრაელის კრებული. ფეხზე იდგა მთელი ისრაელის კრებული. +

15და თქვა: „კურთხეულია უფალი, ღმერთი ისრაელისა, რომელიც თავისი პირით ელაპარაკა დავითს, მამაჩემს, და ახლა თავისი ხელით შეასრულა! ის ამბობდა:

16‘იმ დღიდან, რაც ეგვიპტიდან გამოვიყვანე ჩემი ერი, ისრაელი, ისრაელის არც ერთ ტომში არ ამირჩევია ქალაქი სახლის ასაშენებლად, რათა იქ დამკვიდრებულიყო ჩემი სახელი; და ავირჩიე დავითი, რომ ის ყოფილიყო ჩემს ერზე, ისრაელზე.’ +

17გულში ჰქონდა დავითს, მამაჩემს, სახლის აშენება უფლის, ისრაელის ღმერთის, სახელზე. +

18და უთხრა უფალმა დავითს, მამაჩემს: ‘გულში რომ გქონდა ჩემს სახელზე სახლის აშენება, კარგი ჰქენი, რომ გულში გქონდა ეს საქმე.

19ოღონდ შენ არ ააშენებ სახლს, არამედ შენი შვილი, შენი საზარდულიდან გამოსული ააშენებს სახლს ჩემს სახელზე.’ +

20და დაამტკიცა უფალმა თავისი ნათქვამი სიტყვა. და აჰა, მე დავდექი მამაჩემის, დავითის, ადგილზე, ავედი ისრაელის ტახტზე, როგორც ბრძანა უფალმა, და უფლის, ისრაელის ღმერთის, სახელზე ავაშენე სახლი. +

21და მივუჩინე იქ ადგილი კიდობანს, რომელშიც ინახება უფლის აღთქმა, ჩვენს მამებთან დადებული, როცა ეგვიპტიდან გამოიყვანა ისინი უფალმა“.

22და დადგა სოლომონი უფლის სამსხვერპლოს წინ, ისრაელის კრებულისკენ პირშექცევით და ცისკენ აღაპყრო ხელები. +

23და თქვა: „უფალო, ღმერთო ისრაელისა! არ არსებობს შენი მსგავსი ღმერთი არც მაღლა ცაში და არც დაბლა დედამიწაზე. შენ ინახავ აღთქმას და სიყვარულს შენს მსახურთა მიმართ, რომელნიც მთელი გულით დადიან შენს წინაშე.

24შენ შეუსრულე სიტყვა შენს მსახურს – მამაჩემს, დავითს, და დღეს აღასრულა შენმა ხელმა, რაც შენს ბაგეებს ჰქონდა ნაბრძანები. +

25ახლაც შეუნახე, უფალო, ღმერთო ისრაელისა, შენს მსახურს – მამაჩემს, დავითს, შენი ნათქვამი სიტყვა, რომ უთხარი: ‘არ დაგელევა მემკვიდრე ჩემს წინაშე, ისრაელის ტახტზე მჯდომარე, ოღონდ შეინახონ შენმა შვილებმა წესი და რიგი და იარონ ჩემს წინაშე, როგორც შენ დადიხარ ჩემს წინაშე.’ +

26ახლაც მტკიცე იყოს, უფალო, ღმერთო ისრაელისა, შენი სიტყვა, შენს მსახურს – მამაჩემს, დავითს რომ უბრძანე. +

27ნუთუ ნამდვილად იმკვიდრებს მიწაზე ღმერთი? აჰა, ვერ გიტევენ შენ ცანი და ცანი ცათანი, როგორ დაგიტევს ეს ჩემი აშენებული სახლი? +

28მოხედე შენი მსახურის ლოცვა-ვედრებას, უფალო, ღმერთო ჩემო, ისმინე ღაღადი და ლოცვა, რომლითაც მოგმართავს დღეს შენი მსახური.

29თვალი გეჭიროს ამ სახლზე ღამით და დღით, ამ ადგილზე, რომლის გამოც ნათქვამი გაქვს, აქ იქნებაო ჩემი სახლი; რომ ისმინო ლოცვა, რომელსაც იტყვის ამ ადგილას შენი მსახური. +

30ისმინე შენი მსახურისა და შენი ერის, ისრაელის, ვედრება, როცა დადგებიან ლოცვად ამ ადგილას. ისმინე შენს სამყოფელ ადგილზე – ცათა შინა, – ისმინე და შეგვიწყალე.

31როცა შესცოდავს ვინმე თავის მოძმეს და ფიცით დააფიცებენ მას, და მივა ეს ფიცი შენს სამსხვერპლოსთან ამ სახლში, +

32მაშინ მოუსმინე ციდან და სამართალი გაუჩინე შენს მსახურთ, მტყუანი გაამტყუნე, რომ მის თავზე იყოს მისი საქციელი, და მართალი გაამართლე, რომ მისი სიმართლისამებრ მიეზღოს. +

33როცა დამარცხდება მტერთან შენი ერი, ისრაელი, იმის გამო, რომ შეგცოდეს, მერე მობრუნდება შენსკენ, ქებას შეასხამს შენს სახლს და დაგიწყებს ლოცვა-ვედრებას ამ სახლში, +

34მაშინ მოუსმინე ციდან და მიუტევე შეცოდება შენს ერს, ისრაელს, დააბრუნე იმ მიწაზე, რომელიც მის მამებს მიეცი.

35როცა დაიხურება ცა და არ იწვიმებს შეცოდების გამო შენს წინაშე, და დაიწყებენ ლოცვას ამ ადგილას, განადიდებენ შენს სახელს და განერიდებიან ცოდვებს, რადგან უკვე დასჯილი გეყოლება ისინი, +

36მაშინ მოუსმინე ციდან და მიუტევე შეცოდება შენს მსახურთ და შენს ერს, ისრაელს, რომ დააყენო სასიკეთო გზაზე, სადაც სიარული მართებთ; აწვიმო წვიმა მიწაზე, რომელიც სამკვიდრებლად მიგიცია შენი ერისთვის. +

37შიმშილობა იქნება ქვეყანაზე, შავი ჭირი, მწველი ხორშაკი, სიყვითლე, კალია თუ მატლი, ან თუ მტერი შემოადგება ქვეყანაში მის კარიბჭეებს, უბედურება მოხდება რამე, თუ სნეულება, +

38ყოველ ლოცვას, ყოველ ვედრებას თითოეული ადამიანისა, მთელი შენი ერის, ისრაელისა, როცა იგრძნობს გასაჭირს თითოეული თავის გულში და ხელს გაიშვერს ამ სახლისკენ,

39შენ მოუსმინე ციდან, შენი სამყოფლიდან, და მიუტევე, ქმენი და მიაგე თითოეულს თავისი საქციელისამებრ, რომელმაც უწყი მათი გულები, რადგან შენ ერთმა უწყი მთელი ადამის მოდგმის გული. +

40რომ მუდამ ეშინოდეთ შენი, ვიდრე ცხოვრობენ ამ მიწაზე, რომელიც ჩვენი მამა-პაპისთვის მიგიცია;

41უცხოელსაც, რომელიც არ არის შენი ერისაგანი, ისრაელის ძეთაგანი, მაგრამ შორი ქვეყნიდან მოვა შენი სახელის გამო, +

42რადგან გაგებული ექნებათ შენი დიდი სახელის, მაგარი ხელის და მოღერებული მკლავის ამბავი, მოვა და ილოცებს ამ სახლში,

43მოუსმინე ციდან, შენი სამყოფლიდან, და აუსრულე ყველაფერი, რასაც შემოგღაღადებს უცხოელი, რომ იცოდეს ქვეყნიერების ყველა ხალხმა შენი სახელი და ეშინოდეს შენი, როგორც შენს ერს, ისრაელს, იცოდეს ყველამ, რომ შენი სახელით იწოდება ეს სახლი, მე რომ ავაშენე. +

44როცა გავა მტერთან საბრძოლველად შენი ერი, დაადგება გზას, რომელზედაც შენ დააყენებ, და დაიწყებს ლოცვას უფლისადმი იმ ქალაქისკენ პირშექცეული, შენ რომ აირჩიე, და იმ სახლისაკენ, შენს სახელზე რომ ავაშენე, +

45მაშინ მოისმინე ციდან მათი ლოცვა და ღაღადისი და სამართალი გაუჩინე. +

46როცა შეგცოდავენ, რადგან არ არსებობს უცოდველი კაცი, და განურისხდები, მტრების ხელში ჩააგდებ და ტყვედ წაასხამენ მტრის ქვეყანაში, შორს იქნება თუ ახლოს, +

47და გონს მოვლენ იმ ქვეყანაში, სადაც იქნებიან ტყვედ, მოიქცევიან და შემოგღაღადებენ მათი ტყვეობის ქვეყანაში: ‘შევცოდეთ, დავაშავეთ, ბოროტება ჩავიდინეთ;’

48როცა მთელი სულითა და გულით მოიქცევიან შენსკენ მათი მტრების ქვეყანაში, რომელთაც ტყვედ წაასხეს, და დაიწყებენ ლოცვას შენდამი იმ ქვეყნისაკენ პირშექცეულნი, მათ მამებს რომ მიეცი, იმ ქალაქისკენ, შენ რომ აირჩიე, იმ სახლისკენ, მე რომ ავაშენე შენს სახელზე, +

49მაშინ მოისმინე ციდან, შენი სამყოფლიდან, მათი ლოცვა-ვედრება და სამართალი გაუჩინე.

50და მიუტევე შენს ერს, შეცოდება და დანაშაული, რაც კი შეუცოდავს შენთვის, და სიბრალულს აღუძრავ მათ დამტყვევებლებს, რომ შეიბრალონ ისინი, +

51რადგან შენი ერია ისინი და შენი სამკვიდრო, რომელიც ეგვიპტიდან, რკინის ღუმლიდან, გამოვიყვანე. +

52თვალღია იყავ შენი მსახურის ვედრების მიმართ და შენი ერის, ისრაელის, ვედრების მიმართ, რომ გესმოდეს მათი, როცა კი შემოგღაღადებენ. +

53რადგან შენ განიკუთვნე ისინი შენს სამკვიდროდ დედამიწის ყველა ერისგან, როგორც უბრძანე შენი მსახურის, მოსეს, ხელით, როცა ეგვიპტიდან გამოგყავდა ჩვენი მამა-პაპა, უფალო ღმერთო!“ +

54როცა დაასრულა უფლისადმი ეს ლოცვა-ვედრება, წამოდგა სამსხვერპლოდან, რომლის წინაც დაჩოქილი იყო, ცისკენ ხელაპყრობილი. +

55იდგა და ხმამაღლა აკურთხებდა ისრაელის მთელს კრებულს:

56„კურთხეულია უფალი, რომელმაც სიმშვიდე მიანიჭა თავის ერს, ისრაელს, როგორც დაპირებული იყო. ერთი სიტყვაც არ დარჩენილა აღუსრულებელი იმ სასიკეთო სიტყვებიდან, თავისი მსახურის მოსეს პირით რომ ბრძანა. +

57ჩვენთან იყოს უფალი, ჩვენი ღმერთი, როგორც ჩვენს მამებთან იყო, არ მიგვატოვოს და არ გაგვწიროს. +

58და მიიზიდოს თავისკენ ჩვენი გულები, რომ მის გზაზე ვიაროთ და დავიცვათ მისი შეგონებები, წესები და კანონები, რომელნიც ჩვენი მამა-პაპისთვის დაუწესებია. +

59იყოს ეს ჩემი სიტყვები, რომლითაც უფალს ვევედრები, ახლოს უფალთან, ჩვენს ღმერთთან, დღითა და ღამით, რომ მარადდღე აჩენდეს სამართალს მისი მსახურისთვის და მისი ერისთვის, ისრაელისთვის, +

60რათა გაიგოს დედამიწის ყოველმა ხალხმა, რომ ღმერთია უფალი და სხვა არვინაა მის მეტი. +

61იყავით გულწრფელნი უფლისადმი, ჩვენი ღმერთისადმი, როგორც დღესა ხართ, რომ იაროთ მის წესზე და დაიცვათ მისი შეგონებები.“

62და შესწირეს მსხვერპლი უფალს მეფემ და მთელმა ისრაელმა მასთან ერთად. +

63და დაკლა სოლომონმა ოცდაორი ათასი ხარი და ასოცი ათასი ცხვარი და სამშვიდობო მსხვერპლად შესწირა უფალს. ატფურეს უფლის სახლი მეფემ და მთელმა ისრაელმა. +

64ამავე დღეს აკურთხა მეფემ შუა ეზო უფლის სახლის წინ. რადგან აღავლინა სრულადდასაწველი, შესწირა ძღვენი და სამშვიდობო მსხვერპლის ცხიმები, რადგან უფლის წინ მდგარი სპილენძის სამსხვერპლო სიმცირის გამო ვერ დაიტევდა აღსავლენს, ძღვენს და სამშვიდობო ქონებს. +

65და დღესასწაულობდა იმჟამად უფლის, ჩვენი ღმერთის, წინაშე სოლომონი და მასთან ერთად მთელი ისრაელი – დიდი კრებული ხამათიდან ვიდრე ეგვიპტის ხევამდე – შვიდ დღეს და კიდევ შვიდ დღეს, სულ თოთხმეტ დღეს. +

66და მერვე დღეს გაისტუმრა ხალხი, და დალოცეს მეფე და წავიდ-წამოვიდნენ თავ-თავის კარვებში მხიარულნი და გულსავსენი იმ სიკეთის გამო, რაც გაუკეთა უფალმა დავითს, თავის მსახურს, და ისრაელს, თავის ერს. +

9

უფალი მეორედ ეცხადება სოლომონს

9^1როცა დაასრულა სოლომონმა უფლის სახლისა და მეფის სახლის შენება და ყველაფერი, რისი გაკეთებაც სურდა, +

2მეორედ გამოეცხადა უფალი სოლომონს, როგორც გაბაონში გამოეცხადა. +

3და უთხრა უფალმა: „შევისმინე შენი ლოცვა-ვედრება, რომ მევედრებოდი. მე ვაკურთხე ეს სახლი, შენ რომ ააშენე ჩემი სახელის დასამკვიდრებლად უკუნისამდე, ჩემი თვალი და გული სამარადჟამოდ აქ იქნება. +

4შენ კი, თუ ივლი ჩემს წინაშე, როგორც მამაშენი დავითი დადიოდა, წმინდა გულითა და სიმართლით, ყველაფერს აღასრულებ, რაც ნაბრძანები მაქვს შენთვის, დაიცავ ჩემს წესს და სამართალს,

5მაშინ მე განვამტკიცებ შენს ტახტს ისრაელში საუკუნოდ, როგორც დავითისთვის, მამაშენისთვის, მითქვამს: არ დაგელევა-მეთქი ისრაელის ტახტზე მჯდომელი. +

6მაგრამ თუ განმიდგებით თქვენ და თქვენი შვილები, არ დაიცავთ ჩემს ბრძანებებს და წესებს, მე რომ მოგეცით, შეუდგებით უცხო ღმერთებს და თაყვანს სცემთ მათ,

7მაშინ მე გავწყვეტ ისრაელს იმ მიწის პირისგან, რომელიც მას მივეცი, მოვიშორებ სახლს, რომელიც ჩემს სახელზე ვაკურთხე, და საიგავოდ და დასაცინად შეიქმნება ისრაელი ხალხთა შორის.

8ყველა, ვინც ჩაუვლის ამ მაღალ სახლს, გაოგნდება და დაუსტვენს და იტყვის: ‘ასე რისთვის მოექცა უფალი ამ ქვეყანას და ამ სახლს?’ +

9და იტყვიან: ‘რადგან დაივიწყეს უფალი, თავიანთი ღმერთი, რომელმაც ეგვიპტიდან გამოიყვანა მათი მამები, და მოეჭიდნენ სხვა ღმერთებს, და თაყვანს სცემდნენ მათ და ემსახურებოდნენ. ამის გამო დააწია უფალმა ყველა ეს უბედურება.’“

სოლომონის დიდება და სიბრძნე

10ოცი წლის თავზე იყო, რომ დაასრულა სოლომონმა ორი სახლის – უფლის სახლის და მეფის სახლის შენება. +

11ხირამი, ცორის მეფე, უგზავნიდა სოლომონს ნაძვისა და კვიპაროსის ხეებს და ოქროს მისი სურვილისამებრ. მაშინ მეფე სოლომონმა მისცა ხირამს ოცი ქალაქი გალილეის მხარეში.

12და წავიდა ხირამი ცორიდან სოლომონის მიცემული ქალაქების სანახავად და არ მოეწონა ისინი.

13და თქვა: „ეს რა ქალაქები მოგიცია ჩემთვის, ძმაო?“ და უწოდა მათ ქაბულის ქვეყანა დღემდე.

14და გაუგზავნა ხირამმა მეფეს ასოცი ქანქარი ოქრო.

15ეს არის სოლომონ მეფისგან დაწესებული ბეგარა უფლის სახლისა და თავისი სახლის, მილოს, იერუსალიმის კედლის, ხაცორის, მეგიდოს და გეზერის ასაშენებლად. +

16და ამოვიდა ფარაონი, ეგვიპტის მეფე, აიღო გეზერი და გადაწვა. და ამოხოცა მისი მცხოვრები ქანაანელები, ხოლო ქალაქი მზითევში მისცა თავის ასულს, სოლომონის ცოლს. +

17და ააშენა სოლომონმა გეზერი და ქვემო ბეთ-ხორონი, +

18ბაყალათი და თადმორი, ქვეყნის უდაბნოში, +

19სამარაგო ქალაქები, რომლებიც კი ჰქონდა სოლომონს, ეტლის ქალაქები, ცხენოსანთა ქალაქები, და ყველაფერი, რისი აშენებაც უნდოდა იერუსალიმში და ლიბანში და მთელ თავის სახელმწიფოში.

20ყველა ხალხი, რომელიც დარჩა ამორეველთაგან, ხეთელთაგან, ფერიზელთაგან, ხიველთაგან და იებუსელთაგან, რომელიც არ იყო ისრაელის ძეთა მოდგმისა. +

21მათი შთამომავლები, მათს შემდეგ რომ დარჩნენ ქვეყანაში, და არ გაუწყვეტიათ ისრაელის ძეთ, ბეგარაზე მომუშავეებად განაწესა სოლომონმა და ასე არიან დღემდე. +

22ისრაელის ძეთაგან არავისთვის დაუდვია მას ბეგარა, რადგან მეომრებად ჰყავდა ისინი, თავის მსახურებად, მეთაურებად და სარდლებად, თავისი ეტლებისა და მხედრობის მეთაურებად. +

23ხუთას ორმოცდაათი კაცი ჰყავდა სოლომონს სამუშაოების ზედამხედველთა უფროსებად, რომელნიც უძღვებოდნენ მომუშავე ხალხს. +

24ფარაონის ასული ავიდა დავითის ქალაქიდან თავის სახლში, რომელიც აუშენა მას დავითმა. მაშინ ააშენა მან მილო. +

25წელიწადში სამჯერ სწირავდა სოლომონი სრულადდასაწველ და სამშვიდობო მსხვერპლს სამსხვერპლოზე, რომელიც უფალს აუშენა, და იქვე აკმევდა საკმეველს უფლის წინაშე. ასე განასრულა სახლი. + +

26ხომალდი ააგო მეფე სოლომონმა ყეციონ-გებერში, ელოთთან რომ არის, მეწამული ზღვის ნაპირას, ედომის ქვეყანაში. +

27და გაგზავნა ხირამმა ხომალდით სოლომონის მსახურებთან თავისი მსახურნი, ხომალდის ოსტატები, ზღვის მცოდნენი,

28და მივიდნენ ისინი ოფირში და წამოიღეს იქიდან ოთხასოცი ქანქარი ოქრო და მოართვეს მეფე სოლომონს. +

10
სოლომონ მეფე და შებას დედოფალი

10^1და მისწვდა შებას დედოფალს სოლომონის ამბავი, უფლის სადიდებელი, და მოვიდა, რომ გამოცანებით გამოეცადა იგი. +

2მივიდა იერუსალიმში დიდძალი ქონებით, აქლემებს მოჰქონდათ ნელსაცხებლები, აურაცხელი ოქრო და ძვირფასი თვლები. და მოვიდა სოლომონთან და ელაპარაკა ყველაფერზე, რაც გულში ჰქონდა.

3ყველა კითხვაზე გასცა პასუხი სოლომონმა. არაფერი იყო მეფისთვის დაფარული, რომ უპასუხოდ დაეტოვებინა იგი. +

4და დაინახა შებას დედოფალმა სოლომონის მთელი სიბრძნე, და ნახა მისი აშენებული სახლი, +

5მისი სუფრის საჭმელ-სასმელი, მის მსახურთა საცხოვრებელი, მის მსახურთა საქმიანობა და შესამოსელი, მისი მჭდეები, სრულადდასაწველი მსხვერპლი, რომელსაც აღავლენდა უფლის სახლში და გაოგნებულმა

6უთხრა მეფეს: „მართალი ყოფილა, რაც ჩემს ქვეყანაში მქონდა გაგონილი შენზე და შენს სიბრძნეზე. +

7სიტყვების არ მჯეროდა, ვიდრე თავად არ მოვედი და ჩემი თვალით არ ვიხილე. აჰა, თურმე ნახევარიც კი არ უთქვამთ ჩემთვის. უფრო მეტი სიბრძნე და დოვლათი გქონია, ვიდრე გამეგონა.

8ბედნიერია შენი ხალხი. ბედნიერები არიან ეს შენი მსახურნი, მუდამ შენს წინაშე რომ დგანან და ისმენენ შენს სიბრძნეს. +

9კურთხეულია უფალი, შენი ღმერთი, რომელმაც მოგისურვა, რათა ისრაელის ტახტზე დაესვი. უფლის საუკუნო სიყვარულის გამო ისრაელისადმი დაუდგენიხარ მეფედ სამართლისა და სიმართლის გასაჩენად.“

10და უბოძა მეფეს ასოცი ქანქარი ოქრო, დიდძალი ნელსაცხებელი და ძვირფასი თვლები. მეტჯერ აღარ შემოსულა ამდენი ნელსაცხებელი, რამდენიც შებას დედოფალმა უბოძა მეფე სოლომონს. +

11ხირამის ხომალდმაც, რომელსაც ოქრო მოჰქონდა ოფირიდან, მოიტანა ოფირიდანვე დიდძალი სანდალოზის ხე და ძვირფასი თვლები.

12და გააკეთა მეფემ სანდალოზისგან მოაჯირი უფლის სახლისთვის და მეფის სახლისთვის, ებნები და ქნარები მგალობელთათვის. მეტჯერ აღარ შემოსულა და დღემდე არავის უნახავს ამდენი სანდალოზის ხე. +

13და მისცა მეფე სოლომონმა შებას დედოფალს ყველაფერი, რაც კი მან ინება და სთხოვა, გარდა იმისა, რაც თავისი ხელით ჰქონდა ნაჩუქარი, როგორც მეფე სოლომონს ეკადრებოდა. და უკან გაბრუნდა და წავიდა იგი თავის ქვეყანაში თავის მსახურებთან ერთად. +
სოლომონის სამეფოს შემოსავალი და სიმდიდრე

14ექვსას სამოცდაექვსი ქანქარი ოქრო შემოსდიოდა სოლომონს ყოველწლიურად, +

15იმის გარდა, რაც შემოჰქონდათ მოგზაურებს და ვაჭრებს, არაბთა მეფეებს და მხარეთა განმგებლებს.

16და გააკეთა მეფე სოლომონმა ორასი მუზარადი ნაჭედი ოქროსგან. ექვსასი ოქრო დაიხარჯა თითოეულ მუზარადზე. +

17და სამასი ფარი ნაჭედი ოქროსგან, სამი მანა ოქრო დაიხარჯა თითოეულ ფარზე. და დააწყო ისინი მეფემ ლიბანის მაღნარის სახლში. +

18და გააკეთა მეფემ სპილოს ძვლისაგან დიდი ტახტი და ხალასი ოქროთი მოჭედა. +

19ექვსი საფეხური ჰქონდა ტახტს, საზურგეზე მომრგვალებული იყო, საჯდომის ორსავე მხარეს სანიდაყვეები ჰქონდა, ხოლო სანიდაყვეებს თითო ლომი ედგა გვერდით.

20ექვს საფეხურზე, აქეთ-იქით, სხვა თორმეტი ლომი იდგა. არც ერთ სამეფოში არ ყოფილა ამის მსგავსი რამ.

21სოლომონის ყველა სასმისი ოქროსი იყო, ყველა ჭურჭელი ლიბანის მაღნარის სახლში რჩეული ოქროსი იყო, რადგან ვერცხლი და სპილენძი არაფრად მიაჩნდათ სოლომონის დროს. +

22რადგან მეფის თარშიშული ხომალდები ხირამის ხომალდებთან ერთად გადიოდა ზღვაში. წელიწადში ერთხელ მოდიოდა თარშიშული ხომალდი და მოჰქონდა ოქრო-ვერცხლი, სპილოს ძვალი, მოჰყავდა ყაფუზუნები და ფარშევანგები. +

23ქვეყნიერების ყველა მეფეს აღემატებოდა მეფე სოლომონი დოვლათითა და სიბრძნით. +

24მთელი ქვეყანა ესწრაფოდა სოლომონის ნახვას, რომ მოესმინათ მისი სიბრძნე, რომელიც გულში ჩაუდო ღმერთმა.

25ყველას თავისი ძღვენი მოჰქონდა: ოქროსა და ვერცხლის ჭურჭელი, შესამოსელი, საჭურველი, ნელსაცხებლები, ცხენები და ჯორები. ასე იყო წლიდან წლამდე.

26თავი მოუყარა სოლომონმა ეტლებსა და ცხენოსნებს და ჰყავდა ათასოთხასი ეტლი და თორმეტი ათასი ცხენოსანი. განალაგა ისინი ეტლების სადგომ ქალაქებში და იერუსალიმში, თავისთან.

27ვერცხლი ქვის ფასი გახადა მეფემ იერუსალიმში, ხოლო ნაძვი გაამრავლა სიკიმორის ხესავით, დაბლობებში რომ არის. +

28სოლომონის ცხენები ეგვიპტიდან და კევედან იყო მოყვანილი, მეფის ვაჭრებს მიჰყავდათ კევედან საფასურით. +

29ეტლი ექვსას ვერცხლად ამოჰყავდათ ეგვიპტიდან, ხოლო ცხენები – ასორმოცდაათ ვერცხლად. ამავე ფასში მიჰქონდათ თავიანთი ხელით ხეთელთა და არამის მეფეებისთვისაც.

11
სოლომონმა ღმერთი დაივიწყა

11^1მეფე სოლომონს შეუყვარდა მრავალი უცხოელი ქალი, გარდა ფარაონის ასულისა, მოაბელები, ყამონელები, ედომელები, ციდონელები და ხეთელები – +

2იმ მოდგმის ხალხთა ქალები, რომელთა გამო ნაბრძანები ჰქონდა უფალს ისრაელის ძეთათვის, „ნუ შეხვალთ მათთან და ნურც ისინი შემოვლენ თქვენთან, თორემ უეჭველად მიდრეკენ თქვენს გულებს თავიანთი ღმერთებისკენ“. მათ მიეწება სოლომონი სიყვარულით. +

3და ჰყავდა შვიდასი ცოლი დედოფლად და სამასი ხარჭად. და მოდრიკეს მისი გული ცოლებმა.

4და სიბერის ხანს მიდრიკეს სოლომონის გული მისმა ცოლებმა უცხო ღმერთებისკენ. და ისე წრფელი არ იყო მისი გული უფლისადმი, როგორც დავითის, მამამისის, გული. +

5და დადიოდა სოლომონი ციდონელთა ღმერთის ყაშთორეთისა და ყამონელთა სიბილწის მილქომის კვალზე.

6და ბოროტს აკეთებდა სოლომონი უფლის თვალში და ისე არ ერთგულებდა უფალს, როგორც მამამისი დავითი.

7მაშინ აუგო სოლომონმა სამსხვერპლო ქემოშს, მოაბის სიბილწეს, მთაზე, იერუსალიმის პირდაპირ, და მოლოქს, ყამონის ძეთა სიბილწეს. +

8ასევე მოიქცა ყველა თავისი უცხოელი ცოლის გულისთვის, რომელნიც უკმევდნენ და მსხვერპლს სწირავდნენ თავ-თავის ღმერთებს.

9და განურისხდა უფალი სოლომონს, რადგან გული აიცრუა მან უფალზე, ისრაელის ღმერთზე, რომელიც ორჯერ გამოეცხადა მას, +

10და უბრძანა, არ დასდგომოდა უცხო ღმერთების კვალს, მაგრამ არ შეასრულა მან უფლის ბრძანება. +

11და უთხრა უფალმა სოლომონს: „იმის გამო, რომ ასე იქცევი, არ ასრულებ ჩემს აღთქმას და წესებს, რომლებიც დავაწესე შენთვის, გამოგგლეჯ სამეფოს და მივცემ შენს მსახურს;

12ოღონდ შენს სიცოცხლეში არ გავაკეთებ ამას დავითის, მამაშენის, გულისთვის. შენს შვილს კი გამოვგლეჯ ხელიდან. +

13მაგრამ მთელს სამეფოს არ გამოვგლეჯ, ერთ ტომს შენს შვილს დავუტოვებ დავითის, ჩემი მსახურის, გულისთვის და იერუსალიმის გულისთვის, რომელიც მე ავირჩიე.“ +

14და გაუჩინა უფალმა მტერი სოლომონს: ედომელი ჰადადი, ედომის მეფეთა შთამომავალი.

15ედომში დავითის ყოფნისას, როცა მხედართმთავარი იოაბი ამოვიდა დახოცილთა დასამარხავად და ერთიანად გაწყვიტა მამაკაცები ედომში, +

16რადგან ექვს თვეს დარჩნენ იქ იოაბი და ისრაელის ძენი, ვიდრე არ მოსპეს მამაკაცის სახსენებელი ედომში, +

17მაშინ გაიქცა ეს ჰადადი ედომელებთან, მამამისის მსახურებთან ერთად, რომ ეგვიპტეში მისულიყვნენ. პატარა ბიჭი იყო მაშინ ჰადადი. +

18და აიყარნენ მიდიანიდან და მოვიდნენ ფარანს, და წაიყვანეს ფარანიდან ხალხი და მივიდნენ ფარაონთან, ეგვიპტის მეფესთან. და მისცა მან სახლი, სარჩოც დაუნიშნა და მიწაც მისცა. +

19და ჰპოვა მადლი ჰადადმა ფარაონის თვალში და მიათხოვა ცოლად თავისი ცოლისდა, დედოფალ თახფენესის და.

20და უშვა მას თახფენესის დამ ვაჟი, გენუბათი. გაზარდა ბავშვი თახფენესმა ფარაონის სახლში და ცხოვრობდა გენუბათი ფარაონის შვილებთან ერთად.

21და როცა მიუვიდა ამბავი ეგვიპტეში ჰადადს, რომ განისვენა დავითმა თავის მამებთან, და რომ მოკვდა მხედართმთავარი იოაბი, უთხრა ჰადადმა ფარაონს: „გამიშვი, ჩემს ქვეყანაში წავალ.“ +

22და უთხრა ფარაონმა: „რა გაკლია ჩემთან, შენს ქვეყანაში რომ განიზრახე წასვლა?“ და თქვა: „არაფერი, მაგრამ მაინც გამიშვი.“

23კიდევ გაუჩინა სოლომონს ღმერთმა მტერი, რეზონი, ელიადაყის ძე, რომელიც გაექცა ჰადადყეზერს, ცობის მეფეს, თავის პატრონს, +

24და შემოიკრიბა ხალხი და შეიქნა ურდოს მეთაური, მას შემდეგ, რაც დავითმა სძლია მათ, და გაიქცნენ ისინი დამასკოში, დასახლდნენ იქ და დაეპატრონენ დამასკოს. +

25ისრაელის მტერი იყო ის სოლომონის სიცოცხლეში; იმ ხანად, როცა ჰადადი მტრობდა, მასაც შეძულებული ჰყავდა ისრაელი და არამზე გამეფდა იგი.

იერობყამის აჯანყება

26იერობყამ ნაბატის ძემაც, ეფრათელმა, ცარედიდან, სოლომონის მსახურმა, რომლის დედა იყო ცერუაყი, ქვრივი ქალი, აღმართა ხელი მეფეზე. +

27აი, რის გამო მოხდა, ხელი რომ აღმართა მეფე სოლომონზე: მილოს აშენებდა სოლომონი, დანგრეულს აღადგენდა მამამისის, დავითის, ქალაქში. +

28მამაცი კაცი იყო იერობყამი. და დაინახა სოლომონმა, რომ ვარგოდა საქმეში ეს ყმაწვილი და ჩააბარა მას იოსების სახლიდან გამოყვანილი ბეგრის ხალხი.

29ისე მოხდა იმხანად, რომ გასული იყო იერუსალიმიდან იერობყამი და შეხვდა გზად შილოამელი წინასწარმეტყველი ახია, რომელსაც ახალი მოსასხამი ესხა. ამ ორის მეტი არავინ იყო მინდვრად.

30და აიღო ახიამ ახალი მოსასხამი, ზედ რომ ესხა, და თორმეტ ნაჭრად დაგლიჯა. +

31და უთხრა იერობყამს: „აიღე შენთვის ათი ნაგლეჯი, რადგან ასე ბრძანა უფალმა, ისრაელის ღმერთმა: ‘გამოვგლეჯ სამეფოს სოლომონს ხელიდან და შენ მოგცემ ათ შტოს. +

32ერთი შტო მას დარჩება ჩემი მსახურის, დავითის, გულისთვის და იერუსალიმის გულისთვის, ქალაქისა, რომელიც ავირჩიე მე ისრაელის ყველა შტოდან. +

33ეს იმიტომ, რომ დამივიწყეს და თაყვანს სცემენ ყაშთორეთს – ციდონელთა ღმერთს, ქემოშს – მოაბის ღმერთს და მილქომს – ყამონის ძეთა ღმერთს. არ იარეს ჩემს გზაზე, რომ სიმართლე ექნათ ჩემს თვალში, დაეცვათ ჩემი წესი და სამართალი, როგორც მამამისი, დავითი, იცავდა.

34და არ გამოვგლეჯ ხელიდან მთელს სამეფოს, რადგან მთავრად დავადგინე იგი მთელი მისი სიცოცხლე ჩემი მსახურის, დავითის გულისთვის, რომელიც მე ავირჩიე და რომელიც იცავდა ჩემს მცნებებს და წესებს. +

35მის შვილს გამოვგლეჯ ხელიდან სამეფოს და შენ მოგცემ ათ შტოს.

36ხოლო მის შვილს ერთ შტოს მივცემ, რომ სამარადჟამოდ დაურჩეს ლამპარი დავითს, ჩემს მსახურს, ჩემს წინაშე იერუსალიმში, ქალაქში, რომელიც ჩემთვის ავირჩიე ჩემი სახელის იქ დასამკვიდრებლად. +

37ახლა შენ ამყავხარ, რომ იმბრძანებლო ყველაფერზე, რასაც შენი სული მოისურვებს და რომ ისრაელის მეფე გახდე.

38და თუ შეისმენ ყველაფერს, რასაც მე გიბრძანებ, და ივლი ჩემს გზაზე, თუ გააკეთებ ჩემს მოსაწონს, დაიცავ ჩემს წესებს და მცნებებს, როგორც ჩემი მსახური დავითი აკეთებდა, მაშინ შენთან ვიქნები, აგიშენებ მტკიცე სახლს, როგორც დავითს ავუშენე და მოგცემ ისრაელს. +

39და მოვთრგუნავ ამის გულისთვის დავითის მონაგარს, ოღონდ არა სამარადჟამოდ.’“ +

40და ცდილობდა სოლომონი იერობყამის მოკვლას, მაგრამ ადგა და გაიქცა იერობყამი ეგვიპტეში, შიშაკთან, ეგვიპტის მეფესთან, და იქ დარჩა სოლომონის სიკვდილამდე. +

41სოლომონის დანარჩენი საქმეები, ყველაფერი, რაც მან გააკეთა, და მისი სიბრძნის ამბავი სოლომონის საქმეთა წიგნშია ჩაწერილი. +

42ხანი სოლომონის მეფობისა მთელს ისრაელზე იყო ორმოცი წელი.

43და განისვენა სოლომონმა თავის მამებთან და დამარხეს დავითის, მამამისის, ქალაქში, და გამეფდა რეხაბყამი, მისი ძე მის ნაცვლად. +

12
რეხაბყამის გამეფება

12^1და წავიდა შექემში რეხაბყამი, რადგან შექემში იყო მისული მთელი ისრაელი მის გასამეფებლად. +

2ეს ამბავი იერობყამ ნაბატის ძემ ჯერ კიდევ ეგვიპტეში ყოფნისას შეიტყო, სადაც სოლომონ მეფისგან იყო გაქცეული, და დაბრუნდა იერობყამი ეგვიპტიდან. +

3და გაგზავნეს კაცი და მოიწვიეს იგი, და მოვიდნენ იერობყამი და ისრაელის მთელი კრებული და ასე უთხრეს რეხაბყამს:

4„უღელი დაგვიმძიმა მამაშენმა. ახლა შენ შეგვიმსუბუქე ეს ძნელი სამუშაო და მძიმე უღელი, მამაშენმა რომ დაგვაკისრა, და გემსახურებით.“

5და უთხრა მათ: „წადით და სამი დღის მერე მოდით ჩემთან.“ წავიდა ხალხი. +

6და რჩევა ჰკითხა მეფე რეხაბყამმა უხუცესებს, რომელნიც მამამისს, სოლომონს, ახლდნენ სიცოცხლეში, და უთხრა: „როგორ მირჩევდით, რა პასუხი გავცე ამ ხალხს?“ +

7და ელაპარაკნენ მას, უთხრეს: „თუ დღეს მაგ ხალხის მსახური იქნები, ემსახურები და დააკმაყოფილებ მათ, კარგ სიტყვებს ეტყვი, მაშინ შენი მსახურნი იქნებიან სამარადჟამოდ.“ +

8არ დაუგდო ყური უხუცესების რჩევას, რაც ურჩიეს, და ჰკითხა რჩევა მოყმეებს, რომელნიც მასთან შეზრდილნი იყვნენ და გარს ეხვივნენ. +

9და უთხრა მათ: „რას მირჩევთ, რა ვუპასუხო მაგ ხალხს, რომ მეუბნებიან: შეგვიმსუბუქეო მამაშენისგან დაკისრებული უღელი?“

10და ელაპარაკნენ მოყმენი, მასთან რომ იყვნენ შეზრდილნი, უთხრეს: „ასე უთხარი იმ ხალხს, რომელიც გეუბნება: უღელი დაგვიმძიმა მამაშენმა და ახლა შენ უნდა შეგვიმსუბუქოო, ასე უთხარი მათ: მამაჩემის წელზე მსხვილია-თქო ჩემი ნეკა-თითი. +

11ხომ დაგადგათ მამაჩემმა მძიმე უღელი, მე კიდევ უფრო დაგიმძიმებთ უღელს! ხომ გსჯიდათ შოლტებით მამაჩემი, მე მორიელებით დაგსჯით!“ +

12და მოვიდნენ იერობყამი და მთელი ხალხი მესამე დღეს რეხაბყამთან, როგორც ნაბრძანები ჰქონდა მეფეს: სამი დღის შემდეგ მოდითო ჩემთან. +

13მკაცრად მიუგო მეფემ ხალხს, ყური არ ათხოვა უხუცესთა რჩევას, რაც ურჩიეს.

14მოყმეთა რჩევის თანახმად ელაპარაკა, უთხრა: „ხომ დაგიმძიმათ მამაჩემმა უღელი, მე კიდევ უარესად დაგიმძიმებთ უღელს. ხომ შოლტებით გსჯიდათ მამაჩემი, მე მორიელებით დაგსჯით!“

15და არ შეიწყნარა მეფემ ხალხის სათხოვარი, რადგან ასეთი იყო უფლის ნება, რათა აღსრულებულიყო მისი სიტყვა, რაც ნათქვამი ჰქონდა იერობყამ ნაბატის ძისთვის ახია შილოამელის პირით. +

სამეფოს გაყოფა ორ ნაწილად

16და როცა დაინახა მთელმა ისრაელმა, რომ არ უსმინა მათ მეფემ, მაშინ სიტყვა შეუბრუნა ხალხმა მეფეს და უთხრა: „რა წილი გვიდევს დავითში? რა მემკვიდრეობა გვაქვს იესეს ძისგან? შენ-შენი კარვებისკენ, ისრაელო! ახლა შენ მიხედე შენს სახლს, დავით!“ და თავ-თავის კარვებში წავიდ-წამოვიდა ისრაელი. +

17მხოლოდ იუდას ქალაქებში მცხოვრებ ისრაელის ძეებზე შერჩა მეფობა რეხაბყამს. +

18და გაგზავნა მეფე რეხაბყამმა ჰადორამი, ხარკის ამკრეფი, მაგრამ ქვებით ჩაქოლა ხალხმა, და მოკვდა იგი. მაშინ სასწრაფოდ ახტა ეტლზე მეფე რეხაბყამი და იერუსალიმში გაიქცა. +

19და განუდგა ისრაელი დავითის სახლს და ასეა ეს დღემდე. +

20როცა შეიტყო მთელმა ისრაელმა, რომ დაბრუნდა იერობყამი, დაიბარეს საკრებულოში და გაამეფეს მთელს ისრაელზე. ერთადერთი იუდას შტო იყო [და ბენიამინის], რომ შერჩა დავითის სახლს. +

21და მივიდა რეხაბყამი იერუსალიმში და შეკრიბა იუდას მთელი სახლი და ბენიამინის შტო – ასოთხმოცი ათასი რჩეული მეომარი, რათა შებრძოლებოდნენ ისრაელის სახლს და დაებრუნებინათ მეფობა რეხაბყამ სოლომონის ძისთვის. +

22და გამოეცხადა ღვთის სიტყვა შემაყიას, ღვთისკაცს: +

23„ასე უთხარი რეხაბყამ სოლომონის ძეს, იუდას მეფეს, იუდასა და ბენიამინის მთელს სახლს და დანარჩენ ხალხს:

24ასე ამბობს-თქო უფალი: ‘ნუ გახვალთ საბრძოლველად თქვენს ძმებთან, ისრაელის ძეებთან! თავ-თავის სახლში გაბრუნდეს ყველა, რადგან ჩემი ნებით მოხდა ეს ამბავი.’“ და ირწმუნეს უფლის სიტყვა და უფლის სიტყვისამებრ გაბრუნდნენ უკან. +

იერობყამი კერპთაყვანისმცემელი ხდება

25და ააშენა იერობყამმა შექემი ეფრემის მთაზე და იქ დასახლდა. მერე წავიდა იქიდან და ფენუელი ააშენა. +

26და ამბობდა თავის გულში იერობყამი: „კვლავ დაუბრუნდება მეფობა დავითის სახლს.

27თუ ამ ხალხმა მსხვერპლის შესაწირად უფლის სახლში, იერუსალიმს დაიწყო სიარული, გული მოუბრუნდება ამ ხალხს თავისი ბატონის, რეხაბყამისკენ, იუდას მეფისკენ, მე მომკლავენ და რეხაბყამთან, იუდას მეფესთან, დაბრუნდებიან.“

28და ითათბირა მეფემ და გააკეთა ორი ოქროს ხბო და უთხრა ხალხს: „გეყოფათ იერუსალიმში სიარული. აჰა, შენი ღმერთები, ისრაელო, რომელთაც ეგვიპტიდან გამოგიყვანეს.“ +

29და ერთი ხბო ბეთელში დადგა, მეორე დანში გაგზავნა. +

30ეს იყო ცოდვის დასაბამი. და დაიწყო ხალხმა სიარული ხბორების თაყვანის საცემად თვით დანამდე.

31და ააშენა გორაკის სახლი და განაწესა მღვდლები იმ ხალხიდან, რომელიც ლევის შტოს არ ეკუთვნოდა. +

32და დააწესა იერობყამმა დღესასწაული მერვე თვეს, თვის მეთხუთმეტე დღეს, იმ დღესასწაულის მსგავსი, იუდაში რომ იმართებოდა, და მსხვერპლი აღავლინა სამსხვერპლოზე. ასევე ჰქონდა მოწყობილი ბეთელში, რომ მსხვერპლი შეეწირათ ხბორებისთვის, რომლებიც გააკეთა. და დაუდგინა ბეთელში მღვდლები გორაკებს, რომლებიც აღმართა. +

33და ავიდა თავის აგებულ სამსხვერპლოზე მერვე თვის მეთხუთმეტე დღეს, იმ თვეში, რომელიც თავისი ნებით ამოარჩია, და დაუწესა დღესასწაული ისრაელის ძეთ, და ავიდა სამსხვერპლოზე საკმევლის საკმევად. +

13

წინასწარმეტყველი გმობს იერობყამს

13^1აჰა, მოვიდა უფლის შეგონებით ღვთისკაცი იუდადან ბეთელს, როცა იერობყამი სამსხვერპლოსთან იდგა საკმევლის საკმევად. +

2და დასძახა სამსხვერპლოს უფლის სახელით და თქვა: „სამსხვერპლოვ, სამსხვერპლოვ! ასე ამბობს უფალი: ‘აჰა, დაებადება ძე დავითის სახლს და იოშია იქნება მისი სახელი. და ზედ დაგაკლავს იგი გორაკთა მღვდლებს, რომლებიც საკმეველს გიკმევენ, და შენს თავზე დაწვავენ ადამიანთა ძვლებს.’“ +

3და ნიშანიც გაუცხადა იმავე დღეს, თქვა: „აჰა, იმის ნიშანი, რომ უფლის ნაბრძანებია ეს სიტყვა: ‘აჰა, დაიშლება სამსხვერპლო და გაიფანტება ნაცარი, ზედ რომ ყრია.’“ +

4როცა გაიგონა მეფემ ღვთისკაცის სიტყვა, სამსხვერპლოს რომ დასძახა ბეთელში, წამოიღო ხელი სამსხვერპლოდან და ბრძანა: „შეიპყარით!“ და უმალვე გაუხმა მისკენ მიშვერილი ხელი და ვეღარ შეძლო უკან წაღება.

5და დაიშალა სამსხვერპლო და ნაცარიც გაიფანტა სამსხვერპლოდან იმ ნიშნის თანახმად, ღვთისკაცმა რომ გააცხადა უფლის შეგონებით.

6და მიუგო მეფემ და უთხრა ღვთისკაცს: „შეევედრე უფალს, შენს ღმერთს, და ილოცე ჩემთვის, რომ ხელის უკან წაღება შევძლო.“ შეევედრა ღვთისკაცი უფალს და შეძლო მეფემ უკან წაეღო ხელი, რომელიც აღუდგა, როგორც ჰქონდა. +

7და უთხრა მეფემ ღვთისკაცს: „სახლში წამომყევი, რამე შეჭამე და საჩუქარსაც მოგცემ.“

8და უთხრა ღვთისკაცმა მეფეს: „ნახევარი სახლიც რომ მომცე, არ წამოგყვები, არც პურს შევჭამ და არც წყალს შევსვამ ამ ადგილას. +

9რადგან ასე მაქვს ნაბრძანები უფლის სიტყვით: ‘პურს ნუ შეჭამ, წყალს ნუ შესვამ, და ნურც იმ გზით დაბრუნდები, საიდანაც მოხვედი.’“

10სხვა გზით წავიდა იგი. იმ გზით არ გაბრუნებულა, რომლითაც მოვიდა ბეთელს.

ურჩობა და ღვთისკაცის სიკვდილი

11ერთი მოხუცი წინასწარმეტყველი ცხოვრობდა ბეთელში. მოვიდა მისი შვილი და უამბო ყველაფერი, რაც ღვთისკაცმა გააკეთა იმ დღეს ბეთელში. და მეფესთან მისი ნალაპარაკევიც უამბეს მამას. +

12შეეკითხა მამა: „რომელი გზით წავიდა?“ და დაანახეს შვილებმა გზა, რომლითაც იუდადან მოსული ღვთისკაცი წავიდა.

13და უთხრა შვილებს: „შემიკაზმეთ სახედარი.“ და შეუკაზმეს სახედარი და ზედ შეჯდა.

14და გაჰყვა ღვთისკაცს. მუხის ქვეშ მჯდომარე იპოვა იგი და უთხრა: „შენა ხარ ღვთისკაცი, იუდადან რომ იყო მოსული?“ მიუგო: „მე ვარ.“

15და უთხრა: „სახლში წამომყევი და ჭამე პური.“

16და თქვა: „ვერ დავბრუნდები შენთან ერთად და ვერც შენთან ერთად წამოვალ, ვერც პურს შევჭამ და ვერც წყალს შევსვამ ამ ადგილას,

17რადგან ნაბრძანები მაქვს უფლის სიტყვით: ნუ შეჭამ პურს, ნურც წყალს შესვამ იქ, ნურც ამ გზით გაბრუნდები, რომლითაც მოხვედიო.“

18და უთხრა: „მეც შენსავით წინასწარმეტყველი ვარ. ანგელოზი მელაპარაკა უფლის ბრძანებით და მითხრა: ‘შენი სახლისკენ გააბრუნე ეს კაცი, პური ჭამოს და წყალიც შესვას,’“ – იცრუა მან. +

19და დაბრუნდა იგი მასთან ერთად, პური ჭამა მის სახლში და წყალიც შესვა.

20სუფრას უსხდნენ, რომ უფლის სიტყვა გამოეცხადა წინასწარმეტყველს, რომელმაც დააბრუნა იგი.

21და დაუყვირა მან იუდადან მოსულ ღვთისკაცს და უთხრა: „ასე ამბობს უფალი: ‘რაკი უფლის სიტყვას გადახვედი და არ შეასრულე მისი ბრძანება, რაც უფალს, შენს ღმერთს, ჰქონდა შენთვის ნაბრძანები,

22მაგრამ შენ უკვე დაბრუნდი, პური ჭამე და წყალი შესვი იმ ადგილას, რომელზეც გიბრძანა: ‘ნურც პურს შეჭამ და ნურც წყალს შესვამ’, ამიტომ არ ჩავა შენი გვამი შენი მამა-პაპის საფლავში.“ +

23პურის ჭამისა და წყლის შესმის შემდეგ შეუკაზმა სახედარი იმ კაცს, წინასწარმეტყველს, რომელიც წეღან დააბრუნა.

24და წავიდა და შემოეყარა გზად ლომი და მოკლა იგი ლომმა. გზაზე ეგდო მისი გვამი და სახედარი ედგა გვერდით, და ლომიც იდგა გვამთან. +

25დაინახა ჩამვლელმა ხალხმა გზაზე დაგდებული გვამი და გვამთან მდგომი ლომი, მივიდნენ და მიუტანეს ამბავი ქალაქში, სადაც ის მოხუცი წინასწარმეტყველი ცხოვრობდა. +

26და გაიგო ეს ამბავი წინასწარმეტყველმა, რომელმაც გზიდან დააბრუნა ის კაცი და თქვა: „ეს ის ღვთისკაცია, უფლის ბრძანებას რომ გადავიდა; უფალმა მისცა ლომს, რომელსაც დაუტორავს და მოუკლავს, უფლის სიტყვისამებრ, როგორც ნათქვამი ჰქონდა მისთვის.“

27და თავის შვილებს უთხრა: „შემიკაზმეთ სახედარი“. და შეუკაზმეს.

28და წავიდა და იპოვა გზაზე დაგდებული მისი გვამი, სახედარი და ლომი იდგნენ გვამთან. ლომს არც გვამი შეუჭამია და არც სახედარი დაუტორავს.

29და აიღო წინასწარმეტყველმა ღვთისკაცის გვამი, დაასვენა სახედარზე და უკან წამოიღო. და მოვიდა ქალაქში მოხუცი წინასწარმეტყველი მის დასატირებლად და დასამარხად.

30და ჩაასვენა გვამი თავის სამარხში და დასტიროდა მას: „ვაი, ძმაო.“ +

31და დამარხა და უთხრა თავის შვილებს: „როცა მოვკვდები, დამმარხეთ სამარხში, სადაც ღვთისკაცი მარხია, მისი ძვლების გვერდით დაასვენეთ ჩემი ძვლები, +

32რადგან ახდება სიტყვა, რაც უფლის ჩაგონებით დასძახა მან ბეთელში მდგარ სამსხვერპლოს და გორაკთა სახლებს, სამარიის ქალაქებში რომ არის აღმართული.“

იერობყამი ბოროტებს

33ამ ამბების შემდეგაც არ მიუტოვებია იერობყამს ბოროტ გზაზე სიარული, და კვლავ განაწესებდა ხალხიდან გორაკთა მღვდლებს; ვინც მოეწონებოდა, იმას აუვსებდა ხელს და ის ხდებოდა გორაკთა ქურუმი. +

34ეს იყო მიზეზი, რომ ცოდვაში ჩავარდა იერობყამის სახლი, რომ მოისპო და წარიხოცა მიწის პირისაგან. +

14
წინასწარმეტყველება იერობყამზე ნაწილობრივ აღსრულდა

14^1იმ ხანად ავად გახდა იერობყამის ძე აბია.

2და უთხრა ცოლს იერობყამმა: „ადექი და გადაიცვი, რათა ვერ გიცნონ, იერობყამის ცოლი რომ ხარ, და წადი შილოში. იქ არის ახია წინასწარმეტყველი. მან მიწინასწარმეტყველა, ამ ერის მეფე გახდებიო. +

3ხელში აიღე ათი პური, ნამცხვარი და ერთი ქილა თაფლი. მიდი მასთან და ის გეტყვის, რა დაემერთება ბავშვს“. +

4ასე გააკეთა იერობყამის ცოლმა. ადგა და წავიდა შილოს, და მივიდა ახიას სახლში. მაგრამ ვეღარ ხედავდა ახია, რადგან სიბერის გამო თვალის ჩინი წართმეოდა.

5უფალმა უთხრა ახიას: „აჰა, იერობყამის ცოლი მოდის შენთან, ავადმყოფი ბავშვის ამბავი რომ გკითხოს. ასე და ასე ელაპარაკე. როცა მოვა, სხვად მოგაჩვენებს თავს.“

6როცა გაიგონა ახიამ კართან მომდგარი ქალის ფეხის ხმა, დაიძახა: „შემოდი, იერობყამის ცოლო. სხვად რისთვის გვაჩვენებ თავს? მძიმე ამბავი უნდა გამცნო.

7წადი, უთხარი იერობყამს, ასე ამბობს-თქო უფალი, ისრაელის ღმერთი: ‘მე აღგაზევე შენ ამ ერში და ისრაელის ერისმთავრად დაგადგინე; +

8მე გამოვგლიჯე დავითის სახლს მეფობა და შენ მოგეცი, თუმცა არ გავხარ ჩემს მსახურს დავითს, რომელიც იცავდა ჩემს მცნებებს, მთელი გულით მომყვებოდა და მხოლოდ მართლად იქცეოდა ჩემს თვალში. +

9შენ ყველა მათგანზე უარესად მოიქეცი, ვინც კი შენამდე ყოფილა: წახვედი და უცხო ღმერთები და კერპები გაიჩინე ჩემს განსარისხებლად. თავად მე კი ზურგს უკან მომისროლე. +

10ამიტომ, აჰა, უბედურებას დავატეხ იერობყამის სახლს და ამოვძირკვავ ყველას, ვინც კი კედელთან მიმშარდავი ჰყავს იერობყამს, ყმას და აზატს ისრაელში, და გავხვეტავ იერობყამის სახლს, როგორც პირწმინდად გახვეტენ ხოლმე ნაგავს. +

11ვინც ქალაქში მოუკვდება იერობყამს, იმას ძაღლები შეჭამენ. ვინც ველად მოკვდება, ცის ფრინველები დაჯიჯგნიან, რადგან ასე ბრძანა უფალმა.’

12ახლა ადექი და შენს სახლში წადი. ქალაქში შეადგამ თუ არა ფეხს, მოკვდება ბავშვი.

13და დაიტირებს მთელი ისრაელი და დამარხავენ. ეგ ერთადერთი ჩაუვა იერობყამს საფლავში, რადგან იერობყამის მთელი სახლიდან მხოლოდ მასში აღმოჩნდა სიკეთე უფლის, ისრაელის ღმერთის, წინაშე. +

14უფალი დაადგენს ისრაელზე თავის მეფეს, რომელიც მოსპობს იერობყამის სახლს იმ დღეს, და რატომ ახლავე არა? +

15და დალახვრავს უფალი ისრაელს და დაემსგავსება იგი წყალზე მოქანავე ლერწამს, და აღმოფხვრის ისრაელს ამ დალოცვილი მიწიდან, რომელიც მათ მამა-პაპას მისცა, და მდინარის გაღმა გადარეკავს, რადგან აშერები გაიჩინეს უფლის გასარისხებლად. +

16და გასწირავს ისრაელს იერობყამის გამო, თავადაც რომ სცოდა და ისრაელიც რომ შეიყვანა ცოდვაში.“ +

17და ადგა იერობყამის ცოლი და წავიდა. და მივიდა თირცაში; და ვიდრე ზღურბლს გადააბიჯებდა, მოკვდა ყმაწვილი. +

18და დაიტირა იგი მთელმა ისრაელმა, როგორც ნათქვამი ჰქონდა უფალს ახია წინასწარმეტყველის პირით. +

იერობყამის სიკვდილი

19იერობყამის დანარჩენი საქმენი, როგორ იბრძოდა იგი და როგორ გამეფდა, ისრაელის მეფეთა მატიანეშია ჩაწერილი. +

20ხანი იერობყამის მეფობისა იყო ოცდაორი წელი. და განისვენა მან თავის მამებთან და მის ნაცვლად ნადაბი გამეფდა, მისი ძე.

21ხოლო რეხაბყამი, სოლომონის ძე, იუდაში მეფობდა. ორმოცდაერთი წლისა იყო რეხაბყამი, როცა გამეფდა და ჩვიდმეტ წელს მეფობდა იერუსალიმში, იმ ქალაქში, რომელიც ისრაელის ყველა შტოდან ამოირჩია უფალმა თავისი სახელის დასამკვიდრებლად. მისი დედა იყო ნაყამა, ყამონელი ქალი. +

22ბოროტს აკეთებდა იუდა უფლის თვალში და თავიანთ მამებს გადაამეტეს ცოდვებში, რითაც გულისწყრომით ავსებდნენ უფალს. +

23მათაც გააშენეს გორაკები, სვეტები და აშერები ყველა მაღალ ბორცვზე და ხემხვივანის ქვეშ. +

24მემრუშენიც იყვნენ ქვეყანაში, სჩადიოდნენ იმ ხალხების ყოველგვარ სიბილწეს, რომელნიც აყარა უფალმა ისრაელის ძეთაგან. +

25რეხაბყამის მეფობის მეხუთე წელს დაესხა შიშაკი, ეგვიპტის მეფე, იერუსალიმს. +

26და წაიღო უფლის სახლისა და სამეფო სახლის განძეულობა, ყველაფერი წაიღო, წაიღო ოქროს ფარებიც, სოლომონმა რომ გააკეთა. +

27და დაამზადა მეფე რეხაბყამმა მათ ნაცვლად სპილენძის ფარები და ჩააბარა ისინი დაცვის უფროსებს, რომელნიც სამეფო სახლის შესასვლელს დარაჯობდნენ. +

28როცა მეფე უფლის სახლში შედიოდა, მცველებს მიჰქონდათ ისინი, და მერე ისევ აბრუნებდნენ მცველთა ოთახში.

29რეხაბყამის დანარჩენი საქმენი, ყველაფერი, რაც გააკეთა, იუდას მეფეთა მატიანეშია ჩაწერილი. +

30გამუდმებული ომი იყო რეხაბყამსა და იერობყამს შორის. +

31განისვენა რეხაბყამმა თავის მამებთან, და დაიმარხა თავისი მამა-პაპის გვერდით დავითის ქალაქში. დედამისი იყო ნაყამა, ყამონელი ქალი. მის ნაცვლად აბიამი, მისი ძე, გამეფდა. +

15

აბიამის გამეფება

15^1იერობყამ ნაბატის ძის მეფობის მეთვრამეტე წელს აბიამი გამეფდა იუდაზე. +

2სამ წელიწადს მეფობდა იგი იერუსალიმში. დედამისი იყო მაყაქა, აბიშალომის ასული. +

3და დადიოდა ყველა იმ ცოდვებით, რასაც მის წინ მამამისი სჩადიოდა, და არ იყო სრულად მინდობილი მისი გული უფლისადმი, როგორც მამამისის, დავითის, გული. + +

4უფალმა, მისმა ღმერთმა, დავითის გამო მისცა მას ლამპარი იერუსალიმში, რომ დაუსვა ძე მემკვიდრედ და შეუნარჩუნა იერუსალიმი. +

5რადგანაც სწორს აკეთებდა დავითი უფლის თვალში და არასოდეს უღალატია უფლის მცნებისათვის, გარდა ხეთელი ურიას შემთხვევისა. +

6გამუდმებული ომი იყო რეხაბყამსა და იერობყამს შორის. +

7აბიამის დანარჩენი საქმენი, ყველაფერი, რაც მან გააკეთა, იუდას მეფეთა მატიანეშია ჩაწერელი. ომი იყო ამტყდარი აბიამსა და იერობყამს შორის. +

აბიამის სიკვდილი და ასას გამეფება

8და განისვენა აბიამმა თავის მამებთან და დამარხეს იგი დავითის ქალაქში. მის ნაცვლად ასა, მისი ძე, გამეფდა. +

9ისრაელის მეფის, იერობყამის მეფობის მეოცე წელს გამეფდა ასა იუდაზე.

10და ორმოცდაერთ წელს მეფობდა იერუსალიმში. დედამისი იყო მაყაქა, აბიშალომის ასული. +

11სწორს აკეთებდა უფლის თვალში ასა დავითის, მამამისის, მსგავსად.

12გაყარა მემრუშენი ქვეყნიდან, და ერთიანად მოიშორა კერპები, რომლებიც მის მამებს ჰქონდა გაკეთებული. +

13თავისი დედაც კი, მაყაქა, დედოფლობას მოაშორა, რადგან კერპი ჰქონდათ დადგმული აშერასთვის. აჩეხა ასამ მისი კერპი და კიდრონის ხევში დასწვა. +

14გორაკები კი არ მოუშორებია, თუმცა სრულად იყო ასას გული მინდობილი უფლისადმი მთელი მისი სიცოცხლე. +

15და შეიტანა უფლის სახლში თავისი შეწირული და მამამისის შეწირული ნივთები – ოქრო-ვერცხლი და ჭურჭელი.

ბრძოლა ბაყაშასთან

16გამუდმებული ომი იყო ასასა და ბაყაშას, ისრაელის მეფეს, შორის. +

17და გავიდა ბაყაშა, ისრაელის მეფე, იუდას წინააღმდეგ და იწყო რამას შენება, რათა არავინ გამოეშვა ასასგან, იუდას მეფისგან, და არავინ შეეშვა მასთან. +

18და აიღო ასამ მთელი ოქრო-ვერცხლი, რაც კი სამეფო სახლის საგანძურებში იყო დარჩენილი, და მისცა ხელში თავის მსახურთ. მიაგზავნა ისინი მეფე ასამ ბენ-ჰადადთან, ტაბრიმონის ძესთან, ხეზიონის ძისა, არამის მეფესთან, დამასკოში რომ იჯდა, და შეუთვალა: +

19„იყოს კავშირი ჩვენს შორის, როგორც ჩვენს მამებს შორის იყო. აჰა, გიგზავნი ძღვნად ოქრო-ვერცხლს; გაწყვიტე კავშირი ბაყაშასთან, ისრაელის მეფესთან, და ჩამომეხსნება.“

20და დაუჯერა ბენ-ჰადადმა მეფე ასას და გაგზავნა თავისი მხედართმთავრები ისრაელის ქალაქთა წინააღმდეგ. და დალაშქრეს ყიონი, დანი, აბელ-თებ-მაყაქა, მთელი ქინეროთი და ნაფთალის მთელი მხარე. +

21ეს რომ შეიტყო ბაყაშამ, შეწყვიტა რამას შენება და თირცაში დარჩა. +

22და მოუხმო მეფე ასამ უკლებლივ მთელს იუდას და გაზიდეს რამას ქვები და ხე-ტყე, რასაც სამშენებლოდ იყენებდა ბაყაშა. და ააშენა ამით მეფე ასამ ბენიამინის გებაყი და მიცფა. +

იოშაფატის გამეფება

23ასას დანარჩენი საქმენი და ყველა მისი გმირობა, ყველაფერი, რაც გააკეთა, ქალაქები რომ ააშენა, იუდას მეფეთა მატიანეშია ჩაწერილი, გარდა იმისა, რომ სიბერეში ფეხები ასტკივდა. +

24განისვენა ასამ თავის მამებთან და დაიმარხა თავისი მამა-პაპის გვერდით დავითის, მამამისის, სახლში. მის ნაცვლად იოშაფატი, მისი ძე, გამეფდა. +

25ისრაელზე იერობყამის ძე ნადაბი გამეფდა ასას, იუდას მეფის, მეორე წელს, და ორი წელი მეფობდა ისრაელზე.

26ცუდს აკეთებდა იგი უფლის თვალში, და მიჰყვებოდა მამის გზას და მის ცოდვებს, და ისრაელსაც აცდუნებდა. +

27აუჯანყდა მას ბაყაშა, ახიას ძე, ისაქარელი, და მოკლა იგი ბაყაშამ ფილისტიმის გიბეთონში, როცა ნადაბი და მთელი ისრაელი გიბეთონს ედგნენ ალყად. +

28მოკლა იგი ბაყაშამ ასას, იუდას მეფის, მესამე წელს და მის ნაცვლად გამეფდა. +

29გამეფდა თუ არა, მუსრი გაავლო იერობყამის მთელს სახლს. ცოცხალი არავინ დაუტოვა იერობყამს, ვიდრე მთლიანად არ გაანადგურა, უფლის სიტყვისამებრ, როგორც თავისი მსახურის, შილოელი ახიას პირით ბრძანა. +

30იერობყამის ცოდვების გამო, თვითონ რომ შესცოდა და ისრაელიც რომ აცდუნა, როცა გულისწყრომით აავსო უფალი, ისრაელის ღმერთი.

31ნადაბის დანარჩენი საქმენი, ყველაფერი, რაც მან გააკეთა, ისრაელის მეფეთა მატიანეში არის ჩაწერილი. +

32გამუდმებული ომი იყო ასასა და ისრაელის მეფის ბაყაშას შორის. +

33იუდას მეფის, ასას მესამე წელს გამეფდა ბაყაშა, ახიას ძე, ისრაელზე თირცაში და ოცდაოთხი წელი [იმეფა].

34ბოროტს აკეთებდა უფლის თვალში, მიჰყვებოდა იერობყამის გზას და მის ცოდვებს, და ისრაელსაც აცდუნებდა. +

16

წინასწარმეტყველება ბაყაშაზე და მისი სიკვდილი

16^1იყო უფლის სიტყვა იეჰუ, ხანანის ძის, მიმართ ბაყაშას წინააღმდეგ: +

2„მიწის მტვერიდან აგამაღლე და ჩემი ერის, ისრაელის, წინამძღოლად დაგადგინე, მაგრამ რაკი იერობყამის გზას მიჰყვები, აცდუნებ ჩემს ერს, ისრაელს, და მაჯავრებ მათი ცოდვებით,

3აჰა, მოვსპობ ბაყაშას კვალს და მისი სახლის კვალს, და იმასვე დავმართებ შენს სახლს, რაც იერობყამ ნაბატის ძის სახლს დავმართე. +

4ვინც ქალაქში მოუკვდება ბაყაშას, ძაღლები შეჭამენ იმას. ვინც ველად მოუკვდება, ცის ფრინველები დაჯიჯგნიან.“ +

5ბაყაშას დანარჩენი საქმენი, რაც გააკეთა, და გმირობანი, ისრაელის მეფეთა მატიანეშია ჩაწერილი. +

6განისვენა ბაყაშამ თავის მამებთან და დაიმარხა თირცაში. მის ნაცვლად ელა, მისი ძე, გამეფდა.

7წინასწარმეტყველ იეჰუ ხანანის ძის პირით გამოცხადდა უფლის სიტყვა ბაყაშას გამო და მისი სახლის გამო, და ყოველი ბოროტების გამო, რასაც უფლის თვალში აკეთებდა იგი, რომ აჯავრებდა თავის ხელის ნამოქმედარით უფალს, რომ ბაძავდა იერობყამის სახლს, და იმის გამოც, რომ მოსპო იგი. +

8იუდას მეფის, ასას ოცდამეექვსე წელს გამეფდა ელა, ბაყაშას ძე, ისრაელზე თირცაში და იმეფა ორი წელი. +

9აუჯანყდა მისი მსახური ზიმრი, ეტლიონის ერთი ნახევრის მეთაური. ღვინით იყო მთვრალი ელა თირცას სასახლის მოურავის არცას სახლში,

10და როცა შემოვიდა ზიმრი, ჩასცა მახვილი და მოკლა იგი იუდას მეფის, ასას, ოცდამეშვიდე წელს, და მის ნაცვლად გამეფდა. +

ზიმრის მეფობა

11როგორც კი გამეფდა და დაჯდა მის ტახტზე, მუსრი გაავლო ბაყაშას მთელ სახლს, არავინ დაუტოვა კედელთან მიმშარდავი, არც მისი ნათესავი და არც მისი მეგობარი.

12და მოსპო ზიმრიმ ბაყაშას მთელი სახლი, უფლის სიტყვისამებრ, როგორც ნათქვამი ჰქონდა ბაყაშაზე იეჰუ წინასწარმეტყველის პირით,

13ყველა იმ ცოდვის გამო, რაც ბაყაშამ და ელამ ჩაიდინეს, და იმის გამოც, რომ აცთუნებდნენ ისრაელს და თავიანთი კერპებით აჯავრებდნენ უფალს, ისრაელის ღმერთს. +

14ელას დანარჩენი საქმენი და ყველაფერი, რაც მან გააკეთა, ისრაელის მეფეთა მატიანეშია ჩაწერილი.

15იუდას მეფის, ასას, ოცდამეშვიდე წელს გამეფდა ზიმრი და იმეფა შვიდ დღეს თირცაში. ამ დროს იყო, რომ შემოადგა ხალხი ფილისტიმელთა გიბეთონს. +

16და როცა შეიტყო მოალყე ხალხმა, რომ აჯანყდა ზიმრი და მოკლა მეფე. მთელმა ისრაელმა იმავე დღეს ბანაკში გაამეფეს ისრაელზე ყამრი, ისრაელის მხედართმთავარი. +

17და დაიძრა ყამრი და მთელი ისრაელი მასთან ერთად გიბეთონიდან და ალყა შემოარტყეს თირცას. +

18როცა დაინახა ზიმრიმ, რომ აღებული იყო ქალაქი, შევიდა სამეფო სახლის პალატში და თავზე გადაიბუგა სამეფო სახლი, და ასე მოკვდა იგი, +

19იმ ცოდვების გამო, რასაც სჩადიოდა, ბოროტს რომ აკეთებდა უფლის თვალში, რომ მიჰყვებოდა იერობყამის გზას და მის ცოდვებს, იერობყამი რომ სჩადიოდა ისრაელის საცთუნებლად. +

20ზიმრის დანარჩენი საქმენი და შეთქმულება, რომელიც მან მოაწყო, ისრაელის მეფეთა მატიანეშია ჩაწერილი.

ყომრის გამეფება

21მაშინ გაიყო ისრაელის ერი ორ ნაწილად: ხალხის ერთი ნაწილი თიბნი გინათის ძის მხარეზე იყო, რომ გაემეფებინათ იგი, მეორე ნაწილი ყომრის უჭერდა მხარს.

22და სძლია ყომრის მომხრე ხალხმა თიბნი გინათის ძის მომხრე ხალხს. მოკვდა თიბნი და გამეფდა ყომრი.

23იუდას მეფე ასას ოცდამეთერთმეტე წელს გამეფდა ყომრი ისრაელზე და თორმეტი წელი [იმეფა]. ექვს წელს თირცაში მეფობდა იგი.

24და ყომრიმ იყიდა სემერონის მთა შემერისგან ორ ქანქარ ვერცხლად და გააშენა ეს მთა, და მთის პატრონის, შემერის, სახელზე, თავის გაშენებულ ქალაქს სამარია უწოდა.

25ბოროტს აკეთებდა ყომრი უფლის თვალში და გადაამეტა ბოროტებაში ყველას, ვინც მის წინ იყო.

26და მიჰყვებოდა იერობყამ ნაბატის ძის გზას და მის ცოდვებს, რომლითაც აცთუნა იერობყამმა ისრაელი და თავისი კერპებით გააჯავრა უფალი, ისრაელის ღმერთი. +

27ყომრის დანარჩენი საქმენი, რაც გააკეთა, და გმირობანი, რაც ჩაიდინა, ისრაელის მეფეთა მატიანეშია ჩაწერილი.

28და განისვენა ყომრიმ თავის მამებთან. და დაიმარხა სამარიაში. მის ნაცვლად ახაბი, მისი ძე, გამეფდა.

ახაბის გამეფება

29ახაბ ყომრის ძე გამეფდა ისრაელზე ასას, იუდას მეფის, ოცდამეთვრამეტე წელს. იმეფა ახაბ ყომრის ძემ ისრაელზე სამარიაში ოცდაორი წელი.

30ბოროტს აკეთებდა ახაბ ყომრის ძე უფლის თვალში, ყველაზე უარესად, ვინც მის წინ იყო. +

31და არ იკმარა იერობყამ ნაბატის ძის ცოდვილ გზაზე სიარული და მოიყვანა ცოლად იზებელი, ციდონელთა მეფის ეთბაყალის ასული, და დაიწყო ბაყალის სამსახური და მისი თაყვანისცემა. +

32და აღუმართა სამსხვერპლო ბაყალს ბაყალის სახლში, რომელიც სამარიაში ააშენა.

33და გააკეთა ახაბმა აშერა და თავის წინამორბედ ისრაელის მეფეებზე უფრო მეტად აჯავრებდა ახაბი უფალს, ისრაელის ღმერთს. +

34მის დროს ააშენა ხიელ ბეთელელმა იერიხო. თავის პირმშოზე, აბირამზე, დაუდო საფუძველი და სეგუბზე, უმცროს ვაჟზე, დაადგინა მისი კარიბჭე, უფლის სიტყვისამებრ, როგორც ნაბრძანები ჰქონდა მას იესო ნავეს ძის ხელით. +

17

ელია წინასწარმეტყველი

17^1და უთხრა ელია თიშბელმა, გილყადის მცხოვრებმა, ახაბს: „ვფიცავ უფალს, ისრაელის ღმერთს, რომლის წინაშეც ვდგავარ, რომ არ იქნება ამ წლებში არც ცვარი და არც წვიმა, თუ არა ჩემი სიტყვით.“ +

2და გამოეცხადა უფლის სიტყვა:

3„წადი აქედან და აღმოსავლეთისკენ იარე, და ჩაიმალე ქერითის ხევში, იორდანეს გასწვრივ.

4ამ ხევიდან სვი წყალი, ყორნებს კი ვუბრძანე, რომ გკვებონ იქ.“ +

5და წავიდა და უფლის სიტყვისამებრ გააკეთა; წავიდა და ჩაჯდა ქერითის ხევში, იორდანეს გასწვრივ.

6და მოჰქონდათ მისთვის ყორნებს დილაობით პური და ხორცი, და საღამოობითაც პური და ხორცი. წყალს კი ხევიდან სვამდა.

7გამოხდა ხანი და დაშრა ხევი, რადგან წვიმა არ მოდიოდა ქვეყნად.

8და იყო უფლის სიტყვა მის მიმართ:

9„ადექი და წადი ციდონის ცარფათში და იქ იცხოვრე. ნაბრძანები მაქვს იქ ერთი ქვრივი ქალისთვის, რომ საჭმელი გაჭამოს.“ +

10და ადგა და წავიდა ცარფათში. ქალაქის კარიბჭეს რომ მიადგა, ხედავს, ქვრივი ქალი აგროვებს შეშას. დაუძახა და უთხრა: „ცოტა წყალი მომიტანე ჭურჭლით, რომ დავლიო.“ +

11და წავიდა ქალი მოსატანად, მან კი კვლავ დაუძახა და უთხრა: „პურის ნაჭერიც წამომიღე შენი ხელით.“

12და თქვა ქალმა: „უფალს, შენს ღმერთს, გეფიცები, ერთი ხმიადიც თუ გამაჩნდეს. ერთი მუჭა ფქვილი მაქვს ქოთანში და ცოტაოდენი ზეთი დოქში. აგერ ორ გუდურა შეშას შევაგროვებ, წავალ და გამოვაცხობ ჩემთვის და ჩემი შვილისთვის. შევჭამთ ამას და მერე დავიხოცებით კიდეც.“ +

13და უთხრა ელიამ: „ნუ გეშინია. წადი და, როგორც თქვი, ისე მოიქეცი. ოღონდ ჯერ მე გამომიცხვე პატარა ხმიადი და მომიტანე. შენთვის და შენი შვილისთვის მერე გამოაცხობ,

14რადგან ასე ამბობს უფალი, ისრაელის ღმერთი: ‘ქოთანში ფქვილი არ გამოილევა და დოქში ზეთი არ დაიკლებს, ვიდრე უფალი წვიმას არ მოიყვანს ამ ქვეყანაში.’“

15და წავიდა და ისე გააკეთა, როგორც ელიამ უთხრა. და ჭამდა თვითონ, მისი სახლიც, და ელიაც რამდენიმე ხანს.

16ფქვილი ქოთანში არ ილეოდა და ზეთი დოქში არ იკლებდა, უფლის სიტყვისამებრ, როგორც ნათქვამი ჰქონდა ელიას ხელით.

ქვრივის ვაჟიშვილის გაცოცხლება

17ამ ამბების შემდეგ ავად გახდა ამ ქალის – დიასახლისის – ვაჟი. ძალზე მძიმე იყო მისი სენი, ისე რომ სიცოცხლის ნიშანწყალი აღარ ეტყობოდა.

18და უთხრა ქალმა ელიას: „რა გინდა ჩემგან, ღვთისკაცო? ჩემი ცოდვების მოსაკითხად მოხვედი ჩემთან, და ბავშვს მიკლავ?“

19და უთხრა ელიამ: „მომეცი შენი შვილი.“ და უბიდან გამოართვა დედას ბავშვი და ზემოთვალში აიყვანა, სადაც თვითონ ცხოვრობდა, და თავის საწოლზე დააწვინა. +

20და შეჰღაღადა უფალს და უთხრა: „უფალო, ღმერთო ჩემო! ნუთუ ამ ქვრივ ქალსაც, რომელთანაც მდგმურადა ვარ, უზამ ბოროტს და შვილს მოუკლავ?“ +

21და სამგზის გადაემხო ბავშვს და შეჰღაღადა უფალს: „უფალო, ღმერთო ჩემო! ჩააბრუნე ამ ბავშვის სამშვინველი მასში.“ +

22და ისმინა უფალმა ელიას ღაღადი და დააბრუნა ბავშვის სამშვინველი მასში. და გაცოცხლდა იგი.

23და აიყვანა ელიამ ბავშვი და ჩამოიყვანა ზემო თვალიდან სახლში და მისცა დედას. და თქვა ელიამ: „დახედე, ცოცხალია შენი შვილი.“ +

24და უთხრა ქალმა ელიას: „ახლა კი მივხვდი, რომ ღვთისკაცი ხარ და შენს ბაგეებში უფლის სიტყვა მტკიცეა.“

18
ელია მიდის ახაბთან

18^1გამოხდა მრავალი ხანი და მესამე წელს იყო უფლის სიტყვა ელიას მიმართ: „წადი, ეჩვენე ახაბს და მეც ვაწვიმებ მიწის პირზე.“ +

2და წავიდა ელია, რომ სჩვენებოდა ახაბს. დიდი შიმშილობა იყო სამარიაში.

3და დაუძახა ახაბმა ყობადიაჰუს, სასახლის მოურავს. ძალზე ღვთისმოშიში იყო ყობადიაჰუ.

4როცა იზებელი სპობდა უფლის წინასწარმეტყველთ, წაიყვანა ყობადიაჰუმ ასი წინასწარმეტყველი და ორმოცდაათ-ორმოცდაათ კაცს მალავდა მღვიმეებში და პურითა და წყლით არჩენდა მათ. +

5და უთხრა ახაბმა ყობადიაჰუს: „წადი და მოიარე ქვეყნის წყაროები და ხევები. იქნებ აღმოჩნდეს სადმე ბალახი, რომ როგორმე გამოვკვებო ცხენები და ჯორები, და არ გაგვიქრეს პირუტყვი.“

6და დაინაწილეს ქვეყანა ერთმანეთში, ვინ სად უნდა წასულიყო. ახაბი ერთი გზით წავიდა მარტო, ყობადიაჰუ მეორე გზით წავიდა მარტო.

7გზად იყო ყობადიაჰუ, რომ აჰა, ელია შემოეყარა, იცნო და დაეცა მის წინაშე და უთხრა: „ნუთუ შენ ელია ხარ, ჩემო ბატონო?“

8უთხრა: „მე ვარ. წადი და უთხარი შენს ბატონს, აქ არის-თქო ელია.“

9და თქვა ყობადიაჰუმ: „რა დავაშავე ასეთი, რომ ახაბს უგდებ ხელში მოსაკლავად შენს მსახურს?

10უფალს, შენს ღმერთს, გეფიცები, რომ არ დარჩენილა ხალხი ან სამეფო, სადაც შენს საძებრად არ გაეგზავნოს კაცი ჩემს ბატონს. ეუბნებოდნენ, არ არისო, და ისიც დააფიცებდა სამეფოსა და ხალხს, რომ ვერ გიპოვნეს. +

11ახლა კი მეუბნები, წადი და უთხარი შენს ბატონს, აქ არისო ელია.

12გაგშორდები და არც კი მეცოდინება, სად გაგიტაცებს უფლის სული. მივალ ჩემს ბატონთან შესატყობინებლად, ვერ გიპოვნის და მომკლავს შენს მსახურს. ყმაწვილკაცობიდანვე ღვთის მოშიშია შენი მსახური. +

13განა არ უთქვამს მისთვის, რაც გავაკეთე, როცა იზებელი უფლის წინასწარმეტყველთ ხოცავდა, რომ ვმალავდი ას წინასწარმეტყველს, ორმოცდაათ-ორმოცდაათ კაცს მღვიმეებში და პურითა და წყლით ვარჩენდი?

14ახლა მეუბნები: წადი და უთხარი შენს ბატონს, აქ არისო ელია. ხომ მომკლა.“

15და თქვა ელიამ: „ცაბაოთ უფალს ვფიცავ, რომლის წინაშეც ვდგავარ, რომ დღესვე ვეჩვენები მას.“ +

16და წავიდა ყობადიაჰუ ახაბის შესახვედრად და შეატყობინა. და წამოვიდა ახაბი ელიას შესახვედრად.

ელია ამხელს ახაბის ცოდვებს

17როცა დაინახა ახაბმა ელია, უთხრა ახაბმა: „ეს შენა ხარ, ისრაელის მაშფოთებელი?“ +

18და თქვა ელიამ: „მე არ ვაშფოთებ ისრაელს, არამედ შენ და მამაშენის სახლი იმით, რომ დაივიწყეთ უფლის მცნებანი და ბაყალებს გაჰყევით.

19ახლა დაგზავნე ხალხი და შემიკრიბე ქარმელის მთაზე მთელი ისრაელი და ბაყალის წინასწარმეტყველნი ოთხასორმოცდაათი კაცი და აშერას წინასწარმეტყველნი ოთხასი კაცი, იზებელის სუფრას რომ უსხედან.“ +

20და დაგზავნა ახაბმა ხალხი მთელს ისრაელში და შეკრიბა წინასწარმეტყველნი ქარმელის მთაზე. +

21და მივიდა ხალხთან ელია და უთხრა: „როდემდის უნდა კოჭლობდეთ ორივე ფეხით? თუ უფალია ღმერთი, გაჰყევით მას, ხოლო თუ ბაყალია, მას გაჰყევით“. სიტყვა არ დაუძრავს ხალხს. +

22და უთხრა ელიამ ხალხს: „მე ერთი დავრჩი უფლის წინასწარმეტყველი, ბაყალის წინასწარმეტყველნი კი ოთხასორმოცდაათი კაცია. +

23მოგვცენ ორი მოზვერი და ერთი მაგათ ამოირჩიონ. შუა გაკვეთონ და შეშაზე შემოდონ, ოღონდ ცეცხლს ნუ შეუნთებენ. მეც გავამზადებ მეორე მოზვერს, შეშაზე შემოვდებ და ცეცხლს არ შევუნთებ.

24ახსენეთ თქვენი ღმერთის სახელი და მეც ვახსენებ უფლის სახელს, და ღმერთი, რომელიც ცეცხლით გაგვცემს პასუხს, ღმერთი იქნება“. და მიუგო მთელმა ხალხმა და თქვეს: „კეთილი.“

უფალი ბაყალის წინააღმდეგ

25და უთხრა ელიამ ბაყალის წინასწარმეტყველთ: „ამოირჩიეთ რომელიმე მოზვერი, პირველად თქვენ გაამზადეთ, რადგან ბევრნი ხართ. ახსენეთ თქვენი ღმერთის სახელი, ოღონდ ცეცხლი არ შეუნთოთ,“

26და გამოიყვანეს მოზვერი, რომელიც მისცა მათ, და გაამზადეს. დილიდან შუადღემდე მოუწოდებდნენ ბაყალის სახელს და უხმობდნენ: „ხმა გაგვეც, ბაყალ!“ მაგრამ არც ხმა იყო და არც პასუხი. და ხტოდნენ სამსხვერპლოს წინ, რომელიც გააკეთეს.

27შუადღისას დაუწყო მათ დაცინვა ელიამ: „მაგრად დაუყვირეთ, რადგან ღმერთია იგი! ფიქრშია ალბათ, ან, ვაითუ, რამე უჭირს, ან გზაში იყოს. იქნებ სძინავს, და გაიღვიძებს.“ +

28დიდ ხმაზე გაჰყვიროდნენ და თავიანთი ჩვეულებისამებრ თავს ისერავდნენ მახვილებითა და შუბებით, ისე, რომ სისხლი ჩამოსდიოდათ ტანზე. +

29შუადღე გადავიდა, ისინი კი ისევ ქადაგად იყვნენ დავარდნილი ძღვენის შეწირვის ჟამამდე. მაგრამ არც ხმა ისმოდა, არც პასუხი, არც ჩქამი. +

30და უთხრა ელიამ მთელ ხალხს: „ახლოს მოდით.“ და მივიდა მასთან მთელი ხალხი და დაიწყო უფლის დანგრეული სამსხვერპლოს შეკეთება.

31და აიღო ელიამ თორმეტი ლოდი, რამდენი შტოც იყო იაკობის ძეთაგან, რომლის მიმართ იყო უფლის სიტყვა: ისრაელი იქნებაო შენი სახელი. +

32და ააშენა ლოდებისგან სამსხვერპლო უფლის სახელზე. სამსხვერპლოს გარს შემოავლო ორი სეა მარცვლის ტევადობის თხრილი. +

33და დააწყო შეშა, შუა გაკვეთა მოზვერი და შეშაზე დადო.

34და თქვა: „აავსეთ წყლით ოთხი ჩაფი და გადაასხით აღსავლენ მსხვერპლსა და შეშას.“ და თქვა: „გაიმეორეთ.“ და გაიმეორეს. და თქვა: „მესამედ გადაასხით.“ მათაც გადაასხეს მესამედ.

35და ჩამოედინა წყალი ირგვლივ სამსხვერპლოს და წყლით აივსო თხრილი.

36მსხვერპლშეწირვის დრომ რომ მოაწია, ახლოს მოდგა ელია წინასწარმეტყველი და თქვა: „უფალო, ღმერთო აბრაამისა, ისაკისა და ისრაელისა! გაცხადდეს დღევანდელ დღეს, რომ შენა ხარ ერთი ღმერთი ისრაელში, მე კი შენი მსახური ვარ და შენი სიტყვისამებრ გავაკეთე ეს ყველაფერი. +

37ხმა გამეცი, უფალო, ხმა გამეცი, რათა გაიგოს ამ ხალხმა, რომ შენ ღმერთი ხარ, უფალო, და შეგიძლია უკუმოაქციო მათი გულები.“

38და ჩამოვარდა უფლის ცეცხლი და შთანთქა აღსავლენი მსხვერპლი, შეშა, ქვები და მტვერი. ამოლოკა წყალიც, თხრილში რომ ესხა. +

39და დაინახა მთელმა ხალხმა, და პირქვე დაემხო და შეჰყვირა: „ღმერთია უფალი! ღმერთია უფალი!“ +

40და უთხრა მათ ელიამ: „შეიპყარით ბაყალის წინასწარეტყველნი! არავინ გაგექცეთ!“ და შეიპყრეს, და ჩაიყვანა ისინი ელიამ კიშონის ხევში და იქ დახოცა. +

41და უთხრა ელიამ ახაბს: „წადი, ჭამე და სვი, რადგან წვიმის ხმაური ისმის უკვე.“

ელია ქარმელის მთაზე

42და წავიდა ახაბი, რომ ეჭამა და ესვა. ხოლო ელია ქარმელის მთაზე ავიდა, მიწაზე გაწვა და პირისახე მუხლებში ჩამალა. +

43და უთხრა მსახურს: „წადი, ზღვისკენ გაიხედე.“ და წავიდა და გაიხედა. და თქვა: „არაფერი ჩანს.“ და უთხრა ელიამ: „შვიდგზის გააკეთე ასე.“

44მეშვიდე ჯერზე თქვა: „აჰა, მცირე ღრუბელი, მუჭისოდენა, ამოდის ზღვიდან“. და თქვა ელიამ: „წადი, უთხარი ახაბს: ‘შეკაზმე და გაბრუნდი, წვიმამ არ მოგისწროს.’“

45ამასობაში ცა მოიქუფრა ღრუბლისა და ქარისაგან და წამოვიდა ხშირი წვიმა. და შეჯდა ეტლზე ახაბი და იზრეყელისკენ გაემართა. +

46და ხელი უფლისა იყო ელიასთან. და შეიკრა თავისი ქამარი და ახაბის წინ რბოდა იზრეყელამდე. +

19
უფალი იცავს წინასწარმეტყველს

19^1და უამბო ახაბმა იზებელს ყველაფერი, რაც ელიამ გააკეთა, და ისიც, როგორ ამოხოცა მახვილით წინასწარმეტყველნი. +

2მოციქული გაუგზავნა იზებელმა ელიას და შეუთვალა: „ასე და ასე მიყონ ღმერთებმა და უარესიც დამმართონ, თუ ხვალ ამ დროს ისევე არ მოგექეცი, როგორც შენ მოექეცი თითოეულ მათგანს.“ +

3და ეს რომ ნახა, ადგა და წავიდა, რომ თავი გადაერჩინა. და მივიდა იუდას ბეერ-შებაყში და დატოვა იქ თავისი მსახური. +

4თავად კი უდაბნოში გავიდა ერთი დღის სავალზე, და მივიდა ერთი ბელეკონის ბუჩქთან და მის ძირას დაჯდა, სიკვდილი ინატრა და თქვა: „ახლა კი კმარა, უფალო, წაიღე ჩემი სული, რადგან ჩემს მამებზე უკეთესი არა ვარ.“ +

5და მიწვა და მიეძინა ბელეკონის ბუჩქის ძირას. და აჰა, ანგელოზი შეეხო მას და უთხრა: „ადექი, ჭამე.“

6და გაიხედა ელიამ და აჰა, ნამცხვარი და წყლით სავსე დოქი უდგას სასთუმალთან. და შეჭამა, შესვა და ისევ მიიძინა.

7მეორედ მოვიდა უფლის ანგელოზი, შეეხო მას და უთხრა: „ადექი და ჭამე, რადგან შორი გზა გაქვს.“

8და ადგა, ჭამა, სვა და ამ საჭმლით მოძლიერებულმა ორმოცი დღე და ორმოცი ღამე იარა ღვთის მთამდე, ხორებამდე. +

9და შევიდა იქ ერთ მღვიმეში და დაიღამა. და აჰა, იყო უფლის სიტყვა მის მიმართ. უთხრა: „აქ რა გინდა, ელია?“ +

10და თქვა: „უფლის, ცაბაოთ ღმერთის შურმა შემიპყრო, რადგან დაივიწყეს შენი აღთქმა ისრაელიანებმა, დაანგრიეს შენი სამსხვერპლოები, მახვილით დახოცეს შენი წინასწარმეტყველნი, მე ერთი დავრჩი, მაგრამ ჩემს სულსაც დაეძებენ, რათა წამართვან იგი.“ +

11და უთხრა: „გარეთ გადი და დადექი მთაზე უფლის წინაშე.“ აჰა, ჩაიარა უფალმა. უფლის წინაშე ამოვარდა დიდი და ძლიერი ქარი, მთათა დამაქცეველი და კლდეთა შემმუსვრელი, მაგრამ ქარში არ იყო უფალი. ქარის მერე – მიწისძვრა, არც მიწისძვრაში იყო უფალი. +

12მიწისძვრის მერე – ცეცხლი, არც ცეცხლში იყო უფალი. ცეცხლის მერე – ოდნავი ჩქამი.

13რომ გაიგონა ეს ელიამ, მოსასხამი აიფარა სახეზე, გარეთ გავიდა და მღვიმის შესასვლელთან დადგა, და აჰა, მოესმა ხმა, რომელიც ეუბნება: „აქ რა გინდა, ელია?“ +

14და თქვა: „უფლის, ცაბაოთ ღმერთის, შურმა შემიპყრო, რადგან დაივიწყეს შენი აღთქმა ისრაელიანებმა, და დაანგრიეს შენი სამსხვერპლოები, მახვილით დახოცეს შენი წინასწარმეტყველნი. მე ერთი დავრჩი, მაგრამ ჩემს სულსაც დაეძებენ, რათა წამართვან იგი.“ +

15და უთხრა უფალმა: „წადი, გაბრუნდი უდაბნოს გზით და დამასკოში მიდი. როცა მიხვალ, სცხე ხაზაელს არამზე სამეფოდ.

16და იეჰუს, ნიმშის ძეს, სცხე ისრაელზე სამეფოდ. ელისე შაფატის ძეს კი, აბელ-მეხოლადან რომ არის, სცხე, რათა წინასწარმეტყველებდეს შენს ნაცვლად. +

17და ვინც ხაზაელის მახვილს გადაურჩება, იეჰუ მოკლავს მას; ვინც იეჰუს მახვილს გადაურჩება, ელისე მოკლავს. +

18დავიტოვებ ისრაელში შვიდი ათას კაცს: ყველა მუხლს, რომელიც არ მოდრეკილა ბაყალის წინაშე და ყველა ბაგეს, რომელსაც არ უკოცნია მისთვის.“ +

ელისეს მოწოდება

19და წავიდა იქიდან და მოძებნა ელისე, შაფატის ძე. თორმეტი უღელი ხნავდა მიწას. თორმეტი უღელი ეყენა წინ. თავად მეთორმეტეს უდგა. ჩაუარა ელიამ და გადაუგდო თავისი მოსასხამი. +

20და მიატოვა ელისემ ხარები, გაეკიდა ელიას და უთხრა: „გამიშვი, ვეამბორო ჩემს დედ-მამას და მერე წამოგყვები“, უთხრა: „წადი და მობრუნდი, რადგან რა გამიკეთებია შენთვის?“

21და გაბრუნდა უკან, მოიყვანა და დაკლა ერთი უღელი ხარი, ხარის უღლით მოხარშა ხორცი და ხალხს გაუნაწილა, და ხალხმაც შეჭამა. და ადგა და გაჰყვა ელიას, და ემსახურებოდა. +

20

ახაბი ომს უცხადებს არამს

20^1ბენ-ჰადადმა, არამის მეფემ, შეკრიბა მთელი თავისი ჯარი, თან იახლა ოცდათორმეტი მეფე, და ცხენებითა და ეტლებით დაიძრა, შემოადგა სამარიას და ბრძოლა გაუმართა.

2და გაუგზავნა მოციქულები ახაბს, ისრაელის მეფეს, ქალაქში,

3და შეუთვალა: „ასე ამბობს ბენ-ჰადადი: ‘ჩემია შენი ვერცხლი და შენი ოქრო, ჩემია შენი ცოლები და შენი საუკეთესო ვაჟები.’“

4და მიუგო ისრაელის მეფემ და უთხრა: „შენი სიტყვისამებრ იყოს, მეფე-ბატონო! მეც შენი ვარ და ჩემი საბადებელიც შენია.“

5კვლავ მოვიდნენ მოციქულები და თქვეს: „ასე ამბობს ბენ-ჰადადი: ‘რაკი შემოგითვალე, მომეცი შენი ოქრო-ვერცხლი, შენი ცოლები და შენი ვაჟები.

6ხვალ ამ დროს გამოგიგზავნი ჩემს მსახურთ, რომ გაჩხრიკონ შენი სახლი და შენს მსახურთა სახლები, და ხელი დაადონ ყველაფერს, რაც ძვირფასია შენს თვალში, და წამოიღონ.’“

7და უხმო ისრაელის მეფემ ქვეყნის მთელს უხუცესობას და უთხრა: „კარგად შეიგნეთ, რომ ცუდს გვიპირებს ეს კაცი, რადგან ჩემი ცოლების, ჩემი ვაჟიშვილების და ჩემი ოქრო-ვერცხლის წასართმევად გამოგზავნა ხალხი, მე კი უარი არ მითქვამს მისთვის.“

8და უთხრეს მთელმა უხუცესობამ და მთელმა ერმა: „ყურს ნუ დაუგდებ და ნურც დათანხმდები.“

9და უთხრა მან ბენ-ჰადადის მოციქულებს: „ასე უთხარით ჩემს მეფე-ბატონს: რაც პირველად შემოუთვალე შენს მსახურს, იმას გავაკეთებ. მაგრამ ამ საქმის გაკეთება არ შემიძლია.“ და წავიდნენ მოციქულები და მიუტანეს პასუხი.

10და შეუთვალა ბენ-ჰადადმა: „ასე და ასე მიყონ ღმერთებმა და მეტიც დამმართონ, თუ სამარიის მტვრის თითო პეშვი შეხვდეს ყველას, ვინც უკან მიდგას.“ +

11და მიუგო ისრაელის მეფემ და თქვა: „ნუ იტრაბახებს სარტყლის შემომრტყმელი სარტყლის შემხსნელივით.“ +

12და გაიგონა ეს შემოთვლილი სიტყვა ბენ-ჰადადმა, რომელიც მეფეებთან ერთად ჩარდახის ქვეშ სვამდა, და უთხრა თავის მსახურთ: „შემოეწყვეთ!“ ისინიც შემოეწყვნენ ქალაქს.

13და აჰა, მიუახლოვდა ერთი წინასწარმეტყველი ახაბს, ისრაელის მეფეს და უთხრა: „ასე ამბობს უფალი: ‘ხომ ხედავ ამ უამრავ ხალხს? ხელში ჩაგაგდებინებ დღეს ყველას, რათა იცოდე, რომ მე უფალი ვარ.’“ +

14და თქვა ახაბმა: „ვისი წყალობით?“ და თქვა: „ასე ამბობს უფალი: ‘მხარეთა მთავრების მსახურთა წყალობით.’“ და თქვა: „ვინ წამოიწყებს ბრძოლას?“ და თქვა: „შენ“.

ახაბის გამარჯვება არამზე

15და დათვალა მხარეთა მთავრების მსახურნი და აღმოჩნდა ორასოცდათორმეტი კაცი, მათ მერე დათვალა მთელი ხალხი, ყველა ისრაელიანი – შვიდი ათასი კაცი.

16შუადღისას გავიდნენ, როცა ბენ-ჰადადი სვამდა და თვრებოდა ჩარდახქვეშ თავის თანამდგომ ოცდათორმეტ მეფესთან ერთად.

17პირველად მხარეთა მთავრების მსახურნი გავიდნენ. გაგზავნა ბენ-ჰადადმა და ამბავი მოუტანეს: ხალხი გამოდისო სამარიიდან.

18და თქვა: „თუ სამშვიდობოდ არიან გამოსულნი, ცოცხლად შეიპყარით. თუ საბრძოლველად არიან გამოსულნი, ასევე შეიპყარით ცოცხლად.“

19ესენი გამოვიდნენ ქალაქიდან, მხარეთა მთავრების მსახურნი და ლაშქარი, მათ რომ მიჰყვებოდა უკან.

20ყველამ თავ-თავისი მეტოქე დასცა ძირს. უკუიქცნენ არამელები და დაედევნა მათ ისრაელი. და გაიქცა ცხენით ბენ-ჰადადი, არამის მეფე, მხედრებთან ერთად.

21და გამოვიდა ისრაელის მეფე და დასცხო ცხენებსა და ეტლებს. და დიდი გამარჯვება მოიპოვა არამზე.

22და მიუახლოვდა წინასწარმეტყველი ისრაელის მეფეს და უთხრა: „წადი, გამაგრდი და იფიქრე, რა უნდა გააკეთო, რადგან წელიწადი შემობრუნდება და დაგესხმის თავს არამის მეფე.“

23და უთხრეს მისმა მსახურებმა არამის მეფეს: „მთათა ღმერთია მათი ღმერთი, ამიტომაც გვძლიეს. თუ ვაკეზე შევებრძოლებით, უსათუოდ ვძლევთ.

24აბა, ასე მოიქეცი: თავ-თავის ადგილებს მოაშორე მეფეები და მათ ნაცვლად ერისმთავარნი დააყენე.

25შეჰყარე იმდენივე ჯარი, რამდენიც დაგეღუპა, იმდენივე ცხენი, რამდენიც გყავდა, და იმდენივე ეტლი, რამდენიც გქონდა. ვაკეზე შევებრძოლოთ მათ და უსათუოდ დავამარცხებთ.“ ყურად იღო მათი სიტყვა და ასე გააკეთა.

26და როცა მობრუნდა წელიწადი, დაათვალიერა თავისი ლაშქარი არამის მეფემ და გაემართა აფეკისკენ ისრაელის ძეებთან საბრძოლველად.

27და დაეწყვნენ ისრაელის ძენიც, საგზალი მიიღეს და მათ შესახვედრად დაიძრნენ. თხის ორი ჯოგივით დაიბანაკეს ისრაელის ძეთ მათ პირისპირ, ხოლო არამელებმა დაფარეს მიწა.

28და გამოჩნდა ღვთისკაცი და უთხრა ისრაელის მეფეს: „ასე ამბობს უფალი: ‘რაკი თქვეს არამელებმა უფალზე, მთების ღმერთი არისო და ვაკეების ღმერთი არ არისო, მთელ ამ ურიცხვ ლაშქარს ხელში ჩაგაგდებინებ, რათა იცოდეთ, რომ უფალი ვარ’“. +

29ასე იყვნენ დაბანაკებულნი ერთმანეთის პირისპირ შვიდ დღეს. მეშვიდე დღეს გაიმართა ბრძოლა და გაწყვიტეს ისრაელის ძეთ არამელნი – ასი ათასი ქვეითი ერთ დღეს.

30დანარჩენები ქალაქ აფეკში გაიქცნენ, დანარჩენი ოცდაშვიდი ათასი კაცი კი კედელმა დაიტანა. ბენ-ჰადადიც გაიქცა და მივიდა ქალაქში და შიდა ოთახში დაიმალა. +

31და უთხრეს მისმა მსახურებმა: „გვსმენია, გულმოწყალენი ყოფილან ისრაელის სახლის მეფეები. წელზე ჯვალოს შემოვიკრავთ, თავზე საბლებს დავიწყობთ და გავალთ ისრაელის მეფესთან. ვინძლო ცოცხლები დაგვტოვოს“. +

32წელზე ჯვალო შემოიკრეს, თავზე საბლები დაიდეს, და მივიდნენ ისრაელის მეფესთან და უთხრეს: „შენი მსახური ბენ-ჰადადი გთხოვს, სიცოცხლე შემინარჩუნეო.“ და თქვა: „ჯერ კიდევ ცოცხალია? ჩემი ძმა არის.“

33და ინიშნეს ეს ამ კაცებმა, არ დაიბნენ და სასწრაფოდ მიუგეს: „შენი ძმა არის ბენ-ჰადადი.“ და თქვა მეფემ: „წადით და მოიყვანეთ“. და გამოვიდა მასთან ბენ-ჰადადი და ეტლზე დაისვა იგი მეფემ.

34და უთხრა: „დაგიბრუნებ იმ ქალაქებს, მამაშენს რომ წაართვა მამაჩემმა. იქონიე ქუჩები დამასკოში, როგორც მამაჩემს ჰქონდა სამარიაში. მე კი, – თქვა ახაბმა, – ხელშეკრულების დადებით გაგისტუმრებ.“ დაუდო ხელშეკრულება და გაისტუმრა. +

ახაბის ცოდვა

35და უთხრა ერთმა წინასწარმეტყველთა დასიდან მეორეს, უფლის სიტყვით: „მცემე.“ და არ ინდომა ამ კაცმა მისი ცემა.

36და უთხრა: „რაკი არ გაიგონე უფლის ხმა, აჰა, წახვალ თუ არა ჩემგან, ლომი მოგკლავს.“ წავიდა მისგან კაცი, შემოეყარა ლომი და მოკლა კაცი. +

37და მოძებნა სხვა კაცი და უთხრა: „მცემე.“ მაგრად სცემა იმ კაცმა და დააწყლულა.

38და წავიდა წინასწარმეტყველი და დახვდა მეფეს გზაზე, თვალებზე რიდე ჰქონდა აფარებული.

39და როცა გამოიარა მეფემ, შეჰბღავლა მან მეფეს და უთხრა: „შუაგულ ბრძოლაში იყო შენი მსახური, როცა ვიღაც კაცი გავიდა გვერდზე და მომიყვანა კაცი და მითხრა: ‘უყარაულე ამ კაცს. თუ დაიკარგა, შენი სული მისი სულის წილ იყოს, ანდა ერთი ქანქარი ვერცხლი გადაიხადე.’

40და გაერთო საქმით შენი მსახური და აჰა, სადღაა კაცი.“ და უთხრა მას ისრაელის მეფემ: „შენ თავად გამოგიტანია განაჩენი შენთვის.“

41და მყისვე გადაიძრო რიდე თვალთაგან და იცნო ისრაელის მეფემ, შეიცნო მასში ისრაელის მეფემ წინასწარმეტყველი.

42და უთხრა წინასწარმეტყველმა: „ასე ამბობს უფალი: ‘რაკი ხელიდან გაუშვი ჩემი დარისხებული კაცი, იყოს შენი სული მისი სულის წილ, და შენი ხალხი მისი ხალხის წილ.’“ +

43და წავიდა ისრაელის მეფე შინისაკენ დამწუხრებული და შეშფოთებული და მივიდა სამარიას.

21
ახაბს სურს დაეუფლოს ნაბოთის ვენახს

21^1ამ ამბების მერე იყო: ვენახი ჰქონდა იზრეყელელ ნაბოთს იზრეყელში, ახაბის, სამარიის მეფის, სასახლის გვერდით. +

2და ელაპარაკა ახაბი ნაბოთს და უთხრა: „დამითმე შენი ვენახი, საბოსტნედ მექნება. რადგან ჩემი სახლის გვერდითაა. სანაცვლოდ მასზე უკეთეს ვენახს მოგცემ, ანდა, თუ გინდა, მის საფასურ ვერცხლს გადაგიხდი.“ +

3და უთხრა ნაბოთმა ახაბს: „უფალმა დამიფაროს, რომ ჩემი მამების სამკვიდრო მოგცე!“ +

4და წავიდა ახაბი თავის სახლში დაღვრემილი და შეწუხებული იმ სიტყვის გამო, რაც ნაბოთ იზრეყელელმა უთხრა: ვერ მოგცემო ჩემი მამა-პაპის სამკვიდროს. და ჩაწვა თავის საწოლში და პირი კედლისკენ ქნა, პურიც არ უჭამია.

5და შევიდა მასთან მისი ცოლი იზებელი და დაელაპარაკა: „რამ დაგინაღვლიანა სული, რომ პურს არა ჭამ?“

6და უთხრა: ველაპარაკე ნაბოთ იზრეყელელს და ვუთხარი: ‘დამითმე შენი ვენახი ვერცხლად, ან, თუ გინდა, სანაცვლოდ სხვა ვენახს მოგცემ.’ და თქვა: ‘არ მოგცემ ჩემს ვენახს.’“

7და უთხრა იზებელმა, მისმა ცოლმა: „ახლა დაამტკიცე, რომ ისრაელის მეფე ხარ! ადექი, პური ჭამე და გული გაიმხიარულე, და მე მოგცემ ნაბოთ იზრეყელელის ვენახს“. +

8და დაწერა წერილები ახაბის სახელით, მისი ბეჭდით დაბეჭდა და დაუგზავნა წერილები უხუცესებს და წარჩინებულთ, ნაბოთთან რომ ცხოვრობდნენ მის ქალაქში.

9ასე ჩაწერა წერილებში: „გამოაცხადეთ მარხვა და ხალხის თავში დასვით ნაბოთი.

10წინ დაუსვით ორი ბოროტი კაცი, რომ ცილი დასწამონ მას და უთხრან: ‘შენ იყავი, ღმერთსა და მეფეს რომ აგინებდი!’ და გაიყვანეთ და ჩაქოლეთ, რომ მოკვდეს.“ +

11ისე გააკეთეს იმ ქალაქის კაცებმა – უხუცესებმა და წარჩინებულებმა, რომელნიც მის ქალაქში ცხოვრობდნენ, როგორც შეუთვალა მათ იზებელმა, როგორც ეწერა წერილებში, მათთვის რომ ჰქონდა დაგზავნილი.

12და გამოაცხადეს მარხვა და ხალხის თავში დასვეს ნაბოთი.

13და გამოვიდა ორი ბოროტი კაცი და წინ დაუსხდნენ. ცილი დასწამეს ამ ბოროტმა კაცებმა ნაბოთს ხალხის წინაშე: შეაგინა ნაბოთმა ღმერთსა და მეფესო. და გაიყვანეს ქალაქის გარეთ. ჩაქოლეს და მოკვდა. +

14ასე შეუთვალეს იზებელს: „ჩაქოლეს ნაბოთი და მოკვდა.“

15როცა გაიგო იზებელმა, რომ ჩაქოლეს ნაბოთი და მოკვდა, უთხრა იზებელმა ახაბს: „ადექი, დაეპატრონე ნაბოთ იზრეყელელის ვენახს, რომ არ უნდოდა შენთვის მოეყიდა, რადგან აღარ არის ცოცხალი ნაბოთი, მკვდარია.“ +

16როცა გაიგო ახაბმა, რომ მოკვდა ნაბოთი, ადგა ახაბი, რომ ჩასულიყო ნაბოთ იზრეყელელის ვენახში და დაპატრონებოდა.

წინასწარმეტყველება ახაბის ბედზე

17და იყო უფლის სიტყვა ელია თიშბელის მიმართ:

18„ადექი და დახვდი ახაბს, ისრაელის მეფეს, სამარიაში რომ არის. აჰა, ნაბოთის ვენახშია ჩასული მის დასაპატრონებლად.

19და ელაპარაკე მას: ასე ამბობს-თქო უფალი: ‘კაცი მოკალი და ახლა მის ქონებას ეპატრონები?’ და ელაპარაკე მას: ასე ამბობს-თქო უფალი: ‘სადაც ძაღლები ლოკავდნენ ნაბოთის სისხლს, იმ ადგილას შენს სისხლსაც ალოკავენ ძაღლები.’“ +

20და უთხრა ახაბმა ელიას: „მაინც მომაგენი, ჩემო მტერო!“ და თქვა: „მოგაგენი, რადგან თავი გაწირე, რომ ბოროტი გაგეკეთებინა უფლის თვალში. +

21და აჰა, უბედურებას დაგათევ თავზე, გავხვეტავ შენს შემდგომს. ყველას, ვინც კი ჰყავს ახაბს კედელთან მიმშარდავი, ყმა თუ აზატი ისრაელში. +

22ისე გავუკეთებ შენს სახლს, როგორც გავუკეთე იერობყამ ნაბატის ძის სახლს, ბაყაშა ახიას ძის სახლს, იმ ჯავრის გამო, რომ შეაცთუნე ისრაელი.“ +

23და იზებელზეც თქვა უფალმა: „ძაღლები შეჭამენ იზებელს იზრეყელის გალავანთან. +

24და ვინც ქალაქში მოუკვდება ახაბს, იმას ძაღლები შეჭამენ, ვინც ველად მოუკვდება, ცის ფრინველები დაჯიჯგნიან.

25ჯერ არავინ ყოფილა, რომელსაც ახაბივით გაეყიდოს თავი უფლის თვალში ბოროტების საკეთებლად, რაზეც აქეზებდა იზებელი, მისი ცოლი. +

26დიდი სიბილწე ჩაიდინა, რომ მიჰყვა კერპებს და მიბაძა ამორეველთ, რომელნიც ისრაელის თვალთაგან აჰყარა უფალმა.“ +

27როცა გაიგონა ახაბმა ეს სიტყვები, შემოიგლიჯა ტანზე სამოსელი და ჯვალოთი დაიფარა ხორცი. და მარხულობდა, და ჯვალოში ეძინა და დამწუხრებული დადიოდა.

28და იყო უფლის სიტყვა ელია თიშბელის მიმართ:

29„ხომ ხედავ, როგორ მოდრკა ახაბი ჩემს წინაშე? და რაკი მოდრკა ჩემს წინაშე, არ დავათევ უბედურებას მის სიცოცხლეში. მისი შვილის სიცოცხლეში დავათევ უბედურებას მის სახლს.“ +

22

სამწლიანი მშვიდობა არამსა და ისრაელს შორის

22^1ისე გავიდა სამი წელი, რომ არ მომხდარა ომი არამსა და ისრაელს შორის.

2მესამე წელს ჩავიდა იოშაფატი, იუდას მეფე, წავიდა ისრაელის მეფესთან. +

3და უთხრა ისრაელის მეფემ თავის მსახურთ: „ხომ იცით, რომ ჩვენია გილყადის რამოთი? ჩვენ კი არც ვფიქრობთ, გამოვტაცოთ იგი ხელიდან არამის მეფეს.“ +

4და უთხრა იოშაფატს: „წამომყვები გილყადის რამოთისათვის საბრძოლველად?“ და უთხრა იოშაფატმა ისრაელის მეფეს: „რამ გაგვყო მე და შენ, რამ გაყო ჩემი ხალხი და შენი ხალხი, ჩემი ცხენები და შენი ცხენები?“ +

5და უთხრა იოშაფატმა ისრაელის მეფეს: „აბა, დაეკითხე დღეს უფლის სიტყვას.“ +

6და შეკრიბა ისრაელის მეფემ წინასწარმეტყველნი – ოთხასამდე კაცი, და უთხრა მათ: „გავილაშქრო გილყადის რამოთზე, თუ თავი შევიკავო?“ და თქვეს: „გაილაშქრე, მეფეს ჩაუგდებს ხელში უფალი.“ +

7და თქვა იოშაფატმა: „ხომ არ არის აქ სადმე კიდევ უფლის წინასწარმეტყველი, რომ მისი საშუალებით ვკითხოთ უფალს?“ +

8და უთხრა ისრაელის მეფემ იოშაფატს: „კიდევ არის ერთი კაცი, რომელსაც შეგვიძლია ვაკითხვინოთ უფლისათვის, მაგრამ მძულს იგი, რადგან სასიკეთოს არ წინასწარმეტყველებს ჩემზე, არამედ მხოლოდ ცუდს. მიქაიეჰუ იმლას ძეა“. და თქვა იოშაფატმა: „ნუ ამბობს ასე, მეფევ.“ +

9და უხმო ისრაელის მეფემ ერთ-ერთ კარისკაცს და უთხრა: „სასწრაფოდ მომგვარე მიქაიეჰუ იმლას ძე.“

10ისრაელის მეფე და იუდას მეფე იოშაფატი შესამოსლით შემოსილნი ისხდნენ თავ-თავის სავარძლებში კალოზე, სამარიის კარიბჭესთან, და წინასწარმეტყველნი წინასწარმეტყველებდნენ მათ წინაშე.

11და გაიკეთა ციდკიაჰუ ქენაყანას ძემ რკინის რქები და თქვა: „ასე ამბობს უფალი: ‘ამით ურქენ არამს და ბოლოს მოვუღებ.’“ +

12ყველა წინასწარმეტყველი ამასვე წინასწარმეტყველებდა: „მიუხდი გილყადის რამოთს და გაიმარჯვებ, მეფის ხელში ჩააგდებს უფალი.“

მიქაიაჰუს წინასწარმეტყველება

13ასე ეუბნებოდა მიქაიეჰუს მის დასაძახებლად გაგზავნილი მოციქული: „აჰა, მეფის სასიკეთოს ამბობენ ერთხმად წინასწარმეტყველნი. შეეთანხმოს შენი სიტყვებიც მათ სიტყვებს. შენცა თქვი სასიკეთო.“ +

14და თქვა მიქაიეჰუმ: „უფალს ვფიცავ, რომ იმას ვიტყვი, რასაც უფალი მიბრძანებს“. +

15და მივიდა მეფესთან, და უთხრა მეფემ: „მიქაიეჰუ, გავილაშქროთ გილყადის რამოთზე თუ თავი შევიკავოთ?“ და უთხრა: „გაილაშქრე და გაიმარჯვებ, მეფის ხელში ჩააგდებს უფალი.“ +

16და უთხრა მეფემ: „რამდენჯერ უნდა დაგაფიცო, მხოლოდ სიმართლე მელაპარაკე-მეთქი უფლის სახელით?“ +

17და თქვა: „ვიხილე მთელი ისრაელი, უმწყემსო ფარასავით მიმოფანტულიყო მთებზე. და თქვა უფალმა: ‘პატრონი არ ჰყავთ, მშვიდობით დაბრუნდნენ თავ-თავის სახლებში’“.

18და უთხრა ისრაელის მეფემ იოშაფატს: „ხომ გეუბნებოდი, სასიკეთოს არ იწინასწარმეტყველებს-მეთქი ჩემზე, არამედ მხოლოდ ცუდს.“ +

19და თქვა [მიქაიაჰუმ]: „აბა, ისმინე უფლის სიტყვა: ვიხილე, თავის ტახტზე იჯდა უფალი და ცათა მთელი მხედრობა ედგა გვერდში, მარჯვნივ და მარცხნივ. +

20და თქვა უფალმა: ‘ვინ გაიტყუებს ახაბს, რომ გაილაშქროს და დაეცეს გილყადის რამოთში?’ ერთი ამას ამბობდა, მეორე – იმას.

21და გამოვიდა სული და წარუდგა უფალს და თქვა: ‘მე გავიტყუებ.’ ჰკითხა უფალმა: ‘რითი?’ +

22და თქვა: ‘გავალ და სიცრუის სულად ვიქცევი ყველა მისი წინასწარმეტყველის ბაგეში’. და თქვა [უფალმა]: ‘გაიტყუებ და კიდეც გამოგივა; წადი, ასე გააკეთე.’ +

23აჰა, სიცრუის სული ჩაუდგა ახლა უფალმა ბაგეებში ამ შენს წინასწარმეტყველებს, უფალს კი ცუდი აქვს ნათქვამი შენზე.“ +

24და მიეჭრა ციდკიაჰუ ქენაყანას ძე და ლოყაში გაარტყა მიქაიეჰუს, და თქვა: „როგორ მოხდა, რომ გვერდი ამიარა უფლის სულმა და შენში მეტყველებს?“ +

25და თქვა მიქაიეჰუმ: „კარგი, მაშინ დაინახავ, ოთახიდან ოთახში რომ დაიწყებს სირბილს დასამალავად.“ +

26და თქვა ისრაელის მეფემ: „შეიპყარი მიქაიეჰუ და მიჰგვარე ამონს, ქალაქის თავს, და უფლისწულ იოაშს,

27და უთხარი: ასე ამბობს-თქო მეფე: ‘დილეგში ჩააგდეთ ეს კაცი და აჭამეთ სიმწრის პური და ასვით სიმწრის წყალი, ვიდრე მშვიდობით მოვბრუნდებოდე.’“ +

28და თქვა მიქაიეჰუმ: „თუ მშვიდობით დაბრუნდი, უფალს არ ულაპარაკია ჩემი პირით.“ და თქვა: „მისმინეთ ყველამ, ხალხნო!“

ახაბი კვდება რამოთ გილყადის ბრძოლაში

29და წავიდნენ ისრაელის მეფე და იოშაფატი, იუდას მეფე, გილყადის რამოთზე. +

30და უთხრა ისრაელის მეფემ იოშაფატს: „გადავიცვამ და ისე გავალ საბრძოლველად. შენ შენი სამოსელი გეცვას.“ და გადაიცვა ისრაელის მეფემ და გავიდა საბრძოლველად. +

31და უბრძანა არამის მეფემ ეტლების მეთაურებს, ოცდათორმეტ კაცს, ვინც ჰყავდა: „ნუ შეებრძოლებით ნურც მცირეს, ნურც დიდს, მხოლოდ ისრაელის მეფეს შეებრძოლეთ.“

32როცა დაინახეს ეტლების მეთაურებმა იოშაფატი, იფიქრეს, ეს არისო ისრაელის მეფე, და მისკენ გაეშურნენ, რომ შებრძოლებოდნენ. და იყვირა იოშაფატმა. +

33როცა მიხვდნენ ეტლების მეთაურები, რომ არ იყო იგი ისრაელის მეფე, გაერიდნენ მას.

34ალალბედზე მოზიდა მშვილდი ვიღაც კაცმა და ჯაჭვის პერანგის ნაწიბურთან დაჭრა ისრაელის მეფე. და უთხრა თავის მეეტლეს: „გატრიალდი და მებრძოლებიდან გამიყვანე, რადგან დაჭრილი ვარ“. +

35გახურდა ომი იმ დღეს. და ეტლზე იდგა ისრაელის მეფე არამელთა პირისპირ და მოკვდა საღამო ხანს. და წვეთავდა სისხლი ჭრილობიდან ეტლის ძარაში. +

36და გავარდა ხმა ბანაკში მზის ჩასვლისას: „ყველა თავის ქალაქისკენ, ყველა თავის ქვეყნისკენ!“

37და მოკვდა მეფე და წაასვენეს სამარიას, და დამარხეს მეფე სამარიაში.

38და გარეცხეს ეტლი სამარიის ტბორზე, და ლოკავდნენ ძაღლები მის სისხლს, რომელიც სიძვის დიაცებმა ჩამორეცხეს, უფლის სიტყვისამებრ, როგორც ნაბრძანები ჰქონდა უფალს. +

39ახაბის დანარჩენი საქმენი, ყველაფერი, რაც გააკეთა, სპილოსძვლის სახლი, რომელიც ააშენა, ქალაქები, რომელნიც გააშენა, ისრაელის მეფეთა მატიანეშია ჩაწერილი. +

ახაზიაჰუს გამეფება ისრაელში და იოშაფატისა იუდაში

40და განისვენა ახაბმა თავის მამა-პაპასთან და გამეფდა ახაზიაჰუ, მისი ძე, მის ნაცვლად.

41იოშაფატ ასას ძე გამეფდა იუდაზე ახაბის, ისრაელის მეფის, მეოთხე წელს. +

42ოცდათხუთმეტი წლისა იყო იოშაფატი, როცა გამეფდა, და ოცდახუთ წელს მეფობდა იერუსალიმში. მისი დედა იყო ყაზუბა შილხის ასული.

43ყველაფერში მამამისის გზას ადგა იგი, არ უხვევდა მისგან, და სწორს აკეთებდა უფლის თვალში. +

44ოღონდ გორაკები არ იყო გაუქმებული, ხალხი ჯერ კიდევ გორაკებზე სწირავდა მსხვერპლს და აკმევდა. +

45ზავი ჰქონდა იოშაფატს ისრაელის მეფესთან. +

46იოშაფატის დანარჩენი საქმენი, მისი გმირობა, რაც ჩაიდინა, და როგორ იბრძოდა, იუდას მეფეთა მატიანეშია ჩაწერილი. +

47მემრუშე კაცთა ნატამალნი, მისი მამის ასას დრომდე რომ იყვნენ დარჩენილნი, აღგავა მიწის პირისაგან. + +

48მეფე არ იყო ედომში, მხოლოდ მეფის დანიშნული ზედამხედველი იყო. + +

49ათი თარშიშული ხომალდი ააგო იოშაფატმა ოფირიდან ოქროს მოსატანად, მაგრამ არ მიუღწევიათ, რადგან ყეციონ-გაბერში დაილეწა ხომალდები. +

50მაშინ უთხრა ახაზია ახაბის ძემ იოშაფატს: „იარონ ჩემმა მსახურებმა შენს მსახურებთან ერთად ხომალდებით.“ და არ დაეთანხმა იოშაფატი. +

51და განისვენა იოშაფატმა თავის მამებთან და დაიმარხა თავისი მამა-პაპის გვერდით დავითის, მამამისის, ქალაქში და გამეფდა იორამი, მისი ძე, მის ნაცვლად.

52ახაზია ახაბის ძე გამეფდა ისრაელზე სამარიაში იოშაფატის იუდას მეფის, მეჩვიდმეტე წელს და იმეფა ისრაელზე ორი წელი. +

53ბოროტს აკეთებდა უფლის თვალში, და დადიოდა მამამისის გზაზე და დედამისის გზაზე, და იერობყამ ნაბატის ძის გზაზე, რომელმაც აცთუნა ისრაელი. +

54და ემსახურებოდა ბაყალს და თაყვანს სცემდა მას, და განარისხა უფალი, ისრაელის ღმერთი, როგორც მამამისი აკეთებდა.

+ იესო. 19:18. 3მეფ. 2:17. 4მეფ. 4:8.

+ 2მეფ. 3:4. 1ნეშტ. 3:2.

+ 2მეფ. 3:4; 14:25.

+ 3მეფ. 2:22.

+ 1ნეშტ. 23:7.

+ დაბ. 31:54. იესო. 15:7.

+ 2მეფ. 17:17.

+ 2ნეშტ. 9:29.

+ გამ. 11:5.

+ 2მეფ. 24:20.

+ 1მეფ. 10:24.

+ 2მეფ. 4:9.

+ 3მეფ. 3:6; 8:20.

+ დაბ. 41:43. 1ნეშტ. 23:2. 2ნეშტ. 32:30.

+ 1მეფ. 10:1; 16:12. 3მეფ. 19:15.

+ 1ნეშტ. 23:1.

+ 1ნეშტ. 22:9.

+ 2მეფ. 8:18; 15:18; 20:7.

+ გამ. 30:25. 4მეფ. 11:12. მათ. 21:9.

+ 2მეფ. 15:27; 18:31.

+ 3მეფ. 1:38.

+ დაბ. 47:31.

+ გამ. 27:2.

+ 3მეფ. 2:28.

+ 1მეფ. 14:45. ლუკ. 12:7. საქმე. 27:34.

+ იესო. 23:14.

+ იესო. 22:3. 1ნეშტ. 28:9.

+ 3მეფ. 8:23,25. ფსალმ. 131:12.

+ 2მეფ. 3:27; 20:10.

+ 2მეფ. 16:13; 19:16. 3მეფ. 2:23.

+ საქმე. 9:29; 13:36.

+ 2მეფ. 5:4. 1ნეშტ. 29:26.

+ 1ნეშტ. 29:23.

+ 3მეფ. 1:5. 1ნეშტ. 22:9.

+ 3მეფ. 1:3-4.

+ 3მეფ. 1:7.

+ 2მეფ. 7:12,27.

+ რიცხ. 4:15. იესო. 21:18. იერ. 1:1.

+ 1მეფ. 2:31.

+ 3მეფ. 1:50.

+ გამ. 21:14. 2მეფ. 23:20.

+ 2მეფ. 3:27-37; 20:10.

+ დაბ. 9:6. მათ. 26:52. გამ. 1:10.

+ 2მეფ. 3:39.

+ 2მეფ. 15:23. 4მეფ. 23:4. იოან. 18:1.

+ 1მეფ. 21:10; 27:2.

+ 2მეფ. 16:5; 19:23.

+ 3მეფ. 7:8.

+ ლევ. 17:4. 2ნეშტ. 33:17.

+ 1ნეშტ. 16:39. 2ნეშტ. 1:3.

+ 3მეფ. 9:2. 2ნეშტ. 1:7.

+ 1ნეშტ. 28:5. 2ნეშტ. 1:8.

+ იერ. 10:23.

+ 2ნეშტ. 1:9.

+ 3მეფ. 4:29; 5:12; 10:23.

+ ლევ. 18:5. ფსალმ. 90:16. იგავ. 3:16.

+ ეს. 49:15.

+ იგავ. 16:10.

+ 2მეფ. 1:13.

+ 2მეფ. 8:17. 1ნეშტ. 6:9.

+ 2მეფ. 20:24.

+ 3მეფ. 2:27.

+ 2მეფ. 15:37.

+ 3მეფ. 5:14.

+ იესო. 19:42-43.

+ იესო. 12:17.

+ იესო. 17:11. 1მეფ. 16:8.

+ რჯლ. 4:43. 1ნეშტ. 2:23.

+ იესო. 13:26.

+ 1ნეშტ. 29:22.

+ 2ნეშტ. 9:26.

+ 4მეფ. 15:16.

+ ლევ. 26:5.

+ რჯლ. 7:16. 3მეფ. 10:26. 2ნეშტ. 9:25.

+ საქმე. 7:22.

+ 1ნეშტ. 2:6. ფსალმ. 88:1.

+ იგავ. 1:1. ეკლ. 12:11. ქებ. 1:1.

+ მათ. 12:42. მარკ. 3:7. ლუკ. 6:18.

+ 2ნეშტ. 2:3.

+ 1ნეშტ. 28:3.

+ 2მეფ. 7:13. 3მეფ. 6:12. 1ნეშტ. 22:10.

+ 2ნეშტ. 2:8.

+ 3მეფ. 10:9. 2ნეშტ. 2:12.

+ 2მეფ. 5:11. 2ნეშტ. 2:8.

+ 2ნეშტ. 2:10.

+ 3მეფ. 3:12.

+ 3მეფ. 4:6; 12:18.

+ 1ნეშტ. 22:2. 2ნეშტ. 2:18.

+ 2ნეშტ. 2:18.

+ 3მეფ. 7:9.

+ იესო. 13:5. ფსალმ. 82:8. ეზეკ. 27:9.

+ 2ნეშტ. 3:1. საქმე. 7:47.

+ 2ნეშტ. 3:3.

+ 2მეფ. 3:4. იოან. 10:23. საქმე. 3:11.

+ ეზეკ. 40:16; 41:16.

+ 1ნეშტ. 28:12.

+ 3მეფ. 5:18. 1პეტრ. 2:5.

+ ეზეკ. 41:7-11.

+ 2მეფ. 7:8-12. 3მეფ. 5:5; 11:10. 1ნეშტ. 22:10.

+ ლევ. 26:12. იოან. 14:23.

+ 2ნეშტ. 3:5.

+ 2ნეშტ. 3:8.

+ 3მეფ. 7:48. 2ნეშტ. 3:8.

+ გამ. 25:18; 37:7.

+ ეზეკ. 40:16.

+ ეზეკ. 41:18.

+ ეზეკ. 41:23.

+ 2ნეშტ. 4:9.

+ გამ. 12:2; 13:4.

+ 3მეფ. 9:10.

+ 3მეფ. 9:10.

+ 3მეფ. 10:17. გამ. 22:8.

+ 3მეფ. 3:1.

+ 3მეფ. 5:17.

+ 3მეფ. 6:36.

+ 2ნეშტ. 2:13.

+ 2ნეშტ. 2:14.

+ 4მეფ. 25:17.

+ 2ნეშტ. 3:16.

+ 2ნეშტ. 3:17.

+ 2ნეშტ. 4:2.

+ 2ნეშტ. 4:4.

+ 2ნეშტ. 4:5.

+ 4მეფ. 16:17. 2ნეშტ. 4:14.

+ 2ნეშტ. 4:6.

+ 4მეფ. 25:14. 2ნეშტ. 4:11.

+ 3მეფ. 7:27.

+ 1მეფ. 17:1. 2ნეშტ. 4:17.

+ 2ნეშტ. 4:18.

+ 2ნეშტ. 4:7-20.

+ 4მეფ. 12:13.

+ 2ნეშტ. 5:1.

+ 2ნეშტ. 5:2.

+ ლევ. 23:34. რჯლ. 16:13. 2ნეშტ. 7:9.

+ რიცხ. 4:15.

+ 2ნეშტ. 5:5.

+ 2ნეშტ. 5:6.

+ გამ. 25:18. 2ნეშტ. 5:7.

+ რჯლ. 10:5. ებრ. 9:4.

+ გამ. 40:4.

+ გამ. 16:10.

+ 2ნეშტ. 6:1.

+ 2ნეშტ. 6:3.

+ 4მეფ. 21:4. 2ნეშტ. 6:5-6.

+ 2მეფ. 7:2.

+ 2მეფ. 7:5.

+ 2მეფ. 7:12.

+ 2ნეშტ. 6:12.

+ 2ნეშტ. 6:15.

+ 2მეფ. 7:12-16.

+ 2მეფ. 7:28.

+ 2ნეშტ. 6:18. ეს. 66:1. იერ. 23:24.

+ რჯლ. 12:11. 3მეფ. 9:3. 4მეფ. 21:4.

+ 2ნეშტ. 6:22.

+ რჯლ. 25:1. 2მეფ. 6:23. ეზეკ. 9:10.

+ 2ნეშტ. 6:24. დან. 9:7.

+ რჯლ. 11:17. 2ნეშტ. 6:26.

+ 2ნეშტ. 6:27. ფსალმ. 85:11. იგავ. 9:6.

+ ლევ. 26:16.

+ 1მეფ. 16:7. 2ნეშტ. 6:30. ფსალმ. 7:10.

+ რჯლ. 3:24. 2ნეშტ. 6:32. საქმე. 8:27.

+ ეს. 56:7. მათ. 21:13.

+ 2ნეშტ. 6:34. დან. 6:10.

+ 2ნეშტ. 6:35.

+ იგავ. 20:9. ეკლ. 7:20. 1იოან. 1:8.

+ რჯლ. 30:2. 2ნეშტ. 6:37. ეზეკ. 8:16.

+ ნეემ. 2:2. იგავ. 16:7. იერ. 42:12.

+ რჯლ. 4:20.

+ 2ნეშტ. 6:40. ფსალმ. 120:4.

+ გამ. 19:5.

+ 2ნეშტ. 7:1.

+ რჯლ. 12:10. იესო. 21:45; 23:14.

+ ფსალმ. 9:11.

+ ფსალმ. 118:112; 140:4.

+ ფსალმ. 147:8.

+ ეს. 41:4; 43:10. იერ. 3:23.

+ 2ნეშტ. 7:4.

+ 2ნეშტ. 7:5.

+ 2ნეშტ. 4:1; 7:7.

+ ლევ. 23:34. 2ნეშტ. 7:8.

+ 2ნეშტ. 7:10.

+ 2ნეშტ. 7:11.

+ 3მეფ. 3:5; 11:9.

+ რჯლ. 12:11. 3მეფ. 8:29. 4მეფ. 21:4,7.

+ 2მეფ. 7:12. 3მეფ. 6:12.

+ რჯლ. 29:24. იერ. 22:8.

+ 3მეფ. 7:1. 2ნეშტ. 8:1.

+ იესო. 10:33; 11:10. 3მეფ. 11:27. 4მეფ. 12:20.

+ იესო. 16:10.

+ იესო. 18:13. 2ნეშტ. 8:5.

+ იესო. 19:8. 2ნეშტ. 8:6.

+ 2ნეშტ. 8:7.

+ იესო. 16:10. 2ნეშტ. 8:8.

+ ლევ. 25:39. 2ნეშტ. 8:9.

+ 2ნეშტ. 8:10.

+ 2ნეშტ. 8:11.

+ გამ. 23:14.

+ 2ნეშტ. 8:12-13.

+ რჯლ. 2:8. 2ნეშტ. 8:17; 20:36.

+ 3მეფ. 22:48. 2ნეშტ. 3:6; 8:18.

+ 2ნეშტ. 9:1. მათ. 12:42. ლუკ. 11:31.

+ 2ნეშტ. 9:2.

+ 2ნეშტ. 9:3.

+ 2ნეშტ. 9:5.

+ 2ნეშტ. 9:7. ლუკ. 2:47. გამოცხ. 7:15.

+ 2ნეშტ. 9:9.

+ ეკლ. 2:8.

+ 2მეფ. 9:12.

+ 2ნეშტ. 9:13.

+ 3მეფ. 14:26.

+ იერ. 46:3.

+ 2ნეშტ. 9:17.

+ 2ნეშტ. 9:20.

+ 3მეფ. 9:27. 2ნეშტ. 9:21.

+ 3მეფ. 3:12. 2ნეშტ. 1:1; 9:22.

+ 2ნეშტ. 1:15.

+ რჯლ. 17:16. 2ნეშტ. 1:16.

+ რჯლ. 17:17.

+ გამ. 34:15-16. რჯლ. 7:3.

+ 3მეფ. 21:25.

+ რიცხ. 21:29. 4მეფ. 23:13.

+ 3მეფ. 9:2.

+ 3მეფ. 6:12.

+ 3მეფ. 12:16.

+ 3მეფ. 9:3; 11:31.

+ 2მეფ. 8:13.

+ 2მეფ. 8:13.

+ 3მეფ. 22:47.

+ დაბ. 14:6; 25:2; 36:35.

+ გამ. 4:18. 3მეფ. 2:10.

+ 2მეფ. 8:3.

+ 2მეფ. 8:3; 10:16.

+ 2მეფ. 13:16.

+ 3მეფ. 9:15.

+ 3მეფ. 12:15; 14:2. 4მეფ. 17:21.

+ 3მეფ. 12:15; 14:8.

+ 3მეფ. 12:20.

+ 2მეფ. 7:18. ფსალმ. 88:4-5.

+ 2მეფ. 21:17. 3მეფ. 12:15-16.

+ 1მეფ. 2:35. 2მეფ. 7:16. 3მეფ. 9:4.

+ ლუკ. 1:32-33.

+ 3მეფ. 14:30.

+ 2მეფ. 1:1.

+ მათ. 1:7.

+ 2ნეშტ. 10:1.

+ 3მეფ. 11:40. 1ნეშტ. 10:2.

+ 2ნეშტ. 10:5.

+ 2ნეშტ. 10:6.

+ 2ნეშტ. 10:7.

+ 2ნეშტ. 10:8.

+ 2ნეშტ. 10:10.

+ 2ნეშტ. 10:11.

+ 2ნეშტ. 10:12.

+ 3მეფ. 11:31.

+ 2ნეშტ. 10:16.

+ 3მეფ. 11:32.

+ 2მეფ. 20:24. 3მეფ. 4:6; 5:14.

+ 4მეფ. 17:21.

+ 3მეფ. 11:11-32.

+ 2ნეშტ. 11:1.

+ 2ნეშტ. 2:11.

+ 3მეფ. 12:15.

+ მსაჯ. 8:17; 9:45. 3მეფ. 12:1.

+ გამ. 32:8. 4მეფ. 17:16.

+ იერ. 48:13.

+ 2ნეშტ. 11:15; 13:9.

+ ოს. 7:5.

+ ამოს. 3:14. რომ. 1:25.

+ მსაჯ. 13:6. 3მეფ. 12:33; 17:18.

+ 4მეფ. 23:16.

+ რჯლ. 13:1.

+ გამ. 8:8; 9:28. საქმე. 8:24.

+ რიცხ. 22:18.

+ 4მეფ. 23:18.

+ რომ. 7:11. 2კორ. 11:13. გალ. 1:8.

+ 3მეფ. 14:13. ეს. 14:19. იერ. 22:19.

+ 3მეფ. 20:36.

+ 3მეფ. 13:11.

+ 3მეფ. 13:22.

+ 4მეფ. 23:18.

+ გამ. 28:41. ლევ. 7:37.

+ 1მეფ. 2:25. 3მეფ. 12:30; 14:16.

+ 3მეფ. 11:31.

+ 1მეფ. 9:7.

+ 3მეფ. 1:35; 11:29; 16:2.

+ 3მეფ. 11:31.

+ ნეემ. 9:26.

+ 3მეფ. 15:29.

+ 3მეფ. 13:22; 14:18.

+ 3მეფ. 15:29.

+ 4მეფ. 17:6. 2ნეშტ. 13:17.

+ 3მეფ. 12:28.

+ 3მეფ. 11:26; 16:8.

+ 3მეფ. 14:13. 2ნეშტ. 10:15.

+ 2ნეშტ. 10:15; 13:2.

+ 2ნეშტ. 12:13.

+ 2ნეშტ. 12:1.

+ გამ. 20:4. რჯლ. 12:2. 4მეფ. 16:4.

+ რჯლ. 18:9. 4მეფ. 21:11. 2ნეშტ. 33:2.

+ 2ნეშტ. 12:2.

+ 3მეფ. 19:16.

+ 2ნეშტ. 12:10.

+ 2ნეშტ. 12:15.

+ 3მეფ. 15:6-16.

+ რჯლ. 31:16. რჯლ. 12:16.

+ 2ნეშტ. 13:1.

+ 2ნეშტ. 11:20.

+ 3მეფ. 14:8.

+ 2ნეშტ. 12:14.

+ 3მეფ. 11:36. 4მეფ. 8:19.

+ 2მეფ. 11:4-17; 12:9.

+ 3მეფ. 14:30.

+ 2ნეშტ. 13:3.

+ 2ნეშტ. 14:1.

+ 2ნეშტ. 13:2.

+ რჯლ. 23:17. 3მეფ. 14:24.

+ 2ნეშტ. 15:16.

+ ლევ. 26:30. 3მეფ. 22:43. 2ნეშტ. 15:17.

+ 3მეფ. 14:30. 2ნეშტ. 16:9.

+ 2ნეშტ. 16:1.

+ 4მეფ. 12:18; 16:8. 2ნეშტ. 16:2.

+ 2ნეშტ. 16:4.

+ 2ნეშტ. 16:5.

+ იესო. 18:24.

+ 2ნეშტ. 14:2; 16:11-12.

+ 2ნეშტ. 16:13; 17:1.

+ 3მეფ. 12:33; 16:19-26; 22:52.

+ იესო. 19:44. 3მეფ. 14:14; 16:9.

+ 3მეფ. 16:7.

+ 3მეფ. 14:10; 16:3; 21:22. 4მეფ. 9:9.

+ 3მეფ. 16:5.

+ 3მეფ. 15:16. 2მეფ. 16:9.

+ 3მეფ. 15:26; 16:19-25; 22:52.

+ 1ნეშტ. 25:4.

+ 3მეფ. 15:29. 4მეფ. 9:9.

+ 3მეფ. 21:24.

+ 2ნეშტ. 16:11.

+ 3მეფ. 15:28-29. 4მეფ. 9:9.

+ 3მეფ. 14:17; 15:21.

+ 4მეფ. 9:31.

+ 3მეფ. 15:4.

+ 3მეფ. 15:27.

+ 4მეფ. 8:26.

+ 4მეფ. 15:14.

+ მიქ. 6:16.

+ 3მეფ. 15:26-34.

+ 3მეფ. 15:26.

+ 4მეფ. 10:18.

+ გამ. 2:20.

+ რჯლ. 7:5. 4მეფ. 13:6.

+ იესო. 6:25.

+ იაკ. 5:17.

+ ფსალმ. 146:9.

+ აბდ. 1:20. ლუკ. 21:2. საქმე. 28:2.

+ ლუკ. 4:26.

+ 3მეფ. 18:10.

+ 4მეფ. 4:32.

+ საქმე. 28:8.

+ საქმე. 20:10.

+ 3მეფ. 17:18.

+ 3მეფ. 17:8.

+ 3მეფ. 16:31.

+ 3მეფ. 17:12.

+ 4მეფ. 2:16. ეზეკ. 3:12. ლუკ. 4:2.

+ 4მეფ. 3:14.

+ 2ნეშტ. 18:19. ლუკ. 23:2. საქმე. 24:5.

+ იესო. 19:26. 4მეფ. 2:25. ეს. 35:2.

+ 2ნეშტ. 18:5.

+ იაკ. 1:8.

+ 3მეფ. 22:6.

+ რჯლ. 32:37.

+ ლევ. 19:28. რჯლ. 14:1.

+ გამ. 29:39. დან. 9:21. საქმე. 3:1.

+ დაბ. 32:28. 4მეფ. 17:34.

+ დაბ. 13:18. რჯლ. 12:13.

+ გამ. 3:6; 4:5. 1ნეშტ. 29:18.

+ გამ. 9:24. მსაჯ. 6:21. 2ნეშტ. 7:1.

+ ზაქ. 13:9.

+ რჯლ. 13:5. მსაჯ. 4:7. 1მეფ. 15:33.

+ იაკ. 5:16.

+ 3მეფ. 17:1. იობ. 37:6. იაკ. 5:18.

+ ლუკ. 1:66.

+ 3მეფ. 18:40.

+ 3მეფ. 2:23; 20:10.

+ დაბ. 21:31.

+ მსაჯ. 16:30. იობ. 7:16. იაკ. 5:17.

+ გამ. 3:1; 24:18. მათ. 4:2.

+ 3მეფ. 18:9.

+ რომ. 11:3.

+ გამ. 38:22. იობ. 38:1. საქმე. 2:2.

+ გამ. 3:6.

+ 3მეფ. 19:10. ფსალმ. 68:10. რომ. 11:3.

+ 4მეფ. 9:1-2.

+ 4მეფ. 9:24. 2მეფ. 22:8.

+ რომ. 11:4.

+ 4მეფ. 1:8. ზაქ. 13:4.

+ 1მეფ. 6:14.

+ 3მეფ. 19:2.

+ 3მეფ. 22:27.

+ 3მეფ. 18:4; 22:8.

+ გამ. 15:3. 4მეფ. 19:22.

+ 3მეფ. 20:26; 22:25. 2ნეშტ. 18:24.

+ 4მეფ. 6:26.

+ 3მეფ. 22:3.

+ 3მეფ. 13:24.

+ 3მეფ. 22:35.

+ 3მეფ. 18:45.

+ ლევ. 25:14. რჯლ. 11:10.

+ ლევ. 25:23. რიცხ. 36:7. ეზეკ. 46:18.

+ მათ. 6:24.

+ 2მეფ. 19:21. იობ. 1:5; 2:5.

+ ლევ. 24:14. ფსალმ. 34:11. მათ. 26:60.

+ იობ. 24:6.

+ 3მეფ. 22:38.

+ 4მეფ. 17:17.

+ 4მეფ. 9:8.

+ 3მეფ. 15:29; 16:4.

+ 4მეფ. 9:36.

+ 3მეფ. 21:20.

+ ლევ. 26:30.

+ 2ნეშტ. 12:7.

+ 2ნეშტ. 18:2.

+ 3მეფ. 4:13; 20:34.

+ 4მეფ. 3:7. 2ნეშტ. 18:3.

+ 2ნეშტ. 18:4.

+ 2ნეშტ. 18:5.

+ 2ნეშტ. 18:6.

+ 3მეფ. 20:13. გალ. 4:16. 2ტიმ. 4:3.

+ 2ნეშტ. 18:10. იერ. 28:14.

+ 2ნეშტ. 18:12.

+ იერ. 23:28; 42:4.

+ 2ნეშტ. 18:14.

+ 2ნეშტ. 18:15.

+ 2ნეშტ. 18:17.

+ ეს. 6:1. დან. 4:14; 7:9.

+ 2ნეშტ. 18:20.

+ 2ნეშტ. 18:21. ეზეკ. 14:9. მათ. 6:13.

+ 2თეს. 2:11.

+ 2ნეშტ. 18:23. იერ. 20:2.

+ 2ნეშტ. 18:24.

+ 3მეფ. 20:11. ფსალმ. 79:6.

+ 2ნეშტ. 18:28.

+ 2ნეშტ. 18:29.

+ 2ნეშტ. 18:31.

+ 2ნეშტ. 18:33.

+ 3მეფ. 20:42. 2ნეშტ. 18:34.

+ 3მეფ. 21:19.

+ 2ნეშტ. 18:2. ამოს. 3:15.

+ 2ნეშტ. 17:1.

+ 3მეფ. 15:14. 2ნეშტ. 15:17.

+ 2ნეშტ. 19:2.

+ 2ნეშტ. 18:1.

+ 3მეფ. 15:12.

+ 2მეფ. 8:14.

+ 3მეფ. 11:17.

+ 3მეფ. 9:28.

+ 2ნეშტ. 20:36.

+ 2ნეშტ. 19:2.

+ 2ნეშტ. 21:1.

+ 3მეფ. 15:26.

+ მსაჯ. 2:11.

4 მეფეთა.

4 მეფეთა.

1. 1

2. 2

3. 3

4. 4

5. 5

6. 6

7. 7

8. 8

9. 9

10. 10

11. 11

12. 12

13. 13

14. 14

15. 15

16. 16

17. 17

18. 18

19. 19

20. 20

21. 21

22. 22

23. 23

24. 24

25. 25

1
მეოთხე მეფეთა წიგნი
მოაბელთა ამბოხება

1^1და განუდგა მოაბი ისრაელს ახაბის სიკვდილის შემდეგ. +

2და გადმოვარდა ახაზია თავისი ზემოთვალის სარკმლიდან სამარიაში და დასნეულდა. და გაგზავნა მოციქულები და დააბარა: „წადით და დაეკითხეთ ბაყალ-ზებუბს, ყეკრონის ღმერთს, მოვრჩები თუ არა ამ სნეულებისგან?“ +

3უფლის ანგელოზმა უთხრა ელია თიშბელს: „წადი, და დახვდი სამარიის მეფის მოციქულებს და ეუბნე: ‘ნუთუ აღარ არის ღმერთი ისრაელში, რომ ყეკრონის ღმერთთან, ბაყალ-ზებუბთან მიდიხართ საკითხავად?’

4ამიტომ ამბობს ასე უფალი: ‘ვეღარ ადგები მაგ საწოლიდან, რომელზეც წევხარ, რადგან უნდა მოკვდე.’“ და წავიდა ელია. +

5და დაბრუნდნენ მოციქულები მასთან და უთხრა მათ: „რისთვის დაბრუნდით?“

6და უთხრეს: „კაცი ამოვიდა ჩვენს შესახვედრად და გვითხრა: წადით, დაბრუნდით მეფესთან, რომელმაც გამოგგზავნათ და უთხარით: ასე ამბობს-თქო უფალი: ‘ნუთუ აღარ არის ღმერთი ისრაელში, რომ ყეკრონის ღმერთთან, ბაყალ-ზებუბთან, მიდიხართ სამკითხაოდ? ამიტომაც ვეღარ ადგები მაგ საწოლიდან, რომელზეც წევხარ, რადგან უნდა მოკვდე.’“

7ეუბნა მათ: „როგორ გამოიყურება ის კაცი, წინ რომ შემოგხვდათ და ეს სიტყვები გითხრათ?“

8და უთხრეს მას: „ბალანი მოსავს იმ კაცს და წელზე ტყავის სარტყელი არტყია.“ და თქვა: „ეს ელია თიშბელია.“ +

9და მიუგზავნა მას ორმოცდაათისთავი თავისი ორმოცდაათეულითურთ. და ავიდა მასთან, და აჰა, მთის თხემზე ზის ელია. და ეუბნა მას: „ღვთისკაცო! მეფე გეუბნება, ძირს ჩამოხვიდე.“ +

10და მიუგო ელიამ და უთხრა ორმოცდაათისთავს: „თუ მე ღვთისკაცი ვარ, ცეცხლი ჩამოიჭრას ციდან და გშთანთქას შენი ორმოცდაათი კაცითურთ.“ და ჩამოიჭრა ცეცხლი ციდან და შთანთქა მისი ორმოცდაათი კაცითურთ. +

11და კვლავ მიუგზავნა სხვა ორმოცდაათისთავი თავის ორმოცდაათეულითურთ. და მიუგო და ეუბნა მას: „ღვთისკაცო! ასე ბრძანებს მეფე: ‘ჩამოდი სასწრაფოდ!’“

12და მიუგო ელიამ და ეუბნა: „თუ მე ღვთისკაცი ვარ, ცეცხლი ჩამოიჭრას ციდან და გშთანთქას შენი ორმოცდაათი კაცითურთ.“ და ჩამოიჭრა ცეცხლი ციდან და შთანთქა იგი მისი ორმოცდაათი კაცითურთ. +

13და მესამედ მიუგზავნა ორმოცდაათისთავი თავისი ორმოცდაათეულითურთ. და ავიდა მესამე ორმოცდაათისთავი და მუხლი მოიყარა ელიას წინაშე, შეევედრა მას და ეუბნა: „ღვთისკაცო! ფასი დასდე ჩემს სიცოცხლეს და ამ ორმოცდაათი შენი მსახურის სიცოცხლეს შენს თვალში.

14აჰა, ციდან ჩამოიჭრა ცეცხლი და შთანთქა ორი წინა ორმოცდაათისთავი თავის ორმოცდაათ კაცთან ერთად. ახლა ფასი დასდე ჩემს სიცოცხლეს შენს თვალში.“

15და ეუბნა უფლის ანგელოზი ელიას: „ჩაჰყევი, ნუ გეშინია მათი.“ და ადგა ელია და ჩავიდა მათთან ერთად მეფესთან.

16და ეუბნა მას: „ასე ამბობს უფალი: ‘რაკი ბაყალ-ზებუბთან, ყეკრონის ღმერთთან, გაგზავნე მოციქულები სამკითხაოდ, თითქოს არ ყოფილიყოს ისრაელში ღმერთი, რომ დაჰკითხებოდი მის სიტყვას, ამიტომაც ვერ ადგები მაგ საწოლიდან, სადაც წევხარ, რადგან უსათუოდ მოკვდები.’“

17და მოკვდა კიდეც უფლის სიტყვისამებრ, როგორც იუბნა ელიამ. და მის ნაცვლად იორამი გამეფდა იუდას მეფის იორამ იოშაფატის ძის მეორე წელს. რადგან მას ძე არ ჰყოლია. +

18და ახაზიაჰუს დანარჩენი საქმენი, რაც გააკეთა, ისრაელის მეფეთა მატიანეშია ჩაწერილი. +

2
ელიას ზეცაში ატაცება

2^1როცა უფალი ელიას ცად აყვანას აპირებდა ქარბორბალათი, ელია გილგალიდან გადიოდა ამ დროს ელისესთან ერთად. +

2და უთხრა ელიამ ელისეს: „აქ დარჩი, რადგან ბეთელში მაგზავნის უფალი.“ და თქვა ელისემ: „უფალს და შენს თავს გეფიცები, არ მიგატოვებ.“ და წავიდნენ ბეთელს. +

3და გამოვიდნენ ბეთელის წინასწარმეტყველთა ძენი ელისესაკენ და უთხრეს: „ხომ იცი. რომ დღეს წაიყვანს უფალი შენს ბატონს შენს თავს ზემოთ?“ და თქვა: „მეც ვიცი. დადუმდით.“

4და უთხრა მას ელიამ: „ელისე! აქ დარჩი, რადგან იერიხოში მაგზავნის უფალი.“ და თქვა: „უფალს და შენს თავს გეფიცები, არ მიგატოვებ.“ და წავიდნენ იერიხოში. +

5და მიადგნენ ელისეს იერიხოს წინასწარმეტყველთა ძენი და უთხრეს: „ხომ იცი, რომ დღეს წაიყვანს უფალი შენს ბატონს შენს თავს ზემოთ?“ და თქვა: „მეც ვიცი. დადუმდით.“

6და უთხრა მას ელიამ: „აქ დარჩი, რადგან იორდანეზე მგზავნის უფალი.“ და თქვა: „უფალს და შენს თავს გეფიცები, არ მიგატოვებ.“ და წავიდნენ ორივენი,

7და წამოვიდა ორმოცდაათი კაცი წინასწარმეტყველთა გუნდიდან და მოშორებით დადგნენ მათ პირდაპირ. ეს ორნი იორდანესთან იდგნენ.

8და აიღო ელიამ თავისი მოსასხამი, დაგორგლა და დაჰკრა წყალს, შუა გაიპო წყალი და ორივენი ხმელეთზე გავიდნენ. +

9როცა გაღმა იყვნენ გასული, უთხრა ელიამ ელისეს: „მთხოვე, რა გაგიკეთო. ვიდრე ავმაღლდებოდე შენგან.“ და თქვა ელისემ: „შენი სულის ორმაგი წილი გადმოვიდეს ჩემზე.“ +

10და უთხრა: „ძნელს რასმე ითხოვ. თუ მომკრავ თვალს შენგან ამაღლებულს, აგისრულდება, თუ ვერა და, არ აგისრულდება.“

11და როცა მიდიოდნენ და მისაუბრობდნენ, აჰა, ჩადგა მათ შორის ცეცხლის ეტლი და ცეცხლის ცხენები და განაშორა ორნი ერთმანეთს, და ცად ავიდა ელია ქარბორბალათი.

12და უყურებდა ელისე და ეძახდა: „ჩემო მამავ, ჩემო მამავ, ისრაელის ეტლო და მისო მხედრობავ!“ და მეტად აღარ დაუნახავს იგი. და ხელი ჩაავლო თავის სამოსელს და ორად გახია. +

13და აიღო მოსასხამი, ელიას რომ დაუვარდა, გაბრუნდა და იორდანეს ნაპირზე ჩამოჯდა.

14და აიღო ელიას მოსასხამი, მას რომ დაუვარდა და დაჰკრა წყალს და თქვა: „სად არის უფალი, ელიას ღმერთი?“ და დაჰკრა წყალს და შუა გაიპო წყალი და გავიდა ელისე გაღმა.

15და შორიდან დაინახეს იგი იერიხოს წინასწარმეტყველთა ძეთ და თქვეს: „ელიას სული გადმოვიდა ელისეზე.“ და მიეგებნენ და მიწამდე თაყვანისცეს. +

16და უთხრეს: „აჰა, ორმოცდაათი მარჯვე კაცი გვყავს შენს მსახურთ. თუ გინდა, წავლენ და მოგიძებნიან შენს ბატონს. იქნებ უფლის სულმა აიტაცა და სადმე მთაში, ან ხევში ჩამოაგდო.“ და თქვა: „ნუ გაგზავნით.“

17არ მოეშვნენ, ვიდრე არ შერცხვა, და ბოლოს უთხრა: „გაგზავნეთ.“ და გაგზავნეს ორმოცდაათი კაცი. და სამ დღეს ეძებეს, მაგრამ ვერ იპოვეს. +

18და მობრუნდნენ ელისესთან, რომელიც იერიხოში იჯდა. და უთხრა მან: „ხომ გეუბნებოდით, ნუ წახვალთ-მეთქი.“

19და უთხრეს ქალაქის მცხოვრებლებმა ელისეს: „კარგი მდებარეობა აქვს ამ ქალაქს, როგორც თავად ხედავს ჩემი ბატონი, მაგრამ ცუდი წყალი აქვს და უნაყოფო მიწა.“ +

20და თქვა: „მომეცით ახალი თასი და მარილი ჩაყარეთ შიგ.“ და მისცეს.

21ავიდა წყლის სათავესთან და ჩაყარა მარილი, და თქვა: „ასე ამბობს უფალი: ‘განმიკურნავს ეს წყალი.’ ამიერიდან ნუღარ იქნება მისგან სიკვდილი და უნაყოფობა.“

22და დღემდე განკურნებულია ეს წყალი ელისეს სიტყვით, რომელიც წარმოთქვა მან.

23იქიდან ბეთელისკენ დაიძრა. აღმართს რომ შეუყვა, პატარა ბიჭები გამოვიდნენ ქალაქიდან, დასცინოდნენ და მისძახოდნენ: „წადი, ქაჩალო! წადი, ქაჩალო!“

24და უკან მოიხედა, და დაინახა ისინი და უფლის სახელით დასწყევლა. და გამოვიდა ტყიდან ორი დათვი და დაგლიჯეს მათგან ორმოცდაორი ბავშვი. +

25და იქიდან ქარმელის მთისკენ წავიდა და კვლავ სამარიაში დაბრუნდა. +

3
იორამის გამეფება ისრაელზე

3^1და იორამ ახაბის ძე გამეფდა ისრაელზე სამარიაში იუდას მეფის, იოშაფატის, მეთვრამეტე წელს და იმეფა თორმეტი წელი. +

2ბოროტს სჩადიოდა უფლის თვალში, ოღონდ არა მამამისივით და დედამისივით. მან გადააგდო ბაყალის სვეტი, მამამისმა რომ აღმართა. +

3მაგრამ მიწებებული იყო და არ განრიდებია ცოდვებს იერობყამისა, ნაბატის ძისა, რომელმაც აცთუნა ისრაელი. +

4და მეშაყი, მოაბის მეფე, ცხვრის პატრონი იყო და უგზავნიდა ისრაელის მეფეს ასი ათას ცხვარს და ასი ათას გაუპარსავ კრავს.

5მხოლოდ ახაბის სიკვდილის შემდეგ განუდგა მოაბის მეფე ისრაელის მეფეს. +

6და გამოვიდა მეფე იორამი იმხანად სამარიიდან და აღრიცხა მთელი ისრაელი.

7და წავიდა და შეუთვალა იოშაფატს, იუდას მეფეს: „განმიდგა მოაბის მეფე. ხომ არ წამოხვალ ჩემთან ერთად მოაბის წინააღმდეგ?“ და თქვა: „წამოვალ. რამ გაგვყო მე და შენ, რამ გაყო ჩემი ხალხი და შენი ხალხი, ჩემი ცხენები და შენი ცხენები?“ +

8და თქვა: „რომელი გზით წავიდეთ?“ და თქვა: „ედომის უდაბნოს გზით.“

9და წავიდნენ ისრაელის მეფე, იუდას მეფე და ედომის მეფე. და იტრიალეს შვიდი დღე და ვერ ნახეს წყალი ლაშქრისთვის და პირუტყვისთვის, უკან რომ მოჰყვებოდათ. +

10და თქვა ისრაელის მეფემ: „აჰა, შეჰყარა უფალმა ეს სამი მეფე, მოაბს რომ ჩაუგდოს ხელში.“

11და თქვა იოშაფატმა: „ხომ არ არის აქ სადმე უფლის წინასწარმეტყველი, რომ უფლისთვის ვაკითხვინოთ?“ და მიუგო ისრაელის მეფის ერთ-ერთმა მსახურმა და თქვა: „არის აქ ელისე შაფატის ძე, რომელიც ელიას უსხამდა წყალს ხელის დასაბანად.“ +

12და თქვა იოშაფატმა: „უფლის სიტყვაა მასთან.“ და ჩააკითხეს მას ისრაელის მეფემ, და იოშაფატმა და ედომის მეფემ.

13და უთხრა ელისემ ისრაელის მეფეს: „რა გინდა ჩემგან? წადი მამაშენის წინასწარმეტყველებთან და დედაშენის წინასწარმეტყველებთან.“ და თქვა ისრაელის მეფემ: „არა, იმისთვის შეყარა უფალმა ეს სამი მეფე, რომ მოაბს ჩაუგდოს ხელში.“

14და თქვა ელისემ: „ცაბაოთ უფალს გეფიცები, რომლის წინაშეც მე ვდგავარ, რომ ზედაც არ შეგხედავდი, პატივს რომ არ ვცემდე იოშაფატს, იუდას მეფეს. +

15ახლა, მომიყვანეთ მეჩანგე.“ და როცა უკრავდა მეჩანგე, უფლის ხელი იყო ელისეზე.

ელისე წინასწარმეტყველებს გამარჯვებას

16და თქვა: „ასე ამბობს უფალი: ‘თხრილები დათხარეთ ამ ხევში.’

17რადგან ასე ამბობს უფალი: ‘ვერ დაინახავთ ქარს და ვერ დაინახავთ წვიმას, მაგრამ წყლით აივსება ეს ხევი, თქვენც სვით, თქვენმა ჯოგმაც და თქვენმა პირუტყვმაც.

18ამას არ აკმარებს უფალი: მოაბსაც ჩაგაგდებინებთ ხელში.

19და შემუსრავთ ყველა გამაგრებულ ქალაქს, ყველა რჩეულ ქალაქს, და ყველა საუკეთესო ხეს აჩეხავთ, ყველა წყაროსთვალს ამოყორავთ, და საუკეთესო ყანებს ქვით აავსებთ.’“

20და იყო დილით, პურეულის ძღვენის მიტანისას, წამოვიდა წყალი ედომის გზაზე და წყლით აივსო მიწა. +

21და გაიგო მთელმა მოაბმა, რომ დაიძრნენ მეფეები მათთან საომრად. და ყველამ თავი მოიყარა, სარტყლის მატარებელმა და უხნესებმაც, და დადგნენ საზღვართან.

22და გაიღვიძეს დილაადრიან და, როცა მზე წყალზე გაბრწყინდა, მოაბელებს შორიდან წყალი სისხლივით წითელი მოეჩვენათ.

23და თქვეს: „ეს სისხლია, დატაკებიან მეფეები და ერთმანეთი დაუხოცავთ. აბა, შენია ნადავლი, მოაბო!“

24და მიადგნენ ისრაელის ბანაკს. და შეუტია ისრაელმა და დასცხო მოაბს და უკუაქცია. და მიეწივნენ და დახოცეს მოაბელები.

25ქალაქები დაანგრიეს. საუკეთესო ყანებში თითოეულმა თითო ქვა ისროლა და ქვით აავსეს. და ყველა წყაროსთვალი ამოყორეს, ყველა საუკეთესო ხე აჩეხეს. ქვა ქვაზე არ დაუტოვებიათ კირ-ხარასეთში, შემოადგნენ მეშურდულენი და დააქციეს.

26და დაინახა მოაბის მეფემ, რომ იძლია ბრძოლაში, და გაიყოლა შვიდასი კაცი, მახვილის ამომწვდელი, და შეეცადა, ედომის მეფისკენ გაეღწია, მაგრამ ვერ შეძლეს.

27და მოჰკიდა ხელი თავის პირმშოს, მის ნაცვლად რომ უნდა გამეფებულიყო, და სრულადდასაწველად შესწირა გალავანზე. და იყო დიდი გულისწყრომა ისრაელზე, და მოსცილდნენ მოაბს და თავის ქვეყანაში დაბრუნდნენ. +

4

ზეთის სასწაული

4^1ერთმა ქალმა, რომელიღაც წინასწარმეტყველის ცოლმა, ტირილით შეჰღაღადა ელისეს: „მოკვდა ჩემი ქმარი, შენი მსახური, და შენ იცი, ღვთისმოშიში იყო შენი მსახური. და მოვიდა მევახშე და ჩემი ორივე ბავშვი მონებად მიჰყავს.“ +

2და უთხრა ელისემ: „რა გიყო? მითხარი, რა გაქვს სახლში?“ და თქვა: „სახლში არაფერი აქვს შენს მხევალს, გარდა მცირეოდენი ზეთისა.“ +

3და უთხრა: „წადი და ჭურჭელი ინათხოვრე ყველა მეზობლისაგან, ცარიელი ჭურჭელი. ბევრი დააგროვე.

4მერე მოდი, ჩაიკეტეთ სახლში შენ და შენი შვილები და აავსე ყველა ეს ჭურჭელი. სავსე გვერდზე გადადგი.“

5და წავიდა ქალი და ჩაიკეტა სახლში თავის შვილებიანად. ისინი აწვდიდნენ, თვითონ ასხამდა.

6და როცა ჭურჭლები აივსო, უთხრა ვაჟიშვილს: „კიდევ მომაწოდე ჭურჭელი.“ და უთხრა: „არ არის მეტი ჭურჭელი.“ და შეწყდა ზეთიც.

7და მივიდა და უამბო ღვთისკაცს. და უთხრა მან: „წადი, გაყიდე ზეთი და გაისტუმრე ვალი. და დანარჩენით თავი ირჩინეთ შენ და შენმა შვილებმა.“

შუნამელი მდიდარი ქალი

8ერთ დღესაც შუნემში გაიარა ელისემ. და ცხოვრობდა იქ ერთი მდიდარი ქალი, რომელმაც პურის საჭმელად მიიწვია იგი. და რამდენჯერაც არ ჩაივლიდა, ყოველთვის შეუხვევდა ხოლმე იქ პურის საჭმელად. +

9და უთხრა ქალმა თავის ქმარს: „ნამდვილად ვიცი, რომ წმიდაა ღვთისკაცი, აქეთ რომ დადის ხოლმე.

10მოვუწყოთ მცირე ოთახი ზემოთვალში, დავუდგათ იქ საწოლი, ტაბლა, სკამი და ლამპარი. და, როცა ჩვენთან გამოივლის, იქ შევიდეს.“

11ერთ დღესაც გამოიარა მათთან, და შევიდა ზემოთვალში და დაწვა.

12და უთხრა ელისემ გეხაზის, თავის მსახურ ბიჭს: „დაუძახე ამ შუნემელ ქალს“, მანაც დაუძახა და ეახლა ქალი.

13და უთხრა ელისემ მსახურ ბიჭს: „უთხარი მაგას: ‘აჰა, დიდად ზრუნავ-თქო ჩვენზე, რა შემიძლია, რომ გაგიკეთო? იქნებ ველაპარაკო შენზე მეფეს ან მხედართმთავარს?’“ და მიუგო ქალმა: „არა, ჩემს ხალხში ვცხოვრობ.“

14და თქვა: „მაინც რა გავუკეთო?“ და თქვა გეხაზიმ: „მართლა, შვილი არა ჰყავს და ქმარი კი მოხუცია.“

15და თქვა: „დაუძახე.“ და დაუძახა და კართან დადგა ქალი.

16და თქვა: „გაის ამ დროს ჩახუტებული გეყოლება ვაჟიშვილი.“ და თქვა ქალმა: „არა, ჩემო ბატონო, ღვთისკაცო, ნუ მატყუებ შენს მხევალს.“

17და დაორსულდა ის ქალი და წლის სწორზე შვა ძე, როგორც ნათქვამი ჰქონდა მისთვის ელისეს.

ელისე აცოცხლებს შუნამელ ბიჭუნას

18და გაიზარდა ბავშვი და ერთ დღესაც წავიდა მამამისთან, მომკელებთან.

19და უთხრა მამას: „ვაი! ვაი, თავი!“ და უთხრა კაცმა მსახურ ბიჭს: „დედას წაუყვანე!“

20და წაიყვანა და მიუყვანა დედას, იჯდა მის მუხლებზე შუადღემდე და მოკვდა.

21და ავიდა ქალი ზემოთვალში და ღვთისკაცის საწოლში ჩააწვინა ბავშვი, კარი გამოიკეტა და გარეთ გავიდა.

22და დაუძახა ქმარს და უთხრა: „გამომიგზავნე ერთი ვინმე მსახური და ერთი ვირი, ღვთისკაცთან გავიქცევი და ისევ მოვბრუნდები.“

23და უთხრა: „რისთვის მიდიხარ მასთან? დღეს ხომ არც ახალმთავრობაა და არც შაბათი.“ თქვა ქალმა: „შენ დადუმდი.“

24და შეკაზმა ქალმა ვირი და უთხრა მსახურ ბიჭს: „წინ წაუძეხი და იარე. და გზად ნუ გამაჩერებ, თუ მე არ გიბრძანო.“

25და გაემგზავრნენ, და მივიდნენ ღვთისკაცთან, ქარმელის მთაზე. და როცა შორიდან მოჰკრა თვალი ქალს ღვთისკაცმა, უთხრა გეხაზის, თავის მსახურს: „აგერ, ის შუნემელი ქალი. +

26აბა, გაიქეცი, მიეგებე და ჰკითხე: ‘როგორ ხარ, როგორ არის შენი ქმარი, როგორ გყავს შვილი.’“ და თქვა ქალმა: „მშვიდობით.“

27და მივიდა ქალი ღვთისკაცის მთაზე და ფეხებში მოეჭიდა. მივარდა გეხაზი, რომ მოეშორებინა, მაგრამ ღვთისკაცმა უთხრა: „თავი დაანებე, რადგან სული აქვს გამწარებული, ღმერთმა კი დამიმალა და არ გამოუცხადებია ჩემთვის.“ +

28და თქვა ქალმა: „განა მითხოვნია შვილი ჩემი ბატონისათვის? ხომ ვეუბნებოდი: ტყუილად ნუ დამპირდები-მეთქი“?

29და უთხრა გეხაზის: „სარტყელი შემოირტყი წელზე, ჩემი არგანი დაიჭირე ხელში და წადი. შემხვედრს არავის მიესალმო, და, თუ ვინმე მოგესალმა, პასუხი არ გასცე და სახეზე დაადე ბავშვს ეს ჩემი არგანი.“ +

30და თქვა ყმაწვილის დედამ: „უფალს და შენს თავს გეფიცები, თავს არ დაგანებებ.“ და ადგა ღვთისკაცი და გაჰყვა ქალს.

31მათზე წინ მივიდა გეხაზი და სახეზე არგანი დაადო ბავშვს. არ ისმოდა ხმა და ჩამიჩუმი. და უკან გაბრუნდა მის შესახვედრად და მოახსენა: „არ იღვიძებს ბავშვი.“

32და შევიდა სახლში ელისე და აჰა, მკვდარი წევს ბავშვი მის საწოლზე.

33და შევიდა, გამოიკეტა კარი და ილოცა უფლისადმი.

34და ზემოდან დააწვა ბავშვს. პირი პირზე დაადო, თვალი თვალზე, ხელის მტევნები ხელის მტევნებზე და განერთხა მის ზემოდან. და გათბა ბავშვის სხეული.

35ერთი გაიარ-გამოიარა სახლში და კვლავ განერთხა ბავშვს ზემოდან. შვიდჯერ დააცემინა ბავშვმა და გაახილა თვალი. +

36და დაუძახა გეხაზის და უთხრა: „დაუძახე იმ შუნემელს“. და დაუძახა. და მივიდა მასთან ქალი და უთხრა ელისემ: „წაიყვანე შენი შვილი.“

37და მივარდა, ფეხებში ჩაუვარდა და მდაბლად თაყვანისცა. და აიყვანა თავისი შვილი და გავიდა. +

38და დაბრუნდა ელისე გილგალს. შიმშილობა იყო იმ ქვეყანაში. წინ დაუსხდნენ წინასწარმეტყველთა ძენი. და უთხრა მსახურ ბიჭს: „დადგი დიდი ქვაბი და კერძი მოუხარშე წინასწარმეტყველთა ძეთ.“

39და გავიდა ერთი მათგანი მინდორში მწვანილის მოსაკრეფად, იპოვა ველური ხვიარა და დაკრიფა მთელი კალთა ველური ნაყოფი. და მოვიდა და ჩააჭრა შეჭამადის ქვაბში, რადგან არ იცოდნენ.

40და დაუსხეს კაცებს საჭმელად. და როცა ჭამდნენ შეჭამადს, იყვირეს და თქვეს: „სიკვდილია ქვაბში, ღვთისკაცო!“ და ვეღარ შეჭამეს.

41და თქვა: „მომეცით ფქვილი.“ ჩაყარა ქვაბში და თქვა: „დაუსხი ხალხს, ჭამონ“. ცუდი აღარაფერი იყო დარჩენილი ქვაბში.

42და მოვიდა ვიღაც კაცი ბაყალ-შალიშადან და მოუტანა ღვთისკაცს პირველმოწეული პური: ოცი ქერის პური და ნედლი თავთავი გუდით. და თქვა ელისემ: „მიეცი ხალხს, შეჭამონ.“ +

43და თქვა მისმა მსახურმა: „ეს რა უნდა გაუხდეს ამ ას კაცს?“ და უთხრა: „მიეცი ხალხს, ჭამონ, რადგან ასე ამბობს უფალი: ‘შეჭამენ და კიდეც მორჩებათ.’“ +

44და მისცა. ჭამეს და კიდეც მორჩათ, უფლის სიტყვისამებრ. +

5
ნაყამანის განკურნება

5^1ნაყამანი, არამის მეფის სარდალი, დიდად მიღებული და პატივდებული კაცი იყო თავისი ბატონის წინაშე, რადგან მისი წყალობით გაამარჯვებინა უფალმა არამელებს. მამაცი კაცი იყო, მაგრამ კეთროვანი.

2და როცა სათარეშოდ იყვნენ გასული არამელები, ტყვედ წაიყვანეს ისრაელის ქვეყნიდან პატარა გოგონა. და ნაყამანის ცოლს ემსახურებოდა იგი.

3და უთხრა თავის ქალბატონს: „ნეტავ მისულიყო ჩემი ბატონი წინასწარმეტყველთან სამარიაში, ხომ განკურნავდა კეთრისაგან.“

4და მივიდა (ნაყამანი) და უამბო თავის ბატონს: „ასე და ასე ამბობს ისრაელის ქვეყნიდან წამოყვანილი გოგონა.“

5და თქვა არამის მეფემ: „წადი, წერილს გაგატან ისრაელის მეფესთან.“ წავიდა და თან წაიღო ათი ქანქარი ვერცხლი, ექვსი ათასი ოქრო და ათი ხელი ტანისამოსი.

6და მიართვა ისრაელის მეფეს წერილი, რომელიც ამბობდა: „აი ახლა, როდესაც ეს წერილი მოვა შენთან, აჰა, გიგზავნი ნაყამანს, ჩემს მსახურს, რომ განკურნო იგი კეთრისგან.“

7და როცა წაიკითხა ისრაელის მეფემ წერილი, შემოიხია სამოსელი და თქვა: „ღმერთი ხომ არა ვარ, რომ ვკლავდე და ვაცოცხლებდე, რომ მითვლის: კეთრისგან განმიკურნეო ეს კაცი. იცოდეთ, შემოჩენილია იგი.“ +

8და როცა გაიგო ელისემ, ღვთისკაცმა, სამოსელი შემოიხიაო ისრაელის მეფემ, შეუთვალა: „რისთვის შემოიხიე სამოსელი? მოვიდეს ჩემთან და დარწმუნდეს, რომ არის წინასწარმეტყველი ისრაელში.“

9და მივიდა ნაყამანი თავისი ცხენებითა და ეტლით და ელისეს სახლის შესასვლელთან გაჩერდა.

10და გაუგზავნა ელისემ მსახური და შეუთვალა: „წადი, შვიდგზის იბანე იორდანეში და გაგიახლდება ხორცი, და გაწმედილი იქნები.“ +

11და გაბრაზდა ნაყამანი, წავიდა და თქვა: „აჰა, ვიფიქრე, გარეთ გამოვა, დადგება და უფლის, თავისი ღვთის, სახელს ახსენებს, ადგილზე დამადებს ხელს და კეთრისგან განმკურნავს-მეთქი.

12განა დამასკოს მდინარეები აბანა და ფარფარი ისრაელის მთელს მდინარეებს არ სჯობია? განა იქ ვერ ვიბანებ და ვერ გავსუფთავდები?“ და გატრიალდა და წავიდა ბრაზმორეული.

13და მიეახლნენ მისი მსახურნი, ელაპარაკნენ და ასე უთხრეს: „ჩემო მამავ! საძნელო რამე რომ მოეთხოვა შენგან მაგ წინასწარმეტყველს, ხომ შეასრულებდი? მით უფრო, როცა გეუბნება: ‘იბანე და განიწმიდები.’“

14და ჩავიდა, და შვიდგზის ჩაყვინთა იორდანეში ღვთისკაცის სიტყვისამებრ და ჩვილი ბავშვივით განუახლდა ხორცი და განიწმიდა. +

15და დაბრუნდა ღვთისკაცთან ის და მთელი მისი ამალა. და მივიდა და გაჩერდა მის წინ და უთხრა: „აჰა, დავრწმუნდი, რომ მთელს ქვეყანაზე მხოლოდ ისრაელშია ღმერთი. ახლა, მიიღე საჩუქარი შენი მსახურისგან.“ +

16და თქვა: „ვფიცავ უფალს, რომლის წინაშეც ვდგავარ, თუ მივიღო.“ და აიძულებდა აღებას, მაგრამ არ დაჰყვა.

17და თქვა ნაყამანმა: „თუ ასეა, მომცენ შენს მსახურს იმდენი მიწა, რამდენსაც წყვილი ჯორი წაიღებს, რომ ამიერიდან უფლის გარდა სხვა ღმერთებს არ შესწიროს მსხვერპლი შენმა მსახურმა.

18ეს ერთი რამე მაპატიოს უფალმა შენს მსახურს: როცა მივა ჩემი ბატონი რიმონის სახლში თაყვანისსაცემად, დაეყრდნობა ჩემს ხელს და მეც მომიხდება თაყვანისცემა რიმონის სახლში, ჰოდა, რიმონის სახლში თაყვანისცემისას აპატიოს ეს შენს მსახურს.“

19და უთხრა: „მშვიდობით იარე.“ და წავიდა და, მცირე მანძილზე გასცდა მას.

გეხაზის ცოდვა

20და თქვა გეხაზიმ, ღვთისკაცის მსახურმა: „აჰა, არ გამოართვა ჩემმა ბატონმა ნაყამანს, ამ არამელს, მისი მოტანილი ძღვენი. უფლის მადლმა, გავეკიდები და მე გამოვართმევ რამეს.“

21და დაედევნა გეხაზი ნაყამანს. როცა დაინახა ნაყამანმა, რომ ვიღაც მისდევს, ეტლიდან გადმოვიდა და წინ შეეგება და თქვა: „მშვიდობაა?“

22და თქვა: „მშვიდობა. ჩემმა ბატონმა შემოგითვალა: ‘ეფრემის მთიდან მესტუმრა ორი ყმაწვილი წინასწარმეტყველთაგან. იქნებ ერთი ქანქარი ვერცხლი და ორი ხელი ტანსაცმელი გეჩუქებინა მათთვის.’“

23და თქვა: ნაყამანმა: „ორი ქანქარი აიღე ბარემ.“ დაიყოლია და შეუხვია ორი ქანქარი ვერცხლი ორ ქისად და ორ ხელ ტანსაცმელთან ერთად გაატანა წასაღებად თავის ორ მსახურს.

24და როცა ის მოვიდა ბორცვთან, გამოართვა მათ ეს ყველაფერი და სახლში გადამალა. და უკან გაისტუმრა მსახურები და წავიდნენ ისინიც.

25და მივიდა და გამოცხადდა ბატონთან. და უთხრა ელისემ: „საიდან მოდიხარ, გეხაზი?“ და თქვა: „არსად არ წასულა შენი მსახური.“

26და უთხრა: „განა ჩემი გული შენ არ მოგყვებოდა, როცა ეტლიდან ჩამოხდა ის კაცი და წინ შეგეგება? განა დრო დაგიდგა, რომ იხვეჭდე ვერცხლს, იხვეჭდე ტანსაცმელს, ზეთის ხილის ხეებსა და ვენახებს, ცხვარ-ძროხას, ყმებსა და მხევლებს?

27შენ და შენს შთამომავლობას გადაგედოთ ნაყამანის კეთრი საუკუნოდ.“ და წავიდა მისგან გეხაზი კეთროვანი, როგორც თოვლი. +

6

ელისეს წყლიდან ამოაქვს ჩაძირული ცული

6^1და უთხრეს წინასწარმეტყველთა ძეთ ელისეს: „აჰა, ვიწროა ჩვენთვის ეს ადგილი, სადაც შენს წინაშე ვცხოვრობთ. +

2იორდანეზე ჩავალთ, თითო მორს ავიღებთ იქიდან და ავიშენებთ იქ სადგომს საცხოვრებლად.“ და თქვა: „ჩადით“

3და თქვა ერთმა: „იქნებ მიიღო წყალობა და შენც წამოგვყვე შენს მსახურთ.“ თქვა: „წამოგყვებით.“

4და წაჰყვა მათ. და ჩავიდნენ იორდანეზე და შეუდგნენ ხის ჭრას.

5ძირს დასცა ერთმა მორი და წყალში ჩაუვარდა ცული. და იყვირა: „ვაი, ბატონო! ნათხოვარი იყო!“

6და თქვა ღვთისკაცმა: „სად ჩავარდა?“ და უჩვენა ადგილი. და მოჭრა ნაფოტი, ისროლა იქითკენ და ამოტივტივდა ცული.

7და თქვა: „ამოიღე.“ და მანაც გაიწოდა ხელი და აიღო.

ელისე ამხელს არამის მეფის განზრახვას

8და ებრძოდა არამის მეფე ისრაელს და თათბირობდა თავის მსახურებთან, ამა და ამ ადგილზე დავბანაკდებიო.

9და შეუთვალა ღვთისკაცმა ისრაელის მეფეს: „მოერიდე ამ ადგილზე გავლას, არამელები არიან შემოპარული.“

10და გზავნიდა ისრაელის მეფე ხალხს იმ ადგილას, რომელზეც ღვთისკაცი ეუბნებოდა და აფრთხილებდა. და არა ერთხელ და ორჯერ გადარჩენილა იქ.

11და შეაშფოთა არამის მეფე ამ ამბავმა, უხმო თავის მსახურთ და უთხრა: „არ მეტყვით, ვინ მიდი-მოდის ჩვენიანებიდან ისრაელის მეფესთან?“

12და თქვა ერთ-ერთმა მსახურთაგან: „არავინ, მეფე-ბატონო. ელისე, ისრაელის წინასწარმეტყველი, ატყობინებს ისრაელის მეფეს ყოველ სიტყვას, რასაც შენს საწოლ ოთახში ლაპარაკობ.“

13და თქვა: „წადით და გაიგეთ, სად არის იგი. ხალხს გავაგზავნი და მოვაყვანინებ.“ და შეატყობინეს: „დოთანში არის.“ +

14და გაგზავნა იქ ცხენები, ეტლები და დიდძალი ჯარი. და მივიდნენ ღამით და ალყა შემოარტყეს ქალაქს.

15და ადგა დილაადრიანად ღვთისკაცის მსახური, გამოვიდა გარეთ და აჰა, ჯარია ქალაქის ირგვლივ, ცხენები და ეტლები. და უთხრა მისმა მსახურმა ბიჭმა: „ვაი, ბატონო, რა გვეშველება?“

16და თქვა: „ნუ გეშინია, რადგან ჩვენ უფრო ბევრი გვყავს, ვიდრე მათ.“ +

17და ილოცა ელისემ და თქვა: „უფალო! აუხილე თვალი, რომ დაინახოს.“ და აუხილა უფალმა თვალი მსახურ ბიჭს და მანაც დაინახა: აჰა, სავსეა მთა ელისეს გარშემო ცხენებითა და ცეცხლოვანი ეტლებით. +

ელისეს არამელები სამარიისაკენ მიჰყავს

18და დაეშვნენ მისკენ არამელები, და ილოცა ელისემ უფლისადმი და თქვა: „დააბრმავე ეს ხალხი!“ და დააბრმავა ისინი ელისეს სიტყვისამებრ. +

19და უთხრა მათ ელისემ: „აქ არ არის გზა და არც ქალაქი. გამომყევით და მიგიყვანთ იმ კაცთან, ვისაც ეძებთ.“ და წაუძღვა სამარიამდე.

20და როცა სამარიაში მივიდნენ, თქვა ელისემ: „უფალო! აუხილე თვალი ამათ, რომ დაინახონ.“ აუხილა უფალმა მათ თვალი და დაინახეს, რომ სამარიაში არიან.

21უთხრა ისრაელის მეფემ ელისეს, როცა დაინახა ისინი: „დავხოცო, ჩემო მამავ?“

22და უთხრა: „არ დახოცო. შენი მახვილით და მშვილდით ხომ არ დაგიტყვევებია, რომ შენ ამოხოცო? მიეცი პური და წყალი. ჭამონ და სვან, და თავიანთ ბატონთან წავიდნენ.“ +

23და გაუმართა დიდი პურობა. მათაც ჭამეს და სვეს და თავიანთ ბატონთან წავიდნენ. და ამის მეტად აღარ შემოსულან სათარეშოდ ისრაელის ქვეყანაში არამელები.

24ამის შემდეგ შეკრიბა ბენ-ჰადადმა, არამის მეფემ, მთელი თავისი ლაშქარი, წამოვიდა და შემოადგა სამარიას.

25და დიდი შიმშილობა იყო სამარიაში. და სანამ ალყა ჰქონდა შემორტყმული, სახედრის თავი ოთხმოც ვერცხლად იყიდებოდა, ხოლო კაბის მეოთხედი მტრედის სკორე – ხუთ ვერცხლად. +

26და გაიარა ერთხელ ისრაელის მეფემ გალავანზე და შეჰბღავლა ერთმა ქალმა: „მიშველე, მეფე-ბატონო!“

27და უთხრა: „თუ უფალმა ვერ გიშველა, მე როგორ გიშველო? კალოდან თუ საწნახელიდან?“

28უთხრა მას მეფემ: „რა მოგივიდა?“ უთხრა: „ამ ქალმა მითხრა: ‘მომეცი შენი შვილი, დღეს ის შევჭამოთ, ხვალ – ჩემი.’ +

29და მოვხარშეთ ჩემი შვილი და შევჭამეთ. და ვუთხარი მეორე დღეს: ‘მომეცი ახლა შენი შვილი შევჭამოთ’. მან კი გადამალა თავისი შვილი.“ +

30და როცა გაიგონა მეფემ ქალის ნათქვამი, შემოიხია სამოსელი და გალავანზე გავიდა. და დაინახა ხალხმა, რომ ჯვალო ემოსა შიშველ ხორცზე. +

31და თქვა: „ასე და ასე მიყოს ღმერთმა და უარესიც დამმართოს, თუ თავი შერჩეს მხრებზე საღამომდე ელისე შაფატის ძეს.“

32ელისე კი იჯდა თავის სახლში და უხუცესები უსხდნენ გვერდით. და გააგზავნა [მეფემ] თავისგან კაცი, და ვიდრე მოციქული მივიდოდა, ელისემ უთხრა უხუცესებს: „ხედავთ, კაცს მიგზავნის მკვლელის შვილი, რომ თავი მომკვეთოს? იცოდეთ, როცა მოციქული მოვა, ჩაკეტეთ კარი და მაგრად მიაწექით კარს, რომ ვერ შემოვიდეს. აჰა, მისი ბატონის ფეხის ხმაც ისმის მის უკან!“

33და ვიდრე მათ ელაპარაკებოდა აჰა, მოვიდა მოციქულიც, და თქვა ელისემ: „აჰა, რა უბედურება დაგვატეხა უფალმა! რაღას უნდა მოველოდე უფლისგან?“

7
ელისეს წინასწარმეტყველება

7^1და თქვა ელისემ: „ისმინეთ უფლის სიტყვა. ასე ამბობს უფალი: ‘ხვალ ამ დროს ერთი სეა გამტკიცებული ფქვილი ერთი შეკელი ეღირება, ორი სეა ქერიც – ერთი შეკელი სამარიის კარიბჭესთან.’“

2და მიუგო კარისკაცმა, რომლის მკლავსაც ეყრდნობოდა მეფე, და უთხრა ღვთისკაცს: „აჰა, სარკმლებიც რომ გააკეთოს უფალმა ცაზე, განა მოხდება ასეთი ამბავი?“ და თქვა ღვთისკაცმა: „აჰა, შენი თვალით იხილავ, მაგრამ ჭამით ვერ შეჭამ.“ +

3ოთხი კეთროვანი იჯდა კარიბჭის შესასვლელთან და ეუბნებოდნენ ერთმანეთს: „რისთვის ვსხედვართ აქ და ველოდებით სიკვდილს? +

4თუ ვიტყვით: ‘წავიდეთ ქალაქში’, შიმშილობაა ქალაქში და იქ დავიხოცებით; თუ აქ დავრჩებით, მაინც დავიხოცებით. მოდით, ავდგეთ და არამელთა ბანაკში ჩავიდეთ; თუ ცოცხალი დაგვტოვეს, ხომ კარგი, თუ დაგვხოცეს, დავიხოცოთ.“

5და ადგნენ დაბინდებისას, რომ არამელთა ბანაკში წასულიყვნენ. და მიადგნენ არამელთა ბანაკს და აჰა, კაციშვილი არ იყო იქ.

6უფალს ჩაუსმენია არამელთა ბანაკისათვის ეტლებისა და ცხენების ხმაური და დიდძალი ჯარის ყიჟინა. და უთქვამთ ერთმანეთისთვის: „ჩვენს წინააღმდეგ დაიქირავა ალბათ ისრაელის მეფემ ხეთელთა და ეგვიპტელთა მეფეები და დაგვესხნენ თავს.“ +

7და ამდგარან და გაქცეულან დაბინდებისას, მიუტოვებიათ კარვები, ცხენები და სახედრები, მთელი ბანაკი ხელუხლებლად, და გაქცეულან თავის გადასარჩენად.

8და მიადგნენ ეს კეთროვნები ბანაკის კიდეს და შევიდნენ ერთ კარავში. და ჭამეს და სვეს, აიღეს იქიდან ოქრო-ვერცხლი და ტანისამოსი, წამოიღეს და დამალეს. და მობრუნდნენ და სხვა კარავში შევიდნენ. და იქიდანაც წამოიღეს და დამალეს.

9და უთხრეს ერთმანეთს: „ასე არ უნდა ვიქცეოდეთ. ეს დღე სასიხარულო უწყეების დღეა. თუ გავჩუმდით და დილამდე ვიცადეთ, ბრალს დაგვდებენ. წამოდი, წავიდეთ და მეფის სახლს შევატყობინოთ.“

10და მივიდნენ და გამოიძახეს კარიბჭის მცველები და უამბეს: „არამელთა ბანაკში მივედით, კაციშვილი არ იყო იქ, ადამიანის ხმა არ ისმოდა. მხოლოდ ცხენები დაგვხვდა დაბმული, და კარვები ხელუხლებლად.“

11და დაუძახეს მათ მცველებს და მათაც მიიტანეს, ამბავი მეფის სახლში.

12და ადგა ღამით მეფე და უთხრა თავის მსახურთ: „გეტყვით, რას გვიპირებენ არამელები. იციან, რომ ვშიმშილობთ. და ბანაკიდან გავიდნენ, რომ ველზე ჩაგვისაფრდნენ. ფიქრობენ, ქალაქიდან გავალთ თუ არა, ცოცხლად შეგვიპყრონ და ქალაქში შემოიჭრნენ.“

13მიუგო ერთმა მსახურთაგანმა და თქვა: „გამოიყვანონ ქალაქში დარჩენილი ცხენებიდან ხუთი. აჰა, ისინი იქნებიან მთელი ისრაელის სიმრავლესავით, ქალაქში რომ დარჩა; აჰა, იქნებიან მთელი ისრაელის სიმრავლესავით, რომელიც დაილია. გავგზავნოთ და ვნახოთ.“

14და გაიყვანეს ორი წყვილი ცხენი ეტლში შებმული. და გაგზავნა მეფემ არამელთა ლაშქრის კვალზე და დააბარა: „წადით და ნახეთ.“

15და იორდანემდე მიჰყვნენ მათ, და აჰა, მთელი გზა მოფენილია სამოსლითა და ნივთებით, არამელებს რომ დასცვენოდათ ფაციფუცში. და გამობრუნდნენ მოციქულები და მოახსენეს მეფეს.

16და გამოეფინა ხალხი და გაძარცვეს არამელთა ბანაკი. ერთი სეა გამტკიცული ფქვილი ერთი შეკელი გახდა, ორი სეა ქერიც – ერთი შეკელი, უფლის სიტყვისამებრ.

17კარიბჭესთან დააყენა მეფემ კარისკაცი, რომლის მკლავსაც ეყრდნობოდა. და გადათელა იგი ბრბომ კარიბჭეში და მოკვდა, როგორც ნათქვამი ჰქონდა ღვთისკაცს, როცა მასთან მივიდა მეფე.

18ასე უთხრა მაშინ ღვთისკაცმა მეფეს: „ერთი სეა გამტკიცული ფქვილი ერთი შეკელი ეღირება, ორი სეა ქერიც – ერთი შეკელი ხვალ ამ დროს სამარიის კარიბჭესთან.“

19და მიუგო მაშინ კარისკაცმა და თქვა: „აჰა, სარკმელებიც რომ გააკეთოს უფალმა ცაზე, განა მოხდება ასეთი ამბავი?“ ღვთისკაცმა კი მიუგო: „შენი თვალით იხილავ, ჭამით კი ვერ შეჭამ.“ +

20და ასეც აუხდა. და გადათელა იგი ბრბომ კარიბჭეში და მოკვდა.

8

ელისე წინასწარმეტყველებს შვიდწლიან შიმშილობას

8^1ელისემ უთხრა ქალს, რომელსაც შვილი გაუცოცხლა: „ადექი და წადი შენი სახლითურთ და დადექი სადმე მდგმურად, სადაც შეგეძლება, რადგან მოუხმო უფალმა შიმშილობას და მოვიდა კიდეც ქვეყანაზე შვიდი წლით.“ +

2და ადგა ის ქალი და ღვთისკაცის სიტყვისამებრ მოიქცა: წავიდა თავისი სახლითურთ და შვიდ წელიწადს მდგმურობდა ფილისტიმელთა ქვეყანაში.

3შვიდი წლის დამლევს დაბრუნდა ეს ქალი ფილისტიმელთა ქვეყნიდან, და მოვიდა მეფესთან თავისი სახლ-კარისა და საყანის გამოსათხოვად.

4ამ დროს გეხაზის, ღვთისკაცის მსახურს, ელაპარაკებოდა მეფე და ეუბნებოდა: „მიამბე ყველა დიდი საქმე, რაც ელისეს გაუკეთებია.“

5და როცა უამბობდა მეფეს, როგორ გააცოცხლა ელისემ მკვდარი, აჰა, ის ქალი, რომელსაც შვილი გაუცოცხლა, ეხვეწება მეფეს თავისი სახლ-კარისა და საყანის გამო. თქვა გეხაზიმ: „მეფე-ბატონო! ეს ის ქალია! და ეს არის მისი ძე, ელისემ რომ გააცოცხლა!“

6და გამოჰკითხა მეფემ ქალს და მანაც უამბო. და მიუჩინა მას მეფემ ერთი კარისკაცი და უთხრა: „დაუბრუნეთ მისი საბადებელი და მთელი მოსავალი იმ დღიდან, რაც ქვეყანა მიატოვა, დღემდე.“

ელისე წინასწარმეტყველებს ხაზაელის არამში გამეფებას

7და მივიდა ელისე დამასკოში, როცა ავად იყო ბენ-ჰადადი, არამის მეფე. და მოახსენეს და უთხრეს: ღვთისკაციაო მოსული.

8და უთხრა მეფემ ხაზაელს: „აიღე ხელში ძღვენი და შეეგებე ღვთისკაცს. და უფალთან ამკითხვინე, განვიკურნები თუ არა ამ სენისგან?“ +

9და წავიდა ხაზაელი მისაგებებლად. და ხელში აიღო ძღვენი და ყველაფერი, რაც კი საუკეთესო იყო დამასკოში, ორმოცი აქლემის ტვირთი. და მივიდა, და წარუდგა მას და თქვა: „შენმა ძემ, ბენ-ჰადადმა, არამის მეფემ, გამომგზავნა შენთან საკითხავად, განვიკურნები თუ არა ამ სენისგანო?“

10და უთხრა ელისემ: „წადი და უთხარი: განიკურნები-თქო. მაგრამ მახილვინა უფალმა, რომ მაინც მოკვდება.“

11და მიაშტერა ელისემ სახე და დიდხანს იყო ასე, ვიდრე არ შეაშფოთა იგი, და ატირდა ღვთისკაცი. +

12და თქვა ხაზაელმა: „რატომ ტირის ჩემი ბატონი?“ და თქვა: „იმიტომ, რომ ვიცი, თუ რა ბოროტებას უზამ ისრაელის ძეთ: ცეცხლს მისცემ მათ ციხე-სიმაგრეებს, მახვილით ამოხოცავ მათ ჭაბუკებს, გასრეს მათ თოთო ბავშვებს და შუაზე გაკვეთ მათ ორსულ ქალებს.“ +

13და თქვა ხაზაელმა: „ვინ ძაღლი გდია შენი მსახური, რომ ასეთი დიდი საქმე გააკეთოს?“ და თქვა ელისემ: „შენი თავი მახილვინა უფალმა არამის მეფედ.“ +

14და წავიდა ელისესგან და მივიდა თავის ბატონთან. და უთხრა: „რა გითხრა ელისემ?“ თქვა: „მითხრა, გამოჯანმრთელდებაო.“

15და აიღო მეორე დღეს საბანი, წყალში დაასველა და სახეზე დაადო მას. და მოკვდა ბენ-ჰადადი და გამეფდა მის ნაცვლად ხაზაელი.

იორამის გამეფება

16ისრაელის მეფის იორამ ახაბის ძის მეხუთე წელს, იუდას მეფის იოშაფატის შემდეგ გამეფდა იორამ იოშაფატის ძე, იუდას მეფე. +

17ოცდათორმეტი წლისა იყო, როცა გამეფდა, და რვა წელი იმეფა იერუსალიმში. +

18ისრაელის მეფეთა გზით დადიოდა იგი, როგორც იქცეოდა ახაბის სახლი, რადგან ახაბის ასული ჰყავდა ცოლად და უკუღმართად იქცეოდა უფლის თვალში. +

19მაგრამ არ უნდოდა უფალს იუდას დაღუპვა დავითის, თავისი მსახურის, გამო, როგორც ნათქვამი ჰქონდა, რომ მისცემდა ლამპარს მას მის შთამომავლობაში სამარადისოდ. +

20მის დროს განუდგა ედომი იუდას და დაისვეს მეფე. + +

21და გაემართა იორამი ცაყირისკენ მთელი თავისი ეტლებითურთ, და ადგა ღამით და სძლია ედომელებს, და ეტლის მეთაურებს, გარს რომ ეხვივნენ. და გაიქცა ხალხი თავ-თავის კარვებში.

22და განუდგა ედომი იუდას და ასეა დღემდე. იმ ხანადვე განდგა ლიბნაც. +

23იორამის დანარჩენი საქმენი, ყველაფერი, რაც გაუკეთებია, იუდას მეფეთა მატიანეშია ჩაწერილი.

ახაზიაჰუს გამეფება იუდაზე

24და განისვენა იორამმა თავის მამებთან და დაიმარხა თავის მამათა გვერდით დავითის ქალაქში. მის ნაცვლად მისი ძე ახაზიაჰუ გამეფდა. +

25ისრაელის მეფის, იორამ ახაბის ძის მეთორმეტე წელს გამეფდა ახაზიაჰუ იორამის ძე, იუდას მეფე.

26ოცდაორი წლისა იყო ახაზიაჰუ, რომ გამეფდა, და ერთი წელი იმეფა იერუსალიმში. მისი დედა იყო ღოთოლია, ისრაელის მეფის, ყომრის ასული. +

27ახაბის სახლის გზით დადიოდა იგი და უკუღმართად იქცეოდა უფლის თვალში, როგორც ახაბის სახლი, რადგან ახაბის სახლის სიძე იყო. +

28და წავიდა იგი იორამ ახაბის ძესთან ერთად ხაზაელთან, არამის მეფესთან, საომრად გილყადის რამოთში და დაჭრეს არამელებმა იორამი. +

29და მობრუნდა იორამ მეფე, რომ იზრეყელში მოერჩინა ჭრილობა, არამელებმა რომ მიაყენეს რამაში, როცა ხაზაელს, არამის მეფეს, ეომებოდა. და ჩამოვიდა ახაზიაჰუ იორამის ძე, იუდას მეფე, იზრეყელში იორამ ახაბის ძის სანახავად, რადგან ავად იყო იგი. +

9

იეჰუს ცხება მეფედ

9^1ელისე წინასწარმეტყველმა მოუხმო წინასწარმეტყველთა ერთ-ერთ ძეთაგანს და უთხრა: „შეიბი სარტყელი წელზე, აიღე ეს ზეთის ჭურჭელი და წადი გილყადის რამოთს. +

2და მიხვალ და ნახავ იქ იეჰუს, ნიმშის ძის იოშაფატის ძეს. მიხვალ და წამოაყენებ მისი ძმებისგან და უკანა ოთახში შეიყვან. +

3და აიღებ ზეთის ჭურჭელს და ზეთს დაასხამ თავზე. ეტყვი: ‘ასე ამბობს უფალი: მე გცხებ ისრაელის მეფედ.’ და კარს გააღებ და დაუყოვნებლივ გაიქცევი და არ მოიცდი.“

4და წავიდა ყმაწვილი, წინასწარმეტყველის მსახური, გილყადის რამოთს.

5მივიდა და აჰა, სხედან ჯარის სარდლები. და უთხრა: „სიტყვა მაქვს შენთან, სარდალო.“ და თქვა იეჰუმ: „რომელ ჩვენგანთან?“ და თქვა: „შენთან, სარდალო.“

6და ადგა და შევიდა სახლში. და გადაასხა ზეთი თავზე და უთხრა: „ასე ამბობს უფალი, ისრაელის ღმერთი: ‘მე გცხებ უფლის ერის, ისრაელის, მეფედ. +

7შენ მოსპობ შენი ბატონის, ახაბის, სახლს, რომ ავიღო ჩემს მსახურთა – წინასწარმეტყველთა – სისხლი და უფლის ყველა მსახურის სისხლი, რომელნიც დაეცნენ იზებელის ხელით. +

8და განადგურდება ახაბის მთელი სახლი, და ამოვუძირკვავ ახაბს კედელთან მიმშარდავს, და ყმასა და აზატს ისრაელში. +

9და ვაქცევ ახაბის სახლს იერობყამ ნაბატის ძის სახლივით, და ბაყაშა ახიას ძის სახლივით. +

10იზებელს კი ძაღლები შეჭამენ იზრეყელის ველზე და არავინ იქნება დამმარხველი.’“ და გააღო კარი და გაიქცა. +

11და გავიდა იეჰუ თავისი ბატონის მსახურებთან და უთხრეს: „ხომ მშვიდობაა? რისთვის მოვიდა შენთან ეგ შეშლილი?“ და უთხრა მათ: „თქვენ იცით ეს კაციც და მისი ნალაპარაკევიც.“

12და თქვეს: „ტყუილია, გვითხარი.“ და თქვა: „ასე და ასე მითხრა, ასე ამბობსო უფალი: ‘მე გცხებ ისრაელის მეფედ.’“

13და საჩქაროდ დასტაცეს ხელი თავ-თავის მოსასხამებს და ზედ საფეხურებზე დაუფინეს. და ბუკსა ჰკრეს და გამოაცხადეს: „გამეფდა იეჰუ!“

იეჰუ კლავს იორამს

14აუჯანყდა იეჰუ იორამს, იოშაფატ ნიმშის ძის ძეს. ხოლო იორამი მთელ ისრაელთან ერთად არამის მეფეს, ხაზაელს, უდარაჯებდა გილყადის რამოთში. +

15თავად იორამ მეფე უკან დაბრუნდა, რათა იზრეყელში მოერჩინა ჭრილობები, არამელებმა რომ მიაყენეს ხაზაელთან, არამის მეფესთან, ბრძოლის დროს. და თქვა იეჰუმ: „თუ თანახმა ხართ, ნურავის გაუშვებთ ქალაქიდან იზრეყელში შესატყობინებლად.“ +

16და ამხედრდა იეჰუ და გასწია იზრეყელისაკენ, რადგან იქ იწვა იორამი და იუდას მეფეც იქ იყო მისული იორამის სანახავად. +

17ებგური იდგა კოშკზე იზრეყელში. და დაინახა, იეჰუს ჯარი რომ მოდიოდა, და თქვა: „ჯარს ვხედავ.“ და თქვა იორამმა: „აიღე და გაგზავნე მხედარი მისაგებებლად, ჰკითხონ: ‘მშვიდობაა?’“ +

18და წავიდა მხედარი მისაგებებლად და უთხრა: „ასე ამბობს მეფე: ‘მშვიდობაა?’“ და თქვა იეჰუმ: „შენ ვინ გეკითხება მშვიდობას? უკან წამომყევი.“ შეატყობინა ებგურმა: „მივიდა მათთან მოციქული და აღარ ბრუნდება.“

19და გაგზავნა მეორე მხედარი. ისიც მივიდა მათთან და თქვა: „ასე ამბობს მეფე: ‘მშვიდობაა?’“ და თქვა იეჰუმ: „შენ ვინ გეკითხება მშვიდობას? უკან წამომყევი.“

20შეატყობინა ებგურმა: „მივიდა მათთან და აღარ ბრუნდება. ქცევით იეჰუ ნიმშის ძესა ჰგავს, რადგან გადარეულივით იქცევა.“

21და თქვა იორამმა: „შემიკაზმეთ.“ და შეუკაზმეს ეტლი და გავიდნენ იორამ ისრაელის მეფე და ახაზიაჰუ, იუდას მეფე, თავ-თავისი ეტლებით. და გავიდნენ იეჰუს შესახვედრად და შეეყარნენ მას ნაბოთ იზრეყელელის მინდორზე. +

22და როცა დაინახა იორამმა იეჰუ, თქვა: „მშვიდობაა, იეჰუ?“ და თქვა: „რა მშვიდობა უნდა იყოს დედაშენის, იზებელის, გარყვნილებისა და მისი ამდენი ჯადოქრობის მერე?“ +

23და უკან გატრიალდა იორამი და გაიქცა, და უთხრა ახაზიაჰუს: „ღალატია, ახაზია!“

24და მოზიდა მშვილდი იეჰუმ, და ბეჭებს შორის დაჰკრა და გულს უწვდინა ისარი. და ჩაიჩოქა თავის ეტლზე იორამმა. +

25და უთხრა იეჰუმ ბიდეკარს, თავის მხლებელს: „აიღე და გადააგდე იგი ნაბოთ იზრეყელელის ყანაში. და გაიხსენე, წყვილად რომ მივყვებოდით უკან ცხენდაცხენ მე და შენ მამამისს, ახაბს, და ეს განაჩენი რომ გამოუტანა უფალმა.

26‘განა ნაბოთის და მისი შვილების სისხლი არ ვიხილე გუშინ? – ამბობს უფალი, – ამავე ყანაში მოგკითხავ სამაგიეროს’. აიღე და გადააგდე ყანაში უფლის სიტყვისამებრ.“ +

ახაზიაჰუს სიკვდილი

27ეს რომ დაინახა ახაზიამ, იუდას მეფემ, ბეთ-ჰაგანისკენ გაიქცა. და გაეკიდა იეჰუ და თქვა: „მაგასაც დაჰკარით მისსავე ეტლზე.“ და დაჰკრეს მას გურის მაღლობზე. იბლეყამთან, მეგიდოში. და გაიქცა და იქ მოკვდა. +

28და წაასვენეს მისმა მსახურებმა იერუსალიმს და დამარხეს იგი თავის სამარხში, მამათა გვერდით, დავითის ქალაქში.

29იორამ ახაბის ძის მეთერთმეტე წელს გამეფდა ახაზია იუდაში.

იზებელის სიკვდილი

30და მივიდა იეჰუ იზრეყელში და, როცა მოესმა ამბავი იზებელს, საოლავი წაისვა თვალებზე, თავი გაილამაზა და გაიხედა სარკმელში.

31და შევიდა თუ არა იეჰუ კარიბჭეში, ქალმა თქვა: „ხომ მშვიდობითაა ზიმრი საკუთარი ბატონის მკვლელი?“ +

32ახედა სარკმელს კაცმა და დაიძახა: „ვინ არის ჩემს მხარეზე, ვინ?“ და გადმოხედა მას ორმა-სამმა კარისკაცმა.

33და თქვა: „გადმოაგდეთ ქალი!“ და გადმოაგდეს და მიესხა სისხლი კედელს და ცხენებს. და მათ გადათელეს იგი. +

34და მივიდა იეჰუ, და ჭამა და სვა, და თქვა: „მოძებნეთ ის შეჩვენებული და დამარხეთ, რადგან მეფის ასულია.“ +

35და წავიდნენ მის დასამარხავად, მაგრამ ვერაფერი ნახეს მისგან, თავის ქალისა და ხელ-ფეხის მეტი. +

36და დაბრუნდნენ და მოახსენეს. და თქვა იეჰუმ: „ასეთი იყო უფლის სიტყვა, რომელიც გამოაცხადა მან თავისი მსახურის, ელია თიშბელის პირით: იზრეყელის ველზე შეჭამენო ძაღლები იზებელს. +

37და იქნება იზებელის გვამი, როგორც ნეხვი ყანაში იზრეყელის ველზე, რომ ვერავინ თქვასო: „აი ეს არის იზებელი.“

10

სამსჯავრო ახაბის სახლზე

10^1ახაბს სამოცდაათი შვილი ჰყავდა სამარიაში. და დაწერა იეჰუმ წერილები და დაუგზავნა სამარიაში იზრეყელის მთავრებს, უხუცესებს და ახაბის შვილების გამზრდელებს. წერდა:

2„ახლა, როცა მოგივათ ეს წერილი, ხომ თქვენთან იქნებიან თქვენი ბატონიშვილები, თქვენს ხელთ იქნება ეტლები და ცხენები, ციხე-ქალაქი და საჭურველი.

3ჰოდა, ამოირჩიეთ ბატონიშვილებიდან უკეთესი, ვინც თქვენ მოგწონთ, და დასვით მამამისის ტახტზე და იბრძოლეთ თქვენი ბატონის სახლისთვის.“

4და დიდად, დიდად შეშინდნენ და თქვეს: „აჰა, ორი მეფე ვერ დაუდგა წინ, ჩვენ როგორღა დავუდგეთ?“ +

5და შეუთვალეს იეჰუს სასახლის მოურავმა, ქალაქის განმგებელმა, უხუცესობამ და გამზრდელებმა: „შენი მსახურნი ვართ, როგორც გვიბრძანებ, ისე მოვიქცევით. არავის გავამეფებთ, როგორც გერჩიოს, ისე მოიქეცი.“

6და მისწერა მათ მეორე წერილი: „თუ ჩემიანები ხართ და ჩემს სიტყვას ემორჩილებით, წამოიღეთ თქვენი ბატონიშვილების თავები და ხვალ ამ დროს იზრეყელში მოდით ჩემთან.“ უფლისწულები – სამოცდაათი კაცი – ქალაქის დიდებულებთან იყვნენ, რომელნიც ზრდიდნენ მათ.

7როცა წერილი მოუვადათ, გამოიყვანეს უფლისწულები და დახოცეს – სამოცდაათი კაცი. კალათებში ჩააწყვეს მათი თავები და იზრეყელში გაუგზავნეს მას.

8და მივიდა მოციქული და მოახსენა: „მოიტანეს უფლისწულთა თავები.“ და თქვა: „ორ გროვად დაყარეთ დილამდე კარიბჭის შესასვლელთან.“

9დილა იყო, რომ გამოვიდა, დადგა და უთხრა მთელ ხალხს: „თქვენ უბრალონი ხართ. აჰა, მე ავუჯანყდი ჩემს ბატონს, მე მოვკალი, მაგრამ ესენი ვინ დახოცა?

10ამიერიდან იცოდეთ, რომ უფლის არცერთი სიტყვა, რაც უბრძანებია უფალს ახაბის სახლზე, ფუჭად არ ჩაივლის. აღასრულა უფალმა, რაც ბრძანა თავისი მსახურის, ელიას პირით.“ +

11და ამოხოცა იეჰუმ ვინც კი იყო დარჩენილი ახაბის სახლიდან იზრეყელში, ყველა მისი დიდებული, მისი მახლობლები, მისი მღვდლები, არავინ დარჩენილა მისიანი ცოცხალი.

იუდას მთავართა განადგურება

12და ადგა და წავიდა და მივიდა სამარიაში. გზაში, ბეთ-ყეკედთან, მწყემსთა ბინებთან

13შეხვდა იეჰუ იუდას მეფის, ახაზიაჰუს, ძმებს და თქვა: „ვინა ხართ?“ და თქვეს: „ახაზიაჰუს ძმები ვართ. მეფისა და დედოფლის შვილების ამბის გასაგებად მივდივართ.“ +

14და თქვა: „ცოცხლად შეიპყარით.“ შეიპყრეს ცოცხლად და ჭასთან დახოცეს ბეთ-ყეკედში, ორმოცდაორი კაცი, ერთიც არ დარჩენილა მათგან ცოცხალი. +

15და წავიდა იქიდან და შეეყარა იონადაბ რეხაბის ძეს, რომელიც მის შესახვედრად მოდიოდა. მიესალმა და უთხრა: „ისევე წრფელია შენი გული, როგორც ჩემი გული შენდამი?“ და თქვა იონადაბმა: „წრფელია“. „წრფელია და მომეცი ხელი.“ და მისცა ხელი და მანაც აიყვანა თავის ეტლზე. +

16და თქვა: „წამომყევი და ნახე ჩემი შური უფლისადმი“ და დასვეს ეტლზე. +

17და მივიდა სამარიას და ამოხოცა ყველა, ვინც კი დარჩენოდა ახაბს სამარიაში. და ბოლომდე გაანადგურა ყველანი, უფლის სიტყვისამებრ, როგორც ნაბრძანები ჰქონდა უფალს ელიასთვის. +

18და შეკრიბა იეჰუმ მთელი ერი და გამოუცხადა: „ცუდად ემსახურებოდა ახაბი ბაყალს. ახლა იეჰუ მოუმატებს სამსახურს. +

19ახლა შემიყარეთ ბაყალის ყველა ქადაგი, ყველა მისი მსახური და ყველა მისი ქურუმი, კაციშვილი არ აკლდეს, რადგან დიდი მსხვერპლშეწირვა მექნება ბაყალისთვის. ვინც დააკლდება, ვერ გადარჩება ცოცხალი.“ ასეთი ხრიკი მოიგონა იეჰუმ, რომ ამოეწყვიტა ბაყალის თაყვანისმცემლები.

20და თქვა იეჰუმ: „გამოაცხადეთ ბაყალის დღესასწაული“, და გამოაცხადეს.

21და დაგზავნა იეჰუმ მოციქულები მთელს ისრაელში და მოვიდა ბაყალის ყველა მსახური, კაციშვილი არ დარჩენილა მოუსვლელი. და შევიდნენ ბაყალის სახლში და კიდით კიდემდე გაივსო ბაყალის სახლი.

22და უთხრა სამოსლის მცველს იეჰუმ: „გამოუტანე სამოსელი ბაყალის ყველა მსახურს.“ მანაც გამოუტანა შესამოსელი.

23და შევიდა იეჰუ იონადაბ რეხაბის ძესთან ერთად ბაყალის სახლში და უთხრა ბაყალის მსახურებს: „მიათვალ-მოათვალიერეთ, რომ არ იყოს თქვენს შორის უფლის მსახურთაგანი ვინმე, რადგან მხოლოდ ბაყალის მსახურები უნდა იყოთ აქ.“

24შეუდგნენ მსხვერპლისა და სრულადდასაწველის შეწირვას. და გარეთ დააყენა იეჰუმ ოთხმოცი კაცი და უბრძანა: „იცოდეთ, თუ ვინმე გადარჩა იმათგან, ვისაც გაბარებთ, მის სულს თქვენ მოგკითხავთ.“ +

25და როცა დასრულდა სრულადდასაწველის შეწირვა, უბრძანა იეჰუმ მალემსრბოლებსა და მეთაურებს: „წადით და დახოცეთ, არავინ გაგექცეთ.“ და მახვილით დახოცეს და იქვე დაყარეს მალემსრბოლებმა და მეთაურებმა. თავად კი ბაყალის სახლის ქალაქისკენ წავიდნენ. +

26და გამოიტანეს ბაყალის სახლიდან ბაყალის ქანდაკებები და დაწვეს. +

27და დაამსხვრიეს ბაყალის ქანდაკი, და დაანგრიეს ბაყალის სახლი და სანაგვე ადგილად აქციეს დღესამომდე.

28ასე გადააშენა იეჰუმ ბაყალი ისრაელიდან.

29ოღონდ იერობყამ ნაბატის ძის ცოდვებისათვის, რითაც მან აცთუნა ისრაელი, არ დაუნებებია იეჰუს თავი, და არც ოქროს ხბორებისათვის, ბეთელსა და დანში რომ იყო. +

30და უთხრა უფალმა იეჰუს: „იმის გამო, რომ სწორად მოიქეცი ჩემს თვალში და ყველაფერი აღასრულე ახაბის სახლზე, რაც გულში მქონდა, მეოთხე თაობამდე ისხდებიან შენი შთამომავლები ისრაელის ტახტზე.“ +

31მაგრამ მთელი გულით არ იცავდა იეჰუ უფლის, ისრაელის ღმერთის, რჯულს. არ დაუნებებია თავი იერობყამის ცოდვებისთვის, რომლებითაც აცთუნა მან ისრაელი. +

ისრაელის დასუსტება

32იმ ხანებში დაიწყო უფალმა მიწების ჩამოჭრა ისრაელისთვის. და სძლია ისრაელს ხაზაელმა მთელს მის საზღვრებში, +

33იორდანედან მზის აღმოსავლეთით, გილყადის მთელი მხარე, გადის, რეუბენის, მენაშეს მიწები ყაროყერიდან არნონის ხეობაში რომ არის, გილყადი და ბაშანი.

34და იეჰუს დანარჩენი საქმენი, ყველაფერი, რაც გააკეთა, ყველა მისი გმირობა ისრაელის მეფეთა მატიანეშია ჩაწერილი. +

35და განისვენა იეჰუმ თავის მამა-პაპასთან. და დამარხეს სამარიაში, და მის ნაცვლად მისი ძე იოახაზი გამეფდა.

36სულ ოცდარვა წელი იმეფა იეჰუმ ისრაელზე სამარიაში.

11

მეფის ოჯახის დაღუპვა

11^1როცა დაინახა ღოთოლიამ, ახაზიაჰუს დედამ, რომ მოკვდა მისი შვილი, ადგა და ამოწყვიტა სამეფო მოდგმა. +

2მაგრამ იეჰოშებაყმა, მეფე იორამის ასულმა, ახაზიაჰუს დამ, აიყვანა იოაში, ახაზიაჰუს ძე, და მოიპარა დასახოცად განწირულ უფლისწულთა შორის და მის ძიძასთან ერთად საწოლ ოთახში დამალეს ღოთოლიასგან, და ვერ მოკლეს. +

3ექვს წელს იმალებოდა მასთან ერთად უფლის სახლში, ღოთოლია კი მეფობდა ქვეყანაზე. +

4მეშვიდე წელს დაიბარა იეჰოიადაყმა მცველთა და მალემსრბოლთა ასისთავები და შეიყვანა ისინი უფლის სახლში. და აღთქმა მოსთხოვა მათ, და დააფიცა უფლის სახლში და აჩვენა უფლისწული. +

5და უბრძანა: „აი, როგორ უნდა მოიქცეთ: თქვენგან მესამედმა, შაბათს მომსვლელთაგან, მეფის სასახლეში უნდა იყარაულოს. +

6მესამედმა – სურის კარიბჭესთან, მესამედმაც – კარიბჭესთან, მალემსრბოლთა უკან რომ არის. მორიგეობით იყარაულეთ სასახლეში. +

7თქვენგან ორმა მესამედმა, შაბათს გამომსვლელთაგან, უფლის სახლში უნდა იყარაულოს მეფის წინაშე. +

8გარს შემოერტყით მეფეს იარაღით ხელში და, ვინც რიგებში შემოვა, მოკვდეს. ედექით მეფეს მისი გამოსვლისას და შესვლისას.“

9ყველაფერი ისე გააკეთეს ასისთავებმა, როგორც დაარიგა მათ იეჰოიადაყ მღვდელმა: წაიყვანეს თავ-თავისი ხალხი – შაბათს მომსვლელნი, შაბათის გამსვლელებთან ერთად – და იეჰოიადაყ მღვდელთან მივიდნენ.

10და დაურიგა მღვდელმა ასისთავებს შუბები და ფარები, მეფე დავითს რომ ჰქონდა უფლის სახლში, +

11და დადგნენ მალემსრბოლები იარაღით ხელში სახლის მარჯვენა ფრთიდან სახლის მარცხენა ფრთამდე, სამსხვერპლოსთან და სახლთან, მეფის ირგვლივ.

12და გამოიყვანა უფლისწული, დაადგა შარავანდი და მისცა მოწმობა, და გაამეფეს და სცხეს ზეთი. ტაშს უკრავდნენ და ამბობდნენ: „იცოცხლოს მეფემ!“ +

ღოთოლიას დასჯა

13და შემოესმა ღოთოლიას ხალხის ჩოჩქოლი და გავიდა ხალხთან უფლის სახლში. +

14და დაინახა სვეტზე მდგარი მეფე, წესისამებრ, და სარდლები და საყვირები მეფის გვერდით. მხიარულობს ქვეყნის ერი და საყვირებს ახმიანებენ. და შემოიგლიჯა სამოსელი ღოთოლიამ და იყვირა: „ღალატია! ღალატი!“ +

15და უბრძანა იეჰოიადაყ მღვდელმა ასისთავებს – ჯარის მეთაურებს, და უთხრა: „გარეთ გაიყვანეთ ღოთოლია და ვინც უკან გაჰყვება, მახვილით მოკალით“, რადგან იფიქრა მღვდელმა, უფლის სახლში არ მოკლანო. +

16და გზა მისცეს და წავიდა „ცხენთა შესასვლელით“ სასახლისკენ, და იქ მოკლეს. +

17და დადო იეჰოიადაყმა აღთქმა უფალს, მეფეს და ერს შორის, რათა საუფლო ერი ყოფილიყო, და ასევე მეფესა და ერს შორის. +

18და შევიდა მთელი ქვეყნის ერი ბაყალის სახლში და დაანგრიეს იგი სამსხვერპლოიანად, და დალეწეს მისი გამოსახულებანი და მოკლეს მათანი, ბაყალის ქურუმი, სამსხვერპლოების წინ. და დააწესა მღვდელმა ზედამხედველობა უფლის სახლზე. +

19და წამოიყვანა ასისთავები, სასახლის მცველები, მალემსრბოლები და ქვეყნის ერი და მათაც გამოიყვანეს მეფე უფლის სახლიდან. მცველთა შესასვლელით სამეფო სახლში მივიდნენ; და მეფეთა ტახტზე დაჯდა იგი. +

20და გამხიარულდა მთელი ქვეყნის ერი და დაწყნარდა ქალაქი. ხოლო ღოთოლია მახვილით მოკლეს სამეფო სახლში. +

12

იოაშის გამეფება

12^1იეჰუს მეშვიდე წელს გამეფდა იოაში და ორმოცი წელი იმეფა იერუსალიმში. მისი დედა იყო ციბია, ბეერ-შებაყიდან. +

2სწორეს აკეთებდა უფლის თვალში იოაში მთელი თავისი სიცოცხლე, სანამ იეჰოიადაყ მღვდელი მოძღვრავდა მას. +

3ოღონდ გორაკები არ ყოფილა გაუქმებული. გორაკებზე სწირავდა ხალხი მსხვერპლს და აკმევდა საკმეველს. +

4და უთხრა იოაშმა მღვდლებს: „მთელი შემოწირული ვერცხლი, რომელიც უფლის სახლში შემოდის, ბრუნვაში მყოფი ვერცხლი, ვისაც რამდენი შემოაქვს, მთელი ვერცხლი, რომელიც სურვილისამებრ შემოაქვთ უფლის სახლში, +

5აიღონ მღვდლებმა თავისთვის თავ-თავისი ნაცნობებისაგან და შეაკეთონ ტაძარში ყველაფერი, რასაც შესაკეთებელს აღმოაჩენენ.“ +

6და როცა მეფე იოაშის ოცდამესამე წელს მაინც არ ჰქონდათ შეკეთებული მღვდლებს, რაც შესაკეთებელი იყო სახლში,

7დაუძახა მეფე იოაშმა იეჰოიადაყ მღვდელს და სხვა მღვდლებს და უთხრა: „რატომ არ შეგიკეთებიათ სახლი? მეტად ნუღარ აიღებთ თქვენ-თქვენი ნაცნობებისგან ვერცხლს, არამედ სახლის შესაკეთებლად მიეცით ის.“ +

8და შეთანხმდნენ მღვდლები, აღარ აეღოთ ვერცხლი სახლის შესაკეთებლად.

9და აიღო იეჰოიადაყ მღვდელმა ერთი კიდობანი, ზემოდან ნახვრეტი გაუკეთა და სამსხვერპლოს გვერდით დადგა, უფლის სახლში შემომსვლელთა მხარმარჯვნივ. და იქ ყრიდნენ ზღურბლის მცველი მღვდლები უფლის სახლში შემოტანილ მთელ ვერცხლს. +

უფლის სახლის განმტკიცება

10და როცა ნახავდნენ, რომ ბევრი ვერცხლი დაგროვდა კიდობანში, ამოვიდოდნენ მეფის მწერალი და მღვდელმთავარი, გადმოყრიდნენ და დაითვლიდნენ უფლის სახლში შეგროვებულ ვერცხლს. +

11და ხელში აბარებდნენ დათვლილ ვერცხლს სამუშაოთა მწარმოებლებს, რომელნიც უფლის სახლში იყვნენ განწესებულნი. და ესენი ურიგებდნენ დურგლებს და მშენებლებს – უფლის სახლში მომუშავეთ, +

12ქვისმთლელებს და ქვითხუროებს. ყიდულობდნენ ხეს და თლილ ქვას უფლის სახლის შესაკათებლად და ყველაფერს, რაც გასამაგრებლად იყო საჭირო.

13ოღონდ უფლის სახლისთვის საჭირო ვერცხლის თასები, მაშები, სასხურებლები, საყვირები, ოქროსა და ვერცხლის ყოველგვარი ჭურჭელი არ მზადდებოდა უფლის სახლში შემოსული ვერცხლით, +

14რადგან სამუშაოთა მწარმოებლებს ეძლეოდათ, რომ ამით შეეკეთებინათ უფლის სახლი.

15და ანგარიშს არ სთხოვდნენ იმ პირებს, რომელნიც სამუშაოთა მწარმოებლებს აბარებდნენ ხელში ვერცხლს, რადგან პატიოსნად იქცეოდნენ. +

16დანაშაულის გამოსასყიდი ვერცხლი და ცოდვის გამოსასყიდი ვერცხლი არ შემოდიოდა უფლის სახლში. მღვდლებს ეკუთვნოდა იგი. +

იოაშის სიკვდილი

17მაშინ გაემართა ხაზაელი, არამის მეფე, და გაილაშქრა გათის წინააღმდეგ და აიღო იგი. და იერუსალიმზე გალაშქრება განიზრახა ხაზაელმა. +

18და აიღო იოაშმა, იუდას მეფემ, მთელი შემოწირულობა, რაც შემოწირული ჰქონდათ იოშაფატს, იორამს და ახაზიაჰუს – მის მამებს, იუდას მეფეებს, თავისი შემოწირულობაც და მთელი ოქროულობა, რაც კი იპოებოდა უფლის სახლში და მეფის სახლის საგანძურებში, და გაუგზავნა ხაზაელს, არამის მეფეს. და ისიც გაეცალა იერუსალიმს. +

19იოაშის დანარჩენი საქმენი, ყველაფერი, რაც გააკეთა, იუდას მეფეთა მატიანეშია ჩაწერილი. +

20და აღდგნენ მისი მსახურნი და შეითქვნენ მის წინააღმდეგ, და მოკლეს იოაში მილოს სახლში, სილას ჩასავალთან. +

21მისმა მსახურებმა – იოზახარ შიმყათის ძემ და იჰოზაბად შომერის ძემ მოკლეს იგი. და მოკვდა და დამარხეს მის მამათა გვერდით, დავითის ქალაქში. და მის ნაცვლად მისი ძე ამაცია გამეფდა. +

13

იეჰოახაზი – ისრაელის მეფე

13^1იუდას მეფის, იოაშ ახაზიაჰუს ძის, ოცდამესამე წელს გამეფდა იეჰოახაზ იეჰუს ძე ისრაელზე სამარიაში და [იმეფა] ჩვიდმეტი წელი.

2და ბოროტს აკეთებდა უფლის თვალში და მიჰყვებოდა იერობყამ ნაბატის ძის ცოდვების კვალს, რომელმაც აცთუნა ისრაელი, და არ განრიდებია მას. +

3და აღიგზნო უფლის რისხვა ისრაელის ძეთა მიმართ და ჩაუგდო ისინი ხელში ხაზაელს, არამის მეფეს; და ბენ ჰადადს, ხაზაელის ძეს, დიდი ხნით. +

4და შეევედრა იეჰოახაზი უფალს და უსმინა მას უფალმა, რადგან დაინახა ისრაელის ძეთა შეჭირვება, როგორ აჭირვებდა მათ არამის მეფე.

5და მისცა უფალმა ისრაელს მხსნელი, და დააღწიეს თავი არამის ბატონობას, და იწყეს ცხოვრება ისრაელის ძეთ თავ-თავის კარვებში, როგორც გუშინ და გუშინწინ ცხოვრობდნენ. +

6ოღონდ არ განრიდებიან იერობყამის სახლის ცოდვებს, რომელმაც აცთუნა ისრაელი, მისდევდნენ მათ და ხემხვივანებიც კვლავინდებურად იდგა სამარიაში.

7ორმოცდაათი ცხენოსანი, ათი საომარი ეტლი და ათი ათასი ქვეითიღა შერჩა იეჰოახაზს, რადგან გაანადგურა ისინი არამის მეფემ და მიწის მტვერივით დასათრგუნი გახადა. +

იეჰოახაზის სიკვდილი

8იეჰოახაზის დანარჩენი საქმენი, ყველაფერი, რაც გააკეთა და მისი გმირობანი ისრაელის მეფეთა მატიანეშია ჩაწერილი.

9და განისვენა იეჰოახაზმა თავის მამებთან და დამარხეს იგი სამარიაში. და მის ნაცვლად მისი ძე იოაში გამეფდა.

10იუდას მეფის, იოაშის ოცდამეჩვიდმეტე წელს გამეფდა იოაშ იეჰოახაზის ძე ისრაელზე სამარიაში და თექვსმეტი წელი იმეფა.

11ბოროტს აკეთებდა უფლის თვალში, არ მიუტოვებია ცოდვები იერობყამ ნაბატის ძისა, რომელმაც აცთუნა ისრაელი, არამედ მისდევდა მათ. +

12იოაშის დანარჩენი საქმენი, ყველაფერი, რაც გააკეთა, მისი გმირობანი, იუდას მეფეს, ამაციას რომ ეომებოდა, ისრაელის მეფეთა მატიანეშია ჩაწერილი. +

13და განისვენა იოაშმა თავის მამებთან და დაჯდა მის ტახტზე იერობყამი. და იოაში სამარიაში დაიმარხა ისრაელის მეფეთა გვერდით. +

ელისეს სიკვდილი

14და დასნეულდა ელისე და მოკვდა კიდეც ამ სენისგან. და ჩავიდა მასთან იოაში, ისრაელის მეფე, თავზე დასტიროდა და ეუბნებოდა: „მამავ, მამავ, ისრაელის ეტლო და მხედრობავ!“ +

15და უთხრა ელისემ: „აიღე მშვილდ-ისარი,“ მანაც აიღო მშვილდ-ისარი.

16და უთხრა ისრაელის მეფეს: „დააადე ხელი მშვილდს“, მანაც დაადო ხელი. და ელისემ მეფის ხელზე დააწყო თავისი ხელები.

17და თქვა: „გააღე აღმოსავლეთის სარკმელი.“ და გააღო. და თქვა ელისემ: „სტყორცნე.“ და სტყორცნა. და თქვა: „ძლევის ისარი უფლისაგან და ძლევის ისარი არამისკენ. სძლევ არამს აფეკში საბოლოოდ.“

18თქვა: „აიღე ისრები.“ და აიღო. და უთხრა ისრაელის მეფეს: „დაჰკარი მიწას.“ სამგზის დაჰკრა მიწას და გაჩერდა.

19და გაუბრაზდა ღვთისკაცი და უთხრა: „ხუთგზის ან ექვსგზის რომ დაგეკრა. საბოლოოდ სძლევდი არამს. ახლა სამგზის სძლევ არამს.“

20და მოკვდა ელისე და დამარხეს იგი. და მოაბის მოთარეშენი დაეცნენ ქვეყანას წლის დამდეგს.

21ერთხელ ვიღაც კაცს მარხავდნენ და აჰა, როცა დაინახეს მოთარეშენი, ჩააგდეს ეს კაცი ელისეს სამარხში, და როგორც კი შეეხო კაცი ელისეს ძვლებს, მყისვე გაცოცხლდა და ფეხზე წამოდგა.

22ხაზაელი, არამის მეფე, აჭირვებდა ისრაელის ძეთ იეჰოახაზის მეფობის მთელს ხანში.

23და შეიბრალა ისინი უფალმა და შეიწყალა, და მოხედა მათ აბრაამთან, ისაკთან და იაკობთან დადებული აღთქმის გამო, და არ ინება მათი მოსპობა. და თავიდან არ მოუშორებია ისინი დღესამომდე. +

24და მოკვდა ხაზაელი, არამის მეფე, და მის ნაცვლად მისი ძე ბენ-ჰადადი გამეფდა.

25და უკანვე დაიბრუნა იოაშ იეჰოახაზის ძემ ბენ-ჰადად ხაზაელის ძისგან ქალაქები, რომლებიც ბრძოლით ჰქონდა წართმეული მისი მამისთვის, იეჰოახაზისთვის. სამგზის სძლია მას იოაშმა და დაიბრუნა ისრაელის ქალაქები.

14
ომი იუდასა და ისრაელს შორის

14^1ისრაელის მეფის იოაშ იეჰოახაზის ძის მეორე წელს გამეფდა ამაციაჰუ, იოაშის ძე, იუდას მეფე.

2ოცდახუთი წლისა იყო, რომ გამეფდა და ოცდაცხრა წელი იმეფა იერუსალიმში. დედამისი იყო იეჰოყადანი, იერუსალიმიდან. +

3აკეთებდა სწორს უფლის თვალში, ოღონდ არა ისე, როგორც მისი მამა დავითი. ყველაფერს ისე აკეთებდა, როგორც იოაში, მამამისი.

4ოღონდ გორაკები არ იყო ჯერ კიდევ გაუქმებული. და გორაკებზე სწირავდა ხალხი მსხვერპლს და აკმევდა საკმეველს. +

5და როცა ხელში გაუმტკიცდა მეფობა, დახოცა თავისი მსახურები, რომელთაც მოკლეს მეფე, მისი მამა.

6მკვლელების შვილები კი არ დაუხოცავს, როგორც სწერია მოსეს რჯულის წიგნში, უფლის ბრძანებისამებრ: „არ უნდა დაისაჯონ სიკვდილით მამები შვილთა გამო, და შვილები მამათა გამო არ უნდა დაისაჯონ სიკვდილით, არამედ თითოეული თავისი დანაშაულისათვის უნდა მოკვდეს.“ +

7მან სძლია ედომელებს მარილოვან ველზე, ათი ათას კაცს, და ბრძოლით აიღო სელაყი და უწოდა სახელად იოკთეელი, როგორც დღემდე რჩება. +

8მაშინ გაუგზავნა ამაციამ მოციქულები იოაშს, იეჰოახაზ იეჰუს ძის ძეს, ისრაელის მეფეს, და შეუთვალა: „მოდი, შევხვდეთ პირისპირ.“ +

9და შეუთვალა იოაშ ისრაელის მეფემ ამაციაჰუს, იუდას მეფეს: „ლიბანის ეკალმა შეუთვალა ლიბანის კედარს: ‘ცოლად მიათხოვე შენი ასული ჩემს ვაჟს.’ მაგრამ ჩაიარა ლიბანის გარეულმა მხეცმა და გათელა ეკალი. +

10დაგიმარცხებია ედომი და გადიდგულებულხარ. ღირსეულად გეჭიროს თავი და შენთვის იჯექი სახლში. რისთვის სტეხ შფოთს? შენც დაეცემი და იუდაც – შენთან ერთად.“

11და ყური არ ათხოვა ამაციაჰუმ. მაშინ გამოვიდა იოაშ ისრაელის მეფე და შეხვდნენ პირისპირ, ის და ამაციაჰუ, იუდას მეფე ბეთ-შემეშთან, იუდაში რომ არის. +

12და დამარცხდნენ იუდაელები ისრაელიანებთან და თავ-თავის კარვებში გაიფანტნენ. +

13ხოლო ამაციაჰუ, იუდას მეფე, იოაშ ახაზიაჰუს ძის ძე, შეიპყრო იოაშ ისრაელის მეფემ ბეთ-შემეშში და მიადგა იერუსალიმს. და დაანგრია იერუსალიმის კედელი ეფრემის კარიბჭიდან კუთხის კარიბჭემდე, ოთხასი წყრთის სიგრძეზე. +

14და წაიღო მთელი ოქრო-ვერცხლი და მთელი ჭურჭელი, რაც კი უფლის სახლში და მეფის სახლის საგანძურებში ინახებოდა, და აიყვანა მძევლები და გაბრუნდა სამარიას. +

15იოაშის დანარჩენი საქმენი, რაც გააკეთა, და გმირობანი, რომ ესხმოდა ამაციაჰუს, იუდას მეფეს, ისრაელის მეფეთა მატიანეშია ჩაწერილი. +

16და განისვენა იოაშმა თავის მამებთან და დაიმარხა სამარიაში ისრაელის მეფეთა გვერდით, და მის ნაცვლად მისი ძე იერობყამი გამეფდა. +

ამაციაჰუს სიკვდ

17ისრაელის მეფის იოაშ იეჰოახაზის ძის სიკვდილის შემდეგ თხუთმეტი წელი იცოცხლა ამაციაჰუ იოაშის ძემ, იუდას მეფემ. +

18ამაციაჰუს დანარჩენი საქმენი იუდას მეფეთა მატიანეშია ჩაწერილი. +

19აუჯანყდნენ მას იერუსალიმში და თავი შეაფარა მან ლაქიშს. და მიუგზავნეს კაცები ლაქიშში და იქ მოკლეს. +

20და წამოასვენეს ცხენებით და დამარხეს იერუსალიმში თავის მამათა გვერდით, დავითის ქალაქში. +

ყაზარია იღებს ამაციაჰუს მემკვიდრეობას

21გამოიყვანა იუდას მთელმა ხალხმა ყაზარია, თექვსმეტი წლის ყმაწვილი, და მამამისის, ამაციაჰუს, ნაცვლად გაამეფეს. +

22მან აღადგინა ელათი და დაუბრუნა იუდას. მერე განისვენა მეფემ თავის მამებთან. +

იერობყამის გამეფება ისრაელზე

23იუდას მეფის ამაციაჰუს, იოაშის ძის, მეთხუთმეტე წელს გამეფდა იერობყამი, იოაშის ძე, ისრაელის მეფე, სამარიაში და იმეფა ორმოცდაერთი წელი. +

24ბოროტს აკეთებდა იგი უფლის თვალში და არ მიუტოვებია იერობყამ ნაბატის ძის ცოდვები, რომელმაც აცთუნა ისრაელი. +

25მან აღადგინა ისრაელის საზღვრები ხამათის ყელიდან ყერაბას ზღვამდე, როგორც ნათქვამი ჰქონდა უფალს, ისრაელის ღმერთს, თავისი მსახურის, გათ-ხეფერელი წინასწარმეტყველის, იონა ამითაის ძის ხელით. +

26რადგან დაინახა უფალმა ისრაელის გაჭირვება, ძალზე მწარე. და არ დარჩენილა არც ყმა და არც აზატი, და არ ჰყავდა შემწე ისრაელს. +

27და არ ინება უფალმა ისრაელის სახსენებლის ამოძირკვა ცისქვეშეთიდან და იერობყამ იოაშის ძის ხელით იხსნა იგი.

28იერობყამის დანარჩენი საქმენი და ყველაფერი, რაც გააკეთა, მისი გმირობანი, რომ იბრძოდა და ისრაელს დაუბრუნა იუდას კუთვნილი დამასკო და ხამათი, ისრაელის მეფეთა მატიანეშია ჩაწერილი. +

29და განისვენა იერობყამმა თავის მამებთან, ისრაელის მეფეებთან, და მის ნაცვლად მისი ძე ზაქარია გამეფდა. +

15

ყაზარიას მეფობა

15^1იერობყამის, ისრაელის მეფის, ოცდამეშვიდე წელს გამეფდა ყაზარია, იუდას მეფის ამაციაჰუს ძე. +

2თექვსმეტი წლისა იყო, რომ გამეფდა და ორმოცდათორმეტი წელი იმეფა იერუსალიმში, მისი დედა იყო იექალიაჰუ, იერუსალიმიდან. +

3სწორს აკეთებდა უფლის თვალში, ისევე როგორც მამამისი ამაციაჰუ; +

4ოღონდ გორაკები არ იყო გაუქმებული. და გორაკებზე სწირავდა მსხვერპლს ხალხი და აკმევდა საკმეველს. +

5და დასაჯა უფალმა მეფე და სიკვდილამდე კეთროვანი იყო, და ცხოვრობდა სამკურნალო სახლში. იოთამი, მეფისწული, სასახლეს ზედამხედველობდა და განსჯიდა ქვეყნის ერს. +

ყაზარიას სიკვდილი და იერობყამის გამეფება

6ყაზარიაჰუს დანარჩენი საქმენი, ყველაფერი, რაც გააკეთა, იუდას მეფეთა მატიანეშია ჩაწერილი. +

7და განისვენა ყაზარიამ თავის მამებთან და დამარხეს იგი თავის მამებთან დავითის ქალაქში. და მის ნაცვლად მისი ძე იოთამი გამეფდა. +

ზაქარიას გამეფება და სიკვდილი

8იუდას მეფის ყაზარიაჰუს ოცდამეთვრამეტე წელს გამეფდა ზაქარია იერობყამის ძე ისრაელზე სამარიაში და ექვსი თვე იმეფა.

9ბოროტს აკეთებდა უფლის თვალში, როგორც მისი მამა-პაპა აკეთებდა. და არ განრიდებია იერობყამ ნაბატის ძის ცოდვებს, რომელმაც აცთუნა ისრაელი. +

10და აუჯანყდა მას შალუმი, იაბეშის ძე, და მოკლა იგი კაბალ-ყამმა და გამეფდა მის ნაცვლად. +

11ზაექარიაჰუს დანარჩენი საქმენი ისრაელის მეფეთა მატიანეშია ჩაწერილი.

12ასეთი იყო უფლის სიტყვა, რომელიც გამოუცხადა მან იეჰუს: „მეოთხე თაობამდე ისხდებიან შენი შვილები ისრაელის ტახტზე.“ და ახდა კიდეც. +

შალუმის გამეფება და მისი სიკვდილი

13შალუმ იაბეშის ძე გამეფდა იუდას მეფის ყუზიას ოცდამეცხრამეტე წელს და ერთი თვე იმეფა სამარიაში.

14და წამოვიდა მენახემ გადის ძე თირცადან და მოადგა სამარიას. და დაამარცხა შალუმ იაბეშის ძე სამარიაში, და მოკლა იგი და გამეფდა მის ნაცვლად. +

15შალუმის საქმენი და მისი აჯანყების ამბავი, რომელიც მან მოაწყო, ისრაელის მეფეთა მატიანეშია ჩაწერილი.

მენახემის მეფობა

16მაშინ მოსრა მენახემმა თიფსახი და ყველაფერი, რაც მასში იყო. და მოსრა მთელი მხარე თირცადან მოყოლებული რადგან არ გააღეს კარიბჭეები. შუაზე გააპო ყველა ორსული ქალი.

17იუდას მეფის, ყაზარიას, ოცდამეცხრამეტე წელს გამეფდა მენახემ გადის ძე, ისრაელის მეფე, და ათი წელი იმეფა სამარიაში.

18ბოროტს აკეთებდა უფლის თვალში, და არ განრიდებია მთელი თავისი სიცოცხლე იერობყამ ნაბატის ძის ცოდვებს, რომელმაც აცთუნა ისრაელი. +

აშურელთა შემოსევა

19და წამოვიდა ფული, აშურის მეფე, ქვეყნისაკენ და მისცა მენახემმა ფულს ათასი ქანქარი ვერცხლი, რომ ყოფილიყო მისი შემწეობის ქვეშ და მტკიცედ სჭეროდა ხელში მეფობა. +

20და დააკისრა მენახემმა ეს ვერცხლი ისრაელიანთ, ყველა შეძლებულ კაცს – კაცზე ორმოცდაათი შეკელი – აშურის მეფისთვის მისაცემად. და უკან გაბრუნდა აშურის მეფე, არ გაჩერებულა იქ, ქვეყანაში. +

21მენახემის დანარჩენი საქმენი, ყველაფერი, რაც გააკეთა, ისრაელის მეფეთა მატიანეშია ჩაწერილი.

22და განისვენა მენახემმა თავის მამებთან და მის ნაცვლად მისი ძე ფეკახია გამეფდა.

23ყაზარიას, იუდას მეფის, ორმოცდამეათე წელს გამეფდა ფეკახია მენახემის ძე ისრაელზე სამარიაში და ორი წელი იმეფა.

24ბოროტს აკეთებდა უფლის თვალში, და არ განრიდებია იერობყამ ნაბატის ძის ცოდვებს, რომელმაც აცთუნა ისრაელი. +

ფეკახიას სიკვდილი და ფეკახის გამეფება

25და აუჯანყდა მას ფეკახი, რემალიაჰუს ძე, მისი კარისკაცი, მიუხდა სამარიაში, მეფის სასახლის დარბაზში, არგობსა და არიესთან ერთად, თან ორმოცდაათი გილყადელი ახლდა, და მოკლა იგი და გამეფდა მის ნაცვლად. +

26ფეკახიას დანარჩენი საქმენი, ყველაფერი, რაც გაუკეთებია, ისრაელის მეფეთა მატიანეშია ჩაწერილი.

27იუდას მეფის ყაზარიას, ორმოცდამეთორმეტე წელს გამეფდა ფეკახი რემალიაჰუს ძე, ისრაელზე, სამარიაში და იმეფა ოცი წელი.

28და ბოროტს აკეთებდა უფლის თვალში, და არ განრიდებია იერობყამ ნაბატის ძის ცოდვებს, რომელმაც აცთუნა ესრაელი. +

29ისრაელის მეფის, ფეკახის დროს მოვიდა თიგლათ-ფილესერი, აშურის მეფე, და აიღო ყიონი, აბელ-ბეთ-მაყაქა, იანოახი, კედეში, ხაცორი, გილყადი და გალილეა, მთელი ნაფთალის ქვეყანა და აშურში გადაასახლა ხალხი. +

30და აუჯანყდა ჰოშეაყ ელიას ძე, ფეკახ რემალიაჰუს ძეს, და სძლია მას, და მოკლა და გამეფდა მის ნაცვლად იოთამ ყუზიას ძის მეოცე წელს. +

31ფეკახის დანარჩენი საქმენი, ყველაფერი, რაც გაუკეთებია, ისრაელის მეფეთა მატიანეშია ჩაწერილი. +

იოთამის გამეფება იუდაში

32ისრაელის მეფის, ფეკახ რემალიაჰუს ძის მეორე წელს გამეფდა იოთამ ყუზიაჰუს ძე, იუდას მეფე. +

33ოცდახუთი წლის იყო, როცა გამეფდა და თექვსმეტი წელი იმეფა იერუსალიმში. დედამისი იყო იერუშა, ცადოკის ასული. +

34სწორს აკეთებდა უფლის თვალში, როგორც მამამისი ყუზიაჰუ აკეთებდა, ასევე აკეთებდა იგი.

35ოღონდ გორაკები არ იყო გაუქმებული. ჯერაც გორაკებზე სწირავდა ხალხი მსხვერპლს და აკმევდა საკმეველს. მან აღადგინა უფლის სახლის ზემო კარიბჭე. +

36იოთამის დანარჩენი საქმენი, ყველაფერი, რაც გაუკეთებია, იუდას მეფეთა მატიანეშია ჩაწერილი. +

37იმ დღეებში შეუჩინა უფალმა იუდას რეცინი, არამის მეფე, და ფეკახ რემალიაჰუს ძე. +

38და განისვენა იოთამმა თავის მამებთან და დაიმარხა თავის მამათა გვერდით თავისი მამის დავითის ქალაქში და მის ნაცვლად მისი ძე ახაზი გამეფდა. +

16

ახაზის მეფობა იუდაში

16^1ფეკახ რემალიაჰუს ძის მეჩვიდმეტე წელს გამეფდა ახაზი, იუდას მეფის იოთამის ძე.

2ოცი წლისა იყო ახაზი, როცა გამეფდა და თექვსმეტი წელი იმეფა იერუსალიმში. არ აკეთებდა სწორს უფლის, თავისი ღვთის, თვალში, როგორც იქცეოდა მამამისი დავითი. +

3და დადიოდა ისრაელის მეფეთა გზით. თავისი შვილიც კი ცეცხლში გაატარა იმ წარმართთა ბილწი ჩვეულებისამებრ, რომელნიც აჰყარა უფალმა ისრაელიანთაგან. +

4მსხვერპლს სწირავდა და საკმეველს აკმევდა გორაკებზე, ბორცვებზე და ყოველი ხემხვივანის ქვეშ.

არამელთა თავდასხმა

5მაშინ აღდგნენ რეცინი, არამის მეფე, და ისრაელის მეფე ფეკახ რემალიაჰუს ძე იერუსალიმის წინაააღმდეგ საომრად, მოიმწყვდიეს ახაზი ალყაში, მაგრამ ვერ სძლიეს მას. +

6იმხანად დაუბრუნა რეცინმა, არამის მეფემ, ელათი არამს და აჰყარა იუდაელები ელათიდან. და ედომელები შევიდნენ ელათში და დღემდე იქ ცხოვრობენ.

7და გაუგზავნა ახაზმა თიგლათ-ფილესერს, აშურის მეფეს, მოციქულები და შეუთვალა: „შენი მსახური და შენი შვილი ვარ მე. მოდი და მიხსენი არამის მეფისა და ისრაელის მეფისგან, რომელნიც აღდგნენ ჩემს წინააღმდეგ.“ +

8და აიღო ახაზმა ოქრო-ვერცხლი, რაც კი უფლის სახლში და მეფის სახლის საგანძურებში იპოებოდა და ძღვნად გაუგზავნა აშურის მეფეს. +

9და ისმინა მისი აშურის მეფემ და მოადგა აშურის მეფე დამასკოს, აიღო იგი და ხალხი კირაში გადაასახლა, ხოლო რეცინი მოკლა.

10და წავიდა მეფე ახაზი აშურის მეფის, თიგლათ-ფილესერის, მისაგებებლად დამასკოში, და ნახა სამსხვერპლო, დამასკოში რომ იყო, და გაუგზავნა მეფე ახაზმა ურია მღვდელს სამსხვერპლოს ნახატი და მთელი ნაგებობის გეგმა. +

11და ააშენა ურია მღვდელმა სამსხვერპლო. როგორც შეუთვალა მეფე ახაზმა დამასკოდან, ისე გააკეთა ყველაფერი ურია მღვდელმა მეფე ახაზის დაბრუნებამდე დამასკოდან.

12და დაბრუნდა მეფე დამასკოდან და იხილა მეფემ სამსხვერპლო, და მიეახლა მეფე სამსხვერპლოს და მიიტანა მსხვერპლი.

13და დაწვა სრულადდასაწველი და პურეულის შესაწირავი, და დაღვარა საღვრელი, და თავისი სამშვიდობო მსხვერპლის სისხლი ასხურა სამსხვერპლოს.

14სპილენძის სამსხვერპლო კი, უფლის წინაშე რომ იდგა, გადაანაცვლა ტაძრის წინა მხრიდან, სამსხვერპლოსა და უფლის სახლის შუა ადგილიდან, და მოათავსა სამსხვერპლოს გვერდით, ჩრდილოეთის მხარეს. +

15და უბრძანა მეფე ახაზმა ურია მღვდელს: „დიდ სამსხვერპლოზე დაწვი დილის სრულადდასაწველი და საღამოს პურეულის ძღვენი, მეფის სრულადდასაწველი და მისი პურეულის ძღვენი, ქვეყნის მთელი ერის სრულადდასაწველი, მათი პურეულის ძღვენი და მათი საღვრელი. ყოველი სრულადდასაწველის სისხლი და ყოველი საკლავის სისხლი ასხურე მას. სპილენძის სამსხვერპლო კი ჩემი მისახედი იქნება.“

16ყველაფერი ისე გააკეთა ურია მღვდელმა, როგორც უბრძანა მას მეფე ახაზმა.

17და მოახლიჩა მეფე ახაზმა ფიცრები კვარცხლბეკებს და მოხსნა მათი საბანელი, და ჩამოიღო ზღვა სპილენძის ხარებიდან, რომლებზეც იდგა ის, და ქვის იატაკზე დადგა. +

18საშაბათო ტალანი, ტაძართან რომ იყო აშენებული, და გარეთა სამეფო შესასვლელი უფლის ტაძრისკენ მოაქცია აშურის მეფის გულისთვის. +

19ახაზის დანარჩენი საქმენი, რაც გაუკეთებია, იუდას მეფეთა მატიანეშია ჩაწერილი. +

20და განისვენა ახაზმა თავის მამებთან და დაიმარხა მამათა გვერდით დავითის ქალაქში. და მის ნაცვლად მისი ძე ხიზკიაჰუ გამეფდა. +

17
ჰოშეაყის გამეფება ისრაელზე

17^1იუდას მეფის, ახაზიას, მეთორმეტე წელს გამეფდა ჰოშეაყ ელას ძე სამარიაში ისრაელზე და იმეფა ათი წელი. +

2და ბოროტს აკეთებდა უფლის თვალში, თუმცა არც ისე, როგორც ისრაელის მეფეები, მასზე წინ რომ იყვნენ.

3მის წინააღმდეგ წამოვიდა შალმანესერი, აშურის მეფე, და გახდა ჰოშეაყი მისი მსახური და უხდიდა ხარკს. +

4და შეამჩნია აშურის მეფემ ჰოშეაყში ღალატი, რადგან მოციქულებს უგზავნიდა იგი ეგვიპტის მეფე სოს, და აღარ უხდიდა აშურის მეფეს ხარკს ყოველწლიურად. და დაატუსაღა იგი აშურის მეფემ და საპყრობილეში ჩასვა. +

5და წამოვიდა აშურის მეფე მთელ ქვეყანაზე, მოადგა სამარიას და სამ წელიწადს ალყაში ჰყავდა. +

6ჰოშეაყის მეცხრე წელს აიღო აშურის მეფემ სამარია, აშურში გადაასახლა ისრაელი და ხალახში, ხაბორთან, გოზანის მდინარესთან, და მიდიელთა ქალაქებში დაასახლა. +

7და როცა შესცოდეს ისრაელის ძეთ უფალს, თავიანთ ღმერთს, რომელმაც გამოიყვანა ისინი ეგვიპტიდან და გამოიხსნა ფარაონის, ეგვიპტელთა მეფის, ხელიდან, და თაყვანისცემა დაუწყეს უცხო ღმერთებს,

8და აჰყვნენ იმ ხალხთა ჩვეულებებს, რომელნიც აჰყარა უფალმა ისრაელთაგან და ისრაელის მეფეთა ჩვეულებებს, როგორც ისინი იქცეოდნენ, +

9და იწყეს უჯეროდ ლაპარაკი ისრაელის ძეთ უფალზე, თავიანთ ღმერთზე, და გამართეს გორაკები ყველა ქალაქში, საყარაულო გოდოლიდან მოყოლებული ციხე-ქალაქამდე, +

10და დაიდგეს ქანდაკებები და აშერები ყველა მაღალ ბორცვზე და ყოველი ხემხვივანის ქვეშ, +

11და საკმეველს აკმევდნენ იქ, ყოველ გორაკზე იმ ხალხთა მსგავსად, რომელნიც აჰყარა მათგან უფალმა, ბოროტს აკეთებდნენ უფლის გასაჯავრებლად,

12და ემსახურებოდნენ კერპებს, რაზეც ნაბრძანები ჰქონდა მათთვის უფალს, ნუ გააკეთებთო ამ საქმეს, +

13აფრთხილებდა უფალი ისრაელს და იუდას თავისი ყოველი წინასწარმეტყველისა და ყოველი მისანის პირით: „მიატოვეთ თქვენი ბოროტი გზა, დაიცავით ჩემი მცნებები და წესები იმ რჯულის მიხედვით, რომელიც შთავაგონე თქვენს მამებს და თქვენც შემოგითვალეთ ჩემს მსახურთა – წინასწარმეტყველთა – პირით.“ +

14არ შეისმინეს და გაჯიუტდნენ მათი მამებივით, რომელთაც არ ირწმუნეს უფალი, თავიანთი ღმერთი. +

15და შეიძულეს მათი წესები და აღთქმა, უფალმა რომ დაუდო მათ მამებს, და გაფრთხილებები, რითაც აფრთხილებდა მათ. და მიჰყვნენ ამაოებას და თავადაც ამაონი გახდნენ. და წახედეს მეზობელ ხალხებს, ვისზედაც უბრძანა უფალმა, რომ არ მოქცეულიყვნენ მათ მსგავსად. +

16და დაივიწყეს უფლის, თავიანთი ღვთის, მცნებები, ჩამოასხეს ორი ხბოს გამოსახულება, და გააკეთეს აშერა, და თაყვანს სცემდნენ ცის ვარსკვლავებს და ბაყალს ემსახურებოდნენ. +

17და ცეცხლში ატარებდნენ თავიანთ ვაჟებსა და ქალიშვილებს, მკითხაობდნენ, ჯადოქრობდნენ და აღარ ერიდებოდნენ ბოროტის ქმნას უფლის თვალში მის გასარისხებლად, +

18მაშინ დიდად განურისხდა უფალი ისრაელს და თავიდან მოიშორა ისინი, მხოლოდ ერთი იუდას ტომიღა დარჩა. +

19არც იუდა იცავდა უფლის, თავისი ღვთის, მცნებებს და ისრაელის ძეთა წესებს მისდევდა, როგორც ისინი იქცეოდნენ.

20და შეიძულა უფალმა ისრაელის მთელი მოდგმა, და მოდრიკა იგი, და მძარცველებს ჩაუგდო ხელში, ვიდრე საბოლოოდ არ მოიშორა თავიდან.

21და როცა მოწყდა ისრაელი დავითის სახლს და გაამეფეს იერობყამ ნაბატის ძე, მაშინ ჩამოაშორა იერობყამმა ისრაელი უფალს და დიდად აცთუნა. +

22და დადიოდნენ ისრელის ძენი იერობყამის ცოდვებში, რომლებიც მას ჰქონდა ჩადენილი, და არ განრიდებიან მათ, +

23ვიდრე არ განირიდა უფალმა ისრაელი, როგორც ნათქვამი ჰქონდა თავის მსახურთა – წინასწარმეტყველთა – პირით. და გადასახლებულია ისრაელი თავისი მიწიდან აშურში დღემდე. +
ახალმოსულთა ჩასახლება ისრაელის ქალაქებში

24და აიყვანა აშურის მეფემ ხალხი ბაბილონიდან, ქუთადან, ყავადან, ხამათიდან და სეფარვაიმიდან და ჩაასახლა სამარიის ქალაქებში ისრაელიანთა ნაცვლად. და დაიმკვიდრეს მათ სამარია და ცხოვრობდნენ მის ქალაქებში. +

25არ ეშინოდათ უფლისა იქ ცხოვრების პირველ ხანებში; და უსევდა მათ უფალი ლომებს, რომლებიც მუსრს ავლებდნენ მათ. +

26და უთხრეს აშურის მეფეს: „ხალხმა, რომელიც შენ აჰყარე და სამარიის ქალაქებში ჩაასახლე, არ იციან იმ ქვეყნის ღმერთის ჩვეულება, ამიტომაც მან მიუსია მათ ლომები, რომლებიც მუსრს ავლებენ მათ, რადგან არ იციან იმ ქვეყნის ღმერთის ჩვეულება.“

27და ბრძანა აშურის მეფემ: „გაგზავნეთ იქ ვინმე მღვდელი იქიდან გადმოსახლებულთაგან. წავიდეს და იცხოვროს იქ და ასწავლოს მათ იმ ქვეყნის ღმერთის ჩვეულება.“

28და წავიდა ერთი მღვდელთაგანი, სამარიიდან გადასახლებული, და დაემკვიდრა ბეთელს და ასწავლიდა მათ, როგორ უნდა შინებოდათ უფლისა.

29და თავ-თავისი ღმერთები გააკეთა თითოეულმა ხალხმა და დადგეს გორაკთა სახლებში, სამარიელებს რომ ჰქონდათ მოწყობილი, თითოეულმა ხალხმა თავ-თავის ქალაქში, სადაც ცხოვრობდნენ. +

30ბაბილონელებმა გააკეთეს სუქოთ-ბენოთი, ქუთელებმა გააკეთეს ნერგალი, ხამათელებმა გააკეთეს აშიმა,

31ყაველებმა გააკეთეს ნიბხაზი და თართაკი. ხოლო სეფარვიმელნი ცეცხლში წვავდნენ თავიანთ შვილებს ადრამელექისთვის და ყანამელექისათვის, სეფარიმის ღმერთებისთვის. +

32და ეშინოდათ უფლისაც და გაიჩინეს გორაკთა მღვდლები, რომლებიც მათთვის მსახურობდნენ გორაკთა სახლებში.

33უფლისაც ეშინოდათ და თავიანთ ღმერთებსაც ემსახურებოდნენ იმ ხალხთა ჩვეულებით, რომელთაგანაც გადმოასახლეს ისინი. +

34და დღევანდლამდე ძველი ჩვეულების თანახმად იქცევიან: უფლის არ ეშინიათ და არ მისდევენ იმ წესებს, კანონებს, რჯულსა და მცნებებს, უფალმა რომ დაუდგინა იაკობის შთამომავალთ, რომელთაც ისრაელი ეწოდა სახელად, +

35და დაუდო აღთქმა და ამცნო: „ნუ გეშინიათ უცხო ღმერთებისა, ნუ სცემთ თაყვანს, ნუ ემსახურებით და მსხვერპლს ნუ შესწირავთ. +

36მარტოოდენ უფლის, რომელმაც დიდი ძალითა და გაწვდილი მკლავით გამოგიყვანათ ეგვიპტიდან, გეშინოდეთ, თაყვანს სცემდეთ და მსხვერპლს სწირავდეთ. +

37და მუდამდღე იცავდეთ წესებს, რჯულსა და მცნებას, რაც უფალმა დაგიწესათ, და უცხო ღმერთებისა ნუ გეშინიათ. +

38ნუ დაივიწყებთ აღთქმას, მე რომ დაგიდევით, და უცხო ღმერთებისა ნუ გეშინიათ.

39მხოლოდ უფალს, თქვენს ღმერთს, ესავდეთ და ის გიხსნით მტრების ხელიდან.“

40მაგრამ არ ეშინოდათ მათ და წინანდელ ჩვეულებას მისდევდნენ.

41ამ ხალხებს უფლისაც ეშინოდათ და კერპებსაც სცემდნენ თაყვანს. როგორც მამები იქცეოდნენ, დღემდე ისე იქცევიან მათი შვილები და შვილიშვილები. +

18

ხიზკიას გამეფება იუდაზე

18^1ისრაელის მეფის, ჰოშეაყ ელას ძის მესამე წელს გამეფდა ხიზკია, ახაზის ძე, იუდას მეფე. +

2ოცდახუთი წლისა იყო, როცა გამეფდა და ოცდაცხრა წელი იმეფა იერუსალიმში. დედამისი იყო აბი, ზაქარიას ასული. +

3სწორს აკეთებდა იგი უფლის თვალში, როგორც დავითი, მამამისი, აკეთებდა.

4მან გააუქმა გორაკები და დალეწა სვეტები, და აჩეხა აშერა და დაამტვრია სპილენძის გველი, მოსეს გაკეთებული, რადგან იმ დრომდე საკმეველს უკმევდნენ მას ისრაელის ძენი და ნეხუშთანს უწოდებდნენ. +

5უფალს, ისრაელის ღმერთს, ესავდა იგი. და არც მანამდე ყოფილა მისი მსგავსი იუდას მეფეთა შორის და არც მის მერე იქნება. +

6და მიეწება იგი უფალს, და არ განდგომია მას, და იცავდა მის მცნებას, მოსეს რომ ამცნო უფალმა. +

7და უფალი იყო მასთან და, სადაც კი წავიდოდა, ყველგან გონივრულად იქცეოდა. და განუდგა იგი აშურის მეფეს, აღარ დაემორჩილა. +

8მან დაამარცხა ფილისტიმელები ღაზამდე და მისი მხარე საყარაულო გოდლიდან ციხე-ქალაქამდე. +

9მეფე ხიზკიაჰუს მეოთხე წელს, ეს იყო, ისრაელის მეფის ჰოშეაყ ელას ძის მეშვიდე წელი, წამოვიდა სამარიაზე აშურის მეფე შალმანესერი და ალყა შემოარტყა მას. +

10და სამი წლის ბოლოს აიღო იგი, ხიზკიას მეექვსე წელს, ესე იგი, ისრაელის მეფის, ჰოშეაყის, მეცხრე წელს, აღებული იქნა სამარია.

11და გადაასახლა აშურის მეფემ ისრაელი აშურში და დაასახლა ხალახში და ხაბორზე, გოზანის მდინარეზე, და მიდიის ქალაქებში. +

12იმის გამო, რომ არ ისმინეს უფლის, მათი ღვთის, ხმა, დაარღვიეს მისი აღთქმა, ყველაფერი, რაც უბრძანა მათ მოსემ, უფლის მსახურმა, არც ისმენდნენ და არც ასრულებდნენ.

სანხერიბის შემოჭრა იუდაში

13ხიზკიას მეთოთხმეტე წელს შეუტია აშურის მეფე სანხერიბმა იუდას ყველა ციხე-ქალაქს და ხელთ იგდო ისინი. +

14და შეუთვალა ხიზკიამ, იუდას მეფემ, აშურის მეფეს ლაქიშში: „დამნაშავე ვარ, გაბრუნდი ჩემგან. რასაც დამაკისრებ, ვიტვირთავ.“ და დააკისრა აშურის მეფემ ხიზკიას, იუდას მეფეს, სამასი ქანქარი ვერცხლი და ოცდაათი ქანქარი ოქრო. +

15და გასცა ხიზკიამ მთელი ვერცხლი, რაც კი უფლის სახლში და მეფის სახლის საგანძურებში იპოვებოდა. +

16იმ ხანად შემოაძრო ხიზკიამ უფლის ტაძრის კარებს და სვეტებს ოქრო, რომლითაც თავად ხიზკიამ, იუდას მეფემ, მოჭედა ისინი, და მისცა აშურის მეფეს.

17და გაგზავნა აშურის მეფემ ლაქიშიდან თართანი, რაბსარისი და რაბშაკე დიდძალი ჯარით მეფე ხიზკიაჰუსთან იერუსალიმში. და წავიდნენ და მივიდნენ იერუსალიმში და დადგნენ ზემო ტბორის არხთან, მრეცხავთა მინდვრის გზაზე რომ არის. +

18და დაუძახეს მეფეს და გამოვიდნენ სასახლის მოურავი ელიაკიმ ხილკიაჰუს ძე, შებნა მწერალი და იოახ ასაფის ძე – მემატიანე. +

19და უთხრა მათ რაბშაკემ: „უთხარით ხიზკიაჰუს: ‘ასე ამბობს დიდი მეფე: რისი იმედი გაქვს, ასე რომ დაიმედებულხარ? +

20ფუჭ სიტყვებს ლაპარაკობ. თათბირი და სიმამაცე უნდა ბრძოლას. შენ კი რისი იმედით განმიდექი?

21დანდობიხარ მაგ გადამტვრეულ ლერწამს, ეგვიპტეს, რომელსაც, თუ კაცი დაეყრდნობა, ხელში შეერჭობა და გაუხვრეტს. ასეთია ფარაონი, ეგვიპტის მეფე, ყველასათვის, ვისაც კი მისი იმედი აქვს. +

22რომ მეუბნებით, უფლის, ჩვენი ღმერთის, იმედი გვაქვსო, ეს ის ღმერთი ხომ არ არის, რომლის გორაკები და სამსხვერპლოები ხიზკიაჰუმ გააუქმა და უთხრა იუდას და იერუსალიმს: ამ სამსხვერპლოსთან ეცითო თაყვანი იერუსალიმს? +

23ახლა მოდი, და დაუზავდი ჩემს ბატონს, აშურის მეფეს. ათას ცხენს მე მოგცემ, თუ მხედრებს იშოვი მათთვის.

24როგორ გააბრუნებ ერთ მოხელესაც კი ჩემი ბატონის უმცირეს მსახურთაგან, როცა ეგვიპტის ეტლების და ცხენების იმედზე ხარ? +

25მერედა, განა უფლის ნების გარეშე მოვადექი ამ ადგილს გასანადგურებლად? უფალმა მიბრძანა: ‘შეუტიე მაგ ქვეყანას და გაანადგურე.’“

მოლაპარაკება რაბშაკესთან

26უთხრეს ელიაკიმ ხილკიაჰუს ძემ, შებნამ და იოახმა რაბშაკეს: „ელაპარაკე შენს მსახურს არამის ენაზე, რადგან გვესმის. იუდაურად ნუ გველაპარაკები ამ ხალხის გასაგონად, გალავანზე რომ არიან.“ +

27და უთხრა მათ რაბშაკემ: „მხოლოდ შენს ბატონთან და შენთან სალაპარაკოდ როდი გამომგზავნა ჩემმა ბატონმა, არამედ მაგ ხალხთანაც, გალავანზე რომ დამსხდარა, რომ თქვენთან ერთად ჭამოს თავისი განავალი და სვას თავისი შარდი.“ +

28და დადგა რაბშაკე და ხმამაღლა გაჰყვირა იუდაურად და თქვა: „ისმინეთ სიტყვა, დიდი მეფისა, აშურის მეფისა!

29ასე ამბობს მეფე: არ შეგაცდინოთ ხიზკიაჰუმ, რადგან ვერ გიხსნით იგი ჩემი ხელიდან. +

30ნუ გაიმედებთ ხიზკიაჰუ: გვიხსნის უფალი და არ ჩაუგდებს ამ ქალაქს აშურის მეფესო.

31ნუ უსმენთ ხიზკიაჰუს, რადგან ასე ამბობს აშურის მეფე: ‘დამიზავდით და გადმოდით ჩემს მხარეზე. ჭამოს თითოეულმა თავისი ყურძენი და ლეღვი, და სვას თავისი ჭის წყალი, +

32სანამ მოვიდოდე და წაგიყვანდეთ თქვენი ქვეყნისნაირ ქვეყანაში, პურისა და ღვინის ქვეყანაში, ყანებისა და ვენახების ქვეყანაში, ზეთისხილისა და თაფლის ქვეყანაში, იცოცხლებთ და არ დაიხოცებით. ნუ უსმენთ ხიზკიაჰუს, რადგან გაცთუნებთ, რომ გეუბნებათ, უფალი გვიხსნისო.

33როდის უხსნიათ ღმერთებს თავისი ქვეყნები აშურის მეფის ხელიდან? +

34სად არიან ხამათისა და არფადის ღმერთები? სად არიან სეფარვაიმის, ჰენაყისა და ყივას ღმერთები? თუ იხსნეს სამარია ჩემი ხელიდან?

35რომელმა ღმერთმა იხსნა ამ ქვეყნის ღმერთებს შორის თავისი ქვეყანა ჩემი ხელიდან, რომ უფალმა იხსნას იერუსალიმი ჩემი ხელიდან?’“ +

36და დუმდა ხალხი და პასუხს არ აძლევდა, რადგან მეფისაგან ჰქონდათ ნაბრძანები, არ გაეცათ პასუხი. +

37და მივიდნენ ელიაკიმ ხილკიას ძე – სასახლის მოურავი, შებნა მწერალი და იოახ ასაფის ძე, – მემატიანე, ხიზკიაჰუსთან შემოხეული ტანისამოსით და მოახსენეს მას მეფე რაბშაკეს სიტყვები. +

19

ხიზკიაჰუ მიმართავს ესაიას

19^1როცა გაიგონა ხიზკიაჰუმ, ტანსაცმელი შემოიხია, ჯვალოთი შეიმოსა და უფლის სახლში მივიდა. +

2და გაგზავნა ელიაკიმი, სასახლის მოურავი, შებნა მწერალი და ძაძებით მოსილი მღვდელმთავრები წინასწარმეტყველ ესაისთან, ამოცის ძესთან. +

3და უთხრეს: „ასე ამბობს ხიზკიაჰუ: ‘გაჭირვების, სასჯელისა და შერცხვენის დღე არის ეს დღე, რადგან საშოს კარს არიან მომდგარი ბავშვები, მაგრამ არ არის შობის ძალა. +

4ეგებ ისმინოს უფალმა, შენმა ღმერთმა, სიტყვები რაბშაკესი, აშურის მეფემ, მისმა ბატონმა, რომ გამოგზავნა, რათა დაემცირებინა ცოცხალი ღმერთი და ეგინებინა სიტყვებით, რომლებიც ისმინა უფალმა, შენმა ღმერთმა. აღავლინე ლოცვა დარჩენილთათვის, ვინც კი არიან ცოცხლები.’“

5და მივიდნენ მეფე ხიზკიაჰუს მსახურნი ესაიასთან. +

6და უთხრა მათ ესაიამ: „ასე უთხარით თქვენს ბატონს: ‘ასე ამბობს უფალი: ნუ გეშინიათ მოსმენილი სიტყვებისა, რითაც მლანძღავდნენ აშურის მეფის მსახურნი.

7მოვუვლენ სულს და მოისმენს ამბავს და თავის ქვეყანაში გაბრუნდება. და მისსავე ქვეყანაში მახვილით დავცემ.’“ +

8და დაბრუნდა რაბშაკე და აჰა, ლიბნას ეომება აშურის მეფე, რადგან გაიგო, რომ ლაქიშიდან დაიძრა იგი.

9თირჰაკაზე, ქუშის მეფეზეც, გაიგო. უთხრეს: „აჰა, შენთან საომრად გამოვიდა.“ და ისევ გაუგზავნა მოციქულები ხიზკიაჰუს და დააბარა მათ:

10„ასე უთხარით ხიზკიაჰუს, იუდას მეფეს: ‘არ შეგაცდინოს შენმა ღმერთმა, რომლის იმედიც გაქვს, რომ ფიქრობ, არ ჩავარდებაო იერუსალიმი აშურის მეფის ხელში. +

11ხომ გსმენია, რა უყო აშურის მეფემ ყველა ქვეყანას, როგორ ააოხრა ისინი. შენ რა გიხსნის? +

12აბა, თუ უხსნიათ ღმერთებს თავისი ხალხი, რომლებსაც მუსრი გაავლეს ჩემმა მამებმა: გოზანი, რეცეფი, ყედენიანები, თელასარში რომ არიან? +

13სად არიან ხამათის მეფე, არფადის მეფე, სეფარვაიმ-ქალაქის, ჰენაყისა და ყივას მეფე?’“

ხიზკიაჰუს ლოცვა

14და გამოართვა ხიზკიაჰუმ წერილი მოციქულს, და წაიკითხა, და ავიდა უფლის სახლში და უფლის წინაშე გაშალა წერილი. +

15და ილოცა ხიზკიაჰუმ უფლის წინაშე და თქვა: „უფალო, ღმერთო ისრაელისა, ქერუბიმებზე ამხედრებულო! შენა ხარ ერთადერთი ღმერთი ქვეყნიერების ყველა სამეფოსი, შენი შექმნილია ცა და მიწა. +

16ყური მოაპყარ, უფალო, და ისმინე; თვალი გაახილე და დაინახე, ისმინე სანხერიბის სიტყვები, ცოცხალი ღვთის საგინებლად რომ შემოთვალა. +

17მართალია, უფალო, მოაოხრეს აშურის მეფეებმა ხალხები და მათი ქვეყნები,

18და ცეცხლს მისცეს მათი ღმერთები და გაანადგურეს, რადგან ღმერთები კი არ ყოფილან ისინი, არამედ ხისგან და ქვისგან ადამიანის ხელით ნაკეთები საგნები იყო.

19აწ გვიხსენ, უფალო, ღმერთო ჩვენო, მისი ხელიდან, რათა გაიგოს ქვეყნიერების ყველა სამეფომ, რომ შენ ხარ უფალი, ერთადერთი ღმერთი.“

უფალი პასუხობს წინასწარმეტყველ ესაიას პირით

20და შეუთვალა ესაია ამოცის ძემ ხიზკიაჰუს: „ასე ამბობს უფალი, ღმერთი ისრაელისა: შევიწყნარე, რასაც მევედრებოდი აშურის მეფის, სანხერიბის, წინააღმდეგ. +

21ეს არის, სიტყვა, რომელიც უფალმა ბრძანა მის წინააღმდეგ: ‘დაგცინის, გამასხრებს ქალწული, თავს აქნევს შენს უკან ასული იერუსალიმისა. +

22ვის ლანძღავდი, ვის აგინებდი? ვისზე აღიმაღლე ხმა? და ვისზე შემართე მედიდურად თვალი? ისრაელის წმიდაზე!

23შენი მოციქულების პირით ლანძღავდი უფალს და ამბობდი: ჩემი უამრავი ეტლით ავედი მთის წვერზე, ლიბანის ფერდზე, და გავჩეხე მაღალი ნაძვები, რჩეული ნაძვები, და შევაღწიე მის უკიდურეს სამყოფელში, მის უღრან ტევრში, +

24და ამოვთხარე და შევსვი უცხო წყალი, საკუთარი ფეხის ტერფებით ამოვაშრე ეგვიპტის მდინარეები. +

25ნუთუ არ გსმენია, რომ ეს ძველთაგანვე გავამზადე? რომ წინა დღეებში გაწყვიტე? ახლაღა მოვაწიე, რომ ნანგრევებად ქცეულიყვნენ ციხე-ქალაქები. +

26მათი მცხოვრებნი დაძაბუნდნენ, და შეშინდნენ და სირცხვილში არიან, მინდვრის ბალახივით შეიქმნენ, მწვანე ჯეჯილივით, ბანზე მოდებული ხავსივით, შეღერებამდე დაშაშრული თავთავივით. +

27ვიცი, როგორ ზიხარ, როგორ გამოდიხარ როგორ მედიდგულები.

28იმის გამო, რომ გამიდიდგულდი და მოსწვდა ნესტოებში რგოლს გაგიყრი და პირში ლაგამს ამოგდებ, იმავე გზით დაგაბრუნებ,

29და ეს გქონდეს ნიშნად: ამ წელიწადს ნაგერალი ჭამეთ, მეორე წელიწადს – ველურად გაზრდილი, მესამე წელიწადს თესეთ და მოიმკეთ, და ჩაყარეთ ვაზი და ჭამეთ ნაყოფი. +

30კვლავ გაიდგამს ქვემოთ ფესვს იუდას სახლის გადარჩენილი ნატამალი და მაღლა გამოიღებს ნაყოფს.

31რადგან იერუსალიმიდან გამოვა ნარჩომი, და ნატამალი – სიონის მთიდან. ცაბაოთ უფლის შური აღასრულებს ამას. +

32ამიტომაც ამბობს უფალი აშურის მეფეზე: ვერ შევა ამ ქალაქში, ისარს ვერ შეისვრის, ვერ მიეჭრება ფარმომარჯვებული და მიწაყრილს წინ ვერ აღუმართავს.

33უკან გაბრუნდება იმავე გზით, რომლითაც მოვიდა. და ვერ შევა ამ ქალაქში,’ – ამბობს უფალი, –

34‘მე დავიფარავ ამ ქალაქს, რომ ვიხსნა იგი ჩემთვის და დავითისთვის, ჩემი მსახურისთვის.“ +

35იმ ღამით იყო, რომ გავიდა უფლის ანგელოზი და მუსრი გაავლო აშურის ბანაკში ასოთხმოცდახუთი ათას კაცს. და ადგნენ დილით, და აჰა, მკვდარი იყო ყველა. +

36და აიყარა, და წავიდა, და გაბრუნდა სანხერიბი, აშურის მეფე, და ცხოვრობდა ნინევეში.

37ერთხელ, როცა ლოცულობდა თავისი ღმერთის, ნისროქის სახლში, მახვილით მოკლეს იგი ადრამელებმა და შარეცერმა, მისმა შვილებმა, და არარატის ქვეყანას შეაფარეს თავი. მის ნაცვლად მისი ძე, ესარხადონი გამეფდა. +

20

ხიზკიას დასნეულება და გამოჯანმრთელება

20^1იმ ხანებში სასიკვდილოდ დასნეულდა ხიზკიაჰუ, და მივიდა მასთან ესაია ამოცის ძე, წინასწარმეტყველი, და უთხრა: „ასე ამბობს უფალი: ‘ანდერძი დაუტოვე შენს სახლს, რადგან კვდები და ვერ გადარჩები.’“ +

2კედლისკენ მიაბრუნა პირი და შეევედრა უფალს:

3„უფალო! გაიხსენე, წრფელი გულით რომ დავდიოდი შენს წინაშე, კეთილად რომ ვიქცეოდი შენს თვალში!“ და მწარედ ატირდა ხიზკიაჰუ. +

4შუა ქალაქიდან არ იყო ესაია გასული, რომ გამოეცხადა უფლის სიტყვა:

5„გაბრუნდი და უთხარი ხიზკიაჰუს, ჩემი ერის წინამძღოლს, ასე ამბობს-თქო დავითის, მამაშენის, ღმერთი: ‘შევიწყნარე შენი ვედრება, დავინახე შენი ცრემლი, და აჰა, განგკურნავ. ზეგ წახვალ უფლის სახლში.

6და კიდევ თხუთმეტ წელიწადს შევმატებ შენს დღეებს, და აშურის მეფის ხელიდან დაგიხსნით შენ და ამ ქალაქს, და დავიფარავ ამ ქალაქს ჩემი გულისთვის და დავითის, ჩემი მსახურის, გულისთვის.’“ +

7და თქვა ესაიამ: „მოიტანეთ ლეღვის ტყლაპი.“ და მოიტანეს და წყლულზე დაადეს, და განიკურნა. +

8და უთხრა ხიზკიაჰუმ ესაიას: „რა იქნება იმის ნიშნად, რომ განმკურნავს უფალი, რომ ზეგ უფლის სახლში წავალ?“ +

9და თქვა ესაიამ: „ეს იყოს შენთვის ნიშნად უფლისგან, რომ აასრულებს უფალი თავის ნათქვამ სიტყვას: ‘ათი საფეხურით წინ წავიდეს ჩრდილი თუ ათი საფეხურით დაბრუნდეს უკან?’“ +

10და თქვა ხიზკაიაჰუმ: „ადვილია ჩრდილისთვის ათი საფეხურით წინსვლა. არა, უკან დაბრუნდეს ჩრდილი ათი საფეხურით!“

11და შესთხოვა უფალს ესაია წინასწარმეტყველმა და უკან დააბრუნა უფალმა ჩრდილი საფეხურებზე, რომლებზეც ჩამოდიოდა იგი, ახაზის საფეხურებზე, ათი საფეხურით. +

ხიზკიას გაუფრთხილებლობა

12ამ დროს გამოუგზავნა მეროდაქ-ბალადან ბალადანის ძემ, ბაბილონის მეფემ, ხიზკიაჰუს წერილები და ძღვენი, რადგან გაგებული ჰქონდა, რომ ავად იყო ხიზკიაჰუ. +

13და მოუსმინა მათ ხიზკიაჰუმ და დაათვალიერებინა მთელი თავისი საგანძური: ოქრო-ვერცხლი, ნელსურნელებანი, რჩეული ზეთი, საჭურველის სახლი, ყველაფერი, რაც კი მის საუნჯეებში იპოვებოდა. ერთი ნივთიც არ დარჩენილა მის სახლში და მთელს მის სამფლობელოში, რომ არ ეჩვენებინა მათთვის ხიზკიაჰუს. +

14და მივიდა ესაია წინასწარმეტყველი მეფე ხიზკიაჰუსთან და უთხრა: „რა თქვეს ამ კაცებმა და საიდან მოვიდნენ შენთან?“ და თქვა ხიზკიაჰუმ: „შორი ქვეყნიდან მოვიდნენ, ბაბილონიდან.“

15და თქვა: „რა ნახეს შენს სახლში?“ და თქვა ხიზკიაჰუმ: „ყველაფერი ნახეს, რაც სახლში მაქვს. არაფერი დარჩენილა ჩემს საუნჯეებში, რომ არ მეჩვენებინა მათთვის.“ +

16და უთხრა ესაიამ ხიზკიაჰუს: „ისმინე უფლის სიტყვა:

17‘აჰა, დადგება დრო და ყველაფერს, რაც სახლში გაქვს, და რაც შენს მამებს დღემდე მოუხვეჭავთ, ბაბილონში წაიღებენ. აღარაფერი დარჩება, – ამბობს უფალი. – +

18და წაასხამენ შენს შვილებსაც, რომელნიც შენგან გამოვლენ, რომელთაც შენ წარმოშობ, და საჭურისებად გახდიან ბაბილონის მეფის სასახლეში.’“

19და უთხრა ხიზკიაჰუმ ესაიას: „კარგია უფლის სიტყვა, შენ რომ წარმოსთქვი.“ და თქვა: „იქნება ჩემს მეფობაში მშვიდობა და სიმტკიცე.“ +

20ხიზკიაჰუს დანარჩენი საქმენი, ყველა მისი გმირობა, წყალსატევი რომ გააკეთა და ქალაქში წყალი გაიყვანა, იუდას მეფეთა მატიანეშია ჩაწერილი. +

21და განისვენა ხიზკიაჰუმ თავის მამებთან. და მის ნაცვლად მისი ძე, მენაშე გამეფდა.

21
მენაშეს გამეფება

21^1თორმეტი წლისა იყო მენაშე, როცა გამეფდა და ორმოცდაათი წელი იმეფა იერუსალიმში. დედამისი იყო ხეფციბა. +

2ბოროტს აკეთებდა უფლის თვალში იმ ხალხების სიბილწეთა კვალზე, რომლებიც აჰყარა უფალმა ისრაელის ძეთაგან. +

3და ისევ ააგო გორაკები, ხიზკიაჰუმ, მამამისმა, რომ მოსპო; სამსხვერპლოები აღუმართა ბაყალს, და გააკეთა აშერა, როგორც ახაბ, ისრაელის მეფეს, ჰქონდა გაშენებული. და თაყვანს სცემდა მთელს ციურ მხედრობას და ემსახურებოდა მათ. +

4და ააშენა სამსხვერპლოები უფლის სახლში, რაზეც ნაბრძანები ჰქონდა უფალს: „იერუსალიმში დავდებ ჩემს სახელს.“ +

5და აუშენა სამსხვერპლოები მთელ ციურ მხედრობას უფლის სახლის ორსავე ეზოში.

6და ცეცხლში გაატარა თავისი შვილი, და მკითხაობდა, მისნობდა და განაწესა სულთა გამომხმობნი და ჯადოქრები. და ბევრ უკუღმართობას აკეთებდა უფლის თვალში მის გასარისხებლად. +

7და გააკეთა აშერას კერპი და დადგა სახლში, რომელზეც ეუბნებოდა უფალი დავითს და მის ძეს სოლომონს: „ამ სახლში და იერუსალიმში, რომელიც მე ამოვირჩიე ისრაელის ყველა შტოდან, საუკუნოდ დავამკვიდრებ ჩემს სახელს; +

8აღარ მოვაცვლევინებ ფეხს ისრაელს ამ მიწიდან, რომელიც მივეცი მის მამებს, ოღონდ მოექცნენ ისე, როგორც ვუბრძანე, და თანახმად რჯულისა, მოსემ, ჩემმა მსახურმა, რომ დაუწესა მათ.“ +

9მაგრამ არ ისმინეს, და აცთუნა ისინი მენაშემ და იმ ხალხებზე მეტ ბოროტს აკეთებდნენ, რომლებიც ამოწყვიტა უფალმა ისრაელის ძეთა პირისაგან. +

10და ამბობდა უფალი თავის მსახურთა, წინასწარმეტყველთა, პირით: +

11„იმის გამო, რომ ჩაიდინა მენაშემ, იუდას მეფემ, ეს სიბილწენი, გადააჭარბა ბოროტის ქმნაში ამორეველებს, მასზე უწინ რომ იყვნენ, და იუდაც აცთუნა თავისი კერპებით, +

12ამიტომაც, ასე ამბობს უფალი, ისრაელის ღმერთი: ‘აჰა, ისეთ ბოროტებას დავატეხ იერუსალიმს და იუდას, რომ ორთავე სასმენელნი გაუყრუვდება ამის გამგონეს. +

13სამარიის ლარს და ახაბის სახლის შვეულს გადავჭიმავ იერუსალიმზე, და პირწმინდად ამოვრეცხავ იერუსალიმს, როგორც ჯამს ამორეცხავს კაცი, ამორეცხავს და გადმოაპირქვავებს. +

14და მივატოვებ ჩემი წილხვედრის ნარჩომს და მტრებს ჩავუგდებ ხელში, და საძარცვავად და დასატაცებლად შეიქმნებიან მათი მტრებისთვის.

15რადგან ბოროტს აკეთებდნენ ჩემს თვალში და მაჯავრებდნენ იმ დღიდან მოკიდებული, რაც მათი მამები გამოვიდნენ ეგვიპტიდან, დღევანდლამდე.’“ +

16და უბრალო სისხლიც ბევრი დაღვარა მენაშემ, ისე რომ პირთამდე აავსო იერუსალიმი, გარდა იმ ცოდვისა, იუდა რომ აცთუნა და უფლის თვალში ბოროტი აკეთებინა. +

17მენაშეს დანარჩენი საქმენი, ყველაფერი, რაც გაუკეთებია, მისი ცოდვები, რაც კი შეუცოდავს, იუდას მეფეთა მატიანეშია ჩაწერილი. +

18და განისვენა მენაშემ თავის მამებთან და დაიმარხა თავისი სასახლის ბაღში, ყუზას ბაღში. და მის ნაცვლად მისი ძე ამონი გამეფდა. +

ამონის გამეფება

19ოცდაორი წლისა იყო ამონი, როცა გამეფდა, და ორი წელი იმეფა იერუსალიმში, მისი დედა იყო მეშულემეთი, ხარუცის ასული, იატბადან. +

20ბოროტს აკეთებდა უფლის თვალში, როგორც მამამისი, მენაშე, აკეთებდა. +

21და ყველაფერში იმ გზას ადგა, რომლითაც მამამისი დადიოდა, და ემსახურებოდა იმ კერპებს, რომელთაც მამამისი ემსახურებოდა და თაყვანს სცემდა.

22და დაივიწყა უფალი, თავისი მამების ღმერთი, და უფლის გზით არ დადიოდა. +

ამონის სიკვდილი

23აუჯანყდნენ ამონს მისი მსახურები და საკუთარ სახლში მოკლეს მეფე. +

24დახოცა ქვეყნის ერმა მეფე ამონის წინააღმდეგ აჯანყებულნი. და მის ნაცვლად მისი ძე, იოშია გაამეფა ქვეყნის ერმა. +

25ამონის დანარჩენი საქმენი, რაც გაუკეთებია, იუდას მეფეთა მატიანეშია ჩაწერილი. +

26და დამარხეს იგი თავის სამარხში, ყუზას ბაღში, და მის ნაცვლად მისი ძე, იოშია, გამეფდა. +

22
იოშიაჰუს მეფობა

22^1რვა წლისა იყო იოშიაჰუ, როცა გამეფდა და ოცდათერთმეტი წელი იმეფა იერუსალიმში. მისი დედა იყო იედიდა, ყადაიას ასული, ბოცკათიდან. +

2სწორს აკეთებდა უფლის თვალში და ყველაფერში დავითის, მამამისის, გზას მიჰყვებოდა, არც მარჯვნივ გადაუხვევია, არც მარცხნივ.

3მეფე იოშიაჰუს მეთვრამეტე წელს გაგზავნა მეფემ უფლის სახლში შაფან მწერალი, მეშულამის ძის, აცალიაჰუს ძე, და დააბარა; +

4„ადი ხილკიაჰუსთან, მღვდელმთავართან, და დაათვლევინე უფლის სახლში შემოსული მთელი ვერცხლი, რომელიც ზღურბლის მცველებმა აკრიფეს ხალხისგან. +

5ხელში ჩააბარონ სამუშაოთა მწარმოებლებს, რომლებიც უფლის სახლში არიან განწესებულნი. ამათ კი უფლის სახლში მომუშავეებს დაურიგონ სახლის ბზარების შესაკეთებლად: +

6დურგლებს, მშენებლებს, ქვითხუროებს. და იყიდონ ხე და თლილი ქვები სახლის შესაკეთებლად.

7ოღონდ ნუ მოეთხოვებათ ჩაბარებული ვერცხლის ანგარიში, რადგან პატიოსნად იქცევიან.“ +

8და უთხრა ხილკიაჰუ მღვდელმთავარმა შაფან მწერალს: „რჯულის წიგნი ვიპოვე უფლის სახლში.“ მისცა ხილკიამ წიგნი შაფანს და წაიკითხა მან. +

9და მივიდა შაფან მწერალი მეფესთან და მოახსენა ამბავი. და უთხრა: „გადმოყარეს შენმა მსახურებმა უფლის სახლში ნაპოვნი ვერცხლი და ჩააბარეს სამუშაოთა მწარმოებლებს, რომლებიც უფლის სახლში არიან განწესებულნი.“ +

10და ამცნო შაფან მწერალმა მეფეს: „წიგნი მომცა მღვდელმა ხილკიაჰუმ.“ და წაიკითხა მეფის წინაშე, +

11და როცა მოისმინა მეფემ რჯულის წიგნის სიტყვები, შემოიხია ტანსაცმელი.

12უბრძანა მეფემ ხილკია მღვდელს, ახიკამ შაფანის ძეს, ყაქბორ მიქაიას ძეს, შაფან მწერალს და ყასაიას, მეფის მსახურს: +

13„წადით, დაეკითხეთ უფალს ჩემზე, ერზე და მთელს იუდაზე ამ ნაპოვნი წიგნის სიტყვების გამო. დიდია უფლის რისხვა, რომელიც აღიგზნო ჩვენს მიმართ, რადგან არ ისმინეს ჩვენმა მამებმა ამ წიგნის სიტყვები და არ შეასრულეს, რაც მათთვის იყო დაწერილი.“

14და მივიდნენ ხილკიაჰუ მღვდელი, ახიკამი, ყაქბორი, შაფანი და ყასაია ხულდასთან, წინასწარმეტყველ ქალთან, რომლის ქმარი შალუმი, თიკვა ხარხასის ძის ძე, სამოსელთა მცველი იყო. ქალი იერუსალიმში, მეორე უბანში, ცხოვრობდა, და დაელაპარაკნენ მას. +

15უთხრა ქალმა: „ასე ამბობს უფალი, ისრაელის ღმერთი: ‘უთხარით იმ კაცს, რომელმაც ჩემთან გამოგგზავნათ, +

16ასე ამბობს-თქო უფალი: აჰა, უბედურებას მოვუვლენ ამ ადგილს და მის მცხოვრებლებს, ახდება ამ წიგნის ყოველი სიტყვა, იუდას მეფეს რომ წაუკითხავს, +

17რაკი დამივიწყეს და საკმეველს უკმევდნენ უცხო ღმერთებს, რომ გავეჯავრებინე თავიანთი ხელის ნამოქმედარით, ჩემი რისხვა მოედება ამ ადგილს და არ ჩაქრება.’ +

18იუდას მეფეს კი, რომელმაც უფალთან სამკითხაოდ გამოგგზავნათ, ასე უთხარით: ‘ასე ამბობს-თქო, ისრაელის ღმერთი: რაკი შეისმინე ეს სიტყვები,

19რაკი გული აგიჩვილდა და ქედი მოიდრიკე უფლის წინაშე, როცა გაიგე, რაც დავძახე ამ ადგილს და მის მცხოვრებთ, გაუდაბურება და შეჩვენება რომ ელით, შემოიხიე სამოსელი და ატირდი ჩემს წინაშე, მაშინ მეც ვისმინე შენი, – ბრძანებს უფალი. – +

20ამიტომაც, აჰა, წაგიყვანს შენს მამებთან, მშვიდობით ჩახვალ შენს სამარხებში და არ იხილავენ შენი თვალები ყველა იმ უბედურებას, რაც უნდა დავატეხო იმ ადგილს.’“ და მიუტანეს მეფეს ამბავი. +

23

კანონის გამოქვეყნება

23^1და შეუთვალა მეფემ და შეკრიბეს მასთან იუდას მთელი უხუცესობა და იერუსალიმი. +

2და ავიდა მეფე უფლის სახლში და ყველა იუდაელი, და იერუსალიმის ყველა მცხოვრები მასთან ერთად, და მღვდლები და წინასწარმეტყველნი, მთელი ერი დიდიან-პატარიანად, და ხმამაღლა წაუკითხა მათ მეფემ ყოველი სიტყვა აღთქმის წიგნისა, რომელიც უფლის სახლში იპოვეს. +

3და შედგა მეფე ამაღლებულზე და დადო აღთქმა უფლის წინაშე, რომ ივლიდა უფლის კვალზე, ყურად იღებდა მის მცნებებს, მის მოწმობებს და მის წესებს მთელი გულითა და სულით, რათა აღსრულებულიყო ამ წიგნში ჩაწერილი აღთქმის სიტყვები. და მოიწონა აღთქმა მთელმა ერმა. +

მეფე იოშიას რეფორმები

4და გამოატანინა მეფემ ხილკიაჰუ მღვდელმთავარს, მეორე ხარისხის მღვდლებს და ზღურბლის მცველებს უფლის ტაძრიდან ბაყალისთვის, აშერასათვის და მთელი ციური მხედრობისთვის გაკეთებული ნივთები და ცეცხლს მისცა იერუსალიმს გარეთ, კიდრონის ველზე, ხოლო ნაცარი ბეთელში წაიღო. +

5და გაყარა იუდას მეფეთა მიერ დაყენებული ქურუმები, რომლებიც მსხვერპლს სწირავდნენ გორაკებზე იუდას ქალაქებში და იერუსალიმის სანახებში და ბაყალის, მზისა და მთვარის, ცთომილთა და მთელი ციური მხედრობისთვის გუნდრუკის მკმეველნი. +

6და გაიტანა აშერა უფლის სახლიდან იერუსალიმს გარეთ, კიდრონის ხევისკენ, და დაწვა კიდრონის ხევში, ნაცარტუტად აქცია და მისი ფერფლი მდაბიორთა სასაფლაოზე დაყარა. +

7და დაანგრია უფლის ტაძართან მდგარი როსკიპთა სახლები, სადაც დედაკაცები კარვებს უქსოვდნენ აშერას. +

8და გამოყარა იუდას ქალაქებიდან მღვდლები და წაბილწა გორაკები, სადაც აკმევდნენ ისინი გუნდრუკს, გებაყიდან ბეერ-შებაყამდე, და დაანგრია კარიბჭის გორაკები, ერთი – ქალაქის მთავრის, იესოს, კარიბჭის შესასვლელთან რომ იყო, და მეორე – ქალაქის კარიბჭის ხელმარცხნივ. +

9თუმცა გორაკთა მღვდლები არ აღავლენდნენ უფლის სამსხვერპლოზე იერუსალიმში, მაგრამ ხმიადებს კი ჭამდნენ თავიანთ ძმებთან ერთად.

10და წაბილწა თოფეთი, ჰინომის ძეთა ველზე რომ იყო, რათა არავის გაეტარებინა ცეცხლში მოლოქისთვის თავისი ძე ან ასული.

11და გაუშვა ცხენები, რომლებიც იუდას მეფეებს მზისთვის ჰყავდათ მიძღვნილი უფლის სახლში, შესასვლელის წინ, ჯარისკაც ნათან-მელექის პალატთან, გარეუბანში რომ არის. მზის ეტლები კი ცეცხლში დაწვა.

12სამსხვერპლოებიც ახაზისეული სამყოფელის ბანზე, იუდას მეფეებმა რომ აღმართეს, და სამსხვერპლოები, რომლებიც აღმართა მენაშემ უფლის სახლის ორთავე ეზოში, დაანგრია მეფემ, მოაშორა იქაურობას და კიდრონის ხევში ჩაყარა მათი ფერფლი. +

13და წაბილწა გორაკები, იერუსალიმის გასწვრივ რომ არის, წარწყმედის მთის მარჯვნივ, მეფემ რომ მოუწყო ყაშთორეთს – ციდონელთა სიბილწეს, ქამოშს – მოაბის სიბილწეს, და მილქომს – ყამონის ძეთა სისაძაგლეს. +

14და დალეწა სვეტები და გაჩეხა აშერები, ადამიანის ძვლებით აავსო ის ადგილი. +

15ასევე დაანგრია ბეთელის სამსხვერპლო, იერობყამ ნაბატის ძის, ისრაელის მაცთუნებლის, მოწყობილი გორაკი; და ცეცხლს მისცა გორაკი და გააცამტვერა, და დაწვა აშერა. +

16და გაიხედა იოშიამ და დაინახა სამარხები, მთაზე რომ იყო, და ამოაღებინა სამარხებიდან ძვლები, და სამსხვერპლოზე დააწვევინა, და ამით წაბილწა იგი უფლის სიტყვისამებრ, როგორც გამოცხადებული ჰქონდა ღვთისკაცს, რომელმაც წინასწარ აუწყა ეს ამბები. +

17და თქვა: „ეს რა ძეგლია, აქ რომ ვხედავ?“ და უთხრეს ქალაქის მცხოვრებლებმა: „იუდადან მოსული ღვთისკაცის სამარხია, რომელმაც ეს ამბები გვიწინასწარმეტყველა, შენ რომ დაათიე ახლა ბეთელის სამსხვერპლოებს.“

18და თქვა: „მოასვენეთ, ნურვინ დასძრავს მის ძვლებს.“ ასე იხსნა მისმა ძვლებმა სამარიიდან მოსული წინასწარმეტყველის ძვლები. +

19ასევე გორაკთა ყველა სახლი, სამარიის ქალაქებში რომ ჰქონდათ აშენებული ისრაელის მეფეებს უფლის გასარისხებლად, დაანგრია იოშიამ და ისეთივე დღე დააწია მათ, როგორც ბეთელში.

20სამსხვერპლოებზე დაკლა გორაკთა მღვდლები, ვინც კი იქ იყო, ზედ დაწვა ადამიანის ძვლები და იერუსალიმში დაბრუნდა.

ბრძანება პასექის შესრულებაზე

21და უბრძანა მეფემ მთელს ერს: „მოუმზადეთ პასექი უფალს, თქვენს ღმერთს, როგორც ამ აღთქმის წიგნში სწერია, +

22რადგან არ მომზადებულა ამგვარი პასექი არც მსაჯულთა დროიდან, რომლებიც განაგებდნენ ისრაელს, და არც ისრაელის მეფეთა და იუდას მეფეთა ხანაში.“ +

23მეფე იოშიას მეთვრამეტე წელს მომზადდა ეს პასექი უფლისათვის იერუსალიმში. +

24ასევე მესულთანეებიც, ჯადოქრები, თერაფიმები, კერპები და ყოველი სისაძაგლე, რაც კი გამოჩნდა იუდას ქვეყანაში და იერუსალიმში, აღმოფხვრა იოშიამ, რათა აღსრულებულიყო იმ წიგნში დაწერილი აღთქმის სიტყვები, რომელიც უფლის სახლში იპოვნა ხილკიაჰუ მღვდელმა. +

25არ ყოფილა მანამდე მისი მსგავსი მეფე, რომელიც მთელი გულითა და სულით, მთელი თავისი ძალით, მოსეს რჯულის თანახმად, ყოფილიყო მოქცეული უფლისადმი. არც მის მერე გამოჩენილა მისი მსგავსი. +

26მაგრამ არ შებრუნებულა უფალი დიდი რისხვისგან, რითაც მრისხანებდა იგი იუდაზე. ყველა წყენის გამო, რაც მენაშემ აწყენინა მას.

27და თქვა უფალმა: „იუდასაც მოვიშორებ ჩემგან, როგორც ისრაელი მოვიშორე. არად ჩავაგდებ ამ ქალაქს, იერუსალიმს, რომელიც ავირჩიე, იერუსალიმს და სახლს, რომელზეც ვთქვი: ‘აქ იქნება ჩემი სახელი.“ +

იოშიას სიკვდილი

28იოშიას დანარჩენი საქმენი, ყველაფერი, რაც გაუკეთებია, იუდას მეფეთა მატიანეშია ჩაწერილი. +

29მის დროს გამოვიდა ფარაონი ნექო, ეგვიპტელთა მეფე, აშურის მეფის წინააღმდეგ მდინარე ევფრატზე. და გაემართა მეფე იოშია მის დასახვედრად, და მოკლა იგი ფარაონმა მეგიდოში, დანახვისთანავე. +

30და წაასვენეს იგი მისმა მსახურებმა მეგიდოდან იერუსალიმში და მის სამარხში დამარხეს. და გამოიყვანა ქვეყნის ხალხმა იეჰოახაზ იოშიას ძე, და სცხო ზეთი და მამამისის ნაცვლად გაამეფეს. +

იეჰოახაზის გამეფება

31ოცდასამი წლისა იყო იეჰოახაზი, როცა გამეფდა და სამი თვე იმეფა იერუსალიმში. მისი დედა იყო ხამუტალი, იერემიას ასული, ლიბნადან. +

32ბოროტს აკეთებდა უფლის თვალში, როგორც მისი მამები აკეთებდნენ.

33და დააკავა იგი ფარაონმა ნექომ რიბლაში, ხამათის ქვეყანაში, რომ იერუსალიმში არ ემეფა, და დააკისრა ქვეყანას ასი ქანქარი ვერცხლი და ერთი ქანქარი ოქრო. +

იეჰოიაკიმის გამეფება

34და გაამეფა ფარაონმა ნექომ ელიაკიმი, იოშიას ძე მამამისის, იოშიას, ნაცვლად და დაარქვა სახელად იეჰოიაკიმი. და ადგა იეჰოახაზი და წავიდა ეგვიპტეს და იქ მოკვდა. +

35ოქრო-ვერცხლს აძლევდა იეჰოიაკიმი ფარაონს, ოღონდ ქვეყანაზე გაანაწილა ფარაონის ბრძანებისამებრ მისაცემი ვერცხლი. ქვეყნის ხალხში თითოეულს მისი შეძლების მიხედვით დააკისრა ფარაონ ნექოსათვის მისაცემი ვერცხლი. +

36ოცდახუთი წლისა იყო იეჰოიაკიმი, როცა გამეფდა, და თერთმეტი წელი იმეფა იერუსალიმში. მისი დედა იყო ზებუდა, ფედაიას ასული, რუმადან.

37ბოროტს აკეთებდა უფლის თვალში, როგორც მისი მამები აკეთებდნენ. +

24

იეჰოიაკიმი ხარკს უხდის ნაბუქოდონოსორს

24^1მის დღეებში გამოვიდა ნაბუქოდონოსორი, ბაბილონის მეფე, და იყო იეჰოიაკიმი მისი მსახური სამ წელიწადს. მერე კვლავ განუდგა მას. +

2მიუსევდა ხოლმე მას უფალი ქალდეველთა, არამელთა, მოაბელთა და ყამონის ძეთა ბრბოებს, და შეუსევდა იუდას, რათა დაეღუპა იგი უფლის სიტყვისამებრ, როგორც ნაბრძანები ჰქონდა თავის მსახურთა – წინასწარმეტყველთა – პირით. +

3უფლის ნებით ხდებოდა იუდაში, რათა თავიდან მოეშორებინა, მენაშეს მიერ ჩადენილი ცოდვების გამო, +

4და იმ უბრალოდ დაღვრილი სისხლის გამოც, რომლითაც აავსო იერუსალიმი, და არ ინება უფალმა მისი პატიება. +

5იეჰოიაკიმის დანარჩენი საქმენი, ყველაფერი, რაც გაუკეთებია, იუდას მეფეთა მატიანეშია ჩაწერილი. +

იეჰოიაკიმის სიკვდილი და იეჰოიაქინის გამეფება

6განისვენა იეჰოიაკიმმა თავის მამა-პაპასთან და მის ნაცვლად მისი ძე, იეჰოიაქინი, გამეფდა. +

7და მეტად აღარ გამოსულა ეგვიპტის მეფე თავისი ქვეყნიდან, რადგან დაიპყრო ბაბილონის მეფემ ყველაფერი, რაც ეგვიპტელთა მეფეს ეკუთვნოდა, ეგვიპტის მდინარე ეფვრატამდე, +

8თვრამეტი წლისა იყო იეჰოიაქინი, როცა გამეფდა, და სამი თვე იმეფა იერუსალიმში. მისი დედა იყო ნეხუშთა, ელნათანის ასული, იერუსალიმიდან. +

9ბოროტს აკეთებდა უფლის თვალში, ისევე როგორც მამამისი აკეთებდა. +

10ამ დროს დაიძრნენ ბაბილონის მეფის, ნაბუქოდონოსორის, მოლაშქრეები იერუსალიმისაკენ და შემოადგნენ ქალაქს. +

ბაბილონის პირველი ტყვეობა

11და მოადგა ბაბილონის მეფე, ნაბუქოდონოსორი, ქალაქს, როცა მის მოლაშქრეებს ალყაში ჰყავდათ ქალაქი მოქცეული.

12და გავიდა იეჰოიაქინი, იუდას მეფე, ბაბილონის მეფესთან, და გავიდნენ დედამისიც, მისი მსახურნიც და დიდებულებიც, და კარისკაცებიც, და წაიყვანა იგი ბაბილონის მეფემ თავისი მეფობის მერვე წელს. +

13და გაზიდა იქიდან უფლის სახლის საგანძური და მეფის სახლის საგანძური, და დაამტვრია მთელი ოქროს ჭურჭელი, რომელიც გააკეთა სოლომონმა, ისრაელის მეფემ, უფლის ტაძარში. +

14და აჰყარა მთელი იერუსალიმი, ყველა დიდებული, ყველა მამაცი მებრძოლი, – ათი ათასი კაცი იყო აყრილი, – ყველა ხურო და მჭედელი, არავინ დარჩენილა, მდაბიორთა გარდა. +

15და გადაასახლა იეჰოიაქინი ბაბილონს, და მეფის დედა, და მეფის ცოლები, და მისი კარისკაცები, და ქვეყნის თავკაცნი წაასხა იერუსალიმიდან ბაბილონში დასასახლებლად. +

16მეომრები – შვიდი ათასი კაცი, ხელოსნები და მშენებლები – ათასი კაცი, ყველა ვაჟკაცი, ომის შემძლე, წაასხა ბაბილონის მეფემ ბაბილონში დასასახლებლად.

ციდკიაჰუს გამეფება

17და დასვა მეფედ ბაბილონის მეფემ [იეჰოიაქინის] ნაცვლად მისი ბიძა, მათანია, და სახელად ციდკიაჰუ დაარქვა. +

18ოცდაერთი წლის იყო ციდკიაჰუ, როცა გამეფდა, და თერთმეტი წელი იმეფა იერუსალიმში. მისი დედა იყო ხამუტალი, იერემიას ასული, ლიბნადან, +

19ბოროტს აკეთებდა უფლის თვალში ისევე, როგორც იეჰოიაკიმი აკეთებდა. +

20და მრისხანებდა უფალი იერუსალიმზე და იუდაზე, ვიდრე საბოლოოდ არ მოიშორა ისინი თავიდან. და განუდგა ციდკიაჰუ ბაბილონის მეფეს. +

25
იერუსალიმის გარემოცვა და ბაბილონის მეორე ტყვეობა

25^1თავისი მეფობის მეცხრე წელს, მეათე თვის მეათე დღეს, წამოვიდა ბაბილონის მეფე ნაბუქუდონოსორი მთელი თავისი ლაშქრითურთ იერუსალიმის წინააღმდეგ და შემოადგა მას და მიწაყრილები მოუწყო ირგვლივ. +

2და იყო ალყაში ქალაქი მეფე ციდკიაჰუს მეთერთმეტე წლამდე.

3თვის მეცხრე დღეს გამძვინვარდა შიმშილი ქალაქში, და არ ჰქონდა პური ხალხს. +

4და გატყდა ქალაქი და გაიქცნენ ღამით ორ კედელს შუა, სამეფო ბაღთან რომ არის. ქალაქის ირგვლივ იდგნენ ქალდეველები, ხოლო ციდკიაჰუმ მიმართა ყარაბასკენ მიმავალ გზას. +

5და დაედევნა ქალდეველთა ლაშქარი მეფეს, და მიეწივნენ იერიხოს დაბლობზე და მთელი ლაშქარი გაეფანტა მას. +

6და შეიპყრეს მეფე და მიუყვანეს ბაბილონის მეფეს რიბლაში, და მსჯავრი დასდეს: +

7თვალწინ დაუკლეს შვილები ციდკიაჰუს, ხოლო თავად მას თვალები დასთხარეს, სპილენძის ბორკილები დაადეს და ბაბილონში წაიყვანეს. +

8მეხუთე თვის მეშვიდე დღეს, ეს იყო ბაბილონის მეფის, ნაბუქოდონოსორის, მეცხრამეტე წელი, მოვიდა ნებუზარდანი – ქონდაქართუხუცესი, ბაბილონის მეფის მსახური, იერუსალიმში, +

9და გადაწვა უფლის სახლი და მეფის სახლი, და იერუსალიმის ყველა სახლი, ყველა დიდი სახლი ცეცხლს მისცა. +

10და დაანგრია კედლები იერუსალიმის ირგვლივ ქალდეველთა ლაშქარმა, რომელიც ქონდა-ქართუხუცესს მოჰყვა. +

11ქალაქში დარჩენილი მოსახლეობა და ისინი, ვინც ბაბილონის მეფეს ჩაბარდნენ სხვადასხვა ჭრელ ხალხთან ერთად აჰყარა ნებუზარდანმა – ქონდაქართუხუცესმა. +

12და ნაწილი ქვეყნის ხალხისა მევენახეებად და მხვნელ-მთესველებად დატოვა ქონდაქართუხუცესმა. +

13და სპილენძის სვეტები, უფლის სახლში რომ იდგა, და კვარცხლბეკები და სპილენძის ზღვა, უფლის სახლში რომ იდგა, დალეწეს ქალდეველებმა და სპილენძი ბაბილონში გაზიდეს. +

14ქვაბები, აქანდაზები, მაშები, კოვზები, სპილენძის ყველა ჭურჭელი, ღვთისმსახურებისას რომ იყენებდნენ, გაზიდეს. +

15სასაკმევლეები და სასხურებლები, ოქროსა და ვერცხლის რაც იყო, ქონდაქართუხუცესმა წაიღო. +

16წყვილი სვეტიც, ერთი ზღვა და კვარცხლბეკები, სოლომონმა რომ დაამზადა უფლის სახლისთვის – აუწონავი იყო სპილენძი, რისგანაც ეს საგნები იყო გაკეთებული. +

17თვრამეტი წყრთა იყო ერთი სვეტის სიმაღლე, ზედ სპილენძის გვირგვინი ჰქონდა. და სამი წყრთა იყო გვირგვინის სიმაღლე. ცხაური და ბროწეულები გვირგვინის გარშემო, ყველაფერი სპილენძისა იყო. ასეთივე იყო მეორე სვეტი ცხაურიანად. +

18და გამოიყვანა ქონდაქართუხუცესმა მღვდელმთავარი სერაია, მეორე მღვდელი ცეფანიაჰუ და ზღურბლის სამი მცველი. +

19ქალაქიდან გამოიყვანა ერთი კარისკაცი, რომელიც მეომრებს ზედამხედველობდა, ხუთი კაცი, მეფის პირისმხილველნი, რომელნიც ქალაქში იმყოფებოდნენ, ლაშქრის მთავარი მწერალი, რომელიც იწვევდა ჯარში ქვეყნის ხალხს, და ექვსასი კაცი ქვეყნის ხალხიდან, რომლებიც ქალაქში იმყოფებოდნენ, +

20და წაიყვანა ისინი ნებუზარდანმა – ქონდაქართუხუცესმა, და მიჰგვარა ბაბილონის მეფეს რიბლაში.

21და დაჰკრა მათ ბაბილონის მეფემ და დაახოცინა რიბლაში, ხამათის მხარეში. და აჰყარა იუდა თავისი ქვეყნიდან. +

გედალიაჰუს მეფისნაცვლად დანიშვნა

22იუდას ქვეყანაში დარჩენილ ხალხზე კი, რომელიც დატოვა იქ ნაბუქოდონოსორმა, ბაბილონის მეფემ, უფროსად დანიშნა გედალიაჰუ, ძე ახიკამისა, შაფანის ძისა. +

23და გაიგეს მხედართმთავრებმა და მათმა კაცებმა, რომ ბაბილონის მეფემ გედალიაჰუ დანიშნა და მივიდნენ გედალიაჰუსთან მიცფაში. ესენი იყვნენ: იშმაყელ ნეთანიას ძე, იოხანან კარეახის ძე, სერაია თანხუმეთის ძე, ნეტოფათიდან, იაზანიაჰუ მაყაქათელის ძე და მათი ხალხი. +

24და შეჰფიცა გედალიაჰუმ მათ და მათ ხალხს და უთხრა: „ნუ გეშინიათ ქალდეველთა მორჩილებისა, დასახლდით ქვეყანაში, და დაემორჩილეთ ბაბილონის მეფეს და კარგი იქნება თქვენთვის.“ +

25მეშვიდე თვეს მოვიდა ისმაელი, ძე ნეთანიასი, ელიშამაყის ძისა, მეფეთა ნათესავი, ათი კაცითურთ, და მოკლა გედალიაჰუ და ამოხოცა იუდაელები და ქალდეველები, ვინც მიცფაში ახლდნენ მას. +

26და ადგა მთელი ხალხი დიდიან პატარიანად და მხედართმთავრები, და ეგვიპტეში გადაიხვეწნენ ქალდეველების შიშით. +

27იუდას მეფის, იეჰოიაქინის გადასახლებიდან ოცდამეჩვიდმეტე წლის თავზე, მეთორმეტე თვეს, თვის ოცდამეშვიდე დღეს, ევილ-მეროდაქმა, ბაბილონის მეფემ, თავისი გამეფების წელს, საპყრობილიდან იპატივა იეჰოიაქინი, იუდას მეფე. +

28და კეთილად ელაპარაკა და დაუდგა ტახტი იმ მეფეთა ტახტზე მაღლა, რომლებიც ბაბილონში ჰყავდა მას.

29და გამოუცვალა საპყრობილის ტანისამოსი და მის წინ ჭამდა იგი პურს მთელი სიცოცხლე.

30და სამუდამო იყო მისი სარჩო და ეძლეოდა მეფისაგან ყოველდღიურად, მთელი სიცოცხლე.

+ 2მეფ. 8:2. 4მეფ. 3:5.

+ იესო. 15:45. ეს. 19:3. მათ. 10:25.

+ ფსალმ. 54:24.

+ ეს. 20:2. ზაქ. 13:4. მათ. 3:4.

+ მსაჯ. 13:4. 3მეფ. 17:18. 1ტიმ. 6:11.

+ ლუკ. 9:54. გამოცხ. 11:5.

+ ლუკ. 9:54.

+ 4მეფ. 3:1.

+ 2ნეშტ. 22:1.

+ რჯლ. 11:30. იესო. 4:13.

+ დაბ. 12:8. რუთ. 1:16. 4მეფ. 4:30.

+ რჯლ. 34:3.

+ გამ. 14:21. იესო. 3:16; 4:23.

+ 3მეფ. 3:5. მარკ. 6:22.

+ ებრ. 11:5.

+ 3მეფ. 18:12. 4მეფ. 2:7.

+ 4მეფ. 8:11.

+ გამ. 15:23.

+ რჯლ. 18:19. ფსალმ. 43:6.

+ იესო. 19:26.

+ 4მეფ. 1:17.

+ 3მეფ. 16:32.

+ 3მეფ. 12:28; 15:26.

+ 3მეფ. 21:29. 4მეფ. 1:1.

+ 3მეფ. 22:4.

+ 2ნეშტ. 21:9.

+ 3მეფ. 22:5.

+ 1მეფ. 15:26.

+ გამ. 29:39.

+ დაბ. 22:2. ლევ. 20:2. ფსალმ. 105:37.

+ ლევ. 25:39.

+ 3მეფ. 17:14.

+ იესო. 19:18.

+ იესო. 19:26. 4მეფ. 2:25.

+ 4მეფ. 3:15.

+ ლუკ. 10:4.

+ 4მეფ. 8:1.

+ ებრ. 11:35.

+ რიცხ. 18:19.

+ იოან. 6:7.

+ მათ. 15:37.

+ რჯლ. 32:39.

+ ლუკ. 17:14. იოან. 9:7.

+ ლუკ. 4:27.

+ იესო. 15:19. 1მეფ. 25:27.

+ გამ. 4:6. რიცხ. 12:10. 2მეფ. 3:29.

+ 4მეფ. 4:38.

+ დაბ. 37:17.

+ 2ნეშტ. 32:7. 1იოან. 4:4.

+ რიცხ. 24:4. საქმე. 27:23. ებრ. 1:14.

+ დაბ. 19:11.

+ 3მეფ. 20:31. იგავ. 25:22. რომ. 12:20.

+ 4მეფ. 7:18.

+ რჯლ. 28:53.

+ ლევ. 26:29. გოდ. 4:10. ეზეკ. 5:10.

+ 4მეფ. 5:7.

+ 4მეფ. 5:18.

+ ლევ. 13:46.

+ 4მეფ. 19:7.

+ 4მეფ. 7:2.

+ 4მეფ. 4:35.

+ 4მეფ. 5:5.

+ 4მეფ. 2:17. იერ. 14:17. ლუკ. 19:41.

+ 4მეფ. 10:32; 12:17; 13:3.

+ 3მეფ. 19:15.

+ 2ნეშტ. 21:3.

+ 2ნეშტ. 21:20.

+ 4მეფ. 16:3. 2ნეშტ. 18:1; 21:6.

+ 2მეფ. 7:16.

+ დაბ. 27:40.

+ 2ნეშტ. 21:8.

+ იესო. 21:13.

+ 2ნეშტ. 22:1.

+ 4მეფ. 11:1.

+ 2ნეშტ. 22:3.

+ 3მეფ. 22:29.

+ 4მეფ. 9:15.

+ 3მეფ. 18:46. 4მეფ. 4:29.

+ 3მეფ. 19:16.

+ 2ნეშტ. 22:7.

+ 3მეფ. 21:22. ოს. 1:4. გამოცხ. 2:20.

+ 3მეფ. 21:21.

+ 3მეფ. 15:29; 16:3.

+ 3მეფ. 21:23.

+ 3მეფ. 19:16-17.

+ 4მეფ. 8:29.

+ 4მეფ. 8:29.

+ ეზეკ. 33:2.

+ 3მეფ. 21:1.

+ ებრ. 12:14.

+ 2ნეშტ. 22:8.

+ 3მეფ. 22:38.

+ იესო. 17:11. 2ნეშტ. 22:9.

+ 3მეფ. 16:10.

+ 3მეფ. 21:23.

+ 3მეფ. 16:10.

+ 3მეფ. 21:23.

+ 3მეფ. 21:23.

+ 4მეფ. 9:21-27.

+ 3მეფ. 8:56; 21:19-22.

+ 2ნეშტ. 22:8.

+ ოს. 1:4.

+ იერ. 35:6.

+ 3მეფ. 19:10.

+ 3მეფ. 21:21.

+ 3მეფ. 16:32.

+ 3მეფ. 20:39.

+ 3მეფ. 18:40.

+ რჯლ. 7:5; 12:3. 4მეფ. 11:18.

+ 3მეფ. 12:30. 4მეფ. 13:2-11.

+ 4მეფ. 15:12.

+ 3მეფ. 15:26.

+ 3მეფ. 19:17. 4მეფ. 8:12.

+ 2ნეშტ. 22:7.

+ 2ნეშტ. 22:10.

+ 4მეფ. 8:19. 2ნეშტ. 22:11.

+ 2ნეშტ. 22:12.

+ 2ნეშტ. 23:3.

+ 2ნეშტ. 23:4-5.

+ 4მეფ. 15:35.

+ 3მეფ. 2:3. 1ნეშტ. 9:25.

+ 2ნეშტ. 23:9.

+ რჯლ. 17:18. 1მეფ. 10:24. 2ნეშტ. 23:11.

+ 2ნეშტ. 23:12.

+ 3მეფ. 8:22. 4მეფ. 23:3. 2ნეშტ. 23:13.

+ 2ნეშტ. 23:14.

+ 2ნეშტ. 23:15.

+ 2ნეშტ. 23:16.

+ 4მეფ. 10:26. 2ნეშტ. 23:17.

+ 2ნეშტ. 23:20.

+ 2ნეშტ. 23:21.

+ 2ნეშტ. 24:1.

+ 4მეფ. 14:3.

+ 3მეფ. 15:14.

+ გამ. 25:2; 30:13.

+ 2ნეშტ. 24:5.

+ 2ნეშტ. 24:5.

+ 2ნეშტ. 24:8.

+ 2ნეშტ. 24:11.

+ 4მეფ. 22:4. 2ნეშტ. 24:12-13.

+ 3მეფ. 7:50. 2ნეშტ. 24:14.

+ 4მეფ. 22:7.

+ ლევ. 5:15.

+ 4მეფ. 8:12; 13:25.

+ 3მეფ. 15:18. 4მეფ. 16:8. 2ნეშტ. 24:23.

+ 3მეფ. 14:19; 15:7.

+ 2ნეშტ. 24:25.

+ 2ნეშტ. 24:27.

+ 4მეფ. 10:29; 14:24; 15:9.

+ 3მეფ. 19:15-17. 4მეფ. 8:12. ამოს. 1:4.

+ 4მეფ. 14:17.

+ 4მეფ. 8:12. 2ნეშტ. 24:23.

+ 4მეფ. 13:2; 14:24.

+ 4მეფ. 14:8-16. 2ნეშტ. 25:17.

+ 4მეფ. 14:16.

+ 4მეფ. 2:12.

+ გამ. 2:24. ლევ. 26:42.

+ 2ნეშტ. 25:1.

+ 3მეფ. 3:2; 15:14. 4მეფ. 12:3.

+ რჯლ. 24:16. 2ნეშტ. 25:4. ეზეკ. 18:20.

+ 2ნეშტ. 25:11.

+ 4მეფ. 13:12. 2ნეშტ. 25:17.

+ მსაჯ. 9:14. 2ნეშტ. 25:18.

+ 2ნეშტ. 25:20.

+ 2ნეშტ. 25:22.

+ ზაქ. 14:10.

+ 2ნეშტ. 25:24.

+ 2ნეშტ. 25:26.

+ 4მეფ. 13:13.

+ 2ნეშტ. 25:25.

+ 2ნეშტ. 25:26.

+ 3მეფ. 15:27. 4მეფ. 12:20.

+ 2ნეშტ. 25:28.

+ 4მეფ. 15:1-2. 2ნეშტ. 26:1.

+ რჯლ. 2:8. 2ნეშტ. 26:2.

+ ოს. 1:1. აბაკ. 1:1.

+ 3მეფ. 15:26. 4მეფ. 13:2.

+ რიცხ. 34:3-8. იოან. 1:1.

+ რჯლ. 32:36. 4მეფ. 13:4.

+ 2ნეშტ. 12:15.

+ 4მეფ. 15:8.

+ 4მეფ. 14:21. 2ნეშტ. 26:1.

+ 4მეფ. 14:21.

+ 4მეფ. 14:3. 2ნეშტ. 26:4.

+ 3მეფ. 22:43.

+ ლევ. 13:46. 2ნეშტ. 26:21.

+ 2ნეშტ. 26:1-17.

+ 2ნეშტ. 26:23.

+ 4მეფ. 10:29.

+ 2ნეშტ. 28:12. ამოს. 7:9.

+ 4მეფ. 10:30.

+ 3მეფ. 16:8-17.

+ 4მეფ. 13:2.

+ 1ნეშტ. 5:26. იერ. 50:17. ეზეკ. 23:5.

+ 4მეფ. 23:35. 2ნეშტ. 24:6; 30:6.

+ 4მეფ. 10:29.

+ 3მეფ. 16:9. 4მეფ. 14:19.

+ 3მეფ. 14:16.

+ 1ნეშტ. 5:26.

+ 4მეფ. 12:20; 14:21.

+ 2ნეშტ. 28:6.

+ მიქ. 1:1.

+ 2ნეშტ. 27:1.

+ 3მეფ. 15:14. 2ნეშტ. 27:2.

+ 2ნეშტ. 27:1.

+ 4მეფ. 16:5. ეს. 7:1.

+ 2მეფ. 5:7-9. 2ნეშტ. 27:9.

+ 2ნეშტ. 28:1.

+ ლევ. 18:21. 4მეფ. 8:18. 2ნეშტ. 28:22.

+ ეს. 7:1.

+ 2ნეშტ. 28:16. იერ. 50:17. ოს. 7:11.

+ 3მეფ. 15:18. 4მეფ. 12:18. ეს. 7:20.

+ 2ნეშტ. 28:23.

+ 2ნეშტ. 4:1.

+ 3მეფ. 7:23-28.

+ 2ნეშტ. 28:24.

+ 2ნეშტ. 28:1-2.

+ 2ნეშტ. 28:27. ეს. 14:28.

+ 4მეფ. 15:30; 18:9.

+ ეს. 36:1. იერ. 50:17. ოს. 10:6.

+ ოს. 7:12.

+ 4მეფ. 18:10.

+ 4მეფ. 18:10.

+ ლევ. 18:3. 4მეფ. 16:3. ოს. 7:8.

+ ფსალმ. 35:3. ეს. 5:20.

+ ლევ. 26:1.

+ გამ. 20:4-23; 23:13. რჯლ. 5:7.

+ იერ. 25:5.

+ გამ. 34:9. რჯლ. 31:27.

+ ლევ. 18:24. რომ. 1:21.

+ გამ. 32:8. რჯლ. 4:19. 3მეფ. 16:31.

+ ლევ. 18:21. რჯლ. 18:10. ოს. 13:2.

+ 3მეფ. 11:32. 4მეფ. 23:27. იერ. 7:15.

+ 3მეფ. 12:16.

+ 3მეფ. 12:30. 4მეფ. 13:2.

+ იერ. 25:4.

+ ეზრ. 4:10.

+ ლევ. 26:22.

+ იონ. 1:5. რომ. 1:23.

+ ეს. 36:19.

+ ლუკ. 11:23. იოან. 4:20. 1კორ. 10:21.

+ დაბ. 32:28. 3მეფ. 18:31. ეზეკ. 20:18.

+ გამ. 20:2-3; 23:13. მსაჯ. 6:10.

+ გამ. 6:6.

+ დაბ. 26:5.

+ ეზრ. 4:3. იოან. 4:22.

+ 2ნეშტ. 28:27.

+ 2ნეშტ. 29:1.

+ რიცხ. 21:9.

+ იგავ. 3:5. ეს. 33:6.

+ რჯლ. 17:11.

+ იგავ. 16:20. ეს. 36:7.

+ ეს. 14:29.

+ 4მეფ. 17:5-6.

+ 4მეფ. 17:6.

+ 2ნეშტ. 32:1. ეს. 36:1.

+ მიქ. 1:13.

+ 3მეფ. 15:18. 4მეფ. 12:18; 16:8.

+ 2ნეშტ. 32:9. ეს. 20:1; 36:2.

+ 4მეფ. 19:2. ეს. 22:20.

+ 2ნეშტ. 32:10.

+ ეს. 20:5; 36:6. ეზეკ. 29:6.

+ გამ. 20:24. რჯლ. 12:5. 2ნეშტ. 32:11.

+ ეს. 36:9.

+ 2ნეშტ. 32:18. ეს. 22:20.

+ 4მეფ. 6:25.

+ 4მეფ. 19:10. 2ნეშტ. 32:11. ეს. 36:14.

+ 3მეფ. 4:25.

+ 2ნეშტ. 32:13. ეს. 36:18.

+ 2ნეშტ. 32:14. დან. 3:15.

+ ეს. 36:21.

+ დაბ. 37:29. ეს. 22:20.

+ ეს. 37:1.

+ 4მეფ. 18:18.

+ ეს. 13:8; 26:18; 37:3.

+ ეს. 37:6.

+ 4მეფ. 7:6; 19:9.

+ ეს. 37:9.

+ 4მეფ. 18:30.

+ 4მეფ. 18:33. 2ნეშტ. 32:19.

+ ეს. 37:14.

+ 1მეფ. 4:4. ფსალმ. 98:1.

+ 1მეფ. 17:10.

+ 2ნეშტ. 32:20. ეს. 37:21.

+ ეს. 1:8.

+ ეს. 37:24. ზაქ. 11:2.

+ ეს. 37:25.

+ ეს. 43:13; 47:7.

+ ფსალმ. 36:2; 91:8. ეს. 37:27.

+ ლევ. 25:3. ეს. 37:30.

+ ეს. 37:32.

+ 3მეფ. 11:13. 4მეფ. 20:6.

+ 2ნეშტ. 32:21. ეს. 37:36.

+ 2ნეშტ. 32:21. ეზრ. 4:2. ეს. 37:38.

+ 2ნეშტ. 32:24. ეს. 38:1.

+ 3მეფ. 2:4.

+ 4მეფ. 19:34. ეს. 38:5. ებრ. 11:34.

+ ეს. 38:21.

+ მსაჯ. 6:17.

+ ეს. 38:7.

+ იობ. 9:7.

+ ეს. 39:1.

+ 2ნეშტ. 32:27.

+ 4მეფ. 20:13.

+ 4მეფ. 24:13. 2ნეშტ. 32:25. იერ. 52:17.

+ 2ნეშტ. 32:26. ეს. 39:8.

+ 4მეფ. 18:17. 2ნეშტ. 29:1. ნეემ. 3:16.

+ 2ნეშტ. 33:1.

+ რჯლ. 18:9. 2ნეშტ. 28:3.

+ 2ნეშტ. 33:3.

+ რჯლ. 12:5,11. 2მეფ. 7:13. 3მეფ. 8:29; 9:3. იერ. 32:34.

+ ლევ. 19:26; 20:2. რჯლ. 18:10-11. 1მეფ. 28:9. იერ. 32:35.

+ 3მეფ. 9:3.

+ 2ნეშტ. 33:8.

+ 2ნეშტ. 33:9-10.

+ 2ნეშტ. 33:18.

+ 4მეფ. 24:3.

+ 1მეფ. 3:11. იერ. 19:3.

+ ეს. 34:11. გოდ. 2:8. ამოს. 7:9.

+ იერ. 15:4.

+ 4მეფ. 24:4. ეზეკ. 22:4.

+ 2ნეშტ. 33:18.

+ 2ნეშტ. 33:20.

+ 2ნეშტ. 33:21.

+ 2ნეშტ. 33:22.

+ 3მეფ. 11:33.

+ 4მეფ. 12:20.

+ 4მეფ. 14:15. 2ნეშტ. 33:25.

+ 2ნეშტ. 33:21.

+ 2ნეშტ. 33:25.

+ 2ნეშტ. 34:1.

+ 2ნეშტ. 34:8.

+ 1ნეშტ. 6:13. 2ნეშტ. 34:9.

+ 2ნეშტ. 34:10.

+ 4მეფ. 12:15.

+ რჯლ. 31:26. 2ნეშტ. 34:14.

+ 2ნეშტ. 34:16-17.

+ 2ნეშტ. 34:18.

+ 2ნეშტ. 34:20. იერ. 26:24.

+ 2ნეშტ. 34:22. იერ. 26:22.

+ 2ნეშტ. 34:23.

+ 4მეფ. 24:2. 2ნეშტ. 34:24.

+ რჯლ. 31:29. 4მეფ. 23:26. ფსალმ. 114:4. იერ. 7:20.

+ ეს. 38:5. იერ. 24:9; 44:12.

+ 4მეფ. 23:30. 2ნეშტ. 35:24. ეს. 57:2.

+ 2ნეშტ. 34:29.

+ 2ნეშტ. 34:30.

+ იესო. 24:25.

+ 3მეფ. 15:13.

+ 2ნეშტ. 34:33.

+ 4მეფ. 21:3-7.

+ რჯლ. 23:17.

+ 2ნეშტ. 34:5.

+ მსაჯ. 6:25. 4მეფ. 11:18; 21:5.

+ 3მეფ. 11:7.

+ 2ნეშტ. 34:5.

+ 3მეფ. 12:28.

+ 3მეფ. 13:2.

+ 3მეფ. 13:31.

+ 2ნეშტ. 35:1.

+ 2ნეშტ. 35:18.

+ 2ნეშტ. 35:19.

+ 2ნეშტ. 35:20.

+ 4მეფ. 18:5.

+ 3მეფ. 8:29. 4მეფ. 17:18; 24:3.

+ 2ნეშტ. 34:1.

+ 2ნეშტ. 35:20.

+ 4მეფ. 22:20. 2ნეშტ. 35:23; 36:1.

+ 4მეფ. 24:18. 2ნეშტ. 36:2.

+ 2ნეშტ. 36:3.

+ 2ნეშტ. 36:4. იერ. 1:3.

+ 2ნეშტ. 36:4.

+ 4მეფ. 24:2.

+ 2ნეშტ. 36:1. დან. 1:1.

+ 4მეფ. 22:15. იერ. 13:9.

+ 4მეფ. 21:11.

+ 4მეფ. 21:16.

+ 2ნეშტ. 36:5.

+ მათ. 1:11.

+ დაბ. 15:18.

+ 2ნეშტ. 36:9.

+ 4მეფ. 23:32.

+ დან. 1:1.

+ იერ. 22:24; 29:2.

+ 2ნეშტ. 36:10. ეზრ. 1:7. დან. 5:2.

+ ესთ. 2:6. ეს. 3:3. იერ. 29:2.

+ 2ნეშტ. 36:10. ესთ. 2:6.

+ იერ. 37:1.

+ 2ნეშტ. 36:11. იერ. 52:1.

+ 4მეფ. 23:32.

+ 4მეფ. 17:18. 2ნეშტ. 36:13.

+ იერ. 39:1; 52:4.

+ იერ. 52:6. გოდ. 4:1.

+ იერ. 52:7.

+ იერ. 52:8.

+ იერ. 38:23; 52:9. ეზეკ. 17:16.

+ იერ. 39:6.

+ იერ. 52:12.

+ ფსალმ. 73:7. ეზეკ. 16:41.

+ 2ნეშტ. 36:19.

+ 2ნეშტ. 36:20.

+ იერ. 52:16.

+ იერ. 27:19.

+ 3მეფ. 7:40. იერ. 52:18.

+ იერ. 52:19.

+ 3მეფ. 7:15-23.

+ 3მეფ. 7:15. 2ნეშტ. 3:15. იერ. 52:21.

+ იერ. 52:24.

+ იერ. 52:25.

+ იერ. 52:27.

+ იერ. 40:5.

+ იერ. 42:1.

+ იერ. 40:9.

+ იერ. 41:2,6-7.

+ იერ. 41:17. ოს. 9:3.

+ იერ. 52:31.

1 ნეშტთა

1 ნეშტთა

1. 1

2. 2

3. 3

4. 4

5. 5

6. 6

7. 7

8. 8

9. 9

10. 10

11. 11

12. 12

13. 13

14. 14

15. 15

16. 16

17. 17

18. 18

19. 19

20. 20

21. 21

22. 22

23. 23

24. 24

25. 25

26. 26

27. 27

28. 28

29. 29

1
პირველი ნეშტთა წიგნი
ესავის მოდგმა

1^1ადამი, შეთი, ენოში, +

2კენანი, მაჰალალელი, იარედი,

3ხანოქი, მეთუშელახი, ლამექი,

4ნოე, სემი, ქამი, იაფეთი. +

5იაფეთის ძენი: გომერი, მაგოგი, მადაი, იავანი, თუბალი, მეშექი და თირასი. +

6გომერის ძენი: აშქენაზი, რიფათი და თოგარმა.

7იავანის ძენი: ელიშა, თარშიშა, ქითიმი და როდანიმი,

8ქამის ძენი: ქუში, მიცრაიმი, ფუტი და ქანანი.

9ქუშის ძენი: სება, ხავილა, საბთა, რაყმა, საბთექა. რაყმას ძენი: შება და დედანი.

10ქუშმა შვა ნიმროდი. მან დაიწყო ძალის გამოჩენა ქვეყანაზე. +

11მიცრაიმმა შვა ლუდელნი და ყანამელნი, ლეჰაბელნი და ნაფთუხელნი,

12ფათრუსელნი და ქასლუხელნი, რომელთაგანც ფილისტიმელები და ქაფთორელნი გამოვიდნენ.

13ქანაანმა შვა ციდონი, თავისი პირმშო, და ხეთი.

14იებუსელნი, ამორეველნი, გირგაშელნი,

15ხიველნი, ყარკელნი, სინელნი,

16არვადელნი, ცემარელნი და ხამათელნი.

17სემის ძენი: ყელამი, აშური, არფაქშადი, ლუდი, არამი, ყუცი, ხული, გეთერი და მეშექი. +

18არფაქშადმა შვა შელახი, შელახმა შვა ყებერი.

19ყებერს ორი ვაჟი შეეძინა. ერთის სახელი იყო ფელეგი, რადგან მის დროს გაიყო ქვეყანა. მისი ძმის სახელი იყო იოკტანი. +

20იოკტანმა შვა ალმოდადი, შალეფი, ხაცარ-მავეთი, იარახი,

21ჰადორამი, უზალი, დიკლა,

22ღებალი, აბიმაელი, შება,

23ოფირი, ხავილა, იობაბი; ყველა ესენი იოკტანის ძენი არიან.

24სემი, არფაქშადი, შელახი, +

25ყებერი, ფელეგი, რეღუ, +

26სერუგი, ნახორი, თერახი. +

27აბრამი, იგივე აბრაამი. +

28აბრაამის ძენი: ისაკი და ისმაელი. +

29ეს არის მათი მოდგმა: ისმაელის პირმშო ნებაიოთი, კედარი, ადბეელი, მიბსამი, +

30მიშმაყი, დუმა, მასა, ხადადი, თემა,

31იეტური, ნაფიში და კედემა. ესენი არიან ისმაელის ძენი.

32კეტურას, აბრაამის ხარჭის, ძენი: მან შვა ზიმრანი, იაკშანი, მედანი, მიდიანი, იშბაკი და შუახი. იაკშანის ძენი: შება და დედანი. +

33მიდიანის ძენი: ღეფა, ყეფერი, ხანოქი, აბიდაყი და ელდაყა. ყველა ესენი კეტურას ძენი არიან. +

34აბრაამმა შვა ისაკი. ისაკის ძენი: ესავი და ისრაელი. +

35ესავის ძენი: ელიფაზი, რეღუელი, იეყუში, იაყლამი და კორახი. +

36ელიფაზის ძენი: თემანი, ომარი, ცეფი, გაყთამი, კენაზი, თიმნაყი, ყამალეკი.

37რეღუელის ძენი: ნახათი, ზერახი, შამა და მიზა

38სეყირის ძენი: ლოტანი, შობალი, ციბყონი, ყანა, დიშონი, ეცერი და დიშანი. +

39ლოტანის ძენი: ხორი, ჰომამი. ლოტანის და იყო თიმნაყი.

40შობალის ძენი: ყალიანი, მანახათი, ღებალი, შეფი, ონამი. ციბყონის ძენი: აია და ყანა. +

41ყანას ძე: დიშონი. დიშონის ძენი: ხამრანი, ეშბანი, ითრანი, ქერანი.

42ეცერის ძენი: ბილჰანი, ზაყავანი, იაყაკანი. დიშონის ძენი: ყუცი და არანი.

43აჰა, ის მეფენი, ედომის ქვეყნად რომ მეფობდნენ, ვიდრე ისრაელის ძეთა შორის გამეფდებოდა მეფე ბელაყი, ძე ბეყორისა. მისი ქალაქის სახელი იყო დინჰაბა. +

44და მოკვდა ბელაყი და მის ნაცვლად გამეფდა იობაბ ზერახის ძე – ბოცრელი.

45და მოკვდა იობაბი და მის ნაცვლად გამეფდა ხუშამი – თემანის ქვეყნიდან.

46და მოკვდა ხუშანი და მის ნაცვლად გამეფდა ჰადად ბედადის ძე, რომელმაც მოაბის ველზე მიდიანელნი გაანადგურა. მისი ქალაქის სახელი იყო ყავითი.

47და მოკვდა ჰადადი და მის ნაცვლად სამლა მასრეკელი გამეფდა.

48და მოკვდა სამლა და მის ნაცვლად შაული გამეფდა – მდინარისპირა რეხობოთიდან.

49და მოკვდა შაული და მის ნაცვლად ბაყალ-ხანანი გამეფდა, ყაქბორის ძე. +

50და მოკვდა ბაყალ-ხანანი და მის ნაცვლად ჰადადი გამეფდა. მისი ქალაქის სახელი იყო ფაყი. სახელი მისი ცოლისა მეჰეტაბელი, ასული მატრედისა, ასული მე-ზაჰაბისა.

51და მოკვდა ჰადადი. ედომის მთავრები იყვნენ: მთავარი თიმნაყი, მთავარი ყალია, მთავარი იეთეთი, +

52მთავარი ოჰოლიბამა, მთავარი ელა, მთავარი ფინონი,

53მთავარი კენაზი, მთავარი თემანი, მთავარი მიბცარი,

54მთავარი მაგდიელი, მთავარი ყირამი. ესენი იყვნენ ედომის მთავრები.

2
იაკობისა და იუდას მოდგმა

2^1ესენი არიან ისრაელის ძენი: რეუბენი, სიმონი, ლევი, იუდა, ისაქარი, ზებულუნი, +

2დანი, იოსები, ბენიამინი, ნაფთალი, გადი და აშერი. +

3იუდას ძენი: ყერი, ონანი და შელა; ქანაანელი შუაყის ასულისაგან მას სამი შეეძინა. იუდას პირმშო ყერი, ბოროტი იყო უფლის თვალში, ამიტომ მოაკვდინა იგი უფალმა. +

4თამარმა, მისმა რძალმა, შვა ფერეცი და ზერახი. იუდას სულ ხუთი ვაჟი ჰყავდა. +

5ფერეცის ძენი: ხეცრონი და ხამული. +

6ზერახის ძენი: ზიმრი, ეთანი, ჰემანი, ქალქოლი და დარაყი – ხუთნი.

7ქარმის ძენი: ყაქარი, ფიცი რომ გატეხა და ისრაელს უბედურება შეამთხვია. +

8ეთანის ძენი: ყაზარია. –

9და ხეცრონის ძენი, მას რომ შეეძინენ: იერახმეელი, რამი და ქელუბაი.

10რამმა შვა ყამინადაბი. ყამინადაბმა შვა ნახშონი – იუდას ძეთა წინამძღოლი, +

11ნახშონმა შვა სალმა. სალმამ შვა ბოყაზი,

12ბოყაზმა შვა ყობედი. ყობედმა შვა იესე,

13იესემ შვა თავისი პირმშო ელიაბი, მეორე – აბინადაბი, მესამე – შიმყა, +

14მეოთხე – ნეთანეელი, მეხუთე – რადაი,

15მეექვსე – ოცემი, მეშვიდე – დავითი. +

16მათი დები: ცერუია და აბიგაილი. ცერუიას ძენი: აბიშაი, იოაბი და ყასაელი – სამნი.

17აბიგაილმა შვა ყამასა. ყამასას მამა იეთერი იყო, ისმაელიანი. +

18ქალებმა, ხეცრონის ძემ, ყაზუბას, თავის ცოლს, და იერიყოთს აშობინა; აჰა, მისი ძენი: იეშერი, შობაბი და არდონი. +

19და მოკვდა ყაზუბა და ქალებმა ეფრათი შეირთო ცოლად, უშვა მას ხური. +

20ხურმა შვა ური. ურიმ შვა ბეცალელი. +

21მერე ხეცრონი გილყადის მამის ასულთან შევიდა და ცოლად შეირთო. მაშინ იგი სამოცი წლისა იყო. უშვა მას სეგუბი.

22სეგუბმა შვა იაირი. გილყადის ქვეყანაში მას ოცდასამი ქალაქი ჰქონდა. +

23გეშურმა და არამმა წაართვეს მათ იაირის დაბები, კენათი თავის ქალაქებიანად – სულ სამოცი ქალაქი. ყველა ესენი გილყადის მამის, მაქირის ძენი არიან. +

24მას შემდეგ რაც ხეცრონი ქალებ-ეფრათში მოკვდა, ხეცრონის ცოლმა აბიამმა უშვა მას აშხური, თეკოაყის მამა.

25ხეცრონის პირმშოს იერახმეელის ძენი იყვნენ: პირმშო რამი, ბუნა, ორენი, ოცემი და ახია. +

26იერახმეელს სხვა ცოლიც ჰყავდა, სახელად ყატარა, ის იყო ონამის დედა.

27იერახმეელის პირმშოს რამის ძენი იყვნენ: მაყაცი, იამინი და ყეკერი.

28ონამის ძენი იყვნენ: შამაი და იდაყი. შამაის ძენი: ნადაბი და აბიშური.

29აბიშურის ცოლს ერქვა აბიხაილი. მან შვა ახბანი და მოლიდი.

30ნადაბის ძენი: სელედი და აფაიმი. სელედი უშვილოდ მოკვდა.

31აფაიმს ჰყავდა ძე – იშყი, იშყის ძე იყო შეშანი. შეშანის ძე იყო ახლაი.

32იადაყის, შამაის ძმის, ძენი: ახი, შამი, იეთერი და იონათანი. იეთერი უშვილოდ მოკვდა.

33იონათანის ძენი: ფელეთი, ზაზა. ესენი იერახმეელის ძენი იყვნენ.

34შეშანს ვაჟები არ ჰყოლია, მხოლოდ ასულები ჰყავდა. შეშანს ეგვიპტელი ყმა ჰყავდა, სახელად იარხაყი.

35შეშანმა თავისი ასული თავის ყმას იარხაყს მისცა ცოლად. და უშვა მას ყათაი.

36ყათაიმ შვა ნათანი, ნათანმა შვა ზაბადი,

37ზაბადმა შვა ეფლალი, ეფლალმა შვა ყობედი,

38ყობედმა შვა იეჰუ, იეჰუმ შვა ყაზარია,

39ყაზარიამ შვა ხალეცი, ხალეცმა შვა ელყასა,

40ელყასამ შვა სისმაი, სისმაიმ შვა შალუმი,

41შალუმმა შვა იეკამია, იეკამიამ შვა ელიშამაყი.

42იერახმეელის ძმის, ქალების ძენი: პირმშო – მეშაყი, ეს არის ზიფის მამა; და მარეშას, ხებრონის მამის, ძენი.

43ხებრონის ძენი: კორახი, თაფუახი, რეკემი, შემაყი.

44შემაყმა შვა რახამი, იორკეყამის მამა. რეკემმა შვა შამაი.

45შამაის ძე იყო მაყონი. მაყონი იყო მამა ბეთ-ცურისა.

46ქალების ხარჭას, ყეფას, შეეძინა: ხარანი, მოცა და გაზეზი. ხარანმა შვა გაზეზი.

47იაჰდაის ძენი: რეგემი, იოთამი, გეშანი, ფელეტი, ყეფა და შაყაფი.

48ქალების ხარჭას, მაყაქას, შეეძინა: შებერი, თირხანა.

49და შვა მადმანას მამა შაყაფი, მაქბენასა და გიბყას მამა – შევა. ქალების ასული იყო ყაქსა.

50ესენი იყვნენ ქალების ძენი: ხურას ძე შობალი, ეფრათას პირმშო, მამა კირიათ-იეყარიმისა, +

51სალმა, მამა ბეთ-ლეხემისა, და ხარეფი, მამა ბეთ-გადერისა.

52შობალს, კირიათ-იეყარიმის მამას, ჰყავდა ვაჟები: ჰაროე, ხაცი, მენუხოთი.

53კირიათ-იეყარიმის საგვარეულონი: ითრელი, ფუთელი, შუმათელი და მიშრაყელი. მათგან გამოვიდნენ: ცორყათელი და ეშთაოლელი.

54სალმას ძენი: ბეთ-ლეხემი, ნეტოფათელი, ყატაროთ-ბეთ-იოაბი, მანახთიელთა ნახევარი, და ცორყელნი.

55იაყბეცში მცხოვრებ მწიგნობართა საგვარეულონი: თირყათელნი, შიმყათელნი, სუქათელნი, ესენი კინელნი არიან, ბეთ-რექაბის მამის ხამათის შთამომავლები.

3

დავითის შთამომავალნი

3^1ესენი იყვნენ დავითის ძენი, რომლებიც ხებრონში შეეძინენ მას: პირმშო ყამნონი, ახინოყამ იზრეყელელისგან, მეორე – დანიელი, აბიგაილ ქარმელელისაგან. +

2მესამე – აბესალომი, გეშურის მეფე თალმაის ასულის, მაყაქას ვაჟი. მეოთხე – ადონია, ხაგითის ვაჟი.

3მეხუთე – შეფატია, აბიტალისაგან, მეექვსე – ითრაყამი, ყეგლასგან, თავისი ცოლისაგან.

4ექვსნი შეეძინენ მას ხებრონში. შვიდი წელი და ექვსი თვე იქ იმეფა, ოცდაცამეტი წელი კი იერუსალიმში.

5ესენი შეეძინენ იერუსალიმში: შიმყა, შობაბი, ნათანი, სოლომონი – ოთხნი, ბათ-შუაყისგან, ყამიელის ასულისაგან. +

6იბხარი, ელიშამაყი, ელიფალეტი,

7ნოგა, ნეფეგი, იაფიაყი,

8ელიშამაყი, ელიადაყი, ელიფელეტი – ცხრანი.

9სულ ესენი არიან დავითის ძენი, ხარჭების ძეთა გარდა. თამარიც მათი და იყო. +

იუდას მეფენი

10სოლომონის ძე რეხაბყამი, მისი ძე აბია, მისი ძე ასა, მისი ძე იოშაფატი, +

11მისი ძე იორამი, მისი ძე ახაზიაჰუ, მისი ძე იოაში, მისი ძე ამაციაჰუ,

12მისი ძე ყაზარია, მისი ძე იოთამი,

13მისი ძე ახაზი, მისი ძე ხიზკიაჰუ, მისი ძე მენაშე,

14მისი ძე ამონი, მისი ძე იოშიაჰუ.

15იოშიაჰუს ძენი: პირმშო – იოხანანი, მეორე – იეჰოიაკიმი, მესამე – ციდკიაჰუ, მეოთხე – შალუმი. +

16იეჰოიაკიმის ძენი: მისი ძე იექონია, მისი ძე ციდკიაჰუ. +

17იექონიას ძენი: ასირი, მისი ძე შეალთიელი,

18მალქირამი, ფედაია, შენაცარი, იეკამია, ჰოშამაყი, ნედაბია.

19ფედაიას ძენი: ზერუბაბელი, შიმყი. ზერუბაბელის ძენი: მეშულამი, ხანანია, მათი და შელომითი, +

20ხაშუბა, ოჰელი, ბერექია, ხასადია, და იუშაბ-ხესედი – ხუთნი.

21ხანანიას ძენი: ფელატია და ესაია, რეფაიას ძენი, არნანის ძენი, ყობადიას ძენი, შექანიას ძენი.

22და შექანიას ძე შემაყია. შემაყიას ძენი: ხატუში, იგეალი, ბარიახი, ნეყარია, შაფატი – ექვსნი.

23ნეყარიას ძენი: ელიოყენაი, ხიზკია, ყაზრიკამი – სამნი.

24ელიოყენაის ძენი: ჰოდავიაჰუ, ელიაშიბი, ფელაია, ყაკუბი, იოხანანი, დელაია, ყანანი – შვიდნი.

4
იუდას და სიმონის შთამომავალნი

4^1იუდას ძენი: ფერეცი, ხეცრონი, ქარმი, ხური და შობალი. +

2შობალის ძემ რეაიამ შვა იახათი, იახათმა შვა ახუმაი და ლაჰადი. აჰა, ცორყათელთა საგვარეულონი.

3აჰა, ყეტამის მამის ძენი: იზრეყელი, იშმა, იდბაში. მათ დას ჰაცელელფონი ერქვა.

4ფენუელი, გედორის მამა და ყეზერი, ხუშას მამა, ესენი არიან ხურის ძენი, ეფრათას პირმშოსი, ბეთლეხემის მამისა.

5აშხურს, თეკოაყის მამას, ორი ცოლი ჰყავდა: ხელა და ნაყარა.

6ნაყარასგან შეეძინა: ახუზამი, ხეფერი, თემნი და ჰაახაშთარი. ესენი იყვნენ ნაყარას ძენი.

7ხელას ძენი: ცერეთი, იეცხარი და ეთნანი.

8კოცმა შვა ყანუბი, ჰაცობება და ახარხელ ჰარუმის ძის საგვარეულონი.

9იაყბეცი თავის ძმებზე უფრო პატივდებული იყო. იაყბეცი დედამისმა დაარქვა, თქვა: რადგან ტკივილით გავაჩინეო.

10მოუხმო იაყბეცმა ისრაელის ღმერთს და უთხრა: „ნეტა კურთხევით მაკურთხებდე და საზღვრებს გამიდიდებდე, შენი ხელი ჩემთან იქნებოდეს და ბოროტებისაგან დამიცავდე, რომ არ გავიტანჯო.“ და მისცა ღმერთმა, რასაც ითხოვდა.

11შუხას ძმამ ქელუბმა შვა მეხირი, ეშთონის მამა.

12ეშთონმა შვა ბეთ-რაფა, ფასეახი და ყირ-ნახაშის მამა თეხინა. აჰა, რექას მცხოვრებნი.

13კენაზის ძენი: ყათნიელი და სერაია. ყათნიელის ძე იყო ხათათი.

14მეყონოთაიმ შვა ყოფრა. სერაიამ შვა იოაბი, მამა ხუროთა ველისა, რადგან ხურონი იყვნენ.

15ქალების, იეფუნეს ძის, ძენი: ყირუ, ელა და ნაყამი, ელას ძე იყო კენაზი.

16იეჰალელის ძენი: ზიფი და ზიფა, თირია და ასარელი.

17ყეზრას ძენი: იეთერი, მერედი, ყეფერი და იალონი. იეთერმა შვა მირიამი, შამაი და იშბახი, ეშთემოაყის მამა.

18მის იუდაელ ცოლს შეეძინა იერედი – მამა გედორისა, და ხებერი – მამა სოხოსი, და იეკუთიელი – მამა ზანოახისა.

19ჰოდიას ცოლის, ნახამის დის ვაჟები: კეყილას მამა გარმელი და ეშთემოაყ მაყაქათელი.

20შიმონის ძენი: ყამნონი, რინა, ბენ-ხანანი და თილონი. იშყის ძენი: ზოხეთი და ბენ-ზოხეთი.

21იუდას ძის შელას ვაჟები: ყერი – ლექას მამა, ლაყდა – მარეშას მამა და სელის საქმის საგვარეულოები აშბეაყის სახლიდან. +

22იოკიმი და ქოზებას კაცები, იოაში და სარაფი მოაბსა და იაშუბი-ლახემს ფლობდნენ. ეს ძველი ამბებია.

23ისინი მეთუნეები იყვნენ და. ნეტაყიმსა და გედერაში სახლობდნენ, მეფესთან ცხოვრობდნენ და მისთვის შრომობდნენ.

24სიმონის ძენი: ნემუელი, იამინი, იარიბი, ზერახი და შაული; +

25მისი ძე შალუმი, მისი ძე მიშმაყი.

26მიშმაყის ძენი: მისი ძე ხამუელი, მისი ძე ზაქური, მისი ძე შიმყი.

27შიმყის თექვსმეტი ვაჟი და ექვსი ქალი ჰყავდა. მის ძმებს ბევრი ვაჟები არ ჰყოლიათ და არც მათი საგვარეულო იყო იუდას ძეთა საგვარეულოსავით მრავალრიცხოვანი.

28ისინი ცხოვრობდნენ ბეერ-შებაყში, მოლედასა და ხაცარ-შუყალში,

29ბილჰაში, ყეცემში, თოლადში,

30ბეთუელში, ხორმაში, ციკლაგში,

31ბეთ-მარქაბოთში, ხაცარ-სუსიმში, ბეთ-ბირსა და შაყარაიმში. აჰა, მათი ქალაქები დავითის გამეფებამდე.

32მათი დასახლებები: ყეტამი, ყაინი, რიმონი, თოქენი, ყაშანი – ხუთი ქალაქი.

33ასევე ყველა ის სოფლები, რომელნიც ამ ქალაქებს ეკვროდნენ ვიდრე ბაყალამდე. აჰა, მათი საცხოვრებელი და მათი საგვარტომო ნუსხა.

34მეშობაბი, იამლექი, იოშა ამაციას ძე,

35იოელი და იეჰუ, ძე იოშიბიასი, სერაიას ძისა, ყასიელის ძისა.

36ელიოყენაი, იაყაკობა, იშოხაია, ყასაია, ყადიელი, იშიმიელი, ბენაია.

37ზიზა, ძე შიფყისა, ძისა ალონისა, ძისა იედაიასი, ძისა შიმრისა.

38ესენი, სახელებით რომ არიან ჩამოთვლილნი, თავ-თავიანთი საგვარეულოების მთავრები იყვნენ. მათი მამის სახლი ძალიან გაიზარდა.

39მათ გედორისაკენ გასწიეს, ველის აღმოსავლეთით, თავიანთი ცხვრისთვის საძოვრების საძებნელად

40და პოხიერსა და კარგ საძოვარს მიაგნეს. ვრცელი ქვეყანა იყო, თან მშვიდი და მყუდრო, რადგან უწინ აქ ქამის შთამომავლები ცხოვრობდნენ.

41ისინი, სახელებით რომ იყვნენ ჩამოწერილნი, იუდას მეფის იეხიზკიაჰუს დღეებში მოვიდნენ, და გაანადგურეს მათი კარვები და მაყონელნი, იქ რომ იყვნენ. იმ დღეს ერთიანად ამოწყვიტეს ისინი და მათ ნაცვლად დასახლდნენ, რადგან იქ იყო მათი ცხვრის საძოვრები.

42მათგან – სიმონის ძეთაგან – ხუთასი კაცი სეყირის მთისკენ გაეშურა იშყის ძეთა: ფელატიას, ნეყარიას, რეფაიას და ყუზიელის მეთაურობით.

43და გაანადგურეს ყამალეკის დარჩენილი ნატამალი და დღემდე იქ ცხოვრობენ.

5
რეუბენის, გადის, მენაშეს და ლევის მოდგმა

5^1ძენი რეუბენის, ისრაელის პირმშოსი; იგი პირმშო იყო, მაგრამ, როცა მამის სარეცელი წაბილწა, მისი პირმშოობა გადაეცა, ისრაელის ძის იოსების ძეთ არა იმისათვის, რომ პირმშოდ ჩაწერილიყვნენ; +

2იუდა ძლიერი იყო თავის ძმებში და წინამძღვარიც მისგან იყო, პირმშოობა კი იოსებმა მიიღო. +

3რეუბენის, ისრაელის პირმშოს, ძენი: ხანოქი, ფალუ, ხეცრონი და ქარმი. +

4იოელის ძენი: მისი ძე შემაყია, მისი ძე გოგი, მისი ძე შიმყი,

5მისი ძე მიქა, მისი ძე რეაია, მისი ძე ბაყალი,

6მისი ძე ბეერა, რომელიც ტყვედ წაიყვანა აშურის მეფემ, თიგლათ-ფილესერმა, ის იყო რეუბენის ძეთა წინამძღოლი. +

7მისი ძმები, მათი საგვარეულოებისა და საგვარტომო ნუსხის მიხედვით იყვნენ: უფროსი იეყიელი, ზაქარია,

8ბელაყი, ძე ყაზაზისა, ძე შემაყისა, ძე იოელისა. იგი ყაროყერში ცხოვრობდა, ნებომდე და ბაყალ-მეყონამდე.

9აღმოსავლეთით ცხოვრობდა მდინარე ევფრატიდან მოყოლებული უდაბნოს პირამდე, რადგან დიდძალი საქონელი ჰყავდათ გილყადის ქვეყანაში.

10საულის დროს აგარელებს ეომებოდნენ და მათ ხელში ჩაცვივდნენ, და დასახლდნენ ისინი მათ კარვებში, გილყადის მთელ აღმოსავლეთ მხარეში. +

11გადის ძენი მათ მეზობლად ცხოვრობდნენ ბაშანის ქვეყანაში სალქამდე, +

12უფროსი – იოელი, მომდევნონი: შაფამი, იაყნაი და შაფატი ბაშანში ცხოვრობდნენ.

13მათი ძმები, თავ-თავიანთი მამის სახლიდან: მიქაელი, მეშულამი, შებაყი, იორაი, იაყქანი, ზიაყი, ყებერი და შიბყა.

14აჰა, ძენი აბიხაილისა, ხურის ძისა, იაროახის ძისა, გილყადის ძისა, მიქაელის ძისა, იეშიშაის ძისა, იახდოს ძისა, ბუზის ძისა.

15ახი, ძე ყაბდიელისა, ძე გუნისა, მათი მამისსახლის თავკაცი.

16ისინი ცხოვრობდნენ გილყადში, ბაშანსა და მის კუთვნილ ქალაქებში, ასევე შარონის მთელ სანახებში, ვიდრე გამოვიდოდნენ. +

17ყველანი აღირიცხნენ იუდას მეფის, იოთამის, დროს და იერობყამის ისრაელის მეფის, დროს. +

18რეუბენის ძეებში, გადის ძეებში და მენაშეს ნახევარ ტომში იყვნენ გულადი ვაჟკაცები, რომელნიც ფარსა და მახვილს ატარებდნენ, მშვილდოსნობდნენ და ბრძოლაში იყვნენ ნაწრთობნი. მათგან რიცხვით ორმოცდაოთხი ათას შვიდასსამოცი გამოდიოდა საომრად.

19აგარელებთან, იეტურთან, ნაფიშთან და ნოდაფთან ჰქონდათ ომი. +

20და მიეხმარნენ მათ წინააღმდეგ ბრძოლაში და მათ ხელში ჩაცვივდნენ აგარელები, მთელი მათი საბადებლითურთ. ეს იმიტომ, რომ ომში ღმერთს მოუხმეს და მანაც უსმინა მათ, რაკი მისი იმედი ჰქონდათ. +

21და წამოასხეს მათი საქონელი: ორმოცდაათი ათასი აქლემი, ორასორმოცდაათი ათასი წვრილფეხა, ორი ათასი ვირი და ასი ათასი ტყვე;

22მრავალი მოკლული დაეცა, რადგან ღვთისაგან იყო ეს ომი. და სახლობდნენ ისინი მათს ადგილებზე, სანამ ტყვეობაში მოხვდებოდნენ. +

23და მენაშეს ნახევარი ტომიც დასახლდა იმ ქვეყანაში, ბაშანიდან მოყოლებული ვიდრე ბაყალ-ხერმონამდე, სენირამდე და ხერმონის მთამდე. მრავალრიცხოვანნი იყვნენ ისინი. +

24ესენია მათი მამისსახლის თავკაცები: ყეფერი, იშყი, ელიელი, ყაზრიელი, იერემია, ჰოდავია, იახდიელი – მამაცი ვაჟკაცები, მამისსახლის სახელოვანი თავკაცები.

25როცა მათ ზურგი აქციეს მამათა ღმერთს და გზააბნეულნი გაჰყვნენ იმ ქვეყნის ხალხის ღმერთებს, მათგან რომ განდევნა ღმერთმა, +

26მაშინ აღძრა ისრაელის ღმერთმა ფულის, აშურის მეფის, სული და აშურის მეფის თიგლათ-ფილესერის სული და გაასახლა რეუბენის ძენი, გადის ძენი და მენაშეს ნახევარი ტომი, და ჩაასახლა ისინი ხალახში, ხაბორში, ჰარაში. და მდინარე გოზანთან, დღემდე. +

27(1) ლევის ძენი: გერშონი, კეჰათი და მერარი. +

28(2) კეჰათის ძენი: ყამრამი, იცჰარი, ხებრონი და ყუზიელი.

29(3) ყამრამის ძენი: აარონი, მოსე, მირიამი. აარონის ძენი: ნადაბი, აბიჰუ, ელეაზარი და ითამარი, +

30(4) ელეაზარმა შვა ფინხასი, ფინხასმა შვა აბიშუაყი, +

31(5) აბიშუაყმა შვა ბუკი, ბუკმა შვა ყუზი,

32(6) ყუზმა შვა ზერახია, ზერახიამ შვა მერაიოთი, +

33(7) მერაიოთმა შვა ამარია, ამარიამ შვა ახიტუბი.

34(8) ახიტუბმა შვა ცადოკი, ცადოკმა შვა ახიმაყაცი, +

35(9) ახიმაყაცმა შვა ყაზარია, ყაზარიამ შვა იოხანანი.

36(10) იოხანანმა შვა ყაზარია – ეს იმ ტაძარში მღვდლობდა, რომელიც სოლომონმა ააშენა იერუსალიმში, –

37(11) ყაზარიამ შვა ამარია, ამარიამ შვა ახიტუბი,

38(12) ახიტუბმა შვა ცადოკი, ცადოკმა შვა შალუმი,

39(13) შალუმმა შვა ხილკია, ხილკიამ შვა ყაზარია, +

40(14) ყაზარიამ შვა სერაია, სერაიამ შვა იეჰოცადაკი. +

41(15) იეჰოცადაკი წავიდა [ტყვეობაში], როცა უფალმა იუდა და იერუსალიმი ნაბუქოდონოსორის ხელით გაასახლა.

6

ლევის და აარონის მოდგმა

6^1(16) ლევის ძენი: გერშომი, კეჰათი და მერარი; +

2(17) გერშომის ძეთა სახელები: ლიბნი და შიმყი.

3(18) კეჰათის ძენი: ყამრამი იცჰარი, ხებრონი და ყუზიელი. +

4(19) მერარის ძენი: მახლი და მუში. აჰა, ლევის საგვარეულონი, თავ-თავიანთი მამისსახლის მიხედვით.

5(20) გერშომს ჰყავდა მისი ძე ლიბნი, მისი ძე იახათი, მისი ძე ზიმა,

6(21) მისი ძე იოახი, მისი ძე ყიდო, მისი ძე ზერახი, მისი ძე იეათრაი.

7(22) კეჰათის ძენი: მისი ძე ყამინადაბი, მისი ძე კორახი, მისი ძე ასირი, +

8(23) მისი ძე ელკანა, მისი ძე აბიასაფი, მისი ძე ასირი,

9(24) მისი ძე თახათი, მისი ძე ურიელი, მისი ძე ყუზია, მისი ძე შაული.

10(25) ელკანას ძენი: ყამასაი და ახიმოთი.

11(26) მისი ძე ელკანა, მისი ძე ცოფაი, მისი ძე ნახათი,

12(27) მისი ძე ელიაბი, მისი ძე იეროხამი, მისი ძე ელკანა. +

13(28) სამუელის ძენი: იოელი – პირმშო და მომდევნო აბია. +

14(29) მერარის ძენი: მახლი, მისი ძე ლიბნი, მ

15(30) მისი ძე შიმყა, მისი ძე ხაგია, მისი ძე ყასაია.

ტაძრის მგალობელნი

16(31) აჰა, ისინი, მგალობლებად რომ დააყენა დავითმა უფლის სახლში, კიდობნის დადგმის შემდეგ.

17(32) სადღესასწაულო კარავთან გალობით ასრულებდნენ მსახურებას, სანამ სოლომონი იერუსალიმში უფლის სახლს ააშენებდა. ისინი თავიანთი მსახურების წესისამებრ იდგნენ.

18(33) აჰა, ისინი, მსახურებას ვინც ეწეოდნენ, და მათი ძენი: კეჰათის ძეთაგან ჰემანი – მგალობელი, იოელის ძე, ძისა სამუელისა, +

19(34) ძისა ელკანასი, ძისა იეროხამისა, ძისა ელიელისა, ძისა თოახისა,

20(35) ძისა ცუფისა, ძისა ელკანასი, ძისა მახათისა, ძისა ყამასაისი,

21(36) ძისა ელკანასი, ძისა იოელისა, ძისა ყაზარიასი, ძისა ცეფანიასი,

22(37) ძისა თახათისა, ძისა ასირისა, ძისა აბიასაფისა, ძისა კორახისა,

23(38) ძისა იცჰარისა, ძისა კეჰათისა, ძისა ლევისა, ძისა ისრაელისა,

24(39) მისი ძმა ასაფი, მის მარჯვნივ მდგომი, ასაფ ბერექიაჰუს ძე, შიმყას ძისა, +

25(40) ძისა მიქაელისა, ძისა ბაყასეიასი, ძისა მალქიასი,

26(41) ძისა ეთნისა, ძისა ზერახისა, ძისა ყადაიასი,

27(42) ძისა ეთანისა, ძისა ზიმასი, ძისა შიმყისა,

28(43) ძისა იახათისა, ძისა გერშომისა, ძისა ლევისა.

29(44) მერარის ძენი, მათი ძმები, მარცხნივ რომ იდგნენ: ეთან კიშის ძე, ძისა ყაბდისა, ძისა მალუქისა, +

30(45) ძისა ხაშაბიასი, ძისა ამციასი, ძისა ხილკიასი,

31(46) ძისა ამაცისა, ძისა ბანისა, ძისა შამერისა,

32(47) ძისა მახლისა, ძისა მუშისა, ძისა მერარისა, ძისა ლევისა.

33(48) მათი ძმები, ლევიანები, ღვთის სახლის სავანის ყველანაირი სამსახურისათვის იყვნენ დაყენებულნი.

34(49) აარონი და მისი ძენი სრულადდასაწველის სამსხვერპლოზე და საკმევლის სამსხვერპლოზე აკმევდნენ, წმიდათა წმიდაში ყველა საქმეს აკეთებდნენ და ყველაფერს ისე ასრულებდნენ ისრაელის განსაწმედად, როგორც ბრძანა მოსემ, ღვთის მსახურმა.

35(50) აჰა, აარონის ძენი: მისი ძე ელეაზარი, მისი ძე ფინხასი, მისი ძე აბიშუაყი,

36(51) მისი ძე ბუკი, მისი ძე ყუზი, მისი ძე ზერახია,

37(52) მისი ძე მერაიოთი, მისი ძე ამარია, მისი ძე ახიტუბი,

38(53) მისი ძე ცადოკი, მისი ძე ახიმაყაცი.

ღვთისმსახურთა და ლევიანთა ქალაქები

39(54) ეს მათი საცხოვრებელი, მათი დაბებისა და საზღვრის მიხედვით ერგოთ აარონის ძეთ, კეჰათელთა საგვარეულოდან წილისყრით მათ ეკუთვნოდათ. +

40(55) და მისცეს მათ ხებრონი, იუდას ქვეყანაში, თავისი სანახებითა და შემოგარენითურთ.

41(56) ამ ქალაქის მინდორ-ველი და სოფლები ქალებს მისცეს, იეფუნეს ძეს.

42(57) აარონის ძეთ მისცეს თავშესაფარი ქალაქები: ხებრონი, ლიბნა თავისი სანახებით, იათირი და ეშთემოაყი თავისი სანახებით, +

43(58) ხილენი თავისი სანახებით, დებირი თავისი სანახებით,

44(59) ყაშანი თავისი სანახებით, ბეთ-შემეში თავისი სანახებით.

45(60) ბენიამინის ტომიდან: გებაყი თავისი სანახებით, ყალემეთი თავისი სანახებით, ყანათოთი თავისი სანახებით. მათ საგვარეულოებში სულ ცამეტი ქალაქი იყო.

46(61) ხოლო დანარჩენი კეჰათიანებს, ამ ტომის საგვარეულოდან, მენაშეს ნახევარტომის ნახევრიდან ათი ქალაქი ერგოთ წილისყრით.

47(62) გერშომიანებს, თავ-თავიანთი საგვარეულოებისდა მიხედვით, ისაქარის, აშერის, ნაფთალისა და მენაშეს ტომებიდან ცამეტი ქალაქი ერგოთ ბაშანში.

48(63) მერარიანებს, თავ-თავიანთი საგვარეულოებისდა მიხედვით, რეუბენის, გადისა და ზებულუნის ტომებიდან თორმეტი ქალაქი შეხვდათ წილისყრით.

49(64) ეს ქალაქები მისცეს თავისი სანახებით ისრაელის ძეებმა ლევიანებს.

50(65) წილისყრით მისცეს იუდას, სიმონისა და ბენიამინის ძეთა ტომებიდან ის ქალაქები, რომელთაც სახელები ერქვათ.

51(66) კეჰათიანთა საგვარეულოებმა თავიანთი სასაზღვრო ქალქები ეფრემის ტომისაგან მიიღეს.

52(67) მათვე მისცეს თავშესაფარი ქალაქები: შექემი, ეფრემის მთაზე, თავისი სანახებით, გეზერი თავისი სანახებით, +

53(68) იაკმეყამი თავისი სანახებით, ბეთ-ხორონი თავისი სანახებით,

54(69) აიალონი თავისი სანახებით და გათ-რიმონი თავისი სანახებით.

55(70) მენაშეს ნახევარტომიდან – ყანერი თავისი სანახებით და ბილყამი თავისი სანახებით მისცეს კეჰათიანთა დანარჩენ საგვარეულოს.

56(71) გერშომიანებს, მენაშეს ნახევარტომის საგვარეულოდან, ბაშანში მისცეს: გოლანი თავისი სანახებით და ყაშთაროთი თავისი სანახებით.

57(72) ისაქარის ტომიდან მისცეს კედეში თავისი სანახებით, დაბრათი თავისი სანახებით,

58(73) რამოთი თავისი სანახებით, ყანემი თავისი სანახებით.

59(74) აშერის ტომიდან მისცეს: მაშალი თავისი სანახებით, ყაბდონი თავისი სანახებით.

60(75) ხუკოკი თავისი სანახებით, რეხობი თავისი სანახებით.

61(76) ნაფთალის ტომიდან მისცეს კედეში გალილეაში თავისი სანახებით, ხამონი თავისი სანახებით და კირიათაიმი თავისი სანახებით.

62(77) დანარჩენ მერარიანებს კი ზებულუნის ტომიდან მისცეს რიმონო თავისი სანახებით და თაბორი თავისი სანახებით.

63(78) იორდანეს გადაღმა, იერიხოსთან, იორდანეს აღმოსავლეთით რეუბენის ტომიდან მისცეს: ბეცერი უდაბნოში თავისი სანახებით, და იაჰცა თავისი სანახებით.

64(79) კედმოთი თავისი სანახებით და მეფაყათი თავისი სანახებით.

65(80) გადის ტომიდან მისცეს რამოთი გილყადში თავისი სანახებით,

66(81) და ხეშბონი თავისი სანახებით და იაყზერი თავისი სანახებით.

7

ისრაელის დანარჩენ ტომთა მოდგმა

7^1ისაქარის ძენი: თოლაყი, ფუა, იაშუბი, შიმრონი – ოთხნი. +

2თოლაყის ძენი: ყუზი, რეფაია, იერიელი, იახმაი, იაბსამი, სამუელი – თოლაყის მამისსახლის თავკაცები, თავ-თავიანთი მოდგმის მაგარი ვაჟკაცები. დავითის დროს მათი რიცხვი ოცდაორიათას ექვსასი იყო.

3ყუზის ძე იზრახია. იზრახიას ძენი: მიქაელი, ყობადია, იოელი, იშია – სულ ხუთი თავკაცი.

4თავ-თავიანთი მოდგმიდან და მამიისსახლიდან ოცდათექვსმეტიათასიანი საბრძოლო რაზმი გამოჰყავდათ ომში, რადგან ბევრი ცოლ-შვილი ჰყავდათ.

5მათი ძმები, ისაქარის ყველა საგვარეულოს მაგარი ვაჟკაცები, ოთხმოცდაშვიდი ათასნი იყვნენ. ყველანი საგვარტომო ნუსხაში იყვნენ ჩაწერილნი.

ბენიამინი

6ბენიამინიანები: ბელაყი, ბექერი და იედიყაელი – სამნი. +

7ბელაყის ძენი: ეცბონი, ყუზი, ყუზიელი, იერიმოთი, ყირი – ხუთნი, მამისსახლის თავკაცები. საგვარტომო ნუსხაში ოცდაორი ათას ოცდათოთხმეტნი არიან ჩაწერილნი.

8ბექერის ძენი: ზემირა, იოყაში, ელიეზერი, ელიოყენაი, ყომრი, ირემოთი, აბია, ყანათოთი და ყალამეთი. ყველა ისინი ბექერის ძენი არიან.

9საგვარტომო ნუსხაში ისინი თავ-თავიანთ მამისსახლთა თავკაცების მიხედვით არიან ჩაწერილნი – სულ ოციათას ორასი ძლიერი მებრძოლი.

10იედიყაელის ძენი: ბილჰანი. ბილჰანის ძენი: იეყუში, ბენიამინი, ეჰუდი, ქენაყანა, ზეთანი, თარშიში და ახიშახარი.

11ყველა ესენი იედიყაელის ძენი არიან, მამისსახლთა თავკაცები. მათგან ჩვიდმეტიათას ორასი მებრძოლი გამოდიოდა საბრძოლველად.

12შუფიმი და ხუფიმი ყირის ძენი იყვნენ, ხოლო ხუშიმი ახერის ძე იყო. +

13ნაფთალის ძენი: იახაციელი, გუნი, იეცერი და შალუმი ბილჰას შვილები იყვნენ. +

მენაშე

14მენაშეს ძენი: ასრიელი, რომელიც მისმა არამელმა ხარჭამ გააჩინა; მასვე ეყოლა მაქირი, გილყადის მამა. +

15მაქირმა ცოლები მოუყვანა ხუფიმს და შუფიმს. მათ დას მაყაქა ერქვა, ვაჟს – ცელაფხადი. ცელაფხადს ასულები ჰყავდა. +

16მაყაქამ, მაქირის ცოლმა, ვაჟი გააჩინა და ფერეში დაარქვა. მის ძმას შარეში ერქვა. მისი ვაჟები იყვნენ: ულამი და რაკემი.

17ულამის ძე – ბედანი. აჰა, ძენი გილყადისა, მაქირის ძისა, მენაშეს ძისა.

18მისმა დამ, ჰამოლექეთმა შვა იშჰოდი, აბიყეზერი და მახლა.

19შემიდაყის ძენი იყვნენ: ახიანი, შექემი, ლიკხი და ანიყამი.

ეფრემი

20ეფრემის ძენი: შუთალახი, მისი ძე ბერედი, მისი ძე თახათი, მისი ძე ელყადა, მისი ძე თახათი, +

21მისი ძე ზაბადი, მისი ძე შუთელახი, ყეზერი და ელყადი. ისინი გათის ხალხმა ამოხოცა ამ ქვეყნის მკვიდრებმა, რადგან ისინი საქონლის წასართმევად დაესხნენ თავს.

22დიდხანს გლოვობდა ეფრემი, მათი მამა. მის სანუგეშოდ მისი ძმები მოვიდნენ.

23და მიუდგა იგი თავის ცოლს, დაორსულდა და ბიჭი გაუჩნდა, სახელად ბერიყა დაარქვეს, რადგან მის სახლში უბედურება დატრიალდა.

24შეერა მისი ასული იყო, და მან ააშენა ზემო და ქვემო ბეთ-ხორონი და უზენ-შეერა.

25მისი ძე იყო რეფახი, მისი ძე რეშეფი და თელახი, და მისი ძე თახანი,

26მისი ძე ლაყდანი, მისი ძე ყამიჰუდი, მისი ძე ელიშამაყი,

27მისი ძე ნონი, მისი ძე იესო.

28მათი სამფლობელო და საცხოვრებელი იყო: ბეთ-ელი და მისი დაბა-სოფლები. აღმოსავლეთით ნაყარანი და დასავლეთით გეზერი თავისი დაბა-სოფლებით, შექემი თავისი დაბა-სოფლებით ღაზამდე და მის დაბა-სოფლებამდე. +

29მენაშეს ძეთა ხელში იყო: ბეთ-შეანი თავისი დაბა-სოფლებით, თაყნაქი თავისი დაბა-სოფლებით, მეგიდო თავისი დაბა-სოფლებით, დორი თავისი დაბა-სოფლებით. ამ ქალაქებში ცხოვრობდნენ იოსების, ისრაელის ძის, ძენი. +

30აშერიანები: იმნა, იშვა, იშვი, ბერიყა და მათი და სერახი.

31ბერიყას ძენი: ხებერი და მალქიელი, ბირზაითის მამა.

32ხებერმა შვა იაფლეტი, შომერი, ხოთამი და მათი და შუაყა.

33იაფლეტის ძენი: ფასაქი, ბიმჰალი და ყაშვათი. ესენი არიან იაფლეტის ძენი.

34შამერის ძენი: ახი, როჰგა, იეხუბა და არამი.

35მისი ძმის, ჰელემის ძენი: ცოფახი, იმნაყი, შელეში და ყამალი.

36ცოფახის ძენი: სუახი, ხარნეფერი, შუყალი, ბერი და იმრა,

37ბეცერი და ჰოდი, შამა და შილშა, ითრანი და ბეერა.

38იეთერის ძენი: იეფუნე, ფისფა და არა.

39ყულას ძენი: არახი, ხანიელი და რიცია.

40ყველა ესენი აშერის ძენი არიან, მამისსახლთა თავკაცები, რჩეული და ძლიერი მებრძოლები, მთავართა თავკაცები. მათ საგვარტომო ნუსხაში რიცხვით ოცდაექვსი ათასი ომში მებრძოლი კაცია ჩაწერილი.

8
ბენიამინელი საულის მოდგმა

8^1ბენიამინმა შვა თავისი პირმშო ბელაყი, მეორე – აშბელი, მესამე – ახრახი, +

2მეოთხე – ნოხა, მეხუთე – რაფა.

3ბალაყს ჰყავდა ძეები: ადარი, გერა, აბიჰუდი,

4აბიშუაყი, ნაყამანი, ახოახი,

5გერა, შეფუფანი, ხურამი,

6ესენი არიან ახუდის ძენი – მამისსახლთა თავკაცები, რომელნიც გებაყში ცხოვრობდნენ და მანახათში გადაასახლეს. +

7ნაყამანი, ახია და გერა, რომელმაც გადაასახლა ისინი; მას შეეძინა ყუზა და ახიხუდი.

8შახარაიმს მოაბის ველზე შეეძინა შვილები მას შემდეგ, რაც ხუშიმი და ბაყარა, თავისი ცოლები, გაუშვა.

9ხოდეშისგან, თავისი ცოლისგან, მას შეეძინა: იობაბი, ციბია, მეშა, მალქამი,

10იეყუცი, საქია და მირმა. ესენი არიან მამისსახლთა თავკაცები.

11და ხუშიმისაგან შვა აბიტუმი და ელფაყალი.

12ელფაყალის ძენი: ყებერი, მიშყამი, შემერი. მან ააშენა ონო და ლოდი თავისი დაბა-სოფლებით. +

13ბერიყა და შემაყი მამისსახლთა თავკაცები იყვნენ და აიალონში ცხოვრობდნენ, მათ განდევნეს გათელები. +

14ახიო, შაშაკი, ირემოთი,

15ზებადია, ყარადი, ყადერი,

16მიქაელი, იშფა, იოხა – ბერიყას ძენი.

17ზებადია, მეშულამი, ხიზკი, ხაბერი,

18იშმერაი, იზლია, იობაბი – ელფაყალის ძენი

19იაკიმი, ზიქრი, ზაბდი,

20ელიყენაი, ცილთაი, ელიელი,

21ყადაია, ბერაია, შიმრათი – შიმყის ძენი.

22იშფანი ყებერი, ელიელი,

23ყაბდონი, ზიქრი, ხანანი,

24ხანანია, ყელამი, ყანთოთია,

25იფდეია, ფენუელი – შაშაკის ძენი.

26შამშერაი, შეხარია, ყათალია,

27იაყარეშია, ელია, ზიქრი – იეროხამის ძენი.

28ესენი არიან მამისსახლთა თავკაცები, თავკაცები თავიანთ გვარტომთა. ესენი იერუსალიმში ცხოვრობდნენ.

29გაბაონში ცხოვრობდა: გაბაონის მამა, რომლის ცოლსაც მაყაქა ერქვა, +

30მისი პირმშო და ძე იყო ყაბდონი, მას მოსდევდნენ ცური, კიში, ბაყალი, ნადაბი,

31გედორი, ახიო, ზექერი.

32მიკლოთმა შვა შიმეა. ისინი იერუსალიმში თავიანთი ძმების მოპირისპირე მხარეს ცხოვრობდნენ, ძმებთან ერთად. +

საულისა და იონათანის შთამომავალნი

33ნერმა შვა კიში, კიშმა შვა საული, საულმა შვა იონათანი, მალქიშუაყი, აბინადაბი და ეშბაყალი. +

34იონათანის ძე მერიბ-ბაყალი იყო. მერიბ-ბაყალმა შვა მიქა. +

35მიქას ძენი: ფითონი, მელექი, თარეაყი, ახაზი.

36ახაზმა შვა იეჰოყადა, იეჰოყადამ შვა ყალამეთი, ყაზმავეთი და ზიმრი. ზიმრიმ შვა მოცა,

37მოცამ შვა ბინყა. მისი ძე იყო რაფა, მისი ძე იყო ელყასა, მისი ძე იყო აცელი.

38აცელს ექვსი ვაჟი ჰყავდა. აჰა, მათი სახელები: ყაზრიკამი, ბოქრუ, იშმაყელი, შეყარია, ყობადია და ხანანი – ყველა ესენი აცელის ძენი-არიან.

39მისი ძმის, ყეშეკის ძენი: მისი პირმშო ულამი, მეორე – იეყუში, მესამე – ელიფელეტი.

40ულამის ძენი მაგარი ვაჟკაცები იყვნენ, მშვილდოსნები და ასორმოცდაათი შვილისა და შვილიშვილის პატრონები. ყველა ესენი ბენიამინის ძეთაგან იყვნენ.

9
იერუსალიმისა და გაბაონის მკვიდრნი

9^1მთელი ისრაელი აღნუსხეს და ისრაელის მეფეთა წიგნში ჩაწერეს, იუდაელები კი ბაბილონს გაასახლეს, მათი უკეთურების გამო. +

2პირველი მკვიდრნი, თავიანთ სამფლობელოებსა და ქალაქებში რომ ცხოვრობდნენ, იყვნენ: ისრაელიანები, მღვდლები, ლევიანები, ნეთინიმელნი და ტაძარში მომსახურენი. +

3იერუსალიმში იუდას, ბენიამინის, ეფრემისა და მენაშეს ძეთაგან ცხოვრობდნენ:

4ყუთაი, ძე ყამიჰუდისა, ძე ყომრისა, ძე იმრისა, ძე ბანისა, ფერეცის, იუდას ძის, ძეთაგან;

5შილონისგან იყვნენ: მისი პირმშო ყასაია და მისი ძენი:

6ზერახის ძეთაგან: იეყუელი და მისი ძმები – ექვსას ოთხმოცდაათი;

7ბენიამინის ძეთაგან: სალუ, ძე მეშულამისა, ძე ჰოდავიასი, ძე ჰასენუასი;

8იბნეია იეროხამის ძე, ელა, ძე ყუზისა, მიქრის ძისა, მეშულამი, ძე შეფატიასი, ძე რეღუელისა, ძე იბნიასი.

9მათი ძმები თავ-თავიანთ გვარ-ტომთა მიხედვით ცხრაას ორმოცდათექვსმეტნი იყვნენ. ყველა ეს ვაჟკაცი მამისსახლის თავკაცი იყო.

10მღვდელთაგან იყვნენ: იედაყია, იეჰოიარიბი, იაქინი,

11ყაზარია, ძე ხილკიასი, ძე მეშულამისა, ძე ცადოკისა, ძე მერაიოთისა, ძე ახიტუბისა – ღვთის სახლის წინამძღვარი; +

12ყადაია, ძე იეროხამისა, ძე ფაშხურისა, ძე მალქიასი, და მაყასაი ძე ყადიელისა, ძე იახზერასი, ძე მეშულამისა, ძე მეშილემითისა, ძე იმერისა.

13მათი ძმები, მამისსახლთა თავკაცები: ათას შვიდას სამოცნი, – ღვთის სახლის მსახურის საქმეში ნაცადი ხალხი.

14ლევიანთაგან: შემაყია, ძე ხაშუბისა, ძე ყაზრიკამისა, ძე ხაშაბიასი – მერარის ძეთაგან,

15ბაკბაკარი, ხერეში, გალალი, მათანია, ძე მიქასი, ძე ზიქრისა, ძე ასაფისა.

16ყობადია, შემაყიას ძე, ძე გალალისა, ძე იედუთუნისა, ბერექია ძე ასასი, ძე ელკანასი – ნეტოფათელთა დაბა-სოფლებში მცხოვრებნი.

17კარიბჭის მცველნი: შალუმი, ყაკუბი, ტალმონი, ახიმანი და ძმანი მისნი. შალუმი თავკაცი იყო.

18და დღემდე ის დგას სამეფო კარიბჭეში, აღმოსავლეთით. ესენი არიან კარისმცველნი ლევიანთა ბანაკიდან. +

19შალუმი, ძე კორესი, ძისა აბიასაფისა, ძისა კორახისა, და მისი ძმები. მისი მამის სახლიდან, კორახელნი, სამსახურს ეწეოდნენ და კარვის ზღურბლებს იცავდნენ; ხოლო მათი მამები უფლის ბანაკთან მისასვლელს დარაჯობდნენ; +

20ფინხას ელეაზარის ძე უწინ მათი წინამძღოლი იყო და უფალიც მასთან იყო. +

21ზაქარია მეშელემიას ძე სადღესასწაულო კარვის კარის მცველი იყო.

22ზღურბლების მცველებად ამორჩეულნი მთლიანად ორასთორმეტნი იყვნენ, ისინი საგვარტომო ნუსხაში თავ-თავიანთ დაბა-სოფლების მიხედვით არიან ჩაწერილნი. ისინი დავითმა და სამუელ მხილველმა დააყენეს ერთგულების გამო. +

23ისინი თავიანთ ძეებთან ერთად დარაჯობდნენ უფლის სახლის – კარვის სახლის – კარიბჭეებს.

24კარისმცველები ოთხივ მხრივ იდგნენ: აღმოსავლეთით, დასავლეთით, ჩრდილოეთით და სამხრეთით.

25მათი ძმები თავიანთ დაბა-სოფლებში იყვნენ, რათა დრო და დრო შვიდი დღით მისულიყვნენ მათთან.

26რადგან კარიბჭეების მცველთა ის ოთხი მეთაური, რომლებიც ლევიანები იყვნენ, მუდამ ოთახებთან და ღვთის სახლის საგანძურებთან იდგნენ.

27ისინი ღვთის სახლის ირგვლივ ათევდნენ ღამეს, რადგან მათ ებარათ დაცვა და ყოველ დილით კარიბჭის გაღება.

28ერთ მათგანს სამსახურებელი ჭურჭელი ებარა, ვინაიდან თვლით შეჰქონდათ და თვლით გაჰქონდათ.

29მათგან სხვებს ჩაბარდათ ჭურჭლეული, ყველა წმინდა ჭურჭელი, გამტკიცული ფქვილი, ღვინო, ზეთი, გუნდრუკი და სურნელებანი.

30სამღვდელონი კი ზეთს ამზადებდნენ ნელსაცხებლისაგან. +

31მათითიას, ლევიანთაგან ერთ-ერთს, შალუმ კორახელის პირმშოს, ტაფებზე მომზადება მიენდო. +

32ზოგიერთ მათ ძმათაგანს, კეჰათიანთაგან, საწირი პური ჩააბარეს, რათა შაბათობით მოემზადებინათ. +

33ხოლო მგალობელნი, ლევიანთა მამისსახლთა თავკაცნი, ტაძრის ოთახებში საქმიანობისგან გათავისუფლებულნი იყვნენ. რადგან ისინი დღე და ღამ თავიანთი საქმით იყვნენ დაკავებულნი.

34ესენი არიან ლევიანების მამისსახლთა თავკაცები, თავ-თავიანთ გვარ-ტომთა თავკაცები. ისინი იერუსალიმში ცხოვრობდნენ.

35გაბაონში ცხოვრობდნენ: გაბაონის მამა იეყიელი. მის ცოლს სახელად მაყაქა ერქვა. +

36მისი ძე პირმშო ყაბდონი, მერე – ცური, კიში, ბაყალი, ნერი, ნადაბი,

37გედორი, ახიო, ზაქარია და მიკლოთი.

38მიკლოთმა შვა შიმამი. ისინი თავიანთი ძმების მეზობლად, თავიანთ ძმებთან ერთად ცხოვრობდნენ იერუსალიმში. +

39ნერმა შვა კიში, კიშმა შვა საული. საულმა შვა იონათანი, მალქიშუაყი, აბინადაბი და ეშბაყალი. +

40იონათანის ძე იყო მერიბ-ბაყალი. მერიბ-ბაყალმა შვა მიქა.

41მიქას ძენი: ფითონი, მელექი და თახრეაყი. +

42ახაზმა შვა იაყრა, იაყრამ შვა ყალამეთი, ყაზმავეთი და ზიმრი. ზიმრიმ შვა მოცა,

43მოცამ შვა ბინყა, მისი ძე რეფაია, მისი ძე ელყასა, მისი ძე აცელი.

44აცელს ექვსი ძე ჰყავდა. აჰა, მათი სახელები: ყაზრიკამი, ბოქრუ, იშმაყელი, შეყარია, ყობადია, ხანანი – ესენი არიან აცელის ძენი. +

10

საულის დაღუპვა

10^1და შეებრძოლენ ფილისტიმელები ისრაელს და გაექცნენ ისრაელის ძენი ფილისტიმელებს. და გილბოაყის მთაზე ეცემოდნენ დახოცილნი, +

2და მიეწივნენ ფილისტიმელები საულს და მის ვაჟებს და დახოცეს ფილისტიმელებმა იონათანი, აბინადაბი, და მალქიშუაყი – საულის შვილები.

3და გაუძნელდა ბრძოლა საულს. ნიშანში ამოიღეს იგი მშვილდოსნებმა და მძიმედ დაჭრეს.

4და უთხრა საულმა თავის საჭურველთმტვირველს: „იშიშვლე მახვილი და გამიყარე, რომ იმ წინადაუცვეთელებმა არ შეურაცხმყონ“. და ვერ გაბედა საჭურველთმტვირთველმა, რადგან ძალიან ეშინოდა. მაშინ საულმა აიღო მახვილი და ზედ დაეგო. +

5როცა დაინახა საჭურველთმტვირთველმა რომ მოკვდა საული, ისიც ზედ დაეგო მახვილს და მოკვდა.

6და ერთად დაიხოცნენ საული, მისი სამი ვაჟიშვილი და მთელი მისი სახლი.

7როცა ველზე მყოფმა ისრაელის ძეთ დაინახეს, რომ უკუიქცნენ ისრაელის ძენი და, რომ დაიხოცნენ საული და მისი ვაჟიშვილები, დააგდეს ქალაქები და გადაიხვეწნენ. და მოვიდნენ ფილისტიმელები და ჩასახლდნენ იქ. +

8მეორე დღეს მოვიდნენ ფილისტიმელები დახოცილთა გასაძარცვავად და, როცა ნახეს გილბოაყის მთაზე დაცემული საული და მისი ვაჟიშვილები,

9გაძარცვეს იგი, აიღეს მისი თავი და საჭურველი და მოატარეს ფილისტიმელთა ქვეყნის ირგვლივ, რათა ეხარებინათ თავიანთი საკერპოებისათვის და ხალხისათვის.

10მისი საჭურველი თავიანთი ღმერთის ტაძარში დადეს, ხოლო მისი თავის ქალა დაგონის სახლში მიაჭედეს. +

11როცა გაიგეს გილყადის იაბეშელებმა, როგორ მოექცნენ ფილისტიმელნი საულს, +

12ადგა ყველა, ვინც ვაჟკაცი იყო, და წამოიღეს საულისა და მისი ვაჟიშვილების გვამები და მიიტანეს იაბეშში, და დამარხეს მათი ძვლები იაბეშში მუხის ქვეშ. მერე შვიდი დღის მანძილზე მარხულობდნენ. +

საულის დანაშაული, რის გამოც დაკარგა მეფობა

13ასე მოკვდა საული თავისი ორგულების გამო, რომლითაც ღალატობდა იგი უფალს და უფლის სიტყვას არ იცავდა და გამოსაკითხად მესულთანეს მიმართავდა. +

14უფალს არ ეკითხებოდა. ამიტომ მოკლა იგი უფალმა და მისი სამეფო დავითს, იესეს ძეს, მისცა. +

11

დავითის გამეფება

11^1მოვიდა მთელი ისრაელი დავითთან ხებრონში და უთხრეს: „აჰა, შენი ძვალი და ხორცი ვართ. +

2გუშინაც და იმის უწინაც, როცა საული მეფობდა, შენ გამოგყავდა და შეგყავდა ისრაელი, უფალმა, შენმა ღმერთმა, გითხრა: ‘შენ დამწყემსავ ჩემს ერს, ისრაელს, შენ იქნები ჩემი ერის, ისრაელის, მთავარი.’“ +

3და მოვიდა ისრაელის მთელი უხუცესობა მეფესთან ხებრონს და შეკრა დავითმა მათთან კავშირი ხებრონში უფლის წინაშე, და სცხეს ისრაელზე მეფედ დავითი, უფლის სიტყვის თანახმად, სამუელის ხელით. +

იერუსალიმი

გაერთიანებული სამეფოს დედაქალაქია

4და გაილაშქრეს დავითმა და ისრაელის ძეთ იერუსალიმისაკენ, ანუ იებუსისკენ. იქ იყვნენ იებუსელნი, იმ ქვეყნის მკვიდრნი. +

5და უთხრეს იებუსის მკვიდრებმა დავითს: „აქ ვერ შემოხვალ“. მაგრამ აიღო დავითმა სიონის ციხე-სიმაგრე. ეს არის დავითის ქალაქი.

6და თქვა დავითმა: „ვინც ყველაზე უწინ შემუსრავს იებუსელთ, ის გახდება თავკაცი და სარდალი.“ ყველაზე უწინ იოაბი, ცერუიას ძე, ავიდა და გახდა სარდალი. +

7და დადგა დავითი იმ ციხე-სიმაგრეში. ამიტომ უწოდეს მას დავითის ქალაქი.

8მან შემოაშენა ქალაქი გარშემო, მილოდან შემოგარენამდე. იოაბმა კი დანარჩენი ქალაქი აღადგინა.

9და სულ მაღლა და მაღლა მიდიოდა დავითი და ცაბაოთ უფალი იყო მასთან. +

დავითის თანამებრძოლნი

10აჰა, დავითის მოყმეთა მთავარნი, რომელნიც მხარს უმაგრებდნენ მას მის სამეფოში, ისრაელთან ერთად, მის გასამეფებლად, უფლის სიტყვისამებრ. +

11აჰა, დავითის მოყმეთა რიცხვი: იაშობყამ ხაქმონის ძე, ოცდაათეულის თავკაცი. მან თავისი შუბის ერთი მოქნევით სამასი კაცი მოკლა. +

12მას შემდეგ ელეაზარი, ძე დოდო ახოხელისა, ერთ-ერთი იმ სამ მოყმეთაგანი. +

13იგი დავითს ახლდა ფას-დამიმში, სადაც ფილისტიმელნი საომრად შეიყარნენ. იყო იქ ყანის ნაკვეთი, სადაც ქერი ეთესა, და უკუიქცა ხალხი ფილისტიმელთაგან.

14ისინი ჩადგნენ შუა ყანაში, დაიცვეს იგი და მუსრი გაავლეს ფილისტიმელებს. და დიდი ხსნა მოიტანა უფალმა. +

15ოცდაათი თავკაციდან ეს სამნი ავიდნენ კლდეზე დავითთან, ყადულამის გამოქვაბულში. ხოლო ფილისტიმელთა ურდო რეფაიმის ველზე იყო დაბანაკებული. +

16მაშინ დავითი საფარში იყო, ხოლო ფილისტიმელთა ყარაული ბეთლემში იდგა.

17და ინება დავითმა და თქვა: „ვინ შემასმევს ბეთლემის ჭის წყალს, კარიბჭესთან რომ არის?“ +

18და გაარღვია ამ სამმა ფილისტიმელთა ბანაკი, და ამოიღეს წყალი ბეთლემის ჭიდან, კარიბჭესთან რომ არის, და წამოიღეს და დავითს მიუტანეს. არ ინდომა დავითმა მისი შესმა და უფალს დაუღვარა.

19და თქვა: „შორს იყოს ჩემგან, უფალო, ასეთი საქმე! ნუმც შემესვას ამ ვაჟკაცთა სისხლი, თავის გასაწირად რომ წავიდნენ!“ და აღარ ინდომა დავითმა წყლის შესმა. ასე მოიქცა ეს სამი მოყმე.

20აბიშაი, იოაბის ძმა, ამ სამის უფროსი იყო. მან სამას კაცს მოუქნია შუბი და განგმირა, მას მეტი სახელი ჰქონდა ამ სამში. +

21ამ სამზე მეტად იყო პატივდებული და მათ მეთაურობდა, მაგრამ იმ პირველ სამს ვერ უტოლდებოდა. +

22ბენაია იეჰოიადაყის ძე მაგარი ვაჟკაცი იყო, დიდ საქმეთა მქმნელი, კაბცეელიდან. მან დაამარცხა ორი მოაბელი ლომკაცი, ჩავიდა ორმოში და მოკლა ლომი თოვლიან დღეს. +

23მანვე მოკლა ეგვიპტელი კაცი, ხუთი წყრთის სიმაღლისა: შუბი ისე ეჭირა ეგვიპტელს ხელში, როგორც ფეიქარს საქსელავი. და ჩაუხტა კეტით და ხელიდან გამოსტაცა ეგვიპტელს შუბი და მისივე შუბით განგმირა. +

24ეს გააკეთა ბენაია იეჰოიადაყის ძემ და სახელი მოიხვეჭა სამ მოყმეს შორის.

25ოცდაათისგან გამოირჩეოდა, მაგრამ იმ სამს ვერ უტოლდებოდა. თავის მცველთა მეთაურად დანიშნა იგი დავითმა. +

26მებრძოლთა მეთაურნი იყვნენ: ყასაელი, იოაბის ძმა, ელხანანი, დოდოს ძე, ბეთლემელი, +

27შამოთ ჰარორელი, ხელეც ფელონელი,

28ყირა, ყიკეშის ძე, თეკოაყელი, აბიყეზერ ყანათოთელი,

29სიბქაი ხუშათელი, ყილაი ახოხელი,

30მაჰარაი ნეტოფათელი, ხელედ ბაყანას ძე, ნეტოფათელი, +

31ითაი, რიბაის ძე, ბენიამინის გიბყადან, ბენაია ფირყათონელი,

32ხურაი გაყაშის ხევიდან, აბიელ ყარბათელი,

33ყაზმავეთ ბახარუმელი, ელიახბა შაყალბონელი.

34ჰაშემ გიზონელის ძენი; იონათან შაგეს ძე, ჰარარელი,

35ახიამ საქარის ძე, ჰარარელი, ელიფალ ურის ძე,

36ხეფერ მექერათელი, ახია ფელონელი,

37ხეცრო ქარმელელი, ნაყარაი ეზბაის ძე,

38იოელ, ნათანის ძმა, მიბხარ ჰაგრის ძე,

39ცელეკ ყამონელი, ნახარაი ბეროთელი, იოაბ ცერუიას ძის საჭურველთმტვირთველი,

40ყირა ითრელი, გარებ ითრელი,

41ურია ხეთელი, ზაბად ახალაის ძე, +

42ყადინა შიზას ძე, რეუბენელი, რეუბენის ძეთა თავკაცი, და ოცდაათი მასთან ერთად.

43ხანან მაყაქას ძე, იოშაფატ მითნელი,

44ყუზია ყაშთერათელი, შამაყი და იეყიელი – ხოთამის ძენი – ყაროყერელნი.

45იედიყაელ შიმრის ძე, მისი ძმა იოხა, მისი ძმა თიციელი,

46ელიელ მახაველი, ირიბაი, იოშავია – ელნაყამის ძენი – და ითმა მოაბელი.

47ელიელი, ყობედი, იაყასიელ მეცობაელი.

12

მოლაშქრეთა შეკრება დავითის ირგვლივ

ციკლაგში

12^1აჰა ისინი, ციკლაგში რომ მივიდნენ დავითთან, როცა იგი ჯერ კიდევ საულ კიშის ძეს ემალებოდა. ისინი ომში შემწე მოყმეთა შორის იყვნენ. +

2მშვილდისრით შეიარაღებულნი, მარჯვენა-მარცხენით ქვისა და მშვილდისრის მსროლელნი, საულის ძმათაგანნი, ბენიამინიდან. +

3მეთაური ახიყეზერი და იოაში – შემაყა გიბყათელის ძენი, იეზიელი და ფელეტი – ყაზმავეთის ძენი, ბერაქა და იეჰუ ყანათოთელნი,

4იშმაყია გაბაონელი – ერთ-ერთი მოყმე ოცდაათში და ოცდაათის მეთაური, იერემია, იახაზიელი, იოხანანი, იოზაბედ გედერათელი,

5ელყუზაი, იერიმოთი, ბეყალია, შემარიაჰუ, შეფატია ხარუფელი,

6ელკანა, იშიაჰუ, ყაზარელი, იოყეზერი, იაშაბყამი – კორახელნი,

7იოყელა და ზებადია – იეროხამ გედორელის ძენი.

8გადელებს ჩამოშორდნენ და დავითთან უდაბნოს საფარში მივიდნენ მამაცი მოყმენი, საომრად გაწვრთნილი ვაჟკაცები, ფარ-შუბით შეიარაღებულნი, სახით ლომის მსგავსნი და მთის არჩვივით სწრაფნი. +

9მეთაური ყეზერი, მეორე – ყობადია, მესამე – ელიაბი,

10მეოთხე – მიშმანა, მეხუთე – იერემია,

11მეექვსე – ყათაი, მეშვიდე – ელიელი,

12მერვე – იოხანანი, მეცხრე – ელზაბადი,

13მეათე – იერემიაჰუ, მეთერთმეტე – მაქბანაი.

14ესენი იყვნენ გადის ძეთაგანნი, მხედრობის მეთაურნი. ყველაზე ნაკლები ასსა უფროსობდა, ყველაზე დიდი – ათასს.

15მათ პირველ თვეში გადალახეს იორდანე, როდესაც ადიდებული მდინარე ნაპირებიდან გადმოდიოდა. მათ აღმოსავლეთით და დასავლეთით განდევნეს ამ ველის მკვიდრნი. +

16ბენიამინისა და იუდას ძეთაგანაც მივიდნენ დავითთან საფარში.

17და გამოეგება მათ დავითი, და გამოელაპარაკა და უთხრა: „თუ სამშვიდობოდ და დამხმარედ მოხვედით ჩემთან, გიერთგულებთ. თუ იმისთვის მოხვდით, რომ ჩემი მტრის ხელს მზაკვრულად მიმცეთ, აჰა, ჩემი ხელი სუფთაა, დაე, ჩვენი მამა-პაპის ღმერთმა იხილოს ეს და განსაჯოს.“

18მაშინ სულმა მოიცვა ყამასაი, ოცდაათის მეთაური, და თქვა: „მშვიდობა შენდა, დავით, იესეს ძეო! მშვიდობა შენ და მშვიდობა შენს შემწეთ, რადგან ღმერთია შენი შემწე.“ და მიიღო ისინი დავითმა და რაზმის მეთაურობა ჩააბარა. +

19მენაშესაგანაც მიემხრენ დავითს, როდესაც იგი ფილისტიმელებით მიდიოდა საულთან საომრად, მაგრამ არ მიხმარებიან ისინი, რადგან ფილისტიმელთა მთავრები შეითქვნენ და უკან გამოაბრუნეს დავითი, თქვეს: ჩვენდა საზიანოდ საულს, თავის ბატონს, მიემხრობაო. +

20როცა ციკლაგს მივიდა, მენაშესგან შეუერთდნენ: ყადნახი, იოზაბადი, იდიყაელი, მიქაელი, იოზაბადი, ელიჰუ, ცილათი – მენაშელთა ათასისთავები.

21ისინი ეხმარებოდნენ დავითს ურდოთა წინააღმდეგ ბრძოლაში, რადგან ყველანი მამაცი მოყმენი და ჯარის მეთაურები იყვნენ. +

22დღიდან დღემდე მოედინებოდნენ, ვიდრე მისი ლაშქარი ღვთის მხედრობასავით არ გაიზარდა.

23აჰა, რიცხვი საომრად აღკაზმული იმ მეთაურებისა, რომელნიც დავითთან ხებრონში მივიდნენ, რათა უფლის სიტყვისამებრ, საულის სამეფო გადაეცათ მისთვის. +

24იუდას ძენი, ფარ-შუბის მტვირთველნი, ექვსიათას რვაასნი იყვნენ საომრად აღჭურვილნი.

25სიმონის ძეთაგან შვიდიათას ასი მამაცი მოყმე იყო.

26ლევის ძეთაგან – ოთხიათას ექვსასი.

27ხოლო იეჰოიადაყს, აარონელთა წინამძღოლს, თან სამიათას შვიდასი ახლდა.

28ცადოკს, მამაც ყმაწვილს და მის მამისსახლს, ოცდაორი მეთაური ჰყავდა. +

29საულის ძმები, ბენიამინის ძეთაგან, სამიათასნი იყვნენ. მათგან დიდი წილი საულის სახლში დარჩა. +

30ეფრემის ძენი ოციათას რვაასნი იყვნენ – მამაცი მოყმენი და თავ-თავიანთ მამისსახლთა სახელოვანი ვაჟკაცები.

31მენაშეს ნახევარტომიდან თვრამეტი ათასნი იყვნენ, რომელნიც სახელებით გამოიხმეს, რათა დავითის გასამეფებლად მოსულიყვნენ.

32ისაქარის ძეთაგან ორასი მეთაური იყო. რომელთაც იცოდნენ დრო-ჟამთა გულისხმისყოფა და უწყოდნენ, თუ რა უნდა გაეკეთებინა ისრაელს. ყველა მათი ძმა მათი დარიგებით იქცეოდა.

33ზებულუნიდან გამოდიოდნენ და საომრად იყვნენ დარაზმული ყველანაირი საბრძოლო აღჭურვილობით ორმოცდაათი ათასნი, რათა უორგულოდ დახმარებოდნენ.

34ნაფთალიდან ათასი სარდალი იყო, ოცდაჩვიდმეტი ათასი ფარ-შუბოსნის თანხლებით.

35დანიდან იყვნენ ოცდარვა ათას ექვსასნი, საომრად დარაზმულნი.

36აშერიდან საბრძოლველად ორმოცი ათასი საომრად დარაზმული გიმოდიოდა.

37იორდანეს გაღმა მხრიდან გამოდიოდნენ: რეუბენიანთაგანნი, გადელნი, მენაშეს ნახევარტომელნი, ყველანაირი საბრძოლო საჭურველით, სულ ასოცი ათასი.

38ყველა ეს მებრძოლი ვაჟკაცი მწყობრად დარაზმული, წრფელი გულით მოვიდა ხებრონში დავითის გასამეფებლად მთელს ისრაელზე. ასევე მთელი დანარჩენი ისრაელი ერთსულოვანი იყო დავითის გასამეფებლად.

39სამ დღეს დარჩნენ ისინი იქ, ჭამდნენ და სვამდნენ, რადგან მათ ძმებს ყველაფერი მოემზადებინათ მათთვის.

40ასევე მათ მეზობლებს ისაქარის, ზებულუნისა და ნაფთალის ტომებიდანაც კი მოჰქონდათ ვირებით, აქლემებით, ჯორებითა და ხარებით სურსათ-სანოვაგე: ფქვილეული, ლეღვი, ჩირი, ღვინო, ზეთი, უამრავი საქონელი და ცხვარი, ეს იმიტომ, რომ სიხარული იყო ისრაელში.

13

კარგი დასაწყისი და ცუდი დასასრული

13^1და ეთათბირა დავითი ათასისთავებს, ასისთავებს და წინამძღოლებს. +

2და უთხრა დავითმა ისრაელის მთელ კრებულს: „თუ თქვენ თანახმა იქნებით და თუ ეს უფლის, ჩვენი ღვთის, ნება იქნება, ხალხი გავუგზავნოთ ისრაელის ყველა მხარეში ჩვენს ძმებს, მღვდლებს, ლევიანებს მათს შემოგარენ ქალაქებში, რათა შემოგვიერთდნენ,

3და ჩვენთან გადმოვასვენოთ ჩვენი ღვთის კიდობანი, რადგან საულის დროს მისთვის არ მიგვიმართავს.“

4და თქვა მთელმა კრებულმა: „ასე იყოს“, ვინაიდან ეს საქმე მოსაწონი იყო ხალხის თვალში.

5და შეყარა დავითმა მთელი ისრაელი ეგვიპტის შიხორიდან ხამათის მისადგომამდე, კირიათ-იეყარიმიდან ღვთის კიდობნის გადმოსასვენებლად. +

6და ავიდა დავითი და მთელი ისრაელი ბაყალათაში, კირიათ-იეყარიმში, იუდას რომ ეკუთვნის, რათა იქიდან წამოესვენებინათ კიდობანი ღვთისა, ქერუბიმებზე მჯდომარე უფლისა, რომელიც ამ სახელით იწოდება. +

7და შედგეს ღვთის კიდობანი ახალ ურემზე და წამოასვენეს აბინადაბის სახლიდან. და ურემს ყუზა და ახიო მიჰყვებოდნენ. +

8დავითი და მასთან ერთად მთელი ისრაელი როკავდა ღვთის წინაშე მთელი ძალით. და მღეროდნენ და უკრავდნენ ქნარებს, ბობღნებს, დაფდაფებს, ჩანგებსა და წინწილებს.

9როცა ქიდონის კალოსთან მივიდნენ, ყუზამ ხელი შეაშველა კიდობანს, რადგან დააყირავეს იგი ხარებმა. +

10და აენთო უფლის რისხვა ყუზაზე და იქვე დასცა იგი ღმერთმა კიდობანზე ხელის მიშველების გამო, და იქვე მოკვდა ღვთის წინაშე. +

11და შეწუხდა დავითი, რომ დაღუპა უფალმა ყუზა, და დღემდე იმ ადგილს ეწოდება ფერეც-ყუზა. +

12და შეეშინდა დავითს ღვთისა იმ დღეს და თქვა: „როგორ მოვა ჩემამდე ღვთისკიდობანი?“

13და არ ინდომა დავითმა უფლის კიდობნის თავისათნ მიტანა დავითის ქალაქში და გითელი ყობედ-ედომის სახლისკენ გადაახვევინა.

14სამ თვეს ესვენა ღვთის კიდობანი გითელი ყობედ-ედომის სახლში და აკურთხა უფალმა ყობედ-ედომის სახლი და მთელი მისი საბადებელი. +

14

დავით მეფის სიმდიდრე და ძლევამოსილება

14^1გაუგზავნა ხირამმა, ცორის მეფემ, დავითს მოციქულები და ფიჭვის ძელები, კედლის მშენებლები, ხუროები მისთვის სახლის ასაშენებლად. +

2და მიხვდა დავითი, რომ მტკიცედ ჰყავდა დადგენილი იგი უფალს ისრაელის მეფედ, და რომ აღამაღლა მისი სამეფო თავისი ერის, ისრაელის, გამო.

3და კიდევ მოიყვანა დავითმა იერუსალიმში ცოლები და კიდევ შეეძინა დავითს ვაჟები და ასულები. +

4აჰა, იმათი სახელები, რომელნიც იერუსალიმში შეეძინა: შამუაყი, შობაბი, ნათანი, სოლომონი, +

5იბხარი, ელიშუაყი, ელიფალეტი.

6ნოგა, ნეფეგი, იაფიაყი,

7ელიშამაყი, ბეყელიადაყი, ელიფალეტი.

ფილისტიმელებზე გამარჯვება

8და შეიტყვეს ფილისტიმელებმა, რომ მთელი ისრაელის მეფედ აკურთხეს დავითი, და დაიძრნენ ფილისტიმელნი დავითის შესაპყრობად. და შეიტყო ეს დავითმა და გამოვიდა მათ წინააღმდეგ. +

9და მოვიდნენ ფილისტიმელები და რეფაიმის ველზე განლაგდნენ.

10დავითი ღმერთს დაეკითხა: „გავილაშქრო ფილისტიმელებზე? ჩამიგდებ მათ ხელში?“ და უთხრა მას უფალმა: „გაილაშქრე, რადგან ხელში ჩაგიგდებ ფილისტიმელებს.“

11და ავიდნენ ბაყალ-ფერაციმში, და იქ სძლია დავითმა და თქვა: „წალეკა უფალმა ჩემი მტრები ჩემივე ხელით, როგორც წყალი წალეკავს.“ ამიტომ ეწოდა იმ ადგილს ბაყალ-ფერაციმი. +

12და იქ მიატოვეს თავიანთი კერპები. დავითმა ბრძანა და ცეცხლში დაწვეს ისინი. +

13და კვლავ გამოილაშქრეს ფილისტიმელებმა და ველზე განლაგდნენ. +

14და კვლავ დაეკითხა დავითი ღმერთს. და უთხრა ღმერთმა: „უკან ნუ გაეკიდები, გარს მოუარე და ბალზამის ხეების მხრიდან მიადექი.

15და, როგორც კი ბალზამის ხის კენწეროებიდან შრიალის ხმა შემოგესმება, იმ წამსვე შეიმართე საომრად, რადგან მაშინ წაგიძღვება ღმერთი ფილისტიმელთა ბანაკის შესამუსრად.“

16ისე მოიქცა დავითი, როგორც ღმერთმა დაარიგა, და გაბაონიდან გეზერამდე მუსრი გაავლო ფილისტიმელთა ურდოს. +

17დავითმა მთელ ქვეყანაზე გაითქვა სახელი და უფალმა მისი შიში მისცა ყველა ხალხს.

15
დავითის ბრძანებით იერუსალიმში გადააქვთ კიდობანი

15^1და აიშენა მან სახლები დავითის ქალაქში. და მოამზადა ადგილი ღვთის კიდობნისთვის და კარავი გაშალა. +

2მაშინ თქვა დავითმა: „ლევიანთა გარდა არავინ ატაროს კიდობანი, რადგან ისინი ამოირჩია უფალმა ღვთის კიდობნის მტარებლებად და სამარადისო მსახურებად.“ +

3და შეყარა დავითმა მთელი ისრაელი იერუსალიმში, რომ დაესვენებინათ უფლის კიდობანი იმ ადგილზე, რომელიც მისთვის იყო გამზადებული. +

4და შეყარა დავითმა აარონის ძენი და ლევიანები.

5კეჰათის ძეთაგან: სარდალი ურიელი და მისი მოძმენი – ასოცი,

6მერარის ძეთაგან: სარდალი ყასაია და მისი მოძმენი – ორასოცი კაცი,

7გერშომის ძეთაგან: სარდალი იოელი და მისი ძმები – ასოცდაათი კაცი,

8ელიცაფანის ძეთაგან: სარდალი შემაყია და მისი ძმანი – ორასნი,

9ხებრონის ძეთაგან: სარდალი ელიელი და მისი ძმანი – ოთხმოცნი,

10ყუზიელის ძეთაგან: სარდალი ყამინდაბი და მისი ძმანი – ასთორმეტნი;

11და მოუხმო დავითმა მღვდლებს: ცადოკსა და აბიათარს და ლევიანებს: ურიელს, ყასაიას, იოელს, შემაყიას, ელიელს, ყამინადაბს,

12და უთხრა: „თქვენა ხართ ლევიანთა მამისსახლების თავკაცები. განიწმიდენით თქვენ და თქვენი ძმანი, და დაასვენეთ უფლის, ისრაელის ღვთის, კიდობანი მისთვის მომზადებულ ადგილას. +

13რაკი უწინ ამას არ ასრულებდით, უფალმა, ჩვენმა ღმერთმა, შეგვმუსრა, რადგან წესისიმებრ არ ვეკითხებოდით მას.“ +

14და განიწმიდნენ მღვდლები და ლევიანები, რათა აეწიათ უფლის, ისრაელის ღვთის, კიდობანი.

15და ასწიეს ლევიანებმა ღვთის კიდობანი და, როგორც მოსეს ჰქონდა ნაბრძანები უფლის სიტყვისამებრ, კეტებით შეიდგეს მხრებზე. +

16დავითმა ლევიანთა მთავრებს უბრძანა, რომ მათი ძმები დაეყენებინათ მგალობლებად საკრავი იარაღებით, ბობღნებით, ქნარებით, წინწილებით, რათა სიხარულის ხმები გამოეცათ. +

17და დააყენეს ლევიანებმა: ჰემან იოელის ძე, მის ძმათაგან ასაფ ბერექიაჰუს ძე, ხოლო მათი ძმების – მერარის ძეთაგან ეთან კუშაიჰუს ძე. +

18მათთან ერთად მათი ძმანი, მეორე რიგის: ზაქარიაჰუ, ბენი, იაყაზიელი, შემირამოთი, იეხიელი, ყუნი. ელიაბი, ბენიაჰუ, მაყასიაჰუ, მათითიაჰუ, ელიფელეჰუ, მიკნეიაჰუ, ყობედ-ედომი, იეყიელი – კარისმცველნი, +

19მგალობელნი: ჰემანი, ასაფი და ეთანი სპილენძის წინწილებს ახმიანებდნენ.

20ხოლო ზაქარია, იაყაზიელი, შემირამოთი, იეხიელი, ყუნი, ელიაბი, მაყასიაჰუ და ბენაიჰუ – ქნარს ქალწულურ ჰანგზე.

21ხოლო მათითიაჰუ, ელიფელეჰუ, მიკნეიაჰუ, ყობედ-ედომი, იეყიელი, ყაზაზიაჰუ – ებნებს, რვასიმიანს, სალოტბაროდ.

22ხოლო ქენანიაჰუ, ლევიანთა მთავარი, სახიობის ხელმძღვანელად განაწესეს, ვინაიდან მცოდნე იყო.

23ბერექია და ელკანა კიდობნის კარისმცველები იყვნენ.

24ხოლო მღვდლები შებანიაჰუ, იოშაფატი, ნეთანელი, ყამასაი, ზაქარიაჰუ, ბენაიჰუ და ელიეზერი საყვირს უკრავდნენ ღვთის კიდობნის წინაშე. ყობედ-ედომი და იეხია კი კიდობნის კარისმცველნი იყვნენ.

25და გაემართნენ დავითი, ისრაელის უხუცესობა და ათასისთავები სიხარულით უფლის აღთქმის კიდობნის წამოსასვენებლად ყობედ-ედომის სახლიდან. +

კიდობნის გადასვენება დავითის ქალაქში

26ღვთის შეწევნით იყო რომ გადაასვენეს ლევიანებმა უფლის აღთქმის კიდობანი და შვიდი ხარი და შვიდი ვერძი შესწირეს

27დავითს ბისონის მოსასხამი ემოსა და ყველა ლევიანს, კიდობანს რომ მიასვენებდნენ, მგალობლებს და ქენანიას, მგალობელთა ლოტბარს. დავითს ამასთან ერთად სელის ეფოდიც ემოსა.

28მთელი ისრაელი მიაცილებდა უფლის აღთქმის კიდობანს ყიჟინით, ბუკისცემით, საყვირების, წინწილების, ბობღნებისა და ქნარების დაკვრით.

29და როცა უფლის კიდობანმა დავითის ქალაქს მიაღწია, სარკმლიდან გამოიხედა საულის ასულმა მიქალმა და დაინახა მოხტუნავე და მროკველი მეფე დავითი და გულში დასცინა.

16
საზეიმო ღვთისმსახურება

16^1მოაბრძანეს უფლის კიდობანი და დაასვენეს შუაგულ კარავში, რომელიც მისთვის ჰქონდა დავითს გაშლილი. მერე კი სრულადდასაწველი და სამშვიდობო მსხვერპლი შესწირეს ღმერთს. +

2და მოამთავრა დავითმა სრულადდასაწველი და სამშვიდობო მსხვერპლის შეწირვა და უფლის სახელით დალოცა ერი. +

3და ჩამოურიგა ისრაელის მთელ ერს, ისრაელის მთელ კრებულს, კაცსა და ქალს, თითო პურის კვერი, თითო ხორცის წილობი და თითო ქადა. +

4და დააყენა ლევიანები უფლის კიდობნის წინაშე სამსახურის გასაწევად, რათა მოეხსენებინათ, ედიდებინათ და ექოთ უფალი, ღმერთი ისრაელისა.

5ასაფი, მათი მეთაური, მისი მომდევნონი: ზაქარია, იეყიელი, შემირამოთი, იეხიელი, მათითია, ელიაბი, ბენაიაჰუ, ყობედ-ედომი და იყიელი – ბობღნებსა და ქნარებზე. ხოლო ასაფი წინწილების დამკვრელად.

6მღვდლები: ბენაიჰუ და იახაზიელი კი საყვირებზე მუდამ უფლის აღთქმის კიდობნის წინ.

7შემდეგ, იმ დღეს, შეასხა დავითმა პირველად ქება უფალს ასაფისა და მისი ძმების ხელით:

8„ადიდეთ უფალი, მოუხმეთ მის სახელს, აუწყეთ ხალხებს საქმენი მისნი. +

9უმღერეთ მას, უგალობეთ მას, ილაპარაკეთ ყველა მის სასწაულზე.

10დაიკვეხეთ მისი წმიდა სახელით, გამხიარულდეს გული უფლის მეძიებელთა.

11ეძიეთ უფალი და ძლიერება მისი, ეძიეთ პირი მისი მარადის.

12გაიხსენეთ მისი ნამოქმედარი სასწაულები, საოცრებანი და მისი ბაგის სამართალნი.

13შთამომავალნო ისრაელისა, ძენო იაკობისა, რჩეულნო მისნო.

14ის არის უფალი, ღმერთი ჩვენი. მთელ ქვეყნიერებაზეა სამართალნი მისნი.

15ახსოვს საუკუნოდ აღთქმა თვისი, სიტყვა, რომელიც ბრძანა ათასი თაობისთვის, +

16რომელიც დაუდო აბრაამს, და თავისი ფიცი – ისაკთან. +

17და დაუდგინა იაკობს იგი წესად და ისრაელს – საუკუნო აღთქმად.

18უთხრა: ‘შენ მოგცემ ქანაანის ქვეყანას წილად თქვენი მემკვიდრეობისა.’

19როცა ისინი, თითზე ჩამოსათვლელნი, ცოტანი და იქ შეხიზნულნი. +

20იარებოდნენ ერთი ხალხიდან მეორესთან, სამეფოდან – სხვა ერთან,

21არავის ანებებდა მათს დაჩაგვრას და მიუთითა მათზე მეფეებს:

22‘არ შეეხოთ ჩემს ცხებულებს და ჩემს წინასწარმეტყველებს არ უბოროტოთ.’ +

23უგალობე უფალს, მთელო ქვეყნიერებავ! ამახარობლეთ დღითიდღე ხსნა მისმიერი. +

24მოუთხრეთ ხალხებს მისი ღირსება, ყოველ ერს მისი სასწაულები. +

25რადგან დიდია უფალი ყველა ღმერთზე საშიშია ის. +

26რადგან ხალხთა ყველა ღმერთი კერპებია, ხოლო უფალმა ცანი შეჰქმნა.

27მშვენიერება და ბრწყინვალებაა მის წინაშე, სიძლიერე და მომხიბლაობა – მის ტაძარში.

28შესწირეთ უფალს, ტომებო ხალხთა, შესწირეთ უფალს ქება და დიდება.

29შესწირეთ უფალს ქება მისი სახელისა. წაუღეთ ძღვენი და მიდით მის ეზოებში.

30ათრთოლდი მის წინაშე, მთელო ქვეყნიერებავ! მტკიცეა სამყარო, არ შეირყევა.

31გამხიარულდებიან ცანი და მოილხენს ქვეყანა. უთხარით ხალხებს: ‘უფალი მეფობს!’

32იხმაურებს ზღვა და სავსება მისი. გაიხარებს ველი და ყოველი, რაც მასზეა,

33მაშინ იზეიმებენ ყოველნი ხენი ტევრისანი, რადგან მოვა ქვეყნიერების განსასჯელად.

34აქეთ უფალი, რადგან კეთილია იგი. რადგან უკუნისამდეა წყალობა მისი.

35და თქვით: ‘გვიხსენი, შეგვკრიბე და დაგვიცავ ხალხებისგან, რათა დავიდოთ შენი წმიდა სახელი, დავიქადნო შენი ქება-დიდებით’. +

36კურთხეულ არს უფალი, ღმერთი ისრაელისა უკუნითი უკუნისამდე.“ და მიუგო ერმა: „ამენ! დიდება უფალს!“ +

37და დატოვა დავითმა უფლის აღთქმის კიდობნის წინაშე ასაფი და მისი ძმები, რათა კიდობნის წინაშე სამსახური გაეწიოთ მუდმივად, ყოველდღიურად,

38და ყობედ-ედომი და მისი ძმები – სამოცდარვანი. ყობედ-ედომ იედითუნის ძე და ხოსა კი კარისმცველებად,

39მღვდელი ცადოკი და მისი მღვდელმსახური ძმები უფლის სავანის წინ, გაბაონში რომ ბორცვია, იქ დააყენა,

40რომ მუდამ, დილა-საღამოობით, სრულადდასაწველი აღევლინათ უფლისათვის სრულადდასაწველის სამსხვერპლოზე, და რომ ყოველივე შეესრულებინათ, რაც უფლის რჯულში სწერია და რაც მან დაუწესა ისრაელს. +

41მათთან იყვნენ: ჰემანი, იედუთუნი და სხვა რჩეულნი, რომელნიც სახელებით იყვნენ დადგენილნი, რათა ექოთ უფლის სახელი, რადგან უკუნისამდეა წყალობა მისი.

42მათთან ერთად ჰემანი და იედუთუნი საყვირებით, წინწილებითა და საკრავებით ღვთის მგალობლებად იყვნენ დადგენილნი, იედუთენის ძენი კი კარიბჭესთან.

43ყველანი თავ-თავიანთ სახლებში წავიდ-წამოვიდნენ. და დავითიც თავისი სახლის დასალოცად გაბრუნდა. +

17

დავითი ემზადება ტაძრის ასაშენებლად

17^1როგორც კი დავითი თავის სახლში დამკვიდრდა, უთხრა ნათან წინასწარმეტყველს: „შეხედე, მე კედარის სახლში ვცხოვრობ, უფლის აღთქმის კიდობანი კი ფარდებსქვეშ არის.“ +

2უთხრა ნათანმა დავითს: „ყოველივე, რაც გულში გაქვს, გააკეთე: რადგან შენთანაა უფალი.“ +

3იმ ღამეს იყო, რომ ჩაესმა ნათანს უფლის სიტყვა: +

4„წადი, უთხარი ჩემს მსახურს დავითს, ასე ამბობს-თქო უფალი: ‘განა შენ უნდა ამიშენო სახლი ჩემს სამყოფელად? +

5მე ხომ არ ვიმყოფებოდი სახლში იმ დროიდან, რაც ისრაელი გამოვიყვანე, და დღემდე, კარვიდან კარავში და სავანიდან სავანეში ვარ. +

6ნუთუ მთელ ისრაელთან მოარულს ოდესმე სიტყვა მითქვამს ისრაელის რომელიმე მსაჯულისათვის, ვისთვისაც ჩემი ერის მწყემსობა მიბრძანებია, კედარის სახლს რატომ არ მიშენებთ-მეთქი?’

ღმერთი ეცხადება დავითს

7ახლა ასე უთხარი ჩემს მსახურს დავითს, ასე ამბობს-თქო ცაბაოთ უფალი: ‘ცხვრის ფარიდან წამოგიყვანე, რომ ჩემი ერის, ისრაელის, წინამძღოლი ყოფილიყავი. +

8ყველგან შენთან ვიყავი, სადაც არ უნდა წასულიყავი. ვანადგურებდი შენს მტრებს შენს წინაშე. განვადიდე შენი სახელი, მსგავსად დიდებულთა სახელისა ამ ქვეყანაზე.

9ადგილი დავუდგინე ჩემს ერს, ისრაელს და დავაფუძნე იგი. ახლა თავისთვის იცხოვრებს უშიშრად და ბოროტმოქმედნი აღარ შეაჭირვებენ წინანდებურად. +

10იმ დროიდან, რაც მე მსაჯულები დავუყენე ჩემს ერს, ისრაელს, მოსვენებული მყავხარ ყველა მტრისაგან. გამოგიცხადე, რომ სახლს აგიშენებს უფალი. +

11და როცა დრო მოვა და შენს მამებთან განისვენებ, მე აღვადგენ შენს შემდგომ შენს თესლს, რომელიც იქნება შენი ძეთაგანი, და მის მეფობას განვამტკიცებ. +

12ის ამიშენებს სახლს და მე განვამტკიცებ მის ტახტს უკუნისამდე,

13მე მამა ვიქნები მისთვის, ის კი შვილი იქნება ჩემთვის, წყალობას არ წავართმევ, როგორც შენს წინამორბედს წავართვი. +

14და დავაყენებ მას ჩემს სახლში და ჩემს სამეფოში უკუნისამდე, მყარი იქნება მისი ტახტი უკუნისამდე,“ +

15თანახმად ამ სიტყვებისა და ამ ხილვისა ელაპარაკა ნათანი დავითს. +

დავით მეფის ლოცვა

16და მივიდა დავით მეფე და დადგა უფლის წინაშე და თქვა: „ვინა ვარ მე, უფალო ღმერთო? ვინ არის ჩემი სახლი, რომ აქამდე აღმაზევე?

17ესეც მცირე გეჩვენა თვალში, ღმერთო, რომ სამომავლოდაც აღუთქვამ დაპირებას შენი მსახურის სახლს. შენ მიმზერ, როგორც განდიდებულ ადამიანს, უფალო ღმერთო ჩემო. +

18კიდევ რა უდნა გითხრას დავითმა, შენი მსახურის დიდებისათვის? შენ თავად იცნობ შენს მსახურს, უფალო ღმერთო. +

19უფალო, შენი მსახურისათვის და შენი გულის თანახმად აკეთებ ამ დიდებულ საქმეს, რათა გამოაცხადო მთელი შენი სიდიადე.

20უფალო, არავინაა შენი მსგავსი. არ არის ღმერთი შენს გარდა, თანახმად ყველაფრისა, რაც ჩვენი ყურით მოვისმინეთ. +

21თუ არის ამ ქვეყნად თუნდაც ერთი ხალხი შენი ერის, ისრაელის, მსგავსი, რომელსაც მოვლენოდეს ღმერთი, რომ თავისთვის გამოესყიდოს იგი, რომ ექციოს თავის ერად, რომ სახელოვანი გაეხადოს და ჩაედინოს დიადი და საკვირველი ამბები, ხალხების განდევნით შენი ერის წინაშე, რომელიც გამოისყიდე ეგვიპტიდან და ხალხებისაგან? +

22შენ შეჰქმენ შენი ერი, ისრაელი, რომ შენი ერი ყოფილიყო უკუნისამდე და შენ, უფალო, მათი ღმერთი ყოფილიყავი.

23ახლა კი, უფალო, ეს სიტყვა, რომელიც თქვი შენს მსახურზე და მის სახლზე, განმტკიცდეს უკუნისამდე, და ქენი ისე, როგორც ნაბრძანები გაქვს. +

24განმტკიცდეს და იდიდოს შენმა სახელმა უკუნისამდე. თქვან: ‘უფალი, ღმერთი ისრაელისა ღმერთობს ისრაელზე!’ მტკიცე იყოს შენს წინაშე შენი მსახურის დავითის სახელი,

25რადგან შენ გამოუცხადე, ღმერთო, შენს მსახურს, სახლს აგიშენებო. ამიტომ გაუწია გულმა შენს მსახურს ელოცა შენს მიმართ. +

26ახლა, უფალო ჩემო, ღმერთი ხარ შენ და სასიკეთოდ ელაპარაკე შენს მსახურს.

27ახლა შენ დალოცე შენი მსახურის სახლი, რათა საუკუნოდ იყოს შენს წინაშე, რადგან შენ აკურთხე, უფალო, და კურთხეული იქნება საუკუნოდ.“ +

18
დავითის სამეფოს განმტკიცება

18^1ამის შემდეგ იყო, რომ დაამარცხა დავითმა ფილისტიმელები, და დაიმორჩილა ისინი და ხელიდან გამოგლიჯა ფილისტიმელებს გათი თავის ქალაქებიანად. +

2და დაამარცხა მოაბიც. და გახდა მოაბი დავითის მსახური და მოხარკე. +

3და დაამარცხა დავითმა ჰადარ-ყეზერი, ცობას მეფე, ხამათში, როცა ის ევფრატზე ბატონობის განსამტკიცებლად მიდიოდა,

4და წაართვა მას დავითმა ათასი ეტლი, შვიდი ათასი ცხენოსანი და ოცი ათასი ქვეითი. ეტლის ცხენებს ძარღვები გადაუჭრა დავითმა, ასი ეტლი დატოვა მათგან.

5და მოვიდნენ დამასკოს არამელები ცობას მეფის ჰადარ-ყეზერის დასახმარებლად და მუსრი გაავლო დავითმა არამელთაგან ოცდაორიათას კაცს.

6და დაადგინა დავითმა ხელისუფალნი დამასკოს არამში და გახდნენ არამელები დავითის მსახურნი და მოხარკენი. და სადაც არ უნდა წასულიყო დავითი, ყველგან უფალი შეეწეოდა. +

7და აიღო დავითმა ოქროს ფარები, ჰადარ-ყეზერის მსახურებს რომ ჰქოდნათ, და იერუსალიმში მიიტანა. +

8დიდძალი სპილენძი წამოიღო დავითმა ტიბხათიდან და ქუნიდან, ჰადარ-ყეზერის ქალაქებიდან, რომლისგანაც შემდეგ სოლომონმა გააკეთა სპილენძის ჭურჭელი. +

9და შეიტყო თოყუმ, ხამათის მეფემ, რომ სძლია დავითმა ჰადარ-ყეზერს, და ცობას მეფეს, +

10და გაგზავნა თავისი ძე ჰადორამი მეფე დავითთან მოსაკითხად და მისალოცად, რომ შეებრძოლა ჰადარ-ყეზერს და სძლია მას, რადგან თოყუს მოსისხლე იყო ჰადარ-ყეზერი. თან გაატანა ოქრო-ვერცხლისა და სპილენძის ჭურჭელი.

11მეფე დავითმა ესეც უფალს შესწირა იმ ოქრო-ვერცხლთან ერთად, დამორჩილებულ ხალხებს – ედომს, მოაბს, ყამონის ძეთ, ფილისტიმელთ და ყამალეკს რომ წაართვა.

12აბიშაი ცერუიას ძემ თვრამეტი ათასი ედომელი ამოწყვიტა მარილოვან ველზე, +

13და დააყენა ედომში ხელისუფალნი და გახდა მთელი ედომი დავითის მსახური. და ყველგან, სადაც არ უნდა წასულიყო, უფალი შეეწეოდა დავითს.

14და მეფობდა დავითი მთელს ისრაელზე და წესსა და სამართალს აძლევდა თავის ერს. +

15იოაბი, ცერუიას ძე, ჯარს სარდლობდა, ხოლო იოშაფატ ახილუდის ძე მემატიანე იყო. +

16ცადოკ ახიტუბის ძე და აბიმელექ აბიათარის ძე მღვდლები იყვნენ, ხოლო შავშა მწერალი იყო. +

17ბენაიაჰუ იეჰოიადაყის ძე ქერეთელებსა და ფერეთელებს გამგებლობდა, ხოლო დავითის ძენი პირველნი იყვნენ მეფის გვერდით. +

19
ყამონელებთან ბრძოლა

19^1ამის შემდეგ იყო, რომ მოკვდა ყამონის ძეთა მეფე – ნახაშ ყამონის ძე – და გამეფდა მისი ძე მის ნაცვლად. +

2და თქვა დავითმა: „წყალობას ვუყოფ ხანუნ ნახაშის ძეს, როგორც მამამისი მწყალობდა“. და გაგზავნა დავითმა მოციქულები სანუგეშოდ მამის გამო; და მივიდნენ დავითის მსახურნი ყამონის ძეთა ქვეყანაში, ხანუნთან, სანუგეშებლად.

3და უთხრეს ყამონის ძეთა მთავრებმა ხანუნს: „დავიჯერო მამაშენის პატივისცემის გამო გიგზავნის დავითი ნუგეშისმცემლებს? იქნებ იმისათვის გამოგზავნა დავითმა თავისი მსახურნი, რომ დაზვეროს ქვეყანა, მიათვალ-მოათვალიეროს და მერე დააქციოს?“ +

4და შეიპყრო ხანუნმა დავითის მსახურნი და ნახევარი წვერი მოპარსა. წელამდე შემოაჭრა სანახევროდ სამოსელი და გაისტუმრა. +

5და წავიდნენ. და შეატყობინეს დავითს ამ კაცების ამბავი, და გაგზავნა კაცები მათ შესაგებებლად, რადგან ძალზე შეურაცხყოფილნი იყვნენ. და უთხრა მეფემ: „იერიხოში დარჩით, ვიდრე წვერი მოგეზრდებოდეთ და მერე დაბრუნდით.“

6და დაინახეს ყამონის ძეთ, რომ თავი შეაძულეს დავითს, და გაგზავნეს ხანუნმა და ყამონის ძეთ ათასი ქანქარი ვერცხლი ეტლებისა და მხედრების დასაქირავებლად შუამდინარეთიდან, მაყაქას არამიდან და ცობადან.

7და იქირავეს ოცდათორმეტი ათასი ეტლი და მეფე მაყაქა თავისი ხალხით. და მივიდნენ და მედიბას წინ დაბანაკდნენ. ყამონის ძენი კი ერთად შეიყარნენ და საომრად გამოემართნენ.

8და შეიტყო ეს დავითმა და გაგზავნა იოაბი უმამაცესთა მთელი ლაშქარითურთ.

9და გამოვიდნენ ყამონის ძენი და გაეწყვნენ საბრძოლველად ქალაქის კარიბჭესთან. ხოლო ის მეფენი, რომელნიც მოვიდნენ, ცალ-ცალკე დადგნენ მინდორში.

10როცა იოაბმა დაინახა, რომ მტერი წინიდან და ზურგიდან იყო მისკენ მიმართული, გამოარჩია ისრაელის ძეთა შორის ურჩეულესნი და დააწყო არამელთა წინააღმდეგ.

11დანარჩენი ხალხი თავის ძმას, აბიშაის, ჩააბარეს და მანაც დააწყო იგი ყამონის ძეთა წინააღმდეგ. +

12და თქვა: „თუ არამელები მე მძლევენ, შენ მომეშველები, ხოლო თუ შენ გძლევენ, მე მოვალ შენს მოსაშველებლად.

13გამაგრდი და მტკიცედ იდექი ჩვენი ხალხისათვის და ჩვენი უფლის, ჩვენი ღვთის ქალაქებისათვის. და უფალმა ქმნას, რაც ენებოს.“ +

14და გავიდნენ იოაბი და მისი ხალხი არამელებთან საბრძოლველად და უკუიქცნენ არამელები.

15როცა ყამონის ძეთ დაინახეს, რომ გარბოდნენ არამელები, თავადაც გაექცნენ აბიშაის და ქალაქში შეცვივდნენ. იოაბი გაეცალა ყამონის ძეთ და მივიდა იერუსალიმში.

16და დაინახეს არამელებმა, რომ მარცხდებიან ისრაელთან და კაცები გაუგზავნეს მდინარისგაღმელ არამელებს და გადმოიყვანეს. მათ წინამძღოლობდა ჰადარ-ყეზერის სარდალი შოფახი. +

დავითი სათავეში უდგება ლაშქარს

17და შეატყობინეს ეს დავითს და მანაც შეყარა მთელი ისრაელი. და გადალახა იორდანე, და მივიდა მათთან და გაეწყო მათ წინააღმდეგ. ბრძოლა გაუმართა დავითმა არამელებს და ისინიც შეებნენ მას.

18და გაექცნენ არამელები ისრაელს. და დაუხოცა დავითმა არამელებს შვიდი ათასი ეტლოსანი და ორმოცი ათასი ქვეითი. და მათი სარდალი შოფახიც მოკლულ იქნა.

19როცა ჰადარ-ყეზერის მსახურებმა დაინახეს, რომ მარცხდებოდნენ ისრაელთან, დაეზავნენ დავითს და დაემორჩილნენ. არამელებმა ვეღარ გაბედეს ყამონის ძეთა დახმარება.

20

დავითი და იოაბი იპყრობენ რაბას

20^1წლის შემოქცევისას, მეფეთა გამოსვლის ჟამს, იოაბი წინ წაუძღვა ლაშქარს და გაანადგურა ყამონის ძეთა ქვეყანა. და მივიდა და რაბას შემოადგა. დავითი კი იერუსალიმში დარჩა. და აიღო იოაბმა რაბა და დაანგრია. +

2აიღო დავითმა მათი მეფის გვირგვინი მისი თავიდან, და ნახა რომ ერთი ტალანტი ოქროს წონისა იყო და ძვირფასი თვლებით მოოჭვილი, და თავზე დაირქვა იგი. აურაცხელი ნადავლი წამოიღო დავითმა ქალაქიდან. +

3და გამოიყვანა იქ მყოფი ხალხი და იწყო მათი ხოცვა ხერხებით, რკინის საცეხვებითა და რკინის ცულებით. ასე მოექცა დავითი ყამონის ძეთა ქალაქს და დაბრუნდა დავითი თავისი ხალხითურთ იერუსალიმში,

ომი ფილისტიმელებთან

4ამის შემდეგ იყო, რომ ფილისტიმელებთან ომი ატყდა გეზერში. მაშინ სიბექაი ხუშათელმა მოკლა სიფაი, რაფიმელთა ერთი ძე, და დაზავდნენ. +

5და კვლავ ატყდა ფილისტიმელებთან ომი. მაშინ ელხანან იაყირის ძემ დაამარცხა ლახმი, გოლიათის ძმა, რომლის შუბის ბუნი მქსოველთა ლილვისოდენა იყო. +

6და კვლავ ატყდა ომი გათში. იყო უზარმაზარი კაცი, რომელსაც ხელ-ფეხზე ექვს-ექვსი თითი ესხა – სულ ოცდაოთხი. ისიც ბუმბერაზთა ნაშიერი იყო. +

7და დასცინოდა ისრაელს, მაგრამ განგმირა იგი იონათან შიმყას ძემ – დავითის ძმისწულმა. +

8ესენი შეეძინნენ რაფას გათში და ყველანი დავითისა და მის მსახურთა ხელით დაეცნენ.

21
დავითის მიერ მოსახლეობის აღწერა

21^1სატანა აღდგა ისრაელზე და აღძრა დავითი ისრაელის აღსარიცხად. +

2და უთხრა დავითმა იოაბსა და ხალხის მთავრებს: „წადით და აღრიცხეთ ისრაელი ბეერ-შებაყიდან დანამდე და წარმომიდგინეთ, რომ ვიცოდე მათი რიცხვი.“

3და თქვა იოაბმა: „რაც არის, ასმაგად გაამრავლოს უფალმა თავისი ერი. განა ყველა ისინი, ჩემო ბატონო მეფევ, ჩემი ბატონის მსახურნი არ არიან? მაშ ამას რაღად ითხოვს ჩემი ბატონი? რატომ დაედოს ცოდვა ისრაელს?“

4მაგრამ მეფის სიტყვა კანონი იყო იოაბისთვის. და წავიდა იოაბი და მთელი ისრაელი მოიარა და იერუსალიმში დაბრუნდა. +

5და მიართვა იოაბმა დავითს აღრიცხვის წიგნი და აღმოჩნდა მთელს ისრაელში მილიონ ასი ათასი მახვილის მაშიშვლებელი კაცი, ხოლო იუდაში ოთხას-სამოცდაათი ათასი მახვილის მაშიშვლებელი კაცი.

6ლევიანები და ბენიამინი მათ შორის არ აღურიცხავს, რადგან არ მოეწონა იოაბს მეფის სიტყვა.

7ბოროტი იყო ეს საქმე ღვთის თვალში, ამიტომ დაამარცხა ისრაელი. +

8და უთხრა დავითმა ღმერთს: „დიდად შევცოდე, ეს რომ გავაკეთე. ახლა მიუტევე, უფალო, შეცოდება შენს მსახურს, რადგან უგუნურად მოვიქეცი.“ +

9და დაელაპარაკა უფალი გადს, დავითის ნათელმხედველს, და უთხრა: +

10„წადი და ელაპარაკე დავითს: ასე ამბობს-თქო უფალი: ‘სამ სასჯელს შემოგთავაზებ და ერთ-ერთი ამოირჩიე, რომ დაგსაჯო.’“

11და მივიდა გადი დავითთან და უთხრა: „ასე ამბობს უფალი: ‘ამოირჩიე: +

12სამი წლის შიმშილობა გირჩევნია, სამი თვის დევნილობა შენი მტრისგან და შენი მტრის მახვილი რომ მოგწვდეს, თუ სამი დღის მანძილზე უფლის მახვილი, შავი ჭირი და უფლის შემმუსვრელი ანგელოზი, ისრაელის მთელ სამკვიდრებელში.’“

13და უთხრა დავითმა გადს: „ძალიან მიჭირს. მაგრამ მიჯობს უფლის ხელში ჩავვარდე, რადგან დიდია მისი მოწყალება. ოღონდაც კაცის ხელში ნუ ჩავვარდები.“ +

14და მოავლინა უფალმა შავი ჭირი ისრაელში და სამოცდაათი ათასი კაცი გაწყდა ისრაელში.

15და გაგზავნა ღმერთმა იერუსალიმში ანგელოზი მის გასანადგურებლად. და როდესაც მან განადგურებას მიჰყო ხელი, მოხედა უფალმა და აკმარა უბედურება, და უთხრა შემმუსვრელ ანგელოზს: „კმარა, ახლა უკან წაიღე ხელი!“ უფლის ანგელოზი ორნან იებუსელის კალოსთან იდგა. +

16და გაიხედა და დაინახა დავითმა ცისა და დედამიწის შუა მდგარი უფლის ანგელოზი; ხელში თავისი გაშიშვლებული მახვილი ეჭირა, იერუსალიმზე დაღირებული. დავითი და უხუცესნი. სახეშებურვილნი, პირქვე დაემხნენ.

17და უთხრა დავითმა ღმერთს: „ხალხის აღრიცხვა ხომ მე ვბრძანე? მე შევცოდე, მე ჩავიდინე ბოროტება, ამ ცხვრებმა რაღა დააშავეს? უფალო, ღმერთო ჩემო! ჩემზე და მამაჩემის სახლზე იყოს შენი ხელი, ოღონდ შენს ერზე ნუ იქნება მის დასაღუპად.“ +

18და უთხრა უფლის ანგელოზმა დავითისთვის სათქმელად გადს: „ადგეს და უფლის სამსხვერპლო ააგოს დავითმა ორნან იებუსელის კალოზე“. +

19და წავიდა დავითი გადის სიტყვისამებრ, რომელიც უფლის სახელით ჰქონდა ნათქვამი.

20და გამოიხედა ორნანმა დაინახა ანგელოზი და თავის ოთხ ვაჟთან ერთად დაიმალა. ორნანი იმ დროს ხორბალს ფქვავდა.

21და მივიდა დავითი ორნანთან. და გამოიხედა ორნანმა და დაინახა დავითი, კალოდან გამოეგება და მდაბლად თაყვანი სცა დავითს. +

22და უთხრა დავითმა ორნანს: „მომეცი შენი კალოს ადგილი და უფლის სამსხვერპლოს ავაშენებ მასზე, სრულ საფასურად მომეცი, რათა განერიდოს ხალხს ჟამი.“

23და უთხრა ორნანმა დავითს: „აიღოს და გააკეთოს მეფე ბატონმა, რაც ენებოს. აჰა, ხარები სრულადდასაწველად მომირთმევია, კევრები შეშად, ხორბალი საძღვნოდ. ყველაფერს ვიძლევი.“

24და უთხრა მეფე დავითმა ორნანს: „არა, სრულ საფასურად უნდა ვიყიდო შენგან, რადგან უფალს ვერც შენს საკუთრებას შევწირავ და ვერც მუქთა აღსავლენს.“

25ამ ადგილის საფასურად დავითმა ექვსასი შეკელი ოქრო მისცა ორნანს.

26იმ ადგილას აუგო დავითმა უფალს სამსხვერპლო, და მიიტანა სრულადდასაწველი და სამშვიდობო მსხვერპლი. და მოუხმო უფალს. მან კი სრულადდასაწველის სამსხვერპლოზე ზეციდან ცეცხლის მოცემით უპასუხა. +

27და უბრძანა უფალმა ანგელოზს და მანაც თავისი მახვილი ქარქაშში ჩააგო.

28იმ დროს, როცა დავითმა დაინახა, რომ უფალმა უპასუხა ორნან იებუსელის კალოზე, იქ შესწირა მსხვერპლი.

29უფლის სავანე, მოსემ უდაბნოში რომ გააკეთა, და სრულადდასაწველის სამსხვერპლო იმჟამად გაბაონის ბორცვზე იდგა. +

30და არ შეეძლო დავითს იქ მისვლა ღვთისთვის შესაკითხად, რადგან უფლის ანგელოზის მახვილის ეშინოდა. +

22

დავითი ამზადებს სამშენებლო მასალებს ტაძრისათვის

22^1და თქვა დავითმა: „აჰა, უფალი ღმერთის სახლი და აჰა, სრულადდასაწველის სამსხვერპლო ისრაელისათვის.“ +

2და ბრძანება გასცა დავითმა, რომ თავი მოეყარათ ხიზნებისათვის, რომელნიც ისრაელის ქვეყნად იყვნენ, და განაწესა ისინი ქვისმთლელებად, რომ ღვთის სახლის ასაშენებლად ქვები დაეთალათ. +

3დიდძალი რკინა გაიღო დავითმა კარიბჭის ლურსმნებისა და კაუჭების დასამზადებლად, დახარჯულ სპილენძს ხომ წონა არ ჰქონდა.

4არც ნაძვის ძელებს ჰქონდა თვლა, რადგან ციდონელებსა და ცორელებს მოჰქონდათ დავითისთვის.

5და თქვა დავითმა: „ჩემი ძე სოლომონი ყმაწვილია და სუსტი, უფლისთვის ასაშენებელი სახლი კი ყველაზე დიდებული, სახელგანთქმული და მშვენიერი უნდა იყოს მთელ ქვეყანაზე. ამიტომ ყველაფერს მოვამზადებ მისთვის“. და ბევრი გაამზადა დავითმა სიკვდილის წინ. +

დავითი მითითებას აძლევს სოლომონს ტაძრის აშენების თაობაზე

6და დაუძახა სოლომონს, თავის ძეს, და უფლისთვის, ისრაელის ღვთისთვის, სახლის აგება უანდერძა.

7და უთხრა დავითმა თავის ძეს, სოლომონს: „შვილო, გულით მეწადა უფლის, ღვთის სახელისთვის სახლი ამეგო. +

8და იყო უფლის სიტყვა ჩემს მიმართ თქმული: ‘ბევრი სისხლი გაქვს დაღვრილი და დიდი ომები გაქვს გადახდილი. ამიტომ შენ არ ააშენებ ჩემს სახელზე სახლს, რადგან ბევრი სისხლი დაღვარე ქვეყნად ჩემს წინაშე. +

9აჰა, ძე შეგეძინება და მშვიდი კაცი იქნება. ყველა მტრისაგან მოვასვენებ, ამიტომაც სოლომონი იქნება მისი სახელი და მის დღეებში მშვიდობას მივცემ ისრაელს. +

10ის ააშენებს სახლს ჩემს სახელზე, ის იქნება ჩემთვის ძე და მე ვიქნები მისთვის მამა, და განვამტკიცებ მის სამეფო ტახტს ისრაელში უკუნისამდე.’ +

11ახლა კი, შვილო ჩემო, უფალი იყოს შენთან, რათა ხელი მოგემართოს და უფლის, შენი ღვთის სახლი ააშენო, როგორც თქვა უფალმა შენზე.

12უფალმა მოგცეს აზრი და გონიერება და დაგაყენოს ისრაელზე უფლის, ღვთის რჯულის დასაცავად.

13მაშინ იქნები წარმატებული, თუ იმ წესებსა და კანონებს დაიცავ, რომელნიც მოსეს უბრძანა უფალმა ისრაელისათვის. მტკიცედ დეგ და გამაგრდი, ნუ შიშობ და ნუ თრთი. +

14აჰა, ჩემს სიღარიბეში უფლის სახლისათვის გავამზადე ასიათასი ქანქარი ოქრო, მილიონი ქანქარი ვერცხლი, სპილენძსა და რკინას წონა არა აქვს, რადგან უამრავია. ხე-ტყე და ქვაც გავამზადე, მაგრამ შენც შეგიძლია მიუმატო. +

15ბევრი ხელოსანი მყავს: ტყისმჭრელები, ქვისმთლელები, ხუროები და ყველანაირი ხელობის მცოდნენი.

16ოქროს, ვერცხლს, სპილენძს თვლა არა აქვს. ახლა ადექი და საქმეს შეუდექი და უფალი შენთან იქნება.“

დავითი უანდერძებს მთავრებს

სოლომონის დახმარებას

17და ბრძანა დავითმა, რომ ისრაელის ყველა მთავარი მიხმარებოდა მის ძეს, სოლომონს:

18„განა თქვენთან არ არის უფალი, ჩვენი ღმერთი? განა მან არ მოგცათ ირგვლივ მშვიდობა? მან ჩემს ხელში ჩაყარა ამ ქვეყნის მკვიდრნი, და დამორჩილდა ეს ქვეყანა უფლისა და მისი ერის წინაშე.

19ახლა კი გაუხსენით თქვენი გული და სული უფალს, თქვენს ღმერთს. ადექით და დაიწყეთ უფლის, ღვთის საწმიდრის შენება, რათა უფლის აღთქმის კიდობანი და ღვთის ჭურჭლეული უფლის სახელზე აგებულ სახლში გადააბრძანოთ.“

23
დავითი სოლომონს სვამს თავის მემკვიდრედ

23^1და დავითი მოხუცდა და გაძღა წლებით, და თავისი ვაჟი სოლომონი გაამეფა ისრაელზე. +

2და თავი მოუყარა ისრაელის მთავრებს, მღვდლებსა და ლევიანებს.

3და აღრიცხეს ოცდაათ წელს გადაცილებული ლევიანები. და გამოვიდა სულ ოცდათვრამეტი ათასი კაცი. +

4აქედან ოცდაოთხი ათასი უფლის სახლის საქმეს უძღვებოდა, ექვსი ათასი კი მწიგნობრები და მსაჯულები იყვნენ. +

5ოთხიათასი კარისმცველი იყო, ოთხიათასი კი იმ საკრავებით ადიდებდა უფალს, რომელნიც დავითმა გააკეთა. +

6და დაჰყო დავითმა ისინი ლევის, გერშონის, კეჰათის და მერარის ძეთა დასებად. +

7გერშონელთაგან იყვნენ: ლაყდანი და შიმყი.

8ლაყდანის ძენი: უფროსი იეხიელი, ზეთამი და იოელი – სამნი.

9შიმყის ძენი: შელომითი, ხაზიელი და ჰარანი – სამნი. ესენი არიან ლაყდანის მამისსახლთა თავკაცები.

10შიმყის ძენი: იახათი, ზინა, იეყუში და ბერიყა. ესენი არიან შიმყის ძენი – ოთხნი.

11იახათი უფროსი იყო, ზიზა – მომდევნო. იეყუშსა და ბერიყას ძალიან ცოტა შვილები ჰყავდათ. ამიტომ აღრიცხვისას ერთ მამისსახლს შეადგენდნენ.

12კეჰათის ძენი: ყამრამი, იცჰარი, ხებრონი და ყუზიელი – ოთხნი. +

13ყამრამის ძენი: აარონი და მოსე. აარონი იმისთვის გამოირჩია, რომ წმიდათა წმიდისთვის ეკურთხებინათ იგი და მისი ძენი უკუნისამდე, რათა მათ ეკმიათ უფლის წინაშე, რათა სამსახური გაეწიათ მისთვის და მისი სახელით უკუნისამდე ეკურთხებინათ. +

14მოსე ღვთისკაცი იყო და მისი ძენი ლევიანთა ტომს მიათვალეს.

15მოსეს ძენი: გერშომი, ელიეზერი. +

16გერშომის ძენი: შებუელი – უფროსი.

17ელიეზერის ძენი იყვნენ: რეხაბია – უფროსი. ელიეზერს მეტი შვილი არც ჰყოლია, რეხაბიას ძენი კი ძალიან გამრავლდნენ.

18იცჰარის ძენი: შელომითი – უფროსი.

19ხებრონის ძენი: იერიაჰუ – უფროსი, ამარია – მეორე, იახაზიელი – მესამე, იეკამყამი – მეოთხე, +

20ყუზიელის ძენი: მიქა – უფროსი, იშია – მეორე.

21მერარის ძენი: მახლი და მუში, მახლის ძენი: ელეაზარი და კიში. +

22ელეაზარი ისე მოკვდა, რომ ვაჟი არ ჰყოლია, მხოლოდ ასულები დარჩა. ისინი კიშის ძეებმა, ბიძაშვილებმა, შეირთეს. +

23მუშის ძენი: მახლი, ყედერი და იერემოთი – სამნი.

24აჰა, ლევის ძენი, თავ-თავიანთი მამისსახლების მიხედვით, მამისსახლთა თავკაცები, სახელებისა და სულადობის რიცხვის მიხედვით აღრიცხულნი, რომელნიც უფლის სახლის სამსახურის საქმეს უძღვებოდნენ, ოც წელს გადაცილებულნი. +

25რადგან თქვა დავითმა: „უფალმა ღმერთმა მისცა მშვიდობა ისრაელს, თავის ერს, და იერუსალიმში დამკვიდრდა იგი უკუნისამდე.

26და აღარც ლევიანებს დასჭირდებათ სამსახურის გასაწევად სავანისა და მისი ჭურჭლეულის ტარება.“

27დავითის უკანასკნელი სიტყვების მიხედვით აღრიცხეს ოც წელს გადაცილებული ლევიანები,

28რათა ისინი მდგარიყვნენ აარონის ძეთა გვერდით, ემსახურათ უფლის სახლში, ეზოებში და ოთახებში, სუფთად შეენახათ ყოველი სიწმიდე და აღესრულებინათ ღვთის სახლის სამსახური. +

29და ეზრუნათ საწინაშეო პურებზე, ძღვენზე, უფუარ კვერებზე, ტაფებზე და შესაწვავზე, ყველაფრის არწყვა-აწონაზე,

30დილა-საღამოობით უფლის ქება-დიდებაზე,

31და ყველა სრულადდასაწველზე უფლისათვის შაბათობით, ახალმთვარობების დღესასწაულების განსაზღვრულ რიცხვებში, როგორც მათთვისაა დადგენილი, უფლის წინაშე მარად აღსასრულებლად,

32რომ დაიცვან დადგენილება სადღესასწაულო კარვის შესახებ, დადგენილება საწმიდრის შესახებ და დადგენილება აარონის ძეთა – მათი ძმების – შესახებ, უფლის სახლში სამსახურის გასაწევად.

24
აარონის ძეთა დაყოფა ოცდაოთხ დასად წილის ყრით

24^1აარონის ძეთ თავიანთი დასები აქვთ, აარონის ძენი: ნადაბი, აბიჰუ, ელეაზარი და ითამარი. +

2ნადაბი და აბიჰუ მამაზე ადრე დაიხოცნენ; ისე, რომ ვაჟები არ ჰყოლიათ. ელეაზარი და ითამარი შეუდგნენ მღვდელმსახურებას. +

3და გაამწესა დავითმა ცადოკი, ელეაზარის ძეთაგან, და ახიმელექი, ითამარის ძეთაგან, თავ-თავიანთ სამსახურში, თავ-თავიანთი მოვალეობისდა მიხედვით.

4და აღმოჩნდა, რომ ელეაზარის შვილებში კაცები უფრო მეტნი იყვნენ, ვიდრე ითამარის შვილებში, და დაანაწილეს მათ ისინი: ელეაზარის ძეთა მამისსახლს თექვსმეტი თავკაცი არგუნეს, ხოლო ითამარის ძეთა მამისსახლს – რვა თავკაცი.

5ერთმანეთში წილისყრით დაინაწილეს, რადგან საწმიდრის წინამძღოლები ელეაზარისა და ითამარის ძეთაგან იყვნენ. +

6და აღნუსხა ისინი შემაყია ნათანელის ძემ, ლევიანთა მწიგნობარმა, მეფისა და მთავართა წინაშე, ცადოკ მღვდლისა და ახიმელექ აბიათარის ძის წინაშე, მღვდელთა და ლევიანების მამისსახლთა თავკაცების წინაშე. ერთი მამისსახლი ელეაზარს უყრიდა წილს და ერთი ითამარს უყრიდა წილს. +

7და პირველი წილი იეჰოიარიბს შეხვდა, მეორე – იედაყიას,

8მესამე – ხარიმს, მეოთხე – სეყორიმს.

9მეხუთე – მალქიას, მეექვსე – მიამინს, +

10მეშვიდე – ჰაკოცს, მერვე – აბიას,

11მეცხრე – იესოს, მეათე – შექანიაჰუს,

12მეთერთმეტე – ელიაშიბს, მეთორმეტე – იაკიმს,

13მეცამეტე – ხუფას, მეთოთხმეტე – იეშებაბს,

14მეთხუთმეტე – ბილგას. მეთექვსმეტე – იმერს.

15მეჩვიდმეტე – ხეზირს, მეთვრამეტე – ჰაფიცეცს,

16მეცხრამეტე – ფეთახიას, მეოცე – იეხეზკელს,

17ოცდამეერთე – იაქინს, ოცდამეორე – გამულს,

18ოცდამესამე – დელაიაჰუს, ოცდამეოთხე – მაყაზიაჰუს.

19ეს არის მათი განაწესი, თუ როგორ უნდა მისულიყვნენ უფლის სახლში იმ სამსახურის გასაწევად, მათი მამის, აარონის, ხელით რომ იყო დაწესებული ისე, როგორც უფალმა, ისრაელის ღმერთმა უბრძანა მას. + +

ლევის დანარჩენ ძეთა განაწილება

20დანარჩენი ლევიანები: ყამრამის ძეთაგან: შუბაელი, შუბაელის ძეთაგან: იეხდეიაჰუ.

21რეხაბიაჰუსაგან: რეხაბიაჰუს ძეთაგან იშია იყო თავკაცი.

22იცჰარელთაგან: შელომოთი. შელომოთის ძეთაგან: იახათი.

23ხებრონის ძეთაგან: იერიაჰუ, ამარიაჰუ – მეორე, იახაზიელი – მესამე, იეკამყამი – მეოთხე. +

24ყუზიელის ძეთაგან: მიქა. მიქას ძეთაგან: შამირი.

25მიქას ძმა იყო იშია. იშიას ძეთაგან: ზაქარია.

26მერარის ძენი: მახლი და მუში. იაყაზიაჰუს ძეთაგან: ბენო.

27მერარის ძენი იაყაზიაჰუსგან: ბენო, შოჰამი, ზაქური და ყიბრი.

28მახლისგან: ელეაზარი, რომელსაც ვაჟები არ ჰყოლია. +

29კიშისგან: კიშის ძე იერახმეელი.

30მუშის ძენი: მახლი, ყედერი, იერიმოთი. აჰა, ლევიანები, თავ-თავიანთი მამისსახლებისდა მიხედვით. +

31მამისსახლთა თავკაცებმა უმცროსი ძმების თანასწორად ყარეს წილი თავიანთი ძმების – აარონიანთა მსგავსად, მეფე დავითის, ცადოკის, ახიმელექის, მღვდლებისა და ლევიანების მამისსახლთა თავკაცების წინაშე. +

25
მუსიკოსთა რაოდენობა და მათი მოვალეობანი

25^1დავითმა და მისმა მხედართმთავრებმა სამსახურისათვის დაანაწილეს ასაფის, ჰემანის და იედუთუნის ძენი, რომელნიც ბობღნებზე, ქნარებსა და წინწილებზე უკრავდნენ. იმათი რიცხვი, ვინც თავიანთ სამსახურის საქმეს ეწეოდნენ, იყო: +

2ასაფის ძეთაგან: ზაქური, იოსები, ნეთანია, ასარელა – ასაფის ძენი, რომელნიც ასაფის ლოტბარობითა და მეფის ხელმძღვანელობით უკრავდნენ.

3იედუთუნისგან, იედუთუნის ძენი: გედალიაჰუ, ცერი, იეშაყიაჰუ, ხაშაბიაჰუ, მათითიაჰუ, შიშა – ექვსნი. თავიანთი მამის, იედუთუნის, ხელქვეით იყვნენ, რომელიც ბობღანზე უკრავდა უფლის საქებ-სადიდებელს.

4ჰემანისგან, ჰემანის ძენი: ბუკიაჰუ, მათანიაჰუ, ყუზიელი, შებუელი, იერიმოთი, ხანანია, ხანანი, ელიათა, გიდალთი, რომამთი-ყეზერი, იოშბეკაშა, მალოთი, ჰოთირი, მახაზიოთი. +

5ყველა ესენი იმ ჰემანის ძენი არიან, რომელიც მეფის ნათელმხედველი იყო, უფლის სიტყვების გამოსაცხადებლად და მისი დიდების რქის ასამაღლებლად. ღმერთმა ჰემანს თორმეტი ვაჟი და სამი ასული მისცა.

6ყველა ესენი მათი მამის ლოტბარობით გალობდნენ უფლის სახლში წინწილებით, ქნარებით, ბობღნებით, ღვთის სახლის სამსახურის გასაწევად მეფის, ასაფის, იედუთუნისა და ჰემანის ხელმძღვანელობით.

7უფლისათვის გალობაში განსწავლულთა და ყველა მცოდნეთა რიცხვი, თავიანთ ძმებთან ერთად, იყო ორასოთხმოცდარვა. +

8სამსახურის რიგზე წილი თანასწორად ყარეს, დიდმა და პატარამ, სწავლულმა და მოსწავლემ. +

9პირველი წილი ერგო ასაფს იოსებისათვის, მეორე – გედალიაჰუს, იგი, მისი ძმები და შვილები – თორმეტნი.

10მესამე – ზაქურს, მისი ძენი, და ძმები – თორმეტნი.

11მეოთხე – იცრის, მისი ძენი და ძმანი – თორმეტნი.

12მეხუთე – ნეთანიაჰუს, მისი ძენი და ძმანი – თორმეტნი.

13მეექვსე – ბუკიაჰუს, მისი ძენი და ძმანი – თორმეტნი.

14მეშვიდე – იესარელას, მისი ძენი და ძმანი – თორმეტნი.

15მერვე – ესაიას, მისი ძენი და ძმანი – თორმეტნი.

16მეცხრე – მათანიაჰუს, მისი ძენი და ძმანი – თორმეტნი.

17მეათე – შიმყის, მისი ძენი და ძმანი – თორმეტნი.

18მეთერთმეტე – ყაზარელს, მისი ძენი და ძმანი – თორმეტნი.

19მეთორმეტე – ხაშაბიას, მისი ძენი და ძმანი – თორმეტნი.

20მეცამეტე – შუბაელს, მისი ძენი და ძმანი – თორმეტნი.

21მეთოთხმეტე – მათითიაჰუს, მისი ძენი და ძმანი – თორმეტნი.

22მეთხუთმეტე – იერემოთს, მისი ძენი და ძმანი – თორმეტნი.

23მეთექვსმეტე – ხანანიაჰუს, მისი ძენი და ძმანი – თორმეტნი.

24მეჩვიდმეტე – იოშბეკაშას, მისი ძენი და ძმანი – თორმეტნი.

25მეთვრამეტე – ხანანის, მისი ძენი და ძმანი – თორმეტნი.

26მეცხრამეტე – მალოთის, მისი ძენი და ძმანი – თორმეტნი.

27მეოცე – ელიათას, მისი ძენი და ძმანი – თორმეტნი.

28ოცდამეერთე – ჰოთირს, მისი ძენი და ძმანი – თორმეტნი.

29ოცდამეორე – გიდალთის, მისი ძენი და ძმანი – თორმეტნი.

30ოცდამესამე – მახაზიოთს, მისი ძენი და ძმანი – თორმეტნი.

31ოცდამეოთხე – რომამთი-ყეზერს, მისი ძენი და ძმანი – თორმეტნი.

26
კარის მცველთა განაწილება

26^1კარისმცველთა დასები: კორახელთაგან: მეშელემიაჰუ, კორეს ძე, ასაფის ძეთაგან. +

2მეშელემიაჰუს ძენი: ზაქარია – პირმშო, იედიყაელი – მეორე, ზებადიაჰუ – მესამე, იათნიელი – მეოთხე,

3ყელამი – მეხუთე, იეჰოხანანი – მეექვსე, ელიეჰოყენაი – მეშვიდე.

4ყობედ-ედომის ძენი; შემაყია – პირმშო, იეჰოზაბადი – მეორე, იოახი – მესამე, საქარი – მეოთხე, ნეთანელი – მეხუთე,

5ყამიელი – მეექვსე, ისაქარი – მეშვიდე, ფეყულთაი – მერვე, რადგან ღმერთმა აკურთხა იგი.

6მის ძეს, შემაყიას, ვაჟები შეეძინა, რომელნიც მამისსახლს განაგებდნენ, ვინაიდან მაგარი ვაჟკაცები იყვნენ.

7შემაყიას ძენი: ყოთნი, რეფაელი, ყობედი, ელზაბადი, მისი ძმანი, მაგარი ხალხი, ელიჰუ და სემაქიაჰუ.

8ყველანი ყობედ-ედომის ძენი იყვნენ. ისინი თავიანთი ძეებითა და ძმებით მაგარი ვაჟკაცები იყვნენ და სამსახურის გაწევის უნარი ჰქონდათ. ყობედ-ედომს ასეთები სულ სამოცდაორი ჰყავდა.

9მეშელემიაჰუს თვრამეტი ვაჟი და ძმა ჰყავდა, მაგარი ვაჟკაცები.

10ხოსას, მერარის ერთ-ერთი ძეთაგანის, ვაჟები: უფროსი შიმრი იყო – თუმცა პირმშო არ ყოფილა – მამამისმა არგუნა მას უფროსობა;

11ხილკიაჰუ მომდევნო იყო, ტებალიაჰუ – მესამე, ზაქარია – მეოთხე. ხოსას სულ ცამეტი ვაჟი და ძმა ჰყავდა.

12კარისმცველთა დასს, მოყმეთა თავკაცებს, ჩაბარდათ დაცვა, თავიანთ ძმებთან ერთად, უფლის სახლში სამსახურის გასაწევად.

13ყველა კარიბჭეზე წილი ყარეს, როგორც დიდებმა, ისე პატარებმა, თავ-თავიანთი მამისსახლების მიხედვით. +

14აღმოსავლეთის მხარე შელემიაჰუს ერგო წილად. მის ვაჟს ზაქარიას, გონიერ მრჩეველს, უყარეს წილი და მას წილად ჩრდილოეთის მხარე შეხვდა.

15ყობედ-ედომს სამხრეთის მხარე ერგო წილად, მის ძეებს – საკუჭნაოებთან.

16შუფიმსა და ხოსას დასავლეთის მხარე შეხვდათ, შალექეთის ჭიშკართან, საიდანაც გზა ადის და დაცვა დაცვის პირისპირ დგას.

17აღმოსავლეთით ექვსი ლევიანი იდგა, ჩრდილოეთით – დღეში ოთხი, სამხრეთით – დღეში ოთხი, საკუჭნაოებთან – ორ-ორი.

18ფარბარის დასავლეთით, გზაზე, ოთხნი იდგნენ, თავად ფარბართან – ორნი.

19აჰა. კორესა და მერარის ძეების კარისმცველთა დასები.

20ლევიანთაგან: ახია ღვთის სახლის საგანძურსა და შენაწირი ნივთების საგანძურს დარაჯობდა. +

21ლაყდანის ძენი, გერშონელთა ძენი – ლაყდანისგან. მამისსახლის თავკაცები ლაყდან გერშონელისგან: იეხიელი. +

22იეხიელის ძენი: ზეთამი და მისი ძმა იოელი უფლის სახლის საგანძურს დარაჯობდნენ,

23ყამრამელებთან, იცჰარელებთან, ხებრონელებთან და ყუზიელებთან ერთად.

24შებუელი ძე გერშომისა, მოსეს ძისა, საგანძურის მთავარი ზედამხედველი იყო. +

25მისი ძმები ელიეზერისგან; მისი ძე რეხაბიაჰუ, მისი ძე იეშაყიაჰუ, მისი ძე იორამი, მისი ძე ზიქრი, მისი ძე შელომითი.

26ეს შელომითი თავისი ძმებითურთ დარაჯობდა შემოწირულობათა მთელ საგანძურს, რომელიც მეფე დავითმა, მამისსახლის თავკაცებმა, ათასისთავებმა, ასისთავებმა და სარდლებმა შესწირეს. +

27ომიდან და ნაალაფრიდან სწირავდნენ უფლის სახლის შესაკეთებლად. +

28ყველაფერი, რაც სამუელ წინასწარმეტყველმა, საულ კიშის ძემ, აბნერ ნერის ძემ, იოაბ ცერუიას ძემ შესწირეს, ყველა ეს შენაწირი შელომითისა და მისი ძმების ხელში იყო. +

29იცჰარელთაგან ქენანიაჰუ და მისი ძენი ისრაელში საგარეო სამსახურზე იყვნენ განწესებულნი მზირებად და მსაჯულებად.

30ხებრონელთაგან: ხაშაბიაჰუ და მისი ძმები, მაგარი ვაჟკაცები, ათას შვიდასნი, დანიშნულნი იყვნენ ისრაელზე იორდანეს გაღმიდან დასავლეთამდე, უფლის ყოველგვარი საქმისათვის და მეფის ყოველგვარი სამსახურისათვის.

31ხებრონელებს იერია ხებრონელი ჰყავდათ თავკაცად, თავიანთ მოდგმასა და მამისსახლში, დავითის მეფობის მეორმოცე წელს გამოიკითხეს და მათ შორის მაგარი ვაჟკაცები აღმოაჩინეს გილყადის იაყზერში. +

32მათი ძმანი, მაგარი ვაჟკაცები, ორიათას შვიდასნი იყვნენ – მამისსახლის თიავკაცნი. დავით მეფემ ისინი რეუბენიანებში, გადელებში და მენაშეს ნახევარტომში გაამწესა ღვთის ყველა საქმისთვის და სამეფო საქმისთვის.

27
ლაშქრის მეთაურთა დანაწილება

27^1ესენი არიან ისრაელის ძენი მათი რიცხვის მიხედვით, თავ-თავიანთ მამისსახლთა თავკაცნი, ათასისთავები, ასისთავები და მათი მზირები, რომელნიც მეფეს ემსახურებოდნენ დასების ყველა საქმეში, მიდი-მოდიოდნენ ყოველთვიურად, წელიწადის ყოველ თვეში. თითოეული დასი ოცდაოთხი ათასისგან შესდგებოდა.

2პირველ დასზე პირველი თვისთვის დადგენილი იყო იოშაბყამ ზაბდიელის ძე; მის დასში ოცდაოთხი ათასი იყო. +

3იგი იყო ფერეცის შვილთაგანი, პირველი თვის ყველა მხედართმთავრის მეთაური.

4მეორე თვის დასზე იყო დოდაი ახოხელი, მის დასშივე იყო მთავარი მიკლოთი. მის დასში ოცდაოთხი ათასი იყო. +

5მესამე თვის მესამე მხედართმთავარი იყო ბენაიაჰუ, იეჰოიადაყ მღვდლის ვაჟი, მის. დასშიც ოცდაოთხი ათასი იყო. +

6ეს ბენაიაჰუ ოცდაათ მოყმეთაგანი და მათი მეთაური იყო. მისი ძე ყამიზაბადიც მის დასში იყო.

7მეოთხე თვეში მეოთხე იყო ყასაელი, იოაბის ძმა. მის შემდეგ კი მისი ძე ზებადია. მის დასშიც ოცდაოთხი ათასი იყო.

8მეხუთე თვეში მეხუთე მხედართმთავარი იყო შამუთ იზრახელი. მის დასშიც ოცდაოთხი ათასი იყო.

9მეექვსე თვეში მეექვსე იყო ყირა ყიკეშის ძე, თეკოაყელი, მის დასშიც ოცდაოთხი ათასი იყო.

10მეშვიდე თვეში მეშვიდე იყო ხელეც ფელონელი, ეფრემის ძეთაგან. მის დასშიც ოცდაოთხი ათასი იყო.

11მერვე თვეში მერვე იყო სიბექაი ხუშათელი, ზარხელთაგან. მის დასშიც ოცდაოთხი ათასი იყო. +

12მეცხრე თვეში მეცხრე იყო აბიყეზერ ყანეთოთელი, ბენიამინელთაგან. მის დასშიც ოცდაოთხი ათასი იყო.

13მეათე თვეში მეათე იყო მაჰარაი ნეტოფათელი, ზარხელთაგან. მის დასშიც ოცდაოთხი ათასი იყო.

14მეთერთმეტე თვეში მეთერთმეტე იყო ბენაია ფირყათონელი, ეფრემელთაგან, მის დასშიც ოცდაოთხი ათასი იყო. +

15მეთორმეტე თვეში მეთორმეტე იყო ხელდაი ნეტოფათელი, ყათნიელთაგან. მის დასშიც ოცდაოთხი ათასი იყო. +

16ისრაელის შტოებზე: რეუბენის ძეთა წინამძღოლი იყო ელიეზერ ზიქრის ძე; სიმონელებისა – შეფატიაჰუ მაყაქას ძე;

17ლევიანებისა – ხაშაბია კემუელის ძე; აარონისა – ცადოკი;

18იუდასი – ელიჰუ, დავითის ძმათაგანი; ისაქარისა – ყომრი, ძე მიქაელისა;

19ზებულუნისა – იშმაყიაჰუ, ყობადიაჰუს ძე; ნაფთალისა – იერიმოთ ყაზრიელის ძე;

20ეფრემის ძეთა – ჰოშეაყ ყაზაზიაჰუს ძე, მენაშეს ნახევარტომისა – იოელ ფედიაჰუს ძე;

21მენაშეს ნახევარტომისა – იდო ზაქარიას ძე. ბენიამინისა – იაყასიელ აბნერის ძე;

22დანისა – ყაზარელ იეროხამის ძე. ესენი არიან ისრაელის ტომთა მთავარნი.

23ოცი წლისანი და მის ქვემოთ არ აღურიცხავს დავითს, ვინაიდან უფალმა ისრაელს ცის ვარსკვლავებივით გამრავლება აღუთქვა. +

24იოაბ ცერუიას ძემ დაიწყო აღრიცხვა, მაგრამ არ დაამთავრა. ამის გამო ისრაელს რისხვა დაატყდა. ეს აღრიცხვა დავით მეფის მატიანის აღრიცხვაშიც არ შესულა. +

25სამეფო საუნჯეებზე იყო ყაზმავეთ ყადიელის ძე. ხოლო იმ საუნჯეებზე, რომელიც მინდორში, ქალაქებში და ციხე-სიმაგრეებში იყო – იეჰონათან ყუზიაჰუს ძე.

26მინდვრის სამუშაოების შემსრულებლებზე, მიწას რომ ამუშავებდნენ – ყეზრი ქელუბის ძე.

27ვენახებზე – შიმყი რამათელი, ყურძნისა და ღვინის მარაგზე – ზაბდი შიფმელი,

28ზეთისხილებზე და ლეღვებზე, დაბლობში რომ არის – ბაყალ-ხანან გედერელი; ზეთის მარაგზე – იოყაში.

29ხოლო იმ ნახირზე, შარონში რომ სძოვდა – შიტრაი შარონელი, ნახირზე ხეობებში – შაფატ ყადლაის ძე, +

30აქლემებზე – იობილ ისმაელიანი, სახედრებზე – იეხდეიაჰუ მერონოთელი,

31ცხვარზე – იაზიზ ჰაგერელი. ყველა ესენი დავით მეფის ქონების მოურავები იყვნენ,

32იონათანი, დავითის ბიძა, მრჩეველი იყო, კაცი გონიერი და მწიგნობარი. იეხიელი ხაქმონის ძე მეფისწულებთან იყო. +

33ახითოფელი მეფის მრჩეველი იყო, ხუშაი არქელი კი – მეფის მეგობარი. +

34ახითოფელის შემდეგ იყვნენ იეჰოიადაყ ბენაიაჰუს ძე და აბიათარი. მეფის მხედართმთავარი იყო იოაბი. +

28
დავით მეფის გეგმები

28^1და შეყარა დავითმა იერუსალიმში ისრაელის ყველა მთავარი. შტოთა მთავარნი, დასების მეთაურები, მეფის სამსახურში მყოფნი, ათასისთავები, ასისთავები, მეფისა და მის ძეთა მთელი საქონ-საყოლის მოურავები, სახლთუხუცესები და ყველა მაგარი ვაჟკაცი.

2და ფეხზე წამოდგა დავითი და თქვა: „ყური დამიგდეთ, ჩემო ძმებო და ჩემო ხალხო! გულით მეწადა ამეშენებინა განსასვენებელი სახლი უფლის აღთქმის კიდობნისათვის, ჩვენი ღვთის ფერხთა დასადგმელი, და მოვემზადე ასაშენებლად, +

3მაგრამ ღმერთმა მითხრა: ‘ჩემს სახელზე სახლს ნუ ააშენებ, რადგან მეომარი კაცი ხარ და სისხლი გაქვს დაღვრილი.’ +

4და მაინც უფალმა, ისრაელის ღმერთმა, მამაჩემის სახლიდან ამომირჩია, რათა მთელი ისრაელის მეფე გავმხდარიყავი საუკუნოდ. რადგან იუდა ამოირჩია მთავრად, იუდას სახლიდან კი მამაჩემის სახლი ამოირჩია, მამაჩემის ძეთაგან კი ჩემი გამეფება ინება მთელ ისრაელზე. +

5ყველა ჩემს ვაჟს შორის კი, რადგან მრავალი შვილი მომცა უფალმა, ჩემი ძე სოლომონი ამოირჩია, რათა დამჯდარიყო უფლის სამეფოს ტახტზე, ისრაელზე. +

6და მითხრა: ‘შენი ძე, სოლომონი, ააშენებს ჩემს სახლსა და ეზოებს, რადგან იგი ძედ ამოვირჩიე და მე ვიქნები მისი მამა. +

7უკუნისამდე გავამყარებ მის სამეფოს, თუ იგი მტკიცედ დაიცავს ჩემს მცნებებს და რჯულდებას, როგორც დღემდე იცავდა.’ +

8ახლა კი მთელი ისრაელის, უფლის კრებულის, თვალწინ ჩვენი ღმერთის გასაგონად გეუბნებით: დაიცავით და გამოიკითხეთ უფლის, თქვენი ღმერთის, ყველა მცნება, რათა დოვლათიან ქვეყანას დაეპატრონოთ და თქვენს შემდეგ თქვენს შვილებს დაუმკვიდროთ უკუნისამდე,

9ხოლო შენ, სოლომონ, ძეო ჩემო, იცოდე მამაშენის ღმერთი მთელი გულითა და ხალისიანი სულით ემსახურე, რადგან ყოველთა გულის მხილველია უფალი და ყველა ფიქრისა და ზრახვის მცოდნეა. ძებნას თუ დაუწყებ მას, იპოვი კიდეც; ხოლო თუ მიატოვებ, ისიც სამუდამოდ მიგატოვებს. +

10ახლა უყურე, რაკი უფალმა გამოგარჩია უფლის საწმიდრის ამშენებლად, მტკიცედ დეგ და გააკეთე.“

11და მისცა დავითმა სოლომონს, თავის ძეს, გეგმა კარიბჭისა, მისი სახლებისა, განძთსაცავებისა, ქორედებისა, შიდა ოთახებისა და კიდობნის სახლისა. +

12ასევე ყველაფრის გეგმა, რისი გაკეთებაც გულში ჰქონდა უფლის სახლის ეზოებისთვის, ირგვლივ განლაგებული ყველა ოთახისთვის, ღვთის სახლის საგანძურისა და შემოწირულობათა საგანძურისათვის. +

13მღვდელთა და ლევიანთა დასებისთვის, უფლის სახლის სამსახურის ყველა საქმისთვის, უფლის სახლის სამსახურისთვის საჭირო ყველა ჭურჭლისთვის,

14ოქროულობისთვის, ოქროს წონით, ყველა სამსახურებელი ჭურჭლისთვის, ვერცხლის ყველა ჭურჭლისთვის, წონასთან ერთად, ყველა სამსახურებელი ჭურჭლისთვის.

15წონა ოქროს სასანთლეებისა და მისი ოქროს ლამპრებისა, თითოეული სასანთლისა და ლამპრების წონასთან ერთად; ასევე ვერცხლის სასანთლეები, მისი სასანთლეებისა და ლამპრების წონასთან ერთად, როგორც თითოეული სასანთლის სამსახურის წესია.

16ოქროს წონა საკურთხის ტაბლებისათვის და ყველა მაგიდისთვის, ასევე ვერცხლის ტაბლებისთვის.

17ხალასი ოქრო ჩანგლებისთვის, ჯამებისთვის, ოქროს ფიალებისთვის, თითოეული ფიალის წონასთან ერთად, აგრეთვე ვერცხლის ფიალებისთვის, თითოეული ფიალის წონასთან ერთად.

18საკმევის სამსხვერპლოსათვის გასუფთავებული ოქრო წონასთან ერთად, და გეგმა ეტლისა და ოქროს ქერუბიმებისა, რომელთა ფრთებიც გადაშლილი და გადაფარებული იყო უფლის აღთქმის კიდობანზე.

19„ეს ყველაფერი უფლის ხელით არის ჩაწერილი, მან ჩამაგონა გეგმის ყოველი წვრილმანი,“ – [თქვა დავითმა.]

დავითი ავალებს სოლომონს ტაძრის აგებას

20და უთხრა დავითმა თავის ძეს სოლომონს: „მტკიცედ დეგ და გამხნევდი, და შეუდექი საქმეს. ნუ შიშობ, და ნუ ძრწი, რადგან უფალი ღმერთი, ჩემი ღმერთი, შენთან არის, არ განგიდგება იგი და არ მიგატოვებს, ვიდრე არ შეასრულებ უფლის სახლის სამსახურის ყველა საქმეს. +

21აჰა, მღვდელთა და ლევიანთა დასები, ღვთის სახლის ყოველგვარი სამსახურის გასაწევად. მხარში გიდგანან ყველა საქმეში ბეჯითნი და ყველა სამუშაოს მცოდნენი. მთავრები და მთელი ერი შენს ყველა ბრძანებაზეა.“

29
დავითი ხალხს შეაგონებს

29^1და უთხრა დავით მეფემ მთელ კრებულს: „სოლომონი, ჩემი ძე, რომელიც ღმერთმა ამოირჩია, ნორჩია და სუსტი, ეს საქმე კი ძალზე დიდია, რადგან ეს შენობა კაცისთვის კი არ არის, არამედ უფალი ღვთისთვის. +

2რაც შემეძლო, ყველაფერი მოვამზადე უფლის სახლისთვის: ოქრო – ოქროს ნივთებისთვის, ვერცხლი – ვერცხლის ნივთებისთვის, სპილენძი – სპილენძეულისთვის, რკინა რკინეულისათვის, ძელი ძელეულისათვის, აგრეთვე ონიქსის ქვები, ბუდეებში ჩასმული ქვები, ლამაზი და ფერად-ფერადი ქვები, ყველანაირი ძვირფასი ქვები და მარმარილოს ლოდები უამრავი. +

3ამასთან ერთად, ჩემი უფლის სახლის სიყვარულის გამო მაქვს საკუთარი ოქროსა და ვერცხლის საუნჯე, რომელსაც ღვთის სახლს ვწირავ, ყოველივე იმის გარდა, რაც წმიდა სახლისთვის მაქვს მომზადებული:

4სამი ათასი ქანქარი ოქრო, ოფირის ოქრო, შვიდი ათასი ქანქარი გამოხურვებული ვერცხლი, სახლის კედლების მოსაპირკეთებლად,

5ოქროს ნივთებისთვის, ვერცხლის ნაკეთობებისთვის, ყველა საოქრომჭედლო საქმისთვის. კიდევ ვინ შესწირავს დღეს უფალს სავსე ხელით?“ +

6და გაიღეს შესაწირავი მამისსახლთა თავკაცებმა, ისრაელის შტოთა თავკაცებმა, ათასისთავებმა და მეფის მოურავებმა.

7და გამოიღეს უფლის სახლის სამსახურისთვის ხუთი ათასი ქანქარი ოქრო, ათი ათასი დრამა ოქრო, ათი ათასი ქანქარი ვერცხლი, თვრამეტი ათასი ქანქარი სპილენძი, ასი ათასი ქანქარი რკინა.

8ვისაც კი ქვები აღმოაჩნდა უფლის სახლის საგანძურისთვის იეხიელ გერშონელს ჩააბარეს. +

9ხალხი ხარობდა შესაწირავის გამო, რადგან მთელი გულით სწირავდნენ უფალს, ასევე მეფე დავითიც დიდი სიხარულით ხარობდა. +

10და აკურთხა დავითმა უფალი, მთელი კრებულის თვალწინ და თქვა დავითმა: „კურთხეულ ხარ, უფალო, ღმერთო ისრაელისა, და ჩვენს მამათა, უკუნითი უკუნისამდე!

11შენია, უფალო, დიდება, ძლიერება, ქება, ძლევა და დიდებულება, ისევე როგორც ყოველივე ცაზე და ქვეყანაზე! შენი, უფალო, მეფობა, ყველაზე აღმატებული ხარ მთავრად! +

12სიმდიდრე და დიდება შენგან მოდის, შენ განაგებ ყოველივეს, შენს ხელშია ძალა და ძლიერება, შენს ხელშია ყოველივეს განდიდება და განმტკიცება. +

13აწ გაქებთ, ღმერთო ჩვენო, და ვადიდებთ შენს დიდებულ სახელს.

14ვინა ვარ მე, ან ვინ არის ჩემი ერი, ამდენის შემოწირვა რომ შევიძელით? მაგრამ ყოველივე ეს შენგან არის, ეს ყოველივე შენი ხელით [მოცემული] შემოგწირეთ. +

15ვინაიდან მდგმურნი და ხიზანნი ვართ შენს წინაშე, ჩვენს მამათა მსგავსად. აჩრდილივით არის ჩვენი დღენი ამ ქვეყნად, არაფერია საიმედო. +

16უფალო, ღმერთო ჩვენო! მთელი ეს სიმრავლე, რაც ჩვენ მოვამზადეთ, შენს წმიდა სახელზე სახლის ასაგებად, შენი ხელით არის მოცემული და შენია ყოველი.

17ღმერთო ჩემო, ვიცი, რომ გულთამხილველი და სიმართლისმოყვარე ხარ. ეს ყველაფერი ჩემი წრფელი გულით შემოგწირე. ახლა კი გახარებულს ვხედავ აქ მყოფ შენს ერს, რომელიც შესაწირავს გიძღვნის. +

18უფალო, ღმერთო აბრაამისა, ისაკისა და ისრაელისა, ჩვენს მამათა, სამარადისოდ დაიცავი ეს შენი ერის გულის ფიქრები და ზრახვანი და შენსკენ წარმართე მათი გულები. +

19და სოლომონს, ჩემს ძეს, მიეცი მრთელი გული, რომ დაიცვას შენი მცნებები, შენი წესები და კანონები, რათა ყველაფერი გააკეთოს იმ შენობის ასაგებად, რომლისთვისაც მე დავიჭირე თადარიგი.“

20და უთხრა დავითმა მთელ კრებულს: „აკურთხეთ უფალი, ღმერთი თქვენი!“ და აკურთხა მთელმა კრებულმა უფალი, თავის მამათა ღმერთი. და დაეცნენ და თაყვანი სცეს უფალსა და მეფეს.

21მეორე დღეს შესწირეს უფალს მსხვერპლები, და სრულადდასაწველი აღუვლინეს უფალს: ათასი მოზვერი, ათასი ვერძი, ათასი კრავი, თავისი საღვრელით, და უამრავი მსხვერპლი მთელი ისრაელისათვის.

22იმ დღეს დიდი სიხარულით ჭამდნენ და სვამდნენ უფლის წინაშე. მეორე დღეს კი სოლომონი გაამეფეს დავითის ძე. უფლის წინაშე იგი წინამძღოლად სცხეს, ხოლო ცადოკი – მღვდლად. +

დავით მეფის სიკვდილი

23და დაჯდა სოლომონი საუფლო ტახტზე მეფედ დავითის, მამამისის, ნაცვლად. წარმატებული იყო და მთელი ისრაელი ემორჩილებოდა მას. +

24ყველა მთავარი, მოყმე და მეფე დავითის ყველა ძე დაემორჩილა სოლომონ მეფეს.

25და დიდად აღამაღლა უფალმა სოლომონი მთელი ისრაელის თვალში და ისეთი მეფური დიდება უბოძა, ისრაელის არც ერთ წინამორბედ მეფეს რომ არ ჰქონია. +

26და დავითი, იესეს ძე, მეფობდა მთელ ისრაელზე. +

27და ორმოც წელიწადს იმეფა მან ისრაელზე, აქედან შვიდი წელიწადი ხებრონში იმეფა, ოცდაცამეტი – იერუსალიმში. +

28და მოკვდა კეთილ სიბერეში, მაძღარი წლებით, სიმდიდრითა და დიდებით. და მის ნაცვლად სოლომონი, მისი ძე, გამეფდა. +

29დავით მეფის საქმენი, ადრინდელნი და უკანასკნელნი, სამუელ მხედველის სიტყვებში, ნათან წინასწარმეტყველის სიტყვებში და გად მხილველის სიტყვებშია აღწერილი

30მთელს მის მეფობასთან, მის სიქველესთან და იმ ამბებთან ერთად, რომლებიც თავად მას, ისრაელს და სხვა ქვეყანათა სამეფოებს გადახდა.

+ დაბ. 4:25; 5:3,6.

+ დაბ. 9:18.

+ დაბ. 10:2.

+ დაბ. 10:8.

+ დაბ. 10:22; 11:10.

+ დაბ. 10:25.

+ დაბ. 11:11-15.

+ დაბ. 11:14.

+ დაბ. 11:22,24.

+ დაბ. 17:5.

+ დაბ. 16:11; 17:19.

+ დაბ. 25:12.

+ დაბ. 25:2.

+ დაბ. 25:4.

+ დაბ. 25:25-26.

+ დაბ. 36:10.

+ დაბ. 36:20.

+ დაბ. 35:23.

+ დაბ. 36:32.

+ დაბ. 36:38.

+ დაბ. 36:40.

+ დაბ. 29:32.

+ დაბ. 35:18,25.

+ დაბ. 38:2-3.

+ დაბ. 38:29. რუთ. 4:18. 1ნეშტ. 4:1. მათ. 1:3.

+ დაბ. 46:12.

+ იესო. 7:1.

+ რუთ. 4:19.

+ 1მეფ. 16:6-10.

+ მათ. 1:6.

+ 2მეფ. 17:25.

+ 1ნეშტ. 2:9-42.

+ 1ნეშტ. 2:50.

+ გამ. 31:2.

+ მსაჯ. 10:3.

+ 3მეფ. 4:13.

+ 1ნეშტ. 2:9.

+ იესო. 9:17.

+ 2მეფ. 3:2.

+ 2მეფ. 5:14.

+ 2მეფ. 13:1.

+ მათ. 1:7.

+ 4მეფ. 23:30,34; 24:17.

+ მათ. 1:11.

+ ეზრ. 5:2.

+ დაბ. 38:29; 46:12. 1ნეშტ. 2:4.

+ 1ნეშტ. 2:3.

+ დაბ. 46:10.

+ დაბ. 35:22-23. გამ. 6:14. რიცხ. 26:5.

+ დაბ. 49:10.

+ დაბ. 46:9. გამ. 6:14.

+ 4მეფ. 15:29.

+ ფსალმ. 82:7.

+ იესო. 13:29.

+ ეს. 33:9.

+ 4მეფ. 15:7.

+ დაბ. 25:15.

+ გამ. 17:11. ფსალმ. 144:19.

+ 1მეფ. 17:3.

+ რჯლ. 3:9.

+ 4მეფ. 17:7.

+ 4მეფ. 15:29; 16:7.

+ დაბ. 46:11. გამ. 6:16. რიცხ. 3:17. 1ნეშტ. 23:6.

+ გამ. 6:20.

+ გამ. 6:25; 28:1.

+ ეზრ. 7:23.

+ 2მეფ. 8:17; 15:27.

+ 4მეფ. 22:4.

+ 4მეფ. 25:18. ეზრ. 7:1. იერ. 52:24.

+ გამ. 6:16.

+ გამ. 6:17. 1ნეშტ. 23:12.

+ გამ. 6:24.

+ 1მეფ. 1:1.

+ 1მეფ. 8:2.

+ 1ნეშტ. 15:17.

+ 1ნეშტ. 15:17. ფსალმ. 49:1.

+ 1ნეშტ. 15:17.

+ იესო. 21:10.

+ იესო. 21:13.

+ იესო. 21:21.

+ დაბ. 46:13.

+ დაბ. 46:21. 1ნეშტ. 8:1.

+ დაბ. 46:21. რიცხ. 26:42.

+ დაბ. 46:24.

+ რიცხ. 26:29. იესო. 17:1.

+ რიცხ. 26:33; 27:1.

+ რიცხ. 26:35.

+ დაბ. 48:22. იესო. 16:1.

+ იესო. 17:11.

+ დაბ. 46:21.

+ 1მეფ. 11:4.

+ ნეემ. 11:35.

+ იესო. 19:42.

+ 1ნეშტ. 9:35.

+ 1ნეშტ. 9:38.

+ 1მეფ. 14:51. 1ნეშტ. 9:39.

+ 2მეფ. 4:4; 9:9.

+ 4მეფ. 24:15.

+ ნეემ. 11:3.

+ 4მეფ. 22:8.

+ 4მეფ. 16:18.

+ ფსალმ. 41:1.

+ რიცხ. 25:11.

+ 1მეფ. 9:11. ფსალმ. 83:11.

+ გამ. 30:34.

+ ლევ. 2:5.

+ გამ. 25:30.

+ 1ნეშტ. 8:29.

+ 1ნეშტ. 8:32.

+ 1ნეშტ. 8:33.

+ 1ნეშტ. 8:35.

+ 1ნეშტ. 8:38.

+ 1მეფ. 31:1.

+ მსაჯ. 9:54. 1მეფ. 31:4.

+ 1მეფ. 31:7.

+ 1მეფ. 31:10.

+ მსაჯ. 21:8. 1მეფ. 31:11.

+ 1მეფ. 31:13. 2მეფ. 2:5.

+ 1მეფ. 15:23; 28:8,16-17.

+ 1მეფ. 16:13. 2მეფ. 12:7.

+ 2მეფ. 5:1.

+ 1მეფ. 16:13; 18:6. ფსალმ. 77:71.

+ 1მეფ. 16:13. 1ნეშტ. 12:38.

+ 2მეფ. 5:6.

+ 2მეფ. 5:8.

+ 2მეფ. 5:10.

+ 2მეფ. 23:8.

+ 2მეფ. 23:8.

+ 2მეფ. 23:9.

+ 2მეფ. 23:12.

+ 1მეფ. 22:1.

+ 2მეფ. 23:15.

+ 2მეფ. 23:18.

+ 2მეფ. 23:19.

+ 2მეფ. 23:20.

+ 1მეფ. 17:7.

+ 2მეფ. 23:23.

+ 2მეფ. 23:24.

+ 2მეფ. 23:28.

+ 2მეფ. 11:3.

+ 1მეფ. 27:6.

+ მსაჯ. 20:16.

+ 1მეფ. 23:14. 2მეფ. 2:18.

+ იესო. 3:15.

+ მსაჯ. 6:34.

+ 1მეფ. 29:4.

+ 1მეფ. 27:8.

+ 1მეფ. 16:12. 2მეფ. 5:1. 1ნეშტ. 11:3.

+ 2მეფ. 8:17; 15:24.

+ 2მეფ. 3:19.

+ 2მეფ. 6:2.

+ 2მეფ. 6:1.

+ 1მეფ. 4:4. 2ნეშტ. 6:2. 4მეფ. 19:15.

+ რიცხ. 4:15. 2მეფ. 6:3.

+ 2მეფ. 6:6.

+ რიცხ. 4:15.

+ 2მეფ. 6:8.

+ 2მეფ. 6:11.

+ 2მეფ. 5:11.

+ 2მეფ. 5:13.

+ 2მეფ. 5:14. 1ნეშტ. 3:5.

+ 2მეფ. 5:17,20.

+ 2მეფ. 5:20.

+ რჯლ. 7:5.

+ რჯლ. 7:5.

+ 2მეფ. 5:25.

+ 2მეფ. 6:17.

+ რიცხ. 4:15.

+ 1ნეშტ. 13:5.

+ რიცხ. 8:6.

+ 2მეფ. 6:7. 1ნეშტ. 13:11.

+ გამ. 25:14.

+ 2მეფ. 6:12.

+ 1ნეშტ. 16:37.

+ 1ნეშტ. 16:38.

+ 2მეფ. 6:12.

+ 2მეფ. 6:17.

+ 2მეფ. 6:18.

+ 2მეფ. 6:19.

+ ფსალმ. 104. ეს. 12:4.

+ დაბ. 17:9. გამ. 2:24. ლევ. 26:42.

+ დაბ. 12:7; 22:10. ლუკ. 1:73.

+ რჯლ. 32:9.

+ ფსალმ. 104:15.

+ ფსალმ. 95:1.

+ ფსალმ. 95:3.

+ გამ. 15:11; 18:11. ფსალმ. 94:3.

+ რჯლ. 30:3.

+ რჯლ. 27:15. ნეემ. 8:6. ფსალმ. 40:14.

+ გამ. 27:21. რიცხ. 28:3.

+ 2მეფ. 6:19.

+ 2მეფ. 7:2.

+ 2მეფ. 7:3.

+ 2მეფ. 7:4-5.

+ 3მეფ. 8:19.

+ გამ. 7:5.

+ 1მეფ. 16:12.

+ 2მეფ. 7:10.

+ ფსალმ. 17:48.

+ 2მეფ. 7:12. მათ. 1:1. გალ. 3:16.

+ 2მეფ. 7:14.

+ ეს. 55:3. ლუკ. 1:32. 1ტიმ. 3:15.

+ 2მეფ. 7:17.

+ 2მეფ. 7:19.

+ ფსალმ. 138:1.

+ 2მეფ. 7:22.

+ რჯლ. 4:7.

+ 2მეფ. 7:25.

+ 2მეფ. 7:27.

+ 2მეფ. 7:29.

+ 2მეფ. 8:1.

+ 2მეფ. 8:2. ფსალმ. 59:2.

+ 2მეფ. 8:14.

+ 2მეფ. 8:7.

+ 2მეფ. 8:8. 3მეფ. 7:23.

+ 2მეფ. 8:9.

+ 2მეფ. 8:13. 1ნეშტ. 2:16. ფსალმ. 59:2.

+ 2ნეშტ. 8:15. ფსალმ. 100:1.

+ 2მეფ. 8:16.

+ 1ნეშტ. 24:6.

+ 2მეფ. 8:18.

+ 2მეფ. 10:1.

+ 2მეფ. 10:3.

+ 2მეფ. 10:4.

+ 2მეფ. 10:10.

+ 1მეფ. 3:18. 2მეფ. 10:12.

+ 2მეფ. 10:15.

+ 2მეფ. 11:1; 12:26.

+ 2მეფ. 12:30.

+ 2მეფ. 21:18.

+ 2მეფ. 21:19.

+ 2მეფ. 21:20.

+ 1მეფ. 16:9; 17:10.

+ 2მეფ. 24:1.

+ 2მეფ. 24:4.

+ 1ნეშტ. 27:24.

+ 2მეფ. 24:10.

+ 1მეფ. 9:9. 2მეფ. 24:11.

+ 2მეფ. 24:13.

+ 2მეფ. 24:14. გოდ. 3:22.

+ 2მეფ. 24:16.

+ 2მეფ. 24:17.

+ 2მეფ. 24:18. 2ნეშტ. 3:1.

+ 2მეფ. 14:4.

+ ლევ. 9:24. 2მეფ. 24:25. 3მეფ. 18:38.

+ 2მეფ. 6:17. 2ნეშტ. 1:2.

+ 1ნეშტ. 21:16.

+ რჯლ. 12:5. 1ნეშტ. 21:26.

+ 3მეფ. 5:15. 2ნეშტ. 2:17.

+ 1ნეშტ. 29:1.

+ 1ნეშტ. 17:1.

+ 1ნეშტ. 28:3.

+ 2მეფ. 7:11; 12:24.

+ 2მეფ. 7:13. 3მეფ. 5:5; 9:5. ებრ. 1:5.

+ რჯლ. 31:6. იესო. 1:7. 3მეფ. 2:2.

+ 1ნეშტ. 29:2.

+ 3მეფ. 1:33.

+ რიცხ. 4:3; 8:24.

+ რჯლ. 16:18.

+ 1ნეშტ. 9:22. 2ნეშტ. 29:25. ეზეკ. 40:44.

+ გამ. 6:16. რიცხ. 3:17; 26:57. 1ნეშტ. 6:1. 2ნეშტ. 8:14.

+ გამ. 6:18.

+ გამ. 6:20. რიცხ. 3:10. ებრ. 5:4.

+ გამ. 2:22; 18:3.

+ 1ნეშტ. 24:23-24.

+ გამ. 6:19. 1ნეშტ. 6:19.

+ 1ნეშტ. 24:28.

+ რიცხ. 8:24.

+ 2ნეშტ. 31:17.

+ რიცხ. 3:2.

+ ლევ. 10:1; 2:12. რიცხ. 3:4; 26:61.

+ ლუკ. 1:5.

+ 1ნეშტ. 18:16.

+ იერ. 21:1.

+ 4მეფ. 11:5.

+ 2ნეშტ. 31:2.

+ 1ნეშტ. 23:19.

+ 1ნეშტ. 23:22.

+ 1ნეშტ. 23:23.

+ 1ნეშტ. 25:8.

+ რიცხ. 4:23. 2ნეშტ. 5:12.

+ 3მეფ. 16:1.

+ 1მეფ. 10:5.

+ 1ნეშტ. 24:31.

+ ფსალმ. 41:1.

+ 1ნეშტ. 24:31.

+ 3მეფ. 7:51.

+ 1ნეშტ. 23:8.

+ 1ნეშტ. 23:16.

+ 3მეფ. 7:51.

+ რიცხ. 31:28.

+ 1მეფ. 9:9. 1ნეშტ. 9:22.

+ 1ნეშტ. 23:19.

+ 2მეფ. 23:8.

+ 2მეფ. 23:9. 1ნეშტ. 11:12.

+ 2მეფ. 23:20.

+ 2მეფ. 21:18.

+ 2მეფ. 23:20,30.

+ 2მეფ. 23:29.

+ დაბ. 15:5; 22:17. რიცხ. 1:3.

+ 1მეფ. 21:7.

+ ეს. 33:9.

+ 2მეფ. 13:3; 21:21.

+ 2მეფ. 15:12,37.

+ 2მეფ. 8:16; 20:23.

+ 2მეფ. 7:2. 1ნეშტ. 17:1. საქმე. 7:46.

+ 1ნეშტ. 22:8.

+ დაბ. 49:8,10. 1მეფ. 16:12.

+ 3მეფ. 3:6. 2მეფ. 1:8.

+ 2მეფ. 7:13. 3მეფ. 5:5. 1ნეშტ. 17:11.

+ 2მეფ. 7:13. 1ნეშტ. 17:12.

+ 1მეფ. 16:7. ფსალმ. 7:10. იერ. 11:20; 17:10; 20:12. გამ. 2:23.

+ გამ. 25:9.

+ 3მეფ. 6:5.

+ რჯლ. 31:6. 1ნეშტ. 22:13. ებრ. 13:5.

+ 1ნეშტ. 22:5.

+ 1ნეშტ. 22:14. საქმე. 7:46.

+ გამ. 32:29; 35:5. ლევ. 8:33.

+ 1ნეშტ. 26:21.

+ 2ნეშტ. 31:8.

+ მათ. 6:13. 1ტიმ. 1:17. გამ. 4:10.

+ 2ნეშტ. 20:6.

+ იობ. 35:7.

+ ფსალმ. 38:13.

+ 1ნეშტ. 28:9. საქმე. 1:24.

+ გამ. 3:6; 4:5.

+ 3მეფ. 1:33; 2:35; 4:20.

+ 3მეფ. 2:12.

+ 3მეფ. 3:13.

+ 3მეფ. 2:11.

+ 2მეფ. 5:5.

+ დაბ. 25:8.

2 ნეშტთა

2 ნეშტთა

1. 1

2. 2

3. 3

4. 4

5. 5

6. 6

7. 7

8. 8

9. 9

10. 10

11. 11

12. 12

13. 13

14. 14

15. 15

16. 16

17. 17

18. 18

19. 19

20. 20

21. 21

22. 22

23. 23

24. 24

25. 25

26. 26

27. 27

28. 28

29. 29

30. 30

31. 31

32. 32

33. 33

34. 34

35. 35

36. 36

1
მეორე ნეშტთა წიგნი

სოლომონის გამეფება

1^1განმტკიცდა სოლომონი, დავითის ძე, თავის სამეფოში. უფალი, მისი ღმერთი, იყო მასთან და დიდად აღაზევა იგი. +

2და მოუხმო სოლომონმა მთელ ისრაელს: ათისთავებს, ასისთავებს, მსაჯულებს და მთელი ისრაელის ყველა წინამძღოლს, მამისსახლთა თავკაცებს.

3და გაემართნენ სოლომონი და მასთან ერთად მთელი კრებული იმ გორაკისაკენ, რომელიც გაბაონშია, რადგან იქ იყო სადღესასწაულო კარავი, მოსემ, უფლის მსახურმა, რომ გააკეთა უდაბნოში. +

4ხოლო ღვთის კიდობანი დავითს კირიათ-იეყარიმიდან ჰქონდა გადატანილი იმ ადგილზე, რომელიც მას მოუმზადა დავითმა, რადგან იერუსალიმში გაშალა მისი კარავი. +

5სპილენძის სამსხვერპლო, ბეცალელმა, ხურის ძის ურის ძემ რომ გააკეთა, იქვე იყო, უფლის სავანის წინ. და მოძებნეს იგი სოლომონმა და კრებულმა. +

6და ავიდა იქ სოლომონი უფლის წინაშე, სპილენძის სამსხვერპლოზე, სადღესასწაულო კარავთან რომ არის, და ათასი სრულადდასაწველი აღავლინა მასზე.

სოლომონის ხილვა და თხოვნა სიბრძნის მინიჭებაზე

7იმ ღამეს გამოეცხადა ღმერთი სოლომონს და უთხრა: „მთხოვე, რა გინდა, რომ მოგცე?“ +

8და უთხრა სოლომონმა ღმერთს: „დიდად სწყალობდი დავითს, მამაჩემს. მის ნაცვლად კი მე გამამეფე. +

9უფალო ღმერთო, ახლა აღსრულდეს შენი სიტყვა, დავითს, მამაჩემს, რომ უთხარი. რაკიღა მიწის მტვერივით რიცხვმრავალ ხალხზე გამამეფე, +

10სიბრძნე და ცოდნაც მომეცი ბარემ, რომ გავდიოდე ხალხის წინაშე და შევდიოდე, რადგან ვის შეუძლია განაგოს შენი ერი ესოდენ მრავალრიცხოვანი?“ +

11და უთხრა უფალმა სოლომონს: „რაკი გულში ეს გქონდა და არ ითხოვე სიმდიდრე, ქონება, დიდება, შენი მტრების სული, და არც ხანგრძლივი სიცოცხლე ითხოვე, არამედ მხოლოდ სიბრძნე და ცოდნა გამომთხოვე სამართავად ჩემი ერისა, რომელზედაც მე გაგამეფე, +

12გეძლევა სიბრძნე და ცოდნა. და ისეთ სიმდიდრეს, ქონებასა და დიდებას მოგანიჭებ, რომლის მსგავსი არც შენს წინამორბედ მეფეებს ჰქონიათ და არც შენს შემდეგ ექნება ვინმეს.“ +

13გაბაონში რომ გორაკია, იქიდან ჩავიდა სოლომონი საკრებულო კარვიდან იერუსალიმში და მეფობდა ისრაელზე.

14და თავი მოუყარა სოლომონმა ეტლებსა და ცხენოსნებს, ჰყავდა ათასოთხასი ეტლი და თორმეტი ათასი ცხენოსანი. და განალაგა ისინი ეტლების სადგომ ქალაქებში და იერუსალიმში, თავისთან. +

15ოქრო-ვერცხლი რიყის ქვას გაუთანაბრა იერუსალიმში, ხოლო კედარი – სიკომორის ხეს, დაბლობში რომ იზრდება. +

16სოლომონის ცხენები ეგვიპტიდან და კევედან იყო მოყვანილი. მეფის ვაჭრებს მოჰყავდათ კევედან საფასურით. +

17ეტლი ექვსას ვერცხლად ამოჰყავდათ ეგვიპტიდან, ხოლო ცხენები – ასორმოცდაათ ვერცხლად. ამავე ფასში მოჰქონდათ თავიანთი ხელით ხეთელთა და არამელთა მეფეებისათვისაც. +

2
სოლომონი ემზადება ტაძრის ასაგებად

2^1(18) და ბრძანა სოლომონმა სახლის აშენება უფლის სახელისთვის და სამეფო სახლის აშენება თავისთვის.

2(1) და აღრიცხა სოლომონმა სამოცდაათი ათასი მტვირთავი. ოთხმოცი ათასი ქვის მჭრელი მთებში და სამი ათას ექვსასი მათი ზედამხედველი. +

3(2) და შეუთვალა სოლომონმა ხურამს, ცორის მეფეს: „როგორც დავითს, მამაჩემს, გაუკეთე და კედარი გაუგზავნე მისი საცხოვრებელი სახლის ასაშენებლად, [მეც ასევე გამიკეთე.] +

4(3) აჰა, ვაშენებ უფლის, ჩემი ღმერთის, სახელზე სახლს მისთვის განსაწმედად, საკმევლის საკმევად, საწირი პურის მუდამჟამს მისართმევად, სრულადდასაწველის აღსავლენად დილა-საღამოობით, შაბათობით, ახალმთვარობებისათვის და ჩვენი უფლის დღესასწაულებისათვის, რაც სამარადისოდ აკისრია ისრაელს.

5(4) დიდია ის სახლი, უფლისათვის რომ ვაშენებ, რადგან ჩვენი ღმერთი ყველა ღმერთებზე დიდია. +

6(5) ვის შესწევს ძალა, რომ უფლის სახლი ააშენოს, როცა მას ცანი და ცანი ცათანი ვერ იტევს? ან მე ვინ ვარ, რომ მის წინაშე, საკმევლის საკმევი ალაგის გარდა, სხვა სახლი ავუშენო? +

7(6) ახლა კი გამომიგზავნე ოქროს, ვერცხლის, სპილენძის, რკინის და ძოწეულის, მეწამული და ლურჯი ფერის ნართების დამუშავების მცოდნე კაცი, ჩუქურთმის კვეთა რომ იცოდეს და იმუშაოს იმ ხელოსნებთან ერთად, იუდასა და იერუსალიმში რომ მყავს, რომელნიც დავითმა, მამაჩემმა, მოამზადა.

8(7) ლიბანიდან გამომიგზავნე კედარის ხეები, კვიპაროსები და სანდალოზის ხეები, რადგან ვიცი, რომ შენმა მსახურებმა იციან ლიბანის ხეების ჭრა და აჰა, ჩემი მსახურნი შენს მსახურებთან ერთად იქნებიან, +

9(8) რათა უხვად დამიმზადონ ხეები, რადგან სახლი, მე რომ ვაშენებ, დიდებული და მშვენიერი უნდა გამოვიდეს. +

10(9) აჰა, ვაძლევ ტყის მჭრელებს, ხეებს რომ ჩეხავენ, შენს მსახურთ, ოცი ათას ქორ ხორბალს, ოცი ათას ქორ ქერს, ოცი ათას ბათ ღვინოსა და ოცი ათას ბათ ზეთს.“ +

11(10) და უთხრა ხურამმა, ცორის მეფემ, წერილში და გაუგზავნა სოლომონს: „რაკი უფალს უყვარს თავისი ერი, ამიტომ დაგადგინა მასზე მეფედ.“

12(11) კიდევ ეს უთხრა ხურამმა: „კურთხეულ იყოს უფალი, ღმერთი ისრაელისა, რომელმაც შექმნა ცა და მიწა, რომელმაც მეფე დავითს ბრძენი, ჭკვიანი და გონიერი ვაჟი უბოძა, რომელიც აშენებს სახლს თავისთვის. +

13(12) ახლა კი გიგზავნი ბრძენსა და გამოცდილ კაცს – ხურამ-აბის, +

14(13) დანელი ქალის ძეს, მამით ცორელს, რომელმაც იცის ოქროს, ვერცხლის, სპილენძის, რკინის, ქვის, ხის, ძოწეულის და ლურჯი ნართების, სელისა და ყირმიზის დამუშავება, ყოველგვარი ჩუქურთმის კვეთა, ყველა ჩანაფიქრის განსახორციელებლად, რაც კი დაევალება შენს ხელოსნებთან და ჩემი ბატონის, დავითის, ხელოსნებთან ერთად. +

15(14) ახლა გამოუგზავნოს ჩემმა ბატონმა ის ხორბალი, ქერი, ზეთი და ღვინო, თავის მსახურთ რომ შეჰპირდა.

16(15) ჩვენ კი ლიბანში მოვჭრით ხეებს, რამდენიც დაგჭირდება, და ზღვაზე ტივებით დავაცურებთ იაფოსკენ, იქიდან კი იერუსალიმს აიტანე.“

17(16) და აღრიცხა სოლომონმა ყველა ხიზანი, ვინც კი ისრაელის ქვეყნად დავითის, მამამისის, აღრიცხვის შემდეგ მოსულიყო, და აღმოჩნდა ასორმოცდაცამეტი ათას ექვსასი კაცი. +

18(17) მათგან სამოცდაათი ათასი მტვირთავად გაამწესა, ოთხმოცი ათასი – ქვის მჭრელად მთაში, სამი ათას ექვსასი – ზედამხედველად, ხალხი რომ ემუშავებინათ. +

3
ტაძრის მშენებლობის დაწყება

3^1და შეუდგა სოლომონი უფლის სახლის შენებას იერუსალიმში მორიას მთაზე, სადაც ნაჩვენები ჰქონდა დავითს, მამამისს, იმ ადგილას, დავითმა რომ მოამზადა ორნან იებუსელის კალოზე. +

2შენებას შეუდგა მეორე თვის ორში, თავისი მეფობის მეოთხე წელს.

3აჰა, საფუძველი, რომელზედაც სოლომონმა ღვთის სახლის შენება დაიწყო: სიგრძით სამოცი წყრთა იყო, ძველი საზომით, სიგანით – ოცი წყრთა. +

4სტოა, სიგრძეზე რომ გასდევდა ტაძარს, მისი სიგანის შესაბამისად, ოცი წყრთა იყო, სიმაღლით – ას ოცი. შიგნიდან ხალასი ოქროთი მოჭედა. +

5კვიპაროსის ხეებით შემოსა დიდი სახლი, საუკეთესო ოქროთი შემოსა და მასზე პალმები და ჯაჭვები გამოაჭედინა. +

6ძვირფასი ქვებით დაფარა სახლი დასამშვენებლად. ოქრო კი ფარვაიმული ოქრო იყო. +

7ოქროთი შემოსა სახლი – ძელები, კარის ზღურბლები, მისი კედლები და კარები, კედლებზე ქერუბიმები ამოკვეთა.

8და გააკეთა წმიდათა წმიდა: მისი სიგრძე, სახლის სიგანის შესაბამისად, ოცი წყრთა იყო, და სიგანეც ოცი წყრთა და ექვსასი ქანქარი საუკეთესო ოქროთი დაფარა იგი. +

9ლურსმნები, წონით ხუთი შეკელი, ოქრო იყო. ქორედიც ოქროთი შემოსა.

10წმიდათა წმიდის სახლში გააკეთა ორი ქერუბიმის ქანდაკება და ოქროთი დაფარა ისინი. +

11ქერუბიმების ფრთები სიგრძით ოცი წყრთა იყო, ერთის ფრთა – ხუთწყრთიანი, და სახლის კედელს ეხებოდა, მეორის ფრთაც ხუთწყრთიანი, მეორე ქერუბიმის ფრთას ეხებოდა. +

12მეორე ქერუბიმის ფრთაც – ხუთწყრთიანი, სახლის კედელს ეხებოდა. მეორის ფრთაც – ხუთწყრიანი, პირველი ქერებუმის ფრთას ეხებოდა.

13ამ ქერუბიმების ფრთები ოც წყრთაზე იყო გაშლილი, ისინი ფეხებზე იდგნენ და სახე სახლისაკენ ჰქონდათ მიქცეული. +

14და გააკეთა კრეტსაბმელი ლურჯი, ძოწეული, მეწამული ნართისაგან და სელისაგან და მასზე ქერუბიმები გამოსახა. +

15სახლის წინ სიგრძით ოცდაათი წყრთის ორი სვეტი გააკეთა, თითოეულის თავზე ხუთწყრთიანი სვეტისთავი იყო. +

16და გააკეთა დაბირში ჯაჭვები და სვეტისთავებზე მიამაგრა, და გააკეთა ასი ბროწეული და ჯაჭვებზე ჩამოკიდა. +

17ეს სვეტები ტაძრის წინ აღმართა, ერთი მარჯვნივ, ერთი მარცხნივ. მარჯვენას იაქინი დაარქვა, მარცხენას – ბოყაზი. +

4
მშენებლობის გაგრძელება

4^1და გააკეთა სპილენძის სამსხვერპლო სიგრძით ოცი წყრთა, სიგანით ოცი წყრთა, +

2და ჩამოასხა სპილენძის ზღვა, სრულიად მრგვალი, კიდით კიდემდე ათი წყრთა იყო, სიმაღლე ხუთი წყრთა ჰქონდა, ოცდაათი წყრთა ლარი სწვდებოდა გარს. +

3მის ქვეშ, ირგვლივ, ხარების გამოსახულებები იყო შემორტყმული, ზღვას ათ წყრთაზე გარს ევლებოდა მასთან ერთად ჩამოსხმული ხარების ორი რიგი.

4იგი თორმეტ ხარზე იდგა. სამი ჩრდილოეთით იყურებოდა, სამი დასავლეთით იყურებოდა, სამი სამხრეთით იყურებოდა, სამი აღმოსავლეთით იყურებოდა. ზღვა ზედ ედგათ და გავები ყველას შიგნით ჰქონდათ მიქცეული. +

5სისქე ერთი მტკაველი ჰქონდა, კიდეები თასის კიდესავით ჰქონდა გაკეთებული და გაშლილ შროშანს ჰგავდა. სამია თას ბათს იტევდა. +

6და გააკეთა ათი საბანელი. ხუთი მარჯვენა ფრთაზე დადგა, ხუთი – მარცხენა ფრთაზე, რომ მათში განბანილიყვნენ და სრულადდასაწველი საკლავიც ამოევლოთ. ხოლო ზღვა მღვდელთა გასაბანად იყო განკუთვნილი. +

7და გააკეთა ათი ცალი ოქროს სასანთლე მათი წესის შესაფერისად და ტაძარში დადგა. ხუთი მარჯვენა ფრთაზე, ხუთიც მარცხენა ფრთაზე. +

8და გააკეთა ათი ტაბლა და ტაძარში დადგა. ხუთი მარჯვენა ფრთაზე, ხუდთიც მარცხენა ფრთაზე. და გააკეთა ასი ცალი ოქროს სასხურებელი. +

9და გააკეთა მღვდელთა ეზო, და დიდი ეზო, და ეზოს კარები, და სპილენძით მოჭედა მათი კარებები.

10ზღვა მარჯვენა ფრთაზე დადგა, სამხრეთ-აღმოსავლეთით.

11და გააკეთა ხურამმა ქვაბები, აქანდაზები, სასხურებლები. და მოამთავრა ხურამმა სამუშაო, რომელსაც სოლომონს უკეთებდა ღვთის სახლში.

12ორი სვეტი, ბუღაურები, სვეტისთავზე დასადგმელი, და ორი ცხაური ბუღაურების დასაფარავად, +

13ოთხასი ბროწეული ორი ცხაურისთვის, ორ-ორი რიგი ბროწეულებისა ორთავე ცხაურისათვის, სვეტებზე დასადგმელი, ბუღაურების დასაფარავად.

14და გააკეთა კვარცხლბეკები, კვარცხლბეკებზე საბანლები გააკეთა. +

15ერთი ზღვა და თორმეტი ხარი მის ქვეშ.

16ქვაბები, აქანდაზები, ჩანგლები და ყველა სხვა ჭურჭელი, რაც კი ხურამმა სოლომონს გაუკეთა უფლის სახლისათვის, მბზინვარე სპილენძისა იყო.

17იორდანეს მიდამოებში ჩამოასხა ისინი მეფემ, თიხნარ ნიადაგზე, სუქოთსა და ცერედას შორის. +

18და გააკეთა სოლომონმა ყველა ეს ჭურჭელი, ძალზე ბევრი, ისე, რომ გაურკვეველი იყო სპილენძის წონა. +

19და გააკეთა სოლომონმა ყველა ის ჭურჭელი, რაც კი ღვთის სახლშია: ოქროს სამსხვერპლო, ოქროსავე ტაბლები, რომლებზედაც საწინაშეო პურები ეწყო; +

20სუფთა ოქროს სასანთლეები და მისი ლამპრები, რათა აენთოთ ისინი დაბირის წინ, წესისამებრ. +

21ოქროს ყვავილები, ლამპრები და მაშები – სუფთა ოქროსაგან,

22დანები, სასხურებლები, კოვზები, საცეცხლურები – სუფთა ოქროსაგან. ასევე ტაძრის კარებები: წმიდათა წმიდაში შესასვლელი შიდა კარებიც და ტაძრის საწმიდარში შესასვლელი შიდა კარებიც ოქროსივე იყო. +

5
კიდობნის შეტანა ტაძარში

5^1და მოათავა ყველა საქმე, რასაც უფლის სახლისათვის აკეთებდა სოლომონი. მოიტანა სოლომონმა დავითის, მამამისის, შემოწირულობანი: ვერცხლი, ოქრო, ყველანაირი ჭურჭელი, და ღვთის სახლის საგანძურში დააწყო, +

2მაშინ შეყარა სოლომონმა იერუსალიმში ისრაელის უხუცესობა და შტოთა ყველა თავკაცი, ისრაელის ძეთა მამისსახლის უფროსები, რომ გადმოესვენებინათ უფლის აღთქმის კიდობანი დავითის ქალაქიდან, ანუ სიონიდან. +

3და შეიყარა მეფე სოლომონთან მთელი ისრაელი სადღესასწაულოდ მეშვიდე თვეში, +

4და მოვიდა ისრაელის მთელი უხუცესობა და ლევიანებმა ასწიეს კიდობანი. +

5და წაასვენეს კიდობანი და სადღესასწაულო კარავი, და ყველა წმინდა ჭურჭელი, კარავში რომ ინახებოდა. და წაასვენეს ისინი მღვდლებმა და ლევიანებმა.

6მეფე სოლომონი და მთელი ისრაელის საზოგადოება, რომელიც მასთან შეიკრიბა კიდობნის წინ, მსხვერპლად სწირავდნენ ცხვარ-ძროხას, რომლის დათვლა და აღრიცხვა შეუძლებელი იყო სიმრავლის გამო. +

7და დაასვენეს მღვდლებმა უფლის აღთქმის კიდობანი მისთვის განკუთვნილ ადგილზე ტაძრის დაბირში, წმიდათა წმიდაში, ქერუბიმთა ფრთებქვეშ, +

8რადგან ფრთები ჰქონდათ გაშლილი ქერუბიმებს კიდობნის ადგილზე, და ზემოდან ფარავდნენ ქერუბიმები კიდობანს და მის კეტებს.

9კეტები იმ სიგრძისა იყო, რომ მისი თავები მოჩანდა, დაბირის წინ, გარეთ კი არ ჩანდა. დღემდე იქ არის ისინი. +

10არაფერი არ იყო კიდობანში გარდა ორი ქვის დაფისა, მოსემ რომ ჩააწყო ხორებზე, როცა კავშირი შეკრა უფალმა ისრაელის ძეებთან ეგვიპტიდან მათი გამოსვლისას. +

11და როცა გამოვიდნენ მღვდლები წმიდადან – რადგან ყველა იქ მყოფი მღვდელი განიწმიდა, განურჩევლად დასებისა, – +

12ასევე ყველა მგალობელი ლევიანი – ასაფი, ჰემანი, იედუთუნი, მათი ვაჟები და მათი მოძმენი – სელით შემოსილნი, წინწილებით, ქნარებით, ებნებით სამსხვერპლოს აღმოსავლეთით მდგარნი, მათთანვე ასოცი მესაყვირე მღვდელი, +

13ხმაშეწყობილნი იყვნენ მესაყვირენი და მგალობელნი, რათა ერთხმად ეგალობათ უფლისთვის და ედიდებინათ, და როცა იქუხა საყვირების და წინწილების ხმამ, უფლის ქებით, რადგან კეთილია იგი, რადგან უკუნისამდეა წყალობა მისი, მაშინ სახლი, უფლის სახლი, ღრუბელმა აავსო, +

14და ვეღარ შეძლეს მღვდლებმა იქ დგომა და სამსახურის გაწევა ღრუბლის გამო, რადგან უფლის დიდებამ აავსო ღვთის სახლი. + +

6
სოლომონის სიტყვა და ლოცვა

6^1მაშინ თქვა სოლომონმა: „ბნელში დავანება ინება უფალმა. +

2სახლი აგიშენე სავანედ შენდა, სამყოფელი სამარადისო სამკვიდრებლად.“

3პირი ხალხისკენ იბრუნა მეფემ და აკურთხა ისრაელის კრებული. და ფეხზე იდგა მთელი ისრაელის კრებული. +

4და თქვა: „კურთხეულ იყოს უფალი, ღმერთი ისრაელისა, რომელიც თავისი პირით ელაპარაკა დავითს, მამაჩემს, და თავისი ხელით შეასრულა! იგი ამბობდა: +

5‘იმ დღიდან, რაც ეგვიპტის ქვეყნიდან გამოვიყვანე ჩემი ერი, ისრაელის არცერთ ტომში არ ამირჩევია ქალაქი სახლის ასაშენებლად, რათა იქ დამკვიდრებულიყო ჩემი სახელი, და კაციშვილი არ ამირჩევია, ჩემი ერის, ისრაელის, წინამძღოლად, +

6მხოლოდ იერუსალიმი ავირჩიე ჩემი სახელის დასამკვიდრებლად, და დავითი ავირჩიე ჩემს ერზე, ისრაელზე, დასადგენად.’

7გულში ჰქონდა მამაჩემს, დავითს, სახლის აშენება უფლის, ისრაელის ღმერთის, სახელზე. +

8და უთხრა უფალმა მამაჩემს, დავითს: ‘გულში რომ გქონდა ჩემს სახელზე სახლის აშენება, კარგი ჰქენი, რომ გულში გქონდა ეს საქმე.

9ოღონდ შენ არ ააშენებ სახლს, არამედ შენი შვილი, შენი საზარდულიდან გამოსული, ის ააშენებს სახლს ჩემს სახელზე.’ +

10და დაამტკიცა უფალმა თავისი ნათქვამი სიტყვა. და აჰა, მე დავდექი მამაჩემის, დავითის, ადგილზე, ავედი ისრაელის ტახტზე, როგორც ნაბრძანები ჰქონდა უფალს, და უფლის, ისრაელის ღმერთის, სახელზე ავაშენე სახლი. +

11და დავასვენე იქ კიდობანი, რომელშიც უფლის აღთქმა ინახება, ისრაელის ძეთ რომ დაუდო.“

12და დადგა უფლის სამსხვერპლოს წინ მთელი ისრაელის კრებულისაკენ პირშექცევით და ხელები აღაპყრო, – +

13რადგან სოლომონმა გააკეთა სპილენძის კვარცხლბეკი, სიგრძით ხუთი წყრთა, სიგანითაც ხუთი წყრთა, სიმაღლით სამი წყრთა, და შედგა მასზე, და მუხლი მოიყარა მთელი ისრაელის კრებულის წინაშე და ხელები აღაპყრო ცისკენ, – +

14და თქვა: „უფალო, ღმერთო ისრაელისა! არ არსებობს შენი მსგავსი ღმერთი, არც ცაში და არც ქვეყნად, შენ ინახავ აღთქმასა და წყალობას შენს მსახურთა მიმართ, რომელნიც მთელი გულით დადიან შენს წინაშე. +

15შენ შეუნახე სიტყვა შენს მსახურს, მამაჩემს დავითს, და დღეს შენმა ხელებმა აღასრულა, რაც შენს ბაგეებს ჰქონდა ნაბრძანები.

16ახლაც შეუნახე, უფალო, ღმერთო ისრაელისა, შენს მსახურს, მამაჩემს დავითს, შენი ნათქვამი სიტყვა, რომ უთხარი: ‘არ გამოგელევა მემკვიდრე ჩემს წინაშე, ისრაელის ტახტზე მჯდომარე, ოღონდ შეინახონ შენმა შვილებმა წესი და რიგი და იარონ ჩემს წინაშე, როგორც შენ დადიოდი ჩემს წინაშე.’ +

17ახლაც მტკიცე იყოს, უფალო, ღმერთო ისრაელისა, შენი სიტყვა, შენს მსახურს, მამაჩემს დავითს, რომ უბრძანე. +

18ნუთუ ნამდვილად იმკვიდრებს დედამიწაზე ღმერთი? აჰა, ვერ იტევენ მას ცანი და ცანი ცათანი, როგორღა დაიტევს ეს ჩემი აშენებული სახლი? +

19მოხედე შენი მსახურის ლოცვა-ვედრებას, უფალო, ღმერთო ჩემო, ისმინე ღაღადი და ლოცვა, რომლითაც მოგმართავს შენი მსახური,

20რომ თვალი გეჭიროს ამ სახლზე ღამით და დღისით, ამ ადგილზე, რომლის გამოც ნათქვამი გაქვს, აქ იქნებაო ჩემი სახელი, რომ ისმინო ლოცვა, რომელსაც იტყვის ამ ადგილას შენი მსახური. +

21და ისმინე შენი მსახურისა და შენი ერის, ისრაელის, ვედრება, როცა დადგებიან ლოცვად ამ ადგილას, ისმინე შენს სამყოფელ ადგილზე ცათა შინა, ისმინე და შეგვიწყალე. +

22თუ შესცოდავს ვინმე თავის თვისტომს და ფიცით დააფიცებენ მას, და ეს ფიცი აღსრულდება შენს სამსხვერპლოსთან ამ სახლში, +

23მაშინ მოუსმინე ციდან და სამართალი გაუჩინე შენს მსახურთ, მტყუანი გაამტყუნე, რომ მის თავზე იყოს მისი საქციელი, მართალი კი გაამართლე, რომ მისი სიმართლისამებრ მიეგოს. +

24თუ დამარცხდება შენი ერი, ისრაელი შენი მტრის მიერ, იმის გამო, რომ შეგცოდეს, მერე კი მოიქცევა შენსკენ, ქებას შეასხამს შენს სახელს და დაგიწყებს ლოცვა-ვედრებას ამ სახლში, +

25მაშინ მოუსმინე ციდან და მიუტევე შეცოდება შენს ერს, ისრაელს, დააბრუნე იმ მიწაზე, რომელიც მის მამებს მიეცი.

26როცა დაიკეტება ცა და არ იწვიმებს შეცოდების გამო, შენს წინაშე რომ ჩაიდინეს, და დაიწყებენ ლოცვას ამ ადგილას, განადიდებენ შენს სახელს, განერიდებიან ცოდვებს, რადგან უკვე დასჯილი გეყოლება ისინი, +

27მაშინ მოუსმინე ციდან და მიუტევე შეცოდება შენს მსახურთ და შენს ერს, ისრაელს, რომ დააყენო სასიკეთო გზაზე, რომლითაც სიარული მართებთ, და აწვიმე წვიმა შენს მიწაზე, რომელიც სამკვიდრებლად მიგიცია შენი ერისათვის.

28თუ შიმშილობა იქნება ქვეყანაზე, თუ შავი ჭირი, თუ მწველი ხორშაკი, სიყვითლე, კალია თუ მატლი, ან თუ მტერი შემოადგება ქვეყანას მის კარიბჭეებს, უბედურება რაიმე, თუ სნეულება, +

29ყოველი ლოცვა, ყოველი ვედრება ადამიანისაგან და მთელი შენი ერისაგან, ისრაელისაგან, როდესაც ყველა გაიგებს თავის უბედურებას და ხელს გამოიწვდის ამ სახლისაკენ,

30ისმინე ციდან – შენი სამყოფლიდან, და მიუტევე, მიაგე თითოეულს თავისი საქციელისამებრ შენ, რომელმაც უწყი მათი გულები, რადგან მხოლოდ შენ უწყი ადამიანთა გული, +

31რათა მუდამ შენი შიში ჰქონდეთ, ვიდრე ცხოვრობენ ამ მიწაზე, რომელიც ჩვენს მამებს მიეცი.

32იმ უცხოელსაც უსმინე, რომელიც არ არის შენი ერიდან, ისრაელიდან, მაგრამ შორეული ქვეყნიდან მოვა შენი დიდი სახელის, მაგარი ხელის და შემართული მკლავის გამო, და მოვა და ილოცებს ამ ტაძართან. +

33ისმინე ციდან, შენი სამყოფელიდან, და შეუსრულე, რასაც შეგთხოვს უცხოელი, რომ მთელი ქვეყნის ხალხებმა გაიგონონ შენი სახელი და შიში მიეცეთ შენი ერის, ისრაელის, მსგავსად, რათა იცოდნენ, რომ შენი სახელი ჰქვია ამ სახლს, მე რომ ავაშენე.

34როცა მტერთან საბრძოლველად გავა შენი ერი, დაადგება გზას, რომელზეც შენ დააყენებ, და დაიწყებს ლოცვას უფლისადმი ამ ქალაქისაკენ პირშექცეული, შენ რომ აირჩიე, და იმ სახლისაკენ, შენს სახელზე რომ ავაშენე, +

35მაშინ ისმინე ციდან მათი ლოცვა და ღაღადისი და სამართალი გაუჩინე.

36როცა შეგცოდავენ, – რადგან არ არსებობს უცოდველი კაცი, – განურისხდები, მტრების ხელში ჩააგდებ და ტყვედ წაასხამენ მტრის ქვეყანაში, შორს იქნება თუ ახლოს, +

37გონს მოეგებიან იმ ქვეყანაში, სადაც იქნებიან ტყვედ, მოიქცევიან, შემოგღაღადებენ თავიანთი ტყვეობის ქვეყანაში, და იტყვიან: ‘შევცოდეთ, დავაშავეთ, ბოროტება ჩავიდინეთ,’ +

38და როცა მთელი სულითა და გულით მოიქცევიან შენსკენ მათი მტრების ქვეყანაში, რომელშიც ტყვედ წაასხეს, და დაიწყებენ ლოცვას იმ ქვეყნისაკენ პირმიქცეულნი, მათ მამებს რომ მიეცი, იმ ქალაქისაკენ, შენ რომ აირჩიე, იმ სახლისაკენ, მე რომ ავაშენე შენს სახელზე, +

39მაშინ ისმინე ციდან, შენი სამყოფლიდან, მათი ლოცვა-ვედრება, სამართალი გაუჩინე და მიუტევე შენს ერს, ისრაელს, რომელმაც შეგცოდა. +

40ახლა კი, ღმერთო ჩემო, თვალღია იყავ და ყური მიაპყარ ამ ადგილზე ლოცვას.

41ახლა კი დაიძარ, უფალო ღმერთო, შენი განსასვენებლისაკენ, შენი ძლიერების კიდობანთან ერთად! შეიმოსონ შენმა მღვდლებმა, უფალო ღმერთო, ხსნა, და შენმა მადლიანებმა სიკეთით გაიხარონ. +

42უფალო ღმერთო! პირს ნუ შეაქცევ შენს ცხებულს, გაიხსენე დავითის, შენი მსახურის მიმართ სიქველენი.“ +

7
დღესასწაულები

7^1როგორც კი მოათავა სოლომონმა ლოცვა, ცეცხლი გადმოეშვა ზეციდან და შთანთქა სრულადდასაწველი და მსხვერპლები, და უფლის დიდებამ აავსო სახლი.

2ვეღარ შედიოდნენ მღვდლები უფლის სახლში, რადგან უფლის დიდებით იყო ავსებული უფლის სახლი. +

3როცა დაინახეს ისრალის ძეთ სახლზე გადმომავალი ცეცხლი და უფლის დიდება, პირქვე დაემხენ მიწაზე, ქვაფენილზე და თაყვანი სცეს, და აქებდნენ უფალს, რადგან კეთილია იგი, რადგან უკუნისამდეა წყალობა მისი! +

4და შესწირეს მსხვერპლი უფალს მეფემ და მთელმა ერმა. +

5და შესწირა სოლომონმა ოცდაორი ათასი ხარი და ას ოცი ათასი ცხვარი. და აკურთხეს ღვთის სახლი მეფემ და მთელმა ერმა. +

6მღვდლები თავ-თავიანთ სამსახურებელ ადგილებზე იდგნენ, ლევიანები კი მეფე დავითის გაკეთებული საუფლო საკრავებით აქებდნენ უფალს, რადგან უკუნისამდეა წყალობა მისი, ისევე, როგორც დავითი აქებდა მათი მეოხებით; მღვდლები საყვირებს აყვირებდნენ მათ გვერდით, და ფეხზე იდგა მთელი ისრაელი. +

7და განწმიდა სოლომონმა შუა ეზოც უფლის სახლის წინ, რადგან მიიტანა იქ სრულადდასაწველი და სამშვიდობო მსხვერპლის ლურთები, რადგან სოლომონის გაკეთებულმა სპილენძის სამსხვერპლომ ვეღარ დაიტია სრულადდასაწველი და პურეულის ძღვენი და ლურთები. +

8შვიდდღიანი დღესასწაული გადაიხადა იმჟამად სოლომონმა და მასთან ერთად მთელმა ისრაელმა – დიდმა კრებულმა, [რომელიც მოვიდა] ხამათიდან ვიდრე ეგვიპტის ხევამდე. +

9მერვე დღეს გამართეს საზეიმო წვეულება, რადგან შვიდ დღეს ასრულებდნენ სამსხვერპლოს სატფურებას და შვიდ დღეს – დღესასწაულს. +

10მეშვიდე თვის ოცდამესამე დღეს გაისტუმრა ხალხი თავ-თავიანთ კარვებში მხიარულნი, გულსავსენი იმ სიკეთის გამო, უფალმა რომ უყო დავითს, სოლომონს და ისრაელს, თავის ერს. +

11და დაასრულა სოლომონმა უფლის სახლი და სამეფო სახლი. და ყოველივე გულუხვად გაიღო სოლომონმა უფლის სახლისა და თავისი სახლის წარმატებით ასაშენებლად. +

12ღამით გამოეცხადა უფალი სოლომონს და უთხრა: „შევისმინე შენი ლოცვა-ვედრება და ავირჩიე ეს ადგილი მსხვერპლის შესაწირავ სახლად. +

13თუ ცას დავკეტავ და წვიმა აღარ მოვა, ან თუ კალიას დედამიწის გადაჭმას ვუბრძანებ, ან თუ შავ ჭირს მოვუვლენ ჩემს ერს,

14და ჩემი ერი, რომელიც ჩემი სახელით იწოდება, ქედს მოიდრეკს, ილოცებს, ძებნას დამიწყებს და შემობრუნდება თავისი უკეთური გზიდან, მაშინ ციდან მოვუსმენ, მივუტევებ ცოდვებს და განვკურნავ მათს ქვეყანას. +

15ახლა თვალი გახელილი მექნება და ყურთასმენა მიპყრობილი ლოცვა-ვედრებისათვის ამ ადგილზე. +

16ახლა ავირჩიე და ვაკურთხე ეს სახლი ჩემი სახელის სამარადისო სამკვიდრებლად. აქ იქნება ყოველდღე ჩემი თვალი და გული, +

17თუ ივლი ჩემს წინაშე, როგორც მამაშენი, დავითი, დადიოდა და ყველაფერს აღასრულებ, რაც ნაბრძანები მაქვს შენთვის, დაიცავ ჩემს წესს და სამართალს,

18განვამტკიცებ შენს სამეფო ტახტს, როგორც დავითს, მამაშენს, აღვუთქვი და ვუთხარი: არ გაგიწყდება-მეთქი ხელმწიფე ისრაელში. +

19მაგრამ თუ განმიდგებით და მიატოვებთ ჩემს წესებსა და ბრძანებებს, მე რომ მოგეცით, შეუდგებით უცხო ღმერთებს და თაყვანს სცემთ მათ, +

20ამოვძირკვავ მათ ჩემი მიწიდან, რომელიც მათ მივეცი, და ამ სახლს, რომელიც განვწმიდე ჩემი სახელით, მოვიშორებ ჩემი პირიდან, საარაკოდ და სათრეველად გავხდი ყველა ხალხს შორის. +

21და ყველა, ვინც კი ჩაუვლის ამ სახლს, ერთდროს აღზევებულს, გაოგნდება და იტყვის: ‘ასე რისთვის მოექცა უფალი ამ ქვეყანას და ამ სახლს?’ +

22და იტყვიან: ‘რადგან დაივიწყეს უფალი, თავიანთი მამების ღმერთი, რომელმაც ეგვიპტის ქვეყნიდან გამოიყვანა ისინი, მოეჭიდნენ სხვადასხვა ღმერთებს, თაყვანს სცემდნენ და მათ ემსახურებოდნენ. ამისათვის დააწია მათ უფალმა ყველა ეს უბედურება.’“

8
სოლომონის საქმეები და მისი დიდება

8^1ოცი წლის თავზე, როცა დაასრულა სოლომონმა უფლის სახლისა და თავისი სახლის შენება, +

2გააშენა სოლომონმა ის ქალაქებიც, რომლებიც ხურამმა მისცა სოლომონს, და ისრაელის ძენი ჩაასახლა იქ. +

3და გაილაშქრა სოლომონმა ხამათ-ცობაზე და დაიპყრო იგი. +

4ააშენა თადმორი უდაბნოში და ყველა ის სამარაგო ქალაქი, ხამათში რომ დააფუძნა.

5გააშენა ზემო ბეთ-ხორონი და ქვემო ბეთ-ხორონი – გალავნებით, კარიბჭეებით და ხანდაკებით გამაგრებული ქალაქები; +

6ბაყალათი და სამარაგო ქალაქები, რომლებიც კი ჰქონდა სოლომონს, საეტლო ქალაქები, ცხენოსანთა ქალაქები, და ყველაფერი, რისი აშენებაც უნდოდა იერუსალიმში, ლიბანში, და მთელს თავის სახელმწიფოში. +

7ყველა ხალხი, რომელიც დარჩა ხეთელთაგან, ამორელთაგან, ფერეზელთაგან, ხიველთაგან და იებუსელთაგან, რომელიც არ იყო ისრაელის ძეთა მოდგმისა, +

8და მათი შთამომავლები, მათ შემდეგ რომ დარჩნენ ქვეყანაში და არ გაუწყვეტიათ ისრაელის ძეთ, ბეგარაზე მომუშავეებად განაწესა სოლომონმა და ასე არიან დღემდე. +

9ისრაელის ძეთაგან კი არავინ დაუყენებია სოლომონს თავის ბეგარაზე, რადგან მეომრებად ჰყავდა ისინი, თავის მცველთა მეთაურებად, თავისი ეტლებისა და მხედრების მეთაურებად.

10ორას ორმოცდაათი კაცი ჰყავდა მეფე სოლომონს ზედამხედველთა უფროსებად, რომელნიც ხალხს უძღვებოდნენ. +

11ფარაონის ასული სოლომონმა დავითის ქალაქიდან გადაიყვანა სახლში, რომელიც მას აუშენა, რადგან თქვა: „არ უნდა ცხოვრობდეს ჩემი ცოლი დავითის, ისრაელის მეფის, სახლში, რადგან წმიდაა იგი, სადაც უფლის კიდობანი შევიდა.“ +

12მაშინ დაიწყო სოლომონმა უფლისთვის სრულადდასაწველის შეწირვა უფლის სამსხვერპლოზე, რომელიც სტოასთან ააგო,

13ყოველდღიური აღვლენა, მოსეს მცნებისამებრ, შაბათების და ახალმთვარობების დაცვა, წელიწადში სამი დღესასწაულის: უფუარობის, შვიდეულთა და კარვობის ზეიმი. +

14დავითის, თავისი მამის, მიერ დადგენილი წესის მიხედვით ჩააყენა მღვდელთა დასები თავიანთ სამსახურში, ლევიანები კი მათ დაცვაში, რათა სადიდებელი ეთქვათ და მღვდლებთან ერთად ემსახურათ ყოველდღიური მოვალეობის შესასრულებლად. ასევე ყველა კარს თავისი კარისმცველები მიუჩინა, თავ-თავისი დასების მიხედვით, რადგან ასე ბრძანა დავითმა, ღვთისკაცმა. +

15არ უღალატიათ მეფის იმ ბრძანებისათვის, რომელიც ეხებოდა მღვდლებს, ლევიანებს, სხვა საქმეებსა და საგანძურს.

16ასე ჰქონდა სოლომონს აწყობილი ყველა საქმე, საძირკველის ჩაყრიდან დაწყებული, ვიდრე უფლის სახლი ბოლომდე არ გასრულდა.

17მაშინ წავიდა სოლომონი ზღვისპირეთში, ყეციონ-გებერსა და ელოთში, ედომის ქვეყანაში. +

18ხურამმა თავის მსახურთა ხელით ხომალდები და თავისი ზღვისმცოდნე მსახურნი გაუგზავნა და ჩავიდნენ ისინი სოლომონის მსახურებთან ერთად ოფირში, და ოთხასორმოცდაათი ქანქარი ოქრო წამოიღეს იქიდან და მეფე სოლომონს მოუტანეს.

9
სოლომონი და შებას დედოფალი

9^1შებას დედოფალმა შეიტყო სოლომონის ამბავი და მივიდა იერუსალიმში, რომ გამოცანებით გამოეცადა სოლომონი. მივიდა დიდძალი დოვლათით, აქლემებს მოჰქონდათ ნელსაცხებლები, მრავლად ოქრო და ძვირფასი თვლები, მივიდა მასთან და ელაპარაკა ყველაფერზე, რაც გულში ჰქონდა. +

2ყველა კითხვაზე გასცა პასუხი სოლომონმა. არაფერი იყო მეფისთვის დაფარული, რომ უპასუხოდ დაეტოვებინა. +

3და დაინახა შებას დედოფალმა სოლომონის სიბრძნე, ნახა მისი აშენებული სახლი, +

4მისი სუფრის სასმელ-საჭმელი, მის მსახურთა საცხოვრებელი, მის მსახურეულთა საქმიანობა და შესამოსელი, მისი მწდეები და მათი შესამოსელი, მისი კიბეები, რითაც ის უფლის სახლში ადიოდა, და გაოგნებული დარჩა.

5და უთხრა მეფეს: „მართალი ყოფილა, რაც ჩემს ქვეყანაში მქონდა გაგონილი შენზე და შენს სიბრძნეზე. +

6სიტყვების არ მჯეროდა, ვიდრე თავად არ მოვედი და ჩემი თვალით არ ვიხილე: აჰა, თურმე ნახევარიც არ უთქვამთ ჩემთვის შენს უსაზღვრო სიბრძნეზე. ყველაფერს გადააჭარბე, რაც გაგონილი მქონდა.

7ბედნიერია შენი ხალხი. ბედნიერნი არიან შენი მსახურნი, მუდამ შენს წინაშე რომ დგანან და ისმენენ შენს სიბრძნეს. +

8კურთხეულ იყოს უფალი, შენი ღმერთი, რომელმაც მოგისურვა, რათა მის ტახტზე დაესვი უფლის, შენი ღმერთის, მეფედ. შენი ღმერთის ისრაელისადმი სიყვარულის გამო დაგაყენა მასზე მეფედ, მის განსამტკიცებლად საუკუნოდ და სამართლისა და სიმართლის გასაჩენად.“ +

9და უბოძა მეფეს ასოცი ქანქარი ოქრო, დიდძალი ნელსაცხებელი და ძვირფასი ქვები. არ იყო ისეთი ნელსაცხებელი, შებას დედოფალს მეფე სოლომონისათვის რომ არ ებოძებინა. +

10ხურამისა და სოლომონის მსახურებმა ოფირიდან ჩამოტანილ ოქროსთან ერთად სანდაზოლის ხეები და ძვირფასი ქვებიც ჩამოიტანეს. +

11და გააკეთა მეფემ სანდალოზისაგან საფეხურები უფლის სახლისათვის და სამეფო სახლისათვის; ებნები და ქნარები – მგალობელთათვის. ამის მსგავსი მანამდე არასდროს უნახავთ იუდას ქვეყანაში.

12და უბოძა მეფე სოლომონმა შებას დედოფალს ყველაფერი მისთვის სასურველი, რაც კი მან ითხოვა, იმაზე მეტი, რაც თვითონ მოართვა მეფეს. უკან გაბრუნდა და წავიდა თავის ქვეყანაში თავის მსახურებიანად. +

13ექვსას სამოცდაექვსი ქანქარი ოქრო შემოსდიოდა სოლომონს ყოველწლიურად. +

14ამას გარდა მოგზაურებს, ვაჭრებს, არაბთა მეფეებს და მხარეთა განმგებლებს შემოჰქონდათ ოქრო-ვერცხლი.

15და გააკეთა მეფე სოლომონმა ორასი დელამფარი ნაჭედი ოქროსაგან. ექვსასი შეკელი ოქრო დაიხარჯა თითოეულ დელამფარზე. +

16და გააკეთა სამასი ფარი ოქროსაგან ნაჭედი, სამასი შეკელი ოქრო დაიხარჯა თითოეულ ფარზე. და დააწყო ისინი მეფემ ლიბანის მაღნარის სახლში.

17და გააკეთა მეფემ სპილენძისაგან დიდი ტახტი და ხალასი ოქროთი მოჭედა. +

18ექვსი საფეხური ჰქონდა ტახტს, ოქროს ფეხსადგამი ჰქონდა ტახტს მიდგმული, საჯდომის ორსავე მხარეს სანიდაყვეები ჰქონდა, ხოლო სანიდაყვეებს თითო ლომი ედგა გვერდით.

19ექვს საფეხურზე, აქეთ-იქით, სხვა თორმეტი ლომი იდგა.

20მეფე სოლომონის ყველა სასმისი ოქროსი იყო, ყველა ჭურჭელი ლიბანის მაღნარის სახლში რჩეული იყო. ვერცხლი და სპილენძი არაფრად მიაჩნდათ სოლომონის დროს, +

21რადგან მეფის ხომალდები ხურამის მსახურებთან ერთად თარშიშს დადიოდნენ, თარშიშული ხომალდები სამ წელიწადში ერთხელ მოდიოდნენ და მოჰქონდათ ოქრო-ვერცხლი, სპილოს ძვალი, მოჰყავდათ ყაფუზუნები და ფარშევანგები. +

22და განდიდდა მეფე სოლომონი ქვეყნის ყველა მეფეებზე მეტად თავისი სიმდიდრითა და სიბრძნით. +

23ამ ქვეყნად ყველა მეფე ესწრაფოდა სოლომონის ნახვას, რომ მოესმინა მისი სიბრძნე, რომელიც გულში ჩაუდო ღმერთმა. +

24და ყველას თავისი ძღვენი მოჰქონდა: ოქროსა და ვერცხლის ჭურჭელი, შესამოსელი, საჭურველი, ნელსაცხებლები, ცხენები და ჯორები, ყოველწლიურად.

25სოლომონს ოთხი ათასი თავლა ჰქონდა, ჰყავდა ეტლები და თორმეტი ათასი ცხენოსანი, განლაგებული ჰყავდა ისინი ეტლების სადგომ ქალაქებში და იერუსალიმში, თავისთან. +

26მისი ხელისუფლება ვრცელდებოდა ყველა მეფეზე ევფრატიდან ფილისტიმელთა ქვეყნამდე და ეგვიპტის საზღვრებამდე. +

27ვერცხლი ქვებს გაუთანაბრა მეფემ იერუსალიმში, ხოლო ნაძვი სიკომორის ხეს, დაბლობში რომ იზრდება. +

28სოლომონის ცხენები ეგვიპტიდან და ყველა ქვეყნიდან იყო მოყვანილი.

სოლომონის გარდაცვალება

29სოლომონის დანარჩენი ამბები – პირველნი და უკანასკნელნი – სწერია ნათან წინასწარმეტყველის მატიანეში, ახია შილონელის წინასწარმეტყველებაში, იეყდო მხილველის ხილვაში, იერობყამ ნაბატის ძეს რომ შეეხება. +

30და იმეფა სოლომონმა იერუსალიმში მთელს ისრაელზე ორმოცი წელი. +

31და განისვენა სოლომონმა თავის მამებთან და დამარხეს დავითის, მამამისის, ქალაქში. და მის ნაცვლად რეხაბყამი, მისი ძე, გამეფდა. +

10

რეხაბყამის გამეფება

10^1და წავიდა შექემში რეხაბყამი, რადგან შექემში იყო მისული მთელი ისრაელიანობა მის გასამეფებლად. +

2როცა [ეს ამბავი] შეიტყო იერობყამ ნაბატის ძემ, რომელიც ეგვიპტეში იმყოფებოდა, სადაც სოლომონ მეფისაგან იყო გაქცეული, ეგვიპტიდან გამობრუნდა იერობყამი. +

3შეუთვალეს და დაიბარეს იგი. და მოვიდა იერობყამი და მთელი ისრაელი და ასე უთხრეს რეხაბყამს:

4„უღელი დაგვიმძიმა მამაშენმა. ახლა შეგვიმსუბუქე ეს ძნელი სამუშაო და მძიმე უღელი, მამაშენმა რომ დაგვადო, და დაგემორჩილებით.“

5უთხრა მათ: „წადით და სამი დღის მერე მოდით ჩემთან.“ და წავიდა ხალხი. +

6რჩევა ჰკითხა მეფე რეხაბყამმა უხუცესებს, რომლებიც მამამისს, სოლომონს, ახლდნენ მის სიცოცხლეში, და უთხრა: „როგორ მირჩევთ, რა პასუხი გავცე ამ ხალხს?“

7და ელაპარაკნენ მას. უთხრეს: „თუ კეთილი იქნები ამ ხალხისათვის, აამებ მათ და კეთილ სიტყვებს ეტყვი, მაშინ სამუდამოდ შენი მსახურნი იქნებიან.“

8არ დაუგდო ყური უხუცესების რჩევას, რაც ურჩიეს, და ჰკითხა რჩევა მოყმეთ, რომლებიც მასთან იყვნენ შეზრდილნი და ემსახურებოდნენ. +

9და უთხრა მათ: „რას მირჩევთ, რა პასუხი გავცე მაგ ხალხს, რომ მეუბნებიან, შეგვიმსუბუქეო მამაშენისგან დადგმული უღელი?“

10და ელაპარაკნენ მოყმენი, მასთან რომ იყვნენ შეზრდილნი, და ურჩიეს: „ასე უთხარი იმ ხალხს, რომელიც გეუბნება: უღელი დაგვიმძიმა მამაშენმა და შენ უნდა შეგვიმსუბუქოო, ასე უთხარი მათ: მამაჩემის წელზე მსხვილია-თქო ჩემი ნეკა თითი. +

11ხომ დაგადგათ მამაჩემმა მძიმე უღელი, მე კი უფრო დაგიმძიმებთ უღელს! ხომ შოლტებით გსჯიდათ მამაჩემი, მე მორიელებით დაგსჯით!“

სამეფოს გაყოფა

12და მივიდნენ იერობყამი და მთელი ხალხი მესამე დღეს რეხაბყამთან, როგორც ნაბრძანები ჰქონდა მეფეს, სამი დღის შემდეგ მოდითო ჩემთან. +

13და მკაცრად უპასუხა მეფემ ხალხს, ყური არ ათხოვა მეფე რეხაბყამმა უხუცესთა რჩევას.

14მოყმეთა რჩევისამებრ ელაპარაკა მათ, უთხრა: „ხომ დაგიმძიმათ მამაჩემმა უღელი, მე კიდევ უფრო დაგიმძიმებთ! ხომ შოლტებით გსჯიდათ მამაჩემი, მე მორიელებით დაგსჯით.“

15არ შეიწყნარა მეფემ ხალხის სათხოვარი, რადგან ასეთი იყო ღვთის ნება, რათა აღსრულებულიყო უფლის სიტყვა, რაც ნათქვამი ჰქონდა იერობყამ ნაბატის ძისათვის, ახია შილონელის პირით. +

16და როცა დაინახა მთელმა ისრაელმა, რომ არ უსმინა მათ მეფემ, მაშინ სიტყვა შეუბრუნა ხალხმა მეფეს და უთხრა: „რა წილი გვიდევს დავითში? რა მემკვიდრეობა გვაქვს იესეს ძისაგან? თქვენ-თქვენი კარვებისაკენ, ისრაელო! ახლა შენ მიხედე შენ სახლს, დავით!“ და წავიდ-წამოვიდა თავ-თავის კარვებში ისრაელი. +

17მხოლოდ იუდას ქალაქებში მცხოვრებ ისრაელის ძეებზე შერჩა მეფობა რეხაბყამს.

18და გაგზავნა მეფე რეხაბყამმა ჰადორამი, ხარკის ამკრებთა უფროსი, მაგრამ ქვებით ჩაქოლეს ისრაელის ძეთ და მოკვდა იგი. მაშინ სასწრაფოდ ახტა მეფე რეხაბყამი ეტლზე და იერუსალიმში გაიქცა. +

19და განუდგა ისრაელი დავითის სახლს და ასეა დღემდე.

11
რეხაბყამი ბრუნდება იერუსალიმში

11^1და მივიდა რეხაბყამი იერუსალიმში და შეჰყარა იუდასა და ბენიამინის მთელი სახლი – ასოთხმოცი ათასი რჩეული მეომარი, რათა შებრძოლებოდნენ ისრაელს რეხაბყამისათვის მეფობის დასაბრუნებლად. +

2და გამოეცხადა უფლის სიტყვა შემაყიას, ღვთისკაცს: +

3„უთხარი რეხაბყამ სოლომონის ძეს, იუდას მეფეს, მთელ ისრაელს და ბენიამიანის მთელ სახლს: +

4ასე ამბობს-თქო უფალი: ‘ნუ გახვალთ საბრძოლველად თქვენს ძმებთან! თავ-თავის სახლში გაბრუნდეს ყველა, რადგან ჩემი ნებით მოხდა ეს ამბავი’“. და ისმინეს უფლის სიტყვა და იერობყამთან საომრად გასულნი უკან გაბრუნდნენ. +

5რეხაბყამი იერუსალიმში ცხოვრობდა და ციხე-სიმაგრეებად აქცია ქალაქები იუდაში.

6მან გაამაგრა: ბეთლემი, ყეტამი და თეკოაყი, +

7ბეთ-ცური, სოქო, ყადულამი,

8გათი, მარეშა, ზიფი,

9ადორაიმი, ლაქიში, ყაზეკა,

10ცორყა, აიალონი, ხებრონი – გამაგრებული ქალაქები – იუდასა და ბენიამინს რომ ეკუთვნოდა.

11და გაამაგრა ეს ციხე-სიმაგრეები, და ჩააყენა მათში წინამძღოლნი და მისცა სურსათ-სანოვაგის, ზეთისა და ღვინის მარაგი.

12და ყველა ქალაქს ფარ-შუბები ჩამოურიგა და ძლიერ გაამაგრა. მის ხელში იყო იუდა და ბენიამინი.

13მღვდლები და ლევიანები, ვინც კი იყო მთელს ისრაელში, თავ-თავიანთი საზღვრებიდან შეუდგნენ მას.

14ვინაიდან ტოვებდნენ ლევიანები თავიანთ სანახებს, სამფლობელოებს და მიდიოდნენ იუდაში და იერუსალიმში, რადგან იერობყამი და მისი ძენი უშლიდნენ მათ უფლის მღვდლობას +

15და დაიყენა მღვდლები გორაკებისთვის, ციკნებისათვის და ხბორებისთვის, თვითონ რომ გააკეთა. +

16მათ მიჰყვნენ ისრაელის ყველა ტომიდან, ვინც გულით ეძებდა უფალს, ისრაელის ღმერთს. ისინი მოვიდნენ, რომ მსხვერპლი შეეწირათ უფლისთვის, თავიანთი მამების ღმერთისათვის.

17და გაამაგრეს იუდას სამეფო და სამ წელიწადს მხარს უჭერდნენ რეხაბყამს, სოლომონის ძეს, რადგან ამ სამ წელიწადს დადიოდა დავითისა და სოლომონის გზით. +

18რეხაბყამმა ცოლად შეირთო მახალათი, იერიმოთ დავითის ძის ასული. +

19და შეეძინა მას ვაჟები: იეყუში, შემარია და ზაჰამი.

20მის შემდეგ შეირთო მაყაქა, აბესალომის ასული, რომელმაც შესძინა მას: აბია, ყათაი, ზიზა, შელომითი. +

21რეხაბყამს ყველა თავის ცოლზე და ხარჭაზე მეტად უყვარდა მაყაქა, სოლომონის ასული. რადგან თვრამეტი ცოლი და სამოცი ხარჭა ჰყავდა. და შეეძინა ოცდარვა ვაჟი და სამოცი ქალი. +

22და დააყენა უფროსად რეხაბყამმა აბია, მაყაქას ვაჟი, წინამძღილად თავის ძმებში, რადგან მისი გამეფება ეწადა. +

23გონივრულად მოიქცა და ყველა თავისი შვილი იუდასა და ბენიამინის ყველა კუთხეში და ყველა გამაგრებულ ქალაქში ჩაასახლა. და უხვად მისცა სარჩო და უთხოვა მრავალი ცოლი.

12
რეხაბყამი იწყებს კერპთაყვანისმცემლობას

12^1როცა განმტკიცდა რეხაბყამის მეფობა და გაძლიერდა, მაშინ მიატოვა მან უფლის რჯული და მასთან ერთად მთელმა ისრაელმა. +

2რეხაბყამის მეფობის მეხუთე წელს წამოვიდა შიშაკი, ეგვიპტის მეფე, იერუსალიმზე, რადგან შესცოდეს უფალს. +

3ათას ორასი ეტლით, სამოცი ათასი მხედრით, მასთან ერთად ურიცხვი ხალხი მოვიდა ეგვიპტიდან: ლიბიელები, სუქიელები, ქუშელები,

4აიღო იუდას გამაგრებული ქალაქები და იერუსალიმს მიადგა.

5მაშინ წინასწარმეტყველი შემაყია მივიდა რეხაბყამთან და შიშაკს გარიდებულ, იერუსალიმში თავშეყრილ იუდას მთავრებთან, და უთხრა მათ: „ასე ამბობს უფალი: ‘რაკი თქვენ მიმატოვეთ, ახლა მეც მიგატოვებთ შიშაკის ხელში.’“ +

6და დამორჩილდნენ ისრაელის მთავრები და მეფე, თქვეს: „მართალია უფალი.“ +

7და როცა დაინახა უფალმა, რომ დამორჩილდნენ, გამოეცხადა უფლის სიტყვა შემაყიას და უთხრა: „დამმორჩილდნენ ისინი, აღარ მოვსპობ, სულ მალე გამოვიხსნი და აღარ დაატყდება იერუსალიმს ჩემი რისხვა შიშაკის ხელით. +

8მაგრამ მისი ყმები გახდებიან, რათა იცოდნენ, როგორია ჩემი ყმობა და ამქვეყნიური მეფეების ყმობა.“

9და მოვიდა შიშაკი, ეგვიპტის მეფე, იერუსალიმში და წაიღო უფლის სახლისა და სამეფო სახლის განძეულობა, ყველაფერი წაიღო, წაიღო ოქროს ფარებიც, სოლომონმა რომ გააკეთა. +

10და გააკეთა მეფე რეხაბყამმა მათ ნაცვლად სპილენძის ფარები და ჩააბარა მცველთა უფროსებს, რომელნიც სამეფო სახლის შესასვლელს დარაჯობდნენ. +

11და ყოველთვის, როცა მეფე უფლის სახლში შევიდოდა, მოდიოდნენ მცველები და მოჰქონდათ ისინი, და მერე ისევ აბრუნებდნენ მცველების ოთახში.

12და რაკი დამორჩილდა, გაბრუნდა უფლის რისხვა მისგან და საბოლოოდ აღარ დაღუპა იგი. იუდაშიც კეთილი ამბები იყო. +

13და განმტკიცდა მეფე რეხაბყამი იერუსალიმში. ორმოცდაერთი წლისა იყო რეხაბყამი, როცა ის გამეფდა, და ჩვიდმეტ წელიწადს მეფობდა იერუსალიმში, ქალაქში, რომელიც უფალმა თავისი სახელის სამკვიდრებლად ამოარჩია ისრაელის ყველა ტომში. დედამისი იყო ნაყამა ყამონელი. +

14ბოროტებას აკეთებდა, რადგან მთელი გულმოდგინებით არ ეძებდა უფალს.

15რეხაბყამის პირველი და უკანასკნელი ამბები ჩაწერილია წინასწარმეტყველ შემაყიასა და ყიდო მხილველის მატიანეში, საგვარტომო ნუსხის მიხედვით. გამუდმებული ომი იყო რეხაბყამსა და იერობყამს შორის. +

16და განისვენა რეხაბყამმა თავის მამებთან, და დამარხეს დავითის ქალაქში, და მის ნაცვლად აბია, მისი ძე, გამეფდა. +

13
აბიას გამეფება იუდაზე

13^1იერობყამის მეფობის მეთვრამეტე წელს აბია გამეფდა იუდაზე. +

2სამ წელიწადს მეფობდა იერუსალიმში, დედამისი იყო მიქაიაჰუ, ურიელის ასული, გიბყადან. ომი იყო ამტყდარი აბიასა და იერობყამს შორის.

3აბიამ ომში მამაც მებრძოლთაგან ოთხასი ათასი რჩეული ვაჟკაცი გამოიყვანა. იერობყამი კი მათ წინააღმდეგ საომრად რვაასი ათასი რჩეული და მამაცი მეომრით გამოვიდა. +

4და დადგა აბია ცემარაიმის მწვერვალზე, ეფრემის მთებში რომ არის, და თქვა: „მისმინეთ, იერობყამ და მთელო ისრაელო!

5განა არ იცით, რომ უფალმა, ისრაელის ღმერთმა, დავითსა და მის ძეებს მარილის აღთქმით მისცა მეფობა ისრაელზე საუკუნოდ?

6და მაინც აღდგა იერობყამ ნაბატის ძე, სოლომონის, დავითის ძის, მსახური, და გაილაშქრა თავისი ბატონის წინააღმდეგ. +

7და შემოიკრიბა თავის ირგვლივ უღირსი, უგვანი ხალხი, და გამაგრდნენ რეხაბყამ სოლომონის ძის წინააღმდეგ. რეხაბყამი ყმაწვილი იყო და გულმხდალი, ამიტომ ვერ გაუძლო მათ.

8ახლა თქვენ ფიქრობთ, გაუმკლავდეთ უფლის სამეფოს, რომელიც დავითის ძეთა ხელშია? თქვენ ჩვენზე ბევრად მეტნი ხართ და თქვენთან არის ოქროს ხბორები, იერობყამმა რომ ღმერთებად დაგიყენათ. +

9განა თქვენ არ გამორეკეთ უფლის მღვდლები – აარონის ძენი და ლევიანები? განა თქვენ არ იყავით, რომ მღვდლები სხვა ქვეყნების ხალხთა მსგავსად გაიჩინეთ? ყველა, ვინც თავის საკურთხებლად მოდის მოზვრითა და შვიდი ბატკნით, ცრუღმერთის მღვდელი ხდება. +

10ჩვენ კი უფალი, ჩვენი ღმერთი, გვყავს. არ მიგვიტოვებია იგი. მღვდლები უფალს ემსახურებიან, აარონის ძენი და ლევიანები საქმეზე დგანან.

11დილა-საღამოობით უფლისთვის სრულადდასაწველს აღავლენენ, სურნელებას აკმევენ, საწირ პურს სუფთა ტაბლაზე აწყობენ, ანთებენ ლამპრებს ოქროს სასანთლეებზე, ღამ-ღამობით რომ ენთონ, რადგან უფლის, ჩვენი ღმერთის, მცნებებს ვასრულებთ, თქვენ კი მიატოვეთ ისინი. +

12აჰა, ღმერთი და მისი მღვდლები ჩვენთან არიან და სათავეში გვიდგანან, მომარჯვებული გვაქვს მჭექარე საყვირები თქვენს წინააღმდეგ დასაყვირებლად, ისრაელის ძენო! არ გაბედოთ უფალთან, თქვენი მამების ღმერთთან, ბრძოლა, რადგან არ მოგემართებათ ხელი.“ +

13ამასობაში იერობყამმა უკან ჩაუსაფრა ხალხი; თვით იუდაელთა წინ იყვნენ, საფარი კი მათ უკან ეყენათ.

14თვალი მოავლო იუდამ, და აჰა, წინიდან და უკნიდან ომია გაჩაღებული. მაშინ მოუხმეს მათ უფალს და მღვდლებმაც ჩაჰბერეს საყვირებს. +

15შეჰღაღადეს იუდაელებმა. და როდესაც იუდაელებმა შეჰღაღადეს, ღმერთმა დაამარცხა იერობყამი და მთელი ისრაელი აბიასა და იუდას წინაშე.

16და გაექცნენ ისრაელის ძეები იუდას, მაგრამ ღმერთმა მათ ხელში ჩაყარა ისინი.

17და სძლია მათ აბიამ და მისმა ხალხმა დიდი ძლევით, ხუთასი ათასი მკვდარი დაეცა ისრაელის რჩეულ ვაჟკაცთაგან.

18და მოდრკნენ ისრაელის ძენი, მაშინ იუდაელები კი გაძლიერდნენ, რადგან მინდობილნი იყვნენ უფალს, თავიანთი მამების ღმერთს. +

19და გაედევნა აბია იერობყამს და წაართვა ქალაქები: ბეთელი თავისი დაბებით, იეშანა თავისი დაბებით, ყეფრონი თავისი დაბებით. +

იერობყამის სიკვდილი

20და ვეღარ მოიკრიბა იერობყამმა ძალა აბიაჰუს დღეებში, და დაჰკრა მას უფალმა და მოკვდა იგი.

21აბიაჰუ კი განმტკიცდა და თოთხმეტი ცოლი შეირთო. და შეეძინა ოცდაორი ვაჟი და თექვსმეტი ქალი.

22აბიას დანარჩენი ამბები, საქმეები და მისი სიტყვები აღწერილია ყიდო წინასწარმეტყველის წიგნში. +

14

ასას გამეფება

14^1და განისვენა აბიამ თავის მამებთან, და დამარხეს დავითის ქალაქში, და მის ნაცვლად ასა, მისი ძე, გამეფდა. ასას დროს ათ წელიწადს მოსვენებული იყო იუდას ქვეყანა. +

2კეთილს და სწორს აკეთებდა ასა უფლის, თავისი ღმერთის, თვალში. +

3და მოშალა უცხო სამსხვერპლოები და გორაკები, შემუსრა კერპები და აჩეხა აშერები. +

4და უთხრა იუდას, გამოეძია უფალი, თავისი მამა-პაპის ღმერთი, და შეესრულებინა მისი რჯული და მცნებები.

5და მოშალა იუდას ყველა ქალაქში გორაკები და სამზეო სვეტები. და მოისვენა სამეფომ მის წინაშე.

6და ააგო იუდაში გამაგრებული ქალაქები, რადგან მოსვენებული იყო ქვეყანა და არც ომი ჰქონია იმ წლებში, რაკი უფალმა სიმშვიდე მისცა. +

7და უთხრა იუდას: „ავაშენოთ ეს ქალაქები და გარს გალავნები, კოშკები, კარიბჭეები და ბურჯები შემოვავლოთ. ქვეყანა კვლავ ჩვენს ხელშია, რადგან გამოვიძიეთ უფალი, ღმერთი ჩვენი. გამოვიძიეთ და ირგვლივ სიმშვიდე გვიბოძა.“ და დაიწყეს შენება და ხელი მოემართათ.

8ასას ჯარი ჰყავდა: სამასი ათასი ფარითა და შუბით შეიარაღებული კაცი იუდადან და ორას ოთხმოცი ათასი ფარით შეიარაღებული და მშვილდოსანი კაცი ბენიამინიდან. ყველანი მაგარი ვაჟკაცები იყვნენ.

ასა ამარცხებს ზერახს

9და წამოვიდა მათ წინააღმდეგ ზერახ ქუშელი ათასი ათასიანი ჯარით, სამასი ეტლით და მარეშას მოადგა. +

10და გამოვიდა ასა მის წინააღმდეგ საბრძოლველად და დაეწყვნენ ცეფათას ხეობაში, მარეშას მახლობლად.

11და უხმო ასამ უფალს, თავის ღმერთს, და უთხრა: „უფალო, განა შენგან არ არის შეწევნა ძლიერისა და უძლურისა? შეგვეწიე, უფალო, ღმერთო ჩვენო, რადგან შენზე ვართ მინდობილნი და შენი სახელით გამოვედით ამ ურდოს წინააღმდეგ. უფალო, შენ ღმერთი ხარ ჩვენი, ვერ გაგიძლებს კაცი!“ +

12და შემუსრა უფალმა ქუშელნი ასასა და იუდას წინაშე და გაიქცნენ ქუშელნი. +

13და გაედევნა ასა და ხალხი, მასთან რომ იყო, გერარამდე. და დაეცნენ ქუშელნი, არავინ გადარჩენილა ცოცხალი, რადგან გატყდნენ უფლის წინაშე და მისი მხედრობის წინაშე. და დიდძალი ნადავლი იგდეს ხელთ.

14და გაანადგურეს ქალაქები გერარის ირგვლივ, რადგან უფლის შიში იყო დაცემული მათზე. და გაძარცვეს ყველა ქალაქი, რადგან იქ ბევრი იყო საძარცვი. +

15საქონლის კარვებიც გაანადგურეს, და უამრავი ცხვარი და აქლემი გამოირეკეს და იერუსალიმში დაბრუნდნენ.

15

ასას გააფრთხილება

15^1მაშინ ყაზარიაჰუ ყოდედის ძეზე გადმოვიდა ღვთის სული,

2და გამოეგება იგი ასას და უთხრა: „ყური დამიგდეთ, ასა, მთელო იუდავ და ბენიამინო, უფალი თქვენთან არის, როცა თქვენ მასთან ხართ. თუ ძებნას დაუწყებთ მას, იპოვით; თუ თქვენ მიატოვებთ, ისიც მიგატოვებთ. +

3დიდხანს იყო ისრაელი ჭეშმარიტი ღმერთის გარეშე, დამმოძღვრავი მღვდლისა და რჯულის გარეშე. +

4გასაჭირში იყო და მოუხმო უფალს, ისრაელის ღმერთს. და ეძებდნენ მას და აპოვნინა თავი.

5იმ ხანებში არ ჰქონდა მშვიდობა არც გამომსვლელს და არც შემსვლელს, რადგან დიდი შფოთი იყო ატეხილი იმ ქვეყნების მთელ მოსახლეობაში.

6ხალხი ხალხს ებრძოდა, ქალაქი – ქალაქს, რადგან ღმერთმა შეაშფოთა ისინი ყოველგვარი გასაჭირით. +

7თქვენ კი განმტკიცდით და ნუ დაუძლურდება თქვენი ხელები, რადგან თქვენი საქმისამებრ მოგეზღვებათ“. +

ასა სპობს კერპთაყვანისმცემლობას

8როცა ასამ მოისმინა ეს სიტყვები და ყოდედის [ძის] წინასწარმეტყველება, გამხნევდა და აღმოფხვრა სიბილწენი იუდასა და ბენიამინის ქვეყნიდან, აგრეთვე იმ ქალაქებიდან, ეფრემის მთაზე რომ დაიპყრო. და განაახლა უფლის სამსხვერპლო, უფლის სტოას წინ რომ არის.

9და შემოიკრიბა მან მთელი იუდა და ბენიამინი, ეფრემისაგან, მენაშესგან და სიმონისგან წამოსულ ხიზნებთან ერთად, რადგან მრავალნი გადავიდნენ მის მხარეზე ისრაელიდან, რაკი დაინახეს, რომ მასთან იყო უფალი.

10ასას მეფობის მეთხუთმეტე წელს, მესამე თვეში, შეიყარნენ იერუსალიმს.

11და მსხვერპლად შესწირეს უფალს იმ დღეს მოტანილი ნადავლიდან შვიდასი ხარ-ძროხა და შვიდასი წვრილფეხა.

12აღთქმა დადეს, რომ ეძიათ უფალი, მამათა ღმერთი, მთელი გულითა და მთელი სულით.

13და ყველა, ვინც არ ეძიებდა უფალს, ისრაელის ღმერთს, უნდა მომკვდარიყო, დიდი იქნებოდა თუ პატარა, კაცი თუ ქალი. +

14ეფიცებოდნენ უფალს დიდი ხმითა და ღაღადით, საყვირებითა და ბუკებით.

15და ხარობდა მთელი იუდა ამ ფიცის გამო, რადგან მთელი გულით შეჰფიცეს, მთელი გულმოდგინებით ეძიებდნენ მას და მან აპოვნინა თავი. და უბოძა უფალმა მათ სიმშვიდე ყოველი მხრიდან.

16მაყაქას, მეფე ასას დედასაც კი, დედოფლობა ჩამოართვა, რადგან აშერისათვის კერპი ჰქონდა გაკეთებული. და აჩეხა ასამ მისი კერპი, ნაფოტებად აქცია და კიდრონის ხევში დაწვა. +

17ისრაელში კი არ მოუშლიათ გორაკები. მხოლოდ ასას გული იყო სრულიად მინდობილი უფალს მთელი მისი სიცოცხლე. +

18და შეიტანა ღვთის სახლში მამამისის და თავისი შეწირული ნივთები – ოქრო-ვერცხლი და ჭურჭელი. +

19და ომები აღარ ყოფილა ასას მეფობის ოცდამეათე წლამდე.

16

ბრძოლა ასასა და ბაყაშას შორის

16^1ასას მეფობის ოცდამეთექვსმეტე წელს ამხედრდა ისრაელის მეფე ბაყაშა იუდას წინააღმდეგ და იწყო რამას შენება, რათა ვეღარ ევლოთ ასასთან, იუდას მეფესთან. +

2და გამოიტანა ასამ ვერცხლი და ოქრო უფლის სახლისა და მეფის სახლის საგანძურიდან და გაუგზავნა ბენ-ჰადადს, არამის მეფეს, დამასკოში რომ იჯდა, და შეუთვალა: +

3„იყოს კავშირი ჩვენს შორის, როგორც ჩვენს მამებს შორის იყო. აჰა, გიგზავნი ვერცხლსა და ოქროს. წადი და გაწყვიტე კავშირი ბაყაშასთან, ისრაელის მეფესთან, და ჩამომეხსნება.“

4და დაუჯერა ბენ-ჰადადმა მეფე ასას და გაგზავნა თავისი მხედართმთავრები, ვინც ჰყავდა, ისრაელის ქალაქთა წინააღმდეგ. და დალაშქრეს ყიონი, დანი, აბელ-მაიმი, და ნაფთალის ყველა სამარაგო ქალაქი. +

5ეს რომ შეიტყო ბაყაშამ, შეწყვიტა რამას შენება და შეაჩერა თავისი საქმე. +

6და შეკრიბა მეფე ასამ მთელი იუდა და გადაზიდეს რამას ქვები და ხე-ტყე, რითაც ბაყაშა აშენებდა. და ააშენა ამით გებაყი და მიცფა. +

7იმ დროს მივიდა მეფე ასასთან ხანანი მხილველი და უთხრა: „არამის მეფეს რომ მიენდე და არ მიენდე უფალს, შენს ღმერთს, ამის გამო გადაურჩა არამის ჯარი შენს ხელს. +

8განა ქუშელთა და ლუბიელთა ლაშქარი დიდი არ იყო, მრავლის უმრავლესი ეტლი და მხედარი არ ჰყავდათ? მაგრამ უფალს რომ იყავი მინდობილი, ამიტომაც ჩაგიგდო ისინი ხელში. +

9რადგან უფლის თვალი დაჰყურებს მთელ ქვეყანას, რომ მხარი დაუჭიროს იმას, ვინც მთელი გულით არის მასზე მინდობილი. უგუნურად მოგივიდა ეს. ამიტომ ომები გექნება ამიერიდან.“

10და განურისხდა ასა მხილველს და საპყრობილეში ჩააგდო, რადგან გაგულისებული იყო ნათქვამის გამო. იმავე დროს ასა ჩაგრავდა ხალხიდან ზოგიერთებს. +

11ასას პირველი და უკანასკნელი ამბები ჩაწერილია იუდასა და ისრაელის მეფეთა წიგნში.

12თავისი მეფობის ოცდამეცხრამეტე წელს ასას ფეხები დაუსნეულდა. ძალზე მძიმე იყო მისი სენი, მაგრამ თავის სნეულებაშიც კი არ ეძებდა უფალს, არამედ მკურნალებს.

ასას დასნეულება და სიკვდილი

13და განისვენა ასამ თავის მამებთან, და მოკვდა თავისი მეფობის ორმოცდამეერთე წელს. +

14და დამარხეს მის სამარხში, თავისთვის რომ გაიმზადა, დავითის ქალაქში. და დაასვენეს იგი სარეცელზე, რომელიც აავსეს კეთილსურნელებითა და მენელსაცხებლეთა ხელობით დამზადებული ნაირნაირი ნელსაცხებლებით. და დაუნთეს მას დიდზე დიდი კოცონი.

17

იოშაფატის გამეფება

17^1მის ნაცვლად იოშაფატი, მისი ძე, გამეფდა; და ძალა მოიკრიბა ისრაელიანთა წინააღმდეგ.

2და ჩააყენა ჯარი იუდას ყველა გამაგრებულ ქალაქში. მცველები დააყენა იუდას ქვეყანაში და ეფრემის ქალაქებში, რომელიც მამამისმა ასამ დაიპყრო.

3და უფალი იყო იოშაფატთან, რადგან დავითის, მამამისის, პირვანდელი გზით დადიოდა და ბაყალები არ უძებნია. +

4და ეძიებდა თავისი მამის ღმერთსა და მის მცნებებს ასრულებდა და არ იქცეოდა ისრაელიანთა მსგავსად.

5და გააძლიერა უფალმა სამეფო მის ხელში. და მთელი იუდა ძღვენს აძლევდა იოშაფატს და დიდი დოვლათი და პატივი ჰქონდა. +

6და გული მიეცა უფლის გზებზე და კვლავ მოშალა გორაკები და აშერები იუდაში.

7თავისი მეფობის მესამე წელს გაგზავნა თავისი მთავრები – ბენ-ხაილი, ყობადია, ზაქარია, ნათენელი და მიქაიაჰუ დასამოძღვრად იუდას ქალაქებში.

8თან გააყოლა ლევიანები – შემაყია, ნეთანია, ზებადია, ყასაელი, შემირამოთი, იონათანი, ადონია, ტობია, ტობ-ადონია, მათვე გააყოლა მღვდლები: ელიშამაყი და იორამი.

9და მოძღვრავდნენ ხალხს იუდაში და თან ჰქონდათ უფლის რჯულის წიგნი. და მოიარეს იუდას ყველა ქალაქი და დამოძღვრეს ხალხი.

იოშაფატის ძლევამოსილება იზრდება

10უფლის დიდი შიში ჰქონდა ყველა იმ ქვეყნის სამეფოს, იუდას ირგვლივ რომ იყო, და არ ებრძოდნენ იოშაფატს. +

11ფილისტიმელთაგან იოშაფატთან მოჰქონდათ ძღვენი და ვერცხლი ხარკად. ასევე არაბებსაც მოჰყავდათ წვრილფეხა საქონელი – შვიდი ათას შვიდასი ცხვარი და შვიდი ათას შვიდასი თხა. +

12და თანდათან განდიდდა და აღზევდა იოშაფატი. და ააშენა იუდაში სიმაგრეები და სამარაგო ქალაქები.

13დიდძალი მარაგი ჰქონდა იუდას ქალაქებში, და მებრძოლი ხალხი, მაგარი ვაჟკაცები, ჰყავდა იერუსალიმში.

14აჰა, მათი მოვალეობანი მამის სახლთა მიხედვით. იუდას ათასისთავები: თავკაცი ყადნა, მას ჰყავდა სამასი ათასი მაგარი ვაჟკაცი.

15მის მერე იყო თავკაცი იეჰოხანანი. მას ორასოთხმოცი ათასი ჰყავდა.

16მის მერე იყო ამაცია, ზიქრის ძე, ნებით რომ შესწირა თავი უფალს, მასთან იყო ორასი ათასი მაგარი ვაჟკაცი. +

17ბენიამინს ჰყავდა მამაცი ვაჟკაცი ელიადაყი და მასთან ერთად ორასი ათასი მშვილდითა და ფარით შეიარაღებული კაცი.

18მის მერე იყო იეჰოზაბადი და მასთან ერთად ასოთხმოცი ათასი შეიარაღებული მებრძოლი.

19აჰა, ისინი, ვინც მეფეს ემსახურებოდნენ, იმათ გარდა, მეფემ იუდას ყველა გამაგრებულ ქალაქში რომ ჩააყენა.

18

იოშაფატის კავშირი ახაბთან

18^1უხვად ჰქონდა დოვლათი და პატივი იოშაფატს, და დაუმოყვრდა იგი ახაბს. +

2რამდენიმე წლის შემდეგ ჩავიდა ახაბთან სამარიაში და უამრავი ცხვარ-ძროხა დაუკლა ახაბმა მას და იმ ხალხს, თან რომ ახლდა. და დაიყოლია გილყადის რამოთში ლაშქრობაზე. +

3და უთხრა ახაბმა, ისრაელის მეფემ, იოშაფატს, იუდას მეფეს: „წამომყვები გილყადის რამოთზე?“ და უთხრა: „რამ გაგვყო მე და შენ, რამ გაყო ჩემი ხალხი და შენი ხალხი? შენთან ვარ ომში.“ +

ახაბის ცრუ წინასწარმეტყველება

4და უთხრა იოშაფატმა ისრაელის მეფეს: „აბა, დაეკითხე დღეს, რას იტყვის უფალი.“ +

5და შეკრიბა ისრაელის მეფემ წინასწარმეტყველნი – ოთხასამდე კაცი და უთხრა მათ: „გავილაშქროთ გილყადის რამოთზე, თუ თავი შევიკავოთ?“ უთხრეს: „გაილაშქრე, მეფეს ჩაუგდებს ხელში მათ თავს ღმერთი.“ +

6და თქვა იოშაფატმა: „ხომ არ არის აქ სადმე კიდევ უფლის წინასწარმეტყველი, რომ მასაც დავეკითხო?“ +

7უთხრა ისრაელის მეფემ იოშაფატს: „კიდევ არის ერთი კაცი, რომელსაც შეგვიძლია ვაკითხვინოთ უფლისათვის, მაგრამ მძულს იგი, რადგან სასიკეთოს არ წინასწარმეტყველებს ჩემზე, არამედ მხოლოდ ცუდს. ის არის მიქაიეჰუ იმლას ძე.“ თქვა იოშაფატმა: „ნუ ამბობს ასე მეფე.“

8და უხმო ისრაელის მეფემ ერთ-ერთ კარისკაცს და უთხრა: „სასწრაფოდ მომგვარე მიქაიეჰუ იმლას ძე.“ +

9ისრაელის მეფე და იუდას მეფე იოშაფატი სამოსლით შემოსილნი ისხდნენ თავ-თავის სავარძლებში, კალოზე, სამარიის კარიბჭესთან და წინასწარმეტყველნი წინასწარმეტყველებდნენ მათ წინაშე.

10და გაიკეთა ციდკიაჰუ ქენაყანას ძემ რკინის რქები და თქვა: „ასე ამბობს უფალი: ‘ამით ურქენ არამს და ბოლოს მოუღებ.’“ +

11ყველა წინასწარმეტყველი ამასვე წინასწარმეტყველებდა: „მიუხდი გილყადის რამოთს და გაიმარჯვებ, მეფის ხელში ჩააგდებს უფალი.“

12ასე ეუბნებოდა მიქაიეჰუს მის დასაძახებლად გაგზავნილი მოციქული: „აჰა, მეფის სასიკეთოს ამბობენ ერთხმად წინასწარმეტყველნი, შეეთანხმოს შენი სიტყვებიც მათ სიტყვებს. შენცა თქვი სასიკეთო.“ +

13და თქვა მიქაიეჰუმ: „უფალს ვფიცავ, იმას ვიტყვი, რასაც ღმერთი მიბრძანებს.“

14და მივიდა მეფესთან და უთხრა მეფემ: „მიქაიეჰუ! გავილაშქროთ გილყადის რამოთზე თუ თავი შევიკავოთ?“ თქვა: „გაილაშქრე და გაიმარჯვებ, თქვენს ხელში ჩაცვივდებიან.“

15და უთხრა მეფემ: „რამდენჯერღა უნდა დაგაფიცო, მხოლოდ სიმართლე მელაპარაკე-მეთქი უფლის სახელით?“

16და უთხრა: „ვიხილე მთელი ისრაელი, უმწყემსო ფარასავით მთებზე მიმოფანტული, და თქვა უფალმა: ‘პატრონი არ ჰყავთ მათ, დაე მშვიდობით დაუბრუნდნენ თავ-თავის სახლებს!’“ +

17და უთხრა ისრაელის მეფემ იოშაფატს: „ხომ გეუბნებოდი სასიკეთოს არ წინასწარმეტყველებს-მეთქი ჩემზე, არამედ მხოლოდ ცუდს.“

18და თქვა: „აბა, ისმინეთ უფლის სიტყვა: ვიხილე, თავის ტახტზე იჯდა უფალი, და ცათა მთელი მხედრობა ედგა გვერდში, მარჯვნივ და მარცხნივ.

19და თქვა უფალმა: ‘ვინ გაიტყუებს ახაბს, ისრაელის მეფეს, რომ გაილაშქროს და დაეცეს გილყადის რამოთს?’ ერთი ერთს ამბობდა, მეორე – სხვას.

20და გამოვიდა სული, და წარუდგა უფალს და თქვა: ‘მე გავიტყუებ.’ და უთხრა უფალმა: ‘რითი?’ +

21და თქვა: ‘გავალ და სიცრუის სულად ვიქცევი ყველა მის წინასწარმეტყველთა ბაგეებში.’ და თქვა უფალმა: ‘გაიტყუებ და კიდეც გამოგივა. წადი, ასე გააკეთე.’ +

22აჰა, სიცრუის სული ჩაუდგა უფალმა ამ შენს წინასწარმეტყველებს, უფალს კი ცუდი აქვს ნათქვამი შენზე.“ +

23მიეჭრა ციდკიაჰუ ქენაყანას ძე და სილა გააწნა მიქაიეჰუს, და უთხრა: „როგორ მოხდა, რომ გვერდი ამიარა უფლის სიტყვამ და შენში მეტყველებს?“ +

24და თქვა მიქაიეჰუმ: „მაშინ დაინახავ, ოთახიდან ოთახში რომ დაიწყებ სირბილს დასამალავად.“ +

25და თქვა ისრაელის მეფემ: „შეიპყარით მიქაიეჰუ და მიჰგვარეთ ამონს, ქალაქის თავს და უფლისწულ იოაშს.

26და უთხარით: ასე ამბობს-თქო მეფე: ‘დილეგში ჩააგდეთ ეს კაცი და აჭამეთ სიმწრის პური და ასვით სიმწრის წყალი, ვიდრე მშვიდობით მოვბრუნდებოდე.’“ +

27და თქვა მიქაიეჰუმ: „თუ მშვიდობით მობრუნდი, უფალს არ ულაპარაკია ჩემი პირით.“ და თქვა: „ისმინეთ, ყველამ, ხალხნო!“

ბრძოლა გილყადის რამოთთან

28და წავიდნენ ისრაელის მეფე და იოშაფატ იუდას მეფე გილყადის რამოთზე.

29და უთხრა ისრაელის მეფემ იოშაფატს: „გადავიცვამ და ისე გავალ საომრად. ჩაიცვი შენი სამოსელი.“ და გადაიცვა ისრაელის მეფემ და გავიდნენ საბრძოლველად. +

30არამის მეფემ უბრძანა ეტლების მეთაურებს, ვინც ჰყავდა: „ნუ შეებრძოლებით ნურც მცირეს, ნურც დიდს, მხოლოდ ისრაელის მეფეს შეებრძოლეთ.“

31და როცა დაინახეს ეტლების მეთაურებმა იოშაფატი, იფიქრეს, ეს არისო ისრაელის მეფე და მისკენ გაეშურნენ, რომ შებრძოლებოდნენ. და შეღაღადა იოშაფატმა და უფალი შეეწია – ღმერთმა მოაშორა მას მომხდურნი. +

32და როცა მიხვდნენ ეტლების მეთაურები, რომ არ იყო იგი ისრაელის მეფე, გაერიდნენ მას.

33ალალბედზე მოზიდა მშვილდი ვიღაც კაცმა და ჯაჭვის პერანგის ნაწიბურთან დაჭრა ისრაელის მეფე. და უთხრა თავის მეეტლეს: „გატრიალდი და ბრძოლიდან გამიყვანე, რადგან დაჭრილი ვარ.“ +

34და გახურდა ომი იმ დღეს და დარჩა ეტლში ისრაელის მეფე არამელთა პირისპირ საღამომდე და მოკვდა მზის ჩასვლისას. +

19

იეჰუ არღვევს ახაბის კავშირს იოშაფატთან

19^1და დაბრუნდა იოშაფატი იუდას მეფე, თავის სახლში მშვიდობით, იერუსალიმში.

2და გამოეგება მისანი იეჰუ ხანანის ძე და უთხრა მეფე იოშაფატს: „განა შეგშვენოდა უღვთო კაცისთვის დახმარების გაწევა და უფლის მოძულის სიყვარული? ამის გამო უფლის რისხვა დაგატყდება თავს. +

3თუმცაღა კეთილი საქმეებიც აღმოგაჩნდა, რადგან მოსპე აშერები ქვეყნიდან და გული მოამზადე ღვთის საძიებლად.“ +

იოშაფატი აღადგენს ჭეშმარიტ ღვთისმსახურებას

4და ცხოვრობდა იოშაფატი იერუსალიმში, და კვლავ გავიდა ხალხში ბეერ-შებაყიდან ეფრემის მთამდე და მოაქცია იგი უფლისაკენ, მამათა ღმერთისაკენ,

5და დააყენა მსაჯულები ქვეყანაში, იუდას ყველა გამაგრებულ ქალაქში, ყოველ ქალაქში. +

6და უთხრა მსაჯულებს: „დაუკვირდით, რას აკეთებთ, რადგან კაცისათვის კი არ გამოგაქვთ მსჯავრი, არამედ უფლისათვის. იგი თქვენთან არის სამსჯავროზე. +

7უფლის შიში იქონიეთ, ფრთხილად მოიქეცით, რადგან არ არის უფალთან, ჩვენს ღმერთთან, უსამართლობა, არც თვალთმაქცობა და არც ანგარება.“ + +

8იერუსალიმში უფლის მსჯავრის გამოსატანად და დავის გადასაწყვეტად დააყენა ლევიანთაგანნი, მღვდელნი და ისრაელის მამისსახლთა თავკაცნი და დაბრუნდნენ იერუსალიმს.

9და უბრძანა მათ და უთხრა: „ასე აკეთეთ საქმე უფლის მოშიშებით, ჭეშმარიტებითა და ერთგულებით.

10ყველა სადაო საქმე, რომელიც კი შემოვა თქვენთან თქვენს მოძმეთაგან, თავიანთ ქალაქებში რომ ცხოვრობენ, სასისხლო იქნება ეს თუ რჯულის, მცნების, წესებისა და კანონების საქმე, გააფრთხილეთ, რომ უფალს არ შესცოდონ და თქვენც, თქვენს ძმებთან ერთად უფლის რისხვა არ დაიტეხოთ. ასე გააკეთეთ და არ შესცოდავთ. +

11აჰა, მღვდელმთავარი ამარიაჰუ გეყოლებათ ყველა საუფლო საქმეში, ზებადიაჰუ იშმაყელის ძე კი, იუდას სახლის წინამძღოლი, ყველა სამეფო საქმეში. ზედამხედველებად ლევიანები იქნებიან თქვენს წინაშე. მტკიცედ იდექით და იმოქმედეთ და კეთილთან იქნება უფალი.“ +

20

მოაბელთა შემოსევა იუდაში

20^1ამის შემდეგ იყო, რომ მოვიდნენ მოაბის ძენი და ყამონის ძენი, მეყუნიმელნიც მათთან იყვნენ იოშაფატის წინააღმდეგ საბრძოლველად.

2და მოვიდნენ და ამბავი მოუტანეს იოშაფატს და უთხრეს: „დიდი ურდო გადმოვიდა შენს წინააღმდეგ საბრძოლველად ზღვის გაღმიდან და არამიდან. აჰა, ისინი ხაცეცონ-თამარში არიან, ანუ ყენ-გედში.“ +

იოშაფატის ლოცვა

3და შეშინდა იოშაფატი და შესაკითხად უფალს მიმართა. და მთელ იუდაში მარხვა გამოაცხადა. +

4და შეიკრიბა იუდა უფლისგან სათხოვრად. იუდას ყველა ქალაქიდან მოვიდნენ უფალთან სავედრებლად.

5და წარდგა იოშაფატი იუდასა და იერუსალიმის კრებულში, უფლის სახლში, ახალი ეზოს წინ,

6და თქვა: „უფალო, ჩვენი მამების ღმერთო, განა შენ არა ხარ ღმერთი ზეცაში? განა შენ არ ბატონობ ხალხთა ყველა სამეფოში? შენს ხელთ არ არის ძალა და სიმტკიცე? არავინ არის, წინ რომ აღგიდგეს. +

7განა შენ არ განდევნე ამ ქვეყნის მცხოვრებნი შენი ერის, ისრაელის, თვალწინ? განა შენ არ მიეცი იგი საუკუნოდ შენი მოყვასის, აბრაამის მოდგმას? +

8და დამკვიდრდნენ იქ, და საწმიდარი აგიშენეს შენს სახელზე და თქვეს:

9‘თუ თავს რამე უბედურება დაგვატყდება, მახვილი იქნება, მსჯავრი, ჭირი თუ შიმშილი, დავდგებით ამ სახლის წინაშე და შენს წინაშე, რადგან შენი სახელია ამ სახლში, და მოგიხმობთ ჩვენს გასაჭირში, შენ კი მოისმენ და გვიხსნი.’ +

10აჰა, ახლა ყამონის ძენი და მოაბი, სეყირის მთიელები, მათს ქვეყანაზე გავლის ნება რომ არ დართე ისრაელის ძეთ, როცა ეგვიპტის ქვეყნიდან ბრუნდებოდნენ, ამიტომ მათ გვერდი აუარეს და არ გაანადგურეს ისინი, +

11აჰა, სამაგიეროს იმით გვიხდიან, რომ მოვიდნენ ჩვენი სამკვიდრებლის წასართმევად, რომელიც შენ დაგვიმკვიდრე,

12ღმერთო ჩვენო, განა შენ არ დასდებ მათ მსჯავრს? რადგან უძლურნი ვართ ამ მრავალრიცხოვანი ურდოს წინაშე, ჩვენს წინააღმდეგ რომ არის მოსული. ჩვენ აღარ ვიცით, როგორ მოვიქცეთ, რადგან შენსკენაა ჩვენი თვალი მიპყრობილი.“ +

13მთელი იუდა უფლის წინაშე იდგა თავიანთი ჩვილებით, ქალებითა და ვაჟებით.

14მაშინ გადმოვიდა შუაგულ კრებულში ღვთის სული იახაზიელზე, ზაქარიას ძეზე, ძისა ბენაიასი, ძისა იეყიელისა, ძისა მათანიასი, ლევიანზე ასაფიანთაგან, +

15და თქვა: „ყური მიგდეთ, იუდავ და იერუსალიმის მცხოვრებნო, მეფე იოშაფატ! ასე გეუბნებათ უფალი: ‘ნუ გეშინიათ და ნუ შეძრწუნდებით ამ უზარმაზარი ურდოს წინაშე, რადგან თქვენ კი არ გმართებთ ომი, არამედ ღმერთს. +

16ხვალ დაეშვით მათკენ. აჰა, ისინი ჰაციცის მაღლობზე ამოდიან, ხევის ბოლოში წააწყდებით მათ, იერუელის უდაბნოს წინ.

17ამჯერად თქვენ არ იბრძოლებთ. გადით და დადექით და უცქირეთ უფლის მიერ თქვენს ხსნას. იუდავ და იერუსალიმო, ნუ გეშინიათ და ნუ ძრწიხართ. ხვალ გახვალთ მის წინააღმდეგ და უფალი იქნება თქვენთან.’“ +

18და პირქვე დაემხო იოშაფატი მიწაზე, და მთელი იუდა და იერუსალიმის მცხოვრებნი უფლის თაყვანისცემად.

19და წამოიმართნენ ლევიანები კეჰათიანთაგან და კორახიანთაგან, რათა მაღალი ხმით ექოთ უფალი, ღმერთი ისრაელისა.

20და ადგნენ დილაადრიანად და თეკოაყის უდაბნოსკენ გავიდნენ. გასვლისას დადგა იოშაფატი და თქვა: „მისმინეთ, მთელო იუდავ და იერუსალიმის მცხოვრებნო, დაენდეთ უფალს, თქვენს ღმერთს, მტკიცედ იდექით, გწამდეთ მის წინასწარმეტყველთა და მოგემართებათ ხელი.“ +

21და დაეთათბირა ხალხს და დაუყენა უფალს მგალობელნი წმიდა სამოსელში გამოწყობილნი, რომ ექოთ უფალი შეირაღებულთა წინ მავალთ და ეთქვათ: „ადიდეთ უფალი, რადგან უკუნისამდეა წყალობა მისი.“

22იმ დროს, როცა დაიწყეს ყიჟინა და სიმღერა, უფალმა შფოთში მოაქცია იუდას წინააღმდეგ მოსული მოაბელნი, ყამონის ძენი და სეყირის მთიელები და გაანადგურა.

23აღდგნენ ყამონის ძენი, და მოაბის ძენი სეყირის მთის მცხოვრებლებზე მათ დასახოცად და ამოსაწყვეტად, და როცა სეყირის მცხოვრებთ მოუღეს ბოლო, ერთმანეთს დაერივნენ დასახოცად. +

24და ავიდნენ იუდაელნი უდაბნოს ბორცვზე, და გადახედეს ურდოს, და აჰა, გვამები ყრია მიწაზე და აღარავინ გადარჩენილა.

25და მივიდნენ იოშაფატი და მისი ხალხი მათთან ნადავლისათვის და იპოვეს დიდძალი ქონება, სამოსელი, საუცხოო ჭურჭელი. და იმდენი შეიგროვეს, რომ ვეღარ მიჰქონდათ. სამ დღეს ეზიდებოდნენ ნადავლს, იმდენი იყო.

26მეოთხე დღეს კურთხევის ველზე შეიკრიბნენ, რადგან იქ აკურთხეს უფალი. ამიტომ ეძახიან დღემდე იმ ადგილს კურთხევის ველს.

27და გამობრუნდა მთელი იუდა და იერუსალიმი იოშაფატის მეთაურობით, რათა გახარებულები დაბრუნებულიყვნენ იერუსალიმში, რადგან უფალმა გაახარა ისინი მტრებზე.

28და შევიდნენ იერუსალიმში ქნარებით, ბობღნებითა და საყვირებით უფლის სახლისაკენ.

29და შიში დაეცა ქვეყანათა ყველა სამეფოს, როცა გაიგეს, რომ ისრაელის მტრებს უფალი ებრძოდა. +

30და მოისვენა იოშაფატის სამეფომ, სიმშვიდე უბოძა მას ყოველი მხრიდან მისმა ღმერთმა. +

31და მეფობდა იოშაფატი იუდაზე. ოცდათხუთმეტი წლისა გამეფდა იოშაფატი და ოცდახუთ წელს მეფობდა იერუსალიმში. მისი დედა იყო ყაზუბა, შილხის ასული. +

32ასას, თავისი მამის, გზას ადგა და არ უხვევდა მისგან. სწორს აკეთებდა უფლის თვალში.

33ოღონდ გორაკები არ იყო გაუქმებული და ხალხსაც ჯერ კიდევ არ ჰქონდა მტკიცედ მობრუნებული გული თავიანთი მამების ღმერთისაკენ. +

34იოშაფატის დანარჩენი საქმენი, პირველნი და უკანასკნელნი, ჩაწერილია იეჰუ ხანანის ძის მატიანეში, რომელიც შეტანილია ისრაელის მეფეთა წიგნში. +

35ამის შემდეგ იოშაფატმა, იუდას მეფემ, კავშირი შეკრა ახაზიასთან, ისრაელის მეფესთან, რომელიც ბოროტს აკეთებდა. +

36მასთან კავშირი იმიტომ შეკრა, რომ ხომალდები აეგო თარშიშში წასასვლელად. და გააკეთეს ხომალდები ყეციონ-გებერში. +

37და იწინასწარმეტყველა იოშაფატზე ელიეზერ დოდავაჰუს ძემ, მარეშელმა, და თქვა: „რაკი კავშირი შეჰკარი ახაზიასთან, ამიტომ უფალი ჩაფუშავს შენს საქმეს.“ და დაილეწა ხომალდები და ვეღარ შეძლეს თარშიშში წასვლა.

21

იორამის გამეფება იუდაში

21^1განისვენა იოშაფატმა თავის მამებთან და დაიმარხა თავისი მამების გვერდით დავითის ქალაქში. და მის ნაცვლად იორამი, მისი ძე, გამეფდა. +

2და ჰყავდა მას ძმები, იოშაფატის ვაჟები: ყაზარია, იეხიელი, ზაქარია, ყაზარიაჰუ, მიქაელი, შეფატიაჰუ, ესინი არიან იოშაფატის, ისრაელის მეფის ძენი.

3და მისცა მათ მათმა მამამ დიდძალი საჩუქარი – ვერცხლი, ოქრო და ძვირფასეულობა, იუდას გამაგრებულ ქალაქებთან ერთად; სამეფო კი იორამს უბოძა, რადგან იგი პირმშო იყო.

4და დაიჭირა მამამისის სამეფო იორამმა და, როცა გაძლიერდა, მახვილით დახოცა თავისი ძმები და ისრაელის მთავართაგანნი. +

5ოცდათორმეტი წლისა იყო იორამი, როცა გამეფდა და რვა წელი იმეფა იერუსალიმში. +

6ისრაელის მეფეთა გზით დადიოდა იგი, როგორც იქცეოდა ახაბის სახლი, რადგან ახაბის ასული ჰყავდა ცოლად და ბოროტს აკეთებდა უფლის თვალში. +

7მაგრამ არ უნდოდა უფალს დავითის სახლის დაქცევა იმ აღთქმის გამო, დავითს რომ დაუდო, როცა შეჰპირდა, რომ მისცემდა ლამპარს მას და მის შთამომავალთ სამარადისოდ. +

ედომისა და ლიბნას განდგომა

8მის დროს განუდგა ედომი იუდას და დაისვეს მეფე. +

9და გაემართა იორამი თავისი სარდლებით და მთელი თავისი ეტლებითურთ. და ადგა ღამით და სძლია ედომელებს, გარს რომ ეხვივნენ, და ეტლის მეთაურებს.

10და განუდგა ედომი იუდას და ასეა დღემდე. იმხანადვე განუდგა ლიბნაც იუდას, რადგან მიატოვა იორამმა უფალი, თავისი მამების ღმერთი.

11მანაც მოაწყო გორაკები იუდას მთებზე და გარყვნა იერუსალიმის მცხოვრებნი და აცდუნა იუდა. +

ელია წინასწარმეტყველის წერილი

12წერილი მოუვიდა ელია წინასწარმეტყველისაგან, უთვლიდა, „ასე ამბობს უფალი, მამაშენის, დავითის, ღმერთი: ‘იმის გამო, რომ შენ არ დაადექი მამაშენის, იუდას მეფის, ასას, გზას, +

13არამედ ისრაელის მეფეთა გზას დაადექი, გარყვენი იუდა და იერუსალიმში მცხოვრებნი ახაბის სახლის გარყვნილების მსგავსად, თანაც შენზე უკეთესი შენი ძმები – მამაშენის სახლი – ამოწყვიტე,

14აჰა, უფალი სასტიკად მოსრავს შენს ხალხს, შენს ვაჟებსა და შენს ცოლებს და მთელ შენს საბადებელს.

15შენ კი მძიმე სენს შეგყრის, ნაწლავთა სენს, ისე რომ ნაწლავები სნეულების გამო დღე და დღე გარეთ გამოგივა.’“

16და აღძრა უფალმა იორამის წინააღმდეგ ფილისტიმელთა და არაბთა სული, ქუშელთა მეზობლად რომ არიან,

17და გაილაშქრეს იუდაზე, და შეიჭრნენ მასში და ხელში ჩაიგდეს მთელი დოვლათი, რაც კი მეფის სახლში აღმოჩნდა, აგრეთვე მისი ვაჟები და ცოლები. ვაჟი აღარ დარჩა, გარდა იოახაზისა, მის ძეთა შორის უმრწემესისა.

იორამის განუკურნებელი დაავადება და მისი სიკვდილი

18ყოველივე ამის შემდეგ დასცა უფალმა იგი უკურნებელი სენით.

19ასე იყო დღე და დღე. მეორე წლის ბოლოს კი გამოსცვივდა ნაწლავები სენისაგან და საშინელ ტანჯვაში მოკვდა. მისმა ხალხმა არ დაუნთო კოცონი, როგორც მის მამებს დაუნთო.

20ოცდათორმეტი წლის იყო იგი, რომ გამეფდა, და რვა წელი იმეფა იერუსალიმში. ისე წავიდა, რომ არ დანანებიათ. და დამარხეს დავითის ქალაქში, სამეფო სამარხში. +

22
ახაზიას გამეფება იუდაში

22^1და გაამეფეს იერუსალიმის მცხოვრებლებმა მის ნაცვლად ახაზიაჰუ მისი უმცროსი ვაჟი, რადგან უფროსები ბანაკში შემოჭრილმა არაბებმა გაჟლიტეს. და გამეფდა ახაზიაჰუ, იუდას მეფის, იორამის, ვაჟი. +

2ორმოცდაორი წლის იყო ახაზიაჰუ, რომ გამეფდა, და ერთი წელი იმეფა იერუსალიმში. მისი დედა იყო ღოთოლია, ყომრის ასული.

3ისიც ახაბის სახლის გზით დადიოდა, ვინაიდან დედამისი ურჩევდა ბოროტის ქმნას. +

4ბოროტს აკეთებდა უფლის თვალში, ახაბის სახლის მსგავსად, რადგან ის იყო მისი მრჩეველი, მისდა საუბედუროდ.

5მათივე რჩევით დადიოდა და გაჰყვა იორამ ახაბის ძეს, ისრაელის მეფეს, არამის მეფესთან, ხაზაელთან, საბრძოლველად გილყადის რამოთში. და დაჭრეს არამელებმა იორამი. +

6მობრუნდა, რომ იზრეყელში ემკურნალა ჭრილობებისათვის, რომლებიც მიაყენეს, როცა ხაზაელს, არამის მეფეს, ეომებოდა. და ჩამოვიდა ახაზიაჰუ იორამის ძე, იუდას მეფე, იზრეყელში იორამ ახაბის ძის სანახავად, რადგან ავად იყო იგი. +

7ღვთისაგან იყო ახაზიაჰუს დაღუპვა იორამთან მისვლით, მისვლისთანავე იორამთან ერთად რომ გაილაშქრა იეჰუ ნიმშის ძეზე, რომელსაც უფალმა სცხო ახაბის სახლის დასაქცევად. +

8როცა იეჰუ მსჯავრს სდებდა ახაბის სახლს, მოძებნა იუდას მთავარნი და ახაზიაჰუს ძმისწულნი, ახაზიაჰუს რომ ემსახურებოდნენ, და დახოცა ყველანი. +

9და მოძებნა ახაზიაჰუც და შეიპყრეს იგი, როცა სამარიაში იმალებოდა, და მიჰგვარეს იეჰუს. მერე მოკლეს და დამარხეს, რადგან თქვეს: „შვილია იოშაფატისა, რომელიც მთელი გულით ეძიებდა უფალს.“ აღარავინ დარჩა ახაზიაჰუს სახლში, მეფობა რომ შესძლებოდა. +

10როცა ღოთოლიამ, ახაზიაჰუს დედამ დაინახა, რომ მოკვდა მისი ვაჟი, ადგა და გაწყვიტა იუდას სახლის მთელი სამეფო თესლი. +

11აიყვანა იეჰოშაბყათმა, იორამ მეფის ასულმა, იოაში, ახაზიაჰუს ვაჟი, რადგან იეჰოშაბყათი, იეჰოიადაყ მღვდლის ცოლი, ახაზიაჰუს და იყო, თავის ძიძასთან ერთად და საწოლ ოთახში გადამალა ღოთოლიასაგან და ვერ მოკლეს. +

12ექვს წელს იმალებოდა მასთან ერთად ღვთის სახლში, ხოლო ქვეყანაზე ღოთოლია მეფობდა.

23
იოაშის გამეფება იუდაში

23^1მეშვიდე წელს ძალი მოიცა იეჰოიადაყმა და დაუკავშირდა ასისთავებს: ყაზარიაჰუ იეროხამის ძეს, ისმაელ იეჰოხანანის ძეს, ყაზარია ყობედის ძეს, მაყასიაჰუ ყადაიაჰუს ძეს და ელიშაფატ ზიქრის ძეს. +

2და წავიდნენ ისინი იუდაში, შეკრიბეს ლევიანები იუდას ყველა ქალაქში და ისრაელის ტომთა მთავრები და იერუსალიმში მოვიდნენ.

3აღთქმა დადო მთელმა კრებულმა მეფესთან ღვთის სახლში. და უთხრა მათ იეჰოიადაყმა: „აჰა, უფლისწული უნდა გამეფდეს, როგორც უფალმა ბრძანა დავითის ძეებზე. +

4აი, რა უნდა გააკეთოთ: თქვენგან ერთი მესამედი შაბათს შემომსვლელ მღვდელთაგან და ლევიანთაგან ზღურბლთა მცველები იქნებიან. +

5ერთი მესამედი მეფის სასახლეში იქნება, ერთი მესამედი – საძირკვლის კარიბჭეში, დანარჩენი ხალხი კი – უფლის სახლის ეზოებში. +

6არავინ შევიდეს სახლში, გარდა მღვდლებისა და მომსახურე ლევიანებისა. ისინი შევიდნენ, რადგან განწმედილნი არიან. მთელი ხალხი კი უფლის სადარაჯოზე დადგეს. +

7და გარს უნდა შემოერტყნენ ლევიანები მეფეს იარაღით ხელში. და ვინც სახლში შემოვა, მოკვდეს. ედექით მეფეს გამოსვლისას და შესვლისას.“

8ყველაფერი ისე გააკეთეს ლევიანელებმა და იუდამ, როგორც მათ იეჰოიადაყ მღვდელმა უბრძანა: წაიყვანეს თავ-თვის ხალხი შაბათს შემომსვლელნი შაბათს გამსვლელებთან ერთად, რადგან არ დაუთხოვია იეჰოიადაყ მღვდელს დასები.

9და დაურიგა იეჰოიადაყ მღვდელმა ასისთავებს შუბები, დიდი და მცირე ფარები, მეფე დავითს რომ ჰქონდა უფლის სახლში, +

10და დააყენა მთელი ხალხი, თითოეული თავისი იარაღით ხელში, სახლის მარჯვენა ფრთიდან მარცხენა ფრთამდე, სამსხვერპლოსთან, მეფის ირგვლივ.

11და გამოიყვანეს უფლისწული, დაადგეს შარავანდი და მისცეს მოწმობა. და გაამეფეს იგი და სცხეს იეჰოიადაყმა და მისმა ვაჟებმა, თქვეს: „იცოცხლოს მეფემ!“ +

12და შემოესმა ღოთოლიას ხალხის ჩოჩქოლი, რომ მორბოდნენ და მეფეს ადიდებდნენ, და გავიდა ხალხთან უფლის სახლისაკენ. +

13და აჰა, დაინახა შესასვლელთან თავის სვეტთან მდგარი მეფე. მეფის გვერდით სარდლები და მესაყვირენი იყვნენ, ქვეყნის მთელი ხალხი ხარობდა და საყვირებს აყვირებდა; მგალობელნი კი სამუსიკო საკრავებით ქება-დიდებას უძღვნიდნენ. და შემოიხია სამოსელი ღოთოლიამ და იყვირა: „ღალატია, ღალატი!“ +

14და გაიხმო იეჰოიადაყ მღვდელმა ასისთავები, ჯარის მეთაურნი და უთხრა: „კარში გაიყვანეთ და ვინც უკან გაჰყვება მახვილით მოკალით“, რადგან მღვდელმა იფიქრა, უფლის სახლში არ მოკლანო. +

15გზა მისცეს და როცა მივიდა უფლის სახლის ცხენთა კარიბჭესთან, იქ მოკლეს. +

16და დადო იეჰოიადაყმა აღთქმა თავისთავსა, მთელ ერსა და მეფეს შორის, რათა ისინი უფლის ერი გამხდარიყვნენ. +

17და შევიდა მთელი ხალხი ბაყალის სახლში და დაანგრიეს სამსხვერპლოიანად, და დალეწეს მისი გამოსახულებანი და მოკლეს მათანი, ბაყალის ქურუმი, სამსხვერპლოების წინ. +

18უფლის სახლის საქმენი იეჰოიადაყმა იმ მღვდლებს – ლევიანებს – ჩააბარა, რომლებიც დავითმა უფლის სახლში გაამწესა უფლისთვის სრულადდასაწველის შესაწირად, როგორც მოსეს რჯულში სწერია, სიხარულითა და გალობით, დავითის განაწესის მიხედვით. +

19და ჩააყენა მცველები უფლის სახლის კარში, რათა რაიმეთი გაუწმიდურებული არავინ შესულიყო.

20და წამოიყვანა ასისთავები, დიდებულები, ერისმთავრები, ქვეყნის მთელი ერი, და გაჰყვა მეფეს უფლის სახლიდან, ზემო ჭიშკრის გავლით, მეფის სასახლემდე, და დასვეს მეფე სამეფო ტახტზე. +

21და გამხიარულდა ქვეყნის ერი და დაწყნარდა ქალაქი. ხოლო ღოთოლია მახვილით მოკლეს. +

24
იოაშის გამეფება

24^1შვიდი წლის იყო იოაში, როცა გამეფდა, და ორმოცი წელი იმეფა იერუსალიმში. მისი დედა იყო ციბია, ბეერ-შებაყიდან. +

2სწორს აკეთებდა უფლის თვალში იოაში იეჰოიადაყ მღვდლის სიცოცხლეში. +

3ორი ცოლი მოუყვანა მას იეჰოიადაყმა, და შეეძინა ძენი და ასულნი.

4ამის შემდეგ იოაშმა გულით მოიწადინა უფლის სახლის შეკეთება.

5და შეკრიბა მღვდლები და ლევიანები და უთხრა: „დაიარეთ იუდას ქალაქები და მთელ ისრაელში ვერცხლი მოაგროვეთ წლიდან წლამდე უფლის სახლის შესაკეთებლად, აჩქარდით“ მაგრამ ლევიანებმა არ დააჩქარეს. +

6და დაიბარა მეფემ იეჰოიადაყი, მათი თავკაცი, და უთხრა: „რატომ არ მოსთხოვ ლევიანებს, რომ იუდასგან და იერუსალიმისაგან აკრიბონ ის გადასახადი, რომელიც მოსემ, უფლის მსახურმა და ისრაელის კრებულმა დაადგინა სადღესასწაულო კარვისათვის? +

7რადგან ურჯულო ღოთოლიამ და მისმა ვაჟებმა დააზიანეს ღვთის სახლი და უფლის სახლის მთელი შემოწირულობა ბაყალებს მოახმარეს.“ +

8და თქვა მეფემ და გააკეთეს ერთი კიდობანი. და დადგეს იგი უფლის სახლის შესასვლელთან, გარეთ, +

9და გამოაცხადეს იუდაში და იერუსალიმში, რომ უფლისთვის მოეტანათ ის შესაწირავი, რომელიც მოსემ, ღვთის მსახურმა, დაუწესა ისრაელს უდაბნოში. +

10და გაიხარეს ყველა მთავარმა და მთელმა ერმა. და მოდიოდნენ და ყრიდნენ კიდობანში, ვიდრე არ გაივსო.

11როცა ლევიანთა ხელში კიდობანს მეფის მოხელეებს წაუღებდნენ და ნახავდნენ, რომ იგი სავსე იყო ვერცხლით, და მოვიდოდნენ მეფის მწერალი და მღვდელმთავრის სანდო კაცი და გადმოაპირქვავებდნენ კიდობანს, მერე ისევ წაიღებდნენ და თავის ადგილზე დააბრუნებდნენ. ასე აკეთებდნენ დღიდან დღემდე და დიდძალი ვერცხლი დააგროვეს. +

12და აბარებდნენ ამას მეფე და იეჰოიადაყი უფლის სახლის სამუშაოთა შემსრულებლებს. ისინი ქირაობდნენ ქვისმთლელებსა და დურგლებს უფლის სახლის გასამაგრებლად. +

13და იშრომეს სამუშაოს შემსრულებლებმა და მოამთავრეს შეკეთება მათი ხელით. და აღადგინეს ღვთის სახლი თავისი წესის და რიგის მიხედვით და გაამაგრეს. +

14როცა მორჩნენ, მეფესა და იეჰოიადაყს მიუტანეს დარჩენილი ვერცხლი. და დაამზადეს მისგან სახლისთვის ჭურჭლეული – სამსახურებელი და სრულადდასაწველისთვის საჭირო ჭურჭელი, თასები, ოქროსა და ვერცხლის ჭურჭელი. იეჰოიადაყის მთელი სიცოცხლის მანძილზე მუდამ აღავლენდნენ სრულადდასაწველს უფლის სახლში. +

15და დაბერდა იეჰოიადაყი და გაძღა დღეებით, და მოკვდა. ასოცდაათი წლისა იყო, როცა მოკვდა.

16და დამარხეს იგი დავითის ქალაქში, მეფეთა გვერდით, რადგან სიკეთეს აკეთებდა ისრაელში ღვთისთვის და მისი სახლისათვის.

17იეჰოიადაყის სიკვდილის შემდეგ მოვიდნენ იუდას მთავრები და თაყვანისცეს მეფეს. მაშინ გაუგონა მათ მეფემ. +

18და მიატოვეს უფლის, თავიანთი მამების ღმერთის, სახლი და დაუწყეს მსახურება აშერებსა და კერპებს. და განრისხდა უფალი იუდაზე და იერუსალიმზე ამ დანაშაულის გამო.

19და მოუვლინა წინასწარმეტყველები, რათა უფალს დაბრუნებოდნენ ისინი, მაგრამ ყურს არ უგდებდნენ მათ. +

20ღვთის სულმა მოიცვა ზაქარია, იეჰოიადაყის ძე, მღვდელი, და შედგა იგი ხალხის წინ მაღლობზე და თქვა: „ასე ამბობს ღმერთი: ‘რატომ არღვევთ უფლის მცნებებს? ამიტომ ხელი აღარ მოგემართებათ; რაკი მიატოვეთ უფალი, ისიც გტოვებთ თქვენ.’“ +

21აუჯანყდნენ მას და მეფის ბრძანებით ჩააქვავეს უფლის სახლის ეზოში.

22და არ გაიხსენა მეფე იოაშმა მადლი, რაც იეჰოიადაყმა, მამამისმა, უყო მას, და მოკლა მისი ვაჟი. და როცა კვდებოდა, თქვა: „იხილოს უფალმა და მოიკითხოს.“ +

არამელთა თავდასხმა იუდაზე

23წელიწადი რომ შემოიქცა, წამოვიდა მის წინააღმდეგ არამის ლაშქარი, შეიჭრა იუდაში და იერუსალიმში და გაწყვიტა ხალხში ყველა ერისმთავარი. და მთელი ნაალაფარი დამასკოს მეფეს გაუგზავნეს. +

24მცირეოდენი ხალხით მოვიდა არამის ლაშქარი, მაგრამ უფალმა მათ ხელში დიდძალი ლაშქარი ჩააგდო, რადგან მიატოვეს უფალი, მამათა ღმერთი. და მსჯავრი დასდეს იოაშს. +

25და როცა წავიდნენ მისგან და მძიმედ დასნეულებული მიატოვეს, აუჯანყდნენ მას მისი მსახურნი იეჰოიადაყ მღვდლის შვილის სისხლი რომ აეღოთ და თავისსავე საწოლში მოკლეს. და მოკვდა იგი და დამარხეს დავითის ქალაქში, მაგრამ არა მეფეთა სამარხში. +

26აჰა, მის წინააღმდეგ აჯანყებულნი: ზაბადი, ძე შიმყათისა, ყამონელი დიაცისა, და იეჰოზაბადი, ძე შიმრითისა, მოაბელი დიაცისა. +

27მისი ვაჟების, მასზე თქმული მრავალი ნაქადაგარის და ღვთის სახლის შეკეთების ამბავი მეფეთა წიგნის საკითხავშია ჩაწერილი. მის ნაცვლად ამაციაჰუ, მისი ძე, გამეფდა. +

25

ამაციაჰუს მეფობა იუდაზე

25^1ოცდახუთი წლისა იყო ამაციაჰუ, რომ გამეფდა, და ოცდაცხრა წელი იმეფა იერუსალიმში. დედამისი იყო იეჰოყადანი იერუსალიმიდან. +

2სწორს აკეთებდა უფლის თვალში, თუმცა არა მთელი გულით. +

3და როცა განუმტკიცდა მეფობა, დახოცა თავისი მსახურნი, რომელთაც მოკლეს მეფე, მამამისი, +

4მაგრამ მათი შვილები არ დაუხოცავს, რადგან სწერია მოსეს რჯულის წიგნში, უფლის ბრძანებისამებრ: „არ უნდა მოიკლან მამები შვილთა გამო, და შვილები მამათა გამო არ უნდა მოიკლან, არამედ თითოეული თავისი დანაშაულისათვის უნდა მოიკლას.“ +

ედომზე გალაშქრება

5და შეკრიბა ამაციაჰუმ იუდა და დააყენა მამისსახლების, ათასისთავების და ასისთავების მიხედვით მთელი იუდა და ბენიამინი. და აღრიცხა ოცი წლის ასაკს გადაცილებულნი და გამოვიდა სამასი ათასი რჩეული კაცი, ლაშქრად გამსვლელი და ფარ-შუბის დამჭერი. +

6ას ქანქარ ვერცხლად იქირავა ისრაელისაგან ასი ათასი მამაცი მებრძოლი.

7და მივიდა მასთან ღვთისკაცი და უთხრა: „მეფევ! ნუ გაიყოლებ ისრაელის ჯარს, რადგან არ არის უფალი ისრაელთან, არც ერთთან ეფრემის ძეთაგან.

8მხოლოდ შენ წადი, იმოქმედე და მტკიცედ იყავი ბრძოლაში, თორემ დაგამარცხებს უფალი შენი მტრების წინაშე, რადგან ღმერთს შეწევნაც შეუძლია და დამარცხებაც.“ +

9და უთხრა ამაციაჰუმ ღვთის კაცს: „ას ქანქარს რაღა ვუყო, რომელიც უკვე მივეცი ისრაელის მოქირავნეებს?“ და თქვა ღვთისკაცმა: „უფალს ამაზე მეტი შეუძლია მოგცეს.“

10და გამოაცალკევა ამაციაჰუმ ჯარი, ეფრემიდან რომ მოუვიდა, თავიანთ ადგილზე დასაბრუნებლად. ძალიან განრისხდნენ იუდაზე და გაცეცხლებულნი დაბრუნდნენ თავიანთ ადგილას.

11და ძალი მოიცა ამაციაჰუმ, გაუძღვა თავის ხალხს მარილოვანი ველისაკენ და ათი ათასი სეყირის ძე ამოხოცა. +

12ათი ათასი კაცი ცოცხლად ჩაიგდეს ტყვედ და წამოასხეს იუდას ძეთ. და აიყვანეს კლდის თავზე და გადმოყარეს კლდის თავიდან. და ყველანი ერთიანად გაწყდნენ.

13ხოლო ლაშქარი, რომელიც უკან გააბრუნა, რომ საომრად არ გაჰყოლოდა, შეესია იუდას ქალაქებს სამარიიდან ბეთ-ხორონამდე და სამი ათასი კაცი დახოცეს და დიდძალი ნაძარცვი დახვეტეს.

14და როცა დაბრუნდა ამაციაჰუ ედომელების განადგურების შემდეგ, წამოიღო სეყირიანთა ღმერთები და ღმერთებად დაიყენა. და სცემდა მათ თაყვანს და უკმევდა.

15და განურისხდა უფალი ამაციაჰუს და მოუვლინა წინასწარმეტყველი, რომელმაც უთხრა: „რად მოძებნე მაგ ხალხის ღმერთები, რომელთაც ვერ იხსნეს თავისი ხალხი შენი ხელიდან?“ +

16და როცა ამას ეუბნებოდა, უპასუხა: „რაო, მეფის მრჩევლად დაგაყენეს? შეწყვიტე, რისთვის უნდა მოაკვლევინო თავი?“ და გაჩერდა წინასწარმეტყველი და თქვა: „ვიცი, შენი დაღუპვა გადაწყვიტა უფალმა, რადგან ეს გააკეთე და არ გაიგონე ჩემი რჩევა.“

17და ითათბირა ამაციაჰუმ, იუდას მეფემ, და კაცი გაუგზავნა იოაშს, იოახაზ იეჰუს ძის ვაჟს, ისრაელის მეფეს, და შეუთვალა: „მოდი, მოვსინჯოთ ერთმანეთი.“ +

18და შეუთვალა იოაშმა, ისრაელის მეფემ, ამაციაჰუს, იუდას მეფეს: „ლიბანის კვრინჩხმა შეუთვალა ლიბანის ნაძვს: ‘ცოლად მიათხოვე შენი ასული ჩემს ვაჟს.’ მაგრამ ჩაიარა ლიბანის გარეულმა მხეცმა და გათელა კვრინჩხი. +

19ამბობ, ედომი დავამარცხეო, და აჰა, გული მოგეცა საამპარტავნოდ. ახლა იჯექი შენს სახლში, რისთვის სტეხ შფოთს? შენც დაეცემი და იუდაც შენთან ერთად.“

20ყური არ ათხოვა ამაციაჰუმ, რადგან ღვთისგან იყო, რომ მტერს უნდა ჩავარდნოდა ხელში, რაკი ედომელთა ღმერთები მოძებნა, +

21და გამოვიდა იოაში, ისრაელის მეფე, და მოსინჯეს ერთმანეთი, მან და ამაციაჰუმ, იუდას მეფემ ბეთ-შემეშთან, იუდაში რომ არის.

22და დამარცხდნენ იუდაელები ისრაელის ძეებთან და თავ-თავის კარვებში გაიფანტნენ. +

23ხოლო ამაციაჰუ, იუდას მეფე, ძე იოაშ ახაზიაჰუს ძისა, შეიპყრო იოაშმა, ისრაელის მეფემ, ბეთ-შემეშში და მიადგა იერუსალიმს, და დაანგრია იერუსალიმის კედელი ეფრემის კარიბჭიდან კუთხის კარიბჭემდე ოთხასი წყრთის სიგრძეზე. +

24და გაზიდა მთელი ოქრო-ვერცხლი და მთელი ჭურჭელი, რაც კი უფლის სახლში ინახებოდა ყობედ-ედომთან, და მეფის სახლის საგანძური. და აიყვანა მძევლები და გაბრუნდა სამარიას. +

25ისრაელის მეფის, იოაშ იეჰოახაზის ძის სიკვდილის შემდეგ თხუთმეტი წელი იცოცხლა ამაციაჰუ იოაშის ძემ, იუდას მეფემ. +

26ამაციაჰუს დანარჩენი საქმეები – პირველნი და უკანასკნელნი იუდასა და ისრაელის მეფეთა წიგნშია ჩაწერილი. +

27მას შემდეგ, რაც ამაციაჰუ უფალს განუდგა, აუჯანყდნენ მას იერუსალიმში და მან თავი შეაფარა ლაქიშს. მიუგზავნეს კაცები ლაქიშში და იქ მოკლეს. +

28და წამოასვენეს ცხენებით და დამარხეს თავის მამათა გვერდით იუდას ქალაქში.

26
ყუზიაჰუს გამეფება და მისი სამხედრო წარმატებანი

26^1და გამოიყვანა იუდას მთელმა ერმა ყუზიაჰუ, თექვსმეტი წლის ყმაწვილი, და მამამისის, ამაციაჰუს, ნაცვლად გაამეფა. +

2მან აღადგინა ელოთი და დაუბრუნა იუდას, მას შემდეგ, რაც განისვენა მეფემ თავის მამებთან.

3თექვსმეტი წლისა გამეფდა ყუზიაჰუ და ორმოცდათორმეტი წელი იმეფა იერუსალიმში. დედამისი იყო იექოლია, იერუსალიმელი.

4სწორს აკეთებდა უფლის თვალში, როგორც ამაციაჰუ, მამამისი, აკეთებდა, +

5და ეძიებდა ღმერთს, ვიდრე ცოცხალი იყო ზაქარია წინასწარმეტყველი, საღვთო ხილვებში განბრძნობილი. ვიდრე ეძიებდა უფალს, ღმერთიც შეეწეოდა მას. +

6და გადიოდა და ებრძოდა ფილისტიმელებს. და დაანგრია გათის, იაბნესა და აშდოდის კედლები და ქალაქები გააშენა აშდოდში და ფილისტიმელებში. +

7ღმერთი შეეწეოდა ფილისტიმელების, არაბების, რომლებიც გურ-ბაყალში ცხოვრობდნენ, და მეყუნიმელთა წინააღმდეგ.

8ყამონელნი ძღვენს უგზავნიდნენ ყუზიაჰუს და მისმა სახელმა ეგვიპტის საზღვრებამდე მიაღწია, რადგან მეტად გაძლიერდა იგი.

9და ააგო ყუზიაჰუმ იერუსალიმში კოშკები კუთხის კარიბჭეზე, ველის კარიბჭეზე და კუთხეში, და გაამაგრა ისინი.

10და ააგო კოშკები უდაბნოშიც და უამრავი ჭა ამოიყვანა, რადგან ბევრი ხარ-ძროხა ჰყავდა დაბლობში და ვაკეზე. მიწისმუშაკნი და მევენახენი კი მთებში და ქარმელში ჰყავდა, რადგან მიწის მოყვარული იყო.

11ყუზიაჰუს მებრძოლი ჯარი ჰყავდა, რომელიც გუნდ-გუნდად გამოდიოდა ომში და აღნუსხული იყო მათი რიცხვის მიხედვით იეყიელ მწერლისა და მაყასიაჰუ ზედამხედველის ხელით, და ხანანიას, მეფის ერთ-ერთი კარისკაცის, ხელმძღვანელობით.

12მამისსახლთა თავკაცების, მაგარ ვაჟკაცთა, სრული რიცხვი იყო ორი ათას ექვსასი.

13მათ ხელში იყო სამასშვიდი ათას ხუთას კაციანი ლაშქარი, რომელიც თავგამოდებით იბრძოდა მეფის დასახმარებლად მტრების წინააღმდეგ.

14და დაუმზადა ყუზიაჰუმ მთელ ლაშქარს ფარები, შუბები, მუზარადები, ჯაჭვის პერანგები, მშვილდები და შურდულის ქვები.

15და გააკეთა იერუსალიმში გამომგონებლის მიერ გამოგონებული მანქანები, რომ დაედგათ კოშკებზე და კუთხეებში დიდრონი ისრებისა და ლოდების სატყორცნად. შორს გაითქვა სახელი, რადგან საკვირველად იყო შეწევნილი, ვიდრე არ გაძლიერდა.

16და როცა გაძლიერდა, გადიდგულდა და თავისდა დასაღუპავად შესცოდა უფალს, თავის ღმერთს, რადგან შევიდა უფლის ტაძარში საკმევლის საკმევად სამსხვერპლოზე. +

17და მიჰყვა უკან მღვდელი ყაზარიაჰუ უფლის მღვდლების, ოთხმოცი ვაჟკაცის თანხლებით. +

18წინ გადაუდგნენ მეფე ყუზიაჰუს და უთხრეს: „შენ არ გეკუთვნის, ყუზიაჰუ, უფლისათვის კმევა, არამედ მღვდლებს, აარონის ძეთ, რომელნიც მკვმევლებად არიან ნაკურთხნი. გამოდი საწმიდრიდან, რადგან შესცოდე და პატივად არ ჩაგეთვლება უფლისგან, შენი ღმერთისაგან.“ +

19და განრისხდა ყუზიაჰუ, ხელში კი საცეცხლური ეჭირა საკმევად. და როცა განურისხდა მღვდლებს, კეთრი გამოაჩნდა შუბლზე მღვდლების წინაშე, უფლის სახლში, საკმევლის სამსხვერპლოსთან. +

20და მიიხედეს მისკენ ყაზარიაჰუ მღვდელმთავარმა და ყველა მღვდელმა და აჰა, შუბლზე კეთრი აქვს. და სასწრაფოდ გამოიყვანეს იქიდან. თვითონაც ჩქარობდა გამორიდებას, რადგან უფალმა დაჰკრა მას.

21სიკვდილამდე კეთროვანი იყო მეფე ყუზიაჰუ, და ცხოვრობდა ცალკე სახლში, როგორც კეთროვანი, რადგან მოკვეთილი იყო უფლის სახლიდან. და იოთამი, მისი ძე, განაგებდა მეფის სახლს და განიკითხავდა ქვეყნის ერს. +

22ყუზიაჰუს დანარჩენი ამბები – პირველნი და უკასკნელნი – აღწერა წინასწარმეტყველმა ესაიამ, ამოცის ძემ.

23და განისვენა ყუზიაჰუმ თავის მამებთან და დამარხეს იგი თავისი მამების გვერდით, მეფეთა სამარხავ მინდორზე, რადგან ამბობდნენ: კეთროვანიაო. მის ნაცვლად იოთამი, მისი ძე, გამეფდა. +

27

იოთამის მეფობა და მისი სიკვდილი

27^1ოცდახუთი წლისა იყო იოთამი, რომ გამეფდა და თექვსმეტი წელი იმეფა იერუსალიმში. დედამისი იყო იერუშა, ცადოკის ასული. +

2და სწორს აკეთებდა უფლის თვალში, როგორც მამამისი, ყუზიაჰუ, აკეთებდა. ოღონდ ტაძარში არ შესულა. ხალხი კი ძველებურად სცოდავდა. +

3და ააგო უფლის სახლის ზემო კარიბჭე და ყოფელის კედელიც ბევრგან აღადგინა. +

4და იუდას მთაზე ქალაქები ააშენა, ტყეებში კი – ციხე-სიმაგრეები და კოშკები. +

5ყამონის ძეთა მეფეს ებრძოდა და სძლია მას. ყამონის ძეთ იმ წელს ასი ქანქარი ვერცხლი, ათი ათასი ქორი ხორბალი და ათი ათასი ქორი ქერი მისცეს. ამდენსავე აძლევდნენ ყამონის ძენი მეორე და მესამე წელს.

6და გაძლიერდა იოთამი, რადგან თავის გზებს უფლის, თავისი ღმერთის, წინაშე წარმართავდა.

7იოთამის დანარჩენი ამბები, ყველა მისი ომი და ნამოქმედარი ჩაწერილია იუდასა და ისრაელის მეფეთა წიგნში. +

8ოცდახუთი წლის იყო, როცა გამეფდა და თექვსმეტი წელი იმეფა იერუსალიმში.

9და განისვენა იოთამმა თავის მამებთან და დამარხეს დავითის ქალაქში. მის ნაცვლად ახაზი, მისი ძე, გამეფდა. +

28
ახაზის გამეფება

28^1ოცი წლისა იყო ახაზი, როცა გამეფდა და თექვსმეტი წელი იმეფა იერუსალიმში. სწორს არ აკეთებდა უფლის თვალში, როგორც მამამისი დავითი აკეთებდა. +

2დადიოდა ისრაელის მეფეთა გზით და ბაყალების ქანდაკებებიც კი ჩამოასხა. +

3და საკმეველს აკმევდა ბენ-ჰინომის ველზე, და ცეცხლში ატარებდა თავის შვილებს იმ წარმართთა ბილწი ჩვეულებისამებრ, რომელნიც აჰყარა უფალმა ისრაელის ძეთაგან. +

4მსხვერპლს სწირავდა და საკმეველს აკმევდა გორაკებზე, ბორცვებზე და ყოველი ხემხვივანის ქვეშ. +

5და ჩააგდო იგი უფალმა, მისმა ღმერთმა, არამის მეფის ხელში. და დაამარცხეს იგი, და მრავალნი დაატყვევეს და დამასკოში წაასხეს. გარდა ამისა, ისრაელის მეფის ხელშიც ჩააგდო, რომელმაც სასტიკად დაამარცხა. +

6ფეკახ რემალიაჰუს ძემ ერთ დღეში ას ოცი ათასი ამოხოცა იუდაში – ყველა კარგი ვაჟკაცი, რადგან მიატოვეს უფალი, თავიანთი მამების ღმერთი.

7ზიქრიმ, ეფრემელმა გოლიათმა, დახოცა: მაყასიაჰუ უფლისწული, სახლთუხუცესი ყაზრიკამი და ელკანა, მეფის მეორე კაცი.

8და წაასხეს ტყვედ ისრაელის ძეთ თავიანთ მოძმეთაგან ორასი ათასი ქალი, ვაჟი და ასული. დიდძალი ნადავლი წაართვეს და სამარიაში მიიტანეს ნაალაფარი.

9იყო იქ უფლის წინასწარმეტყველი, სახელად ყოდედი. და გამოვიდა სამარიაში დაბრუნებული ლაშქრის წინაშე და უთხრა: „აჰა, განრისხებულია უფალი, თქვენი მამების ღმერთი, იუდაზე, ხელში ჩაგიგდოთ იგი და თქვენც ამოწყვიტეთ ისინი ისეთი სიცოფით, რომელიც ცას მისწვდა. +

10ახლა კი ფიქრობთ, რომ ყმებად და მხევლებად გაიხადოთ იუდას ძენი და იერუსალიმი! განა თქვენ არა გაქვთ დანაშაული უფლის, თქვენი ღმერთის, წინაშე? +

11ახლა კი გამიგონეთ და დააბრუნეთ ტყვეები, თქვენი მოძმეებისგან რომ წამოასხით, თორემ უფლის რისხვა დაგატყდებათ.“

12წინ აღუდგნენ ეფრემის ძეთა თავკაცები: ყაზარიაჰუ იეჰოხანანის ძე, ბერექიაჰუ მეშილემოთის ძე, იეხიზკიაჰუ შალუმის ძე და ყამასა ხადლაის ძე ომიდან მოსულთ,

13და უთხრეს: „ნუ შემოიყვანთ აქ ტყვეებს, რადგან დანაშაული გვაქვს უფლის წინაშე ჩადენილი, თქვენ კი გინდათ, რომ კიდევ შემატოთ ჩვენს ცოდვებს და დანაშაულებს, რადგან დიდია ჩვენი დანაშაული და რისხვა ისრაელზე.“ +

14და მიატოვეს მხედრებმა ტყვეები და ნაალაფარი სარდლებისა და კრებულის წინაშე.

15და ადგნენ სახელებით მოხსენებული ეს კაცები, მოჰკიდეს ხელი ტყვეებს და, ვინც კი შიშველი იყო მათგან, ყველა შემოსეს იმ ნაალაფარით; შემოსეს და ფეხზე ჩააცვეს, აჭამეს და ასვეს. ზეთი სცხეს, მერე სახედრებზე შესხეს ყველა დაუძლურებული და მიაცილეს იერიხომდე, პალმების ქალაქამდე, მათ მოძმეებამდე. თვითონ კი სამარიაში დაბრუნდნენ. +

16იმ დროს მეფე ახაზმა მოციქულები გაუგზავნა აშურის მთავრებს, რათა დახმარება გაეწიათ მისთვის, +

17და კვლავ მოვიდნენ ედომელები, და დაამარცხეს იუდა და ტყვეები წაასხეს.

18ფილისტიმელებიც მოედვნენ დაბლობისა და იუდას სამხრეთის ქალაქებს და დაიპყრეს ბეთ-შემეში, აიალონი, გედეროთი, სოქო მისი დაბები, თიმნა და მისი დაბები, გიმზო და მისი დაბები, და იქ დასახლდნენ. +

19ასე დაამდაბლა უფალმა იუდა ახაზის, იუდას მეფის, გამო, რადგან გარყვნა მან იუდა და ცოდვით სცოდავდა უფალს. +

20და მიუხდა მას თილგათ-ფილნესერი, აშურის მეფე, და შეავიწროვა იგი დახმარების ნაცვლად.

21რადგან გაძარცვა ახაზმა უფლის სახლი, მეფის სახლი, და მთავრები, და მისცა აშურის მეფეს, მაგრამ არა თავისდა შესაწევად. +

22თავისი გასაჭირის ჟამს უფრო სცოდავდა უფლის წინაშე მეფე ახაზი.

23და მსხვერპლს სწირავდა დამასკოს ღმერთებს, რომელთაც დასცეს იგი, და ამბობდა: „არამის მეფეთა ღმერთებია მათი შემწენი, შევწირავ მათ მსხვერპლს და მეც შემეწევიან.“ მაგრამ ისინი მისი და მთელი ისრაელის დასამხობად იყვნენ. +

24და მოაგროვა ახაზმა ღვთის სახლის ჭურჭელი და დალეწა უფლის სახლის ჭურჭლეული და დაკეტა ღვთის სახლის კარებები და სამსხვერპლოები დაიდგა იერუსალიმის ყველა კუთხეში. +

25იუდას ყველა ქალაქში გორაკები გამართა ღმერთებისთვის საკმევლის საკმევად და განარისხა უფალი, თავისი მამების ღმერთი.

26დანარჩენი მისი ამბები და ყველა მისი ნამოქმედარი – პირველნი და უკანასკნელნი – იუდას და ისრაელის მეფეთა წიგნშია ჩაწერილი. +

27და განისვენა ახაზმა თავის მამებთან და დამარხეს ქალაქ იერუსალიმში, ოღონდ ისრაელის მეფეთა სამარხში არ ჩაუსვენებიათ. მის ნაცვლად იეხიზკიაჰუ, მისი ძე, გამეფდა. +

29
იეხიზკიაჰუს გამეფება იუდაში

29^1იეხიზკიაჰუ ოცდახუთი წლის გამეფდა და ოცდაცხრა წელი იმეფა იერუსალიმში. დედამისი იყო აბია, ზაქარიას ასული. +

2სწორს აკეთებდა უფლის თვალში, როგორც დავითი, მამამისი, აკეთებდა. +

3მან თავისი მეფობის პირველსავე წელს, პირველ თვეში, გააღო უფლის სახლის კარებები და განაახლა ისინი. +

4და მოიყვანა მღვდლები, ლევიანები, და აღმოსავლეთის მოედანზე მოუყარა თავი.

5და უთხრა მათ: „მისმინეთ, ლევიანებო! ახლა კი განიწმიდენით და განწმიდეთ უფლის, თქვენი მამების ღმერთის, სახლი, გამოიტანეთ უწმიდურება საწმიდრიდან. +

6რადგან შესცოდეს ჩვენმა მამებმა, ბოროტს აკეთებდნენ უფლის, ჩვენი ღმერთის, თვალში, და მიატოვეს იგი, პირი მოარიდეს უფლის სავანეს და ზურგი შეაქციეს, +

7დაგმანეს კარიბჭის კარებები და ჩააქრეს სასანთლენი, აღარც საკმეველი აკმიეს და აღარც სრულადდასაწველი აღუვლინეს საწმიდარში ისრაელის ღმერთს. +

8უფლის რისხვა დაატყდა იუდასა და იერუსალიმს და გახადა იგი შესარცხვენად, მოსაოხრებლად და დასასტვენად, როგორც თქვენი თვალით ხედავთ. +

9აჰა, მახვილით დაეცნენ ჩვენი მამები; ჩვენი ვაჟები, ასულები და ცოლები ტყვეობაში არიან ამის გამო.

10ახლა გულით მწადია აღთქმა დავუდო უფალს, ისრაელის ღმერთს, რათა მიაქციოს ჩვენგან თავისი რისხვა.

11ჩემო შვილებო, ნუ იქნებით დაუდევარნი, რადგან თქვენ ამოგირჩიათ უფალმა, რათა თავის წინაშე დაეყენებინეთ, რომ სამსახური გაგეწიათ, მისი მსახურები და საკმევლის მკმევლები ყოფილიყავით.“ +

12და ადგნენ ლევიანები: მახათ ყამასაის ძე, იოელ ყაზარიაჰუს ძე – კეჰათის ძეთაგან; მერარის ძეთაგან: კიში, ძე ყაბდისა, და ყაზარიაჰუ, ძე იეჰალელელისა; გერშონის ძეთაგან: იოახ ზიმას ძე და ყედენ იოახის ძე; +

13ელიცაფანის ძეთაგან: შიმრი და იეყიელი; ასაფის ძეთაგან: ზაქარია და მათანია;

14ჰემანის ძეთაგან: იეხიელი და შიმყი; იედუთუნის ძეთაგან: შემაყია და ყუზიელი.

15და შეკრიბეს თავიანთი მოძმენი და განწმიდეს. მივიდნენ, როგორც მეფემ ბრძანა, უფლის სიტყვის მიხედვით, უფლის სახლის დასასუფთავებლად. +

16და შევიდნენ მღვდლები უფლის სახლის შიდაში დასასუფთავებლად და გამოხვეტეს ყოველგვარი არაწმიდა, რაც კი უფლის ტაძარსა და უფლის სახლის ეზოში ნახეს. და გამოიტანეს ლევიანებმა გარეთ, კიდრონის ხევში გადასაყრელად.

17პირველი თვის პირველ დღეს დაიწყეს გაწმენდა. თვის მერვე დღეს კი უფლის კარიბჭეს მიადგნენ და რვა დღე წმინდეს უფლის სახლი და პირველი თვის მეთექვსმეტე დღეს მოათავეს. +

18და შევიდნენ მეფე იეხიზკიაჰუსთან და მოახსენეს: „გავასუფთავეთ, უფლის მთელი სახლი, სრულადდასაწველის სამსხვერპლო და მთელი მისი ჭურჭელი, საწინაშეო პურის მაგიდა და მთელი მისი ჭურჭელი;

19ასევე ყველა ის ჭურჭელი, რომელიც მეფე ახაზმა თავის მეფობაში უპატიოჰყო თავისი ურჯულოებით, ჩვენ მოვამზადეთ და წმიდავყავით და აჰა, უფლის სამსხვერპლოს წინ აწყვია ისინი.“ +

20დილაადრიანად ადგა მეფე იეხიზკიაჰუ, და შეჰყარა ქალაქის თავები და უფლის სახლში ავიდა.

21შვიდი კურატი, შვიდი ვერძი, შვიდი ბატკანი და შვიდი თხა მიიყვანეს სამეფოს, საწმიდრისა და იუდას ცოდვისთვის, და აარონის ძეთ – მღვდლებს – უბრძანა, აღევლინათ უფლის სამსხვერპლოზე. +

22და დაკლეს კურატები და აიღეს მღვდლებმა სისხლი და სამსხვერპლოს ასხურეს; და დაკლეს ვერძები და სისხლი სამსხვერპლოს ასხურეს; და დაკლეს ბატკნები და სისხლი სამსხვერპლოს ასხურეს. +

23და მორეკეს ცოდვის ვაცები მეფისა და კრებულის წინაშე და ხელები დაადეს მათ. +

24და დაკლეს ისინი მღვდლებმა და განწმიდეს მათი სისხლით სამსხვერპლო მთელი ისრაელის ცოდვების დასაფარავად. რადგან მთელი ისრაელისათვის ბრძანა მეფემ სრულადდასაწველი და ცოდვის მსხვერპლი.

25და დააყენა ლევიანები უფლის სახლში წინწილებით, ქნარებითა და ბობღნებით, დავითისა და გადის – მეფის მხილველის – და ნათან წინასწარმეტყველის მიერ დადგენილი წესის მიხედვით, რადგან ეს წესი უფლის მიერ იყო დადგენილი, მის წინასწარმეტყველთა ხელით. +

26ლევიანები დავითის საკრავებით დადგნენ, მღვდლები კი საყვირებით. +

27და გასცა ბრძანება იეხიზკიაჰუმ, რომ აღევლინათ სრულადდასაწველი სამსხვერპლოზე. როგორც კი დაიწყო სრულადდასაწველის აღვლენა, მაშინვე გაისმა უფლის საგალობელი საყვირების ხმა დავითის, ისრაელის მეფის, საკრავების თანხლებით.

28და მთელი კრებული თაყვანს სცემდა; მგალობელნი გალობდნენ და საყვირები ხმიანობდნენ. ასე გრძელდებოდა სრულადდასაწველის დამთავრებამდე. +

29სრულადდასაწველს რომ მორჩნენ, მეფემ და ყველა მასთან მყოფმა, მუხლი მოიყარეს და თაყვანი სცეს.

30მეფე იეხიზკიაჰუმ და მთავრებმა უთხრეს ლევიანებს, რომ ედიდებინათ უფალი დავითისა და ასაფ მხილველის სიტყვებით, და ისინიც სიხარულით აქებდნენ, მუხლს იდრეკდნენ და თაყვანს სცემდნენ.

31და მიუგო იეხიზიკიაჰუმ და თქვა: „ახლა თქვენ უკვე ნაკურთხი ხართ უფლისათვის, მოდით, მოიყვანეთ საკლავები და სამადლობელნი უფლის სახლში.“ და მოიყვანა კრებულმა საკლავები და სამადლობელნი, ხოლო ვინც გულუხვობა გამოიჩინა – სრულადდასაწველი. +

32იმ სრულადდასაწველთა რიცხვი, კრებულმა რომ მოიყვანა, იყო: სამოცდაათი ხარი, ასი ცხვარი, ორასი ბატკანი, ყოველივე ეს უფლისათვის იყო სრულადდასაწველად.

33სულ შეწირული იქნა: ექვსასი ხარი და სამიათასი ცხვარი.

34ოღონდ ცოტანი იყვნენ მღვდლები და აღარ შეეძლოთ ყველა სრულადდასაწველის გატყავება, ამიტომ მათი მოძმე ლევიანები ეხმარებოდნენ მათ, ვიდრე საქმე არ მოთავდა და მღვდლები არ განიწმიდნენ, რადგან ლევიანები უფრო გულმოდგინეობდნენ განსაწმედად, ვიდრე მღვდლები. +

35თანაც უამრავი იყო სრულადდასაწველი სამშვიდობო მსხვერპლის ლურთებთან და სრულადდასაწველის საღვრელებთან ერთად. და ასე აღდგა უფლის სახლის სამსახური. +

36და გაიხარა იეხიზკიაჰუმ და მთელმა ერმა იმის გამო, რაც ერს მოუმზადა უფალმა, რადგან მოულოდნელად მოხდა ეს ამბავი.

30
პასექის დღესასწაულისათვის მზადება

30^1და შეუთვალა იეხიზკიაჰუმ მთელს ისრაელს და იუდას, წერილები მისწერა ეფრემსა და მენაშეს, რათა მოსულიყვნენ უფლის სახლში, იერუსალიმში, უფლისათვის, ისრაელის ღმერთისთვის, პასექის გადასახდელად. +

2და გადაწყვიტეს მეფემ, მისმა მთავრებმა და მთელმა კრებულმა იერუსალიმში, რომ პასექი მეორე თვეში გადაეხადათ. +

3რადგან იმჟამად არ შეეძლოთ თავის დროზე გადახდა, რაკი მღვდლები არ იყვნენ განწმედილნი საკმარისი რაოდენობით, და არც ხალხი იყო თავმოყრილი იერუსალიმში.

4სწორად ჩაითვალა ეს მეფისა და მთელი კრებულის თვალში.

5და დაადგინეს, ხმა გაევრცელებინათ მთელ ისრაელში ბეერ-შებაყიდან დანამდე, რათა მოსულიყვნენ და პასექი გადაეხადათ უფლისათვის, ისრაელის ღმერთისათვის, იერუსალიმში, რადგან დიდხანს არ ჰქონდათ გადახადილი დაწერილის მიხედვით. +

6და მოიარეს მალემსრბოლელებმა მეფისა და მთავრების წერილებით მთელი ისრაელი და იუდა, და მეფის ბრძანებისამებრ გამოუცხადეს: „ისრაელიანებო, დაუბრუნდით უფალს, აბრაამის, ისაკის და ისრაელის ღმერთს, და ისიც დაუბრუნდება თქვენს ნატამალს, აშურის მეფეთა ხელს რომ გადაურჩა. +

7ნუ იქნებით თქვენი მამებისა და მოძმეთა მსგავსნი, რომელთაც შესცოდეს უფალს, თავიანთი მამების ღმერთს და მანაც გასწირა ისინი გასაპარტახებლად, როგორც ხედავთ. +

8ახლა მაინც ნუ იქნებით ქედფიცხელნი, თქვენი მამების მსგავსად. დაემონეთ უფალს, მოდით მის საწმიდარში, რომელიც განწმედილი აქვს საუკუნოდ. ემსახურეთ უფალს, თქვენს ღმერთს, და გაბრუნდება თქვენგან მისი რისხვა. +

9თუ დაუბრუდნებით უფალს, შებრალებას ჰპოვებენ თქვენი ძმები და შვილები იმათ წინაშე, ვინც ისინი დაატყვევეს, და დააბრუნებენ ამ ქვეყანაში, რადგან მოწყალე და შემბრალეა უფალი, ღმერთი თქვენი. პირს აღარ შეიბრუნებს თქვენგან, თუ დაუბრუნდებით მას.“ +

10და დადიოდნენ მალემსრბოლნი ქალაქიდან ქალაქში, ეფრემის, მენაშესა და ზებულუნის ქვეყანაში, მაგრამ დასცინოდნენ მათ და აბუჩად იგდებდნენ.

11მხოლოდ ზოგიერთნი მოდრკნენ აშერში, მენაშეში და ზებულუნში და მოვიდნენ იერუსალიმს.

12იუდაზეც იყო ღვთის ხელი მათთვის ერთი გულის ჩასადებად, რომ შეესრულებინათ, რაც მეფემ და მთავრებმა უბრძანეს, უფლის სიტყვისამებრ. +

13და შეიკრიბა დიდძალი ხალხი იერუსალიმში მეორე თვეს უფუარობის დღესასწაულის გადასახდელად. მრავლის უმრავლესი იყო კრებული.

14და ადგნენ და მოაშორეს სამსხვერპლოები, იერუსალიმში რომ იყო. ასევე ყველაფერი, რაზეც საკმეველს უკმევდნენ, აიღეს და კიდრონის ხევში გადაყარეს.

15და დაკლეს პასექი მეორე თვის თოთხმეტში. და შერცხვათ მღვდლებსა და ლევიანებს, და განიწმიდნენ და სრულადდასაწველი მიიტანეს უფლის სახლში. +

16და დადგნენ თავ-თავიანთ ადგილზე მათი წესისდა მიხედვით, მოსეს, ღვთისკაცის, რჯულის მიხედვით. მღვდლები სისხლს ლევიანთა ხელიდან ასხურებდნენ.

17მრავლად იყვნენ კრებულში განუწმედელნი, ამიტომ დაკლეს ლევიანებმა პასექები, რათა უფლისათვის განეწმიდათ ყოველი არაწმიდა.

18თუმცა ხალხის უმრავლესობა, მეტწილად ეფრემისაგან, მენაშესგან, ისაქარისაგან და ზებულუნისგან არ განწმედილა, მაინც ჭამეს პასექი, დაწერილის საწინააღმდეგოდ, +

19რადგან ასე ილოცა მათთვის იეხიზკიაჰუმ: „სახიერმა უფალმა მიუტეოს ყველას, ვინც განამზადა თავისი გული, რომ მოეძებნა უფალი ღმერთი, თავისი მამების ღმერთი, თუმცა საწმიდრის წესით არ განწმედილა.“

20და უსმინა უფალმა იეხიზკიაჰუს და მიუტევა ხალხს.

21ისრაელის ძეთ და იმათ, ვინც კი ისრაელში იყო, შვიდ დღეს იზეიმეს უფუარობის დღესასწაული დიდის სიხარულით. ლევიანები და მღვდლები ყოველდღე ადიდებდნენ უფალს უფლის სადიდებელი საკრავებით.

22გულითადად ელაპარაკა იეხიზკიაჰუ ყველა ლევიანს, რომელიც კეთილი გონებით ემსახურებოდა უფალს. შვიდი დღე ჭამდნენ სადღესასწაულოს, სწირავდნენ სამშვიდობო მსხვერპლს და მადლობდნენ უფალს, თავიანთი მამების ღმერთს.

23და გადაწყვიტა მთელმა კრებულმა, რომ მომდევნო შვიდი დღეც ეზეიმათ, და ეს შვიდი დღეც სიხარულში გაატარეს,

24რადგან ხიზკიაჰუმ, იუდას მეფემ, კრებულისთვის გაიღო ათასი კურატი და შვიდი ათასი ცხვარი, მთავრებმა გაიღეს კრებულისთვის ათასი კურატი, ცხრა ათასი ცხვარი, და განიწმიდა მრავალი მღვდელი.

25და ხარობდნენ იუდას მთელი კრებული, მღვდლები და ლევიანები, ისრაელიდან მოსული მთელი კრებული, ისრაელის ქვეყნიდან მოსული ხიზნები და იუდას მკვიდრნი. +

26ისეთი დიდი სიხარული სუფევდა იერუსალიმში, რომლის მსგავსი სოლომონის, დავითის ძის, ისრაელის მეფის, დღეების მერე არ ყოფილა იერუსალიმში.

27და წამოდგნენ მღვდლები, ლევიანები და აკურთხეს ერი, მოსმენილ იქნა მათი ხმა, და აღევლინა მთელი ლოცვა მის წმიდა სამყოფელამდე ცაში. +

31
კერპთა მოსპობა იეხიზკიაჰუს მიერ

31^1ყოველივე ეს რომ დამთავრდა, გავიდა იქ მყოფი მთელი ისრაელი იუდას ქალაქებში და დალეწეს სვეტები, და გაჩეხეს აშერები, და დაანგრიეს გორაკები და სამსხვერპლოები მთელ იუდაში, ბენიამინში, ეფრემში, მენაშეში – ერთიანად. და დაბრუნდა ყველა ისრაელის ძე თავ-თავის სამკვიდრებელში, თავის ქალაქში. +

2და დააყენა იეხიზკიაჰუმ მღვდელთა და ლევიანთა დასები, მათი დასებისდა მიხედვით, თავ-თავიანთი სამსახურის შესასრულებლად, მღვდლებად, სრულადდასაწველისა და სამშვიდობო მსხვერპლის შესაწირავად, უფლის ბანაკის კარიბჭეში საქებრად და სადიდებლად. +

3და დააწესა მეფემ წილი თავისი ქონებიდან, სრულადდასაწველთათვის – დილის და მწუხრის სრულადდასაწველთათვის, შაბათების, ახალმთვარობების და დღესასწაულების აღსავლენთათვის, როგორც უფლის რჯულშია ჩაწერილი. +

4და უბრძანა იერუსალიმში მცხოვრებ ხალხს, რომ თავიანთი წილი გასამრჯელო მიეცათ მღვდლებისთვის და ლევიანებისათვის, რათა მტკიცედ დაეცვათ უფლის რჯული, +

5როგორც კი ეს ბრძანება გავრცელდა, უხვად მოიტანეს ისრაელის ძეთ ფქვილის, ღვინის, ზეთის, თაფლისა და მინდვრის ყველა მოსავლის პირველი ნაყოფი; და სხვა ყველაფრის მეათედიც უხვად მოიტანეს. +

6ისრაელის ძეთ და იუდას ქალაქების მკვიდრთ მოჰქონდათ მეათედი ხარ-ძროხიდან და ცხვრიდან, მეათედი შენაწირიდან, რომელიც უფლისთვის, თავიანი ღმერთისთვის, ჰქონდათ შეწირული. მოიტანეს და გროვად დაახვავეს. +

7მესამე თვეში დაიწყეს გროვების დახვავება და მეშვიდე თვეში მოამთავრეს.

8და მოვიდნენ იეხიზკიაჰუ და მთავრები, და დაინახეს გროვები და აკურთხეს უფალი და მისი ერი – ისრაელი.

9ჰკითხა იეხიზკიაჰუმ მღვდლებსა და ლევიანებს გროვების თაობაზე.

10და უთხრა მას ყაზარიაჰუ მღვდელმთავარმა, ცადოკის სახლის კაცმა, და უთხრა: „როცა დაიწყეს უფლის სახლში ძღვენის მოტანა, ძღომაზე ვჭამდით, მაგრამ მაინც ბევრი დარჩა, რადგან უფალმა აკურთხა თავისი ერი, და მონარჩენიდან კიდევ ამდენი დარჩა.“

11და თქვა იეხიზკიაჰუმ, ოთახები მოემზადებინათ უფლის სახლში. და მოამზადეს.

12შეიტანეს პატიოსნად ძღვენი, მეათედი და შეწირულობანი. უფროსად იყო ლევიანი ქანანიაჰუ, მისი ძმა შიმყი მეორე კაცი იყო.

13იეხიელი, ყაზაზიაჰუ, ნახათი, ყასაელი, იერიმოთი, იოზაბადი, ელიელი, ისმაქიაჰუ. მახათი და ბენაიაჰუ მეთვალყურენი იყვნენ ქანანიაჰუსა და შიმყის, მისი ძმის, ხელქვეით, მეფე იეხიზკიაჰუსა და ყაზარიაჰუს, უფლის სახლის წინამძღვრის, ბრძანებით.

14კორე იმნას ძე, ლევიანი, აღმოსავლეთის მხარის კარის მცველი ღვთისადმი ნებაყოფლობით შესაწირავზე იყო, რათა გაეცა უფლის ძღვენი და ყველაზე წმინდა შეწირულობა. +

15მის ხელქვეით მღვდელთა ქალაქებში იყვნენ: ყედენი, მინიამინი, იესო, შემაყიაჰუ, ამარიაჰუ, შექანიაჰუ, რომ პატიოსნად გაენაწილებინათ მოძმეთათვის, მათი დასებისდა მიხედვით, როგორც დიდისთვის, ისე პატარისთვის,

16გარდა საგვარტომო ნუსხაში ჩაწერილთა, სამი წლის ასაკიდან მოყოლებული ყველა მამაკაცისთვის, უფლის სახლში ყველა მიმსვლელისა ყოველდღიურ საქმეზე, მათი სამსახურისთვის მათ თანამდებობისდა მიხედვით,

17საგვარტომო ნუსხაში ჩაწერილი მღვდლებისთვის, მათ მამისსახლთა მიხედვით, ოცი წლის ასაკს გადაცილებულ ლევიანთათვის, მათი თანამდებობისა და დასების მიხედვით.

18საგვარტომო ნუსხაში ჩაწერილი ყველა მათი წვრილშვილისათვის, ცოლებისთვის, ვაჟებისთვის და ასულებისთვის, მთელი კრებულისათვის, რადგან პატიოსნად განიწმიდნენ სიწმიდისათვის.

19ხოლო აარონის ძეთათვის – მღვდელთათვის, მათი ქალაქების ირგვლივ, ველ-მინდვრებზე რომ მკვიდრობდნენ, ყოველ ქალაქში კაცები განაწესეს სახელდებით, რომ წილი მიეცათ ყოველი მამაკაცისთვის სამღვდელოთა შორის და საგვარტომო ნუსხაში ჩაწერილი ყველა ლევიანისთვის.

20ასე გააკეთა იეხიზკიაჰუმ მთელ იუდაში, და იგი სიკეთით, სისწორით და პატიოსნებით გააკეთა უფლის, თავისი ღმერთის, წინაშე. +

21ყველა საქმეში, რასაც კი წამოიწყებდა, ღვთის სახლის სამსახურში, რჯულში თუ მცნებებში, ყველგან თავის ღმერთს ეძებდა, მთელი გულით მოქმედებდა და იმარჯვებდა. +

32
სანხერიბის დამარცხება

32^1ამ პატიოსან საქმეთა შემდეგ მოვიდა სანხერიბი, აშურის მეფე, შემოიჭრა იუდაში და ალყა შემოარტყა ციხე-ქალაქებს. მათ გატეხას ფიქრობდა. +

2როცა დაინახა იეხიზკიაჰუმ, რომ მოვიდა სანხერიბი და იერუსალიმზე ლაშქრობას აპირებს,

3გადაწყვიტა თავის სარდლებთან და თავის მებრძოლებთან ერთად, ამოევსოთ წყაროს სათავეები, რომლებიც ქალაქის გარეთ იყო, და ისინიც მიეხმარნენ.

4შეიყარა უამრავი ხალხი და დაწყვიტეს ყველა სათავე და ნაკადული, რაც კი დიოდა იმ მიწაზე, რადგან თქვეს: „რატომ უნდა ნახონო მოსულმა აშურის მეფეებმა ბევრი წყალი?“

5მოიცა ძალი და ამოაშენა ყველა დანგრეული კედელი, აამაღლა გოდლები და გარედან კიდევ სხვა კედელი შემოაშენა. გაამაგრა მილო დავითის ქალაქში, დაამზადა დიდძალი საჭურველი და ფარები.

6ჯარის უფროსები დაუყენა ხალხს, შემოიკრიბა ისინი ქალაქის კარიბჭის მოედანზე და გაამხნევა:

7„განმტკიცდით და გაძლიერდით! ნუ შიშობთ და ნუ თრთით აშურის მეფისა და იმ ურდოს წინაშე, თან რომ ახლავს, რადგან ჩვენთან უფრო მეტნი არიან, ვიდრე მასთან. +

8მასთან ხორციელი ძალაა, ჩვენთან კი უფალი, ჩვენი ღმერთი, რათა შეგვეწიოს და იბრძოლოს ჩვენს ბრძოლებში.“ გამხნევდა ხალხი იეხიზკიაჰუს, იუდას მეფის, სიტყვებზე.

9ამის შემდეგ სანხერიბმა, აშურის მეფემ, რომელიც მთელი თავისი ლაშქრითურთ ლაქიშის წინ იდგა, გაუგზავნა თავისი მსახურნი იერუსალიმში იეხიზკიაჰუს, იუდას მეფეს, და მთელ იუდას, იერუსალიმში მყოფს, რომ ეთქვათ: +

10„ასე ამბობს სანხერიბი, აშურის მეფე: ‘რისი იმედი გაქვთ, იერუსალიმის ციხე-სიმაგრეში რომ ჩამსხდარხართ? +

11განა იეხიზკიაჰუ არ გაცთუნებთ, რომ შიმშილითა და წყურვილით ამოგხადოთ სული, როცა გეუბნებათ, უფალი, ჩვენი ღმერთი, გვიხსნისო აშურის მეფის ხელიდან? +

12განა მაგ იეხიზკიაჰუმ არ დაანგრია მისი გორაკები და სამსხვერპლოები? განა ასე არ უთხრა იუდასა და იერუსალიმს, ერთი სამსხვერპლოს წინაშე უნდა სცეთო თაყვანი და მასზე უნდა აკმიოთო საკმეველი? +

13განა არ იცით, რა დღე დავაწიეთ მე და ჩემმა მამა-პაპამ ქვეყნის ყველა ხალხს? განა შეძლეს ქვეყნის ხალხების ღმერთებმა ჩემი ხელიდან ეხსნათ მათი ქვეყნები? +

14რომელი იყო ჩემი მამა-პაპის განადგურებულ ამ ხალხების ღმერთთაგან ისეთი, თავისი ხალხი რომ ეხსნა ჩემი ხელიდან, რომ ახლა თქვენმა ღმერთმა გიხსნათ ჩემი ხელიდან? +

15ახლა არ მოგატყუოთ იეხიზკიაჰუმ და არ გაცთუნოთ ამგვარად. არ დაუჯეროთ მას, რაკი ვერცერთი ხალხის და სამეფოს ვერცერთმა ღმერთმა ვერ შეძლო თავისი ხალხის ხსნა ჩემი და ჩემი მამა-პაპის ხელიდან, ვერც თქვენი ღმერთი ვერ გიხსნით ჩემი ხელიდან.’“

16კიდევ ელაპარაკნენ მისი მსახურნი უფლის, მათი ღმერთის, წინააღმდეგ და მისი მსახურის, იეხიზკიაჰუს, წინააღმდეგ.

17უფლის, ისრაელის ღმერთის, სალანძღავ წერილებს წერდა იგი და ასეთ სიტყვებს ამბობდა მასზე: „როგორც ქვეყნის ხალხების ღმერთებმა ვერ იხსნეს თავისი ხალხი ჩემი ხელიდან, ასევე ვერც იეხიზკიაჰუს ღმერთი ვერ იხსნის თავის ხალხს ჩემი ხელიდან,“ +

18ხმამაღლა უყვიროდნენ ებრაულად იერუსალიმის ხალხს, გალავანზე მყოფს, რომ შეეშინებინათ და თავზარი დაეცათ, და აეღოთ ქალაქი. +

19ისე ლაპარაკობდნენ იერუსალიმის ღმერთზე, როგორც ქვეყნის ხალხთა ღმერთებზე, ადამიანის ხელით შექმნილზე. +

20ილოცეს მეფე იეხიზკიაჰუმ და წინასწარმეტყველმა ესაიამ, ამოცის ძემ, ამის გამო და ცას შეჰღაღადეს. +

21მოავლინა უფალმა ანგელოზი და ამოწყვიტა აშურის მეფის ბანაკში ყველა მაგარი ვაჟკაცი, წინამძღოლი და სარდალი. შერცხვენილი გაბრუნდა იგი თავის ქვეყანაში და, როცა თავისი ღმერთის სახლში შევიდა, მისი წიაღიდან გამოსულებმა მახვილით განგმირეს იქ. +

22იხსნა უფალმა იეხიზკიაჰუ და იერუსალიმის მკვიდრნი სანხერიბისა, აშურის მეფის, და ყველას ხელიდან, და დაიფარა ყოველი მხრიდან.

23მრავალს მოჰქონდა იერუსალიმში ძღვენი უფლისათვის და რჩეული საჩუქრები იეხიზკიაჰუსთვის, იუდას მეფისთვის. მას აქეთ ამაღლდა იგი ყველა ხალხის თვალში.

24იმ დღეებში სასიკვდილოდ დასნეულდა იეხიზკიაჰუ და შეევედრა უფალს. ელაპარაკა უფალი და მისცა ნიშანი. +

25არ მიაგო იეხიზკიაჰუმ სანაცვლო. მასზე გაწეული სიკეთისთვის, რადგან გადიდგულდა. და იყო რისხვა მასზე, იუდაზეც და იერუსალიმზეც. +

26მოდრკა იეხიზკიაჰუ თავის დიდგულობაში და მასთან ერთად იერუსალიმის ყველა მკვიდრი, და აღარ დასტყდომიათ ღვთის რისხვა იეხიზკიაჰუს დღეებში. +

27დიდზე დიდი დოვლათი და პატივი ჰქონდა იხეიზკიაჰუს. საგანძურები გაიჩინა ვერცხლისთვის, ოქროსთვის, ძვირფასი ქვებისთვის, ნელსაცხებლებისთვის, ფარებისთვის და ყოველი სასურველი ნივთისთვის.

28საცავები – ნაყოფთათვის: პურისთვის, ღვინისთვის და ზეთისთვის; გომურები ყოველგვარი პირუტყვისთვის, და ფარეხები ფარებისთვის.

29აიშენა თავისთვის ქალაქებიც. ცხვარ-ძროხის ჯოგები მრავლად ჰყავდა, რადგან ღმერთმა მას დიდძალი დოვლათი მისცა.

30მანვე, იეხიზკიაჰუმ, გადაკეტა გიხონის ზემო წყაროების სათავე და ქვემოთ ჩამოიყვანა, დავითის ქალაქის დასავლეთ მხარეზე. წარმატება ჰქონდა იეხიზკიაჰუს ყველა თავის საქმეში. +

31მხოლოდ მასთან ქვეყანაში მომხდარი სასწაულის გამოსაძიებლად, მიუშვა იგი ღმერთმა, რომ გამოეცადა და სცოდნოდა ყოველი მისი გულისნადები. +

32იეხიზკიაჰუს დანარჩენი საქმენი და მისი სიკეთენი წინასწარმეტყველ ესაიას, ამოცის ძის, ხილვაში და იუდასა და ისრაელის მეფეთა წიგნშია ჩაწერილი. +

33განისვენა იეხიზკიაჰუმ თავის მამა-პაპასთან და დამარხეს იგი დავითიანთა სამარხების აღსავალზე. პატივი მიაგეს მას სიკვდილის შემდეგ მთელმა იუდამ და იერუსალიმის მკვიდრებმა. მის ნაცვლად მისი ძე, მენაშე, გამეფდა. +

33
მენაშეს გამეფება

33^1თორმეტი წლისა იყო მენაშე, როცა გამეფდა და ორმოცდათხუთმეტი წელი იმეფა იერუსალიმში. +

2უკუღმართად იქცეოდა უფლის თვალში. იმ ხალხების სიბილწეთა კვალზე, რომელნიც აჰყარა უფალმა ისრაელიანთაგან. +

3და კვლავ აღადგინა გორაკები, მამამისმა იეხიზკიაჰუმ რომ მოსპო, სამსხვერპლოები აღუმართა ბაყალებს, გააკეთა აშერები და თაყვანს სცემდა ცის მხედრობას და მსახურებდა მათ. +

4ააგო სამსხვერპლოები უფლის სახლში, რომელზეც უფალმა თქვა: „იერუსალიმში საუკუნოდ იქნება ჩემი სახელი.“ +

5აუგო სამსხვერპლოები ცის მხედრობას უფლის სახლის ორთავე ეზოში. +

6ცეცხლში ატარებდა შვილებს ბენ-ჰინომის ველზე, მკითხაობდა, მისნობდა, ჩხიბავდა, დაადგინა მესულთანენი და ჯადოქარნი. ბევრ უკუღმართობას სჩადიოდა უფლის თვალში მის გასაჯავრებლად. +

7კერპი-ქანდაკი, რომელიც გააკეთა, დაამკვიდრა ღვთის სახლში, რომელზეც ეუბნებოდა ღმერთი დავითს და მის ძეს სოლომონს: „ამ სახლში და იერუსალიმში, რომელიც ამოვირჩიე ისრაელის ყველა შტოდან, საუკუნოდ დავამკვიდრებ ჩემს სახელს, +

8აღარ მოვაცვლევინებ ფეხს ისრაელს ამ მიწიდან, რომელიც მის მამა-პაპას დავუდგინე, ოღონდ შეასრულონ, რაც ვუბრძანე, თანახმად მთელი რჯულისა, წესებისა და მცნებებისა, მოსეს ხელით რომ მიეცათ.“ +

9მაგრამ აცთუნა მენაშემ იუდა და იერუსალიმის მკვიდრნი და იმ ხალხზე უფრო უკუღმართად იქცეოდნენ, რომლებიც გადააშენა უფალმა ისრაელიანთა წინაშე. +

10ელაპარაკა უფალი მენაშესა და მის ხალხს, მაგრამ არ შეისმინეს.

11მიუსია მას უფალმა აშურის მეფის მხედართმთავრები. შეიპყრეს მენაშე, დაატყვევეს, ბორკილები დაადეს და ბორკილდადებული ბაბილონს წაიყვანეს.

12შეევედრა თავის გასაჭირში უფალს, თავის ღმერთს, და მოდრკა ძლიერ თავის მამა-პაპის წინაშე.

13ილოცა მის მიმართ და მანაც შეივედრა იგი, შეიწყნარა მისი ვედრება და იერუსალიმში, მის სამეფოში, დააბრუნა. მიხვდა მენაშე, რომ ღმერთია უფალი. +

14ამის შემდეგ გარე კედელი შემოუშენა დავითის ქალაქს გიხონის დასავლეთით, ხევისკენ, თევზთა კარიბჭის შესასვლელამდე, გარს შემოარტყა ყოფელს და ძალზე აამაღლა, და მხედარათმთავრები ჩააყენა იუდას ყველა გამაგრებულ ქალაქში. +

15მოაშორა უფლის სახლს უცხო ღმერთები და კერპი, ასევე ყველა ბაგინი, უფლის სახლის მთაზე რომ ააგო იერუსალიმში, და ქალაქის გარეთ გადაყარა.

16განაახლა უფლის სამსხვერპლო, და შესწირა მასზე სამშვიდობო და სამადლობელი მსხვერპლი, და უბრძანა იუდაელთ, ემსახურათ უფლისთვის, ისრაელის ღმერთისთვის.

17მაგრამ ხალხი მაინც გორაკებზე სწირავდა მსხვერპლს, ოღონდ მხოლოდ უფალს, თავის ღმერთს.

18მენაშეს დანარჩენი ამბები, მისი ლოცვა თავისი ღმერთის მიმართ, და იმ მხილველთა სიტყვები, რომელნიც მას უფლის, ისრაელის ღმერთის, სახელით ელაპარაკებოდნენ, ისრაელის მეფეთა მატიანეშია ჩაწერილი. +

19რომ ილოცა და შეწყნარებულ იქნა, რომ სცოდავდა და უკეთურებას სჩადიოდა, გორაკები რომ გამართა და აშერები და კერპები აღმართა, ყველაფერი თავის მოდრეკამდე, ხოზაის მატიანეშია ჩაწერილი.

20განისვენა მენაშემ თავის მამა-პაპასთან და დამარხეს თავის სახლში. მის ნაცვლად ამონი, მისი ძე, გამეფდა. +

21ოცდაორი წლისა იყო ამონი, როცა გამეფდა, და ორი წელი იმეფა იერუსალიმში.

22უკუღმართად იქცეოდა უფლის თვალში, როგორც მენაშე, მამამისი, იქცეოდა. მენაშეს, მამამისის, მიერ გაკეთებულ ყველა კერპს მსხვერპლს სწირავდა ამონი და მსახურებდა მათ.

23აღარ მოდრკა უფლის წინაშე, როგორც მენაშე, მამამისი, მოდრკა, არამედ უფრო გაამრავლა ამონმა დანაშაული.

24შეითქვნენ მის წინააღმდეგ მისი მსახურნი და თავის სახლში მოკლეს.

25ამოწყვიტა ქვეყნის ერმა მეფე ამონის წინააღმდეგ შეთქმულნი. ქვეყნის ერმა მის ნაცვლად მისი ძე იოშიაჰუ გაამეფა. +

34
იოშიაჰუს გამეფება

34^1რვა წლისა იყო იოშიაჰუ, როცა გამეფდა და ოცდათერთმეტი წელი იმეფა იერუსალიმში. +

2სწორედ იქცეოდა უფლის თვალში და დავითის, მამამისის, გზას მიჰყვებოდა, არც მარჯვნივ გადაუხვევია, არც მარცხნივ. +

3თავისი მეფობის მერვე წელს, ჯერ კიდევ ყმაწვილი იყო, როცა დაუწყო ძიება დავითის, მამამისის, ღმერთს. მეთორმეტე წელს კი შეუდგა იუდასა და იერუსალიმის გაწმედას გორაკებისაგან, აშერებისაგან, გამოქანდაკებული და ჩამოსხმული კერპებისგან.

4მის წინაშე დაანგრიეს ბაყალების სამსხვერპლოები. აჩეხა სამზეო სვეტები, მათ ზემოთ რომ იყო აღმართული, დალეწა აშერები და გამოქანდაკებული და ჩამოსხმული კერპები, მტვრად აქცია და იმათ სამარხებს გადააყარა, ვინც მსხვერპლს სწირავდნენ მათ. +

5მათსავე სამსხვერპლოზე დაწვა მათი ქურუმების ძვლები და გაწმიდა იუდა და იერუსალიმი.

6მენაშეს, ეფრემის, სიმონის ქალაქებში, ნეფთალამდე, ირგვლივ მათ ნაოხარებში

7დაანგრია სამსხვერპლოები და აშერები, მტვრად აქცია კერპები და აჩეხა სამზეო სვეტები მთელ ისრაელის ქვეყანაში და იერუსალიმს დაბრუნდა.

8თავისი მეფობის მეთორმეტე წელს, მას შემდეგ, რაც ქვეყანა და უფლის სახლი გაწმიდა, უფლის, თავისი ღმერთის, სახლის შესაკეთებლად გაგზავნა შაფან აცალიაჰუს ძე, ქალაქის თავი მაყასიაჰუ და მწერალი იოახ იოახაზის ძე. +

9მივიდნენ ხილკიაჰუ მღვდელმთავართან და მისცეს უფლის სახლში შეგროვილი ვერცხლი, რომელიც ლევიანებმა და ზღურბლის მცველებმა აკრიფეს მენაშეს, ეფრემის, სხვა ისრალიანების, მთელი იუდას და ბენიამინის ხელიდან და დაბრუნდნენ იერუსალიმს. +

10ხელში ჩააბარეს სამუშაოთა შემსრულებლებს, რომელნიც უფლის სახლში იყვნენ განწესებულნი. ისინი აძლევდნენ მას სამუშაოთა შემსრულებლებს, რომელნიც უფლის სახლში მუშაობდნენ შეკეთებასა და გამაგრებაზე.

11ისინი კი ურიგებდნენ დურგლებს და მშენებლებს, რათა ეყიდათ გათლილი ქვები და ძელები კოჭებისთვის და სახლების გადასახურავად, იუდას მეფეებმა რომ დაანგრიეს.

12ხალხი პატიოსნად ასრულებდა სამუშაოს. თავზე ეყენათ: იახათი და ყობადიაჰუ – ლევიანები, ყველანი ვინც საკრავების დაკვრაში იყვნენ გაწაფულნი. +

13მტვირთავებზეც იყვნენ დადგენილნი და თვალყურს ადევნებდნენ ყველა სამუშაოს შემსრულებელს და ყველა საქმეს. ლევიანთაგან იყვნენ: მწერლები, ზედამხედველები და კარისმცველები.

14როცა უფლის სახლში მიტანილი ვერცხლი გამოჰქონდათ, ხილკიაჰუ მღვდელმა მოსეს ხელით მოცემული უფლის რჯულის წიგნი იპოვა. +

15უთხრა ხილკიაჰუმ შაფან მწერალს: „რჯულის წიგნი ვიპოვე უფლის სახლში“, და ჩააბარა ხილკიაჰუმ წიგნი შაფანს.

16შაფანმა მეფეს წაუღო წიგნი, თან ამბავი მიუტანა მეფეს და უთხრა: „ყველაფერს აკეთებენ შენი მსახურნი, რაც დავალებული აქვთ. +

17გადმოყარეს ვერცხლი, რაც კი უფლის სახლში აღმოჩნდა, და ხელში ჩააბარეს ზედამხედველებსა და სამუშაოთა შემსრულებლებს.“

18ამბავი მოუტანა შაფანმა მეფეს და უთხრა: „წიგნი ჩამაბარა ხილკიაჰუ მღვდელმა.“ და წაიკითხა შაფანმა მეფის წინაშე.

19როცა მეფემ მოისმინა რჯულის სიტყვები, შემოიხია სამოსელი. +

20უბრძანა მეფემ ხილკიაჰუს და ახიკამ შაფანის ძეს და ყაბდონ მიქას ძეს, შაფან მწერალს, ყასაიას, მეფის მსახურს, და უთხრა:

21„წადით და შეეკითხეთ უფალს ჩემზე, ისრაელში დარჩენილებზე და ნაპოვნი წიგნის სიტყვებზე, რადგან დიდია უფლის რისხვა, თავს რომ დაგვატყდა, რადგან არ დაიცვა ჩვენმა მამა-პაპამ უფლის სიტყვები, რომ მოქცეულიყვნენ ყოველივე იმის მიხედვით, რაც ამ წიგნში სწერია.“

22წავიდნენ ხილკიაჰუ და, ვისაც მეფემ უბრძანა, ხულდა წინასწარმეტყველთან, ცოლთან შალუმისა, ძისა თოკჰათისა, ძისა ხასრასი, სამოსლის მცველისა – ქალი იერუსალიმის მეორე ნაწილში ცხოვრობდა – და ელაპარაკნენ ამის თაობაზე.

23უთხრა მათ: „ასე ამბობს უფალი, ღმერთი ისრაელისა: ‘უთხარით იმ კაცს, ვინც ჩემთან გამოგგზავნათ:

24ასე ამბობს-თქო უფალი: აჰა, უბედურებას დავატეხ იმ ადგილს, მის მკვიდრებს კი – იმ წყევლა-კრულვას, რაც ამ წიგნში სწერია, იუდას მეფის წინაშე რომ წაიკითხეს. +

25რაკი მიმატოვეს და სხვა ღმერთებს უკმიეს საკმეველი ჩემს გასაჯავრებლად თავიანთი ხელის ნამოქმედარით, ამიტომ ჩემი რისხვა გადმოიღვრება იმ ადგილზე და აღარ დაცხრება.

26იუდას მეფეს კი, უფლის საძიებლად რომ გამოგაგზავნათ, ასე უთხარით: ასე ამბობს-თქო უფალი, ღმერთი ისრაელისა, იმ სიტყვათა თაობაზე, შენ რომ მოისმინე: +

27რაკი გული მოგილბა და თავი მოიდრიკე ღვთის წინაშე, რაც მისი სიტყვები მოისმინე ამ ადგილისა და მისი მკვიდრების თაობაზე, და მოდრკი ჩემს წინაშე, სამოსელი შემოიხიე და ტიროდი ჩემს წინაშე, მეც ამიტომ შეგიწყნარე, – ამბობს უფალი. – +

28აჰა, მოგასვენებ შენს მამა-პაპასთან, მშვიდობით შეერთვები შენს სამარხს და აღარ იხილავენ შენი თვალები ყველა იმ უბედურებას, რომელსაც ამ ადგილს და მის მკვიდრებს დავატეხ.’“ მიუტანეს მეფეს სიტყვა. +

29დაგზავნა მეფემ და შეკრიბა მთელი იუდას და იერუსალიმის უხუცესობა.

30ავიდა მეფე უფლის სახლში და მასთან მთელი იუდა და იერუსალიმის მკვიდრნი, მათ გასაგონად წაიკითხა უფლის სახლში ნაპოვნი აღთქმის წიგნის ყოველი სიტყვა. +

31დადგა მეფე თავის ადგილზე და აღთქმა დადო უფლის წინაშე, რომ გაჰყვებოდა უფალს, დაიცავდა მის მცნებებს, მოწმობებს და წესებს მთელი თავისი გულითა და სულით, ამ წიგნში ჩაწერილი აღთქმის სიტყვების შესასრულებლად. +

32დაუდგინა იგი ყველას, ვინც იერუსალიმში და ბენიამინში იმყოფებოდნენ. და იქცეოდნენ იერუსალიმის მკვიდრნი ღმერთის, მათი მამა-პაპის ღმერთის, აღთქმის თანახმად.

33განაგდო იოშიაჰუმ ყოველი სიბილწე ისრაელიანთა ყველა ქვეყნიდან და უფალს, მათ ღმერთს, ამსახურა ყველა, ვინც კი ისრაელში იმყოფებოდა. თავის დღეში აღარ განდგომიან უფალს, თავიანთი მამა-პაპის ღმერთს. +

35
იოშიაჰუ აღასრულებს პასექს იერუსალიმში

35^1გადაუხადა იოშიაჰუმ პასექი უფალს იერუსალიმში. პირველი თვის თოთხმეტში დაკლეს საპასექო კრავი. +

2დააყენა მღვდლები თავ-თავიანთ საქმეზე და ამხნევებდა უფლის სახლის სამსახურისთვის.

3უთხრა ლევიანებს, რომელნიც მთელ ისრაელს მოძღვრავდნენ და საუფლოდ იყვნენ ნაკურთხნი: „დადგით წმიდა კიდობანი იმ სახლში, სოლომონმა, დავითის ძემ, ისრაელის მეფემ რომ ააშენა. რად გინდათ მისი მხრებით ტარება? ემსახურეთ ახლა უფალს, თქვენს ღმერთს, და მის ერს – ისრაელს. +

4მოემზადეთ თქვენ-თქვენი მამისსახლებისა და დასების მიხედვით, დავითის, ისრაელის მეფის, განაწესის მიხედვით და სოლომონის, მისი ძის, განაწესის მიხედვით.

5დადექით საწმიდარში თქვენი მოძმეების – ერის შვილების – მამისსახლთა ჯგუფების მიხედვით და ლევიანთა მამისსახლების დასის მიხედვით.

6დაკალით პასექი, განიწმიდეთ და მოუმზადეთ თქვენს ძმებს, რათა მოსეს ხელით მოცემული უფლის სიტყვის თანახმად მოიქცეთ.“ +

7უბოძა იოშიაჰუმ ერის შვილებს და ყველას, ვინც კი იქ იმყოფებოდა, კრავები და თიკნები, ყველაფერი საპასექო მსხვერპლისთვის – რიცხვით ოცდაათი ათასი, და კურატიც სამი ათასი. ეს მეფის ქონებიდან იყო. +

8მისმა მთავრებმა ნებაყოფლობით უბოძეს ხალხს, მღვდლებსა და ლევიანებს. ხილკიამ, ზაქარიამ და იეხიელმა – ღვთის სახლის წინამძღვრებმა – მღვდლებს საპასექოდ მისცეს ორი ათას ექვსასი და სამასი კურატი. +

9ქანანიაჰუმ, შემაყიამ, ნათანელმა და მისმა ძმებმა, ხაშაბიამ, იეყიელმა და იოზაბადმა – ლევიანთა მთავრებმა – ლევიანებს საპასექო მსხვერპლად უძღვნეს ხუთი ათასი და ხუთასი კურატი.

10ასე დაწესდა სამსახური. მღვდლები თავ-თავიანთ ადგილებზე დადგნენ და ლევიანები – თავიანთი დასების მიხედვით, მეფის ბრძანებისაებრ.

11და დაკლეს პასექი, მღვდლები ხელით ასხურებდნენ, ლევიანები კი ატყავებდნენ.

12და გამოაცალკევეს, რაც აღსავლენისთვის იყო, რომ გაენაწილებინათ ერის შვილების მამისსახლთა ჯგუფების მიხედვით, რათა ისე შეეწირათ მსხვერპლი, როგორც მოსეს წიგნში სწერია. ასევე კურატების შეწირვისას.

13შეწვეს საპასექო კრავი ცეცხლზე, წესის მიხედვით. ქვაბებში, კოჭობებში და კარდალებში მოხარშეს წმიდა საკლავი და მარჯვედ ჩამოურიგეს ყველა ერის შვილს. +

14შემდეგ თავისთვის და მღვდლებისთვის მოამზადეს, რადგან მღვდლები – აარონიანები, მწუხრამდე სწირავდნენ აღსავლენს და ლურთებს, ამიტომაც მოამზადეს ლევიანებმა თავისთვის და მღვდლებისათვის – აარონიანთათვის.

15მგალობელნი – ასაფიანები – თავ-თავის ადგილზე იმყოფებოდნენ დავითის, ასაფის, ჰემანის და იედუთუნის, მეფის მხილველთაგან დადგენილი წესის მიხედვით, კარისმცველნიც – ყოველ კარში, არ უხდებოდათ თავიანთი სამსახურის მიტოვება, რადგან მათი მოძმე ლევიანები ამზადებდნენ მათთვის, +

16ასე დაწესდა იმ დღეს უფლის ყველა სამსახური, რომ პასექი გადახდილიყო და აღსავლენი აღვლენილიყო უფლის სამსხვერპლოზე, მეფე იოშიაჰუს ბრძანების მიხედვით.

17შვიდი დღის განმავლობაში იხდიდნენ იმ დროს იქ მყოფი ისრაელიანები პასექს და უფუარობის დღესასწაულს. +

18სამუელ წინასწარმეტყველის დღეების შემდეგ არ გადაეხადათ ისრაელში ასეთი პასექი. ისრაელის არც ერთ მეფეს არ გადაუხდია ასეთი პასექი, იოშიაჰუმ, მღვდლებმა, ლევიანებმა, მთელმა იუდამ, იქ მყოფმა ისრალიენებმა და იერუსალიმის მკვიდრებმა რომ გადაუხადეს უფალს. +

19იოშიაჰუს მეფობის მეთვრამეტე წელს იქნა გადახდილი ეს პასექი. +

20ყოველივე ამის შემდეგ, როგორც კი იოშიაჰუმ მოაწესრიგა უფლის სახლი, მიუხდა ნექო, ეგვიპტის მეფე, ქარქემიშთან საბრძოლველად, მდინარე ევფრატზე, და გამოვიდა იოშიაჰუ მის შესახვედრად. +

21მოციქულები გამოუგზავნა ნექომ და შეუთვალა: „რა საქმე გვაქვს ერთმანეთთან მე და შენ, იუდას მეფევ? დღეს შენს წინააღმდეგ არ წამოვსულვარ, არამედ იმ სახლის წინააღმდეგ, რომელსაც ვეომები. ღმერთმა მიბრძანა, რომ ვიჩქარო, ჩამოეცალე ღმერთს, თან რომ მახლავს, რომ არ დაგღუპოს.“

22პირი არ იბრუნა მისგან იოშიაჰუმ და შეიმოსა მის წინააღმდეგ საომრად, არ შეისმინა ნექოს სიტყვები, ღმერთის შთაგონებული, და გავიდა მეგიდოს ველზე საბრძოლველად. +

23სტყორცნეს მშვილდოსნებმა მეფე იოშიაჰუს. უთხრა მეფემ თავის მსახურთ: „გამიყვანეთ, რადგან მძიმედ დავიჭერი.“ +

24ჩამოსვეს მისმა მსახურებმა ეტლიდან, აიყვანეს მის მეორე ეტლზე და იერუსალიმში წაიყვანეს. მოკვდა იგი და თავის მამა-პაპის სამარხში დაიმარხა. მთელმა იუდამ და იერუსალიმმა დაიტირა იოშიაჰუ. +

25გამართა გოდება იერემიამ იოშიაჰუზე. ყველა მგალობელი კაცი და ქალი დღემდე მოთქვამს იოშიაჰუზე თავის საგოდებლებში. წესად დაუდგინეს ისინი ისრაელს და აჰა, საგოდებლებშია ჩაწერილი. +

26იოშიაჰუს დანარჩენი საქმენი და მისი სიქველენი, უფლის რჯულში ჩაწერილის თანახმად აღსრულებულნი, +

27და მისი საქმენი – პირველნი და უკანასკნელნი – იუდასა და ისრაელის მეფეთა წიგნშია ჩაწერილი.

36
იეჰოახაზის მეფობა

36^1გამოიყვანა ქვეყნის ერმა იეჰოახაზი, იოშიაჰუს ძე, და მამამისის ნაცვლად გაამეფეს იერუსალიმში. +

2ოცდასამი წლისა იყო იეჰოახაზი, როცა გამეფდა და სამი თვე იმეფა იერუსალიმში.

3გადააყენა იგი ეგვიპტის მეფემ იერუსალიმში, და დააკისრა ქვეყანას ასი ქანქარი ვერცხლი და ერთი ქანქარი ოქრო.

4ეგვიპტის მეფემ მის ნაცვლად მისი ძმა, ელიაკიმი, გაამეფა იუდაში და იერუსალიმში, და იეჰოიაკიმად შეუცვალა სახელი. მისი ძმა იეჰოახაზი კი შეიპყრო ნექომ და ეგვიპტეში წაიყვანა. +

5ოცდახუთი წლისა იყო იეჰოიაკიმი, როცა გამეფდა და თერთმეტი წელი იმეფა იერუსალიმში. უკუღმართად იქცეოდა უფლის, თავისი ღმერთის, თვალში. +

6მოუხდა მას ნაბუქოდონოსორი, ბაბილონის მეფე, და დაადო ბორკილები ბაბილონში წასაყვანად. +

7წაიღო ნაბუქოდონოსორმა უფლის სახლის ჭურჭლეულის ნაწილი ბაბილონში და დააწყო თავის ბაგინში, ბაბილონში. +

8იეჰოიაკიმის დანარჩენი საქმენი და სიბილწენი, რაც ჩაიდინა, და რაც მის წინააღმდეგ აღმოჩნდა, ისრაელისა და იუდას მეფეთა წიგნშია ჩაწერილი. მის ნაცვლად მისი ძე იეჰოიაქინი გამეფდა. +

9თვრამეტი წლისა იყო იეჰოიაქინი, როცა გამეფდა და სამი თვე და ათი დღე იმეფა იერუსალიმში. უკუღმართად იქცეოდა უფლის თვალში. +

10წელიწადი რომ შემოიქცა, ხალხი გაგზავნა მეფე ნაბუქოდონოსორმა და ბაბილონს გადაიყვანა იგი უფლის სახლის ძვირფას ჭურჭელთან ერთად, ხოლო იუდაზე და იერუსალიმზე მისი ძმა ციდკიაჰუ გაამეფა. +

11ოცდაერთი წლის იყო ციდკიაჰუ, როცა გამეფდა, და თერთმეტი წელი იმეფა იერუსალიმში. +

12უკუღმართად იქცეოდა უფლის, თავისი ღმერთის, თვალში. არ მოდრკა იგი იერემია წინასწარმეტყველის წინაშე, რომელიც უფლის სიტყვას ეუბნებოდა. +

13განუდგა მეფე ნაბუქოდონოსორსაც, რომელმაც ღმერთზე დააფიცა. გაიფიცხა ქედი და გული არ მოილბო უფლისკენ, ისრაელის ღმერთისკენ, მოსაქცევად.

14ასევე მღვდლებისა და ხალხის ყველა წინამძღოლი მრავალს სცოდავდა წარმართთა ყველა სისაძაგლის კვალზე, და ბილწავდნენ უფლის სახლს, რომელიც იერუსალიმში განწმიდა მან. +

15უფალი, მათი მამა-პაპის ღმერთი, ადრიდანვე უგზავნიდა და უგზავნიდა მათ სიტყვას თავის მოციქულთა ხელით, რადგან ებრალებოდა თავისი ერი და თავისი სამყოფელი. +

16მაგრამ ისინი აბუჩად იგდებდნენ ღვთის მოციქულებს, არად აგდებდნენ მის სიტყვებს და დასცინოდნენ მის წინასწარმეტყველებს, ვიდრე მის ერს უფლისაგან უსაშველო რისხვა არ დაატყდა. +

17მოუვლინა მათ ქალდეველთა მეფე და მახვილით ამოხოცა მათი ჭაბუკები საწმიდრის სახლში, არ დაინდო არც ჭაბუკი და არც ქალწული, არც მოხუცი და არც თმაჭაღარა – ყველანი მის ხელში ჩაყარა. +

18ღვთის სახლის ყველა ჭურჭელი, დიდი და მცირე, უფლის სახლის განძეულობა, მეფისა და მთავრების განძეულობითურთ ერთიანად ბაბილონში გაზიდა. +

19გადაწვეს ღვთის სახლი და დაანგრიეს იერუსალიმის კედელი, გადაბუგეს ყველა მისი სასახლე და გაანადგურეს ყველა მისი ძვირფასეულობა. +

20მახვილს გადარჩენილნი ბაბილონში გადაასახლა და გახდნენ მისი და მისი ვაჟების მსახურნი სპარსეთის მეფობის დამყარებამდე, +

21რათა აღსრულებულიყო უფლის სიტყვა, იერემიას პირით ნათქვამი: ვიდრე ქვეყანა თავისი შაბათებით გაიხარებდესო. მთელ უკაცრიელების ხანაში შაბათობდა, ვიდრე სამოცდაათი წელი არ შესრულდა. +

22კიროსის, სპარსეთის მეფის, პირველ წელს, როცა იერემიას პირით ნათქვამი უფლის სიტყვა აღსრულდა, უფალმა აღძრა სპარსეთის მეფის, კიროსის სული და მან საქვეყნოდ გამოაცხადა მთელ თავის სამეფოში სიტყვიერად და წერილობით:

23„ასე ამბობს კიროსი, სპარსეთის მეფე: ქვეყნის ყველა სამეფო მე მიბოძა უფალმა, ცათა ღმერთმა, და დამავალა მისთვის სახლის აგება იერუსალიმში, იუდაში რომ არის. ვინც თქვენს შორის მისი ერიდან არის, უფალი, მისი ღმერთი, იყოს მასთან და ავიდეს!“ +

+ 3მეფ. 2:12; 3:1.

+ გამ. 40:18. 3მეფ. 3:4. 1ნეშტ. 16:39.

+ 2მეფ. 6:17.

+ გამ. 35:30.

+ 3მეფ. 3:5.

+ 1ნეშტ. 28:5.

+ 3მეფ. 3:8.

+ რიცხ. 27:17. 3მეფ. 3:12.

+ 3მეფ. 3:11.

+ 3მეფ. 3:13. 2ნეშტ. 9:22.

+ 3მეფ. 10:26.

+ 3მეფ. 10:27.

+ 3მეფ. 10:28.

+ 3მეფ. 10:29.

+ 3მეფ. 5:15.

+ 3მეფ. 5:2.

+ რჯლ. 10:17. ფსალმ. 88:7.

+ 3მეფ. 8:27. ეს. 66:1. იერ. 23:24.

+ 3მეფ. 10:12.

+ 3მეფ. 5:6.

+ 3მეფ. 5:11.

+ 3მეფ. 5:7.

+ 3მეფ. 7:13.

+ გამ. 31:4. 3მეფ. 7:14.

+ 1ნეშტ. 22:2.

+ 3მეფ. 5:15.

+ 2მეფ. 24:18. 3მეფ. 6:1. 1ნეშტ. 21:18.

+ 3მეფ. 6:2.

+ 3მეფ. 6:3.

+ 3მეფ. 9:28.

+ 3მეფ. 9:28.

+ 3მეფ. 6:16; 20:28.

+ გამ. 25:18. 3მეფ. 6:23.

+ 3მეფ. 6:24.

+ გამ. 25:20.

+ გამ. 26:1,31.

+ 4მეფ. 25:13. იერ. 52:17.

+ 3მეფ. 7:17.

+ 3მეფ. 7:21.

+ გამ. 27:1. 3მეფ. 8:64.

+ 3მეფ. 7:23.

+ 3მეფ. 7:25.

+ 3მეფ. 7:26.

+ 3მეფ. 7:38.

+ 3მეფ. 7:49. 1ნეშტ. 28:15.

+ 1ნეშტ. 28:16.

+ 3მეფ. 7:15. 2ნეშტ. 3:15-16.

+ 3მეფ. 7:27.

+ 3მეფ. 7:46.

+ 3მეფ. 7:47.

+ 3მეფ. 7:48.

+ 3მეფ. 7:49.

+ 3მეფ. 6:31.

+ 3მეფ. 7:51.

+ 3მეფ. 8:1.

+ 3მეფ. 8:2,65.

+ რიცხ. 4:15. 1ნეშტ. 15:2.

+ 3მეფ. 8:5.

+ 3მეფ. 8:6.

+ 3მეფ. 8:8.

+ გამ. 25:16,21. 3მეფ. 8:9. ებრ. 9:4.

+ 3მეფ. 8:10.

+ 1ნეშტ. 25:1.

+ ეზრ. 3:11. ფსალმ. 135:1. გოდ. 3:22.

+ გამ. 40:35.

+ 3მეფ. 8:11.

+ 3მეფ. 8:12.

+ 2მეფ. 6:18. 3მეფ. 8:14,55.

+ 3მეფ. 8:15.

+ 2მეფ. 7:6. 3მეფ. 8:16.

+ 2მეფ. 7:2. 3მეფ. 8:17. 1ნეშტ. 17:1.

+ 3მეფ. 8:19.

+ 3მეფ. 8:20.

+ 3მეფ. 8:22. ეზრ. 9:5.

+ 3მეფ. 8:22. ეფეს. 3:14.

+ 3მეფ. 8:23.

+ 2მეფ. 7:16. 3მეფ. 8:25.

+ 3მეფ. 8:17.

+ 3მეფ. 8:27. 2ნეშტ. 2:6. ეს. 66:1.

+ რჯლ. 12:5; 31:11. 3მეფ. 8:29.

+ 3მეფ. 8:30.

+ 3მეფ. 8:31.

+ 3მეფ. 8:32.

+ რჯლ. 28:25. 3მეფ. 8:33-34.

+ ლევ. 26:19. რჯლ. 11:17. 3მეფ. 8:35.

+ 2ნეშტ. 20:9.

+ 1ნეშტ. 29:17.

+ 3მეფ. 8:41. ეს. 55:5-6.

+ დან. 6:1.

+ 3მეფ. 8:46. იგავ. 20:9. ეკლ. 7:2. 1იოან. 1:8.

+ რიცხ. 14:40.

+ 1მეფ. 7:6. 3მეფ. 8:47-48.

+ ფსალმ. 33:16.

+ რიცხ. 10:36. ფსალმ. 131:8-9.

+ 2მეფ. 7:13,15.

+ 3მეფ. 8:11.

+ 2ნეშტ. 5:13. ეზრ. 3:11.

+ 3მეფ. 8:62.

+ 3მეფ. 8:63.

+ რიცხ. 10:10. 1ნეშტ. 16:5.

+ 3მეფ. 8:64.

+ რიცხ. 13:22. 3მეფ. 8:65.

+ 3მეფ. 8:2,65. იოან. 7:37.

+ 3მეფ. 8:66.

+ 3მეფ. 9:1.

+ რჯლ. 12:5.

+ რჯლ. 28:10. ფსალმ. 105:6. ამოს. 9:12.

+ 2ნეშტ. 6:40.

+ 3მეფ. 9:3.

+ 2მეფ. 7:12,16. 3მეფ. 9:5. 1ნეშტ. 17:12.

+ 3მეფ. 9:6.

+ რჯლ. 4:26. იესო. 23:16. იერ. 7:15.

+ რჯლ. 29:24. 3მეფ. 9:8. იერ. 22:8.

+ 3მეფ. 9:10.

+ 3მეფ. 9:11-12.

+ რიცხ. 13:22.

+ 3მეფ. 9:17.

+ 3მეფ. 9:18-19.

+ 3მეფ. 9:20.

+ იესო. 16:10. მსაჯ. 1:28. 3მეფ. 9:21.

+ 3მეფ. 9:23.

+ 3მეფ. 9:24.

+ გამ. 23:14. ლევ. 24:8. 3მეფ. 9:25.

+ 1ნეშტ. 24:1; 27:1.

+ 3მეფ. 9:26,27.

+ 3მეფ. 10:1. მათ. 12:42. ლუკ. 11:31.

+ 3მეფ. 10:3.

+ 3მეფ. 10:4-5.

+ 3მეფ. 10:6.

+ 3მეფ. 10:8. მათ. 13:16-17.

+ 3მეფ. 10:9. 2ნეშტ. 2:11.

+ 3მეფ. 10:10.

+ 3მეფ. 10:11.

+ 3მეფ. 10:13.

+ 3მეფ. 10:14.

+ 3მეფ. 10:16; 14:26.

+ 3მეფ. 10:18.

+ 3მეფ. 10:21.

+ 3მეფ. 10:22.

+ 3მეფ. 10:23. 2ნეშტ. 1:12.

+ იაკ. 1:5.

+ 3მეფ. 4:26; 10:26.

+ 3მეფ. 4:21.

+ 3მეფ. 10:27. 2ნეშტ. 1:15.

+ 3მეფ. 1:11; 11:11.

+ 3მეფ. 11:42.

+ 3მეფ. 11:43.

+ 3მეფ. 12:1.

+ 3მეფ. 11:40; 12:2.

+ 3მეფ. 12:5.

+ 3მეფ. 12:8.

+ 3მეფ. 12:10.

+ 3მეფ. 12:12.

+ 3მეფ. 11:29; 12:15.

+ 2მეფ. 20:1. 3მეფ. 12:16.

+ 3მეფ. 4:6; 12:18.

+ 3მეფ. 12:21.

+ 3მეფ. 12:22.

+ 3მეფ. 12:22.

+ 3მეფ. 12:24. 2მეფ. 10:15.

+ დაბ. 35:19.

+ რიცხ. 35:2. 3მეფ. 12:31.

+ 3მეფ. 12:31. 2მეფ. 13:9.

+ 2ნეშტ. 12:1.

+ 1მეფ. 16:6.

+ 2მეფ. 13:2.

+ 3მეფ. 15:2.

+ 3მეფ. 15:1.

+ რჯლ. 32:15. 3მეფ. 14:22. 2მეფ. 11:17.

+ 3მეფ. 14:25.

+ 2ნეშტ. 15:2.

+ დან. 9:14.

+ იერ. 18:8.

+ 3მეფ. 10:16-17.

+ 3მეფ. 14:27.

+ 3მეფ. 14:13.

+ 3მეფ. 14:21.

+ 3მეფ. 14:29; 15:6.

+ 3მეფ. 14:31.

+ 3მეფ. 15:1.

+ 3მეფ. 15:7.

+ 3მეფ. 11:26.

+ 3მეფ. 12:28.

+ 3მეფ. 12:31. 2მეფ. 11:15.

+ გამ. 27:21. ლევ. 8:35; 24:4. რიცხ. 28:3-8.

+ რიცხ. 10:9; 14:41. რჯლ. 20:4.

+ რიცხ. 10:9. იესო. 6:3.

+ ფსალმ. 105:42.

+ 3მეფ. 12:29. იოან. 11:54.

+ 3მეფ. 15:3.

+ 3მეფ. 15:8.

+ 3მეფ. 15:11.

+ 3მეფ. 15:12.

+ 2ნეშტ. 15:15.

+ 2ნეშტ. 16:8.

+ 1ნეშტ. 14:6.

+ 2ნეშტ. 13:15; 16:8.

+ 2ნეშტ. 17:10; 20:29.

+ რჯლ. 20:1; 31:16-17. ეს. 55:6.

+ ოს. 3:4. ამოს. 8:11.

+ მათ. 24:6.

+ ლუკ. 21:19. 1კორ. 15:18. გალ. 6:9.

+ 2ნეშტ. 22:9.

+ 3მეფ. 15:13.

+ 3მეფ. 15:14. ლუკ. 1:6.

+ 2ნეშტ. 5:1.

+ 3მეფ. 15:17.

+ 3მეფ. 15:18. 4მეფ. 12:18.

+ 3მეფ. 15:20.

+ 3მეფ. 15:21.

+ იესო. 18:24.

+ 2ნეშტ. 19:2.

+ 2ნეშტ. 14:9. ეს. 20:5.

+ 2ნეშტ. 18:26.

+ 3მეფ. 15:24.

+ 2ნეშტ. 19:3.

+ 3მეფ. 22:44.

+ 2ნეშტ. 14:14.

+ 3მეფ. 5:1.

+ რიცხ. 6:2.

+ 4მეფ. 8:18. 2ნეშტ. 17:5.

+ 3მეფ. 22:2.

+ 3მეფ. 22:4.

+ 4მეფ. 3:11.

+ 3მეფ. 22:6.

+ 3მეფ. 22:7.

+ 3მეფ. 22:9.

+ 3მეფ. 22:11.

+ 3მეფ. 22:13.

+ რიცხ. 27:17. 3მეფ. 22:17.

+ 3მეფ. 22:21. იობ. 1:6.

+ 3მეფ. 22:22. იოან. 8:41. 1იოან. 4:6.

+ ეს. 19:14. ეზეკ. 14:9.

+ იერ. 20:2. მარკ. 14:65. იოან. 18:22.

+ 3მეფ. 20:3,9; 22:25.

+ 2ნეშტ. 16:10.

+ 3მეფ. 22:30.

+ 3მეფ. 22:32. ფსალმ. 65:9.

+ 3მეფ. 22:34.

+ 3მეფ. 22:35.

+ 3მეფ. 16:1.

+ 3მეფ. 14:13. 2ნეშტ. 12:12. ნეემ. 9:8.

+ რჯლ. 16:18.

+ რჯლ. 1:17. ფსალმ. 81:3.

+ რჯლ. 10:17. იობ. 34:19. საქმე. 10:34. 1პეტრ. 1:17.

+ რომ. 2:11. გალ. 2:6. ეფეს. 6:9. კოლ. 3:25.

+ რჯლ. 17:8.

+ ზაქ. 3:7.

+ დაბ. 14:7. იესო. 15:62.

+ 2ნეშტ. 17:3.

+ 1ნეშტ. 29:12. 2ნეშტ. 14:11. ფსალმ. 8:2; 46:8-9.

+ იაკ. 2:23.

+ 2ნეშტ. 6:28.

+ რჯლ. 2:9.

+ ფსალმ. 24:15. მათ. 8:25.

+ მსაჯ. 11:29. 2ნეშტ. 24:20.

+ გამ. 14:13. იესო. 10:14. ეს. 33:2.

+ გამ. 14:13. რიცხ. 14:9.

+ გამ. 14:31. 2მეფ. 14:2. ფსალმ. 45:1-2.

+ მსაჯ. 7:22. 1მეფ. 14:20.

+ 2ნეშტ. 14:14.

+ 2ნეშტ. 14:6; 15:15.

+ 3მეფ. 22:42.

+ 3მეფ. 22:43.

+ 3მეფ. 22:45.

+ 3მეფ. 22:4.

+ 3მეფ. 22:48.

+ 3მეფ. 22:50.

+ 4მეფ. 8:16.

+ 4მეფ. 8:17.

+ 4მეფ. 8:18; 16:3. 2ნეშტ. 18:1.

+ 2მეფ. 7:12.

+ დაბ. 27:40. 4მეფ. 8:20.

+ ლევ. 17:7; 20:5. 3მეფ. 13:2.

+ 3მეფ. 15:26.

+ 4მეფ. 8:1,4.

+ 4მეფ. 8:24.

+ 4მეფ. 8:29.

+ იესო. 20:8. 4მეფ. 8:28.

+ 4მეფ. 8:29; 9:15-16.

+ 3მეფ. 12:15; 19:16. 4მეფ. 9:6.

+ 3მეფ. 19:17. 4მეფ. 9:24.

+ 4მეფ. 9:27-28.

+ 4მეფ. 11:1.

+ 4მეფ. 11:2.

+ 4მეფ. 11:4.

+ 2მეფ. 7:13.

+ 4მეფ. 11:5.

+ 4მეფ. 11:6.

+ რიცხ. 8:6-7; 16:5. ეზრ. 8:28-29.

+ 4მეფ. 11:10.

+ რჯლ. 17:18. 4მეფ. 11:12.

+ 4მეფ. 11:13.

+ რიცხ. 10:10. 4მეფ. 11:14.

+ 4მეფ. 11:15.

+ 4მეფ. 11:16.

+ 4მეფ. 11:17.

+ 4მეფ. 11:18.

+ ლევ. 1:3. 2ნეშტ. 29:25.

+ 4მეფ. 11:19.

+ 4მეფ. 11:20.

+ 4მეფ. 12:1.

+ 4მეფ. 12:2.

+ 4მეფ. 12:6.

+ გამ. 35:5.

+ 4მეფ. 11:1; 12:8.

+ 4მეფ. 12:9.

+ გამ. 35:5.

+ 4მეფ. 12:10.

+ 4მეფ. 12:11; 22:4-5.

+ 4მეფ. 12:14.

+ 4მეფ. 12:1,3.

+ 4მეფ. 12:2.

+ 2ნეშტ. 33:10.

+ 2ნეშტ. 15:2; 20:14.

+ მათ. 23:35. ლუკ. 11:50-51.

+ 4მეფ. 12:18.

+ 2ნეშტ. 12:1; 22:8.

+ 4მეფ. 12:20; 21:1,6.

+ 4მეფ. 12:21.

+ 4მეფ. 12:1; 14:1.

+ 4მეფ. 14:2.

+ 4მეფ. 14:3. 2ნეშტ. 26:4.

+ 4მეფ. 14:5. 2ნეშტ. 24:25.

+ რჯლ. 24:16. 4მეფ. 14:6. ეზეკ. 18:20.

+ რიცხ. 1:3.

+ 2ნეშტ. 20:15. ფსალმ. 32:17; 61:7.

+ 4მეფ. 14:7.

+ რჯლ. 32:37. მსაჯ. 10:14.

+ 4მეფ. 13:12; 14:8.

+ მსაჯ. 9:14.

+ 4მეფ. 14:11. 2ნეშტ. 22:7.

+ 4მეფ. 14:12.

+ 4მეფ. 14:13.

+ 4მეფ. 14:14. 1ნეშტ. 26:15.

+ 4მეფ. 14:17.

+ 4მეფ. 14:1.

+ 3მეფ. 15:27. 4მეფ. 14:19.

+ 4მეფ. 14:21; 15:1.

+ 4მეფ. 15:3. 2ნეშტ. 25:2.

+ 4მეფ. 12:2.

+ ამოს. 1:8.

+ გამ. 30:7. 4მეფ. 15:6. 2ნეშტ. 25:19.

+ 1ნეშტ. 6:10.

+ რიცხ. 18:7. ებრ. 5:4.

+ 4მეფ. 5:27; 15:5.

+ 4მეფ. 15:5.

+ 4მეფ. 15:7.

+ 4მეფ. 15:33.

+ 4მეფ. 15:34.

+ ნეემ. 3:26-27.

+ 2ნეშტ. 26:10.

+ 4მეფ. 15:32.

+ 4მეფ. 15:38.

+ 4მეფ. 16:2.

+ 4მეფ. 16:3.

+ 4მეფ. 14:24. ოს. 13:1.

+ რჯლ. 12:2.

+ 4მეფ. 16:5.

+ ეზრ. 9:7.

+ ლევ. 25:42. რჯლ. 15:9.

+ რიცხ. 18:5. იესო. 22:20.

+ რჯლ. 15:13; 34:3.

+ 4მეფ. 16:7.

+ 4მეფ. 18:8.

+ გამ. 32:25. იერ. 15:4.

+ 4მეფ. 16:8. იერ. 2:36.

+ 4მეფ. 16:10.

+ 4მეფ. 16:4.

+ 4მეფ. 16:1.

+ 4მეფ. 16:20. ეს. 14:28.

+ 4მეფ. 18:2.

+ 4მეფ. 18:3.

+ 2ნეშტ. 28:24.

+ ნეემ. 12:30.

+ 3მეფ. 8:48. იერ. 2:27. ეზეკ. 20:16.

+ რიცხ. 28:6.

+ რჯლ. 28:24. 3მეფ. 9:8. იერ. 51:37.

+ რჯლ. 10:8.

+ 1ნეშტ. 6:44.

+ გამ. 29:10.

+ 4მეფ. 23:12.

+ 2ნეშტ. 28:24.

+ ლევ. 4:13-14.

+ ლევ. 8:15.

+ გამ. 29:10. ლევ. 1:4.

+ 1ნეშტ. 6:31; 23:5; 24:19.

+ რიცხ. 10:10.

+ 2ნეშტ. 23:18.

+ ლევ. 7:12.

+ 2ნეშტ. 35:11.

+ ლევ. 3:3.

+ გამ. 12:1,8. ლევ. 23:5. 4მეფ. 23:21.

+ გამ. 12:6; 13:4. რიცხ. 9:11.

+ გამ. 12:3.

+ გამ. 3:6; 4:5. 4მეფ. 15:19.

+ 2ნეშტ. 29:8.

+ გამ. 32:9.

+ იერ. 3:12.

+ იერ. 32:39. საქმე. 4:32; 11:21.

+ რიცხ. 9:1.

+ გამ. 12:3. ლევ. 22:4. რიცხ. 9:6.

+ გამ. 12:4,8.

+ რიცხ. 6:23.

+ რჯლ. 7:5. 4მეფ. 18:4.

+ 1ნეშტ. 2:9.

+ რიცხ. 28:2-3.

+ რიცხ. 18:8. ნეემ. 13:10.

+ გამ. 23:19; 34:26. ლევ. 2:14.

+ რიცხ. 31:28.

+ ლევ. 2:3. რიცხ. 18:9.

+ 4მეფ. 18:3-5.

+ 2ნეშტ. 26:5.

+ 4მეფ. 18:3. ეს. 36:1.

+ 4მეფ. 6:16. ეს. 31:3. 1იოან. 4:4.

+ 4მეფ. 18:17. მიქ. 1:13.

+ 4მეფ. 18:19.

+ 4მეფ. 18:29.

+ 4მეფ. 18:22.

+ 4მეფ. 18:33-34; 19:12. ეს. 10:9.

+ რჯლ. 2:34. 4მეფ. 18:35.

+ 4მეფ. 19:14. ეს. 37:1,4.

+ 4მეფ. 18:2,8.

+ 4მეფ. 18:33; 19:12.

+ 4მეფ. 19:4.

+ 4მეფ. 19:35. ეს. 37:36.

+ 4მეფ. 20:1. ეს. 38:1.

+ ეს. 39:2. ლუკ. 17:18.

+ 4მეფ. 20:17-18.

+ 4მეფ. 20:20.

+ რჯლ. 8:2; 13:3. 4მეფ. 20:11.

+ 4მეფ. 18:1; 19:1. ეს. 36:1.

+ 4მეფ. 20:21.

+ 4მეფ. 21:1.

+ რჯლ. 18:9.

+ საქმე. 7:42.

+ რჯლ. 12:11. 3მეფ. 8:29. იერ. 32:34.

+ რჯლ. 4:19.

+ ლევ. 18:21; 19:26; 20:2.

+ 3მეფ. 9:3. 4მეფ. 21:7.

+ რჯლ. 7:10. 3მეფ. 8:16. 4მეფ. 21:8.

+ 4მეფ. 21:9.

+ დან. 4:33.

+ 2ნეშტ. 27:3. ნეემ. 3:6.

+ 4მეფ. 21:16-17.

+ 4მეფ. 21:18.

+ 4მეფ. 21:2,6.

+ 4მეფ. 22:1.

+ 4მეფ. 22:2. რჯლ. 5:32.

+ ლევ. 26:30.

+ 4მეფ. 22:3.

+ 4მეფ. 22:4.

+ 4მეფ. 12:15.

+ 4მეფ. 22:8.

+ 4მეფ. 22:4.

+ ლევ. 26:14. რჯლ. 28:15.

+ ლევ. 26:1,6. რჯლ. 28:15.

+ 4მეფ. 21:18.

+ რჯლ. 20:3.

+ 4მეფ. 22:20. იერ. 34:4.

+ 4მეფ. 23:2.

+ 4მეფ. 23:3.

+ 4მეფ. 23:4.

+ 4მეფ. 23:21.

+ 3მეფ. 6:1.

+ გამ. 12:3.

+ რიცხ. 28:19.

+ ლევ. 7:16.

+ გამ. 12:8. რჯლ. 16:7.

+ 1ნეშტ. 25:1.

+ გამ. 12:15.

+ 4მეფ. 23:22.

+ 4მეფ. 23:23.

+ 4მეფ. 23:24-25.

+ ზაქ. 12:11.

+ 4მეფ. 23:29.

+ 4მეფ. 23:30.

+ იერ. 22:10.

+ 4მეფ. 22:1.

+ 4მეფ. 23:30.

+ 4მეფ. 23:34. მათ. 1:13.

+ 4მეფ. 23:36.

+ 4მეფ. 24:1.

+ დან. 1:2.

+ 4მეფ. 24:5,8. იერ. 22:24. 1ნეშტ. 3:16.

+ 4მეფ. 24:8.

+ 4მეფ. 24:15.

+ იერ. 1:3.

+ იერ. 37:2.

+ რჯლ. 18:5.

+ იერ. 25:4. დან. 9:10. მათ. 21:36.

+ იერ. 36:23. ზაქ. 1:4. ეზეკ. 33:32.

+ 4მეფ. 25:1.

+ 4მეფ. 25:13. იერ. 27:19,22.

+ 4მეფ. 25:9.

+ 4მეფ. 25:11.

+ იერ. 15:11.

+ ეს. 44:28. დან. 2:38.

ეზრა
ეზრა

1. 1

2. 2

3. 3

4. 4

5. 5

6. 6

7. 7

8. 8

9. 9

10. 10

1
ეზრას წიგნი

კიროსის განკარგულება

1^1სპარსეთის მეფის, კიროსის მეფობის პირველ წელს, რათა აღსრულებულიყო იერემიას პირით თქმული უფლის სიტყვა, აღძრა უფალმა სული კიროსისა, სპარსეთის მეფისა, და მან გამოაცხადა მთელ თავის სამეფოში, და წერილობითაც განაცხადა და თქვა: +

2„ასე ბრძანებს კიროსი, სპარსეთის მეფე: ‘დედამიწის მთელი სამეფონი მომცა მე უფალმა, ცათა ღმერთმა, და მიბრძანა ავუშენო მას სახლი იერუსალიმში, იუდაში რომ არის.

3ვინ არის თქვენს შორის მისი ხალხიდან, ღმერთი იყოს მასთან, და ავიდეს იერუსალიმს, იუდაში რომ არის, და ააშენოს უფლის, ისრაელის ღმერთის, სახლი. ეს არის ღმერთი, რომელიც იერუსალიმშია!

4და ყველა დანარჩენს: ყველგან, სადაც ის ცხოვრობს, ხელი გაუმართონ იმ ადგილის კაცებმა ვერცხლით, ოქროთი და საქონლით, ნებაყოფლობით ძღვენთან ერთად, უფლის სახლისთვის, რომელიც იერუსალიმშია!’“

5და ადგნენ იუდასა და ბენიამინის მამის სახლთა თავკაცები, მღვდლები და ლევიანები, ყველანი, ვისაც კი სული აღუძრა ღმერთმა, რათა ამოსულიყვნენ იერუსალიმში უფლის სახლის ასაშენებლად.

6და ყველამ, ვინც მათ გარშემო იყო, ხელი გაუმართა მათ ვერცხლის ჭურჭლით, ოქროთი და საქონლით და ძვირფასეულობით, გარდა ყველაფერ იმისა, რაც ნებაყოფლობით შესწირეს.

7ხოლო მეფე კიროსმა გამოიტანა უფლის სახლის ჭურჭელი, რომელიც ნაბუქოდონოსორმა წამოიღო იერუსალიმიდან და დააწყო თავისი ღმერთების სახლში, – +

8და გამოიტანა იგი კიროსმა, სპარსეთის მეფემ, მითრიდატე მეგანძურის ხელით, და თვლით ჩააბარა შეშბაცარს, იუდას მთავარს. +

9და აი მათი რაოდენობა: ოქროს ლანგარი – ოცდაათი, ვერცხლის ლანგარი – ათასი, ოცდაცხრა დანა,

10ოქროს ბარძიმი – ოცდაათი, ვერცხლის ორმაგი ბარძიმი – ოთხას ათი, და სხვა ჭურჭელი – ათასი.

11ოქროს და ვერცხლის ჭურჭელი სულ იყო ხუთი ათას ოთხასი. ეს ყოველივე ამოიტანა შეშბაცარმა, როცა გადასახლებულები ბაბილონონიდან იერუსალიმში დააბრუნეს.

2

ტყვეობიდან დაბრუნებულთა აღრიცხვა

2^1და აჰა, იმ ქვეყნის ძენი, რომელნიც გადასახლების ტყვეობიდან ამოვიდნენ, რომლებიც გადასახლებული იყვნენ ბაბილონში, ბაბილონის მეფის, ნაბუქოდონოსორის მიერ, და დაბრუნდნენ იერუსალიმსა და იუდაში, თითოეული თავის ქალაქში; +

2რომელნიც მოვიდნენ ზერუბაბელთან, იესოსთან, ნეემიასთან, სერაიასთან, რეყლაიასთან, მორდექაისთან, ბილშანთან, მისფართან, ბიგვაისთან, რეხუმთან და ბაყანასთან ერთად.

აჰა, ისრაელის ერის მამაკაცთა რიცხვი:

3ფარყოშის ძენი – ორი ათას ასსამოცდათორმეტი,

4შეფატიას ძენი – სამას სამოცდათორმეტი,

5არახის ძენი – შვიდას სამოცდათხუთმეტი, +

6ფახათ-მოაბის ძენი, იესოს ძეთაგან და იოაბის ძეთაგან – ორი ათას რვაას თორმეტი, +

7ყელამის ძენი – ათას ორას ორმოცდათოთხმეტი,

8ზათუს ძენი – ცხრაას ორმოცდახუთი,

9ზაქაის ძენი – შვიდას სამოცი,

10ბანის ძენი – ექვსას ორმოცდაორი, +

11ბებაის ძენი – ექვსას ოცდასამი,

12ყაზგადის ძენი – ათას ორას ოცდაორი,

13ადონიკამის ძენი – ექვსას სამოცდაექვსი

14ბიგვაის ძენი – ორი ათას ორმოცდათექვსმეტი,

15ყადინის ძენი – ოთხას ორმოცდათოთხმეტი,

16ატერის ძენი იხისკიად წოდებულისა – ოთხმოცდათვრამეტი,

17ბეცაის ძენი – სამას ოცდასამი,

18იორას ძენი – ას თორმეტი,

19ხაშუმის ძენი – ორას ოცდასამი,

20გიბარის ძენი – ოთხმოცდათხუთმეტი,

21ბეთლემის კაცები – ას ოცდასამი,

22ნეტოფას კაცები – ორმოცდათექვსმეტი,

23ყანათოთის კაცები – ასოცდარვა, +

24ყაზმავეთის ძენი – ორმოცდაორი,

25კირიათ-ყარიმის, ქეფირას და ბეროთის ძენი – შვიდას ორმოცდასამი,

26რამას და გაბაყის ძენი – ექვსას ოცდაერთი,

27მიქმასის კაცები – ას ოცდაორი,

28ბეთელისა და ჰაღაის კაცები – ორას ოცდასამი,

29ნებოს ძენი – ორმოცდათორმეტი, +

30მაგბიშის ძენი – ას ორმოცდათექვსმეტი,

31ყელამის სხვა ძენი – ათას ორას ორმოცდათოთხმეტი,

32ხარიმის ძენი – სამას ოცი,

33ლოდის, ხადიდის და ონოს ძენი – შვიდას ოცდახუთი,

34იერიხოს კაცები – სამას ორმოცდახუთი,

35სენაას ძენი – სამი ათას ექვსას ოცდაათი,

36მღვდლები: იედაყიას ძენი იესოს სახლიდან – ცხრაას სამოცდაცამეტი, +

37იმერის ძენი – ათას ორმოცდათორმეტი, +

38ფაშხურის ძენი – ათას ორას ორმოცდაშვიდი, +

39ხარიმის ძენი – ათას ჩვიდმეტი, +

40ლევიანები: იესოს და კადმიელის ძენი ჰოდავიას ძეთაგან – სამოცდათოთხმეტი; +

41მგალობელნი: ასაფის ძენი – ას ოცდარვა;

42კარისმცველთა ძენი: შალუმის, ატერის, ტალმონის, ყაკუბის, ხატიტას და შობაის სულ – ას ოცდაცხრამეტი;

43ტაძრის მსახურთა ძენი: ციხას, ხაშუფას, ტაბაყოთის, +

44კეროსის, სიაყას, ფადონის,

45ლებანას, ხაგაბას, ყაკუბის,

46ხაგაბის, შამლაის, ხანანის,

47გიდელის, გახარის, რეაიას,

48რეცინის, ნეკოდას, გაზამის,

49ყუზას, ფასეახის, ბესაის,

50ასნას, მეყუნიმის, ნეფუსიმის,

51ბაკბუკის, ხაკუფას, ხარხურის,

52ბაცლუთის, მეხიდას, ხარშას,

53ბარკოსის, სისერას, თამახის,

54ნეციახის და ხატიფას ძენი;

55სოლომონის მსახურთა ძენი: სოტაის, სოფერეთის, ფერუდას, +

56იაყლას, დარკონის, გიდელის,

57შეფატიას, ხატილის, ფოქერეთ-ცებაიმის და ამის ძენი;

58სულ ტაძრის მსახურნი და სოლომონის მსახურთა ძენი – სამას ოთხმოცდათორმეტი.

59და ესენი გამოვიდნენ თელ-მელახიდან, თელ-ხარშადან, ქერუბიდან, ადანიდან, იმერიდან, მაგრამ ვერ შეძლეს გაერკვიათ თავიანთი მამისსახლები და მოდგმა, ისრაელიდან თუ იყვნენ. +

60დელაიას, ტობიას და ნეკოდას ძენი – სულ ექვსას ორმოცდათორმეტი.

61და მღვდლების ძეთაგან: ძენი ხაბაიას, ჰაკოცისა, ბარზილაისა, რომელმაც გილყადელი ბარზილაის ასულთაგანი შეირთო ცოლად და მათივე სახელი ეწოდა. +

62ესენი ეძებდნენ თავიანთ საგვარტომო ნუსხას და ვერ იპოვეს, და განეყენენ მღვდლობიდან, როგორც შებღალულნი. +

63და უთხრა მათ განმგებელმა, რომ არ ეჭამათ წმიდათა წმიდადან, ვიდრე არ დადგებოდა მღვდელი ურიმითა და თუმიმით. +

64მთელი კრებული ერთად შეადგენდა ორმოცდაორი ათას სამას სამოც კაცს, +

65გარდა მათი მსახურებისა და მათი მხევლებისა, ესენი იყვნენ შვიდი ათას სამას ოცდაჩვიდმეტი; და მათთან – ორასი მგალობელი კაცი და მგალობელი ქალი. +

66მათი ცხენები – შვიდას ოცდათექვსმეტი, ჯორები მათი – ორას ორმოცდახუთი,

67მათი აქლემები – ოთხას ოცდათხუთმეტი, სახედრები – ექვსი ათას შვიდას ოცი.

68და მამისსახლთა თავკაცებმა უფლის სახლთან მისვლისას, იერუსალიმში, ნებაყოფლობით შესწირეს ღვთის სახლს, რათა აღდგენილიყო იგი თავის საძირკველზე.

69თავიანთი შეძლებისამებრ საგანძურში შეიტანეს საქმისათვის: სამოცდაერთი ათასი დრაქმა ოქრო, ხუთი ათასი მანა ვერცხლი და ასი ხელი სამღვდელო შესამოსელი. +

70და დასახლდნენ მღვდლები, ლევიანები, ხალხთაგანნი, მგალობლები, კარისმცველები, ტაძრის მსახურნი და მთელი ისრაელი, თავ-თავიანთ ქალაქებში.

3
სამსხვერპლოს აგება

3^1როცა დადგა მეშვიდე თვე და ისრაელის ძენი უკვე თავ-თავიანთ ქალაქებში ესახლნენ, შეიკრიბა ერი იერუსალიმში, როგორც ერთი კაცი.

2და ადგნენ იესო იეჰოცადაკის ძე, მისი ძმები, მღვდლები და ზერუბაბელ შეალთიელის ძე და მისი ძმები და აუგეს სამსხვერპლო ისრაელის ღმერთს, რათა მასზე აღევლინათ სრულადდასაწველნი, როგორც ეს სწერია მოსეს, ღვთისკაცის, რჯულში. +

3და დადგეს სამსხვერპლო თავის საძირკველზე, რადგან შიში ჰქონდათ მათ სხვა ქვეყანათა ხალხისა; და აღავლენდნენ მასზედ სრულადდასაწველებს უფლისათვის, სრულადდასაწველებს დილით და საღამოთი. +

4და გამართეს კარვობის დღესასწაული დაწერილისამებრ და სწირავდნენ დღიურ სრულადდასაწველებს განსაზღვრულ რიცხვში, წესისამებრ, ყოველდღიური საქმისამებრ. +

5და ამის შემდეგ სწირავდნენ მუდმივ სრულადდასაწველს ახალმთვარეობებისა და უფლის ყოველი კურთხეული დღესასწაულისათვის, და ყველასათვის, ვისაც ნებაყოფლობითი ძღვენი მიჰქონდა უფლისათვის. +

6მეშვიდე თვის პირველივე დღიდან დაიწყეს მათ უფლისათვის სრულადდასაწველთა აღვლენა. ხოლო უფლის ტაძრის საძირკველი ჯერ არ იყო ჩაყრილი.

7და მისცეს ვერცხლი ქვისმთლელებს და ხუროებს, და საჭმელ-სასმელი, და ზეთი – ციდონელებს და ცორელებს, რათა მოეზიდათ კედრის მორები ზღვით ლიბანიდან იაფოში, იმ ნებართვის მიხედვით, რომელიც მისცა მათ კიროსმა, სპარსეთის მეფემ.

8და ღვთის სახლთან – იერუსალიმში მათი მისვლის მეორე წლის მეორე თვეს შეუდგნენ საქმეს ზერუბაბელ შეალთიელის ძე, იესო იეჰოცადაკის ძე და დანარჩენი მათი ძმები, მღვდლები – ლევიანები, ვინც ტყვეობიდან იერუსალიმში დაბრუნდა, და დააყენეს ლევიანები, ოცი წლიდან და ზევით, უფლის სახლის სამუშაოზე ზედამხედველებად.

9და დადგნენ იესო და მისი ძენი და ძმანი, და კადმიელი და მისი ძენი, ჰოდავიას ძენი, და აგრეთვე ძენი ხენადადისა, მათი ძენი და მათი ძმანი, ლევიანები, როგორც ერთი კაცი, ღვთის სახლში მომუშავეთა ზედამხედველებად. +

10და როცა მშენებლებმა უფლის ტაძარს საძირკველი ჩაუყარეს, დააყენეს შემოსილი მღვდლები საყვირებით, და ლევიანები, ასაფის ძენი, წინწილებით, რათა ედიდებინათ უფალი დავითის, ისრაელის მეფის, წესის მიხედვით. +

11და შეჰღაღადეს ქებითა და მადლობით უფალს: „რადგან კეთილია, რადგან საუკუნოა წყალობა მისი ისრაელზე!“ და მთელი ხალხი უფლის ტაძრის დაფუძნების გამო მაღალი ხმით ყიჟინებდა უფლის ქება-დიდებას. +

12და მრავალნი მღვდელთაგან და ლევიანთაგან, მამისსახლთა თავკაცთაგან, მოხუცებულთაგან, რომელთაც ნანახი ჰქონდათ პირველი ტაძარი, ხმამაღლა ტიროდნენ, როცა მათ თვალწინ საძირკველი ეყრებოდა ტაძარს, ბევრმა კი სიხარულის ყიჟინა დასცა. +

13და ხალხი ვეღარ არჩევდა სიხარულის ყიჟინას და ტირილის ხმას, რადგან ხალხი დიდი ხმით ყიჟინებდა და ხმა შორს ისმოდა.

4
მშენებლობის შეფერხების ცდა

4^1და გაიგეს იუდასა და ბენიამინის მტრებმა, რომ ტყვედყიფილნი ტაძარს უშენებდნენ უფალს, ისრაელის ღმერთს,

2და მივიდნენ ზერუბაბელთან და მამის სახლთა თავკაცებთან, და უთხრეს მათ: „ჩვენც თქვენთან ერთად ავაშენებთ, რადგან ჩვენც თქვენსავით ვეძებთ თქვენს ღმერთს და ჩვენც ვწირავთ მას მსხვერპლს აშურის მეფის, ასარხადონის დღეთაგან, რომელმაც აქ ამოგვიყვანა ჩვენ.“ +

3და უთხრეს მათ ზერუბაბელმა და იესომ და ისრაელის დანარჩენ მამისსახლთა თავკაცებმა: „არ იქნება, რომ თქვენ და ჩვენ ერთად ავაშენოთ ჩვენი ღმერთის სახლი; რადგან მარტო ჩვენ უნდა ავუშენოთ სახლი უფალს, ისრაელის ღმერთს, როგორც ნაბრძანები აქვს ჩვენთვის მეფე კიროსს, სპარსთა მეფეს.“ +

4და იმ ქვეყნის ხალხი ხელს უშლიდა იუდას ხალხს და აფრთხობდნენ მათ შენებისაგან. +

5და ქირაობდნენ მათ წინააღმდეგ მრჩევლებს, რათა ჩაეფუშათ მათი განზრახვა სპარსეთის მეფის კიროსის მეფობის მთელ დღეებში, სპარსეთის მეფის, დარიოსის გამეფებამდე.

6და ახაშვეროშის მეფობაში, მისი მეფობის დასაწყისში, დაწერეს ცილისწამება იუდასა და იერუსალიმის მცხოვრებლებზე.

7და ართახშასთას დღეებში მისწერეს ართახშასთას, სპარსეთის მეფეს, ბიშლამმა, მითრიდატემ, ტაბეელმა და სხვა მათმა თანამზრახველებმა. წერილი დაწერილი იყო არამეული ასოებით არამეულ ენაზე.

8რეხუმ მმართველმა და შიმშაი მწერალმა იერუსალიმის წინააღმდეგ მეფე ართახშასთას ასეთი წერილი მისწერეს:

9„და დაწერეს რეხუმ მმართველმა და შიმშაი მწერალმა, და სხვა მათმა თანამოაზრეებმა, მსაჯულებმა, განმგებლებმა, სპარსელმა მოხელეებმა, ერეხელებმა, ბაბილონელებმა, შუშანელებმა, ანუ ყელამელებმა

10და დანარჩენმა ხალხმა, რომელნიც აჰყარა დიდმა და სახელოვანმა ოსნაფარმა და დაასახლა ისინი ქალაქ სამარიაში და სხვა ადგილებში მდინარის გაღმა“ და სხვა. +

11აჰა, პირი ამ წერილისა, რომელიც გაუგზავნეს მას: „ართახშასთა მეფეს, შენი მსახურნი, მდინარის გაღმელნი“ და სხვა.

12იცოდეს მეფემ, რომ იუდაელნი, რომელნიც ამოვიდნენ შენგან, მოვიდნენ ჩვენთან, იერუსალიმს, და აშენებენ მეამბოხე და ბოროტ ქალაქს; და კედლებს ასრულებენ და ბურჯებს ამაგრებენ.

13ახლა იცოდეს მეფემ, თუ ეს ქალაქი აშენდა და კედლები გასრულდა, ისინი გადასახადს, ხარკსა და ბეგარას აღარ გადაიხდიან და სამეფო ხაზინა დაზარალდება.

14და ახლა, რაკი ჩვენ სასახლის მარილსა ვჭამთ, მეფის ლანძღვის ყურება არ შეგვფერის, ამიტომ ვაგზავნით წერილს და ვატყობინებთ მეფეს:

15მოჩხრიკონ შენი მამების მატიანეში და შენ ნახავ და გაიგებ, რომ ეს ქალაქი მეამბოხე ქალაქია, საზიანოა მეფეთათვის და ქვეყნისათვის; რომ ძველთაგანვე ამბოხება ხდებოდა იქ, ამისათვის იყო ეს ქალაქი დანგრეული.

16ვატყობინებთ ჩვენს მეფეს, რომ თუ ეს ქალაქი აშენდა და კედლები გასრულდა, მაშინ მდინარის გაღმა წილი აღარ დაგრჩება!“ +

17პასუხი გამოუგზავნა მეფემ რეხუმ მმართველსა და შიმშაი მწერალს და მათ სხვა თანამოაზრეთ, რომლებიც ცხოვრობდნენ სამარიაში და დანარჩენი მდინარის გაღმა მხარეში: „მშვიდობა!“ და ასე და ასე.

18„წერილი, რომელიც გამომიგზავნეთ, წაკითხულ და თარგმნილ იქნა ჩემს წინაშე.

19და ჩემს მიერ გაიცა ბრძანება, და გამოჩხრიკეს და აღმოაჩინეს რომ ეს ქალაქი ძველთაგანვე უჯანყდებოდა მეფეებს და ამბოხება და არეულობა ხდებოდა იქ.

20და ძლიერი მეფენი განაგებდნენ იერუსალიმს, და ეპყრათ მათ მდინარის მთელი გაღმა მხარე და გადასახადი, ხარკი და ბეგარა გაიღებოდა მათგან. +

21და ახლა გაეცით ბრძანება, რომ შეწყვიტონ მუშაობა ამ კაცებმა, რომ არ აშენდეს ეს ქალაქი, ვიდრე ჩემგან არ გამოვა ბრძანება. +

22და ფრთხილად იყავით, არაფერი გამოგეპაროთ ამ საქმეში. რად უნდა გამრავლდეს ზარალი მეფის საზიანოდ?“

23როგორც კი მეფე ართახშასთას წერილის პირი წაკითხულ იქნა რეხუმის და შიმშაი მწერლისა და მათ თანამოაზრეთა წინაშე, დაუყოვნებლივ წავიდნენ ისინი იერუსალიმში იუდაელებთან და იძულებით შეაწყვეტინეს მუშაობა.

24მაშინ შეწყდა ღვთის სახლის სამუშაო იერუსალიმში და შეწყვეტილი იყო დარიოსის, სპარსეთის მეფის, მეფობის მეორე წლამდე.

5
სამუშაოთა განახლება ანგიასა და ზაქარია წინასწარმეტყველთა მცდელობით

5^1და წინასწარმეტყველებდნენ ისრაელის ღმერთის სახელით წინასწარმეტყველნი: ანგია და ზაქარია, ყიდოს ძე, იუდაელებზე, რომელნიც იუდასა და იერუსალიმში ცხოვრობდნენ.

2მაშინ ადგნენ ზერუბაბელ შეალთიელის ძე და იესო იეჰოცადაკის ძე, და შეუდგნენ ღვთის სახლის შენებას იერუსალიმში. და მათთან იყვნენ ღვთის წინასწარმეტყველნი, რომელნიც მხარს უჭერდნენ მათ. +

3იმ ხანად მოვიდნენ მათთან თათნაი, მდინარისგაღმელი განმგებელი, და შეთარ-ბოზნაი, და მათი თანამოაზრენი და ასე უთხრეს მათ: „ვინ მოგცათ თქვენ ბრძანება ამ სახლის აშენებისა და ამ კედლების გასრულებისა?“

4მაშინ ვუთხარით მათ იმათი სახელები, ვინც ამ შენობას აგებდნენ.

5და მათი ღვთის თვალი იყო იუდაელთა უხუცესებზე, და არ შეუწყვეტიათ სამუშაო, ვიდრე დარიოსს არ შეატყობინეს ამბავი და საპასუხო წერილი არ მიიღეს ამ საქმეზე. +

6აჰა, პირი იმ წერილისა, რომელიც მეფე დარიოსს გაუგზავნეს თათნაიმ, მდინარისგაღმელმა განმგებელმა და შეთარ-ბოზნაიმ და მისმა თანამოაზრეებმა, აფარსახელებმა, რომელნიც მდინარის გაღმა იყვნენ.

7დაბეზღება გაუგზავნეს მას, რომელშიც ასე ეწერა: „მეფე დარიოსს სრული მშვიდობა!

8იცოდეს მეფემ, რომ ჩვენ ვიყავით იუდას მხარეში, დიდი ღმერთის სახლთან. იგი შენდება დიდრონი ქვებისაგან, კედლებში ძელებს ატანენ, მუშაობა სწრაფად მიდის და წარმატებით მათ ხელში. +

9მაშინ ვკითხეთ მათ უხუცესებს და ვუთხარით ასე: ‘ვინ მოგცათ თქვენ ბრძანება ამ ტაძრის შენებისა და ამ კედლების აგებისა?’

10და გამოვიკითხეთ მათი სახელები, რომ გვეცნობებინა შენთვის და დაგვეწერა იმათი სახელებიც, რომელნიც სათავეში უდგანან მათ.

11მათ ასეთი პასუხი გაგვცეს: ‘ჩვენ ვართ მსახურნი ცისა და მიწის ღმერთისა; თავიდან ვაშენებთ ტაძარს, რომელიც მრავალი წლის წინ აშენდა, და ისრაელის დიდი მეფე აშენებდა მას და დაასრულა იგი. +

12მაგრამ, რაც ჩვენმა მამებმა განარისხეს ცათა ღმერთი, მან ბაბილონის მეფეს ნაბუქოდონოსორს, ქალდეველს, ჩაუგდო ისინი ხელში, რომელმაც ეს ტაძარი დაანგრია და ხალხი ბაბილონში გადაასახლა. +

13მაგრამ კიროსის ბაბილონის მეფის, მეფობის პირველ წელს კიროს მეფემ გასცა ბრძანება ღვთის სახლის ასაშენებლად. +

14და ღვთის სახლის ოქროსა და ვერცხლის ჭურჭელი, რაც ნაბუქოდონოსორმა გაიტანა იერუსალიმის ტაძრიდან და წაიღო ბაბილონის ტაძარში, უკან გამოიტანა კიროს მეფემ და გადასცა იგი შეშბაცარს, რომელიც განმგებლად ჰყავდა დანიშნული. +

15და უთხრა მას: აიღე ეს ჭურჭელი, წადი და წაიღე იერუსალიმის ტაძარში, და აშენდეს ღვთის სახლი თავის ადგილზეო.

16მაშინ მოვიდა ის შეშბაცარი და საძირკველი ჩაუყარა ღვთის სახლს იერუსალიმში; და იმ დროიდან მოკიდებული აქამდე შენდება იგი, მაგრამ ჯერ არ გასრულებულა.’ +

17და ახლა, თუ მეფე ინებებს, მოჩხრიკონ მეფის საგანძური იქ, ბაბილონში, ნამდვილად გასცა თუ არა კიროს მეფემ განკარგულება ამ ღვთის სახლის ასაშენებლად იერუსალიმში. მეფემ გამოგვიგზავნოს გადაწყვეტილება ამ საქმის თაობაზე. ამის შესახებ წარმოიგზავნოს ჩვენთან.“

6
დარიოსის დასტური

6^1მაშინ დარიოს მეფემ გასცა ბრძანება და მოჩხრიკეს წიგნთსაცავები ბაბილონში, სადაც საგანძური ინახებოდა.

2და იპოვეს ახმეთაში, მიდიის მხარის ციხე-ქალაქში, ერთი გრაგნილი, რომელზედაც ასე ეწერა: ძეგლისწერა –

3მეფე კიროსის მეფობის პირველ წელს მეფე კიროსმა გასცა განკარგულება: ღვთის სახლის თაობაზე იერუსალიმში: აშენდეს ტაძარი იმ ადგილზე, სადაც შეიწირება მსხვერპლი; და მტკიცე საძირკველი ჩაეყაროს. სიმაღლე მისი სამოცი წყრთა იყოს, სიგანე მისი – სამოცი წყრთა; +

4სამი წყება დიდრონი ქვებისაგან იყოს, და ერთი წყება – ძელებისაგან; და ხარჯებს მეფის სასახლე გაასწორებს.

5ღვთის სახლის ჭურჭელიც, ოქროსი და ვერცხლისა, რომლებიც ნაბუქოდონოსორმა გაიტანა იერუსალიმის ტაძრიდან და ბაბილონში წაიღო, უკან დაბრუნდეს თავის ადგილზე, იერუსალიმის ტაძარში, და ღვთის სახლში დაბინავდეს. +

6და ახლა, თათნაი – მდინარისგაღმელო განმგებელო, შეთარ-ბოზნაი და მათო თანამოაზრენო, მდინარისგაღმელო აფარსახელნო, დაეხსენით მათ!

7დაანებეთ ღვთის სახლზე მუშაობა! იუდას განმგებელმა და იუდაელთა უხუცესებმა ააშენონ ეს ღვთის სახლი თავის ადგილზე.

8და ვიძლევი განკარგულებას იმის თაობაზე, თუ რა უნდა გაუკეთოთ იუდას უხუცესებს, ღვთის სახლის ასაგებად: სამეფო ხაზინიდან მდინარისგაღმის მხარის შემოსავლიდან დაუყოვნებლივ მიეცეს იმ ხალხს სახარჯოდ. +

9და რაც საჭიროა, ხბორები, ვერძები თუ კრავები ცათა ღმერთისათვის სრულადდასაწველის აღსავლენად; ხორბლეული, მარილი, ღვინო და ზეთი, როგორც იერუსალიმის მღვდლები იტყვიან, მიეცეს მათ ყოველდღიურად, შეუფერხებლად,

10რათა შესწირონ სურნელოვანი მსხვერპლები ცათა ღმერთს და ილოცონ მეფის და მისი ძეების სიცოცხლისათვის.

11და ვიძლევი განკარგულებას, რომ თუ ვინმე შეცვლის ამ ბრძანებას, გამოიღონ ძელი მისი სახლიდან, ზედ ჩამოკიდონ იგი; მისი სახლი კი სანაგვედ აქციონ ამის გამო. +

12და ღმერთმა, რომლის სახელიც იქ არის დავანებული, დაამხოს ყოველი მეფე და ხალხი, რომელიც ხელს აღმართავს ამ ბრძანების შესაცვლელად, ან ამ ღვთის სახლის დასაზიანებლად, რომელიც იერუსალიმშია. მე, დარიოსი, ვიძლევი ბრძანებას: ზედმიწევნით შესრულდეს!

13მაშინ თათნაიმ, მდინარისგაღმელმა განმგებელმა, შეთარ-ბოზნაიმ და მათმა თანამოაზრეებმა, დარიოს მეფის მიერ გამოგზავნილი სიტყვისამებრ, ყველაფერი ზედმიწევნით შეასრულეს.

14და იუდას უხუცესნი აშენებდნენ და ხელი ემართებოდათ თანახმად ანგია წინასწარმეტყველისა და ზაქარია ყიდოს ძის წინასწარმეტყველებისა. ააშენეს და გაასრულეს ისრაელის ღმერთის ბრძანებისამებრ და კიროსის, დარიოსის და ართახშასთას – სპარსეთის მეფეების, განკარგულებისამებრ.

15და დასრულდა ეს სახლი ადარის თვის მესამე დღეს; ეს იყო მეფე დარიოსის მეფობის მეექვსე წელი.

16და ისრაელის ძეთ, მღვდლებმა, ლევიანებმა და დანარჩენმა გადანასახლებმა ხალხმა სიხარულით აღასრულეს ღვთის სახლის სატფურება. +

17და შესწირეს ღვთის ამ სახლის სატფურებისათვის ასი მოზვერი, ორასი ვერძი, ოთხასი კრავი; და თორმეტი ვაცი – მთელი ისრაელის ცოდვათა განსატევებლად, ისრაელის ტომთა რიცხვის მიხედვით. +

18და დააყენეს მღვდლები თავიანთი ხარისხების მიხედვით და ლევიანები თავიანთი რიგის მიხედვით ღვთის სამსახურისათვის იერუსალიმში, როგორც სწერია მოსეს წიგნში. +

19და აღასრულა გადანასახლებმა ხალხმა პასექი პირველი თვის მეთოთხმეტე დღეს. +

20რადგან განიწმიდნენ მღვდლები და ლევიანები, როგორც ერთი კაცი, ყველანი წმიდები გახდნენ, და დაკლეს საპასექო მსხვერპლი ყველა გადანასახლები ხალხისათვის, თავიანთი მოძმე მღვდლებისათვის და თავიანთთვის. +

21და ჭამეს პასექი გადასახლებიდან დაბრუნებულმა ისრაელის ძეთ და ყველამ, ვინც განუდგა ქვეყნის ხალხის ბიწიერებას, რათა შეერთებოდნენ მათ, უფლის, ისრაელის ღმერთის, საძებნელად.

22და იზეიმეს უფუარობის დღესასწაული შვიდი დღე, რადგან გაახარა ისინი უფალმა და გული მოაბრუნებინა მათკენ აშურის მეფეს, რათა ხელი გაემაგრებინა მათთვის ღვთის სახლის, ისრაელის ღმერთის სახლის, საქმეში. +

7
ეზრა მიემგზავრება იერუსალიმს

7^1და ამ ამბების შემდეგ სპარსეთის მეფის, ართახშასთას მეფობაში ეზრა, ძე სერაიასი, ძისა ყაზარიასი, ძისა ხილკიასი,

2ძისა შალუმისა, ძისა ცადოკისა, ძისა ახიტუბისა,

3ძისა ამარიასი, ძისა ყაზარიასი, ძისა, მერაიოთისა, +

4ძისა ზერახიასი, ძისა ყუზისა, ძისა ბუკისა,

5ძისა აბიშუაყისა, ძისა ფინხასისა, ძისა ელეაზარისა, ძისა აარონისა, მღვდელმთავრისა, –

6ეს ეზრა გამოვიდა ბაბილონიდან. და ის იყო მწიგნობარი, მოსეს რჯულში ჩახედული, რომელიც მისცა უფალმა ისრაელის ღმერთმა. და მისცა მას მეფემ ყოველივე, რაც ითხოვა, რადგან უფლის, მისი ღმერთის, ხელი იყო მასზე.

7და ამოვიდნენ იერუსალიმში ისრაელის ძეთაგან, მღვდელთაგან, ლევიანთაგან, მგალობელთაგან, კარისმცველთაგან და ტაძრის მსახურთაგან ართახშასთა მეფის მეშვიდე წელს.

8და მივიდა ის იერუსალიმში მეფის მეშვიდე წლის მეხუთე თვეს.

9რადგან მან პირველი თვის პირველ დღეს დაიწყო გამოსვლა ბაბილონიდან და მეხუთე თვის პირველ დღეს მივიდა იერუსალიმში, რადგან მისი ღმერთის კეთილი ხელი იყო მასზე.

10რადგან ეზრამ გულს იდვა უფლის რჯულის ძიება, მისი შესრულება და წესისა და სამართლის სწავლება ისრაელში. +

11და აჰა, პირი წერილისა, რომელიც მისცა მეფე ართახშასთამ ეზრას, მღვდელს, მწიგნობარს, განსწავლულს უფლის მცნებების სიტყვებში და მის წესებში ისრაელზე.

12ართახშასთა, მეფეთა მეფე, ეზრა მღვდელს, ცათა ღმერთის რჯულის მწიგნობარს, სრული მშვიდობა! და სხვა.

13განკარგულება გავეცი, რომ თუ ვინმეს ჩემს სამეფოში სურს ისრაელის ერიდან, მათი მღვდლებიდან და ლევიანებიდან იერუსალიმში წასვლა, შენთან ერთად წავიდეს.

14რადგან შენ იგზავნები მეფისაგან და მისი შვიდი მრჩევლისგან, რათა მოიხილო იუდა და იერუსალიმი შენი ღმერთის რჯულის მიხედვით, რომელიც შენს ხელთაა;

15რომ წაიღო ვერცხლი და ოქრო, რომელიც მეფემ და მისმა მრჩევლებმა შესწირეს ისრაელის ღმერთს, რომლის სავანეც იერუსალიმშია, +

16და მთელი ვერცხლი და ოქრო, რასაც შენ შეაგროვებ მთელი ბაბილონის მხარეში, იმ ერისკაცთა და მღვდელთა ნებაყოფლობით შემოწირულობასთან ერთად, რაც ნებაყოფლობით შესწირეს თავიანთი ღვთის სახლს იერუსალიმში.

17ამიტომ დაუყოვნებლივ იყიდე ამ ვერცხლით ხარები, ცხვრები, კრავები, მათი საძღვნო შესაწირავები და საღვრელები და შესწირე იგი თქვენი ღვთის ტაძრის სამსხვერპლოზე, იერუსალიმში.

18და როგორც გაგეხარდებათ შენ და შენს მოძმეებს, ისე მოიხმარეთ დანარჩენი ვერცხლი და ოქრო, თქვენი ღმერთის ნებით.

19და ჭურჭელი, რომელიც მოგეცა შენი ღვთის სახლის სამსახურისათვის, უკლებლივ მიიტანე იერუსალიმის ღმერთის წინაშე.

20და დანარჩენი, რაც საჭიროა შენი ღვთის სახლისათვის, რისი გაცემაც მოგესურვება, გაეცი სამეფო საგანძურიდან. +

21და მე, ახაშვეროშ მეფე, ვიძლევი განკარგულებას მდინარისგაღმის ყველა მეგანძურის მიმართ, რომ რასაც მოგთხოვთ ეზრა მღვდელი, ზეცის ღვთის მწიგნობარი, დაუყოვნებლად შესრულდეს.

22ვერცხლი ას ტალანტამდე, ხორბალი ას ქორამდე, ღვინო ას ბათამდე, ზეთი ას ბათამდე და მარილი უზომოდ.

23ყოველი, რაც ნაბრძანებია ცათა ღმერთისაგან, აღსრულდეს ზუსტად ცათა ღვთის სახლისათვის, რათა არ დაატყდეს რისხვა სამეფოს, მეფეს და უფლისწულებს.

24და გაცნობებთ, რომ არცერთ მღვდელს, ლევიანს, მგალობელს, კარისმცველს, ტაძრის მსახურსა და ამ ღვთის სახლის მსახურს არ უნდა დაეკისროს ხარკი, გადასახადი და ბეგარა.

25შენ, ეზრა, შენი ღვთის სიბრძნისამებრ, რომელიც შენს ხელთაა, დანიშნე მსაჯულნი და მოსამართლენი, რათა განსაჯონ მათ მთელი მდინარისგაღმელი ხალხი და ყველა, ვინც იცის შენი ღმერთის კანონები. ხოლო, ვინც არ იცის, ასწავლეთ! +

26და ვინც არ აღასრულებს შენი ღვთის კანონს და მეფის კანონს დაუყოვნებლივ აღასრულონ მასზე სამართალი: სიკვდილი ან განკვეთა, ჯარიმა ან ტუსაღობა.

27კურთხეული იყოს უფალი, ჩვენი მამების ღმერთი, რომელმაც ეს მეფეს ჩაუდო გულში, რათა შეემკო უფლის სახლი იერუსალიმში. +

28და მან მიბოძა მოწყალება მეფის, მისი მრჩევლების, მეფის მამაცი მთავრების წინაშე; მეც გავმაგრდი, შევკრიბე ისრაელის ძეთა მთავრები, რათა ჩემთან ერთად წამოსულიყვნენ.

8
ეზრას თანამგზავრთა ნუსხა

8^1და აჰა, მათი მამისსახლის თავკაცთა საგვარტომო ნუსხა, რომელნიც წამოვიდნენ ჩემთან ერთად ბაბილონიდან ართახშასთას მეფობაში:

2ფინხასის ძეთაგან: გერშომი; ითამარის ძეთაგან: დანიელი; დავითის ძეთაგან: ხატუში;

3შექანიას ძეთაგან და ფარყოშის ძეთაგან: ზაქარია და მასთან მითვლილი ას ორმოცდაათი მამროვანი;

4ფახათ-მოაბის ძეთაგან: ელიეჰოყენაი, ზერახიას ძე, და მასთან ერთად ორასი მამროვანი;

5[ზათუს] ძეთაგან: შექანია, იახაზიელის ძე, და მასთან ერთად სამასი მამროვანი;

6ყადინის ძეთაგან: ყებედი, იონათანის ძე, და მასთან ერთად ორმოცდაათი მამროვანი;

7ყელამის ძეთაგან: ესაია, ყათალიას ძე, და მასთან ერთად სამოცდაათი მამროვანი;

8შეფატიას ძეთაგან: ზებადია, მიქაელის ძე, და მასთან ერთად ოთხმოცი მამროვანი;

9იოაბის ძეთაგან: ყობადია, იეხიელის ძე, და მასთან ერთად ორას თვრამეტი მამროვანი;

10ბანის ძეთაგან: შელომითი, იოსიფიას ძე, და მასთან ერთად ას სამოცი მამროვანი;

11ბებაის ძეთაგან: ზაქარია, ბებაის ძე, და მასთან ერთად ოცდარვა მამროვანი;

12ყაზგადის ძეთაგან: იოხანანი, ჰაკატანის ძე, და მასთან ერთად ას ათი მამროვანი;

13ადონიკამის ძეთაგან უკანასკნელნი, და აჰა, მათი სახელები: ელიფელეტი, იეყიელი და შემაყია, და მათთან ერთად სამოცი მამროვანი;

14ბიგვაის ძეთაგან: ყუთაი და ზაბუდი, და მათთან ერთად სამოცდაათი მამროვანი.

15და შევყარე ისინი მდინარესთან, რომელიც ერთვის აჰავას, და ვიდექით იქ სამი დღე. გამოვიკვლიე ერი და სამღვდელოება, მაგრამ მათ შორის ლევიანთაგან იქ ვერ ვპოვე. +

16და დავიბარე ელიეზერი, არიელი, შემაყია, ელნათანი, იარიბი, ელნათანი, ნათანი, ზაქარია, მეშულამი – თავკაცები, და იოიარიბი და ელნათანი – სწავლულები.

17გავგზავნე ისინი იდოსთან, ქასიფიას ადგილის უფროსთან, და შევუთვალე მათი პირით იდოს და მის ძმებს, ტაძრის მსახურებს, ქასიფიას ადგილში მყოფთ, რათა მოეყვანათ ჩვენთვის მსახურნი ჩვენი ღმერთის სახლისათვის.

18რადგან კეთილი ხელი ჩვენი ღმერთისა ჩვენზე იყო, მათ მოიყვანეს ჩვენთან ერთი გონიერი კაცი მახლის ძეთაგან, ლევის ძისა, ისრაელის ძისა, სახელად შერებია და მისი ვაჟები და თვრამეტი კაცი; +

19და ხაშაბია, და მასთან ესაია მერარის ძეთაგან, მისი ძმები და მისი ვაჟები – ოცი კაცი.

20და ტაძრის მსახურთაგან, რომელნიც დავითსა და მთავრებს მიცემული ჰყავდათ ლევიანთა სამსახურებლად – ორას ოცი ტაძრის მსახური; ყველა მათგანი სახელებით იყო ხმობილი. +

21და გამოვაცხადე იქ მარხვა, მდინარე აჰავაზე, რათა თავი დაგვემდაბლებინა ჩვენი ღმერთის წინაშე, და გვეკითხა მისგან სწორი გზა ჩვენთვის და ჩვენი წვრილშვილისა და მთელი ჩვენი მონაგარისათვის, +

22რადგან შემრცხვა მეთხოვა მეფისთვის ლაშქარი და მხედრები, მტრისაგან გზაზე თავის დასაცავად, რადგან ნათქვამი გვქონდა მეფისათვის: ‘ჩვენი ღმერთის ხელი სასიკეთოა ყველასთვის, ვინც ეძებს მას, ხოლო მისი ძალა და რისხვა თავს ატყდება ყველას, ვინც მიატოვებს მას!’ +

23და ვიმარხულეთ, და ვთხოვეთ ჩვენს ღმერთს ეს და შეისმინა მან ჩვენი. +

24და გამოვყავი თორმეტი კაცი მღვდლების უფროსთაგან: შერებია, ხაშაბია და მათთან ერთად ათი კაცი მათი ძმებიდან.

25და ავუწონე მათ ვერცხლი, ოქრო, და ჭურჭელი, ჩვენი ღვთის სახლის შეწირულობა, რაც შესწირეს მეფემ, მისმა მრჩევლებმა, მთავრებმა და იქ მყოფმა მთელმა ისრაელმა. +

26და მივუწონე მათ ხელში ექვსას ორმოცდაათი ტალანტი ვერცხლი, და ვერცხლის ჭურჭელი ასი ტალანტისა, და ასი ტალანტი ოქრო.

27და ოცი თასი ათას დრაქმიანი და პრიალა სპილენძის ორი საუკეთესო ჭურჭელი, ოქროსავით ძვირფასი.

28და ვუთხარი მათ: „თქვენ წმიდა ხართ უფლისათვის და ეს ჭურჭელიც წმიდაა; და ვერცხლი და ოქრო ნებაყოფლობით შეწირულობაა უფლის, თქვენი მამების ღმერთისადმი.

29ფრთხილად იყავით და მოუფრთხილდით, ვიდრე მიუწონიდეთ მღვდლების, ლევიანების და ისრაელიანთა ტომის მთავრების უფროსებს იერუსალიმში, უფლის სახლის სალოცავებში რომ არიან.“

30და ჩაიბარეს მღვდლებმა და ლევიანებმა ვერცხლი და ოქრო, და ჭურჭელი წონით, რათა წაეღოთ იერუსალიმში, ჩვენი ღვთის სახლში.

31და დავიძარით მდინარე აჰავადან იერუსალიმში წასასვლელად პირველი თვის მეთორმეტე დღეს; და ჩვენი ღმერთის ხელი იყო ჩვენზე და გვიხსნიდა ჩვენი მტრის ხელიდან და გზაზე ჩასაფრებულთაგან.

32და მივედით იერუსალიმში, და დავყავით იქ სამი დღე.

33და მეოთხე დღეს ვერცხლი და ოქრო, და ჭურჭელი ჩვენი ღვთის სახლში მიწონილ იქნა მერემოთის, ურია მღვდლის ვაჟის ხელში; და მასთან ერთად იყო ელეაზარ ფინხასის ძე, და მათთან ერთად იყვნენ იოზაბადი იესოს ძე და ნოადია ბინუის ძე, ლევიანები.

34ყველაფერი დაითვალა და აიწონა; და ჩაიწერა მთელი ეს წონა იმ დროს.

35ტყვეობიდან მოსულებმა და გადასახლებიდან დაბრუნებულებმა სრულადდასაწველი შესწირეს ისრაელის ღმერთს: თორმეტი მოზვერი მთელი ისრაელისათვის, ოთხმოცდათექვსმეტი ვერძი, სამოცდაჩვიდმეტი კრავი, თორმეტი ვაცი ცოდვისათვის, ყოველივე სრულადდასაწველად უფლისათვის. +

36და გადასცეს მეფისნაცვლებს და მდინარისგაღმელ განმგებელთ; და მათაც ხელი შეუწყვეს ხალხსა და ღვთის სახლს.

9
უცხო ტომის ასულთა შერთვისათვის

9^1და ეს ყოველივე რომ დასრულდა, მეახლნენ მე მთავრები და მითხრეს: „ისრაელის ხალხი, მღვდლები და ლევიანები არ განდგომიან ქვეყნების ხალხებს – ქანაანელთა, ხეთელთა, ფერიზელთა, იებუსელთა, ყამონელთა, მოაბელთა, ეგვიპტელთა და ამორეველთა სიბილწეებს,

2რადგან მოიყვანეს მათი ასულები თავიანთთვის და თავიანთი ვაჟებისათვის, და შეერია წმიდა თესლი ამ ქვეყნების ხალხებს; და მთავარი ხელი ამ ურჯულოებაში მთავრებისა და წინამძღოლებისა იყო.“ +

3და ეს ამბავი რომ გავიგე, შემოვიხიე სამოსელი და მოსასხამი, და ვიგლეჯდი თმა-წვერს და ვიჯექი გაოგნებული.

4და თავი მოიყარეს ჩემთან ყველამ, ვისაც ეშინოდა ისრაელის ღმერთის სიტყვებისა გადანასახლებთა ურჯულოების გამო; მე კი ვიჯექი გაოგნებული საღამოს მსხვერპლშეწირვამდე. +

5და საღამოს მსხვერპლშეწირვისას ავდექი ჩემი მარხულობისაგან, და ჩემი შემოხეული სამოსლითა და ჩემი მოსასხამით დავემხე მუხლებზე და ხელი აღვაპყრე უფლის, ჩემი ღვთის, მიმართ.

6და ვთქვი: „ღმერთო ჩემო! მრცხვენია და მერიდება სახის მოპყრობა შენს მიმართ, რადგან ჩვენი ურჯულოებანი თავზე გადაგვდის და ჩვენი დანაშაული გაიზარდა ცამდე. +

7ჩვენი მამების დროიდან დღემდე დიდ დანაშაულში ვართ; და ჩვენი ურჯულოების გამო ჩავვარდით ჩვენ, ჩვენი მეფენი და ჩვენი მღვდლები უცხო ქვეყნების მეფეთა ხელში, მახვილის ქვეშ, ტყვეობაში, ძარცვაში და სირცხვილში, როგორც დღესა ვართ.

8და ახლა წამიერად იქნა მოცემული ჩვენთვის წყალობა უფლისაგან, ჩვენი ღმერთისაგან, რათა დაეტოვებინა ჩვენთვის გადარჩენილი ნატამალი და მოეცა სამსჭვალი თავის წმიდა ადგილზე, რომ გაენათებინა ჩვენი თვალები ჩვენს ღმერთს და ცოტათი მაინც გავეცოცხლებინეთ ჩვენს მონობაში.

9რადგან მონები ვართ ჩვენ და ჩვენს მონობაშიც არ მივუტოვებივართ ჩვენს ღმერთს და განავრცო ჩვენზე წყალობა სპარსეთის მეფეთა წინაშე, რომ გავეცოცხლებინეთ, რომ აღგვემართა ჩვენი ღვთის სახლი; აღგვედგინა ნანგრევებიდან, რომ ზღუდე მოგვცემოდა იუდასა და იერუსალიმში. +

10და ახლა კი რა უნდა ვთქვათ, ღმერთო ჩვენო, ამის შემდეგ? რადგან მივატოვეთ შენი მცნებანი,

11შენი მსახურების, შენი წინასწარმეტყველების ხელით რომ გვაუწყე და გვითხარი: ‘ქვეყანა, რომლის დასამკვიდრებლადაც მიდიხართ, უწმიდური ქვეყანაა იმ ქვეყნების ხალხების უწმიდურებისა და სიბილწის გამო, რომელთაც კიდით კიდემდე აქვთ ავსებული თავიანთი სიბინძურით. +

12და ახლა თქვენი ასულები არ გაატანოთ მათ ვაჟებს და მათი ასულები არ მოუყვანოთ თქვენს ვაჟებს. არ ეძებოთ მათთვის მშვიდობა და სიკეთე უკუნისამდე, რათა გაძლიერდეთ და ჭამოთ ქვეყნის დოვლათი და სამარადისოდ დაუმკვიდროთ იგი თქვენს ძეებს!’ +

13და ყოველივე ამის შემდეგ, რაც თავს დაგვატყდა ჩვენი ავი საქმეებისა და ჩვენი დიდი დანაშაულის გამო, რადგან შენ, ღმერთო ჩვენო, იმაზე ნაკლებად დაგვსაჯე, ვიდრე ამას ჩვენი უკეთურებანი იმსახურებდნენ და მოგვამადლე გადარჩენილი ნატამალი, როგორც ესაა.

14ნუთუ კვლავ დავარღვევთ შენს მცნებებს და დავუმოყვრდებით ამ ბილწ ხალხებს? მაშინ ხომ განგვირისხდები მოსასპობად ისე, რომ აღარც ნატამალი იქნება და აღარც ვინმე გადარჩენილი.

15უფალო, ღმერთო ისრაელისა! სამართლიანი ხარ, რადგან გადარჩენილი ნატამალი ვართ დღესდღეობით. აჰა, ჩვენ შენს წინაშე ვართ ჩვენი დანაშაულითურთ, თუმცა არავის ძალუძს შენს წინაშე დგომა ამის გამო.“ +

10
ღმერთთან შერიგება

10^1და როცა ლოცულობდა ეზრა და აღსარებას ამბობდა მტირალი და ღვთის სახლის წინ განრთხმული, თავი მოიყარა მის გარშემო ისრაელიდან დიდძალმა კრებულმა – კაცებმა, ქალებმა და ბალღებმა – რადგან მწარედ ტიროდა ხალხიც.

2და მიუგო შეხანიამ, იეხიელის ძემ, ყელამის ძეთაგან, და უთხრა ეზრას: „ვუღალატეთ ჩვენს ღმერთს და მოვიყვანეთ უცხოელი ცოლები ამ ქვეყნის ხალხთაგან; და ახლა არის იმედი ისრაელისათვის მიუხედავად ამისა. +

3და ახლა აღვუთქვათ ჩვენს ღმერთს, რომ ყველანი გავუშვებთ ცოლებს და მათ მონაგარს ჩემი ბატონისა და ჩვენი ღვთის მცნებათა მოშიში ხალხის რჩევით; რჯულისამებრ იყოს.

4ადექი, რადგან შენზეა ეს საქმე და ჩვენც შენთან ვართ. გამხნევდი და იმოქმედე!“

5და ადგა ეზრა და დააფიცა მღვდლების, ლევიანებისა და მთელი ისრაელის უფროსები, რომ ასე მოიქცეოდნენ. და მათაც დაიფიცეს. +

6და ადგა ეზრა ღვთის სახლიდან და წავიდა იოხანანის, ელიაშიბის ძის, ოთახისაკენ. იქ კი მივიდა, მაგრამ პური არ უჭამია და წყალი არ დაულევია, რადგან გადანასახლები ხალხის ურჯულოების გამო გლოვობდა.

7და გამოუცხადეს იუდასა და იერუსალიმში მყოფ ყველა გადანასახლებს, რათა იერუსალიმში მოეყარათ თავი.

8და ყველას, ვინც სამ დღეში არ მოვიდოდა, მთავართა და უხუცესთა გადაწყვეტილებით ჩამოერთმეოდა მთელი ქონება და მოკვეთილი იქნებოდა გადანასახლებთა კრებულიდან. +

9და სამ დღეში თავი მოიყარეს იერუსალიმში ბენიამინისა და იუდას ყველა კაცმა; და ეს იყო მეცხრე თვეს, თვის მეოცე დღეს. იჯდა მთელი ხალხი ღვთის სახლის მოედანზე და კანკალებდა ამ ამბისა და თავსხმა წვიმის გამო. +

10და ადგა ეზრა მღვდელი და უთხრა მათ: „თქვენ ღალატი ჩაიდინეთ და უცხო ცოლები მოიყვანეთ, რომ გაამრავლოთ ისრაელის დანაშაული. +

11და ახლა აღსარება უთხარით უფალს, თქვენი მამების ღმერთს და აღასრულეთ მისი ნება: განუდექით ამ ქვეყნის ხალხებს და უცხოელ ცოლებს!“

12და მიუგო მთელმა კრებულმა და უთხრა დიდი ხმით: „ასე, შენი სიტყვისამებრ მოვიქცევით!

13მაგრამ ბევრია ხალხი და წვიმიანობის დროა. არ შეგვიძლია გარეთ დგომა. თანაც ეს ერთი ან ორი დღის ამბავი არ არის, რადგან ჩვენ ბევრი შეგვიცოდავს ამ საქმეში.

14დადგნენ ჩვენი მთავრები მთელი კრებულის ნაცვლად, ხოლო ყველანი, ვისაც ჩვენ ქალაქში უცხოელი ცოლები ჰყავთ, მოვიდნენ დანიშნულ დროს თავიანთი ქალაქების უხუცესებთან და მსაჯულებთან ერთად, ვიდრე აგვაცილებენ ჩვენი ღვთის რისხვას ამ ამბის გამო.“

15მხოლოდ იონათანი, ძე ყასაელისა და იახზეია, თიკვას ძე, გამოვიდნენ ამის წინააღმდეგ; მეშულამი და შაბეთაი, ლევიანი, უჭერდნენ მათ მხარს.

16მაგრამ გადანასახლები ხალხი ასე მოიქცა. და ეზრა მღვდელმა გამოარჩია კაცები, თავ-თავიანთი მამისსახლების მიხედვით, ყველანი სახელდებით იყვნენ ხმობილნი. და დასხდნენ ისინი მეათე თვის პირველ დღეს ამ საქმის გამოსაძიებლად.

17და მორჩნენ პირველი თვის პირველი დღისათვის ყველა იმ მამაკაცის საქმეს, რომელთაც უცხოელი ცოლები ჰყავდათ.

უცხოელი ცოლების ქმრები

18და მღვდლების შთამომავლებში, რომელთაც უცხოელი ცოლები ჰყავდათ მოყვანილი აღმოჩნდნენ: იესო იოცადაკის ძის ვაჟები და მისი ძმები: მაყასეია, ელიეზერი, იარიბი და გედალია. +

19და მათ ხელი მისცეს, რომ გაუშვებდნენ თავიანთ ცოლებს, და დამნაშავეებმა შესწირეს ვერძი ფარიდან თავიანთი დანაშაულის გამო. +

20და იმერის ძეთაგან: ხანანი და ზებადია;

21და ხარიმის ძეთაგან: მაყასეია, ელია, შემაყია, იეხიელი, ყუზია; +

22და ფაშხურის ძეთაგან: ელიოყენაი, მაყასეია, ისმაელი, ნეთანელი, იოზაბადი და ელყასა;

23და ლევიანთაგან: იოზაბადი, შიმყი, კელაია, იგივე კელიტა, ფეთახია, იუდა და ელიეზერი.

24და მგალობელთაგან: ელიაშიბი. და კარის მცველთაგან: შალუმი, ტელემი და ური.

25და ისრაელიდან: ფარყოშის ძეთაგან: რამია, იეზია, მალქია, მიამინი, ელეაზარი, მალქია, ბენაია;

26ყელამის ძეთაგან: მათანია, ზაქარია, იეხიელი, ყაბდი, იერემოთი, ელია;

27ზათუს ძეთაგან: ელიოყენაი, ელიაშიბი, მათანია, იერემოთი, ზაბადი, ყაზიზა;

28ბებაის ძეთაგან: იეჰოხანანი, ხანანია, ზაბაი, ყათლაი;

29ბანის ძეთაგან: მეშულამი, მალუქი, ყადაია, იაშუბი, შეალი, იერამოთი;

30და ფახათ-მოაბის ძეთაგან: ყადნა, ქელალი, ბენაია, მაყასეია, მათანია, ბეცალელი, ბინუი და მენაშე;

31ხარიმის ძეთაგან: ელიეზერი, იშია, მალქია, შემაყია, შიმყონი;

32ბენიამინი, მალუქი, შემარია;

33ხაშუმის ძეთაგან: მათენაი, მათათა, ზაბადი, ელიფელეტი, იერემაი, მენაშე, შიმყი;

34ბანის ძეთაგან: მაყადაი, ყამრამი, უელი,

35ბენაია, ბედეია, ქელუჰუ,

36ვანია, მერემოთი, ელიაშიბი,

37მათანია, მათენაი და იაყასაი;

38ბანი, ბინუი შიმყი,

39შელემია, ნათანი, ყადაია,

40მაქნადბაი, შაშაი, შარაი,

41ყაზარელი, შელემიაჰუ, შემარია,

42შალუმი, ამარია, იოსები,

43ნებოს ძეთაგან: იეყიელი, მათითია, ზაბადი, ზებინა, იადაი, იოელი და ბენაია.

44ყველას უცხოელი ცოლები ჰყავდათ მოყვანილი; ზოგიერთებს მათგან ვაჟებიც შესძენოდათ.

+ 2ნეშტ. 36:22. იერ. 5:12; 29:10. დან. 9:2.

+ 4მეფ. 24:13; 25:14. დან. 1:2.

+ ეზრ. 5:14,16.

+ ნეემ. 7:6.

+ ნეემ. 7:10.

+ ნეემ. 7:11.

+ ნეემ. 7:15.

+ იერ. 1:1.

+ 1მეფ. 21:1.

+ 1ნეშტ. 24:7.

+ 1ნეშტ. 24:14.

+ 1ნეშტ. 9:12.

+ 1ნეშტ. 24:8.

+ ეზრ. 3:9. ნეემ. 7:43.

+ იესო. 9:27. 1ნეშტ. 9:2. ნეემ. 10:28.

+ 3მეფ. 9:21. ნეემ. 11:3.

+ ნეემ. 7:61.

+ 2მეფ. 17:27. ნეემ. 7:63.

+ ნეემ. 7:66.

+ გამ. 28:30. ლევ. 21:22. ნეემ. 7:65.

+ ნეემ. 7:66.

+ ნეემ. 7:67.

+ ნეემ. 7:72. 1პეტრ. 4:11. 2კორ. 7:3.

+ ლევ. 6:9. ანგ. 1:1.

+ გამ. 27:21.

+ გამ. 23:15-16. ლევ. 23:34.

+ ლევ. 7:16.

+ ეზრ. 2:40. ნეემ. 7:43.

+ ეზრ. 5:2. 2ნეშტ. 29:26.

+ 1ნეშტ. 16:34. 2ნეშტ. 5:13; 7:3.

+ ანგ. 2:3-4.

+ 4მეფ. 17:28.

+ 4მეფ. 17:33,41. 1კორ. 10:21.

+ ნეემ. 6:9.

+ 4მეფ. 17:24.

+ ნეემ. 4:2.

+ რჯლ. 11:24. იესო. 1:4. 2ნეშტ. 18:1.

+ ეზრ. 5:3.

+ 1ნეშტ. 3:19. მათ. 1:12.

+ ზაქ. 4:10.

+ რჯლ. 10:17.

+ 3მეფ. 6:1-2.

+ 4მეფ. 24:20.

+ 2ნეშტ. 36:22. ეზრ. 1:1.

+ ეზრ. 1:7.

+ ეზრ. 1:8.

+ 2ნეშტ. 36:22. ეზრ. 1:1.

+ ეზრ. 1:7; 5:14.

+ ეზრ. 7:20.

+ 1ტიმ. 2:2.

+ რიცხ. 7:10. 3მეფ. 8:10.

+ 3მეფ. 8:63.

+ რიცხ. 3:6.

+ გამ. 12:6,18.

+ 2ნეშტ. 29:24. ნეემ. 12:30.

+ გამ. 12:15. ეზრ. 7:27.

+ 1ნეშტ. 6:6.

+ მათ. 5:19.

+ ეზრ. 8:25.

+ ეზრ. 6:8.

+ ეზრ. 10:4-5.

+ ეზრ. 6:22.

+ ეზრ. 7:7.

+ გამ. 6:19. ეზრ. 7:6,28.

+ იესო. 9:21,27. ეზრ. 2:43. ნეემ. 10:28.

+ 2ნეშტ. 20:3.

+ ეზრ. 8:31. ეს. 2:2,17.

+ ფსალმ. 142:1.

+ ეზრ. 7:15.

+ ეზრ. 6:17.

+ გამ. 34:16. რჯლ. 7:3. მსაჯ. 3:6.

+ გამ. 29:39. ეს. 66:2,5.

+ დან. 9:7.

+ ფსალმ. 79:13. ეს. 5:2,5.

+ რჯლ. 7:1.

+ გამ. 23:32; 34:16.

+ დან. 9:16.

+ ეზრ. 9:2. ნეემ. 13:23.

+ ნეემ. 10:29.

+ ნეემ. 13:28.

+ 1ნეშტ. 12:17.

+ ეზრ. 9:1-2.

+ მალ. 2:7-8.

+ ლევ. 4:3.

+ ეზრ. 2:39.

ნეემია
ნეემია

1. 1

2. 2

3. 3

4. 4

5. 5

6. 6

7. 7

8. 8

9. 9

10. 10

11. 11

12. 12

13. 13

1
ნეემიას წიგნი

ნეემია ლოცულობს ხალხისათვის

1^1ნეემია ხაქალიას ძის სიტყვები: მეოცე წელს ქისლევის თვეში, სატახტო ქალაქ შუშანში რომ ვიყავი, +

2და მოვიდა იუდადან ხანანი, ერთ-ერთი ჩემი მოძმეთაგანი, და სხვა რამდენიმე კაცი და ვკითხე მათ გადარჩენილ იუდაელებზე, ტყვეობას რომ გადაურჩნენ, და – იერუსალიმზე.

3და მითხრეს მე: „დარჩენილნი, ტყვეობას რომ გადაურჩნენ იქ, თავიანთ ქვეყანაში, დიდ უბედურებასა და სირცხვილში არიან; და იერუსალიმის კედელი დარღვეულია და მისი კარიბჭენი ცეცხლით არის გადაბუგული.“ +

4და ეს სიტყვები რომ მოვისმინე, დავჯექი და ავტირდი და რამდენიმე დღე ვგლოვობდი; ვმარხულობდი და ვლოცულობდი ცათა ღმერთის წინაშე,

5და ვეუბნებოდი: „გემუდარები, უფალო, ზეცათა ღმერთო, ღმერთო დიდებულო და საშინელო, რომელიც აღთქმასა და წყალობას უნახავ შენს მოყვარულებს და შენი მცნებების დამცველთ! +

6შენი ყური იყოს სმენად და შენი თვალნი ახელილი იყოს, რათა ისმინო შენი მსახურის ლოცვა, ახლა დღედაღამ რომ ლოცულობს შენს წინაშე ისრაელის ძეთათვის, შენს მორჩილთათვის, და აღიარებს ისრაელის ძეთა ცოდვებს, რომლითაც შენ შეგცოდეს. მე და ჩემმა მამისსახლმაც შეგცოდეთ. +

7დანაშაულით დავაშავეთ შენს წინაშე. არ ვასრულებდით იმ მცნებებს და წესებს და სამართალთ, რომელნიც უბრძანე მოსეს, შენს მსახურს. +

8გაიხსენე სიტყვა, რომელიც აღუთქვი მოსეს, შენს მსახურს: ‘თუ მიღალატეთ, ხალხებში გაგფანტავთ, +

9ხოლო თუ დაბრუნდებით ჩემთან და დაიცავთ ჩემს მცნებებს და აღასრულებთ მათ, ცის კიდემდეც რომ იყოთ გაფანტულნი, იქიდან შეგაერთებთ და მოგიყვანთ იმ ადგილზე, რომელიც ამოვირჩიე ჩემი სახელის იქ დასავანებლად!’ +

10და ისინი შენი მსახურნი და შენი ერია, რომელიც გამოისყიდე შენი დიდი ძალით და შენი ძლიერი ხელით!

11გევედრები, უფალო, შენი ყური სმენად იყოს შენი მსახურის ლოცვის მიმართ და შენს მსახურთა ლოცვის მიმართ, რომელთაც სწადიათ შენი სახელის მოშიშება და ახლა გემუდარები, ხელი მოუმართე შენს მსახურს და წყალობა აპოვნინე ამ კაცის წინაშე!“ და მე ვიყავი ღვინისმწდე მეფისა.

2
ართახშასთა აგზავნის ნეემიას იერუსალიმში

2^1და ერთხელ, ნისანის თვეში, ართახშასთა მეფის მეფობის მეოცე წელს, მოართვეს მას ღვინო. და ავიღე ეს ღვინო და დავუსხი მეფეს; და თითქოს არ ვიყავი მწუხარე მის წინაშე, +

2მაგრამ მკითხა მეფემ: „რატომა გაქვს სახე სევდიანი, ავად რომ არა ხარ? ეს სხვა რა უნდა იყოს, თუ არა სევდა გულისა?“ და ძალზე შევშინდი.

3და ვუთხარი მეფეს: „იცოცხლოს მეფემ უკუნისამდე! როგორ არ მექნება სახე სევდიანი, როცა ქალაქი, სადაც ჩემი მამების საფლავები მეგულება, დანგრეულია და კარიბჭენი მისი ცეცხლშია დაბუგული?“ +

4და მითხრა მეფემ: „რას ითხოვ?“ და ვილოცე ცათა ღვთის მიმართ

5და ვუთხარი მეფეს: „თუ მეფე ინებებს და, თუ შენმა მსახურმა მადლი ჰპოვა შენს წინაშე, მაშინ გამიშვი იუდაში, ჩემი მამების საფლავთა ქალაქში, და ხელახლა გავაშენებ მას.“

6და მითხრა მეფემ, რომელსაც დედოფალიც ეჯდა გვერდით: „რამდენი ხანი მოუნდები ამას და როდის დაბრუნდები?“ და მოეწონა მეფეს ჩემი გაგზავნა და გამიშვა, და მე დავუთქვი დრო. +

7და ვუთხარი მეფეს: „თუ მეფე ინებებს, წერილები გამატანოს მდინარისგაღმელ განმგებლებთან, რათა მათ გზა მომცენ, ვიდრე იუდას ქვეყანაში მივიდოდე.

8და ერთი წერილი ასაფთან გამატანოს, სამეფო ტყის მცველთან, რათა მომცეს ხე-ტყე ციხე-სიმაგრის კარიბჭეებისათვის, რომელიც ღვთის სახლთანაა და ქალაქის კედლისათვის და სახლისათვის, რომელშიც შევალ.“ და მიბოძა მეფემ, რადგან ღვთის კეთილი ხელი იყო ჩემზე. +

9და მივედი მდინარისგაღმელ განმგებლებთან და გადავეცი მეფის წერილები. მეფემ მხედარმთავრები და მხედრები გამომაყოლა.

10და გაიგეს ეს სანბალატ ხორონელმა და ტობიამ, ყამონელმა მოხელემ, და დიდად ეწყინათ, რომ ისრაელის ძეთათვის სიკეთის საძიებლად მოვიდა კაცი. +

11და მივედი იერუსალიმში, და ვიყავი იქ სამი დღე.

12და ავდექი ღამით რამდენიმე კაცთან ერთად და არავისთვის არ მითქვამს, რისი გაკეთება ჩამიდო ღმერთმა გულში იერუსალიმისათვის, და არავითარი პირუტყვი არ მყოლია თან გარდა იმისა, რომელზეც მე ვიჯექი.

13და გავედი ღამით ხევის კარიბჭით და გავემართე გველეშაპის წყაროსა და სანაგვის კარიბჭისაკენ, და დავათვალიერე იერუსალიმის დარღვეული კედლები, მისი ცეცხლში გადაბუგული კარიბჭეები.

14და გავიარე წყაროს კარიბჭისა და მეფის აუზისაკენ, თუმცა არ იყო ადგილი, რომ იმ პირუტყვს გაევლო, რომელზეც ვიჯექი. +

15და ასე ავუყევი ღამით ხევს, დავათვალიერე კედელი, უკან გამოვბრუნდი, მივედი ხევის კარიბჭესთან, და შინ დავბრუნდი.

16ქალაქის მოხელეებმა არ იცოდნენ, სად დავდიოდი და რას ვაკეთებდი; არც იუდაელებს, არც მღვდლებს, არც დიდებულებს, არც მოხელეებს, არც საქმის მკეთებელთ ჯერ არ ვუმხელდი.

17და მხოლოდ ვუთხარი: „თქვენ ხედავთ, რა უბედურ დღეში ვართ, როგორაა იერუსალიმი მოოხრებული და როგორ არის ცეცხლში დაბუგული მისი კარიბჭენი; წავიდეთ და ავაშენოთ იერუსალიმის კედელი და ნუღარ ვიქნებით ასე შერცხვენილნი.

18და ვაუწყე მათ ჩემი ღვთის ხელზე, სასიკეთო რომ იყო ჩემთვის, აგრეთვე მეფის სიტყვებზე, მეფეს რომ ჰქონდა ჩემთვის ნათქვამი. და თქვეს: „ავდგეთ და ავაშენოთ!“ ხელი განიმტკიცეს სასიკეთოდ.

19და გაიგეს ეს სანბალატ ხორონელმა, ტობიამ, ყამონელმა მოხელემ, და გეშემ არაბმა, და დაგვცინეს, აბუჩად აგვიგდეს და თქვეს: „ამას რას შვრებით? მეფეს უჯანყდებით?“ +

20და ვუპასუხე მათ და ვუთხარი: „ღმერთი ზეცათა, ის შეგვეწევა ჩვენ. და ჩვენ, მსახურნი მისი, ავდგებით და ავაშენებთ! თქვენ არა გაქვთ წილი, მოწყალება და სახსენებელი იერუსალიმში!“ +

3
მშენებლობის მონაწილეთა შესახებ

3^1და ადგნენ ელიაშიბ მღვდელთმთავარი და მისი ძმები, მღვდლები, და ააშენეს ცხვრის კარიბჭე; მათ აკურთხეს იგი და ჩაუყენეს კარები და აკურთხეს მეას კოშკამდე და ხანანელის კოშკამდე. +

2და მის გვერდით აშენებდნენ იერიხოელები, ხოლო მათ გვერდით აშენებდა ზაქურ იმრის ძე.

3და თევზთა კარიბჭეს აშენებდნენ ჰსენაას ძენი; მათ გადახურეს იგი და ჩააყენეს კარებები თავისი კლიტეებითა და ურდულებით.

4და მათ გვერდით კედელს ამაგრებდა მერემოთი, ძე ურიასი, ძისა ჰაკოცისა. მათ გვერდით ამაგრებდა მეშულამი, ძე ბერექიაჰუსი, ძისა მეშეზაბელისა და მათ გვერდით – ცადოკ ბაყანას ძე.

5და მათ გვერდით ამაგრებდნენ თეკოაყელები, მაგრამ მათი დიდებულნი კისერს არ დებდნენ თავიანთი უფლის საქმეში.

6და ძველ კარიბჭეს ამაგრებდნენ იოადაყი, ძე ფასეახის, და მეშულამი, ძე ბესოდეიასი; მათ გადახურეს იგი და ჩაუყენეს კარებები თავისი კლიტეებითა და ურდულებით.

7და მათ გვერდით ამაგრებდნენ მელატია გაბაონელი და იადონ მერონოთელი, გაბაონისა და მიცფას მკვიდრები, რომელნიც მდინარისგაღმელი განმგებლის მფლობელობაში იყვნენ. +

8მის გვერდით ამაგრებდა ყუზიელ ხარჰაიას ძე, ოქრომჭედელი, და მის გვერდით ამაგრებდა ხანანია, ძე ერთ-ერთი მენელსაცხებლისა, და აღადგინეს იერუსალიმი ფართო კედლამდე.

9და მის გვერდით ამაგრებდა რეფაია ხურის ძე, იერუსალიმის ნახევარსამთავროს მთავარი.

10და მის გვერდით ამაგრებდა იედაია, ძე ხარუმაფისა – თავისი სახლის წინ. და მის გვერდით მას ამაგრებდა ხატუშ ხაშაბნიას ძე.

11მეორე უბანი გაამაგრა მალქიამ, ხარიმის ძემ და ხაშუბმა, ფახათ-მოაბის ძემ; და მათ გაამაგრეს ღუმლების გოდოლი.

12და მის გვერდით გაამაგრა შალუმმა, ჰალოხეშის ძემ, იერუსალიმის ნახევარი სამთავროს მთავარმა, თვითონ და მისმა ასულებმა.

13ხევის კარიბჭე გაამაგრეს ხანუნმა და ზანოახის მკვიდრებმა; მათ ააშენეს იგი და ჩაუყენეს კარებები მისი კლიტეებით და მისი ურდულებით; და მათვე გაამაგრეს ასი წყრთა კედელი სანაგვის კარიბჭემდე. +

14და სანაგვის კარიბჭე გაამაგრა მალქიამ, რეხაბის ძემ, ბეთ-ჰაქერემის სამთავროს მთავარმა; მან ააშენა იგი და ჩაუყენა კარებები მისი კლიტეებითა და ურდულებით.

15და წყაროსთვალის კარიბჭე გაამაგრა შალუნმა, ქოლ-ხოზეს ძემ, მიცფას სამთავროს მთავარმა; მან აღადგინა და გადახურა იგი, ჩაუყენა კარებები მისი კლიტეებითა და ურდულებით; და მანვე ააშენა კედელი შელახის აუზისა, მეფის ბაღთან დავითის ქალაქიდან ჩასასვლელ კიბეებამდე.

16მის შემდეგ გაამაგრა ნეემიამ, ყაზბუკის ძემ, ბეთ-ცურის ნახევარსამთავროს მთავარმა, დავითის საფლავის მოპირდაპირე მხარემდე, და ხელოვნურ ტბორამდე და გმირთა სახლამდე. +

17მის შემდეგ გაამაგრეს ლევიანებმა რეხუმის, ბანის ძის, ხელმძღვანელობით და მის გვერდით გაამაგრა ხაშაბიამ, კეყილას ნახევარსამთავროს მთავარმა, თავისი სამთავროს სახელით.

18მის შემდეგ გაამაგრეს მათმა ძმებმა: ბავაი ხენადადის ძემ, კეყილას ნახევარსამთავროს მთავარმა.

19მის გვერდით – ყეზერ იესოს ძემ, მიცფას სამთავროს მთავარმა, გაამაგრა კედლის მეორე უბანი საჯაბადროს ასასვლელის პირდაპირ, კუთხესთან.

20მის შემდეგ თავგამოდებით გაამაგრა მეორე უბანი ბარუქ ზაბაის ძემ – კუთხიდან ელიაშიბ მღვდელმთავრის სახლის კარამდე. +

21მის შემდეგ მეორე უბანი გაამაგრა მერემოთმა, ურიას ძემ, ძისა ჰაკოცისა – ელიაშიბის სახლის კარიდან ელიაშიბის სახლის ბოლომდე.

22და მის შემდეგ სანახებში მცხოვრებმა მღვდლებმა გაამაგრეს.

23მის შემდეგ ბენიამინმა და ხაშუბმა, თავიანთი სახლის წინ; მათ შემდეგ თავის სახლთან გაამაგრა ყაზარიამ მაყასეიას ძემ, ძისა ყანანიასი;

24მათ შემდეგ გაამაგრა ბინუი ხენადადის ძემ, მეორე უბანი – ყაზარიას სახლიდან კუთხემდე და მოსახვევამდე.

25ფალალ უზაის ძემ გაამაგრა იმ კუთხის და გოდოლის წინ, რომელიც მეფის ზემო სახლიდან გამოდის და სატუსაღოს ეზოს ემიჯნება. მის შემდეგ იყო ფედაია, ძე ფარყოშისა. +

26ტაძრის მსახურებმა კი, ყოფელში რომ ცხოვრობდნენ, გაამაგრეს წყლის კარიბჭისა და გამოშვერილი გოდოლის წინ, აღმოსავლეთით. +

27მის შემდეგ თეკოაყელებმა გაამაგრეს მეორე მხარე დიდი გამოშვერილი გოდოლის პირდაპირ ყოფელის ზღუდემდე.

28ცხენების კარიბჭის ზემოთ მღვდლებმა გაამაგრეს – თითოეულმა თავისი სახლის წინ.

29მის შემდეგ გაამაგრა ცადოკმა, იმერის ძემ, თავისი სახლის წინ და მის შემდეგ გაამაგრა შემაყია შექანიას ძემ, აღმოსავლეთის კარიბჭის მცველმა. +

30მის შემდეგ ხანანია შელემიას ძემ და ხანუნ ცალაფის მეექვსე ძემ გაამაგრეს მეორე უბანი; მის შემდეგ ამაგრებდა მეშულამ ბერექიას ძე თავისი ბინის წინ.

31მის შემდეგ გაამაგრა მალქიამ, ცორფის ძემ, ტაძრის მსახურთა და ვაჭართა სახლამდე, სათვალთვალო კარიბჭის პირდაპირ, კუთხის ზემოთვალამდე.

32ამ ზემოთვალსა და ცხვრის კარიბჭეს შორის გაამაგრეს მჭედლებმა და ვაჭრებმა.

4

დაცინვა

4^1და როცა სანბალატმა გაიგო, რომ კედელს ვაშენებთ, გაცხარდა და ძალიან განრისხდა და მასხრად აიგდო იუდაელები. +

2თავისი ძმებისა და სამარიის ლაშქრის წინაშე თქვა: „რას შვრებიან ეს საცოდავი იუდაელები? ნუთუ მისცემენ ამის უფლებას? ნუთუ მსხვერპლს შესწირვენ? ნუთუ ოდესმე მოათავებენ სამუშაოს? ნუთუ ქვებს გააცოცხლებენ მტვერ-ბუქის გროვებიდან, რომლებიც დამწვარია?“

3და ტობია ყამონელმა, რომელიც იყო მასთან, თქვა: „აშენონ რაც უნდათ. იმაზე ერთი მელა რომ შედგეს, ისიც კი დააქცევს მათ ქვის კედელს.“ +

ნეემია პასუხობს ლოცვით

4ისმინე, ღმერთო ჩვენო, რადგან მოძულებული შევიქენით! მათი დაცინვა მათვე მიუბრუნე, და მიეცი ისინი საკიცხელად თავიანთი ტყვეობის ქვეყანაში!

5და ნუ დაფარავ მათ დანაშაულს; და შენს წინაშე ნუ წაიშლება მათი ცოდვა, რადგან შეურაცხყოფდნენ ისინი მშენებლებს. +

6და ავაშენეთ ქალაქის კედელი, და შეიკრა მთელი კედელი მისი სიმაღლის ნახევრამდე, და ჰქონდა ხალხს საქმის გულმოდგინება.

7და როცა გაიგეს სანბალატმა და ტობიამ, და არაბებმა, და ყამონელებმა, და აშდოდელებმა, რომ გრძელდებოდა იერუსალიმის კედლების აღდგენა და მისი ბზარების გამთელება, ძალიან გაცხარდნენ.

8და ყველანი შეითქვნენ, რათა საბრძოლველად მოსულიყვნენ იერუსალიმში და არეულობა ჩამოეგდოთ მასში.

9და ვლოცულობდით ჩვენი ღვთის მიმართ, და დაცვა გვეყენა მათ წინააღგმდეგ დღე და ღამე.

10და თქვა იუდამ: „ძალა გამოეცალა ტვირთის მზიდავს, მტვერ-ბუქი კი ბევრია; ჩვენ ვეღარ ავაშენებთ კედელს.“

11და თქვეს ჩვენმა მტრებმა: „ვერ გაიგებენ და ვერ დაინახავენ, ვიდრე მათ შორის არ გავჩნდებით, მუსრს არ გავავლებთ და არ შევაჩერებთ სამუშაოს.“

12და როცა მათ ახლოს მცხოვრები იუდაელები მოვიდნენ, ბარემ ათჯერ მაინც, გვითხრეს: ყოველი მხრიდან დაგვესხმიანო თავს.

13და დავაყენე ხალხი დაცემულ ადგილებში, კედლის მიღმა, მოშიშვლებულ ადგილებში, და დავაყენე ხალხი საგვარეულოთა მიხედვით, თავიანთი მახვილებით, შუბებითა და მშვილდებით.

14და შევხედე, ავდექი და ვუთხარი დიდებულებს და მოხელეებს და დანარჩენ ხალხს: „ნუ გეშინიათ მათი, გაიხსენეთ უფალი, დიდი და საშინელი, და იბრძოლეთ თქვენი ძმების, თქვენი ძეების და ასულების, თქვენი ცოლების და სახლ-კარის გულისათვის.“ +

15და როგორც კი ჩვენმა მტრებმა გაიგეს, რომ ჩვენ ვიცით მათი ამბავი და, რომ ღმერთმა ჩაშალა მათი განზრახვა, ყველანი დავბრუნდით კედელთან, თითოეული თავის საქმეზე. +

16და იმ დღიდან მოყოლებული, ჩემი ჭაბუკების ნახევარი საქმეს აკეთებდა და მეორე ნახევარს ხელში შუბები, ფარები, მშვილდები ეჭირათ და აბჯარი ემოსათ. მთავრები კი იდგნენ იუდას სახლის უკან.

17კედლის მშენებლები აშენებდნენ, მზიდავები ტვირთს ეზიდებოდნენ; ცალი ხელით საქმეს აკეთებდნენ და ცალით იარაღი ეჭირათ.

18და თითოეულ მშენებელს წელზე მახვილი ერტყა და ისე აშენებდა. მესაყვირე გვერდში მყავდა.

19და ვუთხარი დიდებულებს, მოხელეებს და დანარჩენ ხალხს: „საქმე დიდია და ვრცელი, ჩვენ კი კედელზე ვართ შემოფანტულნი, ერთმანეთისგან მოშორებით.

20ამიტომ საიდანაც საყვირის ხმა გაიგონოთ, იქ მოგროვდით ჩვენთან. ჩვენი ღმერთი იბრძოლებს ჩვენთვის!“ +

21ასე ვაკეთებდით საქმეს; ნახევარს კი განთიადიდან ვარსკვლავთა ამოსვლამდე შუბი ეჭირა.

22მაშინ იყო, რომ ვუთხარი ხალხს: „თითოეულმა თავისი მსახურით ღამე იერუსალიმში გაათიოს. ისე რომ, ღამით მცველი იქნება ჩვენთვის, დღისით კი მუშაკი.“

23და არც მე და არც ჩემი ძმები, არც ჩემი მსახურნი, არც მცველები, თან რომ დამყვებოდნენ, ტანსაცმელს არ ვიხდიდით; თითოეულს ხელში ეჭირა თავისი მახვილი, მაშინაც კი, როდესაც წყალზე მიდიოდა.

5
ხალხში ძლიერდება დრტვინვა

5^1და დაიწყო დიდი დრტვინვა ხალხმა და მათმა ცოლებმა თავიანთ იუდაელ მოძმეთა წინააღმდეგ.

2და იყვნენ ისეთნი, რომელნიც ამბობდნენ: „ჩვენ, ჩვენი ძენი და ჩვენი ასულნი მრავალნი ვართ. და ვიშოვნოთ ხორბალი, რათა ვჭამოთ და ვიცოცხლოთ“.

3და იყვნენ ისეთები, რომელნიც ამბობდნენ: „ჩვენს მინდვრებს, ვენახებს და სახლებს ვაგირავებთ, რათა ვიშოვოთ ხორბალი შიმშილობის ჟამს.“

4და იყვნენ ისეთნიც, რომელნიც ამბობდნენ: „ჩვენი მიწებისა და ჩვენი ვენახების დაგირავებით ფულს ვშოულობთ მეფისთვის ხარკის გადასახდელად.

5და ჩვენი ხორცი ისეთივეა, როგორც ჩვენი მოძმეებისა. და ჩვენი ძენი ისეთივენი არიან, როგორიც მათი ძენი, მაგრამ ჩვენ გვიხდება ჩვენი ძეებისა და ასულების მონებად მიცემა და ზოგიერთი ჩვენი ასულთაგანი უკვე დამონებულია. ძალა აღარა გვაქვს ხელებში; და ჩვენი ყანები და ვენახები სხვებს ეკუთვნის.“ +

6ძალიან გავცეცხლდი, როდესაც მათი დრტვინვა და ეს სიტყვები მოვისმინე.

7მაგრამ გულმა მიკარნახა და ვეჩხუბე დიდებულებს, მოხელეებს და ვუთხარი მათ: თქვენი მოძმეებისაგან ვახშს იღებთ-მეთქი. და მოვიწვიე მათ წინააღმდეგ დიდი კრებული. +

8და ვუთხარი მათ: „ჩვენ გამოვისყიდეთ სხვა ხალხებს მიყიდული ჩვენი იუდაელი ძმები, როგორც შეგვეძლო, თქვენ კი საკუთარ ძმებს ჰყიდით, რომლებიც მერე ჩვენ უნდა გამოვისყიდოთ!“ და დუმდნენ ისინი და სიტყვას ვეღარ პოულობდნენ. +

9და ვთქვი: „არ არის კარგი ეს საქმე, რასაც თქვენ აკეთებთ! განა ღვთის შიშით არ უნდა დადიოდეთ, რათა ხალხებისა და მტრების დაცინვა აიცილოთ? +

10მე, ჩემი ძმები და ჩემი მსახურნი სესხად ვაძლევთ ვერცხლს და ხორბალს. მოდით მივუტევოთ მათ ეს ვალი.

11დღესვე დაუბრუნეთ მათ მათი ყანები, ვენახები, ზეთისხილის ბაღები, სახლები, და სარგებელი ვერცხლის, ხორბლის, ღვინის, და ზეთის, რასაც მათგან ითხოვდით.“

12და თქვეს: „დავუბრუნებთ და აღარ მოვთხოვთ; ისე მოვიქცევით, როგორც შენ ამბობ!“ და მღვდლებს დავუძახე და დავაფიცე ისინი, რომ იმ სიტყვისამებრ მოქცეულიყვნენ.

13და დავიბერტყე მოსასხამის კალთა და ვთქვი: „ასე გაიბერტყოს ყოველი ის კაცი თავისი სახლიდან და თავისი მონაგარიდან, ვინც არ შეასრულებს ამ სიტყვას, და ასე იყოს გაბერტყილი და გამოცარიელებული!“ და თქვა მთელმა კრებულმა: „ამინ!“ და ხოტბა შეასხა უფალს და შეასრულა ხალხმა ეს სიტყვა. +

14აგრეთვე იმ დღიდან, რაც მეფემ იუდას განმგებლობა მიბრძანა, მეფე ართახშასთას მეფის მეოცე წლიდან ოცდამეთორმეტე წლამდე – თორმეტი წლის განმავლობაში – მე და ჩემს ძმებს განმგებლის პური არ გვიჭამია. +

15განმგებლები, ჩემამდე ვინც იყვნენ, ამძიმებდნენ ხალხს და ორმოცი შეკელის გარდა, პურსა და ღვინოსაც ართმევდნენ. მათი მსახურნიც ბატონობდნენ ხალხზე, მაგრამ მე ასე არ მოვქცეულვარ ღვთის მოშიშობის გამო. +

16თანაც მე გადაგებული ვიყავი კედლის შენებაზე. მინდვრებს აღარ ვყიდულობდით და ყველა ჩემი მსახური იქ იყრიდა თავს სამუშაოდ.

17ას ორმოცდაათი კაცი მესხდა სუფრაზე – იუდაელები და მოხელეები, გარდა ჩვენს გარშემო მცხოვრებ ხალხებიდან მოსულთა.

18აი, რა მზადდებოდა ერთი დღისათვის: ერთი ხარი, ექვსი რჩეული ცხვარი, ასევე ფრინველს ამზადებდნენ ჩემთან; და ყოველ ათ დღეში ყველანაირი ღვინო მოჰქონდათ უხვად. მაგრამ განმგებლის პურს არ ვითხოვდი, რადგან მძიმე იყო ამ ხალხის სამუშაო.

19ყველაფერი სასიკეთოდ გამიხსენე, ღმერთო ჩემო, რაც ამ ხალხისათვის გამიკეთებია.

6
მტრის ცბიერება და ნეემიას სიმტკიცე

6^1და როდესაც სანბალატმა, ტობიამ, გეშემ არაბმა და დანარჩენმა ჩვენმა მტრებმა გაიგეს, რომ ავაშენეთ კედელი და არ დარჩენილა მასში ბზარი, – თუმცა იმ ხანად კარებები არ მქონდა ჩაყენებული კარიბჭეებში, +

2სანბალატმა და გეშემმა მომიგზავნეს მსახური და შემომითვალეს: „წამო, ონოს ხეობის რომელიმე სოფელში შევიკრიბოთ.“ განზრახული ჰქონდათ ჩემთვის ბოროტი შეემთხვიათ.

3მაგრამ მე მოციქულები გავუგზავნე და შევუთვალე: „დიდ საქმეს ვაკეთებ და ვერ ჩამოვალ. რად უნდა შეჩერდეს საქმე, როცა მივატოვებ მას და თქვენთან ჩამოვალ?“

4და ოთხჯერ მომიგზავნეს ამ სიტყვით და მეც იგივე პასუხი დავუბრუნე.

5და ამავე სიტყვით მეხუთედ გამომიგზავნა სანბალატმა თავისი მსახური, რომელსაც ხელში გახსნილი წერილი ჰქონდა.

6და ეწერა მასში: „ხალხებში ხმა დადის და გაშმუც ამბობს, რომ შენ და იუდაელებს ამბოხება გაქვთ განზრახული, ამისათვის აშენებ კედელს. და შენ მათი მეფე იქნები, ამავე ხმების თანახმად.

7და წინასწარმეტყველნიც დაგიყენებია, რათა იერუსალიმში იქადაგონ შენზე და თქვან: ‘მეფეა იუდაში!’ და ახლა მეფის ყურამდე მივა ეს ხმები. ამიტომ მოდი და მოვილაპარაკოთ.“

8გავუგზავნე მსახური და შევუთვალე: „ასეთი რამ, რასაც შენ ამბობ, არ ყოფილა, რადგან შენი ჭკუიდან ჩმახავ მაგას!“

9ყველანი ჩვენს დაშინებას ცდილობდნენ, ფიქრობდნენ: ხელები ჩამოუცვივათ საქმიდან და ვერ დაასრულებენო. მაგრამ ახლა უფრო განვამტკიცე ჩემი ხელები!

10შემაყიას, დელაიას ძის, მეჰეტაბელის ძის, ვაჟს მივაკითხე და შინ იყო ჩაკეტილი; და მითხრა: „წავიდეთ ღვთის სახლში, შიგ ტაძარში, და ჩავკეტოთ ტაძრის კარი, რადგან შენს მოსაკლავად მოდიან; და ამაღამ მოვლენ შენს მოსაკლავად.“

11და ვუთხარი: „ჩემნაირი კაცი უნდა გაიქცეს? განა ჩემისთანა კაცი სიცოცხლის გადასარჩენად ტაძარში შევა? არ შევალ!“ +

12მივხვდი, ღვთის გამოგზავნილი რომ არ იყო. თუმცა კი წინასწარმეტყველურად მელაპარაკა, და, რომ ტობიასა და სანბალატს ჰყავდათ იგი მოსყიდული.

13მოსყიდული იმისთვის იყო, რომ შემშინებოდა, იმგვარად მოვქცეულიყავი და ცოდვა ჩამედინა; ამით ისინი სახელს გამიტეხდნენ და ჩემს დასაცინად გამოიყენებდნენ.

14გაიხსენე, ღმერთო ჩემო, ტობია და სანბალატი მათი საქმეებისამებრ; და აგრეთვე ნოყადია, წინასწარმეტყველი ქალი, და დანარჩენი წინასწარმეტყველნი, რომელთაც ჩემი დაშინება სურდათ.

15და დასრულდა კედელი ელულის ოცდახუთში – ორმოცდათორმეტ დღეში.

16ეს რომ ყველა ჩვენმა მტერმა გაიგო და ყველა ჩვენს ირგვლივ მცხოვრებმა ხალხმა დაინახა, ძალიან დამცირდნენ საკუთარ თვალში და მიხვდნენ, რომ ღვთის შეწევნით გაკეთდა ეს საქმე. +

17იმავე დღეებში იუდას დიდებულთა მრავალი წერილი მისდიოდა ტობიას და მისი წერილები მათ მისდიოდათ.

18რადგან იუდაში მრავალი იყო მასთან ფიცით შეკრული, რაკი იგი შექანია არახის ძის სიძე იყო და მის ძეს, იოხანანს, ცოლად ჰყავდა მეშულამ ბერექიაჰუს ძის ასული.

19და მის კეთილ საქმეებზე ჩემს წინაშე ლაპარაკობდნენ. ჩემი სიტყვები მასთან მიჰქონდათ, ტობია კი წერილებს მიგზავნიდა დასაშინებლად.

7
კარისმცველების გამწესება

7^1კედელი რომ აშენდა, კარებები ჩავაყენე და გავამწესე კარისმცველები, მგალობელნი და ლევიანები,

2და ვუბრძანე ხანანს, ჩემ ძმას, და ხანანიას, იერუსალიმის ციხისთავს, რადგან ის სანდო კაცი იყო და სხვებზე მეტად ღვთისმოშიში,

3და ვუთხარი მათ: „არ გააღონ იერუსალიმის ბჭენი ვიდრე მზე არ დააცხუნებს, და სანამ ისინი დგანან საგუშაგოზე, მანამ დაკეტონ და ურდულით დაგმანონ კარნი. და იერუსალიმის მკვიდრთაგან დააყენეთ, თითოეული თავის საგუშაგოზე და თითოეული თავისი სახლის წინ.“

4და ქალაქი ვრცელი და დიდი იყო, ხალხი კი ცოტა იყო მასში, და არც სახლები იყო აშენებული.

5ჩემმა ღმერთმა გულში ჩამიდო, რათა შემეკრიბა დიდებულები და მოხელეები და ხალხი აღსანუსხავად. და მივაგენი იერუსალიმში პირველად ამოსულთა საგვარტომო წიგნს, და ვპოვე დაწერილი მასში: +

6ესენი არიან იმ მხარის შვილები, რომელნიც გადასახლებულთა ტყვეობიდან ამოვიდნენ, რომლებიც გადაასახლა ნაბუქოდონოსორმა, ბაბილონის მეფემ, და დაბრუნდნენ ისინი იერუსალიმში და იუდაში – თითოეული თავის ქალაქში, +

7რომელნიც მივიდნენ ზერუბაბელთან, იესოსთან, ნეემიასთან, ყაზარიასთან, რაყამიასთან, ნახამანისთან, მორდექაისთან, ბილშანთან, მისფერეთთან, ბიგვაისთან, ნეხუმთან და ბაყანასთან. ეს არის ისრაელი ხალხის მამაკაცთა რიცხვი:

8ფარყოშის ძენი – ორი ათას ას სამოცდათორმეტი;

9შეფატიას ძენი – სამას სამოცდათორმეტი;

10არახის ძენი – ექვსას ორმოცდათორმეტი; +

11ფახათ-მოაბის ძენი, იესოსა და იოაბის ძეთაგან – ორი ათას რვაას თვრამეტი; +

12ყელამის ძენი – ათას ორას ორმოცდათოთხმეტი;

13ზათუს ძენი – რვაას ორმოცდახუთი;

14ზაქაის ძენი – შვიდას სამოცი;

15ბინუის ძენი – ექვსას ორმოცდარვა; +

16ბებაის ძენი – ექვსას ოცდარვა;

17ყაზგადის ძენი – ორი ათას სამას ოცდაორი;

18ადონიკამის ძენი – ექვსას სამოცდაშვიდი;

19ბიგვაის ძენი – ორი ათას სამოცდაშვიდი;

20ყადინის ძენი – ექვსას ორმოცდათხუთმეტი;

21ატერის ძენი ხიზკიას სახლიდან – ოთხმოცდათვრამეტი;

22ხაშუმის ძენი – სამას ოცდარვა;

23ბეცაის ძენი – სამას ოცდაოთხი;

24ხარიფის ძენი – ას თორმეტი;

25გაბაონის ძენი – ოთხმოცდათხუთმეტი;

26ბეთლემის და ნეტოფას მკვიდრნი – ას ოთხმოცდარვა;

27ყანათოთის მკვიდრნი – ას ოცდარვა;

28ბეთ-ყაზმავეთის მკვიდრნი – ორმოცდაორი;

29კირიათ-იეყარიმის, ქეფირას და ბეეროთის მკვიდრნი – შვიდას ორმოცდასამი;

30რამას და გაბაყის მკვიდრნი – ექვსას ოცდაერთი;

31მიქმასის მკვიდრნი – ას ოცდაორი;

32ბეთელისა და ჰაღაის მკვიდრნი – ასოცდასამი;

33სხვა ნებოს მკიდრნი – ორმოცდათორმეტი;

34სხვა ყელამის მკვიდრნი – ათას ორას ორმოცდათოთხმეტი;

35ხარიმის ძენი – სამას ოცი;

36იერიხოს ძენი – სამას ორმოცდახუთი;

37ლოდის, ხადიდის და ონოს ძენი – შვიდას ოცდაერთი;

38სენაას ძენი – სამი ათას ცხრაას ოცდაათი.

39მღვდლები: იედაყიას ძენი იესოს სახლიდან – ცხრაას სამოცდაცამეტი;

40იმერის ძენი – ათას ორმოცდათორმეტი;

41ფაშხურის ძენი – ათას ორას ორმოცდაშვიდი;

42ხარიმის ძენი – ათას ჩვიდმეტი.

43ლევიანები: იესოს ძენი კადმიელის სახლიდან, ჰოდევას ძენი – სამოცდათოთხმეტი. +

44მგალობელნი: ასაფის ძენი – ასორმოცდარვა.

45კარის მცველნი: შალუმის ძენი, ატერის ძენი, ტალმონის ძენი, ყაკუბის ძენი, ხატიტას ძენი, შობაის ძენი, – ას ოცდათვრამეტი.

46ტაძრის მსახურნი: ციხას ძენი, ხასუფას ძენი, ტაბაყოთის ძენი, +

47კეროსის ძენი, სიყას ძენი, ფადონის ძენი,

48ლებანას ძენი, ხაგაბას ძენი, შალმაის ძენი,

49ხანანის ძენი, გიდელის ძენი, გახარის ძენი,

50რეაიას ძენი, რეცინის ძენი, ნეკოდას ძენი,

51გაზამის ძენი, ყუზას ძენი, ფასეახის ძენი,

52ბესაის ძენი, მეყუნიმის ძენი, ნეფიშესიმის ძენი,

53ბაკბუკის ძენი, ხაკუფას ძენი, ხარხურის ძენი,

54ბაცლითის ძენი, მეხიდას ძენი, ხარშას ძენი,

55ბარკოსის ძენი, სისერას ძენი, თამახის ძენი,

56ნეციახის ძენი, ხატიფას ძენი.

57სოლომონის მსახურთა ძენი: სოტაის, სოფერეთის, ფერიდას,

58იაყალას, დარკონის, გიდელის,

59შეფატიას, ხატილის, ფოქერეთ-ცებაიმის და ამონის ძენი.

60სოლომონისა და ტაძრის მსახურთა ძენი – სულ სამას ოთხმოცდათორმეტი.

61და ესენი იყვნენ ამოსულნი თელ-მელახიდან, თელ-ხარშადან, ქერუბიდან, ადონიდან და ამერიდან, მაგრამ ვეღარაფერი თქვეს თავიანთ მამისსახლზე და მოდგმაზე ისრაელიდან თუ იყვნენ ისინი:

62დელაიას ძენი, ტობიას ძენი, ნეკოდას ძენი – ექვსას ორმოცდაორი.

63მღვდელთაგან: ხაბაიას ძენი, ჰაკოცის ძენი, ძენი ბარზილაისა, რომელმაც მოიყვანა ცოლი გილყადელი ბარზილაის ასულთაგან და მათ სახელზე დაეწერა. +

64ამათ ეძებეს თავიანთი საგვარტომო ნუსხის ჩანაწერი და ვერ იპოვეს, და განიკვეთნენ მღვდლობიდან. +

ტყვეობიდან დაბრუნებულთა საერთო რიცხვი და მათი ავლადიდება

65და განმგებელმა გააფრთხილა ისინი, რომ არ ეჭამათ წმიდადან, ვიდრე მღვდელი არ დადგებოდა ურიმითა და თუმიმით. +

66მთელი კრებული ერთიანად იყო – ორმოცდაორი ათას სამას სამოცი კაცი,

67გარდა მონებისა და მხევლებისა, რომლებიც იყვნენ შვიდი ათას სამას ოცდაჩვიდმეტი; მათ ჰყავდათ მგალობელი კაცები და მგალობელი ქალები – ორას ორმოცდახუთი.

68მათ ჰყავდათ შვიდას ოცდათექვსმეტი ცხენი, ორას ორმოცდახუთი ჯორი,

69ოთხას ოცდათხუთმეტი აქლემი, ექვსი ათას შვიდას ოცი სახედარი.

70და მამისსახლთა თავკაცთაგან ზოგიერთმა სამუშაოსთვის წილი გაიღო. განმგებელმა შესწირა საგანძურს ათასი დრაქმა ოქრო, ორმოცდაათი თასი და ხუთას ოცდაათი სამღვდელო კვართი.

71მამისსახლის თავკაცთაგან საგანძურს შესწირეს სამუშაოსათვის ოცი ათასი დრაქმა ოქრო და ორი ათას ორასი მანა ვერცხლი.

72და რაც დანარჩენმა ხალხმა შესწირა იყო: ოცი ათასი დრაქმა ოქრო და ორი ათასი მანა ვერცხლი და სამოცდაშვიდი სამღვდელო კვართი.

73და დასახლდნენ მღვდლები, ლევიანები, კარის მცველნი, მგალობელნი, ნაწილი ხალხისა, ტაძრის მსახურნი და მთელი ისრაელი თავ-თავიანთ ქალაქებში. და დადგა მეშვიდე თვე და ისრაელის ძენი თავიანთ ქალაქებში იყვნენ. +

8
რჯულის კითხვა და განმარტება

8^1და შეიკრიბა მთელი ერი, როგორც ერთი კაცი, იმ მოედანზე, წყლის კარიბჭის წინ რომ იყო, და უთხრეს ეზრა მწიგნობარს, მოეტანა მოსეს რჯულის წიგნი, რომელიც გამოუცხადა უფალმა ისრაელს. +

2და მოიტანა ეზრა მღვდელმა წიგნი კრებულის წინაშე, რომელიც შედგებოდა მამაკაცებისაგან, დედაკაცებისაგან და ყველა იმათაგან, ვისაც გაგების უნარი შესწევდა, ეს იყო მეშვიდე თვის პირველ დღეს. +

3და კითხულობდა მას მოედანზე, რომელიც წყლის კარიბჭის წინ იყო, განთიადიდან შუადღემდე, მამაკაცთა და დედაკაცთა და გამგებთა წინაშე; და ყურთასმენა მთელი ერისა მიპყრობილი იყო რჯულის წიგნზე. +

4და იდგა ეზრა მწიგნობარი ხის კვარცხლბეკზე, რომელიც ამ ამბის გამო გაემართათ. გვერდში ედგნენ მათითია, შემა, ყანაია, ურია, ხილკია და ზაქარია და მეშულამი და მაყასეია – მის მარჯვნივ; ფედაია, მიშაელი, მალქია, ხაშუმი, ხაშბადანა კი – მის მარცხნივ. +

5და გახსნა ეზრამ წიგნი მთელი ხალხის თვალწინ, რადგან ის მთელ ხალხზე მაღლა იდგა; და როდესაც გახსნა იგი, მთელი ხალხი წამოუდგა.

6და აკურთხა ეზრამ უფალი, დიდი ღმერთი და მიუგო მთელმა ხალხმა: „ამინ! ამინ!“ აღპყრობილი ხელებით; მერე მათ მუხლი მოიყარეს და თაყვანი სცეს უფალს მიწაზე დამხობილებმა. +

7და იესო, ბანი, შერებია, იამინი, ყაკუბი, შაბთაი, ჰოდია, მაყასეია, კელიტა, ყაზარია, იოზაბადი, ხანანი, ფელაია და ლევიანები განუმარტავდნენ ხალხს რჯულს, ხალხი კი იდგა თავის ადგილზე.

8და კითხულობდნენ ისინი წიგნიდან, ღვთის რჯულიდან, გარკვევით, განმარტავდნენ და ხალხიც იგებდა წაკითხულს.

9და ნეემიამ, განმგებელმა და ეზრამ, მღვდელმა და მწიგნობარმა, და ლევიანებმა, ხალხს რომ მოძღვრავდნენ, განუცხადეს მთელ ერს: „ეს დღე წმიდაა უფლისთვის, თქვენი ღვთისათვის, ნუ გლოვობთ და ნუ ტირით!“ რადგან მთელი ხალხი ტიროდა, რჯულის სიტყვებს რომ ისმენდა. +

10და უთხრა მათ: „წადით, ჭამეთ ცხიმიანი და დალიეთ ტკბილი და იქიდან წილობები იმათ გაუგზავნეთ, ვისაც არაფერი მოუმზადებია, რადგან ეს დღე წმიდაა ჩვენი უფლისთვის; და ნუ სწუხხართ, რადგან სიხარული უფლის წინაშე სიმტკიცეა თქვენი.“ +

11და ლევიანები აწყნარებდნენ მთელ ხალხს და ეუბნებოდნენ: „დაწყნარდით, რადგან წმიდაა ეს დღე და ნუ სწუხხართ.“

12და წავიდა მთელი ხალხი საჭმელად და სასმელად, და წილობების დასაგზავნად და დიდი მხიარულების საყოფად, რადგან შეისმინეს სიტყვები, მათ რომ აუწყეს.

13და მეორე დღეს ეზრა მწიგნობართან მოიყარეს თავი მთელი ხალხის მამისსახლთა თავკაცებმა, მღვდლებმა, ლევიანებმა, რათა მათთვის აეხსნა რჯულის სიტყვები.

14და ნახეს დაწერილი რჯულში, რომელიც ნაბრძანები ჰქონდა უფალს მოსეს ხელით, რომ ისრაელის ძეთ კარვებში ეცხოვრათ მეშვიდე თვის დღესასწაულისას, +

15და რომ გამოეცხადებინათ და ასეთი ხმა დაერხიათ ყველა თავიანთ ქალაქში და იერუსალიმში: „გადით მთაზე და მოიტანეთ ბაღის ზეთისხილის რტოები, ღვიის რტოები და პალმის რტოები, და სხვა ხეების რტოები კარვების გასაკეთებლად, დაწერილის მიხედვით.“

16და გავიდა ხალხი და მოიტანა და გაიკეთა თავისთვის კარვები – თითოეულმა თავის ბანზე, თავის ეზოში, ღვთის სახლის ეზოებში, წყლის კარიბჭის მოედანზე და ეფრემის კარიბჭის მოედანზე.

17და გადანასახლებმა მთელმა კრებულმა გააკეთა კარვები და დასახლდა მათში, რადგან იესო ნავეს ძის დღეთაგან იმ დღემდე არ გაუკეთებიათ ასე ისრაელის ძეთ, და იყო ძალზე დიდი სიხარული.

18დღითიდღე კითხულობდა იგი ღვთის რჯულის წიგნს – პირველი დღიდან უკანასკნელ დღემდე. შვიდი დღე იზეიმეს დღესასწაული, მერვე დღეს კი საზეიმო შეკრებულობა ჰქონდათ, წესისამებრ. +

9

ხალხი მარხულობს

9^1ამავე თვის ოცდამეოთხე დღეს შეიკრიბნენ ისრაელის ძენი მარხულნი, ჯვალოთი შემოსილნი და თავზე მიწადაყრილნი. +

2და გამოეყო ისრაელის მოდგმა ყველა უცხოელს და ადგნენ და აღიარეს თავიანთი ცოდვები და თავიანთ მამების დანაშაულობანი.

3და იდგნენ თავიანთ ადგილებზე და კითხულობდნენ ღვთის რჯულის წიგნს მეოთხედი დღე, მეორე მეოთხედი დღე კი აღსარებას ამბობდნენ, და თაყვანსა სცემდნენ უფალს, თავიანთ ღმერთს. +

მღვდლებისა და ლევიანების აღსარება

4და დადგნენ ლევიანთა აღსავალზე იესო, ბანაი, კადმიელი, შებანია, ბუნი, შერებია, ბანი და ქენანი და შეჰღაღადეს უფალს, თავიანთ ღმერთს. +

5და თქვეს ლევიანებმა – იესომ, კადმიელმა, ბანიმ, ხაშაბნეიამ, შერებიამ, ჰოდიამ, შებანიამ, ფეთახიამ: „ადექით, აკურთხეთ უფალი, ღმერთი თქვენი, უკუნითი უკუნისამდე! კურთხეული იყოს შენი დიდებული სახელი, რომელიც ყველა კურთხევასა და ქებას აღემატება!

6შენ ხარ თვით უფალი, მხოლოდ შენ, შენ შეჰქმენ ცანი, ცანი ცათანი, და მთელი მათი ლაშქარი, მიწა და ყოველი, რაც მასზეა, ზღვები და ყოველი, რაც მათშია; ყველას მაცოცხლებელი შენა ხარ, და შენა გცემს თაყვანს ზეცის ლაშქარი. +

7შენა ხარ ის უფალი ღმერთი, აბრამი რომ ამოირჩიე და გამოიყვანე ქალდეველთა ურიდან, და მას სახელად აბრაამი დაარქვი. +

8და ჰპოვე მისი გული სარწმუნო, წინაშე შენსა და აღთქმა დაუდე, რომ მის მოდგმას მისცემდი ქვეყანას ქანაანელთა, ხეთელთა და ამორეველთა, ფერეზელთა, იებუსელთა და გირგაშელთა. და შენ შეასრულე შენი სიტყვა, რადგან მართალი ხარ.

9შენ დაინახე ჩვენი მამების გაჭირვება ეგვიპტეში, და შეისმინე მათი ღაღადი მეწამულ ზღვაზე. +

10შენ მიეცი ნიშნები და სასწაულები ფარაონის, მისი ყველა მსახურისა და მთელი ქვეყნის ხალხის წინააღმდეგ, რადგან იცოდი, რომ კადნიერად ექცეოდნენ მათ, და შენ სახელი გაუთქვი ამ დღევანდელივით.

11შენ გააპე მათ თვალწინ ზღვა, და მათაც ხმელეთზე გაიარეს შუა ზღვაში, მათი მდევრები კი ისე ჩაძირე ღურღუმელში, როგორც ქვა აბობოქრებულ წყლებში.

12შენ დღისით ღრუბლის სვეტით უძღოდი მათ წინ, და ღამით ცეცხლის სვეტით, იმ გზის გასანათებლად, რომელსაც ისინი ადგნენ.

13შენ ჩამოხვედი სინაის მთაზე და ზეციდან ელაპარაკე მათ, და მიეცი მათ სწორი სამართალი და ჭეშმარიტი რჯული, კეთილი წესები, და მცნებები.

14შენ გააცანი მათ შენი წმიდა შაბათი. და შენ მიეცი მათ მცნებები, წესდებები, და რჯული, შენი მსახურის, მოსეს, ხელით.

15შენ უწყალობე პური ზეციდან მათი შიმშილის დასაცხრობად, შენ გადმოუდინე მათ წყალი კლდიდან მათი წყურვილის მოსაკლავად. და უთხარი, რომ იმ ქვეყნის დასამკვიდრებლად წასულიყვნენ, რომელზეც შენ აღმართე ხელი მათთვის მისაცემად.

16ისინი და ჩვენი მამებიც კადნიერად მოიქცნენ, გაიფიცხეს ქედი და ყური არ ათხოვეს შენს მცნებებს.

17და არც გაგონება ინებეს და არც შენი საკვირველებანი გაიხსენეს, მათ შორის რომ მოახდინე. გაიფიცხეს ქედი, დაიყენეს ბელადი, რათა მონობას დაბრუნებოდნენ ამბოხებით. მაგრამ შენა ხარ ღმერთი შემნდობი, მოწყალე და შემბრალე. ნელი რისხვაში და უხვი სიყვარულში, ამიტომ შენ არ მიგიტოვებია ისინი. +

18თუმცა მათ ჩამოსხმული ხბო გაიკეთეს და თქვეს: ‘ესაა შენი ღმერთი, რომელმაც ამოგიყვანა ეგვიპტიდან!’ – მათ დიდი საგმობი საქმეები ჩაიდინეს. +

19მაგრამ შენი დიდი სიბრალულის გამო არ მიატოვე ისინი უდაბნოში: დღისით ღრუბლის სვეტი არ შორდებოდათ გზაზე საწინამძღვროდ და ღამით ცეცხლის სვეტი, მათთვის იმ გზის გასანათებლად, რომელსაც ისინი ადგნენ.

20და შენი კეთილი სული მიანიჭე მათ შესაგონებლად, და შენი მანანა არ მოგიშორებია მათი პირისათვის, და წყალს აძლევდი წყურვილის მოსაკლავად.

21და ორმოც წელიწადს არჩენდი მათ უდაბნოში, – არ აკლდათ არაფერი; სამოსელი არ გასცვეთიათ და ფეხები არ დასიებიათ.

22და მიეცი მათ სამეფოები და ხალხები, და დაუნაწილე მათ ყველა კუთხე და ისინიც დაეპატრონენ სიხონის ქვეყანას, ხეშბონის მეფის ქვეყანას და ბაშანის მეფის, ყოგის, ქვეყანას. +

23შენ გაამრავლე ცის ვარსკვლავებივით მათი ძენი და მოიყვანე ისინი ქვეყანაში, რომელზეც ნათქვამი გქონდა მათი მამებისათვის, რომ მიიყვანდი მის დასაპატრონებლად.

24და მოვიდნენ ძენი, და დაეპატრონენ ქვეყანას. და შენ დაუმორჩილე მათ იმ ქვეყნის მკვიდრნი, ქანაანელები, და ხელში ჩაუგდე მეფეებიანად და იმ ქვეყნის ხალხებიანად, რათა მათ თავიანთ ნებაზე მოქცეოდნენ.

25და დაიპყრეს მათ ციხე-ქალაქები, პოხიერი მიწა, დაეპატრონენ ყველანაირი სიკეთით სავსე სახლებს, კლდეში ამოკვეთილ ჭებს, ვენახებს, ზეთისხილიანებს და ხეხილიანებს მრავლად; და ჭამეს და გაძღნენ, და გასუქდნენ, და მიეცნენ განცხრომას შენი დიდი სიკეთის წყალობით.

26და მაინც ურჩობდნენ და ამბოხიც კი მოგიწყვეს, შენი რჯული ზურგს უკან მოისროლეს, და დახოცეს ის შენი წინასწარმეტყველები, რომელნიც აფრთხილებდნენ მათ, რომ შენკენ მოქცეულიყვნენ. საგმობი საქმეები ჩაიდინეს.

27ამიტომ ჩაყარე ისინი მტრების ხელში, რომლებიც ავიწროვებდნენ მათ. თავიანთი შეჭირვების ჟამს ისინი შენ შემოგღაღადებდნენ და შენც ზეციდან უსმენდი და შენი დიდი სიბრალულისამებრ მხსნელებს უგზავნიდი, და ისინიც იხსნიდნენ მათ მათი მტრების ხელიდან.

28როგორც კი სულს მოითქვამდნენ ისევ ბოროტის კეთებას იწყებდნენ შენს წინაშე. და შენ კვლავ მტრის ხელში აგდებდი და ისინიც ბატონობდნენ მათზე; და კვლავ შემოგღაღადებდნენ, და შენც ზეციდან ისმენდი და იხსნიდი მათ შენი სიბრალულისამებრ მრავალგზის.

29და აფრთხილებდი მათ, რათა შენი რჯულისაკენ მოქცეულიყვნენ, მაგრამ ისინი კადნიერად იქცეოდნენ და ყურს არ უგდებდნენ შენს მცნებებს და სცოდავდნენ შენი კანონების წინააღმდეგ, რომელთა აღსრულებითაც უნდა იცოცხლოს კაცმა; აიჩეჩეს ჯიუტი მხრები და გაიფიცხეს ქედი და არაფერს ისმენდნენ. +

30შენ სულგრძელი იყავ მათ მიმართ მრავალი წელი და აფრთხილებდი შენი სულით, შენი წინასწარმეტყველების მეშვეობით მაგრამ მათ ყურად არ იღეს და ამიტომ ჩაყარე ისინი ქვეყნის ხალხების ხელში.

31და მაინც შენი დიდი სიბრალულის გამო არ მოსპე და არ მიატოვე ისინი, რადგან მოწყალე და შემბრალებელი ღმერთი ხარ.

32ახლა კი, ღმერთო ჩვენო, ღმერთო დიდო, ძლიერო და საშინელო, აღთქმისა და წყალობის შემნახველო, თვალში ნუ გეცოტავება ის გაჭირვება, რაც ჩვენ, ჩვენს მეფეებს, ჩვენს მთავრებს, ჩვენს მღვდლებს, ჩვენს წინასწარმეტყველებს, ჩვენს მამებს და ჩვენს ხალხს შეემთხვა აშურის მეფეთა დღეთაგან ამ დღემდე. +

33შენ მართალი ხარ ყოველივეში, რაც კი ჩვენზე მოავლინე, რადგან შენ სწორად იქცეოდი, ჩვენ კი ურჯულოებას ვიქმოდით.

34და ჩვენი მეფენი, ჩვენი მთავარნი, ჩვენი მღვდლები და ჩვენი მამები არ ასრულებდნენ შენს რჯულს და ყურს არ უგდებდნენ შენს მცნებებს და შენს შეგონებებს, რომლებითაც შეაგონებდი მათ.

35ისინი თავიანთ სამეფოშიც კი, მიუხედავად იმ დიდი სიკეთისა, შენ რომ უწყალობე მათ, მიუხედავად იმ ვრცელი და პოხიერი მიწისა, შენ რომ წინ გადაუშალე, არ გემსახურებოდნენ და უკეთური საქმეებისაგან უკან არ იხევდნენ. +

36და აჰა, დღეს ჩვენ მონები ვართ იმ ქვეყანაში, ჩვენს მამებს რომ უბოძე, მისი ნაყოფისა და მისი სიკეთის საჭმელად.

37მისი უხვი მოსავალი იმ მეფეებისათვისაა, რომლებიც ჩვენ დაგვიდგინე ჩვენი ცოდვების გამო; ისინი ეპატრონებიან ჩვენს სხეულებსაც და ჩვენს პირუტყვსაც, თავიანთ ნებაზე. დიდ გაჭირვებაში ვართ.

38(1) და ყოველივე ამის გამო ჩვენ ვდებთ მტკიცე აღთქმას წერილობით. ჩვენმა მთავარებმა, ლევიანებმა და მღვდლებმა ბეჭედი დაუსვეს.“

10
ბეჭდის დამსმელთა სია

10^1(2) აჰა ისინი, ვინც ბეჭდები დაუსვეს: ნეემია ხაქალიას ძე – განმგებელი, ციდკია, +

2(3) სერაია, ყაზარია, იერემია,

3(4) ფაშხური, ამარია, მალქია,

4(5) ხატუში, შებანია, მალუქი,

5(6) ხარიმი, მერემოთი, ყობადია,

6(7) დანიელი, გინეთონი, ბარუქი,

7(8) მეშულამი, აბია, მიამინი,

8(9) მაყაზია, ბილგაი, შემაყია – ესენი მღვდლები იყვნენ.

9(10) და ლევიანები: იესო აზანიას ძე, ბინუი ხენადადის ძე, კადმიელი.

10(11) და მათი ძმები: შებანია, ჰოდია, კელიტა, ფელაია, ხანანი,

11(12) მიქა, რეხობი, ხაშაბია,

12(13) ზაქური, შერებია, შებანია,

13(14) ჰოდია, ბანი, ბენინუ.

14(15) ხალხის თავკაცები: ფაყროში, ფახათ-მოაბი, ყელამი, ზათუ, ბანი, +

15(16) ბუნი, ყაზგადი, ბებაი,

16(17) ადონია, ბიგვაი, ყადინი,

17(18) ატერი, ხიზკია, ყაზური,

18(19) ჰოდია, ხაშუმი, ბეცაი,

19(20) ხარიფი, ყანათოთი, ნებაი,

20(21) მაგფიყაში, მეშულამი, ხეზირი,

21(22) მეშეზაბელი, ცადოკი, იადუაყი,

22(23) ფელეტია, ხანანი, ყანაია,

23(24) ოსია, ხანანია, ხაშუბი,

24(25) ჰალოხეში, ფილხა, შობეკი,

25(26) რეხუმი, ხაშაბნა, მაყასეია,

26(27) ახია, ხანანი, ყანანი,

27(28) მალუქი, ხარიმი და ბაყანა.

28(29) და დანარჩენი ხალხი, მღვდლები, ლევიანები, კარისმცველნი, მგალობელნი, ტაძრის მსახურები და ყველა სხვა ქვეყნების ხალხებს გამორიდებულნი და ღვთის რჯულისაკენ მოქცეულნი, მათი ცოლები, მათი ძეები, მათი ასულები ყველა მცოდნე და გამგები +

29(30) შეუერთდნენ თავიანთ ძმებს, თავიანთ დიდებულებს, და წყევლითა და ფიცით შეიკრნენ, რათა ევლოთ ღვთის რჯულით, რომელიც მოსეს, ღვთის მსახურის, ხელით იყო მოცემული, და დაეცვათ და შეესრულებინათ უფლის, ჩვენი ღმერთის, ყველა მცნება, მისი სამართალი და მის წესები, +

30(31) და რათა არ მიგვეცა ჩვენი ასულები სხვა ქვეყნის ხალხებისთვის და არც მათი ასულები შეგვერთო ჩვენი ძეებისთვის.

31(32) და რათა ქვეყნის სხვა ხალხთაგან, რომელთაც შაბათობით მიაქვთ გასაყიდად საქონელი და ყველანაირი ხორბლეული, არაფერი შეგვეძინა შაბათსა და წმიდა დღეს; და ყოველ მეშვიდე წელს თანანადები მიგვეტევებინა. +

32(33) და წესად დავიდეთ, რომ წელიწადში გაგვეღო შეკელის მესამედი ჩვენი ღვთის სახლის სამსახურისათვის: +

33(34) საწინაშეო პურისათვის, ყოველდღიურ პურთათვის და მუდმივი ძღვენისათვის, მუდმივი სრულადდასაწველისათვის, შაბათებისათვის, ახალმთვარობებისათვის, დღესასწაულებისათვის და წმიდა ნივთებისათვის, ისრაელის ცოდვის გამომსყიდველი მსხვერპლებისა და ჩვენი ღვთის სახლის ყოველნაირი საქმისათვის. +

34(35) და წილი ვუყარეთ მღვდლებს, ლევიანებს და ხალხს შესაწირავი შეშის მოზიდვაზე, რათა ღვთის სახლში ეზიდათ მამისსახლთა მიხედვით დაწესებულ დროს, წლითიწლობით, უფლის, ჩვენი ღმერთის, სამსხვერპლოზე დასაწვავად, როგორც რჯულში სწერია. +

35(36) და ჩვენ ვიკისრეთ ჩვენი მიწის პირველნაყოფისა და ყოველი ხეხილის პირველნაყოფის წლითიწლობით უფლის სახლში მიტანა, +

36(37) ასევე ჩვენი ძეებიდან პირმშოების, ჩვენი პირუტყვიდან პირველმოგებულებისა, როგორც რჯულში სწერია და ჩვენი მსხვილფეხა და წვრილფეხა საქონლის პირველმოგებულების მიტანა მღვდლებთან, ღვთის სახლში რომ მსახურობენ. +

37(38) ასევე ჩვენი პირველი ცომისა, ჩვენი შესაწირავისა, ყველა ხეხილის ნაყოფისა, მაჭრისა და ზეთისა მღვდლებთან, ღვთის სახლის ოთახებში მიტანა. ასევე ჩვენი მიწიდან მეათედისა ლევიანთათვის; სწორედ ეს ლევიანები არიან, მეათედს რომ იღებენ ჩვენი სამსახურის ქალაქებიდან. +

38(39) აარონიანი მღვდელი იქნება ლევიანებთან, როცა ლევიანები მეათედს მიიღებენ. ლევიანები ამ მეათედიდან მეათედს ჩვენი ღვთის სახლის საგანძურის ოთახებში მიიტანენ, +

39(40) რადგან ისრაელის ძეთ და ლევიანებმა ამ ოთახებში უნდა მიიტანონ ხორბლის შესაწირავი, მაჭარი და ზეთი. იქ არის საწმიდარის ჭურჭელი, და იქ არიან მღვდლები და ტაძრის მსახურები, კარისმცველები და მგალობლები. და არ მივატოვებთ ჩვენი ღვთის სახლს.

11
იერუსალიმის მკვიდრთა შესახებ

11^1და დასახლდნენ ერისმთავარნი იერუსალიმში, დანარჩენმა ხალხმა კი წილი ყარა, რათა ათეულიდან ერთი იერუსალიმში, წმიდა ქალაქში, შეეყვანათ საცხოვრებლად, ხოლო ცხრა დანარჩენი – სხვა ქალაქებში.

2და აკურთხა ხალხმა ყველა ისინი, ვინც საკუთარი სურვილით დასახლდნენ იერუსალიმში. +

3და ესენი არიან ოლქის მთავრები, რომლებიც იეუსალიმში დასახლდნენ, ხოლო იუდას ქალაქებში – თითოეული თავის სამკვიდრებელში და თავის ქალაქში: ისრაელის ძენი, მღვდლები და ლევიანები, ტაძრის მსახურნი და სოლომონის ტაძრის მსახურთა შთამომავალნი.

4იერუსალიმში იუდას ძეთაგან და ბენიამინის ძეთაგან დასახლდნენ. იუდას ძეთაგან: ყათაია ყეზიას ძე, ზაქარიას ძე, ამარიას ძე, შეფატიას ძე, მაჰალალელის ძე – ფერეცის ძეთაგან.

5და მაყასეია ბარუქის ძე, ქოლ-ხოზეს ძე, ხაზაიას ძე, ყადაიას ძე, იოიარიბის ძე, ზაქარიას ძე, შილონის ძე.

6ფერეცის ძენი, იერუსალიმში რომ სახლობდნენ, ოთხას სამოცდარვანი იყვნენ, მამაცი ვაჟკაცები.

7აჰა ბენიამინის ძენი: სალუ მეშულამის ძე, იოყედის ძე, ფედაიას ძე, კოლაიას ძე, მაყასეიას ძე, ითიელის ძე, ესაიას ძე,

8მის შემდეგ გაბაი და სალაი – ცხრაას ოცდარვა.

9და იოელ ზიქრის ძე მათი უფროსი იყო; იუდა სენუას ძე კი ქალაქში მეორე კაცი იყო.

10მღვდელთაგან: იედაყია იოიარიბის ძე, იაქინი,

11სერაია ხილკიას ძე, მეშულამის ძე, ცადოკის ძე, მერაიოთის ძე, ახიტუბის ძე, ღვთის სახლის უფროსი. +

12და მათი ძმები, რომელნიც სახლის საქმეს ასრულებდნენ – რვაას ოცდაორნი. და ყადაია იეროხამის ძე, ფელალიას ძე, ამცის ძე, ზაქარიას ძე, ფაშხურის ძე, მალქიას ძე, +

13და მისი ძმები, მამისსახლთა თავკაცები – ორას ორმოცდაორნი. და ყამაშაი ძე ყაზარელისა, ახზაის ძე, მეშულემოთის ძე, იმერის ძე.

14და მათი ძმები, მამაცი მეომრები – ას ოცდარვა. და მათ თავკაცობდა ზაბდიელ, ჰაგედოლიმის ძე.

15და ლევიანთაგან – შემაყია ხაშუბის ძე, ყაზრიკამის ძე, ხაშაბიას ძე, ბუნის ძე.

16და შაბთაი და იოზაბადი, ლევიანთა თავკაცთაგან, ღვთის სახლის გარე სამუშაოების გამრიგე.

17და მათანია მიქას ძე, ზაბდის ძე, ასაფის ძე – ლოცვისას კურთხევის მთავარი დამწყები, და ბაკბუკია, მის ძმათაგან მეორე, და ყაბდა შამუაყის ძე, გალალის ძე, იედუთუნის ძე.

18წმიდა ქალაქში სულ ორას ოთხმოცდაოთხი ლევიანი იყო.

19და კარისმცველნი: ყაკუბი, ტალმონი და მათი ძმები, კარიბჭეებს რომ იცავდნენ – ას სამოცდათორმეტნი.

20და დანარჩენი ისრაელის ძენი, მღვდლები, ლევიანები იუდას ყველა ქალაქში სახლობდნენ, თავ-თავიანთ სამკვიდროებში.

21და ტაძრის მსახურნი ყოფელში სახლობდნენ, და მათ თავკაცობდნენ ციხა და გიშფა. +

22და ლევიანთა უფროსი იერუსალიმში იყო ყუზი, ძე ბანისა, ძე ხაშაბიასი, ძე მათანიასი, ძე მიქასი – იმ ასაფიანთაგან, მგალობლებად რომ იყვნენ ღვთის სახლში სამსახურისას,

23რადგან მათზე გაცემული იყო მეფის განკარგულება და დაწესებული იყო ყოველდღიური სარჩო მგალობელთათვის.

24და ფეთახია ძე მეშეზაბელისა, ზერახის ძეთაგან, იუდას ძისა, მეფის მარჯვენა ხელი იყო ყველა სახალხო საქმეში.

25და იუდას ძეთაგან სოფლად თავიანთ ველებზე დასახლდნენ: კირიათ-არბაყში და მის სოფლებში, დიბონში და მის სოფლებში, იეკაბცეელში და მის სოფლებში; +

26იესოში, მოლადაში, ბეთ-ფალეტში;

27ხაცარ-შუყალში, ბეერ-შებაყში და მის სოფლებში;

28ციკლაგში, მექონაში და მის სოფლებში;

29ყენ-რიმონში, ცორყაში, იარმუთში,

30ზანოახში, ყადულამში და მათ სოფლებში; ლაქიშში და მის ველებზე; ყაზეკაში და მის სოფლებში. და დაიბანაკეს ბეერ-შებაყიდან ჰინომის ხევამდე.

31ბენიამინის ძენი დასახლდნენ გებაყიდან მოკიდებული მიქმასსა და ყაიაში, და ბეთელსა და მის სოფლებში;

32ყანათოთში, ნობში, ყანანიაში, +

33ხაცორში, რამაში, გითაიმში, +

34ხადიდში, ცებოყიმში, ნებალატში,

35ლოდში და ონოში და ხელოსანთა ხეობაში. +

36და იუდას ლევიანთაგან ზოგიერთი ბენიამინს მიეკედლა.

12
ზერუბაბელის თანმხლები მღვდლები და ლევიანები

12^1ესენი იყვნენ მღვდლები და ლევიანები, რომელნიც ამოვიდნენ იერუსალიმს ზერუბაბელ შეალთიელის ძესთან და იესოსთან ერთად: შერაია, იერემია, ეზრა,

2ამარია, მალუქი, ხატუში,

3შექანია, რეხუმი, მერემოთი,

4ყიდო, გინთოი, აბია, +

5მიამინი, მაყადია, ბილგა,

6შემაყია, იოიარიბი, იედაყია,

7სალუ, ყამოკი, ხილკია, იედაყია – ესენი იყვნენ მღვდლების თავკაცები – მათი ძმებისა და იესოს დღეებში. +

8და ლევიანები: იესო, ბინუი, კადმიელი, შერებია, იუდა. მათანი თავის ძმებთან ერთად ხელმძღვანელობდა სამადლობელო საგალობლებს.

9და ბაკბუკია და ყუნი თავიანთი ძმებითურთ მოპირდაპირე მხარეს გუშაგობდნენ. +

10და იესომ შვა იოიაკიმი, და იოიაკიმმა შვა ელიაშიბი, და ელიაშიბმა შვა იოიადაყი, +

11და იოიადაყმა შვა იონათანი და იონათანმა – იადუაყი. +

12და იოაკიმის დღეებში მამისსახლთა თავკაცები იყვნენ მღვდლები: სერაიასთან – მერაია, იერემიასთან – ხანანია,

13ეზრასთან – მეშულამი, ამარიასთან – იეჰოხანანი,

14მელიქუსთან – იონათანი, შებანიასთან – იოსები,

15ხარიმთან – ყადნა, მერაიოთთან – ხელკაი,

16ყიდოსთან – ზაქარია, გინეთონთან – მეშულამი,

17აბიასთან – ზიქრი, მინიამინის ძე; მოყადიასთან – ფილტაი, +

18ბილგასთან – შამუაყი, შემაყიასთან – იეჰონათანი,

19და იოარიბთან – მათენაი, იედაყიასთან – ყუზი,

20სალაისთან – კალაი, ყამოკთან – ყებერი,

21ხილკიასთან – ხაშაბია, იედაყიასთან – ნეთანელი.

22ლევიანები: ელიაშიბის, იოიადაყის, იოხანანის და იადუაყის დღეებში იქნენ მამისსახლის თავკაცები ჩაწერილნი, ხოლო მღვდლები დარიოს სპარსელის მეფობისას. +

23ლევის ძენი, მამისსახლის თავკაცები ჩაწერილნი იქნენ მატიანეთა წიგნში იოხანან ელიაშიბის ძის დღეებამდე.

24და ლევიანთა თავკაცები: ხაშაბია, შერებია და იესო კადმიელის ძე და მათი ძმები, მათივე მოპირდაპირე მხარეს იყვნენ, რათა რიგ-რიგობით ექოთ და ედიდებინათ დავითის, ღვთისკაცის, ბრძანებისაებრ. +

25მათანია, ბაკბუკია, ყობადია, მეშულამი, ტალმონი, ყაკუბი – კარისმცველნი იყვნენ, და ყარაულობდნენ კარიბჭეთა საკუჭნაოებს. +

26ესენი იყვნენ იოიაკიმის იესოს ძის, იოცადაკის ძის დღეებში, და ნეემია განმგებლისა და ეზრა მღვდლისა და მწიგნობრის დღეებში. +

27და იერუსალიმის კედლის სატფურებისას დაძებნეს ლევიანები მათ ადგილებში იერუსალიმში მოსაყვანად, რათა ეზეიმათ სატფურება სიხარულით, სამადლობელით, გალობითა და წინწილებით, ჩანგებითა და ქნარებით. +

28და შეიკრიბნენ მგალობელთა ძენი იერუსალიმის სანახებიდან და ნეტოფათის სოფლებიდან.

29და ბეთ-გილგალიდან, გებაყისა და ყაზმავეთის ველ-მინდვრებიდან, რადგან მგალობლებს სოფლები ჰქონდათ გაშენებული იერუსალიმის სანახებში. +

30და განიწმიდნენ მღვდლები და ლევიანები, და განწმიდეს ხალხი და კარიბჭენი და კედელი. +

31და ავიყვანე იუდას მთავარნი კედელზე, და დავაყენე ორი დიდი მადლისმწირველი გუნდი. ერთი მარჯვენა მხარეს, კედლის თავზე, გაუყვა გზას, სანაგვის კარიბჭისაკენ.

32და მათ უკან მისდევდნენ ჰოშაყია და იუდას მთავართა ნახევარი,

33და ყაზარია, ეზრა და მეშულამი,

34იუდა, ბენიამინი, შემაყია და იერემია,

35და მღვდლების ძეთაგან საყვირებით: ზაქარია იონათანის ძე, შემაყიას ძე, მათანიას ძე, მიქაიას ძე, ზაქურის ძე, ასაფის ძე.

36და მისი ძმები: შემაყია, ყაზარელი, მილალაი, გილალაი, მაყაი, ნეთანელი, იუდა და ხანანი, ღვთისკაცის, დავითის, სამუსიკო საკრავებით; წინ ეზრა მწიგნობარი მიუძღვოდა.

37წყაროსთვალის კარიბჭესთან, მათ მოპირდაპირე მხარეს ავიდნენ დავითის ქალაქის კიბეებზე, კედლის ასასვლელთან, დავითის სახლის ზემოდან წყლის კარიბჭემდე, აღმოსავლეთით.

38მეორე მადლისმწირველი გუნდი მარცხენა მხარეს მიიკვლევდა გზას და მეც და ნახევარი ხალხი მას მივდევდით კედელზე – ღუმელთა გოდოლიდან სქელ კედლამდე.

39ეფრემის კარიბჭეზე, და ძველ კარიბჭეზე და თევზის კარიბჭეზე, და ხანანელის გოდოლზე, და ასეულის გოდოლზე გავლით ცხვრის კარიბჭემდე; და შედგნენ დილეგის კარიბჭესთან. +

40და დადგა ორივე მადლისმწირველი გუნდი ღვთის სახლში და მეც იქ დავდექი მოხელეთა ნახევრის თანხლებით.

41და იქ იყვნენ მღვდლები: ელიაკიმი, მაყასეია, მინიამინი, მიქაია, ელიოყენაი, ზაქარია, ხანანია თავიანთი საყვირებით;

42და აგრეთვე მაყასეია, შემაყია, ელეაზარი, ყუზი, იოხანანი, მალქია, ყელამი და ყეზერი; და მგალობლებმა დააგუგუნეს გალობა იეზრახიას ლოტბარობით.

43და შესწირეს იმ დღეს დიდძალი მსხვერპლი; ხარობდნენ, რადგან ღმერთმა დიდი სიხარულით გაახარა ისინი; ხარობდნენ ქალები და ბავშვებიც. იერუსალიმის სიხარულის ხმა შორს გაისმოდა.

44იმავ დღეს კაცები მიუჩინეს ოთახებს, განკუთვნილთ საკუჭნაოთათვის, პირველნაყოფთათვის, მეათედისათვის, რათა იქ დაეხვავებინათ ქალაქების ყანებიდან მოტანილი წილი, რომელიც რჯულით იყო დაწესებული მღვდლებისა და ლევიანებისათვის. რადგან ხარობდა იუდა, უყურებდა რა სამსახურად მდგომ მღვდლებსა და ლევიანებს, +

45რომლებიც ასრულებდნენ თავიანთი ღვთის სამსახურს და განწმედის სამსახურს. ასევე იქცეოდნენ მგალობლები და კარისმცველები დავითისა და მისი ძის, სოლომონის, მიერ დადგენილი წესის თანახმად.

46რადგან ძველთაგან, დავითისა და ასაფის დღეებში იყვნენ განწესებულნი მგალობელთა ლოტბარნი და მაშინვე დაწესდა ღვთის საგალობლები. +

47და მთელი ისრაელი ზერუბაბელის დღეებში და ნეემიას დღეებში აძლევდა წილს დღითი დღე მგალობლებს და კარისმცველებს, ისინი წილს აძლევდნენ ლევიანებს, ლევიანები კი წილს აარონიანებს აძლევდნენ. +

13
ნეემია ებრძვის უწესრიგობას

13^1იმ დღეს წაკითხულ იქნა მოსეს წიგნი ხალხის გასაგონად და ნახეს მასში დაწერილი, რომ ყამონელი და მოაბელი უკუნისამდე არ უნდა შევიდეს ღვთის კრებულში, +

2რადგან არ შეეგებნენ ისინი ისრაელის ძეთ პურითა და წყლით, არამედ მოისყიდეს ბილყამი მათ წინააღმდეგ, რათა დაეწყევლა ისინი, მაგრამ ჩვენმა ღმერთმა ის წყევლა კურთხევად აქცია. +

3და ეს რჯული რომ მოისმინეს, გამოყვეს ყოველი შერეული ხალხი ისრაელიდან.

4და ამის წინ ელიაშიბ მღვდელმა, ტობიას ახლობელმა, ჩვენი ღვთის სახლის ოთახებზე მიჩენილმა, +

5ტობიას ის დიდი ოთახი მოუწყო, სადაც უწინ ინახავდნენ ხოლმე საძღვნოს, საკმეველს, ჭურჭლეულს, ხორბლის, მაჭრის და ზეთის მეათედს, რაც დაწესებული იყო ლევიანთათვის, მგალობელთათვის, კარისმცველთათვის, და მღვდლების შესაწირავისათვის.

6ყოველივე ამის დროს მე იერუსალიმში არ ვიყავი, რადგან ბაბილონის მეფის ართახშასთას ოცდამეთორმეტე წელს ვეახელი მეფეს. რამოდენიმე ხნის შემდეგ დავეთხოვე მეფეს.

7დავბრუნდი იერუსალიმს და შევიტყვე იმ ბოროტების შესახებ, ელიაშიბს რომ გაეკეთებინა ტობიასთვის ღვთის სახლის ეზოებში ოთახის მიცემით.

8ძალიან მეწყინა ეს და ოთახიდან გამოვყარე ტობიას სახლის ყველა ნივთი.

9და ვუბრძანე, გამოესუფთავებინათ ის ოთახები. და დავაბრუნე იქ ღვთის სახლის ჭურჭელი, პურეულის საძღვნო და საკმეველი. +

10და შევიტყვე, რომ ლევიანებს თავიანთი წილი არ ეძლეოდათ და ლევიანები და მგალობელნი, რომლებიც საქმეს უძღვებოდნენ, გადახვეწილები იყვნენ თავ-თავიანთ მინდვრებში. +

11და ვეჩხუბე მოხელეებს და ვუთხარი: „რატომ არის მიტოვებული ღვთის სახლი?“ და შევკრიბე ისინი, და დავაყენე თავ-თვიანთ ადგილებზე.

12და მთელმა იუდამ დაიწყო ხორბლის, მაჭრისა და ზეთის ნაათალის მოტანა საკუჭნაოებში. +

13საკუჭნაოების მეუნჯეებად დავნიშნე შელემია მღვდელი, ცადოკ მწიგნობარი და ფედაია ლევიანი, და მათთან იყო ხანანი, ძე ზაქურისა, მათანიას ძისა, რადგან ისინი სანდოებად იყვნენ მიჩნეული, და მათი მოვალეობა იყო ძმებისათვის განაწილება.

14ამის გულისათვის გამიხსენე, ჩემო ღმერთო, და ნუ წაშლი ქველ საქმეებს, ღვთის სახლისათვის და მისი სამსახურისათვის რომ გამიკეთებია. +

15და იმ დღეებში დავინახე, რომ იუდაში შაბათობით წურავდნენ ყურძენს საწნახელში; ძნებს ეზიდებოდნენ; სახედრებს ჰკიდებდნენ, როგორც ღვინოს, ყურძენს და ლეღვს, ასევე ყველანაირ საპალნეს, და ყველაფერი ეს მოჰქონდათ იერუსალიმში შაბათ დღეს. და გავაფრთხილე ისინი იმ დღეს, როცა ხორაგეულს ჰყიდდნენ. +

16და ცორელები სახლობდნენ იერუსალიმში და მოჰქონდათ თევზი და ყოველნაირი გასაყიდი და შაბათობით ასყიდებდნენ იუდაელებს, თვით იერუსალიმშიც კი.

17და ვეჩხუბე იუდას დიდებულებს და ვუთხარი მათ: „რა არის ეს ბოროტი საქმე, თქვენ რომ სჩადიხართ და ბღალავთ შაბათ დღეს?

18განა ასე არ იქცეოდნენ თქვენი მამები, და განა ჩვენმა ღმერთმა არ მოავლინა ყველა ეს უბედურება ჩვენზე და ამ ქალაქებზე? თქვენ კი შაბათის შებღალვით უმატებთ მის რისხვას ისრაელზე!“ +

19როდესაც იერუსალიმის კარიბჭესთან ჩამობნელდა, შაბათის დადგომამდე, ვუბრძანე კარებები ჩაეკეტათ და განკარგულება გავეცი, არ გაეღოთ ისინი, ვიდრე შაბათის მომდევნო დილა არ დადგებოდა. და ჩემი მსახურნი დავაყენე კარიბჭეებთან, რომ ტვირთი არ შემოსულიყო შაბათ დღეს.

20სოვდაგრებმა და ნაირ-ნაირი საქონლით მოვაჭრეებმა ერთი-ორჯერ იერუსალიმის გარეთ გაათიეს ღამე.

21და გავაფრთხილე ისინი და ვუთხარი მათ: „რად ათევთ ღამეს ქალაქის კედლის წინ? თუ კიდევ ასე მოქცეულხართ, ხელს აღვმართავ თქვენზე.“ და მას აქეთ აღარ მოსულან შაბათობით.

22და ვუბრძანე ლევიანებს, რომ განწმედილიყვნენ, მოსულიყვნენ და დაეცვათ კარიბჭეები, რათა წმიდად შეენახათ შაბათი დღე. ესეც გამიხსენე, ღმერთო ჩემო, და შემიწყალე შენი დიდი წყალობისამებრ. +

23იმავე დღეებში ვნახე იუდაელები, რომელთაც აშდოდელი, ყამონელი და მოაბელი ქალები ჰყავდათ მოყვანილი. +

24და ამიტომაც მათი ძენი ნახევრად აშდოდურად ლაპარაკობდნენ ან სხვადასხვა ხალხთა ენებზე, და იუდეური ლაპარაკი არ შეეძლოთ.

25ვეჩხუბე მათ, ვწყევლე, ვურტყი ზოგიერთ კაცს და ვაგლიჯე თმა, ღმერთი დავაფიცე და ვუთხარი: „არ გაატანოთ თქვენი ასულები მათ ვაჟებს და ნურც თქვენს ვაჟებს მოუყვანთ მათ ასულებს და ნურც თქვენ მოიყვანთ! +

26ამ ამბებზე არ იყო, რომ შესცოდა სოლომონმა, ისრაელის მეფემ? მრავალ ხალხს შორის არ ყოფილა ისეთი მეფე, და უყვარდა იგი თავის ღმერთს და დაადგინა იგი ღმერთმა მეფედ მთელ ისრაელზე, მაგრამ ისიც აცთუნეს უცხოელმა ქალებმა! +

27თქვენზეც უნდა გავიგოთ, რომ სჩადიხართ ყველა ამ დიდ ბოროტებას და ღალატობთ ღმერთს უცხოელი ქალების მოყვანით?“

28იოიადაყის, ელიაშაბ მღვდელმთავრის ძის ვაჟთაგან ერთ-ერთი იყო ხორონელი სანბალატის სიძე; თავიდან მოვიშორე იგი. +

29გაუხსენე მათ, ღმერთო ჩემო, რადგან მათ შებღალეს სამღვდელოება, სამღვდელოებისა და ლევიანთა აღთქმა. +

30და განვწმიდე ისინი ყოველივე უცხოურისაგან და დავუწესე მოვალეობანი მღვდლებს და ლევიანებს, თითოეულს თავისი საქმე.

31ვიზრუნე შეშისა და პირველნაყოფების დაწესებულ დროზე მოტანისათვის. გამიხსენე მე, ღმერთო ჩემო, სასიკეთოდ! +

+ ეზრ. 2:2.

+ 4მეფ. 25:10. 2ნეშტ. 36:19.

+ ნეემ. 9:32. დან. 9:4.

+ 3მეფ. 8:29.

+ ეზრ. 9:14.

+ რჯლ. 28:64.

+ რჯლ. 12:11; 30:4.

+ ნეემ. 1:1.

+ დან. 2:4; 3:9; 5:10.

+ ნეემ. 5:14; 13:16.

+ 3მეფ. 5:6. ეზრ. 7:6; 8:22-31.

+ ნეემ. 4:1.

+ ნეემ. 3:15.

+ ნეემ. 4:1. იობ. 12:4.

+ ეფეს. 2:12.

+ რჯლ. 20:5. ნეემ. 12:10. იერ. 31:38.

+ იერ. 31:40.

+ 2ნეშტ. 26:9.

+ 4მეფ. 18:17; 20:20.

+ 2ნეშტ. 26:9.

+ იერ. 32:2.

+ 2ნეშტ. 27:3; 33:14. ნეემ. 11:21.

+ 4მეფ. 11:16. იერ. 31:40.

+ ნეემ. 2:10; 13:28.

+ ნეემ. 3:4.

+ ფსალმ. 5:11. იერ. 18:23.

+ გამ. 15:11. რიცხ. 14:9.

+ იობ. 5:12-13. ფსალმ. 32:10.

+ გამ. 14:14. რჯლ. 1:30; 3:22.

+ ნეემ. 9:37.

+ გამ. 22:25. ლევ. 25:36-37.

+ ლევ. 25:47,48.

+ რომ. 2:24. 2კორ. 6:3. 1ტიმ. 6:1.

+ რიცხ. 5:22.

+ საქმე. 20:33.

+ იგავ. 16:6.

+ ნეემ. 13:21,23.

+ რიცხ. 18:7.

+ გამ. 8:19.

+ ნეემ. 2:12.

+ ეზრ. 2:1.

+ ეზრ. 2:5.

+ ეზრ. 2:6.

+ ეზრ. 2:10.

+ ეზრ. 3:9.

+ ნეემ. 10:28.

+ ეზრ. 2:61.

+ ეზრ. 2:62.

+ გამ. 28:30. ეზრ. 2:63.

+ ეზრ. 2:70.

+ რჯლ. 31:9. ეზრ. 3:1. ნეემ. 9:1.

+ ლევ. 23:34.

+ ნეემ. 13:1.

+ ნეემ. 9:4. მათ. 23:2.

+ რიცხ. 5:22.

+ ლევ. 23:24. რჯლ. 16:11. ეზრ. 2:63.

+ ესთ. 9:19. იგავ. 31:6.

+ გამ. 23:16.

+ ლევ. 23:36. რჯლ. 31:10-11.

+ ეზრ. 10:1. ნეემ. 8:1.

+ მათ. 20:1; 3:5. იოან. 11:9.

+ ნეემ. 8:4.

+ ფსალმ. 32:6. ეს. 44:6. საქმე. 4:24.

+ დაბ. 12:1; 17:5.

+ გამ. 2:24; 14:17.

+ გამ. 32:8. რიცხ. 14:4.

+ გამ. 32:4.

+ რიცხ. 21:21,25-26.

+ ლევ. 19:5. ეზეკ. 20:11. რომ. 10:5. გალ. 3:12.

+ ნეემ. 1:5. დან. 9:4.

+ რჯლ. 32:14. ოს. 13:6.

+ ეზრ. 2:63. ნეემ. 9:38.

+ ეზრ. 2:3. ნეემ. 7:8.

+ იესო. 9:23. ეზრ. 2:43.

+ რჯლ. 20:18. 4მეფ. 23:3. 2ნეშტ. 15:12.

+ გამ. 20:10. ლევ. 23:3.

+ გამ. 30:13.

+ გამ. 25:30. რიცხ. 29:2.

+ ლევ. 6:12.

+ გამ. 23:19. ლევ. 19:23.

+ გამ. 13:2.

+ ლევ. 23:17. რიცხ. 18:12. რჯლ. 14:22.

+ რჯლ. 14:23.

+ მსაჯ. 5:2. 1ნეშტ. 9:3.

+ 1ნეშტ. 9:11.

+ ნეემ. 12:9.

+ ნეემ. 3:26-27.

+ იესო. 15:21.

+ 1მეფ. 21:1.

+ 2მეფ. 4:3.

+ ნეემ. 6:2.

+ ლუკ. 1:5.

+ ნეემ. 11:12.

+ ნეემ. 11:17.

+ ნეემ. 13:4. ანგ. 1:1. ზაქ. 3:1.

+ ნეემ. 12:22.

+ ლუკ. 1:5.

+ ნეემ. 12:11.

+ 1ნეშტ. 25:1. ნეემ. 11:12.

+ 1ნეშტ. 9:15. ნეემ. 11:17.

+ ეზრ. 7:6. ნეემ. 2:6.

+ რჯლ. 20:5. ეზრ. 6:16. იოან. 10:22.

+ რჯლ. 11:30. იესო. 5:9.

+ გამ. 19:10.

+ ნეემ. 3:1.

+ რჯლ. 1:15.

+ 1ნეშტ. 25:1.

+ რიცხ. 18:24,26.

+ რჯლ. 23:3.

+ რიცხ. 22:5-6.

+ ნეემ. 4:3; 12:10.

+ ლევ. 2:1. 2ნეშტ. 29:5.

+ 2ნეშტ. 31:4.

+ ნეემ. 10:37.

+ ნეემ. 5:19. ებრ. 6:10.

+ ნეემ. 10:31. იერ. 17:21. ამოს. 8:5.

+ იერ. 17:21,27.

+ ნეემ. 5:19.

+ ეზრ. 9:2; 10:2.

+ რჯლ. 7:3-4. ეზრ. 9:2.

+ 2მეფ. 12:24. 3მეფ. 3:13; 11:3; 14:21. 2ნეშტ. 1:12.

+ ეზრ. 10:8. ნეემ. 2:13.

+ ნეემ. 6:14.

+ ნეემ. 5:19; 10:34. ეს. 38:3.

ესთერი
ესთერი

1. 1

2. 2

3. 3

4. 4

5. 5

6. 6

7. 7

8. 8

9. 9

10. 10

1
ესთერის წიგნი
მეფის ნადიმი

1^1ეს მოხდა ახაშვეროშის დროს, იმ ახაშვეროშისა, რომელიც ას ოცდაშვიდ მხარეზე მეფობდა ინდოეთიდან ეთიოპიამდე. +

2იმ დღეებში, როდესაც მეფე ახაშვეროში იჯდა თავის სამეფო ტახტზე, რომელიც შუშანში – სატახტო ქალაქში – იყო, +

3თავისი მეფობის მესამე წელს მან ნადიმი გაუმართა ყველა თავის მთავარსა და მსახურს. სპარსეთისა და მიდიის ლაშქრის სარდლები, დიდებულები და მხარეთა მთავრებიც მის წინაშე ისხდნენ.

4იგი უჩვენებდა თავისი სამეფოს დიდებულ სიმდიდრეს და თავისი სიდიადის ბრწყინვალებას და მშვენიერებას მრავალ დღეს, ას ოთხმოც დღეს.

5ეს დღეები რომ ჩათავდა მეფემ ყველა იმ ხალხს, ვინც შუშანში, სატახტო ქალაქში, იმყოფებოდა, დიდიდან პატარამდე, შვიდდღიანი ნადიმი გაუმართა მეფის სასახლის ეზო-ბაღში.

6თეთრი ბამბეულის ქსოვილები და ცისფერი ფარდები ბისონისა და ძოწის ზონრებით ეკიდა ვერცხლის რგოლებზე და მარმარილოს სვეტებზე; ოქროსა და ვერცხლის საწოლები იდგა მეწამული ქვის, მარმარილოს და ძვირფასი ქვების ქვაფენილზე.

7და სასმელს აწვდიდნენ ოქროს ჭურჭლით და ნაირ-ნაირი სასმისებით; სამეფო ღვინო უხვად იყო, მეფის ხელგაშლილობისამებრ.

8და სვამდნენ წესისამებრ, დაუძალებლად, რადგან ასე ჰქონდა დადგენილი მეფეს თავისი სახლთუხუცესებისათვის, რათა თითოეულის სურვილისამებრ მოქცეულიყვნენ. +

9და ვაშთი დედოფალმაც გამართა ბანოვანთათვის ნადიმი მეფე ახაშვეროშის სასახლეში.

10და მეშვიდე დღეს, როცა ღვინით მოილხინა მეფის გულმა, მან უბრძანა მეჰუმანს, ბიზთას, ხარბონას, ბიგთას, აბაგთას, ზეთარს და ქარქასს – შვიდ საჭურისს, რომელნიც მეფე ახაშვეროშის წინაშე მსახურობდნენ,

11მოეყვანათ მეფის წინაშე ვაშთი დედოფალი სამეფო გვირგვინით, რათა ეჩვენებინათ ხალხისა და მთავრებისათვის მისი სილამაზე, რადგან მშვენიერი სანახავი იყო იგი.

12მაგრამ არ ინება ვაშთი დედოფალმა მისვლა მეფის ბრძანებაზე, რომელიც საჭურისთა პირით ეცნობა მას. ძალიან გაჯავრდა მეფე და რისხვით აენთო.

13და ჰკითხა მეფემ დრო-ჟამთა მცოდნე ბრძენკაცებს, რადგან მეფეს ჩვეულებად ჰქონდა, რჩევა ეკითხა რჯულისა და სამართლის ყოველი მცოდნისათვის.

14და მასთან დაახლოებულნი იყვნენ: ქარშენა, შეთარი, ადმათა, თარშიში, მერესი, მარსენა და მემუქანი – სპარსეთისა და მიდიის შვიდი მთავარი, მეფის პირის მხილველნი, სამეფოში პირველ ადგილზე მსხდომნი:

15„რჯულის მიხედვით, რა უნდა ვუყოთ ვაშთი დედოფალს, რომ არ შეასრულა მეფე ახაშვეროშის ბრძანება, საჭურისთა პირით ნამცნობი?“

16და თქვა მემუქანმა მეფისა და მთავართა წინაშე: „არა მარტო მეფის წინაშე დააშავა ვაშთი დედოფალმა, არამედ ყველა მთავრისა და ხალხის წინაშე, ვინც კი მეფე ახაშვეროშის ყველა მხარეში ცხოვრობს.

17რადგან მიუვათ დედოფლის ამბავი დედაკაცებს და ისინიც აითვალწუნებენ თავიანთ ქმრებს და იტყვიან: ‘მეფე ახაშვეროშმა ბრძანა მის წინაშე მოეყვანათ ვაშთი დედოფალი, მაგრამ არ ეახლა იგი’.

18და დღესვე სპარსეთისა და მიდიის ბანოვანები, რომელნიც შეიტყობენ დედოფლის ამბავს, ასევე შეეპასუხებიან მეფის ყველა მთავარს, ბევრი დამცირება და წყენა შეგვხვდება.

19თუ მეფე ინებებს, გასცეს მან სამეფო ბრძანება და ჩაიწეროს იგი სპარსეთისა და მიდიის რჯულში და არ შეიცვალოს, რომ ვაშთი აღარ შევიდეს მეფე ახაშვეროშის წინაშე; ხოლო მისი დედოფლობა მეფემ სხვას გადასცეს, მასზე უკეთესს.

20როცა გაიგებენ მეფის ამ დადგენილებას, რომელიც გამოვა მთელ მის სამეფოში, თუმცა კი უვრცელესია იგი, ყველა ცოლი, ბანოვანიდან მოყოლებული მდაბიომდე, პატივისცემით მოეპყრობა თავის ქმარს!“

21და მოეწონათ ეს სიტყვა მეფეს და მთავრებს, და მოიქცა მეფე მემუქანის სიტყვისამებრ,

22და დაუგზავნა წერილები მეფის სამთავროებს – თითეულ სამთავროს თავისი დამწერლობით, თითეულ ხალხს თავის ენაზე, რათა ყოველი კაცი ბატონი ყოფილიყო თავის სახლში, და რომ ეს ყველას გამოსცხადებოდა მის ბუნებით ენაზე.

2
ესთერს ენიჭება დედოფლობა

2^1ამ ამბების შემდეგ, როდესაც დაცხრა მეფე ახაშვეროშის რისხვა, გაიხსენა მან ვაშთი და ის, რაც მან ჩაიდინა და, რაც მასზე გადაწყდა.

2და თქვეს მეფის მხლებლებმა, რომელნიც ემსახურებოდნენ მას: „მოუძებნონ მეფეს ლამაზი და ნორჩი ქალწულები.

3და დანიშნოს მეფემ ზედამხედველები თავისი სამეფოს ყველა სამთავროში, რომ თავი მოუყარონ ყველა ლამაზსა და ნორჩ ქალწულს შუშანში, სატახტოში, სადიაცო სახლში და ჩააბარონ ჰეგაის, მეფის საჭურისს, ქალთა მცველს, და მიეცეთ მათ თავიანთი ფერუმარილი.

4და იმ ყმაწვილქალმა, რომელიც თვალში მოუვა მეფეს, იდედოფლოს ვაშთის ნაცვლად!“ და მოეწონა ეს სიტყვა მეფეს და ასეც მოიქცა.

5იყო ერთი იუდაელი კაცი შუშანში, სატახტო ქალაქში, სახელად მორდექაი, ძე იაირისა, ძისა შიმყისა, ძისა კიშისა, ბენიამინელი,

6რომელიც გადასახლებულ იქნა იერუსალიმიდან იმ ტყვეებთან ერთად, რომელნიც გადასახლებული იყვნენ იუდას მეფე იექონიასთან ერთად, რომელიც ნაბუქოდონოსორმა, ბაბილონის მეფემ, გადაასახლა. +

7და იგი იყო გამდელი ჰადასასი ანუ ესთერისა, თავისი ბიძაშვილისა, რადგან არ ჰყავდა მას არც მამა და არც დედა. ეს ყმაწვილქალი, ტანადი და პირმშვენიერი იყო და როცა დედ-მამა დაეხოცა, მორდექაიმ იშვილა.

8როცა მეფის ბრძანება და განკარგულება გამოცხადდა და თავი მოუყარეს მრავალ ყმაწვილქალს შუშანში, სატახტო ქალაქში, და ჩააბარეს ჰეგაის. მაშინ ესთერიც წაიყვანეს მეფის სახლში და ჩააბარეს ქალთა მცველს.

9ყმაწვილქალი მოეწონა მას და მადლი ჰპოვა მის წინაშე. სასწრაფოდ მიაცემინა მისთვის კუთვნილი ფერუმარილი და მისი წილი საზრდო, მიაჩენინა შვიდი რჩეული მხევალი მეფის სახლიდან და გადაიყვანა ის და მისი მხევლები სადიაცო სახლის საუკეთესო სამყოფელში.

10ესთერს არ გაუმხელია თავისი ერი და თავისი სამშობლო, რადგან იგი მორდექაის ჰყავდა დარიგებული, რომ არ ეთქვა.

11და ყოველდღე დადიოდა მორდექაი სადიაცო სახლის ეზოს წინ, რათა გაეგო, როგორ იყო ესთერი და რა ხდებოდა მის თავს.

12როცა მოუწევდა ყოველ ყმაწვილქალს რიგი მეფე ახაშვეროშთან შესასვლელად, თორმეტი თვის ბოლოს, როგორც დაწესებული იყო ქალებისათვის, რადგან ასე სრულდებოდა მათი დაზელვის დღეები: ექვსი თვე სურნელის ზეთით და ექვსი თვე ნელსაცხებლებით და სხვადასხვა სადიაცო ფერუმარილით,

13მიდიოდა ყმაწვილქალი მეფესთან და ყველაფერს, რისი წაღებაც არ უნდა ეთხოვა მას, ატანდნენ ხოლმე სადიაცო სახლიდან მეფის სახლში.

14საღამოს შედიოდა ის და დილით ბრუნდებოდა მეორე სადიაცო სახლში შაყაშგაზის, მეფის საჭურისის, ხარჭათა მცველის, ხელქვეით; ვერ შევიდოდა ის მეფესთან მეტჯერ, თუ მეფე არ ისურვებდა მას და არ დაუძახებდა სახელდებით.

15და როდესაც ესთერს, მორდექაის ბიძის აბიხაილის ასულს, რომელიც მორდექაის ჰყავდა ნაშვილები, მეფესთან შესვლის რიგმა მოუწია, არაფერი მოუთხოვია, გარდა იმისა, რაც მეფის საჭურისმა, ქალთა მცველმა ჰეგაიმ ურჩია. და ესთერმა წყალობა ჰპოვა ყველა მისი მნახველის თვალში.

16და მიჰგვარეს ესთერი მეფე ახაშვეროშს მის სამეფო სახლში მეათე თვეს, ანუ ტებეთის თვეში, მისი მეფობის მეშვიდე წელს.

17და ყველა ქალზე მეტად შეიყვარა მეფემ ესთერი და მან წყალობა და მადლი ჰპოვა მის წინაშე ყველა ქალწულზე მეტად. და დაადგა მან თავზე სამეფო გვირგვინი და გაადედოფლა იგი ვაშთის ნაცვლად.

18და გამართა მეფემ დიდი ნადიმი, ესთერის ნადიმი, ყველა თავისი მთავრისთვის და მსახურისთვის, და შეუმსუბუქა გადასახადები სამთავროებს, და გასცა საჩუქარები მეფური სიუხვით. +

19და როდესაც მეორედ მოუყარეს თავი ქალწულებს, მეფის კარიბჭესთან იჯდა მორდექაი.

20ესთერი ჯერ კიდევ არ ამხელდა თავის სამშობლოს და ერს, როგორც მორდექაის ჰყავდა დარიგებული; და მორდექაის სიტყვას ესთერი ისევე ასრულებდა, როგორც მაშინ, როდესაც მის მეურვეობაში იყო. +

21და იმ დღეებში, როდესაც მორდექაი მეფის კარიბჭესთან იჯდა, ბიგთანი და თერეში, მეფის ორი საჭურისი, ზღურბლის მცველები, გაჯავრდნენ და განიზრახეს მეფე ახაშვეროშზე ხელის აღმართვა.

22შეიტყო ეს ამბავი მორდექაიმ და აცნობა დედოფალ ესთერს, ესთერმა კი მეფეს მოახსენა მორდაქაის სახელით.

23და გამოძიებულ იქნა ეს საქმე და დადასტურდა, და ორივენი ხეზე ჩამოჰკიდეს. და ჩაიწერა ეს მატიანის წიგნში მეფის წინაშე. +

3
ჰამანის შეთქმულება

3^1ამ ამბების შემდეგ მეფე ახაშვეროშმა განადიდა ჰამანი, ჰამედათა აგაგელის ძე, აღაზევა იგი და დაუდგა სავარძელი ყველა იმ მთავარზე მაღლა, ვინც კი ჰყავდა. +

2და მეფის ყველა მსახური, ვინც კი მეფის კარიბჭესთან იყო, უჩოქებდა და თაყვანს სცემდა ჰამანს, რადგან ასე ჰქონდა მეფეს მასზე ნაბრძანები. მორდექაი კი არც უჩოქებდა და არც თაყვანს სცემდა.

3და ეუბნებოდნენ მორდექაის მეფის მსახურნი, რომელნიც მეფის კარიბჭესთან იყვნენ: „მეფის ბრძანებას რატომ არ ემორჩილები?“ +

4დღითიდღე რომ ეუბნებოდნენ და ყურს არ უგდებდა მათ, ჰამანს მიუტანეს ამბავი, რათა ენახათ, იდგებოდა თუ არა თავის სიტყვაზე მორდექაი, რადგან მას ნათქვამი ჰქონდა მათთვის, რომ იუდაელი იყო.

5და დაინახა ჰამანმა, რომ მორდექაი არ უჩოქებს და არ სცემს თაყვანს მას, და აღივსო ჰამანი რისხვით.

6ითაკილა მარტო მორდექაიზე აღემართა ხელი, რადგან მისთვის ნათქვამი ჰქონდათ, რომელ ერს ეკუთვნოდა მორდექაი. გადაწყვიტა ჰამანმა გაენადგურებინა მთელი იუდაელობა, მორდექაის ერი, ახაშვეროშის მთელ სამეფოში.

7და პირველ თვეში, რომელიც არის თვე ნისანისა, ახაშვეროშის მეფობის მეთორმეტე წელს, ჰამანის წინაშე ჰყრიდნენ „ფურს“, ანუ წილს დღითიდღე და თვიდან თვემდე, მეთორმეტე თვემდე, რომელიც არის თვე ადარისა. +

8და უთხრა ჰამანმა მეფე ახაშვეროშს: „არის ერთი ხალხი განთესილი და გაფანტული სხვა ხალხებს შორის შენი სამეფოს ყველა სამთავროში. მათი რჯული განსხვავდება ყველა ხალხის რჯულისაგან, და არ ასრულებენ მეფის კანონებს, და არ შეშვენის მეფეს მათი დატოვება. +

9თუ მეფე ინებებს, გადაწყდეს მათი განადგურება. ათი ათას ტალანტ ვერცხლს მივუწონი ხელში მეფის მოურავებს, რათა მეფის საგანძურებში შეიტანონ.“

10და წაიძრო მეფემ ბეჭედი ხელიდან და მისცა ის ჰამანს, ჰამედათა აგაგელის ძეს, იუდაელთა მტერს. +

11და უთხრა მეფემ ჰამანს: „ვერცხლიც გეძლევა და ხალხიც, მოიქეცი, როგორც შენ გენებოს.“

12და მოუხმეს მეფის მწერლებს პირველი თვის მეცამეტე დღეს და ისე დაიწერა, როგორც ჰამანმა უბრძანა მეფის სატრაპებს და სამთავროთა განმგებლებს, ყოველი ხალხის მთავარს, თითოეულ სამთავროს თავისი დამწერლობით და თითოეულ ხალხს თავის ენაზე. მეფე ახაშვეროშის სახელით დაიწერა და დაიბეჭდა მეფის ბეჭდით.

13და დაუგზავნეს წერილები მალემსრბოლთა ხელით მეფის ყველა სამთავროს, რათა გაეწყვიტათ, დაეხოცათ და დაეღუპათ ყველა იუდაელი, ყმაწვილიდან მოხუცამდე; ბალღები და ქალები ერთ დღეს, მეთორმეტე თვის მეცამეტე დღეს, რომელიც არის თვე ადარისა და დაეტაცათ მათი ქონება. +

14ბრძანების პირი, როგორც კანონი, უნდა დაეგზავნათ ყველა სამთავროში, რათა მზად ყოფილიყვნენ ამ დღისათვის.

15მალემსრბოლებმა სწრაფად წაიღეს მეფის ბრძანება და გაცემულ იქნა ბრძანება შუშანში, სატახტო ქალაქში; და დასხდნენ სმად მეფე და ჰამანი; შუშან-ქალაქი კი დაბნეულობას მოეცვა. +

4
მარხვა და ჭმუნვა

4^1და მორდექაიმ შეიტყო ყველაფერი, რაც მოხდა და შემოიხია სამოსელი, ჩაიცვა ჯვალო, თავზე ნაცარი დაიყარა; შუაგულ ქალაქში გავიდა და ხმამაღლა და მწარედ მოთქვამდა. +

2და მივიდა მეფის კარიბჭემდე, რადგან არ შეიძლებოდა მეფის კარიბჭეში ჯვალოთი შესვლა.

3ყველა სამთავროში, ყველგან, სადაც კი მეფის ბრძანება და განკარგულება მივიდა, დიდი გლოვა, მარხვა, გოდება და ქვითინი ჰქონდათ; ბევრს ქვეშ ძაძა და ნაცარი ეგო. +

4და მივიდნენ ესთერის მხევლები და მისი საჭურისები და მოახსენეს მას ეს ამბავი. დიდად შეძრწუნდა დედოფალი. გაუგზავნა სამოსელი, რომ შემოსილიყო მორდექაი და გაეხადა ჯვალო, მაგრამ მან არ მიიღო.

5და მოუხმო ესთერმა ჰათაქს, მეფის საჭურისს, რომელიც მეფეს ჰყავდა მიჩენილი მისთვის, და უბრძანა, წასულიყო მორდექაისთან და გაეგო, რა იყო ეს და რის გამო.

6და გავიდა ჰათაქი მორდექაისთან, ქალაქის მოედანზე, მეფის კარიბჭის წინ.

7და მოახსენა მას მორდექაიმ ყოველივე, რაც შეემთხვა და ვერცხლის ზუსტი თანხის ამბავი, რომლის მეფის საგანძურებში შეტანაც აღთქმული ჰქონდა ჰამანს იუდაელთა მოსასპობად. +

8და გადასცა პირი დაწერილი განკარგულებისა, შუშანში რომ იყო გამოსული მათ ამოსაწყვეტად, რათა ეჩვენებინა იგი ესთერისათვის, ეუწყებინა მისთვის და ებრძანებინა, რომ მისულიყო მეფესთან, შევედრებოდა მას და წყალობა გამოეთხოვა მისგან თავისი ერისთვის. +

9და მივიდა ჰათაქი და მოახსენა ესთერს მორდექაის ნათქვამი.

10და უთხრა ესთერმა ჰათაქს და მორდექაისთან დააბარა:

11„მეფის ყველა მსახურმა და მეფის სამთავროების ხალხმა იცის, რომ ყოველი კაცისთვის თუ ქალისთვის, ვინც კი დაუძახებლად შევა მეფესთან შიდა ეზოში, ერთი კანონია – სიკვდილი, მხოლოდ ის გადარჩება, ვისაც მეფე თავის ოქროს კვერთხს გაუწვდის. მე კი უკვე ოცდაათი დღეა, რაც მეფესთან მისასვლელად არ ვყოფილვარ დაძახებული.“ +

12და მიუტანეს მორდექაის ესთერის ნათქვამი.

13და მორდექაიმ ესთერს საპასუხოდ შეუთვალა: „არ გეგონოს, მეფის სახლიდან მხოლოდ შენ გადარჩე იუდაელთაგან,

14რადგან ახლა თუ დადუმდები, მაშინ შვება და ხსნა სხვა მხრიდან მოვა, შენ და შენი მამის სახლი კი დაიღუპებით. ვინ იცის, იქნებ ამ ჟამისათვის ეწიე შენ დედოფლობას?“

15მიუგო პასუხად ესთერმა მორდექაის:

16„წადი, თავი მოუყარე შუშანის მთელ იუდაელობას და იმარხულეთ ჩემთვის; და ნუ ჭამთ და ნუ სვამთ სამ დღეს, ნურც ღამით და ნურც დღისით; მეც ვიმარხულებ ჩემს მხევლებთან ერთად; ასე წავალ მეფესთან, თუმცა ეს კანონს ეწინააღმდეგება. და, თუ დავიღუპები, დავიღუპო!“

17და წავიდა მორდექაი და ყველაფერი ისე გააკეთა, როგორც ესთერმა დაარიგა.

5
თავგანწირვა

5^1მესამე დღეს შეიმოსა ესთერი დედოფლურად და დადგა მეფის სასახლის შიდა ეზოში, მეფის სახლის წინ. მეფე კი თავის სამეფო ტახტზე იჯდა სამეფო სახლში, შესასვლელის პირდაპირ. +

2და როგორც კი დაინახა მეფემ ეზოში მდგომი დედოფალი ესთერი, მადლი ჰპოვა ესთერმა მის თვალში და გაუწოდა მეფემ ესთერს ოქროს კვერთხი, ხელში რომ ეჭირა, და მიუახლოვდა ესთერი და კვერთხის თავს შეეხო. +

3და უთხრა მას მეფემ: „რა იყო, დედოფალო ესთერ? და რა სათხოვარი გაქვს? თუნდაც ნახევარი სამეფოც რომ იყოს, მოგეცემა!“ +

4და უთხრა ესთერმა: „თუ მეფე ინებებს, მობრძანდნენ მეფე და ჰამანი ნადიმზე, რომელიც მოვუმზადე მას.“

5და ბრძანა მეფემ: „სასწრაფოდ დამიძახეთ ჰამანს, რათა შესრულდეს ესთერის სიტყვა!“ და მივიდნენ მეფე და ჰამანი ნადიმზე, რომელიც ესთერს ჰქონდა მომზადებული.

6და უთხრა მეფემ ესთერს ღვინის სმის დროს: „რა არის შენი სათხოვარი? მოგეცემა. რა არის შენი სახვეწარი? ნახევარი სამეფოც რომ იყოს, აგისრულდება!“

7და მიუგო ესთერმა: „ეს არის ჩემი სახვეწარი და სათხოვარი:

8თუ მადლი მიპოვია მეფის თვალში და თუ მეფე ინებებს ჩემი სათხოვრის მოცემას და ჩემი სახვეწრის აღსრულებას, მოვიდეს მეფე და ჰამანი ხვალ ნადიმზე, რომელსაც მათ მოვუმზადებ, და ხვალ მოვიქცევი მეფის სიტყვისამებრ!“

9და გავიდა ჰამანი იმ დღეს მხიარული და გულსავსე, მაგრამ როგორც კი ჰამანმა მეფის კარიბჭესთან თვალი მოჰკრა მორდექაის, რომელიც არ წამომდგარა მის წინაშე და არც განძრეულა, რისხვით აღეგზნო ჰამანი მორდექაის მიმართ. +

10მაგრამ შეიკავა თავი ჰამანმა და მივიდა თავის სახლში და დაიბარა თავისი მეგობრები და ზერეში, თავისი ცოლი. +

11და მოუთხრო მათ ჰამანმა ამბავი თავისი დიდი დოვლათის, თავისი უამრავი ვაჟისა და ყოველივე იმისა, რითაც განადიდა იგი მეფემ და აღაზევა მეფის მთავრებზე და მსახურებზე. +

12და თქვა ჰამანმა: „დედოფალ ესთერს არავინ მოუწვევია მეფესთან ერთად თავის მომზადებულ ნადიმზე ჩემს მეტი და მე ხვალაც მიწვეული ვარ მასთან მეფესთან ერთად.

13და ეს ყოველივე არაფრად მიღირს მანამ, სანამ იუდაელ მორდექაის ვხედავ მეფის კარიბჭესთან მჯდარს.“ +

14და უთხრეს მას ზერეშმა, მისმა ცოლმა და ყველა მისმა მეგობარმა: „დაამზადებინე ორმოცდაათწყრთიანი ძელი და დილით უთხარი მეფეს, მასზე ჩამოახრჩონ მორდექაი, მერე წადი მეფესთან ერთად ნადიმზე მხიარული.“ და მოეწონა ეს სიტყვა ჰამანს და დაამზადებინა ძელი. +

6
ჰამანის გაწბილება.

6^1იმ ღამეს ძილი გაუკრთა მეფეს. და მოატანინა სამახსოვრო წიგნი – მატიანეები – და წაკითხულ იქნა მეფის წინაშე.

2და აღმოჩნდა ჩაწერილი, როგორ ჰყავდა ნამხილები მორდექაის ბიგთანა და თერეში, მეფის ის ორი საჭურისი, ზღურბლის მცველები, რომელთაც განზრახული ჰქონდათ მეფე ახაშვეროშზე ხელის აღმართვა. +

3და ბრძანა მეფემ: „რა პატივი და დიდება მიაგეს მორდექაის ამისათვის?“ და მოახსენეს მეფეს მისმა მსახურებმა: „არაფერი მიუგიათ მისთვის.“

4და იკითხა მეფემ: „ვინ არის ეზოში?“ და ჰამანი მოსულიყო მეფისათვის იმის სათქმელად, რომ ჩამოეხრჩოთ მორდექაი მისთვის გამზადებულ ძელზე. +

5და მოახსენეს მეფის მსახურებმა მას: „აი, ჰამანი დგას ეზოში.“ და ბრძანა მეფემ: „შემოვიდეს.“

6და შევიდა ჰამანი, და ჰკითხა მას მეფემ: „რა ვუყოთ კაცს, ვისი პატივისცემაც სურს მეფეს?“ და თქვა ჰამანმა თავის გულში: „ვისი პატივისცემა უნდა სურდეს მეფეს, თუ არა ჩემი?“

7და უთხრა ჰამანმა მეფეს: „კაცს, ვისი პატივისცემასაც მეფეს სურს,

8მიართვან სამეფო მოსასხამი, რომელიც ემოსა მეფეს, და ცხენი, რომელზეც იჯდა მეფე, როდესაც სამეფო გვირგვინი დაადგეს თავზე.

9და ხელში მისცენ მოსასხამი და ცხენი მეფის ყველაზე დიდებულ მთავარს; შემოსონ ის კაცი, ვისი პატივისცემაც სურს მეფეს; გაატარონ ცხენით ქალაქის მოედანზე და დაიძახონ მის წინაშე: „ასე ექცევიან იმ კაცს, ვისი პატივისცემაც სურს მეფეს!“

10და უბრძანა მეფემ ჰამანს: „ჩქარა, აიღე მოსასხამი და ცხენი, როგორც შენ თქვი და მოექეცი ასე მორდექაის, იუდაელს, მეფის კარიბჭესთან რომ ზის; არაფერი დააკლო შენს ნათქვამს.“

11და აიღო ჰამანმა მოსასხამი და ცხენი, შემოსა მორდექაი, ცხენით გაიყვანა ქალაქის მოედანზე და დაიძახა მის წინაშე: „ასე ექცევიან იმ კაცს, ვისი პატივისცემაც სურს მეფეს.“

12და დაბრუნდა მორდექაი მეფის კარიბჭესთან, ჰამანი კი გაეშურა შინისაკენ, დამწუხრებული და თავდაბურული. +

13და უამბო ჰამანმა ზერეშს, თავის ცოლს და ყველა თავის მეგობარს, ყველაფერი, რაც მას შეემთხვა. და უთხრეს მას მისმა ბრძენკაცებმა და ზერეშმა, მისმა ცოლმა: „თუ მორდექაი, რომლის გამოც ემხობი, იუდაელთა მოდგმისაა, მაშინ ვერ დასძლევ მას, უსათუოდ დაემხობი მის წინაშე.“ +

14როდესაც ჯერ კიდევ ელაპარაკებოდნენ, მოვიდნენ მეფის საჭურისები და დააჩქარეს ჰამანი, წასულიყო ესთერის მომზადებულ ნადიმზე.

7

ნადიმი ესთერთან

7^1და ეწვივნენ მეფე და ჰამანი ესთერ დედოფალს სანადიმოდ.

2და ჰკითხა მეფემ ესთერს მეორე დღესაც ღვინის სმის დროს: „რა არის შენი სათხოვარი, ესთერ დედოფალო? მოგეცემა! და რა არის შენი სახვეწარი? ნახევარი სამეფოც რომ იყოს, აგისრულდება.“ +

3და მიუგო ესთერ დედოფალმა და უთხრა: „თუ წყალობა მიპოვნია შენს თვალში, მეფეო, და თუ ინებებს მეფე, მომცეს ჩემი სიცოცხლე ჩემს სათხოვარში და ჩემი ერი ჩემს სახვეწარში.

4რადგან გაყიდულნი ვართ ჩვენ – მე და ჩემი ერი – გასაწყვეტად, დასახოცად და დასაღუპად. მონებად და მხევლებად რომ გავეყიდეთ, დავდუმდებოდი, მაგრამ მტერი ვერ ზღავს მეფის ზარალს. +

5და თქვა მეფე ახაშვეროშმა და ჰკითხა ესთერ დედოფალს: „ვინ არის იგი და სად არის, ვინც გაბედა ამის ჩადენა?“

6და თქვა ესთერმა: „მოქიშპე და მტერია ეს ბოროტი ჰამანი!“ ელდა ეცა ჰამანს მეფისა და დედოფლის წინაშე.

7ადგა განრისხებული მეფე ნადიმიდან და გავიდა სასახლის ბაღში; ჰამანი კი დარჩა, რათა სიცოცხლის შენარჩუნება გამოეთხოვა ესთერ დედოფლისაგან, რადგან ხედავდა, რომ მისი დაღუპვა გადაწყვეტილი იყო მეფისაგან. +

8და როდესაც მეფე დაბრუნდა სასახლის ბაღიდან სანადიმო დარბაზში, ჰამანი იმ სარეცელზე დამხობილი დაუხვდა, რომელზეც ესთერი იყო. თქვა მეფემ: „დედოფალზეც ძალადობს ჩემთან სახლში?“ სიტყვა დასცდა მეფის ბაგეს და მაშინვე დაუფარეს სახე ჰამანს.

9და ხარბონამ, ერთმა საჭურისთაგანმა, მეფის წინაშე განაცხადა: „აჰა, ჰამანის სახლში დგას ის ძელიც, ჰამანმა რომ მოუმზადა მორდექაის, მეფისთვის კეთილის მოლაპარაკეს, ორმოცდაათი წყრთა სიმაღლით.“ და თქვა მეფემ: „ჩამოჰკიდეთ მასზე!“

10და ჩამოჰკიდეს ჰამანი იმ ძელზე, მორდექაისთვის რომ ჰქონდა გამზადებული და დაცხრა მეფის რისხვა. +

8

8^1მორდექაის განდიდება იმავე დღეს მისცა მეფე ახაშვეროშმა დედოფალ ესთერს იუდაელთა მტრის, ჰამანის სახლი. მორდექაი კი ეახლა მეფეს, რადგან გაუმხილა ესთერმა, რა იყო იგი მისი.

2და წაიძრო მეფემ თავისი ბეჭედი, ჰამანისთვის ჩამორთმეული, და მისცა მორდექაის. ხოლო ესთერმა მორდექაი ჰამანის სახლის მოურავად დააყენა. +

3კვლავ დაელაპარაკა მეფეს ესთერი, ფეხებში ჩაუვარდა და ატირდა, ემუდარებოდა, გაეუქმებინა ჰამან აგაგელის სიავე და განზრახვა, რომელიც იუდაელთა წინააღმდეგ ჰქონდა განზრახული. +

4და გაუწოდა მეფემ ესთერს ოქროს კვერთხი, და წამოდგა ესთერი და დადგა მეფის წინაშე. +

5და თქვა: „თუ მეფე ინებებს, და თუ მე წყალობა მიპოვია მის წინაშე, და თუ ეს საქმე სწორია მეფის წინაშე და მეც მოსაწონი ვარ მის თვალში, დაიწეროს ბრძანება, რომელიც გააუქმებს ჰამანის, ჰამედათა აგაგელის ძის მიერ შეთხზულ წერილებს, რომლებიც მან დაწერა იუდაელთა მოსასპობად, რომელნიც მეფის ყველა სამთავროში ცხოვრობენ.

6რადგან, როგორ ვუყურო უბედურებას, რაც ჩემს ერს უნდა შეემთხვეს? როგორ ვუყურო ჩემი სამშობლოს დაღუპვას?“

7და უთხრა მეფე ახაშვეროშმა ესთერ დედოფალს და მორდექაი იუდაელს: „აჰა, ხომ მივეცი ესთერს ჰამანის სახლი, თავად კი ძელზე ჩამოჰკიდეს, რადგან მან იუდაელებზე აღმართა ხელი.

8და თქვენ დაწერეთ მეფის სახელით იუდაელებზე, რაც გაგიხარდებათ, და მეფისავე ბეჭდით დაბეჭდეთ, რადგან არ შეიცვლება მეფის სახელით დაწერილი და მეფის ბეჭდით დაბეჭდილი.“

9მაშინ დაუძახეს მეფის მწერლებს მესამე თვეს, რომელიც არის თვე სივანისა, ოცდამესამე დღეს და ყველაფერი ისე დაიწერა, როგორც უბრძანა მორდექაიმ იუდაელებს, სატრაპებს, განმგებლებს, სამთავროთა მთავრებს ინდოეთიდან ქუშამდე, ას ოცდაშვიდ სამთავროს, ყოველ სამთავროს თავისი დამწერლობით, ყოველ ხალხს თავის ენაზე, იუდაელებსაც თავიანთი დამწერლობით და თავიანთ ენაზე. +

10და მან დაწერა მეფე ახაშვეროშის სახელით, და დაბეჭდა მეფის ბეჭდით, და დააგზავნა წერილები მეფის ცხენთსაშენის ბედაურებზე ამხედრებული მალემსრბოლების ხელით,

11რომ მეფე ნებას აძლევდა იუდაელებს, რომლებიც იყვნენ ყველა ქალაქში, შეკრებილიყვნენ და დაეცვათ თავი, გაეწყვიტათ, დაეხოცათ და დაეღუპათ იმ ერისა და სამთავროს მთელი მხედრიონი, რომელიც მტრულად მოეკიდებოდა მათ; მათი ბალღებიც და ქალებიც ზედ მიეყოლებინათ და მათი მონაგარი დაეტაცათ,

12ერთი დღის მანძილზე, მეფე ახაშვეროშის ყველა სამთავროში, მეცამეტე დღეს მეთორმეტე თვისა, რომელიც არის ადარის თვე.

13წერილის პირი უნდა გადაეცათ, როგორც კანონი, ყველა სამთავროში, მთელი ხალხისათვის გამოსაცხადებლად, რომ იუდაელები მზად ყოფილიყვნენ ამ დღისათვის, თავიანთ მტრებზე შურისსაძიებლად.

14და სამეფო ბედაურებზე ამხედრებულმა მალემსრბოლებმა მეფის ბრძანებით აჩქარებულებმა და გამალებულებმა გაჰქუსლეს. განკარგულება კი შუშანში, სატახტო ქალაქში, იყო გამოცხადებული.

15და მორდექაი გამოვიდა მეფისაგან ლურჯი და თეთრი ფერის სამეფო სამოსელში, ოქროს დიდი გვირგვინით, ბისონისა და ძოწეულის მოსასხამით. შუშან-ქალაქი კი ყიჟინებდა და ხარობდა.

16და იუდაელთათვის იყო ნათელი, სიხარული, შვება და პატივი.

17ყველა სამთავროში, ყველა ქალაქში, ყველგან, სადაც კი მივიდა მეფის ბრძანება და განკარგულება, სიხარული და შვება ჰქონდათ იუდაელებს, ნადიმი და დღეობა. ქვეყნის ბევრი მცხოვრები იუდაელი გახდა, რადგან იუდაელთა შიშმა მოიცვა ისინი.

9
შურისძიება

9^1და მეთორმეტე თვეში, რომელიც არის ადარის თვე, მეცამეტე დღეს, როდესაც დადგა ჟამი მეფის ბრძანებისა და მისი განკარგულების აღსრულებისა, იმ დღეს, როცა იუდაელთა მტრებს იმედი ჰქონდათ მათ დაეუფლებოდნენ, მაგრამ პირუკუ მოხდა და იუდაელები დაეუფლნენ თავიანთ მტრებს, +

2შეიკრიბნენ იუდაელები თავიანთ ქალაქებში, მეფე ახაშვეროშის ყველა სამთავროში, რათა ხელი აღემართათ მათთვის ავის მაძიებლებზე. წინ ვერავინ აღუდგა მათ, რადგან მათმა შიშმა მოიცვა მთელი ხალხი.

3და სამთავროთა მთავრები, სატრაპები, განმგებლები, მეფის საქმის აღმასრულებლები შეეწეოდნენ იუდაელებს, რადგან მორდექაის შიშს შეეპყრო ისინი.

4რადგან დიდი იყო მორდექაი მეფის სახლში და მისწვდა მისი ამბავი ყველა სამთავროს, რადგან უფრო და უფრო დიდი ხდებოდა ეს კაცი. +

5და დასცხეს იუდაელებმა ყველა თავიანთ მტერს მახვილით, ხოცვითა და ჟლეტით, როგორც უნდოდათ, ისე მოექცნენ თავიანთ მტრებს.

6და შუშანში, სატახტო ქალაქში, იუდაელებმა დახოცეს და მოსპეს ხუთასი კაცი. +

7და ფარშანდათა, დალფონი, ასფათა,

8ფორათა, ადალია, არიდათა,

9ფარმაშთა, არისაი, არიდაი და ვაიეზათა –

10ჰამან ჰამადათას ძის ათი ვაჟი დახოცეს, დასატაცებლად კი ხელი არ გაუწვდიათ. +

11და იმ დღესვე შეატყობინეს მეფეს შუშანში, სატახტო ქალაქში, დახოცილთა რიცხვი.

12და უთხრა მეფემ ესთერ დედოფალს: „შუშანში, სატახტო ქალაქში, იუდაელებმა დახოცეს და მოსპეს ხუთასი კაცი და ჰამანის ათი ვაჟი; მეფის სხვა სამთავროებში რაღას იზამდნენ! კიდევ რა არის შენი სათხოვარი? მოგეცემა. კიდევ რა არის შენი სახვეწარი? აგისრულდება!“

13და თქვა ესთერმა: „თუ მეფე ინებებს, ხვალაც დაანებონ იუდაელებს, რომელნიც შუშანში ცხოვრობენ, ამ დღევანდელი განკარგულებისამებრ იმოქმედონ და ჰამანის ათი ვაჟი ძელზე ჩამოჰკიდონ.“

14და ბრძანა მეფემ ასე გაკეთებულიყო. და განკარგულება გასცეს შუშანში და ჩამოჰკიდეს ჰამანის ათი ვაჟი.

15და შეიკრიბნენ შუშანში მცხოვრები იუდაელები ადარის თვის მეთოთხმეტე დღესაც და დახოცეს შუშანში სამასი კაცი, დასატაცებლად კი ხელი არ გაუწვდიათ.

16და დანარჩენმა იუდაელებმა, მეფის სამთავროებში რომ იყვნენ, რათა თავი დაეცვათ და მტრებისაგან მოესვენათ, დახოცეს სამოცდათხუთმეტი ათასი, დასატაცებლად კი ხელი არ გაუწვდიათ.

17ეს მოხდა ადარის თვის მეცამეტე დღეს და მის მეთოთხმეტე დღეს კი მოისვენეს და ნადიმისა და სიხარულის დღედ აქციეს.

18იუდაელები, რომელნიც შუშანში ცხოვრობდნენ, იკრიბებოდნენ მეცამეტე და მეთოთხმეტე დღეს, ხოლო მეთხუთმეტე დღეს ისვენებდნენ, ნადიმისა და სიხარულის დღედ გაიხადეს.

19ამიტომ არის, რომ სოფლელი იუდაელებისთვის, რომელნიც უგალავნო დაბებში ცხოვრობენ, ადარის თვის მეთოთხმეტე დღე სიხარულის, ნადიმის, დღეობისა და ერთმანეთისათვის საჩუქრების გაგზავნის დღეა.

20და დაწერა მორდექაიმ ეს ამბები და დაუგზავნა წერილები ყველა იუდაელს, მეფე ახაშვეროშის ყველა სამთავროში მცხოვრებს, ახლო მყოფსა და შორს მყოფს,

21რათა ეკისრათ და ყოველწლიურად აღენიშნათ ადარის თვის მეთოთხმეტე და მეთხუთმეტე დღე,

22რადგან იმ დღეებში მოისვენეს იუდაელებმა თავიანთი მტრებისაგან, და იმ თვეში შეეცვალათ მწუხარება სიხარულად და გლოვა – დღესასწაულად. რათა ექციათ ეს დღეები ნადიმისა და სიხარულის, ერთმანეთისათვის საჩუქრების გაგზავნის და ღარიბების მოკითხვის დღედ.

23და იუდაელთ მიიღეს ის, რისი გაკეთებაც თავად დაიწყეს, და რასაც სწერდა მათ მორდექაი.

24რადგან ჰამან ჰამედათა აგაგელის ძეს, ყველა იუდაელის მოძულეს, ჩაფიქრებული ჰქონდა იუდაელების მოსპობა და ჰყარა „ფური“, ანუ წილი, რათა გაეწყვიტა და დაეღუპა ისინი. +

25მაგრამ როცა ესთერი მეფეს წარუდგა, მან მაშინვე გასცა წერილობითი განკარგულებები, რათა მისი ავი ზრახვა, რაც იუდაელთა წინააღმდეგ ჰქონდა ჩაფიქრებული, მის თავზე მოქცეულიყო და ძელზე ჩამოეკიდათ იგი და მისი ვაჟები.“

26ამიტომ უწოდეს იმ დღეებს „ფურიმი“, „ფურის“ სახელი. ამიტომ, თანახმად ამ წერილის სიტყვებისა და საკუთარი თვალით ნანახისა, და თანახმად იმისა, რაც მათ შეემთხვათ,

27დაუდგინეს იუდაელებმა თავიანთ თავს და თავიანთ შთამომავლობას და ყველას, მათთან შეხიზნულებს, რომ მოუშლელად, ყოველწლიურად ეზეიმათ ეს ორი დღე დაწერილისამებრ და დათქმულ დროს.

28ეს დღეები უნდა ხსომებოდათ და ეზეიმათ ყველა თაობაში, ყველა საგვარეულოში, ყველა სამთავროში, ყველა ქალაქში. და ფურიმის დღეეები არ უნდა გაუქმებულიყო იუდაელთა შორის, და არ უნდა გამქრალიყო შთამომავლობაში მათი ხსოვნა.

29და წერდნენ ესთერ დედოფალი, აბიხაილის ასული, და მორდექაი იუდაელთა მთელი ძალისხმევით, რათა ეკისრათ შესრულება მეორე წერილისა ფურიმის თაობაზე.

30დაუგზავნა წერილები ყველა იუდაელს, ახაშვეროშის სამეფოს ას ოცდაშვიდსავე ოლქში, მშვიდობისა და ჭეშმარიტების სიტყვები,

31რათა დაეცვათ ფურიმის ეს დღეები თავის დროზე, როგორც მორდექაი იუდაელს და ესთერ დედოფალს ჰქონდათ დაწესებული; როგორც მათ ჰქონდათ დაწესებული თავიანთი თავისთვის და თავიანთი შთამომავლობისათვის, – მარხვისა და მოთქმის წესები.

32და ესთერის ბრძანებამ დააწესა ფურიმის ადათ-წესები და ჩაწერილ იქნა წიგნში.

10

მორდექაი – მეფის მოადგილე

10^1და ხარკი დააკისრა მეფე ახაშვეროშმა ქვეყანას და ზღვის კუნძულებს.

2და მისი ძლიერებისა და გმირობის ყველა საქმე, მორდექაის დიდების ამბავი, რომელიც განადიდა მეფემ, განა მიდიისა და სპარსეთის მეფეთა მატიანის წიგნებში არ არის ჩაწერილი?

3რადგან იუდაელი მორდექაი მეორე კაცი იყო მეფე ახაშვეროშის შემდეგ, დიდი კაცი იყო იუდაელთა შორის, და სანატრელი თავის მრავალრიცხოვან მოძმეთათვის, სიკეთის მაძიებელი თავისი ერისათვის, მშვიდობისმეტყველი მთელი თავისი მოდგმისათვის.

+ ეზრ. 4:6.

+ დან. 8:2.

+ დან. 5:3.

+ 4მეფ. 24:15.

+ ესთ. 1:3.

+ ესთ. 2:19.

+ ესთ. 6:2.

+ 1მეფ. 15:8,32. ესთ. 5:11; 6:6.

+ დან. 3:12; 6:13.

+ ესთ. 9:24. იგავ. 14:32.

+ რიცხ. 23:9.

+ დაბ. 41:42.

+ ესთ. 8:13; 9:1.

+ ესთ. 4:8; 8:15.

+ რიცხ. 14:6. იესო. 7:6.

+ იონ. 3:6.

+ ესთ. 3:15.

+ ესთ. 3:15.

+ ესთ. 5:1-2; 8:4.

+ ესთ. 4:16.

+ ესთ. 4:11; 8:4.

+ ესთ. 7:2.

+ იგავ. 26:26.

+ ესთ. 6:13.

+ ესთ. 3:1.

+ იგავ. 14:31.

+ ესთ. 6:4.

+ ესთ. 2:23.

+ ესთ. 5:7. ფსალმ. 7:17. იგავ. 4:16; 5:22.

+ 2ნეშტ. 26:20.

+ იგავ. 16:18. იოან. 18:6.

+ ესთ. 5:3,6.

+ ფსალმ. 100:5.

+ იგავ. 10:24.

+ ესთ. 6:4. იგავ. 26:27. ეკლ. 10:8.

+ ესთ. 3:10.

+ ესთ. 3:12.

+ ესთ. 4:11.

+ ესთ. 3:12.

+ ესთ. 3:13.

+ ესთ. 8:17.

+ იგავ. 11:8.

+ გამ. 17:14.

+ ესთ. 2:15.

იობი
იობი

1

2

3

4

5

6

7

8

9

10

11

12

13

14

15

16

17

18

19

20

21

22

23

24

25

26

27

28

29

30

31

32

33

34

35

36

37

38

39

40

41

42

1
იობის წიგნი
იობის ზნეობრივი სახე

1^1ყუცის ქვეყანაში იყო კაცი, სახელად იობი. იყო ის კაცი ალალი, წრფელი, ღვთისმოშიში და ბოროტებას განრიდებული. +

2და შეეძინა მას შვიდი ძე და სამი ასული.

3და იყო მისი სამწყსო: შვიდი ათასი წვრილფეხა საქონელი, სამი ათასი აქლემი, ხუთასი უღელი ხარი, ხუთასი ჭაკი ვირი; და ჰყავდა ძალიან ბევრი მსახური; ყველაზე დიდი იყო ის კაცი აღმოსავლეთის ძეთა შორის.

4მისი ძენი მიდიოდნენ და მართავდნენ პურობას, ყოველი მათგანი თავის სახლში და თავის დღეს, და ისინი უგზავნიდნენ და თავის სამ დასაც იწვევდნენ, რათა მათთან ერთად ესვათ და ეჭამათ.

5ნადიმის დღეები რომ ჩამოთავდებოდა, იობი გაგზავნიდა და განწმედდა მათ: ადგებოდა დილაადრიან და სრულადდასაწველებს აღავლენდა მათი რიცხვისდა მიხედვით, რადგან ამბობდა იობი: „ეგების შესცოდეს ჩემმა ძეებმა და დაგმეს ღმერთი თავინთ გულში.“ ასე იქცეოდა იობი ყოველთვის. +

6და ერთ დღეს მოვიდნენ ღვთის შვილები უფლის წინაშე წარსადგომად, და მათ შორის სატანაც მოვიდა. +

7და ჰკითხა უფალმა სატანას: „საიდან მოდიხარ?“ და მიუგო სატანამ უფალს: „ქვეყნად წანწალიდან და ხეტიალიდან.“

8და უთხრა უფალმა სატანას: „თუ შეგინიშნავს ჩემი მსახური იობი? რადგან არავინ არის მისი მსგავსი ამ ქვეყანაზე: ალალი, წრფელი, ღვთისმოშიში კაცია, ბოროტებას განრიდებული.“

9და მიუგო სატანამ უფალს: „მერედა ტყუილუბრალოდ არის იობი ღვთისმოშიში?

10განა შენ არ შემოაკავე მისი გარემო და მისი სახლი, და მთელი მისი საბადებელი ყოველმხრივ? შენ აკურთხე მისი ნახელავი და გაამრავლე ქვეყნად მისი საქონელი.

11აბა, ხელი გაიწოდე და შეახე მთელ მის საბადებელს, თუ პირში არ დაგიწყოს გმობა.“

12და უთხრა უფალმა სატანას: „აჰა, შენს ხელთ იყოს მთელი მისი საბადებელი, ოღონდ თვით მის წინააღმდეგ ნუ გაიწვდი ხელს!“ და გამოვიდა სატანა უფლისაგან.

13ერთ დღეს, როცა მისი ძენი და მისი ასულნი ჭამდნენ და ღვინოს სვამდნენ თავიანთი უფროსი ძმის სახლში,

14მივიდა მაცნე იობთან და უთხრა: „ხარები ხნავდნენ და ჭაკი ვირები ძოვდნენ მათ გვერდით,

15და დაეცნენ შებაელები მათ და წაასხეს, მსახური ბიჭები კი მახვილით ამოხოცეს. მეღა გადავრჩი შენთვის ამბის მომტანი.“

16ამის ლაპარაკში იყო, რომ მოვიდა სხვა და თქვა: „ღვთის ცეცხლი ჩამოვარდა ზეციდან და გადაბუგა ცხვარი და მსახური ბიჭები და შთანთქა ისინი. მეღა გადავრჩი შენთვის ამბის მომტანი.“

17ამის ლაპარაკში იყო, რომ მოვიდა კიდევ სხვა და თქვა: „ქალდეველნი დაეწყვნენ სამ რაზმად და დაეცნენ აქლემებს და წაასხეს ისინი, მსახური ბიჭები მახვილის პირით ამოხოცეს. მეღა გადავრჩი შენთვის ამბის მომტანი.“

18ამის ლაპარაკში იყო, რომ მოვიდა კიდევ სხვა და თქვა: „შენი ძენი და შენი ასულნი ჭამდნენ და ღვინოს სვამდნენ თავიანთი უფროსი ძმის სახლში,

19და აჰა, დიდი ქარი მოვარდა უდაბნოდან, ეძგერა სახლის ოთხსავე კუთხეს, ჭერი თავზე დაემხოთ ყმაწვილებს და დაიხოცნენ. მეღა გადავრჩი შენთვის ამბის მომტანი.“

20და ადგა იობი და შემოიხია სამოსელი, და გადაიპარსა თავი, და დაეცა მიწაზე და თაყვანისცა,

21და თქვა: „შიშველი გამოვედი დედის მუცლიდან და შიშველი დავბრუნდები იქ. უფალმა მომცა და უფალმა წაიღო. კურთხეულ იყოს უფლის სახელი.“

22ყოველივე ამაში იობს არ შეუცოდავს, ღვთის აუგი არ დასცდენია. +

2

იობი მეორედ გადაეცემა სატანას

2^1ერთ დღეს მივიდნენ ღვთის შვილები უფლის წინაშე წარსადგომად, და სატანაც მივიდა მათ შორის უფლის წინაშე წარსადგომად. +

2და ჰკითხა უფალმა სატანას: „საიდან მოდიხარ?“ და მიუგო სატანამ უფალს: „ქვეყნად წანწალიდან და ხეტიალიდან.“

3და უთხრა უფალმა სატანას: „არ შეგინიშნავს ჩემი მსახური იობი? რადგან არავინ არის მისი მსგავსი ამ ქვეყანაზე: ალალი, წრფელი, ღვთისმოშიში კაცია, ბოროტებას განრიდებული. იგი კვლავ სიალალით ინახავს თავს, შენ კი მაქეზებდი მის წინააღმდეგ, რომ უმიზეზოდ დამეღუპა იგი.“ +

4და მიუგო სატანამ უფალს: „ტყავს ტყავის წილ, მაგრამ სიცოცხლის წილ ყველაფერს გაიღებს კაცი.

5აბა, გაიწოდე ხელი, და შეახე მის ძვალს და მის ხორცს, პირში თუ არ დაგიწყოს გმობა.“ +

6და უთხრა უფალმა სატანას: „აჰა, შენს ხელთ იყოს, მხოლოდ მის სიცოცხლეს გაუფრთხილდი.“

7და გავიდა სატანა უფლისაგან და შეჰყარა იობს საშინელი ქეცი ფეხის ტერფიდან თხემამდე. +

8და აიღო იობმა კეცის ნატეხი წყლულების მოსაქავებლად და ნაცარში ჩაჯდა.

9და უთხრა მას მისმა ცოლმა: „შენ კვლავ ეჭიდები შენს სიალალეს? დაგმე ღმერთი და მოკვდი!“

10და მან უპასუხა: „ერთი უგუნური დედაკაცივით ლაპარაკობ შენ. თუ სიკეთეს ვიღებთ ღვთისგან, სიავე აღარ უნდა მივიღოთ?“ არც ყოველივე ამაში შეუცოდავს იობს თავისი ბაგით. +

11და გაიგო იობის სამმა მეგობარმა ყველა ის უბედურება, რაც იობს დაატყდა თავს, და მოვიდნენ თავთავიანთი ადგილებიდან: ელიფაზ თემანელი, ბილდად შუხელი და ცოფარ ნაყამათელი, და შეიკრიბნენ ერთად, რათა მასთან მისულიყვნენ მისასამძიმრებლად და სანუგეშებლად. +

12შორიდან აახილეს თვალი, მაგრამ ვერ იცნეს, ხმა აღიმაღლეს და ტირილი მორთეს. და შემოიხია თითოეულმა თავისი სამოსელი, და თავზე მტვერი დაიყარა.

13და ისხდნენ მასთან მიწაზე შვიდ დღეს და შვიდ ღამეს. ხმა არავის გაუცია მისთვის, რადგან ხედავდნენ, რომ მეტისმეტად დიდი იყო მისი სატკივარი.

3
იობის პირველი სიტყვა

3^1და ამის შემდგომ გახსნა იობმა ბაგე და დასწყევლა თავისი დღე.

2და თქვა იობმა: +

3„დაიქცეს ის დღე, მე რომ გავჩნდი, და ღამე, რომელმაც თქვა: ‘კაცი ჩაისახა!’

4ის დღე დაბნელდეს, აღარ მოხედოს მას ღმერთმა ზეგარდმო, აღარ ინათოს მასზე ნათელმა!

5მოიცვას ის ბნელმა და სიკვდილის აჩრდილმა, დაივანოს მასზე ღრუბელმა, შეაძრწუნოს ის დღის სიშავემ!

6ის ღამე შეიპყროს წყვდიადმა, არ გაიხაროს წლის დღეთა შორის! თვეთა რიცხვში აღარ

7აჰა, გაბერწდეს ის ღამე, აღარ ეღირსოს სიხარული.

8დასწყევლონ იგი დღის მაწყევრებმა, რომელთაც ძალუძთ ლევიათანის გამოღვიძება!

9დაე, დაბნელდნენ მისი განთიადის ვარსკვლავები, ელოდოს ნათელს და არ ჩანდეს, და ვერ იხილოს წამწამნი ცისკრისა.

10რადგან დედაჩემის საშოშივე არ ჩამიკეტა კარი, და არ დაფარა სალმობა ჩემს თვალთაგან.

11რატომ არ მოვკვდი გაჩენისთანავე, მუცლიდან გამოსვლისთანავე რად არ გავთავდი?

12რად მიმიღეს მე ბებიაქალის მუხლებმა, და რად შემეგებნენ დედაჩემის ძუძუნი მოსაწოვებლად?

13რადგან ახლაც ხომ ვიწვებოდი დამშვიდებული, ძილში ვიქნებოდი მოსვენებული, +

14ქვეყნიერების მეფეებთან და მრჩევლებთან, თავისთვის საძვალეთა მაშენებლებთან, +

15ან მთავრებთან, რომელთაც ოქრო ჰქონდათ, და ვერცხლით რომ ივსებდნენ სახლებს.

16ან რატომ არ დავიმარხე მკვდრადშობილივით, იმ ჩვილივით, ნათელი რომ არ უნახავს?

17იქ ბოროტეულნი აღარ შფოთავენ, და იქ განისვენებენ მოქანცულნი.

18იქ მშვიდად არიან ტუსაღები და თავმდგმურთა ხმა არ ესმით.

19მცირენი და დიდნი იქ არიან, და მონა თავისუფალია თავისი ბატონისაგან.

20რაღად მიეცა ტანჯულს ნათელი, და სულგამწარებულს – სიცოცხლე,

21სიკვდილის მონატრულებს და ვერმპოვნელებს, დამარხულ განძზე მეტად რომ ეძებენ, +

22უზომოდ გახარებულებს და აღტაცებულებს

23რად მიეცა ნათელი იმ კაცს, და ვინც ალყაში მოიმწყვდია ღმერთმა?

24რადგან ჩემს პურს ჩემი ოხვრა წინ უსწრებს, და ჩემი კვნესა წყალივით იღვრება.

25რადგან მეწია შიში, რომელიც მაძრწუნებდა, და რაც მაშინებდა, ის მომივიდა.

26ჩემთვის აღარც სიმშვიდეა, აღარც შვება, და არც მოსვენება. მოვიდა მშფოთვარება.“

4

ელიფაზის პირველი სიტყვა

4^1და მიუგო ელიფაზ თემანელმა და თქვა: +

2„სიტყვა რომ შემოგბედოთ, ხომ არ გაბეზრდები? მაგრამ ვის ძალუძს ლაპარაკისაგან თავი შეიკავოს?

3აი, შენ ბევრს არიგებდი ჭკუას, და დაუძლურებულ მკლავებს განამტკიცებდი; +

4წაბორძიკებულს ფეხზე აყენებდა შენი სიტყვა, და ძალაგამოცლილ მუხლებს შენ ამაგრებდი.

5და ახლა შენც მოგადგა და გაბეზრდი, შენც გეწია და შეძრწუნდი,

6შენი მოშიშება ხომ შენი სასოებაა, და შენი გზების სიალალე – შენი იმედი?

7გაიხსენე, ვინმე თუ დაღუპულა უდანაშაულო? სადმე თუ ამომწყდარან მართალნი?

8როგორც მინახავს: სიავის მხვნელნი და შფოთის მთესველნი მასვე იმკიან. +

9ღვთის სუნთქვაზე დაიღუპებიან და +

10ღრიალი ლომისა და ხმა ძუ ლომისა, და ლომის ბოკვერთა კბილნი იმუსრებიან. +

11ლომი იღუპება უნადავლოდ, და ძუ ლომის ბოკვერნი იფანტებიან.

12სიტყვა მომეპარა, და ჩურჩული ჩამესმა ყურში;

13ღამეულ ხილვათა ფიქრებში გართული, როცა კაცთ ძილქუში ეცემათ,

14შიშმა და ძრწოლამ შემიპყრო, და ყველა ძვალი ამიცახცახა.

15და სულმა სახეზე გადამიქროლა, ტანზე თმები ამებურძგლა.

16შედგა, მაგრამ ვერ გავარჩიე მისი სახე, ჩემს თვალწინ იყო ხატება; დუმილი და მერე ხმა მესმის:

17შეიძლება ადამიანი ღმერთზე მართალი იყოს? შეიძლება ადამიანი თავის შემოქმედზე წმიდა იყოს?

18აჰა, თავის მსახურებსაც კი არ ენდობა, და თავის ანგელოზებშიც კი პოულობს ნაკლს!

19რაღა ითქმის თიხის სახლებში მცხოვრებლებზე, მტვერზე რომ უდგათ საფუძველი, მღილივით რომ იხოცებიან, +

20განთიადიდან საღამომდე რომ იმუსრებიან, შეუმჩნევლად იღუპებიან?

21აჰა, გაწყვეტილია მათი კარვის საბელი მათ შორის, სიბრძნის გარეშე კვდებიან ისინი.“

5
გაგრძელება

5^1„აბა, მოუხმე, ვინ გამოგეპასუხება? და წმიდათაგანს ვის მიმართავ?

2რადგან უგუნურს ჯავრი ჰკლავს, და ბრიყვს შური ღუპავს.

3ვნახე, უგუნური ფესვს იდგამდა და მყისვე დავწყევლე მისი სამყოფელი. +

4შორს არიან მისი შვილები ხსნისაგან, კარიბჭესთან დაბეგვავენ, და არავინ ეყოლებათ მოსარჩლე.

5სამკალს მშიერი შეუჭამს, ეკლებიდანაც კი ააცლიან და მწყურვალნი შთანთქავენ მათ დოვლათს.

6რადგან ნაცარ-მტვრიდან არ მოდის უსამართლობა და მიწიდან არ აღმოცენდება ტანჯვა.

7რადგან ადამიანი ტანჯვისთვის იბადება, და ნაპერწკლებივით მიისწრაფის მაღლა. +

8მაგრამ მე ისევ ღმერთს დავეკითხებოდი და ღმერთს მივანდობდი ჩემს საქმეს,

9რომელიც იქმს დიდ და გამოუკვლევ საქმეებს, სასწაულებს, რომელთაც არა აქვს რიცხვი. +

10აძლევს წვიმას მიწის პირს, და წყლებს აგზავნის ყანებზე.

11აღამაღლებს მდაბლებს და მგლოვიარენი ხსნად მაღლდებიან.

12ის ფუშავს ცბიერთა ზრახვებს და მათი ხელები ვერ აღწევენ წარმატებას.

13იჭერს ბრძენკაცებს მათივე ცბიერებით, და მზაკვართა თათბირი ფუჭი ხდება. +

14დღისით ისინი წყვდიადს აწყდებიან და შუადღისას ხელისცეცებით დადიან, როგორც ღამეში.

15ის იხსნის ღატაკს მათი პირის მახვილისაგან და ძლიერის ხელისგან.

16ისე, რომ უმწეოს იმედი აქვს, და უსამართლობა კუმავს პირს.

17აჰა, ნეტარია კაცი, რომელსაც ამხილებს ღმერთი, და ყოვლადძლიერის სასჯელს ნუ უკუაგდებ!

18თვითონ ლახვრავს და თვითონვე უხვევს, წყლავს, მაგრამ მისივე ხელები კურნავენ. +

19ექვსი გაჭირვებიდან გიხსნის შენ, და მეშვიდეგზის არ შეგემთხვევა ბოროტება.

20შიმშილობის ჟამს სიკვდილისაგან გიხსნის და ბრძოლის ჟამს – მახვილისაგან. +

21ენის მათრახს დაემალები, და არ შეგეშინდება, როცა ის განადგურება მოვა. +

22განადგურებასა და შიმშილს დასცინებ, და მიწის მხეცების არ შეგეშინდება,

23რადგან კავშირი გექნება მინდვრის ქვებთან, და ველის მხეცებთან მშვიდობა გექნება. +

24და შეიტყობ, რომ მშვიდობაა შენს კარავში, და თვალს გადაავლებ შენს სამყოფელს, და დანაკლისი აღარ

25და შეიტყობ, რომ მრავალრიცხოვანია შენი მოდგმა, და მიწის ბალახივითაა შენი ნაშიერი.

26საფლავში მხცოვანი ჩახვალ, როგორც პურის ძნა, თავის დროზე რომ იმკება.

27აჰა, ეს გამოვიკვლიეთ, ასეა ეს, შეისმინე ეს და შენთვის იცოდე.“

6
იობის პასუხი ელიფაზს

6^1და მიუგო იობმა და თქვა:

2„წონით რომ აწონილიყო ჩემი ტანჯვა, და ჩემი უბედურება სასწორზე დადებულიყო,

3მაშინ იგი ზღვის ქვიშაზე უფრო მძიმე იქნებოდა, ამიტომაც არის, რომ წინდაუხედავია ჩემი სიტყვები.

4რადგან ყოვლადძლიერის ისრები მე განმეწონენ და მათ შხამსა სვამს ჩემი სული, ღვთის საშინელებანი ამიმხედრდნენ. +

5ყროყინებს გარეული ვირი, თუ ბალახი აქვს? ბღავის ხარი, თუ ბაგა მაღლა აქვს?

6თუ იჭმება უგემური რამ მარილის გარეშე? და თუ აქვს გემო კვერცხის ცილას?

7გული არ მიმდის მათზე, ასეთია ჩემი დღიური ლუკმა.

8ნეტა ახდებოდეს ჩემი ნატვრა, და იმედს გამიმართლებდეს ღმერთი!

9ნეტა, ინებებდეს ღმერთი და დამლეწდეს! გამოიწვდიდეს ხელს და გამკვეთდეს! +

10და ეს იქნებოდა კიდევ ჩემი ნუგეში, და ულმობელი სატკივრით გავიხარებდი, რადგან არ უარმიყვია წმიდის სიტყვები.

11რადგან რაა ჩემი ძალა, რომ დავენდო? რაა ჩემი ბოლო, რომ დავითმინო?

12განა ქვის სიმტკიცეა ჩემი სიმტკიცე? განა სპილენძისაა ხორცი ჩემი? +

13განა აღარ არის ჩემი შეწევნა ჩემში? განა განმეშორა დავლათი?

14გატანჯულს თავისი მოყვასისაგან აქვს წყალობა, თუნდაც დაივიწყოს ყოვლადძლიერის შიში.

15ჩემი ძმები მაცდურობენ, როგორც ნიაღვარი, როგორც კალაპოტი იმ ნიაღვრებისა, უკვალოდ რომ უჩინარდებიან, +

16ყინულისაგან რომ ამღვრეულან და თოვლი რომ ჩამდნარა მასში.

17როგორც კი მზე დააჭერს, მაშინვე რომ ქრებიან, დააცხუნებს და ადგილზევე უჩინარდებიან.

18ქარავნები გეზს იცვლიან, გადიან უდაბნოში და იკარგებიან.

19გასცქეროდნენ თემას ქარავნები, მათი იმედი ჰქონდათ შებას მოგზაურებს.

20გაწბილდნენ, რადგან იმედი ჰქონდათ, მივიდნენ იქ და შერცხვნენ.

21და ახლა თქვენ არარაობა ხართ, იხილეთ საშინელება და შეგეშინდათ.

22გითხარით განა: რამე მომიტანეთ-მეთქი? ან თქვენი დოვლათიდან ქრთამი გაეცით-მეთქი ჩემთვის?

23ან დამიხსენით-მეთქი მტრის ხელიდან? ან მტარვალთა ხელიდან გამომისყიდეთ-მეთქი?

24მასწავლეთ და დავდუმდები, და რა შემეშალა, გამაგებინეთ.

25რა ძლიერია წრფელი სიტყვა, და რას მსაყვედურობს თქვენი საყვედური?

26ნუთუ ფიქრობთ, საყვედური გამოთქვათ ჩემს სიტყვებზე? და სასოწარკვეთილი კაცის იმ ნათქვამზე, ქარს რომ ეკუთვნის?

27ობოლზეც კი წილს იყრით და ძირს უთხრით თქვენს მეგობარს.

28ახლა ინებეთ და მომხედეთ, და ნახეთ, თუ ვიცრუე თქვენს წინაშე.

29მობრუნდით, გევედრებით, და ნუ იქნება უსამართლობა. მობრუნდით, ჩემი სიმართლე კვლავაც აქ არის!

30აბა, თუ არის ჩემს ენაზე უსამართლობა? თუ ვერ ხვდება ჩემი სასა უბედურებას?“

7

იობის სიტყვის გაგრძელება

7^1„განა ბრძოლა არაა კაცის ყოფა მიწაზე? განა მისი დღეები დღიური მუშის დღეებივით არ არის?

2როგორც მონას სწყურია ჩრდილი, როგორც დღიური მუშა ელის თავის გასამრჯელოს,

3ასე მხვდა წილად ამაოების თვენი, და მომეთვალა ტანჯვის ღამენი.

4თუ ვწევარ, ვამბობ: ‘როდის ავდგები?’ მაგრამ გრძელია ღამე, და მე ბორგვით ვიღლები +

5ჩემი ხორცი მატლებით შეიმოსა და მიწის მტვრით, ჩემი კანი სკდება და იხრწნება. +

6ჩემი დღენი ჯარის უსწრაფესად ბრუნავენ და უიმედოდ იწურებიან.

7გახსოვდეს, ქროლვაა ჩემი სიცოცხლე, არ მობრუნდება ჩემი თვალი სიკეთის ხილვად.

8ვეღარ მიხილავს თვალი, ჩემი მნახველი, თვალებს მომაპყრობ, მაგრამ მე უკვე აღარ ვიქნები! +

9ქრება ღრუბელი და მიდის. ასე ჩადის შავეთში კაცი და აღარ ამოდის,

10შინ აღარ დაბრუნდება, და ვეღარ ცნობს მას მისი ადგილი.

11მეც აღარ დავაყენებ ჩემს პირს, ვილაპარაკებ სულშეჭირვებული, ვიღაღადებ სულგამწარებული.

12განა ზღვა ვარ ან ზღვის გველეშაპი, ყარაული რომ მომიჩინე?

13როცა ვიტყვი: მანუგეშებს-მეთქი ჩემი სარეცელი, ჩემს ჭმუნვას წარიტაცებს-მეთქი ჩემი საგებელი,

14მაშინ მაძრწუნებ მე სიზმრებით და მაშინებ ხილვებით.

15ასე, რომ ჩემი სული უმალ დახრჩობასა და სიკვდილს ირჩევს, ვიდრე ჩემს ძვალთა გადარჩენას.

16მომბეზრდა სიცოცხლე, არ ვიცოცხლებ უკუნისამდე. დამეხსენ, რადგან ფუჭია ჩემი დღეები.

17რა არის ადამიანი, ასე რომ განადიდებ? მისკენ რომ მიგიპყრია გულისყური? +

18რომ ყოველ დილას მოინახულებ? და სცდი ყოველ წამს?

19სანამდე არ მომაშორებ მზერას? სანამდე არ მომშორდები,

20მე თუ ცოდვა ჩავიდინე, შენ რა დაგიშავე, ადამიანის მცველო? რად დამსვი შენს სამიზნედ და რად შევიქენ ტვირთად ჩემი

21რატომ არ შემინდობ ცოდვას? და არ წარმიხოცავ დანაშაულს? რადგან ახლა მიწა-მტვერში ვწვები. ძებნას დამიწყებ და

8

ბილდადის პირველი სიტყვა

8^1და მიუგო ბილდად შუხელმა და თქვა: +

2„როდემდე უნდა ლაპარაკობდე ამას? შენი პირის სიტყვები

3ნუთუ ღმერთი გაამრუდებს სამართალს და ყოვლადძლიერი გაამრუდებს სიმართლეს?

4თუ შენმა შვილებმა შესცოდეს მის წინაშე, მან ხელში ჩაუგდო ისინი მათსავე ურჯულოებას.

5შენ რომ ღმერთი გეძებნა და ყოვლადძლიერს შევედრებოდი, +

6წრფელი რომ ყოფილიყავ, ახლა იფხიზლებდა შენთვის და აღგიდგენდა შენი სიმართლის ალაგს.

7და თუ შენი დასაწყისი მცირე იყო, შენი დასასრული დიდად გაიზრდება. +

8აბა, ჰკითხე გარდასულ თაობას და ყურად იღე მამების ნაკვლევი.

9რადგან გუშინდელნი ვართ ჩვენ რადგან ჩრდილია ჩვენი დღეები ამ ქვეყანაზე.

10განა არ დაგმოძღვრავენ და არ გეტყვიან? და გულიდან არ

11უჭყანტობოდ გარეშე თუ იზრდება ჭილი? უწყლოში თუ ამოდის

12იგი ჯერ ნორჩია და მოუჭრელი, და მაინც ყველა ბალახზე ადრე ჭკნება. +

13ასევეა ყველას ბილიკები, ვინც ღმერთს ივიწყებს. და უღვთოთა იმედი გაქარწყლდება. +

14რადგან წარიკვეთება მისი სასო და მისი იმედი ობობას ქსელია.

15მიეყდნობა თავის სახლს და ვერ გაუძლებს, მოეჭიდება მას და ვერ დაიჭერს.

16ამწვანებულია იგი მზის გულზე, და ბაღნარზე გადმოშლილი აქვს ყლორტები.

17ქვების გროვაში ჩახლართულა მისი ფესვები, ქვის ლოდებში ჩაჭედილა.

18თუ ამოგლიჯეს თავისი ადგილიდან, უარყოფს მას: არასოდეს მინახიხარო.

19აჰა, ეს არის მისი გზის სიხარული და მიწიდან კი სხვა აღმოცენდება.

20აი, ღმერთი არ მოიძულებს უმანკოს, და არ შეეწევა ბოროტმოქმედებს. +

21კვლავ აგივსებს პირს სიცილით, და ბაგეებს აგივსებს ყიჟინით.

22შენი მოძულენი სირცხვილით შეიმოსებიან და ურჯულოთა კარავი აღარ იქნება!“

9
იობის პასუხი

9^1და მიუგო იობმა და თქვა:

2„ჭეშმარიტად ვიცი, რომ ასეა, რა გაამართლებს კაცს ღვთის წინაშე? +

3ვინმეს რომ ღმერთთან კამათი მოენდომებინა, ათასში ერთზეც ვერ გასცემდა პასუხს. +

4გულით ბრძენია და ძალით ძლიერი, ვინ გაჯიუტებია მას და გადარჩენილა? +

5მთებს ისე უცვლის ადგილს, რომ მათ არც იციან. იგი ამხობს მათ თავისი რისხვით, +

6ატორტმანებს დედამიწას თავისი ადგილიდან და მისი სვეტები ირყევიან.

7უბრძანებს მზეს და არ აღმოხდება, და ვარსკვლავებს ასვამს ბეჭედს.

8მარტო თვითონ ჭიმავს ზეცას და ზღვის ტალღებზე დადის.

9იგია შემოქმედი დიდი დათვისა, ორიონისა, ხომლისა და სამხრეთის პალატებისა.

10იგი ქმნის გამოუკვლეველ დიდებულებას და ურიცხვ საკვირველებას.

11აჰა, გადაივლის ჩემს თავზე და ვერ ვხედავ, ჩაივლის და ვერ ვამჩნევ მას.

12აჰა, იტაცებს და ვინ არის დამკავებელი? ვინ ეტყვის: რას აკეთებო?

13ღმერთი არ შეაბრუნებს თავის რისხვას, რაჰაბის შემწენი მის ქვეშ ემხობიან.

14როგორ უნდა შევეპასუხო მას, როგორ უნდა შევურჩიო ჩემი სიტყვები?

15მართალიც რომ ვიყო, არ შევეპასუხები მას, ჩემს მსაჯულს შევევედრები. +

16თუ მას მოვუხმობდი და პასუხს გამცემდა, არ დავიჯერებდი, რომ მან ისმინა ჩემი ხმა.

17გრიგალივით მლეწავს და ტყუილუბრალოდ მიმრავლებს ჭრილობებს.

18სულს არ მათქმევინებს, არამედ

19თუ ძალის ამბავია, აჰა, ის ძლიერია, და თუ სამართლის ამბავია, ვინ მოჰკითხავს პასუხს?

20მართალი რომც ვიყო, ჩემივე პირი მე გამამტყუნებს, უმწიკვლო რომც ვიყო, მაინც ბრალს დამდებს.

21უმწიკვლო ვარ, მაგრამ არად ვაგდებ ჩემს თავს: სიცოცხლე მომძულდა.

22სულერთია, ამიტომ ვამბობ: უმწიკვლოსა და ურჯულოს ერთნაირად კლავს იგი.

23როცა მისი მათრახი უცაბედად კლავს, იგი დასცინის უბრალოთა განსაცდელს.

24დედამიწა ურჯულოთა ხელშია ჩავარდნილი, ის უფარავს სახეებს მის მსაჯულებს. თუ ის არ არის, მაშ ვინღაა?

25და ჩემი დღეები მალემსრბოლის უსწრაფესია, მიექანე, არანაირ სიკეთეს არ ხედავენ. +

26მიჰქრიან ლერწმის ნავებივით, არწივივით, თავის მსხვერპლს რომ აცხრება.

27თუ ვიტყვი: დავივიწყებ ჩემს საჩივარს, მოვეშვები პირქუშობას და გავმხნევდები,

28მაშინებს ყველა ჩემი სატკივარი, ვიცი, რომ არ გამამართლებ.

29მე გავმტყუნდები! ამაოდ რად უნდა გავისარჯო?

30თუნდაც თოვლის წყლით განვიბანო თავი, და აბრეშუმზე შევიწმინდო ხელები, +

31მაშინაც წუმპეში ჩამძირავდი და ჩემსავე სამოსელს შევზიზღდებოდი.

32რადგან ის ჩემსავით ადამიანი კი არ არის, რომ პასუხი გავცე და სამსჯავროში ერთად წავიდეთ. +

33არ არის ჩვენს შორის შუამავალი, რომ ორივეს დაგვადოს თავისი ხელი.

34განმარიდოს თავისი კვერთხი, და მისი შიში ნუ შემაძრწუნებს!

35მაშინ ვილაპარაკებდი და არ შემეშინდებოდა, რადგან მე ასე არა ვარ ჩემს თავთან.“

10

იობის სიტყვის გაგრძელება

10^1„მოსძაგდა ჩემს სულს სიცოცხლე. გასაქანს მივცემ ჩემს წუხილს, ვილაპარაკებ ჩემი სულის სიმწარით,

2ვეტყვი უფალს: ‘მაცოდინე, რისთვის მედავები?

3კარგია შენთვის, რომ თრგუნავ, რომ მოიძულე შენს ხელთა ქმნილება და ურჯულოთა რჩევას უნათებ?

4ნუთუ შენც ხორციელი თვალები გაქვს? ნუთუ შენც ადამიანივით იყურები?

5ნუთუ შენი დღეები ადამიანის დღეებივითაა? ნუთუ კაცის დღეებივითაა შენი წლები, +

6ჩემს ბრალს რომ ეძებ და ჩემს ცოდვას იკვლევ?

7თუმცა იცი, რომ დამნაშავე არა ვარ, და არავინაა შენი ხელიდან ჩემი დამხსნელი.

8შენმა ხელებმა გამომსახეს და შემქმნეს და შენვე მანადგურებ?

9აბა, გაიხსენე, თიხასავით რომ შემქმენი, და ისევ მტვრად მაქცევ?

10განა რძესავით არ გადმომღვარე და ყველივით არ შემადედე?

11ტყავით და ხორცით შემმოსე, ძვლებითა და ძარღვებით მომქსოვე,

12სიცოცხლე და წყალობა მოავლინე ჩემზე და შენმა ზრუნვამ შეინახა ჩემი სული.

13ეს გქონდა გულში დაფარული, ვიცი, რომ ეს იყო შენი მიზანი.

14თუ შეგცოდავ, შენ დამიდარაჯდები და არ მომიტევებ დანაშაულს.

15თუ დამნაშავე ვარ, ვაი ჩემს თავს! თუ მართალი ვარ, თავი ვერ ამიწევია! რადგან სავსე ვარ სირცხვილით. ნახე ჩემი სივაგლახე.

16წამოვიწევი და ლომივით ნადირობ ჩემზე, და კვლავ სასწაულებს ახდენ ჩემზე,

17ახალ-ახალი მოწმეები გამოგყავს ჩემს საპირისპიროდ, და აძლიერებ შენს რისხვას ჩემზე. ჯარები ენაცვლებიან ერთმანეთს ჩემს წინააღმდეგ.

18დედის საშოდან რისთვის გამომიყვანე? მოვმკვდარიყავი, რომ არავის თვალს არ ვეხილე.

19ვყოფილიყავი, როგორც არყოფილი, საშოდან საფლავში ჩავსულიყავი.

20განა მცირე არაა ჩემი დღეები? მომეშვი, +

21სანამ წავიდოდე უკანმოუქცევლად ბნელეთისა

22წყვდიადის ქვეყანაში, როგორც სიკვდილის აჩრდილის წყვდიადში, სადაც არ არის წესრიგი, და სადაც ნათელი წყვდიადივითაა.’“

11
ცოფარის პირველი სიტყვა

11^1და მიუგო ცოფარ ნაყამათელმა: +

2„ნუთუ ბევრი სიტყვა უპასუხოდ დარჩება? და ნუთუ ყბედი გამართლდება?

3ნუთუ შენი ფუჭსიტყვაობა დაადუმებს კაცებს? და ნუთუ დაცინვას მოჰყვები და არავინ იქნება შემარცხვენელი?

4და შენ ამბობდი: ‘ხალასია ჩემი მოძღვრება და სუფთა ვარ

5და ნეტავ ღმერთი ალაპარაკდებოდეს და გახსნიდეს ბაგეებს შენს მიმართ,

6და გაგიცხადებდეს თავისი სიბრძნის საიდუმლოებებს! რადგან ორმაგია ნამდვილი სიბრძნე და, იცოდე, რომ ღმერთი შენი გულისათვის ივიწყებს ზოგიერთ შენს შეცოდებას.

7ჩასწვდები შენ ღვთის სიღრმეს? მისწვდები ყოვლადძლიერის სამანს? +

8იგი ზეცაზე მაღალია – რას იზამ? ქვესკნელზე ღრმაა – რას გაიგებ? +

9იგი ზომით დედამიწის უგრძესია და ზღვის უვრცესია.

10თუ ჩაივლის, შებორკავს და წარუდგენს სამსჯავროს, წინ ვინ აღუდგება?

11რადგან ის სცნობს ცბიერ ადამიანებს, როცა უსამართლობას ხედავს, განა ყურადღებას არ მიაქცევს?

12ცარიელი თავი განისწავლება? და ველური ვირის ჩოჩორი ადამიანად დაიბადა?

13თუ შენ განაწყობ შენს გულს და მისკენ გაიწვდი ხელებს,

14თუ შენს ხელში უსამართლობაა, განიშორე ის, რომ შენს კარვებში არ დაივანოს უსამართლობამ,

15რადგან მაშინ აღმართავ შენს სახეს უმწიკვლოდ, განმტკიცდები და შიში არ გექნება, +

16რადგან დაივიწყებ შენს ტანჯვას, როგორც ჩავლილ წყალს, ისე გაიხსენებ. +

17შენი სიცოცხლე შუადღეზე ნათელი იქნება, და ბნელი დილასავით გახდება. +

18დაიმედებული იქნები, რადგან არის სასო. და მიმოიხედავ და იმედიანად დაწვები.

19და დაივანებ, და არავინ იქნება შენი შემწუხებელი, და მრავალნი დაგიწყებენ ლიქნას.

20და ურჯულოთა თვალნი დაივსებიან, დაეკარგებათ მათ თავშესაფარი, და მათი სასო სულის განტევება იქნება.“ +

12
იობი პასუხობს სამ მეგობარს

12^1და მიუგო იობმა და თქვა:

2„ჭეშმარიტად, ხალხი მხოლოდ თქვენა ხართ, და სიბრძნე თქვენთან ერთად მოკვდება.

3მეც თქვენსავით მაქვს გონება, თქვენზე ნაკლები არც მე ვარ. და ვინ არ იცის ეს ყოველივე?

4მოყვასის დასაცინი შევიქენი, მე, ღვთისმხმობელი და მისგან პასუხის მიმღები. დასაცინი შევიქენი, მართალი და უმწიკვლო.

5გალაღებულ კაცს ზიზღი აქვს მარცხისა, როგორც ფეხდასხლეტილის ხვედრისა.

6მყუდროება სუფევს მძარცველთა კარვებში, უშიშრად არიან ღვთის განმარისხებელნი, ვინც ღმერთი მოიყვანა თავისი ხელით. +

7აბა ჰკითხე პირუტყვს და ის გასწავლის, და ცის ფრინველს და ის გეტყვის.

8ან მიწას გაესაუბრე და ის გასწავლის, და მოგახსენებენ ზღვის თევზები.

9ვინ არ იცის ამათ შორის, რომ ღვთის ხელმა შექმნა ეს?

10მის ხელთაა ყველა სულდგმულის სული, და

11განა ყური არ განარჩევს სიტყვებს? განა სასა არ გრძნობს საჭმლის გემოს? +

12სიბრძნე მოხუცებშია და გონება – დღეგრძელებში.

13ღმერთთანაა სიბრძნე და ძალი, მასთანაა რჩევა და გონება.

14აჰა, დაანგრევს და ვეღარ აშენდება, დაამწყვდევს კაცს და ვეღარ გამოიხსნება. +

15აჰა, შეაკავებს წყლებს და დაშრებიან, გამოუშვებს მათ და გადახრავენ მიწას. +

16მასთანაა ძალი და ნამდვილი სიბრძნე, მისია მოტყუებული და მომტყუებელი.

17ტყვედ მიჰყავს მრჩეველნი და მსაჯულებს აბრიყვებს.

18ბორკილებს აყრევინებს მეფეებს და წელზე სარტყელს არტყამს.

19ფეხშიშველი მიჰყავს მღვდლები, და ამხობს ძლიერებს.

20ართმევს მეტყველებას თავდაჯერებულთ და გამჭრიახობას – უხუცესებს.

21დამცირებას ანთხევს დიდებულებზე და ძლიერთა სარტყელს ასუსტებს.

22აცხადებს იდუმალებებს ბნელიდან და სიკვილის აჩრდილი სინათლეზე გამოჰყავს.

23განადიდებს ხალხებს და ანადგურებს, განავრცობს ხალხებს და მიუძღვის მათ.

24გონებას ურევს ქვეყნის ხალხთა თავკაცებს და უგზო-უკვლო უდაბნოში ახეტიალებს. +

25ხელისცეცებით დადიან ბნელში უსინათლოდ და მთვრალებივით დაბორიალობენ!“ +

13
იობის სიტყვის გაგრძელება

13^1„აჰა, ეს ყოველივე ჩემმა თვალმა იხილა, ჩემმა ყურმა ისმინა და გაიგო.

2რაც თქვენ იცით, მეც ვიცი, არც მე ვარ თქვენზე უარესი.

3მაინც დაველაპარაკებოდი ყოვლადძლიერს, და სამხილს მოვახსენებდი ღმერთს.

4თქვენ კი სიცრუის მგლესავები ხართ, ყველანი უვარგისი მკურნალები ხართ! +

5ნეტავ დუმილით მაინც დადუმდებოდეთ! და ეს იქნებოდა თქვენი სიბრძნე.

6გთხოვთ, ისმინეთ ჩემი სამხილი და გაიგონეთ ჩემი ბაგეების საჩივარი!

7ღვთის გულისათვის იტყვით ტყუილს? მისი გულისთვის იტყვით სიცრუეს?

8მიკერძოებას გამოიჩენთ მის მიმართ? ღმერთს გამოესარჩლებით?

9კარგი იქნება, რომ გამოგჩხრიკოთ? კაცი კაცს რომ ატყუებს, ისე მოატყუებთ მას?

10ის კიცხვით გაგკიცხავთ, მალულად თუ გამოიჩენთ მიკერძოებას. +

11ნუთუ არ შეგეშინდებათ მისი სიდიადისა და მისი შიში თავს არ დაგატყდებათ?

12თქვენი შეგონებანი ნაცრის არაკებია, თქვენი სიმაგრეები თიხის სიმაგრეებია.

13დადუმდით ჩემს წინაშე და მალაპარაკეთ, და მერე, რაც მომივა, მომივიდეს.

14რად უნდა ვზიდო ჩემი ხორცი ჩემი კბილით? ხელში რად უნდა ჩავიდო ჩემი სული?

15რომ მომკლას კიდეც, მაინც მისი იმედი მექნება, მაინც დავიცავ ჩემს გზებს მის წინაშე.

16ესეც ჩემი ხსნა იქნება, რადგან უღვთო კაცი ვერ მივა მის წინაშე. +

17სმენით ისმინეთ ჩემი სიტყვა, ყური უგდეთ ჩემს ნათქვამს!

18აჰა, სამსჯავროსთვის გამიმზადებია ჩემი სარჩელი! ვიცი, რომ გავმართლდები.

19ვინ არის ჩემი მოდავე? რადგან მაშინ დავდუმდებოდი და მოვკვდებოდი!

20ოღონდ ორ რამეს ნუ მიზამ, და შენს სახეს არ დავემალები:

21შენი ხელი მომარიდე და შენი შიშის ზარი ნუ შემაძრწუნებს.

22მაშინ მიხმე და მე პასუხს გაგცემ, ან მე ვილაპარაკებ და შენ მიპასუხე!

23რამდენი ბრალი და ცოდვა მაწევს? მაცოდინე ჩემი დანაშაული და ჩემი ცოდვა!

24რად მალავ სახეს? შენს მტრად რადა მთვლი?

25მოფარფატე ფოთოლს აფრთხობ და ხმელ ჩალას დევნი?

26რადგან მწარე ამბებს სწერ ჩემზე და მამკვიდრებინებ სიჭაბუკის ცოდვებს, +

27ხუნდებში მაყოფინებ ფეხებს, უდარაჯებ ყველა ჩემს ბილიკს, და ნიშანს მასვამ.

28ის კი იხრწნება, როგორც მძორი, როგორც ჩრჩილისგან დაჭმული სამოსელი.“ +

14
გაგრძელება

14^1„ადამიანი, ქალის ნაშობი, დღემოკლეა და სავსეა ურვით.

2ყვავილივით იფურჩქნება და ჭკნება, ჩრდილივით გარბის და კვალს არ ტოვებს. +

3და მაინც თვალს აპყრობ მას და სამსაჯავროში მიგყავარ შენთან?

4ვინ შექმნის წმიდას უწმიდურისგან? არავინ!

5თუ მისი დღეები განსაზღვრულია, თუ მისი თვეების რიცხვი შენს ხელთაა, თუ სამანი დაუდე მას და ვერ გადავა,

6დაეხსენი, მოისვენოს, ვიდრე დღიურ მუშასავით

7რადგან ხესაც აქვს იმედი, რომ თუ მოჭრიან, კვლავ განახლდება, აყვავდება და ყლორტები არ მოაკლდება.

8თუ ფესვი მიწაში დაუბერდა და ღერო მტვერში ჩაუკვდა,

9წყლის სუნზე კვლავ აყვავდება და ნერგივით ყლორტებს გამოიყრის.

10და კაცი კვდება და უძლურდება, სულს განუტევებს ადამიანი და სადღა არის?

11გაედინება წყალი ზღვიდან, და მდინარე იწრიტება და შრება,

12და კაციც დაწვება და ვეღარ ადგება. ვერ გაიღვიძებენ, ვიდრე არ გაქრება ზეცა, და ძილისგან ვერ გამოფხიზლდებიან. +

13ნეტავ შავეთში დაგემალე, დაგეფარე, ვიდრე დაცხრებოდა შენი რისხვა, დრო დაგენიშნა ჩემთვის და შემდეგ გაგხსენებოდი.

14როცა მოკვდება კაცი, განა გაცოცხლდება? მთელი ჩემი კვეთების დღეებს დავიცდიდი, ვიდრე არ დადგებოდა ჩემი ფერისცვალება.

15დამიძახებდი და გამოგეპასუხებოდი. მოგენატრებოდა შენს ხელთა ქმნილება, +

16რადგან ახლა ნაბიჯებს მითვლი, მაგრამ ჩემს ცოდვებს არ უთვალთვალებ. +

17ჩაბეჭდილია გრაგნილში ჩემი დანაშაული, და ჩემს ბრალს შენ წარხოცავ.

18მაგრამ ჩამოქცეული მთა იშლება და კლდე ცურდება თავისი ადგილიდან,

19ქვებს აცამტვერებს წყალი, მისი ნიაღვარი მიწას წალეკავს. შენც ასევე წარხოცავ კაცის იმედს.

20სძლევ მას სამუდამოდ და ის მიდის, სახეს შეუცვლი და გაუშვებ.

21პატივში იქნებიან მისი შვილები, მან კი არ იცის. დამცირდებიან ისინი, ის კი ვერ მიხვდება. +

22მაგრამ თავისი ხორცი სტკივა, და იგი თავის თავს გლოვობს!“

15
ელიფაზის მეორე სიტყვა

15^1და მიუგო ელიფაზ თემანელმა და თქვა: +

2„განა თავქარიანად უნდა პასუხობდეს ბრძენკაცი? განა აღმოსავლეთის ხორშაკით უნდა ივსებდეს მუცელს?

3უნდა დაობდეს უსარგებლო ლაპარაკით ან სიტყვებით, რომლებშიც ხეირი არა ყრია რა?

4შენ აქარწყლებ ღვთისმოშიშებას, და აბრკოლებ ლოცვას ღვთის წინაშე,

5რადგან შენი უკეთურება წვრთნის შენს ბაგეს და ცბიერთა ენა აგირჩევია.

6შენივე პირი გამტყუნებს, მე კი არა, და შენი ბაგენი მოწმობენ შენს წინააღმდეგ. +

7პირველშობილი ხომ არა ხარ კაცთა შორის, და ბორცვებზე უწინარეს ხომ არ შექმნილხარ?

8ღვთის საიდუმლო ხომ არ მოგისმენია და სიბრძნე ხომ არ მოგიხვეჭია? +

9ისეთი რა იცი, ჩვენ რომ არ ვიცოდეთ? რას ხვდები ისეთს, ჩვენ რომ ვერ მივმხვდარვართ?

10ჩვენს შორის თმაჭაღარაც არის და მოხუცებულიც, მამაშენს რომ აღემატება დღეებით.

11გეცოტავება ღვთის ნუგეში და თვინიერი სიტყვა, შენთან მოუბარი?

12სხვაგან რად მიგიწევს გული, და რად აფახულებ თვალებს?

13ღმერთის წინააღმდეგ რომ მიმართავ შენს სულს და ასეთი სიტყვები ამოგდის პირიდან?

14რა არის კაცი, რომ სუფთა იყოს, ან მართალი იყოს დედაკაცის ნაშობი? +

15აჰა, თავისი წმიდებსაც არ ერწმუნება იგი, და მის თვალში ზეცაც კი არ არის სუფთა, +

16მეტადრე საძაგელი და გახრწნილია კაცი, წყალივით რომ სვამს უკეთურებას!

17გეტყვი და მომისმინე, ნანახს მოგიყვები,

18რაც ბრძენკაცებს სმენიათ და არ დაუმალავთ თავიანთი მამებისგან გაგონილი.

19მათ, მხოლოდ მათ მიეცათ ქვეყანა, და არ გაუვლია უცხოს მათ შორის.

20იტანჯება ურჯულო მთელი თავისი დღე და მოსწრება, და წელთა რიცხვი დაფარულია მტარვალისათვის,

21შიშისზარია მის ყურებში, მშვიდობიანობის დროსაც მას ესხმის დამღუპველი.

22არ სწამს მას, რომ წყვდიადიდან დაბრუნდება, განწირულია მახვილისათვის.

23დაწანწალებს ლუკმაპურისთვის, იცის, შავი დღე შერჩება ხელში. +

24აძრწუნებს მას იწროება და გასაჭირი, სჯაბნიან მას, მსგავსად საომრად გასული მეფისა.

25რადგან ღვთის წინააღმდეგ აღმართა ხელი და ყოვლადძლიერს აუჯანყდა.

26ეჭრებოდა მას ჯიუტად, თავისი სქელკოპებიანი ფარით,

27რადგან თავისივე ცხიმით დაიფარა სახე და ქონი მოიდო თეძოებზე. +

28და დავანებულია აოხრებულ ქალაქებში, მიტოვებულ სახლებში, რომლებიც დასანგრევადაა განწირული.

29ვერ გამდიდრდება და არ გაძლებს მისი დოვლათი, და ფესვს ვერ გაიდგამს მიწაში მათი ნაგრამი.

30ვერ გაექცევა წყვდიადს, ალი დააჭკნობს მის ყლორტებს, და მისი პირის მონაბერით წარიტაცება. +

31ნუ ირწმუნებს ამაოებას იგი, რადგან ამაოება იქნება მისი საზღაური.

32უდროოდ გათავდება და მისი ტოტები ვერ ამწვანდება. +

33დაემსგავსება ვაზს, ისვრიმი რომ შეაჭკნა, და

34რადგან ბერწია უღვთოთა კრებული, და ცეცხლი შეჭამს მექრთამეთა კარვებს. +

35მუცლად იღებენ სალმობას და შობენ სიავეს და შიგანი მათი ამზადებს სიცრუეს“. +

16
იობის მეოთხე პასუხი

16^1და მიუგო იობმა და თქვა:

2„ამისთანები ბევრი მსმენია, ამაო ნუგეშისმცემელნი ხართ ყველანი! +

3ნეტა მოეღება ბოლო ქარიან სიტყვებს? და რამ შეგაურვა, ასეთ პასუხს რომ იძლევი?

4მეც თქვენსავით ვილაპარაკებდი, თქვენი სული ჩემი სულის ადგილზე რომ ყოფილიყო. თავს მოვუყრიდი სიტყვებს თქვენს წინააღმდეგ, და თავის ქნევას დავიწყებდი,

5გაგამხნევებდით ჩემი პირით, და ჩემს ბაგეთა მოძრაობა დაგიამებდათ ტკივილს.

6თუ ვილაპარაკებ, ტკივილი არ დამიამდება, თუ დავდუმდები, რა გამშორდება?

7მაგრამ ახლა მან დამქანცა. შენ დამიქციე მთელი ჩემი კრებული. +

8შენ გამიჩინე ნაოჭები, რაც მოწმობაა ჩემს წინააღმდეგ, წამოიმართა ჩემს წინააღმდეგ ჩემი სიმჭლევე, და იგი მოწმობს ჩემს საპირისპიროდ.

9მისი რისხვა მფლეთს და მემტერება, კბილებს მიღრჭიალებს, ჩემი მტერი თვალებს აკვესებს ჩემზე,

10პირი აქვთ ჩემზე დაღრენილი, მაგინებენ და სახეში მცემენ, ერთად შეითქვნენ ჩემს წინააღმდეგ.

11მიმცა მე ღმერთმა უსამართლოს, და ურჯულოთა ხელში ჩამაგდო.

12მშვიდად ვიყავი და დამლეწა; ჩამავლო კისერში ხელი და დამლეწა, და თავის სამიზნედ დამსვა.

13გარს მეხვევიან მისი ისრები. ის სერავს ჩემს თირკმელებს და არ იბრალებს, ანთხევს ჩემს ნაღველს მიწაზე.

14იგი ლეწვით მლეწავს და მლეწავს, მეომარივით გამორბის ჩემკენ.

15ძაძა გადავიკერე კანზე და მიწა მტვერში ამოვიგანგლე რქა.

16სახე ალეწილი მაქვს ტირილისაგან და სიკვდილის აჩრდილია ჩემს წამწამებზე. +

17თუმცა არაა ძალადობა ჩემს ხელთ და ჩემი ლოცვაც წმიდაა.

18მიწავ, ნუ დაფარავ ჩემს სისხლს, და ნუ ექნება თავმისადრეკი ჩემს მოთქმას.

19ახლა კი, აჰა, ცაშია ჩემი მოწმე, ჩემი ქომაგი მაღალთა შინაა.

20ჩემნო ქომაგნო, ჩემო მეგობრებო, ღვთის მიმართ აღივსება ჩემი ცრემლი,

21რათა განსაჯოს მან კაცსა და ღმერთს შორის, როგორც ადამიანსა და მის მოყვასს შორის,

22რადგან თავდება ჩემს წელთა რიცხვი და ვდგები უკანმოუქცეველ გზაზე.“ +

17

იობის სიტყვის გაგრძელება

17^1„სული შემემუსრა, ჩამიქრა დღეები, და გათხრილია საფლავი ჩემთვის.

2ნეტავ ეს მქირდავნი არ მეხვივნენ თავს! მათი ურჩობით ღამეს ათევენ ჩემი თვალები.

3მომხედე, შენვე გამიწიე თავდებობა შენს წინაშე. სხვა ვინ დამირტყამს ხელს ხელზე?

4რადგან დახურე შენ მათი გული გონიერებისთვის, და ამიტომაც არ აღაზევებ მათ.

5ვინც მეგობრებს ასმენს ანგარებით, მის შვილებს თვალები უნდა დაევსოთ. +

6ხალხის საიგავოდ გამხადა, და მათ დასაცინად ვიქეცი. +

7თვალთ დამიბნელდა დარდისაგან, და აჩრდილივით არის ჩემი სხეულის ასოები. +

8განცვიფრდებიან ამის გამო წრფელნი, და მართალი ურჯულოზე აღდგება.

9დაიჭერს მართალი თავის გზას, და ხელწმიდა კაცი მეტად განმტკიცდება.

10თქვენ კი, მობრუნდით, მოდით ყველანი, ბრძენს მაინც ვერ ვიპოვი თქვენს შორის.

11ჩემმა დღეებმა განვლეს, ჩაიფუშა ჩემი ზრახვები – ჩემი გულის ფიქრები.

12ისინი ღამეს დღედ აქცევენ, ახლოა ნათელი ბნელთან.

13თუ ველი რამეს, მხოლოდ შავეთს – ბნელში დავაგე ჩემი ლოგინი.

14ჩავძახე საფლავს: ‘შენ მამა ხარ ჩემი!’ ჭიას ვუთხარი: ‘დედაჩემი ხარ და ჩემი და ხარ!’

15და სადაა ჩემი სასოება? ვიღა იხილავს ჩემს სასოებას?

16თან ჩამომყვება შავეთში? და ნუთუ ერთად განვისვენებთ დამიწებულნი?“

18

ბილდადის მეორე სიტყვა

18^1და მიუგო ბილდად შუხელმა და თქვა: +

2„როდის მორჩებით ყველანი ამ სიტყვებს? იფიქრეთ და მერე ვილაპარაკოთ.

3რატომ ვითვლებით პირუტყვებად და გონებაჩლუნგებად თქვენს თვალებში?

4საკუთარმა რისხვამ გსურს დაგღრღნას? შენი გულისთვის ხომ არ უნდა იქნეს მიტოვებული მიწა, და დაიძრას კლდე თავისი ადგილიდან?

5ურჯულოთა ნათელიც დაიშრიტება და აღარ აელვარდება ალი მისი ცეცხლისა. +

6მის კარავში ნათელი ჩამობნელდება და მისი სანთელი მის თავზე ჩაქრება. +

7შემოკლდება ნაბიჯი მისი ძლიერებისა, და საკუთარი რჩევა დაამხობს მას,

8რადგან ფეხებით ბადეშია გახლართული და ხლართებში დაიარება.

9მარყუჟს იგი ქუსლით ჰყავს დაჭერილი, და მახეს გაბმული ჰყავს.

10დამალულია მიწაზე მისი საბელი, და მისთვის დაგებულია ხაფანგი მის ბილიკზე.

11ირგვლივ აფრთხობენ მას საშინელებანი, და ფეხდაფეხ მისდევენ ისინი.

12შიმშილი ძალას გამოაცლის, და დაღუპვა მზადაა, მის გვერდითაა.

13კანს შეუჭამს ნაწილ-ნაწილ, ასოებს შეუჭამს სიკვდილის პირმშო.

14ამოიძირკვება თავისი საიმედო კარვიდან, და მას საშინელებათა მეფეს მიჰგვრის. +

15მის კარავში ისაა დავანებული, ვინც მისიანი არაა. და მის საბინადროს გოგირდი გადაეყრება. +

16ქვემოდან ფესვები გაუხმება, მაღლიდან ტოტები დაუჭკნება.

17და გაქრება მისი სახსენებელი ქვეყნად, და სახელი აღარ ექნება ქუჩაზე.

18განდევნიან მას ნათლიდან ბნელში, და წუთისოფელს მოსწყვეტენ მას.

19არც ნაშიერი, არც შთამომავალი არც ნამატი დაურჩება საბინადროში. +

20მისი ბედის გამო განცვიფრდებიან დასავლეთში მყოფნი, და აღმოსავლეთში მყოფთ შეიპყრობს ძრწოლა.

21სწორედ ასეთია უღვთოთა სავანენი და ეს არის იმის ადგილი, ვინც ღმერთს არა სცნობს.“

19
იობის მეხუთე პასუხი

19^1და მიუგო იობმა და თქვა: +

2„როდემდე უნდა მიმწუხრებდეთ სულს და მთრგუნავდეთ მე სიტყვებით?

3უკვე ათჯერ შეურაცხმყავით, და არ გეთაკილებათ, რომ მძრახავთ.

4და თუ მე მართლა შევცდი, ჩემი შეცდომა ჩემთანვე რჩება.

5თუ თქვენ მართლა ჩემზე დიდად მოგაქვთ თავი და ჩემი დამუნათებით თავი ისე გიჭირავთ, თითქოს მართლები იყოთ,

6იცოდეთ, რომ ღმერთმა გამამრუდა და გამხვია თავის ბადეში.

7აჰა, ვღაღადებ: ‘ძალადობაა!’ შველას ვითხოვ, მაგრამ არ არის სამართალი.

8მან გადამიღობა გზა და ვეღარ გადავსულვარ, მან დააფინა ჩემს ბილიკებს ბნელი.

9შემომაძარცვა ჩემი დიდება, და თავიდან გვირგვინი მომხადა.

10ყოველმხრივ დამაქცია და უკვე მივდივარ, ხესავით ამომიძირკვა სასოება.

11და აღაგზნო ჩემზე თავისი რისხვა. და თავის მტრად შემრაცხა.

12ერთად მომადგნენ მისი ურდონი, და გამოთვალეს თავიანთი გზა ჩემს წინააღმდეგ, და ჩემი კარვის ირგვლივ დაიბანაკეს. +

13ჩემი ძმები ჩამომაშორა, და ჩემი ნაცნობნი გამიუცხოვდნენ.

14მახლობელნი განმიდგნენ და ნაცნობებმა დამივიწყეს.

15ჩემ სახლში მოსული გარეულნი და ჩემი სახლის მხევლები უცხოდ მათ თვალში უცხო გავხდი.

16ჩემს მსახურს ვეძახი და არ მპასუხობს; ვევედრები მას ჩემი პირით.

17ჩემი სუნთქვა შესძაგდა ჩემს ცოლს, და ჩემი სიმყრალე – დედაჩემის ძეთ. +

18ბავშვებმაც შემიზიზღეს მე, წამოვდგები და აბუჩად მიგდებენ.

19მომიძულეს ჩემმა სანდო მეგობრებმა და ვინც მიყვარდნენ, მტრად მომეკიდნენ.

20ჩემი ტყავი და ხორცი ჩემს ძვალს მიეკრა ცარიელი ღრძილებიღა დავრჩი.

21შემიწყალეთ, ჩემო მეგობრებო, რადგან ღვთის ხელი შემეხო მე!

22რატომ მდევნით თქვენც, როგორც ღმერთი? და რატომ არ ძღებით ჩემი ხორცით?

23ნეტავ ჩაიწერებოდეს ჩემი სიტყვები, ნეტავ წიგნში ჩაიბეჭდებოდეს,

24რკინის საჭვრეთლით კლდეზე ამოიკვეთებოდეს სამარადისოდ!

25და მე ვიცი, ცოცხალია ჩემი მხსნელი და საბოლოოდ მიწაზე წამოიმართება. +

26მას შემდეგ, რაც ასე შემომეძარცვება კანი ჩემი ხორციდან, ვიხილავ ღმერთს,

27რომელსაც მე თავად ვიხილავ და ჩემი თვალები დაინახავენ მას და არა სხვისი. დამელია თირკმლები ჩემი ჩემს წიაღში. +

28თუ იტყვით: ‘რას ვდევნით მას?’ და: ‘საქმის ფესვი ნაპოვნია მასში!’

29გეშინოდეთ მახვილისა, რადგან რისხვას მოაქვს რათა იცოდეთ, რომ არის განკითხვა!“

20
ცოფარის მეორე სიტყვა

20^1მიუგო ცოფარ ნაყამათელმა და თქვა: +

2„ამიტომ მაიძულებენ ჩემი ფიქრები პასუხს, და ამის გამოა, რომ ვიჩქარი;

3რადგან ჩემს შეურაცხმყოფელ შენიშვნას ვისმენ, და ჩემი გონების სული მათქმევინებს პასუხს.

4ხომ იცი ეს ძველთაგან, მას აქეთ, რაც ადამიანი დამკვიდრდა მიწაზე,

5ურჯულოთა ლხენა ხანმოკლეა, და უღვთოს სიხარული – წამიერი.

6თუნდაც ცად ამაღლდეს მისი დიდება და მისი თავი ღრუბლებს მისწვდეს,

7თავისი განავალივით გაქრება სამუდამოდ, და მისი მნახველნი იკითხავენ: ‘სადაა იგი?’ +

8სიზმარივით გაფრინდება და ვერავინ იპოვნის, ღამეულ ჩვენებასავით გაუჩინარდება. +

9თვალი, მისი მნახველი, ვეღარ იხილავს მას, და მეტად ვეღარც მისი ადგილი იხილავს მას.

10და მისი ძენი ღარიბ-ღატაკთა მომადლიერებას ეცდებიან, და თავისი ხელით დაუბრუნებენ დოვლათს. +

11მისი ძვლები სავსეა სიჭაბუკით, მაგრამ მასთან ერთად მიიქცევიან მიწა-მტვრად.

12თუმცა ბოროტება ეტკბილება პირში და ენის ქვეშ ინახავს,

13თუმცა ზოგავს მას და არ გამოაგდებს და პირში იჩერებს,

14და მაინც გადაექცევა საჭმელი სიმწარედ მუცელში, ასპიტთა შხამად მის ნაწლავებში.

15იგი ყლაპავს დოვლათს, მაგრამ ამოარწყევს, ღმერთი გამოუდევნის მას მუცლიდან.

16ასპიტთა შხამსა სწოვს იგი, უნასის ენა მოჰკლავს მას.

17ვერ იხილავს ნაკადულებს, მდინარეებს, თაფლისა და ერბოს ნიაღვრებს.

18დააბრუნებს ნაოფლარს და ვერ ჩაყლაპავს. დოვლათის მიხედვით ექნება ნავაჭრი, მაგრამ +

19რადგან ჩაგრავდა და ივიწყებდა ღარიბ-ღატაკებს, სახლს ანგრევდა და არ აშენებდა.

20ვინაიდან არ ასვენებდა მუცელი, თავის სასურველს ვერაფერს გადაარჩენს. +

21არაფერი მორჩენია შეუსანსლავი, ამისთვის ვერ გასტანს მისი კეთილდღეობა.

22თავისი სისავსის სიუხვეში ვიწროდ იქნება, ყოველი გატანჯული ხელი მისწვდება მას.

23მუცელს რომ ამოიყორავს, ღმერთი მოუვლენს მას თავისი რისხვის ცეცხლს და საჭმელად აწვიმებს მასზე.

24გაექცევა რკინის იარაღს, – განგმირავს მას სპილენძის მშვილდი. +

25გამოიძრობს და გამოვა მისი სხეულიდან ისარი, და ელვა გამოვა მისი ნაღველადან, თავზარი დაეცემა მას.

26მთელი წყვდიადი მის საგანძურად შეინახება. შეჭამს მას დაუნთებელი ცეცხლი, და ეწევა სიავე მისი კარვის ნატამალს. +

27გააცხადებს ზეცა მის დანაშაულს და მიწა აღდგება მის წინააღმდეგ.

28და მისი სახლის დოვლათი და წაილეკება მისი რისხვის დღეს.

29ეს არის ხვედრი ურჯულო კაცისა და ხვედრი, ღვთის მიერ ნაბრძანები.“ +

21
იობის მეექვსე პასუხი

21^1და მიუგო იობმა და თქვა:

2„სმენით ისმინეთ ჩემი სიტყვა, და ეს იყოს თქვენგან ნუგეშისცემა ჩემი.

3ჯერ მე მათქმევინეთ და როცა ვიტყვი, მერე დამცინეთ.

4განა ადამიანს ვემდური? როგორ არ ვიქნები სულმოკლე?

5შემომხედეთ და განცვიფრდით, და პირზე აიფარეთ ხელი.

6ამაზე ფიქრიც კი მზარავს, და ძრწოლა იპყრობს ჩემს ხორცს.

7რატომ არის, რომ ცოცხლობენ ურჯულონი, სიბერეს აღწევენ და ძალით მძლავრობენ? +

8მათსავე სიცოცხლეში მათ წინაშე გამყარებულია მათი მოდგმა, და მათი შთამომავლობა მათ თვალწინაა.

9მათი სახლები დაცულია შიშისგან და არც ღვთის კვერთხია მათზე. +

10მისი კურო ამაკებს და არ ააცდენს, მათი ფური მაკდება და მკვდარს არ იგებს.

11ფარასავით უშვებენ თავიანთ ბალღებს, და კუნტრუშობენ მათი პატარები.

12მღერიან დაირაზე და ქნარზე და მხიარულებენ სალამურის ხმაზე. +

13კეთილდღეობაში ატარებენ თავიანთ დღეებს, და მშვიდად ჩავლენ შავეთს.

14ღმერთს ეუბნებიან: ‘ჩამოგვშორდი, არ გვსურს ვიცოდეთ შენი გზები.

15რა არის ყოვლადძლიერი, რომ ვემსახუროთ? და რას გვარგებს, რომ ვეხვეწოთო?’

16აჰა, მათი კეთილდღეობა მათ ხელში არ არის! – ურჯულოთა რჩევა შორს არის ჩემგან! +

17ხშირად ყოფილა, რომ ჩამქრალა ურჯულოთა სანთელი? რამდენჯერ სწევიათ მათ უბედურება? თავისი რისხვის ჟამს უნაწილებს ღმერთი მათ სატანჯველს?

18იქნებიან ისინი ჩალის წველივით ქარის წინაშე და როგორც ბზე, ქარიშხლისაგან მოტაცებული.

19შენ იტყვი: ‘ღმერთი სატანჯველს უნახავს მის შვილებს.’ – დაე, თავად მათ მიაგოს ღმერთმა, რომ იწვნიონ!

20იხილონ მისმა თვალებმა თავისი უბედურება და თავად შესვას ყოვლადძლიერის რისხვა.

21რადგან რაღა სარგებლობა აქვს თავის სახლში სიკვდილის შემდგომ, როცა მისი თვეების რიცხვი შეწყდება? +

22ნუთუ ღმერთს ჭკუა ესწავლება, როცა იგი ზენაურთ განიკითხავს?

23ზოგი სრული კეთილდღეობის ჟამს კვდება, სრულიად მშვიდი და უზრუნველი.

24მისი წიაღი სავსეა რძით და მისი ძვლები სავსეა ტვინით.

25ზოგი კი სულგამწარებული კვდება, და არ უნახავს სიკეთის გემო.

26ერთად წვანან მიწაში და ჭიები ფარავენ მათ.

27მე ვიცი თქვენი ფიქრები და მზაკვრობანი, რითაც ძალადობთ ჩემზე,

28რადგან ამბობთ: ‘სად არის დიდებულის სახლი, და სად არის ურჯულოთა კარავ-სავანეები?’

29განა არ შეეკითხეთ გზად ჩამვლელებს, და არ გსმენიათ მათი მოწმობები,

30რომ წარწყმედის დღეს დაზოგილია ბოროტი კაცი, გარიდებულ იქნება რისხვის დღეს? +

31ვინ ამხილებს მას პირში მისი გზის გამო, და ვინ მიუზღავს მას ნამოქმედარისთვის?

32სამარემდის მიასვენებენ და დარაჯს მიუჩენენ მის საფლავს.

33ტკბილად მიიღებს ველის გორახებს, მრავალი კაცი გააცილებს მის ცხედარს, და მის წინაც მრავალი წაუძღვება.

34როგორღა მანუგეშებთ მე ამაოებით? თქვენი პასუხები სიცრუედ რჩება!“

22
ელიფაზის მესამე სიტყვა

22^1და მიუგო ელიფაზ თემანელმა და თქვა: +

2„რას არგებს ღმერთს კაცი? განა გონიერი თავის თავს არა რგებს?

3გგონია: ეამება ყოვლადძლიერს შენ რომ მართალი ხარ? და რა გამორჩენა აქვს, თუ წრფელია შენი გზები? +

4გგონია: შენი ღვთისმოშიშების გამო დაგიწყებს ყვედრებას და წამოვა შენთან ერთად სამსჯავროზე?

5განა დიდი არაა შენი ბოროტება? განა აქვს ბოლო შენს შეცოდებებს?

6რადგან არაფრის გულისთვის ართმევდი გირაოს შენს ძმებს, და შიშველ-ტიტვლებს ხდიდი ტანსაცმელს.

7წყურვილით დატანჯულს წყალს უკავებდი და მშიერს პურს არ აწვდიდი.

8ძლიერი კაცისაა ეს ქვეყანა, და წარჩინებული მკვიდრობს აქ.

9ქვრივებს ხელცარიელს ისტუმრებდი და ობლებს მკლავებს უთეთქვავდი.

10ამიტომ არის შენს ირგვლივ მახენი და გაკრთობს ანაზდეული შიში.

11იქნებ ბნელა და ვეღარ ხედავ, და წყლის ნიაღვარმა დაგფარა?

12განა ღმერთი ცათა მწვერვალზე არ არის? შეხედე ვარსკვლავთა თავანს, რა მაღალია!

13და შენ ამბობ: ‘რა იცის ღმერთმა? შავი ღრუბლიდან განიკითხავს? +

14ღრუბელნი საფარველად აქვს ცის კაბადონზე დადის.’

15ნუთუ იმ ძველ ბილიკს ადგახარ, ავკაცნი რომ დადიოდნენ,

16რომელნიც უდროოდ წარიტაცნენ, რომელთა საძირკველიც მდინარემ გადარეცხა?

17ისინი ეუბნებოდნენ ღმერთს: ‘გაგვეცალე!’ და: ‘ყოვლადძლიერი რას გვარგებს?’

18მან კი სიკეთით აუვსო მათ სახლები. მაგრამ ურჯულოთა რჩევა შორსაა ჩემგან! +

19უყურებენ მართალნი და ხარობენ და უმწიკვლონი დასცინიან მათ. +

20ამბობენ: ‘აჰა, გამწყდარა ჩვენი მტერი და მათი ნატამალი ცეცხლს შთაუნთქავს.’ +

21შეეწყვე მას – და მშვიდობით იყავი; ამით მოვა სიკეთე შენთან.

22მიიღე მისი პირიდან რჯული და მისი სიტყვები გულში ჩაიდევი.

23თუ დაუბრუნდები ყოვლადძლიერს, აშენდები, მოაშორე უსამართლობა შენს კარავს. +

24შენი ოქრო მტვერში ჩააგდე, ოფირის ოქრო – ხევების ლოდებში.

25და ყოვლადძლიერი იქნება შენი ოქრო, და ძვირფასი ვერცხლი იქნება შენთვის,

26რადგან მაშინ დატკბები ყოვლადძლიერში და ღმერთს მიაპყრობ სახეს.

27ილოცებ მის მიმართ და მოგისმენს, და შენ შეასრულებ შენს აღთქმებს. +

28და რასაც გადაწყვეტ, აგისრულდება, და შენს გზაზე ნათელი იბრწყინებს.

29როცა დაგამდაბლებენ, იტყვი: ‘ამაღლება’ და ის იხსნის თვალდახრილს. +

30ის გადაარჩენს დამნაშავესაც; და გადარჩება ის შენი ხელების სიწმიდით“. +

23

იობის მეშვიდე პასუხი

23^1და მიუგო მას იობმა და თქვა:

2„დღესაც ამბოხია ჩემი სიტყვა ჩემი ხელი ამძიმებს ჩემს კვნესას.

3ნეტავი მაცოდინა, სად ვიპოვო იგი და მიმაღწევინა მის სამყოფლამდე,

4წინ დავუდებდი ჩემს სარჩელს და მხილებებით ავივსებდი პირს.

5გავიგებდი იმ სიტყვებს, რასაც მომიგებდა, და მივხვდებოდი, რასაც მეტყოდა.

6თავისი დიდი ძალით ხომ არ გამიმართავდა პაექრობას? არა! მხოლოდ ყურს დამიგდებდა.

7იქ, ალალმართალი თავს იმართლებს მის წინაშე – და მე სამუდამოდ დავიხსნიდი თავს ჩემი მსაჯულისაგან.

8აჰა, წინ მივდივარ – და იგი არ ჩანს, უკან მივდივარ, კვლავაც ვერ ვხედავ.

9ჩრდილოეთით საქმიანობს და ვერ ვამჩნევ, სამხრეთით განზე გადგება და ვერ ვხედავ.

10მაგრამ მან იცის ჩემი გზა-სავალი, გამომცდის, ოქროსავით გამოვალ.

11ჩემი ტერფი ჩაეჭიდა მის კვალს, მის გზას ვიცავდი განუხრელად.

12მის ბაგეთა მცნებებისგან არ გადამიხვევია, მისი პირის სიტყვებს საკუთარზე მეტად ვიცავდი.

13მაგრამ იგი უცვლელია და ვინ არის მისი შემდავებელი? რასაც მისი ხელი მოისურვებს, იმას აკეთებს.

14რადგან ის აღასრულებს ჩემთვის დაწესებულს, და ასეთი ბევრია მასთან.

15ამიტომ ვკრთი მის წინაშე, ჩავუკვირდები და მეშინია მისი.

16ღმერთმა დააძაბუნა ჩემი გული და ყოვლადძლიერმა შემაძრწუნა მე.

17მაგრამ არ დავდუმდები სიბნელეშიც და წყვდიადი ვერ დამფარავს მე.“

24
იობის პასუხის გაგრძელება

24^1„რად არ არის ყოვლადძლიერისათვის დაფარული ვადები, და მისი მცნობელნი რად ვერ ხედავენ მის დღეებს?

2ურჯულონი სამანებს ანაცვლებენ, იტაცებენ ნახირს და მწყემსავენ მათ. +

3ობოლთა სახედრებს ერეკებიან, ქვრივის ხარი გირაოში მიჰყავთ;

4გაჭირვებულს გზიდან აგდებენ, ერთად მიიმალნენ ქვეყნის ღარიბნი.

5როგორც უდაბნოში კანჯრები, გადიან თავიანთ საქმეზე ნადავლის საძებრად. ტრამალი პურს აძლევს მათ ბავშვებს.

6სხვის ყანაში მკიან და ურჯულოს ვენახს იმცვრევენ.

7შიშვლად ათევენ, უწამოსასხამოდ და არა აქვთ წასაფარებელი ყინვაში. +

8მთების თქეშში ილუმპებიან, და შესაფარებლად კლდეს ეკვრიან.

9ძუძუსა სწყვეტენ ობოლს, და მიჰყავთ ღარიბისაგან გირაოდ.

10შიშველნი დაწანწალებენ უსამოსლოდ, და დამშეულნი ძნებს დაათრევენ.

11მათ კედლებში ზეთისხილის ზეთს ხდიან, საწნახლებში წურავენ ყურძენს, თავად კი სწყურიათ.

12ქალაქიდან მომაკვდავნი გმინავენ და დაჭრილთა სულები შველას ითხოვენ, ღმერთი კი ყურს არ უგდებს მათს ვედრებას. +

13ისინი ნათლის მეამბოხენი არიან, არ ცნობენ მის გზებს და არ დგანან მის ბილიკებზე.

14განთიადზე დგება მკვლელი, კლავს ღარიბსა და გლახაკს, ღამით კი ქურდივით არის.

15და მრუშის თვალი ბინდის მოლოდინში ამბობს: ‘კაცის თვალი ვერ მიხილავს.’ და სახეზე საფარველს იფარებს. +

16ბნელში ძირს უთხრიან სახლებს, დღისით კი თავისთვის იკეტებიან, არ იციან ნათელი,

17რადგან დილა მათთვის სიკვდილის აჩრდილია, რადგან შეუამხანაგდნენ სიკვდილის აჩრდილის საშინელებებს.

18მსუბუქია ის წყლის ზედაპირზე, დამცრობილია მისი ხვედრი მიწაზე, არ გაუხვევს ვენახთა გზებისკენ.

19გვალვა და ხორშაკი შთანთქავს თოვლის წყალს, შავეთი კი – ცოდვილებს.

20დაივიწყებს მას დედის საშო ჭია იტკბარუნებს მას, აღარავის გაახსენდება, ხესავით გადატყდება უკეთურება.

21ავად ექცევა ბერწ ქალს, უშვილოს, და ქვრივს სიკეთეს არ უკეთებს.

22სიცოცხლეს უხანგრძლივებს ძლიერთ თავისი ძალით, დგება და არ იჯერებს, რომ ცოცხალია.

23იგი აძლევს მას სიმშვიდეს და ისიც ეყრდნობა, და თვალი მათ გზებზე უჭირავს.

24მცირე ხანს აღზევდნენ და აჰა, აღარ არიან. დამდაბლდებიან, დაეცემიან, როგორც ყველანი, და თავთავებივით წაიკვეთებიან. +

25ასე არ არის? ვინ გამამტყუნებს და ვინ გამიარაფრებს სიტყვას?“

25

ბილდადის მესამე სიტყვა

25^1და მიუგო ბილდად შუხელმა და თქვა:

2„უფლება და შიში მასთან არის, მშვიდობას ამკვიდრებს თავის სიმაღლეებში.

3თუ აქვს რიცხვი მის მხედრობას? და ვისზე არ ამოდის მისი ნათელი? +

4რა გაამართლებს კაცს ღმერთთან? და რა განწმედს დედაკაცის ნაშობს? +

5მთვარე არ ნათობს და ვარსკვლავნი არ არიან სუფთანი მის თვალში.

6მით უფრო კაცი, რომელიც ჭიაა, და ადამის ძე, რომელიც მატლია!“ +

26

იობის მერვე პასუხი

26^1და მიუგო იობმა და თქვა:

2„რით შეწევნიხარ უძლურს? რითი გიხსნია უმწეო მკლავი?

3რა რჩევა მიგიცია სიბრძნეს მოკლებულისთვის? და რა ბევრი სიბრძნე გისწავლებია?

4ვისთვის გითქვამს ეს სიტყვები, და ვისი სული გამოდიოდა შენგან?

5ლანდები ძრწიან ქვეშეთში, წყალნი და მისი მკვიდრნი.

6გაშიშვლებულა შავეთი მის წინაშე და არა აქვს საფარველი აბადონს. +

7მან განავრცო ჩრდილოეთი სიცარიელეზე, არარაობაზე დაჰკიდა დედამიწა. +

8იგი ჰკრავს წყლებს თავის ღრუბლებში, და არ სკდება ღრუბელი მათ ქვეშ. +

9იგი ბურავს სავსე მთვარის პირს, თავისი ღრუბელი მასზე განართხო.

10წყლის ზედაპირზე წრე შემოავლო ნათლისა და ბნელის საზღვრამდე.

11ცის სვეტები ირყევიან და ძრწიან მის შერისხვაზე.

12თავისი ძალით დააცხრო ზღვა და თავისი გონებით შემუსრა რაჰაბი. +

13მისი სულით ცა გამშვენდა, მისმა ხელმა განგმირა გაქცეული გველი.

14აჰა, ესენია მისი გზების კიდენი. და რა ჩურჩული გვესმის მასზე! ვინ გაიგებს მისი ძლიერების გრგვინვას?“

27
იობის პასუხის გაგრძელება

27^1და განაგრძო იობმა თავისი იგავის თხრობა და თქვა:

2„ვფიცავ ღმერთს, რომელმაც წამართვა სამართალი, და ყოვლადძლიერს, რომელმაც სიცოცხლე გამიმწარა.

3რადგან, ვიდრე ჩემი სუნთქვა ჩემშია და ღვთის სული ჩემს ნესტოებშია,

4ჩემი ბაგეები არ იტყვიან უკეთურებას და ჩემს ენას არ დასცდება სიცრუე. +

5ღმერთმა დამიფაროს, რომ გაგამართლოთ! სიკვდილამდე არ განვიშორებ ჩემს უმწიკვლოებას!

6ჩემს სიმართლეს მტკიცედა ვარ ჩაბღაუჭებული და არ გავუშვებ. არ გავუმტყუნებივარ ჩემს გულს ჩემი დღე და მოსწრება.

7იყოს მტერი ჩემი, როგორც ურჯულო, და მოწინააღმდეგე ჩემი, როგორც უკეთური.

8რადგან როგორია სასოება მლიქვნელისა, როცა იპოვის სარგებელს, როდესაც აცთუნებს ღმერთი მის სულს? +

9განა შეისმენს მის ღაღადისს ღმერთი, როცა მას გასაჭირი დაადგება თავს? +

10ინეტარებს განა ყოვლადძლიერში და ღვთის ხსენებაში იქნება გამუდმებით? +

11მე თქვენ გასწავლით ღვთის ხელით, რაც ყოვლადძლიერთან არის, არ დავფარავ.

12აჰა, თქვენ ყველას ნანახი გაქვთ და რაღა საჭიროა ამაო ლაპარაკი?

13ასეთია ურჯულო კაცის ხვედრი ღმერთთან, და მტარვალთა ხვედრი, ყოვლადძლიერისაგან რომ ერგებათ. +

14თუ ვაჟები გაუმრავლდება, და მისი შთამომავალნი პურით ვერ გაძღებიან.

15მის ნატამალს სიკვდილი დაასამარებს, და მათი ქვრივები ვერ დაიტირებენ მათ. +

16თუ მიწა-მტვერივით დააგროვებს ვერცხლს და თიხასავით მოამზადებს სამოსელს,

17ის კი მოამზადებს, მაგრამ მართალი შეიმოსავს, ვერცხლი კი უდანაშაულოს ერგება წილად. +

18აშენებს თავის სახლს, როგორც ჩრჩილი, და როგორც დარაჯი იკეთებს ქოხს.

19წვება მდიდარი და არაფერი აკლია, თვალებს აახელს და აღარაფერია.

20ეწევა საშინელებანი, როგორც წყლები, ღამით გრიგალი გაიტაცებს მას. +

21წაიღებს მას აღმოსავლეთის ქარი და წავა და წარხვეტს მას მისი ადგილიდან.

22და მოისვრის მას და არ შეიბრალებს. განა გაექცევა მის ხელს?

23ხალხი ტაშს შემოჰკრავს მის გამო და სტვენას დაუწყებს მას თავისი ადგილიდან.“

28
იობის პასუხის გაგრძელება

28^1„რადგან ვერცხლს საბადო აქვს და ოქროს კი ადგილი, სადაც წმენდენ მას.

2რკინას მიწიდან იღებენ, სპილენძი კი ქვისაგან გამოიდნობა.

3ზღვარი დაუდვა კაცმა ბნელს და ქვეყნის კიდემდე ეძებს ქვას წყვდიადსა და ბნელში.

4გაკაფა გზა ხეობაში, შორს უკაცრიელი ადგილიდან, ფეხმივიწყებულ ადგილებში. გამოკიდებულნი არიან კაცთაგან შორს და ქანაობენ.

5მიწა – მისგან აღმოცენდა პური, მისი ქვეშეთი აბრუნებულია, როგორც ცეცხლი.

6მისი ქვები საფირონის ადგილია და მის მიწაში ოქრო ურევია.

7მისი ბილიკი არ იცის მტაცებელმა ფრინველმა, და შევარდნის თვალსაც არ დაუნახავს.

8ამაყ მხეცებს იქ ფეხი არ დაუდგამთ, ლომს მასზე არ გაუვლია.

9კაჟზე იშვერს ხელს, ძირფესვიანად აყირავებს მთებს.

10კლდეებში არხები გაჰყავს და ყოველივე ძვირფასს სჭვრეტს მისი თვალი.

11მდინარეთა დინებას აკავებს, და დამალული სინათლეზე გამოაქვს.

12სად იპოვება სიბრძნე? და სად არის გონების ადგილი?

13მისი ფასი არ იცის კაცმა, და ცოცხალთა ქვეყანაში არ იპოვება.

14უფსკრული ამბობს ‘ის ჩემში არ არის!’ და ზღვაც ამბობს: ‘ჩემთან არ არის!’

15არ გაიცვლება ხალას ოქროში, და არ აიწონება ვერცხლი მის საფასურად. +

16არ შეფასდება ოფირის ოქროდ, არც ძვირფასი ონიქსითა და საფირონით. +

17ვერ გაუსწორდება მას და ვერც ბაჯაღლოს ჭურჭელში გაიცვლება.

18მარჯანი და ბროლი არ არის სახსენებელი, და სიბრძნის მოხვეჭა მარგალიტთა უმჯობესია.

19ვერ გაუსწორდება მას ქუშის ტოპაზი, ხალასი ოქროთი ვერ შეფასდება.

20საიდან მოდის სიბრძნე? და სად არის გონების ადგილი?

21იგი დამალულია ყოველი ცოცხალის თვალთაგან, და დაფარულია ცის ფრინველთაგან.

22აბადონი და სიკვდილი ამბობენ: ‘ყური მოგვიკრავს მისთვის!’

23ღმერთმა იცის მისი გზა და მან უწყის მისი ადგილი,

24რადგან ის გაჰყურებს ქვეყნის კიდეებს, და ჭვრეტს მთელ ცისქვეშეთს.

25როდესაც ქარს წონას უწესებდა და წყალს საწყაულით წყავდა,

26როდესაც წვიმას წესს უდებდა და მეხისცემას – გზა-სავალს,

27მაშინ იხილა იგი და გამოაცხადა, გამოიკვლია,

28და ადამიანს უთხრა: ‘უფლის შიშია სიბრძნე და ბოროტისაგან განრიდებაა გონება.’“ +

29
იობის პასუხის გაგრძელება

29^1და განაგრძო იობმა თავისი იგავის თხრობა და თქვა:

2როგორც იმ დღეებში, როცა მიცავდა ღმერთი;

3როცა მისი ლამპარი თავს დამნათოდა, და მის შუქზე ბნელში გზას ვიკვლევდი. +

4როგორც ვიყავი ჩემი შემოდგომის დღეებში, როცა ღვთის მეგობრობა ადგა ჩემს კარავს;

5როცა ჯერ კიდევ ჩემთან იყო ყოვლადძლიერი, და გარს ჩემი ყმაწვილები მეხვივნენ;

6როცა ჩემი ტერფები რძეში იბანებოდა, და კლდე ღვარად ადენდა ჩემთვის ზეთის ნაკადებს;

7როცა გავდიოდი ქალაქის კარიბჭესთან, ვიმზადებდი მოედანზე დასაჯდომელს.

8დამინახავდნენ ჭაბუკები და იმალებოდნენ, ხოლო მოხუცები წამოდგებოდნენ და ფეხზე იდგნენ;

9მთავარნი თავს იკავებდნენ სიტყვის დაძვრაზე და პირზე ხელს იფარებდნენ;

10დიდებულებს ხმა უწყდებოდათ და სასაზე ეკვროდათ ენა.

11ყური მისმენდა და ნეტარად მრაცხდა, თვალი მხედავდა და მემოწმებოდა,

12რადგან მიხსნია ღატაკი, შველას რომ ითხოვდა, და ობოლი, შემწე რომ არ ჰყავდა. +

13კურთხევა განწირულისა ჩემზე მოსულა, და ქვრივის გული გამიხარებია.

14სიმართლით შევიმოსე და მან შემმოსა; მოსასხამივით და თავსაკვრელივით იყო ჩემი სამართალი.

15ბრმისათვის თვალები ვყოფილვარ, და კოჭლისთვის – ფეხები;

16გლახაკისთვის მამა ვყოფილვარ; და ჩემთვის უცნობი საქმე გამომიძიებია. +

17უკეთური კაცისთვის ყბები დამილეწავს, და კბილებიდან ნატაცარი გამომიგლეჯია. +

18და მითქვამს: ‘ჩემს საბუდარში მოვკვდები და ქვიშასავით იმრავლებენ ჩემი დღენი.

19ჩემი ფესვი გადგმულია წყლისაკენ და ცვარი ათევს ღამეს ჩემს რტოებზე. +

20ჩემი დიდება კვლავ აღდგება და ხელში მშვილდი განმიახლდება.’ +

21მისმენდნენ და მელოდებოდნენ, და ჩემს რჩევაზე დუმდნენ;

22ჩემი სიტყვის შემდეგ აღარაფერს იტყოდნენ, და მათზე ეწვეთებოდა ჩემი ნათქვამი;

23წვიმასავით მელოდებოდნენ, და როგორც გაზაფხულის წვიმას, პირს მიშვერდნენ;

24გავუღიმებდი და არ სჯეროდათ, და ჩემი სახის ნათელი არ მოუქუფრავთ.

25გზას ვურჩევდი მათ და მთავრად ვიჯექი; და დავივანე, როგორც მეფემ ლაშქარში, როგორც მგლოვიარეთა ნუგეშისმცემელმა!“

30
იობის პასუხის გაგრძელება

30^1„და ახლა დამცინიან ჩემზე უმცროსნი, რომელთა მამებსაც ჩემი ფარის ძაღლებშიც არ გავრევდი.

2რაღაში მინდა მათი ხელების ძალა? მათ ძალა გამოცლილი აქვთ.

3დუხჭირითა და შიმშილით ღონემიხდილნი გარბიან გვალვიან ტრამალებში, უდაბნოსა და ხრიოკებში.

4ნაცარქათამას წიწკნიან ჯაგებთან და კურდღლისცოცხას ფესვი მათი პურია.

5ხალხიდან აძევებენ და, როგორც ქურდს, ისე მიჰკივიან;

6აწყდებიან ხევ-ხუვებს, მიწის მღვიმეებს და კლდის ნაპრალებს.

7ბუჩქებს შორის ყროყინებენ სახედრებივით, ჯაგნარებში იყურებიან.

8ძენი უგუნურთა და ძენი უსახელოთა განიდევნენ ქვეყნიდან.

9და მათი საანდაზო.

10ვეზიზღები, გამირბიან და ჩემი სახის წინ ფურთხს არ ზოგავენ. +

11რადგან მან ახსნა ჩემი საბელი, პირწინ დამიგდეს ჩემი აღვირი.

12მარჯვნივ ბრბო აღმიდგა, ფერხნი განმირთხეს, ჩემს წინააღმდეგ მოასწორეს თავიანთი დამღუპველი გზები.

13მათ აანგრიეს ჩემი ბილიკი, ჩემს უიღბლობას უმართავენ ხელს,

14თითქოს ფართე მოედანიაო, ქარიშხლით მოექანებიან.

15საშინელებანი დამატყდა თავს, ქარივით მიჰქრის ჩემი დიდება და ღრუბელივით გადავიდა ჩემი დღეკეთილობა.

16აწ ჩემში იღვრება ჩემი სული, მებღაუჭებიან ჩემი გაჭირვების დღეები. +

17ღამ-ღამობით ძვლები მტეხავს, ხოლო ტკივილი, მე რომ მწიწკნის, არ მიამდება.

18დიდი ტანჯვით ვიხდი სამოსს, კვართის საყელოსავით მიჭერს.

19მისროლა ლაფში და დავემსგავსე მტვერსა და ნაცარს. +

20შველას გთხოვ და პასუხს არ მაძლევ. მე ვდგავარ და შენ თვალს არ მაცილებ. +

21სასტიკი გახდი ჩემს მიმართ, შენი ხელის ძალითა მდევნი.

22ქარზე შემომსვამ, მაიძულებ, გავინავარდო. და მაცამტვერებ ქარის ორომტრიალში,

23ასეა, ვიცი, სიკვდილისკენ წამიყვან, და ყოველი ცოცხალის შესაკრებელი სახლისკენ.

24ნანგრევებისკენ ხელს არვინ იწვდის, დაღუპვის პირას რომ მივა კაცი, მაშინღა ეღირსება შველას.

25განა არ მიტირია ბედშავზე? სული არ შემწუხებია გაჭირვებულზე? +

26რადგან სიკეთის იმედი მქონდა და ბოროტება მოვიდა, ნათელს ველოდი და ბნელი მოვიდა, +

27გულ-ღვიძლი მიდუღს და არ ცხრება: ტანჯვა-წამების დღეები დამიდგა.

28ჩაშავებული დავიარები, უმზეოდ; კრებულში ვდგავარ და შველას ვითხოვ.

29ტურებს ძმად გავუხდი და მეგობრად სირაქლემებს.

30კანი გამიშავდა და ძვლები მივარვარებს სიცხისაგან. +

31გოდებად იქცა ჩემი ქნარი, და მოტირალთა ხმად ჩემი სალამური.“ +

31
იობის პასუხის გაგრძელება

31^1„აღთქმა დავუდე ჩემს თვალებს, რომ ქალწულისთვის არ შემეხედა. +

2და რა არის ღვთის წილხვედრი მაღლიდან, ან სამკვიდრო ყოვლადძლიერისა ზესკნელიდან?

3განა დაღუპვა არ არის უკეთურისათვის, და ავბედობა ბოროტმოქმედთათვის?

4განა არ ხედავს ის ჩემს გზებს, და არ ითვლის ყოველ ჩემს ნაბიჯს? +

5თუ სიცრუით მევლოს და სამზაკვროდ ამჩქარებოდეს ფეხი,

6ამწონოს მე მართალ სასწორზე და გაიგოს ღმერთმა ჩემი უმწიკვლოება.

7თუ გზიდან გადაეხვიოს ჩემს ტერფს, ან თვალებს აჰყოლოდეს ჩემი გული, და ბიწი მოსცხებოდეს ჩემს ხელებს, +

8მაშინ, დაე, მე ვთესო და სხვამ ჭამოს, და ამოიძირკვოს ჩემი მონაგარი. +

9თუ ჩემი გული ოდესმე ცდუნებულიყოს დედაკაცივით, და ჩემი მოყვასის კართან მეთვალთვალოს, +

10მაშინ სხვას უფქვას ჩემმა ცოლმა, და სხვებმა ჩაიმუხლონ მასზე.

11რადგან ეს მრუშობაა და სამსჯავრო დანაშაული.

12რადგან ის ცეცხლი იქნებოდა აბადონამდე მშთანთქმელი, და ჩემი მოსავალის ფესვებამდე ჩამყოლი. +

13თუ ოდესმე ჩემი მსახურისა და მხევლისთვის სამართალზე უარი მეთქვას, როცა დავა ჰქონიათ ჩემთან,

14მაშინ რაღა ვქნა, როცა ღმერთი აღდგება? როცა მომკითხავს, რა პასუხი გავცე?

15განა მან, ვინც დედის მუცელში შემქმნა, განა ჩვენ ერთმა ღმერთმა არ გამოგვსახა საშოში?

16თუ ოდესმე უარი მეთქვას ღატაკთა სათხოვარზე, ან ქვრივის თვალები გამეწბილებინოს, +

17ან თუ ჩემი პურის ლუკმა მარტოს მეჭამოს და ობლისათვის არ გამეყოს,

18რადგან ყრმობიდანვე ისე იზრდებოდა ჩემთან, როგორც მამასთან, და დედაჩემის მუცლიდანვე ვუძღვებოდი მას;

19თუ მენახოს მომაკვდავი უსამოსლოდ ან გლახაკი უმოსასხამოდ,

20და მის საზარდულს არ დაველოცე და არ გამთბარიყო ჩემი ცხვრის მატყლით, +

21თუ ობოლზე ხელი აღმემართოს, როცა კარიბჭესთან ჩემს შემწეს დავინახავდი,

22მაშინ ბეჭს მოსწყდეს ჩემი მხარი და მკლავი იდაყვში გადამიტყდეს!

23რადგან მაშინებს ღვთის რისხვა და მის სიმძიმეს ვერ გავუძლებ.

24განა მიმიჩნევია ოქრო ჩემს სასოდ, ან ბაჯაღლო ოქრო იმედად დამისახავს? +

25განა გამიხარია იმით, რომ დიდძალი სიმდიდრე მაქვს? რომ ჩემმა ხელმა ბევრი მოიხვეჭა?

26თუ დამენახოს მზე ან მთვარე დიდებულად მოარული,

27და იდუმალ ცდუნებულიყოს ჩემი გული და ჩემს ბაგეებს ჩემი ხელისთვის ეკოცნოს, +

28ესეც სამსჯავრო დანაშაული იქნებოდა, რადგანაც მაღლა ღვთის უარმყოფელი ვიქნებოდი.

29განა გამხარებია ჩემი მოძულის უბედურება? ან მიზეიმია მის ცუდ ამბავზე?

30არ ჩამიდენინებია ცოდვა ჩემი სასისთვის, და წყევლით არ უთხოვია დაღუპვა მისი სულისა.

31განა არ უთქვამთ ჩემი კარვის კაცებს: ‘ვინ არ გამძღარა მისი ხორცით?’

32მწირს გარეთ არ გაუთევია, კარი ღია მქონდა მგზავრისთვის. +

33განა დამიფარავს ჩემი დანაშაული ადამივით, რომ უბეში შემემალა ჩემი შეცოდება? +

34რადგან მზარავდა ხალხის სიმრავლე და საგვარეულოს ზიზღი მაშინებდა, ვდუმდი და კარში არ გავდიოდი.

35ნეტავ ვინმე მომისმენდეს მე! აჰა, ესაა ჩემი ნიშანი! ყოვლადძლიერმა პასუხი გამცეს! ნეტავ საჩივრის წიგნი მომცა, ჩემი მოშუღლის ხელით ნაწერი!

36განა მას ზურგით არ ვატარებდი? გვირგვინივით შემოვიხვევდი,

37მოვახსენებდი ჩემს ყოველ ნაბიჯს, და როგორც მთავარს, ვეახლებოდი.

38თუ ჩემზე ჩემს მიწას დაეჩივლოს და ხნულები ატირებულიყვნენ,

39თუ მუქთად მეჭამოს მისი მოსავალი ან მის მეპატრონეთა სული შემეწუხებინოს,

40მაშინ ნაცვლად ხორბლისა ეკალი ამოვიდეს, და ნაცვლად ქერისა – ღვარძლი!“ ამით დასრულდა იობის სიტყვები.

32
იობი და ელიჰუ

32^1და შეწყვიტა სამმა კაცმა იობისათვის პასუხის გაცემა, რადგან იგი თავის თვალში მართალი იყო. +

2მაშინ განრისხდა ელიჰუ, ბუზელი ბარაქელის ძე, რამის საგვარეულოდან. იობზე იმის გამო განრისხდა, რომ მან თავი ღმერთზე მართლად ჩათვალა.

3თავის სამ მეგობარზე იმის გამო განრისხდა, რომ მათ პასუხი ვერ უპოვნეს, მაგრამ მაინც იობი გაამტყუნეს.

4და ელიჰუ იცდიდა, რომ იობს დალაპარაკებოდა, რადგან ყველანი მასზე უფროსები იყვნენ წლებით.

5რაკი დაინახა ელიჰუმ, რომ ამ სამი კაცის პირს პასუხი არ გააჩნდა, განრისხდა.

6მიუგო ელიჰუმ, ბუზელი ბარაქელის ძემ, და უთხრა: „წლებით მე უმცროსი ვარ, თქვენ კი მოხუცებულნი; ამიტომ მერიდებოდა და მეშინოდა, რომ ჩემი აზრი თქვენთვის მომეხსენებინა. +

7მე ვთქვი: დღეებმა უნდა ილაპარაკონ და სიბრძნე წელთა სიმრავლემ უნდა ასწავლოს-მეთქი.

8მაგრამ კაცში იმყოფება სული, და სუნთქვა ყოვლადძლიერისა მას აგონიერებს.

9დღეგრძელნი ყოველთვის როდი არიან ბრძენნი, და მხოლოდ უხუცესნი როდი ხვდებიან სამართალს.

10ამიტომ ვამბობ: მისმინეთ-მეთქი, რათა მეც გამოვთქვა ჩემი აზრი.

11ვუცდიდი მე თქვენს სიტყვებს, ყურს ვუგდებდი თქვენს მსჯელობას, როცა სათქმელს ეძებდით.

12და დაგაკვირდით მე თქვენ, და აჰა, არ იყო თქვენს შორის მამხილებელი, პასუხი რომ მიეგო იობისთვის.

13ნუ იტყვით: ღმერთი მოიგერიებს მას და არა კაცი.’

14არ მიუმართავს ჩემს წინააღმდეგ სიტყვები, და არც მივმართავ მას თქვენი სიტყვებით.

15სასოწარეკვეთათ, ვეღარ უპასუხეს, დაელიათ სიტყვები;

16მეც ველოდებოდი, როდის შეწყვეტდნენ ლაპარაკს რაკი დადგნენ და აღარ პასუხობენ,

17მეც გავცემ ჩემს წილ პასუხს, მეც გამოვთქვამ ჩემს აზრს.

18რადგან სავსე ვარ სიტყვებით, სული შიგნიდან მაწვება.

19აჰა, ჩემი შინაგანი მაჭარივითაა, რომელსაც თავი დაუცეს და ხეთქავს

20ვილაპარაკებ, რომ სული მოვითქვა: გავხსნი ბაგეებს და ვუპასუხებ.

21პირფერობას არ დავუწყებ კაცს, და ადამიანს არ ვემლიქვნელები.

22რადგან მე მლიქვნელობა არ ვიცი – უმალ ჩემმა გამჩენმა წამიყვანოს!“

33
ელიჰუს სიტყვის გაგრძელება

33^1„აბა, ახლა ისმინე, იობ, ჩემი სიტყვები და ყური მიუგდე ჩემს ყოველ სიტყვას.

2აჰა, ვხსნი მე ჩემს ბაგეს, ლაპარაკობს

3ჩემი გულის სიწრფოება ჩემი სიტყვებია, ჩემს ბაგეთა ცოდნას ნათლად გადმოსცემენ ისინი.

4ღვთის სულმა შემქმნა და ყოვლადძლიერის სუნთქვა მასულდგმულებს.

5თუ შეგიძლია, მიპასუხე: დაალაგე სიტყვები და დაიცავი თავი.

6აჰა, მეც შენისთანა ვყავარ ღმერთს, მეც თიხისგან ვარ გამოძერწილი. +

7აჰა, ჩემმა შიშმა არ უნდა შეგაძრწუნოს, და არც ჩემმა ხელმა უნდა დაგამძიმოს.

8აკი ასმენდი შენ ჩემს ყურს და მე გავიგონე შენი სიტყვების ხმა:

9‘სუფთა ვარ მე და უცოდველი, უმწიკვლო ვარ და არა მაქვს ბრალი. +

10აჰა, საბაბი მინახა, თავის მტრად შემრაცხა.

11ხუნდებში მაყოფინებს ფეხებს, და ჩემს ყოველ გზას უთვალთვალებს!’ +

12აი, ამაში არ ხარ მართალი, რომ კაცზე დიდია ღმერთი. +

13რად ედავები მას? ის პასუხს არ აგებს თავის ნამოქმედარზე.

14ერთხელ იტყვის ღმერთი, და, თუ +

15სიზმარში, ღამეულ ხილვაში, როცა ადამიანებს ძილქუში ეცემათ, როცა თავიანთ საწოლზე თვლემენ,

16მაშინ ხსნის იგი ადამიანთა ყურს და ბეჭედს უსვამს მათთვის შეგონებას, +

17რომ აარიდოს ადამიანი უკეთურ საქმეს, და კაცისაგან დაფაროს ამპარტავნება;

18რომ იხსნას მისი სული შავეთისაგან, და მისი სიცოცხლე – მახვილით დაღუპვისაგან.

19კაცი სატკივრით ისჯება თავის საწოლზე, და დაუამებელი ტკივილით მისი ძვლებისა;

20შესძაგდება მის სიცოცხლეს პური და მის სულს – საყვარელი საჭმელი. +

21გაქრება მისი ხორცი, უხილავი გახდება, და ამოასხდებიან ძვლები, რომელნიც არ ჩანდნენ.

22და მიაწევს მისი სული ხარომდე და მისი სიცოცხლე – სიკვდილის წლებამდე.

23თუ ჰყავს მას მეოხი ანგელოზი, ათასში ერთი, რომ განაცხადოს ადამიანის სიალალმართლე,

24შეიწყალოს იგი და თქვას: ‘იხსენი იგი, დაიფარე იგი საფლავში ჩასვლისაგან. მისთვის ნაპოვნი მაქვს გამოსასყიდი!’ +

25მისი ხორცი სიჭაბუკის დროინდელზე მეტად განახლდება, თავისი სიყმაწვილის დღეებს დაუბრუნდება.

26ილოცებს ღვთის მიმართ და ისიც შეიწყალებს, და სიხარულით შეხედავს მის სახეს, და დაუბრუნებს კაცს მის სიმართლეს. +

27იგი იმღერებს კაცთა წინაშე და იტყვის: ‘ვცოდე მე და სწორი გავამრუდე, მაგრამ არ მომეგო საკადრისად.

28მან გამოისყიდა ჩემი სული ხაროში ჩასვლისგან, და ჩემი სიცოცხლე ნათელს იხილავს,’ +

29აჰა, ყოველივე ამას

30რათა დააბრუნოს მისი სული ხაროდან, და გაანათლოს სიცოცხლის ნათელით. +

31გაიგონე, იობ, ისმინე ჩემი, დადუმდი და მე ვილაპარაკებ.

32თუ სათქმელი გაქვს, მიპასუხე, ილაპარაკე, რადგან შენი გამართლება მწადია;

33თუ არა და, ისმინე ჩემი, დადუმდი, და მე გასწავლი სიბრძნეს.“

34
ელიჰუს სიტყვის გაგრძელება

34^1და მიუგო ელიჰუმ და თქვა:

2„ისმინეთ, ბრძენნო, ჩემი სიტყვები, მცოდნენო, ყური დამიგდეთ!

3რადგან ყური გამოცდის სიტყვებს და სასა გემოს უგებს საჭმელს. +

4ავირჩიოთ, რაც სამართლიანია. ჩვენს შორის ვიცოდეთ, რა არის კეთილი.

5რადგან იობმა თქვა: ‘მართალი ვარ და ღმერთმა წამართვა ჩემი სამართალი. +

6ტყუილი ვთქვა ჩემს სამართალზე? მოუშუშებელია ჩემი იარა, თუმცა მე უდანაშაულო ვარ’

7ვინ არის იობის მსგავსი კაცი, დაცინვას წყალივით რომ სვამდეს? +

8ავისმოქმედთა თაბუნს რომ ასდევდეს? რომ უკეთურ ხალხთან იაროს?

9რადგან მას ნათქვამი აქვს: ‘არაფრად არგია კაცს, რომ ღმერთს აამოს.’

10ამიტომ ისმინეთ ჩემი, კაცნო გულისხმიერნო! შორს იყოს ღმერთი ბოროტებისაგან და ყოვლადძლიერი უსამართლობისაგან! +

11რადგან საქმისამებრ მიუზღავს ადამიანს, და კაცს მისი გზისამებრ მიაგებს. +

12ჭეშმარიტად, ღმერთი არ ბოროტობს და ყოვლადძლიერი არ ამრუდებს სამართალს!

13ვინ ჩააბარა მას მიწა? და ვინ მიანდო მას მთელი სამყარო?

14თუ თავისკენ მიაპყრობს თავის გულისყურს, უკანვე წაიღებს თავის სულსა და სუნთქვას,

15ერთიანად გაწყდება ყოველი ხორციელი და ადამიანი მტვრად მიიქცევა.

16და თუ გაგება გაქვს, მოისმინე ეს, ყური უგდე ჩემი სიტყვების ჩქამს!

17ნუთუ სამართლის მოძულე იგანმგებლებს? და ნუთუ ბრალს დასდებ ძალმოსილ მართალს?

18ვინც ეუბნება მეფეს: ‘არამზადავ!’ და დიდგვაროვანს: ‘უკეთურო!’;

19რომელიც მთავრებს არ მიჰკერძავს და მდიდარს ღარიბზე მეტად არ თვლის, რადგან ყველანი მის ხელთა ქმნილებანი არიან. +

20ისინი წამში იხოცებიან; შუაღამისას ტორტმანებს ხალხი და იღუპება, და წაიყვანენ და მოაშორებენ ძლიერს კაცის ხელის გარეშე,

21რადგან მისი თვალები კაცის გზებს დასცქერის და ხედავს მის ყოველ ნაბიჯს.

22არ არის არც ბნელი და არც წყვდიადი, რომ იქ დაიმალოს ავისმოქმედი;

23რადგან იგი კაცს არ უწესებს ვადას, რომ ღმერთთან სამსჯავროზე წავიდეს.

24ის მუსრავს ძლიერთ განუკითხავად და სხვებს აყენებს მათ ნაცვლად,

25რადგან ცნობს მათ ნამოქმედარს. ღამით დაამხობს მათ და შეიმუსრებიან; +

26როგორც უკეთურთ დალახვრავს, სხვათა თვალთაწინ.

27ამიტომ განუდგნენ მას და არ შეიმეცნეს მისი გზები.

28მასთან მიიტანეს ღატაკთა ღაღადი, და დაჩაგრულთა ღაღადი ესმის მას.

29როცა ის დუმს, ვინ არის მისი ბრალმდებელი? როცა სახეს იფარავს, ვინ არის მისი მხილველი? ხალხისთვის იქნება ეს, თუ ერთი კაცისთვის?

30რომ არ იმეფოს უღვთო ადამიანმა, ამ ხალხის მახეში გამბმელმა.

31ვინმეს თუ უთქვამს ღვთისათვის: ‘მე მოვიხადე სასჯელი, აღარ შევცოდავ,

32შენ მასწავლე, რასაც ვერ ვხედავ. თუ უკეთურება ჩამიდენია, მეტს აღარ ვიზამ.

33განა შენი განსჯით უნდა მიუზღავდეს იგი? როგორც შენ დაგიგმია, როგორც შენ აგირჩევია და არა მე. რაც იცი, ილაპარაკე.’

34მეტყვიან გულისხმიერი კაცები და ბრძენი კაცები, მე რომ მისმენენ:

35‘იობი უაზროდ ლაპარაკობს და მის სიტყვებს გონიერება აკლია.

36ერთი ბოლომდე გამოიცდებოდეს იობი, ავკაცთა მსგავსად რომ პასუხობს!

37რადგან თავის ცოდვას უმატებს ამბოხს, ხელს ხელზე ურტყამს ჩვენს შორის და სიტყვას ამრავლებს ღვთის წინააღმდეგ!“

35

ელიჰუს სიტყვის გაგრძელება

35^1მიუგო ელიჰუმ და თქვა:

2„ნუთუ სამართლიანად მიგაჩნია, რომ ამბობ: ‘ღმერთზე მართალი ვარ?’

3რომ ამბობ: ‘რას მარგებს, რას მომიტანს ჩემი უცოდველობა?’

4მე გიპასუხებ შენ და შენს მეგობრებსაც, შენთან ერთად რომ არიან:

5ახედე ზეცას და დაინახე, შეხედე ღრუბელს – ისინი შენზე მაღლაა.

6თუ შენ შესცოდე, რას დაუშავებ ამით მას? თუ შენს დანაშაულს გაამრავლებ, ამით რას უზამ მას?

7თუ შენ მართალი ხარ, რას შემატებ მას? ან რას მიიღებს შენი ხელიდან?

8მხოლოდ შენისთანა კაცს ეხება შენი უკეთურება, და ადამის ძეს – შენი სიმართლე.

9ბევრი ჩაგვრისაგან ღაღადებენ, შველას ითხოვენ ძლიერის მკლავებიდან. +

10და არავინ ამბობს: ‘სად არის ღმერთი, ჩემი გამჩენი, საგალობელთა ღამით მომძღვნელი,

11რომელიც გვწვრთნის ჩვენ მიწის მხეცებზე მეტად, და განგვაბრძნობს ჩვენ ცის ფრინველებზე მეტად?’

12ღაღადებენ იქ ისინი და ის პასუხს არ სცემს, ავკაცთა ამპარტავნების გამო. +

13ნაცვლად, ამაო ღაღადს არ მოისმენს ღმერთი, და ყოვლადძლიერი არ მოხედავს ამას. +

14თუმცა შენ ამბობ, რომ ვერ ხედავ მას, მაგრამ სამსჯავრო მის წინაშეა, დაელოდე მას.

15და ახლა, რაკი იგი თავისმა რისხვამ არ მოინახულა, და დიდ რამედ არ ჩააგდებს სისულელეს,

16ამაოდ ხსნის ბაგეს იობი, და უაზროდ ხარჯავს სიტყვებს.“

36
ელიჰუს სიტყვის გაგრძელება

36^1განაგრძო ელიჰუმ და თქვა:

2„ცოტა მაცალე და გაჩვენებ, რადგან კიდევ არის ღვთის სახელით სათქმელი სიტყვები.

3შორიდან წამოვიღებ ჩემს აზრს და ჩემს გამჩენს მივაგებ სიმართლეს, +

4რადგან ნამდვილად არ არის სიცრუე ჩემი სიტყვები. ცოდნაში სრული შენს წინაშეა.

5აჰა, ძლიერია ღმერთი, და არავინ სძულს. ის სიბრძნის ძალითაა ძლიერი.

6იგი ცოცხალს არ გაუშვებს უკეთურს, და ჩაგრულთ მიაგებს სამართალს;

7თვალს არ აშორებს თავის მართალს და მეფეებთან ერთად ტახტზე სვამს სამარადისოდ, და აღზევდებიან ისინი.

8და თუ მათ ბორკილები ადევთ, და ტანჯვის საკვრელით არიან შეკრულნი, +

9განუცხადებს მათს ნამოქმედარს და მათს დანაშაულებს, რადგან დამძიმდნენ ისინი.

10გაუხსნის მათ ყურებს შეგონებისთვის და ეტყვის, რათა სიავისგან უკუმოიქცნენ. +

11თუ გაუგონებენ და დაემორჩილებიან, დღეებს სიკეთეში დაასრულებენ და წლებს – ნეტარებაში.

12და თუ არ გაუგონებენ, მახვილით დაეცემიან და უგნურებაში ამოხდებათ სული.

13გულმრუდნი აღძრავენ რისხვას, შველას არ ითხოვენ მისგან, როდესაც ბორკილს ადებს მათ.

14სიჭაბუკეშივე კვდება მათი სული, და მათი სიცოცხლე გათავდება საკერპოს მეძავებში.

15ის იხსნის ტანჯულს მისივე ტანჯვით, და თრგუნვის ჟამს უხსნის მათ ყურს.

16და შენც გამოგიყვანდა შეჭირვების პირიდან სიფართოვისკენ, სადაც არაა სივიწროვე, და შენი სუფრის ხორაგიც სავსე იქნებოდა ცხიმით.

17შენ კი სავსე იყავ უკეთურის მსჯავრით, მსჯავრი და სამართალი შენზეა მოჭიდებული.

18ფრთხილად იყავი, გულისწყრომამ დიდმა გამოსასყიდმა არ გადაგხაროს. +

19ყვირილი გიშველის განა გასაჭირში, ან მთელი შენი ძალისხმევა?

20ნუ ინატრებ იმ ღამეს, როცა ხალხები აიყრებიან თავიანთი ადგილებიდან,

21იფრთხილე, არ მოიქცე ავკაცობისკენ, რადგან ამით სატანჯველს ირჩევ.

22აჰა, ღმერთი მაღალია თავისი ძლიერებით, ვინ არის მისნაირი მოძღვარი?

23ვის დაუწესებია მისთვის გზა და ვის უთქვამს: ‘უკეთურება გაქვს ჩადენილი?’

24გახსოვდეს, რომ უნდა ადიდო მისი საქმე, რომელთაც ხალხი უგალობს.

25ყველა ადამიანსა აქვს ნანახი ისინი, კაცი შორიდანვე ამჩნევს მათ.

26აჰა, მაღალია ღმერთი და ვერ შევიცნობთ მას, მისი წელთა რიცხვი აურაცხელია. +

27რადგან ის აკავებს წყლის წვეთებს, ისინი ნისლიდან ასხურებენ წვიმას,

28ღრუბლები ღვრიან მას, უხვად ესხურება ადამიანს.

29თუ მიხვდება ვინმე ღრუბლების განფენილობას, მისი კარვის ჭექა-ქუხილს? +

30აჰა, ის განაფენს მასზე თავის ელვას, დაფარავს იგი ზღვის ფესვებს,

31რადგან ამით განსჯის ხალხებს, უხვად იძლევა საზრდოს.

32თავის ხელებს ელვით იფარავს, უბრძანებს მას სამიზნისაკენ.

33მისი ქუხილი ამას იუწყება, და ჯოგიც – გრიგალის ამოვარდნას.“

37
ელიჰუს სიტყვის გაგრძელება

37^1„ამის გამოც ძრწის ჩემი გული, და ამოვარდა თავისი ბუდიდან.

2მოსმენით მოისმინეთ მისი ხმის გრგვინვა და გუგუნი, მისი პირიდან გამომავალი.

3მთელ ცისქვეშეთში აჭექებს მას და მისი ელვა ქვეყნიერების კიდეებს სწვდება. +

4მის შემდეგ ხმა დაიჭექებს, დაიქუხებს დიდებულ ხმაზე, და არ შეწყვეტს ელვას, როცა ისმის მისი ხმა.

5გრგვინავს ღმერთი თავის საკვირველ ხმაზე, იქმს დიდ საქმეებს,

6რადგან თოვლს ეუბნება: და წვიმის თქეშს მბრძანებლობს, და ძლიერ თავსხმას.

7იგი ბეჭდავს ყოველი ადამიანის ხელს, რათა იცოდეს ყველა კაცმა მისი ნამოქმედარი.

8მხეცი საფარველში მიდის და თავის ბუნაგში ივანებს.

9სამხრეთიდან გამოდის გრიგალი და ჩრდილოეთიდან – ყინვა.

10ღვთის სუნთქვა იძლევა ყინულს, და წყალთა სივრცე იყინება.

11იგი სინოტივით ავსებს ქუფრ ღრუბელს, ღრუბელი ფანტავს მის ელვას.

12ისინი იცვლიან მიმართულებას, რათა აღასრულონ ყოველი, რასაც უბრძანებს მთელს ქვეყნიერებაზე.

13ან დასასჯელად, ან თავისი ქვეყნისთვის, ან წყალობისთვის გამოაჩენს მას.

14ყურად იღე ეს, იობ, დადექი და დააკვირდი ღვთის სასწაულებს. +

15თუ იცი, როგორ განაგებს მათ ღმერთი, და როგორ გამოაშუქებს ელვას თავისი ღრუბლიდან?

16თუ იცი ქუფრ ღრუბელთა განფენილობის ამბავი, და სასწაულები ცოდნაში სრულისა?

17რა ათბობს შენს სამოსელს, როცა ქვეყანა მყუდროვდება სამხრეთის ქარში?

18თუ განართხავ ცას მასთან ერთად, მტკიცეს, ჩამოსხმულს სარკესავით? +

19გვასწავლე, რა ვუთხრათ მას? ვერაფერს ვაწყობთ სიბნელის გამო.

20თუ მოხსენდა მას, რომ მე ვლაპარაკობ? თუ თქვა ვინმემ, რომ ‘ჩემი ნათქვამი ეუწყება მას?’

21ახლა ვერავინ ხედავს ნათელს ცათაშინა მოკაშკაშეს, როცა ქარი გადაივლის, გააკრიალებს მათ.

22ჩრდილოეთიდან მოდის ოქროს ციალი. ღვთის ირგვლივ საშინელი ბრწყინვალებაა.

23ყოვლადძლიერი! ვერ ვწვდებით მას. დიდია ის ძალით, თავისი მსჯავრით და დიდი სიმართლით. არავის ჩაგრავს. +

24ამიტომ ეშინიათ მისი ადამიანებს, არც ერთ გულბრძენს ზედ არ უყურებს“.

38
იობი უფლის წინაშე

38^1მაშინ მიუგო უფალმა იობს გრიგალიდან და უთხრა: +

2„ვინ არის ეს, უგუნური სიტყვებით განგებას რომ აბნელებს, იმ საგნებზე რომ ლაპარაკობს, რაც არ ესმის?

3წელი შემოისარტყლე კაცურად, მე შეგეკითხები და შენ პასუხი გამეცი: +

4შენ სად იყავი, დედამიწას რომ ვაფუძნებდი? მითხარი, თუ გაქვს გაგება,

5ვინ დაადგინა მისი ზომები, თუ იცი? ან ვინ გადაჭიმა მასზე ლარი?

6რაზე დგას მისი საძირკველი? ან ვინ დადო მისი ქვაკუთხედი,

7როცა გალობდნენ დილის ვარსკვლავები, და ღვთის ძენი ყიჟინებდნენ?

8ვინ ჩაუკეტა ზღვას კარიბჭეები, როცა ამოხეთქა, როგორც საშოდან? +

9როცა ღრუბელი მივეცი სამოსლად და წყვდიადი – სახვევებად?

10როცა დავუდგინე მას ჩემი წესი და დავუტანე ურდული და ბჭენი? +

11და ვუთხარი: ‘აქამდე მოხვალ და მეტს არა. აქ უნდა შედგნენ შენი ზვიადი ზვირთები?’

12შენს დღეში თუ გიბრძანებია დილისათვის და გიუწყებია ცისკრისთვის მისი ადგილი,

13რომ მოეცვა ქვეყნის კიდეები და უკეთურნი განეფერთხა მისგან?

14იგი იცვლება, როგორც თიხა საბეჭდავის ქვეშ, და ისინი დგანან, როგორც სამოსელი.

15და წაერთმევათ უკეთურთ მათი ნათელი, და შემართული მკლავი შეიმუსრება. +

16თუ ჩაგიღწევია ზღვის წყაროებამდე, და თუ გივლია უფსკრულის ფსკერზე? +

17თუ გახსნილან შენს წინაშე სიკვდილის ბჭენი, და ბნელეთის ბჭენი თუ გინახავს? +

18თუ განგიცდია დედამიწის სიგრძე-სიგანე? მითხარი, თუ იცი ეს ყველაფერი?

19სად არის გზა ნათლის სავანისა? და სად არის წყვდიადის ადგილი?

20რომ დაიჭირო თავის საზღვართან და მიაგნო მისი სახლის ბილიკებს.

21შენ იცი, რადგან მაშინ დაიბადე, და დიდია რიცხვი შენი დღეებისა!

22თუ შესულხარ თოვლის საგანძურებში, და სეტყვის საგანძურები თუ გიხილავს,

23ძნელბედობისთვის რომ მოვიმარაგე, ბრძოლისა და ომის დღისათვის? +

24რა გზით ნაწილდება ნათელი, და როგორ ვრცელდება აღმოსავლის ქარი მიწაზე?

25ვინ გახსნა სადინარი ნიაღვრისათვის და გზა – ჭექა-ქუხილთათვის,

26რომ აწვიმოს უკაცრიელ მიწაზე და უდაბნოში, სადაც ადამიანის ჭაჭანება არ არის?

27რათა გააძღოს უდაბური და ხრიოკი და აღმოაცენოს მწვანე ჯეჯილი.

28თუ ჰყავს წვიმას მამა? ან ვინ დაბადა ნამის წვეთები? +

29და ყინული ვისი საშოდან გამოვიდა? და ციური ჭირხლი ვინ დაბადა?

30წყალი ქვასავით იყინება, და იკვრის უფსკრულის ზედაპირი.

31თუ შეკრავ ხომლის საკვრელებს ან ორიონის საბელებს თუ გახსნი? +

32თუ ამოიყვან თანავარსკვლავედს თავის დროზე, და თუ წარუძღვები დათვს თავის ბელებთან ერთად?

33თუ იცი ცათა კანონები? ან თუ დაადგენ მის წესს მიწაზე?

34ღრუბელს თუ მიუწვდენ ხმას, რათა წყლის თქეშმა დაგფაროს?

35ელვებს თუ წარავლენ, რომ წავიდნენ და გითხრან: ‘აქა ვართ?’

36ვინ ჩადო გულში სიბრძნე? და ვინ მისცა გონებას გამჭრიახობა?

37ვინ დათვლის ღრუბლებს სიბრძნით, და ვინ წამოაქცევს ცის რუმბებს,

38როცა მტვერი შენივთდება და გოროხები ერთმანეთს ეწებება?

39ნუთუ შენ უნადირებ ლომს მსხვერპლს, და შიმშილს უკლავ ლომის ბოკვერებს, +

40როცა ბუნაგებში გაწოლილან ან წვანან თავიანთ საფარში?

41საზრდოს ვინ უმზადებს ყორანს, როცა მისი ბახალები ღმერთს შესჩხავიან, და უსაზრდოოდ დაძრწიან?“ +

39
გაგრძელება

39^1„თუ იცი ჯიხვთა დაბადების ჟამი? თვალს თუ ადევნებ ფურ-ირემთა მშობიარობას?

2ნუთუ აღრიცხავ მათ თვეთა აღვსებას? და თუ იცი ჟამი მათი მოგებისა?

3ისინი ჩაიმუხლებენ, დაყრიან ნაშიერთ, შობის ტკივილისგან თავისუფლდებიან;

4კაჟდებიან მათი ნუკრები, ველად იზრდებიან, გადიან და აღარ უბრუნდებიან.

5ვინ გაუშვა კანჯარი ნებაზე? და ვინ ახსნა კანჯარს საკვრელი?

6რომელსაც მე სახლად ტრამალი მივეცი და სამყოფლად – მლაშობი?

7ის არად აგდებს ქალაქის გნიასს, არ ესმის მენახირის შეძახილები.

8მთებში საძოვრად დაეხეტება და ყოველგვარ სიმწვანეს დაეძებს.

9თუ ინებებს მარტორქა შენს სამსახურს? თუ გაათევს შენს ბაგაზე?

10მარტორქას სახნავში თუ შეაბამ აპეურით? თუ დაგიფარცხავს ველებს შენს უკან?

11თუ დაენდობი მას, თუ მიანდობ სამუშაოს?

12თუ გწამს მისი, რომ თესლს დაგიბრუნებს და შენს კალოზე მოგიგროვებს?

13სირაქლემას ფრთა მხიარულად ფრიალებს თუ ყანჩას ნაკრტენი და ბუმბული?

14რადგან თავის კვერცხებს მიწაზე ტოვებს და მათ მტვერში ათბობს,

15და ავიწყდება, რომ ფეხით ჩაილეწება და ველის მხეცი გათელავს.

16ულმობლად ექცევა ის თავის ბარტყებს, თითქოს მისები არ ყოფილიყვნენ, თავისი ამაოდ გარჯა არად ენაღვლება.

17რადგან ღმერთმა დაავიწყა მას სიბრძნე და წილად არ არგუნა გონება.

18რაჟამს შეიმართება გასაფრენად, დასცინის ცხენსა და მის მხედარს.

19შენ მიეცი ცხენს ძლიერება? შენ შემოსე ფაფრით მისი კისერი?

20შენ ახტუნებ მას კალიასავით? მისი მჭახე ჭიხვინი ზარდამცემია!

21მიწას თხრის ის ველზე და ხარობს ძლიერებით, გადის იარაღის შესაგებებლად.

22შიშს დასცინის ის და არ კრთის და მახვილისგან პირს არ იბრუნებს.

23მის თავზე ჩხრიალებს კაპარჭი ელავს შუბი და ჰოროლი.

24შმაგად და მძვინვარედ ყლაპავს მიწას და არ სჯერა საყვირის ხმისა.

25ბუკის ცემაზე ამბობს: ‘აჰა!’ და შორიდან იყნოსავს ბრძოლას, სარდალთა შეძახილსა და ყიჟინს.

26შენი სიბრძნით არის, რომ ქორი ნავარდობს და სამხრეთისკენ შლის ფრთებს?

27შენი ბრძანებით აღმა ფრენს არწივი და მაღლა იკეთებს თავის ბუდეს?

28ის კლდეზე ბუდობს და ღამეს ათევს კლდის ქიმსა და სიმაგრეზე.

29იქიდან ეძებს თავისთვის საზრდოს; მისი თვალები შორიდან ჭვრეტენ,

30მისი მართვენი სისხლს სვამენ, და სადაც ლეშია, ისიც იქ გაჩნდება.“

40
გაგრძელება

40^1(31) და მიუგო უფალმა იობს და თქვა:

2(32) „ნუთუ შეედავება შარიანი ყოვლადძლიერს? ღვთის მამხილებელმა გასცეს პასუხი!“

3(33) მიუგო იობმა უფალს და უთხრა:

4(34) „აჰა, მე არარაობა ვარ, რა გიპასუხო? პირზე ხელს ვიდებ.

5(35) ერთხელ ვთქვი მე და აღარ მივუგებ მეორედაც, და აღარას დავძენ.“

6(1) და მიუგო უფალმა იობს გრიგალიდან და უთხრა:

7(2) „მამაკაცურად შემოისარტყლე წელი, შეგეკითხები და გამაგებინე.

8(3) ნუთუ გააუქმებ ჩემს სამართალს, მე გამამტყუნებ, რათა თავად გამართლდე?

9(4) და ნუთუ ღვთისდარი მკლავი გაქვს, და მისგვარი ხმით შეგიძლია ჭექა?

10(5) აბა, მოიკაზმე დიდებითა და სიდიადით, შარავანდი და ბრწყინვალება შეიმოსე.

11(6) გადმოაფრქვიე მძვინვარება შენი რისხვისა, და დახედე ქედმაღალს და დაამდაბლე.

12(7) დახედე ყოველ ქედმაღალს და დაამცირე და მათ ადგილზევე გათელე უკეთურნი.

13(8) ჩამარხე მტვერში ერთიანად, მათი სახე დაფარულში მობურე.

14(9) და მაშინ მეც ვაღიარებ, რომ გიხსნის შენი მარჯვენა.

15(10) აჰა, ბეჰემოთი, შენთან ერთად რომ შევქმენი, ხარივითა ძოვს ბალახს.

16(11) აჰა, მის წელშია მისი ძალა და მისი ღონე მისი მუცლის კუნთებში.

17(12) ნაძვივითა დრეკს თავის კუდს, ბარძაყის ძარღვები გადაგრეხილი აქვს,

18(13) მისი ძვლები სპილენძის მილებია. მისი სახსრები რკინის წნელებივითაა.

19(14) ის პირველია ღვთის ქმნილებათაგან, მხოლოდ მის გამჩენს ძალუძს მისი მოკვლა.

20(15) რადგან მთები აძლევენ საზრდოს, და იქ შეიქცევს თავს ველის ყოველი ცხოველი.

21(16) ლოტოსებქვეშ გაწოლილა, ლერწმისა და ჭაობის საფარში.

22(17) ლოტოსები ჩრდილს აფენენ მას, გარს ძეწნები ახვევია.

23(18) აჰა, წყალს სვამს მდინარისას და არ ჩქარობს, არ კრთება, მშვიდადაა, მის პირს იორდანეც რომ მიასკდეს.

24(19) თვალით ვინ შეიპყრობს მას? ვინ გაუხვრეტს ცხვირს ჩანგლებით?“

41
გაგრძელება

41^1(20) „თუ ამოათრევ ლევიათანს ანკესით და საბლით თუ დაუბამ ენას?

2(21) ლერწამს თუ გაუყრი მას ცხვირში და კაუჭით თუ გაუხვრეტ ყბას?

3(22) თუ განამრავლებს ის შენს მიმართ ვედრებას და ტკბილად თუ დაგელაპარაკება?

4(23) თუ დაგიდებს აღთქმას, და საუკუნო მონად თუ გაიხდი?

5(24) თუ ეთამაშები მას, როგორც ჩიტს და თუ დაუბამ მას შენს გოგონებს?

6(25) თუ ივაჭრებენ მასზე მოვაჭრენი თუ გაყოფენ მას ვაჭართა შორის?

7(26) თუ აუვსებ მას კანს ისრებით და თავს – ბარჯებით?

8(27) დაადე მას შენი ხელი, გახსოვდეს ბრძოლა და აღარ შეეცდები!

9(1) აჰა, გაცრუვდა შენი იმედი; მის შეხედვაზეც კი დაეცემი. +

10(2) რომელი მამაცი გააღვიძებს მას? ვინ არის, რომ წინ დამიდგეს? +

11(3) ვინ გამომიწვია მე, რომ გადავუხადო? მთელი ცისქვეშეთი ჩემია.

12(4) არ დავდუმდები მისი სხეულის კიდურებზე, მის ძლიერებაზე, მის მოხდენილ აღნაგობაზე.

13(5) ვინ მოხდის მას მოსასხამს? ვინ შეაღწევს მის ორკეც აბჯარში?

14(6) მისი პირისახის კარს ვინ გააღებს? მის კბილთა ირგვლივ საშინელებაა!

15(7) მისი ზურგი ფარების წყებაა, მჭიდრო ბეჭდით შეკრული.

16(8) ერთი მეორეზეა და ქარი ვერ ატანს მათ შორის:

17(9) ერთმანეთზე არიან მიწებებულნი, შეიკვრნენ და ვეღარ დაშორდებიან.

18(10) მისი ცხვირის ცემინება ნათელს აკვესებს და მისი თვალები ცისკრის წამწამებივითაა.

19(11) მისი სახიდან ჩირაღდნები გამოდის და ცეცხლის ნაპერწკალები ცვივა.

20(12) მისი ნესტოებიდან კვამლი გამოდის, როგორც ათუხთუხებული ქვაბიდან და ცეცხლმოკიდებული ლერწმიდან.

21(13) მისი სუნთქვა ნაკვერცხლებს აღვივებს, და მისი პირიდან ალი გამოდის.

22(14) მის ქედზე ძალა ათენებს, და მის წინაშე ცეკვავს ძრწოლა.

23(15) მისი ხორცის ნაწილები შეწებებულია ერთმანეთს, მტკიცედ ასხია მას, უძვრელად.

24(16) მისი გული ქვასავით მტკიცე. და ქვედა დოლაბივით მაგარია.

25(17) მის წამომართვაზე ძრწიან ღმერთები.

26(18) სწვდება მას მახვილი, მაგრამ ვერას აკლებს, ასევე ვერც შუბი, ლახვარი და ჰოროლი.

27(19) რკინა ჩალად უჩანს, სპილენძი ფუტურო ხედ.

28(20) ვერ გააქცევს მას ისარი, თივად არის ქცეული მისთვის შურდულის ქვები.

29(21) ბზედ უჩანს მას ლახტი და დასცინის ჰოროლის ზუზუნს.

30(22) ქვემოდან მას წამახული კეცის ნატეხები აქვს, კევრივით არის გაწოლილი საფლობში,

31(23) ქვაბივით ადუღებს უფსკრულს, ზღვას საცხებლის ქვად აქცევს.

32(24) თავის უკან ბილიკს ანათებს, უფსკრული ჭაღარად ჩანს.

33(25) არ არის მიწაზე მისი მსგავსი, უშიშრად გაჩენილი.

34(26) ყოველივე მაღალს ხედავს: ის მეფობს ყოველ ქედმაღალზე.“

42

იობის განაჩენი საკუთარ თავზე

42^1და მიუგო იობმა უფალს:

2„ვიცი, რომ ყველაფერი შეგიძლია, და შენი განზრახვა არ დაბრკოლდება. +

3ვინაა ეს, განგებას რომ აბნელებს და ვერას გულისხმაჰყოფს? ასე ვლაპარაკობდი და არ გამეგებოდა, ჩემთვის საკვირველზე, და ვერაფერს ვხვდებოდი.

4ისმინე და მე ვილაპარაკებ, შეგეკითხები, და მაცოდინე.

5ყურმოკვრით მქონდა გაგონილი შენზე, ახლა კი ჩემმა თვალმა გიხილა შენ. +

6ამიტომ მძულს ჩემი თავი და ვინანიებ მტვერსა და ნაცარში.“

ეპილოგი

7და მას შემდეგ, რაც წარმოთქვა უფალმა ეს სიტყვები იობის მიმართ, უთხრა მან ელიფაზ თემანელს: „აღეგზნო ჩემი რისხვა შენს მიმართ და შენი ორი მეგობრის მიმართ, რადგან ჩემს მსახურ იობივით წრფელად არ ილაპარაკეთ ჩემზე. +

8ახლა კი წაიყვანეთ შვიდი მოზვერი და შვიდი ჭედილა, და მიდით იობთან, ჩემს მსახურთან, და აღავლინეთ თქვენთვის სრულადდასაწველი. და ჩემი მსახური იობი ილოცებს თქვენთვის, რადგან მის ლოცვას მივიღებ, რათა თქვენი უტიფრობისამებრ არ მოგექცეთ, რომ ჩემს მსახურ იობივით წრფელად არ ილაპარაკეთ ჩემზე.“ +

9და წავიდნენ ელიფაზ თემანელი, ბილდად შუხელი და ცოფარ ნაყამათელი და ისე მოიქცნენ, როგორც უფალმა უბრძანა მათ. და მიიღო უფალმა იობის ლოცვა.

10და აღუდგინა უფალმა იობს უწინდელი წარმატება, როცა ილოცა იობმა თავისი მეგობრისათვის. ორმაგად მიუმატა უფალმა ყოველივე, რაც ებადა იობს. +

11და მივიდნენ მასთან ყველა მისი ძმა და ყველა მისი და, და ყველა მისი უწინდელი ნაცნობ-მეგობარი, და ჭამეს მასთან პური მის სახლში. და მათ უთანაგრძნეს მას და ანუგეშეს ყველა იმ უბედურების გამო, რაც უფალმა მოუვლინა მას, და თითოეულმა მისცა თითო ქესიტა და თითო ოქროს ბეჭედი.

12და აკურთხა ღმერთმა იობის უკანასკნელი დღეები პირვანდელზე მეტად: და ჰყავდა მას თოთხმეტი ათასი ცხვარი, ექვსი ათასი აქლემი, ათასი უღელი ხარი და ათასი სახედარი. +

13და ჰყავდა მას შვიდი ძე და სამი ასული.

14და დაარქვა ერთს სახელად იემიმა, მეორეს – კეციყა და მესამეს – კერენ-ჰაფუქი.

15და არ მოიძებნებოდნენ იობის ასულებისთანა ტურფა ქალები მთელს ქვეყანაზე. და მისცა მათ მამამ სამკვიდრო მათ ძმათა შორის.

16და იცოცხლა იობმა ამის შემდეგ ასორმოცი წელი და იხილა მან თავისი შვილთაშვილები, ოთხი თაობა.

17და მოკვდა იობი დღეებით სავსე.

+ ეზეკ. 14:14,20. იაკ. 5:11.

+ გამ. 19:10. რიცხ. 11:18.

+ 3მეფ. 22:21. მათ. 18:10. გამოცხ. 12:10.

+ ეკლ. 5:14. 1ტიმ. 6:7.

+ იობ. 1:6.

+ იობ. 1:1.

+ იობ. 1:11.

+ იობ. 7:5.

+ იობ. 1:22. ეკლ. 7:14.

+ დაბ. 25:3.

+ იერ. 20:14.

+ ეკლ. 4:3.

+ 1მეფ. 4:12.

+ გამოცხ. 9:6.

+ იობ. 15:1; 22:1.

+ ებრ. 12:12.

+ იობ. 15:35. ფსალმ. 7:15.

+ 2მეფ. 22:16. 2თეს. 2:8.

+ ფსალმ. 57:7. ნაუმ. 2:12.

+ იობ. 25:6. 2კორ. 5:1. ფსალმ. 36:2.

+ ფსალმ. 36:35.

+ იობ. 14:1.

+ იობ. 9:10. ფსალმ. 71:18.

+ 1კორ. 3:19-20.

+ რჯლ. 32:39.

+ ფსალმ. 32:19.

+ ფსალმ. 54:22. იგავ. 26:22.

+ ფსალმ. 90:12. ეს. 11:6.

+ რჯლ. 32:23. ფსალმ. 37:3.

+ იობ. 7:16; 13:21.

+ 1კორ. 10:13.

+ იობ. 19:13. ფსალმ. 87:19.

+ რჯლ. 28:67.

+ იობ. 2:7.

+ ფსალმ. 38:14.

+ ფსალმ. 8:5.

+ იობ. 18:1; 25:1.

+ იობ. 22:23.

+ იობ. 42:10.

+ ფსალმ. 123:6. იერ. 17:6.

+ ფსალმ. 111:10. იგავ. 10:28.

+ ფსალმ. 36:18.

+ იობ. 4:17.

+ გამ. 34:7.

+ იობ. 37:23.

+ იერ. 51:25. მათ. 17:20.

+ იობ. 10:7.

+ იობ. 7:7. ფსალმ. 89:10.

+ იერ. 2:22.

+ ეკლ. 6:10. იერ. 49:19.

+ ფსალმ. 101:28.

+ ფსალმ. 38:14.

+ იობ. 2:11; 20:1.

+ რომ. 11:33. 1კორ. 2:11.

+ ფსალმ. 138:8. იერ. 23:24.

+ 1იოან. 3:21.

+ იერ. 12:11.

+ ფსალმ. 36:6. ეს. 58:8.

+ იობ. 8:13; 14:19.

+ იობ. 21:7. ფსალმ. 72:3. იერ. 12:1.

+ იობ. 34:3.

+ ეს. 22:22. გამ. 3:7.

+ დაბ. 7:11.

+ ფსალმ. 75:13.

+ ეს. 29:9; 59:10.

+ იობ. 16:2.

+ რჯლ. 10:17.

+ მათ. 7:23.

+ ფსალმ. 24:7.

+ იობ. 4:19. ეს. 51:8.

+ იობ. 8:9. ფსალმ. 143:4.

+ იობ. 19:25. დან. 12:2.

+ იობ. 10:8.

+ იობ. 31:4. ფსალმ. 138:2.

+ ეკლ. 2:19.

+ იობ. 4:1; 22:1.

+ მათ. 12:37.

+ ეს. 40:13. იერ. 23:18.

+ დაბ. 6:5. 3მეფ. 8:46.

+ იობ. 4:18.

+ იობ. 18:11. ფსალმ. 108:10.

+ რჯლ. 32:15-16. ფსალმ. 16:10.

+ იობ. 4:9. 2თეს. 2:8.

+ იობ. 22:16. ფსალმ. 54:24. ეკლ. 7:17.

+ ეს. 9:19.

+ ფსალმ. 7:15. ეს. 59:4.

+ იობ. 21:34.

+ იობ. 10:17.

+ იობ. 17:7. ფსალმ. 6:7-8.

+ იესო. 23:14. იობ. 7:21; 10:21.

+ იობ. 11:20.

+ იობ. 12:4; 30:9. ეზეკ. 33:32.

+ ფსალმ. 6:8.

+ იობ. 8:1; 25:1.

+ იობ. 21:17.

+ იობ. 29:3. იგავ. 13:9.

+ იობ. 11:20.

+ დაბ. 19:24.

+ ფსალმ. 36:28.

+ რომ. 14:12-13. გალ. 6:5.

+ იობ. 25:3.

+ იობ. 2:9.

+ ეზეკ. 37:3. იოან. 11:25. გალ. 3:14. გამოცხ. 5:9.

+ აბაკ. 2:4. იოან. 8:56.

+ იობ. 11:1.

+ ფსალმ. 36:36. 1თეს. 5:3.

+ ფსალმ. 72:19. ეს. 29:7.

+ იობ. 21:19; 27:14.

+ იერ. 12:13.

+ იგავ. 10:2; 11:4. ეზეკ. 7:19.

+ ეს. 24:18. იერ. 48:44.

+ რჯლ. 32:22. იერ. 15:14; 17:4.

+ იობ. 18:21; 27:13.

+ იერ. 12:1. აბაკ. 1:13.

+ ფსალმ. 72:4; 143:12.

+ ეს. 5:12. ამოს. 6:5-6.

+ იობ. 22:18.

+ ფსალმ. 54:24; 57:10.

+ ფსალმ. 72:18,19. იგავ. 16:4.

+ იობ. 4:1; 15:1.

+ იობ. 35:7.

+ იობ. 24:15. ფსალმ. 93:7. ეს. 29:15.

+ იობ. 21:16.

+ ფსალმ. 106:42.

+ ეზეკ. 28:18.

+ იობ. 8:5-6.

+ ფსალმ. 49:15. ეს. 58:9; 65:24.

+ იგავ. 29:23. ლუკ. 18:4.

+ ფსალმ. 17:21.

+ რჯლ. 19:14. იგავ. 22:28.

+ იობ. 22:6.

+ იობ. 35:9.

+ იობ. 22:13-14. იგავ. 7:9.

+ ფსალმ. 36:2; 72:18.

+ ფსალმ. 102:20.

+ იობ. 4:17; 9:2; 15:14.

+ ფსალმ. 21:7.

+ იგავ. 15:11. ებრ. 4:13.

+ იობ. 38:6. ებრ. 1:3.

+ იობ. 38:37. იგავ. 8:28.

+ ფსალმ. 88:10. ეს. 51:10. ლუკ. 8:25.

+ ფსალმ. 14:2.

+ იაკ. 4:3.

+ ფსალმ. 17:42. იგავ. 1:28; 28:9.

+ იგავ. 15:8.

+ იობ. 20:29.

+ ფსალმ. 77:63.

+ ფსალმ. 48:11.

+ იობ. 15:20-21; 18:11.

+ ფსალმ. 18:11; 118:72.

+ იგავ. 8:11.

+ იგავ. 1:7.

+ იობ. 18:6.

+ ფსალმ. 71:12.

+ იობ. 31:18. იგავ. 29:7.

+ იგავ. 30:14.

+ რჯლ. 28:4.

+ დაბ. 49:24.

+ რიცხ. 12:14. იობ. 19:19.

+ ფსალმ. 21:15; 41:5. გოდ. 2:19.

+ დაბ. 18:27. იობ. 16:15.

+ იობ. 19:7.

+ რომ. 12:15.

+ იერ. 14:19.

+ ფსალმ. 118:83.

+ ამოს. 8:10.

+ დაბ. 34:1-2. მათ. 5:28.

+ იობ. 23:10; 34:21.

+ ფსალმ. 7:4.

+ ლევ. 26:16. რჯლ. 28:30,38.

+ იობ. 24:15.

+ ეს. 47:14.

+ იაკ. 2:15-16. 1იოან. 3:17.

+ რჯლ. 24:13.

+ ფსალმ. 61:11. მარკ. 10:21.

+ 3მეფ. 19:18.

+ დაბ. 19:2. რომ. 12:13. ებრ. 13:2.

+ დაბ. 3:8. ოს. 6:7.

+ იობ. 2:11.

+ იობ. 15:10.

+ იობ. 10:9. ეკლ. 12:7.

+ იობ. 10:7; 16:17; 23:10.

+ იობ. 13:27.

+ იობ. 34:7.

+ რიცხ. 23:19. 1მეფ. 15:29.

+ 2მეფ. 7:27. ეს. 50:4.

+ ფსალმ. 106:18.

+ ფსალმ. 90:15. ეს. 43:1-2. ოს. 13:14.

+ ეს. 58:9.

+ 1კორ. 11:32.

+ ფსალმ. 55:14.

+ იობ. 12:11.

+ იობ. 13:18; 23:10; 35:2.

+ იობ. 15:16.

+ იობ. 8:3; 36:23.

+ იგავ. 24:12. რომ. 2:6.

+ საქმე. 10:34. 1პეტრ. 1:17. რომ. 2:11. გალ. 2:6. ეფეს. 6:9.

+ იობ. 27:20.

+ იობ. 24:12.

+ იობ. 27:9. იგავ. 15:29.

+ ეს. 1:15. იოან. 9:31.

+ ფსალმ. 50:6.

+ ფსალმ. 106:10.

+ იობ. 36:16.

+ 1მეფ. 12:3. იგავ. 11:4.

+ ფსალმ. 101:28. დან. 6:26. 1ტიმ. 1:16.

+ ფსალმ. 103:2. იგავ. 8:28.

+ ფსალმ. 17:15.

+ ფსალმ. 110:2.

+ ეს. 44:24.

+ იობ. 9:4; 12:13,16.

+ გამ. 19:18. 3მეფ. 19:11. ეზეკ. 1:4.

+ იობ. 40:2.

+ იობ. 26:10.

+ ფსალმ. 103:9. იგავ. 8:29.

+ იობ. 18:5-6. ეზეკ. 30:22.

+ ფსალმ. 76:20.

+ იობ. 10:21. ეს. 14:9.

+ გამ. 9:14-15. იესო. 10:11.

+ იობ. 5:10; 36:27. იერ. 14:22.

+ იობ. 9:9. ეს. 13:10.

+ ფსალმ. 103:21.

+ ფსალმ. 146:9.

+ იერ. 50:44.

+ გამ. 19:5. რჯლ. 10:14. ფსალმ. 23:1.

+ დაბ. 18:14. მათ. 19:26.

+ ეს. 55:3. ლუკ. 5:8.

+ იობ. 2:11; 27:7.

+ დაბ. 20:7. იაკ. 5:16.

+ რჯლ. 30:3. მარკ. 10:30. ებრ. 11:34.

+ იობ. 1:3.

ფსალმუნები
ფსალმუნები

1

2

3

4

5

6

7

8

9

10

11

12

13

14

15

16

17

18

19

20

21

22

23

24

25

26

27

28

29

30

31

32

33

34

35

36

37

38

39

40

41

42

43

44

45

46

47

48

49

50

51

52

53

54

55

56

57

58

59

60

61

62

63

64

65

66

67

68

69

70

71

72

73

74

75

76

77

78

79

80

81

82

83

84

85

86

87

88

89

90

91

92

93

94

95

96

97

98

99

100

101

102

103

104

105

106

107

108

109

110

111

112

113

114

115

116

117

118

119

120

121

122

123

124

125

126

127

128

129

130

131

132

133

134

135

136

137

138

139

140

141

142

143

144

145

146

147

148

149

150

1
ფსალმუნები

1^1ნეტარია კაცი, რომელიც არ მისდევს უღრმთოთა რჩევას, და ცოდვილთა გზას არ ადგას, არ ზის ავყიათა საკრებულოში; +

2არამედ უფლის რჯულშია მისი მისწრაფება და მის რჯულზე ფიქრობს იგი დღედაღამ. +

3და იქნება იგი წყლის ნაკადებთან თავის დროზე რომ და ფოთოლი მისი არ ჭკნება. და ყოველივეში, რასაც იქმს, წარმატებულია. +

4უღმერთონი ასე კი არ არიან, ბზეს წააგვანან ქარისაგან აღგვილს. +

5ამიტომ ვერ წამოიმართებიან უღმერთონი სასამართლოში, ხოლო ცოდვილნი – მართალთა კრებულში.

6რადგან უფალმა უწყის მართალთა გზა, უღმერთოთა გზა კი წარიხვეტება. +

2

2^1რატომ ბობოქრობენ ხალხები, და ესწრაფიან ერები ამაოებას? +

2ამქვეყნიური მეფეები ამხედრებულან და შეთქმულან წარჩინებულნი უფლის წინააღმდეგ, და მის ცხებულზე გალაშქრებულან: +

3„დავგლეჯთ მათს სადავეებს და მოვიშორებთ მათს ხუნდებს.“

4მკვიდრი ზეცისა გაიცინებს, და უფალი აბუჩად აიგდებს მათ. +

5მაშინ ეტყვის მათ თავისი რისხვით და თავისი გულისწყრომით შეაძრწუნებს: +

6„მე ვაკურთხე მეფე ჩემი სიონზე – ჩემს წმიდა მთაზე.“

7გიამბობ უფლის კანონმდებლობას: უფალმა მითხრა: „ძე ხარ ჩემი, დღეს გშობე შენ; +

8მთხოვე და მოგცემ ხალხებს სამკვიდროდ, ხოლო ქვეყნის კიდეებს – სამკვიდრებლად, +

9შენ დალეწავ მათ რკინის კვერთხით, მეთუნის ჭურჭელივით დაამსხვრევ.“ +

10ახლა კი გონს მოდით, მეფენო! განისწავლენით, ქვეყნის მსაჯულნო! +

11ემსახურეთ უფალს შიშით და შეჰღაღადეთ თრთოლვით.

12ეამბორეთ ძეს, რომ არ განრისხდეს იგი და არ დაიღუპოთ გზაში, რადგან მალე აღიგზნება რისხვა მისი. ნეტარ არს ყველა, ვინც მასზეა მინდობილი. +

3

3^1ფსალმუნი დავითისა. როცა გაურბოდა აბესალომს, თავის ძეს. +

2უფალო! როგორ მომრავლდნენ ჩემი მტრები. ჩემს წინააღმდეგ აღდგა მრავალი.

3ბევრი ეუბნება ჩემს სულს: „არ არის მისთვის შემწეობა ღმერთისმიერი.“

4და შენ, უფალო, ჩემი ფარი ხარ, ჩემი დიდება და ამმაღლებელი ჩემი თავისა.

5ჩემი ხმით მოვუხმობ უფალს და ის მიპასუხებს თავის წმიდა მთიდან. +

6ვწვები, ვიძინებ და ვიღვიძებ, რადგან უფალი შემწეა ჩემი. +

7ვერ შემაშინებს სიმრავლე ხალხის, გარს რომ მერტყმიან ყოველი მხრიდან. +

8აღსდეგ, უფალო, მიხსენი, ჩემო ღმერთო, რადგან შენ ულეწავ ყბებს ყველა ჩემს მტერს, ბოროტეულებს უმუსრავ კბილებს.

9უფლისაგან არის ხსნა. და შენი კურთხევა შენს ერზე.

4

4^1გუნდის ლოტბარს. დავითის საგალობელი. ფსალმუნი.

2მიპასუხე, ოდეს მოგიხმობ, ჩემი სიმართლის ღმერთო. შევიწროების ჟამს შენ მაძლევდი გასაქანს, შემიწყალე და ისმინე ჩემი ლოცვა. +

3შვილნო კაცისა! როდემდე იქნება ღირსება ჩემი დამცირებული? როდემდე გეყვარებათ ამაოება და ეძიებთ სიყალბეს?

4უწყოდეთ, რომ ამოირჩია ღმერთმა წმიდა: უფალი ისმენს, ოდეს ვუხმობ მას.

5ძრწოდეთ და ნუ შესცოდავთ: გულში იზრახეთ თქვენს საწოლებზე, დაიყუჩეთ.

6შესწირეთ შესაწირავები სიმართლისა და უფალს მიენდეთ.

7მრავალნი ამბობენ: „ვინ გვიჩვენებს სიკეთეს?“ გადმოგვაფინე შუქი შენი სახისა, უფალო! +

8შენ მიეცი სიხარული ჩემს გულს უფრო მეტი, ვიდრე მათია პურის და მაჭრის სიუხვისას. +

9მშვიდად დავწვები და დავიძინებ, რადგან შენ, უფალო, მხოლოდ შენ მამყოფებ უშიშრად. +

5

5^1ლოტბარს. სალამურზე. დავითის ფსალმუნი.

2ჩემი ნათქვამი ყურად იღე, უფალო, ჩასწვდი ჩემს გულისთქმას. +

3ისმინე ჩემი ღაღადი, მეუფევ ჩემო და ღმერთო ჩემო, რადგან შენს მიმართ ვლოცულობ.

4უფალო! დილდილობით მოისმინე ჩემი ხმა, დილადრიან შევემზადები შენთვის და დაგელოდები. +

5რადგან არა ხარ ბოროტების მოყვარული ღმერთი, ბოროტება ვერ დაისადგურებს შენთან.

6ვერ დადგებიან ქედმაღალნი შენს წინაშე: შენ გძულს ყველა, ვინც უსამართლობის ჩამდენია.

7შენ დაღუპავ სიცრუის მთქმელს; სისხლისმსმელნი და მაოხრებელნი კი წავლენ შენგან.

8ხოლო მე შენი უხვი წყალობით ვეთაყვანები

9უფალო, მატარე შენი სიმართლის გზით ჩემი მტრების გამო, გაასწორე შენი გზა ჩემს წინაშე.

10რადგან არ არის ჭეშმარიტება ბაგეთა მათთა, ბილწია მათი შიგნეულობა, მათი ხორხი – ღია საფლავია, მათი ენები ქლესაობენ.

11განსაჯე ისინი, ღმერთო, დაეცნენ თავიანთი ზრახვების გამო; თავიანთი ცოდვების სიმრავლისათვის მოიშორე ისინი, რადგან აღსდგნენ შენს წინააღმდეგ,

12და გაიხარონ, ვინც შენზეა მონდობილნი, იმხიარულონ უკუნისამდე; და გაიხარებენ შენით, ვისაც შენი სახელი უყვარს.

13რადგან შენ აკურთხებ მართალს, უფალო; შენი წყალობით შემოსავ, როგორც ჯავშნით.

6

6^1რვაძალიან საკრავზე. გუნდის ლოტბარს. ფსალმუნი დავითისა. +

2უფალო! შენი გულისწყრომით ნუ მამხილებ, და შენი რისხვით ნუ დამსჯი.

3შემიწყალე, უფალო, რადგან უძლური ვარ; განმკურნე, უფალო, რადგან შეძრწუნდნენ ჩემი ძვლები.

4ჩემი სულიც შეძრწუნებულია; და შენ, უფალო, როდემდე? +

5შემობრუნდი, უფალო, გადაარჩინე ჩემი სული, მიხსენი შენი წყალობისათვის.

6რადგან არ არის შენი გახსენება სიკვდილში; ვინ შეგასხამს შავეთიდან ქება-დიდებას? +

7მოვიქანცე ჩემი ვაებით, ყოველღამ ვბან ჩემს საწოლს, ცრემლებით ვალტობ ჩემს სარეცელს.

8დაიშრიტა წუხილით ჩემი თვალი, გადმომცვივდა ყოველთა მტერთა გამო. +

9განმშორდით, ყოველნი მომქმედნი უსამართლობისა, რადგან ისმინა უფალმა ჩემი გოდების ხმა. +

10ისმინა უფალმა ჩემი ვედრება; უფალი შეიწყნარებს ჩემს ლოცვას.

11გაწბილდებიან და საშინლად შეძრწუნდებიან უკუიქცევიან და შერცხვებიან მეყსეულად. +

7

7^1გალობა დავითისა, ბენიამინელი ქუშის სიტყვების გამო რომ უმღერა უფალს. +

2უფალო, ღმერთო ჩემო! შენზე ვარ მონდობილი. მიხსენი ყველა მდევნელისაგან და გადამარჩინე.

3რათა არ დაგლიჯოს, ვითარცა ლომმა, სული ჩემი, დალეწოს და არ იყოს მხსნელი.

4უფალო, ღმერთო ჩემო! თუ რამ გავაკეთე, თუ უსამართლობა გამოვიდა ჩემი ხელიდან, +

5თუ ჩემთვის მშვიდობის მსურველს ბოროტებით გადავუხადე და გავაგდე თუნდაც

6დაე, დევნოს მტერმა სული ჩემი და წამოეწიოს, დაე, დედამიწაზე დაანარცხოს სიცოცხლე ჩემი, და მტვრად აქციოს ღირსება ჩემი. +

7აღსდექ, უფალო, შენი რისხვით, ამაღლდი გულისწყრომით ჩემს მტრებზე, გამოიღვიძე ჩემთვის სამართალზე, რომელიც შენ დადე მცნებად. +

8გარს შემოგეხვევა გუნდი ხალხთა, მის ზემოთ ამაღლდი მწვერვალზე.

9უფალი განსჯის ერებს. განმიკითხე, უფალო, ჩემი სიმართლით და უბიწოებით, რომელიც ჩემშია. +

10შეწყდეს ბოროტება ბიწიერთა, ხოლო მართალი გაამართლე, რადგან შენა ხარ გულისა და ზრახვების შემმოწმებელი, ღმერთო მართალო!

11ჩემი ფარი უპყრია ღმერთს, გულმართალთა მხსნელს. +

12ღმერთი მართალი მსაჯულია და ღმერთი –

13მახვილს გალესავს – თუ არ მორჯულდა, მშვილდს მოზიდავს და დაუმიზნებს. +

14მომაკვლინებელი იარაღი გაამზადა მისთვის, ისრებს წარმართავს მდევნელთა მიმართ. +

15აჰა, ჩაესახება სიმრუდე, დაორსულდება უკუღმართობით და შობს სიცრუეს. +

16ორმო თხარა და ღრმად ამოკვეთა, სხვისთვის გაამზადა ორმო და თვითონ ჩავარდა. +

17მისი ავგულობა მის თავზე დატრიალდება და მისი ბოროტება – მის თხემზე დაეცემა. +

18ვადიდებ უფალს მისი სიმართლით და ვუგალობებ უზენაესი უფლის სახელს.

8

8^1გუნდის ლოტბარს. გათითის ხმაზე. ფსალმუნი დავითისა. +

2უფალო, ჩვენო მბრძანებელო! ცათა ზემოთ სწვდება შენი დიდება. +

3ჩვილთა და ძუძმწოვართა ბაგეებიდან დაამტკიცე ციხე-ბურჯი შენი მტრების წინააღმდეგ, რათა დაგედუმებინა შენი მტერი და შურისმგებელი. +

4როცა შევხედავ შენს ცას – შენი თითების ნამოქმედარს, მთვარესა და ვარსკვლავებს, რომლებიც დააფუძნე:

5რა არის კაცი, რომ იხსენიებ? ან ძე ადამიანისა, რომ ყურადღებას აქცევ? +

6ბევრად არ დაგიმცირებია იგი ანგელოზებზე; დიდება და ღირსება დაადგი გვირგვინად. +

7გააბატონე იგი შენი ხელის ნამოქმედარზე; ყოველივე მას დაუმორჩილე.

8ყველა პირუტყვი – წვრილფეხა და მსხვილფეხა და ასევე – ნადირი ველისა;

9ფრინველი ცისა და თევზი ზღვისა, და ყოველივე, წყლის ბილიკებით რომ მოძრაობენ.

10უფალო, ჩვენო მბრძანებელო! რაოდენ დიდია შენი სახელი მთელს ქვეყანაზე.

9

9^1გუნდის ლოტბარს, ძის სიკვდილზე. ფსალმუნი დავითისა.

2გადიდებ, უფალო, მთელი გულით, ვილაპარაკებ შენს სასწაულებს. +

3ვიმხიარულებ და ვილხენ შენით, ვუმღერებ შენს სახელს, უზენაესო.

4ოდეს მოიქცევიან ჩემი მტრები უკან, მარცხს განიცდიან და დაიღუპებიან შენს წინაშე.

5რადგან შენ გაარჩიე ჩემი დავა და სამართალი; დაბრძანდი ტახტზე, სიმართლის მსაჯულო. +

6განრისხდი ერებზე, მოსპე ბოროტი, მათი სახელი ამოშალე უკუნითი უკუნისამდე.

7მტერი გაქრა, გაპარტახდა სამუდამოდ და შენ დაანგრიე ქალაქები, მათთან ერთად მოისპო მათი ხსენება. +

8ხოლო უფალი იარსებებს უკუნისამდე. მან მოამზადა სამართლისთვის თავისი ტახტი.

9და ის სიმართლით განსჯის მსოფლიოს, გაასამართლებს ხალხებს სისწორით. +

10უფალი იქნება ჩაგრულის შემწე და დასაყრდენი გაჭირვების ჟამს. +

11შენ მოგენდობიან შენი სახელის მცოდნენი, ვინაიდან არ მიატოვებ, უფალო, შენს მაძიებლებს.

12უგალობეთ უფალს, სიონის მკვიდრს, აუწყეთ მისი საქმენი ერებს. +

13რადგან იძიებს მათ სისხლს, გაიხსენებს მათ, არ დაივიწყებს ტვირთმძიმეთა გოდებას. +

14შემიწყალე, უფალო, იხილე ჩემი შეჭირვება ჩემი მტრებისაგან, აღმამაღლე სიკვდილის კარიბჭიდან, +

15რათა განვაცხადო ყოველი შენი ქება, კარიბჭეში სიონის ასულისა, ვილხინო შენმიერი შველით. +

16ჩაცვივდნენ ერები თავიანთ ამოთხრილ ორმოში, მათს განმზადებულ ბადეში გაება მათი ფეხი.

17ცნობილია უფალი, სამართლის მოქმედი; ბოროტი გაება თავისი ხელებით დაგებულ მახეში.

18დაუბრუნდებიან ბოროტნი ჯოჯოხეთს, ყველა ერი, ვინც დაივიწყა ღმერთი. +

19სამუდამოდ არ იქნება დავიწყებული ღატაკი, სამარადისოდ – დაკარგული უპოვართა იმედი.

20აღსდექ, უფალო, ნუ იმძლავრებს კაცი; დაე, გასამართლდნენ ერები შენს წინაშე. +

21უფალო, შიშის ზარი დაეცი მათ; დაე შეიტყონ ერებმა, რომ კაცუნები არიან ისინი. +

22რატომ დგახარ, უფალო, შორს? თვალს მარიდებ გაჭივების ჟამს?

23ამპარტავნობით დევნის ბოროტი ღატაკს; შეპყრობილნი იქნებიან მზაკვრობით, რომელიც განიზრახეს.

24რადგან ტრაბახობს ბოროტი თავისი სულის ავხორცობით, ხოლო ანგარების მოყვარული უარყოფს უფალს.

25ბოროტი თავისი ქედმაღლობით უგულებელყოფს, მისი აზრით არ არსებობს ღმერთი.

26გამარჯვებულია მისი გზა ყოველჟამს; მიუწვდომელია შენი სამართალი მისდამი; თავის მტრებს სულის შებერვით ამარცხებს.

27თავის გულში ამბობს: „არ წავბორძიკდები, თაობიდან თაობამდე არ შემხვდება სიავე“. +

28მისი პირი სავსეა წყევლით, თაღლითობით და სიცრუით; მისი ენა – სიმრუდე და უკუღმართობაა. +

29ჩასაფრდება ეზოს უკან, სამალავიდან მოკლავს უდანაშაულოს, მისი თვალები საწყლებს უთვალთვალებენ.

30დაუდარაჯდება საფარში, ჩაუსაფრდება საწყალს მოსატაცებლად; მოიტაცებს, ოდეს მოიმწყვდევს თავის ბადეში.

31მოიზნიქება, გაწვება და საწყლებს თავის ბრჭყალებში მოაქცევს.

32თავის გულში ამბობს: „დაივიწყა ღმერთმა, სახე დამალა, რომ არ იხილოს არასოდეს.“

33აღსდექ, უფალო! ღმერთო, აღმართე ხელი, ნუ დაივიწყებ ჩაგრულებს.

34რად უგულებელყო ბოროტმა ღმერთი და გულში თქვა: „შენ არ მოჰკითხავ“? +

35უმზერ შენ, ვინაიდან ხედავ წყენასა და შევიწროებას, რათა სამაგიერო გადაუხადო შენი ხელით, შენ განდობს თავის თავს ჩაგრული, შენ იყავ ობლის შემწე.

36გადაამსხვრიე ბოროტისა და უკეთურის მკლავი, რომ ეძიონ მისი ბოროტება და ვერ იპოვონ.

37უფალი არის ხელმწიფე უკუნითი უკუნისამდე, განქარდებიან წარმართნი მისი ქვეყნიდან. +

38უფალო, მოისმინე მორჩილთა ნატვრა; შეამზადე მათი გული, მიაპყარ ყური;

39გაუსამართლე ობოლს და ჩაგრულს, რომ აღარ დევნონ კაცთაგანი ამ ქვეყანაზე. +

10

10^1გუნდის ლოტბარს. დავითისა. უფალზე ვარ მინდობილი; როგორ ეტყვით ჩემს სულს: „გადაიხვეწე ჩიტივით თქვენს მთებში. +

2რადგან აგერ, ბოროტნი მოზიდავენ მშვილდს, ლარზე მიამაგრებენ ისარს, რომ სიბნელიდან ესროლონ გულმართლებს. +

3თუ საძირკველი დანგრეულია, მართალმა რა ქნას?“

4უფალი თავის წმიდა ტაძარშია, ცაშია უფლის ტახტი; მისი თვალები იმზირებიან, ქუთუთოები ამოწმებენ ადამის შვილებს. + +

5უფალი გამოსცდის მართალსა და ბოროტს, ხოლო ძალადობის მოყვარული სძულს მის სულს. +

6აწვიმებს ბოროტთა ზედა, ცეცხლსა და გოგირდს; და ქარბორბალა ხვედრია მათი. +

7რადგან მართალია უფალი, უყვარს სიმართლე. გულწრფელი იხილავს მის სახეს. +

11

11^1დავითის საგალობელი. რვაძალიან საკრავზე. გუნდის ლოტბარს. +

2მიხსენი, უფალო! რადგან აღარ არსებობს ღვთისმოსავი, რადგან გამქრალან ჭეშმარიტნი კაცთა მოდგმიდან.

3ტყუილს ეტყვიან ერთიმეორეს, ქლესა ტუჩებით ორპირულად ლაპარაკობენ;

4მოსპობს უფალი ქლესა ბაგეებს, გოროზად მოლაპარაკე ენებს, +

5რომელნიც ამბობენ: ბაგენი ჩვენი ჩვენთანაა;

6„რადგან ღარიბები ძლიერ კვნესიან და ჩაგრულნი გმინავენ, აღვდგები, – ამბობს უფალი, – აღმოვუჩენ შველას, ვისაც იგი სურს.“ +

7უფლის სიტყვები – წმიდა სიტყვებია, მიწის ქურაში გაწმედილი ვერცხლი,

8უფალო, შენ შეინახავ მათ, და ჩვენ დაგვიცავ ამ თაობიდან უკუნისამდე. +

9ირგვლივ მიმოდიან ბოროტნი, რაკი ამაღლდნენ უღირსნი კაცთა მოდგმიდან.

12

12^1გუნდის ლოტბარს, ფსალმუნი დავითისა.

2როდემდე დამივიწყებ, უფალო, სამუდამოდ? როდემდე იქნები მიქცეული ჩემგან? +

3როდემდე ვინახო ზრახვანი ჩემს სულში, ნაღველი ჩემს გულში ყოველდღიურად? როდემდე აღზევდება მტერი ჩემზე?

4მომხედე, მიპასუხე, უფალო, ღმერთო ჩემო! მოჰფინე სინათლე ჩემს თვალებს, რომ არ დავიძინო სასიკვდილოდ. +

5თორემ იტყვის ჩემი მოძულე: „დავძლიე იგი“. გაიხარებენ ჩემი მტრები, თუ წავბორძიკდი. +

6ხოლო მე შენი წყალობის იმედი მაქვს, შენი ხელით იხარებს ჩემი გული; ვუგალობებ უფალს, ჩემს კეთილისმყოფელს.

13

13^1გუნდის ლოტბარს. დავითისა. თქვა უგუნურმა თავის გულში: „არ არის ღმერთი.“ გაირყვნენ, სისაძაგლე ჩაიდინეს; არავინ არის კეთილის მქნელი. +

2უფალმა ზეციდან გადმოხედა ადამიანთა შვილთ, რომ დაენახა, თუ არის ვინმე ჭკვათამყოფელი, +

3ყველამ უარყო, ერთიანად საძულველნი გახდნენ; არ არის მქმნელი კეთილისა, ერთიც არ არის. +

4ნუთუ ვერ შეუგნიათ უკანონობის ჩამდენთ, ჩემი ხალხის მჭამელთ, და ღმერთს არ უხმობენ? +

5იქ შეკრთნენ შიშით, რადგან ღმერთი მართალთა თაობაშია.

6თქვენ დასცინეთ რჩევას საწყლისას, რაკი ღმერთია მისი მფარველი.

7ოჰ, რომ მოვიდოდეს სიონიდან ხსნა ისრაელზე! როცა უფალი შინ დააბრუნებს თავის ხალხს, როგორ გაიხარებს ისრაელი. +

14

14^1ფსალმუნი. დავითისა. უფალო! ვინ დაისადგურებს შენს კარავში? ვინ დამკვიდრდება შენს წმიდა მთაზე? +

2ვინც უმწიკვლოდ დადის, სიმართლის მოქმედია, და ჭეშმარიტებას ლაპარაკობს თავის გულში,

3ვინც არავის გაჭორავს თავისი ენით, ცუდს არ გაუკეთებს მოყვასს და აუგს არ იტყვის ახლობლებზე;

4ვის თვალშიც დამცირებულია საზიზღარი, ხოლო ღვთის მოშიშებს პატივსა სცემს; ვინც დაიფიცებს თავის საზიანოდ და არ შეცვლის;

5ვინც ფულს ვახშით არ გასცემს და ქრთამს უდანაშაულოზე არ აიღებს; ამის მოქმედი არასოდეს წაფორხილდება. +

15

15^1ძეგლისწერა დავითისა. დამიფარე, უფალო, რადგან შენზე ვარ მონდობილი.

2მე ვუთხარი უფალს: „შენ ხარ ჩემი ბატონი! ჩემი სიკეთე შენს გარეშე არ არსებობს!“

3წმიდებთან, რომლებიც დედამიწაზე არიან და ძლიერებთან

4დარდი გაუმრავლდეთ, ვინც უცხო კერპებისკენ ისწრაფის. მე არ ვასხურებ მათს სისხლიან შესასხურებელს და არც მოვიტან პირზე მათ სახელს. +

5უფალი ჩემი მემკვიდრეობისა და თასის ნაწილია; შენს ხელშია ჩემი ხვედრი.

6ჩემი მამულები მშვენიერ ადგილებში მერგო, სამკვიდროც მოსაწონია ჩემთვის. +

7ვადიდებ უფალს, რომ დამარიგა; ღამ-ღამობით მწვრთნიან ჩემი გულისთქმანი. +

8წარმოვიდგენ უფალს ჩემს პირდაპირ მუდამ, რადგან ჩემს მარჯვნივ არის, არ დავეცემი. +

9ამიტომ გაიხარა ჩემმა გულმა ჩემი ხორციც მოისვენებს იმედნეულად. +

10რადგან შენ არ დაუტოვებ ჩემს სულს ჯოჯოხეთს, გასახრწნელად არ გაიმეტებ შენს წმიდას. +

11მასწავლე გზა ცხოვრებისა, სისავსე სიხარულისა შენი სახის წინაშე, ნეტარება შენი მარჯვენით – უკუნისამდე. +

16

16^1ლოცვა დავითისა. ისმინე, უფალო, სიმართლე, ყური მოაპყარ ჩემს ღაღადს, გაიგონე ჩემი ლოცვა უბიწო ბაგეებიდან.

2შენგან გამოვა ჩემი სამართალი, შენი თვალები განჭვრეტენ სწორად. +

3შენ გასინჯე ჩემი გული, მოინახულე ღამით, გამომცადე, ვერაფერს იპოვი. არ განუდგება ჩემი პირი განზრახვას ჩემსას.

4ადამიანურ მოქმედებაში, თავს ვიცავდი უკუღმართი გზებისაგან. შენთა ბაგეთა სიტყვის თანახმად,

5გაამგრე ჩემი ნაბიჯები შენს გზაზე, დაე, არ გადაუხვიონ ჩემმა ტერფებმა. +

6მე მოგიხმობ, რადგან მომისმენ, ღმერთო; ყური მომაპყარ, მოისმინე ჩემი სიტყვები. +

7გვიჩვენე შენი გასაოცარი წყალობა, რომელიც იხსნი შენს მოიმედეთ შენი მარჯვენით მათს მოშუღართაგან. +

8შემინახე თვალის ჩინივით, შენი ფრთების ჩრდილქვეშ შემიფარე +

9ბოროტთაგან, რომელნიც თავს მესხმიან, მტრებისაგან, გარს რომ მერტყმიან სულის ამოსახდელად.

10ისინი ქონში ჩაიკეტნენ, მათი ბაგეები ამპარტავნობით ლაპარაკობენ,

11ყოველ ნაბიჯზე აწ გარს გვერტყმიან, გვითვალთვალებენ, რათა ძირს დაგვცენ.

12ისინი წააგვანან ლომს, მსხვერპლი რომ სწყურია, და ლომის ბოკვერს, საფარში მჯდომარეს. +

13აღდექ, უფალო, წინ გადაუდექი, დააჩოქე, გადაარჩინე ჩემი სული ბოროტისაგან შენი მახვილით.

14იმ კაცებისაგან – შენი ხელით, უფალო, ამქვეყნიური კაცებისაგან, რომელთაც წილი რომელთა მუცლებს ავსებ შენი საგანძურებიდან; რათა გაძღნენ მათი შვილები და ნარჩენი თავიანთ ბავშვებს დაუტოვონ. +

15მე სიმართლით ვიხილავ შენს სახეს, გავძღები გამოღვიძებისას შენი სახების მზერით.

17

17^1გუნდის ლოტბარს. უფლის მსახურის, დავითისა, რომელმაც წარმოთქვა უფლის მიმართ სიტყვანი ამ გალობისა იმ დღეს, როცა უფალმა გადაარჩინა ყველა თავისი მტრისა და საულის ხელთაგან. და თქვა: +

2შეგიყვარებ, უფალო, სიმტკიცევ ჩემო.

3უფალო, კლდევ და სიმაგრევ ჩემო, ღმერთო ჩემო, ფარო ჩემო და დამხმარეო, საყრდენო ჩემო. +

4ქებით მოვუხმობ უფალს, და მტრებისაგან გადავრჩები.

5გარს შემომერტყა სიკვდილის ხვია და შემაძრწუნეს ნაკადებმა უკუღმართებმა. +

6შუა მოვექეც ბორკილებში ჯოჯოხეთისა და წინ სიკვდილს ხაფანგები გადამეღობა.

7გაჭირვებაში ვუხმობდი უფალს და ღმერთსა ჩემსა მოვუწოდებდი. ისმინა ხმა ჩემი თავისი სამხილიდან და მისწვდა მის ყურს ჩემი ღაღადი.

8შეძრწუნდა და შეირყა დედამიწა, შეკრთნენ მთათა ფუძენი; შეძრწუნდნენ, რადგან განრისხდა იგი. +

9აღმოხდა კვამლი მისი რისხვისა, ცეცხლი მომსვრელი მის ბაგეთაგან, ნაკვერცხლები აღმოენთნენ მისგან.

10დახარა ცანი და გარდმოვიდა, და მის ფერხთა ქვეშ – ნისლი უკუნი. +

11ქერუბიმებზე ამხედრდა და გაფრინდა, და გაეშურა ქარის ფრთებით.

12წყვდიადი თავის საფარველად აქცია; ქუფრ მძიმე ღრუბლებში შეეფარა. +

13მისი პირის ბრწყინვალებით გაიფანტნენ ღრუბლები, სეტყვა და ნაკვერცხლები. +

14და დაიგრგვინა უფალმა ზეცაში, და ზეციერმა გამოსცა ხმა თავისი სეტყვით და ნაკვერცხლებით.

15გაუშვა ისრები და მიმოფანტა და განაბნია ელვანი მრავალნი. +

16და გამოჩნდნენ წყარონი წყალთა, და გაშიშვლდნენ ფუძენი სამყაროსი შენს მრისხანე დაძახილზე, უფალო, შენი პირის ქარის ქროლვაზე.

17გამომიწოდა ხელი სიმაღლიდან, ამომიყვანა; მრავალ წყალთაგან გამომიხსნა. +

18დამიხსნა ძლიერი მტრისაგან და მოძულეთაგან ჩემთა, ჩემზე ძლიერნი რომ იყვნენ.

19ადგნენ ჩემს წინააღმდეგ ჩემი გაჭირვების ჟამს, და უფალი იყო ჩემი საყრდენი. +

20გამომიყვანა გაშლილ სივრცეზე, მიშველა, +

21მიზღო უფალმა ჩემი სიმართლით, ჩემთა ხელთა სიწმიდის კვალობაზე დამაჯილდოვა.

22ვინაიდან მივყვებოდი უფლის გზებს და არ ვცოდავდი ღმერთის წინაშე;

23ვინაიდან ჩემს თვალწინაა ყველა მისი მცნება და მისი კანონებიდან არ გადამიხვევია. +

24უცოდველი ვიყავი მის წინაშე და თავს ვიცავდი შეცოდებისგან.

25და მომიზღო უფალმა ჩემი სიმართლით, ჩემთა ხელთა სიწმიდის კვალობაზე მის თვალთა წინაშე.

26გულმოწყალეს წყალობით ექცევი, გულმართალს – გულმართლად;

27ჭეშმარიტს ჭეშმარიტად ექცევი, უკუღმართს – უკუღმართად;

28რადგან საწყალ ხალხს იხსნი და მედიდურ თვალებს ამდაბლებ.

29ამიტომ ანთებს ჩემს ლამპარს უფალი; ჩემი ღმერთი სინათლედ მიქცევს სიბნელეს.

30შენით ვამარცხებ ლაშქარს და ჩემი ღმერთის შეწევნით გადავევლები გალავანს.

31უმწიკვლოა გზა ღვთისა, ხალასია სიტყვა უფლისა; ფარია იგი ყველასათვის, ვინც მას მიენდობა.

32რადგან ვინ არის ღმერთი, გარდა უფლისა? ანდა ვინ არის ბურჯი, გარდა ჩვენი ღმერთისა?

33ღმერთი მიმატებს ძალას და სწორ გზას მაძლევს.

34ჩემს წვივებს ირმისას ამსგავსებს და ჩემს სიმაღლეებზე მაყენებს.

35ომს ასწავლის ჩემს ხელებს, და რვალის მშვილდს ადრეკინებს ჩემს მკლავებს.

36მომეცი ფარი შენი ხსნისა, და შემეწიე შენი მარჯვენით! განმადიდე შენი წყალობით!

37გამიფართოვე ნაბიჯი ჩემს ქვეშ, და ჩემი წვივები აღარ წაბორძიკებულან. +

38დავედევნები ჩემს მტრებს და წამოვეწევი და არ დავბრუნდები ვიდრე არ მოვსპობ.

39დავამარცხებ და წამოდგომას ვეღარ შეძლებენ, ჩემთა ფერხთა ქვეშ განერთხმებიან.

40და შენ შთამბერე ძალა საომრად, მოდრიკე ჩემზე აღმდგარნი ჩემს ფერხთქვეშ.

41ჩემს მტრებს ზურგი შენ აბრუნებინე ჩემგან და მე ამოვწყვეტ ჩემს მოძულეებს.

42იღაღადებენ, და მშველელი არ ეყოლებათ; უფლის მიმართ

43გავაცამტვერებ, როგორც ქარი მტვერს, გავთელავ, როგორც ტალახს ქუჩაში. +

44მიხსენი ხალხის დავისაგან, დამაყენე ერების მეთაურად, ხალხი, რომელსაც არ ვიცნობდი, მემსახუროს.

45ყურის მოკვრითაც მორჩილნი გახდებიან ჩემს წინაშე, უცხო ტომები პირფერულად მომეპყრობიან.

46უცხო ტომები გაილევიან და ათრთოლდებიან თავიანთ სიმაგრეებში.

47უკვდავია უფალი! დიდებულია სიმაგრე ჩემი! და ამაღლდება ღმერთი – ჩემი მშველელი, +

48ღმერთი, რომელიც შურს იძიებს ჩემთვის და მიმორჩილებს ერებს.

49ჩემო მხსნელო მტრებისაგან, შენ ამამაღლე მათზე, ვინც აღმდგარია ჩემს წინააღმდეგ! და უკეთური კაცისაგან მიხსენი.

50ამისთვის გადიდებ წარმართებში, უფალო, და შენს სახელს ვუგალობებ. +

51ამრავლებს შველას მეფისათვის და წყალობას თავისი ცხებულისათვის – დავითისა და მისი მოდგმისათვის საუკუნოდ.

18

18^1გუნდის ლოტბარს. ფსალმუნი დავითისა.

2ცანი ღაღადებენ ღმერთის დიდებას, და მისთა ხელთა ნამოქმედარს გვამცნობს სამყარო. +

3დღე დღეს გადასცემს სიტყვას, ღამე კი ღამეს უმხელს აზრს,

4არც ენა უნდა და არც სიტყვა, მათი ხმა რომ ისმოდეს.

5მთელი დედამიწის ზურგზე გადის მათი ხაზი და სამყაროს კიდეებამდე აღწევს მათი სიტყვები; მზეს დაუდგა კარავი მათში. +

6და ის ვითარცა ნეფე, გამოდის საქორწინო გავალაკიდან; იხარებს ვითარცა გმირი გარბენას გზისას. +

7ცათა კიდიდან არის მისი აღმოსავალი და მისი ბრუნვა – მათ კიდეებამდე, და ვერაფერი ემალება მის მხურვალებას.

8რჯული უფლისა სრულყოფილია, სულს განამტკიცებს; მცნება უფლისა ჭეშმარიტია, გააგონიერებს მიამიტებს.

9მართებულია უფლის ბრძანებანი, გულს ახარებენ; მცნება უფლისა სპეტაკია, შუქს აძლევს თვალებს.

10შიში უფლისა წმიდა არის, მარადიული. უფლის განსჯანი ჭეშმარიტნი, მართალნი ერთობ.

11სასურველნი არიან ოქროზე და თვით ბაჯაღლოზე მეტად და უტკბილესნი თაფლისა და გოლეულისა. +

12და შენი მორჩილი მათით არის განათლებული; დიდია საზღაური მათი დაცვისათვის.

13ვინ გულისხმა-ჰყოს შეცდომანი? განმწმიდე მე დაფარულთაგან.

14ნებლიე ცოდვებს განაშორე მსახური შენი, რათა არ გაბატონდნენ ჩემზე; მაშინ უმწიკვლო შევიქმნები, და თავს დავაღწევ დიდ ცოდვას. +

15დაე, იყოს შენთვის სასურველი სიტყვანი ჩემი პირისა და ზრახვანი ჩემი გულისა, უფალო, ბურჯო და დამხსნელო ჩემო. +

19

19^1გუნდის ლოტბარს. ფსალმუნი. დავითისა.

2გისმინოს შენმა უფალმა გაჭირვების დღეს, აღგამაღლოს შენ, იაკობის ღმერთის სახელმა.

3გამოგიგზავნოს შემწეობა საწმიდრიდან და სიონიდან შეგამაგროს შენ.

4გაიხსენოს ყველა შენი შესაწირავი და მსუყედ ექმნეს სრულადდასაწველი შენი.

5მოგცეს შენ შენი გულისამებრ და აღგისრულოს ყოველი შენი განაზრახი. +

6ვიმხიარულებთ, რადგან გშველის; და ჩვენი ღვთის სახელით დროშას ავაფრიალებთ; ყველა შენი სათხოვარი შეგისრულოს უფალმა.

7ახლა მივხვდი, რომ იხსნა უფალმა ცხებული თვისი; თავისი წმიდა ზეციდან უპასუხებს მას თავისი მხსნელი მარჯვენის ძლიერებით. +

8ზოგნი ეტლებით იქადიან და ზოგნი ცხენებით, ჩვენ კი ჩვენი ღმერთის სახელს ვიხსენებთ. +

9ისინი მოიდრიკნენ და დაეცნენ, ჩვენ კი წამოვდექით და წელში გავიმართეთ.

10უფალო! იხსენი მეფე ჩვენი და გვისმინე, როდესაც შემოგღაღადებთ.

20

20^1გუნდის ლოტბარს. ფსალმუნი. დავითისა.

2უფალო, შენი სიძლიერით იხარებს მეფე და შენი შველით მოილხენს მეტად. +

3შენ შეუსრულე მას გულის ნატვრა და სათხოვარი მისთა ბაგეთა არ უკუაგდე. +

4რადგან მას შეხვდი კეთილი კურთხევით, თავზე დაადგი გვირგვინი წმინდა ოქროსი. +

5სიცოცხლე გთხოვა და მიეცი მას, დღეგრძელობა – უკუნითი უკუნისამდე. +

6დიდია ღირსება მისი დიდება და დიდმშვენიერება მიანიჭე მას.

7შენ უბოძე მას კურთხევანი სამარადჟამოდ, ალხინე იგი სიხარულით შენს წინაშე. +

8რადგანაც მეფე მინდობილი არის უფალზე და ზეციერის მოწყალებით არ დაეცემა. +

9შენი ხელი მისწვდება ყველა მტერს შენსას, შენი მარჯვენა გაანადგურებს შენს მოძულეებს.

10ცეცხლოვან თონეს დაამსგავსებ მათ, შენი გამოჩენის ჟამს; უფალი თავისი რისხვით დასწვავს, ცეცხლი შთანთქავს მათ.

11შენ მათ ნაშიერს წარხოც ქვეყნიდან და მათ მოდგმას ძეთაგან კაცთა.

12რადგან სიავე განიზრახეს შენს წინააღმდეგ, ბოროტს ზრახვიდნენ და ვერ შეიძლეს,

13ვინაიდან შენ უკუაქცევ მათ, შენს მშვილდს მიმართავ მათი სახისაკენ. +

14ამაღლდი შენი ძალით, უფალო! ჩვენ ვუმღერებთ და ვუგალობებთ შენს ძლიერებას.

21

21^1გუნდის ლოტბარს. „ცისკრის აღმობრწყინებისას“. ფსალმუნი დავითისა.

2ღმერთო ჩემო! ღმერთო ჩემო! რად მიმატოვე? მე შემოგღაღადებ, მაგრამ შორს არის ჩემი შველა.

3ღმერთო ჩემო! მოგიხმობ დღისით და არ მპასუხობ, ღამით – და არ არის სიმშვიდე ჩემთვის. +

4შენ კი, წმიდაო, მკვიდრობ ისრაელის ხოტბათა შორის. +

5შენით იმედოვნებდნენ ჩვენი მამები, იმედოვნებდნენ და იხსენი კიდეც.

6შენ გევედრებოდნენ და გადარჩნენ; შენით იმედოვნებდნენ და არ გაწბილდნენ. +

7მე კი მატლი ვარ და არა კაცი, საძრახისი ადამიანთა და საძულველი ერისა.

8ყველა, ვინც მხედავს, მე დამცინის; მქირდავენ და თავს აქნევენ:

9„უფალს მიენდო? მაშ მანვე იხსნას, მანვე უშველოს თავის სასურველს.“

10რადგან შენ გამომიყვანე დედის მუცლიდან, დამამშვიდე დედის მკერდზე.

11შენით ვიმედოვნებდი დედის მუცლიდან; დედის წიაღიდან შენ ხარ ჩემი ღმერთი.

12ნუ განმშორდები, რაკი ახლოა უბედურება, ხოლო შემწე არავინ არის.

13ირგვლივ მომადგნენ მე ძლიერი მოზვრები, ბაშანის ხარებმა რკალი შემომარტყეს. +

14პირი დააღეს ჩემს წინააღმდეგ, ვითარცა ლომმა,

15ვითარცა წყალი დავიღვარე და დაიშალნენ ჩემი ძვლები; ცვილს დაემსგავსა ჩემი გული,

16გამოიფიტა ჩემი ძალა, ვითარცა თიხა; ენა სასაზე მიმეკრა, და ჩამიყვანე სიკვდილის მიწა-მტვრამდე. +

17რადგან გარს შემომეხვივნენ მე ძაღლები; ბოროტთა ხროვა წრედ შემომერტყა, გამიხვრიტეს ხელნი და ფერხნი. +

18მთელი ჩემი ძვლები დაითვლება; ისინი მიჭვრეტენ ნიშნის მოგებით.

19ჩემს სამოსელს ინაწილებენ და წილს ყრიან ჩემს კვართზე. +

20და შენ, უფალო, ნუ დამშორდები; სიმძლავრევ ჩემო, ჩემდა შემწედ გამოეშურე.

21გადაარჩინე ჩემი სული მახვილისაგან და ძაღლთაგან ჩემი სიცოცხლე. +

22მიხსენი ლომის ხახისაგან და მარტორქის რქისაგან!

23ჩემს ძმებს მოვუთხრობ შენს სახელზე, კრებულთა შორის შეგაქებ შენ. +

24უფლის მოშიშნო, ადიდეთ იგი; პატივი სცეს იაკობის მთელმა მოდგმამ და გეშინოდეთ მის წინაშე, ისრაელის მთელო მოდგმავ!

25რადგან არ დაამცირა მან და არ უგულებელყო ტანჯვა გლახაკისა, და არ მოარიდა პირი თავისი, და უსმინა მას, როცა მოუხმობდა.

26მინდა შეგასხა ხოტბა მრავალ კრებულში, მისთა მოშიშთა წინაშე გადავიხდი აღთქმულს.

27ჭამონ ღატაკთ და გაძღნენ, ადიდონ უფალი მისმა მაძიებლებმა; სამარადჟამოდ იცოცხლონ თქვენმა გულებმა.

28გაიხსენებენ და უფალთან დაბრუნდებიან და თაყვანს სცემს ყველა ტომი ხალხებისა. +

29რამეთუ უფალს შვენის მეფობა და ის არის ხალხთა მბრძანებელი.

30ჭამს და თაყვანს სცემს ამ ქვეყნის ყველა გათქვირებული, მის წინაშე ქედს მოიხრის ყველა, ვინც მტვრად უნდა იქცეს, ვისაც არ ძალუძს თავისი სულის გადარჩენა.

31შთამომავლობა ემსახუროს მას; მოუთხრობს თაობებს უფლის შესახებ. +

32მოვლენ და მოუყვებიან მის სიმართლეს ხალხს, რაც მოიმოქმედა უფალმა.

22

22^1ფსალმუნი. დავითისა. უფალი ჩემი მწყემსია, არაფერი არ მომაკლდება. + +

2ხასხასა მოლზე დამასვენებს და წყნარ წყლებზე წამიძღვება მე. +

3სულს დამიწყნარებს, სიმართლის კვალზე დამაყენებს თავისი სახელის გულისთვის. +

4შავეთის ველზეც რომ ვიარო, ბოროტებისა არ მეშინია, რადგან შენა ხარ ჩემთან; მანუგეშებენ შენი კვერთხი და შენი საყრდენი. + +

5გააწყვე ტაბლა ჩემს წინაშე ჩემს მტერთა თვალწინ, ზეთი სცხე ჩემს თავს; სავსეა ჩემი თასი პირთამდე. +

6ასე, სიკეთე და წყალობა დამდევს და დავმკვიდრდები უფლის სახლში დღენი მრავალნი.

23

23^1ფსალმუნი. დავითისა. უფლისა არის ქვეყნიერება და სავსება მისი, სამყარო და მისი მკვიდრნი. +

2რადგან ზღვებზე დააფუძნა მან იგი, და მდინარეებზე მოაწყო იგი.

3ვინ ავა უფლის მთაზე? ან ვინ დადგება მის წმიდა ადგილზე?

4ვისაც ხელები სუფთა აქვს და გული სპეტაკი, ვინც მიუღწეველს არ წაპოტინებია და ყალბად არ დაუფიცავს, +

5ის მიიღებს კურთხევას უფლისაგან და წყალობას თავისი მხსნელი ღმერთისაგან.

6ეს არის თაობა მის მაძიებელთა, ვინც ეძიებს შენი სახის ხილვას, ღმერთო იაკობისა! +

7მაღლა ასწიეთ, კარიბჭეებო, თავები, აიწიეთ, მარადიულნო კარნო, რომ შემოვიდეს მეფე დიდებისა!

8ვინ არის ეს მეფე დიდებისა? უფალი – მტკიცე და ძლიერი, უფალი – ომში ძლევამოსილი.

9მაღლა ასწიეთ, კარიბჭეებო, თავები თქვენი, რომ შემოვიდეს მეფე დიდებისა!

10ვინ არის მეფე დიდებისა? უფალი ძალთა, ის არის მეფე დიდებისა. +

24

24^1დავითისა. შენსკენ აღვაპყარ, უფალო, სული ჩემი.

2ღმერთო ჩემო! შენით ვიმედოვნებ! ნუ შევრცხვები, ნუ იზეიმებს მტერი ჩემზე.

3ასევე ყველა, ვინც შენით სასოებს, ნუ შერცხვება. შერცხვნენ ამაოდ შემცოდველნი. +

4შენი გზები მაუწყე, უფალო, მასწავლე შენი კვალი. +

5წარმიძეღ შენი ჭეშმარიტებით და მასწავლე, რადგან შენ ხარ ღმერთი ჩემი ხსნისა; შენით ვიმედოვნებ ყოველდღე. +

6გაიხსენე, უფალო, წყალობა შენი რადგან ისინი საუკუნოა. +

7ცოდვანი ჩემი სიჭაბუკისა და ბრალი ჩემი, გამიხსენე შენი გულმოწყალებით, შენი სიკეთით, უფალო. +

8კეთილი არის უფალი და მართალი, ამიტომ ცოდვილთ აყენებს გზაზე. +

9წარუძღვება თავმდაბალთ სამართალში და თავიანთ გზას ასწავლის მორჩილთ. +

10ყველა გზა უფლისა წყალობაა მის აღთქმათა

11შენი სახელისათვის, უფალო, შემინდე ჩემი შეცოდება,

12ვინ არის კაცი მოშიში ღვთისა? მას გზას უჩვენებს ამოსარჩევად. +

13მისი სული კეთილად განისვენებს და მისი მოდგმა დაიმკვიდრებს ქვეყანას. +

14საიდუმლო უფლისა – მოშიშთა მისთა, და თავის აღთქმას აუწყებს მათ. +

15ჩემი თვალები მიმართულია მუდამ უფლისკენ, იგი მახისაგან იხსნის ფერხთა ჩემთა. +

16გადმომხედე და შემიწყალე მე, ვინაიდან

17განივრცო ტანჯვა ჩემი გულისა, მიხსენი ჩემი გაჭირვებიდან.

18შეხედე ჩემს ტანჯვას და დაქანცულობას და მაპატიე ყველა ჩემი შეცოდება.

19შეხედე, როგორ გამრავლდნენ ჩემი მტრები და საშინელი სიძულვილით შემიძულეს მე.

20შენ დაიფარე ჩემი სული და დამიხსენი, ნუ შევრცხვები, რადგან შენ გესავ.

21უბიწოებამ და სიმართლემ დამიფაროს მე, რაკიღა შენი იმედით ვარ. +

22იხსენ, უფალო, ისრაელი ყოველი მისი გასაჭირიდან. +

25

25^1დავითისა. განმსაჯე, უფალო, რადგან ვიდოდი ჩემი სიწრფელით, უფალზე ვიყავ მინდობილი და არ წავბორძიკდი.

2გამომცადე, უფალო, და შემამოწმე, ბრძმედში გამოატარე შიგნეულობა და გული ჩემი.

3რადგან თვალწინ მიდგას შენი წყალობა და მივყვებოდი შენს ჭეშმარიტებას. +

4არ დავმეგობრებივარ სიცრუის მოყვარულთ და მზაკვრებთან არ მივალ. +

5შევიძულე კრებული უკეთურთა ბოროტთა გვერდით არ დავჯდები.

6ხელებს დავიბან უბიწოებით და გარს შემოვუვლი შენს სამსხვერპლოს, უფალო.

7რომ ვიღაღადო მადლობის ხმით და ყველა შენი საოცრება ვილაპარაკო. +

8უფალო, შევიყვარე სავანე შენი სახლისა და ადგილი – კარავი შენი დიდებისა. +

9ნუ მოსპობ ჩემს სულს ცოდვილთა გვერდით და ჩემს სიცოცხლეს სისხლის მსმელებთან, +

10რომელთაც ხელთ აქვთ ბოროტება და მათი მარჯვენა სავსეა ქრთამით.

11ხოლო მე ვივლი უბიწოებით; მიხსენი მე და შემიწყალე.

12სწორ გზაზე დგას ჩემი ფეხი; საკრებულოებში ვადიდებ უფალს. +

26

26^1დავითისა. უფალი შუქი არის და ხსნაა ჩემი: ვის შევუშინდე? უფალი ბურჯია ჩემი სიცოცხლის: ვისგან შევძრწუნდე?

2თუ დამესხმიან თავს ბოროტნი, რათა შესასანსლონ ჩემი სხეული, მჩაგვრელნი ჩემნი და მტერნი ჩემნი, თვითონვე წაბორძიკდებიან და დაეცემიან. +

3თუნდაც ჯარმა რომ დაიბანაკოს ჩემს წინააღმდეგ, არ შეშინდება გული; თუ ომი ატყდა ჩემს წინააღმდეგ, მაინც იმედი მაქვს.

4ერთს ვთხოვდი უფალს, ამას ვევედრები: რომ დავემკვიდრო უფლის სახლში ჩემი სიცოცხლის მანძილზე, ვუმზერდე უფლის სიმშვენიერეს და მის ტაძარს ვიხილავდე.

5რადგან შემიფარავს იგი თავის კარავში დამმალავს თავისი კარავის სამალავში, და

6და ახლა მაღლა ავწევ თავს და შევწირავ მის კარავში მსხვერპლსა ქებისა, ვუმღერებ და ვუგალობებ უფალს. +

7ისმინე, უფალო, ჩემი ხმა, როცა მოგიხმობ, შემიწყალე და მიპასუხე.

8შენგან ამბობს ჩემი გული: „მოძებნეთ ჩემი სახე.“ შენს სახეს მოვძებნი, უფალო.

9ნუ დამალავ შენს სახეს ჩემგან, რისხვით ნუ უკუაგდებ შენს მორჩილს; ჩემი შემწე იყავი უწინ; ახლა ხელს ნუ მკრავ და ნუ მიმატოვებ, ღმერთო, ჩემო მსხნელო,

10რადგან დამაგდო ჩემმა დედ-მამამ; ხოლო უფალი მიმიღებს მე.

11მიწინამძღვრე, უფალო, შენს გზაზე და დამაყენე სწორ კვალზე ჩემი მტრების გამო.

12ნუ გადამცემ ჩემი მტრების სურვილისამებრ; რადგან აღდგნენ ჩემს წინააღმდეგ ცრუ მოწმენი და ბოროტებით სუნთქავენ.

13რომ არ მერწმუნა ხილვა უფლის სიკეთისა ცოცხალთა ქვეყანაში.

14მიენდე უფალს, გამხნევდი და გაამაგრე შენი გული, და გქონდეს უფლის იმედი. +

27

27^1დავითისა. შენ მოგიხმობ, უფალო, ჩემო ბურჯო! ნუ დადუმდები ჩემთვის. ვაი, თუ დადუმდე ჩემთვის და დავემგვანო საფლავში ჩასულებს. +

2ისმინე ჩემი მუდარის ხმა, როცა მოგიხმობ, როცა ხელებს აღვაპყრობ შენი წმიდა ტაძრისკენ.

3ნუ შემაერთებ ბოროტებთან და სიყალბის მქმნელთან, რომელნიც მოყვასებთან მშვიდობიანად ლაპარაკობენ, გულში კი სიავე უდევთ.

4მიუზღე მათ თავიანთი ნაქნარისამებრ და თავიანთი ბოროტი მოქმედებისამებრ; მათი ხელის ნაქნარისამებრ მიუზღე მათ, და მათი ბოროტი საქმეებისამებრ. +

5რადგან არ ესმით მოქმედებანი უფლისა და მისთა ხელთა ნასაქმარი. ის დაანგრევს მათ და აღარ ააშენებს კვლავ.

6კურთხეულ არს უფალი, ხმა ჩემი ვედრებისა.

7უფალი ბურჯია ჩემი და ფარი ჩემი; მისით სასოებს ჩემი გული, და დამეხმარა, და გაიხარებს ჩემი გული, და ჩემი სიმღერით ვიტყვი მის ქებას. +

8უფალი ბურჯია თავისი ხალხისა და თავისი ცხებულის მხსნელი ფარია. +

9იხსენი შენი ხალხი და აკურთხე შენი სამკვიდრო, მწყემსე ისინი და მოამაღლე უკუნისამდე. +

28

28^1ფსალმუნი. დავითისა. უძღვენით უფალს, ღვთის შვილებო, უძღვენით უფალს ქება-დიდება. +

2უძღვენით უფალს მისი სახელის დიდება; თაყვანი ეცით უფალს წმიდა ბრწყინვალებით.

3ხმა უფლისა წყლებზე; დიდების ღმერთმა დაიგრგვინა; უფლის ხმა იყო მრავალ წყალზე.

4ხმა უფლისა ძლიერებით, ხმა უფლისა ბრწყინვალებით.

5ხმა უფლისა დაამსხვრევს ნაძვებს; და დაამსხვრევს ლიბანის ნაძვებს უფალი. +

6და ათამაშებს მათ ხბოსავით, ლიბანს და სირიონს – მარტორქის შვილის მსგავსად.

7ხმა უფლისა გაჰკვეთს ცეცხლის ალს. +

8ხმა უფლისა უდაბნოს შეარყევს; შეარყევს უფალი კადეშის უდაბნოს.

9ხმა უფლისა უდღეურად მოაგებინებს ირმებს და გააშიშვლებს ტყეებს; და მის ტაძარში ყოველივე ამბობს, „დიდება“.

10უფალი იჯდა წარღვნის დროს, და დაჯდება უფალი ხელმწიფედ უკუნისამდე.

11უფალი ძალას მისცემს თავის ხალხს, უფალი აკურთხებს თავის ხალხს მშვიდობით.

29

29^1ფსალმუნი. ქება ტაძრის განახლებისა. დავითისა. +

2განგადიდებ შენ, უფალო, რადგან მიხსენი და ჩემზე მტრები არ გაახარე.

3უფალო, ღმერთო ჩემო, მოგიხმე და შენ განმკურნე მე.

4უფალო, შენ ამოიყვანე სული ჩემი ჯოჯოხეთიდან, და გამაცოცხლე, რომ საფლავში არ ჩავსულიყავ.

5უგალობეთ უფალს, მისო წმიდებო, ადიდეთ ხსენება მისი სიწმიდისა. +

6რადგან წამიერია რისხვა მისი, ხოლო სიცოცხლე – მისი სურვილით; ღამით გლოვა დაისადგურებს და ცისკრის ჟამს მხიარულება.

7და მე ვთქვი ჩემი ნეტარების ჟამს: „არ დავეცემი უკუნისამდე.“

8შენი სურვილით, უფალო, გადაარჩინე ჩემი მთა; დაფარე შენი სახე და – შევძრწუნდი.

9შენ მოგიხმობ, უფალო, და ჩემს ბატონს შევევედრები:

10„რა სარგებლობა იქნება ჩემს სისხლში, როდესაც საფლავში ჩავალ? განა მტვერი შეგასხამს ხოტბას? განა შენს ჭეშმარიტებას განაცხადებს?

11უფალო, მომისმინე და შემიწყალე, იყავი შემწე ჩემი.“

12შენ ჩემი წუხილი როკვად მიქციე, ძაძა გამხადე და სიხარულით შემმოსე.

13ამისათვის გიგალობებს სული ჩემი და არ დადუმდება. უფალო, ღმერთო ჩემო, შენ გადიდებ უკუნისამდე! +

30

30^1გუნდის ლოტბარს. ფსალმუნი. დავითისა.

2გევედრები, უფალო, ნურც შევრცხვენილვარ ნურასოდეს; შენი სიმართლით გამომიხსენ.

3მომაპყარ ყური შენი, სწრაფად გადამარჩინე, იყავ ჩემთვის კლდე-ბურჯი, ციხე-სიმაგრე ჩემს დასახსნელად.

4რადგანაც ჩემი კლდე და ბურჯი ხარ; შენი სახელის გულისათვის გზა მიჩვენე და გამიძეხი.

5გამომიყვანე მახისაგან, რომელიც ჩუმად დამიგეს, რადგან შენა ხარ სიმაგრე ჩემი.

6შენს ხელს შევავედრებ ჩემს სულს. შენ დამიხსნი, უფალო, ღმერთო ჭეშმარიტო.

7შევიძულე კერპების დამცველები და მე მივენდე უფალს.

8ვილხენ და ვიმხიარულებ შენი წყალობით, რადგან შენ იხილე ჩემი სისაწყლე, შეიცან ტანჯვა ჩემი სულისა.

9და არ მიმეცი ხელსა მტრისას; ფართოდ დაამკვიდრე ფერხნი ჩემნი. +

10შემიწყალე, უფალო, რადგან მიჭირს, დაიშრიტა წუხილით თვალი ჩემი, სული ჩემი და მუცელი ჩემი.

11რადგან გაილია ნაღველში ჩემი სიცოცხლე და ჩემი წლები – გლოვაში. დაუძლურდა ჩემი ძალა ჩემი ცოდვებით და ჩემი ძვლები გაიხრწნა.

12ყველა ჩემი მტრისაგან შერცხვენილი შევიქენ, და მეზობლისაგან – მეტად, და საშიში ნაცნობთათვის; ვინც კი ქუჩაში დამინახავდა, გარბოდა ჩემგან.

13გულიდან ამომიგდეს, ვითარცა მკვდარი; დამსხვრეულ ჭურჭელს ვემსგავსებოდი. +

14რადგან მესმოდა ცილისწამება მრავალთა, შიშია ყოველი მხრიდან! ისინი შეითქვნენ ჩემს წინააღმლეგ, ჩემი სულის ამოხდა განიზრახეს, +

15მე კი შენზე ვარ დაიმედებული, უფალო, ვთქვი: „შენა ხარ ჩემი ღმერთი.“

16შენს ხელთ არის ჩემი დრო-ჟამი. მიხსენი ჩემთა მტერთა ხელთაგან, და ჩემთა მიმდევართა

17უჩვენე შენი ბრწყინვალე სახე შენს მორჩილს, გადამარჩინე შენი წყალობით.

18უფალო, ნუ შემარცხვენ, რადგან შენ მოგიხმობ. დაე, შერცხვნენ ბოროტნი და დადუმდნენ ჯოჯოხეთში.

19დაე, დამუნჯდნენ ცრუ ბაგეები, რომელნიც უხეშად ლაპარაკობენ მართალზე, ქედმაღლობით და სიძულვილით.

20რაოდენ მრავალი გაქვს სიკეთე, უფალო, შენთა მოშიშთათვის რომ ინახავ, შენს მსასოებელთ რომ განუმზადე ადამის ძეთა წინაშე.

21შეიფარე ისინი შენი პირის საფარველქვეშ დაიცავი ისინი ენით მომხდარი დავიდარაბისაგან,

22კურთხეულ არს უფალი, რომ მომივლინა თვისი საკვირველი წყალობა გამაგრებულ ქალაქში.

23და მე ვფიქრობდი ძრწოლით: „მოწყვეტილი ვარ შენთა თვალთაგან“. მაგრამ შენ ისმინე ხმა ჩემი მუდარისა, როცა მოგიხმობდი.

24შეიყვარეთ უფალი, მისნო წმიდანო; ერთგულს იცავს უფალი და მრავალკეცად მიუზღავს ამპარტავნებს.

25გამხნევდით და გული გაიმაგრეთ, ყველამ,

31

31^1მოძღვრება. დავითისა. ნეტარია, ვისაც ეპატია დანაშაული, ვისი ცოდვებიც დაიფარა.

2ნეტარია კაცი, ვისაც უფალი ცოდვას არ ჩაუთვლის, და ვის სულშიც არ არის სიყალბე. +

3როდესაც ვდუმდი გაცვითა ჩემი ძვლები ყოველდღიურმა გოდებამ ჩემმა. +

4რადგან დღისით და ღამით მძიმდებოდა შენი ხელი ჩემზე, სინედლე ჩემი შეიცვალა ზაფხულის გვალვით.

5ცოდვა ჩემი გაუწყე, და ბრალი ჩემი არ დამიმალავს. ვთქვი: „ვაღიარებ ჩემს ცოდვებს უფლის წინაშე.“ და შენ მომიტევე დანაშაული ჩემი ცოდვისა. +

6ამიტომ ილოცავს შენს მიმართ ყველა თუნდ იყოს წარღვნა წყალთა მრავალთა. ვერ მისწვდება მას.

7შენ ხარ ჩემი მფარველი, გაჭირვებისაგან მიცავ, ხსნის სიხარული შემომარტყი გარს.

8„გასწავლი შენ და დაგაყენებ სწორ გზაზე, თვალს დავიჭერ შენზე.“

9ნუ იქნებით, ვითარცა ცხენი, ვითარცა ჯორი, უგუნური. ლაგამი და აღვირია მისი მოსართავი შესაკავებლად, რომ შენ არ მოგიახლოვდეს.

10მრავალი სატკივარი აქვს ბოროტს, უფალზე მინდობილი კი წყალობით არის გარემოცული. +

11იხარეთ უფლის მიერ და იმხიარულეთ, წმიდანებო; და იზეიმეთ, გულით მართლებო.

32

32^1იხარეთ, მართალნო, უფალში; გულწრფელებს შეშვენით შექება. +

2ადიდეთ უფალი ქნარით, ათსიმიანი ებნით უგალობეთ მას.

3უგალობეთ მას გალობა ახალი, უკეთ ააწყვეთ ჰანგი მოძახილით.

4რადგან სწორია სიტყვა უფლისა და ყოველი საქმე მისი ჭეშმარიტია. +

5უყვარს სიმართლე და სამართალი; უფლის წყალობით სავსეა ქვეყანა; +

6უფლის სიტყვით შეიქმნა ზეცა და მისი ბაგეების ქარით მთელი მისი საკრებულო. +

7შეკრიბა, ვითარცა ტიკში, წყლები ზღვისანი, საცავებში მოათავსა უფსკრულები. +

8ეშინოდეს უფლისა მთელ დედამიწას, თრთოდეს მისგან ყოველი მკვიდრი სამყაროსი.

9რადგან მან თქვა და შეიქმნა, მან ბრძანა და არსებობს.

10უფალი ჩაშლის ხალხების აზრებს, გააცამტვერებს ხალხების ზრახვებს. +

11აზრი უფლისა იარსებებს მარადიულად, და თაობიდან თაობამდე – ზრახვანი მისნი. +

12ნეტარ არს ხალხი, ვისთვისაც ღმერთი არის უფალი, ხალხი – მისდა სამემკვიდროდ ამორჩეული. +

13ზეციდან იმზირება უფალი, ხედავს ყველა ადამიანს.

14თავისი საბრძანისიდან უთვალთვალებს ქვეყნის ყველა მკვიდრს.

15მან შექმნა გული თვითოეულისა და სწვდება ყველა მათ საქმეს.

16მეფეს ვერ უშველის ჯარის სიმრავლე, გმირს ვერ იხსნის დიდი ძალა.

17უიმედოა ცხენი შველისათვის და თავისი ჯარების სიმრავლე ვერ იხნის. +

18აი, თვალი უფლისა მის მოშიშთა თავზე, ვინც მის წყალობას ელის,

19რომ იხსნას მათი სული სიკვდილისაგან და ასაზრდოოს შიმშილის დროს.

20ჩვენი სული მომლოდინეა უფლისა, ის არის დამხმარე და მფარველი ჩვენი.

21რადგან მისით ხარობს ჩვენი გული, რადგან ვესასოებით მის წმიდა სახელს.

22იყოს ჩვენდამი, უფალო, შენი წყალობა, რადგანაც შენზე ვამყარებთ იმედს.

33

33^1დავითისა. როცა სიგიჟე მოიგონა აბიმელექის წინაშე, განიდევნა და წავიდა. +

2განვადიდებ უფალს ყოველჟამს, მარადისია მისი ქება ჩემს ბაგეებზე. +

3უფლით იქადის ჩემი სული; მოისმენენ მშვიდნი და გაიხარებენ.

4ადიდეთ უფალი ჩემთან ერთად და განვადიდოთ მისი სახელი ერთობლივად.

5მე მოვიძიე უფალი და მიპასუხა და გამომიხსნა ყველა ჩემი განსაცდელიდან. +

6მისი შემყურენი განათებულან და მათი პირი არ შერცხვენილა.

7აგერ გლახაკმა მოუხმო და უფალმა მოისმინა და ყველა გასაჭირისაგან იხსნა.

8დაიბანაკებს ანგელოზი უფლისა მის მოშიშთა ირგვლივ და გადაარჩნს მათ. +

9განიცადეთ და ნახეთ, რომ კარგია უფალი; ნეტარება მას, ვინც მასზეა მინდობილი. +

10მოიშიშეთ უფლისა, წმიდანნო მისნო, რადგან არა აქვთ შეჭირვება მოშიშთა მისთა.

11მდიდარნი გაღატაკდებიან და დაიმშევიან, ხოლო უფლის მაძიებლებს არავითარი სიკეთე არ მოაკლდებათ.

12მოდით, შვილებო, მომისმინეთ! უფლის მოშიშებას გასწავლით თქვენ. +

13ვინ არის კაცი, რომელსაც სურს სიცოცხლე, უყვარს დღეგრძელობა სიკეთის სანახავად? +

14შეიკავე შენი ენა სიბოროტისაგან და ბაგენი შენნი – ცბიერი სიტყვებისაგან. +

15ერიდე ბოროტებას და ჰქმენ კეთილი; ეძიე მშვიდობა და მიჰყევი მას. +

16უფლის თვალები მიპყრობილია წმიდებისაკენ და მისი ყურები – მათი ღაღადისაკენ. +

17პირი უფლისა – ბოროტმოქმედთა წინააღმდეგ, რათა წარხოცოს დედამიწიდან მათი სახსენებელი.

18მოუხმობენ და ისმენს უფალი, და იხსნის ყველა გასაჭირისაგან.

19ახლოა უფალი გულმოდრეკილებთან, და სულით მორჩილებს იხსნის.

20მრავალი სიავე ხვდება მართალს; და ყველაფრისაგან იხსნის უფალი. +

21ის იცავს მის ყოველ ძვალს, მათგან ერთიც არ შეიმუსრება.

22მოკლავს ცოდვილს ბოროტება, ხოლო მართლის მოძულენი პასუხს აგებენ.

23იხსნის უფალი თავის მორჩილთა სულებს და პასუხს არ აგებენ, ვინც მასზეა მინდობილი.

34

34^1დავითისა. ედავე, უფალო, ჩემს მოდავეს, ებრძოლე, ჩემს წინააღმდეგ მებრძოლთ. +

2მოიმარჯვე ფარი და საჭურველი, და აღსდექ ჩემდა შესაწევნად.

3იშიშვლე მახვილი და გზა გადაუკეტე ჩემს მდევნელებს. უთხარი ჩემს სულს: „შენი მხსნელი ვარ.“

4შერცხვნენ და გაწბილდნენ, ვინც ჩემს სულს ეძებენ; უკუიქცნენ და სირცხვილნაჭამნი დარჩნენ ჩემზე სიავის მოფიქრალნი. +

5შეიქმნენ ვითარცა მტვერი ქარის წინაშე, და უფლის ანგელოზმა უკუაგდოს ისინი. +

6იყოს მათი გზები ბნელი და მოლიპული, და უფლის ანგელოზი სდევნიდეს მათ.

7რადგან უმიზეზოდ დამიგეს ხაფანგი, უმიზეზოდ გაუთხარეს ორმო ჩემს სულს. +

8და ეწიოს მას უბედურება მოულოდნელად და მახეში, რომელიც მოამზადა, თვითონ გაებას, დასაღუპავად ჩავარდეს შიგ;

9ჩემი სული კი იხარებდეს უფლით, ილხენდეს მისი შემწეობით.

10ყოველნი ძვალნი ჩემნი იტყვიან: „უფალო, ვინ არის შენი მსგავსი, შენი, რომელიც იხსნი საწყალს ძლიერისაგან, ღარიბს და ღატაკს – მისი მძარცველისაგან?“ +

11აღსდგებიან ჩემს მიმართ ბოროტი ცრუმოწმენი; რაც არ ვიცი, იმას მკითხავენ, +

12სიკეთის წილ ბოროტით მიხდიან, ჩემი სულის დაობლება სურთ. +

13ხოლო მე კი მათი სნეულების ჟამს ძაძებს ვიცვამდი, ჩემს სულს მარხვით ვაძაბუნებდი და ჩემი ლოცვა ჩემთანვე ბრუნებოდა. +

14თითქოს ჩემი მეგობარი ყოფილიყო, ჩემი ძმა, ისე დავდიოდი სევდიანი; დედას რომ დასტირის კაცი, ისე დავმდაბლდი მგლოვიარობაში

15ისინი კი ჩემი მარცხის ჟამს ხარობდნენ, და იკრიბებოდნენ ჩემს წინააღმდეგ სულს მიგლეჯდნენ და არ მეშვებოდნენ.

16პირფერული მანჭვა-დაცინვით აღრჭენდნენ +

17უფალო, რამდენ ხანს უყურებ? დამიბრუნე ჩემი სული მათი გაპარტახებისაგან, ლომებისაგან ეს ერთი ჩემი სიცოცხლე. +

18მადლობას გეტყვი დიდ კრებულში, მირიად ხალხში შეგასხამ ხოტბას. +

19არ გაიხარონ ჩემზე მტრებმა ტყუილუბრალოდ, ჩემი მოძულენი უმიზეზოდ თვალით ანიშნებენ ერთიმეორეს. +

20რადგან მშვიდობაზე არ ლაპარაკობენ და ქვეყნიერების მორჩილთა მიმართ მზაკვრობას ფიქრობენ.

21ფართოდ გააღეს პირი ჩემზე, და ყვირიან: „ოჰო! ოჰო! იხილა თვალმა ჩვენმა.“

22შენ ხომ ნახე, უფალო, ნუ დადუმდები, ჩემო ბატონო, ნუ განმერიდები მე; +

23გამოიღვიძე, გამოიღვიძე განსაკითხავად ჩემდა, ღმერთო და ბატონო ჩემო, ჩემი დავის გასარჩევად. +

24გამასამრთლე შენი სიმართლით, უფალო, ჩემო ღმერთო. და ნურავინ გაიხარებს ჩემზე.

25ნუ იტყვიან თავიანთ გულში: „ოჰო! ასე გვენება!“ ნუ იტყვიან: „ჩავყლაპეთ იგი!“

26შერცხვნენ და გაწბილდნენ ყველანი, ვისაც ჩემი ცუდი უხარია; სირცხვილით შეიმოსონ, ვინც ჩემთან მედიდურად იქცევა. +

27იგალობონ და იმხიარულონ ჩემი სიმართლის მსურველებმა; და თქვან მარადჟამს: „განდიდდეს უფალი, მისი მორჩილისთვის მშვიდობის მსურველი!“ +

28და ჩემი ენა იღაღადებს სიმართლეს შენსას, და ქებას შენსას დღენიადაგ.

35

35^1გუნდის ლოტბარს. უფლის მორჩილის, დავითისა.

2ბიწიერება ცოდვილისა ამბობს ჩემს გულში: არ არის შიში ღმერთისა მის თვალთა წინაშე.

3რადგან ქლესაობს მასთან, თითქოს ეძებს მის დანაშაულს, რომ შეაძულოს.

4მისთა ბაგეთა სიტყვები სიცრუე და სიყალბეა, ჭკუა არ ყოფნის, რომ კეთილი ქნას.

5უსამართლობას ფიქრობს თავის სარეცელზე, უკეთურ გზას ადგება, ბოროტს არ თაკილობს.

6უფალო, ზეცამდეა შენი წყალობა, ჭეშმარიტება შენი – ღრუბლებამდე. +

7სიმართლე შენი, ვითარცა მთები უფლისა, სამართალი შენი – ღრმა უფსკრულივით. ადამიანსა და პირუტყვს შენ შველი, უფალო.

8რაოდენ ძვირფასია შენი წყალობა, ღმერთო, და ადამის ძენი შენი ფრთების ქვეშ აფარებენ თავს.

9დაპურდებიან შენი სახლის ცხიმით და შენთა სიტკბოთა ხევიდან შეასმევ მათ. +

10რადგან შენთან არის წყარო სიცოცხლისა, შენი შუქით ვხედავთ სინათლეს. +

11მოჰფინე წყალობა შენი შენს მაღიარებლებს, და სიმართლე შენი – გულწრფელებს.

12ნუ მოაღწევს ჩემთან ფეხი ამპარტავნისა, და ხელი ბოროტთა ნუ განმდევნის მე.

13იქ დაეცნენ მოქმედნი უსამართლობისა, დაენარცხნენ და აღარ ძალუძთ წამოდგომა. +

36

36^1დავითისა. ნუ შეეხარბები ბოროტმოქმედებს, ნუ გშურს მათი, ვინც უკანონობას სჩადის. +

2რადგან ბალახივით მალე გახმებიან და მწვანილივით დაჭკნებიან.

3მიენდე უფალს და ქმენ კეთილი; დაემკვიდრე ქვეყანაზე და მწყემსე სიმართლე.

4ისიამოვნე უფლის მიერ და ის აგისრულებს გულისწადილს. +

5მიაქციე ღმერთზე შენი გზასავალი, მიენდე მას და ის აღასრულებს.

6და გამოიტანს ნათელივით სიმართლეს შენსას და შენს სამართალს – შუადღესავით.

7დაემორჩილე უფალს და დაელოდე მას. ნუ შეგშურდება თავის გზაზე წარმატებულის, კაცისა, რომელიც ბოროტს იზრახავს.

8მოეშვი მრისხანებას და მიატოვე გულისწყრომა; ნუ გამძვინვარდები, ვინძლო არ გაბოროტდე.

9რადგან ბოროტმოქმედნი ამოწყდებიან და უფალზე მინდობილნი დაიმკვიდრებენ ქვეყნიერებას.

10კიდევ ცოტა და აღარ იქნება ბოროტი, დაუკვირდები მის ადგილს და აღარ იქნება იგი.

11ხოლო თავმდაბალნი დაიმკვიდრებენ ქვეყნიერებას და დაამდებიან დიდი მშვიდობით.

12ცუდი განზრახვა აქვს ბოროტს მართლის მიმართ და კბილებს აღრჭენს მის წინააღმდეგ. +

13უფალი დასცინებს მას, ვინაიდან ხედავს, რომ მოდის მისი დღე. +

14მახვილი იშიშვლეს ბოროტებმა და მოზიდეს თავიანთი მშვილდები, რათა ძირს დასცენ ღარიბი და ღატაკი, და მოსპონ გზიანები.

15მათი მახვილი მათსავე გულს განეწონება და მათი მშვილდი შეიმუსრება.

16მართლის მცირედი სჯობია ცოდვილთა დიდ სიმდიდრეს.

17რადგან მკლავები უკეთურთა შეიმუსრებიან, ხოლო მართალთა შემწე ღმერთია. +

18იცის უფალმა დღენი უცოდველთა, მათი მემკვიდრეობა უკუნისამდე იქნება,

19არ შერცხვებიან სიავის ჟამს და შიმშილის დღეებში დაპურდებიან. +

20რადგან ბოროტნი დაიღუპებიან და მტერნი უფლისა, ვით ნასუქი ცხვარნი, გაქრებიან, ვითარცა

21ბოროტი ისესხებს და არ გადაიხდის, მართალი კი შეიბრალებს და მისცემს.

22რადგან მის მიერ ნაკურთხნი დაიმკვიდრებენ ქვეყანას, მის მიერ დაწყევლილნი კი ამოწყდებიან. +

23უფლის მიერ წარიმართება ნაბიჯნი კაცისა, და მის გზას შეიყვარებს.

24კიდეც რომ წაბორძიკდეს, არ დაეცემა, რადგან ღმერთია დასაყრდენი მისი ხელისა. +

25ყმაწვილი ვიყავი, კიდეც მოვხუცდი და არ მინახავს მართალი კაცი მიტოვებული, და მისი მოდგმა – პურზე ხელგაწვდილი. +

26ყოველდღე მოწყალებას გაიღებს და გაასესხებს, და მისი შთამომავალი კურთხეულია. +

27ერიდე ბოროტს და ქმენ სიკეთე და იარსებებ სამარადჟამოდ.

28რადგან უფალს სამართალი უყვარს, და არ მიატოვებს თავის წმიდებს, სამარადისოდ დაცულნი იქნებიან, ბოროტთა ნაშიერი კი ამოწყდება.

29მართალნი დაიმკვიდრებენ ქვეყანას და იარსებებენ მასზე უკუნისამდე. +

30მართალთა ბაგენი სიბრძნეს წარმოთქვამენ და მისი ენა სიმართლეს ილაპარაკებს.

31რჯული მისი ღმერთისა მის გულშია, არ დაუსხლტება ნაბიჯები. +

32ბოროტი უთვალთვალებს წმიდას და მის მოკვლას აპირებს.

33მაგრამ უფალი არ მიატოვებს მის ხელში და არ გაამტყუნებს მისი განკითხვის ჟამს. +

34მიენდე უფალს და დარჩი მის გზაზე, და ის აგამაღლებს, რომ დაიმკვიდრო ქვეყანა, და დაინახავ უკეთურთა განადგურებას. +

35მინახავს ბოროტი გამძვინვარებული, ფესვგადგმული, ვითარცა ხე ამწვანებული.

36მაგრამ გადაიარა და აჰა, აღარ არის, დავეძებ მას და ვეღარ ვპოულობ.

37დაიცავი უმანკოება და ნახე სისწორე, რადგან მომავალი ეკუთვნის მშვიდობიან კაცს.

38ხოლო ბრალეულნი ერთიანად მოისპობიან, ბოროტთა მომავალი გადაშენდება.

39ხოლო წმიდათა შველა უფლისაგან არის, ის არის მათი მფარველი გაჭირვების ჟამს. +

40და დაეხმარება მათ უფალი და დაიხსნის; დაიხსნის ბოროტთაგან და უშველის, რადგან მასზე არიან მინდობილნი. +

37

37^1ფსალმუნი დავითისა. გასახსენებელი. +

2უფალო, შენი განრიხსებისას ნუ მამხილებ და შენი რისხვის ჟამს ნუ დამსჯი. +

3რადგან შენი ისრები ჩემშია განწონილი და შენი ხელი მამძიმებს მე.

4არ არის ჯანსაღი ადგილი ჩემს სხეულში შენი რისხვის გამო; არ არის მშვიდობა ჩემს ძვლებში ჩემი ცოდვის გამო.

5რადგან ცოდვანი ჩემნი გასცილდნენ ჩემს თავს, მძიმე ტვირთივით დამძიმდნენ ჩემზე.

6აყროლდნენ, დალპნენ ჩემი წყლულები ჩემი უგუნურების გამო.

7წელში მოვიხარე, ერთობ დავმდაბლდი, მთელ დღეს ნაღვლიანი დავიარები.

8რადგან ჩემი წელი გათანგულია სიცხით და აღარ არის ჯანსაღი ადგილი ჩემს სხეულში.

9დავუძლურდი და დავძაბუნდი მეტისმეტად, ვღრიალებ ჩემი გულის სატკივრით.

10უფალო, შენს წინაშეა ყველა ჩემი სურვილი, და ჩემი ოხვრაც დაფარული არ არის შენგან.

11ჩემი გული თრთის, ძალღონე განმიდგა, და თვალთა ჩემთა სინათლე – აღარც ის არის ჩემთან.

12ჩემი მოყვარულნი და მეგობარნი განერიდნენ ჩემს წყლულებს, და ჩემი ახლობლები შორს განმიდგნენ. +

13მახე დამიგეს ჩემი სულის მაძიებლებმა, ჩემი სიავის მსურველები ბჭობენ ჩემს დაღუპვაზე და მთელ დღეს მზაკვრობაზე ფიქრობენ. +

14მე კი ვერ ვისმენ, ვითარცა ყრუ და ვითარცა მუნჯი, პირს რომ ვერ აღებს. +

15და დავემგვანე კაცს, რომელსაც არ ესიმის და რომლის ბაგეებსაც არ გააჩნია პასუხი. +

16რადგან შენ გელოდები, უფალო. შენ უპასუხე, უფალო, ღმერთო ჩემო.

17რადგან ვთქვი: „ნუმც გაიხარონ ჩემზე; თუ ფეხი გადამიბრუნდა, გაბატონდებიან ჩემზე.“

18მარცხისთვის მე მზადა ვარ, და ჩემი სატკივარი ჩემს წინაა მუდამ. +

19რადგანაც ჩემს ბრალს განვაცხადებ, ვიდარდებ ჩემს ცოდვაზე.

20ჩემი მტრები კი ცოცხლობენ, ძლიერდებიან, და მრავლდებიან ჩემი ამაოდ მოძულენი. +

21კეთილის წილ ბოროტის გადამხდელნი მმტრობენ იმისთვის, რომ კეთილს ვცდილობ.

22ნუ მიმატოვებ, უფალო, ღმერთო ჩემო, ნუ განმშორდები.

23გამოეშურე ჩემს შესაწევნად, უფალო, მშველელო ჩემო!

38

38^1გუნდის ლოტბარს, იედუთუნს. დავითის ფსალმუნი. +

2ვიფიქრე: „დავიცავ ჩემს გზებს, რომ არ შევცოდო ჩემი ენით; ალიკაპს ავიკრავ პირზე, ვიდრე ბოროტი იმყოფება ჩემს წინაშე.“ +

3მთლიანად დავმუნჯდი, დავდუმდი სიკეთეზეც კი,

4გახურდა გული ჩემს შიგნით, ჩემს აზრებში ცეცხლი აღეგზნო; ვიწყე ლაპარაკი ჩემი ენით:

5„მაუწყე, უფალო, ჩემი აღსასრული, და – როგორია ხანგრძლიობა ჩემი დღეების. შევიტყო, რა არის ჩემი ბედისწერა.

6აჰა, გოჯებით მომეცი მე დღენი, ხოლო ჩემი სიცოცხლის ხანი არაფერია შენს წინაშე; ჭეშმარიტად, ერთი ამოსუნთქვაა კაცის სიცოცხლე!

7ამიტომ აჩრდილს დადევნებია ადამიანი, მაგრამ ამაოდ ფაციფუცობს, აგროვებს და არ იცის, ვის დარჩება. +

8„და ახლა, რას ველი, ბატონო? შენზეა ჩემი იმედი.

9ყოველი ჩემი ბრალისაგან გადამარჩინე, ნუ გამხდი ბრიყვის სალანძღავად.

10დავდუმდი, ბაგეს ვეღარ ვაღებ, რადგან შენ ჰქმენ ამგვარად.

11ამარიდე სასჯელი შენი; გავილიე შენი მომსვრელი ხელით. +

12თუ ცოდვისათვის მხილებით დასჯი ადამიანს, ვითარცა ჩრჩილი გაილევა მისი მშვენება, მხოლოდ ამაოებაა ყოველი კაცი. +

13მოისმინე ჩემი ლოცვა, უფალო, ჩემი ცრემლის მიმართ ნუ დადუმდები, რადგან მწირი ვარ შენი, და ერთი ხიზანი, ვითარცა ჩემი მამა-პაპანი. + +

14მზერა მომაშორე, რათა მოვმაგრდე, ვიდრე წავიდოდე და აღარ ვიქნებოდე.“ +

39

39^1გუნდის ლოტბარს. დავითის ფსალმუნი.

2მტკიცედ ვესავდი უფალს ყური მომაპყრო და მოისმინა ჩემი ვედრება,

3და ამომიყვანა საზარელი ორმოდან, გაუვალი ლაფიდან, და დააყენა კლდეზე ფერხნი ჩემნი, წარმართა ჩემი ნაბიჯები,

4და მისცა ჩემს ბაგეებს ახალი გალობა – განსადიდებლად ჩვენი ღმერთისა. ბევრი ნახავს და შეეშინდება უფლისა, და მიენდობა მას.

5ნეტარ არს კაცი, ვინც უფალზე ამყარებს იმედს, და არ მიმართავს კადნიერთ და სიცრუის მოტრფიალეთ.

6უფალო, ღმერთო ჩემო, დიდია სასწაულნი, შენ რომ მოიმოქმედე, და ჩანაფიქრები ჩვენს მიმართ; ვინ შეგედრება შენ! ვიქადაგებ და ვილაპარაკებ მათზე; – მაგრამ ძნელია სათქმელად.

7მსხვერპლი და შესაწირავი არ ისურვე; ყურები გამიმახვილე; სრულადდასაწველი და ცოდვის მსხვერპლი არ მოგითხოვია;

8მაშინ ვთქვი: „აი, მოვედი; წიგნის გრაგნილში სწერია ჩემთვის.

9შენი სურვილის შესრულება მინდოდა, ღმერთო, და რჯული შენი ჩემს გულშია.“

10შენს სიმართლეს მოვუთხრობდი დიდ კრებულს, აჰა, ბაგენი ჩემნი არ მომიკუმავს, უფალო, შენ უწყი.

11შენი სიმართლე არ დამიფარავს ჩემს გულში; შენს ერთგულებასა და შენს ხსნაზე ვლაპარაკობდი; შენი წყალობა და ჭეშმარიტება არ დამიმალავს დიდი კრებულისათვის.

12შენ, უფალო, არ დამილიო შენი თანაგრძნობა; შენი წყალობა და შენი ჭეშმარიტება მუდამ მიცავენ მე.

13რადგან გარე შემომეხვია აურაცხელი უბედურება, წამომეწივნენ ცოდვანი ჩემნი და არ შემეძლო დანახვა; ჩემი თმის ბეწვებზე მეტად მომრავლდნენ და გულმა მიმატოვა.

14ისურვე, უფალო, ჩემი დახსნა; უფალო, ჩემს დასახმარებლად გამოეშურე. +

15დაე, შერცხვნენ და გაწბილდნენ, ვინც ჩემი სულის დაღუპვას ეძებენ, უკუიქცნენ და წახდნენ ჩემი ავის მდომნი; +

16დაე, შეძრწოლდნენ სირცხვილისაგან, ვინც მეუბნებოდა: „ოჰო, ოჰო!“

17გაიხაროს და გამხიარულდეს ყველა, ვინც შენ გეძებს; შენი შველის მოყვარულებმა მუდამ თქვან: „დიდია უფალი!“ +

18ხოლო მე ღარიბ-ღატაკი ვარ; უფალი იფიქრებს ჩემზე. – ჩემი დამხმარე და მხსნელი შენა ხარ, ღმერთო ჩემო, ნუ დააყოვნებ.

40

40^1გუნდის ლოტბარს. დავითის ფსალმუნი.

2ნეტარ არს, ვინც ფიქრობს ღატაკზე; უბედურების დღეს გადაარჩენს მას უფალი.

3უფალი დაიცავს მას და აცოცხლებს; და ბედნიერი იქნება ქვეყანაზე; და შენ არ გადასცემ მათ მათი მტრების სურვილისამებრ. +

4უფალი გაამაგრებს მას მისი სნეულების სარეცელზე; მთელ მის სარეცელს შენ შეცვლი მისი ავადმყოფობის ჟამს.

5ვთქვი მე: „უფალო, შემიწყალე, განმიკურნე ჩემი სული, რადგან შეგცოდე.“ +

6ჩემი მტრები ავს იტყვიან ჩემზე: „როდის მოკვდება და გაქრება მისი სახელი?“

7და თუ მოვა ჩემს სანახავად, ტყუილს ილაპარაკებს; მისი გული სიცრუეს თხზავს; გარეთ გავა და იმასვე ილაპარაკებს. +

8ერთთავად ჩემზე ჩურჩულებენ ყველანი, ვინც მოძულეა ჩემი; ბოროტს ფიქრობენ ჩემზე:

9„სისაძაგლე აცუნდრუკებს მას; ვინც ერთხელ დაწვა, ვეღარ წამოდგება!“ +

10ჩემმა განუყრელმა მეგობარმაც კი, ვისი იმედიც მქონდა, ვინც ჩემს პურს ჭამდა, წიხლი ჩამაზილა. + +

11ხოლო შენ, უფალო, შემიწყალე, და მე მივუზღავ მათ.

12ამით ვიცოდი, რომ გიყვარდი, რომ არ გაიხარებს მტერი ჩემზე. +

13და ჩემი უბიწოებისათვის შემეწევი და შენს წნაშე დამაყენებ სამარადისოდ. +

14კურთხეულ არს უფალი, ღმერთი ისრაელისა

41

41^1გუნდის ლოტბარს. მოძღვრება კორახის ძეთა.

2როგორც ირემი მიილტვის წყლის ნაკადულებისკენ, ისე მოილტვის ჩემი სული შენსკენ, ღმერთო!

3ძლიერი და უკვდავი ღმერთის წყურვილი აქვს ჩემს სულს: როდის მივალ და ვიხილავ ღმერთის სახეს? +

4ჩემი ცრემლები პურად მქონდა დღისით და ღამით, რაკი მეტყოდნენ მარადღე: „სად არის ღმერთი შენი?“ +

5ამის გახსენებაზე სული მეღვრება, რადგან ვიდოდი ხალხის გროვაში, მათთან ერთად მივდიოდი უფლის სახლამდე მოზეიმე გუნდის მხიარულებისა და მადლიერების ხმით.

6რას დაღვრემილხარ, სულო ჩემო, და რად დამკვნესი? მიენდე ღმერთს, რადგან კვლავ ვადიდებ მას მისი შველისთვის.

7დაღონებულია სული ჩემი; ამიტომ გიხსენიებ იორდანეს მიწიდან და ხერმონის მწვერვალებიდან, მიცყარის მთიდან.

8უფსკრული უფსკრულს გასძახის ყველა ტალღამ და ზვირთმა შენმა ჩემზე გადაიარა.

9დღისით გამოგზავნის უფალი თავის წყალობას, და ღამით ვუგალობებ მას ჩემთან.

10ვუთხარი ღმერთს, ჩემს სიმტკიცეს: „რად დამივიწყე? რატომ უნდა ვიარო მგლოვიარე გულით, რადგან ჩემი მტერი მთელავს?“

11ჩემი ძვლების შემუსვრის დროს მლანძღავდნენ ჩემი მტრები, მეუბნებოდნენ ყოველდღე: „სად არის ღმერთი შენი?“

12რას დაღვრემილხარ, სულო ჩემო, და რად დამკვნესი? მიენდე ღმერთს, რადგან კვლავ ვადიდებ მას, – ჩემი სახის განმაცოცხლებელს და ჩემს ღმერთს.

42

42^1განმიკითხე, ღმერთო, და გამომესარჩლე უკეთურ ხალხთან, ცბიერი და ბოროტი კაცისაგან მიხსენი. +

2რადგან შენ ხარ ღმერთი ჩემი სიმაგრისა. რად მიმატოვე? რატომ უნდა ვიარო მგლოვიარე გულით, რადგან ჩემი მტერი მთელავს?“ +

3გამოგზავნე შუქი შენი და ჭეშმარიტება შენი, რომ და მიმიყვანენ შენს

4და მივალ ღმერთის სამსხვერპლოსთან, ჩემი დაუშრეტელი სიხარულის ღმერთთან, და გადიდებ შენ ქნარით, ღმერთო, ჩემო ღმერთო!

5რას დაღვრემილხარ, სულო ჩემო, და რას დამკვნესი? მიენდე ღმერთს, რადგან კვლავაც განვადიდებ მას, – ჩემი სახის განმაცოცხლებელს და ჩემს ღმერთს.

43

43^1გუნდის ლოტბარს. კორახის ძეთა მოძღვრება.

2ღმერთო, ჩვენი ყურით მოვისმინეთ, ჩვენი მამები გვიამბობდნენ, თუ რა საქმე მოიმოქმედე მათ დღეებში, უძველეს დროში.

3შენ შენი ხელით განდევნე წარმართნი, ხოლო ისინი დანერგე; გაანადგურე ერები და განდევნე, ისინი კი გააფართოვე.

4ვინაიდან მათ ხმლებით არ მოუპოვებიათ ქვეყანა, და მათ მკლავებს არ დაუხსნიათ ისინი, არამედ შენმა მარჯვენამ, შენმა მკლავმა და შენი სახის ნათელმა, რადგან მათდამი კეთილგანეწყვე. +

5შენ ხარ ის, ხელმწიფეო ჩემო, ღმერთო, უბოძე შველა იაკობს.

6შენით დავანარცხებთ ჩვენს მტრებს; შენი სახელით გავთელავთ ჩვენ მოდავეებს. +

7რადგან ჩემს მშვილდზე არა ვარ დანდობილი და ჩემი მახვილი არ დამიხსნის, +

8არამედ შენ გვიხსნი ჩვენი მტრებისაგან და ჩვენს მოძულეებს შეარცხვენ.

9ღმერთით ვიქადოდით დღეყოველ და შენს სახელს ვადიდებთ უკუნისამდე. +

10მაგრამ მიგვატოვე და შეგვარცხვინე, და არ გამოდიხარ ჩვენს მხედრობასთან.

11უკუგვაქციე ჩვენ მტრისაგან, და ჩვენმა მოძულეებმა გაგვძარცვეს ჩვენ.

12მიგვეცი ჩვენ, როგოც ცხვარი, შესაჭმელად, და დაგვფანტე ხალხებს შორის. +

13გაჰყიდე შენი ერი სარგებლის გარეშე, და არ იდავე მათ ფასზე. +

14მიგვეცი შესარცხვენად მეზობლებს, დასაცინად და საგინებლად – ჩვენს ირგვლივ მყოფთა. +

15იგავად გვაქციე ხალხებს შორის, თავის საქნევად ერებს შორის. +

16დღეყოველ ჩემი აუგი ჩემს წინაშეა, და სირცხვილი მიფარავს სახეს

17შემარცხვენლისა და მაგინებლის ხმისაგან, მტრისა და შურისმაძიებლისაგან.

18ყოველივე ეს გვეწია ჩვენ, და მაინც არ დაგივიწყეთ შენ, არ გაგვიმრუდებია შენი აღთქმა.

19არ უკუქცეულან ჩვენი გულები, და არც ჩვენს ტერფებს გადაუხვევიათ შენი ბილიკიდან.

20როცა შენ შეგვმუსრე ტურების ადგილას და გადაგვაფარე სიკვდილის ჩრდილი.

21ჩვენ რომ დაგვევიწყებინა სახელი ჩვენი ღმერთისა, და ხელი გაგვეშვირა უცხო კერპებისათვის,

22განა ღმერთი არ გვაზღვევინებდა ამას? რადგან მან იცის საიდუმლონი გულისა. +

23ხოლო შენი გულისათვის გვკლავდნენ ყოველდღე; დასაკლავ ცხვრებად მიგვიჩნიეს. +

24გამოიღვიძე, რატომ გძინავს, უფალო? გამოფხიზლდი, სამუდამოდ ნუ მიგვატოვებ.

25რატომ იფარავ სახეს და ივიწყებ ჩვენს მწუხარებასა და გაჭირვებას?

26რადგან ჩვენი სული მიწა-მტვრამდეა დამდაბლებული, მიწას განერთხა ჩვენი მუცელი. +

27აღსდექ ჩვენს დასახმარებლად და გვიხსენი შენი წყალობის გულისათვის. +

44

44^1გუნდის ლოტბარს. „შოშანისებურად“ კორახის ძეთა. მოძღვრება; გალობა სიყვარულისა. +

2აღმოთქვა ჩემმა გულმა ნაზი სიმღერა რასაც მე ვამბობ, მეფეს ეკუთვნის; ჩემი ენა კალამია ხელოვანი მწერლისა. +

3ადამის ძეთა უმშვენესი ხარ, მადლი იღვრება შენთა ბაგეთაგან, რადგან გაკურთხა ღმერთმა უკუნისამდე. +

4წელზე შეიბი მახვილი, გმირო, შენი დიდებით და შენი მშვენებით.

5და ამ შენი მშვენებით დაბრძანდი ჭეშმარიტების, თვინიერებისა და სიმართლის გულისათვის, და გიჩვენებს საოცრებას მარჯვენა შენი. +

6შენი ისრები წამახულია, ხალხები ეცემიან შენს ფეხქვეშ; გულში ერჭობიან მეფის მტრებს. +

7ტახტი შენი, ღმერთო, უკუნითი უკუნისამდეა. სამართლის კვერთხია კვერთხი შენი მეუფებისა.

8შენ შეიყვარე სიმართლე და შეიძულე ბოროტება; ამიტომ გცხო ღმერთმა, შენმა ღმერთმა, სიხარულის ზეთი შენს მეგობრებზე უმეტეს.

9მთელი შენი სამოსი – ვითარცა მური, ალოე და კასია; სპილოს ძვლის დარბაზებიდან გაგამხიარულებენ შენ.

10მეფეთა ასულები შენს დიდებულებს შორის არიან; შენს მარჯვნივ დადგა დედოფალი ოფირის ოქროთი შემკული.

11მისმინე, ასულო, გამოიხედე და მომაპყარ ყური. და დაივიწყე ხალხი შენი

12და დატკბება მეფე შენი მშვენებით – რადგან ის არის შენი უფალი, – და თაყვანი ეცი მას.

13და ასულნი ცორისა ძღვენით მოვლენ; მუდარას დაგიწყებენ ერის მდიდარნი.

14მთელი დიდება მეფის ასულისა შიგნითაა; მოოქროვილია მისი სამოსი. +

15მოქარგული კაბით მოჰყავთ იგი მეფესთან; მის უკან ქალწულნი, დობილნი მისნი, მოჰყავთ შენთან.

16მოჰყავთ სიხარულით და ლხინით, შედიან მეფის სასახლეში.

17შენს წინაპართა ადგილას იქნებიან ძენი შენნი; მათ დააყენებ მთავრებად მთელს ქვეყანაზე. +

18გავიხსენებ შენს სახელს თაობიდან თაობაში, ამიტომ ხალხები ხოტბას შეგასხამენ უკუნითი უკუნისამდე.

45

45^1გუნდის ლოტბარს. კორახის ძეთა. ყალამოთის ხმაზე. გალობა.

2ღმერთია ჩვენი მფარველი და ძალა, შემწე გაჭირვებაში, საძებარი ფრიად. +

3ამიტომ არ შეგვეშინდება, თუნდაც პირი იცვალოს ქვეყნიერებამ და მთები დაიძრნენ ზღვათა გულისაკენ. +

4თუნდაც იხმაურონ, იბობოქრონ მათმა წყლებმა. მთები შეირყევიან მათი მედიდურებით. +

5მდინარე, მისი ნაკადები გაახარებენ ღვთის ქალაქს, წმიდა სადგომს ზენაარისას. +

6ღმერთი მის შუაგულშია; არ წაბორძიკდება, ღმერთი შეეწევა მას გარიჟრაჟზე. +

7ახმაურდნენ ხალხები, შეიძრნენ სამეფონი, გამოსცა ხმა – გაქრა ქვეყანა. +

8ძალთა უფალი ჩვენთან არის; ჩვენი ბურჯია ღმერთი იაკობისა. +

9მოდით, იხილეთ საქმენი უფლისანი, როგორ გააპარტახა დედამიწა.

10შეწყვეტს ომებს დედამიწის კიდით-კიდემდე, მშვილდს შემუსრავს და შუბს დაამსხვრევს, ეტლებს დაბუგავს ცეცხლით. +

11„შეჩერდით და გაიგეთ, რომ მე ვარ ღმერთი: ამაღლებული ხალხებს შორის, ამაღლებული ქვეყნიერებაზე.“

12ძალთა უფალი ჩვენთან არის; ჩვენი ბურჯია ღმერთი იაკობისა.

46

46^1გუნდის ლოტბარს. კორახის ძეთა. ფსალმუნი. +

2ერნო ყოველნო, შემოჰკარით ტაში, შეჰღაღადეთ ღმერთს გალობის ხმით; +

3რადგან საშიშია უფალი ზენაარი – დიდი ხელმწიფე მთელი ქვეყნისა. +

4დაგვიმორჩილებს ხალხებს და ერებს – ჩვენთა ფერხთა ქვეშ.

5ამოგვირჩევს ჩვენს სამკვიდრებელს, მშვენებას იაკობისას, რომ შეიყვარა. – +

6ამაღლდა ღმერთი შეძახილის ჟამს, უფალი – საყვირის ხმაზე. +

7უგალობეთ, უგალობეთ ღმერთს! უგალობეთ, უგალობეთ ჩვენს მეფეს!

8რადგან მთელი ქვეყნიერების მეფეა ღმერთი, უგალობეთ გონივრულად.

9ღმერთი მეფობს ერებზე, ღმერთი ზის თავის წმიდა ტახტზე.

10ხალხთა მთავარნი შეიკრიბნენ აბრაამის ღმერთის ხალხად, რადგან ღმერთისაა ფარნი ქვეყნისანი; ამაღლდა ფრიად.

47

47^1გალობა; ფსალმუნი. კორახის ძეთა.

2დიდია უფალი და ქებულია მეტად ჩვენი ღმერთის ქალაქში, თავის წმიდა მთაზე.

3ლამაზად მაღლდება მთა სიონისა, სიხარული მთელი ქვეყნიერებისა ჩრდილოეთ მხარეს ქალაქია დიდი მეფისა. +

4ღმერთი თავის ტაძარში ცნობილია, ვითარცა სიმაგრე.

5რადგან აგერ, შეიკრიბნენ მეფენი და განვლეს ერთად.

6ნახეს მათ და განცვიფრდნენ, შეძრწუნდნენ და გაეჩქარნენ.

7ძრწოლამ შეიპყრო ისინი, იკლაკნებიან მშობიარესვაით.

8აღმოსავლეთის ქარით

9როგორც ვისმინეთ, ისე ვიხილეთ ძალთა უფლის ქალაქში, ჩვენი ღმერთის ქალაქში. ღმერთი დააფუძნებს მას უკუნისამდე. +

10ვფიქრობდით, ღმერთო, შენს წყალობაზე შენი ტაძრის შუაგულში.

11ვითარცა სახელი შენი, ღმერთო, შენი დიდებაც სიმართლით სავსეა შენი მარჯვენა.

12დაე იხაროს სიონის მთამ, იმხიარულონ იუდაელმა ქალწულებმა შენი სიმართლის გამო.

13ყოველი მხრიდან მიადექით დათვალეთ მისი კოშკები.

14გული მიაპყარით მის სიმაგრეებს; დაიარეთ მისი დარბაზები, რათა უამბოთ მომავალ თაობას.

15რადგან ის არის ღმერთი, ჩვენი ღმერთი უკუნითი უკუნისამდე; ის წაგვიძღვება ჩვენ სამარის კარამდე. +

48

48^1გუნდის ლოტბარს. კორახის ძეთა. ფსალმუნი.

2ისმინეთ ესე, ყოველო ხალხო, ყური მოაპყარით, ქვეყნიერების ყველა მცხოვრებო:

3უბრალოებმაც, დიდგვაროვნებმაც, მდიდარმა და ღარიბმა ერთად.

4ჩემი პირი წარმოთქვამს სიბრძნეს, და ჩემი გულის ფიქრი – გონიერებას.

5ყურს მივუგდებ იგავს, ქნარზე ამოვხსნი ჩემს გამოცანას.

6რად შემეშინდება უბედურების ჟამს, როცა ჩემი მოდავეების ბოროტება გარს შემომეხვევა,

7რომელნიც თავიანთი ძალით იმედეულობენ და უხვით სიმდიდრით მოჰკვეხენ? +

8ძმა დახსნით ვერ დაიხსნის კაცს, ვერ მისცემს ღმერთს მის გამოსასყიდს. +

9ძვირია მათი სულის გამოხსნა, და არ ეგების უკუნისამდე.

10რომ ცოცხლად დარჩეს სამარადისოდ და არ იხილოს საფლავი.

11რადგან ხედავს: ბრძენნი იხოცებიან, როგორც იღუპებიან ბრიყვნი და სულელნი და თავიანთ დოვლათს სხვას უტოვებენ. +

12საფლავი არის მათი სამუდამო სახლი, მათი საცხოვრებელი – თაობიდან თაობამდე; თავიანთ სახელებს უწოდებენ მამულებს.

13ადამიანი პატივისცემაში ვერ დარჩება დიდხანს; იგი ჰგავს დასაკლავ პირუტყვს. +

14ეს მათი გზა, მათი უგუნურებაა, თუმცა შემდგომნი მათნი იწონებენ მათს სიტყვებს

15ცხვრებივით მიეცნენ ჯოჯოხეთს; სიკვდილი მწყემსავს მათ, დილით კი წმიდები გაბატონდებიან მათზე; და სიმაგრე მათი დაიშრიტება, საფლავია მათი სადგომი;

16ხოლო ღმერთი დაიხსნის ჩემს სულს, ჯოჯოხეთიდან როცა ამომიყვანს.

17არ შეგეშინდეს, თუ გამდიდრდეს კაცი, თუ გამრავლდეს მისი სახლის დიდება.

18რადგან, როცა მოკვდება, ვერაფერს წაიღებს, თან არ ჩაჰყვება მისი დიდება.

19თუმცა თავიანთ სულს სიცოცხლეშივე აკურთხებენ, და გადიდებენ შენ იმისათვის, რომ კეთილს იზამ.

20მივა მამების თაობასთან, რომელნიც ვერასოდეს ვერ იხილავენ სინათლეს.

21ადამიანი, რომელიც პატივისცემაშია და არ გაეგება, დასაკლავ პირუტყვს ჰგავს.

49

49^1ფსალმუნი ასაფისა. ღმერთმა ღმერთთამან, უფალმა დაილაპარაკა და მოუწოდა ქვეყნიერებას მზის ამოსავლიდან მის დასავლამდე. +

2სიონიდან, მშვენიერების სრულქმნილებიდან,

3მოვა ჩვენი ღმერთი და ნუმც დადუმდება; მის წინაშე მწველი ცეცხლია, და მის ირგვლივ – ძლიერი ქარიშხალი. + +

4მოუწოდებს ცას ზევიდან და დედამიწას თავისი ხალხის სამსჯავროზე:

5„შემოიკრიბეთ ჩემი წმიდები, რომელთაც აღთქმა დადეს ჩემთან შესაწირავზე.“

6და წარმოთქვამენ ცანი მის სიმართლეს, რადგან ღმერთია თვით მსაჯული.

7„ისმინე, ჩემო ხალხო, და გელაპარაკები; ისრაელო, გაგაფრთხილებ შენ: მე ვარ ღმერთი, შენი ღმერთი. +

8მსხვერპლისათვის კი არ გისაყვედურებ; შენი შესაწირავები ყოველთვის ჩემს წინაშეა.

9არ შევიწირავ შენი სახლიდან ზვარაკს, არც შენი ფარეხებიდან ვაცებს.

10რადგან ჩემია ტყის ყველა ცხოველი, პირუტყვი ათასობით მთებში.

11ჩემთვის ცნობილია მთის ყველა ფრინველი და მინდვრის ცხოველები ჩემს წინაშე არიან.

12თუ მომშივდა არ გეტყვი შენ, რადგან ჩემია მსოფლიო და სავსება მისი.

13ნუთუ ხარების ხორცსა ვჭამ და ვაცების სისხლს შევსვამ?

14მადლობა შესწირე ღმერთს და შეუსრულე უზენაესს აღთქმები შენი. +

15და მომიხმე მე გაჭირვების დღეს; გადაგარჩენ და შენ განმადიდებ.“ +

16ბოროტს კი უთხრა ღმერთმა: „რას ქადაგებ ჩემს კანონებს და პირთან მიგაქვს ჩემი პირობა,

17გძულს დარიგება და უკუმოისროლე ჩემი სიტყვები? +

18როცა ქურდს დაინახავ, მასთან გაიქცევი, და გარყვნილებთან გაქვს წილი. +

19პირი შენი მიშვებული გაქვს სიავეზე და შენი ენა თხზავს სიყალბეს.

20დაჯდები და შენი ძმის წინააღმდეგ ლაპარაკობ, და დედაშენის შვილის შერცხვენას ცდილობ.

21ეს ჩაიდინე შენ და მე ვდუმდი; გეგონა, რომ მეც შენსავით ვარ; გამხილებ და შენს თვალწინ დაგიმტკიცებ. +

22ჩაუფიქრდით ამას, ღმერთის დამვიწყებლებო, რომ არ მოგსრათ და არ იყოს მშველელი. +

23მადლობის შემომწირავი განმადიდებს მე, და ვინც სწორ გზას დაადგება, მას ვუჩვენებ შველას ღმერთისას.“

50

50^1გუნდის ლოტბარს. დავითის ფსალმუნი.

2რაჟამს მივიდა მასთან ნათან წინასწარმეტყველი, მას შემდეგ, რაც ბათ-შებაყთან შევიდა. +

3შემიწყალე, ღმერთო, შენი მრავალი შემბრალებლობისამებრ წაშალე ჩემი დანაშაული. +

4მრავლად განმბანე ჩემი ბრალისაგან და ჩემი ცოდვისაგან განმწმიდე;

5რადგან ვიცი ჩემი დანაშაული, და ჩემი ცოდვა მუდამ თვალწინ მიდგას. +

6შენ, მხოლოდ შენ შემოგცოდე და ბოროტება ჩავიდინე შენს თვალში, ამიტომ მართალი ხარ შენს სიტყვებში და სწორი – შენს სამართალში. +

7აჰა, უკანონოდ ჩავისახე და ცოდვით დაორსულდა ჩემზე დედაჩემი. +

8აჰა, შენ შეიყვარე ჭეშმარიტება გულით და გამაგებინე სიბრძნე ფარული.

9მასხურე უსუპით და განვიწმიდები; განმბანე და თოვლზე მეტად განვსპეტაკდები. +

10მომასმენინე ლხინი და მხიარულება, გაახარე ჩემი ძვლები, შენ რომ დათრგუნე. +

11სახე აარიდე ჩემს შეცდომებს და ყველა ჩემი ბრალი წაშალე.

12სუფთა გული შეჰქმენი ჩემში, ღმერთო, და წრფელი სული განაახლე ჩემს სხეულში. +

13ნუ უკუმაგდებ შენგან და ნუ წამართმევ შენი სიწმიდის სულს. +

14დამიბრუნე სიხარული შენი ხსნით, და დიდებული სულით გამამაგრე.

15ვასწავლი დამნაშავეებს შენს გზებს, და ცოდვილნი დაბრუნდებიან შენთან. +

16მიხსენ სისხლთაგან, ღმერთო, ღმერთო ჩემი ხსნისა, და ჩემი ენა ხოტბას შეასხამს შენს სიმართლეს.

17უფალო, გახსენი ჩემი ბაგენი, რომ ჩემთა ბაგეთა თქვან შენი ქება.

18რადგან მსხვერპლი არა გსურს, რომ შემოგწირო, და სრულადდასაწველს არ ინებებ.

19შესაწირავი ღმერთისა – სული მოდრეკილი. მოდრეკილისა და მორჩილის გული არ დაამცირო, ღმერთო. +

20კეთილი უყავ შენი სურვილით სიონს, ააშენე გალავნები იერუსალიმისა. +

21მაშინ ისურვებ სიმართლის შესაწირავებს, და სრულადდასაწველს; მაშინ აიტანენ შენს სამსხვერპლოზე ზვარაკებს.

51

51^1გუნდის ლოტბარს. მოძღვრება დავითისა.

2როცა მოვიდა დოეგ ედომელი და გააგებინა საულს და უთხრა, რომ მივიდა დავითი ახიმელექის სახლში.

3რას ტრაბახობ ბოროტებით, ძლიერო? ღმერთის წყალობა საყოველთაოა.

4სიცრუეს იზრახავს შენი ენა; როგორც გალესილი სამართებელი, მქმნელია სიყალბისა.

5გიყვარს ბოროტება სიკეთეზე მეტად. სიცრუე მეტად, ვიდრე სიმართლის თქმა;

6გიყვარს ყოველგვარი ცილისწამება, ენა მზაკვარო!

7ამიტომ მოგთხრის ღმერთი სამუდამოდ, გაგანადგურებს, გაგაძევებს კარვიდან და შენს ფესვს ამოძირკვავს ცოცხალთა ქვეყნიდან.

8ნახავენ მართალნი და შეშინდებიან, და გაიცინებენ მასზე:

9„აგერ კაცი, რომელმაც ღმერთი არ მიიჩნია თავის სიმაგრედ, არამედ თავისი დიდი სიმდიდრის იმედი ჰქონდა და თავის ბოროტებაში გამაგრდა.“

10ხოლო მე, ვითარცა ამწვანებული მე ღმერთის წყალობაზე ვარ მინდობილი უკუნითი უკუნისამდე.

11გადიდებ მუდამ შენი ნამოქმედარისთვის, და მივენდობი შენს სახელს, რადგან ის ასე კარგია, შენს წმიდათა წინაშე.

52

52^1გუნდის ლოტბარს. მახალათის ხმაზე. მოძღვრება დავითისა.

2თქვა უგუნურმა თავის გულში: გაირყვნენ და ჩაიდინეს სისაძაგლე; აღარ არსებობს სიკეთის მქმნელი. +

3ღმერთი ზეციდან უჭვრეტს ადამის ძეთ, რომ დაინახოს არის თუ არა ვინმე ჭკვათამყოფელი, ღმერთს რომ ეძიებს.

4ყველა გაუკუღმართდა, გაიხრწნა ერთობ, აღარ არსებობს სიკეთის მქმნელი, ერთიც კი!

5ნუთუ ვერ შეიგნეს სიმრუდის მქმნელებმა, ჩემს ერს რომ ჭამენ, თითქოს პურს ჭამდნენ? ღმერთს კი არ უხმობენ.

6იქ შეშინდნენ შიშით, სადაც არ იყო შიში; რადგან ღემრთი განაბნევს შენზე ამხედრებულთა ძვლებს; შენ შეარცხვენ მათ, რადგან ღმერთმა უკუაგდო ისინი.

7ნეტა მოვიდოდეს სიონიდან ხსნა ისრაელისა! ოდეს შემოაქცევს ღმერთი თავისი ხალხის ტყვეობას, ილხენს იაკობი, გაიხარებს ისრაელი. +

53

53^1გუნდის ლოტბარს. სიმებიან საკრავზე. მოძღვრება დავითისა.

2როცა მოვიდნენ ზიფელნი და უთხრეს საულს: აჰა, დავითი ჩვენთან იმალებაო. +

3ღმერთო, შენი სახელით მიშველე, და შენი ძალით გამასამართლე!

4ღმერთო, ისმინე ჩემი ლოცვა; მოაყურადე სიტყვებს ჩემი პირისა!

5რადგან უცხონი აღიძრნენ ჩემზე, და მოძალადეებმა იძიეს სული ჩემი; არ წარმოიდგინეს ღმერთი თავიანთ წინაშე. +

6აჰა, ღმერთია ჩემი შემწე, ღმერთია ჩემი სულის გამმაგრებელი. +

7მან მიაგოს ბოროტება ჩემს მტრებს; შენი ჭეშმარიტებით მოსპე ისინი.

8ნებით შემოგწირავ მსხვერპლს, ვადიდებ შენს სახელს, უფალო, რადგან კარგია ის! +

9რადგან ყოველგვარ გაჭირვებას გადამარჩინა და მტერთა ჩემთა დაცემა იხილა თვალმა ჩემმა.

54

54^1გუნდის ლოტბარს. სიმებიან საკრავზე. მოძღვრება დავითისა.

2ისმინე, ღმერთო, ჩემი ლოცვა და ნუ განუდგები ჩემს ვედრებას.

3ყური მომაპყარ და მიპასუხე; ავტირდები ჩემს საუბარში და ავღაღადდები.

4მტრის ხმისაგან, ბოროტის მიერ შევიწროებისაგან; რადგან თავს მახვევენ სიმრუდეს და სიძულვილით მირისხდებიან.

5ჩემი გული თრთის ჩემს შიგნით და სიკვდილის საშინელება დამატყდა თავს.

6შიში და ძრწოლა მოდის ჩემზე და შიშის ზარი მიპყრობს.

7და ვამბობ: „რომ მქონოდა მტრედის ფრთები, გავფრინდებოდი და დავბინავდებოდი; +

8აჰა, შორს გადავიხვეწებოდი, უდაბნოში დავიდებდი ბინას;

9ავჩქარდებოდი რომ მომენახა თავშესაფარი

10მოსპე, უფალო, დაყავი მათი ენები; რადგანაც ვხედავ ძალადობას და შუღლს ქალაქში.

11დღედაღამ გარსუვლიან მის კედლებს, სიმრუდე და წვალებაა მის შიგნით,

12ბოროტებაა მის შიგნით და არ სცილდება მის ქუჩებს სიცრუე და ვერაგობა.

13რადგან ვინც მე მლანძღავს ჩემი მტერი არ არის – იმას ავიტანდი; ჩემი მოძულე კი არ განდიდებულა ჩემზე – მას დავემალებოდი;

14მაგრამ შენ შენა ხარ ის, კაცი ჩემი სწორი, ამხანაგი და მეგობარი ჩემი.

15ერთად რომ ვსაუბრობდით ტკბილად, ღვთის სახლში დავდიოდით ბრბოს შორის.

16დაატყდეს მათ სიკვდილი, ცოცხლად ჩავიდნენ ჯოჯოხეთში, რადგან ბოროტებაა მათს სადგომში, მათს გულში. +

17ხოლო მე მოვუხმობ ღმერთს, და უფალი მიშველის.

18საღამოთი, დილით და შუადღისას შევევედრები და მოისმენს ჩემს ხმას.

19მან მშვიდობიანად დაიხსნა ჩემი სული მათგან, მე რომ მებრძოდნენ, რადგან ბევრნი იყვნენ ჩემზე აღმდგარნი. +

20მოისმენს ღმერთი და უპასუხებს მათ დასაბამიდან მყოფი … რადგან არ არის ცვლილება მათში და არ ეშინიათ ღმერთისა. +

21ხელი გაიწოდეს მათთვის მშვიდობის დაარღვიეს მისი აღთქმა. +

22ცხიმზე ჩვილია მათი ბაგეები, ზეთზე რბილია მათი სიტყვები, მაგრამ ისინი გაშიშვლებული ხმლებია. +

23მიანდე უფალს შენი საზრუნავი და ის შეგეხიდება, იგი არასოდეს არ დაუშვებს წმიდის წაბორძიკებას. +

24ღმერთო, შენ ჩაგყავს ისინი ჯოჯოხეთში; სისხლის მოყვარულნი და ვერაგნი ნუ მიაღწევენ თავიანთ დღეთა ნახევარს; ხოლო მე შენ გესავ.

55

55^1გუნდის ლოტბარს. „მტრედზე, რომელიც მდუმარებს შორეთში.“ დავითის ძეგლისწერა, როცა ფილისტიმელებმა შეიპყრეს იგი გათში.

2შემიწყალე, ღმერთო, რადგან გათელვას მიპირებს კაცი, ყოველდღე მავიწროებს მოშუღარი. +

3ჩანთქმას მითქვამენ ჩემი მტრები ყოველდღიურად, რადგან მრავალი მეომება მაღლით.

4საშიშროების დღეს შენ მოგენდობი.

5ღმერთში ვადიდებ მისსავე სიტყვას, ღმერთზე ვარ მინდობილი და არ მეშინია, რას მიზამს ხორციელი? +

6ყოველდღე ამახინჯებს ჩემს სიტყვებს; ბოროტია ყოველი მათი ზრახვა ჩემს მომართ.

7გროვდებიან, მისაფრდებიან ისინი – ჩემი მდევრები, თითქოსდა ჩემს სულს ელოდებიან.

8ნუთუ ამ სიმრუდეს უნდა გადაურჩნენ? რისხვით დაამხე ერები, ღმერთო! +

9ჩემი ხეტიალი გამოთვლილი გაქვს; შენს ჭურჭელში მოათავსე ჩემი ცრემლები! განა შენს წიგნში არ არიან ისინი?

10მაშინ უკუიქცევიან ჩემი მტრები, ეს ვიცი, რომ ღმერთი ჩემთან არის.

11ღმერთის მიერ შევაქებ სიტყვას, უფლის მიერ შევაქებ სიტყვას.

12ღმერთს მივენდე – არ მეშინია; რას მიზამს კაცი?

13ჩემზეა, ღმერთო, ჩემი აღთქმები, შენ რომ აღგითქვი; დიდებას მოგიზღავ შენ.

14რამეთუ იხსენი ჩემი სული სიკვდილისაგან, ჩემი ფეხი – წაბორძიკებისაგან, რათა ვიარო ღმერთის წინაშე სიცოცხლის შუქით.

56

56^1გუნდის ლოტბარს. „ნუ მოსპობ“. დავითის ძეგლისწერა, როცა საულს გაექცა მღვიმეში. +

2შემიწყალე, ღმერთო, შემიწყალე, რადგან შენ მოგენდო ჩემი სული, და შენი ფრთების ჩრდილქვეშ შევაფარებ თავს, ვიდრე გაჭირვება გადაივლიდეს. +

3მოვუხმობ უზენაეს ღმერთს, ღმერთს, რომელიც თავის ნებას აღასრულებს ჩემზე.

4გამომიგზავნის ციდან ხსნას, შეარცხვენს ჩემი გათელვის მსურველს. გამომიგზავნის ღმერთი თავის წყალობას და ჭეშმარიტებას.

5ჩემი სული ლომების შუაგულშია; ვწევარ ცეცხლის ალში, ადამის ძეთა შორის ვცხოვრობ, რომელთა კბილები მშვილდ-ისრებია და ენა – ბასრი მახვილი.

6ამაღლდი ცათა ზემოთ, ღმერთო; მთელ დედამიწაზეა შენი დიდება.

7ბადე გაამზადეს ჩემთა ფერხთათვის; ჩემი სული მოიდრიკა; ჩემს წინ ორმო გათხარეს, თვითონ ჩაცვივდნენ შიგ.

8წრფელია ჩემი გული, ღმერთო, გიმღერებ და გიგალობებ.

9გამოიღვიძე, დიდებავ ჩემო, გამოვიღვიძებ ცისკართან ერთად. +

10განგადიდებ ხალხებში, უფალო, გიგალობებ ერებში.

11რადგან დიდია, ზეცამდეა შენი წყალობა, და ღრუბლებამდე – შენი ჭეშმარიტება. +

12ამაღლდი ცათა ზემოთ, ღმერთო; მთელს დედამიწაზეა შენი დიდება.

57

57^1გუნდის ლოტბარს. „ნუ მოსპობ“, დავითის ძეგლისწერა.

2ნუთუ მართლა სიმართლეს ლაპარაკობთ, მოსამართლენო? სისწორით სჯით, ადამის ძენო? +

3არამედ გულში უკუღმართობას ითხზავთ, დედამიწაზე თქვენთა ხელთა ძალმომრეობას დებთ სასწორზე.

4გადაუხვიეს ბოროტებმა დაბადებიდანვე; გზას ასცდნენ დედის მუცლიდანვე სიცრუის მქმნელნი.

5მათი გესლი მსგავსია გველის გესლისა, ყრუ ასპიტისა, ყურს რომ დაიჩულავს. +

6არ ისმინოს ხმა შემლოცველთა, დაბრძენებულ მისანთ-მისნისა.

7ღმერთო, შენ შეუმუსრე მათ კბილები თავიანთ პირში! ლომთა ეშვები მოთხარე, უფალო! +

8გაქრნენ, ვითარცა წყალი დაღვრილი; როცა ისრებს მოზიდავენ, იყოს გადამსხვრეულივით.

9ლოკოკინასავით დაუძლურდეს, ქალის საშოდან მოწყვეტილივით ვერ იხილოს მზე.

10ვიდრე იგრძნობდნენ თქვენი ქვაბები ძეძვს, იგი უმსაც და გამომცხვარსაც ქარში წარხვეტავს.

11გაიხარებს წმიდა, როცა იხილავს შურისგებას; ფეხებს დაიბანს ბოროტის სისხლში. +

12და იტყვის კაცი: „აი, ნაყოფი წმიდისა! მართლაც არსებობს ღმერთი, რომელიც ასამართლებს ქვეყნიერებას.“ +

58

58^1გუნდის ლოტბარს. „ნუ მოსპობ.“ დავითის ძეგლისწერა, როდესაც საულმა გაგზავნა მისი სახლის სათვალთვალოდ, რომ მოეკლათ იგი. +

2მიხსენი ჩემი მტრებისაგან, ღემრთო! დამიცავი ჩემს მოდავეთაგან!

3მიხსენი სიმრუდის ჩამდენთაგან, და სისხლის მსმელთაგან გადამარჩინე.

4რადგანაც აჰა, უთვალთვალებენ ჩემს სულს; შეგროვდნენ ძლიერნი ჩემს წინააღმდეგ, უფალო, არც დანაშაული მიმიძღვის, არც შეცოდება.

5უდანაშაულოთა წინააღმდეგ გამორბიან და ემზადებიან, გამოიღვიძე ჩემს შესახვედრად და მომხედე.

6ხოლო შენ, უფალო, ღმერთო ძალთა, ღმერთო ისრაელისა, გამოიღვიძე, რომ მოჰკითხო ყველა ხალხებს; არ დაინდო არც ერთი უკანონობის ჩამდენი.

7ბრუნდებიან საღამოობით, ყმუიან ძაღლებივით და გარს უარონ ქალაქს.

8აჰა, ანთხევენ პირით, მახვილი აქვთ ბაგეებში, აქაოდა ვინ ისმენსო.

9ხოლო შენ, უფალო, დასცინებ მათ, აბუჩად აიგდებ ყველა ხალხებს.

10ჩემს ძლიერებას შენში დავიცავ, რადგან ღმერთია ჩემი საყრდენი.

11ღმერთი, ჩემი მწყალობელი, წინ წამიძღვეს; ღმერთმა მახილვინოს ჩემს მტრებზე გამარჯვება.

12ნუ დახოცავ მათ, რომ არ დაივიწყოს ჩემმა ერმა, ახეტიალე შენი ძალით და დაამდაბლე, უფალო, ფარო ჩვენო. +

13მათი პირის სიტყვა სხვა არაფერია, თუ არა ცოდვა. და გაებან მახეში თავიანთი ქედმაღლობისათვის, ტყუილი ფიცისა და პირფერობისათვის,

14მოსპე რისხვით, მოსპე, ერთიანად, ამით შეიტყონ, რომ ღმერთი ბატონობს იაკობში, ქვეყნიერების კიდით-კიდემდე. +

15დაე, დაბრუნდნენ საღამოობით, იყმუვლონ ძაღლებივით და გარს შემოუარონ ქალაქს.

16დაე, იწანწალონ საჭმლისათვის და მშივრებმა გაათიონ ღამე.

17ხოლო მე ვუმღერებ შენს სიძლიერეს და დილდილობით ვიღაღადებ შენს წყალობაზე, რადგან შენ იყავი ჩემი ბურჯი და თავშესაფარი ჩემი გაჭირვების დღეს. +

18სიმტკიცევ ჩემო, შენ გიგალობებ; რადგან შენა ხარ ჩემი ბურჯი, ღმერთი ჩემი მწყალობელი.

59

59^1გუნდის ლოტბარს. შუშან ყედუთზე. დავითის ძეგლისწერა; შესწავლისათვის. +

2როდესაც ეომებოდა შუამდინარეთის არამს და ცობის არამს, და დაუბრუნდა იოაბი და გაანადგურა თორმეტი ათასი ედომელი მარილოვან ველზე.

3ღმერთო, რომელმაც მიგვატოვე და გაგვაპარტახე შენი რისხვით, კვლავ აღგვადგინე.

4რომელმაც შეაზანზარე მიწა, შუა გაჰკვეთე, განკურნე მისი ნამსხვრევები, რადგან მოირყა.

5აჩვენე შენს ერს სიძნელე, გვასვი ჩვენ ღვინო საწამლავგარეული. +

6მიეცი შენს მოშიშთ დროშა, ჭეშმარიტებას რომ აუფრიალონ. +

7რათა გადარჩნენ, ვინც შენ გიყვარს, გვიხსენი შენი მარჯვენით და გვიპასუხე. +

8ღმერთმა თქვა თავის საწმიდარში: „ვიზეიმებ! დავყოფ შექემს, და სუქოთის დაბლობს მივუზომავ.

9ჩემია გილყადი და ჩემია მენაშე, ეფრემი სიმაგრეა ჩემი თავის, იუდა – კვერთხი ჩემი;

10მოაბი ჩემი საბანელია, ედომს დავაღირებ ჩემს ხამლს; ჩემს წინაშე, ფილისტიმო, განადგურდები.“ +

11ვინ შემიძღვება გამაგრებულ ქალაქში? ვინ შემიყვანს ედომში?

12თუ არა შენ, ღმერთო, რომელმაც მიგვატოვე? თუ არ გინდა, რომ გამოხვიდე, ღმერთო, ჩვენს მხედრობასთან.

13მოგვამდლე შველა გაჭირვებაში, რადგან ამაოა ხსნა ადამიანისაგან.

14ღმერთთან შევქმნით ჩვენ ლაშქარს, და ღმერთი დაამხობს ჩვენს მტრებს.

60

60^1გუნდის ლოტბარს. სიმებიან საკრავზე. დავითისა.

2ისმინე, უფალო, ვედრება ჩემი,

3ქვეყნის კიდიდან მოგღაღადებ გულგათანგული: სიმაღლით ჩემთვის მიუწვდომელ კლდეზე წარმიძეღ!

4რადგან შენ ხარ ჩემი მფარველი, ძლიერი კოშკი ხარ მტრისგან დამცველი. +

5ვიცხოვრებ შენს კარვებში მარადის, თავს შევაფარებ შენი ფრთების ჩრდილქვეშ.

6რადგან შენ, ღმერთო, მოისმინე აღთქმანი ჩემნი, მიეცი სამკვიდრო, ვისაც შენი სახელისა ეშინიათ.

7დღეები შესძინე მეფის დღეებს, მისი წლები – თაობიდან თაობამდე.

8იმყოფებოდეს მარად ღვთის წინაშე, წყალობა და ჭეშმარიტება იფარავდეს მას. +

9ასე ვუგალობებ შენს სახელს უკუნისამდე, რომ შევასრულო ჩემი აღთქმანი დღითიდღე. +

61

61^1გუნდის ლოტბარს. იედუთუნისთვის. ფსალმუნი დავითისა. +

2მხოლოდ ღმერთისადმია მდუმარება ჩემი სულისა; მისგან მოდის ჩემი ხსნა.

3მხოლოდ ის არის ჩემი კლდე და ჩემი ხსნა, აღარ დავეცემი მეტად.

4ვიდრემდე დაესხმით თავს ადამიანს, და გსურთ მისი დაქცევა, როგორც დაკიდული კედლის, მორყეული ყორის?

5განიზრახავენ მის სიმაღლიდან გადმოგდებას; მიმართავენ სიცრუეს; პირით აკურთხებენ, გულით კი სწყევლიან.

6მხოლოდ ღმერთს ელოდება წყნარად ჩემი სული; რადგან მისგან მოდის ჩემი იმედი.

7მხოლოდ ის არის ჩემი კლდე და ჩემი ხსნა, ჩემი სიმაგრე; არ დავეცემი.

8ღმერთისგან არის ჩემი ხსნა და ჩემი ღირსება; კლდე ჩემი ძალისა და ჩემი თავშესაფარი ღმერთის მიერაა.

9მას მიენდეთ ყოველჟამს, ხალხნო, ღმერთია ჩვენი თავშესაფარი. +

10მხოლოდ არარაობა არიან ადამის ძენი, ცრუობენ კაცთა შვილები; სასწორზე რომ დადო, ყველა ერთად არარაობაზე უარესია. +

11არ დაამყაროთ იმედი მძარცველობაზე და მტაცებლობას ნუ გამოედევნებით; დოვლათი, ოდეს გაიზარდოს, ნუ მიაქცევთ ყურადღებას.

12ერთხელ თქვა ღმერთმა, ორჯერ მოვისმინე, რადგან ღმერთისაა ძალა.

13და შენი არს, უფალო, წყალობა, რადგან შენ მიუზღავ თითოეულს მისი ნამოქმედარის მიხედვით.

62

62^1ფსალმუნი დავითისა, იუდას უდაბნოში ყოფნის დროს. +

2ღმერთო, შენ ხარ ჩემი ღმერთი; მოსწყურდი ჩემს სულს, უკაცრიელ და გამოფიტულ, უწყლო მიწაზე;

3როგორც გიხილე საწმიდარში; რათა მენახა სიძლიერე და პატიოსნება შენი. +

4რადგან სიცოცხლეზე მეტია შენი წყალობა; ჩემი ბაგენი გაქებენ შენ.

5ამიტომ გადიდებ ჩემი სიცოცხლის მანძილზე, შენი სახელით აღვაპყრობ ხელებს. +

6ცხიმითა და სიმსუქნით დამსუყდება სული ჩემი, და მგალობელი ბაგეებით გაქებს პირი ჩემი.

7როცა გიხსენებ ჩემს სარეცელზე, მთელ ღამეებს ვიფიქრებ შენზე; +

8რადგან იყავი დამხმარე ჩემი, შენს ფრთათა ჩრდილქვეშ მოვილხენ. +

9შენ მოგტმასნია სული ჩემი; ჩემი საყრდენია მარჯვენა შენი.

10ხოლო ისინი, ვინც ჩემი სულის შავეთში ჩავლენ!

11მახვილის წერა გახდებიან, ტურების კერძი შეიქმნებიან!

12მეფე კი გაიხარებს, ღმერთში; იქება ყველა, ვინც მას ფიცავს, ხოლო დაიგმანება სიცრუის მოლაპარკეთა პირი.

63

63^1გუნდის ლოტბარს. ფსალმუნი დავითისა.

2ისმინე, ღმერთო, ჩემი ხმა, როცა ვლოცულობ; მტრის შიშისაგან დაიცავი ჩემი სიცოცხლე.

3დამიფარე ვერაგთა საიდუმლო ზრახვათაგან, სიმრუდის მოქმედთა ამბოხისაგან. +

4რომელთაც ენა მახვილივით გაილესეს, მოზიდეს თავიანთი მშვილდი – მწარე სიტყვა,

5რათა საფრიდან ესროლონ უდანაშაულოს; მოულოდნელად ესვრიან და არ ეშინიათ. +

6ძალას მოიკრებენ ცუდი საქმისათვის, მოითათბირებენ მახეების დაგებას, ამბობენ: „ვინ შეამჩნევს მათ?“

7სიმრუდეს ფიქრობენ: „ჩვენ მზადა ვართ, საიდუმლოდ დავიცავთ ჩვენს გეგმას“. ხოლო შიგანი კაცისა და გული ღრმაა.

8და ესვრის ღმერთი ისარს, უეცრად დაწყლულდებიან.

9საკუთარი ენა დაამარცხებს მათ; გაიფანტება ყოველი მათი მხილველი. +

10და შეშინდება ყველა კაცი და ილაპარაკებენ ღმერთის ნამოქმედარზე, და მის ნაქნარს ჩაუკვირდებიან.

11გაიხარებს მართალი უფალში და დაიქადებენ გულმართლები. +

64

64^1გუნდის ლოტბარს. ფსალმუნი დავითისა. გალობა.

2შენ შეგშვენის ხოტბა, ღმერთო, სიონზე, და შენ აღგისრულებენ აღთქმას. +

3შენ შეისმენ ლოცვას, ამიტომ შენთან მოვა ყველა ხორციელი. +

4ჩადენილმა ცოდვებმა დამჯაბნეს მე; ჩვენს დანაშაულს შენ შეგვინდობ. +

5ნეტარ არს, ვისაც ამოირჩევ და დაიახლოვებ, რომ იცხოვროს შენს ეზოში; გავძღებით სიკეთით შენი სახლისა, შენი წმიდა ტაძრისა. +

6საშინელებებით სამართლიანად გვპასუხობ, ღმერთო, ჩვენო მხსნელო, სასოებავ დედამიწის ყველა კუთხისა და შორეული ზღვის მცხოვრებთა;

7რომელმაც განამზადა მთები თავისი ძალით, გარემოსილია ძლიერებით;

8რომელიც აწყნარებს ზღვათა ხმაურს, და ერების მღელვარებას. +

9და შეაშინებს კიდეთა მცხოვრებთ შენი სასწაულები, აღმოსავლეთსა და დასავლეთს გაამხიარულებ.

10კეთილად გაიხსენე ქვეყანა და მორწყე, დიდად გაამდიდრე იგი; – ნაკადი ღმერთისა სავსეა წყლით; მოამზადე მათი პური, რადგან ასე წარმართე იგი.

11მის კვლებს არწყულებ, ასწორებ მის ბელტებს, ჟუჟუნა წვიმით ალბობ, მის აღმონაცენს აკურთხებ.

12აკურთხე წელიწადის გვირგვინი შენი სიკეთით, და შენი ნაკვალევიდან წვეთავს პოხიერება. +

13წვეთავენ უდაბნოს საძოვრები, და ქედები ლხინით შეიმოსებიან.

14საძოვრები ცხვრით აჭრელდებიან და დაბლობები მარცვლით დაიფარებიან; იღაღადებენ და იმღერებენ.

65

65^1გუნდის ლოტბარს. გალობა ფსალმუნისა. შეჰღაღადეთ ღმერთს, მთელო ქვეყნიერებავ! +

2უგალობეთ მისი სახელის ღირსებას, პატივი ეცით მის დიდებულებას.

3უთხარით ღმერთს: „რა საოცარია შენი საქმენი, შენი ძალის სიდიადით ქვეშ გაგეგებიან შენი მტრები.

4მთელი ქვეყნიერება თაყვანსა გცემს უგალობებს შენს სახელს!“

5მოდით, ნახეთ ღმერთის ნამოქმედარი, შიშის მომგვრელია მისი მოქმედება ადამიანის შვილებზე.

6გადააქცია ზღვა ხმელეთად; მდინარე ფეხით გადალახეს; იქ გავიხარეთ მის გამო.

7გაბატონებულია თავისი ძალით საუკუნოდ, მისი თვალები ჭვრეტენ ერებს, ვინც ეურჩება, არ ამაღლდება.

8ადიდეთ, ხალხებო, ღმერთი ჩვენი და აღასმინეთ ხმა მისი ქებისა,

9ვინც შეუნარჩუნა ჩვენს სულს სიცოცხლე და ჩვენი ფეხი არ წაგვიბორძიკა.

10რადგან გამოგვცადე ჩვენ, ღმერთო, გადაგვადნე, +

11მოგვაქციე ბადეში, ჩაგვრის ტვირთი აგვკიდე ზურგზე.

12კაცი დაგვასვი თავზე; შევედით ცეცხლსა და წყალში, მაგრამ შენ გაგვიხალვათე.

13მოვალ შენს სახლში აღსავლენით, აღგისრულებ ჩემს აღთქმებს, +

14რომლებიც წარმოთქვეს ჩემმა ბაგეებმა, და დაილაპარაკა ჩემმა პირმა ჩემი გაჭირვების ჟამს.

15მსუქან სრულადდასაწველს ამოგიტან საკმევლითურთ და ვერძებითურთ, შემოგწირავ მოზვრებს და ვაცებს. +

16მოდით, მოისმინეთ ყველამ, და გიამბობთ, +

17მას მოვუხმობდი ჩემი ბაგეებით, და აღვამაღლე იგი ჩემი ენით.

18სიმრუდე რომ შემემჩნია ჩემს გულში, არ მომისმენდა უფალი. +

19ამიტომ მომისმინა ღმერთმა, ყური მოაპყრო ჩემი ლოცვის ხმას.

20კურთხეულ არს უფალი, და არ მომაკლო თავისი წყალობა.

66

66^1გუნდის ლოტბარს. სიმებიან საკრავზე. ფსალმუნი გალობისა.

2ღმერთი შეგვიწყალებს და გვაკურთხებს ჩვენ, გამოგვიშუქებს თავის სახეს.

3რათა შეიცნონ ქვეყნიერებაზე შენი გზები, რომ ყველა ხალხისთვის არის შენი შველა. +

4გიწამებენ ერები, ღმერთო, გიწამებენ ყველა ერები.

5გაიხარებენ და ილხენენ ერები, რადგან გაასამართლებ ერებს სისწორით, და ერებს ქვეყანაზე წარუძღვები. +

6გიწამებენ ერები, ღმერთო, გიწამებენ ერები ერთიანად.

7მიწამ მოგვცა ნაყოფი თვისი; გვაკურთხოს ღმერთმა, ჩვენმა ღმერთმა. +

8გვაკურთხოს ღმერთმა და ეშინოდეთ მისი დედამიწის კიდით-კიდემდე.

67

67^1გუნდის ლოტბარს. დავითისა. ფსალმუნი საგალობელისა.

2აღდგეს ღმერთი, რომ განიბნენ მისი მტრები, და მისი მოძულენი უკუიქცნენ მისგან. +

3როგორც კვამლი გაიფანტება, ისე გაფანტე; როგორც ცვილი დადნება ცეცხლზე, ისე დაიღუპებიან ბოროტნი ღმერთის სახის წინაშე.

4ხოლო მართალნი გაიხარებენ და მოილხენენ ღმერთის წინაშე, და სიხარულით იზეიმებენ. +

5აქეთ ღმერთი, უგალობეთ მის სახელს! გზა მოუმზადეთ მას, ვინც უდაბნოებს სერავს; უფალია მისი სახელი; ილხინეთ მის წინაშე.

6იგია მამა ობოლთა და მსაჯული ქვრივთა, ღმერთი, მის საწმიდარში რომ დაივანებს; +

7ღმერთი, რომელიც ბინას აძლევს ეულებს, გამოჰყავს ტყვეები შესაფერის დროს, ხოლო ურჩნი ხრიოკზე რჩებიან. +

8ღმერთო, როცა შენი ერის წინაშე გამოხვედი, როცა ფეხი დადგი უდაბნოში,

9დედამიწა შეირყა, ცანიც კი წვეთავდნენ ღმერთის სახის წინაშე; ეს სინაიც – ღმერთის წინაშე, ისრაელის ღმერთისა.

10ბარაქიანი წვიმა აწვიმე, ღმერთო, შენს სამკვიდროს, და თუ დაუძლურდება, შენ გაამაგრებ.

11შენმა ოჯახმა იქ ჰპოვა ბინა, რომელიც შენი სიკეთით განუმზადე ღარიბს, ღმერთო.

12უფალი იძლევა სიტყვას მახარობელთა, დიდი გუნდია მახარობელ ქალთა!

13ჯარების მეფენი გარბიან, გარბიან, შინ მყოფი ქალი ნადავლს გაიყოფს.

14თუნდაც ცხვრის ბაკებში იწვეთ, მტრედის ფრთებს ვერცხლით დაფარულს ჰგავხართ და მის ნაკრტენს მოოქროვილს.

15როცა ყოვლისშემძლე გაფანტავს მეფეებს იქ, დათოვლავს ცალმონს.

16ბაშანის მთა – მთა ღმერთისა, ბაშანის მთა – მრავალმწვერვალიანი მთა.

17რატომ შეჰყურებთ შურით, მწვერვალებით მდიდარო მთებო, მთას, რომელიც ღმერთმა ისურვა თავის სამოსახლოდ, და უფალი დაიმკვიდრებს სამუდამოდ?

18ღმერთის ეტლები უთვალავია, და ათასეულები; მათ შორის არის უფალი სინაიზე, წმიდაში. +

19შენ ახვედი მაღლა, დააბრუნე ტყვე, წამოიღე ძღვენი კაცთათვის, და ურჩებთანაც დაისადგურა უფალმა ღმერთმა. +

20კურთხეულ არს უფალი! დღითი დღე ზრუნავს ჩვენზე,

21ღმერთი არის ჩვენთვის ღმერთი მშველელი, და უფალი ღმერთის ხელში არის სიკვდილის გასაღები.

22მაგრამ ღმერთი თავს გაუჭეჭყავს თავის მტრებს, აჯაგრულ კეფას – დანაშაულის გზით მოსიარულეს.

23თქვა უფალმა: „ბაშანიდან დავაბრუნებ; დავაბრუნებ ზღვის სიღრმეებიდან,

24რათა ჩადგა შენი ფეხი მტრების სისხლში, როგორც შენი ძაღლები ჩაყოფენ შიგ თავიანთ ენას“;

25ნახეს შენი სვლა, ღმერთო, სვლა ჩემი ღმერთისა,

26წინ წარდგნენ მგალობლები, უკან – მემუსიკენი, შუაში – მედაირე ქალწულები.

27კრებულთა შორის ადიდეთ ღმერთი, უფალი

28იქ ბენიამინი – უმრწემესი – წინ წახტა; იუდას მთავრებმა ქვები დაუშინეს, ზებულუნის მთავრებმა, ნაფთალის მთავრებმა. + +

29შენმა ღმერთმა მოგაკუთვნა შენ ძალა, ღმერთო, განამტკიცე ის, რაც მოიმოქმედე ჩვენთვის.

30შენი ტაძრის გამო, რომელიც იერუსალიმშია,

31შერისხე მხეცი ლერწმოვანისა, ხარების ჯოგი ხბორებს შორის იმ ხალხისა, რომლებიც ტრაბახობენ ვერცხლის ზოდებით. მიმოფანტე ომის მოყვარული ერები. +

32ამოვლენ მოციქულნი ეგვიპტიდან, ქუში გაუწოდებს ხელს.

33ქვეყნიერების სამეფონო, უმღერეთ, უგალობეთ უფალს.

34ამაღლებულს ძველთუძველეს ცათა ცაში! აჰა, ის გამოსცემს თავისი ხმით ძლიერების ხმას.

35მიეცით სიძლიერე ღმერთს! მისი სიდიადე ისრაელზეა +

36საოცარი ხარ, ღმერთო, შენს ტაძარში. ღმერთი ისრაელისა – ის აძლევს ძალასა და სიმაგრეს ხალხს; კურთხეულ არს ღმერთი!

68

68^1გუნდის ლოტბარს. „შოშანიმის“ ხმაზე. დავითისა. +

2მიხსენი, ღმერთო, რადგან ყელამდე მომადგა წყალი.

3ჩავიძირე გაუვალ ლაფში და არ არსებობს დასადგომი; შევედი წყლის სიღრმეში და სწრაფმა დინებამ წამიღო.

4მოვიქანცე ღაღადით, ყელი გამიშრა, თვალები ამომიღამდა ჩემი ღმერთის მოლოდინში.

5უმიზეზოდ მოძულე უფრო მეტი მყავს, ვიდრე თმა მაქვს თავზე. გაძლიერდნენ ჩემი მოსპობის მსურველნი, ჩემზე ტყუილ-უბრალოდ გადამტერებულნი; რაც არ წამირთმევია, ის უნდა დავუბრუნო. +

6ღმერთო, შენ უწყი ჩემი უვიცობა და ჩემი დანაშაული დაფარული არ არის შენგან.

7ნუ შერცხვებიან ჩემს გამო შენი მოიმედენი, ღმერთო, უფალო ძალთაო; ნუ გაწბილდებიან ჩემს გამო, ვინც შენ გეძებს, ღმერთო ისრაელისა.

8რადგანაც შენი გულისათვის მივიღე ლანძღვა, სირცხვილმა დაფარა ჩემი სახე.

9შორეული გავხდი ჩემი ძმებისათვის და უცხო – დედაჩემის შვილთათვის. +

10რადგან შენი სახლის შურმა დამღრღნა მე და შენთა მლანძღველთა ლანძღვა დამატყდა თავს.

11და ვტირი ჩემი სულის მარხვით, და მათი სალანძღავი გავხდი;

12და ჩავიცვი სამოსად ძაძა და იგავად ვიქეცი მათთვის.

13ჩემზე ლაპარაკობენ კარიბჭესთან მსხდომნი, და მღერიან ღვინის მსმელნი.

14და მე ვლოცულობ შენს მიმართ, უფალო, სასურველ დროს; ღმერთო, შენი დიდი წყალობით მიპასუხე შენი შველის ჭეშმარიტებით. +

15მიხსენი ლავისგან, რომ არ დავინთქა; გადამარჩინე ჩემთა მოძულეთა და წყლის სიღრმეთაგან.

16ნუ გამიტაცებს წყლის ტალღა, და ნუ ჩამყლაპავს მორევი, და ნუ შეიკრავს ჩემზე პირს ჭა.

17მიპასუხე, უფალო, რადგან კარგია შენი წყალობა; შენი დიდი სიბრალულით გადმომხედე. +

18ნუ დაფარავ სახეს შენი მორჩილისგან, რადგან მიჭირს;

19მოუახლოვდი ჩემს სულს, გადამარჩინე; ჩემი მტრების ჯიბრით მიხსენი.

20შენ იცი, ჩემი გალანძღვა, შენს თვალწინ არიან ჩემი მტრები.

21დამცირებამ დაამსხვრია ჩემი გული და ქანცი გამიწყდა; ველოდი თანამგრძნობლებს და არავინ იყო, მანუგეშებელს და ვერ ვპოვე.

22და აურიეს ჩემს საჭმელში ნაღველი, და წყურვილის დროს მასვეს ძმარი.

23იყოს მათი ტაბლა მათთვის ხაფანგად და სიმშვიდის ჟამს – მახედ. +

24დაბნელდეს თვალნი მათნი და წელი მათი სამუდამოდ მოადუნე. +

25გადმოაფრქვიე მათზე შენი მრისხანება, და შენი რისხვის ალი ეწიოთ მათ.

26სამკვიდრებელი მათი გაპარტახდეს, მათ კარვებში არ იყოს მკვიდრი! +

27ვინაიდან, ვინც შენ გვემე, დევნიან, და შენგან დაჭრილთა სატკივარს ამრავლებენ.

28დაურთე ცოდვა მათს ცოდვას და ნუმც შეაღწევენ შენს სიმართლეში. +

29ამოიშალონ ცოცხალთა წიგნიდან და მართლებთან ნუ ჩაიწერებიან.

30ხოლო მე ღარიბი და დავრდომილი ვარ. შენმა შველამ, ღმერთო, დამიფაროს მე.

31ვაქებ ღმერთის სახელს გალობით, განვადიდებ მადლიერებით.

32და უფრო მოეწონება უფალს, ვიდრე ხარი, მოზვერი რქიანი და ჩლიქიანი.

33ნახავენ მოკრძალებულნი, გაიხარებენ, და გაცოცხლდება გული თქვენი, მაძიებელნო ღმრთისა.

34რადგან მოუსმენს ღატაკებს უფალი და თავის ტყვეებს არ უგულებელყოფს. +

35განადიდებენ მას ცა და დედამიწა, ზღვები და ყოველი მათში მოძრავი.

36რადგანაც ღმერთი დაიხსნის სიონს და ააშენებს იუდას ქალაქებს, და დასახლდებიან იქ და დაიმკვიდრებენ. +

37მის მორჩილთა შთამომავლობა დაეუფლება მას, და მისი სახელის მოყვარულნი დაბინავდებიან მასში.

69

69^1გუნდის ლოტბარს. დავითისა. გასახსენებელი. +

2ისწრაფე, ღმერთო ჩემო, სახსნელად, უფალო, ჩემს დასახმარებლად!

3დაე, შერცხვნენ და გაწბილდნენ ჩემი სულის მაძიებელნი; უკუიქცნენ და დასაცინი გახდნენ ჩემი სიავის მძებნელნი!

4დაე, უკუიქცნენ სირცხვილნაჭამნი, ვინც მეუბნება: „ოჰო! ოჰო!“

5ილხინოს და გაიხაროს შენით ყველამ, და გაიძახის მუდამ: „დიდია ღმერთი!“ ვისაც უყვარს შველა შენმიერი.

6ხოლო მე ღარიბ-ღატაკი ვარ; ღმერთო, იჩქარე ჩემსკენ! ჩემი შემწე და მხსნელი ხარ შენ; უფალო! ნუ დააყოვნებ!

70

70^1შენ გესავ, უფალო, ნურც შევრცხვენილვარ უკუნისამდე. +

2შენი სიმართლით მიხსენი და გადამარჩინე, ყური მომაპყარ და მიშველე.

3იყავი ჩემთვის კლდოვანი თავშესაფარი, რომ მოვდიოდე შენთან მარადჟამს; რადგან ბრძანე ჩემი შველა, რადგან ჩემი ბურჯი და ჩემი სიმაგრე ხარ. +

4ღმერთო ჩემო, მიხსენი ღვთის ხელისაგან, უკანონობის მოქმედის და მძარცველის ხელისაგან.

5რადგან შენა ხარ ჩემი იმედი, უფალო, უფალო, ღმერთო ჩემო, ჩემი სასო ყრმობიდანვე.

6შენზე ვიყავი დაყრდნობილი დედის მუცლიდანვე, შენ გამომიყვანე დედის წელიდან; შენ გეკუთვნის ჩემი ხოტბა მუდამ.

7საოცრებასავით ვიყავი მრავალთათვის; და შენ ხარ ჩემი მტკიცე თავშესაფარი.

8ივსება ჩემი პირი შენი ქებით, და შენმიერი ბრწყინვალებით ყოველჟამს.

9ნუ უკუმაგდებ სიბერის ჟამს, უძლურების დროს ნუ მიმატოვებ.

10რადგან მოილაპარაკეს ჩემმა მტრებმა ჩემზე და ერთად მოითათბირეს ჩემი სულის წინააღმდეგ ჩასაფრებულებმა.

11და ამბობენ: „ღმერთმა მიატოვა იგი; დაედევნეთ და შეიპყარით, რაკი არა ჰყავს მხსნელი.“

12ღმერთო, ნუ დამშორდები; ღმერთო ჩემო, ჩემს შესაწევად გამოეშურე.

13დაე, შერცხვნენ და მოისპონ ჩემი სულის მაშფოთარნი; სირცხვილმა და გაწბილებამ დაბუროს ჩემთვის სიავის მაძიებლები.

14ხოლო მე მსურს მარად მოველოდე და ვამრავლებდე შენს დიდებას.

15ბაგენი ჩემი ილაპარაკებენ შენს სიმართლეზე, ყოველდღე შენმიერ შველაზე, რომელთა რიცხვიც არ ვიცი.

16შევალ განსჯებში უფლის ძლიერებაზე, გავიხსენებ შენს სიმართლეს, მხოლოდ შენსას.

17ღმერთო, შენ მასწავლიდი ყრმობიდანვე და დღემდე ვიუწყები შენს საოცრებაზე.

18ასევე მოხუცებულობამდე და ღრმა სიბერემდე ვიდრე გავაცნობდე შენს მკლავს მომავალ თაობას და ყველა მომავალს – შენს სიძლიერეს.

19ხოლო შენი სიმართლე, ღმერთო, ზეცამდეა, რომ ჰქმენ საქმენი დიდნი; ღმერთო, ვინ არის შენი ბადალი?

20შენ მაჩვენე მრავალი და მძიმე გაჭირვება; კვლავ გამაცოცხლე და დედამიწის უფსკრულიდან ამომიყვანე კვლავ.

21შენ გაამრავლე დიდება ჩემი და მობრუნდი ჩემს სანუგეშებლად.

22მეც მადლობას გადაგიხდი ებნის საკრავით, გიგალობებ ქნარით, წმიდაო ისრაელისა.

23იხარებენ ჩემი ბაგენი, როს გიგალობებ შენ, და ჩემი სულიც, შენ რომ დაიხსენი.

24ჩემი ენაც ყოველდღე წარმოსთქვამს შენს სიმართლეს; რადგან შერცხვნენ და დამცირდნენ ჩემი ავის მაძიებელნი.

71

71^1სოლომონისთვის. ღმერთო, შენი სამართალი მიეცი მეფეს, და შენი სიმართლე – მეფის ძეს.

2რათა მან გაასამართლოს შენი ერი სიმართლით, და შენი ღატაკნი – სამართლიანად.

3მოუტანონ მთებმა მშვიდობა ერს, და ბორცვებმა – სამართლიანობა.

4გაასამართლოს ერის ღატაკნი, იხსნას შვილი ღარიბისა და დაჩაგროს მჩაგვრელი.

5შენი შიში ექნებათ, ვიდრე მზე და მთვარეა, თაობიდან თაობამდე.

6იგი ჩამოვა, როგორც წვიმა შიშველ ველზე, როგორც წვეთები, მიწას რომ ალბობენ.

7მის დღეებში გაიფურჩქნება წმიდანი და გამრავლდება მშვიდობა, ვიდრე მთვარე არსებობს.

8და იბატონებს ზღვიდან ზღვამდე და მდინარიდან დედამიწის კიდემდე.

9მის წინაშე ქედს მოიდრეკენ უდაბნოს მცხოვრებნი, და მისი მტრები მიწა-მტვერს ალოკავენ.

10თარშიშისა და კუნძულთა მეფენი ხარკს მოუტანენ მას; შებასა და სებას მეფენი ძღვენს მოართმევენ.

11და ყველა მეფე თაყვანსა სცემს მას, ყველა წარმართი დაემორჩილება.

12რადგანაც იხსნის ღარიბს, მღაღადებელს, და ღატაკს, რომელსაც არა ჰყავს შემწე.

13შეიწყნარებს დავრდომილსა და ღარიბს, და ღარიბთა სულებს დაიხსნის.

14ვერაგობისა და ძალადობისგან დაიხსნის მათ სულებს, და ძვირფასი იქნებაა მათი სისხლი მის თვალში.

15და იცოცხლებს, და მისცემენ შებას ოქროს, და ილოცებენ მისთვის მუდამ, ყოველდღე აკურთხებენ მას.

16იქნება სიუხვე პურისა დედამიწაზე, ლიბანივით ამაღლდეს ნაყოფი მისი; და

17მისი სახელი იქნება უკუნისამდე, ვიდრე მზე არსებობს, იბრწყინებს მისი სახელი, და იკურთხებიან მის მიერ ქვეყნიერების ყოველი ტომი, ყოველი ხალხი შენატრებს მას.

18კურთხეულ არს უფალი, ღმერთი ისრაელისა, მარტოდ მოქმედი სასწაულისა!

19და კურთხეულ არს სახელი მისი დიდებისა უკუნისამდე, და აივსება მისი დიდებით ქვეყნიერება! ამინ, ამინ!

20დამთავრდა ლოცვანი დავითისა, იესეს ძისა.

72

72^1ფსალმუნი ასაფისა. რა კეთილია ღმერთი ისრაელის მიმართ, გულწრფელთა მიმართ.

2მე კი – კინაღამ გადაუხვიეს ჩემმა ფეხებმა, კინაღამ მომიცურდა ნაბიჯები!

3რადგან შემშურდა სულელებისა, როცა ვხედავდი ბოროტთა კეთილდღეობას. +

4რადგან არა აქვთ შეჭირვება სიკვდილამდე, და გამტკიცებულია მათი გვამი.

5არ იტანჯებიან სხვა კაცთა მსგავსად და სხვა ადამიანებივით არ ტვირთმძიმობენ.

6ამიტომ მძივივით გარს შემოერტყა მათ ამპარტავნება და ძალადობა სამოსელივით შეიმოსეს.

7სიმსუქნისაგან თვალები გადმოკარკლეს, გულები აევსოთ სიბრიყვით.

8ლაპარაკობენ დამცინავად და ბოროტად, ძალადობით იმუქრებიან

9მათი პირი ცას მისწვდა და მათი ენა დედამიწაზე დაიარება.

10ამიტომ ბრუნდება მისი ერი აქ, და სვამენ წყალს სავსე თასიდან.

11და ამბობენ: „როგორ შეიტყობს ღმერთი? განა აქვს გაგება უზენაესს?“

12აჰა, ესენი არიან ბოროტნი, და უზრუნველნი ამა სოფლისა,

13ამაოდ გავისუფთავე გული და დავიბანე სიწმიდით ხელები.

14და ვიყავი ნაგვემი ყოველდღე, და ვიტანჯებოდი დილდილობით.

15რომ მეთქვა: „ვიმსჯელებ ასე,“ მაშინ შენი შვილების თაობას ვუღალატებდი.

16და ვიფიქრე, რომ შემეგნო ეს – მაგრამ ძნელი იყო ჩემს თვალში.

17ვიდრე მოვიდოდი ღვთის ტაძარში და გავიგებდი მათ ბოლოს.

18მაგრამ მოლიპულ გზაზე დააყენე ისინი და უფსკრულში გადაჩეხე.

19როგორ მეყსეულად განადგურდნენ, დაიღუპნენ, გაქრნენ შიშის ზარისაგან!

20როგორც სიზმარი ქარწყლდება გამოღვიძების შემდეგ, უფალო, ისე დაამცირებ მათ სახეებს, როცა გამოაფხიზლებ.

21როცა გული დამიძმარდა და შიგანი დამეფლითა,

22უმეცარი ვიყავი და ვერ მივხვდი, პირუტყვივით ვიყავი შენს წინაშე.

23ხოლო მე მუდამ შენთან ვარ, ხელთ გიპყრია მარჯვენა ჩემი.

24შენი რჩევით მიმიძღვი წინ, და შემდგომ პატივით მიმიღებ.

25ვინ არის ჩემთვის ცაში? და შენს გარდა არავინ მსურს დედამიწაზე.

26ქანცგამოლეულია ჩემი სხეული და გული; ღმერთია ჩემი გულის სიმაგრე და ჩემი ხვედრი უკუნისამდე.

27რადგან აჰა, შენგან განშორებულნი იღუპებიან; შენ მოსპობ ყველას, ვინც გაგიორგულდება.

28ხოლო ჩემთვის სასიკეთოა ღმერთთან მიახლოება; უფალ ღმერთზე ვამყარებ იმედს, რათა ვილაპარაკო ყველა შენს საქმეზე.

73

73^1მოძღვრება. ასაფისა. რატომ მიგვატოვე, უფალო, სამუდამოდ, და

2გაიხსენე შენი თემი, რომელიც ადრევე შეიძინე, ტომი შენი სამკვიდრო, რომელიც შენ იხსენი, ეს მთა სიონისა, რომელზეც შენი სავანეა!

3წარმართე შენი ნაბიჯები მარადიული ნანგრევებისაკენ! ყოველივე დაუნგრევია მტერს წმიდაში.

4შენი მოდავენი ღმუიან შენს საკრებულოში; დადეს თავიანთი ნიშნები სასწაულების მაგიერ.

5ემსგასებოდნენ იმათ, ვინც ხის ტოტებზე ცულს შემართავს.

6და ახლა ამსხვრევენ მის ჩუქურთმებს ერთიანად უროთი და ცულით.

7ცეცხლს მისცეს შენი ტაძარი, მიწასთან გაასწორეს შენი სახელის სამკვიდრებელი.

8თქვეს თავიანთ გულში: დაწვეს ღმერთის ყველა საკრებულო დედამიწაზე.

9ჩვენს სასწაულებს ვეღარ ვხედავთ, აღარ გვყავს წინასწარმეტყველი, და არავინ არის ჩვენთან, რომ იცოდეს როდემდე გაგრძელდება ასე.

10ღმერთო, როდემდე უნდა იგინოს მტერმა? ნუთუ მარადჟამს უნდა შელანძღოს მოშუღარმა შენი სახელი?

11რატომ სწევ უკან შენს ხელს და შენს მარჯვენას? გამოიღე შენი უბიდან და მოსპე!

12ხოლო ღმერთი მეფეა ჩემი, ადრიდანვე

13შენ გაკვეთე ზღვა შენი ძალით, წყალზე მიუმტვრიე თავები ურჩხულებს;

14შენ გაუჭეჭყე თავი ლევიათანს, მიეცი საჭმელად იგი უდაბნოს ხალხს.

15შენ გააპე წყარო და ხევი, შენ დააშორე ძლიერი მდინარენი.

16შენია დღე, ღამეც შენია; შენ განამზადე მთვარე და მზე.

17შენ დაადგინე ყველა საზღვარი ქვეყნიერებისა, ზაფხულ-ზამთარი შენ დააარსე. +

18უფალო, გაიხსენე ეს: მტერი გაგინებს შენ, და არამზადა ხალხი ლანძღავს შენს სახელს.

19მხეცებს ნუ მისცემ შენი გვრიტის სულს, შენი ღარიბების სიცოცხლეს ნუ დაივიწყებ.

20მიხედე აღთქმას! რადგან აივსო

21ნუ დაუბრუნდება ჩაგრული გაწბილებული, ღარიბ-ღატაკნი აქებდნენ შენს სახელს!

22აღდეგ, უფალო, ედავე შენს მოდავეებს, გაიხსენე შენი ლანძღვა არამზადებისაგან ყოველდღე.

23ნუ დაივიწყებ შენს მოდავეთა ხმას; შენი მტრის ღრიალს, მუდამ რომ ამოდის!

74

74^1გუნდის ლოტბარს. „ნუ მოსპობ“. ფსალმუნი ასაფისა. გალობა.

2გადიდებთ შენ, ღმერთო, გადიდებთ, ახლოსაა შენი სახელი. ლაპარაკობენ შენს საოცრებებს.

3„როცა გამოვნახავ დროს, გავასამართლებ სისწორით.

4ირყეოდნენ დედამიწა და მისი მცხოვრებნი: – მე გავამაგრე მისი სვეტები.“

5ვუთხარი ამპარტავნებს: ‘ნუ იამპარტავნებთ!’ და ბოროტეულებს: ‘ნუ მოიმაღლებთ თქვენს რქას.

6ნუ მოიმაღლებთ თქვენს რქას, ნუ ილაპარაკებთ ამპარტავნული ქედით.“

7რადგან არც აღმოსავლეთიდან და არც დასავლეთიდან, და არც უდაბნოდან არის აღვსება კაცისა.

8არამედ ღმერთი მსაჯული, რომელიც ერთს დაამდაბლებს და მეორეს აღამაღლებს.

9რადგან უფლის ხელშია თასი და ღვინო დუღს ნარევით სავსე, და ასხამს იქიდან, მის თხლესაც კი სწურავენ, და სვამენ ყოველნი ბოროტნი ქვეყნისა.

10ხოლო მე მარადის ვაუწყებ, ვუგალობებ იაკობის ღმერთს.

11ბოროტთა რქებს ერთიანად შევმუსრავ, მართლის რქები კი უნდა ამაღლდეს!

75

75^1გუნდის ლოტბარს. სიმებიან საკრავზე. ფსალმუნი ასაფისა. გალობა.

2ცნობილია იუდაში ღმერთი, ისრაელში დიდია მისი სახელი.

3და იყო შალემში მისი კარავი და მისი სავანე – სიონში.

4იქ შემუსრა მშვილდ-ისრები, ფარი და ხმალი, და ომი.

5ბრწყინვალე ხარ და ძლიერი სანადირო მთებზე მეტად.

6გაიძარცვნენ გულმაგრები, ჩათვლიმეს, დაეძინათ, მეომრებს

7შენი შემოტევით, ღმერთო იაკობისა, რული მოერია ცხენსაც და მხედარსაც.

8შენ საშიში ხარ, და ვინ დაგიდგება წინ შენი განრისხების ჟამს?

9ციდან მოგვასმინე სამართალი, დედამიწა შეშინდა და მიწყნარდა,

10როცა აღდგა სამართლისათვის ღმერთი ქვეყნიერების ყველა ჩაგრულის გადასარჩენად.

11რაკი ადამიანის რისხვა იქცევა შენდა აღიარებად, რისხვის ნატამალს მოთოკავ.

12აღუთქვით და გადაუხადეთ უფალს, თქვენს ღმერთს; ყველამ – მის ირგვლივ მყოფმა, საჩუქარი მიუძღვნას საშიშს.

13ის დაამდაბლებს მბრძანებელთა სულს, შიშის ზარს დასცემს ამქვეყნიურ მეფეებს.

76

76^1გუნდის ლოტბარს. იედუთუნისთვის. ასაფის ფსალმუნი. +

2ჩემი ხმა ღმერთის მიმართ და მე შევღაღადებ; ჩემი ხმა ღმერთის მიმართ და ის მომისმენს.

3ჩემი გაჭირვების დღეს უფალს ვეძებ; ჩემი ხელი ღამღამობით გაწვდილია და არ ივანებს, უარს ამბობს ნუგეშისცემაზე ჩემი სული. +

4გავიხსენებ ღმერთს და ვკვნესი, ვისაუბრებ და უძლურდება ჩემი სული.

5თვალი არ დამახუჭინე, შევძრწუნდი და ვეღარ ვლაპარაკობ. +

6ვიგონებ ადრინდელ დღეებს, გარდასულ წლებს;

7გავიხსენებ ჩემს გალობას ღამღამობით, ჩემს გულთან ვისაუბრებ და განიცდის სული ჩემი:

8„ნუთუ საუკუნოდ მიმატოვებს უფალი და აღარასოდეს მომისურვებს?

9ნუთუ სამუდამოდ გაქრა მისი წყალობა, დამთავრდა მისი სიტყვა თაობიდან თაობამდე?

10ნუთუ დაივიწყა შებრალება ღმერთმა? ნუთუ რისხვით უარყო სიბრალული?“

11და ვთქვი: „აი, ჩემი უბედურება – შეცვლა უზენაესის მარჯვენისა.“

12გავიხსენებ უფლის საქმეებს, რადგანაც მახსოვს შენი ძველი სასწაულები.

13ჩავუკვირდები ყველა შენს ნამოქმედარს და შენს საქმეებზე ვისაუბრებ.

14ღმერთო, წმიდაა შენი გზა! რომელი ღმერთია შენსავით დიდი? +

15შენა ხარ ღმერთი სასწაულის მოქმედი; შენ გამოავლინე ერებზე ძლიერება შენი. +

16შენი მკლავით დაიხსენი შენი ერი – ძენი იაკობისა და იოსებისა.

17როდესაც გიხილეს წყლებმა, ღმერთო, როდესაც გიხილეს წყლებმა, ახმაურ ზღვათა უფსკრულებიც კი შეძრწუნდნენ. +

18გადმოღვარეს წყლები ღრუბლებმა, ხმა მოსცეს ცათა, შენი ისრებიც გაფრინდნენ.

19შენი გრგვინივის ხმა ცის თაღზე – გაანათეს ელვებმა სამყარო, შეძრწუნდა და შეირყა დედამიწა. +

20ზღვაშია შენი გზა და შენი ბილიკი – დიდ მდინარეებში, და შენი კვალი არ არის ცნობილი.

21უძღოდი, ვითარცა ფარას, შენს ხალხს მოსეს და აარონის ხელით.

77

77^1მოძღვრება; ასაფისა. ისმინე, ჩემო ხალხო, ჩემი რჯული; ყური მიაპყარით ჩემთა ბაგეთა ნათქვამს. +

2ისმინეთ, იგავებისთვის გავხსნი პირს, ავამეტყველებ გამოცანებს დასაბამისა. +

3რაც მოვისმინეთ და გავიგეთ, და ჩვენმა მამებმა რაც გვიამბეს, +

4არ დავუმალავთ მათ შვილებს, მომავალ თაობას ვუამბობთ უფლის ქება-დიდებას და მის ძლიერებას, და მის სასწაულებს, რაც მოიმოქმედა.

5დაუდგინა წესდება იაკობს და რჯული დაუდო ისრაელს, რაც დაუწესა ჩვენს მამებს საუწყებლად მათთა შვილთათვის; +

6რათა შეიტყოს მომავლმა თაობამ, შვილებმა, რომელნიც დაიბადებიან, ვინძლო ადგნენ და გაუცხადონ თავიანთ შვილებს.

7და დაამყარონ ღმერთზე თავიანთი იმედი, და არ დაივიწყონ ღმერთის საქმენი, და დაიცვან მისი აღთქმანი

8და არ ემსგავსონ თავიანთ მამებს, გულარძნილთა და ურჩთა თაობას, თაობას, რომ არ აწაღმართა გული თავისი და ურწმუნო ჰყო უფლის მიმართ თავისი სული.

9ძენი ეფრემისა აღჭურვილნი უკუიქცნენ ბრძოლის დღეს.

10მათ არ დაიცვეს აღთქმა უფლისა და მის მცნებაზე სიარული აღარ ისურვეს. + +

11საქმენი მისი დაივიწყეს და სასწაული, მათ რომ მოუვლინა.

12მათი მამების თვალწინ მოიმოქმედა ეგვიპტის ქვეყანაში, ცოყანის ველზე. +

13გააპო ზღვა და შიგ გაატარა ისინი, და კედელივით წამომართა წყლები, +

14და უძღოდა დღისით ღრუბლით და მთელი ღამე – ცეცხლის შუქით.

15გააპო კლდენი უდაბნოში და დაარწყულა ვით უფსკრულის წყალსატევიდან.

16გამოადინა ნაკადები კლდიდან და წამოვიდნენ წყლები მდინარეებივით. +

17ისინი კი განაგრძობდნენ შეცოდებას მის მიმართ, აბრაზებდნენ უზენაესს უდაბნოში.

18ცდიდნენ ღმერთს თავიანთ გულში, როს ხორაგეულს მოითხოვდნენ თავის სულისათვის.

19და ლაპარაკობდნენ ღმერთზე, ამბობდნენ: „შეიძლებს ღმერთი უდაბნოში ტაბლის გამართვას?

20აჰა, კლდეს დაჰკრა და გადმოსკდა წყალი და გადმოინთხა ნაკადები. პურის მოცემაც თუ ძალუძს? ხორცს თუ მოუმზადებს თავის ხალხს?“

21ამიტომაც, მოისმინა უფალმა და განრისხდა, და მოედო ცეცხლი იაკობს, და რისხვა ისრაელზე აღზევდა,

22რადგან არ დაუჯერეს ღმერთს და მის შველას არ მიენდნენ.

23და უბრძანა ღრუბლებს მაღლიდან, და გახსნა ცათა ბჭეები;

24და გადმოაწვიმა მათზე მანანა საზრდოდ, და ციური პური მისცა მათ.

25ანგელოზთა პურს ჭამდა კაცი; საზრდოს უგზავნიდა მათ მაძღრისად.

26აღძრა აღმოსავლეთის ქარი ზეცაზე და წარმართა თავისი ძალით სამხრეთის ქარი,

27და აწვიმა მათზე ხორცი, ვითარცა მიწა-მტვერი, და ვითრაცა ზღვის ქვიშა – ფრთოსანი ფრინველი.

28და ჩამოყარა მათი ბანაკის სიახლოვეს, მათი საცხოვრისების გარშემო.

29ჭამეს და გაძღნენ მეტისმეტად, და შეუსრულა სურვილი მათი. +

30ჯერ არ მოყირჭებოდათ სურვილი, საჭმელი კიდევ პირში ჰქონდათ,

31რომ ღვთის რისხვა აღიძრა მათზე და ამოხოცა სხვებზე მსუქნები, და ჩააჩოქა რჩეულები ისრაელისა.

32მაინც შესცოდეს კიდევ და არ ირწმუნეს მისი სასწაულები.

33და დაასრულა ვითარცა ამაოება მათი დღეები და მათი წლები – ძრწოლით.

34როცა ხოცავდა, მაშინ ეძებდნენ მას და კვლავ ბრუნდებოდნენ ღმერთისაკენ.

35და იხსენებდნენ, რომ ღმერთი მათი სიმაგრეა, და უზენაესი ღმერთი მათი მხსნელია. +

36და ელაქუცებოდნენ მას პირით, და ენით ეცრუებოდნენ მას;

37რადგან არ იყო მათი გული წრფელი მასთან და არც მის აღთქმას ერწმუნებოდნენ.

38და ის – გულმოწყალე – შეუნდობს ცოდვას და არ მოსპობს, მრავალჯერ უკუაგდებს თავის რისხვას და არ აღაგზნებს მთელ თავის გულისწყრომას.

39რადგან ახსოვდა, რომ ხორციელნი არიან ისინი, ქარი, რომელიც ჩაიქროლებს და აღარ დაბრუნდება.

40რამდენჯერ გაჯიუტდნენ უდაბნოში, განარისხეს იგი უკაცრიელ ადგილას.

41და ცდიდნენ უფალს ისევ და ისევ, და შეურაცხყოფდნენ ისრაელის სიწმიდეს. +

42არ გაიხსენეს ხელი მისი, დღეების, როცა დაიხსნა ისინი მტრისაგან;

43როცა მოიმოქმედა ეგვიპტეში თავისი სასწაულები, და საოცრებანი ცოყანის ველზე;

44როცა გადააქცია სისხლად მდინარეები და ნაკადები მათი, რომ ვეღარ ესვათ.

45მიუსია მათ მწერი, და – მყვარი, რომ დაეღუპათ ისინი. +

46და მისცა მუხლუხოს მათი მოსავალი, და მათი ნაჯაფი – კალიას;

47სეტყვით მოსრა ვენახი მათი, და ლეღვიანები მათნი – თრთვილით;

48და მისცა სეტყვას მათი პირუტყვი, და ხორშაკ ქარებს – ჯოგები მათი;

49მიავლინა მათთან თავისი რისხვის ალი, მრისხანება, მძვინვარება და გაჭირვება, როს წარმოგზავნა უკეთური ანგელოზები;

50გზა გაუკვალა თავის რისხვას, არ დაინდო სიკვდილისაგან მათი სული და მათი ცხოველები ჭირს მისცა;

51განგმირა ყოველი პირმშო ეგვიპტეში, პირველშობილნი – ქამის კარვებში. +

52ცხვარივით გაირეკა თავისი ერი და უდაბნოში, როგორც ფარას, ისე წარუძღვა. +

53ფხიზლად უძღოდა მათ და არ ეშინოდათ, ხოლო მათი მტრები ზღვამ დაფარა. +

54მოიყვანა თავის წმიდა საზღვარზე, მთაზე, რომელიც მოიხელთა მისმა მარჯვენამ.

55განდევნა მათი გულისათვის ხალხები და გაუნაწილა მათი მიწები სამკვიდრებლად, და დაასახლა მათს კარვებში ისრაელის ტომები.

56კვლავ გამოსცადეს და გაუჯიუტდნენ უზენაეს ღმერთს, და მისი მცნებანი არ დაიცვეს. +

57უკან იხევდნენ და ღალატობდნენ თავიანთი უკან ბრუნდებოდნენ

58განარისხეს იგი თავიანთი სამსხვერპლოებით და თავიანთი კერპებით გამოაღვიძეს მისი შური.

59მოისმინა ღმერთმა და განრისხდა და მეტისმეტად შეიძულა ისრაელი.

60და მიატოვა შილოს სავანე, კარავი, სადაც ადამიანებთან ერთად იყო დამკვიდრებული.

61და მისცა ტყვედ სიმაგრე თვისი და დიდება თვისი – მტრის ხელთ. +

62და გასწირა მახვილისათვის თავისი ხალხი და თავის მემკვიდრეობაზე განრისხდა. +

63მისი ჭაბუკები ცეცხლმა შეჭამა, და მისმა ქალწულებმა ვერ მოისმინეს საქორწილო სიმღერა.

64მისი მღვდლები ხმლით დაეცნენ, და მათმა ქვრივებმა ვერ დაიტირეს. +

65და გაიღვიძა უფალმა, ვითარცა მძინარემ, როგორც დევგმირმა, ღვინისაგან გამოფხიზლებულმა.

66და განგმირა მისი მტრები ზურგში, სამუდამო სირცხვილი მიანიჭა მათ. +

67დაიწუნა იოსების კარავი და ეფრემის ტომი არ ამოირჩია.

68ამოირჩია ტომი იუდასი, მთა სიონისა, რომელიც უყვარს. +

69მოაწყო ცასავით თავისი ტაძარი, დედამიწასავით, რომელიც სამუდამოდ დააფუძნა.

70ამოირჩია დავითი, თავისი მონა და წამოიყვანა ის ცხვრის ფარებიდან. +

71ცხვარს დასდევდა, და წამოიყვანა ის, რათა ემწყემსა იაკობი – თავისი ერი – და ისრაელი, თავისი წილხვედრი. +

72და მწყემსა ისინი ერთგულებით და თავისი მარჯვე ხელით უძღოდა მათ. +

78

78^1ფსალმუნი ასაფისა. ღმერთო, შებილწეს შენი წმიდა ტაძარი, იერუსალიმი ნანგრევებად აქციეს. + +

2მისცეს შენი მორჩილების მძორი საჯიჯგნად ცის ფრინველებს, შენთა წმიდათა სხეულები – მიწის ნადირებს.

3დაღვარეს სისხლი მათი წყალივით იერუსალიმის გარშემო, და დამმარხავი არავინაა.

4სალანძღავი გავხდით ჩვენი მეზობლებისათვის, მასხარად ასაგდები და დასაცინი – ჩვენს ირგვლივ მყოფთათვის. +

5როდემდე იქნები, უფალო, მუდმივად განრისხებული? და იგიზგიზებს შური შენი, ვითარცა ცეცხლი?

6გადმოღვარე შენი რისხვა იმ ხალხებზე, და იმ სამეფოებზე,

7რადგან შეჭამეს იაკობი და მისი სადგომი გააპარტახეს.

8ნუ გაგვიხსენებ წინაპართა ცოდვებს; მალე შეგვეგებოს წინ შენი წყალობა, რადგან მეტისმეტად დავჩაჩანაკდით.

9დაგვეხმარე, ღმერთო ჩვენო მხსნელო, და შეგვინდე ჩვენი ცოდვები შენი სახელის გულისათვის.

10რატომ უნდა თქვან ხალხებმა: ცნობილი გახდეს წარმართთა შორის, ჩვენს თვალწინ, შურისძიება შენს მორჩილთა დაღვრილი სისხლისა. +

11მოაღწიოს შენამდე ტუსაღის კვნესამ, შენი მკლავის სიძლიერით შეეწიე სასიკვდილოდ განწირულ შვილებს. +

12დაუბრუნე ჩვენს მეზობლებს შვიდმაგად მათ წიაღში ის დამცირება, შენ რომ გამცირებდნენ, უფალო.

13ხოლო ჩვენ – შენი ხალხი გაქებთ მარადჟამს; თაობიდან თაობას მოვუთხრობთ შენს დიდებას.

79

79^1გუნდის ლოტბარს. შოშანიმ ყედუთის ხმაზე. ასაფისა. ფსალმუნი. +

2მწყემსო ისრაელისა, ყური მომაპყარ; წინ რომ უძღოდი იოსებს, ვითარცა ცხვარს; ქერუბიმებზე ამხედრებული, გამოგვეცხადე. +

3ეფრემის, ბენიამინისა და მენაშეს წინაშე და მოდი ჩვენს სახსნელად.

4ღმერთო! მოგვაქციე ჩვენ; გაბრწყინდეს სახე შენი და დავიხსნებით. +

5უფალო, ღმერთო ძალთაო, როდემდე იქნები განრისხებული შენი ხალხის ლოცვაზე?

6აჭმევ მათ ცრემლიან პურს და ასმევ ცრემლებით სავსე თასს. +

7დაგესვი საშუღლოდ ჩვენს მეზობლებში, და ჩვენი მტრები აბუჩად გვიგდებენ. +

8უფალო, ღმერთო ძალთაო, მოგვაქციე ჩვენ, გაბრწყინდეს შენი სახე და დავიხსნებით.

9ეგვიპტიდან გადმოიტანე ვაზი, განდევნე ხალხები და დარგე ის; +

10გაწმინდე მის წინ, გაადგმევინე ფესვები

11მთები დაფარა მისმა ჩრდილმა და მისმა რქებმა – ნაძვი ღმრთისა; +

12რქები გაიტანა ზღვამდე და მდინარემდე – თვისი ნამსხვრევი.

13რატომ დაანგრიე ზღუდენი მისნი, რომ ყოველი გამვლელი მას ძარცვავს? +

14ანადგურებს მას ტყიური ტახი და ველის ნადირები კორტნიან მას.

15ღმერთო ძალთაო! მობრუნდი, გადმოგვხედე ციდან და იხილე, და მოხედე ამ ვაზს.

16გაამაგრე ის, რაც დარგო შენმა მარჯვენამ, და ყლორტები, შენთვის რომ გააძლიერე!

17დამწვარია ცეცხლით, აკაფულია; შენი სახის რისხვით დაიღუპებიან.

18იყოს შენი ხელი შენი მარჯვენის კაცზე, ადამის ძეზე, შენთვის რომ გააძლიერე.

19და არ უკუვდგებით შენგან, გვაცოცხლე და შენს სახელს მოვუხმობთ.

20უფალო, ღმერთო ძალთაო, მოგვაქციე ჩვენ. გაბრწყინდეს შენი სახე და დავიხსნებით.

80

80^1გუნდის ლოტბარს, გითითის ხმაზე. ასაფისა. +

2უგალობეთ ღმერთს, სიმაგრეს ჩვენსას; შეჰღაღადეთ იაკობის ღმერთს!

3ასწიეთ სიმღერა და დაუკარით დაირა, ტკბილხმიანი ქნარი ებანთან ერთად.

4ჩაჰბერეთ ახალმთვარობაზე ბუკს, სრულმთვარობაზე, ჩვენი დღესასწაულის დღეს.

5რადგან ეს არის კვალი ისრაელისა, სამართალი იაკობის ღმერთისა.

6ეს დაადგინა მან მოწმობად იოსებისათვის, როცა გამოვიდა ეგვიპტის ქვეყნიდან; +

7ენა, რომელიც არ ვიცოდი, ვისმინე: „მოვხსენი ტვირთი მხრებიდან, მისი ხელები აღარ დაათრევენ გოდორს.

8გაჭირვებაში მომიხმე და გადაგარჩინე, გპასუხობდი იდუმალებით სავსე ქუხილის ხმით, გამოგცადე მერიბას წყლებზე. +

9ისმინე, ჩემო ერო, და დაგიმოწმებ მე, ისრაელო, თუ მომისმენ.

10არ იყოს შენში სხვა ღმერთი და თაყვანი არ სცე უცხო ღმერთს.

11მე ვარ უფალი, ღმერთი შენი, განავრცე პირი შენი და გავავსებ მას.

12არ ისმინა ჩემმა ერმა ხმა ჩემი, და ისრაელი არ დამემორჩილა. +

13და მივუშვი ისინი თავიანთ გულისწადილზე, იარონ თავიანთ ნებაზე. +

14ჩემს ერს რომ ჩემი ესმინა

15მოკლე ხანში მოვდრეკდი მათს მტრებს და მათს მჩაგვრელებზე ხელს აღვმართავდი.

16უფლის მოძულენი ლიქნას დაუწყებდნენ; და მათი ჟამი იქნებოდა სამარადისო.

17გამოვკვებავდი მათ ნოყიერი ხორბლით და კლდის თაფლით გავაძღებდი.“ +

81

81^1ფსალმუნი ასაფისა. უფალი ჩადგა საღვთო კრებულში, ანგელოზთა შორის ქმნა სამართალი: +

2„როდემდე განიკითხავთ უმართებულოდ და მიმხრობით განიკითხავთ ბოროტთა?

3განიკითხეთ საპყარი და ობოლი, ღარიბი და ღატაკი გაამართლეთ. +

4გადაარჩინეთ ბეჩავი და უპოვარი, ბოროტთა ხელიდან გამოიხსენით.

5არ იციან და არ გაეგებათ, წყვდიადში დადიან; ირყევა ყველა საფუძველი დედამიწისა. +

6მე განვაცხადე: ‘თქვენ ხართ ღმერთები და უზენაესის ძენი ხართ ყველანი.’

7მაგრამ თქვენ დაიხოცებით, როგორც ადამიანები, და დაეცემით, როგორც თითოეული მთავართაგანი.“

8აღსდექ, ღმერთო, განსაჯე ქვეყანა, რადგან შენ დაიმკვიდრებ ყველა ერებს. +

82

82^1გალობა. ფსალმუნი ასაფისა. +

2ღმერთო, ნუ დადუმდები, ყურს ნუ მოიყრუებ და ნუ დამშვიდდები! +

3რადგან აჰა, შენი მტრები ხმაურობენ, და შენმა მოძულეებმა თავი წამოყვეს. +

4შენი ერის საწინააღმდეგოდ მზაკვრობენ საიდუმლოდ და თათბირობენ მათზე, ვისაც შენ იფარავ.

5თქვეს: „მოდით, ამოვძირკვოთ ისინი, როგორც ერი და აღარ იხსენიებოდეს სახელი ისრაელისა.“

6მოითათბირეს ერთსულოვნად, შენს წინააღმდეგ შეკრეს პირობა;

7ედომელთა ბანაკებმა და ისმაელიანებმა, მოაბმა და აგარის ნაშიერმა;

8გებალმა, ყამონმა და ყამალეკმა, ფილისტინელებმა ცორელებთან ერთად.

9აშურიც მათ დაუმეგობრდა, და შეიქნენ სახსარნი ლოტის ძეთათვის.

10დამართე მათ ისევე, როგორც მიდიანს, როგორც სისერას, როგორც იაბინს კიშონის ხევზე; +

11განადგურდნენ ისინი ყენ-დორში, სასუქად იქცნენ მინდვრისათვის. +

12მოექეცი მათ, მათს დიდებულებს ისევე, როგორც ყორებს და როგორც ზებს, და როგორც ზებახს,

13რომ ამბობდნენ: „დავიმკვიდროთ ჩვენთვის სამკვიდრებელი ღვთისა.“

14ღმერთო ჩემო, ჰყავ ისინი ვითარცა ბზე, ვითარცა ნამჯა ქარში;

15ვითარცა ცეცხლი, დამწველი ტყისა, ვითარცა ალი, მთების მბუგავი;

16ისე დაედევნე მათ შენი რისხვით, და შენი ქარიშხლით შეაძრწუნე ისინი!

17აავსე მათი პირი სირცხვილით, რომ ეძებდნენ შენს სახელს, უფალო.

18შერცხვებიან და შეძრწუნდებიან სამარადჟამოდ, და სირცხვილნაჭამნი დაიღუპებიან. +

19მიხვდებიან, რომ შენი სახელია უფალი, მხოლოდ შენა ხარ უზენაესი მთელ ქვეყნიერებაზე.

83

83^1გუნდის ლოტბარს. გათითის ხმაზე. კორახის ძეთა. ფსალმუნი. +

2რაოდენ სასურველია შენი სადგომები, უფალო ძალთა!

3ნატრობს და ელტვის კიდეც ჩემი სული უფლის ეზოებს; გული ჩემი და სხეული ჩემი უმღერიან ცოცხალ ღმერთს. +

4ჩიტმაც კი ჰპოვა ბინა და მერცხალმა ბუდე თავისთვის, რომ ჩასხას თავისი ბარტყები შენს სამსხვერპლოებთან, უფალო ძალთა, მეუფევ ჩემო და ღმერთო ჩემო!

5ნეტარ არიან შენს სახლში მსხდომნი, რომლებიც მარადჟამს განგადიდებენ.

6ნეტარ არს კაცი, რომლის ძლიერებაც შენშია, რომელთაც გული შენი საწმიდარისკენ მოუწევთ.

7გლოვის ველზე გამვლელნი წყაროს აღმოაჩენენ, და კურთხევით დაფარავს მათ ადრეული წვიმები შემოდგომისა.

8ივლიან ძალით-ძალამდე, გამოცხადდებიან ღმერთთან სიონში. +

9უფალო, ღმერთო ძალთა, ისმინე ჩემი ლოცვა, ყური მომაპყარ, ღმერთო იაკობისა. +

10ჩვენო ფარო, დაინახე, ღმერთო, და შეხედე სახეში შენს ცხებულს! +

11რადგან ერთი დღე შენს ეზოებში ათასჯერ უმჯობესია; ჩემი ღმერთის სახლის ზღურბლთან დგომას ვარჩევ ბოროტების კარვებში ბინადრობას. +

12რადგან მზე და ფარია უფალი ღმერთი. მადლსა და ღირსებას მისცემს უფალი, სიკეთეს არ დაუჭერს უბიწოდ მოარულთ. +

13უფალო ძალთა! ნეტარია კაცი შენზე მონდობილი.

84

84^1გუნდის ლოტბარს. კორახის ძეთა. ფსალმუნი. +

2ისურვე, უფალო, ქვეყანა შენი, დააბრუნე ტყვე იაკობისა. +

3აპატიე დანაშაული შენს ხალხს, დაფარე ყველა მისი ცოდვა.

4აგვარიდე მთელი შენი გულისწყრომა, დააცხრე შენი მრისხანება.

5მოგვაქციე, ღმერთო ჩვენო მხსნელო, და გააუქმე შენი გაჯავრება ჩვენზე.

6ნუთუ საუკუნოდ გაგვირისხდები, თაობიდან თაობამდე გააგრძელებ შენს მრისხანებას?

7ნუთუ აღარ დაგვიბრუნებ სიცოცხლეს, რათა შენმა ერმა იხაროს შენით?

8გვიჩვენე, უფალო, შენი წყალობა და შემწეობა გვიბოძე შენი.

9მე კი მოვისმენ, თუ რას იტყვის უფალი ღმერთი; რადგან მშვიდობას იტყვის თავის ერზე, და თავის წმიდებზე, თუკი დაგმობენ სიბრიყვეს.

10მართლაც ახლოა ხსნა მისმიერი მის მოშიშთათვის, რათა დიდებამ დაისადგუროს ჩვენს ქვეყანაში.

11წყალობა და ჭეშმარიტება შეხვდებიან ერთმანეთს, სიმართლე და მშვიდობა გადაჰკოცნიან ერთიმეორეს.

12ჭეშმარიტება დედამიწიდან აღმოცენდება და სიმართლე ზეციდან გადმოიხედავს. +

13უფალი გვიბოძებს სიკეთეს და ჩვენი მიწა მოგვცემს ნაყოფს. +

14სიმართლე ივლის მის წინ და გზას გაუკაფავს მის ნაბიჯებს. +

85

85^1ლოცვა დავითისა. მომაპყარ, უფალო, ყური, მიპასუხე, რადგან ღარიბ-ღატაკი ვარ მე. +

2დაიფარე ჩემი სული, რადგან შენი მოსავი ვარ; იხსენი მორჩილი შენი, შენ, ჩემო ღმერთო, შენ რომ გესავს.

3შემიწყალე, უფალო, რამეთუ შენ მოგიხმობ ყოველდღე.

4ახარე სული შენი მორჩილისა, რადგან, უფალო, შენსკენ აღვაპყარ სული ჩემი.

5რადგან შენ, უფალო, კეთილი და შემბრალე ხარ, და დიდად მოწყალე ყველას მიმართ, ვინც მოგიხმობს.

6მოისმინე, უფალო, ლოცვა ჩემი და ყურად იღე ჩემი მუდარის ხმა,

7ჩემი გაჭირვების დღეს მოგიხმობ, რადგან მიპასუხებ.

8არ არსებობს შენი მსგავსი ღმერთებს შორის, და არც მსგავსი საქმეთა შენთა. +

9ყოველი ხალხი, შენს მიერ შექმნილი, მოვა და მუხლს მოიდრეკს შენს წინაშე, უფალო, და განადიდებს შენს სახელს;

10რადგან დიდი და სასწაულთმოქმედი ხარ, შენა ხარ ერთი ღმერთი.

11დამაყენე, უფალო, შენს გზაზე, რათა ვიარო შენი ჭეშმარიტებით. წარმართე ჩემი გული შენი სახელის მოშიშებით.

12გადიდებ, უფალო, ღმერთო ჩემო, მთელი გულით და პატივს მივაგებ შენს სახელს უკუნისამდე.

13რადგან დიდია შენი წყალობა ჩემს მიმართ, და დაიხსენ ჩემი სული შავეთის უფსკრულებიდან.

14ღმერთო! და მტარვალთა კრებულმა იძია ჩემი სული, და არ შეგრაცხეს თავიანთ წინაშე.

15ხოლო შენ, უფალო, შემბრალე ხარ და მოწყალე ღმერთი, დიდმოწყალე და ჭეშმარიტი ხარ. +

16მოიქეც ჩემსკენ და შემიწყალე, უბოძე შენი სიმაგრე შენს მორჩილს და იხსენი ძე შენი მხევლისა.

17მოიმოქმედე ჩემს მიმართ სასწაული სასიკეთო, და იხილონ ჩემმა მოძულეებმა და რცხვენოდეთ, რადგან შენ, უფალო, შემეწიე და ნუგეში მეცი.

86

86^1კორახის ძეთა. ფსალმუნი. გალობა. წმიდა მთაზე დგას ქალაქი მისი დაფუძნებული, +

2უყვარს უფალს სიონის ბჭეები იაკობის ყველა საყოფელზე მეტად. +

3ქება-დიდებას ამბობენ შენზე,

4„გავახსენებ რაჰაბსა და ბაბილონს, ვინც მე მიცნობს. აჰა, ფილისტიმი და ცორი ქუშთან ერთად: ‘ეს დაიბადა იქ.’“

5სიონზე კი იტყვიან: და უზენაესმა წარმართა იგი.“

6უფალი ჩაწერს ხალხთა ნუსხაში:

7მღერიან და როკავენ: „ყველა ჩემი წყარო შენშია.“ +

87

87^1გალობა. ფსალმუნი კორახის ძეთა. გუნდის ლოტბარს. მახალათის ხმაზე საგალობლად. მოძღვრება ჰემან ეზრახელისა. +

2უფალო, ღმერთო ჩემო მხსნელო, შენს წინაშე ვღაღადებ დღედაღამ!

3მოვიდეს შენს წინაშე ჩემი ლოცვა, ყური მოაპყარ ვედრებას ჩემსას;

4რამეთუ აღივსო ვნებებით სული ჩემი და ჩემი სიცოცხლე ჯოჯოხეთს უახლოვდება.

5შევირაცხე მათ გვერდით. სამარეში რომ ჩადიან, შევიქენი, ვითარცა კაცი უძალღონო. +

6მკვდრებს შორის ვარ ჩაგდებული, სამარეში მწოლარენი, და რომელნიც შენი ხელით მოისრნენ.

7მომათავსე ქვესკნელის ორმოში, ბნელეთში, მორევში.

8მე დამატყდა თავს რისხვა შენი, და ყველა შენი ტალღით დამტანჯე. +

9შენ განმაშორე ნაცნობნი ჩემნი, საზიზღარი გამხადე მათთვის; დატყვევებული ვარ და ვერ გამოვდივარ. +

10თვალი ჩემი დანაღვლიანდა ტანჯვით; მოგიხმობდი, უფალო, ყოველდღე, შენსკენ ვიწვდიდი ხელებს. +

11ნუთუ მკვდრებისათვის მოიმოქმედებ სასწაულს, ან მიცვალებულნი წამოდგებიან და განგადიდებენ?

12განა საფლავში ილაპარაკებენ შენს წყალობაზე, და ჯოჯოხეთში – შენს ჭეშმარიტებაზე? +

13შეიცნობენ წყვდიადში შენს სასწაულებს და შენს სიმართლეს – დავიწყების ქვეყანაში?

14მე კი, უფალო, შენ გევედრებოდი, და დილ-დილობით ჩემი ლოცვა წინ გეგებებოდა.

15რად მიატოვე, უფალო, სული ჩემი, უკუიქციე პირისახე ჩემგან? +

16ღარიბი ვარ და ტანჯული ყრმობიდანვე, შენს საშინელებებს ვზიდავ, დავუძლურდი.

17თავზე გადამიარა შენმა რისხვის სასჯელმა, შენმა შიშის ზარმა გამანადგურა.

18გარე მივლიდნენ, წყლების მსგავსად მთელ დღეს, ყველა ერთად მერტყმოდა გარს.

19შენ განმაშორე მოყვარე და მეგობარი, ჩემი ნაცნობნი ბნელით მოცულან. +

88

88^1მოძღვრება. ეთან ეზრახელისა.

2უფლის წყალობებს მარადჟამს ვუგალობებ. თაობიდან თაობას ვაცნობებ +

3რადგანაც ვთქვი: „უკუნისამდე დაფუძნდეს და ცათა შიგან. განიმტკიცო ჭეშმარიტება შენი“

4შენ თქვი: „დავდე პირობა ჩემს რჩეულთან, შევფიცე დავითს, ჩემს მორჩილს: + + +

5‘უკუნისამდე გავამაგრებ შენს შთამომავლობას და თაობიდან თაობამდე დავაფუძნებ შენს ტახტს.’“

6განადიდებენ ცანი შენს საოცრებებს, უფალო, ასევე შენს ჭეშმარიტებას წმიდათა კრებულში.

7რადგან ვინ შეედრება ცაში უფალს, ვინ მიემსგავსება უფალს ღვთის შვილებში?

8ღმერთი დიდებულია წმიდათა კრებულში და საშიშია ყველასათვის მის ირგვლივ. +

9უფალო, ღმერთო ძალთაო! და შენი ჭეშმარიტება შენს გარშემოა! +

10შენ ბატონობ ზღვის მოქცევაზე, მის აბობოქრებულ ტალღებს შენ ამშვიდებ.

11შენ განართხე ეგვიპტე, როგორც განგმირული; შენი ძლიერი მკლავით გაფანტე შენი მტრები.

12შენია ცანი, დედამიწაც შენია; სამყარო და მისი სავსება შენ დააფუძნე. +

13ჩრდილოეთი და სამხრეთი შენ შეჰქმენი; თაბორი და ხერმონი შენს სახელს უმღერებენ.

14შენია მკლავი მაგარი; გააძლიერე ხელი შენი, მოამაღლე მარჯვენა შენი.

15სიმართლე და მართლმსაჯულებაა შენი ტახტის საფუძველი, წყალობა და ჭეშმარიტება შენი სახის წინაშე დადიან.

16ნეტარ არს ხალხი, მცოდნე ბუკის ხმობისა; ისინი შენი სახის შუქით იარებიან, უფალო; +

17შენი სახელით ილხენენ ყოველდღე და შენი სიმართლით ამაღლდებიან.

18რადგან შენა ხარ მშვენება მათი ძალისა, და შენი ნებით მომაღლდება ღირსება ჩვენი.

19რადგან უფლისაგან არის ჩვენი ფარი და წმიდა ისრაელისაგან – მეფე ჩვენი.

20მაშინ ელაპარაკე ხილვისას შენს წმიდებს და უთხარი: „ვუბოძე დახმარება გმირს; ავამაღლე რჩეულნი ხალხისაგან; +

21ვპოვე დავითი, მსახური ჩემი, და ჩემი, წმიდა ზეთი ვცხე მას. +

22რომ ჩემმა ხელმა წარმართოს იგი, და ჩემმა მკლავმა გაამაგროს.

23ვერ დაჯაბნის მას მტერი, და ურჯულოების ძე ვერ დაჩაგრავს მას.

24მოვსრავ მის წინაშე მის მოდავეთ, და მის მოძულეებს დავამხობ;

25ჭეშმარიტება და წყალობა ჩემი მასთანაა და ჩემი სახელით მომაღლდება ღირსება მისი.

26ზღვას გადავაწვდენ მის ხელს, და მდინარეებს – მის მარჯვენას.

27ის მომიწოდებს: ‘მამაჩემი ხარ, ჩემი ღმერთი და ბურჯი ჩემი ხსნისა.’ +

28მეც უფროსობას ვუბოძებ მას, ქვეყნიერების მეფეებზე უმაღლესობას, +

29უკუნისამდე შევუნახავ მას ჩემს წყალობას, და ჩემი აღთქმა საიმედო იქნება მისთვის.

30და დავამკვიდრებ უკუნისამდე ნაშიერს მისას და მისი ტახტი, ვითარცა დღენი ცისანი. +

31თუ მიატოვეს მისმა შვილებმა ჩემი რჯული და ჩემს სამართალს არ გაჰყვებიან,

32თუ ჩემს წესდებებს დაარღვევენ და ჩემს მცნებებს არ დაიცავენ,

33კვერთხით მოვკითხავ მათ დანაშაულს და გვემით – შეცოდებას.

34მაგრამ ჩემს წყალობას არ მოვუშლი მას და არ გავაცრუებ ჩემს ჭეშმარიტებას. +

35არ შევბღალავ ჩემს აღთქმას და არ შევცვლი, რაც აღმოხდა ჩემს ბაგეებს.

36ერთხელ შევფიცე ჩემი სიწმიდით; განა ვეცრუები დავითს?

37მისი ნაშიერი მარადჟამს იქნება და მისი ტახტი, ვითარცა მზე, ჩემს წინაშე; +

38მკვიდრი იქნება მთვარესავით უკუნისამდე, და ჭეშმარიტი მოწმე ღრუბლებში.“

39მაგრამ მიატოვე და შეიზიზღე, განრისხდი შენს ცხებულზე!

40უგულებელყავ აღთქმა შენს მორჩილთან, მიწას დაანარცხე გვირგვინი მისი;

41მოშალე ყველა ზღუდენი მისნი; ნანგრევებად აქციე სიმაგრენი მისნი.

42გაძარცვეს იგი გამვლელ-გამომვლელებმა, მეზობლის დასაცინი გახდა;

43მაღლა ასწიე მის მოშუღართა მარჯვენა, გაახარე ყველა მისი მტერი.

44თანაც დააჩლუნგე მისი მახვილი და არ უწყალობე გამარჯვება ომში;

45გააცამტვერე სიწმიდე მისი და მისი ტახტი მიწასთან გაასწორე;

46შეამცირე დღენი მისი სიჭაბუკისა, და სირცხვილით შემოსე იგი. +

47როდემდე დაგვემალები, უფალო? განუწყვეტლივ,

48გაიხსენე, რა არის ჩემი წუთისოფელი; რისთვის შეჰქმენი ფუჭად ყოველი ძე ადამისა?

49ვინ არის კაცი სიკვდილი არ იხილოს, და

50სად არის შენი ადრინდელი წყალობა, უფალო, დავითს რომ შეჰფიცე შენი ჭეშმარიტებით?

51გაიხსენე, უფალო, დამცირება შენს მორჩილთა, უბით რომ ვატარებ ყველა ძლიერი ხალხისაგან.

52როგორ ლანძღავენ შენი მტრები, უფალო, როგორ ლანძღავენ შენი ცხებულის კვალს. +

53კურთხეულ არს უფალი უკუნისამდე!

89

89^1ლოცვა მოსესი, ღვთისკაცისა. უფალო! თავშესაფარი იყავ ჩვენთვის თაობიდან თაობამდე.

2ვიდრე მთები დაიბადებოდნენ და შექმნიდი დედამიწასა და სამყაროს, და უკუნითი უკუნისამდე შენა ხარ ღმერთი.

3კაცს დააბრუნებ ხრწნადობისათვის და ეტყვი: „დაბრუნდით, ძენო კაცთანო!“

4რადგან ათასი წელი შენს თვალში, ვითარცა გუშინდელი დღე, რომ გადაიარა, და ერთი გუშაგობა ღამისა.

5ღვართქაფივით გააქანებ მათ, ძალი მათი დილდილობით ბალახივით შეიცვლება:

6დილას ყვავის და ფერს იცვლის, საღამოს ჭკნება და ხმება. +

7რადგანაც დავილიეთ შენი რისხვით და შენი გულისწყრომით შევძრწუნდით.

8ჩვენი დანაშაულებანი წინ დაიდე, ჩვენი საიდუმლო – შენი სახის შუქის წინ. +

9რადგან ყველა ჩვენი დღე გაილია შენი რისხვით, ისე მიდის ჩვენი წლები, როგორც ერთი ამოსუნთქვა.

10ჩვენს წელთა რიცხვი სამოცდაათი წელიწადია, ხოლო ჯანმაგრობის დროს – ოთხმოცი წელიწადი; და ამათგან უმეტესი ჯაფისა და არარაობისა, რადგან სწრაფად მიჰქრიან და ჩვენც იქით მივფრინავთ.

11ვინ იცის შენი რისხვის ძალა, და შენი მძვინვარება შიშის შიშისამებრ?

12ჩვენი დღეების დათვლა გვასწავლე, რათა შევიძინოთ ბრძენი გული. +

13მობრუნდი, უფალო, – ვიდრემდე მიგვატოვებ? – და ნუგეში ეცი შენს მორჩილებს.

14გაგვაძღე გარიჟრაჟზე შენი წყალობით, და ვიხაროთ და ვილხინოთ ყოველთა დღეთა ჩვენთა.

15გაგვამხიარულე იმ დღეთა წილ, რომ გვტანჯავდი, იმ წელთა წილ, გაჭირვება რომ ვნახეთ. +

16იხილონ შენმა მორჩილებმა შენი საქმენი და შენი ბრწყინვალება – მათმა შვილებმა. +

17და იყოს კეთილმოსურნეობა უფლისა, და საქმე ჩვენი ხელისა წარმართე ჩვენთვის, და საქმე ჩვენი ხელისა წარმართე. +

90

90^1უზენაესის საფარქვეშ დამკვიდრებული ყოვლისშემძლის ჩრდილქვეშ ისვენებს. +

2ეუბნება უფალს: „ჩემი მფარველი და სიმაგრეა ჩემი ღმერთი, რომელსაც ვესავ.“

3ის დაგიხსნის მონადირის მახისაგან, და მომსრავი ჭირისაგან.

4თავის მხრებს გადაგაფარებს და მის ფრთებს შორის შეაფარებ თავს; ფარი და ბურჯია მისი ჭეშმარიტება. +

5ნუ შეგეშინდება ღამის საშინელებისა, ისრის – დღისით გაფრენილის, +

6შავი ჭირის – ბნელში მოარულის, სენის – შუადღის მძარცველის.

7დაეცემა შენს გვერდით ათასი და ათი ათასი შენს მარჯვნივ, შენ კი არ მოგეკარება.

8მხოლოდ შენი თვალით შეხედავ და დაინახავ მისაგებელს ბოროტეულთა. +

9რადგან შენ [ამბობ]: „უფალი არის ჩემი თავშესაფარი.“ შენს საცხოვრისად აირჩიე უზენაესი. +

10არ შეგემთხვევა სიავე, და წყლული ვერ მიეკარება შენს კარავს. +

11რამეთუ თავის ანგელოზებს უბრძანა, დაგიცვან ყველა შენს გზაზე. +

12ხელში აყვანილს გატარებენ, რომ ფეხი არ წამოჰკრა ქვაზე. +

13ლომსა და უნასს ფეხს დაადგამ, ლომის ბოკვერს და ურჩხულს გაქელავ. +

14უფალი ამბობს: „რაკი მოისურვა, გადავარჩენ მას, დავიფარავ მას, რადგან იცნო სახელი ჩემი. +

15მომიხმობს მე და ვუპასუხებ, მასთან ვარ გასაჭირში; გამოვიხსნი და ვასახელებ. +

16დღეთა ხანგრძლიობით გავაძღებ და შემწეობას მოვუვლენ ჩემსას.“ +

91

91^1ფსალმუნი. გალობა შაბათის დღისათვის.

2კარგია, ვადიდოთ უფალი, და ვუგალობოთ შენს სახელს, უზენაესო! +

3გაუწყოთ დილ-დილობით შენი წყალობა და ჭეშმარიტება შენი – ღამ-ღამობით. +

4ათსიმიანსა და ჩანგზე გალობით – ქნარზე.

5რაკი გამამხიარულე, უფალო, შენი ნამოქმედარით, შენთა ხელთა ნასაქმარს ვუგალობებ.

6რაოდენ დიდია შენი საქმეები, უფალო, ფრიად ღრმაა შენი ზრახვები. +

7უგუნური კაცი ვერ შეიცნობს და უმეცარი ვერ გაიგებს ამას,

8როცა ბოროტნი აყვავდებიან ბალახივით და აღორძინდება ყველა – მოქმედი სიმრუდისა, რომ დაიღუპონ საუკუნოდ. +

9ხოლო შენ მაღალი ხარ მარადჟამს, უფალო!

10რადგანაც, აგერ, შენი მტრები, უფალო, რადგანაც აგერ შენი მტრები იღუპებიან, განიბნევიან ყველანი – სიმრუდის მოქმედნი.

11მოამაღლებ რქას ჩემსას მარტორქის რქისამებრ, ცხებული ვარ ხასხასა ზეთით.

12უჭვრეტს ჩემი თვალი ჩემს მტრებს, ჩემს წინააღმდეგ აღმდგარ ბოროტმოქმედებზე გაიგონებენ ჩემი ყურები.

13წმიდანი ფინიკივით გაიფურჩქნება, ლიბანის კედარივით წამოიმართება. +

14უფლის სახლში დარგულნი, ჩვენი ღმერთის ეზოებში აყვავდებიან;

15სიბერეშიც გამოიღებენ ნაყოფს წვნიანსა და ხასხასას.

16რათა განვაცხადო: „მართალია უფალი; იგია ჩემი საყრდენი, და არ არის მასში უსამართლობა.“

92

92^1უფალი მეფობს სიდიადით შემოსილი; შეიმოსა უფალი, ძლიერება გარს შემოირტყა; სამყაროც მტკიცედ დგას და არ შეირყევა. +

2მტკიცედ დგას შენი ტახტი დასაბამიდან; მარადიულობიდან ხარ შენ.

3აიმაღლეს მდინარეებმა, უფალო, აიმაღლეს მდინარეებმა თავიანთი ხმა, აიმაღლებენ მდინარენი თავიანთ ტალღებს ძლიერად;

4წყალთა მრავალთა, ზღვის მძლავრ ტალღათა

5მცნებანი შენნი მტკიცეა ფრიად; შენს სახლს შეშვენის სიწმიდე, უფალო, სამარადჟამოდ.

93

93^1უფალო, ღმერთო შურისძიებისა, ღმერთო შურისძიებისა, გამოჩნდი! +

2ამაღლდი, მსაჯულო ქვეყნიერებისა, მიუზღე საზღაური ამპარტავნებს. +

3ვიდრემდე, უფალო, ბოროტნი, ვიდრემდე უნდა ილხენდნენ ბოროტნი? +

4აღმითქვამენ და ამბობენ სიცრუეს, ამაყად ყვებიან სიმრუდის მოქმედნი.

5შენს ერს, უფალო, ჩაგრავენ და შენს სამემკვიდროს ტანჯავენ.

6ქვრივსა და ხიზანს ხოცავენ და ობლებს ჟლეტენ.

7ამბობენ: „ვერ იხილავს უფალი, და ვერ გაიგებს ღმერთი იაკობისა.“ +

8გონს მოდით, უგუნურნო ერისანო! უმეცარნო, როდის დაჭკვიანდებით?

9დამნერგავი ყურისა განა ვერ მოისმენს? თვალის შემქმნელი განა ვერ დაინახავს? +

10ხალხთა განმრიგე განა ვერ ამხილებს – ის, ვინც ასწავლის ადამიანს ჭკუას?

11უფალმა იცის ზრახვანი კაცისა, რადგან ამაონი არიან ისინი.

12ნეტარია კაცი, რომელსაც დასჯი, უფალო, და შენს რჯულს ასწავლი.

13რათა დაასვენო ავი დღეებისაგან, ვიდრე ბოროტს ორმო გაეთხრებოდეს.

14რადგან არ მოიშორებს უფალი თავის ხალხს და თავის სამემკვიდრეოს არ მიატოვებს; +

15რადგან სიმართლესთან დაბრუნდება სამართალი, და მას მიჰყვება ყველა გულწრფელი.

16ვინ აღუდგება ჩემს გამო ბოროტებას? მხარში ვინ ამომიდგება სიმრუდის მოქმედთა წინააღმდეგ?

17უფალი რომ არ ყოფილიყო ჩემი შემწე, ცოტაც და, დასახლდებოდა ჩემი სული ჯოჯოხეთში.

18თუ ვთქვი: „მომიცურდა ფეხი,“ შენი წყალობა, უფალო, გამამაგრებს. +

19როცა ზრუნვით ამევსება გული, შენი ნუგეში მიამებს სულს.

20ნუთუ გაგიტოლდება ტახტი უკუღმართთა, უსამართლობას რომ სჩადიან შენი რჯულის საწინააღმდეგოდ?

21გაილაშქრებენ მართლის სულზე, და წმიდა სისხლს ბრალში გახვევენ.

22მაგრამ უფალი გახდა ჩემი მტკიცე სიმაგრე, ჩემი თავშესაფრის კლდე.

23მათვე მიაგებს თავიანთ უსამართლობას და თავიანთ სიავით მოსპობს მათ, მოსპობს მათ უფალი, ღმერთი ჩვენი.

94

94^1მოდით, ვუგალობოთ უფალს, შევღაღადოთ ჩვენი ხსნის ბურჯს. +

2სამადლობელით წარვდგეთ მის წინაშე, და სიმღერით შევღაღადოთ მას.

3რადგან უფალი არის დიდი ღმერთი და მეფე – ყველა ღვთაებაზე აღმატებული;

4რადგან მის ხელთაა სიღრმენი მიწისა, და მთების მწვერვალებიც მისია.

5მისია ზღვა, მან შექმნა იგი; და ხმელეთი მის ხელთა ქმნილებაა.

6მოდით, თაყვანი ვცეთ და შეუვრდეთ, მუხლი მოვიდრიკოთ ჩვენი შემქმნელი უფლის წინაშე!

7რადგან ის ჩვენი ღმერთია, ჩვენ კი ერი მისი სამწყსოსი და ცხვარი მისი სამწყემსი. ო, დღეს რომ მოგესმინათ მისი ხმა: +

8„ნუ გაისასტიკებთ თქვენს გულებს, ვითარცა მერიბაში, როგორც გამოცდის დღეს, უდაბნოში +

9რომ გამომცადეს თქვენმა მამებმა, გამომცადეს და იხილეს ჩემი ნამოქმედარი. +

10ორმოც წელიწადს მომაბეზრა თავი იმ თაობამ, და ვთქვი: მცდარი გულის ხალხია ისინი და არ იციან მათ ჩემი გზები.

11ამიტომ დავიფიცე ჩემი მრისხანების ჟამს, რომ ვერ შევლენ ჩემს სავანეში.“ +

95

95^1უგალობეთ უფალს გალობა ახალი, უგალობეთ უფალს, მთელო ქვეყნიერებავ!

2უგალობეთ უფალს, ადიდეთ მისი სახელი, ახარეთ დღითი დღე ხსნა მის მიერი. +

3მოუთხრეთ წარმართებს მისი ღირსება, ყოველ ერს – მისი სასწაულები.

4რადგან დიდია უფალი და ღირსსაქები მეტად, ყველა ღმერთებზე საშიშია ის,

5რადგან ერების ყველა ღმერთი კერპებია, ხოლო უფალმა შექმნა ცანი. +

6მშვენება და ბრწყინვალებაა მის წინაშე, სიძლიერე და მომხიბლაობა – მის ტაძარში. +

7შესწირეთ უფალს, ტომებო ხალხთა, შესწირეთ უფალს ქება და დიდება.

8შესწირეთ უფალს ქება მისი სახელისა. წაუღეთ ძღვენი და მიდით მის ეზოებში.

9თაყვანი ეცით უფალს მოწიწებით; ათრთოლდით მის წინაშე, მთელო ქვეყნიერებავ!

10უთხარით ხალხებს: „უფალი მეფობს!“ ამიტომ მტკიცეა სამყარო, არ შეირყევა. ის განიკითხავს ხალხებს სისწორით. +

11გამხიარულდებიან ცანი და მოილხენს ქვეყანა. იხმაურებს ზღვა და სავსება მისი.

12გაიხარებს ველი და ყოველი, რაც მასზეა, მაშინ იზეიმებენ ყოველნი ხენი ტევრისანი +

13უფლის წინაშე, რადგან ის მოდის, რადგან ის მოდის ქვეყნიერების განსასჯელად; განსჯის სამყაროს სიმართლით და ერებს – თავისი ჭეშმარიტებით. +

96

96^1უფალი მეფობს; ილხინოს ქვეყნიერებამ, გაიხარონ უამრავმა კუნძულებმა! +

2ღრუბელი და ნისლია მის ირგვლივ, სიმართლითა და განსჯით არის წარმართული მისი ტახტი.

3ცეცხლი იარება მის წინაშე და ედება ირგვლივ მის მტრებს. +

4გაანათებენ მისი ელვები სამყაროს; ნახავს და შეშინდება ქვეყანა.

5მთები ცვილივით დადნებიან უფლის წინაშე, მთელი ქვეყნიერების უფლის წინაშე. +

6ცანი ღაღადებენ მის სიმართლეს, და ყველა ხალხმა იხილა დიდება მისი. +

7შერცხვება ყველა, ვინც ქანდაკებას ემსახურება, ვინც ტრაბახობს კერპებით; მუხლი მოიდრიკეთ მის წინაშე ვითომ-ღმერთებო.

8მოისმენს და გაიხარებს სიონი, და ილხენენ იუდას ასულები, შენთა სამართალთათვის, უფალო!

9რადგან შენ, უფალო, უმაღლესი ხარ მთელს ქვეყნიერებაზე, მეტისმეტად აღზევებული ყველა ღმერთებზე.

10უფლის მოყვარულნო, შეიძულეთ ბოროტება! ის იცავს მის წმიდათა სულებს, ბოროტთა ხელიდან იხსნის მათ. +

11შუქი იღვრება მართალთათვის და გულით წრფელთათვის – მხიარულება. +

12იმხიარულეთ, მართალნო, უფლის მიმართ და ადიდეთ მისი წმიდა ტაძრის სახსენებელი.

97

97^1ფსალმუნი. უგალობეთ უფალს ახალი გალობა! რადგან სასწაულები მოიმოქმედა; იხსნა იგი მისმა მარჯვენამ და მისმა წმიდა მკლავმა. +

2განაცხადა უფალმა ხსნა მის მიერი, ხალხთა თვალწინ გადაშალა მისი სიმართლე.

3გაუხსენა თავისი წყალობა და ჭეშმარიტება ნახა დედამიწის ყველა კუთხემ შველა ჩვენი ღმერთისა. +

4შეჰღაღადეთ უფალს, მთელო ქვეყნიერებავ! შემოსძახეთ და აქეთ და უგალობეთ. +

5უგალობეთ უფალს ქნარით, ქნარით და საგალობლის ხმით.

6რქითა და ბუკის ხმით შეჰღაღადეთ მეუფეს, უფალს!

7ახმაურდეს ზღვა და მისი სავსება, მსოფლიო და მისი მკვიდრნი.

8მდინარეებმა ტაში შემოჰკრან, მთებმა ერთად იმხიარულონ უფლის წინაშე, რადგანაც მოვა ქვეყნიერების განსასჯელად.

9განიკითხავს მსოფლიოს სიმართლით და ერებს – სისწორით.

98

98^1უფალი მეფობს; შეძრწუნდნენ ერები; ის ქერუბიმებზეა ამხედრებული, ირყევა ქვეყანა.

2უფალი დიდია სიონში და მაღალი ყველა ერებზე.

3ისინი აქებენ შეს სახელს, დიდსა და საშიშს, – წმიდაა იგი –

4და სიძლიერეს მეფისას, რომელსაც სამართალი უყვარს. შენ დაამკვიდრე სისწორე; სამართალი

5აღამაღლეთ უფალი, ღმერთი ჩვენი, და თაყვანი ეცით მის ფერხთა საყრდენს! წმიდაა იგი!

6მოსე და აარონი მის მღვდელთა შორის და სამუელი მისი სახელის მხმობელთა შორის, ისინი მოუხმობენ უფალს და ის უპასუხებს მათ.

7ღრუბლის სვეტიდან ელაპარაკა მათ; დაიცვეს მისი მოწმობანი და წესდება, მათთვის მიცემული.

8უფალო, ღმერთო ჩვენო! შენ უპასუხებდი მათ; მიმტევებელი ღმერთი იყავი მათთვის, და აგრეთვე შურისმაძიებელი მათი ნამოქმედარის.

9აღამაღლეთ უფალი, ღმერთი ჩვენი, და თაყვანი ეცით მის წმიდა მთას! რადგან წმიდაა უფალი, ღმერთი ჩვენი! +

99

99^1ფსალმუნი. სახოტბო. შეჰღაღადე უფალს, მთელო ქვეყნიერებავ! +

2ემსახურეთ უფალს სიხარულით, მიდით მის წინაშე სიმღერით!

3უწყოდეთ, რომ უფალი ღმერთია; მისი შექმნილები ვართ და არა ჩვენი, მისივე ხალხი ვართ და ცხვარი ვართ მისი სამწყსოსი. +

4შედით მის კარიბჭეში ხოტბის შესხმით, მის ეზოებში – ქება-დიდებით; მადლობა შესწირეთ მას, ადიდეთ სახელი მისი!

5რადგან კარგია უფალი, საუკუნოა წყალობა მისი; და თაობიდან თაობამდე – ჭეშმარიტება მისი.

100

100^1დავითის ფსალმუნი. წყალობითა და სამართლით ვიმღერებ; შენ გიგალობებ, უფალო!

2ვიფიქრებ უბიწო გზაზე: – როდის მოხვალ ჩემთან? ვივლი ჩემი გულის უბიწოებით ჩემს სახლს შორის.

3თვალწინ არ დავიყენებ არაფერს უკეთურს; დანაშაულებრივი საქმე მოვიძულე, არ მომეკარება.

4მრუდე გული მრუდე შორს იყოს ჩემგან, ბოროტს არ მინდა ვცნობდე.

5თვისი მოყვასის ფარულად მაბეზღარს ამოვწყვეტ, ამპარტავან თვალსა და გაუმაძღარ გულს ვერ ავიტან.

6თვალს დავიჭერ მართლებზე ქვეყნისა, რომ დასხდნენ ჩემთან; ვინც უბიწოების გზით იარებოდა, ის მემსახურებოდა მე.

7ვერ დამკვიდრდება ჩემს სახლში სიყალბის მქნელი; ტყუილის მოლაპარაკე ვერ დაეფუძნება ჩემს თვალწინ.

8დილდილობით ამოვწყვეტ ყველა ბოროტს ქვეყნისას, რომ გადაშენდეს უფლის ქალაქიდან ყოველი მოქმედი სიმრუდისა. +

101

101^1ლოცვა გლახაკისა, ოდეს იტანჯება და უფლის წინაშე გადმოღვრის თავის გულისნადებს. +

2უფალო, ისმინე ჩემი ლოცვა, და ჩემი ღაღადისი შენთან მოვიდეს.

3ნუ დაფარავ შენს სახეს ჩემგან მომაპყარ ყური, მსწრაფლ მიპასუხე.

4რადგან გაქრნენ კვამლივით ჩემი დღეები და ჩემი ძვლები ვარვარებს, როგორც კოცონი.

5დაჭკნა ბალახივით და გახმა ჩემი გული, რადგან დამავიწყდა ჩემი პურის ჭამა. +

6ჩემი კვნესის ხმისაგან მიჰკვრია

7დავემსგავსე უდაბნოს ვარხვს, გავხდი ვითარცა ბუკიოტი ნანგრევებში. +

8უძილო ვიქმენ და ვზივარ,

9ყოველდღე მლანძღავენ ჩემი მტრები, ჩემი განმაქიქებელნი მე მიფიცავენ;

10რადგან ნაცარი პურივით ვჭამე და ჩემი სასმელი ცრემლით შევაზავე +

11შენი რისხვისა და გულისწყრომის გამო, რომ ამიყვანე და დამანარცხე.

12ჩემი დღეები გადახრილი ჩრდილივითაა და მე ბალახივით ვხმები.

13შენ კი, უფალო, საუკუნოდ იარსებებ, შენი სახსენებელი – თაობიდან თაობამდე.

14შენ კი აღსდექ და შეიწყალე სიონი; რადგან ჟამია, როცა შეწყალებ მას, რადგან მოვიდა საათი!

15რადგან უყვართ შენს მორჩილებს მისი ქვები და მისი მიწა ენანებათ.

16შეეშინდებათ წარმართთ უფლის სახელისა და ყველა ამქვეყნიერ მეფეს შენი დიდებისა. +

17რადგან აღაშენებს უფალი სიონს, გამოცხადდება თავისი ღირსებით, +

18მოხედავს ლოცვას გულმოდრეკილთა და არ დაამცირებს მათს ლოცვას. +

19დაიწერება ეს მომავალი თაობისათვის, და ხალხი, რომელიც გაჩნდება, ადიდებს უფალს.

20რადგან მან გადმოხედა თავისი წმიდის სიმაღლიდან, რადგან უფალმა ციდან მოიხილა ქვეყანა, +

21რომ მოესმინა კვნესა პატიმრისა, გაეთავისუფლებინა სიკვდილის ძენი. +

22რათა აუწყონ სიონს სახელი უფლისა და ქება მისი იერუსალიმს,

23როცა შეგროვდებიან ხალხები ერთად და სამეფონი უფლის სამსახურებლად.

24გაასავათა გზაში ჩემი ძალა, შეამცირა დღენი ჩემნი.

25ვეტყვი: „ღმერთო ჩემო! ნუ მომტაცებ ჩემს დღეებს ნახევარს! თაობიდან თაობამდეა შენი წლები.

26უწინ დედამიწა დააფუძნე, და შენთა ხელთა ნასაქმარია ზეცა. +

27ისინი ჩაივლიან, შენ კი იარსებებ; ყველანი ტანსაცმელივით დაძველდებიან, სამოსელივით გამოიცვლი მათ და გაქრებიან.

28შენ კი იგივე ხარ, და შენი წლები არ დაილევიან! +

29შენი მორჩილის ძენი დამკვიდრდებიან და შთამომავალი მათი შენს წინაშე წარიმართება.“

102

102^1დავითისა. ადიდე, სულო ჩემო, უფალი და, მთელო შიგნეულობავ ჩემო, მისი წმიდა სახელი!

2ადიდე, სულო ჩემო, უფალი, და ნუ დაივიწყებ რაც კეთილი გიყო!

3ის არის შემნდობი ყველა შენი ბრალისა, მკურნალი ყველა შენი სნეულებისა. + +

4საფლავიდან დამხსნელი შენი სიცოცხლისა, შენი გვირგვინდამდგმელი წყალობით და შებრალებით;

5სიკეთით აღმვსები შენი სიცოცხლისა, ორბივით განმაახლებელი შენი სიჭაბუკისა. +

6სიმართლეს იქმს უფალი და სამართალს ყოფს ყველა ჩაგრულთათვის.

7აუწყა თავისი გზები მოსეს, ისრაელიანთ – თავისი საქმენი.

8შემბრალე და ლმობიერია უფალი, სულგრძელი და მრავალმოწყალე. + +

9არც სამუდამოდ იდავებს და არც საუკუნოდ გაწყრება. +

10არც ჩვენი ცოდვების მიხედვით მოგვაგო და არც ჩვენი ბრალისამებრ გადაგვიხადა.

11რადგან რაოდენ ცა მაღალია დედამიწაზე, მისი წყალობაც ძლიერია მის მოშიშთა მიმართ;

12როგორც დაცილებულია აღმოსავლეთი დასავლეთისაგან, ისე გაგვაშორა მან დანაშაული ჩვენი.

13როგორც მამა შეიწყნარებს შვილებს, ისე შეიწყნარა უფალმა მოშიშნი მისნი; +

14ვინაიდან უწყის აგებულება ჩვენი, ახსოვს, რომ მტვერი ვართ ჩვენ. +

15ბალახივით არის დღენი კაცისა; ველის ყვავილივით აყვავდება;

16რადგან ქარი გადაუქროლებს და აღარ არის, და ვეღარავინ იცნობს მის ნადგომს; +

17ხოლო წყალობა უფლისა უკუნისამდეა მის მოშიშთა მიმართ, და მისი სიმართლე – შვილთაშვილებზე;

18მათზე, ვინც იცავს თავის აღთქმას და ვისაც ახსოვს მისი მცნებანი და ასრულებს კიდეც.

19უფალმა ცაში დაიდგა ტახტი თვისი, და მეუფება მისი ფლობს ყოველივეს.

20ადიდეთ უფალი, ანგელოზნო მისნო; ძალით ძლიერნო, მისი სიტყვის შემსრულებელნი ემორჩილებიან მის ნათქვამს. +

21ადიდეთ უფალი, ყოველნო სპანო მისნო, მსახურნო მისნო, მისი ნების შემსრულებელნო! +

22ადიდეთ უფალი, ყოველნი საქმენი მისნი, მისი მეუფების ყველა ადგილას! ადიდე, სულო ჩემო, უფალი!

103

103^1აკურთხე, სულო ჩემო, უფალი! უფალო, ღმერთო ჩემო, დიდი ხარ ფრიად; მშვენებითა და ბრწყინვალებით ხარ შემოსილი. +

2გაკრავს სინათლე სამოსელივით, განგიფენია ცა კარავივით,

3წყლებზე ააგო ზესართულები, მისი ღრუბლები გაიხადა ეტლად თავისთვის, მიმოდიოდა ქარის ფრთებზე. +

4რომელმაც შექმნა ქარები თავის მაცნეებად, ცეცხლი და ალი – თავის მსახურებად. +

5დააფუძნა დედამიწა თავის საძირკვლებზე, არ შეირყევა უკუნისამდე. +

6უფსკრულით, როგორც სამოსელით, დაფარე იგი; მთებზე დგას წყლები;

7მაგრამ შენი რისხვით მიედინებიან, შენი ქუხილის ხმაზე ილტვიან. +

8ადიან მთებზე, ჩადიან ველებზე, იმ ადგილას, სადაც დააფუძნე.

9საზღვარი დადე – წყლებს ვერ გადალახავენ, ვერც დაბრუნდებიან დედამიწის დასაფარავად. +

10გაუშვი წყაროები ხევებში, რომ მთებს შორის იდინონ;

11დალიოს ყოველმა მხეცმა ველისამ, მოიკლან კანჯრებმა წყურვილი.

12მათზე ცის ფრინველნი დამკვიდრებულან, რტოებიდან გამოსცემენ ხმას.

13რწყავს მთებს თავისი ზესართულებიდან; შენთა საქმეთა ნაყოფით ძღება ქვეყანა. +

14აღმოაცენებ ბალახს პირუტყვისათვის და მცენარეულობას – ადამიანის სამსახურებლად, რათა გამოიღოს პური მიწიდან.

15და ღვინომ გაამხიარულოს გული კაცისა, გააბრწყინოს სახე საცხებელზე მეტად და პურმა შეამტკიცოს გული კაცისა. +

16გაძღნენ ხენი უფლისანი და კედრები ლიბანისა, მან რომ დანერგა. +

17რომ იქ ჩიტებმა დაიდონ ბუდე: კვიპაროსები ყარყატის სახლია.

18მთანი მაღალნი – ქურციკისათვის, კლდენი – კურდღელთა თავშესაფარი.

19შექმნა მთვარე ჟამთათვის; მზემ იცის თავისი დასავალი. +

20განავრცობ ბნელს და იქნება ღამე, მაშინ ამოძრავდებიან ყოველნი ნადირნი ტყისა.

21ლომის ბოკვერები ბრდღვინავენ ნადავლისათვის და მოითხოვენ ღმერთისაგან თავიანთ საჭმელს.

22ამობრწყინდა მზე – შეგროვდებიან და თავიანთ ბუნაგებში დაწვებიან.

23გავა ადამიანი, რათა იშრომოს და იმუშაკოს მწუხრის ჟამამდე. +

24რაოდენ მრავალია საქმენი შენი, უფალო! ყოველივე სიბრძნით შეგიქმნია, სავსეა დედამიწა შენი მონაგარით

25ეს ზღვაა, დიდი და უკიდეგანო, იქ ქვეწარმავალია ურიცხვი, მხეცნი – მცირენი დიდებთან ერთად. +

26იქ ხომალდები დადიან; ლევიათანი – ეს შენ შექმენი მასში გასართობად.

27ყველა შენგან მოელის საზრდოს მიცემას თავთავის დროზე. +

28მისცემ მათ – აიღებენ, გახსნი შენს ხელს – გაძღებიან სიკეთით. +

29დაფარავ შენს სახეს – შეძრწუნდებიან, სულს წაართმევ – დაიხოცებიან და თავიანთ მიწა-მტვრად მიიქცევიან; +

30გაუშვებ შენს სულს – წარმოიქმნებიან, და განაახლებ პირს მიწისას. +

31იყოს დიდება უფლისა უკუნისამდე! იხარებდეს უფალი თავის ქმნილებაზე! +

32დახედავს დედამიწას და ის აცახცახდება, შეეხება მთებს და აკვამლდებიან. +

33ვუგალობებ უფალს ჩემი სიცოცხლის მანძილზე, ვუგალობებ ჩემს ღმერთს, ვიდრე ვარსებობ.

34ეამოს მას ჩემი გალობა! მე გავიხარებ უფალში.

35გაქრებიან ცოდვილნი ქვეყნიერებიდან და ბოროტნი აღარ იქნებიან! აკურთხე, სულო ჩემო, უფალი! ალელუია!

104

104^1ადიდეთ უფალი, მოუხმეთ მის სახელს, აუწყეთ ერებს საქმენი მისნი. +

2აქეთ იგი, უგალობეთ მას, ილაპარაკეთ ყველა მის სასწაულზე!

3განდიდდით მისი წმიდა სახელით! გამხიარულდეს გული უფლის მაძიებელთა. +

4ეძიეთ უფალი და ძლიერება მისი, ეძიეთ პირი მისი მარადის! +

5გაიხსენეთ მისი ნამოქმედარი სასწაულები, საოცრებანი და სამართალნი მისთა ბაგეთა! +

6თესლო აბრა ძენო იაკობისა, რჩეულნო მისნო!

7ის, უფალი, ღმერთი არის ჩვენი; მთელ ქვეყნიერებაზეა სამართალნი მისნი. +

8ახსოვს მარადის აღთქმა თავისი, სიტყვა, რომ დაადგინა ათას თაობამდე, +

9რომელიც დაუდო აბრაამს, და თავისი ფიცი ისაკთან. + +

10დაუდგინა იაკობს იგი წესად,

11უთხრა: „შენ მოგცემ ქანაანის ქვეყანას წილად თქვენი მემკვიდრეობისა.“ +

12როცა ისინი თითზე ჩამოსათვლელნი იყვნენ, ცოტანი და იქაური ხიზნები, +

13და უნდა ევლოთ ერთი ერიდან მეორესთან, ერთი სამეფოდან მეორესთან.

14არავის ანებებდა მათს დაჩაგვრას, და ამუნათებდა მათ გამო მეფეებს: +

15„არ შეეხოთ ჩემს ცხებულებს და ჩემს წინასწარმეტყველებს არ უბოროტოთ.“

16და მოუხმო შიმშილს დედამიწაზე და ყოველი სახსარი პურისა შემუსრა. +

17გაგზავნა მათ წინ კაცი, მონად გაიყიდა იოსები.

18გატანჯეს ბორკილებით ფერხნი მისნი, რკინა მისწვდა მის სულს.

19ვიდრე აუსრულდებოდა ნათქვამი მისი, უფლის სიტყვამ გამობრძმედა იგი. +

20გაგზავნა მეფემ და გაათავისუფლა იგი; განმგებელი ხალხებისა გამოიხსნა.

21დააყენა თავისი სახლის ბატონად და განმგებლად მთელი თავისი მონაგარისა. +

22რათა მოქცეოდა მის მთავრებს თავისი სურვილისამებრ და განებრძნო მოხუცებულნი მისნი.

23და მოვიდა ისრაელი ეგვიპტეში, და ხიზანი გახდა იაკობი ქამის ქვეყანაში. +

24და ააღორძინა ღმერთმა მისი ერი ფრიად და გაამრავლა მის მტრებზე მეტად.

25მოაქცია მათი გული უფლის ერის შესაძულებლად, მის მორჩილთა მიმართ სივერაგის განსაზრახველად.

26გაგზავნა მოსე, მსახური თვისი, აარონი, რომელიც ამოირჩია. +

27დაამკვიდრეს მათში მისი სასწაულები, და საოცრებანი მოიმოქმედეს ქამის ქვეყანაში.

28მიავლინა წყვდიადი და იქმნა ღამე, და არ გაურჩებულან მის სიტყვაზე. +

29გადააქცია მათი წყლები სისხლად და დახოცა მათი თევზები.

30აავსო მათი ქვეყანა მყვარით, მეფეთა პალატებიც კი.

31თქვა და მოვიდნენ მწერები, მკბენარი – მთელს მათ საზღვრებში. +

32წვიმის მაგიერ სეტყვა წარმოუგზავნა მათ, ალმოდებული ცეცხლი – მათ ქვეყანას. +

33მოსრა ვაზი მათი და ლეღვი მათი, და დალეწა ხეები მათ საზღვრებში.

34თქვა და მოვიდა კალია და მგრაგნელი აურაცხელი,

35და გადაჭამეს მთელი ბალახი მათ ქვეყანაში, და გადასანსლეს მთელი ნაყოფი მათი მინდვრისა.

36და მოსრა ყოველი პირმშო მათ ქვეყანაში, დასაბამი მთელი მათი ძალისა.

37და გამოიყვანა ისინი ვერცხლით და ოქროთი, და მათ ტომებში არავინ იყო უძლური. +

38გაუხარდა ეგვიპტეს მათი გამოსვლა, რადგან თავს დაატყდათ მათ შიში.

39გადააფარა ღრუბელი საჩრდილოდ და ცეცხლი – ღამის გასანათებლად. +

40ითხოვეს და გაუგზავნა მწყერი და ზეციური პურით გააძღო ისინი. +

41გახსნა კლდე და გადმოდინდა წყალი, წავიდა უდაბნოში მდინარედ.

42რადგან გაიხსენა თავისი წმიდა სიტყვა, თავისი მორჩილის – აბრაამის – მიმართ.

43გამოიყვანა თავისი ხალხი სიხარულით, რჩეულნი თვისნი ზარ-ზეიმით. +

44და მისცა მათ წარმართთა ქვეყნები, და ნაჯაფი ერებისა დაიმკვიდრეს მათ. +

45რათა დაიცვან წესები მისი და მის კანონებს გაუფრთხილდნენ. ალელუია!

105

105^1ალელუია! ქებით შემოსეთ უფალი, რადგან კეთილია, წყალობა მისი მარადიულია!

2ვის ძალუძს ილაპარაკოს უფლის სიძლიერე, სასმენელ ქმნას მისი ქება-დიდება?

3ნეტარ არიან სამართლის დამცველნი და სიმართლის მოქმედნი ყოველ ჟამს! +

4გამიხსენე, უფალო, შენი ხალხისადმი კეთილგანწყობილებისას, მომხედე შენმიერი შველით,

5რათა ვიხილო სიკეთე შენთა რჩეულთა, გავიხარო შენი ერის სიხარულით, და ვიქადო შენს სამკვიდროსთან ერთად. +

6შევცოდეთ ჩვენს მამებთან ერთად, სიმრუდე და ბოროტება ჩავიდინეთ. +

7ჩვენმა მამებმა ეგვიპტეში ვერ შეიგნეს შენი სასწაულები, არ გაიხსენეს შენი მრავალი წყალობა და აგიმხედრდნენ ზღვაზე, მეწამულ ზღვაზე.

8მაგრამ მან იხსნა თავისი სახელის გულისათვის, რათა გაეგოთ ძლიერება მისი.

9და შეუტია მეწამულ ზღვას და დაშრა, და წაიყვანა ისინი უფსკრულებში, როგორც უდაბნოში. +

10და იხსნა მოძულის ხელიდან და გადაარჩინა მტრის ხელიდან. +

11წყალმა დაფარა მათი მტრები, ერთი მათგანიც არ გადარჩენილა.

12და ირწმუნეს სიტყვანი მისნი, იმღერეს მისი ქება. –

13აჩქარდნენ, დაივიწყეს საქმენი მისნი, არ დაელოდნენ მის რჩევას.

14და აჰყვნენ გულისთქმას უდაბნოში და გამოსცადეს ღმერთი უკაცრიელ ადგილას.

15და შეუსრულა თხოვნა მათი, და მოუვლინა სიმჭლევე მათ სულებს. +

16და შური აღეძრათ მოსეს მიმართ ბანაკში, უფლის წმიდის აარონის მიმართ. +

17გაიპო მიწა და ჩაყლაპა დათანი, და დაფარა ხროვა აბირამისა. +

18და მოედო ცეცხლი მათ ხროვას, ალი მოეკიდა ბოროტებს.

19გააკეთეს ხბო ხორებთან და თაყვანი სცეს ჩამოსხმულ კერპს.

20და გაცვალეს თავიანთი დიდება ბალახის მძოველ ხარის გამოსახულებაში. +

21დაივიწყეს ღმერთი, თავიანთი მხსნელი, დიდთა საქმეთა მოქმედი ეგვიპტეში.

22საოცრებანი ქამის ქვეყანაში, საშინელებანი მეწამულ ზღვაზე.

23დათქმული ჰქონდა მათი მოსპობა, რომ მოსე, რათა გაებრუნებინა რისხვა მისი, და აღარ მოესრა ისინი. – +

24მათ დაიწუნეს ქვეყანა სასურველი, აღარ ირწმუნეს სიტყვები მისი. +

25დრტვინავდნენ თავიანთ ბანაკებში, არ უსმენდნენ უფლის ხმას. +

26მაშინ ზეაღმართა თავისი ხელი, რომ დაეხოცა ისინი უდაბნოში; +

27და გაეფანტა მათი ნაშიერი ხალხებში და განებნია ისინი ქვეყნებში. – +

28დაუკავშირდნენ ბაყალ-ფეღორს და ჭამეს მკვდარი [ღმერთების] შესაწირავი.

29განარისხეს თავიანთი მოქმედებით; და თავს დაატყდათ მომსვრელი სენი.

30წამოდგა ფინხასი და ილოცა, და შეჩერდა მომსვრელი სენი.

31ჩაეთვალა მას სიმართლედ თაობიდან თაობამდე, სამარადჟამოდ. +

32გააჯავრეს მერიბის წყალზე და დაისაჯა მოსე მათ გამო. +

33რადგანაც სული გაუმწარეს, და გამოთქვა თავისი ბაგეებით. –

34არ მოსპეს ერები, უფალმა რომ უთხრა მათ. +

35აირივნენ წარმართებში და შეისწავლეს მათი საქმეები.

36ემსახურებოდნენ მათ კერპებს, რომლებიც მახედ გადაიქცნენ მათთვის. +

37შესწირეს თავიანთი ძენი და თავიანთი ასულნი ბოროტ სულებს. +

38დაღვარეს სისხლი უცოდველი, თავიანთ ძეთა და ასულთა სისხლი, რომელიც შესწირეს ქანაანის კერპებს, და შეირყვნა ქვეყანა სისხლით.

39შეიბილწნენ თავიანთი საქმეებით და იმრუშეს თავიანთი მოქმედებით. +

40მაშინ აღეგზნო რისხვა უფლისა თავის ერზე და შესძაგდა მას სამკვიდრო თვისი.

41და ხელში ჩაუგდო ისინი ხალხებს და გაბატონდნენ მათზე მათი მოძულენი. +

42ავიწროებდნენ მათ მტრები, და მოიდრიკნენ მათ ხელქვეით. –

43მრავალგზის იხსნა ისინი, მაგრამ ისინი აბრაზებდნენ საკუთარი ზრახვებით, და მდაბლდებოდნენ ბრალით. +

44იხილა მათი გაჭირვება, როცა მოისმინა მათი ღაღადისი.

45გაუხსენა აღთქმა თავისი და ანუგეშა თავისი მრავალმოწყალეობით. +

46აღვიძებდა მათდამი თანაგრძნობას ყველა მათი დამტყვევებლის წინაშე. – +

47გვიხსენი, უფალო, ღმერთო ჩვენო, და გამოგვკრიბე წარმართთაგან, რათა ვადიდოთ შენი წმიდა სახელი, ვიამაყოთ შენი ქება-დიდებით! +

48კურთხეულ არის უფალი, ღმერთი ისრაელისა, ამიერიდან და უკუნისამდე! და თქვას მთელმა ხალხმა: „ამინ!“ ალილუია! +

106

106^1ადიდეთ უფალი, რადგან კეთილია, რადგან უკუნისამდეა წყალობა მისი! +

2იტყვიან დახსნილნი უფლის მიერ, რომელმაც იხსნა ისინი მტრის ხელიდან. +

3და ქვეყნებიდან გამოკრიბა ისინი – აღმოსავლეთიდან და დასავლეთიდან, ჩრდილოეთიდან და ზღვიდან, +

4რომელთაც აებნათ უკაცრიელ უდაბნოში გზა, დაბა ვერ ჰპოვეს სამკვიდრებელი;

5შიოდათ, სწყუროდათ კიდეც, სული ებინდებოდათ.

6შეჰღაღადეს უფალს თავიანთი გაჭირვების ჟამს და გაჭირვებიდან იხსნა ისინი.

7და დააყენა ისინი სწორ გზაზე, რომ წასულიყვნენ სამკვიდრებელი ქალაქისაკენ, –

8დაე, უქონ უფალს წყალობა მისი და საოცრებანი მისნი ადამის ძეთა მიმართ,

9რადგან გააძღო სული მწყურვალი, და სული მშიერი აავსო სიკეთით! +

10მსხდომარენი ბნელში და სიკვდილის წყვდიადში, ტყვენი ტანჯვისა და ბორკილისა,

11რადგან ეურჩებოდნენ ღმერთის მცნებებს და უზენაესის რჩევას უგულებელყოფდნენ. +

12მოდრიკა ჯაფით მათი გული, ეცემოდნენ და შემწე არ ჰყავდათ.

13შეჰღაღადეს უფალს თავიანთი გაჭირვების ჟამს და ურვიდან იხსნა ისინი.

14გამოიყვანა ბნელიდან და სიკვდილის წყვდიადიდან, და მათი ბორკილები დაწყვიტა, – +

15დაე, უქონ უფალს წყალობა მისი და საოცრებანი მისნი ადამის ძეთა მიმართ.

16რადგან შემუსრა ბჭენი რვალისა და ურდულნი რკინისა დაფშვნა.

17ბრიყვები თავიანთი უკანონო გზებისა და ცოდვებისთვის იტანჯებოდნენ.

18ყოველგვარი საჭმელი შეიზიზღა მათმა სულმა და სიკვდილის ბჭეს მიუახლოვდნენ. +

19შეჰღაღადეს უფალს თავიანთი გაჭირვების ჟამს და ურვიდან იხსნა ისინი.

20მოუვლინა სიტყვა თვისი და განკურნა ისინი, და იხსნა საფლავებიდან. +

21დაე, უქონ უფალს წყალობა მისი და საოცრებანი მისნი ადამის ძეთა მიმართ.

22შესწირონ შესაწირავები ქებისა და ილაპარაკონ მის საქმეებზე გალობით! +

23ზღვაში ხომალდებით გამგზავრებულებმა, დიდ წყლებზე საქმის მკეთებლებმა,

24რომელთაც ნახეს საქმენი უფლისა და საოცრებანი მისნი სიღრმეებში.

25ის იტყვის და ამოვარდება ქარიშხალი, და ზეაღიმართებიან ზვირთები,

26ავლენ ცამდე, შთავლენ უფსკრულში, სული მათი განსაცდელში დაილევა.

27წრიალებენ და ირყევიან, ვითარცა მთვრალი, და მთელი მათი სიბრძნე დაინთქა.

28და შეჰღაღადეს უფალს თავიანთი გაჭირვების ჟამს და ურვიდან გამოიყვანა.

29დააწყნარებს ზღვის ღელვას და დადუმდებიან მისი ტალღები.

30გამხიარულდებიან, რადგან მიწყნარდნენ; და წაუძღვება ნანატრ ადგილას, –

31დაე, უქონ უფალს წყალობა მისი და საოცრებანი მისნი ადამის ძეთა მიმართ,

32დაე, აღამაღლონ ხალხის კრებულში და მოხუცებულთა შესაკრებელში ხოტბა შეასხან.

33გადააქცევს მდინარეებს უდაბნოდ, წყაროს წყლებს – ურწყულად. +

34ნაყოფიერ მიწას – ბიცად, მის მკვიდრთა უკეთურების გამო. +

35გადააქცევს უდაბნოს წყალუხვ ტბად და გამოფიტულ მიწას – წყაროს წყლად. +

36დაასახლებს იქ მშიერთ, და დააფუძნებენ ისინი დასახლებულ ქალაქს;

37დათესავენ მინდვრებს და გააშენებნ ვენახს, და უხვ ნაყოფს მოიწევენ;

38აკურთხებს მათ და გამრავლდებიან ფრიად, და მათ პირუტყვს არ შეამცირებს. +

39და დაცოტავდებიან ისინი და მოიდრიკებიან ძვირთა და სალმობათა გასაჭირისგან.

40სირცხვილს დაატეხს მთავრებს და ახეტიალებს უგზო-უკვლოდ;

41ნაცვლად კი გამოიყვანს ღარიბს სიღატაკიდან და მოაშენებს ცხვრის ფარასავით მის შთამომავალს. +

42ნახავენ წრფელნი და გაიხარებენ, და ყოველმა ურჯულოებამ აიკრას პირი. +

43ვინც ბრძენია, დაიცავს ასე და გულისხმაჰყოვს უფლის წყალობას. +

107

107^1გალობა. ფსალმუნი. დავითისა. +

2მზად არის ჩემი გული, ღმერთო, მსურს გაქო და გიგალობო; გამოიღვიძე, სულო ჩემო!

3გამომაღვიძე, ჩანგო და ქნარო! გამოვაღვიძებ ცისკარს.

4გადიდებ შენ, უფალო, ერებს შორის და გიგალობებ მოდგმათა შორის,

5რადგან დიდია ზეცაზე მეტად წყალობა შენი, და ღრუბლებამდეა ჭეშმარიტება შენი.

6ამაღლდი ცათა ზემოთ, ღმერთო, და მთელ ქვეყნიერებას გასწვდეს დიდება შენი,

7რათა გადარჩნენ საყვარელნი შენნი; მიხსენი შენი მარჯვენით და მიპასუხე! +

8ღმერთმა თქვა თავის საწმიდარში: „ვიზეიმებ! გავანაწილებ შექემს და სუქოთის დაბლობს გავზომავ.

9ჩემია გილყადი, ჩემია მენაშე, და ეფრემი ჩაჩქანია ჩემი თავისა, იუდა – კვერთხი ჩემი.

10მოაბი ავზია ჩემი განსაბანელი, ედომს მისწვდებიან ხამლნი ჩემნი, ფილისტიმს დავკივლებ.“

11ვინ შემიყვანს გამაგრებულ ქალაქში? ვინ წამიძღვება ედომისაკენ?

12ნუთუ შენ არა, ღმერთო, რომელმაც მიგვატოვე და აღარ გამოხველ ჩვენს მხედრობასთან?

13მოგვეც შეწევნა გაჭირვებაში, რადგან ამაოა შველა კაცისმიერი.

14ღმერთით შევქმნით ლაშქარს და ის დათრგუნავს ჩვენს მტრებს. +

108

108^1გუნდის ლოტბარს. დავითის ფსალმუნი. ღმერთო ჩემი დიდებისა, ნუ დადუმდები. +

2რადგან პირი ბოროტისა და პირი მზაკვრისა მელაპარაკებიან ცბიერი ენით. +

3სიძულვილის სიტყვებით გარს შემომერტყნენ და უმიზეზოდ მეომებიან. +

4ჩემი სიყვარულის წილ დამემტერნენ, მე კი ვლოცულობ.

5მომაგეს ბოროტი კეთილის წილ და სიძულვილი – ჩემი სიყვარულის წილ. +

6დაადგინე ბოროტი მასზე, და ბრალმდებელი დადგეს მის მარჯვნივ. +

7განკითხვისას გამოვიდეს მტყუანი, და მისი ლოცვა ცოდვად შეირაცხოს. +

8იყოს დღეები მისი მცირე, და მისი ქონება სხვამ მოიხვეჭოს.

9დარჩნენ მისი შვილები ობლად და მისი ცოლი – ქვრივად.

10იხეტიალონ მისმა შვილებმა და იმათხოვრონ, და ითხოვდნენ პურს თავიანთი ნანგრევებიდან.

11მოვალემ მიითვისოს, რაც გააჩნია, და წარუტაცონ უცხოებმა ნაჯაფი მისი. +

12ნუ ეყოლება მოწყალე, და ნუ შეიწყალებენ მის ობლებს.

13გახდეს მისი შთამომავლი მოსასვრელი, შემდგომ თაობაში წაიშალოს მათი სახელი. +

14გაუხსენდეს ბრალი მისი მამებისა უფლის წინაშე, და ცოდვა მისი დედისა ნუ წაიშლება. +

15იყვნენ ღმერთის თვალწინ მუდამ, და მოსპობს ქვეყნიერებიდან მათ სახსენებელს,

16იმისათვის, რომ არ გახსენებია წყალობის ქმნა, და დევნიდა ღარიბ-ღატაკსა და გულდაჩაგრულს მოსაკლავად.

17და შეიყვარა წყევლა – მასვე მიუვა; არ ისურვა კურთხევა – განშორდება მას. +

18და შეიმოსება წყევლით, როგორც სამოსლით, და შევა წყევლა, როგორც წყალი, მის შიგანში, და როგორც ზეთი – მის ძვლებში. +

19იყოს მისთვის, ვითარცა სამოსელი, რომელსაც იცვამს, და ვითარცა სარტყელი, მუდამ რომ გარს ირტყამს.

20ასეთია მისაგებელი უფლისა ჩემს მაბეზღართა და ჩემს სულზე ავის მთქმელთა მიმართ,

21ხოლო შენ, უფალო, ღმერთო ჩემო, რადგან კარგია წყალობა შენი; გადამარჩინე,

22რადგან ღარიბ-ღატაკი ვარ მე და გული ჩემი შეძრწუნდა გვამსა ჩემსა. +

23ვითარცა ჩრდილი, გადახრის ჟამს, დავილიე
ვეხეთქებოდი აქეთ-იქით კალიასავით.

24მუხლნი ჩემნი დაუძლურდნენ მარხვისაგან, ზეზეურად ჩამოვხმი;

25და შევიქენ მათი სალანძღავი; თავს აქნევდნენ ჩემი შემხედვარენი. +

26შემეწიე, უფალო, ღმერთო ჩემო! მიხსენი შენი წყალობით.

27დაე, გაიგონ, რომ შენი ხელია ეს, რომ შენ მოიმოქმედე ეს, უფალო.

28ისინი დამწყევლიან და შენ მაკურთხებ; აღმიდგებიან და შერცხვებიან, და მორჩილი შენი გაიხარებს.

29შეიმოსონ ჩემი მაბეზღარნი გაწბილებით და ქურქივით წამოისხან თავიანთი სირცხვილი.

30ხმამაღლა შევაქებ უფალს ჩემი პირით, და მრავალთა შორის ვადიდებ მას, +

31რადგან გვერდით დაუდგება ღატაკს, რათა იხსნას მისი სულის განმსჯელთაგან.

109

109^1დავითის ფსალმუნი. უთხრა უფალმა უფალსა ჩემსა: „დაჯექი ჩემს მარჯვნივ, ვიდრე დავანარცხებდე შენს მტრებს შენს ფერხთა სადგამად.“ +

2კვერთხს შენი ძალისას გამოგიგზავნის უფალი სიონიდან; იბატონე შენს მტერთა შორის. +

3შენი ხალხი მოხალისედ წამოვა შენი წმიდა ბრწყინვალებით, +

4დაიფიცა უფალმა და არ მოინანიებს: „შენ ხარ მღვდელი უკუნისამდე მელქიცედეკის წესით.“ +

5უფალი შენს მარჯვინივაა, რისხვის დღეს მოსპობს მეფეებს. +

6განსჯის ხალხებს, აავსებს მძორებით, მრავალს გაუჭეჭყავს თავს მიწაზე. +

7ნაკადულიდან დალევს გზაში. ამიტომ მაღლა ასწევს თავს. +

110

110^1ალელუია! ვადიდებ უფალს მთელი გულით წმიდათა შეკრებილობასა და თემში. +

2დიდია საქმენი უფლისა, სასურველია ყველა მის მოყვარულთათვის.

3მშვენიერება და ბრწყინვალებაა საქმე მისი, და სიმართლე მისი მარადიულია. +

4სამახსოვროდ ქმნა საოცრებანი თვისნი, მოწყალე და შემბრალებელია უფალი. +

5საზრდო მისცა თავის მოშიშებს, ახსოვს მარადის თავისი აღთქმა. +

6ძალა თავის საქმეთა გააგებინა თავის ერს, რომ მიეცა მათთვის მემკვიდრეობა წარმართთა.

7მის ხელთა საქმენი ჭეშმარიტება და სამართალია, სარწმუნოა ყველა მცნება მისი,

8მტკიცე არიან უკუნითი უკუნისამდე, დაფუძნებულნი ჭეშმარიტებასა და სისწორეზე.

9ხსნა მოუვლინა თავის ერს, მცნებად დაუდო საუკუნოდ თავისი აღთქმა; წმიდა და საშიშია სახელი მისი. +

10სიბრძნის დასაბამია შიში უფლისა; აზრკეთილია ყველა, ვინც მათ ასრულებს. მისი დიდება მარადიულია. +

111

111^1ალელუია! ნეტარ არს კაცი მოშიში უფლისა, მის მცნებათა ფრიად მოყვარული. +

2ძლიერი იქნება ქვეყანაზე შთამომავალი მისი. მართალთა თაობა დაილოცება. +

3სიუხვე და სიმდიდრეა მის სახლში, და მისი სიმართლე მარადიულია.

4წრფელთ გამოაბრწყინებს სიბნელეში ნათელს, მოწყალე, შემბრალე და მართალი. +

5კარგია კაცი მოწყალე და გამსესხებელი – გამართულად ილაპარაკებს სამართალში; +

6რადგან უკუნისამდე არ წაბორძიკდება; საუკუნოდ გასახსენებლად იქნება მართალი.

7ცუდი ამბისა არ შეეშინდება; მტკიცედ არის მისი გული მინდობილი უფალზე.

8იმედნეულია გული მისი; არ შეშინდება, ოდეს იხილავს თავის მტრებს.

9განაბნია და მისცა ღატაკთ; მისი სიმართლე მარადიულია, მისი რქა ამაღლდება დიდებით. +

10ბოროტი ნახავს და განრისხდება, კბილებს დააღრჭენს და დადნება; ბოროტეულთა საწადელი წარიხოცება. +

112

112^1ალელუია! ადიდეთ, მორჩილნო უფლისა, ადიდეთ უფლის სახელი!

2იყოს სახელი უფლისა კურთხეული ამიერიდან უკუნისამდე.

3მზის აღსავლიდან დასავალამდე იდიდოს სახელმა უფლისა. +

4მაღალია ყველა წარმართებზე უფალი, ცათა მაღლაა მისი დიდება.

5ვინ არის, ვითარცა უფალი, ღმერთი ჩვენი, +

6რომელიც დაბლა იყურება – ცასა და მიწაზე?

7რომელიც წამოაყენებს მიწიდან საწყალს, სკორედან აღამაღლებს ღატაკს, +

8რათა დასვას დიდებულებთან, თავისი ერის დიდებულებთან;

9რომელიც ბერწს დაამკვიდრებს სახლში, რათა იყოს შვილებით ბედნიერი დედა. ალელუია! +

113

113^1როდესაც გამოვიდა ისრაელი ეგვიპტიდან, სახლი იაკობისა – უცხოენოვანი ერისაგან, +

2გახდა იუდა მისი საწმიდარი, ისრაელი – მისი სამფლობელო. +

3ზღვამ დაინახა და ილტოდა, იორდანე უკან გაბრუნდა; +

4მთები აცეკვდნენ ერკემლებივით, ბორცვნი – კრავებივით.

5რა დაგემართა, ზღვაო, რომ ილტოდი, და, იორდანევ, უკან რომ გაბრუნდი?

6მთებო, რას ცეკვავთ ერკემლებივით და, ბორცვებო, კრავებივით?

7უფლის წინაშე ძრწოდე, დედამიწავ, იაკობის ღმრეთის წინაშე, +

8რომელმაც გადააქცია კლდე წყალსატევად, კაჟი – წყაროს წყლად! +

9ჩვენ არა, უფალო, ჩვენ არა, არამედ შენს სახელს მიაგე დიდება, შენი წყალობით, შენი ჭეშმარიტებით. +

10რატომ უნდა თქვან წარმართებმა: „სად არის ღმერთი მათი?“

11ხოლო ჩვენი ღმერთი ზეცაშია; ყოველივე, რაც სურდა, მოიმოქმედა. +

12მათი კერპები ვერცხლი და ოქროა, ადამიანთა ხელით შექმნილი.

13პირი აქვთ და ვერ ლაპარაკობენ, თვალები აქვთ და ვერ ხედავენ,

14ყურები აქვთ და არ ესმით, ცხვირი აქვთ და ვერ იყნოსავენ,

15ხელები აქვთ და ვერაფერს ეხებიან, ფეხები აქვთ და ვერ დადიან, ხმას ვერ გამოსცემენ თავიანთი ხორხიდან.

16მათ დაემსგავსებიან მათი გამკეთებლები, ყველა, ვინც მათზეა მინდობილი. +

17ისრაელო, მიენდე უფალს! შემწე და ფარია ის მათი.

18აარონის სახლო, მიენდე უფალს! შემწე და ფარია ის მათი.

19მოშიშნო უფლისა, მინდეთ უფალს! შემწე და ფარია ის მათი.

20უფალს ვახსოვართ – გვაკურთხებს! აკურთხებს ისრაელის სახლს, აკურთხებს აარონის სახლს!

21აკურთხებს უფლის მოშიშებს, პატარებს დიდებთან ერთად.

22დაე, გაგამრავლოთ უფალმა თქვენ, თქვენ და თქვენი შვილები.

23კურთხეული ხართ უფლის მიერ, ცისა და ქვეყნის შემოქმედის მიერ.

24ცა – ცად უფლისათვის, ხოლო ქვეყანა მისცა კაცთა შვილებს. +

25არა თუ მკვდრები აქებენ უფალს და ან ყოველი შავეთს შთასული, +

26არამედ ჩვენ ვადიდებთ უფალს ამიერიდან უკუნისამდე. ალელუია!

114

114^1მიყვარს, რომ ისმენს უფალი ჩემს ხმას და

2რომ მომაპყრო ყური; და ჩემი დღენი მსურს მოვუხმობდე მას.

3გარს შემომერტყნენ სასიკვდილო ტკივილები, ჯოჯოხეთის სატანჯველი მომადგა მე, გაჭირვება და მწუხარება ვპოვე.

4და სახელს მოვუხმობ უფლისას: „გევედრები, უფალო, გადაარჩინე სული ჩემი!“ –

5მოწყალეა უფალი და მართალი, და შემბრალეა ღმერთი ჩვენი. +

6იცავს უფალი გულუბრყვილოებს; დავუძლურდი და მან მიშველა მე.

7დაბრუნდი, სულო ჩემო, შენს სიმშვიდეში, რადგან უფალმა კეთილი მოგაგო შენ! +

8რადგან შენ იხსენი სული ჩემი სიკვდილისაგან, თვალი ჩემი – ცრემლისაგან, ფეხი ჩემი – წაბორძიკებისაგან;

9ვივლი უფლის წინაშე ცოცხალთა ქვეყანაში.

115

115^1მწამდა, რასაც ვამბობდი, „დავიტანჯე, ფრიად დავიტანჯე.“ +

2ვთქვი ჩემი აჩქარებისას, „ყოველი კაცი ცრუა!“ +

3რით გადავუხადო უფალს ყოველივესთვის, რაც მე მომიზღო?

4თასს შეწევნისას ავიღებ და უფლის სახელს წარმოვთქვამ;

5ჩემს აღთქმებს უფლისადმი შევასრულებ მთელი მისი ერის წინაშე.

6ძვირფასია უფლის თვალში სიკვდილი მისი წმიდებისა.

7გევედრები, უფალო, რადგან მე მორჩილი ვარ შენი; ძე შენი მხევლისა, გახსენი ჩემი ბორკილები.

8შენ შემოგწირავ ქების შესაწირავს და უფლის სახელს მოვუხმობ. +

9ჩემს აღთქმებს უფლისადმი შევასრულებ მთელი მისი ერის წინაშე,

10უფლის სახლის ეზოში, შენს შუაგულში, იერუსალიმო! ალელუია!

116

116^1აქეთ უფალი, წარმართნო ყოველნო! ადიდეთ იგი, ერნო ყოველნო!

2რადგან გაძლიერდა ჩვენს მიმართ წყალობა მისი, და ჭეშმარიტება უფლისა უკუნისამდეა. ალელუია! +

117

117^1ადიდეთ უფალი, რადგან კეთილია, რადგან უკუნისამდეა წყალობა მისი! +

2იტყვის ისრაელი: „მართლაც უკუნისამდეა წყალობა მისი!“

3იტყვის სახლი აარონისა: „მართლაც უკუნისამდეა წყალობა მისი!“

4იტყვიან მოშიშნი უფლისა: „მართლაც უკუნისამდეა წყალობა მისი!“ +

5გაჭირვებიდან ვუხმობდი უფალს, სიფართოვით მიპასუხა უფალმა.

6უფალი ჩემთან არის – არ მეშინია, რას მიზამს კაცი? +

7უფალი ჩემთან არის შემწედ და მე ვიხილავ ჩემს სიხარულს ჩემს მტრებზე.

8უკეთესია დაყრდნობა უფალზე, ვიდრე დაიმედება ადამიანზე. +

9უკეთესია დაყრდნობა უფალზე, ვიდრე დაიმედება მთავრებზე.

10ყოველნი თესლ-ტომნი გარს შემომერტყნენ; უფლის სახელით ამოვწყვეტ მათ.

11გარს შემომერტყნენ და გარემომიცვეს, უფლის სახელით ამოვწყვეტ მათ.

12გარს შემომერტყნენ ფუტკრებივით; ჩაქრნენ, ვითარცა ცეცხლი ძეძვისა; უფლის სახელით ამოვწყვეტ მათ. +

13ძლიერ მკრეს ხელი ძირს დასაცემად და უფალი შემეწია მე.

14ჩემი ძალა და სიმღერაა უფალი, და ის იქნება ჩემი მშველელი.

15ხმა სიმღერისა და შეწევნისა მართალთა კარვებში: „უფლის მარჯვენა მქმნელია ძალის!

16უფლის მარჯვენა მომაღლებულია, უფლის მარჯვენა მქმნელია ძალის!“

17არ მოვკვდები, არამედ ვიცოცხლებ და ვილაპარაკებ უფლის საქმეებზე. +

18დასჯით დამსაჯა უფალმა, სიკვდილს კი არ მიმცა.

19გამიღეთ ბჭენი სიმართლისა, შევალ მათ წიაღ, ვადიდებ უფალს!

20ეს არის კარიბჭე უფლისა! მართალნი შევლენ შიგ. +

21გადიდებ შენ, რადგან მიპასუხე და გახდი ჩემი ხსნა!

22ქვა, დაწუნებული მშენებლების მიერ, თავკიდური გახდა; +

23უფლისაგან მოხდა ეს; საოცარია ეს ჩვენს თვალში.

24ეს არის დღე, რომელიც ქმნა უფალმა; ვილხინოთ და ვიმხიარულოთ მასში! +

25გევედრებით, უფალო, გვიშველე! გევედრებით, უფალო, გაგვიმარჯვე!

26კურთხეულია უფლის სახელით მომავალი! გაკურთხებთ უფლის ტაძრიდან. +

27ღმერთია უფალი და გაგვინათებს ჩვენ. მიაბით მსხვერპლი საბლით სამსხვერპლოს რქებზე.

28ჩემი ღმერთი ხარ შენ და გადიდებ! ღმერთო ჩემო, ხოტბას შეგასხამ შენ!

29ადიდეთ უფალი, რადგან კეთილია, რადგან უკუნისამდეა წყალობა მისი!

118

ანბანთქება

ალეფ

118^1ნეტარ არიან უბიწონი გზაზე, რომელნიც დადიან უფლის რჯულზე. +

2ნეტარ არიან მის მცნებათა დამცველნი, მთელი გულით რომ ეძებენ მას.

3არც სიავკაცე ჩაუდენიათ, მისი გზით დადიან!

4შენ ამცნე შენს ბრძანებათა დაცვა რათა ზედმიწევნით დაიცვან.

5ნეტამც წარიმართოს ჩემი გზები შენი წესდების დასაცავად!

6მაშინ აღარ შემრცხვებოდა, როს შევხედავდი შენს ყოველ მცნებას.

7განგადიდებდი გულის სიწრფელით, როს მასწავლიდი სამართალს შენი სიმართლისა.

8შენს წესებს დავიცავ; ნუ მიმატოვებ საბოლოოდ!

ბეთ

9რით შეინახოს ყმაწვილმა სიწმინდე თავისი გზისა? დაიცვას შენი სიტყვისამებრ!

10მთელი გულით გეძიებ შენ; ნუ გადამახვევინებ შენთა მცნებათაგან! +

11გულში ჩავიმარხე შენი სიტყვები, რათა არ შეგცოდო.

12კურთხეულ ხარ შენ, უფალო! მასწავლე წესები შენი.

13ჩემი ბაგეებით მოვუთხრობდი ყველა სამართალს შენი პირისას.

14შენთა მცნებათა გზაზე ვხარობდი, ვითარცა მთელ სიმდიდრეზე.

15შენს მცნებებზე ვიფიქრებ და დავუკვირდები შენს გზებს.

16შენი წესებით გავიხარებ, არ დავივიწყებ შენს სიტყვებს.

გიმელ

17კეთილი უყავ შენს მორჩილს, რათა და დავიცვა შენი სიტყვა. +

18აღმიხილე თვალნი და ვჭვრეტდე საოცრებებს შენი რჯულისას!

19მწირი ვარ ქვეყანაზე, ნუ დამიმალავ შენს მცნებებს! +

20მოითენთა სული ჩემი წადილით შენი სამართლისა ყოველჟამს.

21შერისხე ამპარტავანნი, წყეულნი,

22ამაცილე სირცხვილი და შეურაცხყოფა, რადგან შენს მცნებებს ვიცავდი!

23დასხდებიან კიდეც მთავარნი, შენი მორჩილი კი ისაუბრებს შენს წესებზე.

24შენი მცნებებიც სიხარულია ჩემთვის; მრჩეველნი ჩემნი.

დალეთ

25მიწა-მტვერს მიეკრა სული ჩემი; მაცოცხლე შენი სიტყვისამებრ.

26გზანი ჩემნი განგიცხადე და მიპასუხე; მასწავლე წესები შენი.

27გზა შენთა ბრძანებათა გამაგებინე და ვილაპარაკებ შენს საოცრებებზე. +

28ნაღველმა დაადნო სული ჩემი, გამამაგრე შენი სიტყვისამებრ!

29გზა სიცრუისა განმაშორე და შენი რჯულით შემიწყალე!

30გზა ჭეშმარიტებისა ამოვირჩიე, შენი სამართალნი წინ დავიყენე.

31მივეკარ შენს მცნებებს, უფალო, ნუ გამაწბილებ.

32შენთა მცნებათა გზით ვრონინებდე, რადგან განავრცობ ჩემს გულს. +

ჰე

33მიჩვენე, უფალო, გზა შენთა წესთა, და დავიცავ ბოლომდე.

34გამაგებინე და დავიცავ შენს რჯულს და შევინახავ მთელი გულით.

35დამაყენე შენთა მცნებათა კვალზე, რადგანაც მწადია იგი.

36მიდრიკე ჩემი გული შენს მოწმობათაკენ და არა ანგარებისაკენ +

37მოარიდე თვალი ჩემი ამაოების ცქერას; შენი გზით მაცოცხლე!

38დაუმტკიცე შენს მონას შენი ნათქვამი შენგან მოშიშების გამო.

39ამაცილე შერცხვენა, რომლისაც მეშინია, რადგან შენნი სამართალნი კეთილია!

40აჰა, ვისურვე ფრიად შენი ბრძანებანი; შენი სიმართლით მაცოცხლე მე!

ვავ

41მოვიდნენ ჩემზე წყალობანი შენნი, უფალო, ხსნა შენმიერი, შენი სიტყვისამებრ!

42და პასუხს გავცემ ჩემს მაგინებელს; რადგან ვიმედოვნებ შენი სიტყვით. +

43ნუ წაართმევ ჩემს ბაგეთ ჭეშმარიტების რადგან შენს სამართალს მოველი!

44დავიცავ შენს რჯულს მარადის, უკუნითი უკუნისამდე.

45ვივლი ხალვათად, რადგან შენს ბრძანებებს ვეძიებდი.

46ვილაპარაკებ შენს მოწმობებზე მეფეთა წინაშე და არ შემრცხვება.

47გავიხარებ შენი მცნებებით, რომლებიც მიყვარს;

48ხელთ აღვაპყრობ შენთა მცნებათა მიმართ, რომლებიც მიყვარს, და ვისაუბრებ შენს წესებზე. +

ზაინ

49გაუხსენე შენს მორჩილს სიტყვა, რომლითაც დამაიმედე მე!

50ეს არის ჩემი ნუგეში გაჭირვებაში, რადგან შენმა ნათქვამმა გამაცოცხლა. +

51ამპარტავანნი დამცინოდნენ მეტისმეტად; შენი რჯულიდან არ გადამიხვევია.

52ვიხსენიებდი შენს სამართალს, უფალო, რომელიც უკუნისიდან არის ადრიდანვე, და დარდს ვიქარვებდი.

53თავზარი მეცემოდა ურჯულოთა გამო, რომლებიც ტოვებდნენ შენს რჯულს.

54სიმღერებად იქცა ჩემთვის შენი წესები ჩემს საცხოვრებელ სახლში.

55ვიხსენებდი ღამით შენს სახელს, უფალო, და ვიცავდი შენს რჯულს.

56ეს იყოს ჩემთვის, რადგან შენს ბრძანებას ვიცავდი.

ხეთ

57ჩემი ხვედრია, ვთქვი, უფალო, შენთა სიტყვათა დაცვა!

58გევედრებოდი მთელი გულით; შემიწყალე შენი სიტყვისამებრ.

59ვფიქრობდი ჩემს გზებზე და ვიბრუნებდი ფეხს შენი მცნებებისაკენ. +

60ვჩქარობდი და არ ვაყოვნებდი შენთა მცნებათა დაცვას.

61საბელებივით გარს შემომერტყნენ ბოროტეულნი, შენი რჯული არ დავივიწყე.

62შუაღამისას ვდგები შენს სადიდებლად, შენი მართალი განსჯების გამო.

63თანაზიარი ვარ ყოველთა მოშიშთა შენთა, და ვინც იცავენ შენს მცნებებს.

64შენი წყალობით, უფალო, სავსეა ქვეყნიერება;

ტეტ

65კეთილი ქმენ შენი მორჩილისათვის, უფალო, შენი სიტყვისამებრ.

66კეთილი აზრი და გაგება მასწავლე, რადგან ვირწმუნე შენი მცნებანი.

67ვიდრე დავიტანჯებოდი, შევცდი; ახლა კი შენს სიტყვას ვიცავ.

68კეთილი ხარ და კეთილსა იქმ, მასწავლე წესები შენი.

69ტყუილს ჩმახავენ ამპარტავანნი ჩემზე, მე მთელი გულით დავიცავ შენს ბრძანებებს.

70დამსუყდა ცხიმივით მათი გული, მე შენი რჯულით ვხარობდი.

71კარგია ჩემთვის, რომ ვეწამე, ვინძლო ვისწავლო წესდებანი შენი.

72უმჯობესია ჩემთვის რჯული შენი ბაგისა, ვიდრე ათასი ოქრო და ვერცხლი. +

იოდ

73შენმა ხელებმა შემქმნეს და წარმმართეს; შთამაგონე და ვისწავლი შენს მცნებებს. +

74მოშიშნი შენნი შემხედავენ და გაიხარებენ, რადგან შენს სიტყვებზე ვარ მინდობილი.

75ვიცოდი, უფალო, რომ მართალია შენი სამართალი, და სამართლიანად შემაჭირვე.

76დაე, იყოს შენი წყალობა ჩემს სანუგეშოდ, როგორც აღუთქვი შენს მორჩილს!

77მოვიდეს ჩემდამი წყალობა შენი და ვიცოცხლებ! რადგან შენი რჯული სიხარულია ჩემი.

78შერცხვეთ ამპარტავნებს, მე კი ვისაუბრებ შენს ბრძანებებზე.

79დაბრუნდნენ ჩემთან მოშიშნი შენნი და მცოდნენი შენი მცნებებისა.

80იყოს ჩემი გული უბიწო შენს სამართალში, რათა არ შევრცხვე.

ქაფ

81დადნა შენი შეწევნის მოლოდინში ჩემი სული. შენს სიტყვაზე ვარ დაიმედებული.

82დადნენ თვალნი ჩემნი შენი სიტყვის მოლოდინში, ვამბობ: „როდის მანუგეშებ მე?“

83ვიყავი, ვითარცა ტიკი ორთქლში, და მაინც შენი წესები არ დავივიწყე.

84რაღამდენია დღენი შენი მორჩილისა? როდის გაასამართლებ ჩემს მდევნელებს? +

85გამითხარეს ამპარტავნებმა ორმო, მათ, ვინც არ მიჰყვებიან შენს რჯულს. +

86ყველა შენი მცნება ჭეშმარიტებაა; სიცრუვით მდევნიან, მიშველე.

87ლამის გამანადგურეს მიწაზე; და მაინც არ მივატოვე შენი ბრძანებანი.

88შენი წყალობით მაცოცხლე და დავიცავ მოწმობებს შენი პირისას.

ლამედ

89უკუნისამდე, უფალო, შენი სიტყვა დაფუძნებულია ზეცაში. +

90თაობიდან თაობამდეა ჭეშმარიტება შენი! დაამყარე ქვეყანა და დგას.

91შენი მსჯავრით დგანან დღესაც, რადგან ყოველნი გმსახურებენ. +

92შენი რჯული რომ არ ყოფილიყო ჩემდა ნუგეშად, დავიღუპებოდი ჩემს ტანჯვაში.

93უკუნისამდე არ დავივიწყებ ბრძანებებს შენსას, რადგან მათით მასულდგმულებდი.

94შენი ვარ; მიხსენი, რადგან შენს ბრძანებებს ვეძიებდი!

95მიდარაჯდებიან ბოროტნი, რომ დამღუპონ; შენს მცნებებს ღრმად ვუკვირდები. +

96ყოველნაირი სრულქმნილების მინახავს ბოლო; მაგრამ ვრცელია შენი მცნებანი ფრიად. +

მემ

97რარიგად მიყვარს რჯული შენი! ის არის ჩემი საფიქრალი დღენიადაგ. +

98ჩემს მტრებზე მეტად დამაბრძენე შენი მცნებით; რადგან მარადის ჩემთანაა იგი.

99ყველა ჩემს მასწავლებელზე გონიერი გავხდი, რადგან შენი მცნებანი საფიქრალია ჩემი.

100მოხუცებზე მეტად საზრიანი ვარ, რადგანაც შენს ბრძანებებს ვიცავ.

101ყოველგვარ ბოროტ გზას მოვარიდე ფეხი, რათა დავიცვა შენი სიტყვა.

102შენთა განგებულებათაგან არ გადამიხვევია, რადგან შენ გამასწავლე.

103რარიგ ატკბობს ჩემს სასას შენი სიტყვები, თაფლზე ტკბილია ჩემი პირისთვის! +

104შენი ბრძანებით საზრიანი გავხდი, ამიტომ მოვიძულე სიცრუის ყოველი გზა.

ნუნ

105სანთელია ჩემი ფეხისთვის სიტყვა შენი და სინათლე – ჩემი ბილიკისათვის. +

106დავიფიცავ და ავასრულებ, შენს მართალ განსჯებს.

107დავმდაბლდი ფრიად; უფალო, მაცოცხლე შენი სიტყვისამებრ!

108ნებსითი მსხვერპლი ჩემი პირისა ისურვე, გთხოვ, უფალო, და სამართალნი შენნი მასწავლე. +

109სული ჩემი ჩემს ხელისგულზეა მუდამ, და შენს რჯულს არ ვივიწყებ. +

110დამიგეს ბოროტებმა მახე, მაგრამ შენი ბრძანებებისთვის არ გადამიხვევია. +

111დავიმკვიდრე მოწმობანი შენნი საუკუნოდ, რადგან ისინი ჩემი გულის სიხარულია. +

112მოვდრიკე გული ჩემი წესთა შენთა

სამეხ

113ბოროტგანმზრახველნი შევიძულე, და შენი რჯული შევიყვარე.

114თავშესაფარი და ფარი ხარ ჩემი; შენს სიტყვაზე ვარ დაიმედებული. +

115შორს ჩემგან, უკეთურნო, და მე დავიცავ მცნებებს ჩემი ღმერთისას! +

116შემეწიე შენი სიტყვისამებრ და ვიცოცხლო, და ნუ გამიწბილებ ჩემს იმედს! +

117განმამტკიცე და გადავრჩე, ასეა ჩემი შველა და ჩავწვდები შენს წესდებებს ყოველთვის.

118მოსრე ყოველი, ვინც განუდგა შენს წესებს, რადგან სიცრუეა მათი ხრიკები.

119როგორც ნაყარ-ნუყარი, მოსპე ყოველი ბოროტი ქვეყანაზე, ამიტომ შევიყვარე მცნებანი შენნი. +

120თრთის შენი შიშით სხეული ჩემი და მეშინია შენი განკითხვების.

ყაინ

121ვქმენ სამართალი და სიმართლე; ნუ შემატოვებ მჩაგვრელებს ჩემსას.

122გამოესარჩლე შენს მორჩილს სასიკეთოდ, რომ არ დამჩაგრონ ამპარტავნებმა.

123დადნენ თვალნი ჩემნი შენი შეწევნისა და შენი სიმართლის სიტყვის მოლოდინში.

124მოიმოქმედე შენი მორჩილისთვის შენი წყალობისამებრ და წესდებანი შენი მასწავლე. +

125მორჩილი ვარ შენი; გონიერ-მყავ, რათა შევიმეცნო მოწმობანი შენნი.

126ჟამია უფლის მოქმედებისა – მოშალეს რჯული შენი!

127ამიტომ მიყვარს მცნებანი შენნი ოქროზე და ბაჯაღლოზე მეტად; +

128ამიტომ ყველა შენი ბრძანება მძულს ყოველი გზა სიცრუისა.

ფე

129საოცარია მოწმობანი შენნი; ამიტომ ინახავს მათ სული ჩემი.

130საწყისი შენი სიტყვებისა ანათებს, აგონიერებს მიამიტებს.

131პირი გავხსენი და ამოვისუნთქე, რადგან მომენატრა მცნებანი შენნი.

132მომხედე და შემიწყალე, როგორც შეეფერებათ შენი სახელის მოყვარულთ.

133ჩემი ნაბიჯები წარმართე შენი სიტყვისამებრ და ნუ გააბატონებ ჩემზე ნურა უსამართლოს. +

134გადამარჩინე ადამიანის ჩაგვრისაგან, ასე დავიცავ შენს ბრძანებებს. +

135შენი სახე მოაშუქე შენს მორჩილს და მასწავლე წესდებანი შენი. +

136ცრემლთა ნაკადები გადმომდის თვალთაგან, რადგან არ იცავენ შენს რჯულს. +

ცადე

137მართალი ხარ შენ, უფალო, და სწორია გამგებულებანი შენი.

138ამცნე სიმართლით მოწმობანი შენნი და ჭეშმარიტია მეტად.

139დამღრღნა ეჭვმა, რადგან დაივიწყეს

140ხალასია შენი ნათქვამი ფრიად და შენს მორჩილს უყვარს იგი.

141მცირე ვარ და მოძულებული; შენს ბრძანებებს არ ვივიწყებ.

142სიმართლე შენი მარადიული სიმართლეა, და შენი რჯული ჭეშმარიტია. +

143განსაცდელი და გაჭირვება წამომეწია; მაგრამ შენი ბრძანებანი სიხარულია ჩემთვის.

კოფ

144სიმართლეა შენი მოწმობანი მარადის; შთამაგონე და ვიცოცხლებ!

145მოგიხმობ მთელი გულით; შენს წესდებებს დავიცავ.

146შენ მოგიხმობ, გადამარჩინე, და დავიცავ შენს მოწმობებს.

147გარიჟრაჟამდე მოვალ და ვიღაღადებ, შენს სიტყვაზე ვარ დაიმედებული. +

148ჩემმა თვალებმა დაასწრეს ღამის ებგურს, რათა ვილაპარაკო შენს ნათქვამზე. +

149ჩემი ხმა ისმინე შენი წყალობისამებრ, უფალო, შენი სიმართლისამებრ მაცოცხლე.

150ახლოს არიან ავისმზრახველნი; შენი რჯულისაგან კი შორს დგანან.

151ახლოს ხარ, უფალო, და ყოველი მცნება შენი ჭეშმარიტებაა. +

152ადრიდანვე შევიტყვე შენთა მოწმობათა შესახებ, რომ სამარადჟამოდ დააფუძნე ისინი. +

რეშ

153შეხედე ჩემს სიგლახაკეს და გადამარჩინე, რადგან შენი რჯული არ დავივიწყე!

154გამომესარჩლე და დამიხსენი, შენი სიტყვისამებრ მაცოცხლე. +

155შორს არის ბოროტთაგან შველა, რადგან შენს წესდებებს არ ეძიებენ.

156მოწყალებანი შენნი უხვია, უფალო, შენი სამართლის მიხედვით მაცოცხლე.

157ბევრია ჩემი მდევარი და მოდავე; შენი მოწმობებისათვის არ გადამიხვევია. +

158ვხედავ განდგომილთ და ზიზღი მიპყრობს, რადგან შენს სიტყვებს არ იცავენ. +

159ნახე, რარიგ შევიყვარე შენი ბრძანებანი; უფალო, შენი წყალობისამებრ მაცოცხლე.

160დასაბამი შენი სიტყვისა ჭეშმარიტებაა, და საუკუნოა ყველა განგებულება შენი სამართლისა. +

შინ

161მთავარნი მდევნიან უმიზეზოდ; და შენი სიტყვებისაგან დაშინებულია გული ჩემი.

162ვხარობ შენს სიტყვაზე, ვითარცა მპოვნელი უხვი ნადავლისა.

163სიცრუე მძულს და მძაგს; შენი რჯული მიყვარს.

164დღეში შვიდგზის გაქებ შენი მართალი განსჯებისათვის.

165დიდია მშვიდობა შენი რჯულის მოყვარულთა, და არ არსებობს მათთვის დაბრკოლება. +

166იმედი მქონდა შენი შეწევნისა, უფალო, და შენს ბრძანებებს ვასრულებდი.

167იცავდა ჩემი სული შენს მოწმობებს და მე ისინი მიყვარს ძალიან.

168ვიცავდი შენს ბრძანებებს და მოწმობებს. რადგან ყველა ჩემი გზა შენს წინაშეა. +

თავ

169მოახლოვდეს ჩემი ღაღადი შენს წინაშე, უფალო, და შენი სიტყვისამებრ განმსწავლე.

170მოვიდეს ჩემი ვედრება შენს წინაშე, მიხსენი შენი აღთქმით!

171წარმოთქვამენ ჩემი ბაგენი ქებას, რადგან მასწავლე წესდებანი შენი. +

172იტყვის ჩემი ენა შენს ნათქვამს, რადგან ყველა შენი მცნება სიმართლეა.

173იყოს შენი ხელი ჩემდა შემწედ, რადგან შენი ბრძანებანი ამოვირჩიე. +

174ვნატრობდი შენს შველას, უფალო, და შენი რჯული სასიამოვნოა ჩემთვის.

175იცოცხლოს ჩემმა სულმა და გაქოს შენ, და შენი განგებულება შემეწიოს.

176დავიბენი, ვითარცა ცხვარი დაკარგული; რადგან მცნებანი შენნი არ დავივიწყე! +

119

119^1გალობა აღსავალთა. უფალს ჩემი გაჭირვების ჟამს მოვუხმე, და მიპასუხა.

2უფალო, იხსენი ჩემი სული ცრუ ბაგეთაგან, მზაკვარი ენისაგან!

3რას მოგცემს შენ და რას შეგძენს

4იგია მეომრის წამახული ისარი, წნორნარის ნაკვერცხლებთან ერთად. +

5ვაიმე, ხიზანი ვარ მეშექისა, ვბინადრობ კედარის კარვებთან. +

6დიდხანს მკვიდრობდა ჩემი სული მათთან, ვისაც სძულთ მშვიდობა.

7მე მშვიდობა მსურს, და რომ დავილაპარაკებ,

120

120^1გალობა აღსავალთა. მივაპყრობ თვალებს მთებს: საიდან მოვა ჩემი შეწევნა? +

2ჩემი შეწევნა უფლისგანაა, რომელმაც შექმნა ცა და ქვეყანა. +

3არ წააბორძიკებს შენს ფეხს, არ წათვლემს დამცველი შენი. +

4აჰა, არ წათვლემს და არ დაიძინებს მცველი ისრაელისა.

5უფალია შენი მცველი; უფალია შენი მფარველი შენი მარჯვენის გვერდით.

6დღისით მზე არ გავნებს, და ღამით – მთვარე.

7უფალი დაგიცავს ყოველგვარი ბოროტისაგან, დაიცავს შენს სულს;

8უფალი დაიცავს შენს წასვლას და მოსვლას ამიერიდან და უკუნისამდე. +

121

121^1გალობა აღსავალთა. დავითისა. გავიხარე, როცა მითხრეს: „უფლის სახლში წავიდეთ.“

2დგანან ფერხნი ჩვენნი შენს კარიბჭეებში, იერუსალიმო! +

3იერუსალიმი ნაგებია, როგორც ქალაქი მთლიანად შედუღაბებული,

4სადაც ავიდნენ ტომნი, სადიდებლად უფლის სახელისა. +

5რადგან იქ იდგა ტახტები სამართლისა, ტახტები დავითის სახლისა.

6ითხოვეთ მშვიდობა იერუსალიმისათვის; „დამშვიდდნენ მოყვარულნი შენნი!

7იყოს მშვიდობა შენს ზღუდეებში, ბედნიერება – შენს სასახლეებში!“

8ჩემთა ძმათა და მეგობართა გამო ვამბობ: „მშვიდობა შენ!“

9ჩვენი უფალი ღმერთის სახლისთვის გისურვებ სიკეთეს შენ.

122

122^1გალობა აღსავალთა. შენსკენ აღვაპყარ ჩემი თვალები, ზეცაში დამკვიდრებულო,

2აჰა, ვითრაცა მონათა თვალნი ბატონთა ხელისაკენ, ვითარცა თვალნი მხევლისა ქალბატონის ხელისაკენ, ისევე ჩვენი თვალები მიქცეულია ჩვენი უფალი ღმერთისაკენ, ვიდრე შეგვიწყალებდეს.

3შეგვიწყალე, უფალო! შეგვიწყალე; რადგან მეტისმეტად გავძეხით სიძულვილით!

4მეტისმეტად აღივსო ჩვენი სული მდიდართა ვედრებით და ამპარტავანთა სიძულვილით. +

123

123^1გალობა აღსავალთა. დავითისა. უფალი რომ არ ყოფილიყო ჩვენთან – თქვას ისრაელმა –

2უფალი რომ არ ყოფილიყო ჩვენთან, როცა აღდგნენ ჩვენს წინააღმდეგ კაცნი,

3მაშინ ცოცხლად ჩაგვყლაპავდნენ, რაჟამს განრისხდნენ ჩვენზე. +

4მაშინ წყლები წაგვსილავდნენ, ნაკადი გადაუვლიდა ჩვენს სულს;

5გადაუვლიდნენ ჩვენს სულს ბობოქარი წყლები.

6კურთხეულ არს უფალი, რომ არ მიგვცა ულუფად მათთა კბილთათვის.

7ჩვენი სული გადარჩა, ვითარცა ჩიტი მონადირის მახისაგან; მახე დაიმსხვრა და ჩვენ გადავრჩით. +

8ჩვენი შეწევნა უფლის სახელშია – ცისა და ქვეყნის შემოქმედისა. +

124

124^1გალობა აღსავალთა. რომელნიც უფალზე არიან დანდობილი, სიონის მთასავით არიან, რომელიც არ ირყევა, არამედ, იდგება უკუნისამდე.

2იერუსალიმს ირგვლივ მთები არტყია, და უფალი თავისი ერის გარშემოა ამიერიდან უკუნისამდე.

3რადგან არ დარჩება კვერთხი ბოროტისა მართალთა წილზე, რათა არ გაიწოდონ მართლებმა ხელი სიმრუდეზე.

4სიკეთე უყავ, უფალო, კეთილებს და გულმართლებს!

5ხოლო გადახრილებს გულარძნილობად წაიყვანს უფალი ბოროტმოქმედებთან ერთად. მშვიდობა ისრაელს!

125

125^1გალობა აღსავალთა. როცა დააბრუნა უფალმა ტყვეები სიონისას, თავი სიზმარში გვეგონა. +

2მაშინ აივსო სიცილით ბაგე ჩვენი, და ენა ჩვენი – გალობით; მაშინ ამბობენ წარმართთა შორის: „დიადი საქმე მოიმოქმედა უფალმა მათთან.“

3დიადი საქმე მოიმოქმედა უფალმა ჩვენთან, ჩვენ გავმხიარულდით.

4დააბრუნე, უფალო, ჩვენი ტყვეები, ვით ნაკადები ნეგების მიწაზე.

5ცრემლით მთესველნი სიმღერით მოიმკიან. +

6მიდის და ტირის მთესველი თესლისა, მოდის და სიმღერით მოაქვს თავისი ძნები.

126

126^1გალობა აღსავალთა. სოლომონისა. სადაც უფალი არ ააშენებს სახლს, იქ ამაოდ გაირჯებიან მისი მშენებლები; სადაც უფალი არ დაიცავს ქალაქს, იქ ამაოდ ფხიზლობს გუშაგი. +

2ამაოდ დგებით ადრიან, და ჭამთ ჭმუნვის პურს, რადგან ძილს ანიჭებს თავის საყვარელს. +

3აჰა, მემკვიდრეობა უფლისაგან – შვილები, გასამრჯელო – მუცლის ნაყოფი. +

4როგორც ისრები მეომრის ხელში, ისეა ახალგაზრდა თაობა.

5ნეტარია კაცი, რომელმაც გაივსო კაპარჭი მათით; არ შერცხვება, როცა ლაპარაკი მოუხდება მტრებთან კარიბჭეში. +

127

127^1გალობა აღსავალთა. ნეტარია ყოველი, რომელსაც ეშინია უფლისა და იარება მისი გზებით!

2შენი ხელების ნაყოფს თუ ჭამ, ნეტარება შენ და სიკეთე შენ!

3ცოლი შენი, ვითარცა ვაზი მსხმოიარე შენი სახლის კიდეებში; შენი შვილები, ვითარცა ზეთისხილის ნორჩი ხეები შენი სუფრის გარშემო. +

4შეხედე, ასე მიიღებს კურთხევას კაცი მოშიში უფლისა!

5გაკურთხოს შენმა უფალმა სიონიდან, და იხილე სიკეთე იერუსალიმისა მთელი შენი სიცოცხლე.

6იხილე შვილნი შვილთა შენთანი! მშვიდობა ისრაელს! +

128

128^1გალობა აღსავალთა. მრავალგზის მავიწროებდნენ ჩემი ყრმობიდან – თქვას ისრაელმა, –

2მრავალგზის მავიწროებდნენ ჩემი ყრმობიდან, მაინც ვერ მძლიეს;

3ჩემს ზურგზე ხნავდნენ მხვნელები და გაჰყავდათ გრძელი კვლები.

4უფალი სამართლიანია; დაამსხვრია ხუნდები ბოროტთა. +

5შერცხვებიან და უკუიქცევიან ყოველნი მოძულენი სიონისა.

6იქნებიან, ვითარცა ერდოს ბალახი, რომელიც მოწყვეტამდე ხმება. +

7რომლითაც ვერ აივსებს პეშვს მომკელი და იღლიას – ძნის შემკვრელი;

8და არ ეტყვიან გამვლელნი: „კურთხევა უფლისა თქვენ! გაკურთხებთ თქვენ უფლის სახელით!“ +

129

129^1გალობა აღსავალთა. სიღრმეებიდან მოგიხმობ შენ, უფალო;

2უფალო, ისმინე ჩემი ხმა! მზად იყვნენ შენი ყურები ჩემი ვედრების ხმის მოსასმენად

3თუ ცოდვებს შემოგვინახავ, უფალო, ვინ დაგიდგება?

4მაგრამ შენს მიერ არის შენდობა, რათა გეკრძალონ.

5მეიმედება უფალი, ესავს ჩემი სული, და მის სიტყვას ველოდები.

6სული ჩემი ელოდება უფალს უფრო მეტად, ვიდრე გუშაგნი – დილას, უფრო მეტად, ვიდრე გუშაგნი – დილას. +

7ესავდეს ისრაელი უფალს, რადგან უფალთან არის წყალობა და უხვია დახსნა მისმიერი. +

8და ის დაიხსნის ისრაელს ყოველთა ცოდვათაგან მისთა. +

130

130^1გალობა აღსავალთა. დავითისა. უფალო, არ გავდიდგულებულვარ და თვალნი მაღლა არ ამიწევია; და არც მივლია განდიდებისა და ჩემთვის მიუწვდომლისაკენ. +

2არამედ ვაწყნარებდი და ვაყუჩებდი ჩემს სულს. ვით დედის ძუძუდან მოწყვეტილ ყრმას. ვითარცა ძუძუს მოწყვეტილი ყრმა, ისეა ჩემში ჩემი სული.

3ესავდეს ისრაელი უფალს ამიერიდან უკუნისამდე.

131

131^1გალობა აღსავალთა. გაუხსენე დავითს, უფალო, ყოველი ურვა მისი.

2როგორც შეჰფიცა უფალს, აღთქმა დაუდო იაკობის ძლიერს:

3„არ ავალ ჩემს საწოლ-სარეცელზე,

4არ მივცემ ძილს ჩემს თვალებს და რულს ჩემს წამწამებს,

5ვიდრე არ ვიპოვიდე ადგილს უფლისათვის, სადგომებს იაკობის ძლიერისათვის.“

6აჰა, გვესმა მასზე, რომ ეფრათაშია; ვიპოვეთ იგი იაყარის ველზე! +

7„მივიდეთ მის სადგომში, თაყვანი ვცეთ მის ფერხთა საყრდენს! +

8აღსდექ, უფალო, განსასვენებლად შენდა, შენა და კიდობანი შენი ძლიერებისა! +

9შენი მღვდელნი შეიმოსონ სიმართლით და შენმა წმიდებმა იმხიარულონ.“ +

10შენი მორჩილის – დავითის – გულისათვის ნუ უკუაგდებ შენი ცხებულის სახეს. +

11შეჰფიცა უფალმა დავითს ჭეშმარიტად, არ გადაუხვევს მისგან: „ნაყოფისაგან შენი მუცლისა დავსვამ შენს ტახტზე! +

12თუ დაიცავენ შენი ძენი ჩემს აღთქმას და ჩემს მოწმობებს, რომელთაც ვასწავლი მათ, მათი შვილებიც უკუნისამდე დასხდებიან შენს ტახტზე.“

13რადგან ამოირჩია უფალმა სიონი, ისურვა სამკვიდრებლად თავისთვის. +

14„ეს არის ჩემი განსასვენებელი უკუნისამდე, აქ დავსახლდები, რადგან ვისურვე იგი. +

15საზრდოს მისას კურთხევით ვაკურთხებ, მის ღარიბებს გავაძღებ პურით.

16მის ღვთისმსახურთ შევმოსავ შეწევნით და წმიდები მისნი სიხარულით გაიხარებენ. +

17აქ აღმოვაცენებ დავითის რქას, გავამზადებ სინათლეს ჩემი ცხებულისათვის. +

18მის მტრებს შევმოსავ სირცხვილით და მასზე იბრწყინებს გვირგვინი მისი!“ +

132

132^1გალობა აღსავალთა. დავითისა. აჰა, რა კარგია და რა საამურია, ერთად რომ ცხოვრობენ ძმები!

2როგორც ძვირფასი ზეთი თავზე, წვერებზე რომ ჩამოსწვეთს, მისი სამოსის კალთებზე რომ ჩამოსწვეთს; +

3ვითარცა ცვარი ხერმონისა, სიონის მთაზე წამოსული! რადგან იქ დაადგინა უფალმა კურთხევა – სიცოცხლე უკუნისამდე. +

133

133^1სიმღერა აღსავალთა. აჰა, ადიდეთ უფალი, ყოველნო მსახურნო უფლისა, რომელნიც უფლის სახლში დგახართ ღამღამობით!

2აღაპყარით ხელნი თქვენნი საწმიდრისაკენ და ადიდეთ უფალი!

3გაკურთხოს სიონიდან, უფალმა ცისა და ქვეყნის შემოქმედმა!

134

134^1ალელუია! ადიდეთ სახელი უფლისა! ადიდეთ, მორჩილნო უფლისა, +

2რომელნიც დგახართ უფლის სახლში, ეზოებში ჩვენი ღმერთის სახლისა! +

3ადიდეთ უფალი, რადგან კეთილია უფალი; უგალობეთ მის სახელს, რადგან სასურველია!

4რადგან იაკობი ამოირჩია თავისთვის უფალმა, ისრაელი – თავის წარჩინებულად. +

5რადგან ვიცოდი, რომ დიდია უფალი; და უფალი ჩვენი ყველა ღმერთზე დიდია. +

6ყოველივე, რაც სურდა, მოიმოქმედა უფალმა, ცაში და ქვეყანაზე, ზღვებზე და ყოველ უფსკრულში.

7ამოჰყავს ღრუბლები ქვეყნის კიდით კიდემდე, ელვებს წვიმად აქცევს, გამოჰყავს ქარი თავისი საცავებიდან. +

8მან მოსრა პირმშო ეგვიპტისა – ადამიანიდან პირუტყვამდე. +

9მოავლინა ნიშნები და სასწაულები ფარაონისა და მის მსახურეთა წინააღმდეგ. +

10მან მოსრა მრავალი თესლ-ტომი და დახოცა ძლიერი მეფენი:

11სიხონი – მეფე ამორეველთა, ყოგი – მეფე ბაშანისა, და ყველა მეფე ქანაანისა. +

12და მისცა მათი ქვეყანა სამკვიდროდ, სამკვიდროდ ისრაელს – თავის ერს. +

13უფალო, შენი სახელი მარადიულია, უფალო, შენი სახსენებელი თაობიდან თაობამდეა.

14რადგან განიკითხავს უფალი თავის ერს და თავის მორჩილთ შეივრდომებს. +

15წარმართთა კერპები ვერცხლი და ოქროა, ადამიანის ნახელავი.

16პირი აქვთ და ვერ ლაპარაკობენ, თვალები აქვთ და ვერ ხედავენ;

17ყურები აქვთ და ვერ ისმენენ, არცა აქვთ სუნთქვა მათ პირებს.

18მათი მსგავსნი იქნებიან მათი გამკეთებლები, ყველა, ვინც მათზეა მინდობილი.

19ისრაელის სახლო, აკურთხე უფალი! აარონის სახლო, აკურთხე უფალი!

20ლევის სახლო, აკურთხე უფალი! უფლის მოშიშნო, აკურთხეთ უფალი! +

21კურთხეულია უფალი სიონიდან, დამკვიდრებული იერუსალიმში. ალელუია!

135

135^1ადიდეთ უფალი, რადგან კეთილია, რადგან უკუნისამდეა წყალობა მისი! +

2ადიდეთ ღმერთი ღმერთთა, რადგან უკუნისამდეა წყალობა მისი! +

3ადიდეთ უფალი უფალთა, რადგან უკუნისამდეა წყალობა მისი! +

4მარტოდმარტო მოქმედი დიდ საოცრებათა, რადგან უკუნისამდეა წყალობა მისი! +

5ცათა შემქმნელი გონიერებით, რადგან უკუნისამდეა წყალობა მისი! +

6დედამიწის განმვრცობი წყლებზე, რადგან უკუნისამდეა წყალობა მისი! +

7შემქმნელი დიდი მნათობებისა, რადგან უკუნისამდეა წყალობა მისი!

8მზისა – სამართავად დღისა, რადგან უკუნისამდეა წყალობა მისი!

9მთვარის და ვარსკვლავებისა – ღამის სამართავად, რადგან უკუნისამდეა წყალობა მისი!

10რომელმაც განგმირა ეგვიპტელნი თავიანთი პირმშოებითურთ, რადგან უკუნისამდეა წყალობა მისი! +

11და გამოიყვანა ისრაელი მათი შუაგულიდან, რადგან უკუნისამდეა წყალობა მისი! +

12ხელით ძლიერით და მკლავით შემართულით, რადგან უკუნისამდეა წყალობა მისი! +

13რომელმაც გააპო მეწამული ზღვა ორად, რადგან უკუნისამდეა წყალობა მისი! +

14და გაიყვანა ისრაელი მის შუაგულში, რადგან უკუნისამდეა წყალობა მისი!

15და ჩაღუპა ფარაონი და მისი ჯარი მეწამულ ზღვაში, რადგან უკუნისამდეა წყალობა მისი! +

16რომელმაც წაიყვანა თვისი ხალხი უდაბნოში, რადგან უკუნისამდეა წყალობა მისი!

17რომელმაც განგმირა მეფენი დიდნი, რადგან უკუნისამდეა წყალობა მისი! +

18და დახოცა მეფენი ძლიერნი, რადგან უკუნისამდეა წყალობა მისი! +

19სიხონი – მეფე ამორეველთა, რადგან უკუნისამდეა წყალობა მისი! +

20ყოგი – მეფე ბაშანისა, რადგან უკუნისამდეა წყალობა მისი! +

21და მისცა მათი ქვეყანა სამკვიდრებლად, რადგან უკუნისამდეა წყალობა მისი! +

22სამკვიდრებლად ისრაელს, თავის მორჩილს, რადგან უკუნისამდეა წყალობა მისი! +

23რომელმაც ჩვენი დამცირების ჟამს გაგვიხსენა, რადგან უკუნისამდეა წყალობა მისი! +

24და გვიხსნა ჩვენი მტრებისაგან, რადგან უკუნისამდეა წყალობა მისი!

25რომელიც აძლევს პურს ყოველ ხორციელს, რადგან უკუნისამდეა წყალობა მისი! +

26ადიდეთ ცათა ღმერთი, რადგან უკუნისამდეა წყალობა მისი!

136

136^1ბაბილონის მდინარებთან ვისხედით და ვტიროდით, როდესაც ვიგონებდით სიონს.

2ძეწნათა ზედა, იქ რომ დგანან ჩამოვკიდეთ ჩვენი ქნარები.

3რადგან იქ მოგვთხოვეს ჩვენმა და ჩვენმა მჩაგვრელებმა – სიმხიარულე: „გვიმღერეთ სიმღერა სიონისა!“

4როგორ უნდა გვემღერა სიმღერა უფლისა უცხო მიწაზე?

5თუ დაგივიწყო შენ, იერუსალიმო, დამივიწყოს მარჯვენამ ჩემმა!

6მიეკრას ჩემი ენა ჩემს სასას, თუ არ გაგიხსენო, თუ იერუსალიმი არ დავაყენო ჩემი მხიარულების სათავეში! +

7გაუხსენე, უფალო, ედომის შვილებს დღე იერუსალიმისა, როცა ამბობდნენ: „დაანგრიეთ, დაანგრიეთ ის ძირისძირამდე!“ +

8ასულო ბაბილონისა, გამპარტახებელო! ნეტარ არს, რომელმან მოგიზღოს, რაც ჩვენ მოგვაწიე!

9ნეტარია, რომელმაც შეიპყროს ჩვილნი შენნი და მიანარცხოს კლდესა!

137

137^1დავითისა. გადიდებ მთელი ჩემი გულით, ღმერთების წინაშე გიგალობებ შენ!

2თაყვანს ვცემ შენს წმიდა ტაძარს, და ვადიდებ შენს სახელს შენი წყალობისა და ჭეშმარიტების გამო, რადგან განადიდე მთელ

3და რომელ დღესაც მოგიხმობდი, შენ მპასუხობდი; მხნეობად მიეც ჩემს სულს სიძლიერე.

4განგადიდებენ, უფალო, ყოველნი მეფენი ქვეყნიერებისა, როცა მოისმენენ შენს ბაგეთა ნათქვამს. +

5და უგალობებენ უფლის გზასავალს, რადგან

6რადგან მაღალია უფალი და დამდაბლებულს ხედავს; ხოლო მედიდურს შორიდან შეიცნობს. + +

7თუ გავივილი საფრთხეში, შენ მაცოცხლებ; ჩემი მტრების ჯიბრზე გამომიწოდებ ხელს და დამიხსნის მარჯვენა შენი.

8უფალი თავის მიზანს აღასრულებს ჩემზე; უფალო, შენი წყალობა მარადიულია; არ მიატოვებ ხელთა შენთა ნამოქმედარს. +

138

138^1გუნდის ლოტბარს. დავითის ფსალმუნი. უფალო, გამომცადე და მიცნობ მე.

2შენთვის ცნობილია, როდის ვჯდები და ვდგები; გაგებული გაქვს ჩემი ზრახვანი შორიდან. +

3ჩემს სიარულსა და ჩემს წოლას შენ განსაზღვრავ, და ყველა ჩემი გზა შენ გამოიკვლიე. +

4თუნდაც ჯერ არ იყოს სიტყვა ჩემს ენაზე, შენ უკვე იცი, უფალო, სრულად.

5უკნიდან და წინიდან გარემომიცავი და დადე ჩემზე ხელი შენი.

6მაოცებს – როგორ შემიცან ასე, მაღალია, ვერ შევწვდები მას. +

7საით წაუვალ შენს სულს და შენს სახეს სად გავექცევი? +

8ზეცაში რომ ავიდე, შენ იქა ხარ, ქვესკნელში ჩავიდე – იქაც ხარ შენ! +

9ფრთანი გამოვისხა განთიადისა, დავსახლდე ზღვის კიდეზე,

10იქაც შენი ხელი წამიძღვება და შემივრდომებს მარჯვენა შენი!

11და ვიტყვი: „იქნებ ბნელმა დამფაროს და ღამე იქნას სინათლედ ჩემს ირგვლივ.“ +

12სიბნელეც არაა წყვდიადი შენთვის, და ღამე დღესავით განათდება; რა სიბნელე და რა სინათლე! +

13რადგან შენ დაბადე თირკმელნი ჩემნი, შენ გამომძერწე დედაჩემის წიაღში.

14გადიდებ, რადგან საოცრებით შემქმენი; საკვირველია საქმენი შენნი, და ჩემმა სულმა იცის ეს სავსებით.

15არ დაფარულა ჩემი ძვლები შენგან, როცა ჩავისახე იდუმალებაში, შევნივთდი ქვესკნელში.

16ჩემი ჩანასახი იხილეს შენმა თვალებმა და შენს წიგნში ჩაწერილია დღენი მომავლისა ჩემისა, როცა ჯერ არ იყო არც ერთი მათგანი. +

17ხოლო ჩემთვის რაოდენ მრავლისმთქმელია რაოდენ დიდია რიცხვი მათი!

18დავთვალო, ქვიშაზე უმრავლესია; გავიღვიძებ და, ისევ შენთან ვარ!

19ნეტამც მოსრავდე, ღმერთო, ბოროტს! და გამშორდებოდნენ სისხლის მსმელები! +

20ავს რომ უბნობენ შენზე და ბოროტად სარგებლობენ შენი სახელით.

21არ უნდა მოვიძულო, უფალო, შენი მოძულენი, და შენს მოდავეებს არ უნდა ვედაო? +

22სრული სიძულვილით მოვიძულე ისინი, და მტრებად მექცნენ მე.

23გამომცადე, უფალო, და შეიცან გული ჩემი; შემამოწმე და შეიცან აზრები ჩემი. +

24ნახე, ბოროტების გზაზე ხომ არ ვდგავარ, და წამიძეხი მარადიულ გზაზე! +

139

139^1გუნდის ლოტბარს. ფსალმუნი დავითისა.

2მიხსენი, უფალო, ბოროტი ადამიანისაგან, მოძალადე კაცისაგან დამიფარე!

3რადგან ისინი ბოროტებას ფიქრობენ გულში და ყოველდღე ემზადებიან საომრად.

4მოილესეს ენები, ვითარცა გველმა, ასპიტის შხამია მათ ბაგეებს ქვეშ. – +

5დამიცავი, უფალო, ბოროტთა ხელიდან, მოძალადე კაცთაგან დამიფარე, რომელთაც განიზრახეს ჩემი ნაბიჯების დაბრკოლება!

6გამიმზადეს ამპარტავნებმა მახე და საბელი, ბადე განართხეს გზაზე, ხაფანგი დამიგეს. – +

7ვუთხარი უფალს: „ჩემი ღმერთი ხარ შენ;“ ისმინე, უფალო, ხმა ჩემი ვედრებისა! +

8უფალო, ღმერთო ჩემო, ძალო ჩემი ხსნისა! ფარი ხარ ჩემი თავისა ბრძოლის დღეს!

9ნუ აღასრულებ, უფალო, ბოროტის გულისწადილს, მის ბოროტ ზრახვას ნუ მისცემ გზას, თორემ აღზევდება.

10თავნი ჩემთა გარემომცველთა დაფაროს მათთა ბაგეთა ბოროტებამ;

11ნაკვერჩხალი დაეფრქვეთ ზემოდან, ცეცხლში ჩაიტანოს ისინი, ღრმა ორმოში, რომ ვეღარ წამოდგნენ. +

12ავსიტყვა კაცი ნუ გაძლებს ქვეყანაზე, მოძალადე კაცი ბოროტებამ მოინადიროს ძირს დასაცემად.

13ვიცი, რომ იქმს უფალი და სამართალს უპოვართა.

14ხოლო მართალნი განადიდებენ შენს სახელს, და წრფელნი დაიმკვიდრებენ წინაშე შენსა.

140

140^1ფსალმუნი დავითისა. უფალო, შენ მოგიხმობ, გამოეშურე ჩემსკენ, მოისმინე ჩემი ხმა, რაჟამს მოგიხმობ შენ. +

2წარიმართოს ჩემი ლოცვა შენს წინაშე, ვითარცა საკმეველი, ჩემს ხელთა აღპყრობა იყოს საღამოს მსხვერპლად. +

3დაუყენე, უფალო, გუშაგი ჩემს პირს, დაიცავი – ბაგენი ჩემნი.

4არ გადაახვევინო ჩემს გულს ავი სიტყვისაკენ ბოროტ საქმეთა ჩასადენად ურჯულო კაცებთან ერთად, და ნუ ვიგემებ მათი სუფრიდან.

5დაე, დამსაჯოს მართალმა: ეს წყალობაა; დაე, მამხილოს: არ ავნებს ჩემს თავს,

6დაიმსხვრნენ კლდის ქიმებზე მსაჯულნი მათნი და მოისმენენ ჩემს სიტყვას, რადგან სასურველია.

7„როგორც დალეწილი წისქვილის ქვა მიწაზე. ისე გაიბნევა ჩვენი ძვლები ჩვენი შეოლის ყბაში.“

8რადგან შენსკენაა, უფალო, ღმერთო ჩემო, თვალი ჩემი; შენ გესავ, ნუ დააქცევ ჩემს სულს! +

9დამიცავი მახისაგან, რომელიც დამიგეს, და ურჯულოთა ხაფანგთაგან.

10გაებან თავიანთ ბადეებში ბოროტნი ერთიანად, ვიდრე მე გავივლიდე.

141

141^1მოძღვრება დავითისა, მისი მღვიმეში ყოფნის დროს. ლოცვა. ჩემი ხმით უფალს შევღაღადებ, ჩემი ხმით უფალს შევევედრები.

2გადმოვღვრი მის წინაშე ჩემს გულისნადებს, ჩემს გასაჭირს მის წინაშე ვილაპარაებ. +

3როცა ჩემს შიგნით შეწუხებულია სული ჩემი, გზაზე, რომლითაც დავდივარ, დამიგეს მახე.

4ვიმზირები მარჯვნივ და ვხედავ, რომ არავინ მცნობს მე; აღარ არსებობს ხსნა ჩემთვის, არავინ ზრუნავს ჩემს სულზე.

5ამიტომ მოგიხმე შენ, უფალო, და ვთქვი: „შენ ხარ ჩემი ხვედრი ცოცხალთა ქვეყანაში.“ +

6ყური მიუგდე ჩემს ღაღადისს, რადგან დავმდაბლდი ფრიად; მიხსენი ჩემთა მდევნელთაგან, ვინაიდან ჩემზე ძლიერნი გახდნენ!

7გამოიყვანე საპყრობილიდან სული ჩემი, რათა ვადიდო სახელი შენი! გარს შემომეხვევიან მართალნი, თუ კეთილს მომაგებ.

142

142^1ფსალმუნი დავითისა. უფალო, ისმინე ლოცვა ჩემი, ყურად იღე ჩემი ვედრება! მიპასუხე შენი ჭეშმარიტებით, შენი სიმართლით!

2და ნუ შეხვალ სამართალში შენს მორჩილთან, რადგან ვერ გამართლდება შენს წინაშე ვერცერთი არსება.

3რადგან დევნა მტერმა ჩემი სული, მიწაზე დაანარცხა ჩემი სიცოცხლე, დამსვა ბნელეთში, დიდი ხნის მკვდრების მსგავსად.

4და შეწუხდა ჩემზე სული ჩემი, ჩემს შიგნით დანაღვლიანდა გული ჩემი. +

5ვიხსენებ ადრინდელ დღეებს, ვფიქრობ ყოველ შენს ნამოქმედარზე, შენი ხელის ნასაქმარზე ვისაუბრებ. +

6ვიწვდი ხელებს შენსკენ. ჩემს სულს, ვითარცა მიწას გამოფიტულს, მოსწყურდი შენ.

7სწრაფად მიპასუხე, უფალო, სული ჩემი გაილია. ნუ დაფარავ შენს სახეს ჩემგან, თორემ დავემგვანები საფლავში ჩასულებს. +

8მომასმენინე დილდილობით შენი წყალობა, რადგანაც შენით ვიმედოვნებ. მაუწყე, რომელი გზით ვიარო, რადგან შენსკენ აღვაპყარ სული ჩემი. +

9გადამარჩინე მტერთა ჩემთაგან, უფალო; შენთან ვაფარებ თავს.

10მასწავლე შესრულება შენი ნებისა, რადგან შენ ჩემი ღმერთი ხარ. შენი კეთილი სული წამიძღვეს სიმართლის ქვეყანაში.

11შენი სახელის გულისათვის მაცოცხლე, უფალო. შენი სიმართლით გამოიყვანე გაჭირვებიდან ჩემი სული.

12და შენი წყალობით მოსპე ჩემი მტრები, და დაღუპე ყოველი მჩაგვრელი ჩემი სულისა, რადგან მე მორჩილი ვარ შენი.

143

143^1დავითისა. კურთხეულ არს უფალი, კლდე ჩემი, რომელმაც ასწავლა ჩემს ხელებს ბრძოლა, ჩემს თითებს – ომი.

2მწყალობელო ჩემო და სიმაგრევ ჩემო, მცველო ჩემო და მხსნელო ჩემო; ჩემი ფარი ხარ, რომელიც მიფარავს, ის მიმორჩილებს ჩემს ერს.

3უფალო, რა არის კაცი, რომ გახსოვს ის, ძე ადამისა, რომ რამედ მიიჩნევ? +

4ადამიანი ჰგავს ამაოებას, მისი დღეები – ვითარცა ჩრდილი გარდასული. +

5უფალო, მოდრიკე ცანი შენნი და გადმოდი! შეეხე მთებს, რომ აკვამლდნენ!

6გამოაელვე ელვანი და გაფანტე ისინი, გამოუშვი ისარნი შენნი და თავზარი დაეცი მათ.

7გამოიწოდე შენი ხელი მაღლიდან; მიხსენი და გადამარჩინე მრავალ წყალთაგან, უცხო ტომთა ხელიდან,

8რომელთა ბაგენი ტყუილს ლაპარაკობენ და რომელთა მარჯვენა სიცრუის მარჯვენაა. +

9ღმერთო, ახალ გალობას გიგალობებ შენ. ათსიმიან ჩანგზე გიგალობებ შენ, +

10შენა ხარ მეფეთათვის ძლევის მიმცემი, შენ იხსნი დავითს, შენს მსახურს. მიხსენი მე ბოროტი მახვილისაგან.

11გადამარჩინე უცხოთესლთა ხელიდან, რომელთა ბაგენი ტყუილს ლაპარაკობენ და რომელთა მარჯვენა სიცრუის მარჯვენაა.

12რომ ჩვენი ძენი ნერგებივით იზრდებოდნენ მათს სიჭაბუკეში; ჩვენი ასულნი, ვითარცა სასახლის ოსტატურად თლილი სვეტები.

13ჩვენი ბეღლები სავსე იყოს სხვადასხვა მოსავლით; ცხვარნი ჩვენნი ათასობდნენ და ათიათასობდნენ ჩვენს საძოვრებზე;

14ჩვენი ხარები დატვირთულნი იყვნენ, არც ზარალი და არც დანაკლისი, და არც გოდება ჩვენს ქუჩებში! +

15ნეტარ არს ხალხი, რომლისთვისაც ასეა; ნეტარ არს ხალხი, რომლის ღმერთიც უფალია!

144

144^1ხოტბა დავითისა. აღგამაღლებ შენ, ჩემო ღმერთო და მეფეო, და ვაკურთხებ შენს სახელს უკუნითი უკუნისამდე.

2ყოველდღე გაკურთხებ შენ და ვადიდებ შენს სახელს უკუნითი უკუნისამდე.

3დიდია უფალი და ქებულია ფრიად, და მისი სიდიადე მიუწვდომელია. +

4თაობა თაობას უქებს შენს საქმეებს და შენს სიძლიერეზე მოუთხრობენ.

5შენს დიდმშვენიერებაზე, შენს დიდებაზე, შენს საოცარ საქმეებზე ვილაპარაკებ.

6შენთა საშიშროებათა სიძლიერეს იტყვიან, ხოლო მე შენს სიდიადეზე ვილაპარაკებ.

7ხსენებას შენი მრავალი სიკეთისას გამოთქვამენ, და შენს სიმართლეს უმღერებენ. +

8გულმოწყალე და შემბრალეა უფალი, სულგრძელი და დიდად მოწყალე. +

9კარგია უფალი ყველას მიმართ და მისი წყალობაა ყველა მის ნამოქმედარზე.

10გადიდებდეს შენ, უფალო, ყველა შენი ნამოქმედარი, და შენი უბიწონი გადიდებენ შენ. +

11შენი მეფობის დიდებას იტყვიან, და შენს სიძლიერეზე ილაპარაკებენ,

12რათა აცნობონ ადამის ძეთ შენი სიძლიერე და ბრწყინვალე დიდება შენი მეფობისა.

13შენი მეფობა – მეფობა ყველა საუკუნისა და შენი ბატონობა – თაობებში. +

14უფალი შემწეა ყველა დაცემულისა და გამმართავი ყველა წელში მოხრილისა. +

15ყველას თვალები შენ შემოგცქერიან და შენ აძლევ მათ საზრდოს თავის დროზე. +

16აღაპყრობ შენს ხელს და დააკმაყოფილებ ყოველ სულდგმულს.

17მართალია უფალი ყველა თავის გზაზე და მოწყალეა ყველა თავის საქმეში.

18ახლოსაა უფალი ყველა მის მლოცველთან, ყოველთან, ვინც მას მოუხმობს ჭეშმარიტებით.

19მის მოშიშთა სურვილს შეასრულებს და მათს ღაღადისს მოისმენს და უშველის მათ.

20იცავს უფალი ყველა მის მოყვარულს და ყველა ბოროტს მოსპობს. +

21ხოტბას უფლისას ილაპარაკებს პირი ჩემი, და აქებს ყოველი ხორციელი უკუნითი უკუნისამდე!

145

145^1ალელუია! ადიდე, სულო ჩემო, უფალი! +

2ვადიდებ უფალს მთელი სიცოცხლე, ვუგალობებ ჩემს ღმერთს, ვიდრე ვარსებობ!

3იმედს ნუ დაამყარებთ მთავრებზე, ადამის ძეზე, რომელსაც არ შეუძლია შველა,

4ამოუვა სული, დაუბრუნდება თავის მიწას; იმავე დღეს გაქრება მისი აზრები. +

5ნეტარ არს, ვისი შემწეცაა ღმერთი იაკობისა, ვინც დაიმედებულია უფალ ღმერთზე, +

6რომელმაც შექმნა ცა და მიწა, ზღვა და ყოველივე, რაც მასშია; რომელიც იცავს ჭეშმარიტებას უკუნისამდე; +

7იქმს სამართალს ჩაგრულთათვის, აძლევს პურს დამშეულებს, უფალი ათავისუფლებს ბორკილგაყრილებს. +

8უფალი თვალს უხელს ბრმებს, უფალი მართავს წელმოდრეკილებს, უფალს უყვარს მართალნი. +

9უფალი იცავს შემოხიზნულებს; ქვრივ-ობლებს გაამხნევებს, და ბორორტთა მრუდე გზებით ატარებს. +

10იმეფებს უფალი უკუნისამდე, ღმერთი შენი, ალელუია! +

146

146^1ადიდეთ უფალი! რადგან კარგია. განდიდება ჩვენი უფლისა: რადგან სასურველია, შეშვენის ქება-დიდება.

2ააშენებს იერუსალიმს უფალი, განდევნილებს ისრაელისას შემოკრებს. +

3განკურნავს გულგატეხილებს და ჭრილობებს შეუხვევს მათ. +

4იგი თვლის ვარსკვლავთა რიცხვს, ყველას თავის სახელს უწოდებს. +

5დიდია უფალი და დიდძალოვანი, მისი გონიერება განუზომელია.

6გაამხნევებს მორჩილებს უფალი. ბოროტეულებს დაამდაბლებს მიწამდე. +

7გაეხმიანეთ უფალს მადლობის გალობით, უგალობეთ ჩვენს ღმერთს ქნარით,

8რომელიც ფარავს ცას ღრუბლებით, ამზადებს დედამიწისათვის წვიმას, აღმოაცენებს მთებში ბალახს; +

9აძლევს პირუტყვს თავის საზრდოს, ყორნის ბახალებს – რომელნიც მოუხმობენ მას.

10არც ცხენის ძლიერებას ისურვებს, არც კაცის მუხლმაგრობას ინებებს. +

11ისურვებს უფალი თავის მოშიშებს, მისი წყალობის მოიმედეებს.

147

147^1აქე, იერუსალიმო, უფალი! ადიდე შენი ღმერთი, სიონო!

2რადგან გაამაგრა ურდულები შენი ჭიშკრების, აკურთხა ძენი შენნი შენთან.

3დაამკვიდრებს შენს საზღვრებზე მშვიდობას, ხორბლის ყუათით დაგამაძღრისებს. +

4იგი წარმოავლენს თავის სიტყვას დედამიწაზე, სწრაფად რბის ბრძანება მისი.

5წარმოგზავნის თოვლს, მატყლივით, თრთვილს ფერფლად მიმოფანტავს.

6გადმოუშვებს სეტყვას პურის ნატეხებივით, მის სუსხს ვინ დაუდგება წინ?

7მოავლენს თავის სიტყვას და დაადნობს მათ; დაუბერავს ქარს და გადმოდინდება. +

8ამცნო თავისი სიტყვა იაკობს, წესები და სამართალნი თვისნი – ისრაელს. +

9არ უქნია ეს არც ერთი სხვა ერისათვის და მისი სამართალნი არ იციან მათ. ალელუია!

148

148^1ალელუია! ადიდეთ უფალი ზეციდან, ადიდეთ იგი სიმაღლეებში! +

2ადიდეთ იგი, ყოველნო ანგელოზნო მისნო; ადიდეთ იგი, ყოველნო ძალნო მისნო! +

3ადიდეთ იგი, მზეო და მთვარევ; ადიდეთ იგი, ყოველნო შუქურვარსკვლავნო!

4ადიდეთ იგი, ცანო ცათანო, და, მისნო წყლებო, რომელნიც ცათა ზემოთ ხართ!

5ადიდონ სახელი უფლისა; რადგან მან ბრძანა და შეიქმნენ, +

6და დააყენა ისინი უკუნითი უკუნისამდე; რჯული მისცა და არავინ გადაუხვევს. +

7ადიდეთ უფალი დედამიწიდან, ვეშაპნო და ყოველნო უფსკრულნო!

8ცეცხლო და სეტყვავ, თოვლო და ნისლო, ქარბუქო, მისი სიტყვის შემსრულებელო,

9მთანო და ყოველნო ბორცვნო, მსხმოიარე ხევ და ყოველნო კედარნო.

10მხეცნო და ყოველნო პირუტყვნო, ქვეწარმავალნო და ფრინველნო ფრთოსანნო;

11მეფენო ქვეყანისა და ყოველნო ტომნო, მთავარნო და ყოველნო მსაჯულნო ქვეყანისა.

12ჭაბუკნო და თქვენც, ქალწულნო, მოხუცნო, ყმაწვილებთან ერთად, –

13ადიდეთ სახელი უფლისა, რადგან მხოლოდ მისი სახელია ამაღლებული, მისი სიდიადეა ქვეყნად და ცაში. +

14და მოამაღლა რქა თავისი ერისა, დიდება ყოველი მისი წმიდისა, ძეთა ისრაელისა, მასთან დაახლოებული ერისა. ალელუია!

149

149^1ალელუია! უგალობეთ უფალს გალობა ახალი, მისი დიდება წმიდათა კრებულში.

2იხარებდეს ისრაელი თავისი შემოქმედით, ძენი სიონისა ზეიმობდნენ თავიანთი მეფით. +

3განადიდონ მისი სახელი როკვით, დაფით და ქნარით უგალობონ მას.

4რადგან ისურვებს უფალი თავის ერს, დაამშვენებს თავმდაბლებს შეწევნით. +

5იმხიარულონ წმიდებმა ღირსებით, იღაღადონ თავიანთ სარეცლებზე. +

6ღმერთის განდიდება მათს ხორხში და მახვილი ორპირლესული მათ ხელშია. +

7რათა შური იძიონ ერებზე, დასაჯონ ტომები,

8შეკრან მათი მეფენი ბორკილებით და დიდებულნი მათნი – რკინის ხუნდებით.

9განუმზადონ მათ სამართალი დაწერილი, დიდებაა ის ყველა მისი წმიდისათვის. ალელუია!

150

150^1ალელუია! ადიდეთ ღმერთი თავის საწმიდარში, ადიდეთ იგი მისი ძლიერების მყარში! +

2ადიდეთ იგი მისი ძლიერებით, ადიდეთ იგი მისი სიდიადის მრავალგვარობით.

3ადიდეთ იგი ბუკის ცემით, ადიდეთ იგი ჩანგით და ქნარით.

4ადიდეთ იგი დაფით და როკვით, ადიდეთ იგი ებნით და სტვირით.

5ადიდეთ იგი ტკბილხმოვანი წინწილებით, ადიდეთ იგი მაღალხმოვანი წინწილებით.

6ყოველმა სულდგმულმა ადიდოს უფალი. ალელუია! +

+ იობ. 21:16; 34:8. ფსალმ. 25:4-5.

+ რჯლ. 6:7. იესო. 1:8. ფსალმ. 18:8; 111:1.

+ იერ. 17:8. ეზეკ. 47:12.

+ ფსალმ. 34:5.

+ იობ. 23:10.

+ ფსალმ. 15:8-11. საქმე. 4:25.

+ მათ. 12:14. მარკ. 3:6. ლუკ. 6:11.

+ ფსალმ. 36:13; 58:9.

+ იერ. 30:4-7.

+ საქმე. 13:33. ებრ. 1:5; 5:5.

+ ფსალმ. 21:28; 71:8.

+ ეს. 2:10-22; 30:14.

+ ზაქ. 11:7. გამოცხ. 2:27; 12:5.

+ ფსალმ. 27:7; 39:9. ეს. 30:18. იოან. 3:36. გამოცხ. 6:16.

+ 2მეფ. 15:14.

+ ფსალმ. 98:5-9.

+ ფსალმ. 4:9. იგავ. 3:24.

+ ფსალმ. 26:3.

+ ფსალმ. 30:2; 70:2.

+ ფსალმ. 79:8,20; 29:8.

+ ზაქ. 9:17.

+ ლევ. 25:18-19. იობ. 11:18-19. ფსალმ. 3:6.

+ ფსალმ. 61:1.

+ ფსალმ. 87:14.

+ ფსალმ. 11:1.

+ ფსალმ. 12:2-3.

+ ფსალმ. 29:10; 43:25.

+ იობ. 17:7. ფსალმ. 30:10.

+ მათ. 7:23.

+ ფსალმ. 34:4.

+ 1მეფ. 24:10.

+ 2მეფ. 16:7-8. იობ. 31:7.

+ ფსალმ. 142:3; 21:16.

+ ფსალმ. 9:20; 93:2.

+ ფსალმ. 17:21; 34:24.

+ ფსალმ. 103:35. იერ. 11:20.

+ რჯლ. 32:41.

+ ფსალმ. 37:3. ეფეს. 6:16.

+ იობ. 15:35. ეს. 59:4.

+ იობ. 6:27. ფსალმ. 9:16.

+ 1მეფ. 25:39. 3მეფ. 8:32.

+ ფსალმ. 83:1.

+ ფსალმ. 56:12.

+ მათ. 21:16; 11:5.

+ იობ. 7:17. ფსალმ. 143:3. ებრ. 2:6-8.

+ ებრ. 1:4.

+ ფსალმ. 137:1; 25:7.

+ ფსალმ. 77:12.

+ დაბ. 19:29. ფსალმ. 108:15.

+ ფსალმ. 95:13; 97:9.

+ ფსალმ. 31:7; 36:39; 45:2; 90:2.

+ ფსალმ. 56:10; 73:2; 75:3.

+ დაბ. 9:5. რჯლ. 32:43. იობ. 34:28.

+ ფსალმ. 106:18.

+ 4მეფ. 19:21. ფსალმ. 19:6; 34:9.

+ ფსალმ. 9:37.

+ ფსალმ. 7:7.

+ ფსალმ. 58:14.

+ 1თეს. 5:3. გამოცხ. 18:7. ფსალმ. 29:7.

+ იობ. 20:12. რომ. 3:14.

+ ფსალმ. 72:11; 93:7.

+ ფსალმ. 145:10.

+ რჯლ. 10:18.

+ ფსალმ. 2:12.

+ ფსალმ. 63:5.

+ ფსალმ. 2:4. ეს. 66:1.

+ მარკ. 5:34. საქმე. 7:49. გამოცხ. 4:2.

+ დაბ. 22:1. ფსალმ. 5:5. იაკ. 1:12.

+ დაბ. 19:24. ფსალმ. 139:11.

+ ფსალმ. 16:15.

+ ფსალმ. 6:1.

+ 1მეფ. 2:3. დან. 7:8,25.

+ ეს. 33:10.

+ საქმე. 2:40.

+ ფსალმ. 41:10.

+ ფსალმ. 18:9; 75:6. იგავ. 29:13.

+ ფსალმ. 25:2.

+ ფსალმ. 52. რომ. 3:10.

+ ფსალმ. 32:13. რომ. 3:11.

+ დაბ. 8:21. იობ. 14:4. რომ. 3:12.

+ რიცხ. 14:9. ფსალმ. 78:7. იერ. 10:25. მიქ. 3:3.

+ იობ. 42:10. ფსალმ. 52:7. ეს. 35:10. რომ. 11:25-27.

+ ფსალმ. 5:5; 23:3. ეს. 33:14-15.

+ გამ. 22:15.

+ ლევ. 23:13. ეს. 1:11,15; 42:8.

+ იესო. 16:1. ფსალმ. 2:8.

+ ფსალმ. 7:10.

+ ფსალმ. 108:31. საქმე. 2:25.

+ იობ. 19:25. ფსალმ. 29:13; 71:1-20. ეს. 26:19.

+ ფსალმ. 21:1-8. საქმე. 2:25-28; 13:35.

+ ფსალმ. 40:13.

+ 1მეფ. 24:16. ფსალმ. 42:1.

+ ფსალმ. 65:9.

+ ფსალმ. 87:3.

+ გამ. 15:6. ფსალმ. 30:22.

+ რჯლ. 32:10-11. ფსალმ. 35:8. ზაქ. 2:8.

+ ფსალმ. 9:30.

+ ლუკ. 16:25.

+ 2მეფ. 22:1-2.

+ დაბ. 15:1. რჯლ. 32:4. 1მეფ. 2:1,10. ფსალმ. 70:3-4; 143:1. ებრ. 2:13.

+ ფსალმ. 114:3. საქმე. 2:24.

+ ფსალმ. 67:9. მათ. 27:45-51.

+ ფსალმ. 143:5.

+ რჯლ. 4:11. ფსალმ. 96:2.

+ გამ. 9:23. ფსალმ. 96:3.

+ იესო. 10:10. ფსალმ. 143:6.

+ ფსალმ. 31:6; 56:4; 143:7.

+ ფსალმ. 30:9; 117:5.

+ 2მეფ. 15:26. ფსალმ. 90:15.

+ 3მეფ. 14:8; 15:5.

+ იგავ. 4:12.

+ ეს. 10:6. ზაქ. 10:5.

+ რჯლ. 32:40.

+ ფსალმ. 56:10. რომ. 15:9.

+ ფსალმ. 96:6.

+ იერ. 31:39. რომ. 10:18.

+ იგავ. 3:11.

+ ფსალმ. 118:72-127. იგავ. 8:10-11,19.

+ ფსალმ. 118:133. რომ. 6:12,14.

+ ფსალმ. 50:17; 103:34. ეს. 59:20.

+ ფსალმ. 20:3.

+ ფსალმ. 20:9; 88:21.

+ რჯლ. 20:1. 2ნეშტ. 32:8. მიქ. 4:5.

+ ფსალმ. 19:6.

+ 3მეფ. 3:9. ფსალმ. 36:4.

+ ფსალმ. 131:18.

+ ფსალმ. 60:6-7.

+ ფსალმ. 15:11; 44:8; 71:1.

+ ფსალმ. 2:12; 15:8.

+ ფსალმ. 7:13; 17:41.

+ ფსალმ. 98:3.

+ ფსალმ. 98:3.

+ მსაჯ. 3:9.

+ ეზეკ. 39:18. ამოს. 4:1.

+ იობ. 29:10. ფსალმ. 31:4.

+ ეს. 53:7. ლუკ. 24:39. იოან. 20:25. გამოცხ. 22:15.

+ მათ. 27:35. მარკ. 15:24. ლუკ. 23:34. იოან. 19:23-24.

+ ფსალმ. 34:17. ზაქ. 13:7.

+ იოან. 20:1. ებრ. 2:12.

+ ფსალმ. 7:11.

+ ეს. 53:10.

+ დაბ. 43:15. ფსალმ. 33:11; 79:2. ეს. 40:11. იერ. 23:4.

+ ეზეკ. 34:11-12,23. იოან. 10:11. 1პეტრ. 2:25. გამოცხ. 7:17.

+ ეს. 49:10. ეზეკ. 34:14. გამოცხ. 7:17.

+ ფსალმ. 5:8; 24:11; 30:3. იერ. 31:25.

+ იობ. 3:5; 24:17. ფსალმ. 26:1; 43:20; 117:6.

+ ეს. 49:2. მიქ. 7:14.

+ ფსალმ. 91:10; 103:15.

+ გამ. 9:29. ფსალმ. 49:12. 1კორ. 10:26.

+ ფსალმ. 72:13. მათ. 5:8.

+ ფსალმ. 21:27; 26:8.

+ ფსალმ. 49:1-5. საქმე. 1:9-11.

+ ფსალმ. 49:23.

+ გამ. 33:13. ფსალმ. 26:11; 85:11; 142:8.

+ ფსალმ. 142:10.

+ ფსალმ. 102:17.

+ იობ. 13:26. ფსალმ. 17:26; 91:8.

+ რჯლ. 32:4. ფსალმ. 17:26; 91:8.

+ ფსალმ. 48:17.

+ ფსალმ. 43:25. ფსალმ. 18:10.

+ ფსალმ. 36:9.

+ იგავ. 3:22. იოან. 7:17.

+ ფსალმ. 122:1; 30:5.

+ ფსალმ. 15:1; 85:2. იობ. 1:1.

+ გამ. 14:30. ფსალმ. 129:8.

+ ფსალმ. 35:6. 3იოან. 3.

+ ფსალმ. 1:1. იერ. 15:17.

+ ფსალმ. 8:2.

+ ფსალმ. 26:4.

+ ფსალმ. 27:3.

+ ფსალმ. 21:23; 108:30.

+ იობ. 19:22.

+ ფსალმ. 17:49.

+ ფსალმ. 30:25; 61:2.

+ ფსალმ. 108:1; 87:5.

+ იობ. 35:11. 2ტიმ. 4:14. გამოცხ. 18:6.

+ ფსალმ. 17:2; 26:1; 31:10; 68:31. ებრ. 11:39.

+ ფსალმ. 17:51.

+ რჯლ. 9:29. მიქ. 7:19.

+ ფსალმ. 67:35. გამოცხ. 10:3.

+ ეს. 2:13.

+ იერ. 23:24.

+ რჯლ. 20:5.

+ 1ნეშტ. 16:14. ფსალმ. 96:12.

+ ფსალმ. 15:9.

+ ფსალმ. 4:2; 26:12.

+ ეკლ. 9:5. ოს. 8:8.

+ ფსალმ. 139:7.

+ ლუკ. 18:3. იაკ. 2:23.

+ ფსალმ. 30:11. იგავ. 17:22.

+ ლევ. 4:20. ფსალმ. 37:19; 98:8. იგავ. 28:13. მათ. 26:28.

+ დაბ. 3:20. ფსალმ. 15:4; 36:3-5.

+ ფსალმ. 31:11; 96:12.

+ 2მეფ. 7:28. ფსალმ. 145:6.

+ ფსალმ. 118:64.

+ დაბ. 1:6-7; 2:1. 2პეტრ. 3:5. ებრ. 11:3.

+ დაბ. 1:9. ფსალმ. 23:2.

+ ნეემ. 4:5. იობ. 5:12. ეს. 8:10.

+ იგავ. 19:21.

+ რჯლ. 7:6. ფსალმ. 143:15.

+ ფსალმ. 146:10. იგავ. 21:31.

+ იობ. 26:1.

+ ფსალმ. 62:5.

+ მათ. 7:7. ლუკ. 11:9.

+ 4მეფ. 6:17. ფსალმ. 90:11.

+ ფსალმ. 2:12. ფსალმ. 2:3.

+ იგავ. 1:8; 16:6.

+ 1პეტრ. 3:10-12.

+ იობ. 27:4.

+ ფსალმ. 36:27; 96:10. ებრ. 12:14.

+ ფსალმ. 32:18. იობ. 3:7.

+ 2კორ. 1:5.

+ 1მეფ. 24:16.

+ ფსალმ. 39:15-16; 69:3-4.

+ ფსალმ. 1:4; 82:14.

+ იერ. 18:20.

+ გამ. 15:11. ფსალმ. 88:7. იერ. 10:6.

+ ფსალმ. 26:12. მათ. 26:59.

+ ფსალმ. 37:21.

+ მათ. 10:13. ლუკ. 10:6.

+ იობ. 16:9.

+ ფსალმ. 21:12. ანგ. 1:13.

+ ფსალმ. 21:26; 39:10.

+ ფსალმ. 68:5; 118:161. გოდ. 3:52. იოან. 5:24.

+ ფსალმ. 27:1.

+ ფსალმ. 43:24.

+ ფსალმ. 131:18.

+ ფსალმ. 39:17.

+ ფსალმ. 56:11.

+ ფსალმ. 64:5.

+ იობ. 29:3. იოან. 4:10,14. 2კორ. 4:6.

+ ფსალმ. 26:2.

+ ფსალმ. 72:3. იგავ. 23:17; 24:19.

+ ფსალმ. 19:5. ეს. 58:14.

+ საქმე. 7:54.

+ ფსალმ. 2:4.

+ ფსალმ. 9:36.

+ იობ. 5:20. ფსალმ. 32:19.

+ მათ. 25:34.

+ იგავ. 24:16.

+ ფსალმ. 108:10.

+ იგავ. 11:25.

+ ეს. 60:21. დან. 7:18.

+ გამ. 19:11. ფსალმ. 39:8. ეს. 51:7. გალ. 3:1-29.

+ ფსალმ. 33:23; 108:7.

+ ფსალმ. 26:14. იგავ. 20:22.

+ ფსალმ. 45:2.

+ ფსალმ. 2:12. ლუკ. 18:7,8.

+ ფსალმ. 69:1.

+ ფსალმ. 6:2. იერ. 10:24.

+ იობ. 19:14-19. ფსალმ. 87:9,19. ლუკ. 23:49.

+ 2მეფ. 16:7-8. ფსალმ. 34:4; 56:7; 70:10.

+ ფსალმ. 38:3.

+ მარკ. 14:60; 15:4. 1პეტრ. 2:23.

+ ფსალმ. 50:5.

+ ფსალმ. 34:19.

+ 1ნეშტ. 25:1-3.

+ ფსალმ. 140:3.

+ იობ. 14:1-2. ფსალმ. 48:11. ლუკ. 12:18-20. იაკ. 4:14.

+ იობ. 13:21. ფსალმ. 31:4.

+ იობ. 4:19. ოს. 5:12.

+ ლევ. 25:23. 1ნეშტ. 29:15. ფსალმ. 118:19; 5:2-3.

+ 1პეტრ. 1:17; 2:11. ებრ. 11:13.

+ იობ. 14:10,20.

+ ფსალმ. 69:2; 21:20.

+ ფსალმ. 34:4.

+ 1პეტრ. 5:7.

+ ფსალმ. 26:12.

+ 2ნეშტ. 30:20. ფსალმ. 6:3; 146:3.

+ მათ. 22:15.

+ იობ. 14:12.

+ მათ. 26:14-16,21-25,47,50.

+ ლუკ. 22:3-6,21-23,47-48. იოან. 13:18,21-30; 18:3. საქმე. 1:16.

+ ფსალმ. 71:18; 105:48.

+ ფსალმ. 15:11.

+ ფსალმ. 26:4; 62:2; 83:3. იოან. 7:37.

+ ფსალმ. 78:10; 79:6; 101:10; 113:10.

+ ფსალმ. 16:2. იერ. 11:20.

+ ფსალმ. 41:10.

+ რჯლ. 7:7-8,17. იესო. 24:12.

+ ფსალმ. 59:14. დან. 8:4.

+ 1მეფ. 17:47.

+ ფსალმ. 33:3. იერ. 9:24. რომ. 2:17.

+ რჯლ. 28:64. რომ. 8:36.

+ რჯლ. 32:30. მსაჯ. 10:7.

+ რჯლ. 28:37. ფსალმ. 30:12; 78:4; 79:7.

+ 3მეფ. 9:7. ფსალმ. 31:8.

+ იობ. 31:14. ფსალმ. 138:2. იერ. 17:10.

+ რომ. 8:36.

+ ფსალმ. 118:25. აბაკ. 3:16.

+ გამ. 14:30. ეს. 59:20.

+ ფსალმ. 43:1; 68:1.

+ 2მეფ. 23:2.

+ ეს. 50:4. ლუკ. 4:22.

+ გამოცხ. 6:2.

+ ეს. 49:2. ფსალმ. 109:6.

+ გამოცხ. 19:7-8.

+ ეს. 60:22. ზაქ. 1:8. ებრ. 11:13-40.

+ ფსალმ. 61:8-9; 90:2; 14:5.

+ ეს. 54:10. მათ. 21:21.

+ გამოცხ. 17:5.

+ ფსალმ. 47:2-9. ეს. 60:14. ეზეკ. 47:1-12.

+ რჯლ. 23:14. ეს. 12:6. იოელ. 2:27.

+ რიცხ. 14:9. ფსალმ. 96:5.

+ ფსალმ. 9:10; 23:8,10; 19:2.

+ ფსალმ. 75:4. ეზეკ. 39:9. ეს. 2:4.

+ ფსალმ. 45:1.

+ 4მეფ. 11:12.

+ რჯლ. 7:21. ფსალმ. 75:13; 92:1. ნეემ. 1:5.

+ რჯლ. 8:7-10; 9:26. მალ. 1:2. 1პეტრ. 1:4.

+ 2მეფ. 6:15. ფსალმ. 67:25-26.

+ მათ. 5:35.

+ ეს. 12:2. მიქ. 4:1. მათ. 16:18.

+ ეს. 25:6,10; 58:11.

+ იგავ. 11:28.

+ ლევ. 25:48. ეს. 59:20.

+ ეკლ. 2:16,18.

+ ეკლ. 3:19. 2პეტრ. 2:12.

+ იესო. 22:22. ფსალმ. 112:3.

+ ლევ. 10:2. რიცხ. 16:35. 3მეფ. 19:11-12. ფსალმ. 95:10-13.

+ ეზეკ. 20:33-34. საქმე. 1:9-11. გამოცხ. 22:12.

+ გამ. 10:2. ნეემ. 9:26-27.

+ ფსალმ. 68:31-32. ებრ. 13:15-16.

+ იობ. 22:7. ფსალმ. 90:15; 106:6,13. ზაქ. 13:9.

+ 3მეფ. 4:9. ნეემ. 9:26. იგავ. 3:11; 5:12; 12:1.

+ 1პეტრ. 4:4. რომ. 1:32. ეფეს. 5:11. 1ტიმ. 5:22.

+ ფსალმ. 89:8. ეს. 42:14. რომ. 2:4.

+ რჯლ. 32:39.

+ 2მეფ. 12:1.

+ აბაკ. 3:1-16. ლუკ. 18:13.

+ ფსალმ. 31:5.

+ 2მეფ. 12:9. ფსალმ. 118:137. რომ. 3:4.

+ იობ. 14:4. ფსალმ. 57:4. იოან. 3:6. რომ. 5:12.

+ ლევ. 14:4,6,49. რიცხ. 19:18. ეს. 1:18.

+ ფსალმ. 37:4. მათ. 5:4.

+ იერ. 24:7. ეზეკ. 36:26. მათ. 5:8. საქმე. 15:9.

+ დაბ. 1:2. 1მეფ. 16:14. ფსალმ. 138:7. მალ. 2:15.

+ ლუკ. 22:32.

+ ფსალმ. 33:19. ეს. 57:15; 66:2.

+ ფსალმ. 147:2-3.

+ ფსალმ. 9:25. რომ. 3:10.

+ ფსალმ. 13:7.

+ 1მეფ. 23:19; 26:1.

+ ფსალმ. 85:14.

+ ფსალმ. 96:10.

+ ლევ. 22:21-23.

+ ეს. 60:8.

+ რიცხ. 16:30-33.

+ ფსალმ. 3:2.

+ რჯლ. 33:27. იერ. 2:30; 5:3.

+ ფსალმ. 7:5; 34:20. საქმე. 12:1.

+ ფსალმ. 27:3; 56:5; 61:5; 63:4. იგავ. 5:3-4. იერ. 9:8.

+ ფსალმ. 36:5. მათ. 6:25. ლუკ. 12:22. 1პეტრ. 5:7.

+ ფსალმ. 56:2; 123:3.

+ ფსალმ. 117:6. ეს. 31:3. ებრ. 13:6.

+ ფსალმ. 54:24; 58:12.

+ 1მეფ. 22:1; 24:4.

+ ფსალმ. 16:8; 62:8. ეს. 26:20.

+ ფსალმ. 15:9; 32:2.

+ ფსალმ. 35:6.

+ ფსალმ. 81:6-7. იგავ. 31:8-9.

+ ფსალმ. 50:7.

+ იობ. 29:17. ფსალმ. 3:8.

+ ფსალმ. 67:24.

+ ფსალმ. 7:9. ეს. 3:10.

+ 1მეფ. 19:11.

+ ფსალმ. 55:8.

+ ფსალმ. 7:10; 9:21; 82:19.

+ ფსალმ. 29:6.

+ ფსალმ. 79:1.

+ ფსალმ. 70:20; 74:9. ეს. 51:17,22. იერ. 25:15.

+ ფსალმ. 18:10; 19:6. ეს. 11:10. რომ. 15:8.

+ ფსალმ. 107:7-14.

+ 2მეფ. 8:2,14. ფსალმ. 107:10.

+ ფსალმ. 70:3.

+ 2მეფ. 7:18. ფსალმ. 56:4.

+ იობ. 22:27. ფსალმ. 64:2.

+ ფსალმ. 38:1.

+ ფსალმ. 2:12; 41:5. გოდ. 2:19.

+ ფსალმ. 145:3-4; 4:3.

+ 1მეფ. 22:5.

+ ფსალმ. 25:8.

+ ფსალმ. 118:48.

+ ფსალმ. 41:9; 118:55; 149:5.

+ ფსალმ. 60:5.

+ ფსალმ. 26:5; 30:21.

+ ფსალმ. 10:2.

+ ფსალმ. 7:16; 21:8; 140:10.

+ ფსალმ. 31:11; 57:11; 67:4.

+ ფსალმ. 49:14; 61:2.

+ ფსალმ. 144:21. ეს. 66:23.

+ ფსალმ. 50:4; 78:9. ეს. 6:7. 1იოან. 1:7-9. ებრ. 9:14.

+ რჯლ. 4:7. ფსალმ. 14:1; 35:9; 62:6.

+ ფსალმ. 88:10. ეს. 17:12-13.

+ ეს. 61:2.

+ ფსალმ. 97:4.

+ ფსალმ. 11:7. იგავ. 17:3. ეს. 48:10. ზაქ. 13:9. 1პეტრ. 1:7.

+ ფსალმ. 99:4; 115:5,8-10.

+ ლევ. 1:13; 3:11.

+ ფსალმ. 18:10; 33:12.

+ იობ. 27:9. იგავ. 15:29; 28:9. ეს. 1:15. იოან. 9:31.

+ ფსალმ. 97:3.

+ ფსალმ. 95:10,13; 97:9.

+ ლევ. 26:4. ფსალმ. 84:13. ეზეკ. 34:27.

+ რიცხ. 10:35.

+ ფსალმ. 31:11; 57:11; 63:11.

+ გამ. 22:22. ფსალმ. 9:35,39; 145:9.

+ 1მეფ. 2:5. ფსალმ. 106:14; 112:9; 145:7. საქმე. 12:7.

+ რჯლ. 33:2. 4მეფ. 6:17. დან. 7:10. ებრ. 1:4.

+ საქმე. 2:4-33; 10:44-46.

+ რჯლ. 33:12.

+ 1მეფ. 9:21. ეს. 9:1.

+ იობ. 40:16. ეზეკ. 29:3.

+ რჯლ. 33:26. ფსალმ. 28:1.

+ ფსალმ. 44:1.

+ ფსალმ. 34:19; 39:13.

+ იობ. 19:13. ფსალმ. 37:12. მათ. 10:36. იოან. 1:11; 7:35.

+ ფსალმ. 31:6. ეს. 49:8.

+ ფსალმ. 62:4; 108:21.

+ ლუკ. 21:34-35. რომ. 11:9-10.

+ ლუკ. 19:42. იოან. 12:40.

+ მათ. 23:38. საქმე. 1:20.

+ რომ. 1:24.

+ ფსალმ. 33:3; 21:27.

+ ფსალმ. 50:20. ეს. 44:26; 26:1.

+ ფსალმ. 37:1.

+ ფსალმ. 2:12.

+ ფსალმ. 17:2.

+ იობ. 21:7. ფსალმ. 36:1. იერ. 12:1.

+ დაბ. 8:22.

+ ფსალმ. 38:1; 49:1; 61:1.

+ ფსალმ. 27:2.

+ ფსალმ. 101:8.

+ ფსალმ. 144:17.

+ ფსალმ. 97:1.

+ ფსალმ. 103:6,7; 113:3.

+ ფსალმ. 17:8,14.

+ ფსალმ. 49:7; 80:9.

+ ფსალმ. 48:5. ეზეკ. 17:2. მათ. 13:35.

+ გამ. 13:14. ფსალმ. 43:2.

+ გამ. 12:26. რჯლ. 4:9; 6:7; 11:19. ფსალმ. 147:8.

+ მსაჯ. 2:11-13. 2მეფ. 20. 4მეფ. 17:15.

+ ფსალმ. 118:1-176. გალ. 3:1-29.

+ რიცხ. 13:23. ფსალმ. 77:43. ეს. 19:11.

+ გამ. 15:8. ფსალმ. 105:9.

+ ფსალმ. 104:41.

+ რიცხ. 11:20. ფსალმ. 105:15.

+ გამ. 15:13. რჯლ. 7:8. ეს. 63:9.

+ რიცხ. 14:22. რჯლ. 6:16.

+ გამ. 8:2,21.

+ დაბ. 10:6. გამ. 12:29. ფსალმ. 104:23.

+ ფსალმ. 76:21. ეს. 63:11.

+ გამ. 14:13,28.

+ რჯლ. 6:16. მსაჯ. 2:11-12.

+ 1მეფ. 4:11. იერ. 7:12,14; 26:6,9.

+ 1მეფ. 4:21.

+ 1მეფ. 4:17,20. იობ. 27:15.

+ 1მეფ. 7:10-11.

+ ფსალმ. 47:3; 67:17; 75:3.

+ 1მეფ. 16:11-12. 2მეფ. 7:8.

+ 1ნეშტ. 11:2.

+ 2მეფ. 8:15. 3მეფ. 9:4. ეზეკ. 34:23.

+ 4მეფ. 25:9-19. 2ნეშტ. 36:19.

+ ფსალმ. 73:3. ეს. 63:18. იერ. 9:11.

+ ფსალმ. 43:14; 79:7.

+ გამ. 32:12. ფსალმ. 113:10. იოელ. 2:17. გამოცხ. 6:10.

+ ფსალმ. 101:21.

+ ფსალმ. 44:1; 49:1; 59:1.

+ 1მეფ. 4:4. 2მეფ. 6:2. 4მეფ. 19:15. ფსალმ. 77:52; 98:1.

+ რიცხ. 6:25. ფსალმ. 4:7; 66:2.

+ ფსალმ. 41:4; 101:10. ეს. 30:20.

+ ფსალმ. 88:42.

+ გამ. 15:17. ეს. 5:1,7. იერ. 2:21. ეზეკ. 17:6; 19:10.

+ ფსალმ. 103:16.

+ ფსალმ. 88:42. ეს. 5:5-6.

+ ფსალმ. 8:1.

+ რჯლ. 28:49. ფსალმ. 76:16; 77:67; 113:1.

+ გამ. 2:23; 14:10; 17:6-7; 19:19. რიცხ. 20:13. ფსალმ. 49:15.

+ გამ. 20:2. ფსალმ. 118:131. ოს. 13:4. მათ. 5:6.

+ რჯლ. 29:19. იერ. 7:24. საქმე. 7:42.

+ რჯლ. 32:13-14.

+ იობ. 1:6. ფსალმ. 135:2-3. 1კორ. 8:5.

+ იობ. 36:6. ეს. 1:17.

+ იგავ. 2:13.

+ გამოცხ. 11:15.

+ ფსალმ. 49:1.

+ ფსალმ. 27:1.

+ ფსალმ. 2:1. საქმე. 4:25.

+ რიცხ. 31:7. მსაჯ. 4:23,24; 21:7,22.

+ იესო. 17:11. იერ. 8:2.

+ ფსალმ. 108:29.

+ ფსალმ. 8:1; 41:1; 80:1.

+ ფსალმ. 41:2-3; 62:2; 72:26; 118:20.

+ გამ. 34:24.

+ ფსალმ. 80:2.

+ ფსალმ. 131:10.

+ ფსალმ. 26:4.

+ ფსალმ. 33:10-11; 88:19.

+ ფსალმ. 83:1.

+ ფსალმ. 13:7. იერ. 30:18; 31:23. ეზეკ. 39:25. იოელ. 3:1.

+ ფსალმ. 96:6. ეს. 45:8.

+ ლევ. 26:4. ფსალმ. 66:7. ეზეკ. 34:27.

+ ფსალმ. 88:15. ეს. 59:14.

+ ფსალმ. 2:12; 15:1.

+ გამ. 15:11. 1მეფ. 2:2. ფსალმ. 88:7.

+ რიცხ. 14:18. ფსალმ. 102:8; 110:4; 129:4; 144:8. იოელ. 2:13.

+ ფსალმ. 84:1.

+ ფსალმ. 124:2. ეს. 14:31.

+ ფსალმ. 35:10; 45:5; 72:10.

+ 3მეფ. 4:31. ფსალმ. 86:1.

+ ფსალმ. 27:1; 30:13.

+ ფსალმ. 41:8.

+ იობ. 19:13,19. ფსალმ. 30:12; 37:12; 141:4. გოდ. 3:7.

+ ფსალმ. 27:2; 36:15; 85:3.

+ იობ. 26:6.

+ მათ. 27:46. მარკ. 15:34.

+ იობ. 19:13. ფსალმ. 37:12.

+ ფსალმ. 91:3. ეს. 55:3. იოან. 1:17.

+ 2მეფ. 7:11-13.

+ 1ნეშტ. 17:10.

+ ეს. 1:25-26; 55:3. ეზეკ. 34:23. ზაქ. 12:8. ოს. 3:5.

+ 3მეფ. 22:19.

+ გამ. 15:11. 1მეფ. 2:2. ფსალმ. 34:10; 76:14.

+ ფსალმ. 23:1; 101:26.

+ რიცხ. 10:10; 23:21. ფსალმ. 4:7; 35:10; 46:6; 97:6.

+ 1მეფ. 13:14. 3მეფ. 11:34.

+ 1მეფ. 16:13. იერ. 1:5. ეზეკ. 34:23. საქმე. 13:22.

+ 2მეფ. 7:14. ფსალმ. 71:8.

+ კოლ. 1:15. გამოცხ. 19:16.

+ რჯლ. 11:21.

+ ეს. 54:10.

+ 2მეფ. 7:12-16. ფსალმ. 71:5.

+ ფსალმ. 54:24; 131:18. იგავ. 10:27.

+ ფსალმ. 78:12.

+ იობ. 14:2. ფსალმ. 102:15. ეს. 40:6. მათ. 6:30.

+ ფსალმ. 18:13; 49:21. იერ. 16:17. რომ. 2:16.

+ დაბ. 27:9. ფსალმ. 38:5. რომ. 6:23.

+ ფსალმ. 84:7.

+ ფსალმ. 94:9; 102:7.

+ ეს. 26:12; 65:22.

+ ფსალმ. 16:8; 26:5; 30:21; 31:7; 35:8.

+ ფსალმ. 56:2; 60:5.

+ ფსალმ. 120:7. იგავ. 3:23-24.

+ ფსალმ. 36:34; 91:12. მალ. 1:5.

+ ფსალმ. 70:3; 89:2.

+ გამ. 12:13. იობ. 5:19. იგავ. 12:21.

+ ფსალმ. 33:8. მათ. 4:6. ლუკ. 4:10,11.

+ ფსალმ. 120:3. იგავ. 3:23. მათ. 4:6.

+ რჯლ. 8:15. ლუკ. 10:19.

+ ფსალმ. 9:11.

+ ფსალმ. 49:15. ეს. 43:2; 53:9.

+ ფსალმ. 49:23.

+ ფსალმ. 146:1.

+ ფსალმ. 88:2.

+ ფსალმ. 39:6; 103:24; 138:17. ეს. 28:29; 55:9. რომ. 11:33-34.

+ იერ. 12:1-2. მალ. 3:15.

+ ოს. 14:5-6.

+ ფსალმ. 95:10. გამოცხ. 19:6.

+ რჯლ. 32:35. ფსალმ. 79:2.

+ დაბ. 18:25. ფსალმ. 79:2.

+ ფსალმ. 12:3; 73:10.

+ ფსალმ. 9:32,34. ეზეკ. 8:12.

+ იგავ. 20:12.

+ რომ. 11:2.

+ ფსალმ. 72:2.

+ ფსალმ. 17:3.

+ ფსალმ. 99:3. იოან. 10:27,28. ებრ. 3:7-11.

+ გამ. 17:2,7. რიცხ. 14:22. ებრ. 4:7.

+ დაბ. 3:1. გამ. 17:2,7. რჯლ. 11:7. ფსალმ. 105:14.

+ რიცხ. 14:23. რჯლ. 12:9. ებრ. 4:3.

+ ფსალმ. 18:3.

+ ფსალმ. 113:23. ეს. 42:5. იერ. 10:11-12.

+ ფსალმ. 92:5.

+ ფსალმ. 92:1; 96:1. გამოცხ. 11:15; 19:6.

+ ეს. 55:12.

+ საქმე. 17:31.

+ ფსალმ. 71:10; 98:1. ეს. 24:15.

+ ფსალმ. 43:3. ნაუმ. 1:2.

+ ფსალმ. 67:3. ეს. 64:1. მიქ. 1:4.

+ ფსალმ. 84:10-12; 97:2-3.

+ ფსალმ. 30:24; 36:28; 144:20. იგავ. 2:8. ამოს. 5:14-15.

+ ფსალმ. 26:1; 36:6; 111:4.

+ ფსალმ. 32:3; 76:15; 85:10; 95:1; 104:5; 135:4.

+ ფსალმ. 89:2-3. ეს. 49:6. საქმე. 13:47.

+ ფსალმ. 99:1. ეს. 52:9.

+ ფსალმ. 3:5.

+ ფსალმ. 65:1.

+ ეზეკ. 34:30-31. ეფეს. 2:10.

+ ფსალმ. 47:3-9; 74:11. იერ. 21:12.

+ ფსალმ. 141:3.

+ ფსალმ. 108:22.

+ ეს. 34:11.

+ ფსალმ. 79:6. იერ. 6:26.

+ ფსალმ. 71:11.

+ ფსალმ. 50:20; 146:2. იერ. 31:4.

+ ნეემ. 1:6-11.

+ ფსალმ. 32:13.

+ ფსალმ. 3:7. ფსალმ. 78:11.

+ ებრ. 1:10-12.

+ მალ. 3:6. იაკ. 1:17. ებრ. 13:8.

+ გამ. 15:26. ფსალმ. 129:8; 146:3. ეს. 33:24. იერ. 17:14.

+ მათ. 9:2,6. მარკ. 2:5,10-11. ლუკ. 7:47.

+ იობ. 33:25. ეს. 40:31. მიქ. 1:16.

+ გამ. 34:6-7. რიცხ. 14:18. რჯლ. 5:10.

+ ნეემ. 9:17. ფსალმ. 85:15. იერ. 32:18.

+ ფსალმ. 29:6. ეს. 57:16. იერ. 3:5. მიქ. 7:8.

+ მათ. 7:11. ლუკ. 15:11-24.

+ დაბ. 2:7. იობ. 4:19; 10:9.

+ იობ. 7:10. ფსალმ. 36:10.

+ იოელ. 2:11. ებრ. 1:4.

+ ფსალმ. 148:2.

+ ფსალმ. 102:1.

+ იობ. 26:8. ფსალმ. 148:4.

+ ფსალმ. 148:8. ებრ. 1:7.

+ იობ. 38:4. ფსალმ. 23:2.

+ დაბ. 1:9. ფსალმ. 73:12-14.

+ დაბ. 9:11,15. იობ. 38:11. ფსალმ. 32:7.

+ ფსალმ. 64:11.

+ მსაჯ. 9:13. ფსალმ. 22:5. იგავ. 31:6. ეკლ. 10:19.

+ რიცხ. 9:13. ფსალმ. 22:5. იგავ. 31:6. ეკლ. 10:19.

+ დაბ. 1:14. იობ. 38:12. ფსალმ. 73:16; 135:7-9.

+ დაბ. 3:19. ფსალმ. 91:6.

+ დაბ. 1:31.

+ ფსალმ. 135:25; 144:15; 146:9.

+ რჯლ. 11:12.

+ დაბ. 3:19; 7:21-22. იობ. 34:14-15. ფსალმ. 29:8.

+ ეს. 32:15. ეზეკ. 37:9. საქმე. 17:25,28. გამოცხ. 21:5.

+ დაბ. 1:31.

+ ფსალმ. 143:5. აბაკ. 3:10.

+ 1ნეშტ. 16:8-36. ფსალმ. 95:3. ეს. 12:4.

+ ფსალმ. 68:33.

+ 2ნეშტ. 6:41.

+ ფსალმ. 76:12; 77:11.

+ ეს. 26:9.

+ გამ. 20:6. ლუკ. 1:72.

+ დაბ. 17:2; 26:3; 35:11.

+ ლუკ. 1:73. ებრ. 6:17.

+ დაბ. 13:15.

+ რჯლ. 7:7; 26:5. ებრ. 11:9.

+ დაბ. 12:17; 20:3; 35:5.

+ დაბ. 41:54. ეს. 3:1.

+ ფსალმ. 106:20.

+ დაბ. 41:41.

+ დაბ. 46:6. ფსალმ. 105:22.

+ გამ. 3:10. რიცხ. 16:5; 17:5. იესო. 24:5. 1მეფ. 12:8.

+ გამ. 10:21. რიცხ. 27:1. ფსალმ. 98:7.

+ გამ. 8:16,21.

+ ფსალმ. 77:47.

+ გამ. 12:35.

+ გამ. 13:21. ნეემ. 9:12. ფსალმ. 37:14.

+ ფსალმ. 77:14.

+ რჯლ. 7:6. ფსალმ. 105:5.

+ რჯლ. 11:24. იესო. 24:13.

+ დაბ. 12:2-3. ეს. 1:24,26.

+ რჯლ. 7:6.

+ ლევ. 26:4. 3მეფ. 8:47. დან. 9:5.

+ გამ. 14:21. ფსალმ. 17:16. ნაუმ. 1:4. ეს. 63:11-14.

+ გამ. 14:30. ლუკ. 1:71.

+ ფსალმ. 77:30-31.

+ გამ. 15:24. რიცხ. 11:20; 16:3. რჯლ. 33:8.

+ რჯლ. 11:6.

+ იერ. 2:11. რომ. 1:2.

+ გამ. 33:10. ეზეკ. 22:30.

+ რჯლ. 8:7-10. ებრ. 3:18.

+ რიცხ. 14:2,27. რჯლ. 1:27.

+ ფსალმ. 94:11. ეზეკ. 20:15. 1კორ. 10:5. ებრ. 3:11.

+ ლევ. 26:33. ფსალმ. 73:12. ეზეკ. 20:23.

+ დაბ. 15:6. რიცხ. 25:11-13.

+ რიცხ. 20:3,12-13. რჯლ. 1:37. ფსალმ. 80:8.

+ რჯლ. 7:2,16. მსაჯ. 2:2.

+ გამ. 23:33.

+ ლევ. 18:21. რჯლ. 18:10; 32:17.

+ გამ. 34:16.

+ რჯლ. 2:14.

+ ლევ. 26:39. მსაჯ. 2:16. ნეემ. 9:27.

+ ფსალმ. 104:8. ზაქ. 8:14.

+ 3მეფ. 8:50. იერ. 42:12. ეზეკ. 9:9.

+ რჯლ. 30:3. 1ნეშტ. 16:35-36.

+ ფსალმ. 40:14; 71:18,19.

+ ფსალმ. 105:1.

+ ეს. 59:20.

+ ეს. 43:5-6; 49:12. იერ. 29:14; 31:8,10.

+ ფსალმ. 33:11. ლუკ. 7:31.

+ იგავ. 1:30. გოდ. 3:42. ლუკ. 7:31.

+ ფსალმ. 67:7; 145:7. საქმე. 12:7; 16:6.

+ იობ. 33:20. ფსალმ. 9:14. ეს. 38:10.

+ ფსალმ. 104:19; 147:4,7. მათ. 8:8.

+ ლევ. 7:12. ფსალმ. 49:14; 115:8.

+ 3მეფ. 17:1,7. ფსალმ. 105:9.

+ დაბ. 13:10; 14:3; 10:25. რჯლ. 29:23. იერ. 17:6. სოფ. 2:9.

+ ფსალმ. 113:8. ეს. 41:18.

+ დაბ. 12:2; 17:16,20.

+ 1მეფ. 2:8. იობ. 21:11. ფსალმ. 112:7-8.

+ იობ. 5:15; 22:19. მათ. 22:4.

+ ფსალმ. 63:10. იერ. 9:12.

+ ფსალმ. 56:8.

+ ფსალმ. 59:7-13.

+ ფსალმ. 59:14.

+ ფსალმ. 34:22. იერ. 17:14.

+ ფსალმ. 26:12. მათ. 26:59-62. ლუკ. 23:5.

+ ფსალმ. 34:7; 68:5. იოან. 15:25.

+ ფსალმ. 34:12. იგავ. 17:13.

+ ეს. 14:12-14. ზაქ. 3:1. გამოცხ. 20:10.

+ ნეემ. 4:5. იგავ. 1:28.

+ ფსალმ. 104:44.

+ ფსალმ. 20:11.

+ გამ. 20:5. მათ. 23:3.

+ იგავ. 11:27. მათ. 27:25.

+ რიცხ. 5:22. იობ. 15:16.

+ ფსალმ. 39:18.

+ ფსალმ. 21:8.

+ ფსალმ. 106:32; 107:4.

+ 1კორ. 15:25. ებრ. 1:13; 10:12-13. ლუკ. 20:42-43.

+ ფსალმ. 44:7. ეს. 2:3.

+ დაბ. 14. ფსალმ. 95:9. გამოცხ. 6:2. ებრ. 7:17.

+ დაბ. 14:18. ებრ. 5:6; 6:20; 7:21.

+ ფსალმ. 2:2,5,9. ეს. 24:21.

+ ფსალმ. 110:6. იერ. 25:31. გამოცხ. 16:14; 19:11.

+ ფსალმ. 17:36. ლუკ. 24:26.

+ ფსალმ. 9:2.

+ ფსალმ. 148:6. დან. 9:24.

+ გამ. 12:14. ფსალმ. 77:4. ლუკ. 22:19,20.

+ ფსალმ. 33:10; 104:8.

+ გამ. 14:30. ფსალმ. 98:3. ეს. 45:17.

+ იობ. 28:28. ფსალმ. 18:10; 111:1. იგავ. 1:7.

+ ფსალმ. 127:1.

+ ფსალმ. 34:13; 36:26; 101:29. იგავ. 20:7.

+ ფსალმ. 96:11.

+ რჯლ. 15:8. ფსალმ. 36:26. იგავ. 6:35.

+ 2კორ. 9:9.

+ იობ. 8:13. ფსალმ. 34:16.

+ ფსალმ. 49:1. მალ. 1:11.

+ ეს. 57:15.

+ დაბ. 41:41. 1მეფ. 2:8. ფსალმ. 106:41.

+ დაბ. 21:2. 1მეფ. 1:20; 2:5. ეს. 54:1. ლუკ. 1:57-58.

+ გამ. 12:41. ფსალმ. 80:6.

+ გამ. 6:7; 19:6. რჯლ. 27:9.

+ გამ. 14:21. იესო. 3:13,16.

+ გამ. 19:1. ფსალმ. 103:2; 76:19.

+ გამ. 17:6. რიცხ. 20:11. ფსალმ. 77:15; 106:35. ეს. 48:21.

+ ეს. 48:11. ეზეკ. 36:32. იოან. 1:17.

+ 1ნეშტ. 16:26. ფსალმ. 134:6.

+ ფსალმ. 21:12; 3:4; 130:3.

+ რჯლ. 32:8.

+ ფსალმ. 6:6; 93:17. ეს. 38:18.

+ ეზრ. 9:15. ფსალმ. 85:15; 98:8; 118:137; 144:17.

+ ფსალმ. 12:6. იერ. 6:16. მათ. 11:22.

+ 2კორ. 4:13.

+ ფსალმ. 30:23; 61:10. რომ. 3:4.

+ ლევ. 7:12. ფსალმ. 49:14; 106:22.

+ ფსალმ. 99:5.

+ ფსალმ. 113:17.

+ ფსალმ. 134:20.

+ ფსალმ. 55:5,12. ეს. 51:12. რომ. 8:31. ებრ. 13:6.

+ ფსალმ. 107:13. იერ. 17:5.

+ რჯლ. 1:44. ფსალმ. 119:4.

+ ფსალმ. 6:6. აბაკ. 1:12.

+ ფსალმ. 23:7. გამოცხ. 21:27; 22:14-15.

+ ეს. 8:14; 28:16. მათ. 21:42. 1პეტრ. 2:8. ეფეს. 2:20.

+ გამოცხ. 19:7.

+ მათ. 21:9; 23:39. მარკ. 11:9. ლუკ. 13:35; 19:38. იოან. 12:13.

+ გამ. 19:1. ეს. 1:10-14. გალ. 3:1-29.

+ 2ნეშტ. 15:15.

+ ფსალმ. 85:16.

+ 1ნეშტ. 29:15. ფსალმ. 38:13. ებრ. 11:13.

+ ფსალმ. 9:2; 24:4; 144:5-6.

+ ეს. 60:5. 2კორ. 6:11.

+ ეზეკ. 33:31. ლუკ. 12:15. 1ტიმ. 6:10. ებრ. 13:5.

+ ფსალმ. 2:12; 41:4,11.

+ ფსალმ. 140:2. 1ტიმ. 2:8.

+ რომ. 15:4.

+ ლუკ. 15:17-18.

+ ფსალმ. 18:11.

+ იობ. 10:8. ფსალმ. 138:14.

+ ფსალმ. 34:17. გამოცხ. 6:10.

+ ფსალმ. 34:7.

+ ფსალმ. 88:3. მათ. 24:24-35. 1პეტრ. 1:25.

+ ფსალმ. 147:6. ეს. 48:13.

+ ფსალმ. 36:32.

+ რომ. 3:10-19.

+ ფსალმ. 1:2.

+ ფსალმ. 18:11.

+ იგავ. 6:23. 2პეტრ. 1:19.

+ ოს. 14:2. ებრ. 13:15.

+ 1მეფ. 19:5. იობ. 13:14.

+ ფსალმ. 140:6.

+ რჯლ. 33:4.

+ ფსალმ. 31:7.

+ ფსალმ. 6:9; 138:19. მათ. 7:23.

+ ფსალმ. 24:2. რომ. 5:5; 9:33; 10:11.

+ იერ. 6:28. ეზეკ. 22:18.

+ ფსალმ. 142:2.

+ ფსალმ. 18:11. იგავ. 8:11.

+ ფსალმ. 16:5. ებრ. 12:13.

+ ფსალმ. 16:4. ლუკ. 1:74.

+ რიცხ. 6:25. ფსალმ. 4:7.

+ იერ. 9:1; 14:7. ეზეკ. 9:4.

+ ფსალმ. 18:10. იოან. 17:17.

+ ფსალმ. 5:4; 87:14.

+ ფსალმ. 62:2,7.

+ ფსალმ. 144:18.

+ ლუკ. 21:33.

+ ფსალმ. 16:2. ეს. 59:20.

+ ფსალმ. 43:19; 54:19.

+ ფსალმ. 138:21; 24:3.

+ იოან. 17:17.

+ ეს. 32:17.

+ ფსალმ. 138:3.

+ ფსალმ. 144:7.

+ ლუკ. 10:42.

+ ეს. 53:6. ლუკ. 15:4. 1პეტრ. 2:25.

+ ფსალმ. 63:4. იგავ. 25:18.

+ დაბ. 25:13. იერ. 49:18-29. ეზეკ. 27:13.

+ ფსალმ. 122:1; 124:2. ეს. 30:29.

+ ფსალმ. 123:8. იერ. 3:23.

+ 3მეფ. 2:9. ფსალმ. 65:9; 90:11. იგავ. 3:13. ეს. 27:3.

+ რჯლ. 28:6. იგავ. 2:8; 3:6.

+ ფსალმ. 9:10; 86:2.

+ გამ. 23:17. რჯლ. 16:16. 2მეფ. 5:1.

+ ფსალმ. 87:4. ებრ. 11:36.

+ ფსალმ. 34:25; 55:2-3; 56:4. იგავ. 1:12.

+ ფსალმ. 90:3. იგავ. 6:5.

+ ფსალმ. 120:2. იერ. 10:11.

+ ფსალმ. 13:7; 52:7; 84:2. ოს. 6:11. იოელ. 3:1. საქმე. 12:9.

+ იერ. 31:9. მათ. 5:4. იოან. 16:20. იაკ. 5:7-8.

+ ფსალმ. 120:1-3,5. ეკლ. 9:11.

+ ეზეკ. 12:19. იგავ. 10:22. მათ. 6:34.

+ დაბ. 33:5; 48:4. იესო. 24:3-4. რჯლ. 28:14.

+ 2მეფ. 15:2. ამოს. 5:15.

+ ფსალმ. 51:10; 143:12. ეზეკ. 19:10.

+ დაბ. 50:23. იობ. 42:16. ფსალმ. 124:5. გალ. 6:16.

+ იობ. 30:11. ფსალმ. 2:3. ეს. 32:20.

+ ფსალმ. 36:2; 91:8. ეს. 37:27.

+ რუთ. 2:4.

+ ფსალმ. 26:14.

+ გამ. 14:30. ფსალმ. 85:5; 110:9. ეს. 55:7; 59:20.

+ ფსალმ. 13:7; 24:12. ეს. 45:17. მათ. 1:21.

+ იობ. 42:3. ეს. 10:12. რომ. 12:16.

+ დაბ. 48:7. 1მეფ. 7:1. 2მეფ. 6:3.

+ ფსალმ. 98:5; 121.

+ რიცხ. 10:35-36. 2ნეშტ. 6:41.

+ ეს. 11:5; 61:10. გამოცხ. 19:8.

+ 2ნეშტ. 6:42. ფსალმ. 83:10.

+ 2მეფ. 7:12. 3მეფ. 8:25. 2ნეშტ. 6:16. ლუკ. 1:69. საქმე. 2:30.

+ ფსალმ. 47:2-3; 77:68.

+ ფსალმ. 67:17. ეს. 62:4.

+ ფსალმ. 149:4. 2ნეშტ. 6:41.

+ 2ნეშტ. 21:7. ფსალმ. 88:25. ეზეკ. 29:21. ლუკ. 1:69.

+ იობ. 8:22. ფსალმ. 34:26; 108:29.

+ გამ. 29:7.

+ რჯლ. 28:8. ფსალმ. 41:9; 124:1-2.

+ ფსალმ. 112:1; 133:1.

+ ფსალმ. 91:14; 95:8; 115:10.

+ გამ. 19:5. რჯლ. 7:6-7.

+ ფსალმ. 94:3; 96:9.

+ რჯლ. 28:12. იერ. 10:13. ზაქ. 10:1.

+ გამ. 12:12,29. ფსალმ. 77:51; 135:10.

+ ფსალმ. 77:43.

+ რიცხ. 21:21,33. იესო. 12:7.

+ იესო. 12. ფსალმ. 77:55; 135:21,22.

+ რჯლ. 32:36. ზაქ. 8:14.

+ ფსალმ. 117:2-4.

+ 1ნეშტ. 16:34,41. 2ნეშტ. 20:21. ფსალმ. 117:1.

+ რჯლ. 10:17. ფსალმ. 134:5.

+ 1ტიმ. 6:15.

+ ფსალმ. 71:18.

+ დაბ. 1:1,6. იგავ. 3:19. იერ. 10:12.

+ დაბ. 1:9. ფსალმ. 23:2.

+ გამ. 12:29. ფსალმ. 134:8.

+ გამ. 12:51.

+ გამ. 6:6. რჯლ. 4:34.

+ გამ. 14:21-22. ფსალმ. 77:13.

+ გამ. 14:27. ფსალმ. 134:9.

+ ფსალმ. 134:10-11.

+ რჯლ. 29:7.

+ რიცხ. 21:21.

+ რიცხ. 21:33.

+ იესო. 12:1. ფსალმ. 134:12.

+ ეს. 41:8.

+ გამ. 14:30.

+ ფსალმ. 103:27; 144:15; 146:9.

+ ეზეკ. 3:26.

+ დაბ. 36:1. გოდ. 4:22. ეზეკ. 25:12.

+ ფსალმ. 67:32.

+ ფსალმ. 22:3-4. ფსალმ. 17:28; 112:5-6. იგავ. 3:34.

+ იაკ. 4:6.

+ ფსალმ. 56:2; 118:73. ფილ. 1:6.

+ 4მეფ. 19:27. მათ. 9:4. იოან. 2:24-25.

+ იობ. 31:4.

+ იობ. 42:3. ფსალმ. 130:1.

+ დაბ. 1:2. ეს. 4:4. იერ. 23:24. იონ. 1:3.

+ იობ. 26:6. აბაკ. 2:5. ამოს. 9:2.

+ იობ. 34:22.

+ იობ. 34:22. დან. 2:22. იაკ. 1:17.

+ იობ. 14:5.

+ ფსალმ. 5:7. ეს. 11:4.

+ ფსალმ. 118:158.

+ იობ. 31:6. ფსალმ. 25:2.

+ ფსალმ. 5:9; 85:11; 142:10.

+ ფსალმ. 57:5; 63:4. რომ. 3:13.

+ ფსალმ. 34:7; 56:7; 140:9. იერ. 18:22.

+ ფსალმ. 30:15.

+ ფსალმ. 10:6.

+ ფსალმ. 21:20.

+ გამ. 29:39; 30:7. ფსალმ. 118:48. გამოცხ. 8:3.

+ 2ნეშტ. 20:12. ფსალმ. 24:15; 122:1-2.

+ 1მეფ. 24:4. ფსალმ. 101:1.

+ ფსალმ. 15:5.

+ ფსალმ. 141:3-4.

+ ფსალმ. 76:6,11-12; 89:16.

+ ფსალმ. 27:1.

+ ფსალმ. 5:9; 45:6; 89:14.

+ იობ. 7:17. ფსალმ. 8:5. ებრ. 2:6.

+ იობ. 14:2. ფსალმ. 101:12.

+ ეზეკ. 17:18.

+ ფსალმ. 32:2-3; 39:4; 91:4.

+ რჯლ. 28:4. იობ. 21:10.

+ იობ. 5:9; 9:20. ფსალმ. 95:4; 146:5. რომ. 11:33.

+ ფსალმ. 88:16-17.

+ გამ. 34:6-7. ფსალმ. 85:5,15; 102:8.

+ ფსალმ. 102:22.

+ ფსალმ. 145:10. 1ტიმ. 1:17.

+ ფსალმ. 145:8.

+ ფსალმ. 103:27.

+ ფსალმ. 30:24; 96:10.

+ ფსალმ. 102:1; 103:1.

+ დაბ. 3:19. ეკლ. 3:20-21.

+ ფსალმ. 45:8; 143:15. იერ. 17:7.

+ დაბ. 1:1. ნეემ. 9:6. გამოცხ. 14:7.

+ ფსალმ. 67:7; 106:9-10,14; 102:6. ეს. 61:1. 1მეფ. 2:5.

+ გამ. 22:20,21. ფსალმ. 144:14. მათ. 9:30. იოან. 9:7,32.

+ გამ. 22:21. რჯლ. 10:18. ფსალმ. 67:6; 146:6.

+ გამ. 15:18. ფსალმ. 9:37; 144:13. გამოცხ. 11:15.

+ რჯლ. 30:3. ეს. 11:12.

+ ფსალმ. 50:19. ეს. 57:15; 61:1. ლუკ. 4:18.

+ დაბ. 15:5. ეს. 40:26.

+ ფსალმ. 145:8-9. ლუკ. 1:52.

+ იობ. 38:26-27. ფსალმ. 103:14-15.

+ ფსალმ. 32:17. ამოს. 2:15.

+ ფსალმ. 80:17.

+ იობ. 37:10.

+ რჯლ. 4:8. ფსალმ. 77:5; 102:7.

+ ფსალმ. 68:35. ლუკ. 2:14.

+ ფსალმ. 102:21.

+ ფსალმ. 32:9. ეს. 48:13. გამოცხ. 4:11.

+ იობ. 38:33. ფსალმ. 118:91.

+ ფსალმ. 8:2. ეს. 12:4.

+ მიქ. 2:13.

+ ფსალმ. 146:11. ეს. 62:4.

+ იობ. 35:10. ფსალმ. 4:5.

+ ეფეს. 6:17. ებრ. 4:12.

+ დაბ. 1:5. ფსალმ. 148:1. ეს. 57:15.

+ ფსალმ. 40:14. გამოცხ. 5:13.

იგავები
იგავები

1. 1

2. 2

3. 3

4. 4

5. 5

6. 6

7. 7

8. 8

9. 9

10. 10

11. 11

12. 12

13. 13

14. 14

15. 15

16. 16

17. 17

18. 18

19. 19

20. 20

21. 21

22. 22

23. 23

24. 24

25. 25

26. 26

27. 27

28. 28

29. 29

30. 30

31. 31

1
იგავები

იგავთა საჭიროება

1^1იგავნი სოლომონისა, ძისა დავითისა, ისრაელის მეფისა. +

2შესაცნობად სიბრძნისა და შეგონებისა, გასაგებად გონების ნათქვამისა,

3მისაღებად ჭკუის შეგონებისა, სიმართლისა, სამართლისა და სამართლიანობისა;

4მისაცემად ბრიყვთათვის გონიერებისა, ყმაწვილთათვის – ცოდნისა და განსჯისა.

5მოისმენს ბრძენი და შეიმატებს სწავლას, და გონიერი სიბრძნეს შეიძენს,

6გასაგებად იგავისა და ქარაგმისა და ბრძენთა სიტყვებისა და გამოცანებისა.

7უფლის შიში ცოდნის სათავეა, სიბრძნე და დარიგება კი ბრიყვებს ეზიზღებათ.

8ისმინე, შვილო ჩემო, მამაშენის დარიგება და დედაშენის სწავლებას ნუ მიატოვებ.

9რადგან ეს მშვენიერი გვირგვინია შენს თავზე, მანიაკი შენს ყელზე.

10ჩემო შვილო, თუ ცოდვილნი გაცთუნებენ, ნუ დათანხმდები.

11თუ გეტყვიან: „წამოდი ჩვენთან, ჩავუსაფრდეთ სისხლის საღვრელად, უმიზეზოდ დავუდარაჯდეთ უდანაშაულოს, +

12ჩავყლაპოთ ისინი, როგორც შავეთმა ცოცხლად და მრთელად, საფლავში ჩამავალთ მსგავსად,

13ყოველგვარ ძვირფას ქონებას მოიხვეჭთ, ჩვენს სახლებს ნადავლით გავავსებთ.

14ყარე შენი წილი ჩვენთან ერთად, ერთი ქისა გვექნება ჩვენ ყველას!“

15ჩემო შვილო, ნუ ივლი მათთან გზაზე, შეაკავე შენი ფეხი მათი სავალიდან. +

16რადგან მათი ფეხები ბოროტისაკენ გარბიან და სისხლის საღვრელად ისწრაფიან. +

17რადგან ამაოდ იფინება ბადე რომელიმე ფრთოსანის თვალში.

18ისინი კი თავიანთ სისხლს უსაფრდებიან, თავიანთ სულებს უდარაჯდებიან. +

19ასეთია გზანი ყველა ხარბი მომხვეჭლისა: სიცოცხლეს ართმევს იგი მის პატრონს.

სიბრძნე აფრთხილებს

20სიბრძნე ქუჩაში შემოსძახებს, მოედნებზე გამოსცემს თავის ხმას; +

21ხალხმრავალ ადგილებში ღაღადებს იგი, კარიბჭის ზღურბლზე, ქალაქში ამბობს ის თავის სათქმელს:

22„როდემდე ეყვარებათ ბრიყვებს სიბრიყვე, თავქარიანნი მასხარობით დატკბებიან, ხოლო სულელებს ეძულებათ ცოდნა?

23მიუბრუნდით ჩემს შეგონებას, გამოგითქვამთ ჩემს გულისთქმას, გაუწყებთ ჩემს სიტყვებს.

24რადგანაც გიხმობდით მე, თქვენ კი ყურს არ ათხოვებდით. გიწვდით ხელს, მაგრამ არ იყო შემსმენელი.

25და უგულებელ ჰყავით ყველა ჩემი რჩევა და ჩემი შეგონება არ ინდომეთ.

26მეც თქვენს უბედურებაზე გავიცინებ, დაგცინებთ თქვენ შიშის მოგვრისას. +

27როდესაც გეწევათ შიში, როგორც ქარიშხალი, და თქვენი უბედურება გრიგალივით მოვა, როდესაც გეწევათ თქვენ უბედურება და გაჭირვება.

28მაშინ მომიხმობენ მე და არ ვუპასუხებ, დამიწყებენ ძებნას, მაგრამ ვერ მპოვებენ. +

29იმის წილ, რომ სძულდათ ცოდნა და უფლის შიში არ ამოირჩიეს, +

30არ ინდომეს ჩემი რჩევა, მოიძულეს ჩემი ყველა შეგონება.

31და იგემებენ თავიანთი გზის ნაყოფს და თავიანთი ბოროტი განზრახვებით გაძღებიან.

32რადგან გულუბრყვილოებს მათი განდგომა მოკლავს და ბრიყვებს მათი კმაყოფილება მოსპობს.

33მაგრამ ვინც მომისმენს, მშვიდად იცხოვრებს და დამშვიდებულს ბოროტის შიში აღარ ექნება.“

2

სწავლების გაგრძელება

2^1შვილო ჩემო, თუ მიიღებ ჩემს ნათქვამს და ჩემს მცნებებს შეინახავ,

2ყურადღებით მოუსმენ სიბრძნეს, შენს გულს მოუხრი გონიერებას,

3რადგან თუ გონებას მოუხმობ, საზრიანობას მისცემ შენს ხმას;

4თუ მოძებნი მას, როგორც ვერცხლს და მონახავ მას, როგორც საუნჯეს,

5მაშინ გაიგებ უფლის შიშსა და უფლის შეცნობას ჰპოვებ.

6რადგან უფალი იძლევა სიბრძნეს, მისგანაა ცოდნა და გონიერება. +

7შეუნახავს მოსაზრებულობას პატიოსანთ, ის ფარია უბიწოდ მავალთათვის,

8რათა დაიცვას სამართლის გზები და წმიდათა ბილიკებს გაუფრთხილდეს. +

9მაშინ გაიგებ სამართლიანობას და სამართალს და პატიოსნებას – სიკეთის ყველა ბილიკს.

10როდესაც შევა სიბრძნე შენს გულში და ცოდნა ეამება შენს სულს,

11განსჯა შეგინახავს შენ და საზრიანობა დაგიცავს,

12რათა გიხსნას ბოროტი გზიდან, უკუღმართად მოუბარი კაცისაგან,

13მათგან, რომელნიც ტოვებენ სწორ გზებს, რათა იარონ ბნელი გზით,

14რომელნიც ხარობენ ბოროტის ქმნით, ილხენენ ბოროტი უკუღმართობით,

15რომელთა გზები მრუდეა და უკუღმართობენ თავიანთ ბილიკებზე.

16რომ გიხსნას უცხო ქალისაგან, უცხოტომელისაგან, რომლის ნათქვამიც ლაქარდიანია,

17რომელმაც დატოვა თავისი სიყმაწვილის მეგობარი და თავისი ღმერთის აღთქმა დაივიწყა,

18რადგან მის სახლს სიკვდილისაკენ მიჰყავს და მის ბილიკებს – მკვდრებისკენ.

19არც ერთი მასთან შემსვლელი უკან არ ბრუნდება და ვეღარ ჰპოვებენ სიცოცხლის გზებს.

20რათა იარო კეთილთა გზით და მართლის ბილიკები შეინახო.

21რადგან წრფელნი ქვეყნად იცხოვრებენ და უბიწონი დარჩებიან მასში. +

22ბოროტნი კი ქვეყნიდან მოიკვეთებიან და მოღალატენი აღმოიფხვრებიან მისგან. +

3
სიბრძნის სიკეთე

3^1შვილო ჩემო! ჩემს რჯულს ნუ დაივიწყებ, და ჩემი მცნებანი დაიცვას შენმა გულმა,

2რადგან დღეგრძელობას და ცხოვრების წლებს და მშვიდობას შეგმატებენ შენ.

3წყალობა და ჭეშმარიტება ნუ დაგტოვებს, შეიბი ისინი ყელზე, დაიწერე შენი გულის ფიცარზე.

4და მოიპოვებ მადლს და კეთილ გაგებას ღვთისა და ადამიანის თვალში.

5დაენდე უფალს მთელი შენი გულით და შენს გონებას ნუ დაეყრდნობი. +

6ყველა შენს გზაზე შეიცანი იგი და ის გაასწორებს შენს ბილიკებს.

7ნუ იქნები ბრძენი შენს თვალში, გეშინოდეს უფლის და უკუიქეც ბოროტებისაგან.

8კურნება იქნება ეს შენი სხეულისთვის და გამაგრილებელი შენი ძვლებისა.

9პატივი მიაგე უფალს შენი ქონებიდან და მთელი შენი ჭირნახულის პირველნაყოფიდან,

10და გაივსება შენი ბეღლები მოსავლით და მაჭარი შენი საწნახელიდან გადმოვა.

11უფლის დარიგებას, შვილო ჩემო, ნუ შეიზიზღებ და მისი შეგონება ნუ მოგძულდება.

12ვინც უყვარს უფალს, იმას დასჯის როგორც მამა – შვილს, თავის საქებარს!

13ნეტარია ადამიანი სიბრძნის მპოვნელი და ადამიანი – ჭკუის მომხვეჭელი!

14რადგან მისი საზღაური ვერცხლის საზღაურს სჯობს და მისი მოსავალი – წმიდა ოქროს. +

15ის მარგალიტებზე ძვირფასია, და არანაირი შენი საწადელი არ შეედრება მას.

16დღეგრძელობა მის მარჯვენაშია, მის მარცხენაში – სიმდიდრე და პატივი. +

17მისი გზები საამური გზებია და მისი ყველა ბილიკი მშვიდობაა.

18სიცოცხლის ხეა ის მათთვის, ვინც ეჭიდება მას, და მას მინდობილნი ნეტარნი არიან. +

19უფალმა სიბრძნით დააფუძნა დედამიწა, გონებით განამტკიცა ცა.

20თავისი ცოდნით ჯურღმულები გაიპო და ღრუბელნი ცვარს აფრქვევენ.

21შვილო ჩემო, ნუ მოშორდება შენს თვალებს – დაიცავი გონიერება და განსჯა.

22და იქნება ისინი სიცოცხლე შენი სულისათვის და სამკაული შენი ყელისათვის.

23მაშინ ივლი უსაფრთხოდ შენს გზაზე და შენი ფეხი არ დაბრკოლდება.

24როცა დაწვები, არ შეგეშინდება და ტკბილი იქნება შენი ძილი.

25ნუ შეგეშინდება უეცარი შიშისა და ბოროტეულის თავდასხმისა, როცა მოვა,

26რადგან უფალი იქნება შენი საყრდენი და დაიცავს შენს ფეხს შებორკვისაგან.

27ნუ დაუჭერ სიკეთეს მას, ვისაც ერგება, როდესაც შენს ხელს ძალუძს ამის გაკეთება.

28ნუ ეტყვი მოყვასს: „წადი და ხვალ მოდი და მაშინ მოგცემ,“ თუ თანა გაქვს. +

29ნუ განიზრახავ შენი მოყვასისათვის ბოროტს, თუ ის დანდობილად ცხოვრობს შენთან.

30ნუ ედავები ადამიანს უმიზეზოდ, თუ მას ბოროტით არ მოუზღავს შენთვის.

31ნუ შეგშურდება მოძალადესი და ნუ ამოირჩევ ნურც ერთს მის გზათაგან. +

32რადგან სისაძაგლეა უფლის წინაშე მრუდი, წრფელებთან კი მეგობრობს იგი.

33უფლის წყევლაა ბიწიერის სახლზე, ხოლო მართალთა ბინას აკურთხებს იგი. +

34თუ მასხარებს ამასხარავებს, თავმდაბლებს აძლევს იგი მადლს. +

35ბრძენნი პატივს დაიმკვიდრებენ, ხოლო ბრიყვნი დამცირებას მიიღებენ.

4
მამობრივი დარიგება

4^1ისმინეთ, შვილებო, მამის დარიგება, ყური დაუგდეთ სიბრძნის შესაცნობად.

2რადგან კარგი შეგონება მოგეცით თქვენ, ჩემს მოძღვრებას ნუ განაგდებთ.

3რადგან მეც შვილი ვიყავი მამაჩემისა, სათუთი და ერთადერთი – დედის წინაშე,

4ის მასწავლიდა და მეუბნებოდა: „დაიკავოს შენმა გულმა ჩემი სიტყვები, შეინახე ჩემი მცნებები და იცოცხლებ. +

5შეიძინე სიბრძნე, შეიძინე გაგება, ნუ დაივიწყებ და ნუ გადაუხვევ ჩემს ნათქვამს.

6ნუ განაგდებ მას და ის შეგინახავს შენ, გიყვარდეს იგი და დაგიცავს შენ.

7სიბრძნის სათავეა სიბრძნის შეძენა, მთელი შენი შენაძენით გაგება შეიძინე.

8განადიდე იგი და აღგამაღლებს შენ, პატივს გცემს, თუ შემოეხვევი მას.

9ის დაგადგამს თავზე მშვენიერ გვირგვინს, დიდებულ ჯიღას მოგიძღვნის შენ.“

10ისმინე, შვილო ჩემო, და მიიღე ჩემი ნათქვამი და გაგიმრავლდება შენი სიცოცხლის წლები. +

11მე მიგითითე შენ სიბრძნის გზაზე, წაგიძეხი სწორ ბილიკზე.

12შენი სვლისას არ შევიწროვდება შენი ნაბიჯი და თუ გაიქცევი, არ წაბორძიკდები.

13ჩაეჭიდე დარიგებას, ნუ შეეშვები, დაიცავი, რადგან შენი სიცოცხლეა იგი.

14უკეთურთა კვალზე ნუ ივლი და ბოროტთა გზას ნუ დაადგები. +

15მიატოვე იგი, ნუ გაივლი მასზე, გადაუხვიე მისგან და გაიარე.

16რადგან არ დაიძინებენ ისინი, სიბოროტე თუ არ ჩაიდინეს, და ძილი გაუკრთებათ, თუ არ დააბრკოლეს,

17რადგან უკეთურების პურს ჭამენ და ძალადობის ღვინოს სვამენ.

18მართალთა კვალი განთიადივითაა, რომელიც უფრო და უფრო ძლიერდება შუადღემდე.

19უკეთურთა გზა წყვდიადივითაა, არ იციან, რაზე წაიბორძიკებენ. +

20შვილო ჩემო, ჩემს სიტყვებს მოუსმინე, ჩემს ნათქვამს ყური მიაპყარი,

21არ მოშორდნენ ისინი შენს თვალებს, შეინახე შენი გულის წიაღში.

22რადგან ისინი სიცოცხლეა მათი მპოვნელისათვის და კურნებაა მთელი მისი ხორცისათვის. +

23ყველაზე მეტად დაიცავი შენი გული, რადგან მისგან არის სიცოცხლის წყაროები. +

24მოიცილე მზაკვრობა და ბაგეთა სიბილწე.

25შენმა თვალებმა პირდაპირ იცქირონ და შენი მზერა სწორად წარიმართოს შენს წინაშე.

26გათელე სარბიელი შენი ფეხისა და ყოველი შენი გზა განმტკიცდება. +

27ნურც მარჯვნივ გადაუხვევ, ნურც მარცხნივ, განარიდე შენი ფეხი ბოროტებას.

5
გარყვნილების ხაფანგები

5^1შვილო ჩემო, ჩემს სიბრძნეს მოუსმინე და ყური მიაპყარ ჩემს გონიერებას, +

2რათა შეინახო განსჯა და შენმა ბაგეებმა დაიცვან ცოდნა.

3რადგან გოლეულ თაფლს აწვეთებენ ბაგენი უცხო ქალისა და ზეთივით მოედინებიან სიტყვები მისი,

4მაგრამ მისი შედეგი მწარეა ნაღველივით და ბასრი, ვით ორლესული მახვილი.

5მისი ფეხები სიკვდილში ჩადიან, შავეთს არიან ჩაჭიდებულნი მისი ნაბიჯები, +

6რომ ცხოვრების გზა არ გაიკაფოს, მისი გზა-კვალი არეულია, ვერ გაიგებ მას.

7ახლა კი, შვილებო, მომისმინეთ მე და ნუ უკუიქცევით ჩემი ნათქვამისაგან.

8მოაშორე მას შენი გზა და მისი სახლის ზღურბლს ნუ მიუახლოვდები,

9რათა არ მისცე სხვას შენი მშვენება და შენი წლები – დაუნდობელს,

10რათა არ გაძღნენ სხვანი შენი ძალით და შენი ნაშრომი არ წავიდეს უცხოთა სახლში.

11და შენ აკვნესდები საბოლოოდ, შენი ხორცისა და შენი ტანის ჩამოხმობისას,

12და იტყვი: „როგორ შევიძულე დარიგება? შეგონება შეიძაგა ჩემმა სულმა,

13არ მოვუსმინე ჩემს მასწავლებელთა ხმას და ჩემს მოძღვართ არ მივაპყარ ჩემი ყური,

14კინაღამ გავნადგურდი სრულიად კრებულში და საზოგადოებაში.“

15სვი წყალი შენი ბინულიდან და ნაკადები შენი ჭიდან,

16იდინონ შენმა წყაროებმა ქუჩაში და წყლის ნაკადულებმა – მოედნებზე.

17მხოლოდ შენი იყოს ისინი და არა შენთან მყოფ უცხოთესლთა.

18კურთხეული იყოს შენი წყარო და გაიხარე შენი სიყრმის ცოლით,

19საყვარელი ფურ-ირმითა და მშვენიერი შველით. მისმა მკერდმა დაგაკმაყოფილოს ყოველ ჟამს, მისი სიყვარული გიტაცებდეს მუდამ!

20რატომ გიტაცებს, შვილო ჩემო, უცხო ქალი და უცხოელის მკერდზე მოხვევა?

21რადგან უფლის თვალწინაა კაცის გზები და მის ყოველ სარბიელს ის თელავს. +

22საკუთარი ურჯულოებით იქნება უკეთური შეპყრობილი, და მისი ცოდვის ბორკილები დააკავებენ მას. +

23უშეგონებოდ მოკვდება იგი და თავისი უზომო სიბრიყვის წარიტაცება. +

6
მშობლის გაფრთხილება

6^1შვილო ჩემო, თუ თავდებად დაუდექი შენს მოყვასს, ხელი ხელზე დაურტყი უცხოს,

2ბადეში გაები შენი პირის ნათქვამით, შეპყრობილი ხარ შენი პირის ნათქვამით.

3ასე მოიქეცი, შვილო ჩემო და გადარჩები, თუ ხელში ჩაუვარდი შენს მოყვასს: წადი, ემთხვიე და ევედრე მოყვასს.

4ნუ მიაკარებ ძილს შენს თვალებს და რულს შენს ქუთუთოებს,

5გადაირჩინე თავი, ვით ქურციკმა მონადირის ხელიდან და ფრინველმა – ფრინველთმჭერის ხელიდან.

6წადი ჭიანჭველასთან, ზარმაცო, ნახე მისი გზები და დაბრძენდი.

7არა ჰყავს მას არც უფროსი, არც ზედამხედველი და არც ბატონი.

8იმზადებს ზაფხულში თავის პურს, აგროვებს მკის დროს თავის საზრდოს.

9როდემდე იწვები, ზარმაცო, როდის ადგები შენი ძილიდან?

10ცოტა ძილი, ცოტა თვლემა, ცოტა გულხელდაკრეფა დასაწოლად, +

11და მოვა, როგორც მგზავრი, შენი სიღატაკე და გაჭირვება, როგორც ჯარისკაცი.

12არამზადა ადამიანი, უსამართლო კაცი დადის მრუდი პირით,

13თვალს ჩაუკრავს, გაუხახუნებს ფეხს, ანიშნებს თავისი თითებით.

14უმტკიცობაა მის გულში, ბოროტს განიზრახავს ყოველ ჟამს, განხეთქილებას თესავს.

15ამის გამო უეცრად მოვა მისი დაღუპვა, უცბად დაილეწება და არ ექნება მას კურნება.

16ექვსი რამ სძულს უფალს და შვიდი რამ ეზიზღება:

17ზვიადი თვალები, მატყუარა ენა, ხელები, უდანაშაულო სისხლის დამღვრელნი, +

18გული – ბოროტი განზრახვების განმზრახველი, ფეხნი – სწრაფად მორბენალნი ბოროტებისაკენ,

19ცრუ მოწმე, მზაკვრობის წარმომთქმელი და განხეთქილების დამთესავი ძმათა შორის. +

20დაიცავი, შვილო ჩემო, მამაშენის მცნებანი და დედაშენის სწავლებას ნუ მიატოვებ. +

21დაიბნიე შენს გულზე სამუდამოდ, შეიბნიე შენს ყელზე.

22სიარულისას წინ წარგიძღვება, დაწოლისას დაგიფარავს, გამოღვიძებისას საუბარს დაგიწყებს. +

23რადგან მცნება სანთელია და მოძღვრება – სინათლე, ცხოვრების გზა კი – დამრიგებლური შეგონება.

24რათა დაგიფაროს შენ ბოროტი ქალისაგან, უცხოელის ლაქარდიანი ენისაგან.

25ნუ ისურვებ მის სილამაზეს შენს გულში და ნუ გაგიტაცებს თავისი წამწამების ხამხამით.

26რადგან მეძავი ქალის მიზეზით მათხოვრდებიან ლუკმა პურამდე; ქმრიანი კი შენს ძვირფას სულს ინადირებს. +

27განა შეხვეტს ვინმე ცეცხლს თავის უბეში ტანსაცმელის დაუწველად?

28თუ გაივლის ვინმე ნაკვერცხლებზე, ფეხების დაუწველად?

29ასევეა თავისი მოყვასის ცოლთან მიმსვლელიც, არავინ გამართლდება მისი მიმკარებელი. +

30არ შეიზიზღებენ ქურდს, თუ იპარავს გაძღომისათვის, როდესაც მშიერია.

31მაგრამ თუ იპოვნიან, შვიდმაგად გადაიხდის, თავისი სახლის მთელ ქონებას მისცემს. +

32ვინც ქალთან მრუშობს, უგუნურია. სპობს თავის სულს, ვინც ამას სჩადის. +

33ცემასა და დამცირებას ჰპოვებს და მისი სირცხვილი არ წაირეცხება.

34რადგან ეჭვიანობა მამაკაცის გულისწყრომაა, და არ დაინდობს ის შურისგების დღეს.

35არ შეხედავს არავითარ გამოსასყიდს და არ დაკმაყოფილდება, რაც უნდა უმრავლო ქრთამი.

7
გარყვნილი ცხოვრების შედეგი

7^1შვილო ჩემო, შეინახე ჩემი ნათქვამი და ჩემი მცნებანი ჩაიმარხე შენში.

2შეინახე ჩემი მცნებანი და ჩემი რჯული როგორც თვალისჩინი. +

3დაიბნიე იგი შენ თითებზე, დაიწერე შენი გულის ფიცარზე.

4სიბრძნეს უთხარი: „ჩემი და ხარ შენ,“ და ნათესავი უწოდე გონებას,

5რათა დაგიფაროს უცხო ქალისაგან, უცხოელისაგან, რომლის სიტყვა ლაქარდიანია.

6რადგან ჩემი სახლის სარკმლიდან, ჩემი დარაბიდან გავიჭვრიტე,

7და ვიხილე ბრიყვნი, ვაჟებს შორის შევნიშნე უგუნური ყმაწვილი,

8გადამავალი ქუჩაზე, მისი სახლის კუთხესთან. და წავიდა იგი მისი სახლისკენ

9საღამოს მწუხრში, ღამის სიბნელესა და წყვდიადში.

10და აჰა, გამოდის ქალი მის შესახვედრად, მეძავის სამოსელში და მზაკვრული გულით.

11აღვირახსნილია ის და თავშეუკავებელი, ფეხები სახლში არ უჩერდება:

12ხან ქუჩაშია, ხან მოედნებზე და ყოველ კუთხესთან უსაფრდება.

13აჰა, დაიჭირა და ჰკოცნის მას და ურცხვი სახით ეუბნება:

14„სამშვიდობო მსხვერპლი იყო ჩემზე. დღეს შევასრულე ჩემი აღთქმული,

15ამის გამო გამოვედი შენს შესახვედრად, შენი სახის საძებრად და გიპოვე!

16ფარდაგებით მოვფინე ჩემი სარეცელი, ეგვიპტის ნაქარგი ქსოვილით,

17ჩემს საწოლს მური ვაპკურე, ალოე და კინამო.

18შემოდი, გავძღეთ დილამდე სიყვარულით, ვიხაროთ ალერსით!

19რადგან ჩემი ქმარი შინ არ არის, შორ გზაზე წავიდა,

20ფულით სავსე ქისა აიღო ხელში და მხოლოდ სავსე მთვარისას დაბრუნდება შინ.“

21და აცდუნა თავისი მრავალი სიტყვით, თავისი მლიქვნელი ბაგით მოხიბლა იგი.

22მაშინვე გაჰყვა უკან, როგორც ხარი დასაკლავად რომ მიდის, და როგორც ბრიყვი ბორკილებში – დასასჯელად,

23სანამ ისარი არ დასჭრის მის ღვიძლს, ფრინველივით იჩქარის მახისაკენ და არ იცის, რომ თავს იღუპავს.

24ახლა კი, შვილებო, მომისმინეთ მე და ყური დაუგდეთ ჩემი პირის ნათქვამს:

25არ მიბრუნდეს შენი გული მისი გზებისაკენ, ნუ იხეტიალებ მის ბილიკებზე,

26რადგან მრავალი განგმირული დასცა მან და რიცხვი არა აქვს მის მიერ დახოცილთ.

27მისი სახლი შავეთის გზებია, მკვდართა სავანეში ჩამავალი.

8
სიბრძნის ქება

8^1განა სიბრძნე არ ღაღადებს და გონიერება არ გამოსცემს თავის ხმას? +

2სიმაღლეთა მწვერვალზე, გზაზე, გზაჯვარედინზე დგას იგი,

3კარიბჭეთა მახლობლად, ქალაქის წინ, კართა შესასვლელთან შემოსძახებს:

4„კაცებო, თქვენ გეძახით და ჩემი ხმა ადამის ძეთა მიმართ არის.

5ბრიყვნო, გაიგეთ სიბრძნე და რეგვენნო, შეაგნებინეთ გულს.

6ისმინეთ, რადგან მთავარს ვლაპარკობ, და გაღება ჩემი ბაგისა სიმართლეა.

7რადგან ჭეშმარიტებას წარმოთქვამს ჩემი პირი და უკეთურება სისაძაგლეა ჩემს ბაგეთათვის.

8სამართლიანია ყოველი ნათქვამი ჩემი პირისა, არაა მათში არაფერი დაკლაკნილი და მრუდე. +

9ყოვლად ნათელია ისინი გონიერისთვის და სიმართლეა ცოდნის მპოვნელთათვის.

10მიიღეთ ჩემი დარიგება და არა ვერცხლი, და ცოდნა მეტად, ვიდრე რჩეული ოქრო. +

11რადგან სიბრძნე მარგალიტებზე უკეთესია და არავითარი საწადელი მას არ შეედრება.“ +

12მე, სიბრძნე, ვმკვიდრობ გონიერებასთან და განსჯის ცოდნას ვპოვებ. +

13უფლის შიში ბოროტების სიძულვილია. სიამაყე და ქედმაღლობა და ბოროტი გზა, და უკუღმართი პირი მძულს მე. +

14ჩემია რჩევა და გონიერება, მე ვარ გონება, ჩემია ძალა.

15ჩემით მეფობენ მეფენი და ხელისუფალნი სამართალს აწესებენ. +

16ჩემით მთავრობენ მთავარნი და კეთილშობილნი, ქვეყნის ყოველი მოსამართლე.

17მე მიყვარს ჩემი მოყვარულნი და ჩემი მაძიებელნი მპოვებენ მე.

18სიმდიდრე და ღირსება ჩემთანაა, დიდძალი ქონება და სიმართლე. +

19ჩემი ნაყოფი ბაჯაღლო ოქროზე უკეთესია და ჩემი მოსავალი – რჩეულ ვერცხლზე. +

20სიმართლის გზით დავდივარ მე, სამართლის ბილიკებით,

21რათა დავუმკვიდრო ჩემს მოყვარულთ არსებობა და მათი საგანძურები ავავსო.

22უფალს ვყავდი მე თავისი გზის სათავეში, თავის ქმნილებებამდე, იმ ჟამითვე. +

23უკუნისიდან ვარ დაფუძნებული, თავიდანვე, მიწაზე უწინარეს.

24უფსკრულთა არყოფნისას დავიბადე, წყაროთა წყლების სიუხვის არყოფნისას.

25სანამ მთები დადგებოდნენ, ბორცვებზე ადრე დავიბადე. +

26როდესაც ჯერ კიდევ არ იყო შექმნილი მიწა და მინდვრები, სამყაროს დასაბამი მტვერი.

27როცა ის ცას ამყარებდა, მეც იქ ვიყავი, როცა წრეს ჰკრავდა უფსკრულის ზედაპირზე,

28როცა ღრუბლებს ამაგრებდა მაღლით, როცა ძლიერდებოდა უფსკრულთა წყაროები, +

29როცა დაადგინა ზღვისთვის საზღვარი, რათა წყლებს არ გადაელახათ მისი ნაპირი, როცა აწესებდა დედამიწის საფუძვლებს, +

30მე ვიყავი მის გვერდით აღმშენებლად და მის სიხარულად დღენიადაგ, მოხარული მის წინაშე ყოველ ჟამს, +

31ვხარობდი მისი მიწის სამყაროში, და იყო ჩემი სიხარული ადამის ძეთა

32და ახლა, შვილებო, მისმინეთ მე, რადგან ნეტარ არიან ჩემს გზათა დამცველნი.

33ისმინეთ ჩემი დარიგება, დაბრძენდით და ნუ განდგებით.

34ნეტარია კაცი, ვინც მომისმენს მე, ვინც ფხიზლობს ჩემს კარებთან დღენიადაგ, რომ დაიცვას ჩემი შესასვლელის წირთხლები.

35რადგან ჩემმა მპოვნელმა სიცოცხლე ჰპოვა და წყალობა მიიღო უფლისაგან.

36ხოლო ჩემი შემცოდე თავის სულს ავნებს, ყოველ ჩემს მოძულეს სიკვდილი უყვარს.

9

სიბრძნის მოწვევა

9^1სიბრძნემ სახლი აიშენა თავისთვის, გამოთალა მისი შვიდი სვეტი, +

2დაკლა საკლავი, ღვინო შეაზავა და სუფრა გააწყო.

3დაგზავნა თავისი მხევალნი, მოუწოდა ქალაქის მაღლობთა წვერიდან: +

4„ვინც ბრყვია, აქეთ შემოუხვიოს“! უგუნურს უთხრა მან:

5„მოდით, ჭამეთ ჩემი პური და სვით ღვინო, ჩემი შეზავებული. +

6დატოვეთ სიბრიყვე და იცოცხლეთ და იარეთ გონიერების გზით.“

7მქირდავის დამრიგებელი დამცირებას იღებს და უკეთურების მამხილებელი – შეურაცხყოფას თავის თავზე.

8ნუ ამხილებ მქირდავს, რათა არ შეგიძულოს. ამხილე ბრძენი და შეგიყვარებს. +

9მიეცი ბრძენს ცოდნა და უფრო დაბრძენდება, ასწავლე მართალს და გაიმრავლებს ცოდნას.

10სიბრძნის დასაბამი უფლის შიშია და წმიდის შეცნობა – გონიერება.

11რადგან ჩემით გამრავლდება შენი დღეები და სიცოცხლის წლები შეგემატება.

12თუ დაბრძენდი, შენთვის დაბრძენდი, და თუ მქირდავი ხარ, მარტო იტვირთავ.

13სულელი ქალი, ბრიყვი, ხმაურიანი და არაფრის მცოდნე,

14ჯდება თავისი სახლის ზღურბლთან, სკამზე ქალაქის მაღლობზე,

15რათა დაუძახოს გზაზე ჩამვლელთ, სწორად მავალთ თავიანთი გზით:

16„ვინც ბრიყვია, გადმოუხვიოს აქეთ“, ჭკუანაკლულს კი ეუბნება:

17„მოპარული წყალი ტკბილია და ჩუმად შეჭმული პური – საამური.“ +

18მან არ იცის, რომ მკვდრები არიან იქ, შავეთის სიღრმეში არიან მისი წვეულნი.

10

განსხვავება უკეთურებასა და

უგუნურებას შორის

იგავნი სოლომონისა

10^1ბრძენი შვილი მამას ახარებს, ბრიყვი შვილი კი დედამისის დარდია. +

2სარგებელი არ მოაქვს უკეთურ საგანძურს, მოწყალება კი სიკვდილისაგან იხსნის. +

3უფალი არ დაამშევს მართლის სულს, უკეთურთა სიხარბეს კი ხელს ჰკრავს. +

4გლახაკად აქცევს მოშვებული მაჯა, მუყაითთა ხელი კი ამდიდრებს.

5ზაფხულში მომკრეფი ჭკვიანია, მკის დროს მძინარე – სირცხვილის შვილი.

6კურთხევაა მართლის თავზე, უკეთურთა პირი კი ძალადობას ფარავს.

7მართლის ხსოვნა კურთხეულ იქნება, უკეთურთა სახელი კი დალპება. +

8გულით ბრძენი მიიღებს მცნებებს, ხოლო ბაგით სულელი წაფორხილდება. +

9სიმართლეში მოარული უშიშრად ივლის და თავისი გზის გამმრუდებელი გამომჟღავნდება.

10თვალის ჩამკვრელი მხოლოდ დარდს იწვევს, ბაგით სულელი კი წაფორხილდება. +

11სიცოცხლის წყაროა მართლის პირი, უკეთურთა პირი კი ძალადობას ფარავს.

12სიძულვილი განხეთქილებას აღვივებს, სიყვარული კი ყველა ცოდვას ფარავს. +

13კეთილგონიერის ბაგეში სიბრძნე იპოვება, უგუნურის ზურგზე კი – წკეპლა.

14ბრძენნი ცოდნას აგროვებენ, სულელის პირი კი – მოახლოებულ განადგურებას.

15მდიდრის ქონება მისი ძლიერი ქალაქია, ღარიბთა განადგურება – მათი სიღატაკე. +

16მართლის შრომა სიცოცხლისთვისაა, უკეთურის მოსავალი – ცოდვისათვის.

17დარიგების შემნახველი სიცოცხლის გზით დადის, შეგონების უკუმგდებელი კი გზას სცდება. +

18ვინც სიძულვილს ფარავს, ცრუ ბაგეები აქვს, და ვინც ცილისმწამებლობს, ბრიყვია.

19ბევრი ლაპარაკით არ დაყოვნდება დანაშაული, ის კი, ვინც აკავებს თავის ბაგეებს, ჭკვიანია.

20მართლის ენა რჩეული ვერცხლია, უკეთურთა გული კი – მწირი.

21მართლის ბაგენი მრავალს მწყემსავენ, სულელნი კი ჭკუანაკლულობით დაიხოცებიან.

22უფლის კურთხევა ამდიდრებს და დარდი არ ემატება მას.

23გართობასავით აქვს ბრიყვს ბოროტმოქმედება, ხოლო სიბრძნე – გონიერ კაცს.

24რისაც ეშინია უკეთურს, ის მიეწევა მას, მართალთა წადილს კი სრულდება.

25გადაივლის ქარიშხალი და აღარ არის უკეთური, მართალი კი საუკუნო საფუძველია. +

26ვით ძმარი კბილებისათვის და კვამლი თვალებისათვის, ისეა ზარმაცი მის წარმგზავნელთათვის.

27უფლის შიში დღეებს უმატებს, უკეთურთა წლები კი მოკლდება.

28მართალთა სასოება სიხარულია, უკეთურთა იმედი კი დაიღუპება. +

29უფლის გზა სიმაგრეა უბიწოსთვის, ავისმქნელთათვის კი – განადგურება.

30მართალი საუკუნოდ არ წაბორძიკდება, უკეთურნი კი ვერ დაივანებენ ქვეყანაზე.

31მართლის პირი სიბრძნეს გამოისხამს, უკუღმართი ენა კი მოიკვეთება.

32მართლის ბაგეებმა იციან, რა არის მოსაწონი, უკეთურთა პირმა კი – მხოლოდ უკუღმართობა.

11
სიმართლის დაპირისპირება უკეთურებასთან

11^1მრუდი სასწორი სისაძაგლეა უფლის წინაშე, სრული წონა კი – მისი მოსაწონი. +

2მოვა ამპარტავნობა და მოეწევა დამცირებაც, თავმდაბალთ კი სიბრძნე ახლავს.

3წრფელებს უბიწობა წარუძღვება, მოღალატეთ კი მათივე ცბიერება დაღუპავს.

4ქონება ვერ უშველის წყრომის დღეს, მოწყალება კი სიკვდილისაგან იხსნის. +

5უბიწოს სამართლიანობა გაუსწორებს გზას, თავისი უკეთურობით კი ეცემა უკეთური.

6წრფელებს მათი სამართლიანობა იხსნის, მოღალატენი კი შეპყრობილი იქნებიან თავიანთი სიხარბით.

7უკეთური ადამიანის სიკვდილისას იკარგება მისი იმედი, და უსამართლოთა სასოება იკარგება.

8მართალი უბედურებას არიდებს თავს და მის ნაცვლად უკეთურს ეწევა. +

9მლიქვნელი პირით ღუპავს თავის მოყვასს, მართალნი კი ცოდნით იხსნიან თავს.

10მართალთა სიკეთით ხარობს ქალაქი, უკეთურთა დაღუპვისას კი სიხარულის ყიჟინაა.

11წრფელთა კურთხევით მაღლდება ქალაქი, უკეთურთა პირით კი ინგრევა.

12ვინც თვის მოყვასს აბუჩად იგდებს, ბრიყვია, გონიერი კაცი კი დუმს.

13ცილისმწამებელი საიდუმლოს ამჟღავნებს, სულით მტკიცე კი ფარავს საქმეს.

14ბრძნულ რჩევათა გარეშე ეცემა ერი, მრავალი მრჩეველი კი ხსნაა.

15თავის თავს ბოროტობს, ვინც უცხოს უდგება თავდებად, ხელის დარტყმის მოძულე კი უსაფრთხოდ არის.

16სანდომიანი ქალი პატივს იხვეჭს, მძლავრნი კი სიმდიდრეს იხვეჭენ.

17მოწყალე კაცი სიკეთეს უზღავს თავის სულს, სასტიკი კი თავის ხორცს აღიზიანებს.

18უკეთური იმსახურებს ფუჭ საქმეს, მოწყალების მთესველი კი – ჭეშმარიტ საზღაურს.

19სიმართლეში მტკიცე სიცოცხლისკენაა, ბოროტების მდევნელი კი – სიკვდილისკენ.

20უფლის საძულველნი არიან გულმრუდნი, მისი სასურველნი კი – სწორი გზით მავალნი. +

21ხელი ხელს ვერ გაექცევა და ბოროტი სასჯელს, მართალთა თესლი კი გადარჩება.

22რაც ღორის დინგზე წამოცმული ოქროს ბეჭედია, ის არის ლამაზი და უჭკუო ქალი.

23მართალთა წადილი მხოლოდ სიკეთეა, უკეთურთა მოლოდინი – რისხვა.

24ზოგი ანიავებს მადლს და უფრო ემატება, ზოგი კი ზოგავს მოწყალებას – და აკლდება მას.

25კურთხეულის სული დამსუყდება და, ვინც სხვას ასმევს წყალს, თვითონაც დარწყულებული იქნება.

26ვინც თავისთან აკავებს ხორბალს, მას სწყევლის ერი, კურთხევა კი დამპურებლის თავზეა.

27ვინც სიკეთისაკენ ილტვის, ის ეძებს მოწონებას, ბოროტის მაძიებელს კი ბოროტება ეწევა.

28ვინც თავის სიმდიდრეზეა დაიმედებული, დაეცემა, მართალნი კი რტოსავით აყვავდებიან. +

29თავისი სახლის გამჩანაგებელი ქარს დაიმკვიდრებს, სულელი კი – ბრძენის მონობას.

30მართლის ნაყოფი სიცოცხლის ხეა და ბრძენი სულებს იზიდავს.

31მართალს ამ ქვეყნად მიეზღვება, მითუმეტეს – უკეთურს და ცოდვილს. +

12
განსხვავება მართალსა და უკეთურს შორის

12^1დარიგება უყვარს ცოდნის მოყვარულს, მხილება უმეცარს სძულს.

2კეთილი მოწონებას მოიხვეჭს უფლისაგან, მზაკვარ კაცს კი გაასამართლებს.

3ვერ დაფუძნდება ადამიანი უკეთურებით, მართალთა ფესვი კი არ შეირყევა. +

4გამრჯე ქალი გვირგვინია თავისი ქმრისა, შემარცხვენელი კი – როგორც ხრწნა მის ძვლებში.

5მართალთა ფიქრები სამართალია, უკეთურთა ფანდები – სიცრუე.

6უკეთურთა სიტყვები ჩასაფრებაა სისხლის დასაღვრელად, მართალთა ბაგენი კი იხსნიან მათ.

7დაემხობიან უკეთურნი და აღარ იქნებიან, მართალთა სახლი კი დარჩება.

8მისი ჭკუისამებრ შეაქებენ კაცს, გულმრუდი კი დასაცინი გახდება.

9სჯობს იყო შეურაცხი და თავისი თავის პატრონი ვიდრე პატივმოყვარე და ულუკმაპურო.

10სამართალმა იცის თავისი საქონლის საჭიროება, ხოლო უკეთურთა სიბრალულიც კი სასტიკია. +

11თავისი მიწის დამმუშავებელი პურით გაძღება, ამაოების მდევნელი კი უგნურია.

12უკეთურს ბოროტთა მომხრობა სწადია, მართალთა ფესვი კი ნაყოფს გამოსცემს.

13ავ მეტყველებაში ბოროტი მახეა დაგებული, მართალი კი გაჭირვებიდან გამოვა.

14თავისი პირის ნაყოფისგან კაცი სიკეთით გაძღება, ადამიანის ხელის საზღაური კი მასვე დაუბრუნდება.

15სულელის გზა სწორია მის თვალში, ბრძენი კი რჩევას უსმენს.

16სულელი გამოამჟღავნებს თავის სიბრაზეს, გონიერი კი შეურაცხყოფას ფარავს.

17ჭეშმარიტების აღმომსუნთქველი სიმართლეს აცხადებს, ცრუ მოწმე კი – ცბიერებას.

18ზოგი ისე ლაპარაკობს, თითქოს მახვილით ჩხვლეტდეს, ბრძენთა ენა კი კურნებაა.

19ჭეშმარიტების ბაგენი სამუდამოდ დაფუძნდებიან, ცრუ ენა კი წამიერია.

20ცბიერებაა ბოროტის განმზრახველთა გულში, მშვიდობის მრჩეველთ კი სიხარული აქვთ.

21არავითარი ზიანი არ მოუვა მართალს, უკეთურნი კი უბედურებით გაივსებიან.

22ცრუ ბაგენი სძულს უფალს, ჭეშმარიტებით მოქმედნი კი მისთვის სასურველია.

23გონიერი ადამიანი ფარავს ცოდნას, რეგვენთა გული კი სისულელეს აცხადებს. +

24ბეჯითი ხელი იბატონებს, ზარმაცი კი ხარკად იქნება.

25გულში დარდი კაცს დათრგუნავს, კეთილი სიტყვა კი გაახარებს.

26მართალი თავის მოყვასს წინ უძღვის, უკეთურთა გზა კი მათვე აცდუნებს.

27სიზარმაცე ვერ მოიპოვებს ნანადირევს, ადამიანის ყველაზე დიდი ქონება სიბეჯითეა.

28მოწყალების გზაზე სიცოცხლეა და მისი ბილიკი უკვდავებისკენ არის მიმართული.

13
გაგრძელება

13^1ბრძენი შვილი ისმენს მამის დარიგებას, თავქარიანი კი არ ისმენს საყვედურს.

2თავისი პირის ნაყოფიდან კაცი სიკეთეს შეჭამს, მოღალატეთა სული კი – ნაძარცვს.

3ვინც თავის პირს უფრთხილდება, თავის სიცოცხლეს იცავს. ვინც ფართოდ აღებს თავის ბაგეებს, უბედურება ელის მას.

4ზარმაცის სულს სწადია და არა აქვს, ბეჯითთა სული კი გამსუყდება.

5მართალს სძულს ტყუილი სიტყვა, უკეთური კი აუგ და შემარცხვენელ საქმეებს სჩადის.

6სიმართლე იცავს უბიწო გზას, უკეთურება კი აცდუნებს შემცოდველს.

7ზოგი მდიდრად აჩვენებს თავს და არაფერი არა აქვს, ზოგი კი – ღარიბად და დიდი ქონება აქვს. +

8სიცოცხლის გამოსასყიდი კაცის სიმდიდრეა, ღარიბს კი არ ესმის საყვედური.

9მართალთა სინათლე გაბრწყინდება, უკეთურთა სანთელი კი ჩაქრება.

10მხოლოდ ამპარტავნობისაგან წარმოიშვება განხეთქილება, მრჩეველთ კი სიბრძნე აქვთ.

11ქონება, ამაოებით შეძენილი, მცირდება, ხელით შემკრებელი კი გაამრავლებს მას. +

12ხანგრძლივი მოლოდინი გულს ქანცავს, აღსრულებული სურვილი კი სიცოცხლის ხეა.

13ღმერთის სიტყვის აბუჩად ამგდები თავის თავს აზიანებს, მცნების მოშიში კი დაჯილდოვდება. +

14ბრძენის მოძღვრება სიცოცხლის წყაროა, რათა გაერიდოს სიკვდილის მახეს.

15კეთილი მოხედვა წყალობას გასცემს, მოღალატეთა გზა კი მძიმეა.

16ყოველი გონიერი ცოდნით მოქმედებს, რეგვენი კი სისულელეს გამოაფენს.

17უკეთური მაცნე გაჭირვებაში ვარდება, ერთგული მოციქული კი კურნებაა.

18სიღარიბე და დამცირება დარიგების უკუმგდებელს, შეგონების დამცველი კი პატივცემული იქნება.

19აღსრულებული სურვილი სულს ეამება, რეგვენთათვის კი სისაძაგლეა ბოროტებისაგან განდგომა.

20ბრძენებთან დამავალი დაბრძენდება, რეგვენთა მოყვასი კი გაუბედურდება.

21ცოდვილებს ბოროტება აედევნება, მართალთ კი კეთილი მიეზღვებათ.

22კეთილი კაცი შვილთაშვილებს მემკვიდრეობას უტოვებს, ცოდვილის ქონება კი მართლისათვის ინახება.

23ბევრი საჭმელია ღარიბთა ყანაში, ზოგნი კი უმარილობით იღუპებიან.

24ვინც თავის შოლტს ზოგავს, სძულს თავისი ძე, ხოლო ვისაც უყვარს, სჯის მას.

25მართალი ძღომაზე ჭამს, უკეთურის მუცელი კი ცარიელია.

14
სიბრძნე ჩვეულებრივ ცხოვრებაში

14^1ბრძენი ქალი აშენებს თავის სახლს, სულელი კი ანგრევს მას საკუთარი ხელით.

2სწორად მავალს ეშინია უფლისა, თავისი გზის გამმრუდებელი კი გმობს მას.

3სულელის პირში მედიდურობის წკეპლაა, ბრძენებს კი მათი ბაგენი იცავენ.

4სადაც ხარები არ არიან, იქ ცარიელია ბაგა, ბევრი მოსავალი კი ხარის ძალითაა.

5სარწმუნო მოწმე არ იცრუებს, ცრუ მოწმე კი ტყუილებს აღმოისუნქავს. +

6თავქარიანი სიბრძნეს ეძიებს და ვერ პოულობს, გონიერისათვის კი ცოდნა ადვილია.

7განერიდე ბრიყვ კაცს, რადგან ვერ იპოვნი ცოდნის ბაგეთ.

8გონიერის სიბრძნე თავისი გზის გაგნებაა, ბრიყვთა სისულელე კი – ცდომა.

9სულელნი იცინიან დანაშულზე, წრფელთა შორის კი – კეთილი ნებაა.

10გულმა იცის თვისი სულის სიმწარე და მის სიხარულს არ ინაწილებს უცხო.

11უკეთურთა სახლი განადგურდება, წრფელთა კარავი კი აყვავდება.

12არის გზა, რომელიც სწორად ჩანს კაცის წინაშე, მისი ბოლო კი სიკვდილის გზებია.

13სიცილის დროსაც სტკივა გულს, მხიარულებით ბოლოვდება სევდაც.

14თავისი გზებით ძღება გარყვნილი გული, კეთილი კაცი კი მათ განერიდება.

15გულუბრყვილოს სწამს ყოველი სიტყვა, გონიერი კი აკვირდება თავის ნაბიჯს. +

16ბრძენი ფრთხილობს და გაურბის ბოროტს, ბრიყვი კი თავგასული და თავდაჯერებულია.

17გულფიცხი სისულელეს ჩაიდენს, ავისმზრახველი კაცი შეძულებულია. +

18გულუბრყვილონი სისულელეს იწილადებენ, გონიერნი კი ცოდნით გვირგვინდებიან. +

19ბოროტნი კეთილთა წინაშე დაიჩოქებენ, უკეთურნი კი – მართლის კარიბჭეებთან. +

20ღარიბი თვისი მოყვასისთვისაც საძულველია, მდიდრის მოყვარული კი მრავალია. +

21თავისი მოყვასის მოძულე სცოდავს, ღარიბთა მოწყალე კი ნეტარია. +

22განა ბოროტის განმზრახველნი არ ცდუნდებიან? მაგრამ წყალობა და ჭეშმარიტება აქვთ კეთილის განმზრახველთ.

23ყოველ გარჯაშია მატება, ბაგეთა ამაო სიტყვისაგან – მხოლოდ დანაკლისი.

24ბრძენთა გვირგვინი მათი სიმდიდრეა, ბრიყვთა სისულელე კი სისულელეა. +

25სარწმუნო მოწმე სულებს გადაარჩენს, ტყუილის აღმომსუნთქველი კი მოღალატეა.

26უფლის შიშში ძლიერია რწმენა და მის შვილებს ექნებათ თავშესაფარი. +

27უფლის შიში სიცოცხლის წყაროა, რათა განერიდოს სიკვდილის მახეს. +

28ერის სიმრავლე მეფის დიდებაა, უხალხობა კი – მთავრის დაქცევა.

29სულგრძელი დიდად გონიერია, სულმოკლე კი სისულელეს ამჟღავნებს. +

30ხორცის სიცოცხლეა მშვიდი გული და ძვალთა ხრწნა – შური.

31გლახაკის მჩაგვრელი გმობს თავის გამჩენს, ღატაკის შემწყალე კი მისი პატივისმცემელია.

32მისივე ბოროტებით დაემხობა უკეთური, მართალი კი სიკვდილშიც თავშესაფარს ჰპოვებს.

33გონიერის გულში სიბრძნე განისვენებს, და ბრიყვთა შორის არ იპოვება.

34სიმართლე აღაზევებს ერს, ხალხთა სირცხვილი კი მათი ცოდვაა.

35მეფის წყალობა – გონიერ მონას, მისი წყრომა კი – სირცხვილეულს. +

15
ცოდნა ხსნაა, ცოდვა და სისულელე – დაღუპვა

15^1ტკბილი პასუხი მიაქცევს გულისწყრომას, შეურაცხმყოფელი სიტყვა კი აღაგზნებს რისხვას.

2ბრძენთა ენა საამურს ხდის ცოდნას, ბრიყვთა პირი კი სისულელეს გამოთქვამს. +

3ყველგან არის უფლის თვალი, ხედავს ბოროტთა და კეთილთ. +

4მშვიდი ენა სიცოცხლის ხეა, მით მზაკვრობა – სულის შემუსვრა. +

5სულელი აბუჩად იგდებს მამის დარიგებას, შეგონების დამცველი კი გონიერი ხდება.

6მართლის სახლში მრავალი განძია, უკეთურის მოსავალში კი – ვაება. +

7ბრძენთა ბაგენი ცოდნას ავრცელებენ, ბრიყვთა გული ასეთი არ არის.

8უკეთურთა მსხვერპლი უფლისათვის სისაძაგლეა, პატიოსანთა ლოცვა კი – სიხარული. +

9უფლის წინაშე სისაძაგლეა უკეთურის გზა, სიმართლის მდევნელი კი უყვარს მას. +

10სასჯელი ელის სწორი გზის მიმტოვებელს, დარიგების მოძულე კი მოკვდება.

11შავეთი და ჯოჯოხეთი ღიაა უფლის წინაშე, მით უფრო – ადამის ძეთა გულები. +

12ბრიყვს არ უყვარს თავისი მამხილებელი, ბრძენებთან არ წავა იგი.

13მხიარული გული სახეს ახალისებს, გულის დარდისას სული შემუსრვილია. +

14გონიერის გული ცოდნას ეძიებს, ბრიყვის პირი კი სისულელით იკვებება.

15ჩაგრულის ყოველი დღე ცუდია, გულით მხიარულს კი ლხინი აქვს მუდამ. +

16სჯობს გქონდეს მცირედი, მაგრამ უფლისადმი შიშით, ვიდრე დიდი საუნჯე და მასთან ერთად შფოთვა.

17სჯობს გქონდეს მწვანილის სადილი და სიყვარული ვიდრე ნასუქალი ხარი და სიძულვილი მასთან ერთად.

18ფიცხი კაცი აღვივებს განხეთქილებას, სულგრძელი კი აქრობს შუღლს.

19ზარმაცის გზა ეკლიან ღობესავითაა, პატიოსანთა გზა სწორია.

20ბრძენი შვილი მამას ახარებს, ბრიყვი ადამიანი კი აბუჩად იგდებს თავის დედას.

21სისულელე სიხარულია ბრიყვისა, გონიერი კაცი კი სწორად მავალია.

22რჩევის გარეშე ჩაიშლება განზრახვანი, ბევრი მრჩევლისას კი შესრულდება. +

23კაცის სიხარული მისი ბაგის პასუხშია და კარგია სიტყვა თავის დროზე.

24გონიერის ცხოვრების გზა მაღლა მიდის, რათა დაბლა განერიდოს შავეთს.

25ამპარტავანთა სახლს აღმოფხვრის უფალი, ქვრივის საზღვარს კი აღადგენს. +

26ბოროტის განზრახვანი უფლისთვის სისაძაგლეა, საამური სიტყვები კი – სუფთა.

27ის ვინც მომხვეჭელობს, თავის სახლს აუბედურებს, ქრთამის მოძულე კი იცოცხლებს. +

28მართლის გული დაფიქრდება საპასუხოდ, უკეთურთა პირი ბოროტებას ღვრის.

29უფალი შორსაა უკეთურთაგან, მართალთა ლოცვა კი შესმენილ იქნება. +

30თვალთა სინათლე ახარებს გულს, კარგი ამბავი კი ძვალს აპოხიერებს.

31ყური, სასიცოცხლო მხილების მომსმენი, ბრძენთა შორის გაათევს ღამეს.

32დარიგების უკუმგდებელს ეზიზღება მხილების მომსმენი კი გონებას იხვეჭს.

33უფლის შიში ბრძნული დარიგებაა და პატივზე წინ არის მორჩილება.

16

ღმერთისაგან არაა დაფარული

კაცთა საქმენი

16^1გულის მოწოდებანი ადამიანს ეკუთვნის, ენის პასუხი კი უფლისაგან არის.

2კაცის ყველა გზა სუფთაა მის თვალში, ხოლო უფალი სწონის სულებს.

3გაანდე უფალს შენი საქმენი და შენი ფიქრები აღსრულდება. +

4უფალმა ყველაფერი თავისი და თვით უკეთურიც – უბედურების დღისათვის. +

5ყველა გულზვიადი უფლისათვის საძაგელია – ხელს ხელზე დავარტყამ, რომ ვერ გაექცევა სასჯელს.

6წყალობითა და ჭეშმარიტებით გამოისყიდება ურჯულოება და უფლის შიშით განუდგები ბოროტს. +

7თუ სასურველია უფლისათვის კაცის გზები მის მტრებსაც შეარიგებს მასთან.

8სჯობს მცირედი და სიმართლით – მრავალს, მოხვეჭილს უსამართლობით.

9ადამიანი ირჩევს თავის გზას და უფალი წარმართავს მის ნაბიჯს.

10განაჩენია მეფის ბაგეებზე, სამსჯავროზე არ შესცოდავს მისი პირი. +

11სასწორი და სწორი პინები აქვს უფალს, მისი საქმეა აბგის ყველა საწონი ქვა. +

12სისაძაგლეა მეფეთათვის უკანონობის ქმნა, რადგან სიმართლით ფუძნდება ტახტი. +

13სათნოა მეფეთათვის მართალი ბაგენი და წრფელად მოლაპარაკენი უყვარს მას.

14მეფის გულისწყრომა სიკვდილის ანგელოზია, ბრძენი კაცი კი გააყუჩებს მას. +

15მეფის სახის ნათელში სიცოცხლეა, მისი წყალობა კი გაზაფხულის წვიმის ღრუბელივითაა.

16სიბრძნის შეძენა ოქროზე უკეთესია და ჭკუის შეძენა – ვერცხლზე უმჯობესი. +

17წრფელთა გზა ბოროტისაგან განდგომაა, თავისი გზის დამცველი სიცოცხლეს ინახავს.

18სიამაყე წინ უძღვის დაღუპვას და დაცემას წინ უძღვის ქედმაღლობა. +

19სჯობს თავმდაბლებთან სულით მორჩილება ამაყებთან ნადავლის განაწილებას.

20თავისი საქმის მომფიქრებელი სიკეთეს ჰპოვებს და უფალზე დაიმედებული ნეტარია. +

21გულით ბრძენი გონიერად იწოდება და ტკბილი ბაგენი ხელს უწყობენ სწავლას.

22ჭკუა თვისი პატრონისათვის სიცოცხლის წყაროა, სულელთა დარიგება კი – სისულელე.

23ბრძენის გული გონიერს ხდის მის ენას და მის ბაგეზე წარუმატებს სწავლებას.

24სასიამოვნო ნათქვამი გოლეული თაფლივითაა, სულისათვის ტკბილია და ხორცისათვის კურნება.

25არის გზა, რომელიც სწორი ჩანს კაცის წინაშე, მისი ბოლო კი სიკვდილის გზებია.

26მშრომელი თავისთვის შრომობს, რადგან მისი პირი აიძულებს მას.

27უგვანი კაცი ბოროტის ამომთხრელია და მის ბაგეებზე დამწველი ცეცხლივითაა. +

28უკუღმართი კაცი შუღლს ავრცელებს და ცილისმწამებელი მეგობრებს აშორებს. +

29მოძალადე კაცი თავის მოყვასს აცდუნებს და მიჰყავს უკეთურ გზაზე.

30თვალს ხუჭავს უკუღმართობის მოსაფიქრებლად, პირს კუმავს – ბოროტებას სჩადის. +

31დიდების გვირგვინი ჭაღარაა, სიმართლის გზაზე იპოვება იგი. +

32მომთმენი სჯობს მამაცს და ის, ვინც თავის სულზე ბატონობს – ქალაქის დამპყრობს.

33კალთაში იყრება წილი, მაგრამ უფლისგანაა მთელი მისი სამართალი. +

17
სიკეთისა და ბოროტების, სიბრძნისა და სიბრიყვის დაპირისპირება

17^1სჯობს ნაჭერი ხმელი პურისა მშვიდობასთან ერთად დაკლული საქონლით სავსე სახლსა და შუღლს. +

2გონიერი მსახური იბატონებს შემარცხვენელ შვილზე, და ძმებს შორის გაინაწილებს სამკვიდრებელს.

3სახმილი ვერცხლისათვისაა და ბრძმედი ოქროსათვის, გულებს კი უფალი გამოსცდის. +

4ბოროტმოქმედი უსამართლოს ბაგეს უგდებს ყურს, ცრუ უსმენს უხამს ენას.

5ღარიბის აბუჩად ამგდები თავის გამჩენს გმობს. მოყვასის უბედურების მოხარული ვერ გაექცევა სასჯელს.

6შვილთაშვილი მოხუცთა გვირგვინია და შვილთა დიდება – მათი მამებისა. +

7არ უხდება არამზადას ყოყოჩური ენა, მით უფრო, კეთილშობილს – ცრუ ენა.

8ძვირფასი ქვა ქრთამია მისი მფლობელის თვალში, საითაც კი მიმართავს იგი, მიაღწევს წარმატებას.

9დანაშაულის დამფარველი სიყვარულს ეძებს, ხოლო ვინც მეგობრის დანაშაულს შეახსენებს, ის მეგობრებს აშორებს.

10მხილება უფრო მოქმედებს გონიერზე, ვიდრე ბრიყვზე ასი დარტყმა.

11მეამბოხე მხოლოდ ბოროტს ეძებს, მაგრამ სასტიკი ანგელოზი მიევლინება მას.

12სჯობს ბელდაკარგული დათვი შეხვდეს კაცს, ვიდრე ბრიყვი თავისი სისულელით.

13ვინც ბოროტს მიუზღავს კეთილის წილ, მის სახლს არ მოშორდება ბოროტება. +

14წყლის გამოხეთქვა შუღლის დასაწყისია. შეწყვიტე დავა, ვიდრე აღიგზნებოდეს.

15უკეთურის გამამართლებელი და მართლის გამამტყუნებელი – ორივენი საძაგელია უფლის წინაშე. +

16რისთვისაა ქონება ბრიყვის ხელთ? სიბრძნის შესაძენად, როდესაც არაა გაგება?

17ყოველთვის უყვარხარ მოყვასს, ძმა კი გასაჭირისთვის არის შობილი.

18უჭკუო ადამიანი ხელს ურტყამს, თავდებად დგება თავისი მოყვასის გულისათვის.

19ვისაც ჩხუბი უყვარს, დანაშაული უყვარს, ვინც მაღლა სწევს თავის კარს, დამტვრევას ეძიებს.

20გულმრუდი ვერ ჰპოვებს კეთილს და ენით უკუღმართი უბედურებაში ჩავარდება.

21ვინც ბრიყვს შობს, ისევ თავის ჭირად, და ვერ ხარობს არამზადის მამა.

22მხიარული გული ხელს უწყობს კურნებას, ხოლო დავრდომილი სული ძვალს ახმობს. +

23ქრთამს უბიდან იღებს უკეთური, რათა გაამრუდოს სიმართლის გზები. +

24გონიერის სახის წინ სიბრძნეა, ბრიყვის თვალნი კი მიწის კიდეზეა. +

25ბრიყვი შვილი მამის ჯავრია და თავისი მშობლის მწუხარება.

26მართლის დასჯა არ არის კარგი, მით უფრო კეთილშობილთა ცემა სიწრფელისთვის.

27ცოდნის მცოდნელი თავისი ნათქვამის მომჭირნეა და თავშეკავებულია გონიერი კაცი. +

28თვით სულელიც დუმილისას ბრძნად ჩაითვლება, თავისი ბაგის დამხშველი კი – გონიერად.

18
გაგრძელება

18^1თავკერძა კაცი ჟინს ისწორებს, ყოველ საღ აზრს უჯანყდება.

2ბრიყვს გონიერება კი არ სურს, არამედ მხოლოდ თავისი გულის გამომჟღავნება.

3უკეთურის მოსვლას მოჰყვება ზიზღიც და უპატიობას – სირცხვილი.

4კაცის პირის სიტყვები ღრმა წყლებია, მდინარი ნაკადული – სიბრძნის წყარო. +

5უკეთურის მიმხრობა არ არის კარგი მართლის დასამხობად სასამართლოზე. +

6ბრიყვის ბაგენი ჩხუბში შედიან და მისი პირი ცემას მოუწოდებს.

7ბრიყვის პირი დაღუპვაა მისთვის და მისი ბაგენი – მახე მისი სულისა. +

8ცილისმწამებლის სიტყვები ჩასატკბარუნებელია და ისინი გულის სიღრმეში აღწევენ.

9თავის საქმეში დაუდევარი ძმაა წამწყმედლისა.

10ძლიერი კოშკი უფლის სახელია, მასში დარბის მართალი და სამშვიდობოზეა. +

11მდიდრის ქონება მისი ძლიერი ქალაქია და მაღალი გალავანივითაა მის ფიქრებში. +

12დამხობის წინ მაღლდება კაცის გული და დიდების წინ თვინიერდება.

13ვინც პასუხს სცემს მოსმენამდე – ეს მისი სისულელეა და სირცხვილი.

14კაცის სული იტანს თავის სატკივარს, მაგრამ შემუსრვილ სულს ვინ გადაიტანს?

15გონიერის გული იძენს ცოდნას და ბრძენთა ყური ეძებს ცოდნას.

16ადამიანის საჩუქარი აფართოებს მის გზას და დიდებულებამდე მიიყვანს მას. +

17მართალი პირველია დავაში, მაგრამ მოდის მისი მეტოქე და გამოიძიებს მას.

18წილისყრა ბოლოს უღებს დავას და ძლიერებს გააშველებს.

19განმდგარი ძმა გამაგრებულ ქალაქზე მიუდგომელია, და დავა სასახლის კლიტეთა მსგავსია.

20კაცის პირის ნაყოფისაგან გაძღება მისი მუცელი, თავის ბაგეთა მოსავლისაგან გაძღება. +

21სიკვდილი და სიცოცხლე ენის ხელშია, და მისი მოყვარულნი იგემებენ მის ნაყოფს. +

22ვინც კარგი ცოლი ჰპოვა, მან სიკეთე ჰპოვა და უფლისაგან მადლი მოიხვეჭა.

23ვედრებით ღარიბი ლაპარაკობს, მდიდარი კი თავხედურად პასუხობს.

24მეგობრიანი კაცი შეიძლება განადგურდეს, მაგრამ არის მოყვასი ძმაზე უფრო ახლობელი. +

19
სისულელე და სიზარმაცე მომაკვდინებელია

19^1სჯობს ღარიბი თავისი უბიწობით მავალი მრუდებაგიან მდიდარს და თანაც ბრიყვს.

2არც ცოდნის გარეშე ვარგა სული და, ვინც ჩქარობს, შესცოდავს.

3ადამიანის სისულელე რყვნის მის გზას და უფალზე წყრება მისი გული.

4ქონება ჰმატებს ბევრ მოყვასს, უქონელი კი თავისი მეგობრისგან განშორებულია.

5ცრუ მოწმე არ დარჩება დაუსჯელი და ტყუილის მოლაქლაქე არ გადარჩება. +

6ბევრი ეძებს წყალობას დიდებულთა წინაშე და საჩუქრის მიმცემს ყველა მეგობრობს.

7ღარიბი სძულს ყველა ძმას, მით უფრო მისი მეგობრები შორდებიან მას. აუსრულებელ დანაპირებთა მდევარია იგი.

8ვინც გულს იძენს, მას თავისი თავი უყვარს, გონებას ინახავს, რათა სიკეთე ჰპოვოს.

9ცრუ მოწმე არ დარჩება დაუსჯელი და ტყუილის მოლაქლაქე დაიღუპება. +

10ბრიყვს არ შეეფერება ფუფუნება, მით უფრო მონას – ბატონობა მთავრებზე. +

11ადამიანის ჭკუა სულგრძელს ხდის მას და მისი ღირსებაა დანაშაულის მიტევება. +

12ლომის ბოკვერის ღრიალს ჰგავს მეფისგან შერისხვა, და მისი წყალობა ბალახზე ცვრის მსგავსია. +

13მამისათვის უბედურებაა ბრიყვი შვილი, ხოლო ცოლის ჭირვეულობა – შეუწყვეტელი წვეთა.

14სახლი და ქონება მამათა მემკვიდრეობაა, გონიერი ცოლი კი უფლისაგანაა.

15სიზარმაცე ძილს მოჰგვრის კაცს და უქნარა სული იშიმშილებს.

16მცნების დამცველი თავის თავს იცავს, უფლის გზების აბუჩად ამგდები მოკვდება. +

17ღატაკის მწყალობელი უფალს აძლევს სესხს და სამაგიეროს ის მიუზღავს მას. +

18დასაჯე შენი შვილი, მაგრამ არ განაწყო შენი სული მის სასიკვდილოდ.

19დიდად მრისხანეს დაედოს სასჯელი, რადგან, თუ დაინდობ მას, მოგიწევს სასჯელის გაკვლადება.

20ისმინე რჩევა და მიიღე დარიგება, რათა დაბრძენდე საბოლოოდ.

21ბევრი განზრახვაა კაცის გულში, მაგრამ უფლის გადაწყვეტილება ასრულდება.

22ადამიანის სწრაფვა მისი სიკეთეა და ღატაკი სჯობს მზაკვარ კაცს.

23უფლის შიშს სიცოცხლისაკენ მიჰყავს კაცი, მაძღარი იქნება და არ ეწევა მას ბოროტი.

24ზარმაცი ხელს ჰყოფს ლანგარში და თავის პირთანაც არ მოაბრუნებს მას. +

25ურტყი თავქარიანს და ბრიყვი გონიერი გახდება. შეაგონე გონიერს, გაიგებს სწავლას. +

26მამის მძარცველი და დედის გამგდები შემარცხვენელი და უპატიო შვილია. +

27ნუ მოისმენ, ჩემო შვილო, შეგონებას, რომელიც გირჩევს გონიერი სიტყვებიდან გადახვევას.

28უგვანი მოწმე ქირდავს სამართალს და უკეთურთა პირი ყლაპავს უსამართლობას.

29თავქარიანთათვის მზადაა სასჯელი, რეგვენთა ზურგზე კი ცემა-ტყეპაა.

20
გაფრთხილება და დარიგება

20^1ღვინო მქირდავია, მაგარი სასმელი – ხმაურიანი, და არავინ, მათგან გატაცებული, არ დაბრძენდება.

2ლომის ბოკვერის ღრიალივითაა მეფის რისხვა, მისი განმარისხებელი თავის თავს სცოდავს. +

3ჩხუბისგან თავშეკავება ადამიანის ღირსებაა, ყოველი სულელი კი ბობოქრობს.

4ზარმაცი არ ხნავს შემოდგომიდან, მკის დროს კი მოითხოვს და არ იქნება.

5ზრახვა კაცის გულში ღრმა წყალია, ხოლო გონიერი კაცი ამოხაპავს მას.

6ბევრი გაიძახის თავის სიკეთეს, მაგრამ ერთგულ კაცს ვინ იპოვნის? +

7მართალი თავისი უბიწობით დადის, ნეტარ არიან მისი ძენი მის შემდეგ.

8მეფე, მჯდომი სამართლის ტახტზე, ფანტავს თვისი თვალებით ყოველივე ბოროტს. +

9ვინ იტყვის: „მე გავასუფთავე ჩემი გული, მე განვიწმიდე ჩემი ცოდვებისაგან?“ +

10ორგვარი საწონი, ორგვარი საზომი – ერთიც და მეორეც ეჯავრება უფალს. +

11თვისი საქციელის მიხედვითაც იცნობა ყმაწვილი, თუ სუფთაა ან თუ სამართლიანია მისი საქმე.

12მსმენელი ყური და მხილველი თვალი – ერთიც და მეორეც უფალმა შექმნა.

13ნუ გეყვარება ძილი, რათა არ გაღატაკდე. გაახილე შენი თვალი – გაძღები პურით.

14არ ვარგა, არ ვარგა ამბობს მყიდველი. ხოლო როდესაც წავა, ტრაბახობს.

15არის ოქრო და მრავალი მარგალიტი, ხოლო ცოდნის ბაგენი ძვირფასი ნივთია.

16აიღე მისი ტანსაცმელი, რადგან უცხოს დაუდგა თავდებად, და უცხოტომელის წილად გამოართვა მას გირაო. +

17საამურია კაცისათვის სიცრუის პური, მერე კი ღორღით გაივსება მისი პირი.

18განზრახვანი რჩევით მტკიცდება, მაგრამ გონიერებით წარმართე ომი.

19საიდუმლოს გამამხელელი ცილისმწამებელია და პირმორღვეულებში ნუ გაერევი. +

20მამისა და დედის მაწყევარს სანთელი ჩაუქრება უკუნეთ წყვდიადში. +

21დასაწყისში სწრაფად შეძენილი სამკვიდრო კურთხეული არ იქნება საბოლოოდ.

22ნუ იტყვი: „მივაგებ ბოროტის წილ“ – ენდე უფალს და ის გიხსნის შენ.

23ორგვარი საწონი საძულველია უფლისათვის და მრუდი სასწორი არ არის კარგი.

24უფლისაგანაა მამაკაცის ნაბიჯები, ადამიანი კი როგორ გაიგებს თავის გზას? +

25მახეა ადამიანისათვის წმიდაზე ლაყბობა, ხოლო აღთქმათა შემდეგ – განსჯა.

26გაფანტავს უკეთურთ ბრძენი მეფე და მათზე მოაქცევს ბორბალს.

27უფლის სანთელია ადამიანის სული, მისი წიაღის იდუმალებათა გამომკვლეველი.

28წყალობა და სიმართლე იცავენ მეფეს, და წყალობით უჭირავს თავისი ტახტი. +

29ჭაბუკთა დიდება მათი ძალაა, ხოლო მოხუცთა ბრწყინვალება – ჭაღარა. +

30ჭრილობანი კურნავენ ბოროტისაგან და ცემა გულს ასუფთავებს.

21

ღმერთის განჭვრეტა მიმართავს

ადამიანის გულს

21^1წყლის ნაკადია მეფის გული უფლის ხელში, სადაც მოისურვებს, იქ მიმართავს მას. +

2კაცის ყველა გზა სწორია მის თვალში, ხოლო უფალი სწონის გულებს.

3სიმართლისა და სამართლის ქმნა მსხვერპლზე უკეთესია უფლისათვის.

4ამპარტავანი თვალი და ზვიადი გული, უკეთურთა სანთელი – ცოდვაა.

5ბეჯითის ზრახვანი მხოლოდ მატებისკენაა, ხოლო ყოველი დაუდევრისა – კლებისკენ. +

6განძეულობის მოხვეჭა მატყუარა ენით სიკვდილის მძებნელთა წარმავალი ქროლვაა.

7უკეთურთა ძალადობა მათვე წაათრევს, რადგან მათ უარყვეს სამართლის ქმნა.

8დაკლაკნილია გარყვნილი კაცის გზა, ხოლო ვინც სუფთაა, წრფელია მისი მოქმედება.

9ბინის კუნჭულში ცხოვრება სჯობს ანჩხლ ქალთან საერთო სახლში ცხოვრებას. +

10უკეთურის სული ბოროტს არის დახარბებული, წყალობას ვერ ჰპოვებს მის თვალში მისი მოყვასი.

11თავქარიანის დასჯისას ბრიყვი ბრძენდება, ბრძენი კი შეგონებისას იძენს ცოდნას. +

12მართალი თვალყურს ადევნებს უკეთურის სახლს, უბედურებას შეამთხვევს უკეთურთ.

13ვინც ყურს დაიცობს ღარიბის ძახილისაგან, ისიც მოუხმობს ერთ დღეს, მაგრამ არავინ გასცემს პასუხს.

14საჩუქარი, ფარულად მიძღვნილი, აცხრობს რისხვას და ქრთამი უბეში – ძლიერ გულისწყრომას.

15სიმართლის ქმნა სიხარულია მართლისათვის და შიშის ზარი – ბოროტმოქმედისთვის.

16გონების გზას აცდენილი ადამიანი მკვდართა კრებულში დაისვენებს.

17მხიარულების მოყვარული უპოვარი იქნება, ღვინისა და ზეთის მოყვარული არ გამდიდრდება.

18მართლისთვის გამოსასყიდი უკეთურია და წრფელთა სანაცვლოა მოღალატე.

19სჯობს უდაბნოს ქვეყანაში ჯდომა ანჩხლ და ბრაზიან ქალთან ყოფნას.

20სანატრელი საგანძური და ზეთი ბრძენის სავანეშია, ხოლო ბრიყვი ადამიანი შთანთქავს მათ.

21სიმართლისა და მოწყალების მდევნელი სიცოცხლეს, სიმართლეს და პატივს ჰპოვებს.

22ძლიერთა ქალაქს აიღებს ბრძენი და დაანგრევს მის საიმედო სიმაგრეს. +

23ვინც ბაგეს და ენას იცავს, ის იცავს თავის სულს უბედურებისაგან.

24ზვიადი, ამპარტავანი და თავქარიანია მისი სახელი, ვინც ამპარტავნობის მძვინვით იქცევა.

25ზარმაცს თავისი სიხარბე მოკლავს, რადგან მისი ხელები უარს ამბობენ შრომაზე.

26მთელ დღეს ის სიხარბით ხარბობს, ხოლო მართალი გაიღებს და არ ზოგავს. +

27უკეთურთა მსხვერპლი სისაძაგლეა, მით უმეტეს, თუ ცბიერებით სწირავს მას. +

28ცრუ მოწმე დაიღუპება და მომსმენი კაცი მუდამ ილაპარაკებს. +

29უკეთური კაცი ისასტიკებს სახეს, ხოლო წრფელმა იცის თავისი გზა.

30არ არის სიბრძნე და არ არის გონება, არ არის რჩევა უფლის საპირისპიროდ. +

31ცხენი გამზადებულია ბრძოლის დღისათვის, მაგრამ გამარჯვება უფლისგანაა. +

22
კარგი სახელი

22^1უკეთესია სახელი დიდ სიმდიდრეზე, ვერცხლსა და ოქროს კი წყალობა სჯობს. +

2მდიდარი და ღატაკი ერთმანეთს ხვდებიან: მათი ყველას გამჩენი უფალია.

3გონიერმა დაინახა ბოროტი და გაერიდა, ბრიყვებმა კი გადაიარეს და დაისაჯნენ. +

4საზღაური მორჩილებისა, უფლის შიშისა, არის სიმდიდრე, პატივი და სიცოცხლე.

5ეკლები და მახეებია ცბიერების გზაზე, თავისი სულის დამცველი გაერიდება მათ. +

6აღზარდე ყმაწვილი მისი გზის მიხედვით, კიდევაც რომ მოხუცდეს, არ გადაუხვევს მისგან.

7მდიდარი ღატაკებზე მთავრობს და მსესხებელი მონაა გამსესხებლისა.

8უსამართლობის დამთესავი უბედურებას მოიმკის და მისი მრისხანების კვერთხი გადატყდება.

9კეთილმოსურნე კურთხეულ იქნება, რადგან თავისი პურიდან მისცა ღარიბს. +

10გააგდე ბრიყვი და გავა განხეთქილებაც, შეწყდება ჩხუბი და კილვა.

11სპეტაკი გულის მოყვარულს სიამე აქვს ბაგეზე, მისი მოყვასი მეფეა.

12უფლის თვალები იცავენ ცოდნას, მოღალატის ნათქვამს კი გააბათილებს.

13ზარმაცი ამბობს: „ლომია გარეთ, შუა ქუჩაში ვიქნები მოკლული“.

14ღრმა თხრილია უცხოთა პირი, ვისზედაც გამწყრალია უფალი, ჩავარდება შიგ.

15სისულელე მიეკრო ყმაწვილის გულს, დარიგების კეტი მოაშორებს მისგან.

16ვინც ღარიბს ჩაგრავს, რათა გაიმრავლოს თავისი და აძლევს მდიდარს, მას დააკლდება.

17დახარე შენი ყური და ისმინე სიტყვანი ბრძენთა, და შენი გული მიაპყარ ჩემს ცოდნას,

18რადგან საამო იქნება შენთვის, თუ შენს წიაღში შეინახავ და ყველა ერთად განმტკიცდება შენს ბაგეებზე.

19რომ იყოს უფალში შენი საყრდენი, შენც გასწავლე დღეს,

20განა არ მოგწერე სამჯერ რჩევითა და სწავლით,

21რომ მესწავლებინა შენთვის ჭეშმარიტების სიტყვათა სიმტკიცე, რათა მიგეგო ჭეშმარიტი სიტყვები შენს გამომგზავნელთათვის?

22ნუ გაძარცვავ ღარიბს, რადგან ღარიბია იგი, და ნუ დაჩაგრავ ღატაკს კარიბჭესთან, +

23რადგან უფალი იდავებს მათ დავას და სულს წაართმევს მათ წამართმეველთ. +

24ნუ დაემოყვრები ბრაზიანს და ფიცხ კაცთან ნუ მიხვალ,

25რომ არ გაიწვრთნა მის გზებში და არ დაუგო მახე შენს სულს.

26ნუ იქნები მათ შორის, ხელს რომ ურტყამენ, თავდებად რომ უდგებიან სესხზე.

27თუ არაფერი გმართებს, რისთვის გამოგაცლიან ქვეშაგებს?

28ნუ გადასცდები საუკუნო საზღვარს, რომელიც შენმა მამებმა დადეს. +

29გინახავს შენ კაცი, სწრაფი თავის საქმეში? მეფეთა წინაშე წარდგება იგი, არ წარდგება ბნელთა წინაშე.

23
ცხოვრებისა და პატიოსნების სიბრძნე

23^1თუ დაჯდები ბატონთან პურის საჭმელად, კარგად დააკვირდი, რა არის შენს წინაშე,

2და დაადე დანა შენს საყლაპავს, თუ მსუნაგი ხარ.

3ნუ მოისურვებ მის საჭმელებს, რადგან ის მატყუარა პურია.

4ნუ შეალევ ღონეს გამდიდრებას, შეეშვი ამაზე ფიქრს.

5მოავლებ მას თვალს და აღარ არის იგი, რადგან შეისხამს იგი ფრთებს არწივივით და ცაში აფრინდება.

6ნუ შეჭამ თვალბოროტის პურს და მის საჭმელებს ნუ ისურვებ,

7რადგან როგორც ის ფიქრობს თავის სულში, ისეთია იგი: „ჭამე და სვი“, გეტყვის, მისი გული კი შენთან არაა.

8შენს ლუკმას, რომელიც შეჭამე, ამოარწყევ და ამაოდ დახარჯავ თავაზიან სიტყვებს.

9ბრიყვის გასაგონად ნუ ილაპარაკებ, რადგან ის აბუჩად აიგდებს შენი სიტყვების გონივრულობას.

10ნუ გადასცდები ძველ საზღვარს და ობოლთა მინდვრებში ნუ შეხვალ,

11რადგან მათი გამომსყიდველი ძლიერია, ის იდავებს მათ დავას შენთან.

12შენი გული მიაპყარ დარიგებას და შენი ყურები – ცოდნის ნათქვამს.

13ნუ მოერიდები ყმაწვილის დასჯას, რადგან თუ შოლტით სცემ მას, არ მოკვდება.

14შენ შოლტით სცემ მას, მის სულს კი შავეთისაგან იხსნი.

15ჩემო შვილო! თუ დაბრძენდება შენი გული, გაიხარებს ჩემი გულიც,

16და გამხიარულდება ჩემი ფილტვები, როდესაც შენი ბაგენი სწორს ილაპარაკებენ.

17ნუ შეშურდება შენს გულს ცოდვილებისა, არამედ უფლის შიშში იყოს მთელ დღეს, +

18რადგან არის მომავალი და შენი იმედი არ მოისპობა.

19ისმინე, შვილო, და დაბრძენდი და მიმართე შენი გული სარწმუნო გზაზე.

20ნუ იქნები ღვინის მსმელთა შორის, ხორცით გაუმაძღართა შორის, +

21რადგან ლოთი და მსუნაგი გაღატაკდება და მძინარა ჩაიცვამს ძონძებს.

22უსმინე შენს მამას, მან გშობა შენ და აბუჩად ნუ აიგდებ შენს დედას, როდესაც მოხუცდება იგი.

23სიმართლე შეიძინე და სიბრძნეს, შეგონებასა და გონებას ნუ გაყიდი.

24ლხენით ილხენს მართლის მამა და ბრძენის მშობელი იხარებს მისით. +

25გაიხარონ მამაშენმა და დედაშენმა და ილხინოს შენმა მშობელმა.

26მე მომეცი, შვილო, შენი გული და შენმა თვალებმა დაიცვან ჩემი გზა. +

27რადგან ღრმა ორმოა მეძავი და ვიწრო ჭა – უცხოტომელი ქალი.

28ის ყაჩაღივით გისაფრდება და მოღალატეებს ამრავლებს ადამიანებში.

29ვის „ვაი“ და ვის „უი“? ვის შუღლი? ვის საჩივარი? ვის ამაო ჭრილობები? ვის თვალების სიწითლე?

30ღვინოზე გვიანობამდე დამხანებელთ, განზავებული ღვინის საჭაშნიკოდ მავალთ.

31ნუ უყურებ ღვინოს, რომ წითელია, თასს რომ აძლევს თავის ფერს, პირდაპირ რომ გადადის ყელში.

32შემდეგ კი, გველივით გიკბენს და ასპიტივით გიჩხვლეტს.

33შენი თვალები უცხო ხილვებს იხილავენ და შენი გული უკუღმართობას ილაპარაკებს.

34იქნები ზღვის გულში მწოლარესავით, ან ანძის წვერზე.

35„მცემენ – არ მეტკინება! მირტყამენ – ვერ ვიგრძნობ! როდის გავიღვიძებ? – ისევ მას დავუწყებ ძებნას.“

24
მოთმინება და შემწყალებლობა

24^1ნუ შეგშურდება ბოროტი კაცისა და ნუ ისურვებ მათთან ყოფნას, +

2რადგან ძარცვაზე ფიქრობს მათი გული, სიბოროტით ლაპარაკობენ მათი ბაგენი. +

3სიბრძნით აშენდება სახლი და გონებით განმტკიცდება,

4და ცოდნით ოთახები გაივსება, ყოველი ძვირფასი და საამური ქონებით.

5ბრძენი მამაკაცი ძლიერია და მცოდნე კაცი იმტკიცებს ძალას.

6რადგან გონივრულად წარმართავ შენს ომს და მრავალ მრჩეველშია ხსნა.

7სულელისათვის სიბრძნე ძნელად მისაწვდომია, კარიბჭესთან არ გახსნის თავის ბაგეს. +

8ვინც ბოროტის ქმნას ფიქრობს, მას ბოროტგანმზრახველს უწოდებენ.

9სულელის განზრახვა ცოდვაა, ხოლო თავქარიანი საძულველია ადამიანისათვის.

10დაიღლები გასაჭირის დღეს, მცირეა შენი ძალა.

11დაიფარე სასიკვდილოდ წარგზავნილნი და ნუთუ მიატოვებ დასახოცად განწირულთ?

12თუ იტყვი: „აბა, ჩვენ არ ვიცოდით ეს“ – განა გულთამხილავი ვერ გაიგებს? შენი სულის მფარველმა ხომ იცის და ის მიუზღავს ადამიანს მისი საქმისამებრ. +

13ჭამე, შვილო, თაფლი, რადგან კარგია იგი, და გოლეული ეტკბობა შენს სასას.

14ასეთია სიბრძნის შეცნობა შენი სულისათვის, თუ ჰპოვე იგი, ყოფილა მომავალი და შენი იმედი არ მოისპობა.

15ნუ ჩაუსაფრდები, უკეთურო, მართლის სავანეს, ნუ გაძარცვავ მის წამოსაწოლს,

16რადგან შვიდჯერ დაეცემა მართალი, მაგრამ ადგება, ხოლო უკეთურნი უბედურებაში წაბორძიკდებიან.

17შენი მტრის დაცემისას ნუ გაიხარებ და მისი წაბორძიკებისას ნუ ილხენს შენი გული,

18თორემ იხილავს უფალი და ცუდად გამოჩნდება მის თვალში და მოაქცევს მისგან თავის რისხვას.

19ნუ გაეჯიბრები ბოროტმოქმედთ და ნუ შეგშურდება უკეთურთა,

20რადგან მომავალი არ ექნება ბოროტს, უკეთურთა სანთელი ჩაქრება.

21გეშინოდეს უფლისა, შვილო, და მეფისა, და მეამბოხეებში ნუ გაერევი, +

22რადგან უცაბედად მოვა მათი დაღუპვა და ორივეს ზიანს ვინ შეიცნობს?

23ესენიც ბრძენთათვისაა: მიკერძოება სასამართლოზე არ არის კარგი. +

24ვინც უკეთურს ეუბნება: „შენ მართალი ხარ“, იმას ხალხები დასწყევლიან, იმას ერები შერისხავენ.

25ხოლო მამხილებელთ სიამე ექნებათ და მათზე გადმოვა კეთილი კურთხევა.

26ტუჩებზე კოცნის, ვინც პასუხობს სარწმუნო სიტყვებით.

27შეასრულე შენი საქმე გარეთ და მოამზადე მინდორში იგი, შემდეგ კი ააშენე შენი სახლი.

28ნუ იქნები უმიზეზო მოწმე შენი მოყვასისა და ნუ ცდუნდები შენი ბაგეებით.

29ნუ იტყვი: „როგორც ის მომექცა, მეც ისე მოვექცევი მას, მივუზღავ კაცს თავისი საქმისამებრ“. +

30ზარმაცი კაცის მინდორთან გავიარე და უგუნური ადამიანის ვენახთან,

31და აჰა, სულმთლად ღვარძლად ამოსულიყო, მისი ზედაპირი ეკალ-ბარდებს დაეფარა და მისი ქვის ზღუდე დანგრეულიყო. +

32და ვიხილე, გულისყური მივაპყარ, დავინახე, დარიგება მივიღე:

33„ცოტა ძილი, ცოტა თვლემა, ცოტა გულხელდაკრეფა დასაწოლად“.

34და მოვა მგზავრივით შენი სიღატაკე და შენი სიღარიბე ფარიანი კაცივით. +

25
ღირსება სიბრძნის ჯილდოა

25^1ესეც სოლომონის იგავებია, რომელნიც გადაიწერეს ხიზკიაჰუს, იუდას მეფის, კაცებმა:

2საქმეთა დაფარვა ღვთის ღირსებაა ხოლო საქმის გამოკვლევა – მეფის ღირსება.

3ზეცა მაღალია და მიწა – ღრმა, ხოლო მეფეთა გული გამოუკვლეველია. +

4განაშორეთ წიდა ვერცხლისაგან და გამოუვა გამომდნობელს ჭურჭელი.

5მოაშორეთ მეფეს უკეთური და მისი ტახტი სიმართლით განმტკიცდება. +

6ნუ გამშვენდები მეფის წინაშე და დიდებულთა ადგილზე ნუ დადგები,

7რადგან სჯობს გითხრან: „ამოდი აქ“, ვიდრე დაგამცირონ კეთილშობილის წინაშე, რომელიც იხილეს შენმა თვალებმა. +

8ნუ ჩაერევი დავაში სწრაფად, რადგან რას გააკეთებ ბოლოს, როცა შეგარცხვენს შენი მეზობელი?

9იდავე შენი დავა შენს მეზობელთან, მაგრამ სხვის საიდუმლოს ნუ გაამჟღავნებ, +

10რათა არ შეგიზიზღოს გამგონემ, და შენი ცილისწამება არ მოგიბრუნდეს.

11წესიერად ნათქვამი სიტყვა ვერცხლით მოვარაყებული ოქროს ვაშლებია.

12როგორც ოქროს ბეჭედი და ბაჯაღლოს სამკაული, ისეა ბრძნული გაკიცხვა ყურადღებიანი ყურისათვის.

13როგორც თოვლის სიგრილეა მკის დღეს, ისე სანდოა მსტოვარი მისი გამომგზავნელისათვის, და თავისი ბატონის სულს მოაბრუნებს.

14კაცი, მოტრაბახე ტყუილი საჩუქრით უწვიმო ღრუბელი და ქარია.

15მოთმინებით მოდრკება მთავარი, და რბილი ენა ძვალს დაამსხვრევს.

16ჰპოვე თაფლი? ჭამე, რამდენიც გჭირდება, თორემ გაძღები და ამოარწყევ.

17დააძვირე შენი ფეხი შენი მოყვასის სახლში, თორემ მოყირჭდები და შეგიძულებს.

18კომბალი, მახვილი და ბასრი ისარია კაცი – დამამოწმებელი ცრუ მოწმობისა თავისი მოყვასისათვის.

19უვარგისი კბილი და ნაღრძობი ფეხი მოღალატის საყრდენია უბედურების დღეს.

20რაც ტანსაცმლის გამხდელია ცივ დღეს, რაც ძმარია ტუტეზე, ისაა სიმღერის მომღერალი ნაღვლიან გულზე.

21თუ შენი მტერი მშიერია, დააპურე იგი და, თუ სწყურია, შეასვი წყალი,

22რადგან ნაკვერცხლებს აგროვებ მის თავზე და უფალი მოგიზღავს შენ. +

23ჩრდილოეთის ქარი წვიმას წარმოქმნის და ფარული ენა – მრისხანე სახეს.

24ბინის კუნჭულში ცხოვრება სჯობს ანჩხლ ქალთან საერთო სახლში ცხოვრებას.

25რაც ცივი წყალია დაღლილი სულისათვის, ისაა კარგი ამბავი შორი ქვეყნიდან.

26მართალი, უკეთურის წინაშე დაცემული, არის როგორც ატალახებული წყარო და მოოხრებული სათავე.

27ბევრი თაფლის ჭამა არაა კარგი, და სხვისი ღირსების ჩხრეკა არ არის ღირსება.

28უგალავნო დანგრეული ქალაქია კაცი, რომელიც თავის სულს ვერ იოკებს.

26

ზარმაცი და ცრუ

ღირსი არ არის პატივისა

26^1როგორც თოვლი ზაფხულში და როგორც წვიმა მკის დროს, ისე უსარგებლოა ბრიყვისათვის ღირსება.

2როგორც ჩიტის ქროლვა, როგორც ბეღურის ფრენა, ისე არ მოეწევა დაუმსახურებელი წყევლა.

3მათრახი ცხენისათვის, აღვირი ვირისათვის, და შოლტი ბრიყვთა ზურგისათვის. +

4ნუ უპასუხებ ბრიყვს მისი სისულელისამებრ, რათა შენც არ დაემსგავსო მას.

5უპასუხე ბრიყვს მის სისულელისამებრ, თორემ ბრძენი ეგონება თავი.

6იგი ფეხებს იჭრის, სვამს ძალადობას, ვინც ამბავს აგზავნის ბრიყვის ხელით.

7როგორც კოჭლის წვივებია სუსტი, ისევეა იგავი ბრიყვთა პირში.

8როგორც შურდულზე გამოსაბმელი ქვა, ისეა ბრიყვის პატივისმცემელი.

9როგორც ნარშავი, მთვრალის ხელში მოხვედრილი, ისეა იგავი ბრიყვთა პირში.

10როგორც მოისარი, ყველას გამგმირავი, ისეა ბრიყვისა და გამვლელის დამქირავებელი.

11როგორც ძაღლი უბრუნდება თავის ნარწყევს, ბრიყვი იმეორებს თავის სისულელეს. +

12გინახავს კაცი, ბრძენი რომ იყოს საკუთარ თვალში? ბრიყვს მასზე მეტი იმედი აქვს. +

13ზარმაცი ამბობს: „ლომია გზაზე, ლომია ქუჩებს შორის“.

14კარი თავის ანჯამაზე ბრუნავს, ხოლო ზარმაცი თავის საწოლზე.

15ზარმაცი ლანგარში ჰყოფს თავის ხელს, ეძნელება პირთან მიტანა.

16ზარმაცი საკუთარ თვალში შვიდ ბრძენზე ბრძენია, რომელნიც დაფიქრებულად პასუხობენ. +

17გინდა ძაღლი ყურით დაუჭერია გამვლელს, გინდა გაფიცხებულა ჩხუბზე, რომელიც მას არ ეხება.

18როგორც თავის მომგიჟიანებელი, რომელიც ისვრის ნაპერწკლებს, ისრებს და სიკვდილს,

19ისეა კაცი, რომელიც ატყუებს თვის მოყვასს და ამბობს: „მე ხომ ვხუმრობ“.

20უშეშოდ ქრება ცეცხლი, ხოლო უცილისმწამებლოდ დაცხრება შუღლი.

21როგორც ნახშირი ნაკვერცხლისათვის და შეშა ცეცხლისათვის, ისეა ანჩხლი კაცი ჩხუბის გასაღვივებლად.

22ცილისმწამებლის სიტყვები განმგმირავია და გულის სიღრმეში აღწევენ ისინი. +

23როგორც წიდიანი ვერცხლი ფარავს თიხის ჭურჭელს, ისეა ანთებული ტუჩები და ბოროტი გული.

24ტუჩებით თავს მოაჩვენებს მოძულე, გუნებაში კი მზაკვრობას განიზრახავს. +

25როდესაც გაანაზებს თვის ხმას, ნუ ერწმუნები მას, რადგან შვიდი სისაძაგლეა მის გულში. +

26ვისი სიძულვილიც პირფერობით იფარება, მისი სიბოროტე კრებულში გამომჟღავნდება.

27ვინც ორმოს თხრის, თავად ჩავარდება მასში, ხოლო ვინც ქვას დააგორებს, მასვე დაუბრუნდება იგი.

28ცრუ ენას სძულს მის მიერ დატანჯულნი და მლიქვნელი პირი დამხობას ამზადებს.

27
თავის შექებისაგან გაფრთხილება

27^1ნუ იქებ თავს ხვალინდელი დღით, რადგანაც არ იცი, რას დაბადებს დღე. +

2უცხომ გაქოს შენ და არა შენმა პირმა, უცხოტომელმა – და არა შენმა ბაგეებმა. +

3მძიმეა ქვა და ტვირთია ქვიშა, ხოლო სულელის სიბრაზე ორივეზე მძიმეა.

4გულისწყრომა სისასტიკეა, ხოლო რისხვა – ნიაღვარი, მაგრამ მოშურნეობას წინ ვინ დაუდგება? +

5აშკარა მხილება სჯობს დაფარულ სიყვარულს.

6სარწმუნოა ჭრილობები მოყვრისაგან და მრავალია ამბორი მოძულესაგან. +

7მაძღარი სული გოლეულსაც თელავს, ხოლო მშიერი სულისათვის ყოველი მწარე ტკბილია.

8როგორც ჩიტი, დამტოვებელი თავისი ბუდისა, ისეა კაცი, დამტოვებელი თავისი ადგილისა.

9ზეთი და საკმეველი ახარებს გულს, ხოლო მეგობრის სიტკბო გულითად რჩევაშია.

10შენს მეგობარს და მამაშენის მეგობარს ნუ მიატოვებ, და შენი ძმის სახლში ნუ მიხვალ შენი უბედურების დღეს. ახლო მეზობელი სჯობს დაშორებულ ძმას. +

11დაბრძენდი, შვილო, და გაახარე ჩემი გული და მე მოვიგერიებ ჩემს მაგინებელთ. +

12გონიერი ხედავს ბოროტს და იმალება, ხოლო გულუბრყვილონი ჩაივლიან და ისჯებიან.

13აიღე მისი ტანსაცმელი, რადგან უცხოს დაუდგა თავდებად, და უცხოტომელის წილად გამოართვი გირაო.

14თუ ვინმე თვის მოყვასს აკურთხებს ხმამაღლა დილაადრიან, წყევლად ჩაეთვლება მას.

15წვიმიან დღეს შემაწუხებელი წვეთები და ანჩხლი ცოლი მსგავსნი არიან. +

16მისი დამკავებელი აკავებს ქარს და მისი მარჯვენა ზეთს იჭერს.

17რკინა რკინას ლესავს, კაცი კი ლესავს თვისი მოყვასის სახეს. +

18ვინც ლეღვს უფრთხილდება, შეჭამს მის ნაყოფს, ხოლო ვინც თვის ბატონს იცავს, პატივცემული იქნება.

19როგორც წყალშია სახე სახესთან, ისეა გული ადამიანისა ადამიანთან.

20შავეთი და ჯოჯოხეთი ვერ გაძღება და ვერც ადამიანის თვალი გაძღება.

21სახმილი ვერცხლისთვისაა და ბრძმედი ოქროსათვის, ხოლო ადამიანი მისი ქება-დიდებისამებრ გამოიცდება.

22ფილთაქვითაც რომ ნაყო როდინში სულელი ბურღულს შორის, არ მოსცილდება მისი სისულელე.

23ცნობით იცნობდე შენი ცხვრის სახეს, გული დაუდე ფარას,

24რადგან საუკუნოდ არაა სიმდიდრე და არც გვირგვინი გადავა თაობიდან თაობაში.

25ამოიწვერა ბალახი და გამოჩნდა ჟიჟო და შეაგროვებენ მთების მცენარეებს,

26იქნებიან ცხვრები შენი სამოსელისათვის და თხები მინდვრის საფასურისათვის,

27და თხების რძე შენი საკმარისი იქნება საკვებისათვის, შენი სახლეულის საკვებისათვის და შენი მოახლეების სარჩენად.

28
პატივი ღვთისმოსავს, წყევლა უკეთურს

28^1გარბიან უკეთურნი, დევნით კი არავინ დევნის, ხოლო მართალნი ლომის ბოკვერივით უსაფრთხოდ არიან.

2ქვეყნის ჯანყის დროს ბევრია მასში მთავარი, ხოლო გონიერი და მცოდნე ადამიანის დროს დიდხანს გაძლებს.

3ღარიბი მამაკაცი, რომელიც ჩაგრავს ღატაკებს, კოკისპირულ წვიმასავითაა, რომელიც არ ტოვებს პურს.

4რჯულის დამვიწყებელნი უკეთურს აქებენ და რჯულის დამცველნი უბრაზდებიან მათ. +

5ბოროტი ადამიანები ვერ გაიგებენ სამართალს, უფლის მაძიებელნი კი ყოველივეს გაიგებენ.

6სჯობს თავის სიმართლეში მავალი ღარიბი მრუდე გზით მავალ მდიდარს.

7რჯულს იცავს გონიერი შვილი, ხოლო გაუმაძღარის მოყვასი მამამისს არცხვენს.

8ვინც ამრავლებს თავის ქონებას ვახშითა და სარგებლით, ღატაკთა მწყალობელისათვის აგროვებს მას.

9ვინც რჯულის მოსმენისაგან ყურს გადახრის, მისი ლოცვაც სისაძაგლეა.

10ბოროტ გზაზე წრფელთა მაცდუნებელი თავისსავე თხრილში ჩავარდება, ხოლო უბიწონი სიკეთეს დაიმკვიდრებენ. +

11მდიდარ კაცს ბრძენი ჰგონია თავი, გონიერი ღატაკი კი გამოიცნობს მას.

12როდესაც მართალნი ზეიმობენ, დიდია პატივი, ხოლო როდესაც უკეთურნი აღზევდებიან, იმალება ადამიანი.

13თავის დანაშაულთა დამფარველს წარმატება არ ექნება, ხოლო მათი მაღიარებელი და დამტოვებელი შეწყნარებული იქნება. +

14ნეტარია ადამიანი, რომელსაც მუდამ ეშინია, ხოლო გულის გამქვავებელი უბედურებაში ჩავარდება. +

15მოღრიალე ლომი და მღრინავი დათვია უკეთური ბატონი ღატაკი ხალხისათვის.

16ჭკუანაკლული მთავარი უზომოდ მჩაგვრელია, ანგარების მოძულე გაიგრძელებს დღეებს.

17ადამიანი, მკვლელობის მადევარი, საფლავამდე ირბენს და არავინ მიემხრობა მას.

18უმწიკვლოდ მავალი გადარჩება, ხოლო ორი გზით გამრუდებული ერთზე დაეცემა.

19თავისი მიწის დამმუშავებელი პურით გაძღება, ფუჭის მადევარი კი სიღარიბით გაძღება. +

20მორწმუნე კაცი კურთხევითაა მდიდარი, ხოლო გამდიდრების მოსწრაფე არ დარჩება დაუსჯელი. +

21მიკერძოება კარგი არ არის, და პურის ნატეხის გამო შესცოდავს კაცი. +

22თვალხარბი კაცი ქონებას ეტანება და არ კი იცის, რომ გაჭირვება მიეწევა მას. +

23ადამიანის მამხილებელი ბოლოს უფრო ჰპოვებს მადლს, ვიდრე ქლესაენიანი.

24ვინც თავის მამას და დედას ართმევს და ამბობს: „არ არის დანაშაული“, ის დამარბეველი კაცის ამხანაგია. +

25ხარბი შუღლს აღვივებს, უფალზე დაიმედებული კი განცხრება. +

26თავის გულზე დაიმედებული ბრიყვია, ხოლო სიბრძნით მავალი გადარჩება.

27ვინც ღარიბს აძლევს, არ ექნება გაჭირვება, ხოლო ვინც თვალს არიდებს, მდიდარია წყევლით.

28უკეთურთა აღზევებისას იმალება ადამიანი, ხოლო მათი დაღუპვის დროს მართალნი მრავლდებიან.

29
სიბრძნეს სიკეთე მოაქვს, ცოდვას და უკეთურებას – დაღუპვა

29^1კაცი, რომელსაც ამხელენ და მაინც ჯიუტობს, უცებ განადგურდება და არ ექნება კურნება.

2მართალთა განდიდებისას ხარობს ხალხი, ხოლო უკეთურთა ბატონობისას კვნესის ხალხი.

3კაცი, მოყვარული სიბრძნისა, ახარებს თავის მამას, ხოლო მეძავთა მეგობარი ქონებას დაკარგავს.

4მეფე სამართლით დააფუძნებს ქვეყანას, ხოლო მექრთამე კაცი დაამხობს მას.

5მამაკაცი, რომელიც თავის მოყვასთან მლიქვნელობს, ბადეს უგებს თავისსავე ფეხთ.

6ბოროტი კაცის დანაშაულში ხაფანგია, ხოლო მართალი იმღერებს და იმხიარულებს.

7მართალმა იცის ღარიბთა სამართალი, უკეთურს არა აქვს ეს ცოდნა.

8თავქარიანი კაცები ცეცხლივით უბერავენ ქალაქს, ხოლო ბრძენნი უკუაქცევენ რისხვას. +

9სულელ კაცთან მოდავე ბრძენკაცი თუ ბრაზობს ან თუ იცინის, მაინც არა აქვს მოსვენება.

10სისხლის მოყვარულ კაცებს სძულთ უბიწო, ხოლო წრფელნი ზრუნავენ მის სულზე.

11მთელ თავის რისხვას ღვრის ბრიყვი, ხოლო ბრძენი იკავებს მას.

12სიცრუის ყურისმგდებელ ბატონს ყველა მსახური უკეთური ჰყავს.

13ღატაკს და თაღლითს ერთი აქვთ საერთო: ორივეს თვალთა გამნათებელი უფალია.

14მეფე, რომელიც სიმართლით ასამართლებს ღარიბთ, სამუდამოდ განამტკიცებს თავის ტახტს. +

15შოლტი და დარიგება სიბრძნეს იძლევა, ხოლო მიშვებული ყმაწვილი არცხვენს თავის დედას.

16უკეთურთა მომრავლებისას მრავლდება დანაშაული, მართალნი კი მათ დამხობას იხილავენ. +

17დასაჯე შენი შვილი და ის დაგამშვიდებს შენ და შვებას მოჰგვრის შენს სულს.

18ხილვათა გარეშე თავს აიშვებს ხალხი, ხოლო რჯულის დამცველი ნეტარია.

19სიტყვებით არ გაიწვრთნება მონა, რადგან კიდევაც რომ გაიგოს, არ გაეპასუხება.

20ხომ გინახავს სიტყვაჩქარი კაცი? ბრიყვს მასზე მეტი იმედი აქვს. +

21ვინც თვის მონას ანებივრებს სიყმაწვილიდან, საბოლოოდ ის მონა პატრონად იქცევა.

22მრისხანე კაცი შუღლს იწვევს და გულფიცხი კაცი – მრავალ დანაშაულს. +

23ქედმაღლობა დაამდაბლებს კაცს, და თავმდაბლობა მოუტანს დიდებას.

24ქურდთან მოზიარეს სძულს თავისი თავი, ფიცს ისმენს, მაგრამ არაფერს ამბობს. +

25ადამიანთა მოშიშარს მახე დაეგება, ხოლო უფალს მინდობილი დაცული იქნება.

26მრავალი ეძებს ბატონის კეთილგანწყობილ სახეს, მაგრამ უფლისაგანაა კაცის განაჩენი. +

27მართალთათვის სისაძაგლეა უსამართლო კაცი, ხოლო უკეთურთათვის სისაძაგლე – სწორი გზით მავალი.

30
აგურის წარმონათქვამნი

30^1სიტყვები აგურისა, იაკეს ძისა, მისნისა, წარმონათქვამი ითიელის, ითიელისა და უქალისადმი:

2მე ხომ უმეცარი ვარ კაცთაგან და ადამიანის გონება არა მაქვს მე, +

3არ მისწავლია სიბრძნე და წმიდის შეცნობა არ ვიცი.

4ვინ ავიდა ცაში და ჩამოვიდა? ვინ შეაგროვა ქარი თავისი მუჭებით? ვინ გამოიკრა წყალი კვართში? ვინ დაადგინა მიწის ყოველი კიდე? რა არის მისი სახელი და რა არის მისი ძის სახელი, თუ იცი?

5ღმერთის ყოველი ნათქვამი ხალასია, ფარია ის მასზე დანდობილისათვის. +

6ნურაფერს მიუმატებ მის სიტყვებს, რათა არ დაგსაჯოს და არ გამოდგე მატყუარა. +

7ორს მოვითხოვ მე შენგან, უარს ნუ მეტყვი, სანამ მოვკვდები:

8ამაო და სიცრუე განმაშორე, ნურც სიღარიბეს და ნურც სიმდიდრეს ნუ მომცემ, ჩემი წილი პურით გამომკვებე, +

9რომ არ გავძღე, არ უარვყო და არ ვთქვა: „ვინ არის უფალი?“ ან რომ გაღარიბებულმა, არ ვიქურდო და არ შევბღალო სახელი ჩემი ღმერთისა. +

10ნუ დააბეზღებ მონას თავის ბატონთან, რათა არ დაგწყევლოს და არ დადანაშაულდე.

11თაობა, მაწყევარი თავისი მამისა და არა მაკურთხებელი თავისი დედისა,

12თაობა, სუფთა საკუთარ თვალში, მაგრამ განუბანელი თავის სიბინძურისაგან,

13თაობა, რა ზვიადია მისი თვალები და რა აზიდულია მისი ქუთუთოები,

14თაობა, რომელთა კბილები მახვილებია და რომელთა ყბები დანებია, რათა შეჭამოს საწყალნი ქვეყნისა და უპოვარნი ადამიანთაგან. +

15წურბელას ორი ასული ჰყავს: „მომეცი, მომეცი!“ სამი გაუმაძღარია და ოთხი არ იტყვის: „კმარა!“

16შავეთი და უნაყოფო საშო, ქვეყანა, რომელიც ვერ ძღება წყლით, და ცეცხლი, რომელიც არ ამბობს: „კმარა!“

17თვალი მამის დამცინავი და დედის მორჩილების მოძულე – ამოკორტნიან მას ხევის ყორნები და შეჭამენ მას არწივის მართვენი.

18სამი რამ არის საოცარი ჩემთვის, ხოლო ოთხი რამ არ ვიცი:

19გზა არწივისა ცაში, გზა გველისა კლდეზე, გზა ხომალდისა ზღვის შუაგულში და გზა მამაკაცისა ქალწულთან.

20ასეთია გზა მრუში ქალისა: შეჭამა, მოიწმინდა პირი და თქვა: „არ გამიკეთებია მე ცუდი!“

21სამი რამის ქვეშ იძვრის მიწა და ოთხის ზიდვა არ შეუძლია:

22მონა, როდესაც ის მეფდება, და არამზადა, როდესაც ის პურით ძღება,

23საძულველი ქალი, როდესაც ის თხოვდება და მხევალი, როდესაც ის დაიმკვიდრებს თავისი ქალბატონის ადგილს.

24ოთხი რამ არის უმცირესი მიწაზე, მაგრამ ისინი ბრძენზე ბრძენნი არიან:

25ჭიანჭველები არ არიან ძლიერნი, მაგრამ ზაფხულში იმზადებენ თავიანთ პურს.

26კურდღლები არ არიან მაგარი ხალხი, მაგრამ კლდეზე დგამენ თავიანთ სახლს.

27მეფე არა ჰყავს კალიას, მაგრამ ყველანი მწყობრად გამოდიან.

28ფსვენს ხელებით დაიჭერ, ის კი მეფის სასახლეებშია.

29სამნი კარგად დააბიჯებენ და ოთხნი მარჯვედ დადიან:

30ლომი ძლიერია მხეცებში და უკან არ დაიხევს არავის წინაშე, +

31საბრძოლოდ აღკაზმული ცხოველი და ბოტი და მეფე, როდესაც ჯარი ახლავს!

32შენ თუ იარამზადე ქედმაღლობით ან ბოროტი განიზრახე, დაიდე ხელი პირზე!

33რადგან რძის შედღვება წარმოქმნის კარაქს და ცხვირის შედღვება წარმოქმნის სისხლს, ხოლო რისხვის შედღვება წარმოქმნის შუღლს!

31
სიტყვანი ლემუელისა

31^1სიტყვანი მეფე ლემუელისა, მისნისა, რომლითაც წვრთნიდა დედა მისი:

2რაო, ჩემო შვილო, რაო, შვილო ჩემი მუცლისა? და რაო, შვილო ჩემი აღთქმებისა?

3ნუ მისცემ დედაკაცებს შენს ძალას და შენს გზებს – მეფეთა დამღუპველებს! +

4მეფეებს არ შეეფერებათ, ლემუელ, მეფეებს არ შეეფერებათ ღვინის სმა, და არც მთავრებს შეეფერებათ მაგარ სასმელთა სიყვარული,

5რათა არ სვამდეს და არ ივიწყებდეს კანონებს, არ ამრუდებდეს ჩაგრულთა სამართალს. +

6მიეცით მაგარი სასმელი მომაკვდავს და ღვინო – სულით გამწარებულს.

7მან დალიოს და დაივიწყოს თვისი სიღარიბე და თავისი ტანჯვა აღარ გაიხსენოს!

8გახსენი შენი პირი მუნჯისათვის, წარმავლობის ძეთა სამართლისათვის, +

9გაუხსენი პირი მართლმსაჯულებას და განიკითხე გლახაკი და უპოვარი. +

10მარჯვე ცოლს ვინ ჰპოვებს? მარგალიტებზე მაღალია მისი ფასი. +

11ერწმუნება მას მისი მეუღლის გული და შემოსავალი არ დააკლდება.

12ის სიკეთეს მიუზღავს მას და არა სიბოროტეს მთელი მისი ცხოვრების დღეებში.

13მატყლს და სელს შოულობს იგი და ბეჯითად შრომობს საკუთარი ხელებით.

14სავაჭრო ხომალდების მსგავსია იგი და შორიდან მოაქვს თავისი პური.

15დგება ჯერ კიდევ ღამიანად და საკვებს ურიგებს თავის სახლს და ულუფას – თავის მხევალთ.

16გაიფიქრებს მინდორზე და იძენს მას, თავის ხელთა ნაყოფით გააშენებს ვენახს.

17ძალას შემოირტყამს წელზე და იმაგრებს მკლავებს.

18ხვდება, რომ კარგია მისი ჭირნახული, ღამით არ ქრება მისი სანთელი.

19იწვდენს ხელს სართავი ჯარისაკენ და მის ხელებს უპყრიათ თითისტარი.

20თავის ხელისგულს უშლის ღარიბს და ხელებს უწვდენს უპოვარს.

21არ შიშობს იგი თავის სახლზე თოვლიანობისას, რადგან მთელი მისი სახლი შემოსილია ძოწისფერი ქსოვილით.

22ის ფარდაგებს იკეთებს თავისთვის, ბისონი და მეწამულია მისი სამოსელი.

23ცნობილია მისი ქმარი ქალაქის კარიბჭეებთან, ქვეყნის უხუცესებთან ჯდომისას.

24ტილოს ტანსაცმელს კერავს და ყიდის, და სარტყლებს აძლევს ვაჭარს.

25ძალა და ღირსება მისი სამოსელია და უღიმის იგი მომავალ დღეს.

26პირს ხსნის იგი სიბრძნით და წყალობის რჯულია მის ენაზე. +

27თვალყურს ადევნებს თავისი სახლის გზებს და სიზარმაცის პურს არ ჭამს.

28დგებიან მისი შვილები ლოცავენ მას, მისი ქმარიც და – აქებს მას:

29‘მრავალმა ასულმა მიაღწია წარმატებას, მაგრამ შენ ყველას გადააჭარბე!’

30მაცდურია მშვენიერება და ამაოა სილამაზე, უფლის მოშიში ქალი კი ქებულია.

31მიეცით მას მის ხელთა ნაყოფისაგან და მისი საქმეები განადიდებენ მას კარიბჭეებთან.

+ 3მეფ. 4:32.

+ იერ. 5:26. მიქ. 7:2.

+ ფსალმ. 1:1. მათ. 5:29.

+ ეს. 59:7. რომ. 3:15.

+ მათ. 26:16.

+ იგავ. 8:1-2. ლუკ. 11:49. კოლ. 2:3.

+ რჯლ. 28:63. ეზეკ. 21:17.

+ ეს. 1:15. იერ. 11:11.

+ იგავ. 1:24. საქმე. 13:40.

+ 3მეფ. 3:9,12. იობ. 32:8.

+ იობ. 23:14. იოან. 3:18.

+ ფსალმ. 36:9. მათ. 5:5.

+ იობ. 18:17.

+ 4მეფ. 18:5. იერ. 9:23.

+ იობ. 28:15. იგავ. 8:11.

+ იგავ. 4:10; 9:11.

+ იგავ. 11:30; 15:4.

+ 1პეტრ. 4:10. 2კორ. 8:12.

+ ფსალმ. 36:1; 72:3.

+ რჯლ. 28:5. მალ. 2:2.

+ იაკ. 4:7. 1პეტრ. 5:5.

+ 1ნეშტ. 28:9.

+ იგავ. 3:2.

+ ფსალმ. 1:1. იგავ. 1:10.

+ რჯლ. 28:29. ეს. 59:10.

+ ფსალმ. 18:8.

+ მათ. 6:1. ებრ. 13:9.

+ ებრ. 12:13.

+ იგავ. 4:20.

+ იგავ. 7:27. მათ. 14:6.

+ იობ. 34:24. იერ. 16:17.

+ ფსალმ. 7:17. ეს. 5:18.

+ ეზეკ. 33:11.

+ იგავ. 24:33.

+ იგავ. 30:13.

+ იგავ. 19:5.

+ იგავ. 1:8.

+ იგავ. 3:23.

+ იგავ. 5:10.

+ ებრ. 13:4.

+ გამ. 22:1.

+ ლევ. 20:10.

+ ლევ. 18:5.

+ მათ. 11:19. 1კორ. 1:24.

+ ფსალმ. 11:7.

+ იობ. 28:15. იგავ. 3:14.

+ იობ. 28:16.

+ ლუკ. 11:49.

+ იგავ. 16:6.

+ დაბ. 49:10. დან. 2:21. რომ. 13:1.

+ იგავ. 3:16.

+ იობ. 28:17.

+ იოან. 1:1.

+ ფსალმ. 89:3; 109:3.

+ იობ. 36:8; 36:29.

+ იობ. 38:10.

+ იოან. 5:20.

+ 1ტიმ. 3:15. ებრ. 3:6. გამოცხ. 3:12.

+ ლუკ. 14:16.

+ იოან. 6:48. ეს. 55:1.

+ იგავ. 15:12. მათ. 7:6.

+ იგავ. 20:17.

+ იგავ. 15:20.

+ იობ. 20:20. იგავ. 11:4.

+ ფსალმ. 32:19. ეს. 49:26.

+ ფსალმ. 111:6. მათ. 26:13.

+ ფსალმ. 140:5. იაკ. 3:17.

+ იგავ. 6:13.

+ 1პეტრ. 4:8. 1კორ. 3:4.

+ იგავ. 18:11.

+ იგავ. 12:1.

+ ფსალმ. 36:36.

+ იობ. 8:13. ფსალმ. 111:10.

+ რჯლ. 25:13.

+ იგავ. 10:2. ეზეკ. 7:19. სოფ. 1:18.

+ ფსალმ. 33:20. ესთ. 7:9.

+ ფსალმ. 5:7; 118:1.

+ იობ. 31:25. მათ. 19:23. 1ტიმ. 6:17.

+ 1პეტრ. 4:18.

+ იგავ. 10:25. ეს. 37:31. იერ. 17:8.

+ რჯლ. 22:6; 25:4.

+ იგავ. 13:16.

+ იგავ. 12:9.

+ იგავ. 28:8.

+ იგავ. 1:24. ოს. 4:6.

+ გამ. 23:1. იგავ. 12:17.

+ 1იოან. 4:1. რომ. 16:18.

+ იგავ. 12:16.

+ ეფეს. 5:15.

+ ეს. 60:14.

+ იგავ. 19:7.

+ ფსალმ. 40:2. მათ. 5:7.

+ იგავ. 10:16; 27:22.

+ იგავ. 18:10.

+ 2მეფ. 22:6. იგავ. 10:17,27.

+ იგავ. 19:11.

+ ლუკ. 7:2. რომ. 13:3.

+ იგავ. 12:23.

+ ფსალმ. 32:14. ებრ. 4:13.

+ იგავ. 3:18; 11:30; 12:18.

+ ფსალმ. 111:3. იობ. 20:22.

+ იგავ. 21:27. ეს. 1:11. იერ. 6:20. ამოს. 5:21.

+ ფსალმ. 5:7.

+ იობ. 26:6. ფსალმ. 7:10.

+ იგავ. 17:22.

+ ეკლ. 3:12.

+ იგავ. 11:14; 20:18.

+ ეს. 7:9. იგავ. 2:22; 12:7.

+ გამ. 23:8. 1ტიმ. 6:9.

+ ფსალმ. 10:5. ეს. 1:15. იაკ. 5:16.

+ ფსალმ. 36:5. 1პეტრ. 5:7.

+ იობ. 21:30. რომ. 11:36.

+ ნეემ. 5:13.

+ 3მეფ. 3:27.

+ იგავ. 11:1; 20:10,23.

+ იგავ. 20:28; 25:5.

+ ესთ. 7:7. იგავ. 20:2.

+ იობ. 28:15.

+ ესთ. 3:1. იგავ. 18:12. დან. 4:27.

+ ფსალმ. 33:9. ეს. 30:18. იერ. 17:7.

+ ფსალმ. 7:16. იაკ. 3:6.

+ იგავ. 15:18.

+ იგავ. 6:13; 10:10.

+ იგავ. 20:20. ტიტ. 2:2.

+ იესო. 7:14.

+ იგავ. 15:17.

+ იგავ. 27:21. იერ. 17:10.

+ ფსალმ. 127:6. 2ტიმ. 1:5.

+ რჯლ. 32:35. 1პეტრ. 3:9. 1თეს. 5:15.

+ იგავ. 24:24. ეს. 5:23.

+ იგავ. 15:13.

+ იგავ. 21:14.

+ იგავ. 8:1. ეკლ. 2:14.

+ იაკ. 1:19.

+ იგავ. 20:5.

+ ლევ. 19:15. რჯლ. 1:17. იგავ. 24:23.

+ იგავ. 10:14; 12:13.

+ ფსალმ. 19:2.

+ იგავ. 10:15.

+ იგავ. 17:8. მათ. 2:11.

+ იგავ. 14:14. ეს. 3:10.

+ იგავ. 13:3. იაკ. 3:8-10.

+ იგავ. 17:17.

+ რჯლ. 19:18.

+ იგავ. 21:28.

+ იგავ. 30:22.

+ იგავ. 14:29.

+ ესთ. 7:9. რომ. 13:4.

+ იგავ. 3:21-22. ლუკ. 11:28.

+ ფსალმ. 40:2. მათ. 10:42.

+ იგავ. 26:15.

+ იგავ. 21:11.

+ იგავ. 15:20.

+ იგავ. 19:12.

+ მათ. 6:2. ლუკ. 18:8.

+ რჯლ. 7:13.

+ 3მეფ. 8:46. იობ. 14:4. ფსალმ. 50:7. 1იოან. 1:8. 2კორ. 6:17.

+ იგავ. 11:1.

+ იგავ. 27:13.

+ იგავ. 11:13.

+ გამ. 21:17. ლევ. 20:9. მათ. 15:4. მარკ. 7:10.

+ ფსალმ. 36:23.

+ იგავ. 16:12.

+ იგავ. 16:31.

+ 2ნეშტ. 36:22.

+ იგავ. 10:4.

+ იგავ. 25:24.

+ იგავ. 19:25.

+ ეკლ. 9:16.

+ ფსალმ. 36:26.

+ იგავ. 15:8.

+ იგავ. 19:5-9.

+ იობ. 5:13. ეზეკ. 28:5.

+ ფსალმ. 32:17.

+ ეკლ. 7:1-2.

+ იგავ. 27:12.

+ იესო. 23:13.

+ 2კორ. 3:7.

+ რჯლ. 24:17. იობ. 31:13.

+ იგავ. 23:11.

+ რჯლ. 19:14. იგავ. 23:10.

+ ფსალმ. 36:1. იგავ. 24:1.

+ რომ. 13:13. ეფეს. 5:18.

+ იგავ. 10:1; 15:20. ეს. 5:11.

+ მათ. 15:19. მარკ. 7:6.

+ ფსალმ. 36:1. იგავ. 23:17.

+ ფსალმ. 9:28.

+ იგავ. 14:6.

+ იობ. 34:11. ფსალმ. 61:13. იერ. 32:19. რომ. 2:6. გამ. 22:12.

+ მათ. 22:21. 1პეტრ. 2:17. რომ. 13:2.

+ იგავ. 18:5.

+ იგავ. 17:13.

+ იგავ. 15:19.

+ იგავ. 28:19.

+ იგავ. 20:5.

+ იგავ. 20:8.

+ ლუკ. 14:9-10.

+ იგავ. 20:19.

+ 1მეფ. 24:19. რომ. 12:20.

+ ფსალმ. 31:9-10.

+ 2პეტრ. 2:22.

+ ეს. 5:21. რომ. 12:16.

+ ლუკ. 19:21.

+ ფსალმ. 54:22.

+ საქმე. 16:17.

+ 1მეფ. 26:25.

+ იაკ. 4:13-14.

+ 2კორ. 10:12.

+ იაკ. 1:20.

+ ფსალმ. 140:5.

+ იგავ. 18:19.

+ იგავ. 23:15.

+ იგავ. 19:13; 25:24.

+ ებრ. 10:24.

+ ეს. 5:20.

+ იგავ. 26:27.

+ ფსალმ. 31:5. 1იოან. 1:9.

+ იობ. 3:25. რომ. 11:20.

+ იგავ. 12:11.

+ იგავ. 20:21.

+ იგავ. 18:5; 24:23.

+ 1ტიმ. 6:9.

+ მათ. 15:5.

+ იგავ. 13:10.

+ იგავ. 11:11. ეკლ. 9:18.

+ იგავ. 16:12; 20:28; 25:5.

+ ფსალმ. 36:36.

+ იგავ. 26:12. ეკლ. 5:1. იაკ. 1:19.

+ იგავ. 15:18.

+ იობ. 22:29. იგავ. 15:33. მათ. 23:12.

+ იგავ. 19:16.

+ იაკ. 1:10. 1კორ. 15:9.

+ ფსალმ. 11:7.

+ რჯლ. 4:2; 12:32.

+ მათ. 6:11. 1ტიმ. 6:8. ებრ. 13:5.

+ რჯლ. 8:12-14.

+ ფსალმ. 54:22. იგავ. 12:18. იერ. 9:8.

+ დან. 7:4. გამოცხ. 5:5.

+ რჯლ. 17:17.

+ ესთ. 3:15. ეს. 5:22.

+ იგავ. 24:11.

+ ლევ. 19:15. რჯლ. 1:16.

+ იგავ. 12:4; 18:22.

+ ტიტ. 2:3.

ეკლესიასტე
ეკლესიასტე

1. 1

2. 2

3. 3

4. 4

5. 5

6. 6

7. 7

8. 8

9. 9

10. 10

11. 11

12. 12

1
ეკლესიასტეს წიგნი

ყოველივე ამაოა

1^1სიტყვანი ეკლესიასტესი, დავითის ძისა, მეფისა იერუსალიმში. +

2„ამაოებათა ამაოება,“ თქვა ეკლესიასტემ. „ამაოებათა ამაოება! ყოველივე ამაოებაა!“ +

3რა უპირატესობა აქვს ადამიანს მთელი თავისი შრომისაგან, მზის ქვეშ რომ შრომობს?

ყოველივე წარმავალია

4თაობა მიდის და თაობა მოდის, ქვეყანა კი საუკუნოდ დგას.

5და ამოდის მზე და ჩადის მზე; და თვისი ადგილისაკენ მიისწრაფის, საიდანაც ამოვიდა.

6ქარი ქრის სამხრეთისაკენ, და ტრიალდება ჩრდილოეთისაკენ. ტრიალებს, ტრიალებს ქარი და თავის წრეზე უკან ბრუნდება ქარი.

7ყველა მდინარე ზღვისკენ მიედინება, მაგრამ ზღვა არ ივსება. საიდანაც მდინარენი მოედინებიან, ისევ იქ ბრუნდებიან სადინებლად.

8ყველა საგანი დამქანცავია, კაცი ვერ შეძლებს მოყოლას, თვალი ვერ გაძღება ცქერით და ყური ვერ აივსება სმენით.

9რაც იყო, ისევ იქნება, და რაც ხდებოდა, ისევ მოხდება: არაფერი არ არის ახალი მზის ქვეშ.

10არის რაღაც, რაზეც იტყვიან: „შეხედე, ახალია ეს!“ ის კი უკვე ყოფილა საუკუნეებში, ჩვენამდე რომ იყო.

11ხსენება არა აქვთ წინანდელთ, და არც შემდგომთ ექნებათ ხსენება მათ შორის, შემდეგ რომ იქნებიან.

სიბრძნის ამაოება

12მე, ეკლესიასტე, ვიყავი მეფე ისრაელზე იერუსალიმში.

13და დავუდე ჩემი გული, რომ სიბრძნით მეძებნა და შემემოწმებინა, რაც ცის ქვეშ ხდებოდა. მძიმე საქმე მისცა უფალმა ადამიანებს, გასატანჯავად.

14ვიხილე მე ყოველი საქმენი, მზის ქვეშ რომ კეთდება და აჰა, ყოველივე ამაოა და ქარის დევნაა!

15დაგრეხილის გასწორება შეუძლებელია და დანაკლისი ვერ დაითვლება.

16ვლაპარაკობდი ჩემს გულში: „შევიძინე და გავამრავლე სიბრძნე ყველა იმათზე მეტად, რომელნიც ჩემზე წინ იყვნენ იერუსალიმში, და ჩემმა გულმა მრავლად იხილა სიბრძნე და ცოდნა!“ +

17და განვაწყვე ჩემი გონება, რათა შემეცნო სიბრძნე და შემეცნო სიბრიყვე და სისულელე! და გავიგე, რომ ესეც ქარის დევნაა. +

18რადგან დიდ სიბრძნეს დიდი სევდა მოსდევს და ცოდნის გაღრმავებით იღრმავებ ტკივილს.

2

წარმავალი ნეტარების ამაოება

2^1ვუთხარი მე ჩემს თავს: „მოდი, გამოგცდი მხიარულებაში, რომ ვიპოვო, რა არის კარგი!“ და ესეც ამაოება იყო. +

2სიცილზე ვთქვი: „სისულელეა!“ და მხიარულებაზე: „რის მაქნისია?“

3ვეცადე ღვინით აღმეგზნო ჩემი სხეული, თუმცა ჩემი გული სიბრძნით წარმმართავდა, და სისულელეს მივდევდი, სანამ არ ვიხილე, თუ რა არის კარგი ადამიანისთვის, რასაც ის აკეთებს ცის ქვეშ თავისი სიცოცხლის დათვლილ დღეებში. +

4წამოვიწყე დიდი საქმენი: ავიშენე სახლები და ჩავყარე ჩემთვის ვენახები; +

5მოვაწყვე ჩემთვის ბაღნი და წალკოტნი და დავრგე მათში ყოველგვარი ხეხილი.

6ავიშენე ტბორები ხეთა ასაყვავებლად და ბაღნარის მოსარწყავად.

7შევიძინე მრავალი მონა და მხევალი, და შინ დაბადებული მონაც მრავლად მყავდა. ასევე ძროხაც და ცხვარიც უფრო მეტი მყავდა, ვიდრე ყველას, ვინც ჩემზე წინ ცხოვრობდა იერუსალიმში.

8შევაგროვე ჩემთვის ვერცხლიც და ოქროც, და მეფეთა და ოლქთა საგანძური. შევიძინე ჩემთვის მომღერალი კაცნი და ქალნი, ასევე ადამიანთა სიამენი – ხარჭანი მრავალნი. +

9და განვდიდდი მე და გადავაჭარბე ყველას, ვინც ჩემზე წინ იყო იერუსალიმში, და ჩემი სიბრძნეც მეხმარებოდა. +

10და რასაც ჩემი თვალები ითხოვდნენ, არაფერზე არ ვეუბნებოდი უარს, არავითარი სიხარულისაგან არ ვიკავებდი თავს, რადგან ხარობდა ჩემი გული მთელი ჩემი შრომისაგან და ეს იყო ჩემი წილი მთელი ჩემი შრომისაგან.

11შემდეგ დავაკვირდი ყველა ჩემს საქმეს, რომელიც ჩემმა ხელებმა გააკეთეს, და ნაშრომს, შრომით რომ გავაკეთე: და ყოველივე ამაოება და ქარის დევნა იყო და სარგებელი ვერაფერი ვპოვე მზის ქვეშ. +

სიბრძნე სჯობს სიბრიყვეს,

მაგრამ ერთიც და მეორეც წარმავალია

12და შემდეგ დავიწყე განსჯა სიბრძნისა, სიბრიყვისა და სისულელისა. რა შეუძლია გააკეთოს მან, ვინც მეფის შემდეგ მოვა? მხოლოდ ის, რაც უკვე გაკეთებულია.

13და დავინახე, რომ უპირატესობა აქვს სიბრძნეს სიბრიყვესთან, როგორც სინათლეს აქვს უპირატესობა სიბნელესთან.

14ბრძენის თვალები მის თავშია, ბრიყვი კი სიბნელეში დადის. მაგრამ ისიც შევიტყვე, რომ ერთი ხვედრი ეწევათ მათ ყველას. +

15და ვთქვი მე ჩემს გულში: „რაც ბრიყვს შეემთხვევა, მეც შემემთხვევა და რიღასთვის ვიყავი ბრძენი?“ და ვთქვი ჩემს გულში, რომ ესეც ამაოებაა,

16რადგან როგორც ბრიყვს არ დაიხსომებს არავინ, ისე არ ინახება საუკუნოდ ბრძენის ხსენება, და მომავალ დღეებში ყველაფერი დავიწყებას მიეცემა. და როგორ ერთნაირად კვდებიან ბრიყვი და ბრძენი?

17და შემძულდა ცხოვრება, რადგან შრომა მზის ქვეშ წუხილი იყო ჩემთვის, რადგან ყოველივე ამაოება და ქარის დევნაა!

18და შემძულდა მე მთელი ჩემი ნაშრომი, რაც ვიშრომე მზის ქვეშ, რადგან ვუტოვებ მას ადამიანს, ჩემს შემდეგ რომ იქნება.

19და ვინ იცის, ბრძენი იქნება ის თუ ბრიყვი, ვინც დაეპატრონება მთელ ჩემს ნაშრომს, ჩემი შრომითა და სიბრძნით რომ მოვიპოვე მზის ქვეშ. ესეც ამაოებაა!

20და შევაქციე მე ზურგი უიმედოდ მთელს იმ ნაშრომს, რაც ვიშრომე მზის ქვეშ.

21რადგან ხდება, რომ ადამიანი შრომობს სიბრძნით, ცოდნით და ნიჭით, და აძლევს წილად ადამიანს, რომელსაც ამაზე არ უშრომია. და ესეც ამაოება და დიდი ბოროტებაა!

22რადგან რა რჩება ადამიანს მთელი მისი შრომისაგან და თვისი გულისსწრაფვისაგან, მზის ქვეშ რომ შრომობს იგი?

23მთელი მისი დღეები სალმობაა და მისი საქმე – მწუხარება; ღამითაც კი არ აქვს მოსვენება მის გულს. ესეც ამაოებაა.

24განა უკეთესი არ არის ადამიანისათვის, რომ ჭამოს და სვას და უჩვენოს კეთილი თავის სულს თავისი შრომით? ესეც ვიხილე მე, რადგან ესეც ღვთის ხელიდანაა. +

25რადგან ვინ შეჭამს და ვინ დატკბება მის გარეშე?

26რადგან ადამიანს, რომელიც კეთილია მის წინაშე, მისცა მან სიბრძნე, ცოდნა და სიხარული. და მისცა მას საზრუნავი – შეკრიბოს და მოაგროვოს, რომ მისცეს კეთილს უფლის წინაშე. ესეც ამაოება და ქარის დევნაა. +

3
ყოველივეს თავისი დრო აქვს

3^1ყოველივეს თავისი დრო და ყოველ საგანს თავისიჟამი აქვს ცის ქვეშ: +

2ჟამი დაბადებისა და ჟამი სიკვდილისა; ჟამი დარგვისა და ჟამი დარგულის აღმოფხვრისა;

3ჟამი მოკვლისა და ჟამი კურნებისა; ჟამი ნგრევისა და ჟამი შენებისა;

4ჟამი ტირილისა და ჟამი სიცილისა; ჟამი გლოვისა და ჟამი ცეკვისა;

5ჟამი ქვათა სროლისა და ჟამი ქვათა შეგროვებისა; ჟამი ხვევნისა და ჟამი ხვევნისგან განშორებისა;

6ჟამი პოვნისა და ჟამი დაკარგვისა; ჟამი შენახვისა და ჟამი გადაგდებისა;

7ჟამი რღვევისა და ჟამი კერვისა; ჟამი დუმილისა და ჟამი ლაპარაკისა;

8ჟამი სიყვარულისა და ჟამი სიძულვილისა; ჟამი ომისა და ჟამი მშვიდობისა.

9რა სარგებლობა აქვს მკეთებელს თავისი შრომისაგან?

10მე ვიხილე საზრუნავი, რომელიც ღმერთმა მისცა ადამიანებს.

11ყოველივე მშვენივრად შექმნა თავის ჟამს, თვით მარადიულობა ჩადო მათ გულებში, მაგრამ საქმეს, რაც ღმერთმა მოიმოქმედა თავიდან ბოლომდე, ვერ ხვდება ადამიანი.

12ვიცი, რომ არ არის მათთვის იმაზე უკეთესი, ვიდრე მხიარულება და სიკეთის ქმნა თავის სიცოცხლეში. +

13და თუ რომელიმე ადამიანი ჭამს და სვამს და ხედავს სიკეთეს მთელ თავის ნაშრომში, ეს ღვთის საჩუქარია. +

14ვიცი, რომ ყოველივე, რასაც ღმერთი აკეთებს, საუკუნოდ იქნება – არც მიემატება და არც მოაკლდება; და ღმერთმა ისე მოაწყო, რომ ეშინოდეთ მისი. +

15რაც არის, უკვე იყო და რაც იქნება, უკვე ყოფილა, და ღმერთი მოიკითხავს გარდასულს. +

16და კიდევ ვიხილე მზის ქვეშ: სამართლის ადგილი – იქ კი უკეთურებაა, სამართლიანობის ადგილი – იქ კიდევ უკანონობაა.

17ვთქვი ჩემს გულში: „მართალსა და უკეთურს ღმერთი განსჯის, რადგან იქაა ჟამი ყოველი საგნისა და ყოველი საქმისა.“ +

18ვთქვი მე ჩემს გულში ადამიანზე, რომ გამოცადა ისინი ღმერთმა და აჩვენა მათ, რომ ისინი პირუტყვები არიან მხოლოდ.

19რადგან ხვედრი ადამიანთა და ხვედრი პირუტყვისა ერთი და იგივე ხვედრია: როგორც ერთი კვდება, ისევე კვდება მეორეც. და ერთი სუნთქვა აქვს ყველას, და არა აქვს ადამიანს უპირატესობა პირუტყვზე, რადგან ყოველივე ამაოებაა. +

20ყოველივე მიდის ერთი ადგილისკენ: ყოველივე მიწისაგან წარმოიშვა და ყოველივე მიწას უბრუნდება. +

21ვინ უწყის, ადის კი მაღლა ადამიანთა სული და პირუტყვის სული კი ჩადის დაბლა, მიწაში?

22და ვიხილე, რომ არაფერია იმაზე უკეთესი, ვიდრე ხარობდეს ადამიანი თვისი საქმით, რადგან ესაა მისი ხვედრი. რადგან ვინ მიიყვანს მას იმის სანახავად, რაც მის შემდეგ იქნება?

4
ცხოვრება სასტიკი და უსამართლოა

4^1და კიდევ მე ვიხილე ყოველი ჩაგვრა, რომელიც ხდება მზის ქვეშ. ვნახე ცრემლნი ჩაგრულთა და ნუგეშისმცემელი არ ჰყავდათ მათ. და ძალა მათ მჩაგვრელთა ხელთ იყო, მათ კი არ ჰყავდათ ნუგეშისმცემელი. +

2და მშურდა მე მკვდართა, რომელნიც უკვე დაიხოცნენ, ცოცხლებზე მეტად, რომელნიც აქამდე ცოცხლობდნენ.

3და მათზე, ორივეზე ბედნიერია ის, რომელიც ჯერ არ ყოფილა, რომელსაც არ უნახავს ეს ავი საქმენი, მზის ქვეშ რომ ხდება.

4და ვიხილე მე, რომ ყოველგვარი შრომა და ყოველგვარი წარმატება საქმეში კაცის ქიშპობაა მისი მოყვასის მიმართ. ესეც ამაოება და ქარის დევნაა. +

5ბრიყვს დაკრეფილი აქვს ხელები და ჭამს თავის ხორცს. +

6სჯობს სიმშვიდით სავსე ერთი მუჭა ტანჯვით სავსე პეშვებს და ქარის დევნას. +

7და კვლავ ვიხილე მე ამაოება მზის ქვეშ.

8იყო მარტოხელა კაცი: არც ძე, ჰყავდა, არც ძმა, ბოლო კი არა ჰქონდა მთელ მის შრომას, არც მისი თვალები გამძღარა სიმდიდრით. „და ვისთვის ვშრომობ მე და ვაკლებ ჩემს სულს სიკეთეს?“ ესეც ამაოება და ავი საქმეა! +

9ორნი სჯობიან ერთს, რადგან კარგი გასამრჯელო აქვთ თავიანთ შრომაში. +

10რადგან თუ დაეცემიან, ერთი წამოაყენებს თავის მეგობარს, ხოლო მარტოხელა რომ დაეცეს, მეორე არაა, რომ წამოაყენოს იგი.

11დაწვებიან ორნი და თბილად იქნებიან. ერთი კი როგორ გათბება?

12და ერთს თუ დაამარცხებს ვინმე, ორნი დადგებიან მის წინააღმდეგ. სამმაგი ძაფი მალე არ გაწყდება.

13სჯობს საწყალი და ბრძენი ბავშვი მოხუც და ბრიყვ მეფეს, რომელსაც აღარ ესმის გაფრთხილება. +

14რადგან ის საპატიმროდან გამოვა გასამეფებლად, თავის სამეფოში ღატაკადაც რომ დაიბადოს. +

15ვიხილე, რომ ყოველი მცხოვრები დადის მზის ქვეშ ამ მეორე ყრმასთან, რომელიც მის ნაცვლად დადგება.

16ბოლო არა აქვს მთელ იმ ხალხს, რომელიც მის წინ იყო, მაგრამ არც შემდგომნი გაიხარებენ მისით, რადგან ესეც ამაოება და ქარის დევნაა. +

5
დაუფიქრებელ სიტყვათა მორიდება

5^1(17) გაუფრთხილდი შენს ფერხთ, როდესაც ღვთის სახლში ივლი და მიუახლოვდი მოსასმენად და არა ბრიყვთა მსხვერპლის შესაწირად, რადგან მათ არ იციან, ბოროტს რომ სჩადიან. +

2(1) ნუ იჩქარებ შენი ბაგით და შენი გული ნუ ისწრაფებს სიტყვის წარმოთქმას ღვთის წინაშე, რადგან ღმერთი ცაშია, შენ კი მიწაზე ხარ. ამის გამო იყოს შენი სიტყვები მცირე. +

3(2) როგორც სიზმარი მოდის ბევრი ამბებით, ასევე ბრიყვის ხმაში ისმის ბევრი სიტყვა.

4(3) როდესაც აღთქმას აღუთქვამ ღმერთს, ნუ დააგვიანებ მის შესრულებას, რადგან მას არ უყვარს ბრიყვნი. რაც აღუთქვი, შეასრულე. +

5(4) სჯობს არ აღუთქვა, ვიდრე აღუთქვა და არ შეასრულო. +

6(5) ნუ მისცემ ნებას შენს ბაგეთ ცოდვაში შეიყვანონ შენი ხორცი და ნუ იტყვი ანგელოზთა წინაშე, რომ „შეცდომაა ეს!“ რატომ განრისხდეს ღმერთი შენს ხმაზე და აზიანებდეს შენი ხელით ნაკეთებს?

7(6) რადგან ოცნებათა და სიტყვათა სიმრავლეში ბევრი ამაოებაა. მაგრამ შენ გეშინოდეს ღვთისა.

8(7) თუ ღატაკთა ჩაგვრას, სიმართლისა და სამართლიანობის მოტაცებას იხილავ ოლქში, ნუ გაიკვირვებ ამას, რადგან მაღალზე მაღალი ზედამხედველობს და მათზე კი – უმაღლესი. +

9(8) სარგებელი მიწისაგან ყველასათვისაა, დამუშავებული მინდორი მეფისათვისაა.

10(9) ვერცხლის მოყვარული ვერ გაძღება ვერცხლით, და ვისაც სიმდიდრე უყვარს, ვერ გაძღება მით. ესეც ამაოებაა.

11(10) რაც უფრო მეტია კარგი რამ, მით უფრო მეტია მჭამელი. მის პატრონს კი რა სარგებელი აქვს, თავისი თვალებით ცქერის გარდა? +

12(11) ტკბილია მშრომელის ძილი, ცოტას შეჭამს თუ ბევრს, მაგრამ სიმაძღრე მდიდარს არ ანებებს ძილს.

13(12) ავი სატკივარი ვიხილე მზის ქვეშ: სიმდიდრე, თავისი პატრონის მიერ შენახული – მისდა საუბედუროდ. +

14(13) და იღუპება ის სიმდიდრე უბედური შემთხვევის გამო. და შვა მან ძე, ხელთ კი არაფერი აქვს. +

15(14) როგორც გამოვიდა თავისი დედის მუცლიდან შიშველი, ისე წავა, და არაფერს მიიღებს თავისი შრომის საზღაურად, რომ წაიღოს ხელით. +

16(15) და ესეც ავი სატკივარია: როგორც მოვიდა, ისე წავა. და რა სარგებელი აქვს მას, რომ ქარისათვის შრომობს?

17(16) მთელი თავისი დღეები ბნელში მოჭამა. ბევრს წუხდა, ავადობდა და ბრაზობდა.

18(17) აჰა, სად დავინახე სიკეთე: რომ ჭამოს და სვას კაცმა და ნახოს სიკეთე მთელი თავისი ნაშრომიდან, როდესაც შრომობს მზის ქვეშ თავისი სიცოცხლის იმ დათვლილ დღეებში, რომელიც მას მისცა ღმერთმა. რადგან ეს არის მისი ხვედრი. +

19(18) თუ ადამიანს ღმერთმა მისცა სიმდიდრე და ქონება, რომ ისარგებლოს მით და მიიღოს თავისი წილი და იხაროს თავისი შრომით – ეს ღმერთის საჩუქარია.

20(19) რადგან დიდხანს არ ემახსოვრება მას თავისი სიცოცხლის დღეები, რადგან ღმერთი პასუხობს მას მისი გულის სიხარულით. +

6

გაგრძელება

6^1არის ბოროტება, რომელიც ვიხილე მზის ქვეშ და გვხვდება ადამიანთა შორის:

2ზოგიერთ კაცს ღმერთი აძლევს სიმდიდრეს და ქონებას და პატივს და არაფერს არ აკლებს მის სულს ყოველივედან, რასაც ისურვებს, მაგრამ ღმერთი მას არ აძლევს ძალას, რომ ისარგებლოს ყველაფრით ამით. ეს ამაოება და ავი სატკივარია. +

3თუ კაცმა შვა ასი შვილი და მრავალ წელს იცოცხლა, რა ბევრიც არ უნდა იყოს, თუ მისი სული სიკეთით არ გამძღარა და საფლავიც არ ეღირსა, მე ვიტყვი: „დაუბადებელიც მასზე ბედნიერია!

4რადგან ამაოებაში მოვიდა და ბნელში წავა და ბნელში დაიფარება მისი სახელი.

5მზე არც უნახავს და არც გაუგია. ამას მეტი შვება აქვს, ვიდრე იმას.

6და ათასი წელიც რომ ეცხოვრა ორჯერ და სიკეთე არ ეხილა, განა ყოველივე ერთ ადგილას არ მიდის?“

7ადამიანის მთელი შრომა მისი პირისთვისაა, მაგრამ სული არ ივსება. +

8რადგან რა უპირატესობა აქვს ბრძენს ბრიყვის წინაშე? და რა – ღარიბს, რომელმაც იცის ცოცხალთა წინ სიარული?

9სჯობს თვალით ნანახი სულის ნაოცნებარს. ესეც ამაოება და ქარის დევნაა.

10რაც იყო, მას უკვე ეწოდა სახელი და ცნობილია, რა არის ადამიანი, რადგან ვერ შეძლებს თავისზე ძლიერთან დავას. +

11მართლაც არსებობს ბევრი საგანი, რომელიც ამრავლებს ამაოებას. რა სარგებელი აქვს ადამიანს?

12რადგან ვინ იცის, რა არის კარგი ადამიანისათვის ცხოვრებაში, მისი ამაო ცხოვრების დათვლილ დღეებში, რომელთაც ის ატარებს ჩრდილივით? და ვინ ეტყვის ადამიანს, რა იქნება მის შემდეგ მზის ქვეშ? +

7

მხოლოდ სიბრძნესა და უბრალოებაში

შეიძენს ადამიანი სიმშვიდეს

7^1კარგი სახელი სჯობს კარგ ნელსაცხებელს და

2სჯობს გლოვის სახლში მისვლა ლხინის სახლში მისვლას, რადგან ეს არის ყოველი ადამიანის ბოლო, და ცოცხალმა დაიდოს გულთან.

3სჯობს მწუხარება სიცილს, რადგან სახის დაღვრემილობისას უკეთესდება გული.

4ბრძენთა გული გლოვის სახლშია, ხოლო ბრიყვთა გული – მხიარულების სახლში.

5სჯობს ბრძენის მიერ საყვედურის მსმენელი კაცს, რომელიც ბრიყვის ქებას ისმენს. +

6რადგან როგორც ხმა ეკლების ტკაცუნისა ქვაბის ქვეშ, ისეა ბრიყვის სიცილი. და ესეც ამაოებაა.

7რადგან ჩაგვრისას ბრძენი კარგავს გონებას, ხოლო საჩუქარი აფუჭებს გულს.

8სჯობს საქმის ბოლო მის დასაწყისს, სჯობს სულგრძელობა – ქედმაღლობას.

9ნუ იჩქარებ შენს სულში გაბრაზებას, რადგან სიბრაზე ბრიყვთა უბეში განისვენებს.

10ნუ იკითხავ: „რატომ არის, რადგან სიბრძნით არ კითხულობ ამას.

11კარგია სიბრძნე მემკვიდრეობასთან ერთად და მათთვის, ვინც ხედავს მზეს.

12რადგან სიბრძნე ჩრდილშია, ვერცხლი ჩრდილშია, ხოლო ცოდნის უპირატესობა ის არის, რომ სიბრძნე აცოცხლებს თავის პატრონს.

13შეხედე ღვთის მოქმედებას, რადგან ვინ შეძლებს იმის გასწორებას, რაც მან გაამრუდა?

14სიკეთის დღეს კარგად იყავი და უბედურების დღეს განჭვრიტე – ესეც და ისიც ღმერთმა შექმნა იმისთვის, რომ ვერაფერი ვერ ჰპოვოს ადამიანმა თავის შემდგომ. +

15ეს ყველაფერი მინახავს მე დღეებში ჩემი ამაოებისა: მართალი დაღუპულა თავის სიმართლეში და უკეთური დღეგრძელი ყოფილა თავის სიბოროტეში.

16ნუ იქნები დიდად მართალი და ნუ დაბრძენდები მეტისმეტად – რად უნდა იყო შეწუხებული? +

17ნუ შესცოდავ დიდად და ნუ იქნები სულელი – რად უნდა მოკვდე უდროოდ?

18კარგია, თუ ამას ჩაეჭიდები და არც იმას გაუშვებ ხელს, რადგან უფლის მოშიში აგვარებს ყოველივე ამას. +

19სიბრძნე გააძლიერებს ბრძენს ათ ხელისუფალზე მეტად, ქალაქში რომ არიან. +

20ნამდვილად არ არის ქვეყანაზე მართალი ადამიანი, რომელიც მხოლოდ სიკეთეს სჩადის და არ სცოდავს. +

21ყველა სიტყვას, რასაც იტყვიან, ნუ მიაქცევ ყურადღებას, რათა არ მოისმინო, შენი მონა რომ გწყევლის.

22რადგან შენმა გულმა იცის, რომ შენც სწყევლიდი სხვებს.

23ყოველივე ეს გამოვცადე მე სიბრძნით და ვთქვი: „დავბრძენდები“, მაგრამ ეს შორსაა ჩემგან.

24ის რაც შორსაა და ძალიან ღრმაა, ვინ ჰპოვებს მას? +

25მოვაბრუნე ჩემი გული, რომ ვისწავლო და ვიკვლიო, და გამოვიძიო სიბრძნე და გამჭრიახობა, რათა შევიცნო უკეთურების სიბრიყვე და შეშლილობის სისულელე. +

26და ვპოვე მე, რომ სიკვდილზე მწარეა ქალი, რადგან ის ხაფანგია, მისი გული – ბადე და მისი ხელები – ბორკილები. უფლის წინაშე კეთილი დაუსხლტება მას, ხოლო ცოდვილი გაებმება მასში. +

27„აი, ეს ვპოვე მე!“ თქვა ეკლესიასტემ, „ერთი მეორეს მივაბი, რათა მეპოვნა ახსნა,

28რასაც ჩემი სული კვლავ ეძებს, მაგრამ ვერ ვპოვე. ერთი კაცი ვიპოვე ათასში, ხოლო ქალი ყველა მათ შორის ვერ ვიპოვე. +

29და აჰა, მხოლოდ ეს ვპოვე მე: რომ ღმერთმა შექმნა ადამიანი პატიოსნად, მათ კი წამოიწყეს ბევრი ხრიკები!“ +

8

სიკეთე ღვთის მოშიშთ და

ხელისუფალთა მორჩილთ

8^1ვინაა მსგავსი ბრძენისა და ვინ შეიცნობს საგანთა არსს? ადამიანის სიბრძნე ანათებს მის სახეს და ცვლის მისი სახის სიმკაცრეს. +

2„დაიცავი-მეთქი მეფის ბრძანება ღვთისადმი ფიცის გამო.

3ნუ იჩქარებ მისგან წასვლას, ნუ დადგები ბოროტ საქმეში, რადგან რასაც ის მოისურვებს, გააკეთებს.“

4ვინაიდან მეფის სიტყვა ხელმწიფებაა და ვინ ეტყვის მას: „რას აკეთებ?“

5მცნების დამცველმა არ იცის ბოროტი საქმე, ჟამი და სამართალი კი იცის ბრძენის გულმა. +

6რადგან ყოველ საქმეს თავისი ჟამი და წესი აქვს, მაგრამ ადამიანს მძიმედ აწევს უბედურება. +

7რადგან არავინ იცის, რაც იქნება, რადგან როგორ მოხდება, ვინ ეტყვის მას? +

8ადამიანი არაა ქარის ხელისუფალი, რომ დააკავოს ქარი, და ხელმწიფება არ არის სიკვდილის დღეზე, და მოციქულობა არ არის ომში და უკეთურება ვერ გადაარჩენს თავის პატრონს. +

9ყოველივე ეს ვიხილე და ჩემი გული დავუდე ყოველ საქმეს, რაც მზის ქვეშ ხდება, როდესაც ადამიანი ბატონობს ადამიანზე მის საბოროტოდ.

10და ამასთან ვიხილე მე დამარხული უკეთურნიც, და წმიდა ადგილიდან მოდიოდნენ და მიდიოდნენ, და დავიწყებას მიეცნენ ქალაქში, სადაც ასე იქცეოდნენ. ესეც ამაოებაა. +

11სადაც სწრაფად არ ისჯება ბოროტი, ადამიანის გული ბოროტებით ივსება. +

12თუმცა ცოდვილი ასჯერ ჩაიდენს ბოროტებას, ღმერთი დიდხანს უთმენს მას. სიკეთე ექნებათ ღვთის მოშიშთ, ვინაიდან მოიშიშებენ მის წინაშე.

13სიკეთე არ ექნება უკეთურს და ჩრდილივით ხანმოკლე იქნება მისი დღეები, ვინაიდან არ მოიშიშებს ღვთის წინაშე. +

14არის ამაოება, რომელიც ხდება მიწაზე: არიან მართალნი, რომელთაც მიეზღვებათ უკეთურთა მოქმედებისამებრ და არიან უკეთურნი, რომელთაც მიეზღვებათ მართალთა მოქმედებისამებრ. მე ვთქვი, რომ ესეც ამაოებაა. +

15და ვაქე მე სიხარული, რადგან არაფერია უკეთესი ადამიანისათვის მზის ქვეშ, ვიდრე ჭამა და სმა და მხიარულება. და ეს თან ახლავს მას შრომაში მთელი სიცოცხლე, რომელიც მისცა მას ღმერთმა მზის ქვეშ. +

16და როდესაც დავუდე გული, რომ შემეცნო სიბრძნე და მეხილა ის საქმე, რომელიც მიწაზე ხდება, რისთვისაც ვერც დღისით და ვერც ღამით თვალით ვერ ხედავს ძილს, +

17ვიხილე ღვთის ყოველი საქმე, მაგრამ ადამიანს არ ძალუძს მისწვდეს საქმეს, რომელიც მზის ქვეშ ხდება: რამდენიც არ უნდა ეცადოს ადამიანმა, ვერ მისწვდება. და კიდევაც რომ იფიქროს ბრძენმა, რომ იცის, ვერ შეძლებს მიწვდომას.

9
შეასრულე ნება ღვთისა

9^1ყოველივე ეს ჩავიდე ჩემს გულში, რათა გამომერკვია, რომ მართალნი და ბრძენნი და მათი საქმენი ღმერთის ხელთაა. არც სიყვარული და არც სიძულვილი არ იცის ადამიანმა – ყოველივე ეს მის წინაშეა. +

2ერთი და იგივე მოსდის ყველას: ერთი ხვედრი აქვს მართალსა და უკეთურს, კეთილს, სპეტაკსა და მანკიერს, მსხვერპლის შემწირველს და იმას, ვინც მსხვერპლს არ სწირავს, როგორც პატიოსანს, ისე ცოდვილს, მოფიცარსა თუ ფიცის მოშიშს.

3აი, რა არის ცუდი ყოველივეში, რაც მზის ქვეშ ხდება, რომ ერთი ხვედრი აქვს ყველას, და ადამიანის ძეთა გულიც სავსეა ბოროტებით, და სისულელეა მათ გულებში მათ სიცოცხლეში. ამის შემდეგ კი მკვდრებისაკენ წავლენ. +

4რადგან მას, ვინც სიცოცხლის თანაზიარია, აქვს იმედი, რადგან ცოცხალი ძაღლი მკვდარ ლომსა სჯობია.

5რადგან ცოცხლებმა იციან, რომ მოკვდებიან, ხოლო მკვდრებმა არაფერი არ იციან და არა აქვთ მეტად საზღაური, რადგან დავიწყებულია მათი ხსენება. +

6მათი სიყვარულიც, მათი სიძულვილიც, მათი შურიც უკვე გაქრა და მათ საუკუნოდ აღარა აქვთ წილი აღარაფერში, რაც მზის ქვეშ ხდება.

7წადი, სიხარულში ჭამე შენი პური და გულმხიარულად სვი შენი ღვინო, რადგან ღმერთმა უკვე მოიწონა შენი საქმენი.

8ყოველჟამს თეთრი იყოს შენი ტანსაცმელი და ნელსაცხებელი არ მოაკლდეს შენს თავს. +

9განიცადე ცხოვრება ქალთან, რომელიც შენ გიყვარს მთელი შენი ამაო ცხოვრების დღეებში, რომელიც მოგცა შენ ღმერთმა მზის ქვეშ მთელ შენს ამაო დღეებში, რადგან ესაა ხვედრი შენი სიცოცხლესა და შრომაში, რასაც შენ შრომობ მზის ქვეშ. +

10ყოველივე, რასაც შენი ხელი მისწვდება გასაკეთებლად, შენი ძალისამებრ გააკეთე, რადგან არ არის საქმე და ჩანაფიქრი და ცოდნა და სიბრძნე შავეთში, სადაც შენ მიდიხარ.

11კიდევ ვიხილე მზის ქვეშ, რომ არც მკვირცხლებს აქვთ წარმატება სირბილში და არც მამაცებს – ომში, და არც ბრძენთ აქვთ პური და არც გონიერთ – სიმდიდრე და არც მცოდნეთ – მოწონება. მაგრამ ჟამი და შემთხვევა ელოდება მათ ყველას. +

12რადგან არც ადამიანმა იცის თვისი ჟამი: მსგავსად თევზებისა, ჩაჭიდებულნი რომ არიან ბოროტ ბადეს და მსგავსად ფრინველებისა, გაბმულნი რომ არიან მახეში, მათსავით შეპყრობილ იქნებიან ადამის ძენიც უბედურების ჟამს, უცებ რომ დაატყდება მათ. +

13კიდევ ასეთი სიბრძნე ვიხილე მზის ქვეშ და დიდია ის ჩემთვის:

14იყო პატარა ქალაქი და მცირე ხალხი მასში. და მოადგა მას დიდი მეფე და შემოარტყა მას დიდი ალყა.

15მაგრამ მოიძებნა მასში ღატაკი ბრძენი და მან გაადარჩინა ქალაქი თავისი სიბრძნით, მაგრამ კაციშვილს არ გაუხსენებია ეს ღატაკი კაცი. +

16და ვთქვი მე: „სიბრძნე სჯობს სიმამაცეს.“ მაგრამ ღატაკის სიბრძნეც აბუჩადაა აგდებული და მის სიტყვებს არ ისმენენ. +

17უფრო ისმის მშვიდად თქმული სიტყვანი ბრძენისა, ვიდრე ყვირილი ხელმწიფისა ბრიყვთა შორის.

18სჯობს სიბრძნე საბრძოლო იარაღს, მაგრამ ერთი ცოდვილი ღუპავს მრავალ კეთილს. +

10
სიბრძნე და სიბრიყვე

10^1მკვდარი ბუზი ამყრალებს, ადუღებს მენელსაცხებლის ზეთს. მცირე სიბრიყვე გადასწონის სიბრძნესა და ღირსებას. +

2ბრძენის გული მარჯვნივაა მიმართული, ბრიყვის გული კი – მარცხნივ.

3და გზაზეც, რომლითაც ბრიყვი მიდის, გულისყური აკლია მას და თითქოს ყველას ეუბნება, რომ სულელია.

4თუ ბატონის რისხვა აენთება შენზე, ნუ მიატოვებ შენს ადგილს, რადგან სიმშვიდე ფარავს დიდ ცოდვებს. +

5არის ბოროტება, რომელიც ვიხილე მზის ქვეშ, როგორც შეცდომა, რომელიც გამოდის ხელმწიფისაგან:

6სიბრიყვე მოთავსდა დიდ სიმაღლეებში, მდიდარნი კი მდაბლად სხედან.

7ვიხილე მონები ცხენებზე, მთავარნი კი მონებივით მავალნი მიწაზე.

8ორმოს ამომთხრელი მასში ჩავარდება, ზღუდის გამანგრეველს კი გველი უკბენს. +

9ქვების მომპოვებელი მათგან დაზიანდება, ხეთა გამპობს მათგან აქვს საფრთხე.

10თუ ცული დაბლაგვდა და პატრონმა არ გაულესა პირი, მაშინ ძალა უნდა მოიკრიფოს. უპირატესობა სიბრძნისა წარმატებაშია.

11თუ უკბენს გველი თილისმის შელოცვამდე, შემლოცავს არა აქვს უპირატესობა.

12სიტყვანი ბრძენი პირისა მოსაწონია, ბრიყვის ბაგენი კი მასვე გადაყლაპავენ.

13მისი პირის ნათქვამის დასაწყისი სიბრიყვეა, მისი პირის დასასრული კი – ავი სიბრიყვე.

14ბრიყვი გაამრავლებს სიტყვებს, ადამიანმა არ იცის რა იქნება, და მის შემდეგ რა იქნება, ვინ ეტყვის მას? +

15ბრიყვთა შრომა ქანცავს მას, ვინც არც კი იცის, ქალაქის გზა.

16ვაი შენ, ქვეყანავ, მეფედ ყრმა რომ გყავს, შენი მთავარნი კი დილიდანვე ჭამენ. +

17ნეტარება შენ, ქვეყანავ, რომ შენი მეფე დიდებულთა ძეა, ხოლო შენი მთავრები თავის დროზე ჭამენ ძალ-ღონის მოსაკრებად და არა სათრობად.

18სიზარმაცის გამო ჭერი ჩამოიწევს და ხელების დაკრეფით სახლში წვეთავს.

19გასართობად აწყობენ სერობას, და ღვინო ამხიარულებს ცხოვრებას, ვერცხლი კი ყველაფერს პასუხობს.

20შენს ფიქრებშიც კი ნუ დასწყევლი მეფეს, და შენს საწოლ ოთახში ნუ დასწყევლი მდიდარს, რადგან ცის ფრინველი მიუტანს ამ ამბავს და ფრთოსანი მოუთხრობს შენს სიტყვას. +

11

ადრე დარგე შენი თესლი და

დარდი მოიშორე გულიდან

11^1გაატანე შენი პური წყალს, რადგან მრავალი დღის შემდეგ ჰპოვებ მას. +

2მიეცი ნაწილი შვიდსა და რვასაც, რადგან არ იცი, რა უბედურება მოხდება ქვეყანაზე. +

3როდესაც ღრუბლები ივსებიან, წვიმას ღვრიან მიწაზე. თუ ხე ვარდება მიწაზე, სამხრეთით იქნება თუ ჩრდილოეთით, სადაც დაეცემა, იქვე დარჩება.

4ქარის მომზირალი ვერ დათესავს და ღრუბლების დამკვირვებელი ვერ მოიმკის.

5როგორც არ იცი ქარის გზა და როგორ წარმოიქმნება ძვალნი ორსულის მუცელში, ისე ვერ შეიცნობ საქმეს ღვთისას, რომელიც ყოველივეს იქმს. +

6დილით დათესე შენი თესლი და საღამოს ნუ დაასვენებ შენს ხელს, რადგან არ იცი, რომელი მიაღწევს წარმატებას: ეს თუ ის, თუ ორივე თანაბრად კარგია. +

7ტკბილია სინათლე და სასიკეთოა თვალისათვის მზის ხილვა.

8თუნდაც მრავალ წელს იცოცხლოს ადამიანმა, გაიხაროს ყოველი წლით და ახსოვდეს სიბნელის დღენი, რადგან მრავალი იქნება. და ყველაფერი, რაც მოვა, ამაოება იქნება. +

9გაიხარე, ჭაბუკო, შენს ბავშვობაში და გაგამხიარულოს შენ გულმა შენმა ჭაბუკობის დღეებში. და იარე შენი გულის გზების მიხედვით და შენს თვალთა ხედვით. მაგრამ იცოდე, რომ ყოველივე ამის გამო ღმერთი მიგიყვანს სამსჯავროზე. +

10მოიშორე მწუხარება შენი გულიდან და მოიცილე ცუდი შენი ხორციდან, რადგან ბავშვობა და სიჭაბუკე ამაოებაა.

12

გონივრული დამოკიდებულება ღვთისადმი

12^1გახსოვდეს შენი გამჩენი შენი სიჭაბუკის დღეებში, სანამ არ მოსულა ავი დღეები და არ დამდგარა წლები, როცა იტყვი: „არა მწადიან ისინი!“

2სანამ არ დაბნელებულა მზე და სინათლე და მთვარე და ვარსკვლავნი და ღრუბელნი არ მოჰყოლიან წვიმას, +

3იმ დღეს, როდესაც აკანკალდებიან სახლის მცველნი და მოიხრებიან ძლიერი კაცები და შეწყვეტენ ფქვას დამფქველნი, რადგან შემცირდებიან, და დაიბინდებიან სარკმელში მჭვრეტელნი,

4და დაიკეტებიან კარნი უბანში, როდესაც მიწყდება წისქვილის ხმა, და ადგებიან ჩიტის ხმაზე და მიყუჩდებიან გალობის ასულნი, +

5და სიმაღლისაც შეეშინდებათ, გზაზე კი შიში შეიპყრობთ, დაიკვირტება ნუში, დამძიმდება კუტკალია, დაირღვევა კაპარი, რადგან მიდის ადამიანი თავის მარადიულ სახლში, მოტირალნი კი უბანში ტრიალებენ, – +

6სანამ არ გამწყდარა ვერცხლის საბელი, არ დამსხვრეულა ოქროს ფიალა, არ გატეხილა დოქი წყაროზე და ჭაში არ ჩამსხვრეულა ბორბალი.

7მტვერი დაუბრუნდება მიწას, როგორც იყო, სული კი დაბრუნდება ღმერთთან, რომელმაც მისცა იგი. +

8„ამაოებათა ამაოება“, – თქვა ეკლესიასტემ, – „ყოველივე ამაოებაა!“ +

დასკვნა

9იმის გარდა, რომ ბრძენი იყო ეკლესიასტე, ხალხსაც ასწავლიდა. აწონა, გამოიკვლია და შეთხზა ბევრი იგავი. +

10ცდილობდა ეკლესიასტე, ეპოვნა სასურველი სიტყვები და სარწმუნოდ არის დაწერილი მისგან ჭეშმარიტი სიტყვები.

11ბრძენთა სიტყვანი დეზებივითაა, ჩაჭედილი ლურსმნებივითაა კრებულთა გამონათქვამები – ყველანი ერთი მწყემსისაგან არის მოცემული.

12და უფრო მეტიც, ჩემო შვილო, გაფრთხილდი: ბევრი წიგნების წერას არა აქვს ბოლო და ბევრი ფიქრი ასუსტებს ხორცს.

13და მოვისმინოთ დასკვნა ყველაფერი ამისა: გვეშინოდეს ღვთისა და ვიცავდეთ მის მცნებებს, რადგან სულ ეს არის ადამიანი. +

14რადგან ყველა საქმეს ღმერთი მიიტანს სამსჯავროზე, ყოველივე დაფარულს – კარგი იქნება თუ ცუდი. +

+ 3მეფ. 2:12. იგავ. 1:1.

+ ეკლ. 12:8. 2კორ. 4:18.

+ 3მეფ. 3:12.

+ ეკლ. 7:25.

+ ეკლ. 8:15.

+ ოს. 4:11.

+ 3მეფ. 7:1.

+ 3მეფ. 9:28; 10:14,21,22,27.

+ 3მეფ. 10:23.

+ ეკლ. 1:14.

+ იგავ. 17:24.

+ ეკლ. 3:12-13.

+ იობ. 27:16; 32:8.

+ ლუკ. 9:21. 1კორ. 6:12.

+ ეკლ. 2:24; 8:15.

+ ეკლ. 5:18.

+ დან. 4:32.

+ ეკლ. 1:9.

+ ეკლ. 12:14.

+ ფსალმ. 48:13. 1პეტრ. 3:12.

+ დაბ. 3:19. ფსალმ. 145:4. ეკლ. 12:7.

+ ეკლ. 3:16.

+ საქმე. 7:9,28.

+ იგავ. 6:10.

+ იგავ. 17:1.

+ ფსალმ. 38:7. 1იოან. 2:16.

+ დაბ. 2:18. მსაჯ. 7:10.

+ ეკლ. 2:13.

+ დაბ. 41:40.

+ ეკლ. 1:14.

+ 1მეფ. 15:22. ოს. 6:6. საქმე. 7:3.

+ იგავ. 10:19. მათ. 6:7. იაკ. 1:19.

+ რჯლ. 23:21.

+ საქმე. 5:4.

+ ეფეს. 6:9.

+ იოან. 2:16.

+ იობ. 20:20.

+ მარკ. 8:36.

+ იობ. 1:21. 1ტიმ. 6:7.

+ ეკლ. 2:24.

+ ფილიპ. 4:6.

+ ფსალმ. 48:11.

+ იობ. 5:7.

+ იობ. 9:23.

+ ფსალმ. 143:4. ეკლ. 8:7.

+ იგავ. 15:31.

+ იობ. 2:10.

+ ეს. 5:21. რომ. 11:20.

+ იობ. 15:32.

+ ეკლ. 9:16.

+ 3მეფ. 8:46. 2ნეშტ. 6:36. იგავ. 20:9. იაკ. 3:2. 1იოან. 1:8. რომ. 7:14.

+ რომ. 11:33.

+ ეკლ. 1:17. იოან. 10:8.

+ იგავ. 5:4.

+ რომ. 5:15.

+ დაბ. 1:27.

+ იგავ. 17:24.

+ რომ. 13:3.

+ ეკლ. 3:1.

+ ეკლ. 6:12.

+ იობ. 14:5. ფსალმ. 38:6.

+ ლევ. 21:4. ფსალმ. 48:18.

+ ფსალმ. 70:5-6.

+ ფსალმ. 143:4.

+ 1კორ. 4:13. 2კორ. 6:8.

+ ეკლ. 2:24; 3:12. საქმე. 14:17. 1კორ. 10:31. ფილიპ. 4:11-12.

+ ეკლ. 1:17.

+ საქმე. 7:11; 27:1,20.

+ ეკლ. 8:11.

+ იობ. 14:21.

+ მათ. 6:17; 25:4.

+ იგავ. 5:18. 1პეტრ. 3:7.

+ ეკლ. 3:1. ლუკ. 12:25.

+ ლუკ. 12:39; 21:35. ეფეს. 6:13.

+ იგავ. 29:8.

+ იგავ. 21:22; 24:5.

+ იესო. 7:25.

+ 1კორ. 3:18.

+ ფსალმ. 37:2.

+ ფსალმ. 7:16; 56:7. იგავ. 26:27.

+ ეკლ. 8:7.

+ ეს. 3:4.

+ გამ. 22:28.

+ ლუკ. 6:38; 12:17,33.

+ ლუკ. 16:9.

+ იოან. 3:8.

+ რომ. 12:11.

+ იობ. 10:21.

+ 2ტიმ. 2:22.

+ დაბ. 48:10.

+ 2მეფ. 19:35.

+ იობ. 1:21.

+ ფსალმ. 145:4.

+ ეკლ. 1:2.

+ 3მეფ. 4:32.

+ რჯლ. 6:2. 1ტიმ. 1:5.

+ 2კორ. 5:10. 3მეფ. 4:32.

ქებათა ქება
ქებათა ქება

1. 1

2. 2

3. 3

4. 4

5. 5

6. 6

7. 7

8. 8

1
ქებათა ქება

საქმროსა და საპატარძლოს ურთიერთობა

1^1ქებათა ქება სოლომონისა.

საპატარძლო

2„მეამბოროს თავისი ბაგეების ამბორით, რადგან ღვინოზე ტკბილია შენი ალერსი! +

3სურნელოვანია შენი ნელსაცხებელი, და თავად სახელი შენი დაღვრილი ნელსაცხებელია. ამის გამო უყვარხარ ქალწულებს.

4თან წარმიტაცე და ერთად გავიქცეთ. მეფემ შემიყვანა თავის პალატებში.“ „ვიხარებდით და ვიშვებდით შენით, ვაქებდით შენს ალერსს ღვინოზე მეტად. ღირსად შეგიყვარეს შენ!“

5„შავი ვარ, მაგრამ მშვენიერი, ასულნო იერუსალიმისა! ვით კედარის კარავნი და ვით სოლომონის კრეტსაბმელნი. +

6ნუ უყურებთ, რომ შავი ვარ, რომ მზისგანა ვარ დამწვარი. დედაჩემის ძენი შემომწყრნენ, დამადგინეს ვენახის მცველად, ჩემი ვენახი კი ვერ დავიცავი.

7მითხარი, ჩემი სულის შეყვარებულო, სად აძოვებ, სად ისვენებ შუადღისას, რისთვის ვიხეტიალო შენი მეგობრების ჯოგებში?“

საქმრო

8„თუ ვერ სცნობ, უმშვენიერესო ასულთა შორის, გაჰყევი ცხვრის კვალს და მწყემსთა ბინების შორიახლო აძოვე შენი თიკნები.

9ჩემს ულაყს, ფარაონის ეტლში შეკაზმულს, გამსგავსე შენ, სატრფოვ ჩემო! +

10მშვენიერია შენი ღაწვები, მძივებით შემკულნი, და ყელი – ყელსაბამით მორთული.“ +

11„ოქროს საყურეებს გაგიკეთებთ, ვერცხლით დაწინწკლულებს.“

საპატარძლო

12„ვიდრემდის ინახით იჯდა მეფე, სურნელსა ფშვენდა ჩემი ნარდიონი.

13მურის ჭურჭელი – საყვარელი ჩემი ჩემთანაა, ჩემს ძუძუთა შორის განისვენებს.

14ქოფერის მტევანია ჩემთვის ჩემი საყვარელი ენგადის ვენახებში.“

15„აჰა, მშვენიერი ხარ, სატრფოვ ჩემო, აჰა, მშვენიერი ხარ! მტრედებია შენი თვალები.“

16„აჰა, მშვენიერი ხარ, საყვარელო ჩემო, და სანატრელი! რა მწვანეა ჩვენი სარეცელი!

17კოჭები ჩვენი სახლისა ნაძვისაა, ჭერი – კვიპაროსის.“

2

საპატარძლოს სწყურია საქმროსთან შეხვედრა

2^1„მე ვარ ნარგიზი შარონისა და ღელეთა შროშანი.“

2„როგორც შროშანი ეკალთა შორის, ასეა სატრფო ჩემი ასულთა შორის!“ +

3„როგორც ხე ვაშლისა ტყიურ ხეთა შორის, ასეა საყვარელი ჩემი ჭაბუკთა შორის! მის ჩრდილში მსურს და ვზივარ კიდეც, ნაყოფი მისი ეტკბო ჩემს სასას. +

4შემიყვანა მან ღვინის სახლში და ალამი მისი ჩემს ზემოთ სიყვარულია.

5გამამაგრეთ ღვინით, გამაგრილეთ ვაშლებით, რადგან დავსნეულდი სიყვარულისგან.

6ნეტავ თავქვეშ მედოს მისი მარცხენა და მისი მარჯვენა მეხვეოდეს!“

7„გაფიცებთ თქვენ, ასულნო იერუსალიმისა, ველის ნიამორებს და ირმებს გაფიცებთ. არ გააღვიძოთ, არ აღძრათ სიყვარული, ვიდრემდის თავად არ ინებოს.“

8„აჰა, გაისმის ხმა ჩემი საყვარელისა. აჰა, მოდის იგი, მორბის მთებზე, მოხტის ბორცვებზე.

9ვამსგავსე საყვარელი ჩემი ნიამორის ანუ ირმის ნუკრს. აჰა, დგას იგი ჩვენი ზღუდის უკან, სარკმელში იჭვრიტება და ილანდება ცხაურებს შორის.

10მომიგებს საყვარელი ჩემი და მეტყვის: ‘ადექი, სატრფოვ ჩემო, მშვენიერო ჩემო, და წამოდი!’

11რადგან, აჰა, მიიწურა ზამთარი, ჟამი ღვარებისა გარდახდა, თავისთვის წავიდა.

12ყვავილები დაჩდნენ მიწის პირზე, ჟამი გალობისა მოიწია და ხმა გვრიტისა ისმის ჩვენს მხარეში.

13ლეღვმა გამოიღო თვისი ყვავილი, ვაზის ყვავილი სურნელებით ფშვენს, ადექი, სატრფოვ ჩემო, მშვენიერო ჩემო, და წამოდი!’“

14„შენ, ჩემო მტრედო, შეხიზნულო ხეობის კლდეთა შორის! მიჩვენე პირი შენი, მასმინე ხმა შენი! რადგან ტკბილია ხმა შენი და პირი შენი მშვენიერი.“ +

15„დაგვიჭირეთ პატარა მელიები, ვენახთა მომსპობი, რადგან ჰყვავის ვენახები ჩვენი.“ +

16„ჩემი საყვარელი ჩემია ის მწყესავს შროშანთა შორის!

17ვიდრეღა სუნთქავს დღე მობრუნდი, ემსგავსე, საყვარელო ჩემო ნიამორს ანუ ირმის ნუკრს, ნაპრალოვან მთებზე მოარულს!“

3

საპატარძლოს სიზმარი

3^1„ვეძებე ღამით ჩემს სარეცელზე ჩემი სულის შეყვარებული, ვეძებე იგი და ვერ ვიპოვე.

2ავდგები-მეთქი და მოვივლი ქუჩებსა და მოედნებს. მოვძებნი-მეთქი ჩემი სულის შეყვარებულს. ვეძებე იგი და ვერ ვიპოვე.

3შემომხვდნენ მცველნი, ქალაქის შემომვლელნი – ‘ხომ არ გინახავთ ჩემი სულის შეყვარებული?’

4ცოტას გავშორდი, ვიპოვე ჩემი სულის შეყვარებული. დავიჭირე და აღარ გავუშვი, ვიდრე არ შევიყვანე დედაჩემის სახლში და ჩემი მშობლის გალიაკში.“ +

5„გაფიცებთ თქვენ, ასულნო იერუსალიმისა, ველის ნიამორებს და ირმებს გაფიცებთ, არ გააღვიძოთ, არ აღძრათ სიყვარული, ვიდრემდის თავად არ ინებოს!“ +

სოლომონის ქორწინება

6ვინ არის იგი, უდაბნოდან ამომავალი, ვით სვეტი კვამლისა, მურითა და გუნდრუკით კმეული და მენელსაცხებელთა ყოველი სურნელით? +

7აჰა, სოლომონის სარეცელი: სამოცი ძლიერი მის გარშემოა, ძლიერთაგან ისრაელისა.

8თითოეულს მახვილი უპყრია, გაწვრთნილნი არიან საბრძოლველად, გვერდზე ჰკიდია თითოეულს მახვილი ღამეებში შიშით. +

9ტახტრევანი გაიკეთა მეფე სოლომონმა ლიბანის ძელთაგან.

10სვეტები მისი ვერცხლისგან შექმნა, საიდაყვენი – ოქროსგან, საყდარი – მეწამული ქსოვილისგან, შიგნიდან სიყვარულით მოჰქარგეს იერუსალიმის ასულებმა.

11გამოდით, ასულნო სიონისა, და იხილეთ მეფე სოლომონი რომლითაც დედამ დააგვირგვინა იგი მისი ქორწილისა და გულის სიხარულის დღეს.“ +

4

სიყვარულის გამჟღავნება

4^1„აჰა, მშვენიერი ხარ, სატრფოვ ჩემო, აჰა, მშვენიერი ხარ! შენი თვალები ორი მტრედია შენი პირბადის ქვეშ; შენი თმა არვეა თხათა, გილყადის მთიდან დაშვებული. +

2შენი კბილები გაპარსული ცხვარია, საბანელით ამომავალი, თითოეული ტყუპ-ტყუპად მსხმელი და ბერწი არ არის მათ შორის.

3შენი ბაგეები ძოწის ძაფივითაა, და შენი პირი – საამური. შენი ღაწვები ბროწეულის ლებნებია შენი პირბადის ქვეშ.

4შენი ყელი დავითის გოდოლია, აგებული საჭურველთათვის. ათასი ფარი ჰკიდია მასზე, ძლევამოსილთა ყველა ფარი. +

5ორი ძუძუ შენი ორი თიკანია ნიამორისა, მარჩბივი, მძოვარი შროშანთა შორის.

6ვიდრეღა სუნთქავს დღე და იძვრიან ჩრდილები, ავალ მურის მთაზე და გუნდრუკის ბორცვზე. +

7ყოვლად მშვენიერი ხარ, სატრფოვ ჩემო, და ბიწი არ არის შენში! წამო, ლიბანიდან სასძლოვ! +

8წამოდი ამანას მწვერვალით, შენირისა და ხერმონის მწვერვალით, ლომთა ბუნაგთაგან, ვეფხვთა მთებიდან.

9შენ დაატყვევე ჩემი გული, ო, სასძლოვ, დაო ჩემო! ერთი შეხედვით, შენი ყელსაბამის ერთი მძივით!

10რა საამურია შენი ალერსი, სასძლოვ, დაო, ჩემო! რა ტკბილია შენი ალერსი, ღვინის უმჯობესი!

11გოლი მოსწვეთავს შენს ბაგეებს, სასძლოვ! თაფლი და რძეა შენი ენის ქვეშ; შენი სამოსელის სურნელი ლიბანის სურნელია!

12ბაღი ხარ დახშული, სასძლოვ, დაო ჩემო, ჭა – დაგმანული, წყარო – დაბეჭდილი. +

13შენი ნარგავები ბროწეულის ბაღია, რჩეული ნაყოფით – ქოფერით და ნარდიონით,

14ნარდით და ზაფრანით, ლერწმით და კინამოთი, ყოველგვარი გუნდრუკის ხითურთ, მურით და ალოეთი, ყოველგვარი რჩეული სურნელებით.

15წალკოტთა წყარო, ჭა ცხოველი წყლისა და ნაკადულნი, ლიბანიდან მომდინარენი.“

საპატარძლოს პასუხი

16„აღდექ ჩრდილოდან, ქარო, მოვედ სამხრით, ქარო, მოჰბერე ჩემს წალკოტს, იფრქვეოდეს მისი სურნელებანი! მოვიდეს თავის წალკოტში საყვარელი ჩემი და იგემოს მისი რჩეული ხილი!“ +

5

საქმროს ხმა

5^1„ჩავედი ჩემს ბაღში, სასძლოვ, დაო ჩემო: მოვისთვლე მური და ჩემი სურნელებანი. ვიგემე პური ჩემი და თაფლი ჩემი, ვსვი ღვინო ჩემი და რძე ჩემი. ჭამეთ, მოყვასნო, სვით და დაითვრენით, საყვარელნო!“ +

განშორების ტანჯვა

2„მე მძინავს, ჩემი გული კი მღვიძარეა. აჰა, მესმის ხმა ჩემი საყვარელისა, რომ რეკავს: ‘გამიღე კარი, დაო ჩემო, სატრფოვ ჩემო, მტრედო ჩემო, უბიწოვ ჩემო! რადგან თავი ცვარმა ამივსო და თმები – ღამის წვეთებმა.’

3გახდილი მაქვს პერანგი, როგორღა ჩავიცვა? დაბანილი მაქვს ფეხები, როგორღა დავისვარო?

4ჩემმა საყვარელმა შემოყო ხელი კარის ღრიჭოში და შემეძრა მის გამო შიგნეული.

5ავდექი, რომ გამეღო ჩემი საყვარლისათვის; ხელებიდან წვეთავდა მური, თითებიდან ეწვეთებოდა მური კარის სახელურს.

6გავუღე კარი ჩემს საყვარელს, მაგრამ გაბრუნდა ჩემი საყვარელი და წავიდა. სული ჩემი ილეოდა მის ხმაზე. ვეძებდი მას და ვერ ვპოულობდი; ვუხმობდი მას, არ მაგონებდა.

7შემომხვდნენ მცველნი, ქალაქის შემომვლელნი. მცემეს და დამჭრეს. მომხადეს მოსასხამი ზღუდის მცველებმა.

8გაფიცებთ თქვენ, ასულნო იერუსალიმისა, თუ ჰპოვოთ საყვარელი ჩემი, რას ეტყვით მას? უთხარით, დავსნეულდი სიყვარულისგან.“ +

9„რითი სჯობს საყვარელი შენი სხვათა საყვარლებს, უმჯობესო ასულთა შორის? რითი სჯობს საყვარელი შენი სხვათა საყვარლებს, ასე რომ გვაფიცებ?“

10„თეთრ-ყირმიზია საყვარელი ჩემი, ათიათასთაგან გამორჩეული.

11თავი მისი ოქროა რჩეული, თმები მისი დახვეული, შავია ყორანივით.

12თვალები მისი მტრედებია წყლის ნაკადულებთან, რძეში განბანილნი, ბუდეში მსხდარნი.

13ღაწვები მისი სურნელთა კვლებია, საამოდ მფშვენნი, მისი ბაგეები შროშანებია, მდინარი მურით მწთოლვარენი.

14ხელები მისი თლილი ოქროა, იაგუნდებით მოოჭვილი; მუცელი მისი სპილოსძვლის ჭურჭელია, საფირონით მოჭედილი.

15წვივები მისი მარმარილოს სვეტებია, ოქროს კვარცხლბეკზე დაფუძნებული. მისი პირისახე ლიბანის მსგავსია და დიდებულია, როგორც კედარი.

16მისი სასა სიტკბოებაა, თავად კი – ყოვლად სანატრელი. ეს არის საყვარელი ჩემი, ეს არის სატრფო ჩემი, ასულნო იერუსალიმისა!“

6

შეხვედრის სიხარული

6^1„სად წავიდა საყვარელი შენი, უმშვენიერესო ქალთა შორის? საით მიიქცა საყვარელი შენი? მოვძებნით შენთან ერთად.“

2„თავის წალკოტში ჩავიდა საყვარელი ჩემი, სურნელოვან კვლებში. წალკოტებში სამწყესად, შროშანთა დასაკრეფად.

3მე ჩემი საყვარლის ვარ და ჩემია საყვარელი ჩემი, რომელიც მწყემსავს შროშანთა შორის.“ +

4„მშვენიერი ხარ, სატრფოვ ჩემო, თირცასავით და სანატრელი – იერუსალიმივით! საშინელი – ბაირაღებით მორთული ბანაკივით!

5მიაქციე თვალები ჩემგან, რადგან მატყვევებენ! შენი თმები, თხათა არვეა, გილყადიდან დაშვებული.

6კბილები შენი ცხვრის ფარაა, საბანელით ამომავალი; თითოეული ტყუპ-ტყუპად მსხმელი და ბერწი არ არის მათ შორის.

7ღაწვები შენი ბროწეულის ლებნებია შენს პირბადის ქვეშ.

8სამოცი დედოფალია, ოთხმოცი – ხარჭა, და ურიცხვი – ქალწული;

9ეს კი ერთადერთია, მტრედი ჩემი, უბიწო ჩემი; ეს ერთადერთია დედამისისთვის, გამორჩეულია მისი მშობლისათვის. იხილეს ქალწულებმა და ბედნიერად შერაცხეს იგი.

10‘ვინ არის იგი ცისკარივით აღმომჭვრეტელი, მთვარისებრ მშვენიერი და მზისებრ ნათელი? და საშინელი, როგორც ბაირაღებით მორთული ბანაკი?’

11ჩავედი ნიგვზნარში, რომ მენახა მწვანე ჭალები; მენახა, თუ აყვავდა ვაზი, თუ გაიფურჩქნა ბროწეული.

12არ მეგონა, თუ გამიწევდა გული ჩემი ხალხის დიდებულთა ეტლებისკენ.“

7

საქმროს აღტაცება

7^1„მობრუნდი, მობრუნდი, სულამით, მობრუნდი, მობრუნდი, რომ გიცქერდეთ შენ!“ „რად უცქერდით სულამითს, როგორც მახანაიმის ფერხისაის?

2როგორ გამშვენდნენ შენი ფეხები შენს ხამლებში, ზეპურო ასულო! თეძოთა სიმრგვალე მანიაკს გიგავს, შექმნილს ხელოვანის ხელით.

3შენი ჭიპი მრგვალი თასია, ღვინისგან მოუკლებელი; შენი მუცელი ხორბლის ხვავია, შროშანთაგან გარემოცული.

4ორი ძუძუ შენი ორი თიკანია, მაჩბივნი ნიამორისა.

5შენი ყელი სპილოსძვლის გოდოლია; შენი თვალები ხეშბონის ტბორებია ბათ-რაბიმის კარიბჭესთან; შენი ცხვირი ლიბანის გოდოლია, დამასკოს მიმართ მიქცეული.

6შენი თავი შენს ტანზე ქარმელის მთაა და ნათხზენი შენს თავზე სამეფო ძოწეული, კავებით შეკრული. +

7რა მშვენიერი ხარ, საყვარელო, შენი სიტკბოებით!

8შენი ტანი ფინიკის ხეა, შენი ძუძუნი – ვაზის მტევნები.

9ვთქვი: ‘ავალ ფინიკზე და მის რტოებს მოვეჭიდები;’ შენი ძუძუნი იქნებოდნენ ვით ვაზის მტევნები და შენი ნესტოების სურნელი – ვით ვაშლის სურნელი.

10შენი სასა ღვინოა კეთილი, ჩემი საყვარლისაკენ მიღვარული, მძინარეთა ბაგეების დამატკბობელი.

11მე ჩემი საყვარლის ვარ და ჩემსკენ მოილტვის ისიც.

12მოდი, საყვარელო, ჩემო, გავიდეთ ველად, დაბა-სოფლებში ვათიოთ ღამე.

13ავდგებოდით დილით სისხამზე ვენახთა მოსახილვად; ვნახავდით, თუ ყვავის ვაზი, თუ იშლებიან ვაზის კვირტები, თუ ყვავის ბროწეული; ჩემს ალერსს იქ მოგცემდი.

14სურნელებას დააფრქვევდნენ მანდრაგორები; ყოველგვარი ხილია ჩვენი კარის წინ – ახალი და ძველი. შენთვის მაქვს შენახული, საყვარელო ჩემო.“

8

საუკუნოდ შეერთებულთა ერთგულება

8^1„ნეტავ ჩემი ძმა ყოფილიყავი, დედაჩემის ძუძუთა მწოველი! გარეთ გიპოვნიდი, გაკოცებდი და არ დამძრახავდნენ.

2წაგიძღვებოდი და დედაჩემის სახლში შეგიყვანდი; შენ მასწავლიდი, მე კი სურნელოვან ღვინოს – ჩემი ბროწეულის წვენს შეგასმევდი.

3მისი მარცხენა ჩემს თავქვეშ იქნებოდა, მარჯვენა მომეხვეოდა მისი!“

4„გაფიცებთ თქვენ, ასულნო იერუსალიმისა, არ გააღვიძოთ, არ აღძრათ სიყვარული, ვიდრემდის თავად არ ინებოს!“

5„ვინ არის იგი, უდაბნოდან ამომავალი, თავისი საყვარლის მხარს დაყრდნობილი?“ „ვაშლის ხის ქვეშ გაგაღვიძე შენ. იქ გშვა დედამ შენმა, იქ გშვა მშობელმა შენმა. +

6დამდევი, როგორც ბეჭედი შენს მკერდზე, როგორც ბეჭედი შენს მკლავზე; რადგან ძლიერია სიკვდილივით სიყვარული, სასტიკია ჯოჯოხეთივით შური; არმური მისი ცეცხლის არმურია, უფლის ალი.

7ვერ დაშრეტს სიყვარულს წყალი მრავალი და მდინარე ვერ წარხოცავს მას. კიდეც რომ გასცეს კაცმა სახლის მთელი დოვლათი სიყვარულის წილ, მაინც არ ასცდება სიძულვილი.“

8„პატარაა დაი ჩვენი და ჯერ არ დამჩნევია ძუძუები. რა ვუყოთ ჩვენს დას იმ დღეს, როცა დაუდგება ნიშნობის ჟამი?

9ზღუდე რომ იყოს, ვერცხლის ქონგურებს დავუშენებდით; კარი რომ იყოს, ნაძვის ფიცრებს მივუდგამდით.“

10„მე ზღუდე ვარ ახლა კი მოწიფული ვჩანვარ მის თვალში.

11ჰქონდა ბაყალ-ხამონში ვენახი სოლომონს და ჩააბარა მცველებს ვენახი. თითოეულს ათასი ვერცხლი მოჰქონდა ყურძნის სანაცვლოდ.

12ჩემი ვენახი კი ჩემს წინაშეა. ათასი შენია, სოლომონ, და ორასი – ნაყოფთა მცველების.“

13„ბაღების მკვიდრო, მეგობრები ისმენენ შენს ხმას – მასმინე მეცა!“

14„გაიქეცი, საყვარელო ჩემო! ემსგავსე ნიამორს ანუ ირმის ნუკრს სურნელთა მთებზე.“

+ ფსალმ. 44:8.

+ გამოცხ. 7:16.

+ 3მეფ. 10:28. ქებ. 2:2. იოან. 15:14.

+ ეზეკ. 16:11.

+ ეს. 53:2. იერ. 33:15.

+ ფსალმ. 90:1. გამოცხ. 2:7; 22:2.

+ ქებ. 1:14; 6:9; 8:13. მათ. 10:16.

+ ეზეკ. 13:4. ლუკ. 13:32.

+ მათ. 7:7. იოან. 20:20. გალ. 4:26.

+ ქებ. 2:7; 8:4.

+ ქებ. 8:5.

+ ფსალმ. 90:5.

+ მათ. 22:2.

+ ქებ. 1:15; 6:3.

+ ქებ. 7:4. მიქ. 4:8.

+ ქებ. 2:17.

+ ეფეს. 5:27.

+ ეს. 58:11.

+ ლუკ. 19:5. იოან. 16:8. საქმე. 2:2.

+ ფსალმ. 35:9. ეს. 25:6.

+ ქებ. 2:7.

+ ქებ. 2:16.

+ ეფეს. 1:22-23. 1თეს. 5:8.

+ ქებ. 3:6; 6:5. მათ. 8:25; 12:49. 1პეტრ. 5:10. გალ. 4:19.

ესაია
ესაია

1

2

3

4

5

6

7

8

9

10

11

12

13

14

15

16

17

18

19

20

21

22

23

24

25

26

27

28

29

30

31

32

33

34

35

36

37

38

39

40

41

42

43

44

45

46

47

48

49

50

51

52

53

54

55

56

57

58

59

60

61

62

63

64

65

66

1
ესაიას წიგნი
ისრაელის განდგომა ღმერთისაგან

1^1ხილვა ესაიასი, ამოცის ძისა, რომელიც იხილა იუდასა და იერუსალიმის შესახებ, იუდას მეფეების – ყუზიაჰუს, იოთამის, ახაზის, ხიზკიაჰუს მეფობის დღეებში:

2ისმინეთ ცანო და ყური დაუგდე, ქვეყანავ, „ძენი გავზარდე მე და აღვამაღლე, მათ კი მიმუხთლეს მე.

3ხარი იცნობს თავის მფლობელს და ვირი – ბაგას თავისი პატრონისას, ისრაელი კი არ მიცნობს მე, ჩემს ხალხს გაგება არა აქვს.

4ოი, შემცოდავო ერო, ხალხო დამძიმებულო ურჯულოებით, თესლო ბოროტმოქმედთა, დამღუპველო ძენო! დატოვეს უფალი, შეიძულეს ისრაელის წმიდა, უკან განდგნენ.

5რისთვის უნდა იცემოთ მეტად? უმატებთ განდგომას! თავი მთლიანად სნეულია და გული მთლიანად მტკივანი.

6ფეხის გულიდან თავამდე არაფერია მასში უვნებელი; ჭრილობა არ გამოწურულან ისინი, და არ შეხვეულა და არ დაამებულა მალამოთი.

7აოხრებულია თქვენი ქვეყანა, ცეცხლითაა გადამწვარი თქვენი ქალაქები, თქვენი მიწა – თქვენი თანდასწრებით უცხონი ჭამენ მის ნაყოფს და აოხრებულია, როგორც უცხოთა მიერ დამხობისას.

8და დარჩა სიონის ასული, როგორც კარავი ვენახში, როგორც ქოხი ბოსტანში, როგორც ალყაშემორტყმული ქალაქი.

9უფალ ცაბაოთს რომ მცირე ნატამალი არ დაეტოვებინა ჩვენთვის, სოდომივით ვიქნებოდით, გომორას დავემსგავსებოდით.“ +

10ისმინეთ უფლის სიტყვა, სოდომის მთავარნო, ყური დაუგდეთ რჯულს ჩვენი ღმერთისას, გომორას ხალხო.

11„რად მინდა მე თქვენი მრავალი შესაწირავი?“ – ამბობს უფალი. – „გავძეხი მე სრულადდასაწველი ვერძებით და ქონით მსუქანი საქონლისა; და სისხლი მოზვერთა, ცხვრებისა და ვაცებისა არ მსურს მე. +

12როდესაც მოდიხართ ჩემს წინაშე წარსადგომად, ვინ გთხოვთ ჩემი ეზოების გათელვას? +

13არ მომიტანოთ მეტად ამაო ძღვენი; თქვენი საკმეველი – სისაძაგლეა ის ჩემთვის, ახალმთვარობას და შაბათს, სადღესასწაულო შეკრებას ვერ ვიტან: ურჯულოება და დღესასწაული?

14თქვენი ახალმთვარობები ტვირთად მექცა ისინი, დავიღალე მათი ზიდვით. +

15და როცა თქვენ გაიწვდენთ ხელებს, მე აგარიდებთ თვალს, და რამდენიც არ უნდა ილოცოთ, არ მოგისმენთ. თქვენი ხელები სავსეა სისხლით. +

16განიბანეთ, განიწმიდეთ, მოაშორეთ შეწყვიტეთ ბოროტება. +

17ისწავლეთ სიკეთის ქმნა, ეძებეთ სამართალი; გაამაგრეთ ჩაგრული, სამართლიანად გაასამართლეთ ობოლი, გამოესარჩლეთ ქვრივს.

18„მოდით და ვიკამათოთ,“ – ამბობს უფალი. – „ყირმიზივით რომ იყოს თქვენი ცოდვები, თოვლივით გასპეტაკდება, და ჭიაფერივით წითელიც რომ იყოს, მატყლივით გადაიქცევა. +

19თუ მოინდომებთ და შეისმენთ, მიწის დოვლათს შეჭამთ,

20მაგრამ თუ უარს იტყვით და ურჩობას გასწევთ, მახვილით მოისპობით!“ – რადგან უფლის პირმა წარმოთქვა ეს.

21როგორ იქცა მეძავად ერთგული ქალაქი? სავსე იყო სამართლიანობით, სიმართლე განისვენებდა იქ, ახლა კი მკვლელები არიან!

22შენი ვერცხლი წიდად იქცა, შენი ღვინო წყალგარეულია. +

23შენი მთავარნი განდგომილნი და ქურდთა მეგობარნი არიან; მათ ყველას ქრთამი უყვართ და საზღაურს ედევნებიან, ობოლს არ ასამართლებენ სამართლიანად და ქვრივის საქმე არ აღწევს მათთან. +

24ამიტომაც არის სიტყვა უფალი ცაბაოთისა, ისრაელის ძლიერისა: „მე მოვისვენებ ჩემი დუშმანებისაგან და შურს ვიძიებ ჩემს მტრებზე.

გაფრთხილება და მოქცევისაკენ მოხმობა

25და მოვაბრუნებ ჩემს ხელს შენსკენ და როგორც ნაცარტუტით, გავწმენდ შენს წიდას და მოვაცილებ მთელ შენს კალას. +

26და დავაბრუნებ შენს მსაჯულებს, და შენს მრჩეველთ, როგორც დასაწყისში იყო! ამის შემდეგ გეწოდება შენ სამართლიანობის ქალაქი, სარწმუნო დედაქალაქი.“

27სიონი სამართლიანობით იქნება გამოსყიდული, ხოლო მისი მოქცეულნი – სიმართლით.

28და შემუსრვა ბოროტმოქმედთა და უფლის მიმტოვებელნი მოისპობიან. +

29რადგან შერცხვებიან მუხნარების გამო, და შეგრცხვებათ ბაღებისა, რომლებიც თქვენ ამოირჩიეთ.

30რადგან იქნებით ფოთოლშემჭკნარ მუხასავით და ბაღივით, რომელშიც არაა წყალი. +

31და ძლიერი ძენძად იქცევა, და მისი ნაკეთობა – ნაპერწკლად, და ორივე ერთად დაიწვება, და არავინ იქნება ჩამქრობი.

2

აღთქმა უკანასკნელ დღეებზე

2^1სიტყვა, რომელიც იხილა ესაიამ, ამოცის ძემ, იუდასა და იერუსალიმის შესახებ.

2და იქნება, უკანასკნელ დღეებში განმტკიცდება მთა უფლის სახლისა, მთების სათავეში დადგინდება, და ამაღლდება ბორცვებზე, და დინებას დაიწყებს მისკენ ყველა ერი. +

3და წავლენ მრავალი ხალხები და იტყვიან: „მოდით და ავიდეთ უფლის მთაზე იაკობის ღმერთის სახლში, და ის გვასწავლის ჩვენ თავის გზებს, და ვივლით მისი ბილიკებით.“ რადგან სიონიდან გამოვა რჯული, და უფლის სიტყვა – იერუსალიმიდან. +

4და გაასამართლებს ის ერებს, და ამხილებს ის მრავალ ხალხებს; და გამოჭედავენ ისინი თავიანთ მახვილებს სახნისებად და თავიანთ შუბებს – ნამგლებად; აღარ აღმართავს ერი ერზე მახვილს, და აღარ ისწავლიან მეტად ბრძოლას. +

კურთხევას მოჰყვება დასჯა

5სახლო იაკობისა, მოდით და ვიაროთ უფლის ნათელში!

6მაგრამ შენ მიატოვე შენი ხალხი, სახლი იაკობისა, რადგან გაივსნენ აღმოსავლეთიდან და მისნობენ ფილისტიმელთა და უცხოტომელთა მსგავსად; და უცხოტომელთა შვილებით კმაყოფილდებიან.

7და გაივსო მისი ქვეყანა ვერცხლითა და ოქროთი, და ბოლო არ უჩანს მათ საგანძურს; აივსო მათი ქვეყანა ცხენებით, და ბოლო არა აქვს მის ეტლებს.

8და გაივსო მისი ქვეყანა კერპებით, თავიანთი ხელის ნაკეთებს სცემენ თაყვანს, იმას, რაც მათმა თითებმა გააკეთეს. +

9და დამდაბლდა ადამიანი და დამცირდა კაცი; და შენ ნუ შეუნდობ მათ.

10შეასწარ კლდეში და დაიმალე მიწაში უფლის შიშისაგან და მისი დიდებულების ბრწყინვალებისაგან.

11ადამიანის თვალთა ქედმაღლობა დამცირდება, და კაცთა ამპარტავნება დამდაბლდება, და მარტო უფალი განდიდდება იმ დღეს. +

12რადგან უფალი ცაბაოთის დღე იქნება ყოველ ქედმაღალსა და ამპარტავანზე და ყოველ ამაღლებულზე. და დამცირდება ის;

13და ლიბანის ყველა მაღალ და აშოლტილ კედარზე, ბაშანის ყველა მუხაზე;

14და ყველა მაღალ მთაზე და ყველა ამაღლებულ ბორცვზე, +

15და ყველა მაღალ კოშკზე და ყველა გამაგრებულ გალავანზე;

16და თარშიშის ყველა ხომალდზე და ყველა სასურველ ნივთზე.

17დამდაბლდება ადამიანის ქედმაღლობა, და დამცირდება კაცთა ამპარტავნება, და მარტო უფალი განდიდდება იმ დღეს. +

18და კერპები მთლიანად გაქრებიან.

19და ადამიანები ჩაძვრებიან კლდეთა გამოქვაბულებში და მიწის ხვრელებში უფლის შიშისაგან და მისი დიდებულების ბრწყინვალებისაგან, როდესაც ის აღდგება ქვეყნის მოსასპობად. +

20იმ დღეს გადაყრის ადამიანი თავის ვერცხლის კერპებს და თავის ოქროს კერპებს, რომლებიც გაიკეთა მან თხუნელებისა და ღამურების თაყვანის საცემად.

21და ჩაიმალებიან მთის ბზარებში და კლდეთა ნაპრალებში უფლის შიშისაგან და მისი დიდებულების ბრწყინვალებისაგან, როცა ის აღდგება ქვეყნის მოსასპობად.

22ნუ მიენდობით ადამიანს, რომლის სუნთქვაც მის ნესტოებშია, რადგან რამდენად შეფასდება იგი? +

3
სასამართლო პატივმოყვარეობაზე

3^1რადგან აჰა, უფალი ცაბაოთი აცლის იერუსალიმსა და იუდას საყრდენს და დასაყრდენს, ყოველგვარ პურის საყრდენსა და ყოველგვარ წყლის საყრდენს, +

2მამაცსა და მებრძოლს, მსაჯულსა და ჯადოსანსა და უხუცესს,

3ერგასისთავსა და წარჩინებულს, მრჩეველსა და დახელოვნებულ ხუროთმოძღვარს, და გამოცდილ ჯადოქარს.

4და დავაყენებ ყმაწვილთ მათ მთავრებად და ჩვილნი იმთავრებენ მათზე.

5და შეავიწროებს ხალხი ერთმანეთს, და თითოეული თავის მოყვასს. გაუთავხედდება ყმაწვილი მოხუცს და მდაბალი – პატივცემულს.

6როცა ჩაეჭიდება კაცი თავის ძმას „სამოსელი გაქვს, გახდი ჩვენი უფროსი და იყოს ეს ნგრევა შენს ხელქვეშ!“

7უპასუხებს ის იმ დღეს ასე: „არ ვიქნები მე უფროსი, როცა ჩემს სახლში არც პურია და არც სამოსელი, ნუ დამაყენებთ მე ხალხის უფროსად!“ +

8რადგან წაბორძიკდა იერუსალიმი და დაეცა იუდა, რადგან მათი ენა და მათი მოქმედება უფლის წინააღმდეგაა, რომ განარისხონ თვალნი მისი დიდებისა.

9მათი სახის გამომეტყველება მოწმობს მათ წინააღმდეგ და თავიანთ ცოდვებს ამჟღავნებენ სოდომივით; არც ფარავენ; ვაი მათ სულებს! რადგან თავიანთ თავთ უზღავენ ბოროტს. +

10აქებდეთ მართალს, რადგან კარგია, რადგან ნაყოფს თავიანთი მოქმედებისას შეჭამენ ისინი.

11ვაი ბიწიერ ბოროტმოქმედს, რადგან მიეზღვება მას მისი ხელების ნამოქმედარის მიხედვით. +

12ჩემი ხალხია მისი შემავიწროვებელი, ჩვილნი და ქალნი მთავრობენ მასზე; ჩემო ხალხო, შენი წინამძღვარნი გაცთუნებენ შენ და ამრუდებენ ბილიკებს შენი გზისა.

13დგება უფალი შესაბრძოლებლად და დადგება ხალხთა განსასჯელად. +

14უფალი სამსჯავროზე მოვა მისი ხალხის „თქვენ ააოხრეთ ვენახი და ღარიბების ნაძარცვი თქვენს სახლებშია.

15რატომ ავიწროებთ ჩემს ხალხსა და აჭირვებთ ღარიბ-ღატაკთ?“ სიტყვა უფლისა, უფალ ცაბაოთისა. +

16და თქვა უფალმა: და დადიან ყელმოღერებულნი და თვალთა თამაშით, გამოდიან ცუნცულით და თავიანთ ფეხთა მოსართავთა ჟღარუნით,

17გაუქაჩლებს თხემს უფალი სიონის ასულთ; და გამოაჩენს უფალი მათ სიშიშვლეს.“

18იმ დღეს შემოაცლის უფალი ფეხის მოსართავთა ბრწყინვალებას და თმის ბადეებს და ნახევარმთვარეებს,

19საყურეებს, სამაჯურებსა და საბურველებს,

20თავსაბურავებს და კოჭის ძეწკვებს, დასტანგებს და ბაფთებს, სურნელის კოლოფებს და თილისმებს,

21ბეჭდებსა და ცხვირის რგოლებს,

22მოხდენილ ტანსაცმელსა და ფარდაგებს, ხელმანდილებსა და ქისებს,

23გამჭვირვალეებს და ძვირფას ქსოვილებს, დოლბანდებსა და თხელ მოსასხამებს;

24და იქნება სუნამოს ნაცვლად ხრწნა, სარტყლის ნაცვლად – წყლული, ვარცხნის ნაცვლად – თავის სიქაჩლე, კოხტა სარტყლის ნაცვლად – ძაძის სარტყელი, სილამაზის ნაცვლად – დაღი.

25შენი ვაჟკაცნი მახვილით დაეცემიან და შენი მამაცები – ბრძოლაში.

26და იქვითინებენ და იგლოვებენ მისი ბჭენი; და გამოცარიელებული დაჯდება მიწაზე.

4

მომავალი სამეფოს ხილვა

4^1და ჩაეჭიდება შვიდი ქალი ერთ კაცს იმ დღეს და: ეტყვის: „ჩვენს პურს შევჭამთ და ჩვენს სამოსელს ჩავიცვამთ, მხოლოდ გვეწოდოს შენი სახელი, ჩამოგვაცილე ჩვენი შერცხვენა.“ +

2იმ დღეს უფლის ყლორტი იქნება მშვენებად და დიდებად, და მიწის ნაყოფი – სიდიადედ ისრაელის გადარჩენილთათვის. +

3და იქნება: სიონში ნატამალი და იერუსალიმში დარჩენილი – წმიდად იქნება ის წოდებული; ყველა, ვინც კი ჩაწერილია სიცოცხლისათვის იერუსალიმში. +

4როცა ჩამორეცხავს უფალი სიონის ასულთ სისაძაგლეს და იერუსალიმს სისხლს მოჰბანს მის შიგნით სამსჯავროს სულით და გადაბუგვის სულით, +

5და შექმნის უფალი სიონის მთის ყველა ადგილზე და მის შესაკრებელზე ღრუბელს და კვამლს დღისით და აელვარებული ცეცხლის ნათებას ღამით, რადგან მთელ დიდებაზე იქნება გავალაკი. + +

6და კარავი იქნება მათ საჩრდილობლად დღისით პაპანაქებისაგან, და თავშესაფრად და დასაცავად ღვართქაფისა და წვიმისაგან. +

5

იგავი ვენახზე

5^1ვუმღერებ ჩემს შეყვარებულს ჩემი სიყვარულის სიმღერას მის ვენახზე. ვენახი ჰქონდა ჩემს შეყვარებულს ნაყოფიერ გორაკზე.

2და მოხნა იგი და გაასუფთავა ქვებისაგან, და ჩაყარა რჩეული ვაზი, და ააგო კოშკი მის შუაგულში, და საწნახელიც ამოკვეთა მასში, და ესავდა, რომ ყურძენს მოისხამდა, მაგრამ მოისხა მან ველური ნაყოფი.

3„და ახლა, იერუსალიმის მცხოვრებნო და იუდას კაცნო, გთხოვთ განმსაჯოთ მე:

4რა უნდა გამეკეთებინა მეტი რატომ ვესავდი, რომ ყურძენს მოისხამდა იგი,

5და ახლა კი გაუწყებთ თქვენ, შემოვაცლი მას კაწანს და იქნება საძოვრად, შემოვაცლი მას ღობეს და იქნება გასათელად.

6და უკაცრიელად ვაქცევ მას, და არ გაისხლება და არ გაიმარგლება; და გაიზრდება ის ნარ-ეკლად და ღრუბლებს ვუბრძანებ არ აწვიმონ მასზე წვიმა.“

7რადგან უფალ ცაბაოთის ვენახი ისრაელის სახლია, და იუდას კაცი ნერგია მისი სიამისა; და ესავდა ის სამართალს და აჰა – ძალადობა! ესავდა სიმართლეს და აჰა – ღაღადი! +

წინასწარმეტყველება მომავალ

ექვს უბედურებაზე

8ვაი სახლზე სახლის მიმმატებელს ისე, რომ საწყალს არ რჩება ადგილი და მარტო თქვენ იცხოვრებთ დედამიწის ზურგზე.

9ჩემს გასაგონად თქვა უფალმა ცაბაოთმა: „მართლაც ბევრი სახლი გაუდაბურდება, დიდები და კარგები – მცხოვრებთა გარეშე.

10„რადგან ათუღელის ვენახი და ხომერი თესლი ეფას გამოიღებს.“

11ვაი დილაადრიან ამდგართ, რომელნიც სასმელს მისდევენ და გვიან ღამემდე უსხედან – ღვინო აღაგზნებს მათ. +

12და ქნარი და ებანი, დაფი და სტვირი, და უფლის საქმეს არ უყურებენ, და მის ხელთა ქმნილებას ვერ ხედავენ. +

13ამიტომ განიდევნება ჩემი ხალხი უგონობის გამო და მისი ღირსეულნი შიმშილით დაიხოცებიან, და მისი ბრბო კი – წყურვილით.

14ამიტომ გააფართოვა შავეთმა თავისი ყელი და იქ ჩავა მისი ბრწყინვალება და მისი ხმაურიანი და ხალისიანი ბრბო.

15და დამდაბლდება ადამიანი და ქედმაღალთა თვალები დაიხრება.

16და განდიდდება უფალი ცაბაოთი სამართლით, და წმიდა ღმერთი განიწმიდება სიმართლით.

17და დაიმწყემსება ცხვარი, როგორც თავის საძოვარზე, და მდიდართა ნარჩენებს მწირნი შეჭამენ. +

18ვაი, ურმის ღვედებივით, ურჯულოებისა და ცოდვის მიმზიდველთ, +

19რომელნიც ამბობენ: და მოახლოვდეს, და მოვიდეს რჩევა ისრაელის წმიდისა და გვეცოდინება!“ +

20ვაი მათ, რომელნიც ავს კარგს უწოდებენ სიბნელეს სინათლედ თვლიან და სინათლეს – სიბნელედ, მწარეს ტკბილად თვლიან და ტკბილს – მწარედ.

21ვაი მათ, რომელნიც ბრძენნი არიან საკუთარ თვალში და გონიერნი – თავის წინაშე. +

22ვაი ღვინის სმაში ვაჟკაცთ და მის ჩამოსხმაში მამაცთ;

23ქრთამით დამნაშავის გამმართლებელთ და მართალთაგან მისი სიმართლის წამრთმევთ.

24ამიტომ, როგორც ბზეს შეჭამს ცეცხლის ენა და თივა დაიფერფლება ალში, მათი ფესვი ხრწნასავით იქცევა და მათი ყვავილი მტვერივით აიყრება, რადგან უკუაგდეს უფალ ცაბაოთის რჯული და ისრაელის წმიდის ნათქვამი მოიძულეს. +

25ამის გამო აენთება უფლის რისხვა მის ხალხზე, და გაიწვდენს ის თავის ხელს მასზე და დასცემს მას. და შედრკებიან მთები; მაგრამ მაინც არ შებრუნდება მისი რისხვა და მისი ხელი ისევ იქნება მოღერებული. +

26და ის ნიშანს აუწევს ერებს შორიდან და დაუსტვენს მას ქვეყნის კიდიდან; და სწრაფად, მსუბუქად მოვა. +

27და არ ეყოლებათ მათ არც დაღლილი და არც დაქანცული, არც ჩასთვლემენ და არც ჩაიძინებენ. და არ გაიხსნება მათი წელზე შემოსარტყმელი, და არ გაწყდება მათი ფეხსაცმლის თასმა.

28მათი ისრები დალესილია და მათი ყველა მშვილდი დაჭიმულია; მათი ცხენების ფლოქვები კაჟის მსგავსია და მათი ბორბლები გრიგალივითაა. +

29მათი ღრიალი ლომის ღრიალივითაა და დაიღმუვლებენ ისინი და დაიტაცებენ ნადავლს, და წაათრევს და არავინ იქნება გადამრჩენელი. +

30და დაიღმუვლებენ მასზე იმ დღეს ზღვის ღმუილით. და ვინც შეხედავს ქვეყანას, დაინახავს სიბნელეს და უბედურებას; და სინათლეც დაბნელდება მის ბურუსში. +

6

უფალი ეცხადება ესაიას თავის დიდებაში

6^1მეფე ყუზიაჰუს სიკვდილის წელს ვიხილე მე უფალი, მჯდომარე მაღალ და აღზევებულ ტახტზე და მისი კიდენი ავსებდა ტაძარს. +

2სერაფიმნი იდგნენ მის ზემოთ: ექვსი ფრთა ჰქონდა თითოეულს, ორით იფარავდა თავის სახეს და ორით იფარავდა თავის ფეხებს და ორით დაფრინავდა. +

3და ეძახდა ერთი მეორეს ასე: „წმიდაა, წმიდაა, წმიდაა უფალი ცაბაოთი! სავსეა მთელი ქვეყანა მისი დიდებით.“ +

4და შეირხა ზღურბლთა წირთხლები დამძახებლის ხმისაგან და კვამლით აივსო სახლი. +

5და ვთქვი: „ვაიმე! დავიღუპე, რადგან ბაგეუწმიდური კაცი ვარ მე და ბაგეუწმიდურ ხალხს შორის ვცხოვრობ, ჩემმა თვალებმა კი იხილეს მეუფე, უფალი ცაბაოთი.“

ამ ხილვის შედეგი – გამწმედი ცეცხლი

6და მოფრინდა ჩემთან ერთი სერაფიმთაგან, მის ხელში კი ნაკვერცხალი იყო, რომელიც მარწუხით აიღო მან სამსხვერპლოდან. +

7და შემახო ბაგეზე და თქვა: „აჰა, შეეხო ეს შენს ბაგეებს და ჩამოგცილდა შენი ურჯულოება, მიგეტევა შენი ცოდვა.“ +

8და მოვისმინე უფლის ხმა, რომელიც ამბობდა: „ვინ წარვგზავნო და ვინ წავა ჩვენთვის?“ და ვთქვი: „მე წარმგზავნე!“ +

ესაიაზეა დაკისრებული ახალი დავალება

9და თქვა მან: „წადი და უთხარი ამ ხალხს: ‘სმენით მოისმენთ და ვერ გაიგებთ, ხედვით დაინახავთ და ვერ მიხვდებით!’ +

10გაასუქე ამ ხალხის გული და დაამძიმე მისი ყურები, და დაახუჭვინე მისი თვალი, რათა თვალებით ვერ იხილოს და ყურებით ვერ გაიგონოს, და მისმა გულმა ვერ გაიგოს, და არ შემობრუნდეს და არ განვკურნო.“

11და ვთქვი მე: „როდემდე, უფალო?“ „მანამდე, ვიდრე არ დარჩება ქალაქები მცხოვრებთა გარეშე და სახლები – ადამიანთა გარეშე, და მიწა არ იქცევა უკაცრიელად, +

12და მოაშორებს უფალი ადამიანებს და გამრავლდება ქვეყანაში მიტოვებული ადგილები.

13კიდევ დარჩება მასში მეათედი, ისევ დასაწვავი შეიქნება, როგორც ტერებინთო და როგორც მუხა, რომლის კუნძი რჩება, როცა მოჭრიან. ხალხის წმიდა თესლი იქნება მისი კუნძი.“ +

7

ახაზის მეფობისას

რეცინის დამღუპველი კავშირი ფეკახთან

7^1და იყო, იუდას მეფის ახაზის, ყუზიაჰუს ძის, იოთამის ძის დღეებში, აღდგნენ რეცინი, არამელთა მეფე და ფეკახი, ისრაელის მეფე რემალიაჰუს ძე, იერუსალიმის წინააღმდეგ საბრძოლველად, მაგრამ ვერ შეძლეს მისი დაპყრობა. +

2და ეუწყა დავითის სახლს ასე: „არამი და ეფრემი მოკავშირენი გახდნენ.“ და შეირხა მისი გული და გული მისი ხალხისა, როგორც ხეები ირხევიან ტყეში ქარისაგან. +

3და უთხრა უფალმა ესაიას: „გადი ახაზის შესახვედრად, შენ და შენი ძე შეარ-იაშუბი, ზემო აუზის არხთან, რომელიც მრეცხავთა ველის ბილიკზეა. +

4და უთხარი მას: ‘შეინარჩუნე სიმშვიდე და ნუ დაფრთხება შენი გული ამ ორი აბოლებული მუგუზლის კუდისაგან – რეცინის და არამის და რემალიაჰუს ძის ანთებული რისხვისაგან.

5იმის გამო, რომ ბოროტი განიზრახა შენზე არამმა, ეფრემმა და რემალიაჰუს ძემ, როცა თქვეს:

6„ავიდეთ იუდაში და შევაშინოთ ის და გავანგრიოთ ჩვენთვის, და გავამეფოთ მასში მეფედ ტაბეალის ძე.“

7ასე თქვა უფალმა ღმერთმა: „არ შესრულდება და არ იქნება. +

8რადგან არამის თავი დამასკოა და დამასკოს თავი – რეცინი, და სამოცდახუთი წლის შემდეგ ეფრემი დაილეწება და აღარ იქნება ხალხი. +

9ეფრემის თავი სამარიაა და სამარიის თავი – რემალიაჰუს ძე. თუ თქვენ არ გწამთ, იმიტომ, რომ ურწმუნონი ხართ.’“ +

უდიდესი ნიშანი

10და გააგრძელა უფალმა ახაზთან ლაპარაკი:

11„მოსთხოვე უფალს, შენს ღმერთს ნიშანი: ქვესკნელის სიღრმიდან ან მაღლა ციდან.“ +

12და თქვა ახაზმა: „არ ვკითხავ და არ გამოვცდი უფალს.“ +

13და თქვა ესაიამ: „ისმინეთ, დავითის სახლო, ცოტაა თქვენთვის ადამიანებს რომ აწუხებთ, ჩემი ღმერთის შეწუხებაც გინდათ?

14ამიტომ უფალი თვითონ მოგცემთ ნიშანს: ქალწული დაორსულდება და შობს ძეს და უწოდებს მას სახელად ემანუელს (ჩვენთანაა ღმერთი)! +

15ერბოს და თაფლს შეჭამს, სანამ ისწავლიდეს ბოროტის უარყოფას და კეთილის არჩევას.

16რადგან, ვიდრე ისწავლიდეს ყმაწვილი ბოროტის უარყოფას და კეთილის არჩევას, მიტოვებული იქნება ის მიწა, რომლის ორი მეფისაც შენ გეშინია. +

წინასწარმეტყველება

იუდაზე მომავალი თავდასხმის შესახებ

17მოაწევს უფალი შენზე და შენს ხალხზე და შენი მამის სახლზე ისეთ დღეებს, როგორიც არ მოსულა იუდასგან ეფრემის განდგომის შემდეგ – მოაწევს აშურის მეფეს.“ +

18და იქნება იმ დღეს: სტვენით მოუხმობს უფალი ბუზს, რომელიც ეგვიპტის მდინარეების შესართავთანაა, და ფუტკარს, რომელიც აშურის ქვეყანაშია, +

19და მოვლენ და დაიბუდებენ ყველანი ციცაბო ხევებში და კლდეთა ნაპრალებში და ყოველ ეკლიან ბუჩქზე და ყოველ ღელეზე.

20იმ დღეს გაპარსავს უფალი მდინარის გაღმიდან დაქირავებული სამართებლით – აშურის მეფის თავს და ფეხის ბალანს და წვერსაც მოაცილებს. +

21და იქნება იმ დღეს: გამოკვებავს კაცი ერთ დეკეულს და ორ ცხვარს.

22და იქნება: რძის სიჭარბისაგან შეჭამს ერბოს, რადგან ერბოსა და თაფლს შეჭამს ყველა ამ ქვეყანაზე დარჩენილი.

23და იქნება იმ დღეს: ყოველი ადგილი, სადაც ათასი ვაზი ათას ვერცხლად რომ ფასობდა, ნარი და ეკლიანი ბუჩქი იქნება. +

24ისრით და მშვილდით მოვლენ იქ, რადგან ნარი და ეკლიანი ბუჩქი იქნება მთელი ქვეყანა.

25და არც ერთ მთაზე არ წახვალ, რადგან შეგეშინდება ნარის და ეკლიანი ბუჩქის; საძოვრად გაიყვანენ იქ ხარებს და წვრილფეხა საქონელი გათელავს მას.

8
მორწმუნეთა ნუგეშისცემა

8^1და მითხრა უფალმა: „აიღე შენთვის დიდი გრაგნილი და დაწერე მასზე ჩვეულებრივი ასოებით: მაჰერ შალალ ხაშ ბაზ (ისწრაფე ალაფობა, დააჩქარე ძარცვა!). +

2„და ავიყვანე სარწმუნო მოწმენი: ურია მღვდელი და ზაქარია იებერექიაჰუს ძე.“

3და დავუახლოვდი წინასწარმეტყველ ქალს, და დაორსულდა და შვა ძე და მითხრა უფალმა: „უწოდე მას სახელად: ‘მაჰერ შალალ ხაშ ბაზ!’

4რადგან, სანამ ყმაწვილი შეძლებს თქვას: ‘მამა’ და ‘დედა’, დამასკოს სიმდიდრესა და სამარიის ნადავლს წაიღებენ აშურის მეფის წინაშე.“ +

5და გააგრძელა უფალმა ჩემთან ლაპარაკი:

6„იმის გამო, რომ ხალხმა მოიძულა და უხაროდათ რეცინი და რემალიაჰუს ძე, +

7ამიტომ უფალი გადმოადენს მათზე – აშურის მეფეს და მთელ მის დიდებას, და აიწევს მისი ყველა კალაპოტიდან და გადმოვა მისი ყველა ნაპირიდან, +

8და გაივლის იუდაში და წალეკავს და მისი ფრთების გაშლა მთელი შენი ქვეყნის სიგანისა იქნება, ემანუელ!“ +

9აწიოკდით, ხალხებო, და შეძრწუნდით! ყური დაუგდეთ, ქვეყნის ყველა შორეულო მხარეებო! შემოისარტყლეთ და შეძრწუნდით! შემოისარტყლეთ და შეძრწუნდით!

10განიზრახეთ განზრახვა, მაგრამ დაირღვევა, თქვით სიტყვა, მაგრამ არ შესრულდება, რადგან ჩვენთანაა ღმერთი!“

11რადგან ასე მითხრა უფალმა წინასწარმეტყველური ხელის ძალით და გამაფრთხილა, არ მევლო ამ ხალხის გზით: +

12„ნუ უწოდებთ შეთქმულებას ყოველივე იმას, რასაც ეს ხალხი უწოდებს შეთქმულებას; და ნუ შეგეშინდებათ იმისი, რისიც მას ეშინია, და ნუ დაფრთხებით.

13უფალი ცაბაოთია, წმიდად რომ უნდა შერაცხოთ! და ისაა თქვენი შიში და ისაა თქვენი ზარი.

14და იქნება ის სიწმიდედ და დაბრკოლების ქვად და წინაღობის კლდედ ისრაელის ორივე ხალხისათვის; მახედ და ბადედ იერუსალიმის მცხოვრებთათვის.

15და წაბორძიკდებიან მათზე მრავალნი და დაეცემიან და დაილეწებიან, გაებმებიან ბადეში და შეპყრობილ იქნებიან.“

16შეკარი მოწმობა, დაბეჭდე რჯული ჩემს მოწაფეთა შორის. +

17და დაველოდები უფალს, რომელიც იფარავს თავის სახეს იაკობის სახლისაგან, და ვესავ მას.

18აი, მე და ბავშვები, რომლებიც მომცა მე უფალმა ნიშებად და სასწაულებად ისრაელში სიონის მთაზე დავანებულ უფალ ცაბაოთისაგან, +

19თუ გეტყვიან: „გამოჰკითხეთ მკვდრის გამომძახებელთ და გრძნეულთ, მოჩურჩულეთ და მუცლით მეზღაპრეებს,“ განა ყოველი ხალხი თავის ღმერთს არ გამოჰკითხავს მკვდართა მეშვეობით ცოცხალთათვის? +

20რჯულსა და მოწმობას ვფიცავ, რომ იტყვიან ისინი ისეთ სიტყვას, რომელსაც არა აქვს განთიადი. +

21და გაივლის მასში გაჭირვებული და მშიერი და, როცა შიმშილი გატანჯავს, გამძვინვარდება, დასწყევლის თავის მეფეს და თავის ღმერთს და აიხედავს ზემოთ, +

22და დახედავს მიწას და აჰა, უბედურება და სიბნელე, გაჭირვების წყვდიადი; და უკუნეთში განიდევნება. +

9

ისრაელის ერთობლივი სასოება ყრმაზე

9^1რადგან აღარ არის ბნელი მისთვის, ვინც შევიწროებულია. როგორც წინა დროებამ დაამცირა ზებულუნის ქვეყანა და ნაფთალის ქვეყანა, ისე უკანასკნელმა განადიდა ზღვის გზა იორდანეს გაღმა, წარმართთა გალილეა. +

2ბნელში მოარულმა ხალხმა იხილა დიდი ნათელი; სიკვდილის აჩრდილის ქვეყნის მცხოვრებლებზე გაბრწყინდა იგი.

3შენ გაამრავლე ერი, გაუძლიერე მას მხიარულება, ისინი მხიარულებდნენ შენს წინაშე, როგორც მხირულობენ მოსავლის აღებისას, როგორც ილხენენ ნადავლის გაყოფისას. +

4რადგან უღელი მისი ტანჯვისა, არგანი მისი მხრებისა და შოლტი მისი მჩაგვრელისა შენ შემუსრე, როგორც მიდიანის დღეს. +

5რადგან ყოველი ხმაურის გამომწვევი ფეხსაცმელი მეომრისა და სისხლში ამოსვრილი სამოსელი დასაწვავად იქნება გადაცემული, ცეცხლის შესაჭმელად.

6რადგან ვაჟი შეგვეძინა ჩვენ, ძე მოგვეცა; და იქნება მთავრობა მის მხრებზე; და უწოდებენ მას სახელად: საკვირველს, მრჩეველს, ძლიერ ღმერთს, საუკუნო მამას, მთავარს მშვიდობისა. +

7რათა იზარდოს მთავრობამ და მშვიდობამ დაუსრულებლად, დავითის ტახტზე და მის სამეფოზე, რათა გაამყაროს და დააფუძნოს სამართლითა და სიმართლით ამიერიდან და უკუნისამდე. უფალ ცაბაოთის შური იქმს ამას. +

რისხვა უფლისა

8სიტყვა გაგზავნა უფალმა იაკობთან და ისრაელში ჩავარდა!

9და გაიგებს მთელი ხალხი, ეფრემი და სამარიის მცხოვრები, სიამაყითა და დიდგულობით რომ ამბობენ:

10„აგურები დაცვივდა, მაგრამ გათლილი ქვით ავაშენებთ. ნეკერჩხალი აიჩეხა და კედრებით შევცვლით მათ“.

11და გააძლიერებს უფალი მის წინააღმდეგ და მის მტრებს წააქეზებს:

12არამელთ აღმოსავლეთიდან და ფილისტიმელთ დასავლეთიდან, და შეჭამენ ისინი ისრაელს სიხარბით, მაგრამ მაინც არ შებრუნდება მისი რისხვა, და მისი ხელი კვლავ მოღერებულია.

13ხალხი არ შებრუნდა მისი მცემელისაკენ, და უფალი ცაბაოთი არ მოიძია. +

14წააცლის უფალი ერთ დღეს ისრაელს თავსა და კუდს, პალმის ფოთოლსა და ლელქაშს.

15უხუცესი და ღირსეული თავია და წინასწარმეტყველი, ცრუ მოძღვარი – კუდი.

16წინამძღოლნი ამ ხალხისა მაცთუნებელნი იქნებიან, და მათგან წაძღოლილნი დაიღუპებიან. +

17ამის გამო მის ჭაბუკებზე არ გაიხარებს უფალი, და მის ობლებსა და მის ქვრივებს არ შეიწყალებს; რადგან ყველა პირფერი და ბოროტმოქმედია, და ყოველი ბაგე უწმაწურად მოლაპარაკეა; მაგრამ მაინც არ შებრუნდება მისი რისხვა, და მისი ხელი კვლავ მოღერებულია. +

18რადგან ცეცხლივით გიზგიზებს ბიწიერება, ნარ-ეკალს, კვრინჩხსა და მჩხვლეტავ ბუჩქნარსა ჭამს იგი, და ცეცხლს უკიდებს უღრან ტყეს და ამოდის კვამლის სვეტები. +

19უფალ ცაბაოთის წყრომისაგან დაბნელდა ქვეყანა და ხალხი ცეცხლის შესაჭმელად იქცა. ადამიანები არ დაინდობენ ერთმანეთს. +

20და მოჭრის მარჯვნივ და მშიერი იქნება, შეჭამს მარცხნივ და ვერ გაძღება. ყოველი თავის მკლავის ხორცს შეჭამს – +

21მენაშე ეფრემს და ეფრემი მენაშეს, ორივე ერთად – იუდას წინააღმდეგ. მაგრამ მაინც არ შებრუნდება მისი რისხვა და მისი ხელი კვლავ მოღერებულია. +

10

ვაი უსამართლო მოსამართლეთ

10^1ვაი მათ, რომლებიც უსამართლო კანონებს გამოსცემენ, და შეურაცხმყოფელ გადაწყვეტილებებს წერენ,

2რათა გაამრუდონ ღატაკთა სამართალი და უფლება წაართვან ჩემი ხალხის ღარიბთ, რათა ქვრივნი მათი ნადავლი გახდნენ და ობოლნი გაძარცვონ.

3მაგრამ რას გააკეთებთ მოკითხვისა და დაღუპვის დღეს, შორიდან რომ მოვა? ვისთან გაიქცევით შემწეობისათვის და სად დატოვებთ თქვენს ღირსებას? +

4მხოლოდ მუხლს მოიყრიან ტყვეებივით ან დაეცემიან დახოცილთა შორის. მაგრამ მაინც არ შებრუნდება მისი რისხვა და მისი ხელი კვლავ მოღერებულია. +

უფლის კვერთხი სამართალზე

5ოი, აშურო, კვერთხო ჩემი წყრომისა! არგანი მათ ხელში ჩემი მრისხანებაა! +

6უღმრთო ხალხზე ვაგზავნი მას და ჩემი წყრომის ხალხზე ვუბრძანებ მას, რომ გაძარცვოს და წამოიღოს ნადავლი და დაყაროს გასათელად ქუჩების ტალახივით.

7მაგრამ ის ასე არ ფიქრობს და მისი გული სხვას იზრახავს, რადგან მის გულშია, გაანადგუროს და მოსპოს მრავალი ხალხი.

8რადგან ის ამბობს: „განა ყველა ჩემი მთავარი მეფე არ არის?“ +

9განა ქარქემიშივით არ არის ქალნო? განა არფადივით არ არის ხამათი? განა დამასკოსავით არ არის სამარია? +

10როგორც მოძებნა ჩემმა ხელმა კერპთა სამეფონი, რომელთაც უფრო მეტი ძეგლები აქვთ, ვიდრე იერუსალიმსა და სამარიაშია,

11განა, როგორც სამარიასა და მის კერპებს მოვექეცი, ისე არ მოვექცევი იერუსალიმს და მის ძეგლებს?

12და როდესაც დაასრულებს უფალი მთელ თავის საქმეს სიონის მთაზე და იერუსალიმში, იტყვის: „მე დავსჯი აშურის მეფეს მისი დიდგულების ნაყოფის გამო.“ +

13რადგან თქვა მან: „ჩემი ხელის ძალით რადგან გონიერი ვარ მე, წავშლი ხალხთა საზღვრებს, მათ მარაგებს დავიტაცებ და მცხოვრებთ დავამხობ ძლიერივით. +

14იპოვა ჩემმა ხელმა სიმდიდრე ხალხთა, როგორც მიტოვებულ კვერცხებს აგროვებენ, და არავინ იყო ფრთის შემრხევი, პირის გამღები და მოჟღურტულე.“

15იტრაბახებს ცული მისით მჩეხელზე? ან ხერხი განდიდდება მის ამწევზე? თითქოს კვერთხი შეირხევა მის აღმმართველზე? არგანი თავად აღიმართება, თითქოს ხე არ იყოს?

16ამიტომ მოავლენს უფალი ცაბაოთი და ალი მოედება მის დიდებას, როგორც ცეცხლის ალი.

17და იქნება ისრაელის სინათლე ცეცხლად და შეჭამს მის მჩხვლეტავ ბუჩქნარსა და მის ნარ-ეკალს ერთ დღეში.

18და მოსპობს მისი ტყის დიდებას და დადნება, როგორც ავადმყოფი.

19მისი ტყეების ნარჩენი იმდენად ცოტა იქნება, რომ ყმაწვილიც კი აღნუსხავს მათ.

ხილვა დიდი მწუხარებისაგან გადარჩენილი ისრაელის ნაშთისა

20და იქნება იმ დღეს: ისრაელის ნარჩენი და ნატამალი იაკობის სახლისა აღარ დაეყრდნობა მეტად მის მცემელს და ჭეშმარიტად დაეყრდნობა თავის უფალს, ისრაელის წმიდას. +

21შებრუნდა ნარჩენი, ნარჩენი იაკობის სახლისა ძლიერი ღმერთისაკენ.

22რადგან შენი ხალხი, ისრაელ, ზღვის ქვიშასავითაც რომ იყოს, ნარჩენი დაბრუნდება მისგან, გადაწყვეტილია განადგურება – წამლეკავი სიმართლე.

23რადგან უფალმა ცაბაოთმა გადაწყვიტა განადგურება, შეასრულებს მთელი ქვეყნის წიაღში. +

24ამიტომ ასე ამბობს უფალი ცაბაოთი: „ჩემო ხალხო, სიონის მცხოვრებო! ნუ გეშინია აშურისა, რომელიც კვერთხით გცემს და თავის არგანს აღმართავს შენზე ეგვიპტესავით. +

25მაგრამ კიდევ სულ ცოტა ხანიც და გადაივლის წყრომა და ჩემი რისხვა შებრუნდება მათ დასაღუპავად. +

26და აღმართავს მასზე უფალი ცაბაოთი შოლტს, როგორც ყორების კლდესთან მიდიანის დამარცხებისას, და მისი კვერთხი ზღვაზე იქნება და ასწევს მას ეგვიპტესავით. +

27და იქნება იმ დღეს: ჩამოიხსნება მისი ტვირთი შენი მხრებიდან და მისი უღელი შენი ქედიდან და დაილეწება უღელი სიმსუქნის გამო. +

არმაგედონის დიდ ბრძოლაზე

28ის ყაიათზე მიდის, მიგრონს გაივლის, მიქმაშში აყენებს თავის აღალს.

29გაიარეს მათ გასასვლელი, „გებაყში გავათენებთ ღამეს.“ შეიძრა რამა, გაიქცა საულის გიბყა. +

30ხმამაღლა იყვირე, გალიმის ასულო, მოისმინე, ლაიშავ, და საბრალო ყანათოთო!

31მადმენა გაიქც-გამოიქცა, გებიმის მცხოვრებნიც შეგროვდნენ დასამალავად.

32ერთ დღესაც დადგება ნობში, ხელს დაუქნევს სიონის ასულის მთას და იერუსალიმის ბორცვს.

33აი მეუფე, უფალი ცაბაოთი და ტანმაღალნი მოიჭრებიან, და აღზევებულნი დამცირდებიან.

34და რკინით გაჩეხავს ტყის უღრანებს და ლიბანი ძლიერისგან დაეცემა.

11

მესია დაადგენს მსოფლიო სამეფოს

და შეკრებს გაფანტულთ

11^1და გამოვა ყლორტი იესეს კუნძიდან და ნორჩი ნერგი მისი ფესვებიდან ნაყოფს გამოიღებს.

2და დაივანებს მასზე უფლის სული, სული სიბრძნისა და გონიერებისა, სული რჩევისა და ძლიერებისა, სული ცოდნისა და უფლის მოშიშებისა. +

3უფლის მოშიშებაშია მისი განცხრომა და თავისი თვალთახედვით არ გაასამართლებს, და თავისი ყურთასმენით არ ამხილებს. +

4და სიმართლით გაასამართლებს ღატაკთ და სისწორით განიკითხავს ქვეყნის ჩაგრულთ, და კვერთხით თავისი ბაგისა დასცემს ქვეყანას და თავის ბაგეთა სუნთქვით მოკლავს უკეთურს.

5და იქნება სიმართლე სარტყელი მისი წელისა და ჭეშმარიტება – სარტყელი მისი თეძოებისა.

6და მგელი კრავთან ერთად იცხოვრებს, და ვეფხვი თიკნის გვერდით წამოწვება, ხბო, ლომის ბოკვერი და ხარი ერთად იქნებიან და პატარა ბიჭი წაუძღვება მათ.

7ძროხა და დათვი ერთად დაიმწყემსება, და მათი შვილები ერთად წამოწვებიან, და ლომი ხარივით შეჭამს ჩალას.

8ძუძუთა ბავშვი ასპიტის ხვრელზე ითამაშებს და ძუძუს მოწყვეტილი ხელს გაიშვერს გველგესლას ბუნაგზე.

9არ იბოროტებენ და არ დაღუპავენ მთელს ჩემს წმიდა მთაზე, რადგან ქვეყანა სავსე იქნება უფლის ცოდნით, როგორც ზღვაა დაფარული წყლებით. +

10და იქნება იმ დღეს: ფესვი იესესი, რომელიც ნიშნად დგას ხალხებისათვის და მისკენ გაემართებიან ერები, და დიდება იქნება მისი განსასვენებელი. +

11და იქნება იმ დღეს: რათა გამოისყიდოს ნარჩენი თავისი ხალხისა, აშურიდან და ეგვიპტიდან, ფ ხამათიდან და ზღვის კუნძულებიდან.

12და დროშას აღუმართავს ერებს, და შეკრებს გაძევებულთ ისრაელიდან და გაფანტულთ – იუდადან, შეაგროვებს ქვეყნის ოთხივე კიდიდან. +

13და გაქრება შური ეფრემისა, და იუდას შემჭირვებლები ამოწყდებიან. ეფრემს აღარ შეშურდება იუდასი, და იუდა აღარ შეაჭირვებს ეფრემს.

14და დააფრინდებიან ფილისტიმელთა კალთებს დასავლეთიდან, ერთად გაძარცვავენ აღმოსავლეთის ძეთ, ედომი და მოაბი იქნებიან მათი ხელგადასაწვდომი, და ყამონის ძენი დაემორჩილებიან მათ. +

15ამოაშრობს უფალი ყურეს ეგვიპტის ზღვისა; და ხელს მოიქნევს მდინარეზე თავის ძლიერ ქარში, და განწვალავს მას შვიდ ნაკადად, და ფეხსამოსით გაატარებს ხალხს.

16და ექნება გზა მისი ხალხის ნარჩენს, აშურს რომ გადაურჩა, როგორც ჰქონდა ისრაელს ეგვიპტიდან მისი გამოსვლის დღეს. +

12

გადარჩენილთა ქების სიმღერა

12^1და იტყვი იმ დღეს: „გმადლობ შენ, უფალო, რადგან განრისხდი ჩემზე, მაგრამ შენი რისხვა დაცხრა და შენ მამშვიდებ მე.

2აჰა, ღმერთია ჩემი ხსნა, მივენდობი და არ შემეშინდება, რადგან ჩემი ძალა და სიმღერა უფალი ღმერთია. ის მყავდა მე ხსნად.“

3და თქვენ სიხარულით ამოხაპავთ წყალს ხსნის წყაროებიდან.

4და იტყვით იმ დღეს: „მადლობა უთხარით უფალს, ხალხებში აუწყეთ მისი საქმენი, გაიხსენეთ, რომ დიადია მისი სახელი.“ +

5უმღერეთ უფალს, რადგან დიდებული რამ მოიმოქმედა; განითქვას ეს მთელს ქვეყანაზე. +

6ილხინე და იგალობე, სიონის მცხოვრებო, რადგან დიდია შენს წიაღში ისრაელის წმიდა.

13
წინასწარმეტყველება ბაბილონზე

13^1წარმონათქვამი ბაბილონზე, რომელიც იხილა ესაიამ, ამოცის ძემ: +

2შიშველ მთაზე აღმართეთ დროშა, ხმამაღლა გასძახეთ, ხელი დაუქნიეთ, რომ შევიდნენ მთავართა კარიბჭით. +

3მე ვუბრძანე ჩემს განკუთვნილთ, მოვუხმე კიდეც ჩემს მამაცებს ჩემი რისხვის აღსასრულებლად, ჩემი სიამაყით მოზეიმეთ.

4ბრბოს ხმაა მთებში, მსგავსად მრვალრიცხოვანი ხალხისა, ხმაურის ხმაა ერთად შეკრებილთა, ერთა და სამეფოთა, უფალი ცაბაოთი ათვალიერებს საბრძოლო ლაშქარს.

5მოდიან შორეულ ქვეყნიდან, ცის კიდიდან უფალი და მისი რისხვის იარაღები მთელი ქვეყნის გასანადგურებლად.

6იქვითინეთ, რადგან მოახლოებულია უფლის დღე, მოვა როგორც განადგურება ყოვლადძლიერისგან.

7ამიტომ ყველა ხელი დაუძლურდება და ყოველი ადამიანის გული დადნება.

8და შეძრწუნდებიან, ტკივილები და ტანჯვა შეიპყრობს მათ, მშობიარესავით გაწამდებიან, გაკვირვებულნი შეხედავენ ერთიმეორეს, აალდება მათი სახეები. +

9აი, მოდის უფლის დღე – სასტიკი, წყრომა და მძვინვარე რისხვა, რათა უდაბნოდ აქციოს ქვეყანა და მისი შემცოდენი აღხოცოს მისგან. +

10რადგან ცის ვარსკვლავები და მათი თანავარსკვლავედნი არ გამოსცემენ თავიანთ სინათლეს, მზე დაბნელდება მისი ამოსვლისას და მთვარე არ მოაფენს თავის ნათელს. + +

11და მე დავსჯი ქვეყნიერებას ბოროტების გამო და უკეთურთ მათი ურჯულოების გამო, და ბოლოს მოვუღებ ბოროტმზრახველთა ზვიადობას, და მტარვალთა ამპარტავნებას დავამცირებ.

12კაცს ბაჯაღლოზე ძვირფასად ვაქცევ და ადამიანს – ოფირის ოქროზე.

13ამის გამო შევძრავ მე ცას, და დედამიწა შეზანზარდება თავისი ადგილიდან უფალი ცაბაოთის წყრომის გამო, მისი მძვინვარე რისხვის დღეს.

14და იქნება, როგორც დევნილი ქურციკი, და როგორც დაფანტული ცხვარი შემგროვებლის გარეშე; თითოეული თავის ხალხს მიმართავს და თითოეული თავის ქვეყანაში გაიქცევა. +

15ყოველი, ვისაც ნახავენ, განიგმირება, და ყოველი, ვისაც დაიჭერენ, მახვილით დაეცემა.

16და მათი ჩვილნი მათ თვალწინ დანაკუწდებიან, მათი სახლები გაიძარცვება და მათ ცოლებს პატივი აეყრებათ. +

ბაბილონის დაცემაზე

17აი, მე აღვძრავ მათზე მიდიელთ, რომელნიც ვერცხლს არ აფასებენ და ოქრო არ სურთ.

18და მათი მშვილდები ყმაწვილთ გააპობენ, და მუცლის ნაყოფს არ შეიბრალებენ. ბავშვებს არ დაზოგავს მათი თვალი.

19და იქნება ბაბილონი, სამეფოთა მშვენება, ქალდეველთა სიამაყის შარავანდი – ღმერთის მიერ დამხობილი ვითარცა სოდომი და გომორა.

20აღარარასოდეს დასახლდება იგი არაბი არ გაშლის იქ კარავს, და მწყემსები არ დაყრიან იქ თავიანთ ფარებს.

21დაწვებიან იქ უდაბნოს ცხოველნი, მათი სახლები ჭოტებით გაივსება, სირაქლემები დასახლდებიან და ჭინკები იხტუნავებენ იქ.

22აფთარნი იჩხავლებენ მის სასახლეებში, და ტურები – სალხინო პალატებში, მალე დადგება მისი ჟამი და მისი დღეები არ გაგრძელდება. +

14

ისრაელის სამეფოს აღდგენა და განდიდება

14^1როდესაც შეიწყნარებს უფალი იაკობს და ისევ აირჩევს ისრაელს, და დაასახლებს მათ თავიანთ მიწაზე, მაშინ მიეთვლებიან მათ მწირნი და შეუერთდებიან იაკობის სახლს.

2აიყვანენ მათ ხალხები და მოიყვანენ თავიანთ ადგილას, და დაიმკვიდრებს მათ ისრაელის სახლი უფლის მიწაზე მონებად და მხევლებად, დაატყვევებენ ისინი თავიანთ დამტყვევებელთ და იმთავრებენ თავიანთ მჩაგვრელებზე. +

3და იქნება იმ დღეს, რომ დაგასვენებს უფალი ტანჯვისა და წამებისაგან და მძიმე ჯაფისაგან, რომლითაც დამონებული იყავით,

4მაშინ წარმოსთქვამ შენ ამ იგავს ბაბილონის მეფეზე და იტყვი: „როგორ დაცხრა მჩაგვრელი, როგორ დაცხრა ზვიადობა!

5გატეხა უფალმა ბოროტეულთა არგანი, მბრძანებელთა კვერთხი,

6წყრომით მცემელი ხალხებისა, ერთა რისხვით დამსჯელი, შეუწყვეტლივ მდევნელი.

7ისვენებს, მშვიდადაა მთელი ქვეყანა, დაიწყეს სიმღერა.

8კვიპაროსებიც შეგხარიან შენ, ლიბანის კედრები: ‘მას შემდეგ, რაც შენ დაწექი, არ ამოსულა ჩვენთან ხის მჭრელი.’

9შავეთი დაბლა შეიძრება შენს გამო, შენთვის გამოაღვიძა მკვდარნი, ქვეყნის ყველა წინამძღოლი; თავიანთი ტახტებიდან წამოაყენა ხალხების ყველა მეფე. +

10ყველანი მოგიგებენ და გეტყვიან: ‘შენც დაუძლურდი ჩვენსავით, ჩვენ დაგვემსგავსე.

11შავეთში ჩაეშვა შენი დიდებულება ქვეშ დაგეფინება მატლი და ჭია დაგფარავს შენ.’

12როგორ ჩამოვარდი ციდან, მთიებო, განთიადის ძევ, მიწას დაენარცხე! ხალხთა მძლეველო.

13შენ კი ამბობდი შენს გულში: ‘ცაში ავალ, ღმერთის ვარსკვლავებს, ზემოთ, მაღლა ავწევ ჩემს ტახტს, და დავჯდები საკრებულო მთაზე, ჩრდილოეთის კიდეებზე. +

14ავალ ღრუბლის გორაკებზე, დავემსგავსები უზენაესს!’

15მაგრამ შავეთში იქნები ჩაგდებული, უფსკრულის კიდეებზე.

16შენი დამნახველნი შემოგაცქერდებიან, დაგაკვირდებიან: ‘სამეფოთა შემძვრელი,

17ქვეყნიერება რომ უდაბნოდ აქცია და ანგრევდა მის ქალაქებს, მის პატიმრებს რომ არ უშვებდა სახლში?’

განჩინება ბაბილონზე

18ხალხების ყველა მეფე, ყველანი წვანან დიდებაში, თითოეული თავის სახლში.

19შენ კი გადაგდებული იყავი შენი საფლავიდან, როგორც საძაგელი ტოტი, სამოსელი მოკლულთა, მახვილით განგმირულთა, რომლებსაც ქვის ორმოში უშვებენ, როგორც გასრესილ გვამს.

20შენ არ შეუერთდები მათ დამარხვისას, რადგან შენ ააოხრე შენი ქვეყანა, დახოცე შენი ხალხი, თესლი ბოროტმოქმედთა არ მოიხსენება საუკუნოდ.

21გაუმართეთ ჟლეტა მის ძეთ მათი მამების ურჯულოების გამო, რათა არ აღდგნენ და არ დაიპყრონ ქვეყანა, არ გაავსონ ქვეყნიერების ზედაპირი ქალაქებით.“

22„და მე აღვდგები მათზე!“ სიტყვა უფალ ცაბაოთისა, „და მოვუსპობ ბაბილონს სახელს და ნარჩენს, და შვილს და შვილთაშვილს!“ სიტყვა უფლისა.

23„და ვაქცევ მათ ზღარბთა სამკვიდრებლად და ჭაობებად, და განადგურების ცოცხით გამოვხვეტავ მათ!“ – სიტყვა უფალ ცაბაოთისა. +

24დაიფიცა უფალმა ცაბაოთმა ასე: „როგორც მე ჩავიფიქრე, ისე იქნება, და როგორც მე განვიზრახე, ისე აღსრულდება.

25რომ დავლეწავ აშურს ჩემს ქვეყანაში და გავთელავ მას ჩემს მთებზე; და გადაგდებული იქნება მათგან მისი უღელი და მისი ტვირთი მათ მხრებს ჩამოეხსნება.“ +

26ესაა განაჩენი, გადაწყვეტილი მთელი ქვეყნის მიმართ და ესაა ხელი, მოღერებული ყველა ხალხზე.

27რადგან უფალმა ცაბაოთმა გადაწყვიტა და ვინ დაარღვევს, და მისი ხელია მოღერებული და ვინ ააცილებს მას? +

28მეფე ახაზის სიკვდილის წელს იყო ეს წარმონათქვამი: +

29„ნუ გიხარიათ, ფილისტიმელნო, რომ დაიმსხვრა თქვენი მცემელი კვერთხი; რადგან გველის ფესვიდან გამოვა ასპიტი და მისი ნაყოფი ფრთოსანი გველი იქნება. +

30დაიმწყემსებიან ღატაკთა პირმშონი, და ღარიბნი უსაფრთხოდ წამოწვებიან; მოვაკვდინებ შენს ფესვს შიმშილით, და შენს ნატამალს დახოცავს იგი.

31იქვითინე, ჭიშკარო! იღაღადე, ქალაქო! დაიშლები მთლიანად, ფილისტიმელთა ქვეყანავ, რადგან ჩრდილოეთიდან კვამლი მოდის და არავინ ჩამორჩება მის ურდოებს.

32რას უპასუხებს ის ხალხთა წარგზავნილთ? რომ უფალმა სიონი დააფუძნა და მასში ჰპოვებენ თავშესაფარს მისი ერის ჩაგრულნი.“

15

წინასწარმეტყველება მოაბზე

15^1წარმონათქვამი მოაბზე: მართლაც ღამით გაპარტახდა ყარ-მოაბი, განადგურდა; მართლაც ღამით გაპარტახდა კირ-მოაბი, განადგურდა.

2ავიდნენ ისინი ტაძრად და დიბონს, ნებოზე და მედებაზე ქვითინებს მოაბი, ყველას თავი აქვს გადაპარსული, ყველას წვერი აქვს მოკვეცილი.

3მის ქუჩებში ძაძას შემოირტყამენ, მის ბანებსა და მოედნებზე ყველა ქვითინებს და იღვრებიან ტირილად.

4შეჰკივლეს ხეშბონმა და ელყალემ, იაჰცამდე ისმის მათი ხმა; ამის გამო მოაბის მებრძოლნიც იკივლებენ, თრთის მისი სული.

5ჩემი გული იკივლებს მოაბზე. გარბიან მისგან ცოყარამდე, ყეგლათ-შელიშიამდე. რადგან ლუხითის აღმართზე ტირილით ადიან, რადგან ხორონაიმის გზაზე აამაღლებენ კივილს ნგრევის გამო.

6რადგან ნიმრიმის წყლები დამშრალია, რადგან ბალახი გახმა, ჯეჯილი განადგურდა, სიმწვანე აღარაა.

7ამიტომ დაგროვილ სიმდიდრეს და თავიანთ მიერ გადანახულს გადაიტანენ ტირიფთა ხევზე.

8რადგან კივილმა მოიცვა მოაბის მიწა-წყალი, ყეგლაიმამდე აღწევს მისი ქვითინი და ბეერ-ელიმამდე – მისი გოდება. +

9რადგან დიმონის წყლები სისხლით გაივსო; რადგან მოვაწევ მე დიმონზე კიდევ ახალს – ლომს მოაბის ლტოლვილებზე და ქვეყნის ნატამალზე.

16

წინასწარმეტყველების გაგრძელება

16^1ბატკანი გაუგზავნეთ ქვეყნის მბრძანებელს სელადან

2და იქნება როგორც მოხეტიალე ფრინველი, მოშლილ ბუდესავით იქნებიან მოაბის ასულნი არნონის ფონებზე.

3მომეცი რჩევა, აღასრულე სამართალი, შუადღისას გადააფარე შენი ჩრდილი, როგორც ღამით; შეიფარე გაძევებული, გაქცეულს ნუ გასცემ.

4იცხოვრონ შენთან ჩემმა მოაბელმა გაძევებულებმა, იყავი მათთვის მძარცველისგან თავშესაფარი, სანამ არ გაქრება მწვალებელი, სანამ არ შეწყდება ძარცვა, არ მოისპობა ქვეყნიდან მთრგუნავი.

5და განმტკიცდება ტახტი წყალობისა, და ჭეშმარიტებით დაჯდება მასზე დავითის კარავში მსაჯული, და სამართლის გამკითხავი და სიმართლის მოსწრაფე. +

6ვისმინეთ ჩვენ მოაბის მზვაობრობა, მისი ამპარტავნება, მისი მზვაობრობა და მისი მძვინვარება. ამაოა მისი ტრაბახი.

მოაბის ასულთა ქვითინი

7ამიტომ იქვითინებს მოაბი მოაბზე, – ყველა იქვითინებს; კირ-ხარეშეთის საძირკველზე იკვნესებთ სასოწარკვეთილნი.

8რადგან ხეშბონის მინდვრები გადაჭკნა, ასევე ხალხთა პატრონებმა გათელეს მისი რჩეული ვაზები, იაყეზერს რომ სწვდებოდა, უდაბნოში იშლებოდა, იფურჩქნებოდა და ზღვაზე გადადიოდა. +

9ამის გამო იაყეზერის ტირილით ვიტირებ მე სიბმას ვაზს; ჩემი ცრემლებით მოვრწყავ ხეშბონს და ელყალეს; რადგან შენს ზაფხულის ნაყოფსა და შენს მოსავალზე შეწყდა შემოძახილი.

10შეწყდა მხიარულება და სიხარული ნაყოფიერი მინდვრიდან, და ვენახებში აღარ იქნება სიმღერა და მხიარული შემოძახილი, საწნახლებში ღვინოს აღარ დაწურავს დამწურველი, რადგან მე შევაწყვეტინე მხიარული ხმები. +

11ამის გამო ქნარივით კვნესის ჩემი გული მოაბზე და ჩემი შიგანი – კირ-ხერეშზე. +

12და იქნება, როდესაც გამოჩნდება, რომ დაიქანცა მოაბი გორაკზე, წავა ის თავის საკურთხეველთან სალოცავად და ვერ შეძლებს.

13ესაა სიტყვა, რომელიც უფალმა წარმოსთქვა მოაბზე ძველთაგან. +

14ახლა კი ასე თქვა უფალმა: „სამი წლის შემდეგ, ქირავნობის წლების მიხედვით, შერცხვენილი იქნება მოაბის პატივი მიუხედავად დიდი სიმრავლისა; ნარჩენი კი ძალზე მცირე, უმნიშვნელო იქნება.“ +

17

წინასწარმეტყველება

დამასკოსა და ისრაელზე

17^1წარმონათქვამი დამასკოზე: „ნახეთ, დამასკო აღარ იქნება ქალაქი, არამედ მხოლოდ ნანგრევთა გროვა.

2ყაროყერის მიტოვებული ქალაქები ცხვრის ფარებისათვის იქნება, და

3და მოისპობა ციხე-სიმაგრე ეფრემისა, და მეფობა დამასკოსი და არამის ნარჩომი ისრაელის ძეთა დიდებასავით იქნება!“ სიტყვა უფალ ცაბაოთისა.

4და იქნება იმ დღეს, დაკნინდება იაკობის დიდება, და სიმსუყე მისი ხორცისა დამჭლევდება.

5და იქნება, როდესაც მისი მკლავი თავთავს მოიმკის; და იქნება, როგორც თავთავის აკრეფისას რეფაიმის ხეობაში.

6და დარჩება მასში მცირე ნაყოფი, ორი, სამი მარცვალი ტოტის კენწეროზე, ოთხი, ხუთი ნაყოფი ხის რტოებზე. სიტყვა უფლისა, ისრაელის ღმერთისა. +

7იმ დღეს მიმართავს ადამიანი და მისი თვალები ისრაელის წმიდას იხილავენ.

8და არ მიმართავს თავისი ხელით ნაკეთებ სამსხვერპლოებს, და არ შეხედავს იმას, რაც მისმა თითებმა გააკეთეს – სერტყეებს და მზის კერპებს.

9და იმ დღეს იქნება მისი რომლებიც დატოვეს ისრაელის ძეთა წინაშე, და იქნება უკაცრიელი.

10რადგან დაივიწყე შენ შენი ხსნის ღმერთი და შენი სიმაგრის კლდე აღარ გახსოვდა. ამიტომ დარგე შენ საამური ნერგები და უცხო ვაზი გააშენე.

11დარგვის დღიდან ზრდიდი მას და დათესვის დილიდან აყვავებდი, მაგრამ მოსავალი დაიღუპება სნეულებისა და უკურნებელი სატკივარის დღეს.

12ოი, ხმაური მრავალი ხალხისა! როგორც ზღვა ხმაურობს, ისე ხმაურობენ ისინი, და ტომები ღრიალებენ, როგორც ღრიალებენ ძლიერი წყლები. +

13ტომები ღრიალებენ, როგორც მაგრამ დატუქსავს იგი მათ და გაიქცევიან ისინი შორს, და გაიხვეტებიან, როგორც ქარისგან ჩენჩო მთებზე, და როგორც მტვრის გორგალი ქარიშხალისგან.

14საღამოს ჟამს – აჰა, საშინელება! განთიადამდე აღარა იქნება. ესაა წილი ჩვენს გამძარცველთა და ხვედრი ჩვენს მაოხრებელთა.

18

გაფრთხილება ქუშს

18^1ვაი, ფრთებით დაჩრდილულ ქვეყანას, ქუშის მდინარეთა გაღმა რომ არის!

2რომელიც აგზავნის ელჩებს ზღვით, და წყლის ზედაპირზე – ლერწმის ნავებით. წადით, მკვირცხლო მოციქულნო, მაღალ და უწვერო ერთან, ძველთაგან და დღემდე საშინელ ხალხთან, გადამთელავ და დამთრგუნველ ერთან, რომლის ქვეყანასაც მდინარენი ჰკვეთენ. +

3ქვეყნიერების ყველა მცხოვრებო და ყველა ბინადარო, როდესაც ნიშანი აღიმართება მთებზე, დაინახავთ, და როდესაც რქის საყვირი ახმიანდება, გაიგონებთ!

4რადგან ასე მითხრა მე უფალმა: „მდუმარედ გადმოვიხედავ როგორც კრიალა პაპანება სინათლეზე და როგორც ღრუბელი ცვრისა მკის პაპანებაში.“

5რადგან მკის წინ, როდესაც ყველაფერი აყვავდება და მომწიფებულ ნაყოფს ყვავილი ექნება, შეაჭრის ის რტოებს ბაღის მაკრატლით და ყლორტებს მოაცლის და მოაკვეთს.

6ყველაფერი დარჩება მთის მტაცებელ ფრინველებს და მიწის ცხოველებს, გაიზაფხულებენ მასზე მტაცებელი ფრინველები და მიწის ყველა ცხოველი მასზე დაიზამთრებს.

7იმჟამად ხარკი მიერთმევა უფალ ცაბაოთს მაღალი და უწვერო ხალხისაგან, ძველთაგან დღემდე საშინელი ხალხისაგან, გადამთელავი და დამთრგუნველი ერისაგან, რომლის ქვეყანასაც მდინარეები ჰკვეთენ – უფალ ცაბაოთის ადგილას, სიონის მთაზე. +

19
წინასწარმეტყველება ეგვიპტეზე

19^1წარმონათქვამი ეგვიპტეზე: ნახეთ, უფალი ზის სწრაფ ღრუბელზე და მიდის ეგვიპტეში, და შეიძრებიან ეგვიპტის კერპნი მის წინაშე, და ეგვიპტელთა გულები დადნება მის წიაღში.

2„მე წავაქეზებ ეგვიპტელებს ეგვიპტელთა წინააღმდეგ; და შეებრძოლებიან ისინი – ძმა ძმას და მოყვასი მოყვასს, ქალაქი ქალაქს, სამეფო სამეფოს. +

3და ეგვიპტის სული დაილევა მის წიაღში; და ჩავშლი მის განზრახვას. გამოჰკითხავენ ისინი კერპებს, წამჩურჩულებელთ, მესულთანეთ და მკითხავთ;

4და გადავცემ ეგვიპტელებს სასტიკ ბატონთა ხელთ, და მძლავრი მეფე იმბრძანებლებს,“ სიტყვა უფალ ცაბაოთისა.

5და ამოშრება წყალი ზღვაში, მდინარე გავერანდება და დაშრება. +

6და ამყრალდებიან მდინარეები, დაიწრიტება და დაშრება ეგვიპტის არხები, ლერწამი და ლაქაში დაჭკნება.

7გაშიშვლდება მინდვრები მდინარესთან, მდინარის მთელი ნაპირი და მთელი ნათესი გახმება, გაიხვეტება და აღარ იქნება.

8ატირდებიან მეთევზენი და იგლოვებს მდინარეში ანკესის ყველა გადამგდები, და წყალზე ბადის გამფენელს ქანცი გაუწყდება.

9შერცხვებიან სელის მჩეჩავნი და თეთრი ტილოს მქსოველნი.

10დაილეწება მისი სვეტები, და ყველა მოქირავნეს სული შეუღონდება.

11მაგრამ სულელნი არიან ცოყანის მთავარნი: ფარაონის ბრძენ მრჩეველთა რჩევა გაცუდდა! როგორ ეტყვით თქვენ ფარაონს: „ბრძენთა ძე ვარ, მე ვარ ძე უწინდელ მეფეთა?“

12თუ ასეა, სად არიან შენი ბრძენნი? გითხრან და შეიტყონ, რა გადაუწყვიტა უფალმა ცაბაოთმა ეგვიპტეს!

13სულელურად მოიქცნენ ცოყანის მთავარნი, მოტყუვდნენ ნოფის მთავარნი; გზაკვალი აურიეს ეგვიპტეს მისი ტომების წინამძღოლებმა. +

14უფალმა ჩაუღვარა წიაღში უკუღმართი სული და მათ გზაკვალი აურიეს ეგვიპტეს მის ყველა საქმეში, მთვრალივით ბარბაცებს თავის ნარწყევში. +

15და არ იქნება ეგვიპტეში საქმე, რასაც გააკეთებს თავი და კუდი, პალმის ფოთოლი და ლელქაში.

16იმ დღეს ეგვიპტელები ქალებს დაემსგავსებია და დაფრთხებიან და შეეშინდებათ უფალ ცაბაოთის ხელის მოქნევისა, როცა ხელს მოიქნევს მათზე.

17და იქნება იუდას მიწა შიშისზარი ეგვიპტისათვის; ყოველი, ვინც მას გაიხსენებს, აკანკალდება უფალ ცაბაოთის განაჩენის გამო, რაც მან განაჩინა მასზე.

18იმ დღეს ეგვიპტის ქვეყანაში ხუთი ქალაქი ილაპარაკებს ქანაანის ენაზე და დაიფიცებს უფალ ცაბაოთს. ირჰერესს უწოდებენ ერთ ქალაქს. +

19იმ დღეს უფლის სამსხვერპლო ეგვიპტის ქვეყნის შუაგულში იქნება და უფლის სვეტი – მის საზღვართან. +

20და იქნება ეს ნიშნად და მოწმობად უფალ ცაბაოთისა ეგვიპტის ქვეყანაში: როდესაც შეჰღაღადებენ ისინი უფალს შემჭირვებელთა გამო, ის გამოუგზავნის მათ მხსნელს და ქომაგს და უშველის მათ. +

21და ცნობილი გახდება უფალი ეგვიპტეში და ეგვიპტელნი შეიცნობენ უფალს იმ დღეს, და მოიტანენ შესაწირავსა და ძღვენს, და აღთქმას აღუთქვამენ უფალს და აღასრულებენ. +

22და წყლულით დააწყლულებს უფალი ეგვიპტეს და განკურნავს და მოიქცევიან ისინი უფლისაკენ, შეისმენს მათ ვედრებას და განკურნავს მათ.

23იმ დღეს გზა იქნება ეგვიპტიდან აშურში და მოვლენ აშურელნი ეგვიპტეში და ეგვიპტელნი აშურში, და ეგვიპტელნი აშურთან ერთად თაყვანს სცემენ უფალს. +

24იმ დღეს ისრაელი მესამე მოკავშირე იქნება ეგვიპტისა და აშურისა. კურთხევად იქნებიან ისინი ქვეყნის შუაგულში.

25რადგან აკურთხა ის უფალმა ცაბაოთმა ასე: „კურთხეულ იყოს ჩემი ხალხი – ეგვიპტელნი, ჩემი ხელის ნაკეთები – აშური და ჩემი წილხვედრილი – ისრაელი.“ +

20

წინასწარმეტყველება

აშურის ეგვიპტეზე გამარჯვებაზე

20^1იმ წელს, აშდოდში მოვიდა თართანი, სარგონის, აშურის მეფის, მიერ გამოგზავნილი, და შეებრძოლა აშდოდს და დაიპყრო იგი, +

2იმ დროს ილაპარაკა უფალმა ესაიას, ამოცის ძის ხელით ასე: „წადი და მოიხსენი ძაძა წელიდან და ფეხსაცმელი გაიძვრე ფეხზე.“ და ასე მოიქცა და დადიოდა ტიტველი და ფეხშიშველი. +

3და თქვა უფალმა: „როგორც ჩემი მონა ესაია დადიოდა ტიტველი და ფეხშიშველი სამ წელიწადს, ნიშნად და სასწაულად ეგვიპტისათვის და ქუშისათვის,

4ასე გაუძღვება აშურის მეფე ტყვეებს ეგვიპტიდან და დევნილთ ქუშიდან, ყმაწვილთ და მოხუცთ, ტიტველთ, ფეხშიშველთ და დუნდულგაშიშვლებულთ – ეგვიპტის შესარცხვენად.

5და შეძრწუნდებიან და შერცხვებათ მათი სასოების – ქუშის გამო და მათი საკვეხური ეგვიპტის გამო.

6და იტყვის იმ დღეს ამ სანაპიროს მცხოვრები: ‘აჰა, ასეთია ჩვენი სასოება, საითკენაც გავრბოდით შემწეობისათვის, აშურის მეფისაგან გადასარჩენად! როგორ დავაღწევთ თავს?’“ +

21
წინასწარმეტყველება ბაბილონზე

21^1წარმონათქვამი ზღვისპირა უდაბნოზე. როგორც ქარიშხალი გადაივლის სამხრეთში, ისე მოდის ის უდაბნოდან, საშინელი ქვეყნიდან.

2სასტიკი ხილვა მეჩვენა მე: მოღალატე ღალატობს და მძარცველი ძარცვავს. ამოდი, ყელამ! ალყა შემოარტყი, მიდია! ყველა მის ოხვრას ბოლოს მოვუღებ.

3ამის გამო ჩემი წელი კანკალმა მოიცვა, ტკივილებმა შემიპყრო მე, მსგავსად მშობიარის ტკივილებისა, მოვიკრუნჩხე მოსმენილისაგან, შევძრწუნდი ნახულისაგან. +

4მითრთის გული, შიშის ზარი მაფრთხობს მე; სანატრელი საღამო საშინელებად მექცა. +

5გაწყობილია ტაბლა, გადააფარეს სუფრა, ჭამენ, სვამენ. „ადექით მთავარნო, გაპოხეთ ფარი!“ +

6და ასე მეტყვის უფალი: „წადი, გააგზავნე მზირი, გითხრას, რას ნახავს.

7და დაინახავს ის წყვილ ცხენშებმულ ეტლს, ვირთა ქარავანს და აქლემთა ქარავანს – და ყურს დაუგდებს დიდი ყურადღებით.“

8და ლომივით იყვირა, დაიძახა მზირმა: „უფალო, საგუშაგოზე მუდამ ვდგავარ დღისით და ჩემს სადარაჯოზე ვდგავარ მთელი ღამე. +

9და აი, მოდის მხედრობა წყვილ-წყვილი ცხენებით.“ და თქვა ერთ-ერთმა: „დაეცა, დაეცა ბაბილონი; და მის ღმერთთა ყველა ქანდაკი მიწას დაენარცხა.“

10ჩემო გალეწილო და ჩემი კალოს ძეო! რაც ვისმინე მე უფალ ცაბაოთის, ისრაელის ღმერთისაგან, ის გაუწყეთ მე თქვენ.

11წარმონათქვამი დუმაზე. სეყირიდან მიხმობენ მე: „მცველო, ღამის რა ჟამია? მცველო, ღამის რა ჟამია?“

12თქვა მცველმა: „მოვიდა დილა, მაგრამ ღამეა ჯერ; თუ გინდათ კითხვა, იკითხეთ, დაბრუნდით ისევ.“

13წარმონათქვამი არაბეთზე: არაბეთის ტყეში დედანელთა ქარავნებო!

14მწყურვალის შესახვედრად გამოჰქონდათ წყალი; თემას ქვეყნის მცხოვრებნი პურით ეგებებოდნენ მოხეტიალეს. +

15რადგან მახვილებს გაურბოდნენ ისინი, გაშიშვლებულ მახვილს და მოჭიმულ მშვილდს და ომის სიმძიმეს.

16რადგან ასე მითხრა მე უფალმა: „ერთი წლის შემდეგ, მოქირავნის წლებისაებრ, გაქრება მთელი დიდება კედარისა. +

17და ნარჩენნი მშვილდოსანთა რიცხვისა, მამაცი ძენი კედარისა, შემცირდებიან,“ რადგან ასე თქვა უფალმა, ისრაელის ღმერთმა. +

22
წინასწარმეტყველება ხილვათა ხეობაზე

22^1წარმონათქვამი ხილვათა ხეობაზე. რა მოგივიდა შენ, რომ მთლიანად ახვედი ერდოებზე? +

2მღელვარებით სავსე, ხმაურიანო ქალაქო, შენი დახოცილნი მახვილით არ დახოცილან და არც ბრძოლაში დაღუპულან.

3ყველა შენი წინამძღოლი ერთად გაიქცა, უმშვილდოდ იქნენ შეპყრობილნი; ყველა, ვინც შენგან დარჩა, ერთად არიან შეპყრობილნი, თუმცა შორს გარბოდნენ ისინი.

4ამიტომ ვთქვი მე: ნუ ეცდებით ჩემს ნუგეშისცემას, ჩემი ერის ასულის უბედურების გამო.“ +

5რადგან უფალ ცაბაოთისაგან აურზაურისა და მარცხის ხილვათა ხეობაში. კედლებს ანგრევენ და მთისაკენ გაჰყვირიან. +

6და ყელამს მიაქვს კაპარჭი მეეტლეებითა და მხედრებით, ხოლო კირი ფარს აშიშვლებს. +

7შენი ნარჩევი ხეობები ეტლებით ივსება და მხედარნი კარიბჭის პირდაპირ დაეწყვნენ. +

8ახდილია იუდას საფარველი, და შენ შეხედე იმ დღეს მაღნარის სასახლის საჭურველს.

9და იხილეთ თქვენ, რომ გამრავლდა ბზარები დავითის ქალაქში. და აგროვებდით წყალს ქვემო აუზისა,

10და ითვლიდით იერუსალიმის სახლებს და ანგრევდით იმ სახლებს გალავნის გასამაგრებლად, +

11და მოაწყვეთ საცავი ძველი აუზისათვის. არ შეხედეთ მის გამკეთებელს, და ძველთაგან მისი დამსახველი არ დაინახეთ. +

12მოუხმობს უფალი ცაბაოთი თმების დასაგლეჯად და ძაძების შესამოსად. +

13მაგრამ აი, ლხინი და მხიარულება! კლავენ ძროხას და ყელს ჭრიან ცხვარს, ჭამენ ხორცსა და სვამენ ღვინოს: „ჭამეთ და სვით, რადგან ხვალ დაიხოცებით“.

14და ყურში გამიმხილა უფალმა ცაბაოთმა: „არ მიგეტევებათ თქვენ ეს ურჯულოება, მანამ არ დაიხოცებით“, თქვა უფალმა ცაბაოთმა. +

15ასე თქვა უფალმა ცაბაოთმა: „წადი, მიდი ამ სამეფო კარის მოხელესთან, შებნასთან, რომელიც სახლზეა დადგენილი:

16რა გაქვს აქ და ვინა გყავს აქ, რომ ამოგიკვეთავს აქ შენთვის სამარხი? ის კვეთს თავის სამარხს მაღალზე და კლდეში ჭრის სავანეს თავისთვის.

17‘აი, უფალი მოგისვრის შენ ძლიერი მოსროლით და დაკეცვით დაგკეცავს შენ.

18დაგგორგლავს გორგლად, ბურთივით მოგისვრის ვრცელ მიწაზე; იქ მოკვდები და იქ დარჩება შენი დიდების ეტლები, სირცხვილო შენი ბატონის სახლისა!’ +

19გადაგაყენებ შენი ადგილიდან და შენი მდგომარეობიდან დაგამხობ.

20და იქნება იმ დღეს: მოვიხმობ ჩემს მსახურს ელიაკიმს, ხილკიაჰუს ძეს, +

21და ჩავაცმევ შენს კვართს და შენს ქამარს შემოვარტყამ წელზე, და შენს ხელმწიფებას გადავცემ მის ხელთ და იქნება ის იერუსალიმის მცხოვრებთა და იუდას სახლის მამად.

22დავადებ მხარზე დავითის სახლის გასაღებს, დაკეტავს და არავინ იქნება გამღები, გააღებს და არავინ იქნება დამკეტი. +

23პალოსავით ჩავარჭობ მას მყარ ადგილზე, და იქნება ის დიდების ტახტად თავისი მამის სახლისათვის. +

24და ჩამოჰკიდებენ მას მამამისის სახლის მთელ დიდებას – შთამომავალსა და ნაშიერს, ყველა მცირე ჭურჭელს – ტაშტეულობიდან ყოველ დოქამდე.

25„იმ დღეს, – ამბობს უფალი ცაბაოთი, – მოირყევა მყარ ადგილში ჩარჭობილი პალო, გადატყდება და დაეცემა, და მოწყდება ტვირთი, რომელიც მასზეა, რადგან უფალმა თქვა.“ +

23
წინასწარმეტყველება ცორზე

23^1წარმონათქვამი ცორზე: იქვითინეთ, თარშიშის ხომალდებო, რადგან ცორი გაპარტახდა, აღარც სახლია, აღარც შესასვლელი. კვიპროსის ქვეყნიდან ეცნობათ ეს ამბავი. +

2დადუმდით, სანაპიროს მცხოვრებნო, ციდონის ვაჭრებო, ზღვაოსნები გავსებდნენ შენ.

3და ბევრ წყლებშია შიხორის თესლი, ნილოსის სამკალი იყო მისი მოსავალი და ხალხების ბაზარი იყო იგი.

4გრცხვენოდეს, ციდონ, რადგან ასე თქვა ზღვამ, ზღვის სიმაგრემ: „არ მიტანჯია მე მშობიარობით, არ მიშობია და არ გამიზრდია მე ჭაბუკნი, არ აღმიზრდია ქალწულები.“ +

5როდესაც ამბავი მივა ეგვიპტემდე, აცახცახდებიან ისინი ცორის ამბის გაგონებაზე.

6გადადით თარშიშში! იქვითინეთ, კუნძულის მცხოვრებნო.

7ესაა თქვენი მხიარული ქალაქი, რომლის დასაბამი ძველთაძველია? ფეხები შორეთში დაატარებენ ხიზნად.

8ვინ გადაუწყვიტა ეს ცორს, რომლის სოვდაგარნი დიდებულნი არიან, ვაჭარნი – ქვეყნის ღირსეულნი? +

9უფალმა ცაბაოთმა გადაწყვიტა შეებღალა დაემცირებინა ქვეყნის ყველა ღირსეული.

10გადაიარე შენი ქვეყანა, როგორც მდინარე, უკვე აღარაა დაბრკოლება.

11მან თავისი ხელი მოიღერა ზღვაზე, შეძრა სამეფოები; უფალმა ბრძანა ქანაანზე – შეემუსრათ მისი ციხე-სიმაგრენი. +

12თქვა მან: „აღარ იმხიარულებ მეტად, ადექი, გადაიარე კვიპროსი, მაგრამ არ იქნება შენთვის მოსვენება.“

13აჰა, ქალდეველთა ქვეყანა. ეს ხალხი აღარ არის. აშურმა დააფუძნა ის ველურთათვის. მათ აღმართეს საბრძოლო კოშკები, დაანგრიეს მისი სასახლენი, გადააქციეს ნანგრევებად.

14იქვითინეთ, თარშიშის ხომალდებო, რადგან თქვენი სიმაგრე შემუსვრილია.

15და მოხდება იმ დღეს, დავიწყებული იქნება ცორი სამოცდაათ წელს, ერთი მეფის ცხოვრების დღეების კვალობაზე; სამოცდაათი წლის ბოლოს დაემართება ცორს, რაც მეძავის სიმღერაშია:

16„აიღე ქნარი, შემოიარე ქალაქი, დავიწყებულო მეძავო! კარგად დაუკარი, ბევრი იმღერე, რათა გაგიხსენონ შენ!“ +

17და მოხდება, სამოცდაათი წლის შემდეგ მოინახულებს უფალი ცორს. და ისევ დაუბრუნდება ცორი თავის სიძვის გასამრჯელოს და ისიძვებს ქვეყნის ყველა სამეფოსთან დედამიწის ზურგზე.

18და იქნება მისი სავაჭრო და სიძვის გასამრჯელო მიძღვნილი უფლისადმი; არ დაგროვდება საგანძურებსა და საწყობებში, რადგან უფლის წინაშე მცხოვრებთათვის იქნება მისი საქონელი საძღომ საჭმელად და დიდებულ შესამოსელად.

24

ღმერთის განაჩენი დედამიწაზე

24^1აჰა, უფალი აუკაცრიელებს ქვეყანას და აოხრებს მას, ასხვაფერებს მის სახეს და ფანტავს მის მცხოვრებთ. +

2და ერთი იქნება ერი და მღვდელი, მონა და მისი ბატონი, მხევალი და მისი ქალბატონი, მყიდველი და გამყიდველი, გამსესხებელი და მსესხებელი, მევახშე და მოვალე.

3გაუკაცრიელდება ქვეყანა და გაიძარცვება, რადგან უფალმა წარმოთქვა ეს სიტყვა.

4გლოვობს, მიილია ქვეყანა, სასოწარკვეთილებაში მიილია ქვეყანა, დაუძლურდნენ დიდებულნი ქვეყნის ერისა.

5ქვეყანა შეიბილწა მისი მცხოვრებლების მიერ, რადგან გადავიდნენ რჯულს, შეცვალეს წესი, დაარღვიეს საუკუნო აღთქმა. +

6ამის გამო წყევლამ შეჭამა ქვეყანა და დაისაჯნენ მისი მცხოვრებნი; ამის გამო გადაიბუგნენ ქვეყნის მცხოვრებნი და სულ ცოტა დარჩა ხალხი. +

7მაჭარი გლოვობს, გახმა ვაზი, ოხრავს ყველა გულით მხიარული,

8შეწყდა დაფდაფების ლხინი, მიწყდა მოლხინეთა ჟრიამული, შეწყდა ქნარის სიხარული. +

9სიმღერით აღარ შესვამ ღვინოს, გაუმწარდებათ სასმელი მის მსმელებს.

10დაილეწა უკაცური ქალაქი, დაიკეტა ყველა სახლის მისასვლელი.

11ღრიალია ქუჩებში ღვინის გამო, ჩაჟამდა ყველა მხიარულება, განიდევნა ქვეყნიდან სიხარული.

12უდაბურება დარჩა ქალაქში და ნანგრევებად იქცა კარიბჭე.

13რადგან ასე მოხდება ქვეყნის შუაგულში, ხალხებს შორის, როგორც ზეთისხილის ჩამობერტყვისას, როგორც დაკრეფის შემდეგ, როდესაც დამთავრდა მოსავლის აღება.

14ისინი აამაღლებენ თავიანთ ხმას, ხმამაღლა იყვირებენ ზღვიდან. +

15ამის გამო აღმოსავლეთში ადიდეთ უფალი, ზღვის კუნძულებზე – სახელი უფლისა, ისრაელის ღმერთისა.

დიდი უბედურება

16ქვეყნის კიდიდან ვისმინეთ ჩვენ სიმღერა: „დიდება მართალს!“ და ვთქვი მე: ვაი მე, ვაი მე, ვაგლახ მე! მოღალატენი ღალატობენ, და ღალატით ღალატობენ მოღალატენი.“

17შიში, ორმო და მახეა შენთვის, ქვეყნის მკვიდრო!

18და იქნება: რადგან ცის სიმაღლიდან გაიხსნა სარკმლები და ქვეყნის საფუძვლები შეირყა. +

19დალეწვით დაილეწა ქვეყანა, მსხვრევით დაიმსხვრა ქვეყანა, რყევით შეირყა ქვეყანა.

20რხევით ირხევა ქვეყანა, როგორც მთვრალი, და როგორც კარავი, ისე ირწევა, დაამძიმებს მას მისი დანაშაული და დაეცემა და ვეღარ აღდგება. +

21და იქნება იმ დღეს: დასჯის უფალი ზეცის მხედრობას ზეცაში და მიწის მეფეებს მიწაზე. +

22და შეიყრებიან ისინი ერთად, როგორც პატიმარნი დილეგში; და ჩაკეტილნი იქნებიან კლიტულში, და მრავალი დღის შემდეგ გაიხსენებენ მათ. +

23გაწბილდება მთვარე რადგან უფალი ცაბაოთი გამეფდება სიონის მთაზე და იერუსალიმში. და დიდება იქნება მის უხუცესთა წინაშე. +

25

უფლისა და ღმერთის სამეფოს ზეიმი

25^1უფალო, ჩემი ღმერთი ხარ შენ! გადიდებ შენ, მადლობას მივაგებ შენს სახელს, რადგან საოცრება მოიმოქმედე, განჩინება შორეული დროიდან, ნამდვილი, ჭეშმარიტი. +

2რადგან შენ აქციე ქალაქი ქვის გროვად, გამაგრებული დედაქალაქი – ნანგრევებად, უცხოთა სასახლედ აღარაა ქალაქი, არ აშენდება უკუნისამდე.

3ამის გამო გადიდებს შენ ძლიერი ერი, სასტიკ ხალხთა ქალაქებს შეეშინდებათ შენი. +

4რადგან შენ იყავი სიმაგრე საწყლისა, სიმაგრე გლახაკისა მის გაჭირვებაში, თავშესაფარი ნიაღვრისაგან, ჩრდილი პაპანაქებისაგან; რადგან სასტიკთა სუნთქვა ქარიშხლივით იყო კედლის წინააღმდეგ. +

5როგორც ხორშაკი უწყლო ადგილას, როგორც ხორშაკი ღრუბლის ჩრდილში, ისე ეცემა სასტიკთა სიმღერა. +

6უფალი ცაბაოთი გამართავს ამ მთაზე მსუყე საჭმელებით, ანკარა ღვინოებით, ძვლის ტვინიანი საჭმელებით, დაწმედილი ღვინოებით. +

7და ის მოხდის ამ მთაზე ნიღაბს, და საფარველს, გადაფარებულს ყველა ხალხზე.

8შთანთქავს სიკვდილს საუკუნოდ, და მოწმედს უფალი ღმერთი ცრემლს ყველა სახეზე, და სირცხვილს მოხოცავს თავის ერს მთელს ქვეყანაზე; რადგან უფალმა ასე თქვა. +

9და იტყვის ხალხი იმ დღეს: „აი, ესაა ჩვენი ღმერთი, ეს არის უფალი, მას ველოდით, ვილხინოთ და ვიხაროთ მისი ხსნით.“ +

10რადგან დაესვენება ამ მთაზე უფლის ხელი და გაითელება მოაბი თავის ადგილზე, როგორც სანაგვეზე თელავენ ჩალას. +

11და გაშლის თავის ხელს მის წიაღში, როგორც მოცურავე საცურაოდ, მაგრამ ის დაამცირებს მის სიამაყეს მისი ხელის ცბიერებასთან ერთად.

12და შენს გამაგრებულ მაღალ კედლებს მიწად დაანარცხებს, გააცამტვერებს.

26
ახალშობილი და ღვთისაკენ მობრუნებული ისრაელი ადიდებს უფალს

26^1იმ დღეს იმღერებენ ამ სიმღერას იუდას ქვეყანაში: „მაგარი ქალაქი გვაქვს ჩვენ, ხსნად დაადგენს კედლებსა და მიწაყრილს. +

2გახსენით კარიბჭე! მოვიდეს რწმენის დამცველი მართალი ერი.

3სულს, რომელიც შენ გენდობა, რადგან შენზეა მონდობილი. +

4მიენდეთ უფალს უკუნითი უკუნისამდე, რადგან უფალ ღმერთშია საუკუნო კლდე. +

5რადგან მან დააქცია მაღლა მცხოვრებნი, ამაღლებული ქალაქი დაამხო, მიწად დაამხო, გააცამტვერა. +

6ფეხი გათელავს მას, ფეხნი ღარიბისა, ნაფეხურები ღატაკისა.“ +

7მართლის გზა მოსწორებულია; შენ, წრფელო, ასწორებ მართლის სავალს.

8შენი სამართლის გზაზე, უფალო, შენი სახელისა და შენი ხსოვნისაკენაა ჩვენი სულის წადილი. +

9ჩემი სამშვინველით ვისწრაფი შენსკენ ღამით, და ჩემი სულით ჩემში გეძებ შენ განთიადიდან, რადგან როდესაც აღსრულდება შენი სამართალი ქვეყანაზე, სამართლიანობას ისწავლიან ქვეყნიერების მცხოვრებნი.

10თუ მიეტევება ბოროტეულს, აღარ ისწავლის სამართლიანობას. ის მართალ ქვეყანაში უსამართლოდ მოიქცევა და არ დაინახავს უფლის სიდიადეს. +

11უფალო! აღმართულია შენი ხელი, დაინახავენ შენს შურს ერის მიმართ და შერცხვებათ, და ცეცხლი შეჭამს შენს შემჭირვებელთ. +

12უფალო! შენ გვიმყარებ მშვიდობას, რადგან ყველა საქმე ჩვენთვის შენ მოიმოქმედე. +

13უფალო, ჩვენო ღმერთო! ჩვენ კი მხოლოდ შენს სახელს გავიხსენებთ.

14მკვდრები არ გაცოცხლდებიან, ამიტომ შენ დასაჯე და გაანადგურე ისინი და მოსპე ყოველი მათი სახსენებელი. +

15შენ გაამრავლე ხალხი, უფალო, შენ გაამრავლე ხალხი! განდიდდი, გააფართოვე ყველა საზღვარი ქვეყნისა.

16უფალო! გასაჭირში გეძებდნენ შენ, ჩურჩულით ლოცულობდნენ, როდესაც შენი სასჯელი იყო მათზე. +

17მსგავსად ფეხმძიმისა, და კივის ტკივილებისაგან, ასე ვიყავით შენს წინაშე, უფალო! +

18ფეხმძიმედ ვიყავით, ვიტანჯეთ, თითქოს ქარს ვშობდით; ხსნა ვერ მოვუტანეთ ქვეყანას და ქვეყნიერების მცხოვრებნი არ იბადებიან.

19გაცოცხლდებიან შენი მკვდრები, აღდგებიან გვამები! გამოიღვიძეთ და ილხინეთ, მტვრის ბინადარნო, რადგან ცისკრის ცვარი შენი ცვარია, და მიწა აჩრდილებს დაბადებს. +

20წადი, ჩემო ხალხო, შედი შენს ოთახებში და გამოიკეტე კარები, ერთი წამით დაიმალე, სანამ რისხვა გადაივლიდეს, +

21რადგან უფალი გამოდის თავისი ადგილიდან, რათა დასაჯოს ქვეყნის მცხოვრებნი მათი ურჯულოებისთვის; და გამოაჩენს ქვეყანა თავის სისხლს და ვეღარ დაფარავს თავის დახოცილებს. +

27

ისრაელის აღდგენა

27^1იმ დღეს დასჯის უფალი თავისი სასტიკი, დიდი და მაგარი მახვილით, ლევიათანს, მორბენალ გველს, და ლევიათანს, დაკლაკნილ გველს, და მოკლავს ურჩხულს, რომელიც ზღვაშია. +

2იმ დღეს: „უმღერეთ მას – ვაზს ღვინისას,

3მე, უფალი, მისი მცველი ვარ, ყოველ წამს ვრწყავ მას, რათა არ დააზიანონ, ღამით და დღისით ვიცავ მას.

4მრისხანება არა მაქვს მე, ვინ მომცემს ბრძოლაში ნარ-ეკალს, გადავთელავდი მათ, გადავბუგავდი ერთიანად.

5თუ ჩაეჭიდება ჩემს სიმტკიცეს, რათა ქმნას ჩემთან მშვიდობა, ქმნას მშვიდობა ჩემთან.“

6მომავალ დღეებში ფესვს გაიდგამს იაკობი, გაიფურჩქნება და გაიკვირტება ისრაელი, და გაივსება ქვეყნიერების პირი ნაყოფით. +

7განა ასე სცემდა იგი მას, განა ისეა მოკლული, როგორც მის მიერ არიან მოკლული.

8განდევნით, გაძევებით სჯი მას. გააგდო იგი თავისი ძლიერი ქროლვით, როგორც აღმოსავლეთის ქარის დღეს. +

9ამიტომ ამით მიტევებულ იქნება იაკობის ურჯულოება, და ეს იქნება სრული ნაყოფი მისი ცოდვის მოცილებისა: როცა სამსხვერპლოს ყველა ქვას გაცამტვერებულ კირქვასავით გახდის, როცა აღარ იქნებიან მეტად აშერები და მზის კერპები. +

10რადგან გამაგრებული ქალაქი გაუკაცრიელდება, საცხოვრებელი დატოვებული და მიგდებული იქნება უდაბნოსავით. ხბო მოძოვს იქ და წამოწვება, და შეჭამს მის ტოტებს. +

11როდესაც გახმება მისი ამონაყარი, დაილეწება, ქალები მოვლენ და დაწვავენ მას; რადგან გონიერი ხალხი არ არიან ისინი. ამის გამო მათი გამჩენი არ შეიბრალებს მათ და მათი შემქმნელი მათ არ შეიწყალებს. +

12და მოხდება იმ დღეს, რომ ჩამობერტყავს უფალი თავის ნაყოფს მდინარის შესართავიდან ეგვიპტის ხევამდე და თქვენ აკრეფილნი იქნებით სათითაოდ, ისრაელის ძენო.

13და მოხდება იმ დღეს, რომ ჩაბერავენ დიდ საყვირს და მოვლენ აშურის ქვეყანაში დაკარგულნი და ეგვიპტის ქვეყანაში გაძევებულნი, და თაყვანს სცემენ უფალს წმიდა მთაზე, იერუსალიმში. +

28

წინასწარმეტყველება ეფრემის ტყვეობაზე

28^1ვაი, მთვრალ ეფრემელთა საამაყო გვირგვინს, იმ დამჭკნარ ყვავილს მისი დიდებული მშვენიერებისა, რომელიც ღვინითაა დაცემული პოხიერი ხეობის თავში.

2აჰა, უფალს ჰყავს ძლიერი და მაგარი, როგორც სეტყვის ღვარი, დამღუპველი ქარიშხალი, როგორც ძლიერი წამლეკავი წყლების ნიაღვარი, მიწად დაამხობს მას თავისი ხელით. +

3ფეხებით გაითელება მთვრალ ეფრემელთა სიამაყის გვირგვინი, +

4და დამჭკნარი ყვავილი მისი დიდებული მშვენიერებისა, რომელიც პოხიერი ხეობის თავზეა; ზაფხულამდე დამწიფებული პირველნაყოფივით იქნება, რომელსაც მისი დამნახველი ხელში აღებისთანავე გადაყლაპავს.

5იმ დღეს უფალი ცაბაოთი იქნება მშვენიერების გვირგვინად და დიდების ჯიღად თავისი ერის ნატამალისთვის. +

6და სიმართლის სულად სასამართლოში მჯდომისათვის, და სიმამაცედ ჭიშკარში თავდასხმის მომგერიებელთათვის.

7და ესენიც ბანცალებენ ღვინისგან მღვდელი და წინასწარმეტყველი ბანცალებენ სასმელისგან, აირივნენ ღვინისაგან, ბარბაცებენ თაფლუჭისაგან, ბანცალებენ ხილვის დროს, ბორძიკობენ სასამართლოში. +

8რადგან ყველა მაგიდა სავსეა ნარწყევითა და განავლით,

9„ვის ასწავლოს მან ცოდნა და ვის განუმარტოს მოსმენილი? რძეს გადაჩვეულ ჩვილებს? ძუძუს მოწყვეტილთ?

10რადგან ბრძანება ბრძანებაზე, ბრძანება ბრძანებაზე, ხაზი ხაზზე, ხაზი ხაზზე, ცოტა იქ, ცოტა აქ“. +

11რომ ბორძიკა ბაგეებით და უცხო ენაზე ილაპარაკოს ამ ხალხთან, +

12რომელსაც უთხრა: „აჰა, დასვენება. მაგრამ მათ არ უნდოდათ მოსმენა. +

13და გახდა მათთვის სიტყვა უფლისა – „ბრძანება ბრძანებაზე, ბრძანება ბრძანებაზე, ხაზი ხაზზე, ხაზი ხაზზე, ცოტა აქ, ცოტა იქ,“ რათა წასულიყვნენ და გულაღმა დაცემულიყვნენ, დალეწილიყვნენ და მახეში გაბმულიყვნენ, ტყვედ წასხმულიყვნენ. +

იუდას გაფრთხილება

14ამიტომ, ისმინეთ სიტყვა უფლისა, დამცინავო კაცნო, განმგებელნო ამ ერისა, რომელიც იერუსალიმშია. +

15რადგან თქვენ ამბობდით: და შავეთთან დავდეთ ხელშეკრულება. როდესაც წამლეკავი შოლტი გადაივლის, ჩვენ ვერ მოგვეწევა, რადგან სიცრუე გავიხადეთ თავშესაფარად და ტყუილში დავიმალეთ.“ +

16ამიტომ ასე თქვა უფალმა ღმერთმა: „აჰა, მე დავაფუძნე სიონში ქვა, საიმედო ქვა, ძვირფასი ქვაკუთხედი, მყარი საძირკველი, მასზე დანდობილი არ გაწბილდება. + +

17მე დავდებ სამართალს საზომად და სიმართლეს სასწვრად, და წახვეტავს სეტყვა სიცრუის თავშესაფარს, და სამალავს წყალი წალეკავს.

18დაირღვევა თქვენი კავშირი სიკვდილთან და ხელშეკრულება შავეთთან ვერ გაძლებს. და როდესაც წამლეკავი შოლტი გადაივლის, მისი სათელავი შეიქნებით. +

19როცა კი გადაივლის, რადგან ყოველ დილით გადაივლის, დღისით და ღამით. მხოლოდ შიში იქნება ამბის გაგებისას. +

20რადგან მოკლე იქნება საწოლი, რომ გაიჭიმონ, და წასახური ვიწრო, რომ შიგ გაეხვიონ,

21რადგან აღდგება უფალი, როგორც ფერაციმის მთაზე, შეიძვრის იგი, როგორც გაბაონის ხეობაში, რათა გააკეთოს თავისი საქმე, თავისი უცხო საქმე, და შეასრულოს თავისი საშრომელი. +

22ახლა კი ნუ მასხრობთ, რათა არ გამაგრდეს თქვენი ბორკილები, რადგან მთელი ქვეყნის განადგურების განაჩენი მოვისმინე მე უფლისაგან, ცაბაოთ ღმერთისაგან. +

23ყური დაუგდეთ და ისმინეთ ჩემი ხმა, ყურად იღეთ და გაიგონეთ ჩემი ნათქვამი. +

24განა მხოლოდ ხნავს მხვნელი დასათესად, კვალავს და ფარცხავს თავის მიწას?

25განა არ მოასწორებს მის ზედაპირს? არ ფანტავს სოინჯს? კვლიავს არ მიმოყრის? და ხორბალს და ქერს არ მოაბნევს მონიშნულ ადგილზე? და ასლს თავის კვალში?

26ასე ასწავლის წესრიგს

27რადგან კევრით არ ლეწავენ სოინჯს და არც ურმის თვლებს აგორებენ კვლიავზე, რადგან არგნით ბერტყავენ სოინჯს და კვლიავს – კეტით. +

28ხორბალს ლეწენ, მაგრამ ბოლომდე არ იბეგვება, რომ ურმის თვლების ტრიალმა და მისმა ცხენებმა, არ დანაყონ საბოლოოდ.

29ესეც ცაბაოთ უფლისაგან გამოდის. საოცარია მისი რჩევა, დიდია მისი სიბრძნე. +

29
გაფრთხილება იუდასა და იერუსალიმს

29^1ვაი, არიელ, არიელ, დავითის სადგომო ქალაქო! მოუმატეთ წელს წელი, იბრუნონ დღესასწაულებმა. +

2და მე შევაჭირვებ არიელს, და იქნება ურვა და ტირილი და მეყოლება არიელივით.

3და დავბანაკდები შენს ირგვლივ, გარს შემოგარტყამ სანგარს და წინ აღგიმართავ გოდლებს. +

4დამცირდები, მიწიდან ილაპარაკებ და მტვრიდან ყრუდ გამოვა შენი ნათქვამი, და როგორც ხმა მუცლითმეზღაპრისა, მიწიდან იქნება შენი ხმა და მტვრიდან იჩურჩულებს შენი ნათქვამი. +

5მტვერ-ბუქივით იქნება სიმრავლე შენი მტრებისა და ანიავებული ბზესავით – სიმრავლე სასტიკთა; და უცებ მოხდება, წამისყოფაში. +

6მოგინახულებს ცაბაოთ უფალი ქარიშხლით, გრიგალითა და შემჭმელი ცეცხლის ალით. +

7იქნება სიზმარივით, ღამის მოჩვენებასავით ყველა მის წინააღმდეგ გალაშქრებული, მის სიმაგრეთა წინააღმდეგ, და მისი შემაწუხებელნი, +

8იქნება, როგორც მშიერს ესიზმრება – აჰა, ჭამს იგი; გამოიღვიძებს და ცარიელია მისი კუჭი. და როგორც მწყურვალს ესიზმრება – აჰა, სვამს იგი, გამოიღვიძებს და დაქანცულია და სულს სწყურია ისევ; ასე მოუვა ყველა ხალხს, გალაშქრებულს სიონის მთის წინააღმდეგ.

9შეყოვნდით და გაოცდით, მოაჩვენეთ მთვრალნი არიან და არა ღვინისაგან, ირწევიან და არა სასმელისაგან. +

10რადგან მოგაღვარათ უფალმა ძილქუშის სული და დახუჭა თქვენი თვალები – წინასწარმეტყველნი, თქვენი წინამძღოლნი – მხილველნი დააბნელა.

11და იქნება თქვენთვის მთელი ეს ხილვა, როგორც სიტყვები დაბეჭდილი წიგნისა, რომელსაც აძლევენ წიგნის მცოდნეს, ეუბნებიან: „წაიკითხე ეს.“ მაგრამ ის ამბობს: „არ შემიძლია, რადგან დაბეჭდილია.“ +

12და აძლევენ წიგნს იმას, რომელმაც არ იცის წიგნი, და ეუბნებიან: „წაიკითხე ეს.“ მაგრამ ის პასუხობს: „არ ვიცი წიგნი“. +

13და თქვა უფალმა: „იმის გამო, რომ მომიახლოვდა ეს ხალხი თავისი პირით და თავისი ბაგით პატივს მცემს მე, მისი გული კი შორს არის ჩემგან, – მათი მოშიშობა ჩემს წინაშე ადამიანთა ნასწავლ მცნებად იქცა, +

14ამიტომ, აჰა, კვლავ გავაოცებ ამ ხალხს გასაოცარი საოცრებებით; და დაიკარგება მის ბრძენთა სიბრძნე, და მის გონიერთა გონება დაიმალება.“ +

15ვაი მათ, რომელნიც უფლისაგან და ბნელშია მათი საქმენი და ამბობენ: „ვინ გვხედავს ჩვენ?“ და: „ვინ გვიცნობს ჩვენ?“

16ოი, თქვენი უკუღმართობა! განა მექოთნე და თიხა ერთია? რომ ნაკეთობამ თქვას თავის გამკეთებელზე, და ქმნილებამ თქვას თავის შემქმნელზე: „არაფერი გაეგებაო?“ +

17სულ ცოტაც და განა ლიბანი ნაყოფიერ მინდვრად არ იქცევა? და ნაყოფიერი მინდორი ტყედ არ ჩაითვლება?

18ყრუები მოისმენენ იმ დღეს წიგნის სიტყვებს და წყვდიადიდან და სიბნელიდან ბრმების თვალები იხილავენ. +

19წამებულნი უფრო მეტ სიხარულს ჰპოვებენ უფალში, და ღატაკი ხალხი ისრაელის წმიდაში გაიხარებს.

20რადგან არარად იქცევა დაუნდობელი, და მოისპობა ყველა დამცველი ურჯულოებისა, +

21სიტყვით რომ აცთუნებენ ადამიანს და კარიბჭესთან მამხილებელს მახეს უგებენ, მართალს უგზოუკვლოდ ახეტიალებენ. +

22ამიტომ ასე თქვა უფალმა, იაკობის სახლის ღმერთმა, რომელმაც გამოისყიდა აბრაამი: „ამიერიდან არ იქნება იაკობი შერცხვენილი

23რადგან როდესაც დაინახავს თავის შვილებს, წმიდად ჰყოფენ ჩემს სახელს; და განწმედენ იაკობის წმიდას, და ისრაელის ღმერთის შეეშინდებათ. +

24სულით ცთომილნი გონს მოეგებიან და მდრტვინავნი ჭკუას ისწავლიან.“

30
გაფრთხილება – არ დაამყარონ კავშირი ეგვიპტესთან

30^1„ვაი, გაუგონარ შვილებს,“ – სიტყვა უფლისა. – „რჩევას იღებენ, და არა ჩემგან, ჩანაფიქრს ფიქრობენ და არა ჩემი სულით, რათა ცოდვა ცოდვას მიუსართონ. +

2ეგვიპტეში ჩასასვლელად რომ გაემართნენ, ჩემს ბაგეს კი არ დაეკითხნენ, რათა გამაგრებულიყვნენ ფარაონის სიმაგრეში, და ეგვიპტის ჩრდილისთვის შეეფარებინათ თავი.

3მაგრამ ფარაონის სიმაგრე სირცხვილად გექცევათ, ეგვიპტის ჩრდილში შეფარება – შესარცხვენად. +

4რადგან მისი მთავარნი ცოყანში იყვნენ, და მისმა მოციქულებმა ხანესამდე მიაღწიეს. +

5ყველა შერცხვენილია ხალხის გამო, ვერც საშველად და ვერც სარგოდ, მხოლოდ სირცხვილად და შესარცხვენად.“

6ტვირთი ნეგების პირუტყვისა: უბედურებისა და გაჭირვების ქვეყანაში, საიდანაც გამოდიან ძუ და ხვადი ლომი; ასპიტი და მფრინავი ურჩხული! ჩოჩორთა ზურგით მოაქვთ მათ თავიანთი დოვლათი და აქლემთა კუზით – თავიანთი საუნჯე უსარგებლო ხალხთან.

7ეგვიპტე კი, მისი შემწეობა, ამაო და ფუჭია, ამიტომაც ვუწოდე მას: „უქმად მოქადულნი“.

8ახლა მოდი, დაუწერე ეს დაფაზე, და წიგნში ამოკვეთე და დარჩება უკანასკნელ დღემდე, უკუნითი უკუნისამდე. +

9რადგან მეამბოხე ხალხია ის, ცრუ ძენი, ძენი, რომელთაც არ სურთ უფლის რჯულის მოსმენა, +

10რომლებიც ეუბნებიან მხილველებს: და წინასწარმეტყველთ: „ნუ გვიწინასწარმეტყველებთ სიმართლეს, გვითხარით რამ საამებელი, იხილეთ რამ სამხიარულო. +

11განდექით გზიდან, გადაუხვიეთ ბილიკიდან, მოგვასვენეთ ისრაელის წმიდისაგან.“ +

12ამიტომ ასე თქვა ისრაელის წმიდამ: „რადგან თქვენ შეიძულეთ ეს სიტყვა და დაენდეთ გამოძალვას და მოტყუებას და ეყრდნობით ამას,

13ამიტომ გექნებათ თქვენ ეს ურჯულოება, როგორც ნაპრალი დამაქცეველი, როგორც შენანგრევი მაღალ კედელზე, რომლის ჩამოქცევა მეყსეულად მოვა. +

14და დალეწავს, ნამსხვრევებად, შეუბრალებლად, და არ მოინახება ამ ნამსხვრევებში ნატეხი, კერიდან ცეცხლის ასაღებად, ან ტბორიდან წყლის ამოსახაპად.“ +

15რადგან ასე თქვა უფალმა ღმერთმა, ისრაელის წმიდამ: „მოქცევასა და სიმშვიდეში გადარჩებოდით, სიმყუდროვესა და მინდობაში იქნებოდა თქვენი ძალა, მაგრამ თქვენ არ ინდომეთ. +

16ამბობდით: „არა, რადგან ცხენით გავიქცევით,“ ამიტომაც გაიქცევით; „ჩვენ სწრაფი ცხენებით გავჭენდებით!“ ამიტომ სწრაფნი იქნებიან თქვენი მდევარნი. +

17ათასეული გაიქცევა ერთის მუქარით, ხუთის მუქარით თქვენ მოჰკურცხლავთ, სანამ არ დარჩებით სარყესავით მთის თხემზე და ნიშანივით – ბორცვზე.“ +

18ამიტომ უფალი დროს უცდის, რომ შეგიწყალოთ. ამიტომ მაღლდება, რომ შეგიბრალოთ. რადგან სამართლის ღმერთია უფალი, ნეტარია ყველა მისი მოიმედე. +

19რადგან, ხალხო, მცხოვრებო სიონსა და იერუსალიმში, ტირილით აღარ იტირებთ, შეგიწყალებს ის შენი ღაღადის პასუხად; მოსმენისთანავე გიპასუხებს. +

20და მოგცემთ თქვენ უფალი გაჭირვების პურს და სიმძიმილის წყალს. და შენი მოძღვარი აღარ დაიმალება და იხილავენ შენი თვალები შენს მოძღვარს.

21და შენი ყურები მოისმენენ სიტყვას, ნათქვამს შენს უკან: „აი გზა, მას გაჰყევით“, როცა მარჯვნივ წახვალთ ან მარცხნივ. +

22სიბილწედ შერაცხავთ შენი ძეგლების ვერცხლის პერანგს და შენი კერპების ოქროს სამოსელს. მიმოფანტავ მათ, როგორც სიბინძურეს; „მოშორდი“, ეტყვი მათ. +

23და მისცემს ის წვიმას შენს თესლს, რომელსაც დათესავ მიწაზე. და პური, მიწის მოსავალი, იქნება მსუყე და ნოყიერი, შენი სამწყსო იმ დღეს გაშლილ საძოვარზე დაიმწყესება. +

24ხარები და ვირები, მინდოს რომ ხნავენ, მარილიან საკვებს შეჭამენ, განიავებულს ნიჩბითა და ფიწლით.

25და ყოველ მაღალ მთაზე და ყოველ შემაღლებულ ბორცვზე წყალუხვი ღელეები იქნება დიდი განადგურების დღეს, კოშკების დაცემისას. +

26და იქნება მთვარის ნათელი, როგორც მზის ნათელი, და მზის ნათელი შვიდმაგი იქნება, როგორც შვიდი დღისა იმ დღეს, როდესაც უფალი შეუხვევს მოტეხილს თავის ხალხს და ჭრილობას განუკურნავს. +

27აჰა, უფლის სახელი მოდის შორიდან, გიზგიზებს მისი რისხვა და მძიმეა მისი ტვირთი, მისი ბაგენი სავსეა მრისხანებით და მისი ენა შემჭმელი ცეცხლივითაა. +

28მისი სუნთქვა მოვარდნილი ღვართქაფივითაა, ყელამდე სწვდება, რომ გაცრას ხალხები ამაოების საცერში. და ამოსდებს ხალხებს ყბებში ლაგამს, რომ წარმართოს ცთუნებათაკენ. +

29სიმღერა გექნებათ თქვენ, და გულის სიხარული, როგორც სალამურის ღუღუნით მავალს, რომ ავიდეს მთაზე უფლისა – ისრაელის კლდისა. +

30უფალი მოასმენინებს თავისი ხმის სიდიადეს, და თავისი მკლავის ცემას აჩვენებს გულისწყრომის რისხვაში და შემჭმელი ცეცხლის ალში, ქარიშხალში და ქვის სეტყვაში. +

31რადგან უფლის ხმისაგან დაილეწება აშური, შოლტით მცემელი. +

32ყოველი ჩავლა სასჯელის კვერთხისა, რომელსაც უფალი დასცემს მასზე, დაფდაფთა და ქნართა ხმაზე მოხდება. და ბრძოლებში ხელის მოქნევით შეებრძოლება მას.

33რადგან შესაწირი ადგილი, მეფისთვისაცაა გამზადებული, გაღრმავებული და გაფართოებული, მის კოცონში ცეცხლი და ბევრი შეშაა. უფლის სუნთქვა გოგირდის ღელესავით გიზგიზებს მასში. +

31

იუდას მეორედ გაფრთხილება

31^1ვაი მათ, ვინც ეგვიპტეს სთხოვს შემწეობას, ცხენებს მიენდვნენ და ეტლებზე ამყარებენ იმედს, რადგან მრავლადაა, და მხედრებზე, რადგან ფრიად ძლიერნი არიან. ისრაელის წმიდას კი არ მიაპყრეს მზერა და უფალი არ მოიკითხეს. +

2მაგრამ ისიც ბრძენია და მოაწევს უბედურებას და თავის სიტყვებს არ აუქმებს; და აღუდგება ბიწიერთა სახლს და ავისმოქმედთა შემწეობას. +

3მაგრამ ეგვიპტელნი ადამიანები არიან და არა ღმერთები, და მათი ცხენები ხორცია და არა სული; უფალი მოიღერებს თავის ხელს და წაბორძიკდება შემწე, და დაეცემა შეწევნილიც, და ყველანი ერთად დაიღუპებიან. +

4რადგან ასე მითხრა მე უფალმა: „როგორც ლომი და როგორც ლომის ბოკვერი ბრდღვინავს თავის ნადავლზე, თუნდაც მოუხმონ მის წინააღმდეგ მთელ მწყემსობას, მათი ხმებისაგან არ დაფრთხება და მათი ხმაურის გამო არ შედრკება, ასე ჩამოვა უფალი ცაბაოთი სიონის მთისათვის და მისი ბორცვისათვის საომრად.“ +

5როგორც ჩიტები დასტრიალებენ ბარტყებს, ისე დაიცავს უფალი ცაბაოთი იერუსალიმს, დაიცავს და უშველის, დაინდობს და გადაარჩენს. +

6მიუბრუნდით იმას, ვისაც გაუღრმავეთ განდგომა, ისრაელის ძენო. +

7რადგან იმ დღეს მოიძულებს თითოეული თავისი ვერცხლისა და ოქროს კერპებს, თქვენმა ხელებმა რომ გაგიკეთეს ცოდვისათვის.

8დაეცემა აშური მახვილით არა კაცისა, და მახვილი არა ადამიანისა შეჭამს მას. და მახვილს გაექცევა იგი და მისი ჭაბუკები ხარკად იქცევიან. +

9„და მისი კლდე შიშისაგან გადაივლის და მისი მთავრები დროშაზე დაფრთხებიან“, ბრძანებს უფალი, ვისი ცეცხლიც სიონშია და ღუმელი – იერუსალიმში. +

32
აღთქმა და გაფრთხილება

32^1აჰა, სამართლიანად იმეფებს მეფე და მთავარნი სიმართლით იმთავრებენ. +

2და თითოეული იქნება, როგორც საფარავი ქარში და თავშესაფარი თავსხმაში; როგორც წყლის ნაკადულები გვალვიანში, როგორც ჩრდილი კლდისა გამოფიტულ მიწაზე. +

3და თვალს არ მოაცილებენ დამნახველნი, და მსმენელთა ყურნი გაიგონებენ.

4და თავქარიანთა გული მიხვდება ჭეშმარიტებას, და ბლუთა ენა ნათლად ალაპარაკდება. +

5აღარ მოიხსენიებენ არამზადას კეთილშობილად და ძუნწზე არ იტყვიან სულგრძელს,

6რადგან მდაბალი სიმდაბლეს ლაპარაკობს, და მისი გული სიავეს სჩადის, რათა მოიქცეს მლიქვნელურად რათა გამოაცარიელოს მშიერის სული, და მწყურვალს სასმელი მოაკლოს. +

7ძუნწის იარაღი ბოროტეულია; მზაკვრულს განიზრახავს იგი, რომ დააპუროს ღარიბნი სიცრუის სიტყვებით, და ღატაკი, როცა ის სიმართლეს ლაპარაკობს. +

8ქველი კი სიქველით განიზრახავს და სიქველეზე იდგება. +

9უზრუნველო ქალებო, ადექით, ისმინეთ ჩემი ხმა; უდარდელო ასულნო, ყური დაუგდეთ ჩემს ნათქვამს.

10ერთ წელიწადში, რამდენიმე დღეში შეძრწუნდებით, უდარდელო ქალებო, რადგან აღარ იქნება რთველი, ხილის კრეფა არ დადგება. +

11გეშინოდეთ, უზრუნველნო, შეძრწუნდით, უდარდელნო, გაიხადეთ და გაშიშვლდით და ძაძა შემოირტყით წელზე.

12ძუძუებზე ირტყით საამური ყანების

13ჩემი ხალხის მიწაზე ნარი და ეკალი ამოვა, როგორც ყველა მხიარულ სახლზე მოზეიმე ქალაქში. +

14რადგან დაგდებულია სასახლე, ციხე-სიმაგრე და კოშკი გამოქვაბულებად იქცნენ უკუნისამდე – კანჯართა სალაღობოდ, ფარათა სამწყემსად, +

15სანამ არ გადმოიღვრება ჩვენზე სული მაღლიდან და უდაბნო ბაღნარად არ იქცევა და ბაღნარი ტყედ არ შეირაცხება. +

16და დაივანებს უდაბნოში სამართალი და სამართლიანობა ბაღნარში დასახლდება. +

17და იქნება სამართლიანობის საქმე მშვიდობად, და სამართლიანობის სამსახური სიმშვიდედ და უსაფრთხოებად უკუნისამდე. +

18და დასახლდება ჩემი ხალხი მშვიდობის ბინაში, საიმედო სავანეებში და უზრუნველ სამყოფლებში. +

19და იქნება სეტყვა ტყის დაცემისას და ქალაქი დაბლობზე დაეშვება.

20ნეტარნი ხართ, ყველა წყლის პირზე რომ თესავთ, ხარისა და სახედრის ფეხს რომ ათავისუფლებთ. +

33
აღთქმისა და გაფრთხილების გაგრძელება

33^1ვაი შენ, ჰოი მძარცველო, თუმცა არ გაძარცულხარ და, მოღალატევ, თუმცა შენთვის არ უღალატიათ! როგორც კი დაამთავრებ ძარცვას, შენ გაგძარცვავენ, როგორც კი შეწყვეტ ღალატს, შენ გიღალატებენ. +

2უფალო, შეგვიწყალე ჩვენ, იყავი მათი მკლავი ყოველ დილით, და ჩვენი მხსნელი გაჭირვების ჟამს. +

3გრიალის ხმაზე გაიქცნენ ერები, შენს შემართვაზე განიბნენ ხალხები. +

4და შეიკრიბება თქვენი ნადავლი, კალიის მდევნელივით დაედევნებიან.

5ამაღლებულია უფალი, მან გაავსო სიონი სამართლითა და სიმართლით. +

6და იქნება იგი სიმტკიცე შენი დროებისა, ხსნის უხვება, სიბრძნე და ცოდნა, ღვთის მოშიშება მისი განძია. +

7აჰა, მათი ძლიერნი ყვირიან ქუჩებში. მშვიდობის მაცნენი მწარედ ტირიან. +

8გაუდაბურდა გზები, აღარ არის მგზავრი; დაარღვია აღთქმა, შეიზიზღა ქალაქები, არაფრად ჩათვალა ადამიანი, +

9გლოვობს, გატიალდა ქვეყანა, შერცხვა ლიბანი, დაჭკნა; შარონი ტრამალს დაემსგავსა, და გაშიშვლდნენ ბაშანი და ქარმელი.

10„ახლა ავდგები,“ – ამბობს უფალი, – „ახლა ავმაღლდები, ახლა აღვზევდები. +

11თივით დაფეხმძიმდებით, ჩალას შობთ, თქვენი სუნთქვა ცეცხლია, შეგჭამთ. +

12და გახდებიან ხალხები საკირეში დასაწვავად, მოჭრილი ეკლებივით ცეცხლში დაიწვებიან. +

13ისმინეთ, შორეულნო, რაც მოვიმოქმედე, და შეიტყვეთ, ახლობელნო, ჩემი ძალა.“ +

14სიონზე შეშინდნენ ცოდვილები, კანკალმა შეიპყრო პირფერნი; „რომელი ჩვენგანი დაუდგება შემჭმელ ცეცხლს? რომელი ჩვენგანი დაუდგება საუკუნო ხანძარს?“ +

15ვინც სიმართლით დადის ეზიზღება ძარცვით მონაპოვარი; ვინც ხელს იფერთხავს ქრთამისაგან, იცობს ყურს, რათა არ ესმოდეს სისხლიანი ამბები, და თვალს ხუჭავს, რათა არ ხედავდეს ბოროტებას, +

16ის სიმაღლეებში დაივანებს; კლდეთა სიმაგრენი მისი საყრდენია; თავისი პური მიეცემა მას, თავისი წყალი არ შეუწყდება. +

17მეფეს თავის მშვენებაში იხილავენ; შენი თვალები, შორეულ ქვეყანას დაინახავენ. +

18შენი გული გაიხსენებს საშინელებას: „სადაა დამთვლელი? სადაა ამწონი? სადაა კოშკების დამთვლელი“. +

19კადნიერ ხალხს არ იხილავ, ხალხს ბაგებნელს, გაურკვეველს, ენაბორძიკას, გაუგებელს. +

20შეხედე სიონს, ჩვენი შეკრების ქალაქს! შენი თვალები იხილავენ იერუსალიმს, მშვიდ სავანეს, შეუძვრელ კარავს, მისი პალოები არ მოირყევა არასოდეს და მისი არც ერთი საბელი არ გაწყდება. +

21რადგან იქ იქნება უფალი ძალა ჩვენთვის, ფართო მდინარეთა და ტბათა ადგილი, სადაც ნიჩბიანი ხომალდი არ შევა და დიდი გემი არ გაივლის მასში.

22რადგან უფალია ჩვენი მსაჯული, უფალია ჩვენი რჯულმდებელი, უფალია ჩვენი მეფე, ის გვიხსნის.

23მოეშვა შენი საბელები, ვერ აკავებენ თავიანთი ანძის საყრდენს, აფრას ვერ ჭიმავენ. მაშინ განაწილდება დიდი ნადავლი, ხეიბარნიც დაიწყებენ ძარცვას. +

24და არ იტყვის მკვიდრი: „ავადა ვარ.“ ხალხს, მასში მცხოვრებს, მიეტევება ცოდვა. +

34
მსჯავრი ხალხებზე

34^1მოდექით, ხალხებო, რომ მოისმინოთ! და, ტომებო, ყურად იღეთ! მოისმენს ქვეყანა და მისი სისავსე, ქვეყნიერება და ყოველივე აღმონაცენი. +

2რადგან რისხვა უფლისა ყველა ხალხზეა და გულისწყრომა – მთელ მათ მხედრობაზე. დაარისხა ისინი, გაწირა დასაკლავად.

3მათი დახოცილნი გადაიყრებიან, მათ მძორებს აუვა სიმყრალე, მთები დაიშლება მათი სისხლისაგან; +

4და დალპება ცის მთელი მხედრობა, და დაიგრაგნება ცა წიგნის გრაგნილივით, და მთელი მისი მხედრობა დაჭკნება, როგორც ფოთოლი ჭკნება ვაზზე და როგორც დამჭკნარი ფოთოლი ცვივა ლეღვიდან. +

5რადგან დათვრა ცაში ჩემი მახვილი; ნახეთ, ედომზე დაეშვება და ერზე, რომელიც სასჯელისთვის დავარისხე. +

6უფლის მახვილი სავსეა სისხლით, გათქვირებულია ქონით, კრავებისა და ვაცების სისხლით, ვერძთა თირკმელების ქონით, რადგან მსხვერპლშეწირვა აქვს უფალს ბოცრაში და დიდი ხოცვა ედომის ქვეყანაში. +

7და დაეშვებიან მათთან მარტორქანი და მოზვერნი ძლიერებთან ერთად; და დაითვრება ქვეყანა სისხლისაგან, და მათი მტვერი ქონისაგან გათქვირდება. +

8რადგან შურისძიების დღე აქვს უფალს, საზღაურის წელი სიონის საქმეზე. +

9და იქცევა მისი ღელეები ფისად და მისი მტვერი – გოგირდად, და იქნება მისი მიწა აგიზგიზებული ფისი.

10არც ღამით, არც დღისით არ ჩაქრება, საუკუნოდ იდენს მისი კვამლი, თაობიდან თაობამდე უკაცრიელი იქნება, უკუნითიდან უკუნისამდე არავინ გაივლის მასში. +

11და დაიმკვიდრებენ მას ვარხვი და ზღარბი, ბუ და ყორანი დაიბუდებენ მასში; და ის გაიწვდენს მასზე უდაბურების საზომს და უკაცრიელობის შვეულს. +

12დიდებულთაგან არავინ ეყოლებათ იქ, რომ სამეფო გამოაცხადონ, და ყველა მისი მთავარი არარაობა იქნება.

13მის სასახლეებში ეკლები აღმოცენდება, ციხე-სიმაგრეებში – ჭინჭარი და ნარშავი; და იქნება ის ტურების ბუნაგი, სირაქლემათა ეზო.

14და შეხვდებიან იქ უდაბნოს მხეცები აფთრებს, ჭინკები ერთმანეთს გასძახებენ. იქ მოიკალათებს ალი და ჰპოვებს თავისთვის სავანეს. +

15იქ დაიბუდებს მფრინავი გველი, და დადებს კვერცხებს და გამოჩეკავს, და შემოიკრებს თავის ჩრდილში. იქ შეგროვდებიან ძერანი ერთიმეორესთან.

16მოძებნეთ უფლის წიგნში და წაიკითხეთ: არც-ერთი მათგანი არ დააკლდება, არ მოისაკლისებენ ერთმანეთს, რადგან მისმა ბაგეებმა ბრძანეს და მისმა სუნთქვამ შეკრიბა ისინი. +

17მან თავად უყარა მათ წილი და მისმა ხელმა გაუნაწილა მათ საზომით; უკუნისამდე დაიმკვიდრებენ მას, თაობიდან თაობაში იქ იცხოვრებენ.

35

უბედურების შემდეგ ისრაელის შეკრება

35^1გაიხარებს უდაბნო და ურწყული მიწა, და გამხიარულდება ტრამალი და გაიფურჩქნება, როგორც მთის შროშანი. +

2აყვავდება და გაიფურჩქნება და იმხიარულებს ლხენითა და სიმღერით; ლიბანის დიდება მიეცემა მას, ქარმელისა და შარონის ბრწყინვალება. ისინი იხილავენ უფლის დიდებას, ჩვენი ღმერთის დიდებულებას. +

3განიმტკიცეთ მოშვებული ხელები და დასუსტებული მუხლები გაიმაგრეთ. +

4უთხარით სულმოკლეთ: „განმტკიცდით, აჰა თქვენი ღმერთი, შურისგება მოვა – ღვთის საზღაური, ის მოვა და გიხსნით.“ +

5მაშინ აეხილებათ თვალები ბრმებს და ყრუთა ყურები გაიხსნება. +

6მაშინ ირემივით იხტუნებს ხეიბარი და მუნჯის ენა ამღერდება, რადგან უდაბნოში +

7და იქცევა ხრიოკი ტბად და უწყლო ადგილი – წყლის წყაროდ; ტურების ბუნაგში, მათ ყუდროში, ბალახი ლერწამივით და ლელქაშივით იქნება.

8და შარაგზა იქნება იქ, და სიწმიდის გზა დაერქმევა მას; უწმიდური არ გაივლის მასზე, გზაზე მავალისთვის იქნება იგი, და ბრიყვები არ დაიბნევიან. +

9არ იქნება იქ ლომი და მტაცებელი მხეცი არ აღდგება მასზე, არ გაიჭაჭანებს იქ, და ივლიან გადარჩენილნი. +

10უფლის გამოსყიდულნი დაბრუნდებიან და მივლენ სიონში სიმღერით. და საუკუნო სიხარული იქნება მათ თავზე, და ლხინსა და სიხარულს ეწევიან, დარდი და ოხვრა უკუიქცევა. +

36

სანხერიბის შემოსევა

36^1და იყო, მეფე ხიზკიაჰუს მეთოთხმეტე წელს გამოვიდა აშურის მეფე სანხერიბი იუდას ყველა გამაგრებული ქალაქის წინააღმდეგ და ხელში ჩაიგდო ისინი. +

2და გაგზავნა აშურის მეფემ რაბშაკე ლაქიშიდან იერუსალიმში მეფე ხიზკიაჰუსთან დიდი ლაშქრით და გაჩერდა ის ზემო აუზის არხთან, მრეცხავის ველის გზაზე. +

3და გამოვიდნენ მასთან ელიაკიმი, ხილკიაჰუს ძე, სასახლის მმართველი, შებნა მწერალი და იოახი, ასაფის ძე – მემატიანე.

რაბშაკეს წინადადება

4და უთხრა მათ რაბშაკემ: „აბა, უთხარით ხიზკიაჰუს: ‘ასე თქვა დიდმა მეფემ, აშურის მეფემ: ეს რა იმედია, რისი იმედიც გაქვს?’

5მე ვთქვი: ‘ეს მხოლოდ სიტყვაა, საომრად კი რჩევა და ძალაა საჭირო. ახლა რისი იმედი გაქვს, რომ ამიჯანყდი მე? +

6აი, შენ გადატეხილი ლერწმის საყრდენი გეიმედება, ეგვიპტე, თუ კაცი დაეყრდნო მას, შეერჭობა ხელის მტევანში და გაუხვრეტს; ასეა ფარაონი, ეგვიპტის მეფე, ყველა მისი მოიმედისათვის. +

7და თუ მეტყვი მე: ‘ჩვენი უფალი ღმერთის იმედი გვაქვსო!’ ეს ხომ ის არის, რომლის გორაკები და სამსხვერპლოები მოაშორა ხიზკიაჰუმ და უთხრა იუდასა და იერუსალიმს: ‘მხოლოდ ამ სამსხვერპლოს წინაშე ეცით თაყვანი!’

8ახლა, აბა, შეუთანხმდი ჩემს ბატონს, აშურის მეფეს, და მე მოგცემ შენ ათას ცხენს, თუ შესხამ მათზე მხედრებს?

9მაშ როგორღა გააბრუნებ ერთ მთავარს მცირეთაგან ჩემი ბატონის მონათა შორის? შენ კი ეგვიპტის იმედი გაქვს ეტლებისა და მხედრების გამო. +

10და ახლა განა უფლის ნების გარეშე მოვადექი ამ ქვეყანას ასაოხრებლად? უფალმა მითხრა მე: ‘გაილაშქრე ამ ქვეყანაზე და ააოხრე იგი.’“ +

11და უთხრეს ელიაკიმმა, შებნამ და იოახმა რაბშაკეს: „ელაპარაკე შენს მონებს არამეულად, რადგან გვესმის, და ნუ დაგველაპარაკები ებრაულად იმ ხალხის გასაგონად, რომელიც გალავანზეა.“ +

12მაგრამ უთხრა მათ რაბშაკემ: „განა შენს ბატონთან და შენთან გამომაგზავნა ჩემმა ბატონმა, რომ ვილაპარაკო ეს სიტყვები, და არა გალავანზე მსხდომ ხალხთან, რათა თქვენთან ერთად ჭამონ თავიანთი განავალი და სვან თავიანთი შარდი?“

13და ადგა რაბშაკე და ხმამაღლა დაიყვირა ებრაულად და თქვა: „ისმინეთ სიტყვები დიდი მეფისა, აშურის მეფისა!

14ასე ბრძანა მეფემ: ‘ნუ გაცდუნებთ თქვენ ხიზკიაჰუ, რადგან არ შეუძლია მას თქვენი ხსნა.’

15ნუ დაგაიმედებთ უფლით ხიზკიაჰუ, რომ გეუბნებათ: ‘გვიხსნის ჩვენ უფალი, არ დაეცემა ეს ქალაქი აშურის მეფის ხელით!’

16ნუ მოუსმენთ ხიზკიაჰუს, რადგან ასე ბრძანა აშურის მეფემ: ‘დამნებდით მე და გამოდით ჩემთან, და ჭამოს თითოეულმა ნაყოფი თავისი ვაზისა და თავისი ლეღვისა, და სვას თითოეულმა წყალი თავისი ჭისა, +

17სანამ მოვიდოდე და წაგიყვანდე თქვენი ქვეყნის მსგავს ქვეყანაში, ხორბლისა და მაჭრის ქვეყანაში, პურისა და ვენახების ქვეყანაში.’

18ნუ გაქეზებთ თქვენ ხიზკიაჰუ: ‘უფალი გვიხსნის ჩვენ!’ განა იხსნეს ხალხების ღმერთებმა – თითოეულმა თავისი ქვეყანა აშურის მეფის ხელიდან? +

19სად არიან ხამათისა და არფადის ღმერთები? სად არიან სეფარვაიმის ღმერთები? როდის უხსნიათ მათ სამარია ჩემი ხელიდან? +

20ამ ქვეყნების ღმერთებს შორის რომელმა იხსნა თავისი ქვეყანა ჩემი ხელიდან, რომ უფალმა იხსნას იერუსალიმი ჩემი ხელიდან?“

21დადუმდნენ და არ უპასუხეს არაფერი, რადგან ასეთი იყო მეფის ბრძანება: „არ უპასუხოთ!“ +

22მივიდნენ ელიაკიმი, ხილკიაჰუს ძე, რომელიც სასახლეზე იყო დადგენილი, შებნა, მწერალი და იოახი, ასაფის ძე, მემატიანე, ხიზკიაჰუსთან შემოგლეჯილი ტანსაცმლით და გადასცეს მას რაბშაკეს სიტყვები.

37

ხიზკიაჰუს ლოცვით

გატეხილია სანხერიბის ძალა

37^1და როდესაც მოისმინა ეს მეფე ხიზკიაჰუმ, მაშინ შემოიხია თავისი ტანსაცმელი, და ძაძით შეიმოსა და მივიდა უფლის ტაძარში. +

2და გაგზავნა ელიაკიმი, რომელიც სასახლეზე იყო დადგენილი, და შებნა მწერალი და მღვდელთა უხუცესნი, ძაძით დაფარულნი, წინასწარმეტყველ ესაიასთან, ამოცის ძესთან.

3და უთხრეს მას: „ასე თქვა ხიზკიაჰუმ: ‘უბედურების, დასჯისა და შეგინების დღეა ეს დღე, რადგან ყრმებმა მოაღწიეს საშომდე და ძალა არაა შობისა. +

4იქნებ მოისმინოს შენმა უფალმა ღმერთმა რაბშაკეს სიტყვები, რომელიც მისმა ბატონმა აშურის მეფემ გამოგზავნა ცოცხალი ღმერთის საგინებლად და დასაჯოს იმ სიტყვების გამო, რომელიც მოისმინა შენმა უფალმა ღმერთმა. აღავლინე ლოცვა დარჩენილთათვის, ვინც აქ არიან.“

უფალი თავის ნებას უმჟღავნებს ესაიას

5მივიდნენ მეფე ხიზკიაჰუს წარგზავნილნი ესაიასთან,

6და უთხრა მათ ესაიამ: „ასე უთხარით თქვენს ბატონს: ასე თქვა უფალმა: ‘ნუ გეშინია ამ სიტყვებისა, რომლებიც მოისმინე, რითაც მე მლანძღავდნენ აშურის მეფის მსახურნი.

7აჰა, მე ჩავდებ მასში სულს და შეიტყობს ამბავს და დაბრუნდება თავის ქვეყანაში, და მახვილით დავცემ მის ქვეყანაში.“

სანხერიბი მოლაპარაკებას მართავს ხიზკიაჰუსთან

8დაბრუნდა რაბშაკე და ჰპოვა აშურის მეფე ლიბნასთან მებრძოლი, რადგან შეიტყო, რომ ლაქიშიდან აყრილიყო.

9შეიტყო თირჰაკაზე, ეთიოპიის მეფეზე, „გამოვიდა შენთან საბრძოლველად.“ ისმინა და გაგზავნა მაცნენი ხიზკიაჰუსთან სათქმელად: +

10„ასე უთხარით ხიზკიაჰუს, იუდას მეფეს: ‘ნუ გაცდუნებს შენი ღმერთი, რომლის იმედიც გაქვს, რომ გეუბნება: ‘არ გადაეცემა იერუსალიმი აშურის მეფის ხელთ!’

11აჰა, შენ შეიტყვე, რაც აშურის მეფეებმა გაუკეთეს მთელ ქვეყნებს, რომ დაამხეს ისინი, და შენ გადარჩები?

12თუ იხსნეს ისინი ღმერთებმა იმ ხალხებისა, რომლებიც ჩემმა მამებმა ააოხრეს? გოზანი და ხარანი, და რეცეფი და ძენი ედენისა, თელასარში რომ იყვნენ?

13სად არის ხამათის მეფე და არფადის მეფე, ქალაქ სეფარვაიმის, ჰენაყის და ყივას მეფე?“ +

ხიზკიაჰუს ვედრება

14და აიღო ხიზკიაჰუმ წერილი მაცნეთა ხელიდან და წაიკითხა. ავიდა უფლის ტაძარში და გაშალა იგი ხიზკიაჰუმ უფლის წინაშე. +

15და ასე ევედრებოდა ხიზკიაჰუ უფალს:

16„უფალო ცაბაოთ, ღმერთო ისრაელისა, მჯდომო ქერუბიმებზე! მარტო შენა ხარ ღმერთი ქვეყნის ყველა სამეფოსი, შენ შექმენი ცა და ქვეყანა. +

17დახარე, უფალო, შენი ყური და მოისმინე. გაახილე, უფალო, შენი თვალი და ისმინე ყოველი სიტყვა სანხერიბისა, რომელმაც გამოგზავნა ცოცხალი ღმერთის საგინებლად.

18მართალია, უფალო, აშურის მეფეებმა გაატიალეს ყველა ხალხი და მათი ქვეყანა;

19ცეცხლს მისცეს მათი ღმერთები, რადგანაც ღმერთები არ არიან ისინი, არამედ ადამიანის ნახელავი, ხე და ქვა, და მოსპეს კიდეც ისინი.

20და ახლა, ჩვენო უფალო ღმერთო, გვიხსენ ჩვენ მისი ხელიდან და შეიტყობს ქვეყნის ყველა სამეფო, რომ მარტო შენა ხარ უფალი.“ +

21და გაგზავნა ესაია ამოცის ძემ ხიზკიაჰუსთან სათქმელად: „ასე თქვა უფალმა, ისრაელის ღმერთმა: ‘პასუხად იმისა, რასაც მევედრებოდი სანხერიბზე, აშურის მეფეზე, +

22აჰა, სიტყვა, რომელიც წარმოსთქვა უფალმა მასზე: აბუჩად აგიგდო შენ, დაგცინა შენ, ქალწულო, ასულო სიონისა! შენს უკან თავი გააქნია, ასულო იერუსალიმისა.

23ვინ ძრახე და ვის აგინე შენ? და ვისზე აიმაღლე ხმა და მაღლა ააპყარ შენი თვალი? ისრაელის წმიდაზე!

24შენი მონების ხელით აგინებდი უფალს და თქვი: ‘ლიბანის კალთებზე და მოვჭერი მისი მაღალი კედრები, მისი რჩეული კვიპაროსები. მივაღწიე მისი სიმაღლის ბოლომდე, მის ნაყოფიერ ტყემდე. +

25ამოვთხარე და დავლიე წყალი და ჩემი ფეხის ნაბიჯებით ამოვაშრე ეგვიპტის ყველა მდინარე.’ +

26განა არ გსმენია? ადრიდანვე ვქმენ ეს, ძველთაგანვე დავსახე ეს. ახლა კი მოვაწევ ამას, რათა გამაგრებული ქალაქები ნანგრევების გროვად იქცეს.

27და მისი უძლური მცხოვრებნი შეცბუნდნენ და შერცხვნენ, გახდნენ როგორც მინდვრის ბალახი და მწვანე მოლი, როგორც ერდოს ხავსი, როგორც მწიფობამდე დახრუკული თავთავი. +

28შენი დაჯდომა და შენი გამოსვლა და შენი მოსვლა ვიცი მე, და შენი დრტვინვა ჩემს წინააღმდეგ. +

29რადგან შენმა დრტვინვამ ჩემს წინააღმდეგ და შენმა ხმაურმა ამოაღწია ჩემს ყურამდე; გაგიყრი ჩემს ხარტუკს ცხვირში და ჩემს ლაგამს – ყბებში, და დაგაბრუნებ იმ გზით, რომლითაც მოხვედი.

30და ეს იქნება, ნიშნად შენთვის: იჭამოს ამ წელს ნაგერალი და მეორე წელს – თავისით ამოსული, მესამე წელს კი დათესეთ და მომკეთ, გააშენეთ ვენახები და ჭამეთ მათი ნაყოფი.

31იუდას სახლის გადარჩენილი ნატამალი ისევ ჩაუშვებს დაბლა ფესვს და ნაყოფს გამოიღებს მაღლა. +

32რადგან იერუსალიმიდან გამოვა ნატამალი და გადარჩენილი – სიონის მთიდან, უფალ ცაბაოთის შური იქმს ამას. +

33ამიტომ ასე თქვა უფალმა აშურის მეფეზე: არ ამოვა ის ამ ქალაქში და არ ისვრის აქ ისარს, არ მიადგება მას ფარით და არ დაყრის მის წინააღმდეგ მიწაყრილს. +

34იმავე გზით, რომლითაც მოვიდა, გაბრუნდება, არ მოვა ამ ქალაქში სიტყვა უფლისა.

35მე დავიცავ ამ ქალაქს, რათა ვიხსნა ის ჩემი გულისათვის და ჩემი მსახურის, დავითის გულისათვის.“ +

36გამოვიდა უფლის ანგელოზი და დასცა აშურელთა ბანაკში ას ოთხმოცდახუთი ათასი მებრძოლი. ადგნენ დილით და აჰა, ნახეს, რომ მკვდარი გვამები არიან ყველანი. +

37აიყარა და წავიდა სანხერიბი, აშურის მეფე და ცხოვრობდა ნინევეში.

38და ერთხელ, როდესაც თაყვანს სცემდა ნისროქს, თავის ღმერთს, მის სახლში, ადრამელექმა და შარეცერმა, მისმა ძეებმა, დასცეს ის მახვილით, და გაიქცნენ არარატის ქვეყანაში და გამეფდა ასარხადონი, მისი ძე, მის ნაცვლად.

38
ხიზკიაჰუს ავადმყოფობა და განკურნება

38^1იმ დღეებში ავად გახდა ხიზკიაჰუ და მივიდა მასთან ესაია, ამოცის ძე, წინასწარმეტყველი, და უთხრა მას: „ასე თქვა უფალმა: ანდერძი დაწერე შენი სახლისათვის, რადგან მოკვდები, ვერ გადარჩები!“ +

2და მიატრიალა ხიზკიაჰუმ პირი კედლისაკენ და შეევედრა უფალს;

3ამბობდა: „გთხოვ, უფალო! გაიხსენე, რომ დავდიოდი შენს წინაშე ჭეშმარიტებით და მთელი გულით, და რაც კეთილია შენს თვალში, იმას ვაკეთებდი.“ და მწარედ ატირდა ხიზკიაჰუ. +

4იყო სიტყვა უფლისა ესაიასადმი:

5„წადი და უთხარი ხიზკიაჰუს: ასე თქვა უფალმა, დავითის, შენი მამის, ღმერთმა: ‘ვისმინე შენი ვედრება, დავინახე შენი ცრემლები. აჰა, მე ვუმატებ შენს დღეებს თხუთმეტ წელს. +

6გიხსნით შენ და ამ ქალაქს აშურის მეფის ხელიდან.’

7ეს იყოს შენთვის ნიშნად უფლისაგან, რომ შეასრულებს უფალი იმ სიტყვას, რომელიც მან წარმოსთქვა:

8‘ავაბრუნებ საფეხურებზე ჩრდილს, რომელიც ახაზის საფეხურებზე ჩავიდა მზესთან ერთად, ათი საფეხურით უკან.’ და მართლაც დაბრუნდა მზე ათი საფეხურით, რომლითაც ის ჩავიდა.

9წერილი ხიზკიაჰუსი, იუდას მეფისა, როდესაც ავად იყო და განიკურნა თავისი ავადმყოფობისაგან.

10მე ვთქვი: „ჩემი დღეების შუაძალში გავივლი შავეთის კარიბჭეს, მომაკლდება დანარჩენი წლები.“

11ვთქვი: „ვერ ვიხილავ უფალს, უფალს ცოცხალთა ქვეყანაში, ვეღარ დავინახავ ადამიანს ქვეყნიერების მცხოვრებთა შორის.

12ჩემი წუთისოფელი აყრილია და წაღებულია ჩემგან, მქსოველივით ვახვევდი ჩემს ცხოვრებას; და დგიმის ძირშივე მომკვეთა მე. დღიდან ღამემდე ბოლოს მიღებდა. +

13დილამდე ვიმხნევებდი თავს, მაგრამ ლომივით დილიდან ღამემდე ბოლოს მიღებდა. +

14ვჟიოდი მერცხალივით, წეროსავით ვყიოდი, როგორც მტრედი, ვკვნესოდი, ცისკენ იყო მიპყრობილი ჩემი თვალები. უფალო, გამიჭირდა, შემეშველე!

15რა შემიძლია ვთქვა? მან მითხრა და მანვე აღასრულა. ვიხეტიალებ მთელი წლები ჩემი სულის სიმწარეში.

16უფალო! ამით ცოცხლობენ, და ყოველივე ამაშია ჩემი სულის სიცოცხლე. შენ განმკურნავ და გამაცოცხლებ მე.

17აჰა, სიმრთელისთვის მქონდა მე დიდი სიმწარე, და შენ მოინებე ჩემი სული წარსაწყმედელიდან, რადგან შენს ზურგს უკან გადაყარე ყველა ჩემი ცოდვა. +

18რადგან შავეთი არ გაქებს შენ, სიკვდილი არ შეგასხამს ხოტბას, საფლავად ჩამავალნი არ დაენდობიან შენს ჭეშმარიტებას. +

19ცოცხალი! ცოცხალი – ის შეგაქებს შენ, მამა შვილებს აუწყებს შენს ჭეშმარიტებას. +

20უფალია ჩემს სახსნელად, და ჩემს სიმღერებს ვიმღერებთ მთელი ჩვენი სიცოცხლე უფლის სახლში.“

21და თქვა ესაიამ: „მოუტანონ ლეღვის კვერი და წააცხონ წყლულზე და გადარჩება.“

22თქვა ხიზკიაჰუმ: „რა სასწაულია, რომ ავალ უფლის სახლში?“ +

39

ბაბილონის ტყვეობის წინასწარმეტყველება

39^1იმ დროს მეროდან-ბალადანმა, ბალადანის ძემ, ბაბილონის მეფემ, გაუგზავნა წერილები და საჩუქრები ხიზკიაჰუს, რადგან შეიტყო, რომ ავად იყო, და გამოჯანმრთელდა. +

2და გაიხარა ამით ხიზკიაჰუმ და უჩვენა მათ თავისი საგანძურის, ვერცხლი და ოქრო, და სურნელი და ძვირფასი ნელსაცხებელი და მთელი თავისი იარაღების სახლი და ყველაფერი, რაც მის საუნჯეში მოიპოვებოდა. არ იყო საგანი, რომელიც არ ეჩვენებინოს მათთვის ხიზკიაჰუს თავის საუნჯიდან +

3მივიდა ესაია წინასწარმეტყველი მეფე ხიზკიაჰუსთან და უთხრა მას: „რა თქვეს ამ კაცებმა და საიდან მოვიდნენ შენთან?“ და უპასუხა მას ხიზკიაჰუმ: „შორი ქვეყნიდან მოვიდნენ ჩემთან, ბაბილონიდან.“

4და ჰკითხა ესაიამ: „რა ნახეს მათ შენს სახლში?“ და უპასუხა ხიზკიაჰუმ: „ყველაფერი, რაც ჩემს სახლშია, ნახეს მათ. არ იყო საგანი, რომელიც არ მეჩვენებინოს მათთვის ჩემი საუნჯიდან.“

5და უთხრა ესაიამ ხიზკიაჰუს: „ისმინე სიტყვა უფალ ცაბაოთისა:

6‘აი, მოდის დღეები, და წაიღებენ ბაბილონში ყველაფერს, რაც შენმა მამებმა დააგროვეს ამ დღემდე. არაფერი დარჩება!’ თქვა უფალმა.

7‘და შენს ძეთაგან, რომლებიც შენგან გამოვლენ, რომელთაც შენ შობ, წაიყვანენ და საჭურისნი იქნებიან ისინი ბაბილონის მეფის სასახლეში.“ +

8და უთხრა ხიზკიაჰუმ ესაიას: „კეთილია სიტყვა უფლისა, რომელიც შენ წარმოთქვი, რადგან მშვიდობა და სიმტკიცე იქნება ჩემს დღეებში.“ +

40
წინასწარმეტყველება იოანე ნათლისმცემელზე

40^1„ანუგეშეთ ჩემი ერი,“ – ამბობს თქვენი ღმერთი. – +

2„ელაპარაკეთ იერუსალიმის გულს და აუწყეთ მას, რომ გამოსყიდულია მისი შეცოდება, რადგან ორმაგად მიეგო უფლის ხელიდან ყველა მისი ცოდვების წილ.“ +

3ხმა მღაღადებლისა უდაბნოში: „განუმზადეთ გზა უფალს, მოუსწორეთ ტრამალზე ბილიკი ჩვენს ღმერთს.“ +

4ყველა ხევი ამაღლდება და ყველა მთა და ბორცვი დადაბლდება, და ციცაბო ვაკედ იქცევა და მთაგრეხილი – დაბლობად.

5გამოჩნდება უფლის დიდება და იხილავს მას ყველა ხორციელი ერთიანად, რადგან უფლის ბაგემ წარმოთქვა.

6ხმა ამბობს: „დაიძახე!“ და უპასუხა: „რა დავიძახო? ყველა ხორციელი ბალახია და ყოველი მისი მადლი მინდვრის ყვავილივითაა. +

7ხმება ბალახი, ჭკნება ყვავილი, როდესაც უფლის სული დაუბერავს მას. ასეა, ბალახია ხალხი.

8ხმება ბალახი, ჭკნება ყვავილი, ჩვენი ღმერთის სიტყვა კი საუკუნოდ დგას.“ +

9მაღალ მთაზე ადი, სიონო, მახარობელო! ძლიერად აიმაღლე ხმა, იერუსალიმო, მახარობელო! აამაღლე, ნუ გეშინია, უთხარი იუდას ქალაქებს: „აჰა, თქვენი ღმერთი!“

10აჰა, უფალი ღმერთი ძლიერებით მოვა, და მისი მკლავი იხელმწიფებს; აჰა, მისი საზღაური მასთანაა და მისი გასამრჯელო მის წინაშეა. +

11ვით მწყემსი დამწყემსავს თავის ფარას; თავისი მკლავით შეკრებს კრავებს და თავის უბეში ატარებს, წარუძღვება მეძუძურთ. +

12ვინ არწყა წყალი მუჭით და გადაზომა ცა მტკაველით, და დაატია საწყაოში ქვეყნის მტვერი და სასწორით აწონა მთები, ბორცვები – პინებით? +

13ვინ შეიცნო უფლის სული? და ვინ დამოძღვრა იგი თავისი რჩევით? +

14ვისთან ბჭობდა ის და ვინ განაბრძნო იგი? და ასწავლა მას სამართლის გზა, ასწავლა მას ცოდნა, და გონიერების გზა აცოდინა?

15აჰა, ხალხები, როგორც წვეთი კარდალიდან; და სასწორის პინაზე მტვრად ჩანან ისინი. აჰა, კუნძულებს, როგორც კორიანტელს, აღგვის. +

16ლიბანი საკმარისი არ არის დასაწველად და მისი ცხოველნი საკმარისი არ არიან სრულადდასაწველისათვის.

17ყოველი ხალხი არაფერია მის წინაშე, არარაობაზე მცირედ და სიცარიელედ უჩანს მას. +

18ვის მიამსგავსებთ თქვენ ღმერთს? რა მსგავსებას გაუტოლებთ მას? +

19ძეგლს ხომ ხელოსანი ჩამოასხამს, ოქრომჭედელი კი ოქროთი ავარაყებს და ვერცხლის ძეწკვებს უკეთებს მას. +

20ვინც ვერ გასწვდება ასეთ შესაწირავს, ირჩევს ულპობელ ხეს, გამოცდილ ხელოსანს ეძებს, რომ ურყევად დაადგმევინოს კერპი.

21განა არ იცით? განა არ გსმენიათ? განა არ გეუწყათ დასაბამიდან? განა არ გაგიგიათ დედამიწის საფუძვლები?

22ის არის, ვინც დედამიწის წრეზე ზის და მისი მცხოვრებნი კალიასავით არიან მის წინაშე. მან გადაჭიმა ცა ფარდასავით და გაშალა საცხოვრებლად, როგორც კარავი. +

23ის არის, ვინც მთავართ არაფრად აქცევს და ქვეყნის მსაჯულთ არარაობად ხდის. +

24დარგულიც არ იყვნენ, დათესილიც არ იყვნენ, მიწაშიც არ გაედგა ფესვი მათ ღეროს და, როგორც კი დაუბერა მათ, გახმენ და ქარიშხალმა ჩალასავით წაიღო ისინი.

25„ვის მიმამსგავსებთ მე, რომ გავეტოლო?“ – ამბობს წმიდა. +

26მაღლა აღაპყრეთ თვალები და ნახეთ: ის, ვისაც თვლით გამოჰყავს თავისი ჯარი, ყველას თავისი სახელით მოუხმობს. მის დიდ ძალას და ძლევამოსილებას არავინ დააკლდება. +

27რატომ ამბობ, იაკობ, და ლაპარაკობ, ისრაელ: „დაფარულია ჩემი გზა უფლისაგან და ჩემი სამართალი უსხლტება ჩემს ღმერთს?“ +

28განა არ იცი და არ გსმენია? მარადიული ღმერთი უფალი, შემქმნელი ქვეყნის კიდეებისა, არ იღლება და არ იქანცება, გამოუკვლეველია მისი გონება.

29აძლევს ძალას დაღლილს და უძლურს სიმტკიცეს უმატებს. +

30და დაიღლებიან ყმაწვილნი და დაიქანცებიან, ჭაბუკნი კი წაბორძიკებით წაბორძიკდებიან,

31ხოლო უფლის მოიმედენი ძალას განიახლებენ; ასწევენ ფრთებს, როგორც არწივები, გაიქცევიან და არ დაიქანცებიან, ივლიან და არ დაიღლებიან. +

41
გაგრძელება

41^1დადუმდით ჩემს წინაშე, კუნძულებო, ხალხებმა კი ძალა განიახლონ. ახლოს მოდგნენ და ილაპარაკონ, ერთად მივიდეთ სამსჯავროზე. +

2ვინ გამოაღვიძა აღმოსავლეთიდან, ვინც თავის ფეხად მოუხმო სიმართლეს, მისცა მის წინაშე ხალხები და დაიმორჩილა მეფენი? მტვრად აქცევს მათ თავისი მახვილით, ქარით წაღებულ ბზედ – თავისი მშვილდით.

3დაედევნება მათ, მშვიდობით გაივლის გზაზე, რომელზეც თავისი ფეხით არ გაუვლია არასოდეს.

4ვინ მოიმოქმედა და აღასრულა ეს? მან, ვინც თავიდან მოუწოდებს თაობებს. ‘მე, უფალი, ვარ პირველი და უკანასკნელებთან იგივე ვარ.’“ +

5დაინახეს კუნძულებმა და შეშინდნენ, ქვეყნის კიდეები შეძრწუნდნენ, მოახლოვდნენ და მოვიდნენ.

6თითოეული თავის მოყვასს ეხმარება და თავის ძმას ეუბნება: „მტკიცედ იყავი!“

7და ხურო ოქრომჭედელს განამტკიცებს, ჩაქუჩით გამომჭედი – გრდემლზე მცემელს. ამბობს ნარჩილზე: „კარგია!“ და ამაგრებს კერპს ლურსმნებით, რომ არ დაიშალოს. +

8„და შენ, ისრაელ, ჩემო მსახურო იაკობ, რომელიც მე ამოგირჩიე, თესლო ჩემი საყვარელი აბრაამისა, +

9შენ, რომელიც აგიყვანე ქვეყნის კიდეებიდან და მისი კუთხეებიდან მოგიხმე, გითხარი: ‘ჩემი მსახური ხარ შენ! მე ამოგარჩიე შენ და არ უკუგაგდე.

10ნუ გეშინია, რადგან მე შენთანა ვარ; ნუ ფრთხი, რადგან შენი ღმერთი ვარ მე. გაგამაგრებ და შეგეწევი და მხარს დაგიჭერ ჩემი სიმართლის მარჯვენით.’ +

11აჰა, შერცხვებიან და გაწბილდებიან არარაობად იქცევიან და დაიღუპებიან შენი მდევარნი.

12ძებნას დაუწყებ და ვერ ჰპოვებ მათ, შენს მოშუღლეებს. არაფრად და არარაობად იქცევიან შენთან მებრძოლნი.

13რადგან მე, შენი უფალი ღმერთი, შენი მარჯვენის დამჭერი გეუბნები: „ნუ გეშინია, მე შეგეწევი.“

14ნუ გეშინია, მატლო იაკობ, მე შეგეწევი შენ!“ – ამბობს უფალი, და შენი გამომსყიდველი ისრაელის წმიდა! +

15აჰა, მე შენ დაგდე ახალ, დაკბილულ მჭრელ კევრად; შენ გალეწავ მთებს და გააცამტვერებ, ბორცვებს ბზესავით გახდი. +

16დაანიავებ და ქარი მიმოაბნევს მათ და ქარიშხალი მიმოფანტავს, შენ კი გაიხარებ უფალში, ისრაელის წმიდით იამაყებ. +

17ღარიბ-ღატაკნი წყალს ითხოვენ და არ არის, მათი ენა წყურვილისაგან გაშრა. მაგრამ მე, უფალი, ვუპასუხებ, ისრაელის ღმერთი მათ არ მივატოვებ.

18გამოვადენ ხრიოკ ბორცვებზე მდინარეებს და ხეობებს შორის წყაროსთვალებს, უდაბნოს წყლის ტბორად ვაქცევ და ურწყავ მიწას – წყლის წყაროებად. +

19უდაბნოში გავახარებ კედარს აკაციას, მურტსა და ზეთისხეს; ტრამალზე დავრგავ კვიპაროსს, ნეკერჩხალსა და წიფელს ერთად, +

20რათა დაინახონ და შეიტყონ, და გულისხმაყონ და შეიგნონ ერთიანად, რადგან უფლის ხელმა ქმნა ეს, და მოიმოქმედა ისრაელის წმიდამ. +

21„გაგვაცანით თქვენი საქმე!“ – ამბობს უფალი. „მოიყვანეთ თქვენი მტკიცებანი!“ – ამბობს იაკობის მეფე.

22მოგვეახლონ და გვითხრან, რა მოხდება. გვითხრან პირვანდელზე, თუ რა იყო, და გულისხმავყოფთ და გავიგებთ მის დასასრულს. ან მომავალზე გვასმინონ რამე,

23წინასწარ გვაუწყეთ, რა მოხდება, და გვეცოდინება, რომ ღმერთები ხართ. სიკეთეს იზამთ თუ ბოროტებას, მიმოვიხედავთ და ვნახავთ ერთად. +

24აჰა, არაფერი ხართ თქვენ, და თქვენი მოქმედება არარაობაა; სისაძაგლეს ირჩევენ თქვენით.

25აღვძარი მათგანი ჩრდილოეთიდან და მოვიდა; აღმოსავლეთიდან უხმობს ჩემს სახელს და მოვა, რომ გასრისოს განმგებელნი ტალახივით, როგორც მექოთნე ზელავს თიხას.

26ვინ გამოაცხადა თავიდანვე, რომ ვიცოდეთ? და ადრიდანვე, რომ ვთქვათ: „მართალია!“ მაგრამ არავის გამოუცხადებია, არავის გაუგებინებია, არავის გაუგია თქვენი ნათქვამი.

27მე პირველმა სიონს: „აჰა, ისინი!“ და იერუსალიმს: „მოგცემ მახარობელს“. +

28და გავიხედე და არავინ იყო; არავინ იყო მათგან მრჩეველი, რომ მეკითხა და გაეცათ პასუხი.

29აჰა, არარანი არიან ყველანი, არარაობაა მათი საქმენი, ქარი და სიცარიელეა მათი ჩამოსხმული კერპები. +

42

უფლის შეპირება თავისი მსახურისადმი

42^1„აი ჩემი მორჩილი, რომელიც მიჭირავს მე, ჩემი რჩეული, რომელიც სურს ჩემს გულს. დავდე მე მასზე ჩემი სული, სამართალს გაუჩენს იგი ხალხებს. +

2არ იყვირებს და არ აღიმაღლებს, თავის ხმას ქუჩაში არ ასმენინებს.

3გაჟეჟილ ლერწამს არ გადატეხს და მბჟუტავ პატრუქს არ ჩააქრობს, ჭეშმარიტებით გამოიტანს განაჩენს. +

4სასოს არ წარიკვეთს და არც გატყდება, სანამ არ დაამყარებს ქვეყნად სამართალს. მის რჯულს კუნძულები დაელოდებიან.“

5ასე თქვა უფალმა ღმერთმა, რომელმაც შექმნა ცანი და გადაჭიმა ისინი, დააგო დედამიწა მისი აღმონაცენითურთ, მისცა სუნთქვა ხალხს, მასზე მოარულს. +

6„მე, უფალმა მოგიწოდე სიმართლეში და ხელს ჩაგჭიდებ და შეგინახავ, გაქცევ შენ ბრმათათვის თვალის ასახილად, აღთქმად, ხალხების სინათლედ,

7რათა აახილო ბრმა თვალები, პატიმართა გამოსაყვანად სატუსაღოდან, საპატიმროდან – ბნელეთში მსხდომთა.“ +

ისრაელმა, რჩეულმა ხალხმა შესცოდა.

8„მე უფალი ვარ, ეს არის ჩემი სახელი. არ მივცემ ჩემს დიდებას სხვას და ჩემს ქებას – კერპებს. +

9პირვანდელნი, აჰა, ახდა, ახალთ მე გაგიცხადებთ, სანამ აღმოცენდება, გაუწყებთ.“

10უმღერეთ უფალს ახალი სიმღერა, ქება შეასხით მას ქვეყნის კიდიდან, ზღვაში ჩასულებმა და მისმა სისავსემ, კუნძულებმა და მათმა მცხოვრებლებმა. +

11აღავლინონ ხმა უდაბნომ და მისმა ქალაქებმა, სოფლებმა, სადაც კედარი მკვიდრობს, იგალობონ კლდის მცხოვრებთა, და მთის მწვერვალიდან იკიჟინონ.

12დიდება მიაგებონ უფალს და მისი ქება კუნძულებზე აუწყონ.

13უფალი ბუმბერაზივით გამოვა, ბრძოლის კაცივით აღძრავს შურს, შემოსძახებს და დასცემს საბრძოლო ყიჟინას, თავის მტრებს დასძლევს. +

14„დიდხანს ვდუმდი, ჩუმად ვიყავ, ვითმენდი; ახლა მშობიარესავით ვიკივლებ, ამოვისუნთქავ და ჩავისუნთქავ ერთბაშად. +

15გავატიალებ მთებსა და ბორცვებს და მთელ ბალახს გავახმობ, მდინარეებს კუნძულებად ვაქცევ, ტბებს კი ამოვაშრობ.

16ვატარებ ბრმებს გზით, რომელიც არ იცოდნენ, მათთვის უცნობი ბილიკებით წავიყვან, მათ წინაშე სიბნელეს სინათლედ ვაქცევ და ოღრო-ჩოღროებს – ვაკეებად. ეს არის საქმენი, რომელთაც გავაკეთებ და არ მივატოვებ.“ +

17უკან დაიხევენ, სირცხვილით შერცხვებიან ქანდაკებაზე დაიმედებულნი, რომელნიც ეუბნებიან ჩამოსხმულ კერპს: „თქვენა ხართ ჩვენი ღმერთები.“ +

18ყრუებო, ისმინეთ! და ბრმებო, შეხედეთ, რომ დაინახოთ. +

19ვინ არის ბრმა, თუ არა ჩემი მორჩილი, და ყრუ – ჩემს მაცნესავით, რომელსაც მე ვგზავნი? ვინ არის ბრმა სრულყოფილივით, და ბრმა უფლის მორჩილივით? +

20შენ ბევრი გინახავს, მაგრამ არ შეგინახავს, ღია გაქვს ყურნი, მაგრამ ვერ ისმენ.

21უფალმა ინება თავისი სიმართლისათვის განედიდებინა და დიდებულეყო რჯული; +

22მაგრამ ეს გაძარცული და გაქურდული ხალხია, ყველანი ქვაბულებში არიან შეკრულნი და ხაროებში დამალულნი; გაძარცვულნი იყვნენ და არ იყო მშველელი, გაქურდული იყვნენ და არავინ იყო მთქმელი: ‘დაუბრუნეთ!’

23თქვენგან ვინ დაუგდებს ყურს ამას, ვინ შეისმენს და გაიგონებს მომავალზე?

24ვინ მისცა იაკობი გასაქურდად, განა უფალმა არა, რომელსაც შევცოდეთ? და არ ისურვეს მისი გზით სიარული, და მისი მოძღვრება არ ისმინეს?

25და გადმოღვარა მასზე და ომის სასტიკება, და ცეცხლი შემოუნთო ირგვლივ. მაგრამ ვერ მიხვდა და სწვავდა მას, გულისხმაში ვერ ჩავარდნილიყო.

43
რჩეული ხალხის გამოსყიდვა და ხელახლა შობა

43^1მაგრამ ახლა, ასე ამბობს უფალი, შენი შემქმნელი, იაკობ, და შენი გამომსახველი, ისრაელ: „ნუ გეშინიათ, რადგან გამოგისყიდეთ, მოგიწოდეთ თქვენი სახელით; ჩემი ხართ თქვენ. +

2როდესაც გაივლით წყლებში, მე თქვენთანა ვარ, და – მდინარეებში, არ წაგლეკავენ. როდესაც ცეცხლში გაივლით, არ დაიწვებით და ალი არ დაგწვავთ.

3რადგან მე ვარ უფალი თქვენი ღმერთი, ისრაელის წმიდა, თქვენი მხსნელი; თქვენს გამოსასყიდად ეგვიპტე გავეცი, ქუში და შებაყი თქვენს სანაცვლოდ.

4რადგანაც ძვირფასი ხარ ჩემს თვალში, ღირსეული იყავი და მე შეგიყვარე შენ. მე გავცემ სხვა ადამიანებს შენს სანაცვლოდ და სხვა ხალხებს – შენი სიცოცხლის სანაცვლოდ. +

5ნუ გეშინია, რადგან მე შენთანა ვარ; აღმოსავლეთიდან მოვიყვან შენს თესლს და დასავლეთიდან შეგკრებ შენ. +

6ვეტყვი ჩრდილოეთს: ‘მიეცი!’ და სამხრეთს: ‘ნუ დააკავებ!’ მოიყვანე ჩემი ძენი შორიდან და ჩემი ასულნი – ქვეყნის კიდიდან,

7ყოველი, ჩემი სახელით წოდებული, ვინც ჩემი დიდებისათვის გავაჩინე; ვინც გამოვსახე და შევქმენი!“ +

8გამოიყვანე ხალხი ბრმა, თუმცა თვალები აქვთ, და ყრუ, თუმცა ყურები აქვთ. +

9ყველა ხალხები შეიკრიბოს ერთად და შეგროვდნენ ტომები; მათგან ვინ გამოაცხადა ეს, და პირვანდელნი ვინ მოგვასმენინა? წარმოადგინონ თავიანთი მოწმენი, რომ გამართლდნენ, ისმინონ და თქვან: „ჭეშმარიტია!“ +

10„თქვენ ჩემი მოწმენი ხართ!“ – ამბობს უფალი, – „და ჩემი მორჩილი, რომელიც მე ამოვარჩიე, რათა იცოდეთ და მერწმუნოთ მე და გაიგოთ, რომ ეს მე ვარ: ჩემამდე არ გამოსახულა ღმერთი და ჩემს შემდეგაც არ იქნება.

11მე ვარ უფალი და არ არის ჩემს გარდა მხსნელი. +

12მე გამოვაცხადე და ვიხსენი, და ვაუწყე, და არ არის თქვენში უცხო. თქვენა ხართ ჩემი მოწმენი,“ – სიტყვა უფლისა, – „და მე ვარ ღმერთი.“

13„და პირველი დღიდან მე იგივე ვარ და არავინ არის ჩემი ხელიდან გადამრჩენელი; მე ვმოქმედებ და ვინ შეაბრუნებს ამას?“ +

14ასე ამბობს უფალი, თქვენი გამომხსნელი, ისრაელის წმიდა: „თქვენი გულისათვის გავგზავნი მე ბაბილონში და დავამხობ ურდოებს ერთიანად, და ქალდეველებს თავიანთ გემებზე მოზეიმეთ.

15მე, ვარ უფალი, თქვენი წმიდა, ისრაელის გამჩენი, თქვენი მეფე.“ +

16ასე ამბობს უფალი, მომცემი ზღვაში გზისა და ძლიერ წყალში – ბილიკისა, +

17გამომყვანი ეტლისა და ცხენისა, ლაშქრისა და ძალისა; ერთად დაწვნენ ისინი, ვერ ადგნენ, დაიშრიტნენ, პატრუქივით ჩაქრნენ.

18„ნუ გაიხსენებთ პირვანდელს და წარსულზე ნუ იფიქრებთ. +

19აჰა, მე შევქმნი ახალს, ახლა აღმოცენდება იგი, განა ვერ შეიტყობთ ამას? უდაბნოშიც გავიყვან გზას, ტრამალზე – მდინარეებს. +

20განმადიდებენ მე ველის ცხოველნი, ტურები და სირაქლემები, რადგან მივეცი უდაბნოში წყალი, ტრამალზე – მდინარეები, რათა წყალი ასვან ჩემს ერს, ჩემს რჩეულს.

21ერი, რომელიც ჩემთვის გამოვსახე. გამოაცხადებს ჩემს დიდებას,

22მაგრამ მე არ მოგიხმივარ, იაკობ, რადგან დაიქანცე ჩემით, ისრაელ! +

23არ მოგიყვანია ჩემთვის ბატკანი შენი სრულადდასაწველისა და შენი მსხვერპლთშეწირვით არ მომაგებდი მე პატივს. ძღვნით არ გამსახურებდი და არც გუნდრუკით გქანცავდი.

24არ გიყიდია ჩემთვის სურნელოვანი ლერწამი ვერცხლით, და შენი მსხვერპლების ქონით არ მაძღობდი, მაგრამ მემსახურებოდი შენი ცოდვებით, მქანცავდი შენი ურჯულოებით. +

25მე ვარ, მე ვარ ის, რომელიც რეცხავს შენს დანაშაულებებს ჩემი გულისათვის, და შენს ცოდვებს არ გავიხსენებ. +

26გამახსენე, ერთად განვსაჯოთ; ილაპარაკე, რათა გამართლდე.

27შენმა პირველმა მამამ შესცოდა და შენი დამცველები გადამიდგნენ.

28მოვაშორებ სიწმიდეს მთავრებს და მივცემ იაკობს დასარისხებლად, და ისრაელს – საგინებლად.“

44

აღთქმა წმიდა სულზე

44^1და ახლა ისმინე, იაკობ ჩემო მსახურო, და ისრაელ, რომელიც ავირჩიე. +

2ასე თქვა უფალმა, შენმა შემქმნელმა, დედის მუცელში შენმა გამომსახველმა და შენმა შემწემ: ‘ნუ გეშინია, ჩემო მსახურო იაკობ; და შენ, იეშურუნ, რომელიც ავირჩიე. +

3რადგან მე გადმოვღვრი წყალს გვალვიანზე და ნაკადულებს – ხმელ მიწაზე; გადმოვღვრი ჩემს სულს შენს თესლზე, და ჩემს კურთხევას – შენს შვილთაშვილებზე.

4და აღმოცენდებიან ისინი ბალახებს შორის, როგორც ტირიფნი წყლის სადინარებთან.’ +

5ეს იტყვის: ‘უფლისა ვარ მე!’ ის იაკობის სახელით იწოდება. დაწერს თავის ხელით: ‘უფლისა’ და ისრაელის სახელი დაერქმევა. +

6ასე ამბობს უფალი, ისრაელის მეფე და მისი გამომხსნელი, უფალი ცაბაოთი: ‘მე ვარ პირველი და მე ვარ უკანასკნელი და ჩემს გარდა არ არის ღმერთი.’ +

7‘ვინ არის ჩემსავით? წარმოთქვას და მიამბოს დაწყობილად, თუ რა მოხდა იმ დღიდან, რაც დავადგინე მე საუკუნო ხალხი; და მოწევნადი და, რაც მოვა, გამოუცხადონ მათ.’ +

8‘ნუ გეშინიათ და ნუ ფრთხებით, მე ხომ ძველთაგან გაუწყე შენ და გამოგიცხადე? და თქვენ მოწმენი ხართ ჩემი, განა არის ღმერთი ჩემს გარდა? და არ არის სხვა კლდე. მე არ ვიცი.’“ +

კერპთაყვანისმცემლობის ბოროტება

9კერპთა გამომსახველნი ყველანი ფუჭნი არიან და მათი ძვირფასეულობანი – უსარგებლონი, რის მოწმენიც თავად არიან. ისინი ვერ ხედავენ და ვერ ხვდებიან, ამიტომაც შერცხვნენ.

10ვინ გამოსახა ღმერთი და ჩამოასხა კერპი, სარგებლობა რომ არა აქვს? +

11აჰა, ყველა მათი მეგობარი შერცხვება, ოსტატნი კი, ადამიანთაგან რომ არიან, შეიკრიბონ ყველანი და დადგნენ – შეშინდებიან, შერცხვებიან ერთად.

12მჭედელი ცულს აკეთებს და ნახშირზე მუშაობს, და ჩაქუჩით გამოსახავს და ამუშავებს მას თავისი მკლავის ძალით; შია კიდეც და არც ძალა აქვს, წყალს არა სვამს და იღლება. +

13დურგალი ლარს ჭიმავს, მონიშნავს ხეს საჭრეთლით, ამუშავებს მას ხელეჩოთი და ფარგლით შემოხაზავს მას, და უკეთებს კაცის სახებას, მსგავსს ლამაზი ადამიანისა, რათა დასვას სახლში. +

14მოჭრის თავისთვის კედრებს, და იღებს ცაცხვს და მუხას, და იმარაგებს თავისთვის ტყის ხეებს, რგავს ფიჭვს და წვიმა ზრდის მას.

15და აქვს ეს ადამიანს დასაწვავად. და ის იღებს მათგან და თბება, და ათბობს ღუმელს და აცხობს პურს, ღმერთსაც აკეთებს და თაყვანს სცემს, აკეთებს მას ქანდაკებად და ქედს უხრის მას.

16მის ნახევარს წვავს ცეცხლში, მეორე ნახევრით ხარშავს ხორცს შესაჭმელად, ხრაკავს შესაწვავს და ძღება, და თბება და ამბობს: „ოჰ, გავთბი, ვიგრძენი ცეცხლი!“

17ხის ნარჩენი ღმერთად ქმნა, თავის კერპად, ქედს უხრის მას და თაყვანს სცემს, და ევედრება მას და ამბობს: „გადამარჩინე, რადგან ჩემი ღმერთი ხარ შენ!“ +

18ცნობა არა აქვთ და არც გაგება აქვთ, რადგან ტალახით აქვთ აგლესილი თვალები, რათა ვერ იხილონ, ვერაფერს მიხვდნენ მათი გულები. +

19არ განსჯის თავის გულში და არა აქვს მას გაგება და გონება, რომ თქვას: „მისი ნახევარი ცეცხლში დავწვი მის ნაკვერცხალზე პური გამოვაცხვე, ხორცი შევწვი და ვჭამე, მისი მონარჩენი კი სისაძაგლედ ვაქციე. ჯირკს ვეთაყვანები?“

20ფერფლით იკვებება ის, მოტყუებულმა გულმა აცთუნა და ვერ გადაირჩენს სულს და ვერ იტყვის: „სიცრუე ხომ არ არის ჩემს მარჯვენაში?“

ღმერთი აპატიებს და იხსნის

21„გახსოვდეს ესენი, იაკობ, და ისრაელ, რადგან მსახური ხარ ჩემი, მე გამოგსახე, შენ ჩემი მსახური ხარ, არ დაივიწყები ჩემგან, ისრაელ!

22წარვხოცე მე, როგორც ნისლი, შენი დანაშაულებანი და როგორც ჯანღი – შენი ცოდვანი; მობრუნდი ჩემსკენ, რადგან მე გამოგისყიდე შენ. +

23იზეიმეთ, ცანო, რადგან უფალმა მოიმოქმედა, შემოსძახეთ, მიწის ქვეშეთნო, დასჭექეთ მხიარულად, მთებო, ტყევ და მასში ყველა ხემ, რადგან გამოისყიდა უფალმა იაკობი და ისრაელში განდიდდება. +

24ასე თქვა უფალმა, შენმა გამომხსნელმა „მე ვარ უფალი, ყოვლის შემქმნელი, ცის გადამჭიმელი, დედამიწის ჩემით დამგები, +

25რომელიც არღვევს ცრუთა ნიშნებს და ააშკარავებს ჯადოსანთა შეშლილობას, უკან ახევინებს ბრძენთ და მათ ცოდნას სისულელედ აქცევს, +

26განამტკიცებს სიტყვას თავისი მსახურისას და თავის მოციქულთა რჩევას სრულყოფს, ვინც ამბობს იერუსალიმზე: ‘დასახლდება’ და იუდას ქალაქებზე: ‘აშენდება, და მის ნანგრევებს აღვადგენ!’ +

27ის ეუბნება უფსკრულს: ‘ამოხმი! და შენს მდინარეებს ამოვაშრობ!’ +

28ვინც ამბობს კიროსზე: ‘მწყემსი ჩემია,’ და ჩემს ყველა სურვილს ის აღასრულებს! და რათა ითქვას იერუსალიმზე: ‘აშენდება!’ და ტაძარზე: ‘დაფუძნდება!“ +

45

წინასწარმეტყველების გაგრძელება

45^1„ასე ეუბნება უფალი თავის ცხებულს, კიროსს: რომლის მარჯვენაც მე მიჭირავს, რომ დამორჩილდნენ ხალხები შენს წინაშე; და მე სარტყელს შევხსნი მეფეებს წელზე, რათა გავაღო შენს წინაშე კარები და ჭიშკრები აღარ დაიკეტოს. +

2მე შენს წინ წავალ და ოღრო-ჩოღროებს გავასწორებ, სპილენძის კარებს შევლეწავ და რკინის ურდულებს დავამტვრევ.

3და მოგცემ შენ სიბნელის საუნჯეთ და დაფარულ საგანძურებს, რათა იცოდე, რომ მე ვარ უფალი, შენთვის სახელის მწოდებელი, ისრაელის ღმერთი.

4ჩემი მსახურის, იაკობის და ისრაელის, ჩემი რჩეულის გულისათვის მოგიხმე შენ შენი სახელით, პატივი დაგდე, თუმცა არ მიცნობდი.

უფალი შეახსენებს ისრაელს,

რომ ხსნა მხოლოდ მასშია

5მე ვარ უფალი და სხვა არავინ, ჩემს გარდა არ არის სხვა ღმერთი; მე შემოგარტყამ შენ სარტყელს, თუმცა არ მიცნობდი მე, +

6რათა იცოდნენ მზის აღმოსავლეთიდან დასავლეთამდე, რომ არავინ არის ჩემს გარდა; მე ვარ უფალი და სხვა არავინ.

7მე, სინათლის გამომსახველი და სიბნელის შემქმნელი, მშვიდობის მყოფელი და უბედურების გამჩენი, მე, უფალი, ვიქმ ყოველივე ამას. +

8ჩამოაპკურეთ, ცანო, მაღლიდან და ღრუბლებმა სიმართლე ჩამოასხურონ, გაიღოს დედამიწა და გამოიღოს ხსნის ნაყოფი, სამართლიანობა ერთბაშად აღმოცენდება. მე, უფალმა, შევქმენი ეს. +

9ვაი, თავის გამომსახველთან მოშუღლარს, ნატეხს მიწის ნატეხთაგან. განა ეტყვის თიხა თავის გამომსახველს: ‘რას აკეთებ შენ?’ ან შენი ნაკეთები იტყვის: ‘არა აქვსო მას ხელები?’ +

10ვაი მთქმელს თავის მამისადმი: ‘რას შობ შენ?’ და ქალისადმი: ‘რისთვის ეწამები მშობიარობით?’“

11ასე თქვა უფალმა, ისრაელის წმიდამ და მისმა გამომსახველმა: „მომავალზე მეკითხებით? ჩემს ძეებზე და ჩემი ხელის ნაკეთებზე მიბრძანებთ მე?

12მე შევქმენი დედამიწა და გავაჩინე ადამიანი მასზე; მე, ჩემმა ხელებმა, გადაფინეს ზეცანი და მთელ მათ მხედრობას მივეცი წესი. +

13მე გამოვაღვიძე სამართლიანობაში და მის ყველა გზას მე მოვასწორებ. ის ააშენებს ჩემს ქალაქს და ჩემს დევნილებს ის გაუშვებს, მაგრამ არც ფასით და არც ქრთამით!“ – თქვა უფალმა ცაბაოთმა. +

14ასე თქვა უფალმა: „ეგვიპტის ჭირნახული, ქუშის ვაჭრობა და შებელნი, ტანადი ხალხი, შენთან გადმოვლენ და შენი იქნებიან, შენს უკან ივლიან, ბორკილებით გაივლიან და შენ გცემენ თაყვანს, შენ შეგევედრებიან: ‘მხოლოდ შენშია ღმერთი და სხვა ღმერთი არ არის.’“ +

15შენა ხარ დაფარული ღმერთი, ისრაელის ღმერთი, მხსნელი.

16შერცხვენილნი და გაწბილებულნიც არიან ყველანი. ერთად ჩაცვივიან სირცხვილში კერპთა მკეთებელნი. +

17ისრაელი უფლის მიერ არის ხსნილი საუკუნო ხსნით, არ შერცხვებით და არც გაწბილდებით უკუნითი უკუნისამდე.“ +

18რადგან ასე თქვა უფალმა, ზეცის გამჩენმა, ის არის ღმერთი, დედამიწის გამომსახველი და მისი შემქმნელი: მან დაამყარა იგი, სიცარიელედ არ შეუქმნია, დასასახლებლად გამოსახა: „მე ვარ უფალი და სხვა არ არის. +

19ფარულად არ მილაპარაკია დედამიწის ბნელ ადგილზე, არ მითქვამს მე იაკობის თესლისთვის: ‘სიცარიელეში მეძებეთ მე!’ მე ვარ უფალი, სიმართლის მთქმელი, სისწორის გამომცხადებელი. +

20შეიკრიბეთ და მოდით, ერთად შეგროვდით, ხალხებიდან გადარჩენილნო! არაფერი იციან მათ, თავიანთ ხის კერპს რომ ატარებენ და ევედრებიან ღმერთს, რომელიც ვერ იხსნის. +

21გამოაცხადეთ და წარმოადგინეთ, ერთად ითათბირეთ. ვინ ასმინა ეს ძველთაგან, წინდაწინ ვინ გამოაცხადა ეს? განა მე არა, უფალმა? და არ არის სხვა ღმერთი ჩემს გარდა, მართალი და მხსნელი ღმერთი არაა ჩემს მეტი. +

22მოიქეცით ჩემკენ და ხსნილნი იქნებით, რადგან მე ვარ ღმერთი და არ არის სხვა.

23ჩემი თავი დავიფიცე მე! ჩემი პირიდან სიმართლე გამოვიდა, შეუცვლელი სიტყვა, რომ ჩემს წინაშე მოიდრიკება ყოველი მუხლი და დამიფიცებს ყოველი ენა. +

24იტყვიან ჩემზე: ‘მხოლოდ უფალშია სიმართლე და ძალა.’ მასთან მოვლენ და შერცხვებიან ყველანი, მასზე გაგულისებულნი. +

25უფალში გამართლდება და განდიდდება ისრაელის მთელი მოდგმა.“ +

46

ისრაელის შეგონება კერპთა არარაობაზე

46^1ჩაიმუხლა ბელმა, მოიხარა ნებო. მათი კერპები ცხოველებსა და საქონელს აჰკიდეს; თქვენს მიერ ნატარები ტვირთი ტვირთია დაღლილი პირუტყვისთვის. +

2ჩაიკუზნენ, ჩაიმუხლეს ერთბაშად, ვერ შეძლეს ტვირთის გადარჩენა, და თვითონაც ტყვეობაში წავიდნენ.

3„მისმინეთ მე, იაკობის სახლო და ისრაელის სახლის მთელო ნარჩენო! დედის მუცლიდან, დედის საშოდან ჩემს მიერ ნატარებნო.

4თქვენს სიბერემდე მე იგივე ვარ, და თქვენს ჭაღარამდე გზიდავთ თქვენ. მე შევქმენი და მე ვიტვირთავ; მე ვზიდავ და მე გადავარჩენ. +

5ვის მიმამსგავსებთ და შემადარებთ, ვის მიმამგვანებთ, რომ მსგავსნი ვიყოთ? +

6რომლებიც გადმოაბნევენ ქისიდან ოქროს და ვერცხლს სასწორზე სწონიან, ქირაობენ ოქრომჭედელს, რომ ღმერთი გააკეთოს მისგან, ქედს უხრიან და თაყვანს სცემენ მას. +

7გაიდებენ მას მხარზე, ატარებენ, და დებენ მის ადგილზე, დგას და არ იძვრის ადგილიდან, უყვირიან და პასუხს არ სცემს, მათ გასაჭირში ვერ იხსნის. +

8გაიხსენეთ ეს და გამხნევდით, მიიტანეთ, დამნაშავენო, გულთან.

9გაიხსენეთ პირვანდელნი უკუნეთიდან, რადგან მე ვარ ღმერთი და არ არის სხვა, ღმერთი ვარ და არ არის ჩემი მსგავსი. +

10ვაუწყებ დასაბამიდან უკანასკნელს, და ძველთაგანვე იმას, რაც არ მომხდარა, ვამბობ: ‘ჩემი გადაწყვეტილება აღსრულდება და ყოველივე ჩემს ნება-სურვილს აღვასრულებ.’ +

11მოვუხმობ აღმოსავლეთიდან მტაცებელ ფრინველს, შორი ქვეყნიდან ჩემი გადაწყვეტილების აღმსრულებელს; მე ვთქვი და მოვაწევ კიდეც ამას, დავსახე და აღვასრულებ კიდეც. +

12მისმინეთ მე, გულმაგარნო, სიმართლეს განშორებულნო:

13მე მოვაახლოვე ჩემი სიმართლე, შორს არ არის და ჩემი ხსნა არ დაახანებს. და მოვიტან სიონზე ხსნას და ისრაელისთვის – ჩემს დიდებას.

47
განსჯა ბაბილონზე

47^1„ჩამოდი და ჩაჯექი მტვერში, ქალწულო, ბაბილონის ასულო, დაჯექი მიწაზე უტახტოდ, ქალდეველთა ასულო, რადგან მეტად აღარ გიწოდებენ შენ ნაზსა და სათუთს. +

2აიღე დოლაბი და დაფქვი ფქვილი, გადაიწიე საფარველი, აიწიე კალთა, გაიშიშვლე წვივი, გადაიარე მდინარეები. +

3გამოჩნდება შენი სიშიშვლე და დანახულ იქნება შენი სირცხვილი. შურს ვიძიებ და ვერავინ დამაბრკოლებს.“ +

4ჩვენი გამომხსნელის სახელია ისრაელის წმიდა. +

5ჩუმად იჯექი, მიდი სიბნელეში, ქალდეველთა ასულო, რადგან აღარ გიწოდებენ სამეფოთა დედოფალს.

6მე განვურისხდი ჩემს ხალხს, გავარიოშე ჩემი სამკვიდრო და შენს ხელთ გადმოვეცი ისინი, მაგრამ შენ არ მოიღე მათზე წყალობა, მოხუცს მეტისმეტად დაუმძიმე შენი უღელი. +

7ამბობდი: ‘საუკუნოდ ვიქნები დედოფალი!’ არ მიიტანე ეს შენს გულთან, არ გაიხსენე მისი ბოლო. +

8ახლა კი, ისმინე ეს, ნებიერო, უსაფრთხოდ მჯდომარევ, რომ ამბობ შენს გულში: ‘მე ვარ და არავინაა ჩემს გარდა, არ დავჯდები ქვრივად და არ მეცოდინება შვილმკვდრობა!’

9მაგრამ გეწევა ეს ორი უცბად ერთ დღეს: შვილმკვდრობა და სიქვრივე სრულად დაგატყდება თავს, მიუხედავად შენი ბევრი ჯადოქრობისა, მიუხედავად შენს გრძნეულებათა ძალისა. +

10დაიმედებული იყავი ბოროტის ქმნისას, ‘არავინ მხედავს მე!’ შენმა სიბრძნემ და შენმა ცოდნამ გაგრყვნა, შენ კი ამბობდი შენს გულში: ‘მე ვარ და არავინაა ჩემს გარდა!’

11თავს დაგატყდება ბოროტება, არ გეცოდინება მისი შელოცვა. დაგეცემა უბედურება, ვერ შესძლებ მისგან გამოსყიდვას. უცებ დაგატყდება თავს უბედურება, რასაც არ ელი.

12იდექი ახლა შენს გრძნეულებებზე და შენს უამრავ ჯადოქრობაზე, რომელთა გამოც შრომობდი შენი სიყმაწვილიდან; იქნებ შეძლო სარგებლობის მიღება, იქნებ გამაგრდე.

13დაქანცული ხარ მრავალ რჩევათაგან, მოდგნენ ვარსკვლავთმჭვრეტელები, ახალმთავრობათა მცოდნენი, და გიხსნან იმისგან, რაც უნდა დაგატყდეს თავს.

14ბზესავით გახდნენ, ცეცხლმა დაწვა ისინი, ვერ იხსნეს საკუთარი თავი ალისაგან, არ დარჩა ნაკვერცხალი გასათბობად, ცეცხლი – მის წინ ჩამოსაჯდომად. +

15ასეთები გახდნენ შენთვის ისინი, რომლებთანაც ვაჭრობდი სიყმაწვილიდან; თითოეული თავის გზაზე წახეტიალდა, არავინ არის შენი მხსნელი!

48
ისრაელის ხსნა

48^1„ისმინეთ ეს, იაკობის სახლო, ისრაელის სახელით წოდებულნო და იუდას წყლებიდან გამოსულნო, დამფიცებელნო უფლის სახელით, და ისრაელის ღმერთის მხსენებელნო, მაგრამ არც ჭეშმარიტებითა და არც სიმართლით; +

2რადგან წმიდა ქალაქიდან წარმოშობილს უწოდებენ ისინი თავიანთ თავს და ისრაელის ღმერთზე არიან დანდობილნი. უფალი ცაბაოთია მისი სახელი! +

3პირვანდელნი დიდი ხნით ადრე გამოვაცხადე, და ჩემი პირიდან გამოვიდა და ვაუწყებდი მათ, და უცბად ვიქმოდი და სრულდებოდა.

4რადგან ვიცოდი, რომ ჯიუტი ხარ და რკინის ძარღვისაა შენი ქედი, შენი შუბლი კი – სპილენძისა. +

5გამოგიცხადე დიდი ხნით ადრე, სანამ ეს მოხდებოდა, გაუწყე, რომ არ გეთქვა: ‘ჩემმა ქანდაკმა გააკეთა ეს და ჩემმა ჩამოსხმულმა კერპმა მიბრძანა ეს!’

6შენ გაგონილი გაქვს, იხილე ეს ყველაფერი. ნუთუ არ აღიარებ? მე გაუწყე შენ ახალნი და დაფარულნიც კი, რაც არ იცოდი.

7ახლა გაჩნდა ისინი და არა დიდი ხნის წინ; და დღემდე არ გსმენია შენ მათზე. რომ არ თქვა: ‘აჰა, ვიცოდი ეს!’

8არც გსმენია და არც იცოდი, და არც უწინდლიდან არ იყო გახსნილი შენი ყური, რადგან ვიცოდი, რომ მიღალატებდი, და დედის მუცლიდან განმდგარი გიწოდეს. +

9ჩემი სახელის გულისათვის დავაცხრობ ჩემს რისხვას, და ჩემი დიდების გულისათვის ვიოკებ თავს, რომ არ მოგკვეთო შენ. +

10აჰა, მე გამოგადნე, მაგრამ არა როგორც ვერცხლი, წამების ბრძმედში გამოგცადე. +

11ჩემი გულისათვის, ჩემი გულისათვის ვმოქმედებ, რადგან როგორ უნდა გარიოშდეს ჩემი სახელი? ჩემს დიდებას სხვას არ მივცემ. +

12მისმინე მე, იაკობ და ისრაელ, მე იგივე ვარ, მე ვარ პირველი და მე ვარ უკანასკნელიც!

13ჩემმა ხელმა დააფუძნა დედამიწა, და ჩემმა მარჯვენამ გადაჭიმა ზეცა; მე მოვუხმობ მათ და ერთად დადგებიან. +

14შეგროვდით ყველანი და ისმინეთ! მათგან ვინ გამოაცხადა ეს? უფალმა შეიყვარა იგი, შეასრულებს მის ნებას ბაბილონზე, და მისი მკლავი ქალდეველებზე აღიმართება.

15მე, მე ვთქვი და მოვუხმე მას, მე მოვიყვანე ის და წარმატებული იქნება მისი გზა.

16მომიახლოვდით მე, ისმინეთ ეს: თავიდან ფარულად არ მილაპარაკია, იმ დროიდან, როცა ეს მოხდა, იქ ვიყავი. ახლა კი უფალმა ღმერთმა და მისმა სულმა მომავლინა მე.“ +

17ასე ამბობს უფალი, შენი მხსნელი, ისრაელის წმიდა: „მე ვარ უფალი, შენი ღმერთი, რომელიც გასწავლის სარგებლობას, რომელიც მიგიძღვის იმ გზაზე, რომელზეც უნდა დადიოდე. +

18ყურად რომ გეღო ჩემი მცნებები, მდინარესავით იქნებოდა შენი მშვიდობა, და შენი სიმართლე – ზღვის ტალღებივით. +

19ქვიშასავით მრავალი იქნებოდა შენი თესლი, და შენი წიაღის ნაშიერნი – ქვიშის მარცვლებივით. არ მოიკვეთებოდა და არ წაიშლებოდა მისი სახელი ჩემს წინაშე.“

20გამოდით ბაბილონიდან, გაიქეცით ქალდეველთაგან, მხიარული ხმით გამოაცხადეთ, აუწყეთ ეს, გაავრცელეთ ქვეყნის კიდემდე, თქვით: „გამოისყიდა უფალმა თავისი მსახური იაკობი!“ +

21მათ არ სწყუროდათ უდაბნოებში, როცა მიჰყავდა ისინი: კლდიდან წყალი უდინა მათ და გააპო კლდე და გადმოჩქეფა წყალმა. +

22„არ არის მშვიდობა, – ამბობს უფალი, – ბოროტეულთათვის!“. +

49
წმიდა იქნება ისრაელის გამომხსნელი

49^1მისმინეთ მე, კუნძულებო, და ყურად იღეთ, შორეულო ხალხებო: უფალმა დედის მუცლიდან მომიხმო მე, ჩემი დედის წიაღიდან ახსენა ჩემი სახელი. +

2და დასდო ჩემი პირი ბასრი მახვილივით; თავის ხელის ჩრდილში შემიფარა მე, და დამდო მე წამახულ ისრად, თავის კაპარჭში დამმალა მე +

3და მითხრა: „ჩემი მსახური ხარ შენ, რომელშიც გავბრწყინდები!“ +

4მე ვუთხარი: „ამაოდ დავშვერი, ფუჭად და ტყუილად დავხარჯე ჩემი ძალა, მაგრამ ჩემი სამართალი უფალთანაა და ჩემი საზღაური – ჩემს ღმერთთან!“

5და ახლა თქვა ჩემმა უფალმა, დედის მუცლიდან თავის მსახურად ჩემმა გამომსახველმა, რათა მივაბრუნო მისკენ იაკობი, და ისრაელი მასთან შეიკრიბოს, რათა პატივდებული ვიყო უფლის თვალში, და ჩემი ღმერთი იყოს ჩემი ძალა.

6და თქვა მან: „არ კმარა, იაკობის შტოთა აღსადგენად მე გაგხდი შენ ხალხების სინათლედ, რათა ჩემი ხსნა დედამიწის კიდემდე იყოს.“ +

7ასე უთხრა უფალმა, ისრაელის მხსნელმა და მისმა წმიდამ ადამიანთაგან აბუჩად აგდებულთ, ხალხთაგან შეძულებულთ, ბატონთა მსახურებს: „მეფენი იხილავენ და აღდგებიან, მთავარნი კი თაყვანს სცემენ უფლის გულისათვის, რომელიც მტკიცეა, ისრაელის წმიდას, რომელმაც ამოგარჩია.“

8ასე ამბობს უფალი: და ხსნის დღეს შეგეწიე; შეგინახავ და გაგხდი შენ ერის აღთქმად, რათა აღადგინო ქვეყანა და დაუმკვიდრო აოხრებული სამკვიდროები, +

9რომ უთხრა ტყვეთ: ‘გამოდით!’ და იმათაც, ვინც ბნელშია: ‘გამოჩნდით!’ გზისპირებზე გამოიკვებებიან, და ყოველ ხმელ გორაზე იქნება მათი საძოვარი. +

10არ მოშივდებათ და არ მოსწყურდებათ, და არ დაჰკრავს მათ პაპანაქება და მზე, რადგან მათი შემბრალებელი წარუძღვება მათ და წყლის წყაროებზე მიიყვანს. +

11ჩემს ყველა მთას გზად ვაქცევ, და ჩემი ბილიკები აიწევა. +

12აჰა, ესენი შორიდან მოვლენ და აჰა, ესენი – ჩრდილოეთიდან და ზღვიდან, ესენი კი – სინიმის ქვეყნიდან.“

13იმხიარულეთ, ცანო, და ილხინე, დედამიწავ! და შემოსძახეთ, მთებო, სიმღერა, რადგან ანუგეშა უფალმა თავისი ერი და თავის დაჩაგრულთ შეიბრალებს.

14და თქვა სიონმა: „დამტოვა მე უფალმა და დამივიწყა მე უფალმა!“ +

15„განა დაივიწყებს ქალი თავის ძუძუთა ბავშვს და არ შეიბრალებს ძეს თავისი მუცლისას? იმათაც რომ დაივიწყონ, მე არ დაგივიწყებ შენ! +

16მე ხომ ჩემს ხელის გულებზე გამოგხაზე, შენი ზღუდენი მუდამ ჩემს წინაშეა. +

17ისწრაფიან შენკენ შენი მშენებელნი, შენი დამარბეველნი და ამაოხრებელნი გავლენ შენგან.

18მოავლე ირგვლივ შენი თვალი და დაინახე; ყველანი შეიკრიბნენ, მოდიან შენთან. ცოცხალი ვარ!“ – ამბობს უფალი. – „რადგან მათ ყველას სამკაულებივით გაიკეთებ ჩამოიკიდებ მათ, როგორც პატარძალი.

19რადგან შენი დაქცეული და აოხრებული ადგილები, დღესაც კი ვიწრო იქნება საცხოვრებლად; და შენი ჩამყლაპავნი შორს იქნებიან.

20კვლავ იტყვიან შენს გასაგონად შენი დაკარგული შვილები: ‘ვიწროა ჩემთვის ეს ადგილი, გაიწიე, რომ დავსახლდე!’

21„და შენ იტყვი შენს გულში: ‘ვინ მიშვა მე ესენი? მე ხომ შვილმკვდარი ვიყავი, უნაყოფო, დევნილი და უკუგდებული? ესენი კი ვინ გაზარდა? მე ხომ მარტო დავრჩი, სად იყვნენ ესენი?’“ +

განაჩენი ისრაელის შემჭირვებლებზე

22ასე თქვა უფალმა ღმერთმა: „აჰა, მე აღვმართავ ჩემს ხელს ხალხებისაკენ, და ერების წინაშე აღვმართავ ჩემს ალამს. ისინი მოიყვანენ შენს ვაჟებს კალთით, და შენი ასულნი მხრებით იქნებიან ნატარები! +

23მეფენი იქნებიან შენი გამზრდელნი და მათი დედოფალნი – შენი ძიძები. პირქვე დამხობით თაყვანს გცემენ შენ და შენს ფერხთა მტვერს ალოკავენ და მიხვდებიან, რომ მე უფალი ვარ, რომ არ შერცხვებიან ჩემი მოიმედენი! +

24წაერთმევა ნადავლი ძლიერს, ან გადარჩება +

25რადგან ასე თქვა უფალმა: „თუ ძლიერის ტყვეც წაყვანილი იქნება და სასტიკის ნადავლიც გადარჩება, მე თავად გავუმართავ დავას შენს მოდავეს, და შენს ვაჟებს მე ვიხსნი. +

26ვაჭმევ შენს შემჭირვებელთ თავიანთ ხორცს, და, როგორც ტკბილი ღვინით, დათვრებიან ისინი თავიანთი სისხლით. და შეიტყობს ყველა ხორციელი, რომ მე ვარ უფალი, შენი მხსნელი და შენი გამომსყიდველი, იაკობის ძლიერი.“ +

50

ღმერთის წმიდის დამცირება

50^1ასე თქვა უფალმა: „სად არის გაყრის წერილი, რომლითაც გაუშვი დედათქვენი? ან რომელ ჩემს მოვალეს მიგყიდეთ თქვენ? ხომ თქვენი ურჯულოების გამო იყავით გაყიდულნი, და თქვენი დანაშაულის გამო იქნა დედათქვენი გაშვებული? +

2რატომ არ იყო არავინ, როცა მოვედი? ვიძახდი და არ იყო პასუხის გამცემი? განა დამოკლდა ჩემი ხელი გამოსყიდვისთვის ან აღარ არის ჩემში ძალა შეწევნისა? მე ხომ ჩემი საყვედურით ვაშრობ ზღვას და მდინარეებს უდაბნოდ ვაქცევ; აყროლდებიან მათი თევზები უწყლობის გამო და დაიხოცებიან წყურვილით. +

3მე ვმოსავ ზეცას წყვდიადით და ძაძას ვდებ მათ დასაბურად.“ +

4უფალმა ღმერთმა მომცა მე მცოდნეთა ენა, რომ შევძლო დაღლილის გამაგრება სიტყვით. მაღვიძებს ის ყოველ დილით, აღვიძებს ჩემს ყურს, რომ მოვისმინო მცოდნეთა მსგავსად. +

5უფალმა ღმერთმა გამიხსნა მე ყური, მე კი არ შევეწინააღმდეგე, უკან არ დავიხიე. +

6ჩემი ზურგი მივეცი ჩემს მცემელთ და ჩემი ლოყები – თმის მგლეჯელთ. ჩემს სახეს არ ვიფარავდი გინებისა და ფურთხისაგან. +

7უფალი ღმერთი მეხმარება მე, ამიტომ არა ვარ შერცხვენილი, ამიტომ გავიკაჟე ჩემი სახე, და ვიცი, არ შევრცხვები.

8ახლოსაა ჩემი გამმართლებელი, ვინ იდავებს ჩემთან? დავდგეთ ერთად! ვინ მემართლება? მოვიდეს ჩემთან. +

9აჰა, უფალი ღმერთი მეხმარება მე; ვინ არის, რომ მადანაშაულებს? ყველა ისინი სამოსელივით დაძველდებიან, ჩრჩილი შეჭამს მათ. +

10ვინ არის თქვენგან, ვისაც ეშინია უფლისა, ვინც უსმენს ხმას მისი მსახურისა, ვინც დადის ბნელში და არა აქვს ნათელი? მიენდოს უფლის სახელს და დაეყრდნოს თავის ღმერთს. +

11აჰა, ცეცხლის გამღვივებელნო, ნაპერწკლების დამკავებელნო, იარეთ ყველამ თქვენი ცეცხლის ალში და ხანძრებში, თქვენ რომ დაანთეთ! ჩემი ხელიდან გექნებათ ეს თქვენ. სამწუხარებლად დაწვებით!“

51
ისრაელის მომავალი ხსნა

51^1„მისმინეთ მე, სიმართლის მიმდევარნო, უფლის მაძიებელნო! შეხედეთ კლდეს, საიდანაც ხართ გამოკვეთილნი, და ორმოს სიღრმეს, რომლისგანაც ხართ ამოყვანილნი.

2შეხედეთ აბრაამს, თქვენს მამას და სარას, თქვენს მშობელს; რადგან იმ ერთს მოვუხმე მე, ის ვაკურთხე და გავამრავლე.“ +

3რადგან უფალი ანუგეშებს სიონს, ანუგეშებს მის ყველა ნანგრევს, და ედემივით აქცევს მის უდაბნოს და მის ტრამალს – უფლის წალკოტივით, სიხარული და მხიარულება იქნება მასში, სამადლობელი და სიმღერის ხმა. +

4„მისმინე მე, ჩემო ერო, და ჩემო ხალხო, ყური დამიგდე! რადგან ჩემგან გამოვა რჯული და ჩემს სამართალს ხალხებზე სინათლედ მოვაფენ. +

5ახლოს არის ჩემი სიმართლე, გამოვიდა ჩემი ხსნა, და ჩემი მკლავი ხალხებს განიკითხავს, კუნძულები მე დამენდობიან და ჩემს მკლავს დაეყრდნობიან. +

6ცას მიაპყარით თქვენი თვალები და დახედეთ დედამიწას ქვემოთ, რადგან ცა ბოლივით გაიფანტება და დედამიწა სამოსელივით დაძველდება, და მისი მცხოვრებნი მათ კვალზე დაიხოცებიან, ჩემგან ხსნა კი საუკუნოდ იქნება, და ჩემი სიმართლე არ შეწყდება. +

7მისმინეთ მე, სიმართლის მცოდნენო, ხალხო, ნუ გეშინიათ კაცისგან შეგინებისა და მათი ლანძღვა ნუ დაგაფრთხობთ. +

8რადგან, როგორც ტანსაცმელს, ჩრჩილი შეჭამს მათ, და როგორც მატყლს, მატლი შეჭამს მათ, ჩემი სიმართლე კი საუკუნოდ იქნება, და ჩემი ხსნა – თაობიდან თაობაში.“ +

9გაიღვიძე, გაიღვიძე, შეიმოსე ძალა უფლის მკლავო! გაიღვიძე, როგორც წინა დღეებში, ძველ თაობებში. განა შენ არ დაანაკუწე რაჰაბი? შენ არ მოჰკალი ურჩხული? +

10განა შენ არ ამოაშრე ზღვა, წყლები დიდი უფსკრულისა? ზღვის სიღრმენი გზად არ აქციე გამოხსნილთა გასავლელად? +

11და უფლის მიერ გამოსყიდულნი დაბრუნდებიან და მოვლენ სიონში სიმღერით, და საუკუნო სიხარული იქნება მათ თავზე. შვებას და სიხარულს ჰპოვებენ ისინი, დარდი და ოხვრა განქარდება. +

12„თავად მე ვარ, მე, თქვენი ნუგეშისმცემელი. ვინ ხარ შენ, რომ გეშინია კაცისა, რომელიც კვდება? და ადამის ძისა, რომელიც ბალახად არის შერაცხილი?

13და დაივიწყე უფალი, შენი შემქმნელი, ცის გადამჭიმელი და დედამიწის დამფუძნებელი. და გეშინია მუდამ შემაჭირვებლის რისხვისა, როდესაც ის ემზადება მოსასპობად. მაგრამ სად არის შემაჭირვებლის რისხვა? +

14მალე განთავისუფლდება წელში მოხრილი და ხაროში არ მოკვდება, და არ დააკლდება მას პური.

15და მე ვარ უფალი, შენი ღმერთი, ზღვის ამღელვებელი, და ღრიალებენ მისი ტალღები. უფალი ცაბაოთია მისი სახელი. +

16მე ჩავდე ჩემი სიტყვები შენს პირში და ჩემი ხელის ჩრდილში შეგიფარე შენ, რომ მომეწყო ზეცა და დამეფუძნებინა დედამიწა და მეთქვა სიონისათვის: ‘ჩემი ერი ხარ!’“ +

17გამოიღვიძე, გამოიღვიძე, აღდექ, იერუსალიმო, შენ, რომელმაც შესვი უფლის ხელიდან მისი რისხვის თასი! საწამლავგარეული ფიალა ბოლომდე შესვი. +

18არა ჰყავს მას გამძღოლი არა ჰყავს ხელის დამჭერი ძეთა შორის, რომლებიც გაზარდა მან.

19ორი ეს უბედურება გეწია – ვინ გააქნევს თავს შენზე? ძარცვა და ნგრევა, შიმშილი და მახვილი – ჩემს მეტი ვინ განუგეშებს? +

20შენი ძენი დაუძლურდნენ, წვანან ყოველი ქუჩის თავში, როგორც გარეთხა ასმანაკში, სავსენი უფლის რისხვით, შენი ღმერთის მუქარით.

21ამიტომ ისმინე ეს, წამებულო და მთვრალო, მაგრამ არა ღვინით! +

22ასე ამბობს შენი მეუფე, უფალი და შენი ღმერთი, მოსარჩლე თავისი ერისა: „აჰა, ავიღე საწამლავგარეული თასი შენი ხელიდან, ნალექი ჩემი რისხვის თასისა – მეტად აღარ შესვამ მას. +

23და მივცემ მას შენს მტანჯველთ ხელში, რომლებიც ეუბნებოდნენ შენს სულს: ‘დაემხე და ჩვენ გადავივლით შენზე!’ და შენ დაგიდევს შენი ზურგი მიწასავით, ქუჩასავით გამვლელთათვის.“ +

52
იერუსალიმის ხილვა უფლის დღეს

52^1გაიღვიძე, გაიღვიძე, შეიმოსე შენი ძალა, სიონო! შეიმოსე შენი ბრწყინვალების სამოსი, იერუსალიმო, წმიდა ქალაქო, რადგან მეტად აღარ შემოვა შენში წინადაუცვეთელი და უწმიდური. +

2ჩამოიბერტყე მტვერი, ადექი, დატყვევებულო იერუსალიმო, გაიხსენი შენი კისრის ჯაჭვები, დატყვევებულო სიონის ასულო!

3რადგან ასე თქვა უფალმა: „მუქთად იყავით თქვენ გაყიდულნი და ვერცხლით ვერ გამოისყიდებით.“ +

4რადგან ასე თქვა უფალმა ღმერთმა: „ეგვიპტეში ჩავიდა ჩემი ერი ერთ დროს, რომ ეცხოვრა იქ, აშური კი არაფრისთვის ჩაგრავდა მას. +

5ახლა კი, რა დამრჩენია აქ?“ – ამბობს უფალი, – „თუ ჩემი ხალხი მუქთად არის წაყვანილი, მისი განმგებელნი ღმუიან,“ – ამბობს უფალი, – „და მუდამ, ყოველდღე, იბღალება ჩემი სახელი. +

6ამიტომ შეიტყობს ჩემი ერი ჩემს სახელს, ამიტომ შეიტყობს იმ დღეს, რომ მე ვარ ის, ვინც ამბობს: ‘აქა ვარ!’“

7რა მშვენიერია მთებზე ფერხნი მახარობლისა, მშვიდობის მაუწყებლისა, სიკეთის მახარობლისა, ხსნის მაუწყებლისა, რომელიც ეუბნება სიონს: „გამეფდა შენი ღმერთი!“ +

8ხმა შენი გუშაგებისა – აღავლენენ ისინი ხმას, ერთად იმღერებენ, რადგან თავისი თვალით დაინახავენ უფლის დაბრუნებას სიონში. +

9მხიარულად შემოსძახეთ, იმღერეთ ერთად, იერუსალიმის ნანგრევებო, რადგან ანუგეშა უფალმა თავისი ერი, გამოისყიდა იერუსალიმი. +

10გაიშიშვლა უფალმა თავისი წმიდის მკლავი ყველა ხალხის თვალწინ და დაინახავს დედამიწის ყოველი კიდე ჩვენი ღმერთის მიერ ხსნას. +

11გაშორდით, გაშორდით, გადით იქიდან, უწმიდურს არ შეეხოთ, გამოდით მისი წიაღიდან, განიწმიდეთ, უფლის ჭურჭლების მტვირთველნო. +

12მაგრამ აჩქარებით არ გამოხვალთ და არც ლტოლვილივით ივლით, რადგან თქვენს წინ ივლის უფალი, და თქვენს უკან მცველად – ისრაელის ღმერთი.

13აჰა, წარემართება ჩემს მსახურს, აღიმართება, აიწევა და დიდად ამაღლდება. +

14როგორც განცვიფრდნენ მრავალნი, შენი მნახველნი, რადგან დამახინჯებული იყო მისი პირისახე და მისი იერი ადამის ძისას არ ჰგავდა. +

15ასე შეაშფოთებს ის ბევრ ხალხებს, მეფენი მოკუმავენ მის გამო პირს, რადგან დაინახავენ იმას, რაც არ უამბიათ მათთვის, და რაც არ სმენიათ, იმას გაიგებენ. +

53
ტანჯული მსახური

53^1ვინ ირწმუნა ჩვენს მიერ მოსმენილი? და ვისზე გამოჩნდა მკლავი უფლისა? +

2ამოვიდა, როგორც ყლორტი მის წინაშე და როგორც ფესვი ურწყული მიწიდან, არც ტანადობა ჰქონია მას, არც დიდებულება, რომ გვეცქირა მისთვის, არც გარეგნობა, რომ მივეზიდეთ. +

3შესაზიზღი იყო ის და კაცთაგან მიტოვებული, გატანჯული და დასნეულებული. და ჩვენ სახეს ვარიდებდით მას, შესაზიზღი იყო და არაფრად ვაგდებდით. +

4მაგრამ იტვირთა მან ჩვენი სნეულებანი და ჩვენი ტკივილებით გაიტანჯა, ჩვენ კი ვფიქრობდით, რომ ნაგვემი იყო, ღმერთის მიერ ნაცემი და წამებული. +

5მაგრამ ის დაჭრილი იყო ჩვენს დანაშაულთა გამო, დალეწილი – ჩვენი ურჯულოების გამო; ჩვენი სასჯელი მასზე იყო; და მისი ჭრილობებით ჩვენ განვიკურნეთ. +

6ჩვენ ყველანი ცხვრებივით გზას ავცდით და თითოეული ჩვენგანი თავის გზას დაადგა. და უფალმა მას დააკისრა, ყველა ჩვენგანის ურჯულოება. +

7შევიწროვებული იყო და წამებული, მაგრამ არ გაუხსნია თავისი ბაგე, როგორც კრავი, დასაკლავად რომ მიჰყავთ, და როგორც ცხვარი, მის მპარსველთა წინაშე რომ დუმს. +

8პატიმრობიდან და სამსჯავროდან იქნა წაყვანილი, და მის მოდგმაზე ვინ ილაპარაკებს? რადგან მოკვეთილ იქნა ცოცხალთა ქვეყნიდან, ჩემი ხალხის დანაშაულის გამო განიგმირა. +

9და ბოროტმოქმედებთან მიეცა საფლავი, მაგრამ მდიდრებთან იყო თავის სიკვდილში; თუმცა არ ჩაუდენია მას ძალადობა და სიცრუე არ იყო მის ბაგეში. +

10მაგრამ უფალს სურდა მისი დალეწვა, მისი დასნეულება; თუ დასდებს ის თავის სულს დანაშაულის მსხვერპლად, იხილავს ის შთამომავლობას, გაიგრძელებს დღეებს, და უფლის ნება მისი ხელით მიაღწევს წარმატებას. +

11თავისი სულის ჯაფისაგან იხილავს ნათელს და დაკმაყოფილდება; თავისი სიბრძნით მრავალთ გაამართლებს ჩემი მართალი მსახური; და მათ ცოდვებს ის იტვირთავს.

12ამიტომ ბევრს მივცემ მას წილად და ძლიერებთან გაინაწილებს ის ნადავლს, იმის სანაცვლოდ, რომ სასიკვდილოდ გაწირა თავისი სული და ბოროტმოქმედებთან შეირაცხა. და მრავალთა ცოდვა იტვირთა და დამნაშავეთათვის იშუამდგომლა. +

54

სიონის ნაყოფიერება

54^1„იხარე, ბერწო, ვისაც არასდროს არ გიშობია, შემოსძახე სიმღერა და იმხიარულე, უტანჯველო მშობიარობით, რადგან მარტოხელას ძენი მეტნი იქნებიან, ვიდრე ქმრიანის ძენი,“ – ამბობს უფალი. – +

2„გააფართოვე ადგილი შენი კარვისა და ფარდები შენი საცხოვრებლისა დაჭიმე; ნუ დაინანებ, დააგრძელე შენი საბელები და შენი პალოები გაამაგრე,

3რადგან მარჯვნივ და მარცხნივ განივრცობი და შენი თესლი ხალხებს დაიპყრობს. და უკაცრიელ ქალაქებს დაასახლებს. +

4ნუ გეშინია, რადგან არ შერცხვები და არ გაწბილდები, რადგან აღარ შეგრცხვება, რადგან სიყმაწვილის სირცხვილს დაივიწყებ და შენი ქვრივობის უპატიობას აღარ გაიხსენებ. +

5რადგან შენი ქმარი შენი შემქმნელია, უფალი ცაბაოთია მისი სახელი. და შენი მხსნელი – ისრაელის წმიდა – მთელი ქვეყნის ღმერთად იწოდება. +

6რადგან როგორც ქალი, მიტოვებული და სულმწუხარე, მოგიხმო შენ უფალმა, და როგორც სიყმაწვილის ცოლი, რომელიც მოძულებული იყო!“ – ამბობს შენი ღმერთი. –

7„წამიერად დაგტოვე და დიდი მოწყალებით შეგკრებ შენ.

8რისხვის გზნებაში დაგიმალე წამიერად ჩემი სახე და საუკუნო წყალობით შეგიწყალებ!“ – ამბობს შენი მხსნელი უფალი. – +

9„რადგან ეს ჩემთვის ნოეს წყლებივით არის: როგორც დავიფიცე, რომ ნოეს წყლები ა ისე დავიფიცე მე, არ განვრისხდე შენზე და არ გაგკიცხო. +

10რადგან მთები დაიძვრებიან და ბორცვები შეირყევიან, ჩემი წყალობა კი არ დაიძვრება შენგან და ჩემი მშვიდობის აღთქმა არ შეირყევა,“ – ამბობს შენი მწყალობელი უფალი. +

აღდგენილი ისრაელი უსაფრთხოდაა

11„წამებულო, ღელვილო, უნუგეშებელო! აჰა, მე დავაწყობ შენს ქვებად ანთრაკს და შენი საფუძვლები საფირონი იქნება.

12გავაკეთებ ბადახშით შენს ქონგურებს და შენს ჭიშკრებს – ლალის ქვებით, და შენს ყველა ზღუდეს – ძვირფასი ქვებით.

13შენი ყველა ძე უფლის განსწავლული იქნება და დიდი იქნება შენს ძეთა მშვიდობა. +

14სიმართლით დაფუძნდები, შორს იქნები ჩაგვრისაგან, რადგან არ შეგეშინდება და ძრწოლისაგან, რადგან არ მოგიახლოვდება.

15აჰა, თავს დაგესხმის, არა ჩემგან, ვინც შენ შეგებრძოლება, შენს წინ დაეცემა.

16მე გავაჩინე მჭედელი, რომელიც უბერავს ცეცხლში ნახშირს და გამოჰყავს იარაღი თავისი საქმისათვის; მე გავაჩინე დამანგრეველი დასაღუპავად.

17ყოველი იარაღი, დამზადებული შენს წინააღმდეგ, გაცუდდება; და ყოველ ენას, რომელიც შენს წინააღმდეგ წარდგება სამსჯავროზე, შენ დაადანაშაულებ. ეს არის ხვედრი უფლის მსახურთა და მათი გამართლება ჩემგან არის!“ – ამბობს უფალი. +

55

საუკუნო ხსნაზე

55^1„ჰოი, მწყურვალნო, ყველანი მიდით წყლებთან, და ფულის უქონელნო, მიდით და იყიდეთ და ჭამეთ. მიდით და იყიდეთ ღვინო და რძე უფულოდ და უსასყიდლოდ. +

2რატომ იხდით ვერცხლს იმისათვის, რაც პური არ არის? და თქვენს ჭირნახულს იმისათვის, რაც არ აძღობს? სმენით მომისმინეთ და ჭამეთ, რაც კარგია, და განცხრეს თქვენი სული სიმსუყეში.

3მოყავით თქვენი ყურები და მოდით ჩემთან, ისმინეთ და იცოცხლებს თქვენი სული; და დავდებ თქვენთან საუკუნო აღთქმას, როგორც სარწმუნო წყალობას, შეპირებულს დავითისათვის. +

4აჰა, ერების მოწმედ განვაწესე იგი, წინამძღოლად და მბრძანებლად ხალხებისთვის. +

5აჰა, ხალხს, რომელსაც არ იცნობდი, მოუხმობ! და ხალხები, რომელნიც არ გიცნობდნენ, მოგაშურებენ, შენი უფალი ღმერთის და ისრაელის წმიდის გულისათვის, რადგან მან განგადიდა შენ.“

6ეძიეთ უფალი, სანამ შეიძლება მისი პოვნა, მოუწოდეთ მას, სანამ ახლოა იგი. +

7დატოვებს ბოროტეული თავის გზას და უსამართლო კაცი თავის ზრახვებს; დაუბრუნდება უფალს და ის შეიწყალებს მას; და ჩვენს ღმერთს, რადგან ის მრავლის მიმტევებელია.

8„რადგან ჩემი ზრახვები თქვენი ზრახვები არ არის, და თქვენი გზები ჩემი გზები არ არის!“ – ამბობს უფალი. – +

9„რადგან როგორც ცაა მაღალი დედამიწაზე, ისე ჩემი გზებია მაღალი თქვენს გზებზე და ჩემი ზრახვები – თქვენს ზრახვებზე.

10რადგან, როგორც წვიმა და თოვლი ჩამოდის ზეციდან და იქ აღარ ბრუნდება, თუ არ დაარწყულა დედამიწა, თუ არ გაანაყოფიერა და არ ააყვავა იგი, არ მისცა თესლი მთესველს და პური მჭამელს, +

11ასეთი იქნება ჩემი სიტყვა, არ დამიბრუნდება ცარიელი, რადგან მოიმოქმედებს იმას, რაც მე მწადდა, და წარმატება ექნება იმაში, რისთვისაც მე მივავლინე. +

12რადგან მხიარულებით გახვალთ, და მშვიდობით იქნებით წაყვანილნი. მთანი და ბორცვნი შემოსძახებენ თქვენს წინაშე სიმღერას, და მინდვრის ყველა ხე ტაშს შემოჰკრავს.

13კვრინჩხის ნაცვლად კვიპაროსი ამოვა და ჭინჭრის ნაცვლად – მურტი. და ექნება ეს უფალს სახელად, საუკუნო ნიშნად, მოუკვეთელად.“ +

56

უკეთური ბელადები დაისჯებიან

56^1ასე თქვა უფალმა: „დაიცავით სამართალი და ქმენით სიმართლე, რადგან ჩემი ხსნა მალე მოვა, და ჩემი სიმართლე გამოჩნდება.

2ნეტარია კაცი, ასე რომ იქცევა, და ადამიანი – ამას მოჭიდებული, შეუბღალავად რომ იცავს შაბათს და ბოროტის ქმნისგან იცავს თავის ხელს.“

3ნუ იტყვის უცხოტომელის ძე, უფალთან შემოერთებული: „უფალმა გამმიჯნა ერისაგან!“ და ნუ იტყვის საჭურისი: „მე ხომ გამხმარი ხე ვარ!“ +

4რადგან ასე თქვა უფალმა: „საჭურისები, ჩემთვის საწადელს ირჩევენ და ჩემს აღთქმას ინახავენ, +

5მე მივცემ მათ ჩემს სახლში და სახელს ჩემს ვაჟებზე და ასულებზე უკეთესს, საუკუნო სახელს მივცემ მათ, რომელიც არ წაიშლება. + +

6და ასევე უცხოტომელთ, შემოერთებულთ უფალთან, რომ ემსახურებიან მას და უყვართ უფლის სახელი, რათა იყვნენ მისი მსახურნი; ყველას, შეუბღალავად რომ იცავს შაბათს, და ჩემს აღთქმას მოჭიდებულთ. +

7მე მოვიყვან მათ ჩემს წმიდა მთაზე და გავახარებ მათ ჩემს სამლოცველო სახლში; მათი სრულადდასაწველი და შესაწირავები სასურველი იქნება ჩემს სამსხვერპლოზე, რადგან ჩემი სახლი სამლოცველო სახლად იწოდება ხალხებისათვის.“ +

8ამბობს უფალი ღმერთი ისრაელის გაძევებულთა შემკრები: „კიდევ სხვებს შევკრებ მე მასთან, მის შეკრებილებთან. +

9მოდით, მინდვრის ყველა ცხოველო, ტყის ყველა მხეცო, მოდით საჭმელად. +

10მისი გუშაგნი ყველანი ბრმანი არიან, უცოდინარნი არიან ყველანი, მუნჯი ძაღლებია ყველანი, არ შეუძლიათ ყეფა, მძინარები არიან, წვანან, უყვართ თვლემა. +

11ეს ხარბი ძაღლებია, გაუმაძღარნი. მწყემსები არიან ისინი, მაგრამ გაგება არა აქვთ. ყველა თავის გზით გაემართა, თითოეული – თავის ანგარებისაკენ. +

12და ამბობენ: „მოდით, ავიღოთ ღვინო და დავთვრეთ სასმელით, და ხვალე დღესავით იქნება, ან უკეთესი!“ +

57
მშვიდობა მართალთა ხვედრია

57^1იღუპება მართალი და არ არის კაცი, გულთან მიმტანი, და მადლის კაცები წაყვანილნი არიან. არავის ესმის, რომ ბოროტების გამოა წაყვანილი მართალი. +

2ის შედის მშვიდობაში, განისვენებს თავის სარეცელზე, ვინც დადის თავის სწორ გზაზე.

3„მოახლოვდით აქ, გრძნეული ქალის ძენო, თესლო მრუშისა და მეძავისა. +

4ვის დასცინით? ვისზე მოგირღვევიათ პირი, იგრძელებთ ენას? თქვენ ხომ დანაშაულის შვილები ხართ, სიცრუის თესლი? +

5მუხებში, ყოველი აყვავებული ხის ძირას აღგზნებულნი, ხევებში და კლდეთა ნაპრალების ძირში ბავშვების მხოცველნი? +

6ხევის სიპებშია შენი წილი, ისინია შენი ხვედრი. მათთვისაც უღვრიდი შენ საღვრელს, მიართმევდი ძღვენს. დავწყნარდები მე ამით?

7მაღალ და აღმართულ მთაზე მოაწყვე შენი საწოლი, იქაც ადიხარ მსხვერპლის შესაწირად. +

8და კარებს უკან და წირთხლს უკან დასდე შენი სამახსოვრო ნიშნები; რადგან გამშორდი შენ და აღზევდი, ფართე ჰყავი შენი საწოლი და კავშირი დაამყარე მათთან, მათი საწოლიც შეიყვარე და იხილე მათი კაცობა.

9ეცხადებოდი მეფეს ზეთით გაპოხილი, და აუხვებდი შენს ნელსაცხებლებს, და გზავნიდი შენს მაცნეებს შორეთამდე და შავეთამდე მდაბლდებოდი. +

10შენს გრძელ გზაზე იღლებოდი, მაგრამ არ გითქვამს: ‘ფუჭიაო!’ შენს ხელში სიცოცხლეს პოულობდი, ამიტომ არ ძაბუნდებოდი.

11ვის უფრთხოდი და ვისი გეშინოდა, როცა მომატყუე გულთან არ მიიტანე? რომ ვდუმდი დიდხანს, ამიტომ არ გეშინოდა ჩემი?

12მე გამოვაცხადებ შენს სიმართლეს და შენს საქმეებს, და სარგებლობას არ მოგიტანენ. +

13როცა აყვირდები, გიშველოს შენი კერპების კრებულმა! მაგრამ მათ ყველას ქარი წაიღებს, ქროლვა გააქანებს, ჩემი მოიმედე კი დაიმკვიდრებს მიწას, და ჩემს წმიდა მთას დაეპატრონება.“ +

14და თქვა: „მოასწორეთ, მოასწორეთ, გაამზადეთ გზა, მოაშორეთ დაბრკოლება ჩემი ხალხის გზიდან!“ +

15რადგან განდიდებული და ამაღლებული ამბობს ასე, მარადმყოფი და რომლის სახელი წმიდაა: „მაღალ და წმიდა ადგილზე ვდგავარ მე, მაგრამ შემუსვრილთან და სულით თვინიერთან, რათა გამოაცოცხლოს თვინიერთა სული, და გამოაცოცხლოს შემუსვრილთა გული. +

16რადგან საუკუნოდ არ ვიდავებ და არც უკუნისამდე ვიმრისხანებ მე, რადგან დაუძლურდება ჩემს წინაშე სული და სამშვინელნი, მე რომ შევქმენი. +

17მისი სიხარბის ცოდვის გამო განვრისხდი დავმალე სახე და ვმრისხანებდი, ის კი, განდგომილი, დადიოდა თვისი გულის გზით.

18მისი გზები ვიხილე მე, მაგრამ განვკურნავ მას და წავიყვან, ვანუგეშებ და გავამართლებ მის მგლოვიარეთ +

19და გავაჩენ ბაგეთა ნაყოფს: მშვიდობა, მშვიდობა შორებელს და ახლობელს,“ – ამბობს უფალი, – „და განვკურნავ მას!“ +

20ბოროტეულნი კი ზღვასავით ბობოქრობენ, როცა ვერ ცხრება, და ანთხევს მისი წყალი შლამსა და ტალახს.

21„არაა მშვიდობა, – ამბობს

58
განსჯა მოჩვენებითი ღვთისმოსაობისა

58^1„იყვირე მთელი ყელით, ნუ დაინანებ; საყვირივით აღავლინე ხმა, და გამოუცხადე ჩემს ხალხს მათი დანაშაული და იაკობის სახლს – მათი ცოდვები. +

2მეძიებენ მე ყოველდღე და სურთ ჩემი გზების ცოდნა. როგორც ერი, რომელიც იქმდა სიმართლეს და თავისი ღმერთის სამართალს არ არღვევდა; მეკითხებიან მე მართალ სამართალზე, ღმერთის სიახლოვე სწადიათ მათ. +

3‘რატომ ვმარხულობთ, შენ კი ვერ ხედავ? ვაწამებთ ჩვენს სულს, შენ კი არ იცი?’ თქვენი მარხვის დღეს ხომ აღწევთ წადილს, და თქვენსავე ჟინს იკმაყოფილებთ? +

4თქვენ ხომ დავისთვის და ჩხუბისათვის მარხულობთ, და იმისათვის, რომ უკეთური მუშტი ურტყათ. ნუ იმარხულებთ, როგორც დღეს, რათა შესმენილ იქნეს თქვენი ხმა ცაში. +

5განა ასეთია მარხვა, რომელიც ამოვარჩიე, ვით ლერწამი იდრეკს თავს, და ძაძას და ნაცარს იგებს ქვეშ? ამას ვუწოდე მარხვა და უფლის საწადელი დღე? +

6განა ეს მარხვა არაა, რომელიც ამოვარჩიე, გახსენი საბელნი ბოროტეულთა, შეხსენი ბორკილნი უღლისა, და გაუშვი ჩაგრულნი თავისუფლად და ყველა უღელი გაწყვიტეთ. +

7განა იმისათვის არ არის, რომ გაუნაწილო შენი პური მშიერს და ღარიბნი და უსახლკარონი შემოიყვანო სახლში? როდესაც დაინახავ შიშველს, შემოსე იგი და შენს სისხლსა და ხორცს ნუ უგულვებელჰყოფ. +

8მაშინ ცისკარივით ამოსკდება შენი სინათლე, და შენი კურნება სწრაფად აღმოცენდება, წინ წაგიძღვება შენი სიმართლე. და უფლის დიდება გარემოგიცავს. +

9მაშინ დაიძახებ და უფალი გიპასუხებს, იღაღადებ და ის იტყვის: ‘აქა ვარ!’ როცა მოიცილებ შენს შორის უღელს, თითის მიშვერას და ძვირის თქმას, +

10და მისცემ მშიერს შენს სულს და წამებულის სულს გააძღობ, მაშინ გაბრწყინდება სიბნელეში შენი ნათელი და შენი წყვდიადი შუადღესავით იქნება.

11წინ წაგიძღვება უფალი მუდამ და დააკმაყოფილებს შენს სურვილს გვალვებში, შენს ძვლებს გაამაგრებს და იქნები, როგორც მორწყული ბაღი და როგორც წყლის სათავე, რომლის წყლებიც არ დაიშრიტება. +

12და აღადგენ შენგნით საუკუნო ნანგრევებს. განამტკიცებ ძველთაძველ საფუძვლებს და დაგერქმევა შენგრეულის შემომღობელი, საცხოვრებლად გზების განმაახლებელი. +

13თუ დააკავებ შაბათს შენს ფეხს შენი სურვილის შესრულებისაგან, ჩემს წმიდა დღეს, და უწოდებ შაბათს – „შვებას“, „უფლის წმიდა დღეს“, „განდიდებულს“ და განადიდებ, არ გააკეთებ შენს საკუთარ საქმეს, არ ეძიებ საწადელს და ფუჭად არ ილაპარაკებ, +

14მაშინ გაიხარებ შენ უფალში, აგიყვან დედამიწის სიმაღლეებზე და გამოგკვებავ იაკობის, შენი მამის, წილხვედრით, რადგან უფლის ბაგე ლაპარაკობს!“ +

59
უფლისაგან განშორება

59^1აჰა, არ დამოკლებულა უფლის ხელი, რომ იხსნას; და არ დამძიმებულა მისი ყური, რომ ისმინოს! +

2რადგან თქვენმა ურჯულოებამ გაგმიჯნათ და თქვენმა ცოდვებმა დაფარეს მისი სახე თქვენგან, რომ არ ესმინა! +

3რადგან თქვენი ხელები გასვრილია სისხლში და თქვენი თითები – ურჯულოებაში; თქვენი ბაგენი სიცრუეს ლაპარაკობენ და თქვენი ენა უსამართლობას წარმოთქვამს. +

4არავინ ჩივის სამართლიანად, იმედოვნებენ ამაოზე და ცრუობენ, ფეხმძიმდებიან უბედურებით და შობენ უსამართლობას. +

5ასპიტის კვერცხებს ჩეკენ მათი კვერცხის მჭამელი მოკვდება, და გაჭყლეტილისაგან იქედნე გამოიჩეკება. +

6მათი ქსელი გამოუსადეგარია შესამოსლად, და თავიანთი ნაკეთობით დაიფარავენ თავს. მათი საქმეები უსამართლო საქმეებია, და ძალმომრეობაა მათ ხელებში.

7ფეხები ბოროტისაკენ გაურბით, და უდანაშაულო სისხლის დასაღვრელად ისწრაფიან. მათი ზრახვები უკეთური ზრახვებია, ნგრევა და პარტახია მათ გზაზე. +

8მშვიდობის გზა არ იციან მათ და სამართალი არაა მათ ნაკვალევზე. ბილიკები გაიმრუდეს, მათზე გამვლელმა არ იცის მშვიდობა. +

9ამის გამო გაგვშორდა ჩვენ სამართალი და სიმართლე ვერ გვეწვევა ჩვენ. სინათლის იმედი გვაქვს, მაგრამ ბნელში ვართ, ველით გამობრწყინებას, მაგრამ წყვდიადში დავდივართ. +

10ბრმებივით ხელით ვსინჯავთ კედელს, და, როგორც უთვალისჩინონი, ხელის ცეცებით დავდივართ. ვბორძიკობთ შუადღისას, როგორც ბინდში, უკუნეთში – როგორც მკვდრები. +

11დათვებივით ვღრიალებთ ყველანი და ვოხრავთ მტრედებივით. ველით სამართალს და არ ჩანს, გადარჩენას – და შორსაა ჩვენგან. +

12რადგან გამრავლდა ჩვენი დანაშაული შენს წინაშე, და ჩვენი ცოდვები გვემოწმებიან ჩვენს წინააღმდეგ, რადგან ჩვენი დანაშაული ჩვენთანაა და ჩვენი ურჯულოება ჩვენ ვიცით: +

13დანაშაული და თვალთმაქცობა უფლის წინაშე და განდგომა ჩვენი ღმერთისაგან, ლაპარაკი ჯანყზე და ღალატზე, ჩასახვა და გულიდან წარმოთქმა ცრუ სიტყვებისა.

14უკან დაიხია სამართალმა და შორს განდგა სიმართლე, რადგან წაბორძიკდა სიმართლე მოედანზე, და პატიოსნება ვეღარ შემოდის. +

15აღარ არის ჭეშმარიტება და ბოროტისაგან გამდგარი წარტყვევნილია. დაინახა უფალმა და არ მოეწონა, არ იყო სამართალი.

16დაინახა, რომ არ იყო კაცი, და გაოცდა, რომ არ იყო დამცველი. და მიეშველა მას მისი მკლავი და მისი სიმართლე შეუდგა საყრდენად. +

17და შეიმოსა სიმართლე, როგორც ჯავშანი, და ხსნის მუზარადი იყო მის თავზე. და შეიმოსა შურისგების სამოსელი ტანსაცმლად და მოისხა მოსასხამივით შურისგება. +

18საზღაურის მიხედვით გადაუხდის იგი: გულისწყრომით – თავის შემჭირვებელთ, შურისგებით – თავის მტრებს, კუნძულებს სამაგიეროს მიუზღავს.

19და შეეშინდებათ დასავლეთიდან უფლის სახელისა და მზის აღმოსავლეთიდან – მისი დიდებისა, და მოვა გასაჭირი, როგორც მდინარე, უფლის სულით მოდენილი. +

მოდის სიონის გამომხსნელი

20„და მოვა მხსნელი სიონისათვის და დანაშაულისაგან უკუქცეულთათვის იაკობში!“ – ამბობს უფალი. – +

21„და მე კი, აჰა, ჩემი აღთქმა მათთან!“ – ამბობს უფალი. – „ჩემი სული, რომელიც შენზეა, და ჩემი სიტყვები, რომლებიც ჩაგიდე ბაგეში, არ განდგებიან შენი ბაგიდან, არც შენი თესლის ბაგიდან, არც შენს თესლთა თესლის ბაგიდან, ამიერიდან და უკუნისამდე!“ – ამბობს უფალი. +

60
გაგრძელება

60^1„ადექი, განათდი, იერუსალიმო, რადგან მოვიდა შენი ნათელი და უფლის დიდება შენზე გაბრწყინდა. +

2რადგან აჰა, ბნელი დაფარავს დედამიწას და ბურუსი – ხალხებს; შენზე კი გაბრწყინდება უფალი და მისი დიდება შენზე გამოჩნდება. +

3და ივლიან ხალხები შენს სინათლეზე და მეფენი – შენი ამობრწყინების ნათელზე. +

4აღაპყარ შენი თვალნი ირგვლივ და დაინახე: ყველანი იკრიბებიან, მოდიან შენთან, შენი ძენი შორიდან მოდიან და შენი ასულნი ხელით მოჰყავთ. +

5მაშინ დაინახავ და განათდები, ათრთოლდება და გაფართოვდება შენი გული, რადგან შენსკენ მოიქცევა ზღვის სიმდიდრე, ხალხთა დოვლათი შენთან წამოვა. +

6აქლემთა სიმრავლე დაგფარავს შენ, მიდიანისა და ყეფას კოზაკნი. ყველანი შებადან მოვლენ, ოქროსა და გუნდრუკს მოიტანენ და უფლის დიდებას აუწყებენ. +

7კედარის მთელი ცხვარი შეიკრიბება შენთან, ვერძნი ნებაიოთისა და გემსახურებიან შენ, სასურველ მსხვერპლად ავლენ ჩემს სამსხვერპლოზე, და ჩემი დიდების სახლს განვადიდებ. +

8ვინ არიან ესენი, რომ დაფრინავენ ღრუბელივით და, როგორც მტრედები, თავიანთი სამტრედის სარკმელებთან?

9დიახ, კუნძულები დამელოდებიან მე და სავაჭრო ხომალდნი პირველნი მოვლენ, რათა მოიყვანონ შენი ძენი შორიდან თავიანთი ვერცხლითა და ოქროთი – შენი უფალი ღმერთისა და ისრაელის წმიდის სასახელოდ, რადგან მან განგადიდა შენ.

10უცხოტომელთა ძენი აგიშენებენ გალავნებს და მათი მეფენი დაგემსახურებიან, რადგან ჩემს რისხვაში გსჯიდი, ჩემს სიყვარულში გიბრალებდი. +

11და ღია იქნება მუდამ შენი კარიბჭე, არც დილით და არც ღამით არ დაიკეტება, რათა მოიტანონ შენთან ხალხთა დოვლათი და მოიყვანონ მათი მეფეები.

12რადგან ხალხი და სამეფო, და ხალხები აოხრდებიან. +

13ლიბანის დიდება შენთან მოვა: კვიპაროსი, ნეკერჩხალი და წიფელი ერთად, რათა დამიმშვენონ საწმიდრის ადგილი; და ჩემს ფერხთა ადგილს განვადიდებ. +

14მოგივლენ ქედმოხრით ძენი შენს შემაჭირვებელთა, და თაყვანს სცემენ შენს ფერხთა მტვერს ყველა შენი მოძულენი, და გიწოდებენ შენ უფლის ქალაქს, ისრაელის წმიდის სიონს.

15იმის წილ, რომ მიტოვებული და მოძულებული და არავინ იყო ჩამვლელი, მე გაგხდი შენ საუკუნო სიამაყედ, სიხარულად თაობიდან თაობაში.

16და შენ მოსწოვ ხალხების რძეს და მეფეთა ძუძუს მოსწოვ; და გაიგებ, რომ მე ვარ უფალი, შენი მხსნელი და გამომსყიდველი, იაკობის ძლიერი. +

17სპილენძის ნაცვლად მოვიტან ოქროს და რკინის ნაცვლად მოვიტან ვერცხლს, ხეების ნაცვლად – სპილენძს და ქვების ნაცვლად – რკინას; გავაბატონებ შენზე მშვიდობას და შენს ზედამხედველად – სიმართლეს. +

18აღარ იქნება ძალადობა შენს ქვეყანაში, ძარცვა და ნგრევა – შენს საზღვრებში. და უწოდებ ხსნას შენს გალავნებს და შენს კარიბჭეს – ქება-დიდებას.

19აღარ გექნება შენ მზე დღის სინათლედ და მთვარის ნათება არ გაგინათებს, არამედ უფალი გეყოლება საუკუნო სინათლედ და შენი ღმერთი – შენს დიდებად. +

20აღარ ჩავა მეტად შენი მზე და შენი მთვარე არ დაცხრება, რადგან უფალი გეყოლება საუკუნო სინათლედ, და დღენი შენი გლოვისა დასრულდება. +

21და შენი ერი ერთიანად მართალი იქნება; საუკუნოდ დაიმკვიდრებს ქვეყანას, ყლორტს ჩემი ნერგისას, ჩემი ხელის ქმნილებას, სადიდებლად. +

22მცირე იქცევა ათასად და უმცროსი – ძლიერ ხალხად. მე, უფალი, თავის დროზე დავაჩქარებ ამას!“ +

61

მომავალი მესია

61^1უფალი ღმერთის სულია ჩემზე, რადგან მცხო უფალმა, რომ ვახარო შეჭირვებულთ, წარმომგზავნა მე გულგატეხილთა შესახვევად, რომ გამოვუცხადო ტყვეებს თავისუფლება და პატიმართ – ბორკილების ახსნა; +

2გამოვაცხადო უფლის სასურველი წელი და ჩვენი ღმერთის შურისგების დღე, რათა ვანუგეშო ყველა მგლოვიარე. +

3დავადგენ, რათა სიონის მგლოვიარეთ მიეცეს გვირგვინი ნაცრის ნაცვლად, მხიარულება – გლოვის ნაცვლად, ქება-დიდების სამოსელი – სასოწარკვეთის ნაცვლად. და უწოდებენ მათ მუხებს, უფლის დარგულთ, მის სადიდებლად. +

4და ააშენებენ ისინი ძველთაძველ ნანგრევებს, წინანდელ ნაოხარს აღადგენენ. და განაახლებენ დანგრეულ ქალაქებს, ძველ თაობათა უკაცრიელ ადგილებს. +

5დადგებიან უცხონი და დამწყემსავენ თქვენს ცხვარს. და იქნებიან თქვენი მიწათმოქმედნი და თქვენი მევენახენი. +

6და უფლის მღვდლებად იწოდებით, ჩვენი ღვთის მსახურნი არიანო, ითქმება თქვენზე. ხალხების დოვლათს შეჭამთ და მათი დიდებით დაიტრაბახებთ. +

7თქვენი სირცხვილის წილ ორმაგად მოგეზღვებათ, და ნაცვლად კდემისა ილხენენ წილზე, თავიანთ მიწაზე დაიმკვიდრებენ ორმაგ წილს, და საუკუნო სიხარული ექნებათ.

8რადგან მე, უფალს, მიყვარს სამართალი, მძაგს ყაჩაღობა სრულადდასაწველის მორთმევისას, მე მივცემ მათ საზღაურს ჭეშმარიტებით და საუკუნო აღთქმას დავუდებ. +

9და ცნობილი იქნება ხალხებში მათი თესლი და მათი შვილთაშვილნი – ერთა შორის, ყველა მათი მნახველი გამოიცნობს მათ, რადგან უფლის ნაკურთხი თესლია ისინი. +

10სიხარულით ვიხარებ უფალში, მოილხენს ჩემი სული ჩემს ღმერთში, რადგან მან ჩამაცვა მე ხსნის ტანსაცმელი, სიმართლის სამოსლით შემმოსა მე, როგორც ნეფე იდგამს ჯიღას და როგორც სასძლო ირთვება თავისი სამკაულებით.

11რადგან როგორც მიწა აღმოაცენებს მცენარეს და როგორც ბაღი ზრდის თავის ნათესს, ისე უფალი ღმერთი ამოზრდის სამართალს და ქება-დიდებას ყოველი ხალხის წინაშე. +

62

ისრაელის ხალხის დიდების აღდგენა

62^1სიონის გამო არ დავდუმდები და ისრაელის გამო არ დავმშვიდდები, სანამ არ გამოვა მისი სიმართლე, როგორც ნათება, და მისი ხსნა, როგორც ანთებული ჩირაღდანი. +

2და დაინახავენ ხალხები შენს სიმართლეს და ყოველი მეფე – შენს დიდებას, და გიწოდებენ შენ ახალ სახელს, რომელსაც +

3და იქნები შენ მშვენების გვირგვინად უფლის ხელში და სამეფო დიადემად შენი ღმერთის ხელში.

4აღარ ითქმის შენზე „მიტოვებული,“ და შენს ქვეყანაზე აღარ ითქმის „უკაცრიელი“, რადგან გერქმევა შენ „მასშია ჩემი ნება“ და შენს ქვეყანას – „დაპატრონებული,“ რადგან მოგინება უფალმა და შენი ქვეყანა დაპატრონდება. +

5როგორც ჭაბუკი ქორწინდება ქალწულზე, ისე დაქორწინდებიან შენზე შენი ძენი. და როგორც ნეფე ხარობს პატარძალზე, ისე შენი ღმერთი იხარებს შენზე. +

6შენს გალავნებზე, ო იერუსალიმო, გუშაგნი დავაყენე, რომ არასოდეს არ დადუმდნენ, არც დღე და არც ღამე! გამხსენებელნო უფლისა, ნუ გაჩუმდებით +

7და ნუ მოასვენებ მას, სანამ არ განამტკიცებს და არ გახდის იერუსალიმს ქება-დიდებად დედამიწაზე. +

8დაიფიცა უფალმა თავისი მარჯვენა და ძალა თავისი მკლავისა: „არ მივცემ მეტად შენს მტრებს შენს ხორბალს საჭმელად და არ დალევენ უცხოტომელნი შენს მაჭარს, +

9რადგან მისი მომსთვლელნი შეჭამენ მას და აქებენ უფალს, და მისი შემკრებნი შესვამენ მას ჩემი წმიდას ეზოებში.

10გაიარეთ, გაიარეთ კარიბჭეებში, განუმზადეთ გზა ერს, მოასწორეთ, მოასწორეთ სავალი, გაასუფთავეთ ქვისაგან, აღმართეთ ალამი ხალხებისათვის. +

11აჰა, უფალი აუწყებს დედამიწის კიდემდე; უთხარით სიონის ასულს: „ნახე, მოვიდა შენი ხსნა! ნახე, მისი საზღაური მასთანაა და მისი მისაგებელი მის წინაშეა.“

12და უწოდებენ მათ „წმიდა ერს, უფლის გამოსყიდულთ;“ შენ კი გიწოდებენ „მოძიებულს, მიუტოვებელ ქალაქს.“ +

63

შურისგების დღე

63^1ეს ვინ არის, ედომიდან რომ მოდის, მეწამული სამოსლით – ბოცრადან? ეს დიდებული თავის სამოსელში, მოხრილი თავისი დიადი ძალით? „ეს მე ვარ, სიმართლით მოლაპარაკე, ხსნის შემძლებელი.“ +

2რატომ არის წითელი შენი სამოსელი და შენი ტანსაცმელი საწნახელში მწურავივით? +

3მე ერთმა დავწურე საწნახელში და არ იყო ჩემთან არავინ, და ვწურავდი მათ ჩემს რისხვაში და ვსრესდი მათ ჩემს გულისწყრომაში, და მათი სისხლი შეეშხეფა ჩემს ტანსაცმელს და მთელი ჩემი სამოსელი შევსვარე. +

4რადგან შურისგების დღეა ჩემს გულში და წელი ჩემს გამოსყიდულთა მოვიდა. +

5ვიხედებოდი და არ იყო შემწე, და მიკვირდა, რომ არ იყო მხარდამჭერი; და მიხსნა მე ჩემმა მკლავმა და ჩემმა რისხვამ დამიჭირა მხარი. +

6და დავთრგუნე მე ხალხები ჩემი წყრომით და დავათვრე ისინი ჩემი რისხვით, და მიწაზე დავღვარე მათი სისხლი. +

შიში და იმედი შურისგების დღეს

7უფლის წყალობებს ვახსენებ და უფლის სადიდებელს ყველაფრისთვის, რაც უფალმა მოგვიზღა; დიდი სიკეთისთვის ისრაელის სახლზე, თავისი მოწყალებით და მრავალი წყალობით რომ მიაგო

8და თქვა: „ისინი მაინც ჩემი ერია, ძენი, რომლებიც არ მიღალატებენ.“ და შეიქნა იგი მათი მხსნელი.

9მის ყველა სატანჯველში თვითონაც იტანჯებოდა, და მისი პირის ანგელოზი იხსნიდა მათ. თავისი სიყვარულითა და თავისი მოწყალებით გამოისყიდა ისინი და აიყვანა და ატარებდა მათ ძველ დღეებში. +

10მაგრამ ისინი ეურჩნენ და დაამწუხრეს მისი წმიდა სული და ის მტრად ექცა მათ და ებრძოდა მათ.

11და გაიხსენა მისმა ხალხმა მოსეს ძველი დღეები: სად არის იგი, ვინც ამოიყვანა ისინი ზღვიდან თავისი სამწყსოს მწყემსებთან ერთად? სად არის იგი, ვინც ჩადო მათ წიაღში თავისი წმიდა სული? +

12ვინც წარმართა მოსეს მარჯვენა თავისი დიდებული მკლავით? ვინც გააპო წყლები მათ წინაშე, რათა გაეთქვა თავისი საუკუნო სახელი? +

13ვინც უძღვებოდა მათ უფსკრულებში, როგორც ცხენს მინდორში, და არ წაბორძიკებულან? +

14როგორც ნახირი ჩადის ხეობაში, ისე უფლის სულს მიჰყავდა ისინი დასასვენებლად. ასე ატარებდი შენს ერს, რათა მოგეპოვებინა შენთვის დიდებული სახელი.

15გადმოიხედე ზეციდან და შეხედე შენი წმიდა და დიადი სავანიდან! სად არის შენი შურისგება და შენი ძლევამოსილება? შენი გულის ძვრა და შენი მოწყალება არ მოვიდა ჩვენამდის. +

16რადგან შენა ხარ ჩვენი მამა, და ისრაელი არ გვაღიარებს. შენა ხარ, უფალო, ჩვენი მამა, ჩვენი მხსნელია უკუნისიდან შენი სახელი. +

17რატომ გვაცდენ ჩვენ, უფალო, შენი გზებიდან, ასასტიკებ ჩვენს გულებს, რათა არ გვეშინოდეს შენი? დაბრუნდი შენი მონების გულისათვის, შენი წილხვედრილის შტოთა გულისათვის. +

18დიდხანს არ დაუმკვიდრებია მიწა შენს წმიდა ერს, ჩვენმა მტრებმა გათელეს შენი საწმიდარი. +

19იმათ დავემსგავსეთ, რომლებზეც არასოდეს გიხელმწიფნია, იმათ, რომლებზეც არ წოდებულა შენი სახელი.

64

დარჩენილი ხალხის შიში და იმედი

64^1ზეცა რომ გაგერღვია, ჩამოსულიყავი, მთები ჩამოდნებოდნენ შენს წინაშე, +

2როგორც ცეცხლი წვავს ფიჩხს, წყალს ათუხთუხებს ცეცხლი, რათა ეუწყოს შენს მტრებს შენი სახელი, რათა შენი სახის წინაშე შეძრწუნდნენ ხალხები. +

3როდესაც შენ იქმოდი საშინელებებს, ჩამოდიოდი, მთები დნებოდნენ შენს წინაშე. +

4არასოდეს სმენიათ, არ გაუგონიათ, თვალს არ უნახავს სხვა ღმერთი შენს გარდა, რომ მოემოქმედოს ასეთი რამ თავის მომლოდინესათვის.

5ეგებები მხიარულსა და სიმართლის მქმნელს, ვინც გიხსენებს შენს გზებზე. აჰა, შენ მრისხანებ, რადგან ვცოდავთ სულმუდამ, და როგორღა გადავრჩებით? +

6და გავხდით ჩვენ ყველანი უწმიდურივით, წვირიანი სამოსელივით გახდა ყოველი ჩვენი სიქველე, ფოთოლივით დავჭკნით ყველანი და ჩვენი ურჯულოება ქარივით წაგვიღებს. +

7და არავინაა შენი სახელის მხმობელი, გამოღვიძებული, რომ მოგეჭიდოს, რადგან გვიმალავ შენს სახეს და დავდნით ჩვენი ურჯულოებისაგან. +

8და ახლა, უფალო, ჩვენი მამა ხარ შენ, ჩვენ თიხა ვართ, შენ კი ჩვენი შემქმნელი; შენი ხელის ნაკეთები ვართ ჩვენ ყველანი. +

9ნუ განრისხდები, უფალო, მეტისმეტად და სამუდამოდ ნუ გეხსომება ურჯულოება. აჰა, შეხედე, შენი ერი ვართ ჩვენ ყველანი. +

10შენი წმიდა ქალაქები გაუდაბურდნენ, სიონი უდაბნოა, იერუსალიმი – უკაცრიელი. +

11სახლი ჩვენი სიწმიდისა და დიდებისა, სადაც გაქებდნენ ჩვენი მამები, ცეცხლში დასაწველი გახდა, და ყოველივე ჩვენთვის ძვირფასი ნანგრევებად იქცა.

12ნუთუ ამაზე კიდევ შეიკავებ თავს? უფალო, გაჩუმდები და გაგვტანჯავ მეტისმეტად? +

65
ლოცვაზე პასუხი უფლისა

65^1„გამოვეცხადე მათ, ვინც არ მკითხულობდა, მიპოვნეს მათ, ვინც არ მეძებდა. და ვუთხარი: ‘აქა ვარ, აქა ვარ!’ ხალხს, რომელიც არ იყო ჩემი სახელით წოდებული. +

2გაწვდილი მქონდა მათკენ ხელები დღენიადაგ, ხალხისკენ, უკეთური გზით რომ დადიან თავიანთი ზრახვების კვალზე, +

3ხალხისკენ, მუდამ რომ მაჯავრებენ პირში! ბაღებში მსხვერპლს სწირავენ და აგურებზე აკმევენ, +

4საფლავებს შორის სხედან და იდუმალ ადგილებში ღამეს ათევენ, ღორის ხორცს ჭამენ, საზიზღარი წვენი აქვთ თავიანთ ჭურჭლებში. +

5ამბობენ: ‘გამეცალე, ნუ მომიახლოვდები, რადგან მე შენზე წმიდა ვარ’; ესენი კვამლია ჩემს ნესტოებში, ცეცხლივით ანთია მთელ დღეს. +

6აჰა, დაწერილია ეს ჩემს წინაშე; არ გავჩუმდები, სანამ არ მივუზღავ, და მივუზღავ მათ უბეში +

7თქვენი ურჯულოების და თქვენი მამების ურჯულოების გამო, რომლებიც უკმევდნენ მთებზე და ბორცვებზე შეურაცხმყოფდნენ მე!“ – ამბობს უფალი; – „და გავზომავ წინდაწინ მათ ნამოქმედარს მათ უბეში!“ +

8ასე ამბობს უფალი: „როცა ყურძნის ‘ნუ დაღუპავ მას, რადგან კურთხევაა მასში!’ ასე მოვიქცევი ჩემს მსახურთათვის, რათა არ დავღუპო ყველანი. +

9გამოვიყვან იაკობიდან თესლს და იუდადან – მემკვიდრეს ჩემი მთებისა, და დაიმკვიდრებენ მას ჩემი რჩეულნი და ჩემი მსახურნი დასახლდებიან იქ.

10იქნება შარონი ცხვრის საძოვარი და ყაქორის ხეობა – ნახირის წამოსაწოლი ჩემი ერისათვის, რომელმაც მომძებნა მე. +

11თქვენ კი, უფლის მიმტოვებელნო, დამვიწყებელნო ჩემი წმიდა მთისა, გამამზადებელნო გადისთვის სუფრისა და შემავსებელნო მენისთვის სასმელებისა, – +

12მე გადაგცემთ თქვენ მახვილს და ყველანი დასაკლავად იქნებით მუხლმოყრილნი, რადგან მე ვხმობდი და არ გამომეხმიანეთ, მე ვლაპარაკობდი და თქვენ არ ისმინეთ, და ბოროტს სჩადიოდით ჩემს თვალში და, რაც არ მსურდა, ის აირჩიეთ.“ +

13ამიტომ ასე თქვა უფალმა ღმერთმა: „აი, ჩემი მსახურნი შეჭამენ და თქვენ დაიმშევით, ჩემი მსახურნი შესვამ და თქვენ წყურვილი შეგიპყრობთ, და ჩემი მსახურნი გაიხარებენ და თქვენ შერცხვებით; +

14ჩემი მსახურნი იმღერებენ გულის სიამით და თქვენ იყვირებთ გულის ტკივილით, და სულის გატეხისაგან აქვითინდებით.

15დაუტოვებთ თქვენს სახელს საწყევრად ჩემს რჩეულთ, და დაგხოცავთ თქვენ უფალი ღმერთი. და თავის მსახურთ უწოდებს სხვა სახელს. +

16ვინც კურთხეულია ქვეყანაზე, იკურთხება ჭეშმარიტი ღმერთით; და დამფიცებელი ქვეყანაზე, დაიფიცებს ჭეშმარიტ ღმერთს, რადგან დავიწყებულია უწინდელი უბედურებანი და მიეფარა ჩემს თვალებს. +

ისრაელის საუკუნო კურთხევა ახალ მიწაზე

17რადგან, აჰა, მე შევქმნი ახალ ცას და ახალ მიწას. და არ გაიხსენება წინანდელნი და არ ამოვა გულთან. +

18მაგრამ გაიხარებთ და ილხენთ უკუნისამდე იმით, რასაც მე შევქმნი, რადგან მე ვქმნი იერუსალიმს ლხინად და მის ერს – სიხარულად. +

19და მე მოვილხენ იერუსალიმში და გავიხარებ ჩემს ერში; და მეტად აღარ გაისმება მასში ტირილის ხმა და კივილის ხმა. +

20მეტად აღარ იქნება იქ მცირეწლოვანი და მოხუცი, რომელიც ვერ ასრულებს თავის დღეებს, რადგან ყმაწვილი ასი წლისა მოკვდება და ცოდვილი, თუნდაც ასი წლისა, დაიწყევლება. +

21ააშენებენ სახლებს და იცხოვრებენ, დარგავენ ვენახებს და შეჭამენ მათ ნაყოფს. +

22არ ააშენებენ სხვის საცხოვრებლად, და არ დარგავენ სხვის შესაჭმელად, რადგან ხის დღეებივით იქნება ჩემი ერის დღეები და თავიანთი ხელის ნაკეთებს გაცვეთენ ჩემი რჩეულნი. +

23არ დაიქანცებიან ამაოდ და არ შობენ შფოთისათვის, რადგან უფლის კურთხეული თესლია ისინი და მათი შთამომავლობა მათთან ერთად. +

24და იქნება, სანამ მომიხმობენ, პასუხს გავცემ, ჯერ ლაპარაკში იქნებიან, რომ მე გავიგონებ. +

25მგელი და კრავი ერთად დაიმწყესებიან და ლომი, როგორც ხარი, შეჭამს თივას, გველი კი – მტვერი იქნება მისი საჭმელი: არ იბოროტებენ და არც ავნებენ რასმე მთელს ჩემს წმიდა მთაზე!“ – ამბობს უფალი. +

66
გაგრძელება

66^1ასე ამბობს უფალი: „ცა ჩემი ტახტია, დედამიწა კი ჩემი კვარცხლბეკი. და სად არის ის სახლი, რომელიც თქვენ უნდა ამიშენოთ? და სად არის ჩემი დასავანებელი ადგილი? +

2ყოველივე ეს ჩემმა ხელმა შექმნა და გაჩნდა ყოველივე ეს!“ – სიტყვა უფლისა. – „და ამას მოვხედავ – დამორჩილებულს და სულით დაცემულს, აკანკალებულს ჩემს სიტყვაზე. +

3(ურჯულო) ხარს რომ მიკლავს, თუნდაც კაცი დაეკლას, კრავს რომ მწირავს, თუნდაც ძაღლი შემოეწიროს, ძღვენს რომ აღმივლენს, თუნდაც ღორის სისხლი შემოეწიროს, გუნდრუკს რომ მიკმევს, თუნდაც კერპი ეკურთხებინოს. როგორც მათ თავად აირჩიეს თავიანთი გზები და სისაძაგლენი სურდა მათ სულს,

4ისე მეც ამოვირჩევ მათ აბუჩად აგდებას და იმას, რისაც ეშინიათ, მოვაწევ მათზე იმის გამო, რომ ვუხმობდი და არ იყო პასუხის გამცემი, ვლაპარაკობდი და არ ისმინეს, ბოროტებას სჩადიოდნენ ჩემს თვალში და, რაც მე არ მსურდა, ამოირჩიეს!“ +

5ისმინეთ სიტყვა უფლისა და აკანკალდით მის სიტყვაზე: „თქვეს თქვენმა ძმებმა, მოძულეებმა, თქვენმა უარმყოფელებმა ჩემი სახელის გულისათვის: ‘ადიდოს უფალმა თავისი თავი და ჩვენ ვნახავთ თქვენს მხიარულებას!’ მაგრამ ისინი შერცხვებიან.

6ხმაურის ხმაა ქალაქიდან, ხმაა ტაძრიდან, ხმაა უფლისა, თავისი მტრებისათვის შურისმგებლისა. +

7ჯერ არ უწვალია და უკვე შვა, ჯერ არ მოსვლია ტკივილები და უკვე დაბადა ვაჟი.

8ვის მოუსმენია ასეთი რამ? ვის უნახავს ამის მსგავსი? შეუძლია დედამიწას მშობიარობით წვალება და შობა ერთ დღეს? შობილა კი ერი ერთბაშად? რადგან იწვალა და შვა კიდეც სიონმა თავისი ძენი. +

9მივაღწევინებ მშობიარობამდე და არ ვამშობიარებ?“ – ამბობს უფალი. – „მე შემიძლია გამოვიწვიო და შევწყვიტო შობა!“ – ამბობს შენი ღმერთი. – +

10გაიხარეთ იერუსალიმთან ერთად გაიხარეთ მასთან სიხარულით ყველამ, ვინც მასზე მგლოვიარენი ხართ! +

11რათა მოწოვოთ და გაძღეთ მისი ნუგეშისმცემელი ძუძუთი, რათა წოვოთ და დაამდეთ მისი დიდების დვრილისაგან. +

12რადგან ასე თქვა უფალმა: და მოვარდნილ ღელესავით ხალხთა დიდებას; და გამოიკვებებით, ჩვილებივით იქნებით ტარებულნი და მუხლებზე ნალოლიავებნი. +

13როგორც დედა სცემს ნუგეშს თავის შვილს, ისე მე გცემთ თქვენ ნუგეშს და იერუსალიმში იქნებით ნუგეშცემულნი.

14და დაინახავთ და გაიხარებს თქვენი გული, თქვენი ძვლები ბალახივით აბიბინდება და გამოეცხადება უფლის ხელი მის მსახურთ, და თავის მტრებს განურისხდება. +

15რადგან უფალი ცეცხლში მოვა და გრიგალივითაა მისი ეტლები, რათა მიაქციოს მძვინვარებაში თავისი რისხვა და თავისი წყრომა ცეცხლის ალებში. +

16რადგან უფალი განსჯის ცეცხლით და თავისი მახვილით და ბევრნი იქნებიან უფლის დახოცილნი. +

17ისინი, ვინც წმიდავდებიან და სუფთავდებიან ჭალებში წასასვლელად, ვინც მის შუაგულში ჭამენ ღორის ხორცს, სისაძაგლეს და თაგვებს, ერთიანად მოისპობიან!“ – სიტყვა უფლისა. –

18„მე ვიცი მათი საქმენი და ფიქრები. მოდის დრო ყველა ხალხისა და ყველა ენის შეკრებისა, და მოვლენ და იხილავენ ჩემს დიდებას. +

19და მე მივცემ მათ ნიშანს და გავგზავნი მათგან გადარჩენილებს ხალხებთან თარშიშში, ფულში და ლუდში, მშვილდის დამჭიმველთ – თუბალში და იაბანში, შორეულ ნაპირებზე, სადაც არ სმენიათ ჩემი და არ უნახავთ ჩემი დიდება. და აუწყებენ ჩემს დიდებას ხალხებში. +

20ისინი მოიყვანენ თქვენს ყველა ძმას ყოველი ხალხიდან ძღვნად უფლისადმი, ცხენებით და ეტლებით, ტახტრევნებით, ჯორებითა და აქლემებით ჩემს წმიდა მთაზე, იერუსალიმში!“ – ამბობს უფალი. – „როგორც ისრაელიანებს მოაქვთ ძღვენი სუფთა ჭურჭლით უფლის სახლში. +

21და მათგანაც ავიყვან მღვდლებად და ლევიანებად!“ – ამბობს უფალი. – +

22„რადგან როგორც ახალი ცა და ახალი მიწა, რომელთაც მე შევქმნი, დადგებიან ჩემს წინაშე,“ – სიტყვა უფლისა, – „ასევე დადგება თქვენი თესლი და თქვენი სახელი. +

23და ყოველ თვეს და ყოველ შაბათს მოვა ყოველი ხორციელი თაყვანისსაცემლად ჩემს წინაშე!“ – ამბობს უფალი. – +

24„და გავლენ და დაინახავენ ჩემგან განდგომილ ადამიანთა გვამებს, რადგან მათი მატლი არ მოკვდება და მათი ცეცხლი არ ჩაქრება. და იქნებიან ისინი სისაძაგლედ ყოველი ხორციელისათვის!“ +

+ დაბ. 19:24. იერ. 23:14. გოდ. 3:22. რომ. 9:29.

+ იგავ. 15:8. ეს. 66:3. იერ. 6:20. ამოს. 5:21-22.

+ იერ. 7:22.

+ იგავ. 1:28. ეს. 59:3. იერ. 14:12.

+ ეზეკ. 8:18. მიქ. 3:4.

+ ფსალმ. 33:15. 1პეტრ. 3:11.

+ ეს. 41:1; 43:25; 44:22.

+ იერ. 6:30. ეზეკ. 22:18.

+ გამ. 22:22. იერ. 5:28. ოს. 9:15. ზაქ. 7:10.

+ ეს. 1:22. მალ. 3:2-3.

+ იობ. 31:3. ფსალმ. 1:6.

+ ფსალმ. 1:3.

+ ეს. 56:7. იერ. 3:17. მიქ. 4:1.

+ მიქ. 4:2.

+ ზაქ. 9:10. იოან. 4:27.

+ ეს. 44:10. იერ. 2:28.

+ ეს. 5:15.

+ ეს. 41:15. ზაქ. 4:7.

+ ეს. 5:15-16.

+ ოს. 10:8. ლუკ. 23:30. გამოცხ. 6:16.

+ 2ნეშტ. 35:21. იობ. 27:23.

+ ეზეკ. 4:16; 5:16.

+ გამ. 15:26.

+ დაბ. 13:13.

+ იერ. 25:14.

+ ფსალმ. 97:9.

+ ეს. 1:17. ამოს. 2:7.

+ დაბ. 30:23.

+ იერ. 23:5. იოან. 1:9.

+ ლუკ. 10:20.

+ ეზეკ. 24:6. იოან. 16:8. ეფეს. 5:26.

+ გამ. 13:21. ეს. 10:32.

+ 1კორ. 10:1.

+ ეს. 25:4. ოს. 14:8. მათ. 7:25.

+ ფსალმ. 79:16.

+ იგავ. 23:30. ეკლ. 10:16. ლუკ. 6:25.

+ ეს. 28:7. ამოს. 6:5.

+ ეს. 14:30.

+ იგავ. 5:22. მიქ. 7:3.

+ იერ. 17:15. ამოს. 5:18. 2პეტრ. 3:4.

+ იგავ. 3:7. რომ. 12:16.

+ ეს. 9:18.

+ ეს. 9:12; 10:6.

+ ლევ. 26:25. ეს. 13:2.

+ იერ. 4:13.

+ იობ. 4:10. იერ. 2:15; 4:7. ეზეკ. 32:2.

+ იობ. 18:5. ეს. 8:22.

+ გამ. 24:10. 2ნეშტ. 26:23. იოან. 12:41.

+ დან. 7:9-10.

+ ლუკ. 1:49. გამოცხ. 3:7; 4:8.

+ ეზეკ. 10:4.

+ ებრ. 13:10.

+ იერ. 1:9. დან. 10:16.

+ 1ტიმ. 3:1.

+ იერ. 5:21. მათ. 13:14. მარკ. 4:12. ლუკ. 8:10. იოან. 12:40. საქმე. 28:26. რომ. 11:8.

+ 2ნეშტ. 33:11.

+ ეს. 53:10. ოს. 2:23. ზაქ. 8:12; 13:8.

+ 4მეფ. 16:5.

+ ფსალმ. 77:9; 79:3.

+ ეს. 36:2.

+ ეს. 8:10.

+ ეს. 8:4.

+ ეს. 28:16.

+ ეს. 38:7. ლუკ. 2:12.

+ რჯლ. 6:16.

+ მათ. 1:23. ლუკ. 1:31.

+ ეს. 8:4.

+ 4მეფ. 15:29.

+ ეს. 5:26.

+ 4მეფ. 16:7-8.

+ ლევ. 26:22.

+ ეს. 30:8. აბაკ. 2:2.

+ ეს. 7:8,16.

+ ნეემ. 3:15. იოან. 9:11.

+ გამოცხ. 17:11.

+ ეს. 30:28.

+ ეს. 42:8.

+ ეს. 29:11; 54:13. იოან. 6:45.

+ ებრ. 2:13.

+ ლევ. 19:31. რჯლ. 18:11,15.

+ მათ. 13:52. საქმე. 28:23.

+ ფსალმ. 58:16.

+ ეს. 5:30.

+ მათ. 4:15.

+ ფსალმ. 118:162. რომ. 15:9.

+ მსაჯ. 7:23. ეს. 10:26; 14:5.

+ მსაჯ. 13:18. ლუკ. 2:7. იოან. 3:16. 1იოან. 4:9.

+ ლუკ. 1:32-33.

+ ფსალმ. 33:5. იერ. 5:3.

+ მათ. 15:14. ლუკ. 6:39.

+ ეს. 5:25; 10:6.

+ ეს. 5:24; 10:16. ნაუმ. 1:10.

+ სოფ. 1:18.

+ გამ. 5:15.

+ ეს. 9:19; 11:13.

+ ეს. 9:12.

+ ეს. 9:12.

+ ეს. 7:20; 36:1.

+ ეს. 8:7.

+ დაბ. 10:10. ეს. 36:19. იერ. 46:2.

+ 4მეფ. 19:35. ეს. 37:36.

+ აბაკ. 1:16.

+ იერ. 3:23. ზაქ. 13:9.

+ ეს. 28:22.

+ გამ. 1:14. მიქ. 7:14.

+ ეს. 54:9.

+ ფსალმ. 82:12. ეს. 9:4.

+ გამოცხ. 16:14; 19:11.

+ იესო. 18:25.

+ ეს. 61:1.

+ ეს. 2:4.

+ ამოს. 5:24.

+ რომ. 15:12.

+ მათ. 15:4. ლუკ. 21:28. იოან. 10:16.

+ რჯლ. 32:43. ეს. 60:7. ზაქ. 8:13.

+ გამ. 14:29.

+ 1ნეშტ. 16:8.

+ ფსალმ. 46:7. ეს. 24:14.

+ იერ. 30:1; 50:1.

+ ეს. 5:26; 18:3. იერ. 4:6.

+ 4მეფ. 19:3. ფსალმ. 47:7. ეს. 21:3.

+ ეს. 22:5.

+ ეს. 24:23. ეზეკ. 32:7; 3:15. მათ. 24:29.

+ მარკ. 13:24. ლუკ. 21:25.

+ 3მეფ. 22:17. მარკ. 6:34.

+ ფსალმ. 136:9. იერ. 8:10.

+ ლევ. 17:7. 2ნეშტ. 11:15. გამოცხ. 18:2.

+ აბდ. 1:17. გამოცხ. 13:10.

+ იერ. 50:9. ეზეკ. 31:16. დან. 8:5.

+ ეზეკ. 40:2. 1იოან. 2:16.

+ იერ. 25:12.

+ 4მეფ. 19:35.

+ 2ნეშტ. 20:6. იობ. 9:16. დან. 4:32.

+ 2ნეშტ. 28:27.

+ 4მეფ. 18:8. 2ნეშტ. 26:6. იერ. 48:17.

+ რიცხ. 21:15. 2მეფ. 8:2. 4მეფ. 1:1.

+ დან. 7:14,27. მიქ. 4:7. ლუკ. 1:32.

+ იერ. 48:32.

+ იერ. 48:33.

+ იერ. 4:19; 48:36. გოდ. 1:20.

+ ეს. 15:1.

+ ეს. 21:16.

+ ეს. 1:19. იერ. 6:9.

+ 4მეფ. 19:35. ეს. 37:36.

+ ეს. 20:3. ნაუმ. 3:9.

+ 2ნეშტ. 6:6. ეს. 18:2; 19:19.

+ 3მეფ. 20:23. ეზეკ. 38:21.

+ ეზეკ. 30:12.

+ იერ. 2:16. ოს. 9:6.

+ 3მეფ. 22:21.

+ რჯლ. 10:20. ეს. 43:1. იერ. 12:16.

+ დაბ. 28:18. გამ. 24:4. ეს. 18:7.

+ იესო. 24:27.

+ ფსალმ. 50:21. მალ. 3:3. 1პეტრ. 2:5.

+ ეს. 11:16; 35:8; 57:14. საქმე. 15:17.

+ ოს. 2:1.

+ 4მეფ. 18:17.

+ 4მეფ. 1:8. ზაქ. 13:4.

+ 4მეფ. 17:4.

+ ეს. 13:8. იერ. 4:19. მიქ. 1:8.

+ ეს. 15:5.

+ ფსალმ. 120:4.

+ აბაკ. 2:1.

+ დაბ. 25:3,15.

+ ეს. 16:14. იერ. 49:28.

+ ეს. 22:25; 25:8.

+ ეს. 15:3.

+ იერ. 4:20.

+ ეს. 13:5.

+ ეს. 21:2. იერ. 49:35.

+ 3მეფ. 7:2; 10:17.

+ იერ. 33:4.

+ ფსალმ. 7:3.

+ მიქ. 1:16.

+ მათ. 12:32. ებრ. 6:4.

+ ფსალმ. 48:11. იერ. 22:18.

+ 4მეფ. 18:18.

+ იობ. 12:14. გამოცხ. 3:7.

+ ეზრ. 9:8. ზაქ. 10:4.

+ ეს. 21:17.

+ რიცხ. 24:24. იერ. 47:4.

+ ეზეკ. 28:21.

+ გამოცხ. 18:23.

+ იობ. 12:24.

+ ეზეკ. 26:13.

+ იერ. 13:24; 18:17. ეზეკ. 5:10.

+ სოფ. 1:3.

+ ეს. 1:9.

+ იერ. 16:9. ეზეკ. 26:13. ოს. 2:11.

+ ეს. 12:5.

+ იერ. 48:44.

+ იობ. 27:18. ეს. 19:14.

+ ეს. 5:14; 40:2.

+ ეზეკ. 32:18.

+ ეს. 13:10.

+ გამ. 15:2. ეს. 28:29.

+ იობ. 12:14.

+ ეს. 4:6. იერ. 16:19.

+ ეს. 18:4.

+ მათ. 22:2. ლუკ. 14:16.

+ 1კორ. 15:54. გამოცხ. 7:17; 21:4.

+ ოს. 13:14. იოან. 3:36. ებრ. 2:14.

+ ეს. 41:15. ზაქ. 10:5.

+ ფსალმ. 45:2; 124:1. იგავ. 18:11.

+ ეს. 27:5.

+ რჯლ. 32:4.

+ ეს. 25:12.

+ ეს. 28:3.

+ ეს. 43:18.

+ ეს. 5:12.

+ ეს. 33:3. მათ. 21:15.

+ რომ. 8:28.

+ გამოცხ. 20:5.

+ ეს. 17:7.

+ 4მეფ. 19:3. ეს. 13:8. იოან. 16:21.

+ 4მეფ. 4:35. ეზეკ. 37:3.

+ ფსალმ. 29:6. ეს. 54:8.

+ მიქ. 1:3.

+ იობ. 26:13. გამოცხ. 19:20.

+ ფსალმ. 71:16. ეს. 37:31.

+ იერ. 10:24; 30:11; 46:28.

+ ლევ. 26:30. ზაქ. 3:4.

+ 4მეფ. 19:25. ეს. 25:10.

+ იობ. 24:20. იერ. 5:21.

+ ეს. 2:2. ეზეკ. 20:40.

+ 4მეფ. 17:3.

+ დან. 7:7. მიქ. 7:10.

+ იგავ. 4:9. ეს. 62:3. ეზეკ. 16:12.

+ იგავ. 20:1. ოს. 4:11; 9:7.

+ ეს. 42:20.

+ 1კორ. 14:21.

+ მათ. 11:28,29.

+ ეს. 8:15.

+ საქმე. 13:40.

+ ეს. 29:15. იერ. 5:12.

+ ფსალმ. 117:22. ეს. 8:14. მათ. 21:42.

+ მარკ. 12:10. ლუკ. 20:17. საქმე. 4:11. 1პეტრ. 2:7. რომ. 9:33.

+ ეს. 28:15. მათ. 7:27.

+ მათ. 6:13.

+ იესო. 10:12. 2მეფ. 5:20. 1ნეშტ. 14:11.

+ ეს. 10:23.

+ ეს. 34:1.

+ ეს. 25:10.

+ ეს. 55:8. იერ. 32:19.

+ 2მეფ. 5:9.

+ იერ. 6:3. ეზეკ. 17:17. ლუკ. 19:43.

+ ლევ. 19:31. ეს. 8:19.

+ ფსალმ. 34:5.

+ ეს. 30:30.

+ ფსალმ. 72:20. ეს. 30:30.

+ იერ. 51:39. რომ. 11:8.

+ ეს. 8:16. ეზეკ. 20:49. დან. 12:4.

+ 2კორ. 3:4.

+ მათ. 15:8. მარკ. 7:6.

+ იერ. 49:7. აბდ. 1:8. 1კორ. 1:19.

+ ეს. 45:9. იერ. 18:6.

+ ეს. 42:18. მათ. 15:30. ებრ. 10:7.

+ მიქ. 2:1. გამოცხ. 19:17.

+ ამოს. 5:10.

+ ფსალმ. 99:3. ეფეს. 2:10. ებრ. 2:10.

+ ლუკ. 12:17.

+ იერ. 2:36.

+ ეს. 19:13. იერ. 2:16.

+ ეს. 8:1.

+ საქმე. 7:52.

+ ამოს. 2:12.

+ ეს. 1:4.

+ ეს. 29:5.

+ ფსალმ. 2:9.

+ გოდ. 3:26.

+ ოს. 14:4.

+ ლევ. 26:36.

+ იგავ. 16:20. იერ. 17:7. ლუკ. 1:54. რომ. 2:4.

+ ფსალმ. 90:15. ეს. 59:9.

+ რჯლ. 5:32; 28:14. იგავ. 4:27.

+ ლევ. 15:19.

+ რჯლ. 11:14.

+ ეს. 2:15; 41:18.

+ იერ. 4:23. იოელ. 2:10. გამოცხ. 21:23.

+ გამ. 24:17. რჯლ. 4:24. ეზეკ. 22:21.

+ 2მეფ. 22:10. ეს. 8:8.

+ ფსალმ. 41:5.

+ ეს. 29:6. გამოცხ. 20:15.

+ ფსალმ. 28:4.

+ მათ. 25:41. გამოცხ. 19:20.

+ ეს. 30:1. იერ. 2:36. ოს. 8:13.

+ ფსალმ. 9:21. ამოს. 3:6.

+ იერ. 17:5. გოდ. 4:17. ეზეკ. 28:9.

+ გამოცხ. 20:8.

+ რჯლ. 32:11. მათ. 23:37.

+ იერ. 3:14.

+ ეს. 37:36.

+ ეზრ. 1:3.

+ ეს. 11:5. იერ. 23:5; 33:15.

+ ფსალმ. 142:6.

+ ლუკ. 10:21.

+ 1მეფ. 24:14.

+ 1მეფ. 8:3. იგავ. 29:4. საქმე. 20:35.

+ ლუკ. 6:45.

+ ლევ. 26:34.

+ ეს. 34:13. ოს. 9:6.

+ 2ნეშტ. 27:3.

+ ეს. 29:17.

+ ეს. 35:1.

+ რომ. 5:1.

+ იერ. 33:16. ეზეკ. 34:27.

+ ფსალმ. 71:16.

+ ფსალმ. 136:8. იერ. 39:16. აბდ. 1:10.

+ ფსალმ. 16:7.

+ ფსალმ. 67:2. ეს. 26:11.

+ ეს. 9:7; 11:4.

+ 4მეფ. 18:5. იერ. 10:16.

+ 2ნეშტ. 36:15.

+ ეს. 37:2.

+ ფსალმ. 101:14. ეს. 33:3.

+ ფსალმ. 7:15. ეს. 1:31; 47:14.

+ ეს. 9:18.

+ ეს. 60:4. ეფეს. 2:13.

+ რჯლ. 5:24. საქმე. 5:11.

+ ეს. 14:2.

+ ეს. 17:3. აბაკ. 3:19.

+ ეს. 44:3.

+ 1კორ. 1:20.

+ რჯლ. 28:49. იერ. 5:15. ეზეკ. 3:5.

+ მათ. 16:18.

+ ეს. 35:6.

+ ეს. 40:29; 45:24. 1პეტრ. 1:3.

+ ეს. 28:23.

+ გამოცხ. 19:18.

+ დან. 8:10. მარკ. 13:24. 2პეტრ. 3:10. გამოცხ. 6:14.

+ ეს. 63:1. იერ. 46:10.

+ სოფ. 1:7.

+ ფსალმ. 21:22. ამოს. 4:1.

+ ეს. 63:4.

+ ეს. 66:24. მათ. 5:26. მარკ. 9:44.

+ სოფ. 2:14. გამოცხ. 18:2.

+ გამოცხ. 18:2.

+ რჯლ. 28:15. იესო. 21:45. ეზეკ. 12:24.

+ ეს. 32:16.

+ 3მეფ. 4:33; 18:9. იოან. 1:14.

+ ებრ. 12:12.

+ ეს. 40:1. ლუკ. 1:70.

+ მათ. 9:30; 11:5; 15:30. ლუკ. 7:22. იოან. 9:6-7.

+ ეს. 41:18. მათ. 9:32-33; 21:14. იოან. 5:8; 7:38. საქმე. 3:8.

+ იოან. 14:6.

+ 1პეტრ. 5:8.

+ ეს. 51:11; 61:7; 66:14.

+ 4მეფ. 18:13. 2ნეშტ. 32:1.

+ ეს. 7:3.

+ 4მეფ. 18:7.

+ ეზეკ. 29:6-7.

+ 4მეფ. 18:24.

+ 2ნეშტ. 35:21.

+ 2ნეშტ. 32:18.

+ 4მეფ. 18:31.

+ 4მეფ. 18:33. ეს. 10:9; 37:12.

+ რიცხ. 13:22. 4მეფ. 17:31.

+ 4მეფ. 18:36.

+ 4მეფ. 19:1.

+ 4მეფ. 19:3. ოს. 13:13.

+ 4მეფ. 13:9.

+ ეს. 36:19.

+ 4მეფ. 19:14.

+ ფსალმ. 79:2. ეს. 42:5. საქმე. 4:24.

+ 2ნეშტ. 20:12.

+ 4მეფ. 19:20.

+ იერ. 22:27.

+ 4მეფ. 19:24.

+ ფსალმ. 36:2; 128:6.

+ იერ. 48:30.

+ ეზეკ. 12:16. ამოს. 2:9.

+ 4მეფ. 19:31. ეს. 9:7.

+ 4მეფ. 19:32.

+ 4მეფ. 20:6.

+ 4მეფ. 19:25. 2ნეშტ. 32:21. ეს. 10:12.

+ 4მეფ. 20:1. 2ნეშტ. 32:24.

+ მათ. 5:48.

+ 4მეფ. 20:5. ებრ. 11:34.

+ იობ. 30:22. 2პეტრ. 1:13.

+ იობ. 4:21.

+ ეზეკ. 18:22. იოან. 3:16.

+ ფსალმ. 6:6; 113:25.

+ ფსალმ. 26:6.

+ ეს. 38:8.

+ 4მეფ. 20:12.

+ 2ნეშტ. 32:25.

+ დან. 1:3-4.

+ 4მეფ. 20:19.

+ ეს. 35:4; 52:9. ლუკ. 2:10.

+ იერ. 16:18.

+ მათ. 3:3. ლუკ. 3:4-6. იოან. 1:23.

+ იობ. 14:2. ფსალმ. 102:15. იაკ. 1:10. 1პეტრ. 1:24.

+ ფსალმ. 118:89. მათ. 24:35. 1პეტრ. 1:25.

+ ეს. 62:11. იოან. 1:27.

+ ეზეკ. 34:23. იოან. 10:11.

+ ეს. 48:13.

+ 1კორ. 2:16.

+ ფსალმ. 102:14. დან. 4:32.

+ ფსალმ. 38:6.

+ საქმე. 17:29.

+ ეს. 44:12.

+ იერ. 10:12.

+ იობ. 12:21.

+ ეს. 40:18.

+ ფსალმ. 146:4.

+ იობ. 34:5,12.

+ ეს. 33:24. 2კორ. 12:9. იოელ. 1:11.

+ იობ. 29:20. ეს. 41:1.

+ ეს. 1:18; 40:31. იერ. 2:35.

+ ეს. 43:10. გამოცხ. 1:17; 22:13.

+ იერ. 10:4.

+ რჯლ. 7:8. ფსალმ. 134:4. ეს. 44:1. ლუკ. 1:54. იაკ. 2:23.

+ დაბ. 15:1. ეს. 43:1.

+ ლუკ. 12:32.

+ მიქ. 4:13.

+ ოს. 4:19.

+ ფსალმ. 106:35. ეს. 30:25.

+ ეს. 55:13.

+ ეს. 44:7.

+ იერ. 10:5.

+ მათ. 23:34.

+ ფსალმ. 95:5. იერ. 10:3.

+ მათ. 12:18.

+ ეს. 43:17. მათ. 12:18-21.

+ ეს. 37:16.

+ ეს. 61:1. ლუკ. 4:18.

+ ეს. 48:11.

+ გამოცხ. 5:9.

+ ეს. 59:1.

+ ეს. 57:11; 62:1; 65:6.

+ ეს. 35:5.

+ ფსალმ. 96:7.

+ ეს. 29:18. ეზეკ. 12:2.

+ მათ. 15:14.

+ ზაქ. 8:8.

+ ეს. 41:8.

+ მათ. 1:2.

+ ზაქ. 8:7. მათ. 8:11.

+ რჯლ. 28:10. იერ. 14:8. ეფეს. 1:12.

+ ეს. 42:18. ლუკ. 1:79.

+ ეს. 41:4.

+ ოს. 13:4.

+ იობ. 9:12. ეს. 14:27.

+ ეს. 33:22; 49:7. ოს. 3:5.

+ გამ. 14:22.

+ ეს. 65:17.

+ 2კორ. 5:17. გამოცხ. 21:5.

+ იოან. 15:16. 1იოან. 4:10.

+ ეს. 53:12. ლუკ. 24:27.

+ ეს. 44:22.

+ ეს. 43:10.

+ იერ. 30:10; 46:27.

+ ფსალმ. 1:3.

+ ამოს. 9:12. გამოცხ. 3:12.

+ ეს. 41:4. გამოცხ. 1:17; 22:13.

+ 4მეფ. 19:25. ეს. 42:9. საქმე. 17:26.

+ რჯლ. 4:35. ეს. 45:5.

+ ეს. 3:8; 45:16.

+ ეს. 40:19; 41:6-7.

+ იერ. 10:3.

+ ეს. 42:17.

+ ლუკ. 10:21.

+ ეს. 43:25.

+ ეს. 49:13. ეზეკ. 6:3.

+ ფსალმ. 103:2. ეს. 40:22. იერ. 51:15.

+ იობ. 5:12-13. 1კორ. 1:19.

+ ეს. 14:32. იერ. 31:4.

+ გამ. 14:21. იესო. 3:16.

+ 3მეფ. 13:2. ეს. 49:13. დან. 6:28.

+ 2ნეშტ. 36:23. ეს. 44:28.

+ ეს. 44:8.

+ დაბ. 1:3. ამოს. 3:6. მიქ. 1:12.

+ ეს. 61:11. ოს. 10:12.

+ ეს. 29:16. იერ. 18:6. რომ. 9:21.

+ ფსალმ. 32:6. ეს. 40:28; 42:5.

+ ეს. 52:3.

+ ეს. 13:3; 18:7. გამ. 29:46.

+ ეს. 44:11.

+ ეზეკ. 6:9; 39:7.

+ რჯლ. 4:35. ეს. 42:5.

+ იოან. 18:20.

+ რჯლ. 32:37. მსაჯ. 10:14. ეს. 46:7.

+ რჯლ. 4:35. 2მეფ. 7:22. ეს. 42:9.

+ რომ. 14:11. ფილიპ. 2:10.

+ ეს. 65:16.

+ იერ. 4:2; 23:6.

+ იერ. 50:27.

+ ფსალმ. 70:9,18.

+ ეს. 40:18; 41:7.

+ მსაჯ. 17:4.

+ იერ. 10:5.

+ რჯლ. 32:39.

+ ფსალმ. 32:11. ებრ. 6:17.

+ ფსალმ. 32:9.

+ რჯლ. 28:56. იერ. 13:18; 48:18.

+ მსაჯ. 16:21.

+ ნაუმ. 3:5.

+ 1ტიმ. 4:10.

+ 2მეფ. 24:14.

+ გამოცხ. 18:7.

+ ფსალმ. 61:11. ეს. 30:12. ეზეკ. 28:2.

+ იობ. 31:12. ეს. 33:11.

+ იერ. 4:2.

+ იერ. 25:29. დან. 9:18. ტიტ. 1:16.

+ 2ნეშტ. 30:8. იერ. 5:3. ეზეკ. 2:4.

+ ეს. 57:5. ზაქ. 7:12.

+ რიცხ. 14:8.

+ ზაქ. 13:9. მალ. 3:3. 1პეტრ. 1:7.

+ ეს. 41:4; 44:6.

+ ფსალმ. 101:26. ეს. 40:28. რომ. 4:17.

+ რჯლ. 30:11. იოან. 1:2; 15:26.

+ ეს. 45:19.

+ რჯლ. 5:29. ფსალმ. 80:15. ეს. 66:12.

+ იერ. 50:8. გამოცხ. 18:4.

+ გამ. 17:6. რიცხ. 20:10-11. ფსალმ. 77:15.

+ ეს. 57:21.

+ იერ. 1:5. მათ. 1:21.

+ ეს. 51:16. ებრ. 4:12. გამოცხ. 1:16.

+ მათ. 12:18. იოან. 17:4.

+ ეს. 42:6. საქმე. 13:47.

+ 2კორ. 6:2.

+ ეს. 61:1.

+ გამოცხ. 7:16.

+ ეს. 62:10.

+ იერ. 31:20.

+ მათ. 7:11. ლუკ. 15:20. იოან. 14:18.

+ ფსალმ. 50:20.

+ ეს. 60:4.

+ ეს. 66:12,20. ლუკ. 18:15,17.

+ ეს. 60:16.

+ მათ. 12:29.

+ ეს. 49:9. ლუკ. 11:22.

+ ეზეკ. 7:27; 21:5. გამოცხ. 16:6.

+ რჯლ. 24:1.

+ გამ. 14:21. რიცხ. 11:23. ეს. 59:1; 65:2. ნაუმ. 1:4.

+ გამოცხ. 6:14.

+ მათ. 7:29. მარკ. 1:22.

+ იოან. 15:10.

+ მათ. 26:67.

+ რომ. 8:33.

+ ფსალმ. 101:27. ეს. 51:8. რომ. 8:34.

+ ფსალმ. 111:4. ეს. 49:23.

+ დაბ. 12:1.

+ ეზეკ. 36:35.

+ ფსალმ. 109:2. ეს. 2:3.

+ ეს. 59:16.

+ ფსალმ. 101:27.

+ ფსალმ. 36:31.

+ ეს. 51:6.

+ გამ. 14:14. ლუკ. 1:51.

+ გამ. 14:21.

+ ფსალმ. 125:5. ეს. 66:14. იოან. 16:22.

+ იერ. 5:15.

+ იობ. 26:12. ეს. 54:5.

+ ეს. 49:2.

+ ფსალმ. 59:5. იერ. 25:15.

+ ეს. 47:9.

+ იერ. 25:18,27.

+ ეს. 51:17.

+ ფსალმ. 74:9; 128:3. ეს. 49:26.

+ ეს. 60:1. საქმე. 7:51. გამოცხ. 21:27.

+ 1პეტრ. 1:18-19.

+ დაბ. 46:6.

+ ეზეკ. 36:20. რომ. 2:24.

+ ფსალმ. 67:12. რომ. 10:15.

+ ეზეკ. 3:17.

+ ეს. 40:1.

+ ფსალმ. 97:2-3.

+ 2კორ. 6:17. გამოცხ. 18:4.

+ ზაქ. 3:8. მათ. 12:18. ფილიპ. 2:9.

+ ეს. 8:14. ლუკ. 2:34.

+ რომ. 15:21.

+ ეს. 42:20. იოან. 12:38. რომ. 10:16.

+ ლუკ. 2:46.

+ მარკ. 9:12.

+ ფსალმ. 109:7. მათ. 20:19.

+ 1პეტრ. 2:24. რომ. 4:25. 1კორ. 15:3.

+ იოან. 3:16. რომ. 3:12.

+ მათ. 26:63; 27:12. მარკ. 14:61. საქმე. 8:32.

+ მათ. 17:23. 1კორ. 15:3.

+ 1პეტრ. 2:22. 1იოან. 3:5.

+ იოან. 11:24.

+ მარკ. 15:28. ლუკ. 22:37.

+ ლუკ. 23:29. გალ. 4:27.

+ დაბ. 9:27.

+ ზაქ. 8:15.

+ ლუკ. 1:31-32.

+ ეს. 26:20.

+ დაბ. 9:11.

+ იერ. 31:31. ეზეკ. 34:25. აბაკ. 3:6.

+ იერ. 31:34. იოან. 6:45. რომ. 5:1. ებრ. 8:11.

+ ლუკ. 21:15. საქმე. 6:10.

+ იოან. 7:37.

+ 2მეფ. 7:12. საქმე. 13:34.

+ რჯლ. 18:15.

+ ეს. 45:19. იერ. 29:13. ოს. 10:12.

+ 1კორ. 3:19.

+ რჯლ. 32:2.

+ 2ტიმ. 2:9.

+ ეს. 41:19.

+ რჯლ. 23:3. ეფეს. 2:19.

+ ეს. 58:13.

+ იოან. 1:12.

+ 1იოან. 3:2. გამოცხ. 2:17.

+ ეს. 60:10. ეზეკ. 47:22. საქმე. 10:35.

+ ეს. 2:2. მათ. 21:13. მარკ. 11:17. ლუკ. 19:46.

+ იოან. 10:16. ეფეს. 2:3.

+ იერ. 7:33.

+ ლუკ. 6:30. 2პეტრ. 2:13. გამოცხ. 2:15.

+ იერ. 6:13; 8:10.

+ ეს. 22:13. 1კორ. 15:32.

+ ფსალმ. 11:2. მიქ. 7:2.

+ მათ. 12:39.

+ რომ. 9:6.

+ 4მეფ. 16:4. იერ. 2:20.

+ ეზეკ. 18:6.

+ ოს. 12:1.

+ ეს. 64:6.

+ ფსალმ. 14:1. ეს. 28:16.

+ ეს. 62:10.

+ ფსალმ. 137:6. ეს. 66:2.

+ ფსალმ. 102:9. მიქ. 7:18. სოფ. 3:9.

+ რჯლ. 32:39.

+ ეს. 52:7. რომ. 5:1.

+ ეზეკ. 33:7. 2ტიმ. 4:2.

+ ეს. 1:18. ეზეკ. 33:17. მალ. 3:7.

+ მათ. 6:16. ლუკ. 5:33; 18:12.

+ ლუკ. 6:35.

+ ზაქ. 7:5.

+ იერ. 21:12.

+ ეზეკ. 18:7. მათ. 25:35.

+ ფსალმ. 36:6.

+ ეს. 1:19; 65:24.

+ იერ. 31:12. იოან. 4:10.

+ ეს. 61:4.

+ ეს. 56:4. იერ. 17:24.

+ რჯლ. 32:13.

+ რიცხ. 11:23. ეს. 50:2.

+ გოდ. 3:44.

+ ეს. 1:15.

+ იობ. 15:35. ფსალმ. 7:15. იერ. 7:8.

+ მათ. 12:34.

+ იგავ. 1:16. რომ. 3:15.

+ ეს. 57:20.

+ იობ. 30:26. ეს. 59:14.

+ რჯლ. 28:29.

+ ეს. 38:14. იერ. 8:15.

+ ფსალმ. 39:13.

+ ეს. 59:9. ოს. 4:1.

+ ეს. 63:5.

+ ეფეს. 6:17. 1თეს. 5:8.

+ ეს. 45:6.

+ რომ. 11:26.

+ ეზეკ. 36:27.

+ ეს. 52:1. ლუკ. 1:78. იოან. 1:9.

+ ეფეს. 4:18.

+ ლუკ. 2:32.

+ ეს. 49:22; 66:12. გამოცხ. 21:24.

+ საქმე. 11:18.

+ ფსალმ. 71:10.

+ ეს. 11:14; 42:11. მალ. 1:11.

+ ფსალმ. 29:6. გამოცხ. 21:25.

+ იერ. 12:17. ზაქ. 14:17. ეს. 35:1.

+ ეს. 35:1.

+ ეს. 49:23.

+ ფსალმ. 54:11.

+ გამოცხ. 22:5.

+ ეს. 42:7.

+ ეს. 52:1; 61:3. გამოცხ. 21:27.

+ დაბ. 15:15.

+ ეს. 11:2; 42:7. ფსალმ. 146:3. ლუკ. 4:18.

+ ეს. 63:4. მათ. 5:4. ლუკ. 6:21.

+ ეს. 60:21.

+ ეს. 58:12. ეზეკ. 36:34.

+ ეს. 60:10.

+ იერ. 33:21. გამოცხ. 1:6; 21:26.

+ იგავ. 15:8.

+ ეს. 65:23. ზაქ. 8:13.

+ ეს. 45:8.

+ ეს. 42:14; 61:11; 64:12.

+ ეს. 56:5; 65:15. გამოცხ. 2:17.

+ 1პეტრ. 2:10.

+ სოფ. 3:17. მარკ. 2:19.

+ ეს. 41:27. იერ. 16:17.

+ ფსალმ. 101:15.

+ ეს. 54:9; 65:21. ამოს. 9:13. ეს. 41:16.

+ ეს. 57:14.

+ ეს. 51:11; 62:4. დან. 7:27.

+ ეს. 34:10.

+ გამოცხ. 19:13.

+ ეს. 43:25. გოდ. 1:15. იოან. 13:33.

+ ეს. 34:8; 61:2.

+ ფსალმ. 97:1. ეს. 59:16.

+ ეს. 49:26.

+ გამ. 19:4. რჯლ. 32:11-12.

+ გამ. 14:30.

+ გამ. 14:21. რიცხ. 14:17.

+ ფსალმ. 105:8.

+ რჯლ. 26:15.

+ ეს. 64:8.

+ რჯლ. 32:9. რომ. 11:7. 2კორ. 3:14.

+ ფსალმ. 73:1.

+ ფსალმ. 96:5. ლუკ. 10:24. გამოცხ. 22:20.

+ ფსალმ. 82:19.

+ მსაჯ. 5:5.

+ 1კორ. 2:9.

+ ფსალმ. 30:20.

+ ფსალმ. 89:5-6.

+ ეს. 63:16.

+ ფსალმ. 78:8.

+ ფსალმ. 78:1.

+ ეს. 62:1.

+ ეს. 66:19. რომ. 9:24; 10:20. ეფეს. 2:12-13.

+ იგავ. 1:24. ეს. 50:2.

+ რჯლ. 32:5. ეს. 1:29.

+ რჯლ. 14:8.

+ ეს. 66:5. იერ. 4:4. რომ. 14:3.

+ იერ. 17:1.

+ ეზეკ. 18:6.

+ მათ. 24:22.

+ იესო. 7:26. ეს. 35:2.

+ იერ. 7:18.

+ იგავ. 1:24. ეს. 66:4. იერ. 7:13; 35:14.

+ ლუკ. 6:25.

+ რიცხ. 5:21. საქმე. 11:26. გალ. 3:14.

+ რჯლ. 6:13.

+ ეს. 43:18; 66:22. 2პეტრ. 3:13. გამოცხ. 21:1.

+ იერ. 31:13.

+ ეს. 61:3; 62:5. გამოცხ. 21:4.

+ ზაქ. 8:4.

+ ეს. 2:8.

+ ფსალმ. 1:3; 91:13.

+ ეს. 61:9. ებრ. 6:10.

+ ფსალმ. 33:16. ეს. 58:9.

+ ეს. 11:6.

+ საქმე. 7:49.

+ ეს. 57:15.

+ იგავ. 1:24. ეს. 64:12. იერ. 7:13.

+ გამოცხ. 18:6.

+ ეს. 54:1; 60:4.

+ იერ. 3:19.

+ ეს. 61:2-3. ლუკ. 6:21.

+ ეს. 60:16.

+ ეს. 60:4.

+ ეს. 35:10; 51:11.

+ ფსალმ. 49:5. 2თეს. 1:8.

+ იერ. 25:33. გამოცხ. 19:21.

+ გამოცხ. 7:9.

+ გამ. 19:5. ეს. 65:1.

+ ეს. 49:22; 60:7. იობ. 15:16.

+ 1პეტრ. 2:9. გამოცხ. 1:6.

+ ეს. 65:17.

+ რიცხ. 28:10. გამოცხ. 15:4.

+ მარკ. 9:44.

იერემია
იერემია

1

2

3

4

5

6

7

8

9

10

11

12

13

14

15

16

17

18

19

20

21

22

23

24

25

26

27

28

29

30

31

32

33

34

35

36

37

38

39

40

41

42

43

44

45

46

47

48

49

50

51

52

1
იერემიას წიგნი

შესავალი

1^1სიტყვა იერემიასი, ხილკიაჰუს ძისა, რომელიც ყანათოთელ მღვდელთაგან იყო ბენიამინის ქვეყანაში, +

2რომელზეც იყო სიტყვა უფლისა იოშიას, ყამონის ძის, იუდას მეფის დღეებში, მისი მეფობის მეცამეტე წელს. +

3და იყო იეჰოიაკიმის, იოშიას ძის, იუდას მეფის დღეებში, ციდკიაჰუს, იუდას მეფის იოშიას ძის, მეთერთმეტე წლის ბოლომდე, იერუსალიმის განდევნამდე მეხუთე თვეს. +

იერემიას მოხმობა

4იყო სიტყვა უფლისა ჩემდამი:

5„სანამ გამოგსახავდი მუცელში, მე გიცნობდი შენ; და სანამ გამოხვიდოდი საშოდან, მე განგწმიდე შენ, ხალხების წინასწარმეტყველად განგაწესე.“

6ვთქვი: „უფალო, უფალო, მე არ ვიცი ლაპარაკი, რადგან ყმაწვილი ვარ.“

7და მითხრა მე უფალმა: „ნუ იტყვი: ‘ყმაწვილი ვარ,’ რადგან ყველგან, სადაც კი მიგავლენ, წახვალ და ყოველივეს, რასაც გიბრძანებ,

8ნუ შეგეშინდება მათი, რადგან შენთანა ვარ შენს გადასარჩენად!“ – სიტყვა უფლისა. +

9და გამოიწვდინა უფალმა თავისი ხელი და შეეხო ჩემს ბაგეს და მითხრა მე უფალმა: „აჰა, მე ჩაგიდევი ჩემი სიტყვები ბაგეში. +

10ნახე, მე დაგაყენე შენ ამ დღეს ხალხებსა და სამეფოებზე, რათა აღმოფხვრა და შემუსრო, მოსპო და დაანგრიო, ააშენო და დარგო.“

11და იყო სიტყვა უფლისა ჩემდამი: „რას ხედავ შენ, იერემია?“ და ვუთხარი მე: „ნუშის ხის კვერთხს ვხედავ მე.“

12და მითხრა მე უფალმა: „კარგად ხედავ, რადგან მე ვაჩქარებ ჩემს სიტყვას შესასრულებლად.“ +

13და იყო სიტყვა უფლისა ჩემდამი მეორედ ასე: „რას ხედავ შენ?“ და ვუთხარი: „მოთუხთუხე ქვაბს ვხედავ, ჩრდილოეთისაკენ მიმართულს.“

14და მითხრა მე უფალმა: „ჩრდილოეთიდან დაიწყება უბედურება ქვეყნის ყველა მცხოვრებზე. +

15რადგან მე მოვუხმობ ჩრდილოეთის სამეფოების ყველა ტომს,“ – სიტყვა უფლისა, – „და მოვლენ და დადგამს თითოეული თავის ტახტს იერუსალიმის კარიბჭეთა შესასვლელში, და მის ყველა გალავანზე ირგვლივ და იუდას ყველა ქალაქზე. +

16და წარმოვთქვამ მე ჩემს სამართალს მათზე მათი ყველა ბოროტმოქმედების გამო, რადგან დამტოვეს მე და სხვა ღმერთებს უკმევდნენ და თავიანთ ნახელავს სცემდნენ თაყვანს.

17შენ კი შემოისარტყლე წელი და ადექ და უთხარი მათ ყოველივე, რასაც მე გიბრძანებ, ნუ დაფრთხები მათ წინაშე, რომ მეც არ დაგაფრთხო. +

18და მე გაქციე შენ დღეს გამაგრებულ ქალაქად და რკინის სვეტად და სპილენძის გალავნად მთელს ამ ქვეყანაზე – იუდას მეფეების, მისი მთავრების, მისი მღვდლების და მთელი ქვეყნის ხალხის წინააღმდეგ. +

19და შეგებრძოლებიან ისინი, მაგრამ ვერ დაგძლევენ, რადგან მე შენთანა ვარ შენს გადასარჩენად!“ – სიტყვა უფლისა.

2
ისრაელი უარყოფს ღმერთს

2^1და იყო სიტყვა უფლისა ჩემდამი ასე:

2„წადი და გამოაცხადე იერუსალიმის გასაგონად: ‘ასე თქვა უფალმა: მე მახსოვს შენი კეთილგანწყობილება ჩემდამი შენს სიყმაწვილეში; შენი ჩემდამი სიყვარული, როდესაც პატარძალი იყავი; უკან რომ მომდევდი უდაბნოში, დაუთესავ ქვეყანაში.

3უფლის წმიდა იყო ისრაელი, პირველნაყოფი მისი მოსავლისა; ყველა მისი შემჭმელი დადანაშაულდება, უბედურება მიეწევა მათ!“ – სიტყვა უფლისა.

4ისმინეთ სიტყვა უფლისა, იაკობის სახლო და ისრაელის სახლის ყველა საგვარეულოვ,

5ასე თქვა უფალმა: „რა უსამართლობა ჰპოვეს თქვენმა მამებმა ჩემში, რომ გამშორდნენ მე და მისდიეს ამაოებას და გახდნენ ამაონი?

6და არ თქვეს: ‘სად არის უფალი, რომელმაც გამოგვიყვანა ჩვენ ეგვიპტის ქვეყნიდან? გვატარებდა ჩვენ უდაბნოში, მოშიშვლებულ და თხრილებიან ქვეყანაში, ურწყულ და აჩრდილთა ქვეყანაში, ქვეყანაში, სადაც არავის არ გაუვლია და სადაც არავინ სახლობს?’

7და მოგიყვანეთ ნაყოფიერ ქვეყანაში, რათა გეჭამათ მისი ნაყოფი და მისი დოვლათი. მოხვედით და შებილწეთ ჩემი ქვეყანა და ჩემი სამკვიდრებელი სისაძაგლედ აქციეთ.

8მღვდლები არ კითხულობდნენ: ‘სად არის უფალი?’ და რჯულის დამჭერნი არ მიცნობდნენ მე, და მწყემსნი დანაშაულს ჩადიოდნენ ჩემს წინააღმდეგ, წინასწარმეტყველნი ბაყალის სახელით წინასწარმეტყველებდნენ და ურგებებს ედევნებოდნენ.

9ამიტომ კიდევ დაგიწყებთ დავას თქვენ,“ – სიტყვა უფლისა, – „და თქვენს შვილთაშვილებსაც დავუწყებ დავას.

10რადგან დაიარეთ ქითიმელთა კუნძულები და ნახეთ და კედარში გაგზავნეთ, და ყურადღებით დააკვირდით და ნახეთ – ყოფილა კი ამის მსგავსი?

11განა გადაცვალა რომელიმე ხალხმა თავისი ღმერთები? თუმცა ისინი არ არიან ღმერთები. ჩემმა ხალხმა კი გადაცვალა თვისი დიდება ურგებში.

12გაიკვირვეთ ეს, ცანო, და შეძრწუნდით, აოხრდით ფრიად,“ – სიტყვა უფლისა. –

13„რადგან ორი სიბოროტე ჩაიდინა ჩემმა ერმა: მე, ცოცხალი წყლის წყარო, დამტოვეს, რათა თავიანთთვის ამოეკვეთათ ჭები, დაბზარული ჭები, რომლებიც ვერ დააკავებენ წყალს. +

14მონაა ისრაელი, თუ მონის სახლშია დაბადებული, რატომ იქცა იგი ნადავლად?

15მასზე ღრიალებდნენ ლომის ბოკვერნი, გამოსცემდნენ თავიანთ ხმას და უდაბურად აქციეს მისი ქვეყანა, მისი ქალაქები გადამწვარი და უკაცრიელია.

16ნოფის და თახფანესეს ძეებმაც დაგიმსხვრიეს შენ კეფა.

17განა იმის გამო არ დაგემართა ეს, რომ მიატოვე შენი უფალი, შენი ღმერთი იმ დროს, როდესაც გზაზე მიჰყავდი?

18ახლა კი, რა გინდა შენ ეგვიპტის გზაზე? ნილოსის წყლის დალევა? რა გინდა აშურის გზაზე? ევფრატის წყლის დალევა?

19შენი ბოროტმოქმედება დაგსჯის შენ და შენი განდგომილებანი გამხილებს შენ. გაიგებ და დაინახავ, რა ცუდი და მწარეა, რომ დატოვე უფალი, შენი ღმერთი, და შიში არ გაქვს ჩემს წინაშე!“ – სიტყვა უფლისა, ყოვლადძლიერი ღმერთისა. –

20„რადგან ძველთაგან დალეწე შენი უღელი, დაწყვიტე შენი ბორკილები და თქვი: ‘არ ვემსახურები მეტად კერპებს,’ მაგრამ ყოველ მაღალ ბორცვზე და ყოველი ამწვანებული ხის ქვეშ მეძავივით წვებოდი. +

21მე კი დაგრგე, როგორც რჩეული ვაზი, როგორც ჭეშმარიტი თესლი, და როგორ გადამექეცი ველურ, უცხო რტოდ!

22ამიტომ კიდევაც რომ გაირეცხო გვარჯილით და მრავლად იხმარო შენ ნაცარტუტა, ლაქად დარჩება შენი ურჯულოება ჩემს წინაშე!“ – სიტყვა უფალი ღმერთისა. – +

23„როგორ იტყვი: ‘არ შევბილწულვარ, არ მივლია ბაყალთა კვალზე?’ შეხედე შენს გზას ხეობაში, შეიგნე რა ჰქენი შენ, მარდო აქლემო, მოწანწალევ შენს გზებზე.

24უდაბნოსთან შეჩვეულ კანჯარს, თავისი სულის ვნებით რომ ისუნთქავს ჰაერს, ვინ მოაბრუნებს მისი ავხორცობიდან? ყოველი მისი მძებნელი არ დაიღლება, იპოვნის მის თვეში.

25დაიცავი შენი ფეხები ფეხშიშვლობისგან და შენი ყელი – წყურვილისაგან. მაგრამ შენ თქვი: ‘უიმედოა! რადგან მიყვარს უცხონი და ვივლი მათ კვალზე.’

26როგორც ქურდია შერცხვენილი, როცა წაასწრებენ, ისე შერცხვება ისრაელის სახლი, ისინი, მათი მეფენი, მათი მთავარნი და მათი მღვდლები და მათი წინასწარმეტყველნი,

27რომლებიც ეუბნებიან ხეს: ‘შენ მამა ხარ ჩემი!’ და ქვას: ‘შენ მშობე მე!’ რადგან ზურგი მაქციეს მე და არა პირი, ხოლო თავიანთი უბედურობის დროს ამბობენ: ‘ადექი და გვიხსენი ჩვენ!’

28სად არიან შენი ღმერთები, რომლებიც გაიკეთე შენთვის? ადგნენ, აბა, თუ გიხსნიან შენი უბედურების ჟამს, რადგან შენი ქალაქების რიცხვისამებრ იყვნენ შენი ღმერთები, იუდა!

29რატომ დაობთ ჩემთან? თქვენ ყველამ ჩაიდინეთ დანაშაული ჩემს წინაშე,“ – სიტყვა უფალი ღმერთისა. –

30„ამაოდ ვცემდი თქვენს ძეთ, დარიგება არ მიიღეს. თქვენმა მახვილმა, როგორც მომსპობმა ლომმა, შეჭამა თქვენი წინასწარმეტყველნი. +

31თაობავ, შეიგნე უფლის სიტყვა. უდაბნო ვიყავი ისრაელისათვის თუ წყვდიადის ქვეყანა? რატომ თქვა ჩემმა ერმა: ‘დაგშორდით შენ, აღარ მოვალთ შენთან?’

32განა დაივიწყებს ქალწული თავის მორთულობას? პატარძალი – თავის ბაფთებს? ჩემმა ხალხმა კი დამივიწყა მე – დღეებს არა აქვს რიცხვი.

33რა კარგად მართავ შენს გზას სიყვარულის ძებნაში! ამიტომ თვით ბოროტთაც ასწავლე შენი გზები.

34შენი სამოსელის კალთებზეც იქნა ნაპოვნი უდანაშაულო ღატაკთა სულების სისხლი; ხვრელებში არ გიპოვნია შენ ისინი, მაგრამ ყოველივე ამასთან ერთად,

35შენ თქვი: ‘რადგან უდანაშაულო ვარ, მიიქცა მისი რისხვა ჩემგან!’ მაგრამ აჰა, მე გაგასამართლებ შენ შენი ნათქვამის გამო: ‘არ შემიცოდავს!’ +

36როგორ ამცირებ შენს თავს, შენს გზას რომ იცვლი. ეგვიპტისგანაც შერცხვები შენ, როგორც აშურისაგან შერცხვი.

37მისგანაც გამოხვალ შენ და ხელები თავზე გექნება შემოწყობილი, რადგან მოიძულა უფალმა შენი იმედები და არ გექნება მათთან წარმატება. +

3

მონანიებისაკენ მოხმობა

3^1ამბობს უფალი: „თუ კაცი გაუშვებს თავის ცოლს, მისგან წავა და სხვა კაცს გაჰყვება, განა კიდევ დაბრუნდება ეს კაცი იმ ცოლთან? განა სიბილწით არ შეიბილწება ის ქვეყანა? შენ კი მეძაობდი მრავალ საყვარელთან და ახლა ბრუნდები ჩემთან!“ – სიტყვა უფლისა. –

2„მიაპყარ შენი თვალები ხრიოკ მაღლობებს და ნახე, სად არ უმრუშიათ შენთან? გზებზე უჯექი მათ, როგორც არაბი უდაბნოში. და შებილწე შენ ქვეყანა შენი სიძვითა და შენი ბოროტებით.

3და შეკავებული იყო წვიმები და გაზაფხულის წვიმა არ იყო, მაგრამ შენ გქონდა მეძავი ქალის შუბლი – უკუაგდე სირცხვილი.

4განა ახლახან არ დამიძახე: ‘ჩემო მამავ, ჩემი სიყმაწვილის მეგობარი ხარ შენ. +

5საუკუნოდ შეინარჩუნებს თავის რისხვას? ან სამარადისოდ შეინახავს?’ თქვი ეს და ჩაიდინე ბოროტებანი, როგორც კი შეგეძლო!“

იერემია მეორედ იგზავნება

განდგომილ ისრაელთან

6და მითხრა მე უფალმა მეფე იოშიას დღეებში: „შენ ნახე, რაც გააკეთა განდგომილმა ისრაელმა? მიდიოდა ის ყველა მაღალ მთაზე და ყოველი ამწვანებული ხის ქვეშ და იქ მეძაობდა. +

7და ვთქვი მე: ‘ყოველივე ამის გაკეთების შემდეგ მობრუნდება ჩემსკენ!’ და არ მობრუნდა. და ნახა ეს მისმა მოღალატე დამ – იუდამ. +

8და დავინახე, რომ ყოველივე იმის გამო, რომ იმრუშა განდგომილმა ისრაელმა, გავუშვი იგი და მივეცი მას გაყრის წერილი, არ შეეშინდა მის მოღალატე დას – იუდას, და წავიდა და ისიძვა მანაც. +

9და თავისი თავქარიანი სიძვით შებილწა მან ეს ქვეყანა და მრუშობდა ის ქვასთან და ხესთან. +

10და მაინც არ მობრუნდა ჩემსკენ მთელი გულით იუდა, მისი მოღალატე და, არამედ მხოლოდ თვალთმაქცურად!“ – სიტყვა უფლისა.

11და მითხრა მე უფალმა: „განდგომილი ისრაელის სული მოღალატე იუდაზე უფრო მართალია. +

12წადი და გამოაცხადე ეს სიტყვები ჩრდილოეთში და თქვი: ‘მობრუნდი, განდგომილო ისრაელო! მე არ დავცემ ჩემს სახეს თქვენზე რისხვით, რადგან შემწყალებელი ვარ მე!’ – სიტყვა უფლისა. – „და არ შეგინახავ ბოროტებას საუკუნოდ. +

13ოღონდ შეიცანი შენი ურჯულოება, რომ შენი უფალი ღმერთის მიმართ ჩაიდინე დანაშაული და გაჰფანტე შენი გზები უცხოებში, ყოველი ამწვანებული ხის ქვეშ და ჩემს ხმას არ მოუსმინეთ!“ – სიტყვა უფლისა. –

14„მობრუნდით, განდგომილო ძენო,“ – სიტყვა უფლისა, – „რადგან მე პატრონი ვარ თქვენი, აგიყვანთ თქვენ ერთი ქალაქიდან და ორი გვარიდან და მოგიყვანთ სიონში. +

15და მოგცემთ თქვენ მწყემსებს ჩემი გულისამებრ და დაგმწყემსავენ თქვენ ცოდნითა და გაგებით.

16და როდესაც გამრავლდებით და ინაყოფიერებთ იმ დღეებში“, – სიტყვა უფლისა, – „აღარ იტყვიან მეტად: ‘კიდობანი უფლის აღთქმისა’ და არ მოუვათ გულში და არ გაიხსენებენ მას, და არ მოისაკლისებენ მას და აღარ გაკეთდება ის.

17იმ დროს იერუსალიმს უწოდებენ ‘უფლის ტახტს’ და ყველა ხალხები უფლის სახელით შეიკრიბებიან იერუსალიმში და აღარ ივლიან მეტად თავიანთი ბოროტი გულის შეუპოვრობით. +

18იმ დღეებში წავლენ იუდას სახლის ძენი ისრაელის სახლთან ერთად და მივლენ ჩრდილოეთის ქვეყნიდან ქვეყანაში, რომელიც მე დავუმკვიდრე თქვენს მამებს. +

19და მე ვთქვი: ‘როგორ დაგაყენო ძეთა შორის და როგორ მოგცე შენ სანატრელი ქვეყანა, უმშვენიერესი სამკვიდრებელი ხალხებისა?’ და მიწოდებ მე: ‘ჩემო მამავ!’ და არ განდგები ჩემგან.

20მართლაც, როგორც ცოლი ღალატობს თავის ქმარს, ისე მიღალატეთ თქვენ, ისრაელის სახლო!“ – სიტყვა უფლისა.

21ხრიოკ მაღლობებზე ისმის ხმა, ისრაელის ძეთა მავედრებელი ტირილი, რადგან მათ გაიმრუდეს თავიანთი გზა, დაივიწყეს უფალი, მათი ღმერთი.

22„მობრუნდით, განდგომილო ძენო, მე განვკურნავ თქვენს განდგომას!“ აჰა, ჩვენ მოვედით შენთან, რადგან შენა ხარ უფალი, ჩვენი ღმერთი. +

23მართლაც, მხოლოდ სიცრუეა ბორცვებიდან და ხმაური მთებიდან, მართლაც უფალში, ჩვენს ღმერთშია ისრაელის ხსნა.

24და სირცხვილი ჭამდა ჩვენი სიყმაწვილიდან ჩვენი მამების ნაჯაფარს, მათ ცხვარსა და მათ ძროხას, მათ ძეთ და მათ ასულთ. +

25დავწვეთ სირცხვილში და ჩვენი შერცხვენა დაგვფარავს ჩვენ, რადგან უფალს, ჩვენს ღმერთს, შევცოდეთ ჩვენ და ჩვენმა მამებმა ჩვენი სიყმაწვილიდან, და დღემდე არ ვუსმენდით უფლის, ჩვენი ღმერთის ხმას.“ +

4
გაგრძელება

4^1„თუ მობრუნდები, ისრაელ,“ – სიტყვა უფლისა, – „ჩემსკენ მობრუნდები, და თუ მომაშორებ შენს სისაძაგლეებს, მაშინ აღარ იხეტიალებ.

2და თუ დაიფიცებ: ‘როგორც ცოცხალია უფალი!’ ჭეშმარიტებაში, სამართალსა და სიმართლეში, მაშინ იკურთხებიან მასში ხალხები და მასშივე იქნებიან ქებულნი.“ +

3რადგან ასე უთხრა უფალმა იუდას კაცებს და იერუსალიმს: „მოხანით თქვენთვის ანეული და ნუ დათესავთ ეკალთა შორის.

4წინადაიცვითეთ უფლისათვის და მოიცილეთ წინადაუცვეთლობა თქვენი გულისა, იუდას კაცებო და იერუსალიმის მკვიდრნო, ცეცხლივით არ გამოვიდეს ჩემი გულისწყრომა და არ აგიზგიზდეს ჩაუქრობლად თქვენი ბოროტი ნამოქმედარის გამო.“ +

5აუწყეთ იუდაში და იერუსალიმში: „გამოაცხადეთ და თქვით, აახმიანეთ საყვირი ქვეყანაში, იყვირეთ მთელი ხმით და თქვით: შეგროვდით და წავიდეთ გამაგრებულ ქალაქებში.

6‘სიონისკენ!’ აღმართეთ ალამი. გაიქეცით, ნუ გაჩერდებით, რადგან უბედურება და დიდი დაღუპვა მომაქვს ჩრდილოეთიდან.“

7ლომი გამოვიდა თავისი ტევრიდან, და ხალხების მომსპობი დაიძრა, გამოვიდა თავისი ადგილიდან, რათა გაატიალოს შენი ქვეყანა. აოხრდება შენი ქალაქები, გაუკაცრიელდება.

8ამის გამო შემოირტყით ძაძა, იგლოვეთ და იქვითინეთ: „რადგან უფლის რისხვის ალი არ მიქცეულა ჩვენგან.“

9„და იქნება იმ დღეს,“ – სიტყვა უფლისა, – „ჩაკვდება მეფის გული და მთავართა გული, და შეძრწუნდებიან მღვდლები და წინასწარმეტყველნი გაოცდებიან. +

10და ვთქვი მე: ‘ოი, უფალო ღმერთო! მართლაც შენ მოატყუე ეს ხალხი და იერუსალიმი, რომ უთხარი: ‘მშვიდობა გექნებათ თქვენ!’ მახვილი კი მისწვდა მათ სულს.’ +

11იმ დროს ნათქვამი იქნება ამ ერისა და იერუსალიმის მიმართ: ‘მწველი ქარი მოდის უდაბნოს ხრიოკ მაღლობებიდან ჩემი ერის ასულის გზაზე – არც გასანიავებლად და არც გასაწმედად.’“ +

12ქარი, ამათზე ძლიერი, მოვა ჩემთან. ახლა მეც წარმოვთქვამ განაჩენს მათზე. +

13აჰა, ღრუბელივით ამოვა იგი და ქარიშხალივით მისი ეტლები. არწივებზე სწრაფნი არიან მისი ცხენები, ვაი ჩვენ, რადგან გავიძარცვეთ.“

14გაირეცხე ბოროტისაგან შენი გული, იერუსალიმო, რათა გადარჩე. როდემდე იბუდებენ შენში შენი ბოროტეული ზრახვანი.

15რადგან ხმა აუწყებს დანიდან და უბედურებას აცხადებს ეფრემის მთიდან.

16შეახსენეთ ხალხებს, აჰა, გამოაცხადეთ, ალყის შემომრტყმელნი მოდიან შორეული ქვეყნიდან და თავიანთი ხმით აყრუებენ იუდას ქალაქებს.

17‘როგორც ველის მცველნი, მის წინააღმდეგ არიან ირგვლივ, რადგან მე აღმიდგა,’ სიტყვა უფლისა.

18შენმა გზამ და შენმა საქმეებმა მოგიტანა შენ ესენი, ეს არის შენი ბოროტება, რარიგ მწარეა, რადგან მიაღწია შენს გულამდე.

19შიგანი ჩემი, შიგანი ჩემი! მე ვკანკალებ! მტკივა ჩემი გულის კედლები, მიკვნესის გული! არ დავდუმდები, რადგან საყვირის ხმა მესმის, სულო ჩემო, საბრძოლო ყიჟინა! +

20უბედურება უბედურებას მოსდევს, რადგან გაიძარცვა მთელი ქვეყანა, უცებ გაიძარცვა ჩემი კარვები, წამში – ჩემი ფარდები.

21როდემდე უნდა ვუყურებდე ალამს, მესმოდეს რქის საყვირის ხმა?

22რადგან სულელია ჩემი ხალხი, მე არ მიცნობს, ბრიყვი შვილები არიან ისინი. უგნურნი არიან ისინი, მაგრამ ბრძენნი – საბოროტოდ, სიკეთის გაკეთება არ იციან.

23ვუყურებ ქვეყანას და აჰა, უსახურია და უდაბური, ცას – და არ არის მისგან ნათელი.

24ვუყურებ მთებს და აჰა, ირყევიან ისინი და ზანზარებს ყველა ბორცვი.

25ვუყურებ და აჰა, ადამიანი აღარ არის და ცის ყველა ფრინველი გაფრინდა, +

26ვუყურებ და აჰა, ნაყოფიერი მხარე უდაბნოდ იქცა და ყველა მისი ქალაქი გაცამტვერდა უფლის წინაშე, მისი რისხვის ალის წინაშე.

27რადგან ასე თქვა უფალმა: ‘მთელი ქვეყანა გაუკაცრიელდება, მაგრამ ბოლომდე არ მოვსპობ. +

28ამაზე იგლოვებს ქვეყანა და მაღლა ცა დაბნელდება, რადგან მე წარმოვთქვი, მე ჩავიფიქრე არ ვინანებ და არ დავიხევ მისგან.

29მხედართა და მშვილდოსანთა ხმაზე გარბის მთელი ქალაქი, შევიდნენ უღრანებში და ავიდნენ კლდეებზე, მთელი ქალაქი მიტოვებულია და კაციშვილი არ ცხოვრობს მასში.“

30შენ კი, გაძარცვულო, რას გააკეთებ? თუმცა ჩაიცმევ მეწამულს, თუმცა შეიმკობი ოქროს სამკაულებით, თუმცა გაიფართოვებ შენს თვალებს საგრემლით, ამაოდ ლამაზდები – შეგიზიზღეს საყვარლებმა, შენს სულს ეძიებენ.

31რადგან ხმა მესმა, თითქოს მშობიარე ქალისა, კივილი პირველად მშობიარისა, ხმა სიონის ასულისა. ქვითინით გაიწვდის ის თავის ხელებს: ‘ვაიმე, დაიღალა ჩემი სული მკვლელების წინაშე!’“

5
იერემია წინასწარმეტყველებს უფლის სამართალს

5^1„გაიარ-გამოიარეთ იერუსალიმის ქუჩებში, გაიხედ-გამოიხედეთ და მოიკითხეთ მის მოედნებზე, და თუ იპოვით კაცს, სამართლის მქმნელს, ჭეშმარიტების მძებნელს, მაშინ მეც ვაპატიებდი მას. +

2და თუ ამბობენ ისინი: ‘როგორც ცოცხალია უფალი!’ ნამდვილად ტყუილად იფიცებიან.“

3უფალო, შენი თვალი ხომ ჭეშმარიტებისკენაა მიპყრობილი. შენ სცემ მათ, ისინი კი ვერ გრძნობენ, შენ სპობ მათ, მაგრამ არ სურთ დარიგების მიღება. გაიქვავეს პირისახე კლდეზე მეტად, არ სურთ მოქცევა.

4და მე ვთქვი ჩემთვის: „ესენი ხომ გლახაკები არიან, გასულელდნენ, რადგან არ იციან უფლის გზა, თავიანთი ღმერთის სამართალი.

5წავალ დიდებულებთან და ვილაპარაკებ მათთან, რადგან მათ იციან უფლის გზა, თავიანთი ღმერთის სამართალი.“ მაგრამ მათ ერთად დალეწეს უღელი, დაწყვიტეს ბორკილები.

6ამის გამო დასცემს მათ ლომი ტყიდან, ტრამალის მგელი გაძარცვავს მათ, ვეფხვი დაუდარაჯებს მათ ქალაქებს, ყველა იქიდან გამოსული დაიგლიჯება, რადგან გამრავლდა მათი დანაშაული, გაიზარდა მათი განდგომა. +

7„როგორ გაპატიო ეს? შენმა ძეებმა დამტოვეს მე, და იფიცებდნენ ღმერთებს, რომელნიც არ არიან ღმერთები. როდესაც გავაძღე მე ისინი, მაშინ მრუშობდნენ და მეძავის სახლში იკრიბებოდნენ.

8ისინი გამძღარი, ატროყებული ცხენებივით არიან: ყოველი კაცი თავისი მოყვასის ცოლს ეჭიხვინება.

9და ამათ გამო არ დაგსჯით?“ – სიტყვა უფლისა, – „და ასეთ ხალხზე არ იძიებს შურს ჩემი სული?

10ადით მის მწკრივებზე და მოსპეთ, მაგრამ სრულ მოსპობას ნუ იქმთ. ყლორტები მოაშორეთ, რადგან უფლისანი არ არის ისინი. +

11რადგან მიღალატა მე ისრაელის სახლმა და იუდას სახლმა!“ – სიტყვა უფლისა. –

12„უფალზე ცრუობდნენ და ამბობდნენ: ‘არ არის ის და არ მოვა ჩვენზე უბედურება, და მახვილსა და შიმშილს არ ვიხილავთ.’ +

13და წინასწარმეტყველნი ქარად იქცევიან და სიტყვა არ არის მათში. ასე დაემართება მათ.“

14ამიტომ ასე თქვა უფალმა, მხედრობათა ღმერთმა: „რადგან თქვენ ამბობდით ასეთ სიტყვას, მე ვაქცევ შენს პირში ჩემს სიტყვებს ცეცხლად, ხოლო ამ ერს – შეშად, რომელსაც ის შთანთქავს!

15აჰა, მე მოვიყვან თქვენზე ხალხს შორიდან, ისრაელის სახლო!“ – სიტყვა უფლისა. – „ძლიერი ხალხია იგი, ძველი ხალხია იგი, ხალხი, რომლის ენა არ იცი შენ და ვერ გაიგებ, რას ილაპარაკებს. +

16მისი კაპარჭი ღია საფლავივითაა, ყველანი მამაცი მეომარნი არიან.

17და შეჭამს ის შენს სამკალს და შენს პურს, შეჭამს შენს ძეთ და შენს ასულთ, შეჭამს შენს ცხვარსა და შენს ძროხას, შეჭამს შენს ვაზსა და შენს ლეღვს, მახვილით მოაოხრებს შენს გამაგრებულ ქალაქებს, რომლებზეც დაიმედებული ხარ.

18და იმ დღეებშიც,“ – სიტყვა უფლისა, – „არ მოგსპობთ თქვენ მთლიანად.

19და თუ იტყვით: ‘რის გამო გაგვიკეთა ჩვენ უფალმა, ჩვენმა ღმერთმა ეს ყოველივე?’ მაშინ უთხარი მათ: ‘როგორც თქვენ მიმატოვეთ მე და ემსახურებოდით უცხო ღმერთებს თქვენს ქვეყანაში, ასევე ემსახურებით უცხოებს იმ ქვეყანაში, რომელიც თქვენი არ არის.“ +

20აუწყეთ ეს იაკობის სახლში და გამოაცხადეთ ეს იუდაში ასე:

21ისმინეთ ეს, სულელო და უგუნურო ხალხო! თვალები აქვთ მათ და ვერ ხედავენ, ყურები აქვთ მათ და ვერ ისმენენ. +

22„განა ჩემი არ გეშინიათ?“ – სიტყვა უფლისა, – „ჩემს წინაშე არ თრთიხართ, რომელმაც დავდე ქვიშა ზღვის საზღვრად, საუკუნო მიჯნად, რომელსაც ვერ გადალახავს; და ბობოქრობენ მისი ტალღები, მაგრამ ვერ სძლევენ და ღრიალებენ, მაგრამ ვერ გადალახავენ მას.

23ამ ერს კი ურჩი და მეამბოხე გული ჰქონდა, განმშორდნენ ისინი და წავიდნენ.

24და არ თქვეს თავიანთ გულში: ‘გვეშინოდეს უფლისა, ჩვენი ღმერთისა, რომელიც გვაძლევს ჩვენ შემოდგომის წვიმას და გაზაფხულის წვიმას თავის დროზე, მკისათვის დადგენილ შვიდეულებს გვინახავს ჩვენ.’

25თქვენმა ურჯულოებამ მიაქცია ესენი, და თქვენმა ცოდვებმა შეაკავეს თქვენგან ეს სიკეთე.

26რადგან ჩემს ერში მოიპოვებიან ბოროტეულნი, თავწახრით არიან ჩასაფრებულნი, როგორც ფრინველზე მონადირენი, დგამენ ხაფანგებს, რათა შეიპყრონ ადამიანები.

27როგორც გალიაა სავსე ფრინველებით, ისე მათი სახლია სავსე სიცრუით. ამიტომ განდიდდნენ და გამდიდრდნენ ისინი,

28დასუქდნენ, დასქელდნენ, გადააჭარბეს ბოროტების საქმეში, სასამართლო საქმეს, ობლის საქმეს არ არჩევდნენ, რომ წარმატებულიყვნენ, და ღარიბთა უფლებას არ იცავდნენ. +

29ამათ გამო არ დაგსჯი?“ – სიტყვა უფლისა, – „განა ასეთ ხალხზე არ იძიებს შურს ჩემი სული?

30გასაოცარი და საშინელი ხდება ქვეყანაზე.

31წინასწარმეტყველნი ტყუილს წინასწარმეტყველებენ და მღვდლები ბატონობენ მათი ხელით, ჩემს ერს კი უყვარს ეს, მაგრამ რას იზამთ საბოლოოდ?“

6
გაგრძელება

6^1„თავი შეაფარეთ, ბენიამინის ძენო, იერუსალიმის შუაგულიდან, და თეკოაყში ჩაჰბერეთ საყვირს და ბეთ-ჰაქერემზე აღმართეთ ნიშანი, რადგან უბედურება და დიდი დაღუპვა მოდის ჩრდილოეთიდან.

2მშვენიერი და ნებიერი მეჩვენებოდა მე სიონის ასული.

3მასთან მოვლენ მწყემსნი და მათი სამწყსონი, და გაშლიან მასზე ირგვლივ კარვებს და თითოეული თავის ნაკვეთზე დამწყესავს.

4მოემზადეთ მასთან საბრძოლველად, ადექით და ავიდეთ შუადღისას; ვაი ჩვენ, რადგან გადაიხარა დღე, რადგან წაგრძელდა საღამოს ჩრდილები. +

5ადექით და ავიდეთ ღამით და მოვსპოთ მათი სასახლეები,“

6რადგან ასე თქვა უფალმა ცაბაოთმა: „დაჩეხეთ ხეები და დაყარეთ იერუსალიმის წინ მიწაყრილი, ეს ქალაქი უნდა დაისაჯოს – მხოლოდ ძალადობაა მის შუაგულში.

7როგორც ჭა ამოანთხევს წყალს, ისე ამოანთხევს ის თავის სიბორორტეს, ძარცვა და ძალმომრეობა ისმის მასში, ჩემს წინაშე სნეულება და ჭრილობებია გამუდმებით.

8შეიგნე, იერუსალიმო, სანამ ზურგს შეგაქცევდეს ჩემი სული, სანამ გაქცევდე უდაბნოდ და უკაცრიელ ქვეყანად.“ –

9ასე თქვა უფალმა ცაბაოთმა: – „ყურძენივით მოიმცვრევენ ისრაელის ნარჩენს; გაიწოდე ხელი ვაზისაკენ, როგორც ყურძნის მკრეფავმა.“

10„ვის ველაპარაკო? ვინ გავაფრთხილო, რომ მოისმინონ? აჰა, წინადაუცვეთელია მათი სასმენელნი და არ შეუძლიათ გაგონება. აჰა, უფლის სიტყვა შერცხვენად ჰქონდათ მათ, არ მოსწონდათ იგი.

11და მე გავივსე უფლის რისხვით, არ შემიძლია მისი შეკავება.“ „გადმოღვარე ქუჩებში ბავშვებზე და ერთად შეკრებილ ჭაბუკებზე, რადგან ქმარიც ცოლთან ერთად შეიპყრობა, მოხუცი – დღეებსავსესთან ერთად.

12და მათი სახლები სხვებს გადაეცემა, ყანებთან და ცოლებთან ერთად, რადგან გავიწვდი ჩემს ხელს ამ ქვეყნის მცხოვრებლებზე,“ – სიტყვა უფლისა. –

13„რადგან პატარიდან დიდამდე მათგან ყველანი ანგარებით არიან შეპყრობილი და წინასწარმეტყველიდან მღვდლამდე ყველა ტყუილის მოქმედია. +

14ჩემი ხალხის ჭრილობას კი ადვილად კურნავენ, რომ ამბობენ: ‘მშვიდობა, მშვიდობა!’ მაგრამ არ არის მშვიდობა.

15რცხვენიათ კი მათ, სისაძაგლე რომ ჩაიდინეს? არც რცხვენიათ, არც აუგი იციან, ამიტომ დაეცემიან ისინი დაცემულთა შორის. იმ დროს, როდესაც მოვკითხავ მათ, წაიბორძიკებენ ისინი,“ – თქვა უფალმა. +

16ასე თქვა უფალმა: „შეჩერდით გზებზე და გაიხედეთ, და გაიკითხეთ უძველესს ბილიკებზე – რომელი გზაა უკეთესი? – და იარეთ მასზე და მოუპოვეთ შვება თქვენს სულებს. მაგრამ მათ თქვეს: ‘არ ვივლით!’ +

17და დაგიყენეთ დარაჯები; ყური დაუგდეთ საყვირის ხმას! მაგრამ მათ თქვეს: ‘არ დავუგდებთ ყურს!’ +

18ამიტომ ისმინეთ, ხალხებო, და იცოდე, საზოგადოებავ, რაც მათში ხდება.

19ისმინე დედამიწავ, აჰა, მე მომაქვს უბედურება ამ ხალხთან – ნაყოფი მათი განზრახვისა, რადგან ჩემ სიტყვებს არ დაუგდეს ყური და ჩემი რჯული მოიძულეს.

20რისთვის მინდა მე გუნდრუკი, შებადან რომ მოდის და კეთილსურნელოვანი ლერწამი შორეული ქვეყნიდან? თქვენი სრულადდასაწველი მსხვერპლნი შეუწყნარებელია და თქვენი სამსხვერპლოები უამურია ჩემთვის.“

21ამიტომ ასე თქვა უფალმა: „აჰა, მე ვუდებ ამ ხალხს დაბრკოლებებს და დაბრკოლდებიან მათზე მამები და შვილები ერთად, მეზობელი და მისი მოყვასი დაიღუპებიან.“

22ასე თქვა უფალმა: „აჰა, ხალხი მოდის ჩრდილო ქვეყნიდან და დიდი ერი იღვიძებს ქვეყნის კიდეებიდან.

23მშვილდი და შუბი უჭირავთ მათ; სასტიკნი არიან და დაუნდობელნი, მათი ხმა ბობოქარ ზღვასავითაა და ცხენებზე ამხედრებული მოდიან; როგორც ერთი, მზად არიან შენთან საბრძოლველად, სიონის ასულო.

24ამბავი გვესმა მასზე და მოგვიდუნდა ხელები, გასაჭირმა შეგვიპყრო ისე, როგორც მშობიარე ქალი – ტკივილმა. +

25ნუ გახვალთ მინდორში და გზაზე ნუ ივლით, რადგან მტერს მახვილი აქვს და საშინელებაა ყოველი მხრიდან.

26ჩემი ერის ასულო, შემოირტყი ძაძა და გაგორდი ნაცარში, იგლოვე, როგორც დედისერთაზე, მწარედ მოთქვი, რადგან უცებ დაგვეცემა მომსპობი.

27გამსინჯველად განგაწესე ჩემს ერში, სიმაგრედ, რომ შეიცნო და გასინჯო მათი გზა.

28ყველანი განდგომილნი არიან, ცილისწამებით მოსიარულენი, სპილენძი და რკინაა, ყველანი დამღუპველნი არიან. +

29საბერველი დაიწვა, ტყვია შთაინთქა ცეცხლში, ამაოდ ადნობდა მდნობელი, და ბოროტნი არ გამოცალკევდნენ.

30საძულველ ვერცხლს უწოდებენ მათ, რადგან უფალმა მოიძულა ისინი.

7
სიტყვანი უფლის ტაძრის კარიბჭეში

7^1სიტყვა უფლისა, რომელიც ესმა იერემიას:

2„დადექი უფლის სახლის კარიბჭეში და დაიძახე იქ ეს სიტყვა და თქვი: ისმინეთ უფლის სიტყვა, ყველა იუდაელო, შემომსვლელნო ამ კარიბჭეებში, რომ თაყვანი სცეთ უფალს. +

3ასე ამბობს უფალი ცაბაოთი, ისრაელის ღმერთი: გამოასწორეთ თქვენი გზები და თქვენი მოქმედებანი და დაგასახლებთ ამ ადგილზე. +

4ნუ ხართ დანდობილნი ცრუ სიტყვებზე, რომ ამბობენ: უფლის ტაძარია, უფლის ტაძარია, უფლის ტაძარია ეს! +

5მაგრამ თუ გამოასწორებთ თქვენს გზებსა და თქვენს მოქმედებებს, თუ იქმთ სამართალს კაცსა და მის მოყვასს შორის,

6მწირს, ობოლსა და ქვრივს არ დაჩაგრავთ და უდანაშაულო სისხლს არ დაღვრით ამ ადგილზე, და თუ სხვა ღმერთებს არ გამოედევნებით თქვენს საუბედუროდ, +

7მაშინ დაგასახლებთ ამ ადგილზე, ქვეყანაში, რომელიც მე მივეცი თქვენს მამებს უკუნითი უკუნისამდე.

8აჰა, თქვენ დანდობილი ხართ ცრუ, უსარგებლო სიტყვებზე. +

9როგორ! იპარავთ, კლავთ, მრუშობთ, ტყუილად იფიცებთ, ბაყალს უკმევთ და სხვა ღმერთებს მისდევთ, რომელთაც არ იცნობთ. +

10და მერე მოდიხართ და დგებით ჩემს წინაშე ამ სახლში, ჩემი სახელით რომ იწოდება, და ამბობთ: ‘გადავრჩით!’ რათა ისევ ჩაიდინოთ ყოველივე ეს სისაძაგლე? +

11ავაზაკთა ბუნაგად იქცა თქვენს თვალში ეს სახლი, რომელიც ჩემი სახელით იწოდება! აჰა, მეც ვხედავ!“ – სიტყვა უფლისა. – +

12„წადით ჩემს ადგილზე, რომელიც შილოშია, იქ, სადაც პირველად დავავანე ჩემი სახელი, და ნახეთ, რა გავუკეთე მას ჩემი ერის, ისრაელის, ბოროტმოქმედების გამო. +

13ახლა კი, რადგან თქვენ ჩაიდინეთ ყველა ეს საქმე,“ – სიტყვა უფლისა, – „მე კი გეუბნებოდით თქვენ განთიადიდან, გელაპარაკებოდით და არ გესმოდათ, გიხმობდით და არ მპასუხობდით, +

14ისევე მოვექცევი სახლს, რომელიც ჩემი სახელით იწოდება და რომელზეც თქვენა ხართ დანდობილნი, და იმ ადგილს, რომელიც მე მოგეცით თქვენ და თქვენს მამებს, როგორც მოვექეცი შილოს; +

15და მოგისვრით თქვენ ჩემი პირიდან, როგორც მოვისროლე თქვენი ყოველი ძმა, ეფრემის ყველა თესლი. +

16შენ კი, ნუ ილოცებ ამ ხალხისათვის და ნუ აამაღლებ მათთვის ვედრებასა და ლოცვას, და ნუ შემეხვეწები, რადგან არ მოგისმენ. +

17განა ვერ ხედავ, რას აკეთებენ ისინი იუდას ქალაქებსა და იერუსალიმის ქუჩებში?

18შვილები ხეებს აგროვებენ, მამები კი ცეცხლს აჩაღებენ; ქალები ცომს ზელენ, რომ დაამზადონ კვერები ცის დედოფლის საპატივცემოდ და ღვრიან შესაწირავს სხვა ღმერთებისათვის, რათა გამაბრაზონ მე. +

19მაგრამ მე მაბრაზებენ ისინი,“ – სიტყვა უფლისა, – „თუ თავიანთ თავს – შესარცხვენად?

20ამიტომ ასე თქვა უფალმა ღმერთმა: „აჰა, ჩემი რისხვა და ჩემი გულისწყრომა გადმოინთხევა ამ ადგილზე, ადამიანზე და საქონელზე, მინდვრის ხეზე და მიწის ნაყოფზე; და გაღვივდება და არ ჩაქრება.“ +

21ასე თქვა უფალმა ცაბაოთმა, ისრაელის ღმერთმა: „თქვენი სრულადდასაწველი მსხვერპლები დაუმატეთ თქვენს მსხვერპლებს და ჭამეთ ხორცი. +

22რადგან მე არ ვეუბნებოდი თქვენს მამებს და არ ვუბრძანებდი მათ ეგვიპტის ქვეყნიდან მათი გამოყვანის დღეს სრულადდასაწველისა და მსხვერპლის გამო, +

23არამედ მხოლოდ ეს სიტყვა ვუბრძანე მათ, ასე: ‘გაიგონეთ ჩემი სიტყვა და ვიქნები თქვენი ღმერთი, და თქვენ იქნებით ჩემი ერი და ივლით ყველა იმ გზით, რომელსაც გიბრძანებთ თქვენ, რომ სასიკეთო იყოს თქვენთვის.’ +

24მაგრამ მათ არ გაიგონეს და არ დამიგდეს ყური და იარეს თავიანთი გონებით, თავიანთი ბოროტი გულის შეუპოვრობით, და უკან იყვნენ და არა წინ. +

25იმ დღიდან, როდესაც თქვენი მამები გამოვიდნენ ეგვიპტის ქვეყნიდან, დღემდე გიგზავნიდით ჩემს მსახურთ, წინასწარმეტყველთ; განთიადიდან ვგზავნიდი მათ. +

26მაგრამ არ მისმინეს მე და არ დამიგდეს ყური, და გაიმაგრეს კისერი და თავიანთ მამებზე უარესად იქცეოდნენ. +

27შენ კი ეტყვი მათ ყველა ამ სიტყვას, მაგრამ არ მოგისმენენ; მოუხმობ მათ და არ გიპასუხებენ.

28უთხარი მათ: ‘ესაა ხალხი, რომელმაც არ ისმინა უფლის, მისი ღმერთის ხმა და არ მიიღო დარიგება; დაიკარგა ჭეშმარიტება და ამოიკვეთა მათი ბაგეებიდან. +

29შეიჭერი თმები და გადაყარე და აამაღლე ხრიოკ მაღლობებზე მოთქმა, რადგან უფალმა მოიძულა და დატოვა მისი წყრომის თაობა.

30რადგან იუდას ძენი ბოროტს სჩადიან ჩემს თვალწინ,“ – სიტყვა უფლისა, – „თავიანთი სისაძაგლენი დააწყვეს სახლში, რომელიც ჩემი სახელით იწოდება, რათა შებილწონ. +

31და ააშენეს გორაკები თოფეთისა, რომელიც ბენ-ჰინომის ჭალაშია, რათა დაეწვათ ცეცხლში თავიანთი ძენი და ასულნი, რაც არ მიბრძანებია და არც გამივლია გულში. +

32ამიტომ მოდიან დღეები,“ – სიტყვა უფლისა, – „და აღარ იტყვიან მეტად თოფეთს და ბენ-ჰინომის ჭალას, არამედ მკვლელობის ჭალას და დამარხავენ თოფეთში უადგილობის გამო. +

33და იქნება ამ ხალხის გვამები ცის ფრინველთა და ქვეყნის ცხოველთა საჭმელად, და აღარავინ იქნება მათი დამფრთხობი. +

34და შევწყვეტ მე იუდას ქალაქებსა და იერუსალიმის ქუჩებში მხიარულების ხმას და ლხინის ხმას, ნეფის ხმას და პატარძლის ხმას, რადგან უდაბნოდ იქცევა ეს ქვეყანა. +

8
გაგრძელება

8^1„იმ დროს,“ – სიტყვა უფლისა, – „ამოიღებენ მათი საფლავებიდან იუდას მეფეთა და მის მთავართა, მის მღვდელთა, მის წინასწარმეტყველთა და იერუსალიმის მცხოვრებთა ძვლებს. +

2და მიმოფანტავენ მათ მზისა და მთვარისა და ცის მთელი მხედრობის წინ, რომლებიც უყვარდათ მათ და რომლებსაც ემსახურებოდნენ, და რომელთაც უკან მისდევდნენ, და რომელთაც ეძებდნენ და რომელთაც თაყვანს სცემდნენ; არ აიკრიფებიან ისინი და არ დაიმარხებიან. ნაგვად იქნებიან მიწის პირზე. +

3და ყველა დანარჩენნი, ამ ბოროტი მოდგმიდან დარჩენილნი ყველა ადგილებზე, სადაც მე გავყრი მათ, სიკვდილს ამჯობინებენ სიცოცხლეს,“ – სიტყვა უფალ ცაბაოთისა. – +

4„და ეტყვი მათ: ‘ასე ამბობს უფალი: ნუთუ დაეცემიან და ვერ ადგებიან, განდგომილნი არ მოიქცევიან?

5რატომ გამიდგა ეს ერი, იერუსალიმი, გამუდმებული განდგომით? ჩაჭიდებულნი არიან სიცრუეს და უარს ამბობენ მოქცევაზე.

6ყური მივუგდე და მოვისმინე: სიმართლეს არ ლაპარაკობენ, არავინ ნანობს თავის ბოროტებას. ამბობენ: რა გავაკეთე? თითოეული სირბილით ბრუნდება თავის გზაზე, როგორც ცხენი ისწრაფის ომში.

7ცაში ყარყატმაც კი იცის თავისი ვადები, და გვრიტი და მერცხალი და წერო იცავენ თავიანთი მოსვლის ჟამს, ჩემმა ერმა კი არ იცის უფლის სამართალი. +

8როგორ ამბობთ: ბრძენნი ვართ ჩვენ და უფლის რჯული ჩვენთანაა? მაგრამ აჰა, გააყალბა ის მწიგნობართა ცრუ კალამმა.

9შერცხვნენ ბრძენნი, შეძრწუნდნენ და შეპყრობილ იქნენ. აჰა, მოიძულეს მათ უფლის სიტყვა და რაღაა მათი სიბრძნე?

10ამიტომ მათ ცოლებს სხვებს გადავცემ, მათ ყანებს – უცხო მემკვიდრეებს, რადგან პატარიდან დიდამდე ყველანი ანგარნი არიან, წინასწარმეტყველიდან მღვდლამდე ყველანი ტყუილის მოქმედნი არიან. +

11და იოლად კურნავენ ჩემი ერის ასულის ჭრილობას, რომ ამბობენ: ‘მშვიდობა, მშვიდობა!’ მაგრამ არაა მშვიდობა.

12არ რცხვენიათ, სისაძაგლე რომ ჩაიდინეს, არც რცხვენიათ, არც აუგი იციან. ამიტომ დაეცემიან ისინი დაცემულთა შორის; იმ დროს, როდესაც მოვიკითხავ მათ, დაეცემიან ისინი,“ – ამბობს უფალი. – +

13„საბოლოოდ გავანადგურებ მათ,“ – სიტყვა უფლისა, – „ყურძენი არ იქნება ვაზზე და ლეღვი არ იქნება ლეღვის ხეზე, და ფოთოლი დაჭკნება და, რაც მივეცი მათ, გამოეცლებათ.“

14„რატომ ვსხედვართ? შეიკრიბეთ და წავიდეთ გამაგრებულ ქალაქებში და იქ დავიღუპოთ, რადგან უფალმა, ჩვენმა ღმერთმა, დაგვღუპა ჩვენ და გვასვა ჩვენ შხამიანი წყალი, რადგან შევცოდეთ უფალს.

15იმედი გვქონდა მშვიდობისა და არ არის სიკეთე, განკურნების ჟამისა და აჰა, საშინელება. +

16დანიდან ისმის მისი ცხენების ფშვინვა, მის ულაყთა ჭიხვინის ხმისაგან მთელი დედამიწა ზანზარებს. და მოდიან ისინი და ჭამენ ქვეყანას და მის სისავსეს, ქალაქსა და მასში მცხოვრებთ.

17რადგან მე მოგივლენთ გველებს, ასპიტებს, რომელთა წინააღმდეგაც არ არის შელოცვა, და დაგკბენენ თქვენ.“ – სიტყვა უფლისა. – +

18„ვცდილობ დავძლიო სევდა, წუხს ჩემი გული.

19აჰა, მე მესმის ჩემი ერის ასულის ქვითინის ხმა შორეული ქვეყნიდან: განა არ არის უფალი სიონში? განა არც მისი მეფეა იქ? რატომ გამაბრაზეს თავიანთი კერპებით, უცხო ქვეყნის არარაობით?

20გავიდა მკა, მიილია ზაფხული, ჩვენ კი არა ვართ გადარჩენილნი.

21ჩემი ერის ასულის შემუსვრით მეც შევიმუსრე, დავბნელდი, შიშმა შემიპყრო.

22განა არ არის მალამო გილყადში? ან მკურნალი არ არის იქ? აბა, რატომ არ არის ჩემი ერის ასულის განკურნება?“

9
გაგრძელება

9^1„ო, ნეტავ, ჩემი თავი წყალი იყოს და ჩემი თვალი ცრემლის წყარო! ვიტირებდი მე დღე და ღამე ჩემი ერის ასულის განსაკურნებლად! +

2ო, ნეტავ, უდაბნოში თავშესაფარი მქონდეს მგზავრთათვის! დავტოვებდი ჩემს ერს და წავიდოდი მათგან, რადგან ყველანი მრუშები არიან, მოღალატეთა კრებული.

3ჭიმავენ თავიანთ ენას, თავიანთ ცრუ მშვილდს, და სიმართლისათვის კი არ გამაგრდნენ ქვეყანაზე, არამედ ბოროტებიდან ბოროტებაზე გადადიან და არ მცნობენ,“ – სიტყვა უფლისა. –

4„მოერიდეთ თითოეული თავის მოყვასს და ნურც ერთ ძმას ნუ ენდობით, რადგან ყოველი ძმა მზაკვრობს და ყოველი მოყვასი ცილისწამებას ავრცელებს.

5და ყოველი თავის მოყვასს დასცინის და სიმართლეს არ ლაპარაკობენ, მიაჩვიეს თავიანთი ენა სიცრუის ლაპარაკს, გადაიღალენ უსამართლობით.

6შენი საჯდომი სიცრუეშია, სიცრუის გამო უარს ამბობენ ჩემს ცნობაზე,“ – სიტყვა უფლისა.

7ამიტომ ასე თქვა უფალმა ცაბაოთმა: „აჰა, მე გამოვადნობ და გამოვცდი მათ, სხვა რა ვქნა ჩემი ერის ასულისთვის? +

8მათი ენა ბასრი ისარია, მზაკვრობას ლაპარაკობს, პირით მშვიდობას ეუბნებიან თავიანთ მოყვასს, გულში კი მახეს უგებენ. +

9ამათ გამო არ დავსაჯო ისინი?“ – სიტყვა უფლისა, – „ასეთ ხალხებზე არ იძიებს შურს ჩემი სული?

10მთებზე ავამაღლებ ტირილს და ქვითინს და უდაბნოს საძოვრებზე – მოთქმას, რადგან აოხრდნენ ისინი უგამვლელოდ და არ ისმის სამწყსოს ხმა, ცის ფრინველიდან საქონლამდე დაიფანტნენ, წავიდნენ.

11და გავხდი იერუსალიმს ქვის გროვად, ტურების ბუნაგად და იუდას ქალაქებს გავხდი უდაბურს, უკაცრიელს.“

12ვინ არის ის ბრძენი კაცი, რომ ეს გაიგოს? და ვის ელაპარაკა უფლის ბაგე, რომ გამოაცხადოს, თუ რისთვის დაიღუპა ქვეყანა, აოხრდა, როგორც უდაბნო, არავინ არის იქ გამვლელი. +

13და თქვა უფალმა: „რადგან დატოვეს ჩემი რჯული, რომელიც მე მივეცი მათ და არ შეისმინეს ჩემი ხმა, და არ გაჰყვნენ მას, +

14და დადიოდნენ თავიანთი გულის შეუპოვრობისა და ბაყალების კვალზე, როგორც მათმა მამებმა ასწავლეს მათ. +

15ამიტომ ასე თქვა უფალმა ცაბაოთმა, ისრაელის ღმერთმა: „მე ვაჭმევ მათ, ამ ერს, აბზინდას და ვასმევ მათ შხამიან წყალს. +

16და გავფანტავ მათ ხალხებში, რომლებსაც არ იცნობდნენ ისინი და არც მათი მამები, და მახვილს მივადევნებ უკან, სანამ არ ამოვწყვეტ.“ +

17ასე თქვა უფალმა ცაბაოთმა: „დაუკვირდით და მოუხმეთ მოტირალთ, რომ მოვიდნენ, და გაგზავნეთ ბრძენ ქალებთან, რომ ისინიც მოვიდნენ.

18იჩქარონ და აამაღლონ ჩვენზე მოთქმა, რომ ჩამოგვცვივდეს თვალებიდან ცრემლები და ჩვენი ქუთუთოებიდან წყალმა ჩამოწვეთოს.

19რადგან მოთქმის ხმა ისმის სიონიდან: ‘როგორ გავტიალდით, შევრცხვით მეტისმეტად! უნდა დავტოვეთ ქვეყანა, რადგან გამოგვყარეს ჩვენი საცხოვრებლებიდან!“

20აბა, ისმინეთ, ქალებო, სიტყვა უფლისა, ყურად იღეთ სიტყვა მისი პირისა და ასწავლეთ თქვენს ასულთ მოთქმა და ერთმანეთს – გოდება:

21„რადგან ამოვიდა სიკვდილი ჩვენს სარკმლებზე, შემოვიდა ჩვენს სასახლეებში, რათა მოსპოს ბავშვები ქუჩაში და ჭაბუკნი მოედნებზე.

22თქვი: ასეთია სიტყვა უფლისა: ‘დაეყრებიან ადამიანთა გვამები, როგორც ნაკელი ყანაში და როგორც ძნა მომკელის უკან, და არავინ იქნება ამკრეფი.’“

23ასე თქვა უფალმა: „თავს ნუ შეიქებს ბრძენი თავისი სიბრძნით და თავს ნუ შეიქებს ძლიერი თავისი ძალით, და თავს ნუ შეიქებს მდიდარი თავისი სიმდიდრით.

24არამედ მაქებელმა იმითი შეიქოს თავი, რომ მიხვდა და მიცნობს მე, რადგან მე, უფალი, ვიქმ წყალობას, სამართალსა და სიმართლეს ქვეყანაზე, რადგან ეს არის ჩემთვის სასურველი!“ – სიტყვა უფლისა. –

25„აჰა, დღეები მოდის,“ – სიტყვა უფლისა, – „და დავსჯი მე ყველა ჩუჩით წინადაუცვეთელს:

26ეგვიპტესა და იუდას, ედომსა და ყამონის ძეთ, მოაბსა და ყველა თმაშეკრეჭილს, რომელნიც უდაბნოში ცხოვრობენ, რადგან ყველა ეს ხალხი წინადაუცვეთელია, მთელი ისრაელის სახლი კი გულით არის წინადაუცვეთელი.“ +

10
სიტყვის დასრულება

10^1ისმინეთ სიტყვა, რომელიც უფალმა წარმოთქვა თქვენზე, ისრაელის სახლო!

2ასე თქვა უფალმა: „ნუ ისწავლით ხალხების გზას და ცის ნიშნებისა ნუ შეგეშინდებათ, რაკი ხალხებს ეშინიათ მათი.

3რადგან ხალხთა წეს-ჩვეულებანი არარაობაა, რადგან ხეს ჭრიან ტყეში, ცულით ამუშავებს მას ხუროს ხელი, +

4ვერცხლითა და ოქროთი ალამაზებენ, ლურსმნებითა და ჩაქუჩით ამაგრებენ, რომ არ დაიშალოს.

5ბაღჩაში დადგმულ საფრთხობელას გვანან ისინი და ლაპარაკი არ შეუძლიათ, დაატარებენ, რადგან თავად ვერ დადიან. ნუ შეგეშინდებათ მათი, რადგან ვერ იბოროტებენ, მაგრამ არც სიკეთის ქმნა შეუძლიათ.“ +

6არავინ არის შენი მსგავსი, უფალო, დიდი ხარ შენ და დიდია შენი სახელი ძლიერებით. +

7ვის არ შეეშინდება შენი, ხალხთა მეუფევ! მხოლოდ შენ გეკუთვნის ეს; რადგან ხალხთა ყველა ბრძენს შორის და ყველა მათ სამეფოში არავინ არის შენი მგავსი.

8ყველანი ერთად გამოტვინდნენ და გასულელდნენ, შეგონება ამაოა, ხეა იგი. +

9კილიტი ვერცხლი თარშიშიდანაა ამოტანილი და ოქრო – უფაზიდან, მჭედლისა და ხელით გამომდნობელის ნაკეთები, ცისფერი და მეწამულია მათი სამოსელი, ბრძენთა ნაკეთებია ყოველი.

10მაგრამ ჭეშმარიტია უფალი ღმერთი, ის არის ცოცხალი ღმერთი და საუკუნო მეფე, მისი რისხვისას დედამიწა იძრვის და ვერ დაუდგებიან ხალხები მის წყრომას. +

11ასე უთხარით მათ: „ღმერთები, რომელთაც არ შეუქმნიათ ცა და ქვეყანა, გაქრებიან ამ ქვეყნიდან და ცის ქვეშეთიდან.“

12მან შექმნა ქვეყანა თავისი ძალით, განამტკიცა სამყარო თავისი სიბრძნით, და თავისი გონიერებით განავრცო ცა. +

13ხმას გამოსცემს და წყალი ხმაურობს ცაში და ღრუბლები ამოჰყავს მას ქვეყნის კიდიდან, ელვებს აგზავნის წვიმაში და ქარი გამოჰყავს მის საუნჯეთაგან.

14გამოტვინდა ყოველი კაცი უვიცობით, შერცხვენილია ყოველი ოქრომჭედელი თავის კერპთაგან, რადგან სიცრუეა მის მიერ გამოდნობილი და სული არ არის მათში.

15ფუჭია ისინი – საქმე ცთომილებისა, მათი განკითხვის დროს გაქრებიან ისინი. +

16მათი მსგავსი არ არის იაკობის წილი, რადგან ის არის ყველაფრის გამომსახველი, ისრაელი კი მისი სამკვიდრებლის ტომია, ‘უფალი ცაბაოთია’ სახელი მისი.

17მოკრიფე ქვეყნიდან შენი ქონება, ალყაში მცხოვრებო.

18რადგან ასე ამბობს უფალი: „აჰა, მე მოვისვრი ამ ქვეყნის მცხოვრებთ ამჯერად და შევაჭირვებ მათ, რათა იპოვონ.

19ვაი მე, ჩემს უბედურებას! სასიკვდილოა ჩემი ჭრილობა. ვთქვი: ნამდვილად

20ჩემი კარავი გაძარცულია და ჩემი ყველა სიმი გაწყვეტილია, ჩემი ძენი გავიდნენ ჩემგან და აღარ არიან, აღარავინ მყავს კარვის გამშლელი და ფარდების დამყენებელი.

21რადგან გამოტვინდნენ მწყემსები და არ მოიკითხეს უფალი. ამის გამო გაუგუნურდნენ და მთელი მათი სამწყსო გაიფანტა. +

22ხმა დადის: აჰა, მოდის ის, და დიდი ხმაურია ჩრდილო ქვეყნიდან, რათა უდაბნოდ აქციოს იუდას ქალაქები, ტურების საბუდრად.“

23ვიცი, უფალო, რომ ადამიანის ხელთ არაა მისი გზა, რომ მავალი ვერ წარმართავს თავის ნაბიჯებს.

24დამსაჯე მე, უფალო, ოღონდ სამართლით და არა შენი რისხვით, რათა არ დამამცრო. +

25გადმოღვარე შენი გულისწყრომა ხალხებზე, რომლებიც არ გიცნობენ შენ და ტომებზე, რომლებიც შენს სახელს არ უხმობენ, რადგან შეჭამეს მათ იაკობი და მოსპეს ის და ააოხრეს მისი ბინა. +

11
იერემიას სიცოცხლე საფრთხეშია

11^1სიტყვა უფლისა, რომელიც ესმა იერემიას:

2„ისმინეთ აღთქმის სიტყვები და ელაპარაკეთ იუდას კაცებსა და იერუსალიმის მცხოვრებთ.

3და უთხარი მათ, რომ ასე ამბობს უფალი ისრაელის ღმერთი: წყეულია კაცი, რომელიც არ მოისმენს ამ აღთქმის სიტყვებს, +

4რომელიც მე ვუბრძანე თქვენს მამებს ეგვიპტის ქვეყნიდან, რკინის ბრძმედიდან, მათი გამოყვანის დღეს, რომ ვუთხარი: ისმინეთ ჩემი ხმა და გააკეთეთ ყოველივე, რასაც მე გიბრძანებთ და იქნებით ჩემი ერი და მე ვიქნები თქვენი ღმერთი. +

5რათა აღვადგინო ფიცი, რომლითაც შევფიცე თქვენს მამებს, რომ მივცემდი მათ ქვეყანას, მადინებელს რძისა და თაფლისა, რომელსაც ფლობ დღეს.“ და მე ვუპასუხე: „ამენ, უფალო!“ +

6და მითხრა უფალმა: „წარმოთქვით ყველა ეს სიტყვა იუდას ქალაქებში და იერუსალიმის ქუჩებში: ‘ისმინეთ ამ აღთქმის სიტყვები და შეასრულეთ ისინი.

7რადგან ვაფრთხილებდი თქვენს მამებს ეგვიპტიდან მათი გამოყვანის დღიდან ამ დღემდე, განთიადიდან ვაფრთხილებდი, უსმინეთ-მეთქი ჩემს ხმას. +

8არ უსმინეს და არ დაუგდეს ყური, და დადიოდა თითოეული თავისი ბოროტი გულის შეუპოვრობით; და მე მოვაწიე მათზე ამ აღთქმის ყველა სიტყვა, რომელიც ვუბრძანე შესასრულებლად და არ შეასრულეს.“ +

9და მითხრა უფალმა: „შეთქმულება აღმოჩნდა იუდას კაცებსა და იერუსალიმის მცხოვრებთა შორის.

10ისინი დაუბრუნდნენ თავიანთი მამების ურჯულოებას, რომლებმაც უარი თქვეს ჩემი სიტყვების მოსმენაზე, უკან გაჰყვნენ სხვა ღმერთებს, და ემსახურებოდნენ მათ. ისრაელის სახლმა და იუდას სახლმა დაარღვიეს ჩემი აღთქმა, რომელიც მე დავდე მათ მამებთან. +

11ამიტომ ასე ამბობს უფალი: აჰა, მოვაწევ მათზე უბედურებას, რომლისგან თავის დაღწევას ვერ შეძლებენ, მაშინ შემომღაღადებენ, მაგრამ მე არ მოვუსმენ მათ. +

12და წავლენ იუდას ქალაქები და იერუსალიმის მცხოვრებნი და შეჰღაღალებენ ღმერთებს, რომელთაც ისინი უკმევენ, მაგრამ ხსნით ვერ იხსნიან ისინი მათი უბედურების ჟამს. +

13რადგან შენი ქალაქების რიცხვისამებრ გყავდა შენ ღმერთები, იუდასი და იერუსალიმის ქუჩების რიცხვისამებრ დასდეთ სამსხვერპლოები სასირცხვილოდ, სამსხვერპლოები ბაყალისათვის საკმევლად. +

14ნუ ილოცებ ამ ერისათვის და ნუ აამაღლებ მათზე ვედრებასა და ლოცვას, რადგან არ მოვისმენ, როდესაც შემომღაღადებენ თავიანთი უბედურების ჟამს. +

15რა უნდა ჩემს მეგობარს ჩემს ტაძარში, როცა ბოროტებას სჩადის? და სამსხვერპლო ხორცი ჩაგივლის გვერდზე, რადგან სიავეს რომ სჩადიხარ, მაშინ ხარობ. +

16ამწვანებული, მშვენიერი და ლამაზნაყოფიანი ზეთისხე გიწოდა შენ სახელად უფალმა; დიდი ღრიანცელის ხმაზე წაეკიდა ცეცხლი მას და გაუფუჭდა რტოები. +

17და უფალმა ცაბაოთმა, შენმა დამრგველმა, წარმოთქვა შენზე ბოროტი ისრაელის სახლისა და იუდას სახლის ბოროტების გამო, რომელსაც ჩემს გასაჯავრებლად აკეთებდნენ, ბაყალს რომ უკმევდნენ. +

შეთქმულება იერემიას წინააღმდეგ

18უფალმა მაცოდინა და მე ვიცი ეს. მაშინ მიჩვენე შენ მათი ნამოქმედარი.

19მე კი დასაკლავად მიყვანილი უწყინარი კრავივით ვიყავი და არ ვიცოდი, რომ ჩემზე განიზრახეს ბნელი ზრახვა, რომ თქვეს: „შევმუსროთ ხე მისი პურით და მოვსპოთ ცოცხალთა ქვეყნიდან, რომ მისი სახელი აღარ იხსენებოდეს მეტად.“ +

20უფალო ცაბაოთ! სამართლიანო მოსამართლევ, გამომცდელო თირკმლებისა და გულისა, დამანახვე შენი შურისძიება მათზე, რადგან შენ მოგანდე ჩემი საქმე. + +

21ამიტომ ასე ამბობს უფალი ყანათოთელ კაცებზე, შენი სულის მაძიებლებზე, რომლებიც ამბობენ: „ნუ წინასწარმეტყვლებ უფლის სახელით და არ მოკვდები ჩვენი ხელით.“

22ამიტომ ასე ამბობს უფალი ცაბაოთი: „აჰა, მე დავსჯი მათ, ჭაბუკნი მახვილით მოკვდებიან, მათი ძენი და მათი ასულნი კი – შიმშილით. +

23მათგან არავინ გადარჩება, რადგან უბედურებას მოვაწევ ყანათოთელ კაცებზე მათი დასჯის წელს.“

12

ხალხის ცოდვათა მხილება

12^1მართალი იქნები, უფალო, რადგან ვიდავე შენთან, მაგრამ ვილაპარაკებ სამსჯავროებზე. რატომაა ბოროტმოქმედთა გზა წარმატებული, ყველა მოღალატე მშვიდად არის? +

2შენ დარგე ისინი, ფესვებიც კი გაიდგეს, გაიზარდნენ და ნაყოფიც გამოიღეს; ახლოსა ხარ შენ მათ პირთან, მათი თირკმელებისგან კი შორსა ხარ.

3და შენ, უფალო, მიცანი მე, მნახე მე და გამოსცადე ჩემი გული, რომელიც შენთანაა, მორეკე ისინი, როგორც დასაკლავი ცხვარი და მოამზადე მოკვლის დღისათვის. +

4როდემდე უნდა გლოვობდეს ქვეყანა? და ხმებოდეს ბალახი მთელი ველისა? მასში მცხოვრებთა ბოროტების გამო მოისრა საქონელი და ფრინველი, რადგან ამბობენ: „ის ვერ ნახავს ჩვენ ბოლოს.“

პასუხი უფლისა

5„თუ ქვეითებთან დარბოდი და მათ დაგქანცეს, როგორღა შეეჯიბრები ცხენებს? მშვიდობიან ქვეყანაში უსაფრთხოდ იყავი და როგორ მოიქცევი იორდანეს უღრანში? +

6რადგან შენმა ძმებმაც და შენი მამის სახლმაც – მათაც გიღალატეს შენ, ისინიც ყვიროდნენ შენს უკან ხმამაღლა. ნუ ერწმუნები მათ, თუნდაც კარგები გელაპარაკონ.

7მე დავტოვე ჩემი სახლი, მივატოვე ჩემი სამკვიდრებელი, ჩემი სულის სასურველი ჩემს მტრებს გადავეცი ხელთ.

8ჩემი სამკვიდრებელი ისე იქცა ჩემთვის, როგორც ლომი ტყეში, ხმა აიმაღლა ჩემზე; ამიტომ შევიძულე იგი.

9ჩემი სამკვიდრებელი მტაცებელ არწივად იქცა ჩემთვის – მტაცებელი ფრინველები არიან მის გარშემო. მიდით, შეჰყარეთ მინდვრის ყველა მხეცი, მოიყვანეთ მის შესაჭმელად. +

10მრავალმა მწყემსმა ააოხრა ჩემი ვენახი, გათელა ჩემი ნაკვეთი, ჩემი სასურველი ნაკვეთი უკაცრიელ უდაბნოდ აქციეს.

11უკაცრიელად აქციეს, გლოვობს ჩემზე უკაცრიელი; გაუკაცურდა მთელი ქვეყანა, რადგან არავის მიაქვს გულთან.“

12უდაბნოს ყველა ხრიოკ მაღლობზე მოვიდნენ მძარცველნი, რადგან უფლის მახვილი ჭამს ქვეყნის ერთი კიდიდან ქვეყნის მეორე კიდემდე ყველაფერს. არც ერთ ხორციელს არა აქვს მშვიდობა.

13ხორბალი დათესეს და ეკალი მოიმკეს, დაუძლურდნენ, მაგრამ ვერ ისარგებლეს. შეგრცხვეთ თქვენი მოსავლისა, უფლის რისხვის ალისა. +

14ასე ამბობს უფალი ჩემს ყველა მეზობელზე, რომლებიც აზიანებენ სამკვიდრებელს, რომელიც მე დავუმკვიდრე ჩემს ერს, ისრაელს: „მე აღმოვფხვრი მათ მათი მიწიდან და იუდას სახლსაც აღმოვფხვრი მათ შორის. +

15და როცა აღმოვფხვრი, კვლავ შევიწყნარებ მათ, და მოვიყვან თითოეულს თავის სამკვიდრებელზე და თითოეულს თავის ქვეყანაში.

16და თუ სწავლით ისწავლიან ჩემი ხალხის გზებს, დაიფიცონ ჩემი სახელით ‘ცოცხალია უფალი!’ როგორც ბაყალის დაფიცება ასწავლეს ჩემს ერს, მაშინ აშენდებიან ჩემს ერს შორის. +

17თუ არ მომისმენენ, მაშინ აღმოვფხვრი ამ ხალხს და მოვსპობ!“ – სიტყვა უფლისა. +

13
სელის სარტყელი გაფუჭებული ხალხის სახეა

13^1ასე მითხრა უფალმა: „წადი იყიდე სელის სარტყელი, შემოირტყი წელზე და წყალში არ ჩადო.“ +

2ვიყიდე სარტყელი უფლის სიტყვისამებრ და შემოვირტყი წელზე.

3და იყო სიტყვა უფლისა ჩემდამი მეორედ:

4„აიღე ეს სარტყელი, რომელიც იყიდე და წელზე გაქვს შემორტყმული; ადექი და წადი ევფრატში და დამალე იქ, კლდის ნაპრალში.“

5და წავედი და დავმალე ევფრატში, როგორც მიბრძანა მე უფალმა.

6მრავალი დღის შემდეგ მითხრა მე უფალმა: „ადექი, წადი ევფრატში და აიღე იქიდან ის სარტყელი, რომლის იქ დამალვაც გიბრძანე.“

7და წავედი მე ევფრატში და ამოვთხარე და ავიღე ის სარტყელი იმ ადგილიდან, სადაც დავმალე იგი და აჰა, დამპალიყო სარტყელი, არაფრისათვის აღარ გამოდგებოდა.

8და იყო სიტყვა უფლისა ჩემდამი.

9ეს არის, რაც თქვა უფალმა: „ასე დავალპობ იუდას სიამაყესა და იერუსალიმის დიდ სიამაყეს. +

10ეს ბოროტი ერი, რომელსაც არ უნდა ჩემი სიტყვის მოსმენა, დადის თავის გულის შეუპოვრობით და მიჰყვება სხვა ღმერთებს, რათა ემსახუროს მათ და თაყვანი სცეს, იქნება, როგორც ეს სარტყელი, რომელიც არაფრისათვის აღარ გამოდგება. +

11რადგან როგორც სარტყელი ეკრობა კაცის წელს, ისე მინდოდა მომკროდა მე მთელი ისრაელის სახლი და მთელი იუდას სახლი,“ – სიტყვა უფლისა, – „რათა ყოფილიყვნენ ისინი ჩემს ერად, სახელად, საქებრად და მშვენებად. მაგრამ არ ისმინეს მათ. +

12და უთხარი მათ, რომ ასე ამბობს უფალი, ისრაელის ღმერთი: ‘ყველა ტიკჭორა ღვინით ივსება და გეტყვიან შენ: განა არ ვიცით, რომ ყველა ტიკჭორა ღვინით ივსება?’

13უთხარი მათ, რომ ასე ამბობს უფალი: ‘აჰა, მე ავავსებ ამ ქვეყნის ყველა მცხოვრებს და მეფეებს, მსხდომთ დავითის ტახტზე, და ყველა მღვდელს და წინასწარმეტყველს და იერუსალიმის ყველა მცხოვრებს სიმთვრალით.

14და მივლეწავ მათ ერთი-მეორეზე, მამებს და შვილებს ერთად,“ – სიტყვა უფლისა. – „არ შევიბრალებ და არ დავინდობ, და არ ვინანებ მათ გაწყვეტას!“ +

15მოისმინეთ და გაიგონეთ: ნუ ამაღლდებით, რადგან უფალი ლაპარაკობს.

16მიაგეთ თქვენს უფალ ღმერთს პატივი, სანამ დაბნელდებოდეს და სანამ წაბორძიკდებოდეს თქვენი ფეხები წყვდიადის მთაზე. და დაელოდებით სინათლეს და ის გახდის მას სიკვდილის აჩრდილად და სიბნელედ აქცევს.

17და თუ არ მოისმენთ, მალულად იტირებს ჩემი სული თქვენი სიამაყის გამო, და აცრემლდება და ცრემლს წამოადენენ ჩემი თვალები, რადგან ტყვედ წაისხა უფლის სამწყსო.

18უთხარი მეფეს და დედოფალს: „ტახტიდან გადმოდით, რადგან თავიდან მოგეხადათ გვირგვინი თქვენი დიდებისა.“ +

19სამხრეთის ქალაქები დაიკეტა და არავინაა გამღები: განიდევნა იუდა, მთლიანად, სრულად განიდევნა.

20მიაპყარით თქვენი თვალი და დაინახეთ ჩრდილოეთიდან მომავალნი – სადაა სამწყსო, რომელიც შენ მოგეცა, შენი ლამაზი ცხვარი?

21რას იტყვი, როდესაც მოგიხილავს იგი? განა შენ არ ასწავლე მათ შენზე მთავრობა? განა ტკივილები არ შეგიპყრობენ შენ, როგორც მშობიარე ქალს?

22და თუ იტყვი შენს გულში: „რატომ დამემართა ეს?“ შენი მრავალი ურჯულოების გამო ახდილია შენი კალთები, შებილწულია შენი ქუსლები.

23განა შეიცვლის ქუშელი თავის კანს და ვეფხვი თავის ლაქებს? მაშინ თქვენც შეძლებთ სიკეთის ქმნას ბოროტებას მიჩვეულნი.

24და მიმოვფანტავ მათ, როგორც უდაბნოს ქარით მიმობნეულ თივას.

25ეს არის შენი ხვედრი, ჩემგან გამოზომილი შენი წილი,“ – სიტყვა უფლისა, – „რადგან დამივიწყე მე და ტყუილზე იყავი მინდობილი.

26და მეც ავხადე შენი კალთები შენს პირისახემდე და გამოჩნდა შენი სიშიშვლე,

27შენი მრუშობა და შენი ჭიხვინი, უხამსობა შენი სიძვისა, ბორცვებზე მინდორში მე ვიხილე შენი საზიზღრობა. ვაი შენ, იერუსალიმო! არ განიწმიდები? მერე როდისღა?“

14
შიმშილისა და გვალვის წინათქმა

14^1სიტყვა უფლისა იერემიასადმი გვალვაზე:

2„გლოვობს იუდა და მისი კარიბჭენი დაცარიელდა, დაბნელდა ქვეყანაზე და ამაღლდა იერუსალიმის კივილი.

3და მათმა დიდებულებმა გაგზავნეს თავიანთი ჭაბუკები წყალზე; მივიდნენ ღრმულებთან, ვერ იპოვეს წყალი, დაბრუნდნენ ცარიელი ჭურჭლებით დარცხვენილნი და გაწბილებულნი, და თავები დაიბურეს.

4რადგან მიწა დასკდა, წყალი რომ არ იყო ქვეყანაზე, შერცხვნენ მიწის მუშაკნი, თავები დაიბურეს.

5რადგან ირემმაც ველზე შობა და იქ დატოვა, რადგან არ იყო ბალახი.

6და კანჯარნიც იდგნენ ხრიოკ მაღლობებზე, ტურების მსგავსად ისუნთქავდნენ ჰაერს, დაებინდათ თვალები, რადგან არ იყო ბალახი.

7თუ ჩვენი ურჯულოება იმოწმება ჩვენს წინააღმდეგ, იმოქმედე, უფალო, შენი სახელის გულისათვის! გამრავლდა ჩვენი განდგომა, შეგცოდეთ ჩვენ.

8ისრაელის იმედო, მისო მხსნელო უბედურების ჟამს! რატომ ხარ მწირივით ამ ქვეყანაში და ღამის გასათევად მოსული სტუმარივით?

9რატომ ხარ კაცივით გაოგნებული, მამრივით, რომელსაც არ შეუძლია ხსნა? შენ კი ჩვენს შორის ხარ, უფალო, და შენი სახელი ჩვენზეა წოდებული. ნუ მიგვატოვებ!“

10და ასე უთხრა უფალმა ამ ერს: „რადგან მათ უყვარდათ ხეტიალი და ფეხებს ვერ აკავებდნენ, ამიტომ უფალს არ სურს ისინი. ახლა გაიხსენებს მათ ურჯულოებას და მოჰკითხავს მათ ცოდვებს.“

11და მითხრა მე უფალმა: „ნუ ილოცებ ამ ერის სასიკეთოდ, +

12რადგან თუ იმარხულებენ, არ მოვუსმენ მე მათ ვედრებას, თუ აღმივლენენ სრულადდასაწველსა და ძღვენს, არ ვინდომებ მათ. მახვილით და შიმშილით და შავი ჭირით შევმუსრავ მათ.“ +

13და ვთქვი მე: „ოი, უფალო ღმერთო! აჰა, წინასწარმეტყველნი ეუბნებიან მათ: ‘არ ნახავთ მახვილს და შიმშილი არ გექნებათ, რადგან ჭეშმარიტ მშვიდობას მოგცემთ ამ ადგილას.“ +

14და მითხრა მე უფალმა: „ტყუილს წინასწარმეტყველებენ წინასწარმეტყველნი ჩემი სახელით, მე არ გამომიგზავნია ისინი და არც მიბრძანებია მათთვის, და არც მილაპარაკნია მათთან; ტყუილ ხილვას და მკითხაობას, ამაოს და თავიანთი გულის ზრახვებს გიწინასწარმეტყველებენ ისინი. +

15ამიტომ ასე ამბობს უფალი წინასწარმეტყველებზე: ‘ჩემი სახელით წინასწარმეტყველებენ, მე არ გამომიგზავნია ისინი. თუმცა ამბობენ: მახვილი და შიმშილი არ იქნება ამ ქვეყანაშიო, მახვილითა და შიმშილით მოისპობიან ის წინასწარმეტყველნი!’ +

16და ხალხი, რომელსაც ისინი უწინასწარმეტყველებენ, დაეყრება იერუსალიმის ქუჩებში შიმშილისა და მახვილისგან. და არავინ იქნება მათი ცოლების, მათ ძეთა და მათ ასულთა დამმარხველი. და გადმოვღვრი მათზე მათ ბოროტებას. +

17უთხარი მათ ეს სიტყვა: ‘მდიოდეს თვალზე ცრემლი ღამით და დღისით და არ შეწყდეს, რადგან დიდი დალეწვით დაილეწა ქალწული, ასული ჩემი ერისა, განუკურნებელი ჭრილობით.

18გამოვდივარ ველზე და ვხედავ მახვილით დახოცილთ, და შევდივარ ქალაქში და ვხედავ შიმშილით დასნეულებულთ, რადგან წინასწარმეტყველიც და მღვდელიც დაეხეტებიან ქვეყანაში, რომელსაც არ იცნობენ.“

19მოძულებით მოიძულე იუდა, თუ სიონი შეზიზღდა შენს სულს? ისე რატომ გვცემე, რომ არა გვაქვს კურნება? ვთესავდით მშვიდობას და არ არის სიკეთე, განკურნების ჟამს და – საშინელებაა.

20ვიცით, უფალო, ჩვენი ბოროტმოქმედება, ურჯულოება ჩვენი მამებისა, რადგან შეგცოდეთ შენ.

21ნუ უარგვყოფ შენი სახელის გულისათვის, ნუ შეარცხვენ ტახტს შენი დიდებისა, გაიხსენე და ნუ დაარღვევ შენს აღთქმას ჩვენთან.

22განა არის ხალხების კერპთა შორის მაწვიმებელი? ან ცას თუ მოაქვს თავისით თავსხმა? ეს შენ არა ხარ, უფალო, ჩვენო ღმერთო? შენ გესავთ, რადგან შენ მოიმოქმედე ეს ყოველივე. +

15
ხალხის დაღუპვა გარდუვალია

15^1და მითხრა მე უფალმა: „თვით მოსე და სამუელიც რომ დადგნენ ჩემს წინაშე, არ იქნება ჩემი სული ამ ხალხთან. გაგზავნეთ ისინი ჩემი პირისაგან და წავიდნენ. +

2და თუ გეტყვიან: ‘სად წავიდეთ?’ უთხარი მათ, რომ ასე თქვა უფალმა: ‘ვინც განწირულია სასიკვდილოდ, მოკვდეს, ვინც განწირულია მახვილისთვის, მახვილისთვის იყოს, ვინც განწირულია საშიმშილოდ, იშიმშილოს, და ვინც განწირულია დასატყვევებლად, დატყვევდეს!’

3და მოვიკითხავ მათ ოთხი გვარით,“ – სიტყვა უფლისა, – მახვილით – მოსაკლავად, ძაღლებით – სათრევად, ცის ფრინველით და დედამიწის ცხოველით – შესაჭმელად და მოსასპობად. +

4და გავხდი მათ შიშისზარად ქვეყნის ყველა სამეფოსთვის მენაშეს, ხიზკიაჰუს ძის, იუდას მეფის გამო იმაზე, რაც გააკეთა მან იერუსალიმში. +

5რადგან ვინ შეგიბრალებს შენ, იერუსალიმო, და ვინ თანაგიგრძნობს, ვინ შემოუხვევს შენი მშვიდობის საკითხავად?

6შენ დამტოვე მე,“ – სიტყვა უფლისა, – „უკან წახვედი; და მე გამოვიწვდენ შენზე ხელს და დაგღუპავ. დავიღალე მე მიტევებით.

7განიავებით გავანიავე ისინი ქვეყნის კარიბჭეებში, დავტოვე უშვილოდ, მოვსპე ჩემი ერი, თავიანთი გზებიდან კი არ მობრუნდნენ.

8გამიმრავლდა მე მისი ქვრივები ზღვის ქვიშაზე მეტად და მოვუყვანე მათ, ჭაბუკის დედას, მძარცველი შუადღისას, მოულოდნელად დავეცი მასზე ძრწოლა და ელდა.

9საცოდავია შვილის მშობელი, სულს ღაფავს; ჩაესვენა მისი მზე დღისით, შერცხვენილი და შეურაცხყოფილია; მათ ნარჩენს კი მახვილს მივცემ მათი მტრის წინაშე,“ – სიტყვა უფლისა.

10ვაი მე, დედაჩემო, რადგან მშობე მე მთელი ქვეყნის მოცილედ და მოდავედ; არც გამისესხებია და არც ჩემთვის უსესხებიათ, მაგრამ ყველა მწყევლის მე.

11და თქვა უფალმა: „რომ არ გამეთავისუფლებინე სასიკეთოდ, უბედურობისა და გაჭირვების ჟამს მტერს არ შეგამთხვევდი.

12განა გატეხავს რკინა ჩრდილოეთის რკინას და სპილენძს.

13შენს სიმდიდრესა და შენს საუნჯეს საძარცვავად მივცემ, უსასყიდლოდ. ყველა შენი ცოდვის გამო და ყველა შენს საზღვარში.

14და გადავიყვან შენს მტრებს ქვეყანაში, რომელსაც არ იცნობ, რადგან გაღვივდა ცეცხლი ჩემი რისხვისა, თქვენზე აღეგზნება.“ +

15შენ იცი, უფალო! გამიხსენე და მომხედე მე და შური იძიე ჩემს გამო ჩემს მდევნელებზე! შენი სულგრძელობით ნუ წამიყვან მე, იცოდე, შენს გამო ვიტანდი სირცხვილს. +

16შევიგნე მე შენი სიტყვები და შევჭამე ისინი, და შენი სიტყვები სიხარულად მექცა და გულის სიმხიარულედ, რადგან შენი სახელი მქვია მე, უფალო, ღმერთო მხედრობათა.

17არ ვმჯდარვარ მე მლაღობელთა წრეში და არ მიმხიარულია; შენი ხელის ქვეშ ვიჯექი მარტოდ, რადგან მრისხანებით გამავსე მე.

18რატომ არის ჩემი ტკივილი განუწყვეტელი და ჩემი ჭრილობა – განუკურნელი, რომ არ მიიღებს წამლობას? მატყუარა, არასაიმედო ხევად მექეცი. +

19ამიტომ ასე თქვა უფალმა ღმერთმა: „თუ მოინანიებ, დაგაბრუნებ და ჩემს წინაშე იდგები. და თუ გამოიღებ ძვირფასს უფასურიდან, ჩემი პირივით იქნები. ისინი მობრუნდებიან შენსკენ, მაგრამ შენ არ მიბრუნდები მათკენ.

20და დაგდებ ამ ხალხის წინ მიუდგომელ სპილენძის გალავნად და შეგებრძოლებიან შენ, მაგრამ ვერ დაგძლევენ, რადგან შენთანა ვარ, შენს სახსნელად და შენს გადასარჩენად!“ – სიტყვა უფლისა. –

21„და გადაგარჩენ ბოროტთა მუჭს და დაგიხსნი სასტიკთა ხელიდან.“

16
ქვეყნის აოხრება და ხალხის ტყვეობა

16^1და იყო სიტყვა უფლისა: +

2„ნუ მოიყვან ცოლს და ნუ გეყოლება ძენი და ასულნი;

3რადგან ასე თქვა უფალმა აქ შობილ ძეებსა და ასულებზე და დედებზე, რომელნიც მათ შობენ, და მათ მამებზე ამ ქვეყანაში:

4სნეულთა სიკვდილით მოკვდებიან და არ დაიტირებიან, და არ დაიმარხებიან, ნაკელად იქნებიან მიწის პირზე და მახვილითა და შიმშილით მოისპობიან, და მათი გვამები ცის ფრინველისა და მიწის ცხოველის საჭმელად იქნება.“ +

5რადგან ასე თქვა უფალმა: „ნუ შეხვალ მგლოვიარეთა სახლში და ნუ წახვალ დასატირებლად, ნუ იტირებ მათ, რადგან ავკრიბე ჩემი მშვიდობა ამ ხალხისაგან,“ – სიტყვა უფლისა, – „შეწყალება და სიბრალული. +

6და დაიხოცებიან დიდები და პატარები ამ ქვეყანაში და არ დაიმარხებიან, არ დაიტირებენ, არ ჩამოიხოკავენ და არ გაიკრეჭენ თმას მათთვის. +

7არ გადატეხავენ მათთვის პურს გლოვის გამო მკვდარზე ნუგეშის საცემლად, არ შეასმევენ მათ ნუგეშის საცემ თასს მამაზე და დედაზე. +

8ნადიმის სახლში ნუ მიხვალ მათთან დასაჯდომად, საჭმელად და სასმელად.“ +

9რადგან ასე თქვა უფალმა ცაბაოთმა, ისრაელის ღმერთმა: „აჰა, მე შევწყვეტ თქვენს თვალწინ და თქვენს დღეებში ამ ადგილიდან ლხენის ხმას და სიმხიარულის ხმას, და ნეფის ხმას და პატარძლის ხმას. +

10როდესაც ეტყვი ამ ერს ყველა ამ სიტყვას და ისინი გკითხავენ შენ: ‘რისი გულისათვის თქვა უფალმა ჩვენზე ეს დიდი უბედურება, ან რა არის ჩვენი ურჯულოება და რა არის ჩვენი ცოდვა, რომლითაც შევცოდეთ უფალს, ჩვენს ღმერთს?’ +

11მაშინ უთხარი მათ: ‘იმის გულისათვის, რომ თქვენმა მამებმა მიმატოვეს მე!’ – სიტყვა უფლისა, – ‘და უკან გაჰყვნენ სხვა ღმერთებს და ემსახურებოდნენ მათ და თაყვანს სცემდნენ მათ, მე კი მიმატოვეს და ჩემი რჯული არ დაიცვეს. +

12თქვენ კი თქვენს მამებზე უარესად იქცევით და აჰა, თითოეული თავისი ბოროტი გულის შეუპოვრობას მიჰყვება, მე კი არ მისმენს. +

13და გადაგყრით თქვენ ამ ქვეყნიდან ქვეყანაში, რომელსაც არ იცნობდით არც თქვენ და არც თქვენი მამები; და სამსახურს დაუწყებთ იქ სხვა ღმერთებს დღე და ღამე, რადგან არ მოგცემთ შეწყალებას.’ +

14ამიტომ აჰა, დღეები მოდის,“ – სიტყვა უფლისა, – „და აღარ იტყვიან: ‘ცოცხალია უფალი, რომელმაც გამოიყვანა ისრაელის ძენი ეგვიპტის ქვეყნიდან,’ +

15არამედ: ‘ცოცხალია უფალი, რომელმაც გამოიყვანა ისრაელის ძენი ჩრდილოეთის ქვეყნიდან და ყველა ქვეყნიდან, სადაც გააძევა ისინი!’ და მე დავაბრუნებ მათ თავიანთ მიწაზე, რომელიც მივეცი მათ მამებს.

16და მე გავგზავნი ბევრ მეთევზეს,“ – სიტყვა უფლისა, – „და ითევზავებენ ისინი, და ამის შემდეგ გავგზავნი მრავალ მონადირეს და მოინადირებენ ისინი ყოველი მთის თავზე, ყოველი ბორცვის თავზე და კლდეთა ნაპრალებიდან, +

17რადგან ჩემი თვალია ყველა მათ გზაზე, ვერ დაიმალებიან ჩემს წინაშე და არ დაიფარება მათი ურჯულოება ჩემს თვალთაგან. +

18და გადავუხდი მათ ჯერ მათი ურჯულოების გამო, რადგან შებილწეს ჩემი ქვეყანა, თავიანთ სისაძაგლეთა გვამებით და თავიანთი საზიზღრობებით გაავსეს ჩემი სამკვიდრებელი.“ +

19„უფალო ჩემო და ძალავ ჩემო, დასაყრდენო ჩემო და ჩემო თავშესაფარო გაჭირვების დღეს! შენთან მოვლენ ხალხები ქვეყნის კიდეებიდან და იტყვიან: ‘მხოლოდ სიცრუე დაიმკვიდრეს ჩვენმა მამებმა – ამაო ღმერთები, რომელთაგანაც არ არის სარგებელი.

20გაიკეთებს ადამიანი თავისთვის ღმერთებს? ისინი არ არიან ღმერთები!

21ამიტომ მე ვასწავლი მათ ამჯერად და გამოვუცხადებ მათ ჩემს ხელს და ჩემს ძლიერებას, და გაიგებენ ისინი, რომ ჩემი სახელი უფალია.“

17
გაგრძელება

17^1„იუდას ცოდვა რკინის კალმითაა დაწერილი, ალმასის წვეტითაა ამოჭრილი მათი გულის ფიცარზე და თქვენს სამსხვერპლოთა რქებზე.

2როგორც ახსოვთ თავიანთი შვილები ასევე თავიანთი სამსხვერპლოები და თავიანთი აშერები ამწვანებულ ხეებთან მაღალ ბორცვებზე.

3ჩემო მთავ მინდვრად, შენს დოვლათს და მთელ შენს საუნჯეს საძარცვავად მივცემ, შენს გორაკებს – ცოდვის წილ მთელ შენს საზღვრებში.

4და შენს გამო ჩამოეცლები შენს სამკვიდრებელს, რომელიც მე მოგეცი, და დაგამონებ შენს მტრებს იმ ქვეყანაში, რომელსაც არ იცნობ. რადგან გააღვივეთ ჩემი რისხვის ცეცხლი, უკუნისამდე იგიზგიზებს.“

5ამბობს უფალი: „წყეულია კაცი, რომელიც ადამიანზეა დანდობილი და ხორცისგან მოიცემს ძალას, უფალს კი შორდება მისი გული.

6და იქნება შიშველივით ტრამალზე, ვერ იხილავს სიკეთის მოსვლას და იცხოვრებს გადაბუგულ უდაბნოში, მარილოვან ქვეყანაში, და ვერ დასახლდება.

7კურთხეულია კაცი, რომელიც უფალზეა დანდობილი, უფალი იქნება მისი დასაყრდენი. +

8და იქნება, როგორც ხე დარგული წყალთან, და ნაკადულთან გაუშვებს თავის ფესვებს, და არ შეშინდება, როცა პაპანება დადგება, და იქნება მისი ფოთლები ამწვანებული, და გვალვიან წელიწადში არ შეწუხდება და არ შეწყვეტს ნაყოფის გამოღებას. +

9ყველაზე ცბიერია გული, გაუსწორებელია, ვინ შეიცნობს მას? +

10მე, უფალი, ვიკვლევ გულს და ვცდი თირკმელთ, რათა მივაგო თითოეულს მისი გზისამებრ, მის საქმეთა ნაყოფისამებრ.“ +

11გუგულმა გამოჩეკა, თვითონ კი არ დაუდევს – ასეთია სიმდიდრის მომხვეჭელი, უსამართლოდ რომ იხვეჭს. თავისი დღეების შუაძალზე დაკარგავს მას, ბოლოს კი ბრიყვად დარჩება.“

12დიდების ტახტი, პირველთაგან ამაღლებული, ადგილია ჩვენი საკურთხევლისა.

13იმედო ისრაელისა, უფალო, ყველა შენი მიმტოვებელი შერცხვება და ჩემგან განდგომილნი მიწაში ჩაიწერებიან, რადგან მიატოვეს ცოცხალი წყლის წყარო – უფალი.

14განმკურნე მე, უფალო და განვიკურნები, დამიხსენი და დახსნილი ვიქნები, რადგან შენა ხარ ჩემი საქებარი.

15აჰა, ისინი მეუბნებიან მე: „სად არის უფლის სიტყვა, მოვიდეს!“ +

16მე არ გავურბოდი მწყემსობას შენს კვალზე და უბედურების დღე არ მსურდა, შენ იცი. ჩემი ბაგეებიდან გამოსული შენს თვალწინ იყო.

17ნუ გახდები ჩემი დამღუპველი, შენა ხარ ჩემი თავშესაფარი უბედურების დღეს.

18დაე, შერცხვნენ ჩემი მდევარნი და მე ნუ შევრცხვები, დაე, გატყდნენ ისინი და მე ნუ გავტყდები, მოაწიე მათზე უბედურების დღე და ორმაგი დალეწვით დალეწე ისინი. +

იერემიას სიტყვა შაბათის შესახებ

19ასე მითხრა მე უფალმა: „წადი და დადექი ერის ძეთა კარიბჭეში, სადაც შემოდიან და საიდანაც გადიან იუდას მეფენი; და ასევე იერუსალიმის ყველა სხვა კარიბჭეში. +

20და უთხარი მათ: ‘ისმინეთ სიტყვა უფლისა, იუდას მეფენო, ყველა იუდაელო და იერუსალიმის მკვიდრნო, შემომსვლელნო ამ კარიბჭეებში.

21ასე თქვა უფალმა: გაუფრთხილდით თქვენს სულებს და შაბათ დღეს ნუ იტვირთავთ ტვირთს, და ნუ შეიტანთ იერუსალიმის კარიბჭეებში. +

22თქვენი სახლებიდან ნუ გამოიტანთ ტვირთს შაბათ დღეს და ნურაფერ საქმეს ნუ გააკეთებთ. წმიდა ჰყავით შაბათი დღე, როგორც ვუბრძანე თქვენს მამებს. +

23მაგრამ მათ არ მისმინეს და არ დამიგდეს ყური, და გაიფიცხეს ქედები, რათა არ მოესმინათ და არ მიეღოთ დარიგება. +

24მაგრამ თუ ყურადღებით მომისმენთ მე,’ – სიტყვა უფლისა, – ‘შაბათ დღეს არ შეიტანთ ტვირთს ამ ქალაქის კარიბჭეებში და წმიდაჰყოფთ შაბათ დღეს, არაფერ საქმეს არ გააკეთებთ ამ დღეს. +

25მაშინ შემოვლენ ქალაქის კარიბჭეებში მეფენი და მთავარნი, იუდას კაცნი და იერუსალიმის მცხოვრებნი, და დასახლდება ეს ქალაქი საუკუნოდ. +

26და მოვლენ იუდას ქალაქებიდან და იერუსალიმის შემოგარენიდან, და ბენიამინის ქვეყნიდან და დაბლობიდან, და მთიდან და სამხრეთიდან, მოიტანენ სრულადდასაწველსა და მსხვერპლს და ძღვენს და გუნდრუკს, და მოიტანენ მადლობის მსხვერპლს უფლის სახლში. +

27და თუ არ მომისმენთ მე, რომ წმიდაჰყოთ შაბათი დღე და არ იტვირთოთ ტვირთი შაბათ დღეს იერუსალიმის კარიბჭეებში შესვლისას, მაშინ ცეცხლს დავანთებ მის კარიბჭეებში, რომელიც შეჭამს იერუსალიმის სასახლეებს და არ ჩაქრება.“ +

18
იერემია მექოთნის სახლში

18^1სიტყვა, რომელიც იყო უფლისაგან იერემიას მიმართ:

2„ადექი და ჩადი მექოთნის სახლში და იქ გაუწყებ ჩემს სიტყვას!“

3და მე ჩავედი მექოთნის სახლში და ის აკეთებდა თავის საქმეს ჩარხზე.

4და ჭურჭელი, რომელსაც ის აკეთებდა თიხისგან, გაფუჭდა მექოთნის ხელში. მიუბრუნდა და სხვა ჭურჭელი გააკეთა, როგორიც მოეწონა მექოთნეს გასაკეთებლად.

5და იყო სიტყვა უფლისა ჩემდამი:

6„განა ამ მექოთნესავით არ შემიძლია მოგექცეთ თქვენ, ისრაელის სახლო?“ – სიტყვა უფლისა, – „აჰა, როგორც თიხაა მექოთნის ხელში, ისე ხართ თქვენ ჩემს ხელში, ისრაელის სახლო. +

7ერთ წამს ვიტყვი რომელიმე ხალხზე ან სამეფოზე, რომ აღმოვფხრა იგი, გავაცამტვერო და მოვსპო; +

8და ის ხალხი, რომელზეც ვთქვი ეს, თუ მიიქცევა თავის ბოროტებისგან, მაშინ ვინანებ და არ ვუზამ ბოროტებას, რომელიც განვუზრახე. +

9ერთ წამს ვიტყვი რომელიმე ხალხზე და სამეფოზე, რომ ავაშენო იგი და დავრგო;

10და თუ ჩაიდენს ბოროტს ჩემს თვალში, არ გაუგონებს ჩემს ხმას, მაშინ მე ვინანებ იმ სიკეთეზე, რომელიც უნდა გამეკეთებინა მისთვის სასიკეთოდ.

11და ახლა, უთხარი იუდას კაცებს და იერუსალიმის მკვიდრთ: ‘ასე თქვა უფალმა: აჰა, მე მოგაწევთ თქვენ უბედურებას და ბოროტი განზრახვა განვიზრახე თქვენზე, მობრუნდით თითოეული თქვენი ბოროტი გზიდან და გამოასწორეთ თქვენი გზები და თქვენი მოქმედებანი!’ +

12იტყვიან ისინი: ‘ფუჭია! რადგან ჩვენს განზრახვას მივყვებით და თითოეული ჩვენი ბოროტი გულის შეუპოვრობით მოვიქცევით.’“ +

13ამიტომ ასე თქვა უფალმა: „იკითხეთ ხალხებში, მოუსმენია ვინმეს ამის მსგავსი? ბევრი სისაძაგლენი ჩაიდინა ისრაელის ქალწულმა.

14განა დატოვებს ლიბანის თოვლი ჩემს ველებს, ან თუ შეწყდება უცხო ადგილებიდან მოწანწკარე ცივი წყლები?

15რადგან დამივიწყა მე ჩემმა ერმა, ამაო ღმერთებს უკმევენ, აბორძიკებენ ისინი მათ თავიანთ გზებზე, დატოვეს მუდმივი სავალი, რათა ევლოთ ბილიკებით, გაუკვალავი გზით,

16რათა გაეხადათ თავიანთი ქვეყანა უდაბურად, მუდმივ დასაცინად, რომ ყოველი მასზე გამვლელი გაოცდეს და თავი გაიქნიოს.

17აღმოსავლეთის ქარივით მიმოვფანტავ მათ მტრის წინაშე, ზურგს ვუჩვენებ მათ და არა პირს მათი უბედურების დღეს.“

18და თქვეს მათ: „მოდით და შევკრათ პირი იერემიაზე, რადგან არ დაეკარგება რჯული მღვდელს, რჩევა – ბრძენს და სიტყვა – წინასწარმეტყველს. მოდით და დავცეთ ის ენით, რომ არ გავიგონოთ არც ერთი მისი სიტყვა.“

19გამიგონე, უფალო და ისმინე ხმა ჩემს მოწინააღმდეგეთა.

20მიაგებენ კი კეთილის წილ ბოროტს? რადგან ორმოს უთხრიან ჩემს სულს. გაიხსენე, რომ მე ვიდექი შენს წინაშე, რათა კეთილი მელაპარაკა მათზე, რათა მიმექცია მათგან შენი გულისწყრომა. +

21ამიტომ მიეც მათი შვილები შიმშილს და წამოაგე ისინი მახვილზე; დაე, დარჩნენ მათი ცოლები უშვილოდ და ქვრივებად, მათი კაცები იქნენ დახოცილნი, მათი ჭაბუკნი კი მახვილით დაეცნენ ომში. +

22ისმოდეს კივილი მათი სახლებიდან, როდესაც უცებ მოვა მათზე რაზმი, რადგან თხრილს თხრიდნენ ჩემს შესაპყრობად და მახეს უგებდნენ ჩემს ფეხთ. +

23შენ კი, უფალო, იცი მათი ყველა განზრახვა ჩემს სასიკვდილოდ; ნუ აპატიებ მათ ურჯულოებას და შენს წინაშე მათ ცოდვას ნუ წაშლი. დაე, დაემხონ ისინი შენს წინაშე, გაუსწორდი მათ შენი რისხვის ჟამს. +

19

გატეხილი დოქი –

იერუსალიმის დანგრევის გამოხატულება

19^1ასე თქვა უფალმა: „წადი და იყიდე მექოთნის თიხის დოქი და წაიყვანე ვინმე ერის და მღვდლების უხუცესთაგან. +

2და გადი ბენ-ჰინომის ჭალაში, რომელიც ხარშითის კარიბჭის შესასვლელშია, და წარმოთქვი იქ ის სიტყვები, რომლებსაც მე გეტყვი. +

3და იტყვი: ‘ისმინეთ უფლის სიტყვა, იუდას მეფენო და იერუსალიმის მკვიდრნო. ასე თქვა უფალმა ცაბაოთმა, ისრაელის ღმერთმა: „აჰა, მე მომაქვს ამ ადგილზე ისეთი უბედურება, რომ ყოველი მისი მომსმენის ყური რეკვას დაიწყებს, +

4იმის გამო, რომ დამტოვეს მე მათ და უცხოდ აქციეს ეს ადგილი და უკმევდნენ იქ სხვა ღმერთებს, რომელთაც არ იცნობდნენ არც ისინი და არც მათი მამები, და არც იუდას მეფენი; და იმის გამო, რომ გაავსეს ეს ადგილი უდანაშაულოთა სისხლით. +

5და გააშენეს ბაყალის გორაკები, რათა ცეცხლში დაეწვათ თავიანთი ძენი ბაყალის სრულადდასაწველისათვის, რაც მე არ მიბრძანებია და არ მითქვამს, და გულშიც არ გამივლია. +

6ამიტომ აჰა, მოდის დღეები,“ – სიტყვა უფლისა, – „და ეს ადგილი აღარ იწოდება თოფეთად და ბენ-ჰინომის ჭალად, არამედ მკვლელობის ჭალად. +

7და არაფრად ვაქცევ იუდასა და იერუსალიმის რჩევას ამ ადგილზე და მახვილით დავცემ მათ მათი მტრების წინ და მათი სულის მაძიებელთა ხელით, და მათ გვამებს საჭმელად მივცემ ცის ფრინველთ და მიწის ცხოველთ. +

8და გავხდი ამ ქალაქს უკაცრიელად და დასაცინად, და ყოველი მასზე გამვლელი გაოცდება და დაუსტვენს ყველა მის წყლულზე. +

9და შევაჭმევ მათ თავიანთ შვილთა ხორცს და თავიანთ ასულთა ხორცს, და თითოეული თავისი მოყვასის ხორცს შეჭამს ალყაში და გაჭირვებაში, რომლებშიც მოაქცევენ მათი მტრები და მათი სულის მაძიებელნი.’ +

10და დალეწე დოქი შენთან მოსული კაცების თვალწინ,

11და უთხარი მათ: ‘ასე თქვა უფალმა ცაბაოთმა: „ასე დავლეწავ მე ამ ხალხს და ამ ქალაქს, როგორც ლეწავენ მექოთნის ჭურჭელს, რომლის გამრთელებაც აღარ შეიძლება, და თოფეთში დაიმარხებიან დასამარხი ადგილების უკმარისობის გამო. +

12ასე მოვექცევი ამ ადგილს,“ – სიტყვა უფლისა, – „და მის მკვიდრთ თოფეთივით ვაქცევ ამ ქალაქს.

13და იქნება იერუსალიმის სახლები და იუდას მეფეთა სახლი თოფეთის ადგილივით შებილწული; ყველა ის სახლი, რომლის ბანებზეც უკმევდნენ ცის მთელ მხედრობას და საღვრელს უღვრიდნენ უცხო ღმერთებს.“ +

იერემიას დევნა

14და მოვიდა იერემია თოფეთიდან, სადაც ის გაგზავნა უფალმა, რომ ეწინასწარმეტყველა, და დადგა ის უფლის სახლის ეზოში და უთხრა მთელ ერს:

15„ასე თქვა უფალმა ცაბაოთმა, ისრაელის ღმერთმა: ‘აჰა, მე მომაქვს ამ ქალაქსა და მთელ მის ქალაქებზე ყველა ის უბედურება, რომელიც წარმოვთქვი მასზე, რადგან გაიფიცხეს მათ ქედი, რათა არ მოესმინათ ჩემი სიტყვები.“ +

20
ბაბილონის ტყვეობის წინასწარმეტყველება

20^1და მოისმინა ფაშხურმა, მღვდელ იმერის ძემ – ის კი მთავარი ზედამხედველი იყო უფლის სახლში – ეს სიტყვები, რომელიც იერემიამ იწინასწარმეტყველა. +

2და სცემა ფაშხურმა იერემია წინასწარმეტყველს და გააკრა ბოძზე, რომელიც ბენიამინის ზემო კარიბჭესთან იყო უფლის სახლში. +

3მეორე დღეს გამოხსნა ფაშხურმა იერემია ბოძიდან და უთხრა მას იერემიამ: „ფაშხური კი არ გიწოდა შენ უფალმა, არამედ ‘საშინელება ირგვლივ,’

4რადგან ასე თქვა უფალმა: ‘აჰა, მე მიგცემ შენ საშინელებად, შენ და ყველა შენს მოყვარულს, და მათი მტრების მახვილით დაეცემიან ისინი, და შენი თვალით დაინახავ ამას, და მთელს იუდას ბაბილონის მეფეს ჩავუგდებ ხელში, და ბაბილონში გადაასახლებს მათ და მახვილით დასცემს მათ. +

5და მივცემ ამ ქალაქის მთელ საუნჯეს, მთელ მის ნაჯაფარს და მთელ მის ძვირფასეულობას, იუდას მეფეთა მთელ საგანძურს მივცემ მათი მტრების ხელთ, და გაძარცვავენ მას და წაიღებენ, და ბაბილონში მიიტანენ. +

6და შენ, ფაშხურ, და ყველა შენს სახლში მცხოვრები წახვალთ ტყვედ და ბაბილონში მიხვალ, იქ მოკვდები და იქ დაიმარხებით შენ და ყველა შენი მოყვარული, რომლებსაც ტყუილს უწინასწარმეტყველებდი.

7დამიყოლიე, უფალო და დაგყევი, შენ დამიჭირე მე და მძლიე; სასაცილო ვიყავი მთელი დღე, ყველა მე დამცინოდა.

8რადგან ყოველთვის, როცა ვიწყებ ლაპარაკს, ვკივი: „ძალადობა და ძარცვაა!“ ვყვირი, რადგან უფლის სიტყვა შერცხვენად და დაცინვად მექცა მთელ დღეს.

9და ვთქვი: „აღარ ვახსენებ მას და აღარ ვილაპარაკებ მისი სახელით,“ მაგრამ ჩემს გულში იყო აგიზგიზებული ცეცხლივით დამწყვდეული; დავიღალე მისი დაოკებით, მაგრამ ვერ შევძელი.

10რადგან მოვისმინე მე მრავალთა ცილისწამება, საშინელება ირგვლივ; დაასმინეთ და დავასმენთო! ყველა, ჩემი მშვიდობის კაცი, ჩემს სიკოჭლეს ან წაბორძიკებას დარაჯობს: „იქნებ წინდაუხედავად მოიქცეს და ჩვენ ვძლევთ მას და შურს ვიძიებთ მასზე.“

11უფალი კი ჩემთანაა, როგორც მამაცი მებრძოლი. იმის გამო ჩემი მდევარნი წაიბორძიკებენ და ვერ მძლევენ მე; დიდად შერცხვებიან, რადგან ვერ მიაღწიეს წარმატებას, მათი მუდმივი სირცხვილი არ იქნება დავიწყებული.

12უფალო ცაბაოთ, მართლის გამომცდელო, მხედველო გონებისა და გულისა, ვიხილავ შენს შურისგებას მათზე, რადგან შენ მოგანდე ჩემი საქმე.

13უმღერეთ უფალს, აქეთ უფალი, რადგან გადაარჩინა გლახაკის სული ბოროტმოქმედთა ხელიდან.

14წყეული იყოს ის დღე, როდესაც დავიბადე! დღე, როდესაც მშობა დედაჩემმა, არ იყოს კურთხეული!

15წყეული იყოს კაცი, ვინც ამცნო მამაჩემს, რომ უთხრა: „ბავშვი შეგეძინა, ვაჟიშვილი!“ და სიხარულით გაახარა.

16და იყოს ის კაცი ქალაქებივით, რომლებიც უფალმა დააქცია და არ დაინანა, ისმინოს მან დილით კივილი და შუადღისას ქვითინი.

17იმის გამო, რომ არ მომკლა მე საშოში და არ იქცა დედაჩემი ჩემს სამარედ, მისი საშო კი – მუდმივ ორსულად.

18რატომ გამოვედი მე საშოდან? რომ ჯაფა და მწუხარება მეხილა და ჩემი დღეები სირცხვილში დასრულებულიყო?

21
წინასწარმეტყველი უწინასწარმეტყველებს ციდკიაჰუს ბაბილონის ტყვეობას

21^1სიტყვა, რომელიც იყო იერემიას მიმართ, უფლისაგან როდესაც ციდკიაჰუმ გაგზავნა მასთან ფაშხური, მალქიას ძე, და ცეფანია, მღვდელ მაყასეიას ძე: +

2„შესთხოვე უფალს ჩვენზე, რადგან ბაბილონის მეფე ნაბუქოდონოსორი გვებრძვის ჩვენ. იქნებ უფალმა ჩვენთვის მოახდინოს ყველა თავის სასწაულთა მსგავსი, რომ უკუიქცეს ჩვენგან.“

3და უთხრა მათ იერემიამ: „ასე უთხარით ციდკიაჰუს:

4ასე თქვა უფალმა, ისრაელის ღმერთმა: ‘აჰა, მე უკან მოვაქცევ საომარ იარაღებს, რომელიც თქვენს ხელთაა, რომლითაც თქვენ ეომებით ბაბილონის მეფეს და ქალდეველთ, რომელთაც ალყა შემოავლეს თქვენს გალავნებს. და შევკრებ მათ ამ ქალაქის შუაგულში.

5მე თვითონ ვიომებ თქვენთან ერთად გაწვდილი ხელით და ძლიერი მკლავით რისხვაში, გულისწყრომასა და დიდ მრისხანებაში. +

6და დავცემ მე ამ ქალაქის მცხოვრებთ, ადამიანს და საქონელს; და დაიხოცებიან ისინი დიდი შავი ჭირით.

7და ამის შემდეგ,’ – სიტყვა უფლისა, – ‘ჩავაგდებ ციდკიაჰუს, იუდას მეფეს და მის მსახურთ და ხალხს ამ ქალაქში – შავ ჭირს, მახვილს და შიმშილს გადარჩენილთ ნაბუქოდონოსორის, ბაბილონის მეფის, ხელში, და მათ მტერთა ხელში, და მათი სულის მაძიებელთა ხელში; და დასცემს ის მათ მახვილის პირით, არ დაინდობს, არ შეიბრალებს და არ შეიწყალებს მათ.’ +

8ამ ხალხს კი უთხარი: ასე თქვა უფალმა: ‘აჰა, მე ვიძლევი თქვენს წინაშე სიცოცხლის გზას და სიკვდილის გზას.

9ამ ქალაქში მჯდომი მახვილით, შიმშილითა და შავი ჭირით მოკვდება, ხოლო ვინც გავა და თქვენზე გარსშემომდგარ ქალდეველთ ჩაბარდება, იცოცხლებს და ნადავლად ექნება მას თავისი სული. +

10რადგან მე მოვაქციე ჩემი პირი ამ ქალაქის წინააღმდეგ საუბედუროდ და საბოროტოდ,’ – სიტყვა უფლისა, – ‘ბაბილონის მეფის ხელთ გადაეცემა იგი და ცეცხლით გადაწვავს მას.’ +

11იუდას მეფის სახლს კი: ‘ისმინეთ სიტყვა უფლისა!

12სახლო დავითისა! ასე თქვა უფალმა: დილითვე საჯეთ სამართალი და გადაარჩინეთ მძარცველის ხელით წართმეული, სანამ გამოვა ჩემი მრისხანება ცეცხლივით თქვენი ბოროტი ნამოქმედარის გამო, და აგიზგიზდება და არავინ იქნება ჩამქრობი.

13აჰა, შენზე მოვდივარ, ღელეში მჯდომო, ვაკის კლდევ!’ – სიტყვა უფლისა, – რომ ამბობთ: ‘ვინ დაგვესხმის და ვინ მოვა ჩვენს საცხოვრებელში?’ +

14და მოგკითხავთ თქვენ თქვენი ნამოქმედარის ნაყოფისამებრ,“ – სიტყვა უფლისა, – „და ცეცხლს წავუკიდებ მის ტყეს და ირგვლივ ყველაფერს შეჭამს.“ +

22

წინასწარმეტყველების დასასრული

22^1ასე თქვა უფალმა: „ჩადი იუდას მეფის სახლში და ილაპარაკე იქ ეს სიტყვა,

2და თქვი: ისმინე სიტყვა უფლისა, დავითის ტახტზე მჯდომო, იუდას მეფევ, შენ და შენმა მსახურებმა და ამ კარიბჭეებში შემომსვლელმა შენმა ერმა!

3ასე თქვა უფალმა: ‘ქმენით სამართალი და სიმართლე, და დაიხსენით წართმეული მძარცველის ხელიდან, და მწირს და ობოლს და ქვრივს ნუ მოატყუებთ, ნუ გაძარცვავთ და უდანაშაულო სისხლს ნუ დაღვრით ამ ადგილზე. +

4რადგან, თუ შეასრულებთ ამ სიტყვას, მაშინ შემოვლენ ამ სახლის კარიბჭეებში მეფენი, დავითის ტახტზე მსხდომნი, ამხედრებულნი ეტლებზე და ცხენებზე, და მისი მსახურები და მისი ერი. +

5და თუ არ მოისმენთ ამ სიტყვებს, ჩემს თავს ვიფიცავ,’ – სიტყვა უფლისა, – ‘რომ ნანგრევებად იქცევა ეს სახლი.“ +

6რადგან ასე თქვა უფალმა იუდას მეფის სახლზე: „შენ ჩემი ხარ ვით გილყადი, ლიბანის თხემი; მაგრამ უდაბნოდ, უკაცრიელ ქალაქებად გაქცევ შენ.

7და მოვუხმობ შენზე შემმუსვრელთ, თითოეულს თავისი იარაღით, და მოჭრიან ისინი შენს რჩეულ კედრებს და ცეცხლში ჩაყრიან.

8და მრავალი ხალხები გაივლიან ამ ქალაქზე და ეტყვიან ერთმანეთს: ‘რის გამო მოექცა უფალი ასე ამ დიდებულ ქალაქს?’ +

9და ეტყვიან პასუხად: ‘იმის გამო, რომ მიატოვეს უფლის, თავიანთი ღმერთის, აღთქმა და სხვა ღმერთებს სცემდნენ თაყვანს და მათ ემსახურებოდნენ.’

10ნუ იტირებთ მკვდარს და ნუ იგლოვებთ მას, იტირეთ წამსვლელი, რადგან აღარ დაბრუნდება, და აღარ იხილავს თავის მშობლიურ ქვეყანას.

11რადგან ასე თქვა უფალმა შალუმზე, იუდას მეფის იოშიას ძეზე, რომელიც თავისი მამის, იოშიას ნაცვლად მეფობდა და რომელიც გავიდა ამ ადგილიდან: ‘აღარ დაბრუნდება იგი იქ! +

12რადგან იმ ადგილზე, სადაც დაასახლეს, იქ მოკვდება და ამ ქვეყანას ვეღარ იხილავს!’ +

მეფეთა შესახებ

13ვაი იმას, ვინც უსამართლობით აშენებს თავის სახლს და უკანონოდ – თავის ქორედებს! თავის მოყვასს მუქთად ამუშავებს და მის გასამრჯელოს არ აძლევს მას.

14ვინც ამბობს: ‘ავიშენებ ფართო სახლს და ვრცელ ქორედებს, და გაჭრის თავისთვის სარკმელებს და კედრით შემოფიცრავს და სინგურით შეღებავს.

15იმით მეფობ, რომ კედარს ეტოქები. განა მამაშენი არ ჭამდა და არ სვამდა? მაგრამ სამართალსა და სიმართლეს იქმოდა და ამიტომაც ჰქონდა სიკეთე.

16ჩაგრულსა და ღარიბ-ღატაკს განიკითხავდა, ამიტომაც კარგი იყო, განა ეს არ არის ჩემი შეცნობა?“ – სიტყვა უფლისა. –

17„რადგან შენი თვალი და შენი გული მხოლოდ შენს ანგარებაზეა მიპყრობილი, უდანაშაულო სისხლის დაღვრაზე ძარცვა-გლეჯაზე და ძალადობაზე.“ +

18ამიტომ ასე თქვა უფალმა იეჰოიაკიმზე, იოშიას, იუდას მეფის ძეზე: „არ დაატირებენ მას: ‘ვაი, ჩემო ძმაო,’ ან ‘ვაი, ჩემო დაო!’ არ დაატირებენ მას: ‘ვაი, ბატონო!’ და ‘ვაი, მისი დიდებულება!’ +

19ვირის დამარხვით დაიმარხება, ამოათრევენ მას და მოისვრიან იერუსალიმის კარიბჭეთა მიღმა.

20ადი ლიბანზე და იყვირე, და ბაშანზე გამოეცი შენი ხმა და ყაბარიმიდან იყვირე, რადგან დაილეწა ყველა შენი მოტრფიალე.

21მე გელაპარაკებოდი შენს კეთილდღეობაში, მაგრამ შენ თქვი: ‘არ მოვისმენ!’ ეს არის შენი გზა შენი სიყმაწვილიდან, რომ არ უსმენდი ჩემს ხმას. +

22ყველა შენს მწყემსს ქარი დამწყესავს და შენი მოტრფიალენი ტყვედ წავლენ. მაშინ კი შერცხვები და შერცხვენილი იქნები ყველა ბოროტების გამო.

23ლიბანში მჯდომო, კედრებში დაბუდებულო, რა საცოდავი იქნები, როდესაც გეწევა ტანჯვა, როგორც მშობიარის ტკივილები. +

24როგორც ცოცხალი ვარ,“ – სიტყვა უფლისა, – „რომ შენ, ქონია იოაკიმის ძევ, იუდას მეფევ, ბეჭედიც რომ იყო ჩემი მარჯვენა ხელისა, იქიდანაც კი მოგიძრობ. +

25და მიგცემ შენი სულის მაძიებელთა ხელთ და მათ ხელთ, რომელთა წინაშეც თრთიხარ, და ბაბილონის მეფის, ნაბუქოდონოსორის, ხელთ და ქალდეველთა ხელთ.

26და გადაგყრით შენ და შენს დედას, რომელმაც შენ გშობა, სხვა ქვეყანაში, სადაც არ შობილხარ, მაგრამ იქ დაიხოცებით. +

27იმ ქვეყანაში, სადაც დაბრუნებას ისწრაფვის მათი სული, არ დაბრუნდებიან ისინი. +

28საზიზღარი დამსხვრეული ძეგლია ეს კაცი – ქონია – თუ უსარგებლო ჭურჭელი? რატომ არიან გადაყრილნი, ის და მისი თესლი და გადასროლილნი იმ ქვეყანაში, რომელსაც არ იცნობდნენ? +

29ქვეყანავ, ქვეყანავ, ქვეყანავ, ისმინე სიტყვა უფლისა!

30ასე თქვა უფალმა: ჩაწერეთ ეს კაცი უშვილოდ, ბედკრულ მამაკაცად თავის დღეებში, რადგან მისი თესლიდან ვერ აღზევდება დავითის ტახტზე მჯდომი და ხელმწიფე იუდაში.“

23

უფლის რისხვა ორგულ მწყემსებზე

23^1„ვაი მწყემსებს, რომლებიც ღუპავენ და ფანტავენ ჩემი სამწყსოს ცხვარს!“ – სიტყვა უფლისა. – +

2ამიტომ ასე თქვა უფალმა, ისრაელის ღმერთმა, ჩემი ერის დამმწყესავ მწყემსებზე: „თქვენ დაჰფანტეთ ჩემი ცხვარი, გარიყეთ და ყური არ უგდეთ მათ! მე მოგკითხავთ თქვენ თქვენი ბოროტი ნამოქმედარის გამო,“ – სიტყვა უფლისა. –

3მე შევკრებ ჩემი ცხვრის ნატამალს ყველა ქვეყნებიდან, სადაც გავაძევე ისინი და დავაბრუნებ მათ თავიანთ საძოვარზე და ინაყოფიერებენ და გამრავლდებიან. +

4და დავაყენებ მათზე მწყემსებს, რომლებიც დამწყესავენ მათ. და აღარ შეშინდებიან მეტად და აღარ დაფრთხებიან, და აღარ დააკლდებათ მათ არაფერი.“ – სიტყვა უფლისა. – +

5„აჰა, მოდის დღეები,“ – სიტყვა უფლისა, – „და აღვუდგენ დავითს მართალ ყლორტს, და იმეფებს მეფე და მართლად მოიქცევა, და სამართალსა და სიმართლეს იქმს ქვეყანაზე. +

6მის დღეებში იუდა ხსნილი იქნება და ისრაელი უსაფრთხოდ დასახლდება, და აი სახელი, რომელსაც უწოდებენ მას: ‘უფალი – ჩვენი სიმართლე!’ +

7ამიტომ მოდის დღეები,“ – სიტყვა უფლისა, – „და აღარ იტყვიან მეტად: ‘ცოცხალია უფალი, რომელმაც ამოიყვანა ისრაელის ძენი ეგვიპტის ქვეყნიდან!’ +

8არამედ: ‘ცოცხალია უფალი, რომელმაც გამოიყვანა და მოიყვანა ისრაელის სახლის თესლი ჩრდილო ქვეყნიდან და ყველა ქალაქიდან, სადაც გავაძევე ისინი, და იცხოვრებენ თავიანთ მიწაზე.“

ცრუ წინასწარმეტყველთა დაძრახვა

9წინასწარმეტყველთათვის: ჩემი გული შეიმუსრა ჩემში, შეიძრა ჩემი ყველა ძვალი, დავემსგავსე მთვრალს და ღვინით შეპყრობილ კაცს უფლის და მისი წმიდა სიტყვების გამო.

10რადგან მრუშებითაა სავსე ქვეყანა, რადგან წყევლის გამო გლოვობს ქვეყანა, გახმა უდაბნოს საძოვრები. მათი მისწრაფება ბოროტია და მათი ძალა უსამართლობაშია.

11„რადგან მლიქვნელობს წინასწარმეტყველიცა და მღვდელიც, ჩემს სახლშიც ვიპოვე მათი ბოროტება!“ – სიტყვა უფლისა. –

12„ამიტომ იქნება მათი გზა, როგორც მოლიპული ადგილები სიბნელეში, ხელს კრავენ მათ და დაეცემიან ისინი, რადგან მე მოვაწევ მათზე უბედურებას, მათი დასჯის წელს!“ – სიტყვა უფლისა. – +

13„სამარიის წინასწარმეტყველებში სიბილწე დავინახე. ბაყალის სახელით წინასწარმეტყველებდნენ და აცთუნებდნენ ჩემს ერს, ისრაელს.

14იერუსალიმის წინასწარმეტყველებში საშინელებანი დავინახე: მრუშობდნენ და სიცრუეში დადიოდნენ, და ბოროტმოქმედთ უმაგრებდნენ ხელს, რათა არც ერთი არ მოქცეულიყო თავის ბოროტებიდან. ყველანი სოდომივით გახდნენ, მისი მცხოვრებნი კი – გომორასავით.“ +

15ასე თქვა უფალმა ცაბაოთმა წინასწარმეტყველებზე: „აჰა, მე ვაჭმევ მათ აბზინდას და ვასმევ მათ შხამიან წყალს, რადგან იერუსალიმის წინასწარმეტყველთაგან გამოდის ცთუნება მთელს ქვეყანაზე.“ +

16ასე თქვა უფალმა ცაბაოთმა: „ნუ მოუსმენთ წინასწარმეტყველთა სიტყვებს, რომლებიც თქვენ გიწინასწარმეტყველებენ; ისინი გატყუებენ თქვენ, თავიანთი გულის ხილვას ლაპარაკობენ, და არა იმას, რაც უფლის პირიდანაა. +

17ეუბნებიან ჩემს მაძაგებელთ, უფალმა თქვა: ‘მშვიდობა გექნებათ!’ და ყოველს, თავის გულის შეუპოვრობით მოსიარულეს, ეუბნებიან: ‘არ მოვა თქვენზე უბედურება!’ +

18რადგან ვინ იდგა უფლის თათბირში და ვინ მოისმინა მისი სიტყვა? ვინ დაუგდო ყური მის სიტყვას და ვინ მოისმინა?

19აჰა, უფლის ქარიშხალი რისხვით გამოვიდა და ქარიშხალი ტრიალებს, ბოროტმოქმედთა თავზე დაეცემა.

20არ შებრუნდება უფლის რისხვა, სანამ არ იქმს და არ შეასრულებს თავისი გულის ზრახვებს, უკანასკნელ დღეებში მიხვდებით მას. +

21მე არ გამომიგზავნია ეს წინასწარმეტყველნი თავად მორბოდნენ, მე არ მილაპარაკია მათთან, თავისით წინასწარმეტყველებდნენ. +

22რომ მდგარიყვნენ ჩემს თათბირში აუწყებდნენ ჩემს სიტყვებს ჩემს ხალხს, და მოაქცევდნენ მათ ბოროტი გზიდან და მათი ბოროტი ნამოქმედარიდან.

23მხოლოდ ახლოდანა ვარ ღმერთი,“ – სიტყვა უფლისა, – „შორიდან კი ღმერთი არა ვარ?

24თუ ვინმე დაიმალება სამალავში, განა მე ვერ დავინახავ მას?“ – სიტყვა უფლისა, – „განა ცა და ქვეყანა ჩემით არ არის სავსე?“ – სიტყვა უფლისა. – +

25„მოვისმინე, რასაც ამბობენ წინასწარმეტყველნი, ჩემი სახელით ცრუ წინასწარმეტყველნი, რომ ამბობენ: ‘მე დამესიზმრა, მე დამესიზმრა!’ +

26როდემდე იქნება ეს წინასწარმეტყველთა გულში, სიცრუეს რომ წინასწარმეტყველებენ და თავიანთ გულის ნაფიქრს რომ ქადაგებენ,

27რომელნიც ფიქრობენ დაავიწყონ ჩემს ხალხს ჩემი სახელი თავიანთი სიზმრებით, რომელსაც ისინი უყვებიან ერთი მეორეს, როგორც მათმა მამებმა დაივიწყეს ჩემი სახელი ბაყალის გამო? +

28წინასწარმეტყველმა, რომელმაც სიზმარი ნახა, მოუთხროს სიზმარი, ხოლო მან, ვისთანაც ჩემი სიტყვაა, თქვას ჩემი ჭეშმარიტი სიტყვა. სად ბზე, სად ხორბალი?“ – სიტყვა უფლისა. – +

29„ჩემი სიტყვა ხომ ცეცხლივითაა,“ – სიტყვა უფლისა, – „და ჩაქუჩივით ამტვრევს კლდეს! +

30ამიტომ აჰა, მე ვარ წინასწარმეტყველთა წინააღმდეგ,“ – სიტყვა უფლისა, – „ჩემი სიტყვის ერთმანეთისაგან მპარავთა წინააღმდეგ. +

31აჰა, მე ვარ იმ წინასწარმეტყველთა წინააღმდეგ, რომელნიც თავიანთ ენას იყენებენ და ამბობენ: ‘მან თქვა!’ +

32აჰა, მე ვარ სიზმართ ამხსნელთა წინააღმდეგ,“ – სიტყვა უფლისა, – „რომლებიც მოუთხრობენ და აცთუნებენ ჩემს ერს თავიანთი ტყუილებით და თავიანთი თავქარიანობით. მე კი არ გამომიგზავნია ისინი და მე არ მიბრძანებია მათთვის, და არავითარი სარგებელი არ მოაქვთ მათ ამ ერისათვის,“ – სიტყვა უფლისა. – +

33„და თუ გკითხავს შენ ეს ერი, ან წინასწარმეტყველი, ან მღვდელი: ‘რა არის უფლის ტვირთი?’ მაშინ უთხარი მათ: ‘რა ტვირთი? მე მიგატოვებთ თქვენ.’ – სიტყვა უფლისა. – +

34„და წინასწარმეტყველი, მღვდელი ან ერი, ვინც იტყვის: ‘უფლის მისანი ვარ!’ დავსჯი მას და მის სახლს.

35ასე უთხარით ერთიმეორეს, ძმამ ძმას: ‘რა უპასუხა უფალმა?’ და ‘რა თქვა უფალმა?’

36და უფლის ტვირთი აღარ ახსენოთ, რადგან ტვირთად ექნება კაცს თავისი სიტყვა, რადგან თქვენ დაამახინჯეთ ცოცხალი ღმერთის, უფალ ცაბაოთის, ჩვენი ღმერთის, სიტყვები.

37ასე უთხარი წინასწარმეტყველს: ‘რა გიპასუხა შენ უფალმა?’ და ‘რა თქვა უფალმა?’

38და თუ იტყვით: ‘ტვირთი უფლისა,’ მაშინ ასე ამბობს უფალი, რადგან თქვენ თქვით ეს სიტყვა ‘ტვირთი უფლისა,’ მე კი გამოვგზავნე თქვენთან, რომ აღარ გეთქვათ: ‘ტვირთი უფლისა.’

39ამიტომ დაგივიწყებთ თქვენ; მოგაცილებთ ჩემი პირიდან და მიგატოვებთ თქვენ და თქვენს ქალაქს, რომელიც მე მოგეცით თქვენ და თქვენს მამებს.

40და მოვაწევ თქვენზე სამუდამო სირცხვილს და სამუდამო შერცხვენას, რომელიც არ დაივიწყება.“ +

24

იგავი კარგ და ცუდ ლეღვზე

24^1მას შემდეგ, რაც ნაბუქოდონოსორმა, ბაბილონის მეფემ გამოდევნა იექონია, იეჰოიაკიმის ძე, იუდას მეფე და იუდას მთავარნი, ხურონი და მჭედელნი იერუსალიმიდან და ბაბილონში მოიყვანა, უფალმა მიჩვენა: აჰა, ორი კალათა ლეღვებისა დგას უფლის ტაძრის წინ. +

2ერთ კალათაში ძალიან კარგი ლეღვები იყო, როგორიც პირველნაყოფია ლეღვისა, ხოლო მეორე კალათაში – ძალიან ცუდი ლეღვები, რომელთა ჭამაც არ შეიძლებოდა მათი უვარგისობის გამო.

3და მითხრა მე უფალმა: „რას ხედავ, იერემია?“ და ვუთხარი მე: „ლეღვებს. კარგი ლეღვები ძალიან კარგებია და ცუდები – ძალიან ცუდები, რომელთა ჭამაც არ შეიძლება მათი უვარგისობის გამო.“

4და იყო სიტყვა უფლისა ჩემდამი:

5ასე თქვა უფალმა, ისრაელის ღმერთმა: „როგორც ეს კარგი ლეღვებია, ისე კარგად ვიცნობ მე იუდას დევნილობას, რომელშიც გავგზავნე იგი ამ ადგილიდან ქალდეველთა ქვეყნად.

6და მე მივაპყრობ მათ ჩემს თვალთ სასიკეთოდ, დავაბრუნებ ამ ქვეყანაში და ავაშენებ მათ, არ დავანგრევ, დავრგავ და არ აღმოვფხვრი. +

7და მე მივცემ მათ გულს ჩემს შესაცნობად, რადგან მე ვარ უფალი, და ისინი იქნებიან ჩემი ერი, და მე ვიქნები მათი ღმერთი და მთელი გულით მოიქცევიან ჩემსკენ. +

8და ცუდ ლეღვებად, რომელთა ჭამაც არ შეიძლება მათი უვარგისობის გამო,“ ასე თქვა უფალმა, „ჩავთვლი ციდკიაჰუს, იუდას მეფეს, და მის მთავართ და იერუსალიმის ნატამალს, ამ ქვეყანაში დარჩენილს, და ეგვიპტის ქვეყანაში მცხოვრებთ. +

9და ვაქცევ მათ საშინელებად, უბედურებად ქვეყნის ყველა სამეფოსათვის, შერცხვენად და იგავად, დასაცინად და დასაწყევლად ყველა ადგილებში, სადაც მე გავყრი მათ. +

10და გავუგზავნი მათ მახვილს და შიმშილს და შავ ჭირს, სანამ არ ამოვწყვეტ იმ მიწიდან, რომელიც მივეცი მათ და მათ მამებს.“ +

25
წინასწარმეტყველება სამოცდაათწლიან ტყვეობაზე

25^1სიტყვა, რომელიც იყო იერემიას მიმართ იუდას მთელ ერზე იეჰოიაკიმის, იოშიას ძის, იუდას მეფის, მეფობის მეოთხე წელს. და ის იყო პირველი წელი ბაბილონის მეფის ნაბუქოდონოსორის მეფობისა.

2სიტყვა, რომელიც უთხრა წინასწარმეტყველმა იერემიამ იუდას მთელ ერსა და იერუსალიმის ყველა მცხოვრებს:

3„იოშიას, იუდას მეფის ყამონის ძის მეცამეტე წლიდან დღემდე, აი უკვე ოცდასამი წელია, რაც იყო უფლის სიტყვა ჩემდამი, და მე გელაპარაკებოდით და თქვენ არ ისმენდით.

4და გზავნიდა უფალი თქვენთან ყველა თვის მსახურს, წინასწარმეტყველთ, განთიადიდან გზავნიდა და არ უსმენდით და არ უგდებდით ყურს. +

5გეუბნებოდნენ: „მოიქეცით თითოეული თქვენი ბოროტი გზიდან და თქვენი ბოროტი ნამოქმედარიდან, და დასახლდით მიწაზე, რომელიც უფალმა მოგცათ თქვენ და თქვენს მამებს უკუნითი უკუნისამდე. +

6და ნუ მისდევთ სხვა ღმერთებს, რათა ემსახუროთ და თაყვანი სცეთ მათ, არ გამაჯავროთ მე თქვენი ხელის ნაკეთებით და არ გიბოროტებთ. +

7მაგრამ თქვენ არ მომისმინეთ მე!“ – სიტყვა უფლისა, – „რათა გაგეჯავრებინეთ თქვენი ხელის ნაკეთებებით ისევ თქვენდა საუბედუროდ.“

8ამიტომ ასე თქვა უფალმა ცაბაოთმა: „იმის გამო, რომ არ ისმინეთ ჩემი სიტყვა,

9აჰა, გავგზავნი და წამოვიყვან ჩრდილოეთის ყველა ტომს!“ – სიტყვა უფლისა, – „და ბაბილონის მეფეს ნაბუქოდონოსორს, ჩემს მსახურს, და მოვიყვან მათ ამ ქვეყანაზე და მის მცხოვრებლებზე და ყველა ამ ხალხებზე ირგვლივ, გავანადგურებ მათ, გავხდი უკაცრიელად, დასაცინად და საუკუნო ნანგრევებად. +

10და მოვსპობ მათგან სიხარულის ხმას და ლხენის ხმას, ნეფის ხმას და პატარძლის ხმას, წისქვილების ხმას და სანთლის შუქს. +

11და მთელი ეს ქვეყანა გაოხრდება და გაუკაცრიელდება, და დაემსახურებიან ეს ხალხები ბაბილონის მეფეს სამოცდაათ წელს.

12და სამოცდაათი წლის გასვლისას დავსჯი მე ბაბილონის მეფეს და იმ ხალხს,“ – სიტყვა უფლისა, – „მათი ურჯულოების გამო, და ქალდეველთა ქვეყანას; და ვაქცევ მას საუკუნო უდაბნოდ. +

13და ავასრულებ იმ ქვეყანაზე ყველა ჩემს სიტყვას, რომელიც წარმოვთქვი მასზე, ყოველივეს ჩაწერილს ამ წიგნში, რომელიც იწინასწარმეტყველა იერემიამ ყველა ხალხებზე.

14რადგან ისინიც ემსახურებოდნენ მათ, ბევრი ხალხები და დიდი მეფენი, და მივუზღავ მათ მათი საქმეებისა და მათ ხელთა ნაკეთების მიხედვით.“ +
იგავი რისხვის ღვინით სავსე თასზე

15რადგან ასე მითხრა მე უფალმა, ისრაელის ღმერთმა: „აიღე ეს თასი რისხვის ღვინით ჩემი ხელიდან და შეასვი ეს ყველა ხალხებს, რომლებთანაც გაგგზავნი შენ. +

16და შესვამენ და აბობოქრდებიან და გაგიჟდებიან მახვილის გამო, რომელსაც მე მოვუვლენ მათ.“ +

17და მე ავიღე უფლის თასი ხელიდან და შევასვი ყველა ხალხებს, რომლებთანაც მე გამგზავნა უფალმა.

18იერუსალიმს და იუდას ქალაქებს, და მის მეფეებს და მის მთავრებს, რათა მიმეცა ისინი ნგრევისა და თავზარდაცემისათვის, და წყევლისათვის, როგორც ეს დღეს არის, +

19ფარაონს, ეგვიპტის მეფეს, და მის მსახურთ, მის მთავრებს და მთელ მის ერს, +

20და ყველა შერეულ ხალხს და ყუცის ქვეყნის ყველა მეფეს და ფილისტიმელთა ქვეყნის ყველა მეფეს, და აშკელონს, ღაზას და ყეკრონს და აშდოდის ნატამალს,

21ედომს და მოაბს, და ყამონის ძეთ, +

22და ცორის ყველა მეფეს და ციდონის ყველა მეფეს, და იმ კუნძულთა მეფეთ, რომელნიც ზღვის გაღმა იყვნენ;

23დედანს, თემას და ბუზს, და ყველა საფეთქელშეკრეჭილს; +

24და არაბეთის ყველა მეფეს და უდაბნოში დასახლებულ ყველა შერეული ხალხის მეფეებს;

25და ზიმრის ყველა მეფეს, ყელამის ყველა მეფეს და მიდიის ყველა მეფეს; +

26ჩრდილოეთის ყველა მეფეს, მახლობელს და შორებელს; და მსოფლიოს ყველა სამეფოს, რომელიც მიწის პირზეა. და შიშაქის მეფე შესვამს მათ შემდეგ. +

27და უთხარი მათ: ‘ასე თქვა უფალმა ცაბაოთმა, ისრაელის ღმერთმა, რომ შესვამთ და დათვრებით, და ამოარწყევთ და დაეცემით, და არ ადგებით მახვილის გამო, რომელსაც მე მოვავლენ თქვენზე!’ +

28და თუ უარს იტყვიან შენი ხელიდან თასის მიღებაზე, რომ შესვან, მაშინ უთხარი მათ: ‘ასე ბრძანა უფალმა ცაბაოთმა: შესვამთ!’

29რადგან იმ ქალაქზე, რომელიც ჩემი სახელით იწოდება, მე ვიწყებ უბედურების მოწევას, და ნუთუ თქვენ არ დაისჯებით? არ დარჩებით დაუსჯელნი, რადგან მახვილს ვუხმობ მე ქვეყნის ყველა მცხოვრებზე!“ – სიტყვა უფალ ცაბაოთისა. – +

30„და შენ იწინასწარმეტყველე მათზე ყველა ეს სიტყვა და უთხარი მათ: ‘უფალი სიმაღლიდან დაიგრგვინებს და მისი წმინდა სამყოფელიდან გამოსცემს ხმას, გრგვინვით დაიგრგვინებს თავის სავანეზე; როგორც საწნახელში ყურძნის მწურავი, შემოსძახებს დედამიწის ყველა მცხოვრებთა წინააღმდეგ.

31ხმაური მისწვდება ქვეყნის კიდეს, რადგან დავა აქვს უფალს ხალხებთან, განიკითხავს იგი ყველა ხორციელს, ბოროტმოქმედთ მახვილს გადასცემს იგი,’ – სიტყვა უფლისა.“ +

32ასე თქვა უფალმა ღმერთმა: „აჰა, უბედურება გამოდის ხალხიდან ხალხისაკენ და დიდი ქარიშხალი აღიძვრის ქვეყნის კიდეებიდან.

33და იქნებიან იმ დღეს უფლის მიერ დახოცილნი ქვეყნის კიდიდან ქვეყნის კიდემდე, და არ დაიტირებიან ისინი არ აიკრიფებიან და არ დაიმარხებიან, ნაკელად იქნებიან მიწის პირზე. +

34იქვითინეთ, მწყემსებო, და იკივლეთ, და ნაცარში იგორავეთ ფარის მეთაურნო, რადგან მოაწია დღეებმა თქვენი დაკვლისა და გაგფანტავთ და დაემხობით, როგორც ძვირფასი ჭურჭელი. +

35არ ექნებათ თავშესაფარი მწყემსებს და გადარჩენა ფარის მეთაურებს.

36მწყემსთა ყვირილის და ფარის მეთაურთა ქვითინის ხმაა, რადგან აჩანაგებს უფალი მათ საძოვარს.

37და გაუდაბურდება მშვიდობიანი საძოვრები უფლის რისხვის გამო.

38ლომივით დატოვა მან თავისი ბუნაგი, რადგან გაუკაცრიელდა მათი ქვეყანა ამაოხრებლის რისხვისა და მისი რისხვის ალით.“

26
იერემია მონანიებისაკენ მოუწოდებს

26^1იეჰოიაკიმის, იოშიას ძის, იუდას მეფის, მეფობის დასაწყისში იყო უფლის სიტყვა.

2ასე თქვა უფალმა: „დადექი უფლის სახლის ეზოში და უთხარი იუდას ყველა ქალაქის მცხოვრებთ, მომსვლელთ უფლის სახლში თაყვანის საცემად, ყოველი ეს სიტყვა, რომელიც მე გიბრძანე, რომ გეთქვა მათთვის. არც ერთი სიტყვა არ დააკლო. +

3იქნებ ისმინონ და მოიქცეს თითოეული თავისი ბოროტი გზიდან, მაშინ მე ვინანებ იმ უბედურებებს, რომელნიც განვიზრახე მათზე მოსაწევად მათი ბოროტი ნამოქმედარის გამო. +

4უთხარი მათ: ასე თქვა უფალმა: ‘თუ არ მომისმენთ მე და არ ივლით ჩემი რჯულის მიხედვით, რომელიც მე მოგეცით თქვენ,

5არ შეისმენთ სიტყვებს ჩემ მსახურთა, წინასწარმეტყველთა, რომელთაც მე ვგზავნიდი და ვგზავნიდი თქვენთან, თქვენ კი არ უსმენდით, +

6ამიტომ მე გავხდი ამ სახლს შილოსავით და ქვეყნის ყველა ხალხის საწყევლად გავხდი ამ ქალაქს!“ +

7და უსმენდნენ მღვდელნი და წინასწარმეტყველნი, და მთელი ერი იერემიას, თუ როგორ ლაპარაკობდა ამ სიტყვებს უფლის ტაძარში.

8და როდესაც დაასრულა იერემიამ ყოველივეს ლაპარაკი, რაც უფალმა უბრძანა ეთქვა მთელი ერისათვის, მაშინ დაიჭირეს ის მღვდლებმა და წინასწარმეტყველებმა და მთელმა ერმა, და უთხრეს: „უნდა მოკვდე!

9რატომ იწინასწარმეტყველე უფლის სახელით ასე: ‘შილოსავით იქნება ეს სახლი, ხოლო ეს ქალაქი დაცარიელდება, დარჩება უმოსახლოდ?’“ და მთელმა ერმა თავი მოიყარა იერემიასთან უფლის სახლში. +

10და მოისმინეს იუდას მთავრებმა ეს სიტყვები და მეფის სასახლიდან უფლის სახლში ავიდნენ, და დასხდნენ უფლის სახლის ახალი კარიბჭის შესასვლელში. +

11და უთხრეს მღვდლებმა და წინასწარმეტყველებმა მთავრებს და მთელ ერს: „სასიკვდილო განაჩენი ამ კაცს, რადგან ამ ქალაქზე იწინასწარმეტყველა, როგორც თქვენი ყურებით მოისმინეთ!“ +

12და უთხრა იერემიამ ყველა მთავარს და მთელ ერს: „უფალმა გამომგზავნა, რომ მეწინასწარმეტყველა ამ სახლზე და ამ ქალაქზე ყველა ის სიტყვა, რომელიც თქვენ მოისმინეთ.

13და ახლა გამოასწორეთ თქვენი გზები და თქვენი ნამოქმედარი, და უსმინეთ უფლის, თქვენი ღმერთის ხმას, მაშინ გადაიფიქრებს უფალი იმ უბედურებას, რაც თქვენზე წარმოთქვა. +

14მე კი, აჰა, თქვენს ხელთა ვარ და მომექეცით ისე, როგორც კეთილად და სწორად მიგაჩნიათ თქვენს თვალში.

15მაგრამ ცოდნით იცოდეთ, რომ, თუ მომკლავთ, მაშინ უდანაშაულო სისხლს დაიდებთ თქვენზე და ამ ქალაქზე, და მის მცხოვრებლებზე, რადგან ნამდვილად უფალმა გამომგზავნა თქვენთან, რომ მეთქვა ყველა ეს სიტყვა თქვენს გასაგონად.“ +

16მაშინ უთხრეს მთავრებმა და მთელმა ერმა მღვდლებსა და წინასწარმეტყველთ: „ეს კაცი არ იმსახურებს სასიკვდილო განაჩენს, რადგან უფლის, ჩვენი ღმერთის, სახელით გველაპარაკებოდა ჩვენ.“

17და წამოდგნენ კაცნი ქვეყნის უხუცესთაგან და უთხრეს მთელი ერის კრებულს:

18„მიქა მორეშეთელი წინასწარმეტყველებდა ხიზკიაჰუს, იუდას მეფის დღეებში და ასე უთხრა მთელს იუდას ერს: ‘ასე თქვა უფალმა ცაბაოთმა: სიონი მინდორივით გადაიხვნება, და იერუსალიმი ქვის გროვად იქცევა, ტაძრის მთა კი – ტყიან სერებად.’ +

19მაგრამ განა ხიზკიაჰუმ, იუდას მეფემ და მთელმა იუდას ერმა მოკლეს იგი? განა არ შეეშინდა მას უფლისა და შესთხოვა უფლის პირს, და გადაიფიქრა უფალმა ის უბედურება, რომელიც წარმოთქვა მათზე? ჩვენ კი თვითონ მოვაწევთ დიდ უბედურებას ჩვენს სულებზე!“ +

წინასწარმეტყველ ურიას სიკვდილი

20და სხვა კაციც წინასწარმეტყველებდა უფლის სახელით – ურია, შემაყიას ძე კირიათ-იეყარიმიდან, და წინასწარმეტყველებდა იმ ქალაქზე და იმ ქვეყანაზე ყველა იმ სიტყვებით, რომლებითაც იერემია წინასწარმეტყველებდა. +

21და ისმინა მისი სიტყვები მეფე იეჰოიაკიმმა და ყველა მისმა მხედართმთავარმა, და ყველა მთავარმა, და მოითხოვა მეფემ მისი მოკვლა. და გაიგო ეს ურიამ, და შეეშინდა, და გაიქცა და მივიდა ეგვიპტეში.

22და გაგზავნა მეფე იეჰოიაკიმმა ეგვიპტეში თავისი კაცები: ელნათან ყაქბორის ძე და მასთან სხვა კაცებიც.

23და მათ გამოიყვანეს ურია ეგვიპტიდან და მიუყვანეს მეფე იეჰოიაკიმს, და მან დასცა ის მახვილით, მისი გვამი კი დააგდო მდაბიოთა სასაფლაოზე.“ +

24მაგრამ ახიკამ შაფანის ძის ხელი იყო იერემიასთან, რომ არ გადაეცათ იგი ერის ხალხის ხელთ მოსაკლავად. +

27
იგავი უღელზე

27^1იეჰოიაკიმ იოშიას ძის, იუდას მეფის, მეფობის დასაწყისში ეს სიტყვა იყო იერემიასადმი უფლისაგან.

2ასე მითხრა მე უფალმა: „გაიკეთე თოკები და უღელი და დაიდე შენს კისერზე. +

3და გაუგზავნე ისინი ედომის მეფეს, მოაბის მეფეს, ყამონის ძეთა მეფეს, ცორის მეფეს და ციდონის მეფეს წარგზავნილთა ხელით, რომლებიც იერუსალიმში იუდას მეფე ციდკიაჰუსთან მოვიდნენ. +

4და უბრძანე მათ უთხრან თავიანთ ბატონებს: ასე თქვა უფალმა ცაბაოთმა, ისრაელის ღმერთმა: ‘ასე უთხარით თქვენს ბატონებს:

5მე შევქმენი ეს ქვეყანა და ადამიანი და პირუტყვი, რომელიც მიწის პირზეა, ჩემი დიდი ძალით და ჩემი გაწვდილი მკლავით, და მე მივეცი მას, ვინც ღირსია ჩემს თვალში. +

6და ახლა მე მივეცი ყველა ეს ქვეყნები ჩემს მსახურს, ბაბილონის მეფე ნაბუქოდონოსორს ხელში, და მინდვრის ცხოველნიც მივეცი მას, რომ ემსახურონ. +

7და ყველა ხალხი დაემსახურებიან მას და მის შვილებს და მის შვილთაშვილებს, სანამ მოვა მისი ქვეყნისა და მისი ჟამი, და დაემსახურებიან მას მრავალრიცხოვანი ხალხები და დიდი მეფენი. +

8და თუ რომელიმე ხალხი ან სამეფო არ დაემსახურება მას, ბაბილონის მეფე ნაბუქოდონოსორს და არ მიუშვერს თავის კისერს ბაბილონის მეფის უღელს, მახვილით და შიმშილით და შავი ჭირით დავსჯი იმ ხალხს!“ – სიტყვა უფლისა, – „სანამ არ მოვსპობ მათ მისი ხელით.

9და თქვენ ნუ მოუსმენთ თქვენს წინასწარმეტყველთ და თქვენს ჯადოსნებს, და თქვენს მესიზმრეებს და თქვენს მკითხავებს და თქვენს გრძნეულებს, რომლებიც გეუბნებიან თქვენ ასე: ‘არ ემსახუროთ ბაბილონის მეფეს.’ +

10რადგან ტყუილს გიწინასწარმეტყველებენ ისინი, რათა მოგაშორონ თქვენი მიწიდან, და მე გაგაძეოთ და დაიღუპოთ.

11ხოლო, რომელიც თავის კისერს მიუშვერს ბაბილონის მეფის უღელს და დაემსახურება მას, დავტოვებ თავის მიწაზე,“ – სიტყვა უფლისა, – „და დაამუშავებს მას და იცხოვრებს მასზე.“

12და მე ვუთხარი ყველა ეს სიტყვა ციდკიაჰუს, იუდას მეფეს: „მიუშვირეთ თქვენი კისრები ბაბილონის მეფის უღელს და ემსახურეთ მას და მის ერს, და იცოცხლებთ.

13რატომ უნდა დაიხოცოთ შენ და შენი ერი მახვილით და შიმშილით და შავი ჭირით, როგორც უფალმა წარმოთქვა იმ ხალხზე, რომელიც ბაბილონის მეფეს არ დაემსახურება? +

14ნუ მოუსმენთ წინასწარმეტყველთა სიტყვებს, რომლებიც ასე გეუბნებიან თქვენ: ‘არ ემსახუროთ ბაბილონის მეფეს!’ რადგან ტყუილს გიწინასწარმეტყველებენ ისინი.

15რადგან მე არ გამომიგზავნია ისინი,“ – სიტყვა უფლისა, – „ტყუილს წინასწარმეტყველებენ ჩემი სახელით, რათა მე გაგაძეოთ და დაიღუპოთ თქვენ და წინასწარმეტყველნი, რომლებიც გიწინასწარმეტყველებენ. +

16ხოლო მღვდლებს და მთელ ამ ერს მე ვეუბნებოდი, რომ ასე თქვა უფალმა: „ნუ მოუსმენთ თქვენს წინასწარმეტყველთა სიტყვებს, რომლებიც ასე გიწინასწარმეტყველებენ თქვენ: ‘უფლის ტაძრის მძიმე ჭურჭელი ახლა მალე დაბრუნდება ბაბილონიდან,’ რადგან ტყუილს გიწინასწარმეტყველებენ ისინი. +

17ნუ მოუსმენთ მათ, ემსახურეთ ბაბილონის მეფეს და იცოცხლებთ. რატომ უნდა იქცეს ეს ქალაქი ნანგრევებად?

18და თუ წინასწარმეტყველნი არიან ისინი და თუ უფლის სიტყვაა მათთან, შესთხოვონ უფალ ცაბაოთს, რომ უფლის ტაძარში, იუდას მეფის სასახლეში და იერუსალიმში დარჩენილი ჭურჭელი არ იქნეს წაღებული ბაბილონში.

19რადგან ასე თქვა უფალმა ცაბაოთმა სვეტებზე, ზღვაზე და საფუძველზე და ამ ქალაქში დარჩენილ დანარჩენ ჭურჭელზე, +

20რომელიც ბაბილონის მეფე ნაბუქოდონოსორს არ წაუღია, როცა იექონია იეჰოიაკიმის ძე იუდას მეფე და იუდასა და იერუსალიმის ყველა წარჩინებული იერუსალიმიდან ბაბილონში გადაასახლა. +

21რადგან ასე თქვა უფალმა ცაბაოთმა, ისრაელის ღმერთმა, უფლის სახლში და იუდას მეფის სახლში და იერუსალიმში დარჩენილ ჭურჭელზე:

22‘ბაბილონში იქნება მიტანილი და იქ იქნება იმ დღემდე, სანამ მოვიკითხავ მათ,’ – სიტყვა უფლისა, – „და წამოვიღებ მათ და დავაბრუნებ ამ ადგილზე. +

28
უღელზე იგავის გაგრძელება

28^1და იყო იმავე წელს, იუდას მეფე ციდკიაჰუს მეფობის დასაწყისში, მეოთხე წლის მეხუთე თვეს ხანანია ყაზურის ძემ, წინასწარმეტყველმა გაბაონიდან, მითხრა მე უფლის სახლში მღვდლებისა და მთელი ერის თვალწინ:

2„ასე თქვა უფალმა ცაბაოთმა, ისრაელის ღმერთმა: ‘მე დავლეწავ ბაბილონის მეფის უღელს! +

3ორ წელიწადში დავაბრუნებ ამ ადგილზე უფლის სახლის მთელ ჭურჭელს, რომელიც ბაბილონის მეფე ნაბუქოდონოსორმა წაიღო ამ ადგილიდან და მიიტანა ბაბილონში. +

4და იექონია იეჰოიაკიმის ძეს, იუდას მეფეს და ბაბილონში მისულ იუდას ყველა გადასახლებულს დავაბრუნებ ამ ადგილზე,’ – სიტყვა უფლისა, – ‘რადგან მე დავლეწავ ბაბილონის მეფის უღელს!“

5და უპასუხა იერემია წინასწარმეტყველმა ხანანია წინასწარმეტყველს მღვდელთა და უფლის სახლში მდგომი მთელი ერის თვალწინ;

6და თქვა იერემია წინასწარმეტყველმა: „ამენ! ქნას უფალმა ასე! აასრულოს უფალმა შენი სიტყვები, რომლებიც იწინასწარმეტყველე უფლის სახლის ჭურჭლისა და ყველა გადასახლებულის დაბრუნებაზე ბაბილონიდან ამ ადგილას.

7მხოლოდ მოისმინე ეს სიტყვა, რომელსაც მე ვიტყვი შენს გასაგონად და მთელი ერის გასაგონად.

8წინასწარმეტყველნი, რომელნიც ჩემზე წინ იყვნენ და შენზე წინ დიდი ხნით ადრე, უწინასწარმეტყველებდნენ ბევრ ქვეყანას და დიდ სამეფოებს ომს, უბედურებასა და შავ ჭირს;

9წინასწარმეტყველს, რომელიც მშვიდობას წინასწარმეტყველებს, მხოლოდ წინასწარმეტყველური სიტყვის აღსრულებისას ცნობენ როგორც წინასწარმეტყველს, რომელიც ჭეშმარიტად უფალმა გამოგზავნა.“ +

10მაშინ ჩამოიღო ხანანია წინასწარმეტყველმა უღელი წინასწარმეტყველ იერემიას კისრიდან და დალეწა.

11და თქვა ხანანიამ მთელი ერის თვალწინ: „ასე თქვა უფალმა: ‘ასევე დავლეწავ ნაბუქოდონოსორის უღელს ორ წელიწადში ყველა ხალხის კისერზე!’“ და წავიდა იერემია წინასწარმეტყველი თავისი გზით.

12და იყო სიტყვა უფლისა იერემიასადმი მას შემდეგ, რაც ხანანია წინასწარმეტყველმა დალეწა უღელი წინასწარმეტყველ იერემიას კისერზე:

13„წადი და უთხარი ხანანიას, რომ ასე თქვა უფალმა: ‘შენ ხის უღელი დალეწე, ახლა გააკეთე მის ნაცვლად რკინის უღელი,

14რადგან ასე თქვა უფალმა ცაბაოთმა, ისრაელის ღმერთმა: რკინის უღელი დავადგი მე ყველა იმ ხალხთა კისერზე, რათა ემსახურონ ბაბილონის მეფე ნაბუქოდონოსორს და დაემსახურებიან, და მინდვრის ცხოველნიც მივეცი მას.“ +

15და უთხრა იერემია წინასწარმეტყველმა ხანანია წინასწარმეტყველს: „ისმინე, ხანანიავ! უფალს არ გამოუგზავნიხარ შენ, და ტყუილად აიმედებ ამ ხალხს.

16ამიტომ ასე თქვა უფალმა: ‘აჰა, გადაგაგდებ მიწის პირიდან, ამ წელს მოკვდები, იმის გამო, რომ განდგომას ლაპარაკობდი უფლის წინააღმდეგ.’“ +

17და მოკვდა ხანანია იმ წელს, მეშვიდე თვეს.

29
იერემიას წერილი ტყვე თანამოძმეთა მიმართ ბაბილონში

29^1ეს არის სიტყვები წერილისა, რომელიც იერემია წინასწარმეტყველმა გაუგზავნა იერუსალიმიდან გადასახლებულ დანარჩენ უხუცესებს და მღვდლებს, და წინასწარმეტყველთ და მთელ ერს, რომლებიც ნაბუქოდონოსორმა გადაასახლა იერუსალიმიდან ბაბილონში

2(ეს იყო მას შემდეგ, რაც იერუსალიმიდან გავიდნენ მეფე იექონია და დედამისი – დედოფალი, და იუდასა და იერუსალიმის საჭურისნი და მთავარნი, ხურონი და მჭედელნი.), +

3ელყასა შაფანის ძის, და გემარია ხილკიას ძის ხელით, რომლებიც ციდკიაჰუმ, იუდას მეფემ, გაგზავნა ბაბილონის მეფე ნაბუქოდონოსორთან, ბაბილონში, რომ ეთქვათ:

4„ასე ეუბნება უფალი ცაბაოთ, ისრაელის ღმერთი, ყველა გადასახლებულს, რომლებიც მე გადავასახლე იერუსალიმიდან ბაბილონში:

5‘აიშენეთ სახლები და დასახლდით, და გააშენეთ ბაღები და ჭამეთ მათი ნაყოფი,

6მოიყვანეთ ცოლები და შობეთ ძენი და ასულნი, და მოუყვანეთ თქვენს ძეთ ცოლები და თქვენი ასულნი გაათხოვეთ, და შობონ მათ ძენი და ასულნი და გამრავლდით იქ და არ შემცირდეთ.

7და შესთხოვეთ მშვიდობა იმ ქალაქისათვის, სადაც გადაგასახლეთ თქვენ, და ევედრეთ მისთვის უფალს, რადგან მისი მშვიდობით თქვენც გექნებათ მშვიდობა.’

8რადგან ასე თქვა უფალმა ცაბაოთმა, ისრაელის ღმერთმა: ‘ნუ გაცთუნებენ თქვენ თქვენი წინასწარმეტყველნი, რომელნიც თქვენს შორის არიან, და თქვენი ჯადოსანნი, და ნუ დაუჯერებთ თქვენს სიზმრებს, რომელნიც გესიზმრებათ. +

9რადგან ტყუილს გიწინასწარმეტყველებენ ისინი ჩემი სახელით: ‘მე არ გამომიგზავნია ისინი!’ – სიტყვა უფლისა. +

10რადგან ასე თქვა უფალმა: ‘როდესაც ბაბილონს შეუსრულდება სამოცდაათი წელი, მოგიკითხავთ მე თქვენ და ავასრულებ თქვენზე ჩემს სასიკეთო სიტყვას, რათა დაგაბრუნოთ ამ ადგილას. +

11რადგან მე ვიცი ის ზრახვები, რაც მე განვიზრახე თქვენზე,’ – სიტყვა უფლისა, – ‘ზრახვები მშვიდობაზე, რომ მოგცეთ თქვენ მომავალი და იმედი.

12და მომიხმობთ მე, და წახვალთ და შემევედრებით, და მე მოგისმენთ თქვენ. +

13მეძიეთ მე და მიპოვნით, როდესაც მეძიებთ მთელი თქვენი გულით. +

14ნაპოვნი ვიქნები თქვენს მიერ,’ – სიტყვა უფლისა, – ‘და დაგაბრუნებთ თქვენი ტყვეობიდან და შეგკრებთ ყველა ხალხიდან და ყველა ადგილიდან, სადაც გაგაძევეთ,’ – სიტყვა უფლისა, – ‘და დაგაბრუნებთ იმ ადგილას, საიდანაც გადაგასახლეთ.’ +

15რადგან ამბობთ თქვენ: ‘უფალმა დაგვიყენა ჩვენ წინასწარმეტყველნი ბაბილონში.’

16რადგან ასე ამბობს უფალი დავითის ტახტზე მჯდომ მეფეზე და ამ ქალაქში მცხოვრებ მთელ ერზე, თქვენს ძმებზე, რომლებიც თქვენთან ერთად არ გავიდნენ გადასახლებაში,

17ასე თქვა უფალმა ცაბაოთმა: ‘აჰა, მე გავგზავნი მათში მახვილს, შიმშილსა და შავ ჭირს და ვაქცევ მათ გადამსკდარ ლეღვად, რომლის ჭამაც არ შეიძლება მისი უვარგისობის გამო. +

18დავედევნები მათ მახვილით, შიმშილითა და შავი ჭირით, და საშინელებად გავხდი მათ ქვეყნის ყველა სამეფოსათვის, საწყევლად და გასაოცებლად, თავზარდასაცემად, დასაცინად და შესარცხვენად ყველა ხალხში, რომლებშიც მე გავაძევე ისინი. +

19იმის სანაცვლოდ, რომ არ უსმინე ჩემს სიტყვებს,’ – სიტყვა უფლისა, – ‘რომ ვუგზავნიდი და ვუგზავნიდი მათ ჩემს მსახურთ, წინასწარმეტყველებს, მაგრამ თქვენ არ უსმინეთ მათ,’ – სიტყვა უფლისა. +

20და ისმინეთ თქვენ სიტყვა უფლისა, ყველა გადასახლებულო, ვინც კი გაგაგზავნეთ იერუსალიმიდან ბაბილონში.

21ასე თქვა უფალმა ცაბაოთმა, ისრაელის ღმერთმა, ახაბზე, კოლაიას ძეზე და ციდკიაჰუზე, მაყასეიას ძეზე, რომლებიც ჩემი სახელით ტყუილს გიწინასწარმეტყველებდნენ: ‘აჰა, მე მივცემ მათ ბაბილონის მეფეს ნაბუქოდონოსორს ხელში და ის დახოცავს მათ თქვენს თვალწინ. +

22და აღებული იქნება მათგან წყევლა იუდას ყველა გადასახლებულისათვის, რომლებიც ბაბილონში არიან: უფალმა გაგხადოს შენ ციდკიაჰუსავით და ახაბივით, რომელნიც ცეცხლზე შეწვა ბაბილონის მეფემ. +

23იმის გამო, რომ საზიზღრობა ჩაიდინეს მათ ისრაელში და მრუშობდნენ ისინი თავიანთ მოყვასთა ცოლებთან და ტყუილს ამბობდნენ ჩემი სახელით, რომელიც მე არ მიბრძანებია. და მე ვარ მცოდნე და მოწმე!’ – სიტყვა უფლისა.

24და შემაია ნეხელამელს უთხარი:

25„ასე თქვა უფალმა ცაბაოთმა, ისრაელის ღმერთმა: ‘იმის გამო, რომ შენი სახელით უგზავნიდი წერილებს იერუსალიმის მთელ ერს და ცეფანია მაყასეიას ძეს, მღვდელს და ყველა მღვდელთ, რომ:

26უფალმა დაგაყენა შენ მღვდლად იოეჰოიადაყის ნაცვლად, რომ გეზრუნა იმისათვის, რომ ყოფილიყვნენ უფლის ტაძარში ყოველი შეშლილი კაცისა და წინასწარმეტყველის ზედამხედველნი, და რომ გაგეკრა ის ბოძზე და ჩაგესვა საკანში.

27და ახლა რატომ არ დატუქსავთ იერემია ყანათოთელს, რომელიც თქვენ გიწინასწარმეტყველებდათ?

28იმიტომ, რომ ჩვენთანაც გამოგზავნა ბაბილონში სათქმელად: ხანგრძლივი იქნება დევნილობა; აიშენეთ სახლები და დასახლდით და გააშენეთ ბაღები და ჭამეთ მათი ნაყოფი.“ +

29და წაიკითხა მღვდელმა ცეფანიამ ეს წერილი იერემია წინასწარმეტყველის გასაგონად;

30და იყო სიტყვა უფლისა იერემიას მიმართ:

31„გაგზავნე, უთხრან ყველა გადასახლებულს: ‘ასე თქვა უფალმა შემაყია ნეხელამელზე: იმის გამო, რომ შემაყიამ გიწინასწარმეტყველათ თქვენ, მე კი არ გამომიგზავნია იგი, და დაგაიმედათ ტყუილზე, +

32ამიტომ ასე თქვა უფალმა: ‘აჰა, მე დავსჯი შემაყია ნეხელამელს და მის თესლს. არავინ არ ეყოლება მას ამ ერს შორის მცხოვრები და ვერ იხილავს ის სიკეთეს, რომელსაც მე ვუყოფ ჩემს ერს,’ – სიტყვა უფლისა, – ‘რადგან განდგომას ლაპარაკობდა უფლის წინააღმდეგ!’“ +

30
წინასწარმეტყველება ისრაელისა და იუდას გამოხსნაზე

30^1სიტყვა უფლისა იერემიასადმი:

2„და თქვა უფალმა, ისრაელის ღმერთმა: ‘წიგნში ჩაიწერე ყველა ეს სიტყვა, რაც გითხარი. +

3რადგან მოდიან დღეები,’ – სიტყვა უფლისა, – ‘და მე დავაბრუნებ ჩემ ერს – ისრაელსა და იუდას ტყვეობიდან. დავაბრუნებ მათ იმ ქვეყანაში, რომელიც მივეცი მათ მამებს და დაიმკვიდრებენ მას,’“ სიტყვა უფლისა. +

4ეს სიტყვებია, რომლებიც უფალმა უთხრა ისრაელსა და იუდას:

5„ასე ამბობს უფალი: ‘საშინელების ხმა მოვისმინეთ ჩვენ; შიშია და არა მშვიდობა.

6იკითხეთ და ნახეთ – განა შეუძლია შობა მამაკაცს? აბა, რატომ ვხედავ მამაკაცს ხელებით წელზე მშობიარე დედაკაცივით? და რატომ აქვთ ყველას სახე გაფითრებული?

7ვაი, რადგან დიდია ის დღე, არ არის მისი მსგავსი; გასაჭირის ჟამია ის იაკობისთვის, და მისგან გადარჩება. +

8‘და იქნება იმ დღეს,’ – სიტყვა უფალი ცაბაოთისა, – ‘დავლეწავ მის უღელს შენს კისერზე და დავწყვეტ შენს ბორკილებს, და აღარ ამსახურებენ მას მეტად უცხონი.

9და მოემსახურებიან ისინი უფალს, თავიანთ ღმერთს და დავითს, თავიანთ მეფეს, რომელსაც მე დავუყენებ მათ.

10და ნუ გეშინია, იაკობ, ჩემო მსახურო!’ – სიტყვა უფლისა, – ‘და ნუ შეშინდები, ისრაელ, რადგან, აჰა, მე გიხსნი შენ შორეთიდან და შენს თესლს – მათი ტყვეობის ქვეყნიდან. და დაბრუნდება იაკობი და იცხოვრებს წყნარად და მშვიდად და აღარავინ იქნება მისი შემშინებელი. +

11რადგან შენთანა ვარ მე,’ – სიტყვა უფლისა, – ‘რომ გიხსნა, რადგან ბოლოს მოვუღებ ყველას, რომლებშიც დაგფანტე შენ, მაგრამ შენ არ მოგიღებ ბოლოს და სამართლიანად დაგსჯი და უდანაშაულოდ არ შეგრაცხავ.’ +

12რადგან თქვა უფალმა: ‘განუკურნელია შენი ჭრილობა, ძალზე მძიმეა შენი წყლული.

13არავინ განიკითხავს შენს საქმეს, შესახორცებელი წამალი არ არის შენთვის.

14ყველა შენმა მოყვარულმა დაგივიწყა, არ გკითხულობენ, რადგან მტრის ჭრილობით დაგჭერი მე, სასტიკი სატანჯველით – შენი მრავალი ურჯულოების გამო, რადგან მომრავლდა შენი ცოდვები. +

15რას კივი შენს დალეწვაზე, განუკურნელია შენი სატკივარი შენი მრავალი ურჯულოების გამო, იმის გამო, რომ მომრავლდა შენი ცოდვები, მე მოგაწიე შენ ესენი.

16ამიტომ ყველა შენი მჭამელი შეიჭმება და ყველა შენი შემავიწროებელი ტყვედ წავა; და შენი ამაოხრებელი აოხრებული იქნება, და შენს მძარცველთ საძარცვავად მივცემ. +

17რადგან მე მოგცემ შენ განკურნებას და შენი წყლულისაგან მოგარჩენ,’ – სიტყვა უფლისა, – ‘რადგან გაძევებული გიწოდეს შენ; ეს სიონია, არავინაა მისი მომკითხველი.’ +

18ასე ამბობს უფალი: ‘მე დავაბრუნებ იაკობის კარვებს ტყვეობიდან და შევიწყალებ მის საცხოვრებლებს; და აშენდება ქალაქი თავის ადგილას და სასახლე თავის წესზე დადგება.

19და გამოვა მათგან სამადლობელი და თამაშის ხმა, გავამრავლებ მათ და არ შემცირდებიან, განვადიდებ მათ და არ დამცირდებიან.

20და იქნებიან მათი ძენი უწინდელივით, მისი თემი ჩემს წინაშე წარდგება და მე დავსჯი ყველა მის შემჭირვებელს.

21და იქნება მისი მეფე მისივე წრიდან და მისი ხელმწიფე მისივე წიაღიდან გამოვა. და მე მოვიახლოვებ მას და ის მოვა ჩემთან, რადგან ვინ არის ის, ვინც გაბედავს, რომ მომიახლოვდეს მე?’ – სიტყვა უფლისა. –

22‘და თქვენ იქნებით ჩემი ერი და მე ვიქნები თქვენი ღმერთი.

23აჰა, უფლის ქარიშხალი! რისხვა გამოვიდა, ქარიშხალი ტრიალებს; ბოროტმოქმედთ თავს დაატყდება.

24არ შებრუნდება უფლის მძვინვარება, სანამ არ იქმს და არ შეასრულებს თავისი გულის ზრახვებს; უკანასკნელ დღეებში მიხვდებით ამას.’“ +

31
წინასწარმეტყველება ისრაელისა და იუდას გადარჩენაზე

31^1„იმ დროს,“ სიტყვა უფლისა, „მე ვეყოლები ღმერთად ისრაელის ყველა მოდგმას და ისინი მეყოლებიან მე ერად!“ +

2და ასე ამბობს უფალი: „უდაბნოში ჰპოვა მადლი მახვილს გადარჩენილმა ხალხმა. მივდიოდი ისრაელის დასამყუდროებლად.“

3შორიდან გამომეცხადა უფალი და მითხრა: „საუკუნო სიყვარულით შეგიყვარე, ისრაელ, ამის გამო მიგიზიდე წყალობით. +

4კიდევ აგაშენებ და აშენდები, ქალწულო ისრაელისა, კვლავ მორთავ შენს ბობღნებს და გამოხვალ მროკველთა გუნდში. +

5კვლავ დარგავ შენ ვენახებს სამარიის მთებზე, დარგავენ დამრგველნი და მოისთვლიან. +

6რადგან იქნება დღე, როცა ეფრემის მთაზე დაიძახებენ გუშაგნი: ‘ადექით და ავიდეთ სიონზე უფალთან, ჩვენს ღმერთთან.’“

7რადგან ასე თქვა უფალმა: „სიხარულით უმღერეთ იაკობს და იკიჟინეთ ხალხების თავზე; გამოაცხადეთ, ადიდეთ და თქვით: ‘იხსენი, უფალო, შენი ერი, ნატამალი ისრაელისა!’

8აჰა, მოვიყვან მათ ჩრდილო ქვეყნიდან და შევკრებ მათ ქვეყნის კიდეებიდან, მათში ბრმას და კოჭლს, ფეხმძიმეს და მშობიარეს ერთად, დიდი კრებული დაბრუნდება აქეთ.

9ტირილით მოვლენ ისინი და ვედრებით წავუძღვები მათ, მივიყვან სწორი გზით წყლის ნაკადულებთან. არ წაიბორძიკებენ იქ, რადგან მამად ვეყოლები მე ისრაელს, ეფრემი კი ჩემი პირმშოა.“

10ისმინეთ სიტყვა უფლისა, ხალხებო, აუწყეთ შორეულ კუნძულებს და უთხარით: ისრაელის გამფანტველი შეკრებს მას და დაიფარავს მას, როგორც მწყემსი თავის სამწყსოს!

11რადგან გამოისყიდა უფალმა იაკობი და იხსნა იგი მასზე ძლიერის ხელიდან. +

12და მოვლენ ისინი და იმღერებენ სიონის მაღლობზე და ისწრაფებენ უფლის დოვლათისაკენ: პურისა და ღვინისაკენ, ზეთისაკენ, ცხვრისაკენ და ძროხისაკენ, და იქნება მათი სული უხვად მორწყული ბაღივით, და მეტად აღარ გაიტანჯებიან.

13მაშინ გამხიარულდება ქალწული გუნდში, ჭაბუკნი და მოხუცნი ერთად, და მათ გლოვას სიხარულად ვაქცევ და ვანუგეშებ მათ, და გავახარებ მათი დარდის შემდეგ. +

14და გავაძღობ მღვდელთა სულს ქონით და ჩემი ერი ჩემი დოვლათით გაძღება!“ – სიტყვა უფლისა.

15თქვა უფალმა: „ხმა გაისმა რამაში, გოდება და მწარე ტირილი, რახელი დასტირის თავის შვილებს; არ სურს ნუგეში შვილების გამო, რადგან აღარ არიან ისინი.“

16თქვა უფალმა: „შეიკავე ხმა ტირილისაგან და თვალები ცრემლისაგან, რადგან საზღაური აქვს შენს ნაშრომს,“ – სიტყვა უფლისა, – „დაბრუნდებიან ისინი მტრის ქვეყნიდან.

17გქონდეს იმედი შენი მომავლისა,“ – სიტყვა უფლისა, – „დაუბრუნდებიან შენი ძენი თავიანთ საზღვრებს!

18მესმის, რომ ნაღვლობს ეფრემი: ‘შენ დამსაჯე მე და დავისაჯე, როგორც გაუწვრთნელი ხბო, დამაბრუნე და დავბრუნდები მე, რადგან შენა ხარ უფალი, ჩემი ღმერთი.

19რადგან ჩემი დაბრუნების შემდეგ მოვინანიე, და მას შემდეგ, რაც გამოვიცადე, დავირტყი თეძოზე; შემრცხვა მე და თავი მომეჭრა კიდეც, რადგან ვატარებ ჩემი სიყმაწვილის სირცხვილს!’

20განა ეფრემი ჩემი ძვირფასი ძე არ არის? განა ნებიერი ბავშვი არ არის? რადგან როცა კი მის წინააღმდეგ ვლაპარაკობ, მაინც ვზრუნავ მასზე. ამის გამო შფოთავს ჩემი შიგნეულობა მისთვის და სიბრალულით შევიბრალებ მას!“ სიტყვა უფლისა.

21„დაიყენე ბოძები, განალაგე გზის მაჩვენებლები, მიმართე შენი გული შარაგზას, გზას, რომლითაც დადიოდი. დაბრუნდი, ქალწულო ისრაელისა, დაუბრუნდი ამ შენს ქალაქებს.

22როდემდე იხეტიალებ, განდგომილო ასულო? შექმნა უფალმა სიახლე ქვეყანაზე: დედაკაცი დაუწყებს დევნას მამაკაცს!“ +

23ასე თქვა უფალმა ცაბაოთმა, ისრაელის ღმერთმა: „კვლავ იტყვიან ამ სიტყვას იუდას ქვეყანაში და მის ქალაქებში, როცა ტყვეობიდან დავაბრუნებ მათ: ‘გაკურთხოს შენ უფალმა, სიმართლის სავანევ, წმიდა მთაო!’

24და კვლავ დასახლდებიან იუდაში და ყველა მის ქალაქში ერთად – მიწისმუშაკნი და მწყემსნი.

25რადგან წყურვილს მოვუკლავ დაქანცულ სულს და ავავსებ ყველა გაწვალებულ სულს.“ +

26ამაზე გამომეღვიძა და გავახილე თვალი; და ძილი საამური იყო ჩემთვის.

27„აჰა, მოდის დღეები,“ – სიტყვა უფლისა, – „და დავთესავ ისრაელის და იუდას სახლს ადამიანის თესლით და საქონლის თესლით.

28და როგორც ვფხიზლობდი მათზე, რომ აღმომეფხვრა და გამეცამტვერებინა, დამენგრია, მომესპო და მომეწია უბედურება, ასე ვიფხიზლებ მათზე, რომ ავაშენო და დავრგო.“ – სიტყვა უფლისა. – +

29„იმ დღეებში აღარ იტყვიან მეტად: ‘მამებმა მკვახე ხილი ჭამეს და შვილებს კბილები მოეკვეთათო!’ +

30რადგან ყოველი თავისი ურჯულოებით მოკვდება; ყოველ ადამიანს, რომელიც მკვახე ხილს შეჭამს, თავისი კბილი მოეკვეთება.

31აჰა, მოდის დღეები,’“ – სიტყვა უფლისა, – „და დავუდებ მე ისრაელის სახლსა და იუდას სახლს ახალ აღთქმას, +

32არა ისეთ აღთქმას, რომელიც დავუდე მათ მამებს იმ დღეს, როდესაც ხელი მოვკიდე მათ, რომ გამომეყვანა ისინი ეგვიპტის ქვეყნიდან, ჩემი აღთქმა, რომელიც მათ დაარღვიეს, მე კი ვპატრონობდი მათ,“ – სიტყვა უფლისა. – +

33„რადგან ეს არის აღთქმა, რომელსაც დავუდებ ისრაელის სახლს იმ დღეების შემდეგ,“ – სიტყვა უფლისა, – „მივცემ მათ ჩემს რჯულს და მათ გულებზე დავწერ ამას, და მე ვეყოლები მათ ღმერთად და ისინი მეყოლებიან მე ერად. +

34და აღარ ასწავლის მეტად თითოეული თავის მოყვასს და თითოეული თავის ძმას ასე: შეიცანით უფალი! რადგან პატარიდან დიდამდე ყველას ვეცოდინები მე, – სიტყვა უფლისა, – რადგან ვაპატიებ მათ ურჯულოებას და მათ ცოდვებს აღარ გავიხსენებ მეტად. +

35ასე თქვა უფალმა, რომელიც მზეს იძლევა დღის გასანათებლად, უბრძანებს მთვარეს და ვარსკვლავებს, ღამე გაანათონ; რომელიც ისე აღელვებს ზღვას, რომ შფოთავენ მისი ტალღები; უფალი ცაბაოთია მისი სახელი:

36„თუ შეიცვლება ეს განჩინებანი ჩემი პირიდან,“ – სიტყვა უფლისა, – „მაშინ შეწყვეტს ისრაელის თესლიც ხალხად ყოფნას ჩემს წინაშე სამუდამოდ.“ +

37ასე თქვა უფალმა: „თუ გაიზომება ცა ზემოთ და გამოიკვლევა ქვეყნის საფუძველი ქვემოთ, მაშინ მეც შევიძულებ ისრაელის მთელ თესლს ყოველივე იმის გამო, რაც მათ გააკეთეს.“ – სიტყვა უფლისა. –

38აჰა, მოდიან დღენი,“ – სიტყვა უფლისა, – „და აუშენდება უფალს ქალაქი ხანანელის კოშკიდან კუთხის კარიბჭემდე. +

39და საზომი ხაზი გამოვა მის პირდაპირ გარების ბორცვამდე და გოასკენ მოტრიალდება.

40და გვამთა და ფერფლის მთელი ხეობა და ყველა მინდორი კედრონის ხევამდე ცხენთა კარიბჭის კუთხემდე აღმოსავლეთით – წმიდაა უფლისათვის, არ აღმოიფხვრება და არ დაინგრევა არასოდეს.“ +

32
იერემიას მეორედ დევნა

32^1და იყო სიტყვა უფლისა იერემიას მიმართ იუდას მეფის, ციდკიაჰუს მეფობის მეათე წელს. ეს იყო ნაბუქოდონოსორის მეფობის მეთვრამეტე წელი.

2მაშინ შემოარტყა ალყა ბაბილონის მეფის ლაშქარმა იერუსალიმს და იერემია წინასწარმეტყველი დაპატიმრებული იყო საყარაულო ეზოში, იუდას მეფის სახლთან რომ არის. +

3იუდას მეფემ, ციდკიაჰუმ, დააპატიმრა იგი და უთხრა: „რატომ წინასწარმეტყველებ ასე: და თქვა უფალმა: აჰა, მე ვაძლევ ამ ქალაქს ბაბილონის მეფეს ხელში და ის დაიპყრობს მას. +

4და იუდას მეფე ციდკიაჰუ ვერ დააღწევს თავს ქალდეველთა ხელს, რადგან გადაეცემა ბაბილონის მეფის ხელს და პირისპირ ილაპარაკებს მასთან, და თავისი თვალებით შეხედავს მის თვალებს. +

5ბაბილონში წაიყვანს ის ციდკიაჰუს და იქნება იქ, სანამ არ გავიხსენებ მას,’ – სიტყვა უფლისა, – ‘თუ იბრძოლებთ ქალდეველებთან, წარმატებას ვერ მიაღწევთ.’“ +

6და თქვა იერემიამ: „იყო სიტყვა უფლისა ჩემდამი:

7„აჰა, ხანამეელი, შენი ბიძის, შალუმის ძე, მოდის შენთან სათქმელად: ‘იყიდე შენთვის ჩემი მინდორი, რომელიც ყანათოთშია, რადგან გამოსყიდვის უფლების თანახმად შენ უნდა იყიდო.’ +

8და მოვიდა ჩემთან ხანამეელი, ძე ჩემი ბიძისა, უფლის სიტყვისამებრ, საყარაულო ეზოში და მითხრა: ‘იყიდე ჩემი მინდორი, რომელიც ყანათოთშია, ბენიამინის ქვეყანაში, რადგან შენა გაქვს უფლება მემკვიდრეობისა და უფლება გამოსყიდვისა. იყიდე შენთვის!’ და მე მივხვდი, რომ ეს უფლის სიტყვა იყო. +

9და მე ვიყიდე ეს მინდორი ჩემი ბიძაშვილის ხანამეელისაგან, რომელიც ყანათოთშია, და ავუწონე მას ფული – შვიდი შეკელი და ათი ვერცხლი.

10და ჩავწერე წერილში და დავბეჭდე, და დავიმოწმე მოწმენი და ავწონე ფული სასწორით.

11ავიღე ნასყიდობის წერილი, როგორც დაბეჭდილი, რომელიც შეიცავდა პირობებსა და წესებს, ისევე ღია.

12და მივეცი ნასყიდობის წერილი ბარუქს, ძეს ნერიასი, ძისა მახსეიასი, ხანამეელის, ჩემი ბიძის ძის და ნასყიდობის წერილის დამწერ ყველა იუდაელის თვალწინ, რომელნიც საყარაულო ეზოში ისხდნენ. +

13და ვუბრძანე ბარუქს მათ თვალწინ ასე:

14ასე თქვა უფალმა ცაბაოთმა, ისრაელის ღმერთმა: ‘აიღე ეს წერილები, ეს ნასყიდობის წერილი, დაბეჭდილი და ეს ღია წერილი, და ჩადე ისინი თიხის ჭურჭელში, რათა გაძლოს მრავალ დღეს.

15რადგან ასე თქვა უფალმა ცაბაოთმა, ისრაელის ღმერთმა: „კიდევ იყიდიან სახლებს და მინდვრებს და ვენახებს ამ ქვეყანაში!“ +

იერემიას ვედრება

16და მას შემდეგ, რაც ნასყიდობის წერილი მივეცი ბარუქს, ნერიას ძეს, ასე ვევედრე უფალს:

17‘ო, უფალო ღმერთო! აჰა, შენ შექმენი ცა და ქვეყანა შენი დიდი ძალითა და შენი გაწვდილი მკლავით, არაფერი არ არის შენთვის შეუძლებელი! +

18შენ წყალობას იქმ ათასებისათვის და მამების ურჯულოებას მათ ძეთა წიაღში მიუზღავ მათ შემდეგ. შენ დიდო და ძლიერო ღმერთო, რომლის სახელიც უფალი ცაბაოთია. +

19დიდი ხარ რჩევაში და ყოვლისშემძლე მოქმედებაში, შენი თვალი ღიაა ადამის ძეთა ყველა გზაზე, რათა მიუზღო თითოეულს თავისი გზებისამებრ, მათი მოქმედებათა ნაყოფისამებრ. + +

20რომელმაც მოიმოქმედე ნიშები და სასწაულები ეგვიპტის ქვეყანაში დღემდე და ისრაელში და კაცთა მოდგმაში. და შეიქმენი სახელი, როგორც დღეს. +

21და გამოიყვანე შენი ერი, ისრაელი, ეგვიპტის ქვეყნიდან ნიშებითა და სასწაულებით, და ძლიერი ხელითა და გაწვდილი მკლავით და დიდი საოცრებით. +

22და მიეცი მათ ეს ქვეყანა, რომელიც შეჰფიცე მათ მამებს, რომ მისცემდი, ქვეყანა, მადინებელი რძისა და თაფლისა. +

23და მოვიდნენ ისინი და დაიმკვიდრეს, მაგრამ არ ისმინეს შენი ხმა და შენს რჯულზე არ იარეს, და ყოველივე, რისი გაკეთებაც ბრძანე, არ გააკეთეს, და მოაწიე მათზე ყველა ეს უბედურება.

24აჰა, მიწაყრილები მოადგა ქალაქს მის დასაპყრობად და მახვილის, შიმშილისა და შავი ჭირისაგან ღონემიხდილი ქალაქი მის წინააღმდეგ მებრძოლ ქალდეველთა ხელთ გადაეცა; და, რაც თქვი, სრულდება და შენ ხედავ ამას.

25და როგორც მითხარი მე, უფალო ღმერთო, ვიყიდე შენთვის მინდორი ვერცხლით და დავიმოწმე მოწმენი, ქალაქი კი ქალდეველთა ხელთ გადაეცა.“

უფლის პასუხი

26და სიტყვა უფლისა იერემიას მიმართ:

27„მე ვარ უფალი, ღმერთი ყველა ხორციელისა, განა ჩემთვის ძნელია რაიმე?“ +

28ამიტომ ასე თქვა უფალმა: „აჰა, მე ვაძლევ ამ ქალაქს ქალდეველთა ხელს და ბაბილონის მეფის, ნაბუქოდონოსორის, ხელს და ის დაიპყრობს მას.

29და მოვლენ ქალდეველნი, მებრძოლნი ამ ქალაქის წინააღმდეგ, და ცეცხლს წაუკიდებენ და გადასწვავენ მას და სახლებს, რომლის ბანებზეც უკმევდნენ ბაყალს და უღვრიდნენ საღვრელს უცხო ღმერთებს, რათა გავეჯავრებინეთ მე. +

30რადგან ისრაელის ძენი და იუდას ძენი მხოლოდ ბოროტის მოქმედნი იყვნენ ჩემს თვალში მათი სიყმაწვილიდან, რადგან ისრაელის ძენი მხოლოდ მაჯავრებდნენ მე თავიანთი ხელის ნაკეთებით.“ – სიტყვა უფლისა. – +

31„რადგან ჩემს რისხვად და ჩემს გულისწყრომად იყო ეს ქალაქი ჩემთვის იმ დღიდან, როდესაც ააშენეს ის და დღევანდლამდე, ისე, რომ მოვიშორებ მას ჩემი პირიდან.

32ისრაელის ძეთა და იუდას ძეთა ყველა ბოროტების გამო, რომელიც მათ ჩაიდინეს ჩემს გასაჯავრებლად, მათ, მათმა მეფეებმა, მათმა მთავრებმა, მათმა მღვდლებმა და მათმა წინასწარმეტყველებმა, იუდას კაცებმა და იერუსალიმის მკვიდრებმა.

33და ზურგი მომაქციეს მე და არა პირი; და კვლავ და კვლავ ვასწავლიდი მათ და არ შეისმინეს დარიგება. +

34და სახლში, რომელიც ჩემი სახელით იწოდება, დაადგეს მათ თავიანთი კერპები, რათა შეებილწათ იგი. +

35და ააშენეს ბაყალის გორაკები, რომელიც ბენ-ჰიმონის ჭალაშია, რათა გაეტარებინათ ცეცხლში თავიანთი ძენი და თავიანთი ასულნი მოლოქისათვის, რაც მე არ მიბრძანებია მათთვის და გულშიც არ გამივლია გამეკეთებინა ეს სისაძაგლე იუდას საცთუნებლად. +

36და ამიტომ ასე თქვა უფალმა, ისრაელის ღმერთმა ამ ქალაქზე, რომელზეც თქვენ ამბობთ: ‘ბაბილონის მეფის ხელს მიეცა ის მახვილით, შიმშილითა და შავი ჭირით,’

37აჰა, მე შევკრებ მათ ყველა ქვეყნიდან, სადაც გავაძევე ისინი ჩემი რისხვით და ჩემი გულისწყრომით და დიდი მძვინვარებით, და დავაბრუნებ მათ ამ ადგილას და დავასახლებ მათ უსაფრთხოდ. +

38და მეყოლებიან ისინი ერად და მე ვიქნები მათ ღმერთად. +

39და მივცემ მათ ერთ გულს და ერთ გზას, რათა ეშინოდეთ ჩემი ყოველთვის მათდა სასიკეთოდ და მათ ძეთა სასიკეთოდ მათ შემდეგ. +

40და დავუდებ მათ საუკუნო აღთქმას, რომ არ შევბრუნდები მათგან, რათა ვუყო მათ სიკეთე და მივცე მათ გულებს ჩემი შიში და არ განდგნენ ჩემგან. +

41გავიხარებ მათზე სიკეთის საქმნელად და დავრგავ მათ ამ ქვეყანაში მყარად მთელი ჩემი გულითა და მთელი ჩემი სულით, +

42რადგან ასე თქვა უფალმა: როგორც მოვუტანე ამ ერს ყველა ეს დიდი უბედურება, ასევე მოვუტან მათ ყველა იმ სიკეთეს, რომელიც მე წარმოვთქვი მათზე. +

43და იყიდიან მინდორს ამ ქვეყანაში, რომელზეც თქვენ ამბობთ: ცარიელია იგი, უკაცური და უსაქონლოა, ქალდეველთა ხელთაა გადაცემული. +

44მინდვრებს ვერცხლით იყიდიან და ნასყიდობის წერილს დაწერენ, და დაბეჭდავენ და მოწმეებს დაიმოწმებენ ბენიამინის ქვეყანაში, იერუსალიმის გარეუბნებში და იუდას ქალაქებში, მთის ქალაქებში და დაბლობის ქალაქებში, და სამხრეთის ქალაქებში, რადგან დავაბრუნებ მათ ტყვეობიდან.“ – სიტყვა უფლისა. +

33
წინასწარმეტყველება მესიის სამეფოსა და ღმერთთან სამუდამო აღთქმაზე

33^1და იყო სიტყვა უფლისა იერემიას მიმართ მეორედ, როდესაც ის ჯერ კიდევ დაპატიმრებული იყო საყარაულო ეზოში. +

2„ასე თქვა უფალმა, რომელმაც შექმნა მიწა, რომელმაც გამოსახა, რათა დაემყარებინა იგი, უფალია სახელი მისი! +

3‘მომიხმე მე და გიპასუხებ, და გაუწყებ დიდს და მიუწვდომელს, რომლებიც არ იცოდი შენ,

4რადგან ასე თქვა უფალმა, ისრაელის ღმერთმა, ამ ქალაქის სახლებზე და იუდას მეფეთა სახლებზე, რომლებიც მიწაყრილთა და მახვილთა გამოა დანგრეული მათ მიერ, +

5რომლებიც მოდიან ქალდეველებთან საბრძოლველად და იმ ადამიანთა გვამებით მათ ასავსებად, რომლებიც მე დავხოცე ჩემს რისხვასა და გულისწყრომაში, რომ დავუმალე ჩემი პირი ამ ქალაქს ყველა მათი ბოროტების გამო: +

6აჰა, მე მოვუტან მათ მორჩენასა და განკურნებას, და მე განვკურნავ მათ და გავუხსნი მათ მშვიდობისა და ჭეშმარიტების სიუხვეს, +

7და დავაბრუნებ იუდას და ისრაელს ტყვეობიდან და ავაშენებ მათ, როგორც თავდაპირველად იყო. +

8და განვწმედ მათ ყველა მათი ურჯულოებისაგან, რომლითაც მათ შესცოდეს ჩემს მიმართ, და მივუტევებ მათ დანაშაულს, რომლითაც მათ შესცოდეს ჩემს მიმართ და რომლითაც განმიდგნენ მე. +

9და იქნება ჩვენთვის სასიხარულოდ, საქებრად და სადიდებლად ქვეყნის ყველა ხალხის წინაშე, რომლებიც მოისმენენ ყველა ამ სიკეთეზე, რომელსაც მე ვიქმ, და შეშინდებიან და შეძრწუნდებიან ყველა სიკეთისა და მშვიდობის გამო, რომელსაც მე მივუზღავ მას.’ +

10თქვა უფალმა: ‘ამ ადგილას, რომელზეც თქვენ ამბობთ: აოხრებულია, უკაცრიელი და უსაქონლოა, კვლავ გაისმება იუდას ქალაქებში და იერუსალიმის ქუჩებში, რომლებიც დაცარიელებული, უკაცრიელი, უმოსახლო და უსაქონლოა, +

11მხიარულების ხმა და ლხენის ხმა, ნეფის ხმა და პატარძლის ხმა, ხმა მთქმელთა: ადიდეთ უფალი ცაბაოთი, რადგან კეთილია უფალი, რადგან უკუნისამდეა წყალობა მისი! მოიტანენ სამადლობელ მსხვერპლს უფლის სახლში, რადგან დავაბრუნებ მათ ტყვეობიდან, როგორც თავდაპირველად იყო.“ – სიტყვა უფლისა. +

12ასე თქვა უფალმა ცაბაოთმა: ‘ამ ადგილას, რომელიც აოხრებული, უკაცრიელი და უსაქონლოა, და მის ყველა ქალაქში კიდევ იქნება ბინა მწყემსთა, რომლებიც დაყრიან ფარას.

13მთის ქალაქებსა და დაბლობ ქალაქებში, სამხრეთის ქალაქებსა და ბენიამინის ქვეყანაში, იერუსალიმის გარეუბნებში და იუდას ქალაქებში კიდევ გაივლის ცხვარი დამთვლელის ხელის ქვეშ,’ – სიტყვა უფლისა.

14‘აჰა, მოდის დღეები,’ სიტყვა უფლისა, ‘და მე აღვადგენ იმ კეთილ სიტყვას, რომელიც მე წარმოვთქვი ისრაელის სახლზე და იუდას სახლზე. +

15იმ დღეებში და იმ ჟამს აღმოვუცენებ დავითს მართალ ყლორტს, და ის იქმს სამართალსა და სიმართლეს ქვეყანაზე. +

16იმ დღეებში გადარჩენილი იქნება იუდა და იერუსალიმი უსაფრთხოდ დასახლდება. და აჰა, რას უწოდებენ მას: უფალია ჩვენი სიმართლე!’ +

17რადგან ასე თქვა უფალმა: ‘არ დაელევა დავითს ისრაელის სახლის ტახტზე მჯდომი კაცი, +

18და ლევიან მღვდლებს არასოდეს დაელევათ ჩემს წინაშე კაცი, სრულადდასაწველის აღმვლენელი და ძღვენის მკმეველი და მსხვერპლის შემწირველი ყოველდღიურად.’“ +

19და იყო სიტყვა უფლისა იერემიას მიმართ:

20„ასე ამბობს უფალი: ‘თუ დაარღვევთ ჩემს აღთქმას დღისას და ჩემს აღთქმას ღამისას, რათა აღარ იყოს დღე და ღამე თავის დროზე, +

21ჩემი აღთქმაც დაირღვევა დავითთან, ჩემს მსახურთან, რომ არ ჰყავდეს მას ძე მის ტახტზე სამეფებლად, და ლევიანებთან, მღვდლებთან, ჩემს მსახურებთან.

22როგორც აურაცხელია ცის მხედრობა და განუზომელია ზღვის ქვიშა, ისე გავამრავლებ დავითის, ჩემი მსახურის, თესლს და ლევიანებს, ჩემს მსახურთ.“ +

23და იყო სიტყვა უფლისა იერემიას მიმართ:

24„განა არ დაინახე, რას ლაპარაკობდა ეს ხალხი: ‘ორი მოდგმა, რომელნიც უფალმა ამოარჩია, მანვე უკუაგდო ისინი,’ და მოიძულეს ჩემი ხალხი, თითქოს არ ყოფილიყო ხალხი მათ წინაშე?

25ასე თქვა უფალმა: ‘რომ არ დამედო ჩემი აღთქმა დღესთან და ღამესთან, განჩინებანი ცისა და ქვეყნისა, +

26მაშინ იაკობისა და დავითის, ჩემ მსახურთა თესლსაც უკუვაგდებდი, არ ავიყვანდი ხელმწიფეებს მისი თესლიდან აბრაამის, ისაკისა და იაკობის თესლისათვის. მაგრამ დავაბრუნებ მათ ტყვეობიდან და შევიწყალებ!’“ +

34
ციდკიაჰუ წინასწარმეტყველებს თავის სწრაფ დატყვევებას

34^1სიტყვა, რომელიც იყო იერემიას მიმართ უფლისაგან, როდესაც ბაბილონის მეფე ნაბუქოდონოსორი და მთელი მისი ლაშქარი, და ქვეყნის ყველა სამეფო, რომლებიც მისი ხელისუფლების ქვეშ იყვნენ, და ყველა ერი იბრძოდნენ იერუსალიმისა და ყველა მისი ქალაქის წინააღმდეგ. +

2„ასე თქვა უფალმა, ისრაელის ღმერთმა: ‘წადი და უთხარი ციდკიაჰუს, იუდას მეფეს, რომ ასე თქვა უფალმა: აჰა, მე ვაძლევ ამ ქალაქს ბაბილონის მეფის ხელს და ცეცხლში დაწვავს მას. +

3შენ თავს ვერ დააღწევ მისი ხელიდან, რადგან შეპყრობილი იქნები და მის ხელს გადაეცემი, და შენი თვალები ბაბილონის მეფის თვალებს შეხედავენ, და პირისპირ ილაპარაკებ მასთან. და ბაბილონში წახვალ.’ +

4მხოლოდ ისმინე უფლის სიტყვა, ციდკიაჰუვ, იუდას მეფევ! ასე თქვა უფალმა შენზე: ‘მახვილით არ მოკვდები შენ!

5მშვიდობაში მოკვდები და, როგორც სწვავდნენ სურნელებას შენი მამებისათვის, პირვანდელი მეფეებისათვის, რომლებიც შენზე წინ იყვნენ, ისე დაწვავენ შენთვისაც და ვაი, ბატონოო, დაგატირებენ, რადგან მე წარმოვთქვი ეს სიტყვა,’“ – სიტყვა უფლისა. +

6და უთხრა იერემია წინასწარმეტყველმა ციდკიაჰუს, იუდას მეფეს, ყველა ეს სიტყვა იერუსალიმში.

7ბაბილონის მეფის ლაშქარი კი იბრძოდა იერუსალიმის წინააღმდეგ და იუდას დარჩენილი ქალაქების წინააღმდეგ, და ლაქიშის წინააღმდეგ და აზეკას წინააღმდეგ, რადგან ესენიღა დარჩნენ იუდას ქალაქებიდან გამაგრებული ქალაქები. +

8სიტყვა, რომელიც იყო იერემიას მიმართ უფლისაგან მას შემდეგ, რაც მეფე ციდკიაჰუმ აღუთქვა მთელ ერს, რომელიც იერუსალიმში ცხოვრობდა, რომ თავისუფლებას მიანიჭებდა მათ;

9რომ უნდა გაეშვა თითოეულს თავისი მსახური და თითოეულს თავისი მხევალი, ებრაელი ქალი და კაცი, თავისუფლად, რათა აღარ დაემონებინა კაცს თავისი ძმა – იუდაელი. +

10და ისმინეს ყველა მთავარმა და მთელმა ერმა, რომლებმაც კავშირი დადეს, რომ თავისუფლად გაუშვებდნენ თითოეულ თავის მსახურს და თითოეულ თავის მხევალს, რათა აღარ დაემორჩილებინათ მეტად, და გაიგონეს მათ და გაუშვეს ისინი.

11მაგრამ შემდეგ გადაიფიქრეს და დააბრუნეს თავიანთი მსახურები და მხევლები, რომლებიც თავისუფლად გაუშვეს, და დაიმორჩილეს ისინი მსახურებად და მხევლებად.

12და იყო სიტყვა უფლისა იერემიას მიმართ უფლისაგან:

13„ასე ამბობს უფალი, ისრაელის ღმერთი: ‘მე აღთქმა დავდე თქვენს მამებთან იმ დღეს, როდესაც ეგვიპტის ქვეყნიდან, მონობის სახლიდან, გამოვიყვანე ისინი, და ვუთხარი: +

14ყოველი შვიდი წლის ბოლოს გაუშვით თითოეულმა თქვენი ძმა, ებრაელი, რომელიც მოგეყიდათ თქვენ. გემსახუროს ექვს წელიწადს, შემდეგ გაუშვით თქვენგან თავისუფლად! მაგრამ თქვენმა მამებმა არ მისმინეს მე და არ დამიგდეს ყური. +

15დღეს კი, თქვენ დაბრუნდით და გააკეთეთ ის, რაც სწორია ჩემს თვალში, რომ გამოუცხადეთ თავისუფლება თითოეულმა თავის ძმას და აღთქმა დადეთ ჩემს წინაშე სახლში, რომელიც ჩემი სახელით იწოდება.

16მაგრამ გადაიფიქრეთ და შებღალეთ ჩემი სახელი და დაიბრუნა თითოეულმა თავისი მსახური და თითოეულმა თავისი მხევალი, რომლებიც თქვენ გაუშვით თავისუფლად მათი სურვილისამებრ, და დაიმორჩილეთ ისინი, რომ ყოფილიყვნენ თქვენს მსახურებად და თქვენს მხევლებად.’

17ამიტომ ასე ამბობს უფალი: ‘არ მისმინეთ მე, რომ თავისუფლება გამოგეცხადებინათ თითოეულს თავისი ძმისათვის და თითოეულს თავისი მოყვასისათვის. აჰა, თავისუფლებას გიცხადებთ თქვენ,’ სიტყვა უფლისა, ‘მახვილის, შავი ჭირისა და შიმშილისათვის, და შიშისზარად გაგხდით თქვენ ქვეყნის ყველა სამეფოსათვის. +

18და მოვექცევი ხალხს, ჩემი აღთქმის დამრღვევთ, რომელთაც არ შეასრულეს სიტყვები ჩემი აღთქმისა, რომელიც მათ დადეს ჩემს წინაშე, როგორც იმ ხბოს, ორად რომ გააპეს მათ და მის ნაწილებს შორის გაიარეს.

19იუდას მთავრებს და იერუსალიმის მთავრებს, საჭურისებსა და მღვდლებს, ქვეყნის მთელ ერს, ვინც გაპობილი ხბოს ნაწილებს შორის გაიარა,

20მივცემ მათი მტრებისა და მათი სულის მაძიებელთა ხელთ, და მათი გვამები ცის ფრინველთა და მინდვრის ცხოველთა საჭმელი გახდება. +

21და ციდკიაჰუს, იუდას მეფეს და მის მთავრებს მივცემ მათ მტერთა, მათი სულის მაძიებელთა და ბაბილონის მეფის ლაშქრის ხელთ, რომელმაც უკან დაიხია თქვენგან.

22აჰა, მე ვუბრძანებ,’ – სიტყვა უფლისა, – ‘და მოვაბრუნებ მათ ამ ქალაქისაკენ, და იბრძოლებენ მის წინააღმდეგ, და დაიპყრობენ მას და ცეცხლში დასწვავენ. იუდას ქალაქებს კი უდაბნოდ ვაქცევ.’“

35
რეხაბელთა მორჩილება

35^1სიტყვა, რომელიც იყო იერემიას მიმართ უფლისაგან იეჰოიაკიმ იოშიას ძის, იუდას მეფის, დღეებში:

2„წადი რეხაბელთა სახლში და ელაპარაკე მათ და მოიყვანე ისინი უფლის სახლში, ერთ-ერთ ოთახში, და ასვი მათ ღვინო.“ +

3და წავიყვანე მე იააზანია, ძე იერემიასი, ძისა ხაბაცინიასი, მისი ძმა, და მისი ყველა ძე და რეხაბელთა მთელი სახლი.

4და მოვიყვანე ისინი უფლის სახლში ხანანის, იგდალიაჰუს ძის, ღვთის კაცის, ძეთა, ოთახში, რომელიც მთავართა ოთახთან იყო მაყასეიას, შალუმის ძის, კარიბჭის დარაჯის, ოთახის ზემოთ. +

5და დავაწყვე რეხაბელთა სახლის ძეთა წინ ღვინით სავსე თასები და ჭიქები, და ვუთხარი მათ: „შესვით ღვინო!“

6მათ თქვეს: „ჩვენ არ ვსვამთ ღვინოს, რადგან იონადაბმა, რეხაბის ძემ, ჩვენმა მამამ, გვიბრძანა: ‘ღვინო არ სვათ არც თქვენ და არც თქვენმა შვილებმა უკუნისამდე! +

7სახლები არ აშენოთ, თესლი არ თესოთ. და ვენახი არ დარგოთ; და არაფერი იქონიოთ, მხოლოდ კარვებში იცხოვრეთ მთელი თქვენი დღეების განმავლობაში, რათა იცოცხლოთ დიდხანს მიწის პირზე, რომელზეც თქვენ მდგმურობთ.

8და გავუგონეთ იონადაბის, რეხაბის ძის, ჩვენი მამის ხმას, ყოველივეს, რაც მან გვიბრძანა, რომ არ ვსვათ ღვინო მთელი ჩვენი დღეების განმავლობაში არც ჩვენ, არც ჩვენმა ცოლებმა, არც ჩვენმა ძეებმა და არც ჩვენმა ასულებმა,

9არ ვაშენოთ სახლები ჩვენს სამოსახლოდ, არც ვენახი, არც მინდორი და არც თესლი არ გვქონდეს ჩვენ;

10და ვცხოვრობდით ჩვენ კარვებში და გავუგონეთ და გავაკეთეთ ყოველივე ისე, როგორც გვიბრძანა ჩვენ იონადაბმა, ჩვენმა მამამ.

11მაგრამ როცა ბაბილონის მეფე ნაბუქოდონოსორი ამ ქვეყანას მოადგა, ჩვენ ვთქვით: „მოდით, წავიდეთ იერუსალიმში, ვინაიდან უნდა გავექცეთ ქალდეველთა და არამელთა ლაშქართ,“ და აჰა, დავსახლდით იერუსალიმში.

12და იყო სიტყვა უფლისა იერემიას მიმართ:

13„ასე ამბობს უფალი ცაბაოთი, ისრაელის ღმერთი: ‘წადი და უთხარი იუდას კაცებს და იერუსალიმის მკვიდრთ: არ მიიღებთ დარიგებას, არ გაუგონებთ ჩემს სიტყვებს?’ – სიტყვა უფლისა.

14შეასრულეს იონადაბის, რეხაბის ძის, სიტყვები, რომელმაც უბრძანა თავის ძეთ, არ სვათ ღვინო; და არ სვამენ ღვინოს, რადგან გაიგონეს თავიანთი მამის ბრძანება. მაგრამ მე კვლავ და კვლავ გეუბნებოდით და არ მომისმინეთ! +

15გიგზავნიდით და გიგზავნიდით ყველა ჩემს მსახურს, წინასწარმეტყველთ, ამ სიტყვებით: ‘დაბრუნდით თითოეული თავისი ბოროტი გზიდან, გამოასწორეთ თქვენი ნამოქმედარი, ნუ გაჰყვებით უცხო ღმერთებს, რათა ემსახუროთ მათ, და დასახლდებით ამ მიწაზე, რომელიც მე მოგეცით თქვენ და თქვენს მამებს, მაგრამ არ დამიგდეთ ყური და არ მომისმინეთ. +

16ხომ შეასრულეს იონადაბ რეხაბის ძის ძეებმა თავიანთი მამის ბრძანება, რაც უბრძანა მათ, ამ ერმა კი არ მომისმინა მე!’

17ამიტომ ასე ამბობს უფალი ღმერთი ცაბაოთი, ისრაელის ღმერთი: ‘აჰა, მე მოვაწევ იუდასა და იერუსალიმის ყველა მცხოვრებზე ყველა იმ უბედურებას, რომელიც წარმოვთქვი მათზე, რადგან ვეუბნებოდი მათ და არ მისმინეს, ვეძახდი მათ და არ მიპასუხეს.’“ +

18და რეხაბელთა სახლს კი უთხრა იერემიამ: „ასე თქვა უფალმა ცაბაოთმა, ისრაელის ღმერთმა: ‘იმის გამო, რომ გაუგონეთ იონადაბის, თქვენი მამის, ბრძანებას და დაიცავით მისი ყველა ბრძანება და შეასრულეთ ყოველივე ისე, როგორც გიბრძანათ თქვენ,’

19ამიტომ ასე თქვა უფალმა ცაბაოთმა, ისრაელის ღმერთმა: ‘არ დაელევა იონადაბ რეხაბის ძეს ჩემს წინაშე მჯდომი კაცი არასოდეს.’“ +

36
იერემიას გრაგნილის წაკითხვა ტაძარში

36^1და იყო სიტყვა უფლისა იერემიას მიმართ იეჰოიაკიმ იოშიას ძის, იუდას მეფის მეფობის მეოთხე წელს:

2„აიღე გრაგნილის წიგნი და დაწერე მასზე ყველა ის სიტყვა, რომელიც მე გითხარი შენ ისრაელზე და იუდაზე, ყველა ხალხზე იმ დღიდან, რაც დაგელაპარაკე, იოშიას დღეებიდან დღემდე. +

3იქნებ ისმინოს იუდას სახლმა ყველა იმ უბედურებაზე, რომელიც მე განვიზრახე, რომ დავათიო მათ, რათა მობრუნდეს თითოეული თავისი ბოროტი გზიდან, და მე ვაპატიებ მათ ურჯულოებასა და მათ ცოდვას.“ +

4და მოუხმო იერემიამ ბარუქ ნერიას ძეს და ჩაწერა ბარუქმა გრაგნილის წიგნში იერემიას პირით ნათქვამი უფლის ყველა სიტყვა, რომელიც მან უთხრა. +

5და უბრძანა იერემიამ ბარუქს ასე: „მე დაპატიმრებული ვარ, არ შემიძლია უფლის სახლში მისვლა,

6წადი და უფლის სახლში მარხვის დღეს ხალხის გასაგონად წაიკითხე უფლის სიტყვები გრაგნილიდან, რომელიც შენ დაწერე ჩემი კარნახით, და თავიანთი ქალაქებიდან მოსული ყოველი იუდაელის გასაგონადაც წაიკითხე ისინი.

7იქნებ მიაღწიოს უფლის წინაშე მათმა ვედრებამ და მოიქცნენ ისინი, თითოეული თავისი ბოროტი გზიდან, რადგან დიდია რისხვა და გულისწყრომა, უფალმა რომ წარმოთქვა ამ ხალხზე.“

8და ბარუქმა, ნერიას ძემ, გააკეთა ყოველივე ისე, როგორც უბრძანა იერემია წინასწარმეტყველმა, წაეკითხა წიგნიდან უფლის სიტყვები უფლის სახლში.

9და იყო, იეჰოიაკიმ იოშიას ძის, იუდას მეფის მეფობის მეხუთე წელს, მეცხრე თვეს, მარხვა გამოაცხადეს უფლის წინაშე იერუსალიმისა და იუდას ქალაქებიდან იერუსალიმში მოსულმა მთელმა ერმა.

10და ხმამაღლა წაიკითხა ბარუქმა წიგნიდან იერემიას სიტყვები უფლის სახლში, გემარია შაფანის ძის, მწერლის ოთახში, ზემო ეზოში, უფლის სახლის ახალი კარიბჭის შესასვლელში მთელი ხალხის გასაგონად. +

11და მოისმინა წიგნიდან მიქაიამ, ძემ გემარიასი, ძისა შაფანისა, უფლის ყოველი სიტყვა,

12და ჩავიდა მეფის სახლში, მწერლის ოთახში, და ისხდნენ იქ: ელიშამა მწერალი და დელაია შემაიას ძე, ელნათან ახბორის ძე, და გემარია შაფანის ძე, ციდკიაჰუ ხანანიას ძე, და ყველა მთავარი.

13და გადასცა მიქაიამ მათ ყველა ის სიტყვა, რომელიც მოისმინა, როდესაც ბარუქი წიგნს კითხულობდა ხალხის გასაგონად.

14და გაგზავნეს მთავრებმა ბარუქთან იეჰუდი ძე ქუშისა, ძისა შელემიასი, ძისა ნეთანიასი, სათქმელად: „გრაგნილი, რომელიც შენ წაიკითხე ხალხის გასაგონად, აიღე ხელში და წამოდი!“ და აიღო ბარუქ ნერიას ძემ გრაგნილი ხელში და მივიდა მათთან.

15და უთხრეს მას: „დაჯექ და წაიკითხე ჩვენს გასაგონად.“ და წაიკითხა ბარუქმა მათ გასაგონად.

16და როდესაც მოისმინეს მათ ყველა ეს სიტყვა, შიშით გადახედეს ერთმანეთს და უთხრეს ბარუქს: „გადავცემთ მეფეს ყველა ამ სიტყვას.“

17და ჰკითხეს ბარუქს: „გვაუწყე, როგორ დაწერე ყველა ეს სიტყვა?“

18და უთხრა მათ ბარუქმა: „თავისი პირით წარმომითქვამდა ამ სიტყვას, მე კი მელნით ვწერდი წიგნში.“

19და უთხრეს მთავრებმა ბარუქს: „წადი, დაიმალეთ შენ და იერემია და ნურავის ეცოდინება, სად იმყოფებით.“

20და მივიდნენ მეფესთან ეზოში, გრაგნილი კი შესანახად დატოვეს ელიშამა მწერლის ოთახში, და თქვეს მეფის გასაგონად ყველა ეს სიტყვა.

21და გაგზავნა მეფემ იეჰუდი გრაგნილის წამოსაღებად და წამოიღო მან ელიშამა მწერლის ოთახიდან; და წაიკითხა იეჰუდიმ მეფის გასაგონად და მეფესთან მდგომი ყველა მთავრის გასაგონად.

22და იჯდა მეფე საზამთრო სახლში მეცხრე თვეს, და ცეცხლი ენთო მის წინ.

23და როდესაც იეჰუდი წაიკითხავდა სამ ან ოთხ სვეტს, მეფე ჭრიდა მას გრაგნილიდან მწერლის საჭრელი დანით და აგდებდა ცეცხლში, რომელიც ბუხარში იყო, სანამ მთელი გრაგნილი არ დაიწვა ბუხრის ცეცხლში. +

24და არ შეშინდნენ და არ შემოიგლიჯეს თავიანთი ტანსაცმელი არც მეფემ და არც ერთმა მისმა მსახურმა, რომლებიც ისმენდნენ ყველა ამ სიტყვას.

25და ელნათანიც, დელიაც და გემარიაც ემუდარებოდნენ მეფეს, რომ არ დაეწვა გრაგნილი, მაგრამ არ უსმინა მათ.

26და უბრძანა მეფემ იერახმეელს, მეფის ძეს, სერაია ყაზრიელის ძეს, და შელემია ყაბდიელის ძეს – დაეჭირათ მწერალი ბარუქი და წინასწარმეტყველი იერემია, მაგრამ უფალმა დამალა ისინი.

გრაგნილი ხელახლაა დაწერილი

27და იყო სიტყვა უფლისა იერემიას მიმართ მას შემდეგ, რაც დაწვა მეფემ გრაგნილი და ის სიტყვები, რომელიც ბარუქმა დაწერა იერემიას კარნახით:

28„ისევ აიღე სხვა გრაგნილი და დაწერე მასზე ყველა წინანდელი სიტყვა, რომელიც პირველ გრაგნილში იყო, და რომელიც იეჰოიაკიმმა, იუდას მეფემ, დაწვა.

29და თქვი იეჰოიაკიმზე, იუდას მეფეზე: ასე თქვა უფალმა: ‘შენ დაწვი ეს გრაგნილი და თქვი: რატომ დაწერე მასზე ასე: მოვა ბაბილონის მეფე და ააოხრებს ამ ქვეყანას და მოსპობს მისგან ადამიანსა და საქონელს?’ +

30ამიტომ თქვა უფალმა იეჰოიაკიმზე, იუდას მეფეზე: ‘არ ეყოლება მას დავითის ტახტზე მჯდომი, მისი გვამი კი ეგდება დღისით პაპანაქებაში და ღამით ყინვაში. +

31მე კი დავსჯი მას და მის თესლს და მის მსახურთ მათი ურჯულოების გამო, და მოვაწევ მათზე, იერუსალიმისა და იუდას მცხოვრებლებზე ყველა იმ ბოროტებას, რაზეც ველაპარაკებოდი მათ და არ ისმინეს.’“

32და აიღო იერემიამ სხვა გრაგნილი და მისცა ბარუქ ნერიას ძეს, მწერალს, და მან დაწერა მასზე იერემიას პირით ნათქვამი ყველა სიტყვა იმ წიგნისა, რომელიც იეჰოიაკიმმა, იუდას მეფემ დაწვა ცეცხლში. და დაემატა მათ მრავალი მათი მსგავსი სიტყვა.

37
იერემია აფრთხილებს ფარაონზე დაიმედებისაგან

37^1და გამეფდა მეფე ციდკიაჰუ, იოშიაჰუს ძე, იეჰოიაკიმის ძის იექონიაჰუს ნაცვლად, რომელიც ბაბილონის მეფე ნაბუქოდონოსორმა გაამეფა იუდას ქვეყანაში. +

2და არ ისმინეს მან და მისმა მსახურებმა და ქვეყნის ერმა უფლის სიტყვები, რომელიც იერემია წინასწარმეტყველის ხელით წარმოთქვა. +

3და გაგზავნა მეფე ციდკიაჰუმ იეჰუქალ შელემიას ძე და ცეფანია მაყასეია მღვდლის ძე იერემია წინასწარმეტყველთან, რომ ეთქვათ: „შეევედრე ჩვენთვის უფალს, ჩვენს ღმერთს.“ +

4იერემია კი დადიოდა ხალხში და ჯერ არ იყო დაპატიმრებული.

5გამოვიდა ფარაონის ლაშქარი ეგვიპტიდან; და ქალდეველებმა, იერუსალიმს რომ ადგნენ გარს, შეიტყვეს ეს ამბავი და უკუიქცნენ იერუსალიმისაგან. +

6და იყო სიტყვა უფლისა იერემია წინასწარმეტყველის მიმართ:

7„ასე თქვა უფალმა, ისრაელის ღმერთმა: უთხარით იუდას მეფეს, რომელიც თქვენ გგზავნით ჩემთან ჩემს შესაკითხავად: „ფარაონის ლაშქარი, რომელიც თქვენს დასახმარებლად გამოვიდა, თავის ქვეყანაში, ეგვიპტეში დაბრუნდება. +

8და მობრუნდებიან ქალდეველნი და შეებრძოლებიან ამ ქალაქს და დაიპყრობენ მას და ცეცხლში დაწვავენ.’

9ასე თქვა უფალმა: ‘ნუ მოიტყუებთ თქვენს თავს: წავლენ ჩვენგან ქალდეველნიო, რადგან არ წავლენ.

10რადგან, კიდევაც რომ დაამარცხოთ ქალდეველთა ლაშქარი, რომელიც თქვენ გებრძვით, და დარჩნენ მათგან კაცნი, მახვილით დაკოდილნი, ისინი აღდგებიან თითოეული თავისი კარვიდან და დაწვავენ ამ ქალაქს ცეცხლში.’“

11და როდესაც ქალდეველთა ლაშქარი უკუიქცა იერუსალიმისაგან ფარაონის ლაშქრის გამო,

12გამოვიდა იერემია იერუსალიმიდან ბენიამინის ქვეყანაში წასასვლელად, რათა გასცლოდა იქიდან ხალხს.

13ბენიამინის კარიბჭეში იყო, რომ იქ ზედამხედველთა უფროსმა, სახელად ირიამ, ხანანიას ძის, შელემიას ძემ დაიჭირა იერემია წინასწარმეტყველი და უთხრა: „ქალდეველებს უვარდები ტყვედ.“

14და უპასუხა იერემიამ: „ტყუილია, მე არ ჩაუვარდები ქალდეველებს ტყვედ.“ მაგრამ არ უსმინა მას და დაიჭირა ირიამ იერემია და მიიყვანა მთავრებთან.

15და განრისხდნენ მთავრები იერემიაზე და სცემეს და ჩასვეს ის საპატიმროში, იონათან მწერლის სახლში, რადგან საპყრობილედ დაადგინეს იგი. +

16და შევიდა იერემია დილეგში და თაღებში, და იჯდა იქ იერემია მრავალი დღე,

17გაგზავნა მეფე ციდკიაჰუმ და წაიყვანეს იგი; და თავის სახლში მეფე ფარულად შეეკითხა მას: „არის რამე სიტყვა უფლისაგან?“ და უპასუხა იერემიამ: „არის!“ და უთხრა: „ბაბილონის მეფეს გადაეცემი ხელთ.

18უთხრა იერემიამ მეფე ციდკიაჰუს: „რა შევცოდე მე შენს წინაშე და შენს მსახურთა წინაშე და ამ ერის წინაშე, რომ საპყრობილეში ჩამსვით?

19სად არიან თქვენი წინასწარმეტყველნი, რომლებიც ასე გიწინასწარმეტყველებდნენ: ‘არ წამოვა ბაბილონის მეფე თქვენს წინააღმდეგ და ამ ქვეყნის წინააღმდეგ?’

20ახლა კი, მისმინე, ბატონო მეფევ! და შეწყნარებულ იქნეს ჩემი ვედრება შენს წინაშე და ნუ დამაბრუნებ იონათან მწერლის სახლში, რათა არ მოვკვდე იქ.“

21და ბრძანა მეფე ციდკიაჰუმ და გადასცეს იერემია ზედამხედველებს საყარაულო ეზოში და აძლევდნენ მას პურის კოკორს დღეში მცხობელთა ქუჩიდან ვიდრე ქალაქში პური არ გამოილია. და იჯდა იერემია საყარაულო ეზოში.

38
იერემია ურჩევს მეფეს, წინააღმდეგობა არ გაუწიოს მტერს

38^1და მოისმინეს შეფატი ამათანის ძემ, გედალი ფაშხურის ძემ, იუქალ შელემიას ძემ და ფაშხურ მალქიას ძემ ის სიტყვები, რომელთაც იერემია ეუბნებოდა მთელ ერს:

2„ასე თქვა უფალმა: ‘ამ ქალაქში მჯდომი მახვილით, შიმშილითა და შავი ჭირით მოკვდება, და ვინც ქალდეველებთან გავა, ცოცხალი დარჩება, და თავისი სული ექნება მას ნადავლად და იცოცხლებს იგი. +

3ასე თქვა უფალმა: აუცილებლად გადაეცემა ეს ქალაქი ბაბილონის მეფის ლაშქარს ხელთ და იგი დაიპყრობს მას.“ +

4და უთხრეს მთავრებმა მეფეს: „დაე, მოკლულ იქნეს ეს კაცი, რადგან ამით ის ძალას ართმევს ამ ქალაქში დარჩენილ მებრძოლ კაცთა ხელებს და მთელი ერის ხელებს, რომ ეუბნება მათ მსგავს სიტყვებს, რადგან ეს კაცი მშვიდობას კი არ მოითხოვს ამ ერისათვის, არამედ უბედურებას.“ +

5და თქვა მეფე ციდკიაჰუმ: „აჰა, თქვენს ხელთაა იგი, რადგან მეფეს არაფრის გაკეთება არ შეუძლია თქვენს საწინააღმდეგოდ.“

6და წაიყვანეს იერემია და ჩააგდეს მალქია უფლისწულის დილეგში, რომელიც საყარაულო ეზოში იყო, და ჩაუშვეს იერემია საბელებით, დილეგში კი წყალი არ იყო, არამედ ტალახი. და ჩაიძირა იერემია ტალახში.

7შეიტყო ეთიოპიელმა საჭურისმა ყებედ-მელექმა, რომელიც მეფის სასახლეში იმყოფებოდა, რომ დილეგში ჩასვეს იერემია; მეფე კი ბენიამინის კარიბჭეში იჯდა. +

8და გავიდა ყებედ-მელექი მეფის სახლიდან და უთხრა მეფეს ასე:

9„ჩემო ბატონო მეფევ, ამ კაცებმა ბოროტება ჩაიდინეს ყოველივე იმით, რაც გაუკეთეს იერემია წინასწარმეტყველს, რომელიც დილეგში ჩააგდეს. შიმშილით მოკვდება, რადგან აღარაა პური ქალაქში.

10და უბრძანა მეფემ ეთიოპიელ ყებედ-მელექს: „წაიყოლე ოცდაათი კაცი და ამოიყვანე იერემია წინასწარმეტყველი დილეგიდან, სანამ არ მომკვდარა.“

11და წაიყვანა ყებედ-მელექმა თავისთან ეს კაცები და მივიდა მეფის სახლში, საგანძურის ქვეშ, და აიღო იქიდან ძველი ძონძები და ჩვრები და ჩაუშვა ისინი იერემიასთან დილეგში საბელებით.

12და უთხრა ქუშელმა ყებედ-მელექმა იერემიას: „ამოიდე ძველი ძონძები და ჩვრები იღლიებში, საბელებს ქვეშ.“ და ასე გააკეთა იერემიამ.

13და ამოსწიეს იერემია საბელებით და ამოიყვანეს დილეგიდან და დაჯდა იერემია საყარაულო ეზოში.

14და გაგზავნა მეფე ციდკიაჰუმ და მოუყვანეს იერემია წინასწარმეტყველი მას მესამე შესასვლელთან, რომელიც უფლის სახლშია, და უთხრა მეფემ იერემიას: „ერთ რამეს გკითხავ და ნურაფერს დამიმალავ!“

15და უთხრა იერემიამ ციდკიაჰუს: „რომ გითხრა, ხომ მომკლავ? და კიდევაც რომ გირჩიო, მაინც არ მომისმენ“.

16და ფარულად შეჰფიცა მეფე ციდკიაჰუმ იერემიას ასე: „როგორც ცოცხალია უფალი, რომელმაც შეგვიქმნა ჩვენ ეს სული, რომ მე არ მოგკლავ და არ გადაგცემ იმ კაცთა ხელთ, რომელნიც შენს სულს ეძიებენ!“

17და უთხრა იერემიამ ციდკიაჰუს: „ასე თქვა უფალმა, ღმერთმა ცაბაოთმა, ისრაელის ღმერთმა: ‘თუ გახვალ ბაბილონის მეფის მთავრებთან, მაშინ იცოცხლებს შენი სული და ეს ქალაქი არ დაიწვება ცეცხლში და იცოცხლებთ შენ და შენი სახლი.

18მაგრამ თუ არ გახვალ ბაბილონის მეფის მთავრებთან, მაშინ ეს ქალაქი ქალდეველთა ხელთ გადაეცემა და დაწვავენ მას ცეცხლში, და შენ თავს ვერ დააღწევ მათი ხელიდან.“ +

19და უთხრა მეფე ციდკიაჰუმ იერემიას: „მეშინია იუდაელებისა, რომლებიც ქალდეველთ ჩაუვარდნენ, რომ არ გადამცენ მე მათ ხელში და არ შეურაცხმყონ მე.“

20და თქვა იერემიამ: „არ გადაგცემენ! უსმინე უფლის ხმას, როგორც მე გეუბნები, და უკეთესი იქნება შენთვის და იცოცხლებს შენი სული. +

21ხოლო თუ არ ისურვებ გასვლას, ეს არის სიტყვა, რომელიც მესმა უფლისაგან:

22‘აჰა, ქალი, რომელიც იუდას მეფის სახლში დარჩა, გაყვანილი იქნა ბაბილონის მეფის მთავრებთან და იტყვიან ისინი: „მოგატყუეს შენ და გძლიეს შენმა მეგობრებმა, ხოლო როდესაც ტალახში ჩაგეფლო ფეხები, უკუიქცნენ ისინი.’“

23და შენს ყველა ცოლს და შენს ძეთ ქალდეველებთან გაიყვანენ, და შენც თავს ვერ დააღწევ მათი ხელიდან, რადგან ბაბილონის მეფის ხელით იქნები დაჭერილი და ეს ქალაქი ცეცხლში დაიწვება.“ +

24და უთხრა ციდკიაჰუმ იერემიას: „ნურავინ ნუ გაიგებს ამას და არ მოკვდები.

25მაგრამ მთავრებმა რომ გაიგონ, რომ მე გელაპარაკებოდი, რომ მოვიდნენ და გითხრან: ‘რა უთხარი მეფეს და რა გითხრა შენ მეფემ, ნუ დაგვიმალავ და არ მოგკლავთო,’

26მაშინ უთხარი მათ: ‘მე ვევედრებოდი მეფეს, რომ არ დავებრუნებინე იონათანის სახლში, რათა იქ არ მოვმკვდარიყავი.’“

27და მოვიდა ყველა მთავარი იერემიასთან და შეეკითხნენ მას, და მან აუწყა მათ ყოველივე, რაც მეფემ უბრძანა მას და მათ შეწყვიტეს მასთან ლაპარაკი, რადგან ვერაფერი ვერ შეიტყვეს.

28და დარჩა იერემია საყარაულო ეზოში იმ დღემდე, როდესაც დაპყრობილ იქნა იერუსალიმი. და იყო იქ, როდესაც დაპყრობილ იქნა იერუსალიმი.

39
იუდას საბოლოო ტყვეობა

39^1ციდკიაჰუს, იუდას მეფის მეფობის მეცხრე წლის მეათე თვეს მოვიდა ბაბილონის მეფე ნაბუქოდონოსორი და მთელი მისი ლაშქარი იერუსალიმთან და ალყა შემოარტყა მას. +

2ციდკიაჰუს მეფობის მეთერთმეტე წელს, მეოთხე თვის მეცხრე დღეს, განგრეული იქნა ქალაქის კედელი.

3და მოვიდა ბაბილონის მეფის ყველა მთავარი და დასხდნენ საშუალო კარიბჭეში: ნერგალ-სარეცერი, სამგარ ნებუ-სარსექიმი, საჭურისთა უფროსი, ნერგალ-სარეცერი, გრძნეულთა უფროსი და ბაბილონის მეფის ყველა დანარჩენი მთავარი.

4და როდესაც ციდკიაჰუმ, იუდას მეფემ, და ყველა მებრძოლმა დაინახეს ისინი, გაიქცნენ და ღამით გავიდნენ ქალაქიდან ორ გალავანს შორის მდებარე კარიბჭის გზით, რომელიც მეფის ბაღთანაა. და გავიდა იგი ყარაბას გზით.

5და უკან დაედევნა მათ ქალდეველთა ლაშქარი და დაეწიენ ციდკიაჰუს იერიხოს ტრამალზე, და აიყვანეს იგი და მიიყვანეს ბაბილონის მეფე ნაბუქოდონოსორთან რიბლაში, ხამათის ქვეყანაში, და გამოუტანეს განაჩენი. +

6დახოცა ბაბილონის მეფემ რიბლაში ციდკიაჰუს ძენი მის თვალწინ; და ასევე იუდას ყველა წარჩინებული მოაკვლევინა ბაბილონის მეფემ. +

7ციდკიაჰუს კი დასთხარა თვალები და გაუყარა ბორკილები, რომ წაეყვანათ იგი ბაბილონში. +

8მეფის სახლი და ხალხის სახლები ცეცხლში დაწვეს ქალდეველებმა, იერუსალიმის კედლები კი დაანგრიეს. +

9დანარჩენი ხალხი, ვინც ქალაქში დარჩა, და ისინი, ვინც მის მხარეზე გადავიდნენ, და დანარჩენი ხალხი, ვინც დარჩა, ბაბილონში გადაასახლა ნებუზარადანმა, მცველთა უფროსმა.

10ღარიბი ხალხი, რომელთაც არაფერი გააჩნდათ, დატოვა ნებუზარადანმა, მცველთა უფროსმა, იუდას ქვეყანაში და მისცა მათ იმ დღეს ვენახები და ყანები. +

11იერემიაზე კი ასე უბრძანა ბაბილონის მეფემ ნაბუქოდონოსორმა ნებუზარადანს, მცველთა უფროსს:

12„აიყვანე იგი და თვალყური ადევნე მას და ცუდს ნურაფერს დაუშავებ, არამედ, როგორც გეტყვის, ისე მოექეცი მას.

13და გაგზავნა ნებუზარადანმა, მცველთა უფროსმა, და ნებუშაზბანმა, საჭურისთა უფროსმა და ნერგალ-სარეცერმა, მოგვთა უფროსმა და ბაბილონის მეფის ყველა მთავარმა.“

14და გაგზავნეს და წამოიყვანეს იერემია საყარაულო ეზოდან და გადასცეს გედელიას, ძეს ახიკამისა, ძისა შაფანისა, რომ წაეყვანა იგი სახლში; და დარჩა იგი ხალხში.

15და სიტყვა, რომელიც იყო იერემიას მიმართ უფლისაგან საყარაულო ეზოში მისი პატიმრობისას:

16„წადი და ასე უთხარი ქუშელ ყებედ-მელექს: ასე თქვა უფალმა ცაბაოთმა, ისრაელის ღმერთმა: ‘მოვაწევ ამ ქალაქზე ჩემს სიტყვებს საუბედუროდ და არა სასიკეთოდ, და ახდება შენს წინაშე იმ დღეს. +

17და გადაგარჩენ შენ იმ დღეს!’ – სიტყვა უფლისა, – ‘და არ გადაეცემი იმ კაცთა ხელთ, რომლებისაც გეშინია.

18რადგან თავს დაგაღწევინებ შენ და მახვილით არ დაეცემი, და ნადავლად გექნება შენი სული, რადგან ჩემზე იყავი დაიმედებული!’“ – სიტყვა უფლისა. +

40
იერემია იუდაში რჩება გედალიაჰუსთან

40^1სიტყვა, რომელიც იყო იერემიას მიმართ უფლისაგან მას შემდეგ, რაც ნებუზარადანმა, მცველთა უფროსმა, გაათავისუფლა იგი რამადან და წაიყვანა ბორკილებგაყრილი ბაბილონში დასახლებულ ყველა იერუსალიმელ და იუდაელ გადასახლებულთა შორის.

2და გამოიყვანა მცველთა უფროსმა იერემია და უთხრა მას: „უფალმა, შენმა ღმერთმა წარმოთქვა ის უბედურება ამ ადგილზე.

3და მოაწია და შეასრულა უფალმა, რაც თქვა, რადგან შესცოდეთ თქვენ უფლის წინაშე და არ შეისმინეთ მისი ხმა, და გეწიათ თქვენ ეს. +

4და ახლა, აჰა, დღეს გათავისუფლებ ბორკილებიდან, რომლებიც შენს ხელზეა; თუ მოინდომებ ჩემთან ბაბილონში წამოსვლას, წამოდი, და მე ვიზრუნებ შენზე. და თუ არ გსურს ჩემთან ბაბილონში წამოსვლა, ნუ იქმ. ნახე, მთელი ქვეყანა შენს წინაშეა, სადაც უმჯობესად და სწორად მიგაჩნია შენი წასვლა, იქ წადი.“

5მანამდე კი, სანამ ის გაბრუნდებოდა, ნებუზარადანმა უთხრა: „ან დაბრუნდი გედალიაჰუსთან, შაფანის ძის ახიკამის ძესთან, რომელიც ბაბილონის მეფემ უფროსად დააყენა იუდას ქალაქებზე, და დარჩი მასთან ხალხში, ან სადაც სწორად მიგაჩნია შენი წასვლა, იქ წადი.“ და მისცა მას მცველთა უფროსმა საგზალი და საჩუქარი და გაისტუმრა. +

6მოვიდა იერემია გედალიაჰუსთან, ახიკამის ძესთან, მიცფაში და დასახლდა მასთან ერთად ქვეყანაში დარჩენილ ხალხს შორის.

7და გაიგონა ყველა მხედართმთავრმა, რომლებიც ველზე იყვნენ, მათ და მათმა კაცებმა, რომ ბაბილონის მეფემ გედალიაჰუ, ახიკამის ძე, დანიშნა განმგებლად ქვეყანაში და რომ მას ჩააბარა კაცები და ქალები და ბავშვები და ქვეყნის ღარიბები, რომელნიც არ იყვნენ ბაბილონში გადასახლებულნი. +

8და მივიდნენ ისინი გედალიაჰუსთან მიცფაში: ისმაელ ნეთანიას ძე, იოხანანი და იონათანი, კარეახის ძენი, სერაია თანხუმეთის ძე, ნეტოფათელი ეფაის ძენი და იეზანია მააქათელის ძე, ისინი და მათი კაცები.

9და შეჰფიცა გედალიაჰუმ, ახიკამ შაფანის ძის ძემ, მათ და მათ კაცებს ასე: „ნუ შეგაშინებთ ქალდეველთა სამსახური, დასახლდით ქვეყანაში და ემსახურეთ ბაბილონის მეფეს და კარგი იქნება თქვენთვის. +

10მეც დავსახლდები მიცფაში, რომ წარვდგე ქალდეველთა წინაშე, რომლებიც ჩვენთან მოვლენ, თქვენ კი შეაგროვეთ ღვინო და ზაფხულის ნაყოფი და ზეთი, და ჩადეთ თქვენს ჭურჭელში და დასახლდით თქვენს ქალაქებში, რომლებიც თქვენ დაიკავეთ.“

11და ასევე ყველა იუდაელმა, რომლებიც მოაბში, ყამონიანებში და ედომში და ყველა ქვეყანაში იყვნენ, გაიგონეს, რომ ბაბილონის მეფემ დატოვა იუდაელთა გადარჩენილი ნაწილი და რომ შაფანის ძის ახიკამის ძე გედალიაჰუ, დანიშნა მათზე.

12და დაბრუნდა ყველა იუდაელი ყველა იმ ქვეყნიდან, სადაც იყვნენ გაძევებულნი, და მოვიდნენ იუდას ქვეყანაში გედალიაჰუსთან, მიცფაში, და შეაგროვეს ძალზე ბევრი ღვინო და ზაფხულის ნაყოფი.

13და იოხანან კარეახის ძე და ყველა მხედართმთავარი, რომლებიც ველზე იყვნენ, მივიდნენ გედალიაჰუსთან მიცფაში.

14და უთხრეს მას: „იცი შენ, რომ ბაყალისმა, ყამონიანთა მეფემ, გამოაგზავნა შენს მოსაკლავად ისმაელ ნეთანიას ძე?“ მაგრამ არ ირწმუნა მათი გედალიაჰუმ, ახიკამის ძემ.

15და იოხანან კარეახის ძემ, ფარულად ასე უთხრა გედალიაჰუს მიცფაში: „გამიშვი და მოვკლავ ისმაელს, ნეთანიას ძეს, და კაციშვილი ვერ გაიგებს; რისთვის უნდა მოგისწრაფოს სიცოცხლე და დაიფანტოს შენთან შეკრებილი ყველა იუდაელი, და დაიღუპოს იუდას ნატამალი?“

16და უთხრა გედალიაჰუმ, ახიკამის ძემ, იოხანანს, კარეახის ძეს: „ნუ იქმ ამ საქმეს, რადგან ტყუილს ამბობ ისმაელზე.“

41
გედალიაჰუს მკვლელობა

41^1და იყო მეშვიდე თვეს: ისმაელი, ძე ნეთანიასი, ძისა ელიშამაყისა, სამეფო თესლიდან, და მეფის დიდებულნი და ათი კაცი მასთან ერთად, მოვიდნენ მიცფას გედალიაჰუ, ახიკამის ძესთან, და ერთად ჭამეს იქ პური მიცფაში.

2და ადგა ისმაელ ნეთანიას ძე – ის და ათი კაცი, რომელიც მასთან იყო, და დასცეს გედალიაჰუ, ძე ახიკამისა, ძისა შაფანისა, მახვილით; და მოკლა მან იგი, ვინც ბაბილონის მეფემ დანიშნა ქვეყანაში განმგებლად. +

3და ასევე დახოცა ისმაელმა ყველა იუდაელი, რომლებიც მასთან, გედალიაჰუსთან, იყო მიცფაში, და ქალდეველნი, რომელნიც იქ იმყოფებოდნენ, მებრძოლი კაცები.

4მეორე დღეს, მას შემდეგ, რაც გედალიაჰუ მოკლეს, და არავინ იცოდა ამის შესახებ,

5მოვიდნენ კაცები შექემიდან, შილოდან და სამარიიდან, ოთხმოცი წვერგაპარსული და ტანსაცმელშემოგლეჯილი და დაკაწრული კაცი, ხელში კი ძღვენი და გუნდრუკი ჰქონდათ უფლის სახლში მისატანად. +

6და გამოვიდა ისმაელ ნეთანიას ძე მიცფადან მათ შესაგებებლად, მოდიოდა და ტიროდა; და როდესაც შეხვდა მათ, უთხრა: „მიდით გედალიაჰუ ახიკამის ძესთან.“

7და ქალაქის შიგნით მათი შესვლისას ისმაელმა, ნეთანიას ძემ, დახოცა ისინი, და ჩაყარეს ორმოში მან და კაცებმა, რომლებიც მასთან იყვნენ.

8მაგრამ ათი კაცი იმყოფებოდა მათ შორის, რომლებმაც უთხრეს ისმაელს: „ნუ მოგვკლავ, რადგან ჩვენ საიდუმლო საუნჯენი გვაქვს მინდორში – ხორბლისა და ქერისა, ზეთისა და თაფლისა;“ და გაანება მან თავი და არ დახოცა ისინი მათ ძმებთან ერთად.

9ორმო კი, რომელშიც ისმაელმა ჩაყარა ყველა იმ კაცთა გვამები, რომლებიც დახოცა გედალიაჰუს გამო, სწორედ ის იყო, მეფე ასამ რომ გააკეთა ისრაელის მეფის ბაშას გამო. ის ორმო გაავსო ისმაელ ნეთანიას ძემ დახოცილებით.

10და დაატყვევა ისმაელმა ერის ყველა ნარჩენი, რომელიც მიცფაში იყო, მეფის ასულნი და მიცფაში დარჩენილი ხალხი, რომელებიც ნებუზარადანმა, მცველთა უფროსმა, ჩააბარა გედალიაჰუ ახიკამის ძეს და ტყვედ წაიყვანა ისინი ისმაელ ნეთანიას ძემ, და წავიდა, რომ ყამონიანებთან გადასულიყო. +

11და გაიგეს იოხანან კარეახის ძემ და ყველა მხედართმთავარმა, რომლებიც მასთან იყვნენ, ყველა ის ბოროტება, რაც ისმაელ ნეთანიას ძემ ჩაიდინა, +

12და გაიყვანეს ყველა კაცი და წავიდნენ ისმაელ ნეთანიას ძესთან საბრძოლველად და იპოვეს იგი დიდ წყლებთან, რომლებიც გაბეონშია,

13და გაიხარა მთელმა ხალხმა, რომელიც ისმაელთან იყო, როდესაც დაინახა იოხანან კარეახის ძე და ყველა მხედართმთავარი, რომლებიც მასთან იყვნენ.

14და მთელი ხალხი, რომელიც ისმაელმა დაატყვევა მიცფადან, მოტრიალდა და დაბრუნდა და წავიდა იოხანანთან, კარეახის ძესთან.

15მაგრამ ისმაელ ნეთანიას ძემ რვა კაცით დააღწია თავი იოხანანისაგან და წავიდა ყამონიანებთან.

16მაშინ იოხანან კარეახის ძემ და ყველა მხედართმთავარმა, რომლებიც მასთან იყვნენ, აიყვანეს მთელი ნარჩენი ხალხი მიცფადან, რომელიც ისმაელისაგან, ნეთანიას ძისაგან დააბრუნა მან მას შემდეგ, რაც მან მოკლა გედალიაჰუ ახიკამის ძე: მებრძოლი მამაკაცები და ქალები და ბავშვები და საჭურისნი, რომლებიც მან დააბრუნა გაბეონიდან. +

17და წავიდნენ ისინი და დასახლდნენ გერუთ-გიმჰამში, რომელიც ბეთლემთან იყო, რათა წასულიყვნენ ეგვიპტეში +

18ქალდეველთა გამო, რადგანაც ეშინოდათ მათი, ვინაიდან ისმაელ ნეთანიას ძემ მოკლა გედალიაჰუ ახიკამის ძე, რომელიც ბაბილონის მეფემ დანიშნა ქვეყანაში. +

42
იერემია უკრძალავს იოხანანს და სხვებს ეგვიპტეში წასვლას

42^1ამის შემდეგ მივიდა ყველა მხედართმთავარი და იოხანან კარიახის ძე და იეზანია ჰოშაყიას ძე, და მათთან ერთად მთელი ერი დიდიან პატარიანად

2და უთხრეს იერემია წინასწარმეტყველს: „შეისმინე ჩვენი შენდამი მუდარა და შეევედრე ჩვენზე უფალს, შენს ღმერთს, მთელ ამ დარჩენილ ხალხზე, რადგან როგორც გვხედავს შენი თვალი, ცოტანი დავრჩით ბევრიდან, +

3და გვაჩვენოს, შენმა ღმერთმა გზა, რომლითაც უნდა ვიაროთ და საქმე, რომელიც უნდა გავაკეთოთ.“

4და უთხრა მათ იერემია წინასწარმეტყველმა: „მოვისმინე და შევევედრები უფალს, თქვენს ღმერთს, თქვენი სიტყვისამებრ, და ყველაფერს, რასაც უფალი მიპასუხებს თქვენზე, გეტყვით თქვენ, არ დაგიმალავთ არაფერს.“

5და მათ უთხრეს იერემიას: „უფალი იყოს ჩვენს ჭეშმარიტ და მტკიცე მოწმედ, თუ ჩვენ არ შევასრულებთ ყოველივე იმას, რითაც უფალი, შენი ღმერთი, მოგავლენს ჩვენთან. +

6კარგი იქნება თუ ცუდი, მოვუსმენთ უფლის, ჩვენი ღმერთის ხმას, რომელთანაც ჩვენ გგზავნით შენ, რათა სასიკეთო იყოს ჩვენთვის, როდესაც მოვუსმენთ უფლის, ჩვენი ღმერთის ხმას.“

7ათი დღის ბოლოს იყო სიტყვა უფლისა იერემიას მიმართ.

8და მოიხმო იოხანან კარიახის ძე და ყველა მხედართმთავარი, რომლებიც მასთან იყვნენ, და მთელი ერი დიდიან პატარიანად.

9და უთხრა მათ: „ასე თქვა უფალმა, ისრაელის ღმერთმა, რომელთანაც გამგზავნეთ მე, რომ წარმედგინა მის წინაშე თქვენი მუდარა:

10‘თუ დასახლდებით ამ ქვეყანაში, მაშინ მე აგაშენებთ თქვენ და არ დაგანგრევთ, დაგრგავთ და არ აღმოგფხვრით, რადგან ვნანობ მე იმ ბოროტების გამო, რომელიც მოვაწიე თქვენზე. +

11ნუ შეგეშინდებათ ბაბილონის მეფისა, რომლისაც გეშინიათ, ნუ შეგეშინდებათ მისი,’ – სიტყვა უფლისა, – ‘რადგან მე თქვენთანა ვარ, რომ გიხსნათ და გადაგარჩინოთ მისი ხელიდან. +

12მე მოგცემთ წყალობას და ის შეგიწყალებთ თქვენ და დაგაბრუნებთ თქვენს მიწაზე.

13მაგრამ თუ იტყვით: „არ დავსახლდებით ამ ქვეყანაში“, რათა არ მოუსმინოთ უფლის, თქვენი ღმერთის ხმას,

14იტყვით: „წავალთ ეგვიპტის ქვეყანაში, სადაც არ ვიხილავთ ომს და არ მოვისმენთ საყვირის ხმას, და პური არ მოგვშივდება და იქ დავსახლდებით,’“

15– მაშ ისმინეთ უფლის სიტყვა იუდას ნატამალო, ასე თქვა უფალმა ცაბაოთმა, ისრაელის ღმერთმა: ‘თუ თქვენს პირს მიაქცევთ ეგვიპტეში წასავლელად და მიხვალთ იქ საცხოვრებლად,

16მაშინ მახვილი, რომლისაც გეშინიათ, მოგეწევათ თქვენ ეგვიპტის ქვეყანაში და შიმშილი, რომელიც თქვენ გაწუხებთ, დაგედევნებათ და იქ დაიხოცებით. +

17და ყველა კაცი, რომელმაც პირი მიაქცია ეგვიპტეში წასასვლელად და იქ საცხოვრებლად, მახვილით, შიმშილით და შავი ჭირით მოკვდება, და არ ეყოლებათ მათ გადარჩენილი და თავდაღწეული იმ უბედურებისაგან, რომელსაც მე მოვაწევ მათზე.’ +

18რადგან ასე თქვა უფალმა ცაბაოთმა, ისრაელის ღმერთმა: ‘როგორც ჩემი რისხვა და ჩემი გულისწყრომა გადმოიღვარა იერუსალიმის მკვიდრებზე, ისე გადმოიღვრება ჩემი გულისწყრომა თქვენზე ეგვიპტეში თქვენი მისვლისას. და იქნებით თქვენ საწყევლად და საშინელებად, და საგინებლად და შესარცხვენად და ვეღარ იხილავთ მეტად ამ ადგილს. +

19თქვენზე თქვა უფალმა, იუდას ნატამალო: ‘არ წახვიდეთ ეგვიპტეში,’ იცოდეთ, რომ გაგაფრთხილეთ თქვენ დღეს.

20რადგან თქვენ თვითონ აცთუნეთ თქვენი სული, რომ გამგზავნეთ უფალთან, თქვენს ღმერთთან თხოვნით: ‘შეევედრე ჩვენზე უფალს, ჩვენს ღმერთს და ყოველივეს, რასაც უფალი, ჩვენი ღმერთი იტყვის, გავაკეთებთ ჩვენ.’

21და მე გითხარით დღეს თქვენ და არ მოუსმინეთ უფლის, ჩვენი ღმერთის ხმას და ყოველივეს, რითაც მან გამომგზავნა თქვენთან.

22ახლა იცოდეთ, რომ მახვილით, შიმშილითა და ჭირით დაიხოცებით იმ ადგილზე, სადაც თქვენ საცხოვრებლად გსურდათ წასვლა.“

43

იერემია ძალით მიჰყავთ ეგვიპტეში

43^1და იყო, როდესაც იერემიამ დაასრულა ხალხისათვის მათი ღმერთის სიტყვების გადაცემა, ყველა იმ სიტყვისა, რომლითაც უფალმა, მათმა ღმერთმა, მიავლინა მათთან,

2მაშინ ყაზარია ჰოშაყიას ძემ და იოხანან კარიახის ძემ, და აგრეთვე ყველა ბოროტგანმზრახველმა კაცმა უთხრეს იერემიას: „ტყუილს ამბობ; უფალს, ჩვენს ღმერთს, არ მოუვლინებიხარ ამის სათქმელად: ‘არ წახვიდეთ ეგვიპტეში იქ საცხოვრებლადო!’ +

3ბარუქ ნერიას ძეა რომ გაქეზებს ჩვენს წინააღმდეგ, რათა გადაგვცეს ჩვენ ქალდეველთა ხელთ და დაგვხოცონ მათ ან გადაგვასახლონ ბაბილონში.“

4არ ისმინეს იოხანან კარიახის ძემ და ყველა მთავარმა და მთელმა ერმა უფლის ხმა, დარჩენილიყვნენ იუდას ქვეყანაში.

5და წაიყვანა იოხანან კარიახის ძემ და ყველა მხედართმთავარმა იუდაელთა მთელი ნატამალი, რომელიც იუდას ქვეყანაში დაბრუნდა ყველა ხალხიდან, რომლებთანაც გაძევებულნი იყვნენ ისინი,

6მამაკაცები, ქალები და ბავშვები, და მეფის ასულნი და ყველა სული, რომლებიც ნაბუზარადანმა, მცველთა უფროსმა, დატოვა გედალიაჰუსთან, შაფანის ძის, ახიკამის ძესთან, და მათთან ერთად იერემია წინასწარმეტყველი და ბარუქ ნერიას ძე. +

7და წავიდნენ ეგვიპტის ქვეყანაში, რადგან არ ისმინეს უფლის ხმა, და მივიდნენ თახფანხესამდე. +

იგავი დამალულ ქვებზე

8და იყო სიტყვა უფლისა იერემიას მიმართ თახფანხესში ასე:

9„აიღე ხელში დიდი ქვები და დამალე ისინი ალიზში იმ ადგილას, სადაც აგურს აკეთებენ, რომელიც ფარაონის სახლის შესასვლელშია, თახფანხესში, იუდაელ კაცთა თვალწინ,

10და უთხარი მათ: ასე თქვა უფალმა ცაბაოთმა, ისრაელის ღმერთმა: ‘მე მოვავლენ და მოვიყვან ბაბილონის მეფე ნაბუქოდონოსორს, ჩემს მსახურს, და დავდებ მის ტახტს ამ ქვებზე, რომლებიც დავმალე, და გადაჭიმავს თავის სამეფო კარავს მათზე.

11და მოვა ის და ააოხრებს ეგვიპტის ქვეყანას, ვინც სასიკვდილოა, მოკვდება, ვინც დასატყვევებელია, დატყვევდება, და ვინც მახვილისათვის არის, მახვილისთვის იქნება. +

12და ცეცხლს წავუკიდებ ეგვიპტის ღმერთთა სახლებს და ის დაწვავს მათ ან დაატყვევებს მათ კერპებს, და შეიფუთნება ეგვიპტის ქვეყნის ნადავლით, როგორც მწყემსი იფუთნება თავისი სამოსლით, და გამოვა იქიდან მშვიდობით, +

13და დალეწავს მზის ტაძრის ძეგლებს, რომლებიც ეგვიპტის ქვეყანაშია, და ეგვიპტის ღმერთების სახლებს ცეცხლში დაწვავს.“

44
მიმართვა ეგვიპტეში დასახლებულთ

44^1სიტყვა, რომელიც იყო იერემიას მიმართ ეგვიპტის ქვეყანაში – მიგდოლსა და თახფანხესში, ნოფსა და ფათროსის ქვეყანაში დასახლებულ ყველა იეუდაელზე. +

2„ასე თქვა უფალმა ცაბაოთმა, ისრაელის ღმერთმა: ‘თქვენ იხილეთ ყველა ის უბედურება, რომელიც მე მოვაწიე იერუსალიმსა და იუდას ყველა ქალაქზე, და აოხრებულია დღეს ისინი და არავინ ცხოვრობს მათში,

3მათი იმ ბოროტების გამო, რომელიც ჩაიდინეს ჩემს გასაჯავრებლად, რომ დადიოდნენ საკმევლად, სამსახურად უცხო ღმერთებისა, რომლებსაც არ იცნობდნენ არც ისინი, არც თქვენ და არც თქვენი მამები. +

4და მე კვლავ და კვლავ გიგზავნიდით ჩემს მსახურთ, წინასწარმეტყველთ, რომ ეთქვათ: ‘ნუ გააკეთებთ ამ საზიზღრობას, რომელიც მე მძულს!’ +

5მაგრამ მათ არ ისმინეს და არ დამიგდეს ყური, რომ მოქცეულიყვნენ თავიანთი ბოროტებიდან და არ ეკმიათ უცხო ღმერთებისათვის. +

6და დაიღვარა ჩემი გულისწყრომა და ჩემი რისხვა გაღვივდა იუდას ქალაქებსა და იერუსალიმის ქუჩებში, და ნაოხარად და უდაბნოდ იქცნენ ისინი ამ დღეს. +

7და ახლა ასე თქვა უფალმა ცაბაოთმა, ისრაელის ღმერთმა: ‘რატომ უკეთებთ დიდ ბოროტებას თქვენს სულებს, რომ მოისპოთ თქვენ – კაცი და ქალი, ბალღი და ძუძუმწოვარი იუდაელთა შორის, რათა აღარ დაიტოვოთ ნატამალი?

8რატომ მაგულისებთ თქვენი ხელების ნაკეთობით, რათა უკმიოთ უცხო ღმერთებს ეგვიპტის ქვეყანაში, სადაც თქვენ მიდიხართ საცხოვრებლად, რათა მოისპოთ თქვენ და საწყევლად და შესარცხვენად იქცეთ ქვეყნის ყველა ხალხში?

9განა დაგავიწყდათ თქვენი მამების ბოროტმოქმედებანი, იუდას მეფეთა ბოროტმოქმედებანი, მათი ცოლების ბოროტმოქმედებანი, თქვენი ბოროტმოქმედებანი და თქვენი ცოლების ბოროტმოქმედებანი, რომელნიც ჩაიდინეთ იუდას ქვეყანაში და იერუსალიმის ქუჩებში?

10არ დამორჩილდნენ ისინი დღევანდლამდე და არ შეშინდნენ, და არ იარეს ჩემს რჯულზე და ჩემს კანონებზე, რომლებიც მე მოგეცით თქვენ და თქვენს მამებს.

11ამიტომ ასე ამბობს უფალი ცაბაოთი, ისრაელის ღმერთი: ‘მე მოვაქცევ ჩემს პირს თქვენს წინააღმდეგ საუბედუროდ და მთელი იუდას მოსასპობად, +

12და ავიყვან იუდაელთა ნატამალს, რომელთაც მიაქციეს პირი, რომ ეგვიპტის ქვეყანაში წასულიყვნენ საცხოვრებლად, და განადგურდებიან ყველანი, ეგვიპტის ქვეყანაში დაეცემიან მახვილით, შიმშილით განადგურდებიან ყველანი პატარიდან დიდამდე, მახვილითა და შიმშილით დაიხოცებიან და საწყევლად და საშინელებად, საგინებლად და შესარცხვენად გახდებიან. +

13და დავსჯი ეგვიპტის ქვეყანაში დასახლებულთ, როგორც იერუსალიმი დავსაჯე: მახვილით, შიმშილითა და შავი ჭირით. +

14თავდაღწეული და გადარჩენილი არ ეყოლება იუდაელთა ნატამალს, რომელიც ეგვიპტის ქვეყანაში მიდის საცხოვრებლად, რომ შემდეგ დაბრუნდნენ იუდას ქვეყანაში, სადაც სულით ესწრაფვიან დაბრუნებას, რომ დასახლდნენ იქ. მაგრამ ვერ დაბრუნდებიან ისინი, გარდა იქიდან თავდაღწეულთა.’“ +

15და კაცებმა, რომლებმაც იცოდნენ, რომ უცხო ღმერთებს უკმევდნენ მათი ცოლები, და შეჯგუფული ქალების დიდმა ბრბომ და ეგვიპტის ქვეყანაში, ფათროსში დასახლებულმა მთელმა ხალხმა ასე უპასუხა იერემიას: +

16„სიტყვას, რომელიც შენ გვითხარი უფლის სახელით, არ მოვისმენთ შენგან, +

17რადგან გავაკეთებთ იმას, რაც ჩვენი პირიდან გამოვიდა, რომ ვუკმიოთ ცის დედოფალს და ვუღვაროთ მას საღვრელი, როგორც ვაკეთებდით ჩვენ და ჩვენი მამები, ჩვენი მეფენი და ჩვენი მთავარნი იუდას ქალაქებში და იერუსალიმის ქუჩებში; და პურით ვძღებოდით და კარგად ვიყავით, და უბედურება არ გვინახავს. +

18მას შემდეგ კი, რაც შევწყვიტეთ ცის დედოფლის საპატივცემოდ გუნდრუკის კმევა და მისთვის საღვრელის ღვრა, მოგვაკლდა ყოველივე და მახვილითა და შიმშილით ვიღუპებით. +

19და როდესაც ვუკმევდით ჩვენ ცის დედოფალს და საღვრელს ვუღვრიდით მას, განა ჩვენი კაცების თანხმობის გარეშე ვუკეთებდით მას კვერებს მისი გამოსახულებით და ვუღვრიდით საღვრელებს?“ +

20და უთხრა იერემიამ მთელ ერს – მამაკაცებსა და ქალებს და მთელ ერს, მის მოპასუხეთ:

21„განა ეს კმევა, რომელსაც თქვენ ასრულებდით იუდას ქალაქებსა და იერუსალიმის ქუჩებში, თქვენ და თქვენი მამები და თქვენი მეფენი და თქვენი მთავრები და ქვეყნის ერი, არ გაიხსენა უფალმა და არ გაივლო გულში?

22და ვეღარ შესძლო უფალმა თქვენი ბოროტი ნამოქმედარისა და თქვენი სისაძაგლეების მეტად მოთმენა, რომელსაც თქვენ სჩადიოდით, და თქვენი ქვეყანა ნაოხარად და საშინელებად და საწყევლად და უკაცრიელად იქცა, როგორც დღესაა. +

23იმის გამო, რომ უკმევდით და სცოდავდით თქვენ უფალს, და არ ისმინეთ უფლის ხმა, და მის რჯულზე და მის კანონებზე და მის მოწმობებზე არ იარეთ, ამის გამო გეწიათ თქვენ ეს უბედურება.“

24და უთხრა იერემიამ მთელ ერს და ყველა ქალს: „ისმინეთ უფლის სიტყვა, ყველა იუდაელო, ვინც კი ეგვიპტის ქვეყანაში ხართ,

25ასე თქვა უფალმა ცაბაოთმა, ისრაელის ღმერთმა: ‘თქვენ და თქვენი ცოლები რასაც პირით ლაპარაკობდით, იმას თქვენი ხელებით ასრულებდით, რომ ამბობდით: შევასრულებთ, რაც აღვუთქვით, რომ ვუკმიოთ ცის დედოფალს და საღვრელი ვუღვაროთ მას! აღასრულებთ თქვენ თქვენს აღთქმებს და გააკეთებთ თქვენს აღთქმებს.’

26ამიტომ ისმინეთ სიტყვა უფლისა, ყველა იუდაელო, დასახლებულო ეგვიპტის ქვეყანაში: ‘მე დავიფიცე ჩემი დიდებული სახელით,’ – სიტყვა უფლისა, – ‘თუ იქნება კიდევ ჩემი სახელი წარმოთქმული მთელს ეგვიპტის ქვეყანაში, იუდაელის პირით, რომელიც იტყვის: „როგორც ცოცხალია უფალი ღმერთი!“ +

27მე ვიფხიზლებ მათზე საბოროტოდ და არა სასიკეთოდ, და ყოველი იუდაელი, რომელიც ეგვიპტის ქვეყანაშია, მახვილითა და შიმშილით ამოწყდება, სანამ მთლიანად არ მოისპობიან. +

28და მახვილს თავდაღწეულნი მცირერიცხოვანნი ეგვიპტის ქვეყნიდან იუდას ქვეყანაში დაბრუნდებიან. და გაიგებს ეგვიპტის ქვეყანაში საცხოვრებლად მისული ყველა დანარჩენი იუდაელი თუ ვისი სიტყვა ასრულდება – ჩემი თუ მათი.

29აჰა, თქვენ ნიშანი,’ – სიტყვა უფლისა, – ‘რომ დაგსჯით თქვენ ამ ადგილზე, რომ იცოდეთ, რათა აღსრულებით აღსრულდება ჩემი სიტყვები თქვენზე საუბედუროდ.’

30და ამბობს უფალი: ‘მე გადავცემ ეგვიპტის მეფეს ფარაონ ხოფრას მის მტერთა და მისი სულის მაძიებელთა ხელთ, როგორც ციდკიაჰუ, იუდას მეფე, გადავეცი ბაბილონის მეფეს ნაბუქოდონოსორის, მისი სულის მაძიებელის ხელთ.’“ +

45

იერემია ანუგეშებს ბარუქს

45^1სიტყვა, რომელიც უთხრა იერემიამ ბარუქ ნერიას ძეს, როდესაც ის იერემიას პირით ნათქვამ ამ სიტყვებს სწერდა წინში იეჰოიაკიმ იოშიას ძის, იუდას მეფის, მეფობის მეოთხე წელს: +

2„ასე თქვა უფალმა, ისრაელის ღმერთმა შენზე, ბარუქ!

3შენ თქვი: ‘ვაი მე, რადგან დაუმატა უფალმა მწუხარება ჩემს სატკივარს, მოვიქანცე ვაებით და სიმშვიდე ვერ ვპოვე.’

4ასე უთხარი მას: ასე თქვა უფალმა: ‘რაც მე ავაშენე, მევე ვანგრევ, და რაც მე დავრგე, მევე აღმოვფხვრი, და ასე იქნება მთელს ქვეყანაზე. +

5შენ კი დიდს ითხოვ შენთვის. ნუ ითხოვ, რადგან მე მოვაწევ უბედურებას ყოველ ხორციელზე,’ – სიტყვა უფლისა, – ‘შენ კი შენს სულს მოგცემ ნადავლად ყველგან, სადაც კი წახვალ!’“ +

46

იერემიას წინასწარმეტყველება ერებზე

46^1სიტყვა უფლისა, რომელიც იყო წინასწარმეტყველ იერემიას მიმართ ხალხებზე.

წინასწარმეტყველება ეგვიპტეზე

2ეგვიპტის მეფის ფარაონ ნექოს ლაშქარზე, რომელიც მდინარე ევფრატზე ქარქემიშში დაამარცხა ბაბილონის მეფე ნაბუქოდონოსორმა იეჰოიაკიმ იოშიას ძის, იუდას მეფის, მეფობის მეოთხე წელს. +

3„მოამზადეთ ფარი და აბჯარი და წადით ომში.

4შეკაზმეთ ცხენები და ამხედრდით, მხედრებო, და გამოეწყვეთ მუზარადებში, გალესეთ შუბები და ჩაიცვით ჯავშანი. +

5რას ვხედავ მე? ისინი დაფრთხნენ, უკან იხევენ? მათი მამაცნი კი შეიმუსრნენ და გარბიან უკანმოუხედავად. საშინელებაა ირგვლივ!“ – სიტყვა უფლისა. –

6„ვერც ფეხმარდი გაიქცევა, ვერც მამაცი დააღწევს თავს, ჩრდილოეთით, მდინარე ევფრატთან, წაბორძიკდნენ და დაეცნენ ისინი.

7ვინაა ეს ნილოსივით რომ იწევს, ნიაღვრებივით ახმაურებს თავის წყლებს?

8ეგვიპტე ნილოსივით იწევს და ნიაღვრებივით ხმაურობენ მისი წყლები. და ამბობს ის: ‘მე წამოვიწევ და დავფარავ ქვეყანას, დავღუპავ ქალაქსა და მასში მცხოვრებთ.

9ამხედრდით ცხენებზე და, თქვენ ეტლებო, გაშმაგებით იქროლეთ და გამოდით, მამაცნო – ქუშ ლუდელნო, მშვილდის დამჭერნო და მომზიდველნო.

10ის დღე, უფალი ღმერთის, ცაბაოთის შურისგების დღეა, რათა შური იძიოს თავის შეჭირვებულებზე, და მახვილი შეჭამს და გაძღება და გამოთვრება მათი სისხლით, რადგან მსხვერპლშეწირვა ექნება უფალს, ღმერთს ცაბაოთს ჩრდილო ქვეყანაში მდინარე ევფრატთან. +

11ადი გილყადზე და აიღე მალამო, ქალწულო, ეგვიპტის ასულო, ამაოდ ხმარობ წამლებს, კურნება არა გაქვს შენ.

12ისმინეს ხალხებმა შენი შერცხვენა და შენმა კივილმა აავსო ქვეყანა, რადგან მამაცი მამაცს შეეჯახა და ორივენი ერთად დაეცნენ.“

13სიტყვა, რომელიც უფალმა უთხრა იერემია წინასწარმეტყველს ეგვიპტის ქვეყნის დასამხობად ბაბილონის მეფე ნაბუქოდონოსორის მოსვლაზე:

14„აუწყეთ ეგვიპტეში და ასმინეთ მიგდოლში, ასმენინეთ ნოფში და თახფანხესში და თქვით: ‘წამოდექი და მოემზადე, რადგან მახვილი შეჭამს შენს ირგვლივ ყველაფერს.’

15რატომ წაილეკა შენი მამაცი? ვერ გაუძლო, რადგან უფალმა უკუაქცია.

16მომრავლდნენ უძლურნი, ერთმანეთზე ეცემოდნენ და ამბობდნენ: ‘ადექით და დავუბრუნდეთ ჩვენს ერს და ჩვენს სამშობლო ქვეყანას დამღუპველი მახვილისაგან.

17გაჰყვიროდნენ იქ: ‘ფარაონი, ეგვიპტის მეფე!’ მაგრამ ამაო ხმაურია, გადააცილა დათქმულ დროს.

18როგორც ცოცხალი ვარ მე,“ ამბობს მეფე, უფალი ცაბაოთია სახელი მისი, „რადგან როგორც თაბორი დგას მთებს შორის და როგორც ქარმელია ზღვასთან, ისე მოვა იგი.

19გადასახლების ჭურჭელი დაიმზადე, ეგვიპტეში მცხოვრებო ასულო, რადგან ნოფი აოხრდება და გაჩანაგდება, დარჩება მცხოვრების გარეშე.

20უმშვენიერესი დეკეულია ეგვიპტე, მაგრამ ჩრდილოეთიდან მოდის კრაზანა, მოდის.

21მისი დაქირავებულნიც მის შიგნით ნასუქალ ხბორებივით არიან, მაგრამ ისინიც უკუიქცნენ, ერთად გარბიან, ვერ დადგნენ, რადგან მათი დაღუპვის დღე მოვიდა მათზე, მათი დასჯის ჟამი.

22მისი ხმა გველის სისინის მსგავსი იქნება, რადგან ლაშქრით დადიან და ცულებით მოვიდნენ მასზე, ხის მჭრელებივით.

23აჩეხეთ მისი ტყე,“ – სიტყვა უფლისა, – „თუმცა აურაცხელია, რადგან კალიაზე მეტად გამრავლდნენ და სათვალავი არა აქვთ.

24შერცხვენილია ეგვიპტის ასული, ჩრდილოეთის ხალხს გადაეცა ხელში.“

25და თქვა უფალმა ცაბაოთმა, ისრაელის ღმერთმა: „აჰა, მე დავსჯი ამონს თებეში და ფარაონს და ეგვიპტეს და მის ღმერთებს და მის მეფეებს, ფარაონს და მასზე დანდობილებს! +

26და გადავცემ მათ მათი სულის მაძიებელთა ხელთ, და ბაბილონის მეფე ნაბუქოდონოსორის ხელთ, და მის მსახურთა ხელთ და ამის შემდეგ დასახლდება ის, როგორც პირვანდელ დღეებში.“ – სიტყვა უფლისა. –

27„შენ კი ნუ გეშინია, ჩემო მსახურო იაკობ, და ნუ დაფრთხები, ისრაელ, რადგან მე გიხსნი შენ შორიდან და შენ თესლს მისი ტყვეობის ქვეყნიდან. და დაბრუნდება იაკობი და იცხოვრებს წყნარად და მშვიდად, და არ ეყოლება შემშინებელი. +

28ნუ გეშინია, ჩემო მსახურო იაკობ,“ – სიტყვა უფლისა, – „რადგან მე შენთანა ვარ. მე მოვსპობ ყველა ხალხს, რომლებთანაც გაგაძევე, შენ კი არ მოგსპობ, მხოლოდ მოგარჯულებ სამართლისამებრ, მაგრამ დაუსჯელს არ დაგტოვებ.“ +

47

წინასწარმეტყველება ფილისტიმელებზე

47^1სიტყვა უფლისა, რომელიც იყო წინასწარმეტყველ იერემიას მიმართ ფილისტიმელებზე, სანამ ფარაონი ღაზას დაამარცხებდა. +

2ასე თქვა უფალმა: აჰა, წყლები იწევენ ჩრდილოეთიდან და წამლეკავ ნიაღვრად იქცევიან, და წალეკავენ ქვეყანას და მის სისავსეს, ქალაქს და მასში მცხოვრებთ. და იკივლებენ ადამიანები და იქვითინებს ქვეყნის ყველა მცხოვრები, +

3მისი ძლიერი ცხენების თქარათქურის, მისი ეტლების გრიალის, მისი ბორბლების გრუხუნის გამო. მამები ვერ იხედებოდნენ უკან შვილებისაკენ, რადგან დაუსუსტდათ ხელები,

4მომავალი დღის გამო, როდესაც გაძარცვავენ ყველა ფილისტიმელს, რათა მოუსპონ ცორს და ციდონს ყველა დარჩენილი შემწე, რადგან გაძარცვავს უფალი ფილისტიმელთ, კრეტოსის კუნძულის ნატამალს.

5სიქაჩლე ეწია ღაზას, დაინგრა აშკელონი; ნატამალო მათი ხეობებისა, როდემდე დაიკაწრავ ფრჩხილებით თავს?

6ოი, უფლის მახვილო, სანამდე არ დაწყნარდები, დაბრუნდი შენს ქარქაშში, დამშვიდდი და გაყუჩდი!

7როგორ დაწყნარდები, როდესაც უბრძანა მას უფალმა, აშკელონისა და ზღვის სანაპიროს წინააღმდეგ, იქ განაწესა იგი.“

48
წინასწარმეტყველება მოაბზე

48^1ასე თქვა უფალმა ცაბაოთმა, ისრაელის ღმერთმა, მოაბზე: „ვაი ნებოს, რადგან გაიძარცვა, კირიათაიმი შერცხვენილი და დაპყრობილია, ციხე-სიმაგრე შერცხვენილი და დანგრეულია.

2აღარ არის მოაბის დიდება, ხეშბონში ბოროტება განიზრახეს მასზე! ‘მოდით და მოვკვეთოთ ხალხებიდან!’ შენც, მადმენო, გაყუჩდი, მახვილი მოგდევს უკან.

3ყვირილის ხმა ისმის ხორონაიმიდან: ‘გატიალება და დიდი ნგრევაა!’

4დაინგრა მოაბი, კივილი ასმინეს მისმა პატარებმა.

5რადგან ლუხითის აღმართზე ტირილ-ტირილით ადის, და ხორონაიმის დაღმართზე შემჭირვებლებს ნგრევის კივილი ესმით:

6‘გაიქეცით, იხსენით თქვენი სულები და ღვიასავით იქნებით უდაბნოში!’

7რადგან შენ ესავდი შენს ნამოქმედართ და შენს საგანძურებს, შენც შეპყრობილი იქნები და ქემოში გადასახლებაში წავა თავის მღვდლებთან და მთავრებთან ერთად.

8და მძარცველი დაეცემა ყოველ ქალაქს, ქალაქი ვერ გადარჩება და ხეობა განადგურდება, როგორც უფალმა თქვა.

9მიეცით ფრთები მოაბს, რომ გაფრინდეს, მისი ქალაქნი კი უკაცრიელ უდაბნოდ იქცევიან.

10წყეული, ვინც უფლის საქმეს დაუდევრად აკეთებს და წყეული, ვინც თავის მახვილს აკავებს სისხლისაგან!

11მშვიდი იყო მოაბი თავისი სიყმაწვილიდან, და წყნარად იჯდა თავის ლექზე და არ გადაღებულა ჭურჭლიდან ჭურჭელში; და გადასახლებაში არ წასულა, ამიტომ შერჩა მას თავისი გემო და მისი სურნელი არ შეცვლილა.

12მაგრამ მოდის დღეები,“ – სიტყვა უფლისა, – „და მე გავუგზავნი მას გადამღებელთ! გადაიღებენ მას, მის ჭურჭელს გამოაცარიელებენ და მის ქოთნებს დაამსხვრევენ.

13და შერცხვება მოაბი ქემოშის გამო, როგორც ისრაელის სახლი შერცხვა მათი იმედის, ბეთელის გამო. +

14როგორღა ამბობთ: ‘მამაცნი ვართ და ომისათვის ძალმოსილნი?’

15გაიძარცვა მოაბი და მტერი ავიდა მის ქალაქებში, და მისი რჩეული ჭაბუკნი დასაკლავად ჩავიდნენ,“ – სიტყვა მეფისა, უფალი ცაბაოთია სახელი მისი. –

16„მოახლოვდა მოაბის დაღუპვა და ძალზე ჩქარობს მისი უბედურება.

17დაიტირეთ, ყველამ, ვინც მის ირგვლივ არიან და ყველამ, ვინც კი მისი სახელი იცის, თქვით: ‘როგორ დაილეწა არგანი ძლიერებისა, კვერთხი დიდებისა?’

18ჩამოდი დიდებიდან და დაჯექი ურწყულში, დიბონში მცხოვრებო ასულო, რადგან მოაბის მძარცველი ამოვიდა შენზე, დაანგრია შენი სიმაგრენი.

19დადექი გზასთან და უცქირე, ყაროყერის მცხოვრებო, ჰკითხე გაქცეულს და თავდაღწეულს: ‘რა მოხდა?’

20შერცხვენილია მოაბი, რადგან გაცამტვერდა; იქვითინე და იკივლე, აუწყეთ არნონში, რომ გაიძარცვა მოაბი.

21და მსჯავრი მოვიდა ვაკის ქვეყანაზე, ხოლონზე, იაჰცაზე და მეფაათზე,

22და დიბონზე, ნებოზე და ბეთ-დიბლათაიმზე,

23და კირიათაიმზე, ბეთ-გამულზე და ბეთ-მაყონზე,

24და კერიოთზე, ბოცრაზე და მოაბის ქვეყნის ყველა შორეულ და მახლობელ ქალაქზე. +

25მოკვეთილია მოაბის რქა და გადატეხილია მისი მკლავი,“ – სიტყვა უფლისა. –

26„დაათვრეთ იგი, რადგან უფლის წინააღმდეგ განდიდდა; და ტაშს შემოჰკრავს მოაბი თავის ნარწყევში და ისიც სასაცილო გახდება. +

27სასაცილო არ იყო ისრაელი შენთვის? განა ის ქურდებში წაასწრეს, რომ როცა კი ლაპარაკობ მასზე, თავს აქნევ? +

28დატოვეთ ქალაქები და კლდეებში დასახლდით, მოაბის მცხოვრებნო, და ნაპრალის პირას დაბუდებული მტრედივით იქნებით!

29გვესმა მოაბის ამპარტავნობა, მეტისმეტად ამაყია ის, მისი ქედმაღლობა და მისი ამპარტავნობა, მისი სიამაყე და მისი დიდგულობა. +

30მე ვიცი,“ – სიტყვა უფლისა, – „მისი მძვინვარება, მაგრამ ფუყეა იგი, არაფრის მაქნისია.

31ამიტომ ვიგოდებ მოაბზე და ყველა მოაბელზე ვიქვითინებ, კირ-ხერესის კაცებზე იკვნესებს ჩემი გული.

32იაყეზერზე მეტად ვიტირებ შენზე, სიბმას ვაზო, შენი ტოტები ზღვას გადასცდნენ, იაყეზერის ზღვას მისწვდნენ, შენი ზაფხულის ხილსა და შენს რთველს მძარცველი დაეცა. +

33და წაერთვა სიხარული და ლხენა ქარმელს და მოაბის ქვეყანას და დავწრიტე ღვინო საწნახელში, აღარ დაწურავენ მხიარული ყიჟინით; აღარ ისმის მხიარული ყიჟინა. +

34ხეშბონის კივილს ელყალემდე და იაჰაცამდე მისცემენ თავიანთ ხმას ცოყარიდან ხორონაიმამდე და ეგლათ-შელიშიამდე, რადგან ნიმრიმის წყლებიც დაიშრიტება. +

35და მოვსპობ მოაბს,“ – სიტყვა უფლისა, – „მსხვერპლის აღმვლენელს მაღლობზე და თავისი ღმერთებისთვის საკმევლის მკმეველს.

36ამიტომ სტვირივით კვნესის ჩემი გული მოაბზე და კირ-ხერესის კაცებზე; ამიტომ მათი მოხვეჭილი სიმდიდრე დაიღუპა, +

37რადგან ყოველი თავი გამელოტდა და ყველა წვერი გაპარსულ იქნა, ყველა ხელი დაიკაწრა და წელზე ძაძები შემოერტყათ. +

38მოაბის ყველა ბანზე და მის მოედნებზე, ყველგან გოდებაა, რადგან დავამსხვრევ მოაბს, როგორც უსარგებლო ჭურჭელს!“ – სიტყვა უფლისა. – +

39„როგორაა დამსხვრეული! იქვითინეთ! როგორ შეაქცია მოაბმა ზურგი! შერცხვენილია! და შეიქნა მოაბი სასაცილოდ და საშინელებად ყველას, ვინც მის ირგვლივაა.“

40რადგან ასე თქვა უფალმა: „არწივივით დააფრინდება და ფრთებს გაშლის მოაბზე. +

41შეპყრობილი იქნება ქალაქები და დაპყრობილი – ციხე-სიმაგრენი; და იმ დღეს მოაბი მშობიარე ქალის გულივით იქნება. +

42და გაქრება მოაბი ერობიდან, რადგან უფალზე განდიდდა იგი.

43შიში და ხნარცვი და მახე თქვენზე, მოაბის მცხოვრებნო!“ – სიტყვა უფლისა. – +

44„შიშისაგან გაქცეული ხნარცვში ჩავარდება და ხნარცვიდან ამოსული მახეში გაებმება, რადგან მოვაწევ მას, მოაბს, მათი განკითხვის წელს!“ – სიტყვა უფლისა. –

45„ხეშბონის ჩრდილში გაჩერდნენ უძლური ლტოლვილნი, რადგან ცეცხლი გამოვიდა ხეშბონიდან და ალი სიხონის წიაღიდან, და შეჭამა მან მოაბის კიდეები და თხემი შფოთიან ძეთა.

46ვაი შენ, მოაბ, დაიკარგა ხალხი ქემოშისა, რადგან ტყვედ არიან წაყვანილნი შენი ძენი და დატყვევებულნი არიან შენი ასულნი. +

47მაგრამ დავაბრუნებ მოაბის ტყვეებს უკანასკნელ დღეებში!“ – სიტყვა უფლისა. აქ თავდება მოაბის განაჩენი.

49

წინასწარმეტყველება ყამონელებზე და მათ ქალაქებზე

49^1და თქვა უფალმა ყამონის ძეებზე: „არა ჰყავს ძენი ისრაელს? განა არა ჰყავს მემკვიდრე? რატომ დაიმკვიდრა მალქომმა გადი? მისი ხალხი მის ქალაქებში რატომ ცხოვრობს?

2მაგრამ მოდის დღეები,“ – სიტყვა უფლისა, – „როდესაც ვასმენ ყამონის ძეთა რაბაში ბრძოლის განგაშს, და ის ნანგრევების გროვად იქცევა და მისი შემოგარენი ცეცხლში დაიწვება; და დაიმკვიდრებს ისრაელი თავის სამკვიდრებელს!“ – ამბობს უფალი. – +

3„იქვითინე, ხეშბონ, რადგან გაიძარცვე, იყვირეთ, რაბას ასულნო, ჩაიცვით ძაძები, დაიტირეთ და იხეტიალეთ კედლებს შორის, რადგან მალქომი გადასახლებაში წავა თავის ქურუმებთან და მთავრებთან ერთად. +

4რას ტრაბახობ ხეობებით? სისხლისგან იცლება შენი ხეობა, განდგომილო ასულო, რომ დანდობილხარ შენს საგანძურს: „ვინ მოვა ჩემთან?“ +

5აჰა, მოვაწევ მე შენზე შიშს“, – სიტყვა უფლისა ღმერთისა ცაბაოთისა, – „ყველა შენს გარეშემოდან და გაძევებული იქნებით სათითაოდ და არავინ იქნება გადახვეწილის შემომკრებელი.

6და ამის შემდეგ დავაბრუნებ ყამონის ძეთ ტყვეობიდან!“ – სიტყვა უფლისა. +

წინასწარმეტყველება ედომზე

7და თქვა უფალმა ცაბაოთმა ედომზე: „აღარ არის სიბრძნე ბენიამინში? დაიკარგა გონიერთა რჩევა? დაჩლუნგდა მათი სიბრძნე?

8გაიქეცით, მიაქციეთ პირი, ღრმად ჩაჯექით, დედანის მცხოვრებნო! რადგან მოვაწიე ესავზე მისი დაღუპვა, ჟამი, როცა განვიკითხავ მას.

9ყურძნის მკრეფავნი რომ მოსულიყვნენ შენთან, განა არ დაგიტოვებდნენ მარცვლებს? ქურდები ღამით მხოლოდ სამყოფს დაიტაცებდნენ.

10რადგან მე გავაშიშვლე ესავი, გამოვაჩინე მისი საიდუმლო თავშესაფარი და ვეღარ შეძლებს დამალვას. გაფუჭებულია მისი თესლი, მისი ძმებისაც და მეზობლებისაც. და აღარ იქნება იგი.

11დატოვე შენი ობოლნი და მე ვარჩენ მათ, და შენი ქვრივნი მომენდონ მე.

12რადგან ასე თქვა უფალმა: „აჰა, რომელთა განაჩენიც არ იყო ამ თასის შესმა, აუცილებლად შესვამენ და შენ დაუსჯელი დარჩები? დაუსჯელი არ იქნები, რადგან აუცილებლად შესვამ მას. +

13რადგან ჩემს თავს ვიფიცებ,“ – სიტყვა უფლისა, – „რომ საშინელებად, შესარცხვენად, ოხრად და საწყევლად იქცევა ბოცრა, ხოლო ყოველი მისი ქალაქი – საუკუნო ნანგრევებად. +

14ამბავი მესმა უფლისაგან და მაცნეა წარგზავნილი ხალხებში: „შეიკრიბეთ და შეუტიეთ მას, და აღდექით საბრძოლველად“!

15რადგან, აჰა, მცირედ გაქციე ხალხებში, საძულველად – ადამიანებში;

16გაცდუნა შენ შენმა კერპმა, შენი გულის ყოყოჩობამ, მოსახლევ კლდის ნაპრალებში, ჩაჭიდებულო ბორცვთა მწვერვალებს. არწივივით მაღლაც რომ გაიკეთო შენი ბუდე, იქიდანაც ჩამოგიყვან მე,“ – სიტყვა უფლისა. –

17„და იქცევა ედომი საშინელებად და ყოველი მასზე გამვლელი გაოცდება, და დაუსტვენს ყველა, ვინც შეხედავს მის წყლულებს. +

18როგორც სოდომი და გომორა და მისი მეზობელი ქალაქები დაიქცა,“ – სიტყვა უფლისა, – „კაციშვილი არ იცხოვრებს იქ და ადამიანი არ დასახლდება მასში. +

19აჰა, ლომივით დაეცემა იორდანეს უღრანიდან მტკიცე საცხოვრებლებს, მაგრამ მე წამში გავაქცევ მას იქიდან და ვინც ამორჩეულია, იმას დავადგენ მასზე. რადგან ვინაა ჩემი მსგავსი და ვინ დამიწესებს მე ჟამს და ვინ არის ის მწყემსი, ვინც მე დამიდგება წინ?“ +

20ამიტომ ისმინეთ უფლის განგებულება, რაც ედომზე განაგო და მისი განზრახვა, რაც იემენის მცხოვრებლებზე განიზრახა: ყველაზე პატარა ბატკნები ათრევენ მათ და ააოხრებენ მათ საცხოვრებელს!

21მათი დაცემის ხმისაგან იზანზარებს მიწა, მათი ყვირილის ეხოს მეწამული ზღვა გამოსცემს. +

22აჰა, არწივივით აიწევა და გაფრინდება, და გაშლის ფრთებს ბოცრაზე. და იქნება იმ დღეს ედომის მამაცთა გული მსგავსი მშობიარე ქალის გულისა.“ +

წინასწარმეტყველება დამასკოზე

23დამასკოზე. „სირცხვილი ხამათს და არფადს, რადგან ავი ამბავი ისმინეს, სულით დაეცნენ, ღელვაა ზღვაში, არ შეუძლია დაწყნარება.

24დაუძლურდა დამასკო, ზურგი აქცია გასაქცევად, ძრწოლამ შეიპყრო იგი, ტკივილმა და ტანჯვამ მოიცვა, როგორც მშობიარე. +

25როგორ იქნა მიტოვებული დიდების ქალაქი, სატახტო ჩემი მხიარულებისა?

26ამიტომ დაეცემიან მისი ჭაბუკნი მის მოედნებზე და ყველა მეომარი გაყუჩდება იმ დღეს!“ – სიტყვა უფალ ცაბაოთისა. –

27„და ცეცხლს წაუკიდებს დამასკოს გალავანს და შეჭამს იგი ბენ-ჰადადის სასახლეებს.“ +

წინასწარმეტყველება კედარისა

და ხაცორის სამეფოებზე

28კედარისა და ხაცორის სამეფოებზე, რომლებიც ბაბილონის მეფე ნაბუქოდონოსორმა დაამხო. თქვა უფალმა: „ადექით, გაილაშქრეთ კედარზე და გაძარცვეთ აღმოსავლეთის ძენი. +

29მათ კარვებსა და მათ ცხვარს წაასხამენ ისინი. მათ ფარდებს და მთელ მათ ჭურჭელს და მათ აქლემებს წაიღებენ თავისთვის და დასძახებენ მათ: ‘საშინელებაა ყოველი მხრიდან!’

30გაიქეცით, შორს წადით, ღრმად ჩაჯექით ხაცორის მცხოვრებნო,“ – სიტყვა უფლისა, – „რადგან განაჩენი დაასკვნა თქვენზე ბაბილონის მეფე ნაბუქოდონოსორმა და ავი განზრახვა განიზრახა თქვენზე.

31ადექით, გაილაშქრეთ, უზრუნველ, უსაფრთხოდ მცხოვრებ ხალხზე!“ – სიტყვა უფლისა. – „არც კარები აქვს მას და არც ბოქლომი, განმარტოებულადაა დასახლებული.

32და იქნება მათი აქლემები საძარცვავად და მათი ურიცხვი საქონელი ნადავლად. და გავანიავებ მათ საფეთქლებშეკრეჭილთ ყველა ქარისკენ, და ყოველი მხრიდან მოვაწევ მათზე დაღუპვას!“ – სიტყვა უფლისა. – +

33და იქცევა ხაცორი ტურების ბუნაგად, საუკუნო უდაბნოდ; კაციშვილი არ იცხოვრებს იქ და ადამის ძე არ დასახლდება მასში.

წინასწარმეტყველება ყელამზე

34სიტყვა უფლისა ყელამზე, რომელიც იყო იერემიას მიმართ ციდკიაჰუს, იუდას მეფის მეფობის დასაწყისში: +

35„ასე თქვა უფალმა ცაბაოთმა: ‘აჰა, მე გადავტეხავ ყელამის მშვილდს, საწყისს მათი ძლევამოსილებისა.

36და მოვაწევ ყელამზე ოთხ ქარს ცის ოთხი კიდიდან, და გავანიავებ მათ ყველა ამ ქარის მიმართ და არ იქნება ხალხი, რომელთანაც არ მივა გაძევებული ყელამელი.

37და შიშს დავცემ მე ყელამელთ მათი მტრების თვალწინ და მათი სულის მაძიებელთა თვალწინ, და მოვაწევ მათზე უბედურებას და ჩემს მძვინვარებას,“ – სიტყვა უფლისა, – „და დავადევნებ მათ უკან მახვილს, სანამ არ ამოვწყვეტ მათ.

38და დავდგამ ჩემს ტახტს ყელამში და მოვსპობ იქიდან მეფესა და მთავრებს,“ – სიტყვა უფლისა. –

39„მაგრამ ბოლოს დავაბრუნებ ყელამს ტყვეობიდან!“ – სიტყვა უფლისა. +

50
წინასწარმეტყველება ბაბილონზე და ქალდეველთა ქვეყანაზე

50^1სიტყვა, რომელიც წარმოთქვა უფალმა ბაბილონზე და ქალდეველთა ქვეყანაზე წინასწარმეტყველ იერემიას მეშვეობით. +

2„აუწყეთ და ასმინეთ ხალხებში, და აღმართეთ ალამი, ასმინეთ, ნუ დამალავთ და თქვით: ‘შეპყრობილია ბაბილონი, შერცხვენილია ბელი, დალეწილია მარდუქი, შერცხვენილია მისი კერპები, დალეწილია მათი ძეგლები!’ +

3რადგან მის წინააღმდეგ აღდგა ხალხი ჩრდილოეთიდან, უდაბნოდ აქცევს მის ქვეყანას და არ იქნება მასში მცხოვრები; ადამიანიდან საქონლამდე – ყველა დაიძრა და წავიდა. +

4იმ დღეებში და იმ დროს,“ – სიტყვა უფლისა, – „მოვლენ ისრაელის ძენი, ისინი და იუდას ძენი ერთად ივლიან ტირილით, და დაუწყებენ ძებნას უფალს, თავიანთ ღმერთს. +

5სიონზე იკითხავენ, ამ გზას მიაქცევენ პირს: ‘მოდით შევუერთდეთ უფალს, საუკუნო აღთქმა არ იქნება დავიწყებული!’

6გზააბნეული ცხვარი იყო ჩემი ერი, მათმა მწყემსებმა აცთუნეს ისინი, მთებისაკენ შეაბრუნეს, მთიდან ბორცვზე ხეტიალობდნენ, დაივიწყეს თავიანთი წამოსაწოლი. +

7ყველა მათი მპოვნელი ჭამდა მათ და მათი მტრები ამბობდნენ: ‘არ ვართ დამნაშავე, რადგან შესცოდეს უფალს, სიმართლის სავანეს, და უფალს, მათი მამების იმედს.’

8დაიძარით ბაბილონიდან და ქალდეველთა ქვეყნიდან გამოდით; და იქნებით, როგორც ვაცები ფარის წინამძღოლნი, +

9რადგან აჰა, მე გამოვაღვიძებ და აღვძრავ ბაბილონზე ბრბოს დიდი ხალხისა ჩრდილოეთის ქვეყნიდან, და დაეწყობიან ისინი მის წინააღმდეგ და შეპყრობილ იქნება იგი; მისი ისრები მსგავსად ნაცადი მეომრისა, არ ბრუნდებიან ამაოდ.

10და ქალდეა ნადავლად იქცევა და გაძღება ყველა მისი მძარცველი,“ – სიტყვა უფლისა, –

11„რადგან გიხაროდათ და ილხენდით, წამგლეჯელნო ჩემი სამკვიდრებლისა; რადგან გასუქდით, როგორც დეკეული ბალახზე, და ჭიხვინებდით, როგორც ბედაურნი. +

12დიდად შერცხვება თქვენი დედა, გაწითლდება თქვენი მშობელი; აჰა, ბოლო ხალხებისა – უდაბნო, ურწყული და ტრამალი.

13უფლის რისხვის გამო არ დასახლდება და უდაბნოდ იქცევა ერთიანად. ყოველი, ბაბილონზე გამვლელი, გაოცდება და დასცინებს მის ყველა ჭრილობას. +

14ჩამწკრივდით ბაბილონის ირგვლივ, ყველა მშვილდის მომზიდველნო, ესროლეთ მას, ნუ დაინანებთ ისარს, რადგან შესცოდა მან უფალს.

15დასძახეთ მის წინააღმდეგ ირგვლივ, ხელი ჩაუშვა მან, ჩაიქცა მისი საფუძვლები, დაინგრა მისი გალავნები, რადგან უფლის შურისძიებაა ეს; შური იძიეთ მასზე, როგორც მოიქცა, ისე მოექეცით მას. +

16მთესველი მოსპეთ ბაბილონიდან და ნამგლის დამჭერი მოსავლის აღებისას. ყოველი თავისი ერისაკენ მიბრუნდეს და ყოველი თავის ქვეყანაში გაიქცეს დამღუპველი მახვილისაგან.

17გაფანტული ცხვარია ისრაელი, ლომებმა გააძევეს იგი. პირველმა აშურის მეფემ შეჭამა იგი და ამ უკანასკნელმა, ბაბილონის მეფემ ნაბუქოდონოსორმა ძვლები დაუმტვრია მას.“ +

18ამიტომ ასე თქვა უფალმა ცაბაოთმა, ისრაელის ღმერთმა: „მე დავსჯი ბაბილონის მეფეს და მის ქვეყანას, როგორც დავსაჯე მეფე აშურისა. +

19და დავაბრუნებ მე ისრაელს თავის საძოვარზე და დამწყესავს ის ქარმელზე და ბაშანზე, და ეფრემისა და გილყადის ბორცვებზე გაძღება მისი სული. +

20იმ დღეებში და იმ დროს,“ – სიტყვა უფლისა, – „მოიკითხავს ისრაელის ურჯულოებას და არ იქნება იგი, და იუდას ცოდვებს – და ვერ იპოვნიან, რადგან მივუტევებ მათ, ვისაც ცოცხლებში დავტოვებ. +

21მერათაიმის ქვეყანაზე გაილაშქრე, მასზე და ფეკოდის მცხოვრებლებზე და ააოხრე და გაანადგურე ყველაფერი მათ შემდეგ,“ – სიტყვა უფლისა, – „და გააკეთე ყოველივე, როგორც მე გიბრძანე!

22ბრძოლის ხმაა ქვეყანაში და დიდი ნგრევა.

23როგორ გატყდა და დაიმტვრა ჩაქუჩი მთელი ქვეყნისა! როგორ იქცა ბაბილონი შიშისზარად ხალხებში?

24მახე დაგიგე და შეპყრობილ იქენ, ბაბილონო, შენ კი არ იცოდი. აღმოჩენილი და დაჭერილი ხარ, რადგან აუჯანყდი უფალს.

25გახსნა უფალმა თავისი საცავი და გამოიტანა ჭურჭელი თავისი რისხვისა, რადგან უფალს, ცაბაოთ ღმერთს საქმე აქვს ქალდეველთა ქვეყანაში. +

26მოდით მასზე ყოველი კიდიდან, გახსენით მისი ბეღლები, გათელეთ იგი ზვინებივით და მოსრეთ სრულად, რათა არ დარჩეს მისგან ნატამალი.

27მახვილს მიეცით მისი ყველა მოზვერი, ჩავიდნენ დასაკლავად; ვაი მათ, რადგან მოვიდა მათი დღე, ჟამი მათი განკითხვისა.

28გაქცეულთა და ლტოლვილთა ხმაა ბაბილონის ქვეყნიდან, რათა სიონზე გამოაცხადონ უფლის, ჩვენი ღმერთის შურისძიება მისი ტაძრის გამო.

29მოუხმეთ ბაბილონის წინააღმდეგ მრავალთ, ყველა მშვილდის მომზიდველს, ბანაკად შემოეწყვეთ მის ირგვლივ, რათა არ იყოს მისთვის ხსნა, მისი საქმისამებრ მიუზღეთ მას. როგორც მოიქცა, ისე მოექეცით, რადგან ბოროტი განიზრახა უფლის, ისრაელის წმიდის წინააღმდეგ. +

30ამიტომ მისი ჭაბუკნი მის მოედნებზე დაეცემიან და ყველა მისი მებრძოლი დაიღუპება იმ დღეს.“ – სიტყვა უფლისა. –

31„აჰა, შენს წინააღმდეგ ვარ, ბოროტგანმზრახველო,“ – სიტყვა უფლისა, ცაბაოთ ღმერთისა, – „რადგან მოვიდა შენი დღე, ჟამი შენი განკითხვისა.

32და წაიბორძიკებს ბოროტგანმზრახველი და დაეცემა, და არავინ იქნება მისი ამყენებელი; ცეცხლს დავანთებ მის ქალაქებში და შეჭამს ყოველივეს მის ირგვლივ.“ +

33ასე თქვა უფალმა ცაბაოთმა: „ჩაგრულნი არიან ისრაელის ძენი და იუდას ძენი მათთან ერთად და ყველა მათ დამტყვევებელს მაგრად უჭირავთ ისინი, არ უნდათ მათი გაშვება.

34მაგრამ ძლიერია მათი გამომხსნელი, უფალი ცაბაოთია მისი სახელი, ის გაარჩევს მათ საქმეს, რათა დაამშვიდოს ქვეყანა და ააკანკალოს ბაბილონის მცხოვრებნი.

35მახვილი ქალდეველებზე,“ – სიტყვა უფლისა, – „და ბაბილონის მცხოვრებლებზე, მის მთავრებზე და მის ბრძენებზე;

36მახვილი მატყუარებზე და შეიშლებიან ისინი, მახვილი მის მამაცებზე და დაილეწებიან ისინი;

37მახვილი მის ცხენებზე და მის ეტლებზე და ყველა მის უცხოტომელ მებრძოლზე, რომლებიც მასში არიან, და დიაცებად იქცევიან ისინი, მახვილი მის საგანძურებს და დატაცებული იქნებიან.

38სიმშრალე მის წყლებს და ამოშრებიან ისინი, რადგან ქანდაკთა ქვეყანაა ის და შეიშლებიან ისინი კერპთა საფრთხობელებით.

39ამიტომ იცხოვრებენ იქ აფთარნი ტურებთან ერთად, და სირაქლემები იცხოვრებენ მასში! და აღარ დასახლდება არასოდეს და არ გაკაცრიელდება თაობიდან თაობამდე.

40როგორც ღვთისგან დაქცეული სოდომი და გომორა და მისი მეზობელი ქალაქები,“ – სიტყვა უფლისა, – „ასევე იქაც კაციშვილი არ იცხოვრებს და ადამის ძე არ დასახლდება მასში. +

41აჰა, ერი მოდის ჩრდილოეთიდან, დიდი ხალხი, და მრავალი მეფე იღვიძებს ქვეყნის კიდეებიდან;

42მშვილდი და ლახვარი უჭირავთ მათ; სასტიკნი არიან და შეუბრალებელნი, მათი ხმა ზღვასავით გრგვინავს და ცხენებზე არიან ამხედრებულნი; როგორც ერთი, მზად არიან შენთან საბრძოლველად, ბაბილონის ასულო!

43მოესმა ბაბილონის მეფეს მათზე ამბავი და ხელები მოუდუნდა, ტანჯვამ და ტკივილმა შეიპყრო იგი მშობიარესავით.

44ლომივით ამოვა მტერი იორდანეს უღრანიდან მტკიცე საცხოვრებლებზე, მე წამში გავაქცევ მათ იქიდან და, ვინც ამორჩეულია, იმას დავადგენ მასზე; რადგან ვინ არის ჩემი მსგავსი და ვინ დამიწესებს ჟამს? და ვინაა ის მწყემსი, ვინც წინ დამიდგება მე?“

45ამიტომ ისმინეთ უფლის გადაწყვეტილება, რაც ბაბილონზე გადაწყვიტა და მისი განზრახვები, რაც ქალდეველთა ქვეყანაზე განიზრახა. მართლაც ყველაზე პატარა ბატკნები ათრევენ მათ; მართლაც ააოხრებენ მათ საცხოვრებელს. +

46ბაბილონის დაპყრობის ხმისაგან იზანზარებს ქვეყანა და კივილი გაისმება ხალხებში. +

51
წინასწარმეტყველება ებრაელთა ტყვეობიდან დაბრუნებაზე

51^1და თქვა უფალმა: „მე აღვძრავ ბაბილონში და ქალდეაში მცხოვრებლებზე დამღუპველ ქარს. +

2გავგზავნი ბაბილონში გამნიავებელს და გაანიავებენ მას, და გაატიალებენ მის ქვეყანას, რადგან ყოველი მხრიდან დაესხმიან თავს მისი უბედურების დღეს.

3ნუ მოზიდავს მომზიდველი თავის მშვილდს და ნუ გაამაყდება თავის ჯავშანში, და ნუ დაინდობთ მის ჭაბუკებს, გაანადგურეთ მთელი მისი ჯარი.

4და დაეცემიან მოკლულნი ქალდეველთა ქვეყანაში და განგმირულნი მის ქუჩებში,

5რადგან არ დაქვრივებულან ისრაელი და იუდა მათი უფლის, ცაბაოთ ღმერთისაგან, მათი ქვეყანა კი დანაშაულითაა სავსე ისრაელის წმიდის წინაშე.

6გაიქეცით ბაბილონიდან და თითოეულმა გადაარჩინოს თავისი სული, ნუ დაიღუპებით მისი ურჯულოების გამო, რადგან შურისგების ჟამია ეს უფლისათვის, მისაგებელს მიუზღავს მას.

7ოქროს თასი იყო ბაბილონი უფლის ხელში, დამათრობელი მთელი ქვეყნისა, მისგან სვამდნენ ხალხები ღვინოს, იმიტომ შეიშალნენ ხალხები.

8უცებ დაეცა ბაბილონი და დაილეწა, იქვითინეთ მასზე, მალამო აიღეთ მისი ჭრილობისათვის – იქნებ განიკურნოს.

9ვმკურნალობდით და ვერ განიკურნა; დავტოვოთ იგი და წავიდეთ ჩვენ-ჩვენს ქვეყანაში, რადგან ცას უწია მისმა განაჩენმა და ღრუბლებამდე ავიდა.

10უფალმა გამოამჟღავნა ჩვენი სიმართლე, მოდით და მოვუთხროთ სიონში საქმე უფლისა, ჩვენი ღმერთისა.

11გალესეთ ისრები, შეავსეთ კაპარჭები! გამოაღვიძა უფალმა მიდიელ მეფეთა სული, რადგან ბაბილონის განადგურება განიზრახა, რადგან უფლის შურისგებაა ეს, შურისგება მისი ტაძრის გამო. +

12ბაბილონის გალავნის წინააღმდეგ აღმართეთ ალამი, გაამაგრეთ დაცვა, დააყენეთ მცველნი, მოამზადეთ საფარი, რადგან განიზრახა უფალმა და კიდეც შეასრულებს, რაც თქვა ბაბილონის მცხოვრებლებზე.

13მრავალ წყლებზე დასახლებულო, მრავალი განძეულის მფლობელო, მოვიდა შენი აღსასრული, შენი ანგარების წილისამებრ.

14დაიფიცა უფალმა ცაბაოთმა: „მართლაც გაგავსებ შენ ადამიანებით, როგორც კალიებით და საომარ ყიჟინას დაგძახებენ.“

15მან შექმნა ქვეყანა თავისი ძალით, სამყარო განამტკიცა თავისი სიბრძნით და თავისი გონებით განავრცო ცა. +

16როცა ხმას გამოსცემს, წყალი ხმაურობს ცაში და ამოჰყავს ღრუბლები ქვეყნის ბოლოდან, ელვას წვიმად აქცევს და ქარი გამოჰყავს თავის საუნჯეთაგან.

17გონებაჩლუნგია ყოველი კაცი თავის ცოდნაში, სცხვენია ყოველ ოქრომჭედელს თავისი გამოჭედილი კერპისა, რადგან სიცრუეა მისი გამოდნობილი და სული არაა მათში.

18ამაოებაა ისინი – საქმენი ცთომილებისა, მათი განკითხვისას გაქრებიან ისინი. +

19მათ არ ჰგავს იაკობის წილხვედრი, რადგან ყველაფრის შემქმნელია იგი, და მათ შორის თავისი სამკვიდრებელი ტომისაც – უფალი ცაბაოთია მისი სახელი.

20შენ ჩემი საბრძოლო კომბალი იყავი, საომარი იარაღი, და ვაცამტვერებდი შენით ხალხებს და ვსპობდი შენით სამეფოებს,

21ვაცამტვერებდი შენით ცხენსა და მის მხედარს, ვაცამტვერებდი შენით ეტლსა და მხედარს;

22ვაცამტვერებდი შენით კაცსა და ქალს, ვაცამტვერებდი შენით მოხუცსა და ყმაწვილს, ვაცამტვერებდი შენით ჭაბუკსა და ქალწულს;

23ვაცამტვერებდი შენით მწყემსსა და მის ფარას, ვაცამტვერებდი შენით მიწათმოქმედსა და მის უღლეულს, ვაცამტვერებდი შენით სარდლებს და გამგებლებს.

24და თქვენს თვალწინ მივუზღავ ბაბილონსა და ქალდეას ყველა მცხოვრებს ყველა იმ ბოროტების გამო, რაც ჩაიდინეს სიონის მიმართ!“ – სიტყვა უფლისა. –

25„აჰა, შენს წინააღმდეგ ვარ, დამღუპველო მთავ,“ – სიტყვა უფლისა, – „დამღუპველო მთელი ქვეყნისა; და გავიწვდენ ხელს შენს წინააღმდეგ და დაგაგორებ კლდეებზე და მიგცემ ცეცხლმოკიდებულ მთას. +

26და არ აიღებენ შენგან ქვას ქვაკუთხედისა და საძირკვლისათვის, რადგან საუკუნო უდაბნოდ იქცევი!“ – სიტყვა უფლისა. –

27„ალამი აღმართეთ ქვეყანაში, ჩაჰბერეთ საყვირს ხალხთა შორის, დარაზმეთ ხალხები, მოუხმეთ მის წინააღმდეგ არარატის, მინისა და აშქენაზის სამეფოებს, დააყენეთ მის წინააღმდეგ სპასპეტი, წამოაყენეთ ცხენები ბურძგლიან კალიასავით.

28დარაზმეთ მის წინააღმდეგ ხალხები, მიდიის მეფენი და მისი ერისმთავრები, და ყველა მისი განმგებელი და მთელი მისი სახელმწიფო ქვეყანა.

29და ზანზარებს მიწა და თრთის, რადგან ბაბილონზე სრულდება უფლის განზრახვა: უკაცრიელ უდაბნოდ აქციოს ბაბილონის ქვეყანა.

30ბაბილონის მამაკაცებმა შეწყვიტეს ბრძოლა, ჩასხდნენ ციხე-სიმაგრეებში, გამოილია მათი ძალა, ქალებს დაემსგავსნენ; გადაწვეს მისი საცხოვრებლები, დაილეწა მათი ურდულები.

31მალემსრბოლი მალემსრბოლის შესახვედრად გარბის და მოამბე – მოამბის შესახვედრად, რათა აუწყონ ბაბილონის მეფეს, რომ დაპყრობილია მისი ქალაქი ყოველი კიდიდან,

32ფონები დაკავებულია და ტბის ლერწამნი ცეცხლით გადაწვეს, და მებრძოლნი გაიფანტნენ.“

33რადგან ასე თქვა უფალმა ცაბაოთმა, ისრაელის ღმერთმა: „ბაბილონის ასული არის, როგორც კალო მისი ლეწვის ჟამს, ცოტაც და მოვა მისი გადახვნის ჟამიც. +

34შემჭამა მე, დამღეჭა მე ბაბილონის მეფემ – ნაბუქოდონოსორმა – ცარიელ ჭურჭლად მაქცია! როგორც ვეშაპმა, გაივსო თავისი მუცელი ჩემი ტკბილეულით, ამომანთხია.

35მძლავრება ჩემზე და ჩემს ხორცზე ბაბილონზე იყოს,“ იტყვის სიონის მცხოვრები, „და ჩემი სისხლი იყოს ქალდეის მცხოვრებლებზე,“ იტყვის იერუსალიმი.

36ამიტომ ასე ამბობს უფალი: „მე გავარჩევ შენს საქმეს და შურს ვიძიებ შენს გამო, და ამოვაშრობ მის ზღვას და დავწრიტავ მის წყაროს.

37და იქცევა ბაბილონი ნანგრევების გროვად, ტურების ბუნაგად, შიშისზარად და დასაცინად, უკაცრიელად. +

38ლომებივით ერთად დაიბუხუნებენ, ლომის ბოკვერებივით იღრიალებენ.

39მათი გახურებისას მოვუწყობ ნადიმს და დავათრობ მათ, რომ გამხიარულდნენ და დაიძინონ საუკუნო ძილით და აღარ გამოიღვიძონ.“ – სიტყვა უფლისა. – +

40„ჩამოვიყვან მათ კრავებივით დასაკლავად, როგორც ვერძებს ვაცებითურთ.

41როგორ იქნა დაპყრობილი შეშაქი და დაჭერილ იქნა მთელი ქვეყნის დიდება! როგორ იქცა ბაბილონი ხალხებში შიშისზარად!

42ზღვამ აიწია ბაბილონზე, თავისი მრავალი ტალღით ფარავს მას.

43გაუკაცრიელდნენ მისი ქალაქები, ურწყულ და ტრამალ ქვეყნად იქცნენ, სადაც კაციშვილი არ დასახლდება და ადამის ძე არ გაივლის მასში.

44და მე განვიკითხავ ბელს ბაბილონში და გამოვაცლი გადაყლაპულს პირიდან. და აღარ ივლიან მისკენ ხალხები, ბაბილონის გალავანიც ჩამოიქცევა.

45გამოდი მისი წიაღიდან, ჩემო ერო, და იხსენით თითოეულმა თავისი სული უფლის რისხვის ალისგან.

46არ დაუძლურდეს თქვენი გული ნუ შეგეშინდებათ ამბისა, ქვეყანაზე რომ ისმის; და მოვა ის ამბავი ერთ წელს, და მას შემდეგ სხვა ამბავიც მომდევნო წელს, და იქნება ძალადობა ქვეყანაში და ხელმწიფე ხელმწიფის წინააღმდეგ.

47ამიტომ აჰა, მოდის დღეები, როდესაც განვიკითხავ ბაბილონის კერპებს, და მთელი მისი ქვეყანა შერცხვება და ყველა მისი მოკლული დაეცემა მასში.

48და გაიხარებენ ბაბილონზე ცა და ქვეყანა და ყოველივე, რაც მათშია, რადგან ჩრდილოეთიდან დაესხმიან მძარცველნი,“ – სიტყვა უფლისა. – +

49„როგორც ბაბილონმა დასცა, ისრაელის დახოცილნი, ბაბილონშიც დაეცემიან დახოცილნი მთელი ქვეყნისა.

50მახვილისაგან თავდაღწეულნო, წადით, ნუ დადგებით, შორიდან გახსოვდეთ უფალი, და იერუსალიმი გაიხსენეთ თქვენს გულში.

51შეგვრცხვა ჩვენ, რადგან ვისმინეთ გინება, აუგმა დაფარა ჩვენი პირი, რადგან უცხონი მოვიდნენ უფლის საკურთხეველში.

52ამიტომ მოდის დღეები,“ – სიტყვა უფლისა, – „და მე განაჩენს გამოვუტან მის კერპებს და მთელ მის ქვეყანაში იკვნესებენ სასიკვდილოდ დაჭრილნი.

53კიდევაც რომ აიწიოს ბაბილონმა ცამდე და კიდევაც რომ გაამაგროს მაღალზე თავისი ძლიერება, მიუვლენ მას მძარცველნი ჩემგან,“ – სიტყვა უფლისა. – +

54„კივილის ხმა ისმის ბაბილონიდან და დიდი ნგრევა ქალდეველთა ქვეყნიდან.

55რადგან უფალი ძარცვავს ბაბილონს და ჩააწყვეტინებს მას მაღალ ხმას და იხმაურებენ მისი ტალღები დიდი წყლებივით და გაისმება ხმაური მათი ხმებისა.

56რადგან დაესხმის მას, ბაბილონს, მძარცველი და შეიპყრობიან მისი მამაცნი, დაილეწება მათი მშვილდები, რადგან ღმერთი, შურისგების უფალი, მიუზღავს მათ.

57დავათრობ მის მთავრებსა და მის ბრძენთ, მის გამგებლებს და მის სარდლებს, და მის მებრძოლებს და დაიძინებენ საუკუნო ძილით და აღარ გაიღვიძებენ,“ – სიტყვა მეფისა, უფალი ცაბაოთია მისი სახელი.

58ასე თქვა უფალმა ცაბაოთმა: „ბაბილონის განიერი გალავნები საძირკვლამდე დაინგრევა და მისი მაღალი კარიბჭენი ცეცხლში დაიწვება; და ამაოდ იშრომებენ ხალხები და მხოლოდ ცეცხლისათვის დაშვრებიან ერები.“

59სიტყვა, რომელიც წინასწარმეტყველმა უბრძანა სერაიას, ძეს ნერაიასი, ძისა მახსეიასი, როდესაც ის იუდას მეფე ციდკიაჰუსთან ერთად წავიდა ბაბილონში მისი მეფობის მეოთხე წელს. და სერაია იყო მთავარი მესაწოლე.

60და ჩაწერა ერთ წიგნში ყველა ის უბედურება, რომელიც ბაბილონზე მოსახდენია, ბაბილონზე დაწერილი ყველა ის სიტყვა. +

61და უთხრა იერემიამ სერაიას: „როდესაც ბაბილონში მიხვალ, მაშინ ნახავ და წაიკითხავ ყველა ამ სიტყვას.

62და იტყვი: ‘უფალო, შენ წარმოთქვი ამ ადგილზე, რომ ისე გაანადგურებ მას, რომ ვერავინ იცხოვრებს მასში ადამიანიდან საქონლამდე, რადგან საუკუნო უდაბნოდ იქცევა იგი.’

63და როდესაც შენ დაასრულებ ამ წიგნის კითხვას, შეაბი მას ქვა და ჩააგდე ევფრატში.

64და თქვი: ‘ასე ჩაიძირება ბაბილონი და აღარ წამოდგება იმ უბედურების გამო, რომელსაც მე მოვაწევ მასზე, და ქანცი გაუწყდებათ!’“ აქამდეა იერემიას სიტყვები. +

52
ამბების მოკლე მიმოხილვა

52^1ოცდაერთი წლის იყო ციდკიაჰუ მისი გამეფებისას და თერთმეტ წელს მეფობდა იერუსალიმში. მისი დედა იყო სახელად ხამუტალი, იერემიას ასული, ლიბნადან. +

2და სჩადიოდა ბოროტს უფლის თვალში, მსგავსად ყოველივე იმისა, რასაც იეჰოიაკიმი სჩადიოდა,

3რადგან უფლის რისხვის გამო ეწია ეს უბედურება იერუსალიმსა და იუდას, ვიდრე არ უკუაგდო მან ისინი თავისი პირიდან. და ციდკიაჰუ აღუდგა ბაბილონის მეფეს. +

4მისი მეფობის მეცხრე წლის მეათე თვის მეათე დღეს გამოვიდა იერუსალიმზე ბაბილონის მეფე ნაბუქოდონოსორი, ის და მთელი მისი ლაშქარი, და დაბანაკდა იგი მის წინ და ააშენებინა ირგვლივ ალყაშემოსარტყმელი კედელი. +

5და იყო ქალაქი ალყაშემორტყმული მეფე ციდკიაჰუს მეფობის მეთერთმეტე წლამდე.

6მეოთხე თვის მეცხრე დღეს გაძლიერდა შიმშილი ქალაქში და პური არ ჰქონდა ქვეყნის ერს. +

7და გაინგრა ქალაქი და ყველა მებრძოლი გაიქცა, და ღამით გავიდა ქალაქიდან ორ გალავანს შორის მოქცეულ კარიბჭის გზით, რომელიც მეფის ბაღთან იყო, და წავიდნენ ყარაბას გზით; ქალდეველნი კი ქალაქის ირგვლივ იყვნენ დაბანაკებული.

8მაგრამ დაედევნა ქალდეველთა ლაშქარი მეფეს და დაეწია ციდკიაჰუს იერიხოს ტრამალებზე, და მთელი მისი ლაშქარი შემოეფანტა მას. +

9და შეიპყრეს მეფე და მიიყვანეს ბაბილონის მეფესთან რიბლაში, ხამათის ქვეყანაში, და მან განაჩენი გამოუტანა ციდკიაჰუს. +

10და დაკლა ბაბილონის მეფემ ციდკიაჰუს ძენი მის თვალწინ და იუდას ყველა მთავარიც დაკლა რიბლაში. +

11ციდკიაჰუს კი დასთხარა თვალები და გაუყარა ბორკილები; და წაიყვანა იგი ბაბილონის მეფემ ბაბილონში და საპატიმროში ჩასვა სიკვდილის დღემდე. +

12მეხუთე თვის მეათე დღეს – ეს იყო მეცხრამეტე წელი ბაბილონის მეფე ნაბუქოდონოსორის მეფობისა, – ნაბუზარადანი, მცველთა უფროსი, მოვიდა და წარსდგა ბაბილონის მეფის წინაშე იერუსალიმში. +

13და დაწვა მან უფლის სახლი, მეფის სახლი და იერუსალიმის ყველა სახლი; და დიდებულთა ყველა სახლი ცეცხლში დაწვა. +

14და დაანგრია ქალდეველთა მთელმა ლაშქარმა, რომელიც მცველთა უფროსს ახლდა, იერუსალიმის ირგვლივ ყველა გალავანი.

15და ღარიბი ხალხი და ქალაქში დარჩენილი ხალხის ნარჩენი და დანებებულნი, რომლებიც ბაბილონის მეფეს დანებდნენ, და ბრბოს ნარჩენი გაასახლა ნაბუზარადანმა, მცველთა უფროსმა.

16ქვეყნის ღარიბთაგან ზოგიერთი კი მევენახეებად და მხვნელებად დატოვა ნაბუზარადანმა, მცველთა უფროსმა. +

17და სპილენძის სვეტები, რომელიც უფლის სახლს ჰქონდა, და საყრდენები და სპილენძის ზღვა, რომელიც უფლის სახლში იყო, დალეწეს ქალდეველებმა და მთელი მათი სპილენძი ბაბილონში წაიღეს. +

18და ქვაბები და ნიჩბები, დანები და თასები, კოვზები და სპილენძის ყველა ჭურჭელი, რაც მსახურებისას იხმარებოდა, თან წაიღეს. +

19და ფიალები და მაშები, თასები და ქვაბები, სასანთლეები, კოვზები და სათლები, ყველაფერი რაც ოქროსი ან ვერცხლის იყო, წაიღო მცველთა უფროსმა.

20ორი სვეტი, ერთი ზღვა და თორმეტი სპილენძის ხარი, რომლებიც საყრდენის ქვეშ იყო, რომელიც სოლომონ მეფემ გააკეთა უფლის სახლისათვის. ყველა ამ სპილენძის ჭურჭელს წონა არ ქონდა. +

21სვეტების სიმაღლე იყო თვრამეტი წყრთა და თორმეტი წყრთა საბელი ევლებოდა გარშემო; კედელს სისქე ოთხი თითის დადება ჰქონდა, ღრუ იყო. +

22და მასზე სპილენძის გვირგვინი, და სიმაღლე ერთი გვირგვინისა – ხუთი წყრთა, და ბადე და ბროწეულები გვირგვინის ირგვლივ მთლიანად სპილენძისა, და ასეთივე მეორე სვეტი და ბროწეულები.

23და ოთხმოცდათექვსმეტი ბროწეული იყო გარედან, და ბროწეული ბადეზე ირგვლივ სულ ასი იყო.

24და წაიყვანა მცველთა უფროსმა ტყვეებად სერაია, მთავარი მღვდელი, და ცეფანია, მეორე მღვდელი და შესასვლელის სამი მცველი. +

25ქალაქიდან აიყვანა ერთი საჭურისი, რომელიც მებრძოლთა ზედამხედველი იყო, და მეფის წინაშე წარჩინებული შვიდი კაცი, რომლებიც ქალაქში იმყოფებოდნენ, და მხედართმთავრის მწერალი, ქვეყნის ერის აღმწერელი, და სამოცი კაცი ქალაქში მყოფი ქვეყნის ხალხიდან.

26და წაიყვანა ისინი ნაბუზარადანმა, მცველთა უფროსმა, და მიიყვანა ისინი ბაბილონის მეფესთან რიბლაში.

27და სცემა მათ ბაბილონის მეფემ და დახოცა ისინი რიბლაში, ხამათის ქვეყანაში. და გადაასახლა მან იუდა თავისი მიწიდან. +

28ეს არის ხალხის რაოდენობა, რომელიც ნაბუქოდონოსორმა გადაასახლა: მეშვიდე წელს სამიათას ოცდასამი იუდაელი;

29თავისი მეფობის მეთვრამეტე წელს რვაასოცდათორმეტი სული იერუსალიმიდან.

30და ოცდამესამე წელს ნაბუზარადანმა, მცველთა უფროსმა, გადაასახლა შვიდას ორმოცდახუთი სული იუდაელი: მთლიანად ოთხიათას ექვსასი სული. +

იეჰოაქინის უკანასკნელი დღენი

31იუდას მეფის, იეჰოაქინის გადასახლების ოცდამეჩვიდმეტე წლის მეთორმეტე თვის მეხუთე დღეს ევილ მეროდაქმა, ბაბილონის მეფემ, თავისი მეფობისას განადიდა იეჰოაქინი, იუდას მეფე, და გამოიყვანა იგი საპყრობილიდან. +

32კეთილად ელაპარაკა მას და ტახტი დაუდგა იმ მეფეთა ტახტზე მაღლა, რომლებიც მასთან იყვნენ ბაბილონში.

33გამოიცვალა იეჰოაქინმა თავისი საპატიმრო სამოსელი და ჭამდა პურს მეფის წინაშე მუდამ, მთელი სიცოცხლე.

34და ეძლეოდა მას თავისი მუდმივი არჩივი ბაბილონის მეფისაგან ყოველდღე მისი სიკვდილის დღემდე, მთელი სიცოცხლე.

+ 1ნეშტ. 6:60.

+ 1ნეშტ. 21:26.

+ 4მეფ. 23:34; 24:17; 25:8.

+ იესო. 11:6. ეზეკ. 3:9.

+ ეს. 6:7. იერ. 5:14.

+ დან. 9:14. 2პეტრ. 2:3.

+ იერ. 4:6; 10:22; 13:20.

+ იერ. 5:15.

+ ლუკ. 12:35. 1პეტრ. 1:13.

+ იერ. 15:20. ეზეკ. 3:8.

+ ფსალმ. 35:10. 2პეტრ. 2:17. რომ. 1:25.

+ ფსალმ. 2:3. ეს. 57:5. იერ. 3:6.

+ იობ. 9:30.

+ ეს. 1:5. იერ. 5:3.

+ ეს. 1:18. ეზეკ. 17:20. იოელ. 3:2.

+ 2მეფ. 13:19. იერ. 32:5.

+ ეზეკ. 16:43. მათ. 6:9.

+ იერ. 2:20.

+ ეზეკ. 16:46; 23:2.

+ ეზეკ. 23:11.

+ იერ. 2:27.

+ ეზეკ. 16:52.

+ გამ. 34:6. ეს. 31:6.

+ ეს. 31:6.

+ ეს. 2:2.

+ იერ. 31:8.

+ ოს. 3:5.

+ ოს. 4:19.

+ იერ. 14:7.

+ რჯლ. 6:13; 10:20. ეს. 45:25.

+ რჯლ. 10:16. იერ. 21:12.

+ ეზეკ. 32:10.

+ იერ. 6:14.

+ იერ. 18:17; 51:1.

+ იერ. 1:16.

+ ეს. 22:4. იერ. 9:1.

+ იერ. 9:10; 50:3.

+ იერ. 5:10. ეზეკ. 12:20; 14:22.

+ დაბ. 18:24. ეს. 13:2. იერ. 6:6.

+ იერ. 4:7. ოს. 13:7. სოფ. 3:3.

+ იერ. 4:27. მათ. 24:6.

+ ეს. 28:15.

+ რჯლ. 28:49. იერ. 1:15.

+ რჯლ. 28:36. იერ. 13:22; 16:10.

+ მათ. 13:14. მარკ. 4:12. ლუკ. 8:10. იოან. 12:40. საქმე. 28:26. რომ. 11:8.

+ რჯლ. 32:15. ეს. 1:23. ზაქ. 7:10.

+ იერ. 51:27.

+ ეს. 56:11. იერ. 8:10.

+ იერ. 18:11.

+ იერ. 18:15. მათ. 11:29.

+ ეს. 62:6.

+ იერ. 4:31; 13:21; 22:23.

+ ეზეკ. 22:18.

+ ეს. 29:21.

+ 4მეფ. 17:13. იერ. 26:13.

+ იერ. 13:25.

+ იერ. 5:28.

+ ეს. 59:4.

+ ეს. 1:23. იერ. 9:2.

+ ეს. 1:12.

+ ეს. 56:7. მათ. 21:13. მარკ. 11:17.

+ იესო. 18:1.

+ ეს. 65:12; 66:4. იერ. 11:7-8; 35:14.

+ 1მეფ. 4:12. ფსალმ. 77:60.

+ 4მეფ. 17:18.

+ გამ. 32:10. იერ. 11:14.

+ იერ. 44:19.

+ იერ. 4:4.

+ იერ. 6:20.

+ ეს. 1:12.

+ იერ. 11:4.

+ იერ. 11:8; 16:12; 17:23.

+ იერ. 25:4.

+ გამ. 32:8; 33:5. რჯლ. 9:13. იერ. 6:10.

+ ოს. 4:1.

+ ეზეკ. 8:5,16.

+ ლევ. 18:21.

+ იერ. 19:11.

+ იერ. 16:4; 34:20.

+ იერ. 16:9; 25:10. ეზეკ. 26:13.

+ 2მეფ. 23:16. გოდ. 2:20.

+ 4მეფ. 17:6. იერ. 16:4.

+ გამოცხ. 9:6.

+ მათ. 16:3. ლუკ. 19:42.

+ ეს. 13:16; 56:11. იერ. 6:13; 23:11.

+ იერ. 6:15.

+ იერ. 14:19.

+ ფსალმ. 57:5.

+ იერ. 46:11.

+ ეს. 1:25; 48:10.

+ ფსალმ. 27:3. იგავ. 30:14.

+ რჯლ. 32:28.

+ რჯლ. 29:5.

+ ეს. 65:2.

+ იერ. 8:14; 23:15.

+ ლევ. 26:23.

+ რომ. 2:28.

+ ეს. 44:13.

+ ფსალმ. 113:12-13. ეს. 46:7.

+ ფსალმ. 85:8.

+ ფსალმ. 114:8. ეს. 41:29. ოს. 8:6.

+ ფსალმ. 9:37.

+ ფსალმ. 135:6. იერ. 51:15.

+ იერ. 51:18.

+ იერ. 50:6. ოს. 9:7.

+ ფსალმ. 6:2; 37:2.

+ ფსალმ. 78:6.

+ რჯლ. 27:26. გალ. 3:10.

+ რჯლ. 4:20. იერ. 7:23.

+ რჯლ. 7:12.

+ იერ. 7:13.

+ იერ. 7:24.

+ იერ. 7:26.

+ იგავ. 12:8. ეს. 1:15. იერ. 14:12. ეზეკ. 8:18. მიქ. 3:4.

+ რჯლ. 32:37-38.

+ იერ. 2:28. ოს. 8:11; 10:1.

+ იერ. 7:6; 14:11.

+ ეს. 1:16.

+ ეს. 42:25. იერ. 50:32. რომ. 11:17.

+ იერ. 32:29.

+ ეს. 53:7. იერ. 18:23.

+ 1მეფ. 16:7; 28:9.

+ ფსალმ. 7:10; 25:2. იერ. 17:10; 20:12. გამოცხ. 2:23.

+ იერ. 18:21.

+ იობ. 21:7. ფსალმ. 72:3. აბაკ. 1:13.

+ ფსალმ. 16:3.

+ მათ. 26:40. მარკ. 14:68.

+ გოდ. 3:52. გამოცხ. 3:17.

+ ლევ. 26:16. რჯლ. 28:38. მიქ. 6:15. ანგ. 1:6.

+ იერ. 32:37.

+ რჯლ. 6:13; 10:20. იერ. 4:2.

+ ეს. 60:12.

+ საქმე. 21:11.

+ 4მეფ. 24:2.

+ იერ. 11:8; 22:21.

+ რჯლ. 26:19.

+ იერ. 16:5.

+ ეს. 47:1.

+ იერ. 11:14.

+ იგავ. 1:28. ეს. 1:15; 58:3.

+ იერ. 5:12; 6:13; 8:10.

+ იერ. 23:21,25; 27:15.

+ იერ. 5:13.

+ იერ. 16:4.

+ ზაქ. 10:1.

+ გამ. 32:11. 1მეფ. 7:9.

+ იერ. 22:19.

+ რჯლ. 28:25. 4მეფ. 21:11. იერ. 24:9; 29:18.

+ რჯლ. 28:36; 32:22. იერ. 17:14. რომ. 10:19.

+ იერ. 17:18.

+ იერ. 30:15.

+ 1კორ. 7:21.

+ იერ. 7:33; 8:2; 25:33.

+ იერ. 13:14.

+ ლევ. 19:27,28.

+ რჯლ. 26:14.

+ ეზეკ. 24:22.

+ ეს. 24:8. იერ. 7:34. ეზეკ. 24:13.

+ იერ. 5:19.

+ ეს. 65:7. იერ. 3:25. ეზეკ. 21:7.

+ იერ. 7:26.

+ რჯლ. 4:27-28.

+ იერ. 23:7.

+ ამოს. 4:2. მათ. 4:19; 13:47.

+ იობ. 34:21. იგავ. 5:21.

+ ეს. 40:2.

+ ფსალმ. 2:12. იგავ. 16:20. ეს. 30:18.

+ ფსალმ. 1:3.

+ ფსალმ. 63:7.

+ 1მეფ. 16:7; 28:9. ფსალმ. 7:10. იგავ. 17:3. იერ. 11:20; 20:12. გამოცხ. 2:23.

+ ეს. 5:19.

+ იერ. 20:11.

+ ეს. 29:21.

+ ნეემ. 13:19. იოან. 5:9.

+ გამ. 20:8. ეზეკ. 20:12.

+ იერ. 7:24.

+ ეს. 56:2; 58:13.

+ იერ. 22:4.

+ იერ. 32:44.

+ ეს. 1:31. იერ. 21:14. ამოს. 5:6.

+ ეს. 45:9. რომ. 9:20.

+ იერ. 1:10.

+ ეზეკ. 18:21.

+ იერ. 7:3; 25:5; 35:15. იოან. 3:8.

+ იერ. 2:25.

+ დაბ. 44:4. ფსალმ. 7:16. მათ. 22:15.

+ ფსალმ. 108:9,10.

+ ფსალმ. 34:7. ლუკ. 20:20.

+ ფსალმ. 108:14. იერ. 11:19.

+ საქმე. 21:11.

+ იერ. 7:31.

+ 1მეფ. 3:11.

+ იერ. 2:13; 15:6.

+ 4მეფ. 16:3. იერ. 7:18; 16:18.

+ იერ. 7:32.

+ იერ. 7:33.

+ იერ. 18:16; 50:13.

+ რჯლ. 28:53. გოდ. 4:10.

+ იერ. 7:32.

+ 4მეფ. 23:12.

+ გამ. 32:9. ნეემ. 9:17. იერ. 7:26.

+ 1ნეშტ. 24:14. ეზრ. 2:37.

+ იერ. 37:15. ებრ. 11:36.

+ იერ. 21:7.

+ იერ. 15:13.

+ 1ნეშტ. 24:9.

+ გამ. 6:6. რჯლ. 5:15. იერ. 32:21.

+ გამ. 4:19. იერ. 20:4; 34:2.

+ იერ. 38:2; 45:5.

+ ლევ. 17:10. იერ. 32:29; 34:2.

+ იერ. 49:4. ეზეკ. 11:15.

+ იერ. 17:27; 22:7.

+ გამ. 22:21. იერ. 21:12.

+ იერ. 17:25.

+ მათ. 23:38.

+ რჯლ. 29:24. 3მეფ. 9:8-9.

+ 4მეფ. 23:31.

+ 4მეფ. 23:31.

+ იერ. 26:23.

+ 3მეფ. 13:30. იერ. 16:6.

+ იერ. 2:20; 5:23; 11:7-8.

+ იერ. 4:31; 22:14.

+ 4მეფ. 24:6. ქებ. 8:6. ანგ. 2:23.

+ 4მეფ. 24:12.

+ იერ. 44:14.

+ 4მეფ. 24:15. ოს. 8:8.

+ ეზეკ. 34:3.

+ რჯლ. 30:3. იერ. 29:14. ლუკ. 1:54.

+ ფსალმ. 21:1. ეს. 40:11; 45:13. იერ. 3:15. ეზეკ. 34:12.

+ ეს. 4:2. იერ. 33:15. დან. 9:24. ზაქ. 3:8; 6:12. იოან. 1:45.

+ რჯლ. 33:28. იერ. 33:16.

+ იერ. 16:14.

+ იერ. 13:16.

+ ეს. 1:9; 28:15. იერ. 5:30.

+ იერ. 9:15.

+ იერ. 27:9.

+ იერ. 6:14. ეზეკ. 13:10. ზაქ. 10:2.

+ იერ. 30:24.

+ იერ. 14:14; 27:15; 29:9.

+ იობ. 34:21. ფსალმ. 138:7-9. ამოს. 9:2.

+ იერ. 5:31; 14:14.

+ მსაჯ. 3:7.

+ 1პეტრ. 4:11.

+ ლუკ. 24:32. გამოცხ. 11:5.

+ რჯლ. 18:20. იერ. 14:15.

+ ეზეკ. 13:6; 22:28.

+ ეზეკ. 14:9. სოფ. 3:4.

+ ეზეკ. 12:9.

+ იერ. 20:11.

+ 4მეფ. 24:12,14.

+ იერ. 42:10.

+ რჯლ. 30:6. იერ. 30:22; 32:39. ეზეკ. 11:19. ებრ. 8:10.

+ იერ. 29:17.

+ რჯლ. 28:25. ფსალმ. 43:14. იერ. 15:4.

+ ეზეკ. 14:21.

+ იერ. 7:25; 29:10; 44:4.

+ 4მეფ. 17:3. იერ. 18:11; 35:15. იოან. 3:8.

+ რჯლ. 8:19; 11:28. იერ. 7:7.

+ 4მეფ. 17:23.

+ ეს. 24:8. იერ. 7:34.

+ 2ნეშტ. 36:21. ებრ. 1:1. იერ. 29:10. დან. 9:2.

+ იერ. 27:7.

+ გამოცხ. 16:19.

+ ნაუმ. 3:11.

+ ეს. 51:21. იერ. 29:22; 42:18.

+ იერ. 46:2.

+ იერ. 48:1.

+ ლევ. 19:27. იერ. 9:26.

+ იერ. 49:34.

+ იერ. 51:4.

+ ეს. 51:21. იერ. 51:7.

+ 1პეტრ. 4:17.

+ იოელ. 3:2. სოფ. 3:8. გამოცხ. 19:15.

+ ეს. 34:3. იერ. 7:33. გამოცხ. 11:8.

+ ეს. 65:12.

+ რჯლ. 4:2. იგავ. 30:6.

+ იერ. 18:8. იოელ. 2:13.

+ იერ. 7:13.

+ იერ. 7:14.

+ იერ. 7:12.

+ იერ. 36:10.

+ გოდ. 4:13.

+ იერ. 7:3.

+ იერ. 22:17. მათ. 23:35.

+ მიქ. 1:1; 3:12.

+ იერ. 18:8. იონ. 3:10.

+ მსაჯ. 18:12.

+ იერ. 22:17.

+ 4მეფ. 22:12; 25:22. იერ. 39:14.

+ 2ნეშტ. 10:14. ნაუმ. 1:13.

+ იერ. 48:1.

+ დან. 4:22.

+ იერ. 25:29; 28:14.

+ იერ. 25:14.

+ იერ. 23:16.

+ ეზეკ. 18:32.

+ იერ. 14:14; 23:21.

+ იერ. 28:3.

+ 4მეფ. 25:13. იერ. 52:17.

+ 4მეფ. 24:12.

+ 4მეფ. 25:13. 2ნეშტ. 36:18,22.

+ იერ. 27:12.

+ იერ. 27:16.

+ რჯლ. 18:22.

+ იერ. 27:6.

+ რჯლ. 13:5.

+ 4მეფ. 25:12.

+ იერ. 14:4; 23:21; 27:15.

+ იერ. 23:16. მათ. 24:5.

+ იერ. 25:12.

+ ეს. 58:9.

+ მათ. 7:7.

+ რჯლ. 30:3.

+ იერ. 24:8.

+ იერ. 15:4.

+ იერ. 25:4.

+ ეზეკ. 13:8.

+ ეს. 65:15; 44:12.

+ ეზეკ. 11:3.

+ იერ. 28:15.

+ იერ. 28:16.

+ იერ. 36:2.

+ იერ. 25:12.

+ იოელ. 2:11. ამოს. 5:18. სოფ. 1:15.

+ ეს. 42:2. იერ. 46:27.

+ რიცხ. 14:8. ეს. 41:10. იერ. 46:28.

+ იერ. 2:19. გოდ. 1:19.

+ გამ. 23:22. ეს. 41:11.

+ იერ. 33:6.

+ იერ. 23:30.

+ იერ. 24:7.

+ ლუკ. 1:54. იოან. 6:44; 13:1.

+ ფსალმ. 121:3. იერ. 33:7.

+ ეს. 65:21.

+ ლუკ. 11:22.

+ ფსალმ. 148:12. ეს. 65:18. იოან. 16:20.

+ ეს. 43:19. 2კორ. 5:17. გამოცხ. 2:15.

+ ეს. 40:29. მათ. 11:28. ებრ. 12:12.

+ იერ. 24:6; 32:42; 45:4.

+ ეზეკ. 18:2-3.

+ ებრ. 8:8.

+ ებრ. 8:10.

+ იერ. 24:7. ებრ. 8:10.

+ ეს. 54:13. იერ. 33:8. მიქ. 7:18. იოან. 6:45. საქმე. 10:43. ებრ. 8:11.

+ დაბ. 1:16. ფსალმ. 135:8-9.

+ 2ნეშტ. 26:9. ნეემ. 3:1. ზაქ. 14:10.

+ 4მეფ. 11:16. ნეემ. 3:28.

+ იერ. 3:1.

+ იერ. 21:7; 27:6.

+ იერ. 34:3.

+ ეს. 24:19. იერ. 52:11. ეზეკ. 17:12.

+ ლევ. 25:25. მათ. 27:9.

+ იერ. 1:1.

+ იერ. 36:4.

+ იერ. 32:44.

+ იერ. 27:5; 32:27.

+ გამ. 34:7. რჯლ. 5:10.

+ ფსალმ. 61:13.

+ იგავ. 24:12. იერ. 16:17. ეზეკ. 33:20. მათ. 16:27. რომ. 2:6.

+ გამ. 4:6-7.

+ გამ. 6:6. 2მეფ. 7:23.

+ დაბ. 12:7. გამ. 13:5.

+ რიცხ. 16:22. იერ. 32:17.

+ იერ. 11:17.

+ დაბ. 8:21.

+ იერ. 2:27; 18:17.

+ რჯლ. 12:11. 4მეფ. 21:4. 2ნეშტ. 33:4-5.

+ ლევ. 18:21. 4მეფ. 21:6.

+ რჯლ. 30:3; 12:14-15.

+ იერ. 24:7.

+ ეზეკ. 11:10; 36:26.

+ იერ. 31:31,33. რომ. 11:27.

+ დაბ. 9:15. რჯლ. 30:9. იერ. 24:6.

+ იერ. 31:28.

+ იერ. 33:10.

+ იერ. 17:26; 29:14; 30:3; 31:23.

+ იერ. 32:2.

+ გამ. 15:3.

+ იერ. 22:10.

+ რჯლ. 31:17.

+ იერ. 30:17.

+ იერ. 29:14; 30:3; 31:4.

+ იერ. 31:34.

+ რჯლ. 26:19.

+ იერ. 32:43.

+ ფსალმ. 135:1.

+ იერ. 23:5.

+ ეს. 11:1. იერ. 23:5.

+ რჯლ. 33:28. იერ. 23:6.

+ ეს. 11:1. ლუკ. 1:32.

+ ეს. 61:6. მალ. 3:3. 1პეტრ. 2:5.

+ იერ. 31:37.

+ დაბ. 15:5; 22:17; 28:14.

+ იერ. 31:36; 33:20.

+ ფსალმ. 125:1. იერ. 31:20. ეზეკ. 39:25.

+ 4მეფ. 25:1.

+ იერ. 21:7.

+ იერ. 32:4. ეზეკ. 17:16.

+ იერ. 22:18.

+ მიქ. 1:13.

+ გამ. 21:2. ლევ. 25:39. რჯლ. 15:12.

+ გამ. 21:2. რჯლ. 15:12.

+ იერ. 7:24; 25:4; 35:15.

+ დაბ. 15:10.

+ იერ. 7:33.

+ 1ნეშტ. 2:35.

+ ეზრ. 10:6.

+ 4მეფ. 10:15,23.

+ იერ. 7:13.

+ იერ. 7:3; 18:11. იონ. 3:8.

+ ეს. 65:12; 66:4.

+ იერ. 33:17.

+ იერ. 30:2; 51:6.

+ იერ. 26:3. ეზეკ. 12:3.

+ იერ. 45:1.

+ იერ. 26:10.

+ 2ნეშტ. 36:16.

+ იერ. 32:43; 33:10.

+ იერ. 22:19.

+ 4მეფ. 24:17.

+ 2ნეშტ. 36:12.

+ ეს. 37:4.

+ იერ. 34:21.

+ ეს. 30:2. გოდ. 4:17.

+ იერ. 20:2.

+ იერ. 21:9; 39:18; 45:5.

+ 2ნეშტ. 36:12. იერ. 34:2.

+ ამოს. 7:10. ლუკ. 23:2.

+ იერ. 39:16.

+ იერ. 34:2.

+ 2ნეშტ. 36:12.

+ 4მეფ. 25:6. იერ. 32:4.

+ 4მეფ. 25:1. იერ. 52:4.

+ იერ. 32:4.

+ სოფ. 1:8.

+ 4მეფ. 25:7.

+ 4მეფ. 25:9. ეზეკ. 12:13.

+ 4მეფ. 25:12.

+ იერ. 38:17.

+ იერ. 21:9; 38:2.

+ იერ. 50:7.

+ 4მეფ. 25:22.

+ 4მეფ. 25:22.

+ 4მეფ. 25:24.

+ ეს. 37:4. იერ. 37:3.

+ გამ. 19:8.

+ იერ. 24:6.

+ ეს. 41:10; 43:5. იერ. 30:10.

+ იერ. 44:12. ოს. 9:6.

+ ეზეკ. 14:21.

+ იერ. 7:20. ეზეკ. 5:15.

+ ეს. 37:4. იერ. 37:3.

+ გამ. 19:8. იესო. 24:24.

+ იერ. 24:6.

+ ეს. 41:10; 43:5. იერ. 30:10.

+ იერ. 44:12. ოს. 9:6.

+ ეზეკ. 6:12; 14:21.

+ იერ. 7:20; 44:6. ეზეკ. 5:15.

+ 4მეფ. 25:23.

+ 4მეფ. 25:26.

+ ეს. 30:4. ოს. 9:3.

+ იერ. 15:2.

+ რიცხ. 33:4. იერ. 46:25. ეზეკ. 30:13.

+ იერ. 46:14. ეზეკ. 29:1; 30:14.

+ გამ. 23:24.

+ იერ. 25:4.

+ იერ. 7:24; 11:8.

+ იერ. 42:18.

+ ამოს. 9:4.

+ რიცხ. 5:21. იერ. 44:27.

+ იერ. 24:10; 29:17; 42:17.

+ იერ. 44:11.

+ იერ. 7:18.

+ იერ. 6:16.

+ რჯლ. 29:19. იერ. 7:18. ეზეკ. 20:32.

+ 4მეფ. 6:33.

+ იერ. 7:18. სოფ. 1:5.

+ იერ. 26:6; 41:12.

+ იერ. 44:24.

+ იერ. 31:28. დან. 9:14.

+ 2ნეშტ. 36:17,20. იერ. 21:7; 22:25.

+ იერ. 36:4.

+ იერ. 24:6. ამოს. 9:11.

+ იერ. 21:9. რომ. 12:16.

+ 2ნეშტ. 35:20. იერ. 25:19.

+ იერ. 51:11.

+ ეს. 2:12. იერ. 25:33.

+ ეზეკ. 30:15.

+ ეს. 44:2-4. იერ. 30:10.

+ დაბ. 26:24. ეს. 27:8; 41:10.

+ ეზეკ. 25:15.

+ გამოცხ. 17:15.

+ 3მეფ. 12:29.

+ ეს. 63:1. ამოს. 2:2.

+ გოდ. 2:3. ეზეკ. 30:21.

+ იერ. 2:26.

+ ეს. 16:6.

+ ეს. 16:8-9.

+ ეს. 16:10.

+ ეს. 15:4-6. იერ. 25:25.

+ ეს. 16:11. გოდ. 1:20.

+ ეს. 15:2-3. ეზეკ. 7:18.

+ იერ. 22:28; 51:34.

+ დან. 7:4. ოს. 8:1. აბაკ. 1:8.

+ იერ. 30:6.

+ ეს. 24:17.

+ რიცხ. 21:29.

+ ამოს. 1:14.

+ იესო. 8:2.

+ იერ. 21:13.

+ იერ. 33:7.

+ იერ. 25:15. 1პეტრ. 4:17.

+ იერ. 18:16.

+ იერ. 50:13.

+ დაბ. 19:25. ეს. 13:19-20. იერ. 50:40.

+ იობ. 41:1. იერ. 50:44.

+ იერ. 50:46.

+ იერ. 48:40.

+ იერ. 4:31.

+ ამოს. 1:4.

+ ეს. 21:16. იერ. 2:10.

+ ეზეკ. 5:10.

+ იერ. 25:25.

+ იერ. 48:47.

+ ეს. 13:1; 14:4.

+ ეს. 46:1.

+ იერ. 4:25; 9:10.

+ ეს. 55:6. ოს. 3:5; 6:1.

+ იერ. 2:8; 10:21. ეზეკ. 34:5.

+ ეს. 48:20. იერ. 51:6. გამოცხ. 18:4.

+ ეზეკ. 34:18,21.

+ იერ. 18:16; 49:17.

+ რჯლ. 32:35. რომ. 12:19.

+ 4მეფ. 15:19; 16:7; 17:3.

+ 4მეფ. 19:35. ეს. 37:36.

+ რჯლ. 32:14. 3მეფ. 18:19.

+ იერ. 31:34; 33:8. დან. 9:24.

+ რჯლ. 32:34. ეს. 13:5. რომ. 2:5.

+ გამოცხ. 17:16; 18:6.

+ იერ. 11:16.

+ დაბ. 19:25. იერ. 49:18.

+ იერ. 49:20,29.

+ იერ. 49:21; 51:29. გამოცხ. 18:15.

+ ეს. 13:1. იერ. 4:11.

+ ეს. 13:17. იერ. 46:4; 50:28.

+ დაბ. 1:6. იერ. 10:12.

+ იერ. 10:15.

+ იობ. 9:5. გამოცხ. 8:8.

+ მიქ. 4:12. გამოცხ. 14:15.

+ იერ. 50:13. გამოცხ. 18:2.

+ ეს. 29:10.

+ გამოცხ. 18:20.

+ ფსალმ. 138:8. ამოს. 9:2. აბდ. 1:4.

+ იერ. 36:7.

+ გამოცხ. 18:21.

+ 4მეფ. 24:18. 2ნეშტ. 36:11.

+ 4მეფ. 24:20.

+ 4მეფ. 25:1. იერ. 39:1.

+ 4მეფ. 25:3.

+ 4მეფ. 25:5. გოდ. 4:19-20.

+ 4მეფ. 25:6.

+ იერ. 39:6.

+ 4მეფ. 25:7. ეზეკ. 12:3; 17:16.

+ 4მეფ. 25:8.

+ 4მეფ. 25:9. იერ. 39:8.

+ 4მეფ. 25:12.

+ 2ნეშტ. 3:15. იერ. 27:19.

+ 4მეფ. 25:14.

+ 3მეფ. 7:23.

+ 3მეფ. 7:15. 4მეფ. 25:17.

+ 4მეფ. 25:18.

+ 4მეფ. 25:21.

+ ეზრ. 2:64.

+ 4მეფ. 25:27.

იერემიას გოდება
იერემიას გოდება

1. 1

2. 2

3. 3

4. 4

5. 5

1
იერემიას გოდება
წუხილი აოხრებულ იერუსალიმზე

1^1როგორ მარტოდ დამჯდარა ერთდროს ხალხმრავალი ქალაქი! შეიქნა როგორც ქვრივი ერთდროს უდიდესი ხალხთა შორის, ოლქებში მთავარი, დღეს მოხარკე გახდა. +

2მწარედ ტირის ის ღამით, და მისი ცრემლები მის ღაწვებზეა. არ არის მისთვის ნუგეშისმცემელი, ყველა მისმა მეგობარმა, ყველა მისმა მოყვასმა უღალატა მას, მტრად გაუხდა.

3გადაიხვეწა იუდა ჩაგვრისა და დიდი ჯაფის გამო, დასახლდა ხალხებში, ვერ ჰპოვა სიმშვიდე, ყველა მისი მდევარი მისწვდა მას ვიწროებში.

4სიონის გზები მგლოვიარეა, რადგან არავინაა ზეიმზე მომსვლელი. აოხრდა მისი ყველა ჭიშკარი, ხვნეშიან მისი მღვდლები, კვნესიან მისი ქალწულები და მასაც სიმწარე აქვს.

5მისი შემჭირვებელნი თავში მოექცნენ, მისი მტრები არხეინობენ, რადგან უფალმა დაამწუხრა იგი მისი მრავალი დანაშაულის გამო, მისი ბავშვები ტყვეებად მიდიან მტრის წინ.

6და გაეცალა სიონის ასულს მთელი ბრწყინვალება, მისი მთავარნი იმ ირმებივით არიან, საძოვარი რომ ვერ იპოვეს და ღონემიხდილნი გარბიან მდევრის წინ. +

7გაიხსენა იერუსალიმმა ჩაგვრისა და შეურაცხყოფის დღეებში ყველაფერი კარგი, რაც ჰქონდა მას ძველი დღეებიდან, როდესაც დაეცა მისი ერი მტრების ხელით და არ ჰყავდა მას მშველელი, და მისი მტრები იცინოდნენ მისი ნგრევისას.

8ცოდვით შესცოდა იერუსალიმმა, ამის გამო იქცა უწმიდურად, ყველა მისმა პატივისმცემელმა შეიძულა ის, რადგან იხილეს მისი სიშიშვლე. თავადაც ხვნეშის და უკან ტრიალდება. +

9მისი ჭუჭყი მის კალთაზეა, არ გაიხსენა თავისი მომავალი და საოცრად დაეშვა ძირს, არა ჰყავს ნუგეშისმცემელი მას. „დაინახე, უფალო, ჩემი გასაჭირი, რადგან მედიდურობს მტერი.“ +

10მტერმა გაიწვდინა თავისი ხელი მის ყველა საგანძურზე, რადგან დაინახა, რომ მის საკურთხეველში ხალხები შევიდნენ, რომლებზეც ბრძანე, რომ არ შესულიყვნენ შენს კრებულში.

11მთელი მისი ერი ხვნეშის პურის ძებნაში, საჭმელში აძლევენ თავიანთ ძვირფასეულობებს სულის მოსაბრუნებლად! „დაინახე, უფალო, და შეხედე, რადგან დავმცირდი!“

12ეს არაფერია თქვენთან, გზაზე გამვლელნო? შეხედეთ და დაინახეთ, თუ არის სატკივარი მსგავსი ჩემი სატკივარისა, რომელიც მეწია მე, რომლითაც დამამწუხრა მე უფალმა თავისი მძვინვარე რისხვის დღეს? +

13მაღლიდან გამოგზავნა ცეცხლი ჩემს ძვლებზე და მან სძლია მათ. მან გაუშალა ბადე ჩემს ფეხებს, უკან მიმაბრუნა, მიმცა მე აოხრებას და წუხილს დღე-ყოველ. +

14უღელი ჩემი დანაშაულისა დამძიმდა მისი ხელით, დაიწნა, ამოვიდა ჩემს კისერზე, დაასუსტა მან ჩემი ძალა, მიმცა უფალმა მათ ხელთ, არ შემიძლია წამოდგომა.

15გათელა უფალმა ჩვენს შორის ყველა ძლიერი, მოუხმო ჩემს წინააღმდეგ კრებულს ჩემს ჭაბუკთა დასალეწად, როგორც საწნახელში, ისე დაწურა უფალმა ქალწული, იუდას ასული.

16ამაზე ვტირი მე, ჩემი თვალები იღვრება ცრემლად, რადგან გამშორდა ნუგეშისმცემელი, ჩემი სულის მომბრუნებელი. მიტოვებულნი არიან ჩემი ძენი, რადგან გაიმარჯვა მტერმა.

17გაიწვდინა სიონმა თავისი ხელნი – არავინ ჰყავს ნუგეშისმცემელი. უბრძანა უფალმა იაკობის მტრებს შემორტყმოდნენ მას; იერუსალიმი იქცა სისაძაგლედ მათ შორის. +

18სამართლიანია უფალი, რადგან ავუჯანყდი მას! მოისმინეთ, ყველა ხალხებო, და დაინახეთ ჩემი სატკივარი: ჩემი ქალწულნი და ჩემი ჭაბუკნი ტყვეობაში წავიდნენ.

19ვუხმობდი ჩემს მოყვარულთ, მათ კი მომატყუეს მე, ჩემი მღვდლები და ჩემი უხუცესნი ქალაქში იხოცებოდნენ, როდესაც ეძებდნენ საჭმელს, რათა მოებრუნებინათ სული. +

20დაინახე, უფალო, რადგან მიჭირს მე, მიდუღს შიგნეული, ჩემი გული გადამიტრიალდა შიგნით, რადგან ვიურჩე მე: გარედან მახვილი მკლავს, სახლში სიკვდილივითაა. +

21გაიგონეს მათ, რომ ვხვნეში მე – არავინა მყავს ნუგეშისმცემელი. ყველა ჩემმა მტერმა გაიგო ჩემი უბედურება, გაიხარა, რომ შენ ჰქენი ეს. ნეტავ, მოგეყვანა დღე, რომელიც გამოცხადებული გაქვს, და ისინიც ჩემსავით იქნებოდნენ. +

22მოვიდეს მთელი მათი ბოროტება შენს წინაშე და მოექეცი მათ ისე, როგორც მე მომექეცი მთელი ჩემი ცოდვების გამო, რადგან გახშირდა ჩემი კვნესა და წუხს ჩემი გული.

2
წინასწარმეტყველი დასტირის იუდასა და იერუსალიმის გატიალებას

2^1როგორ მოქუფრა უფალმა თავისი რისხვით სიონის ასული, ზეციდან მიწაზე დააგდო ისრაელის მშვენება და არ გაიხსენა თავისი კვარცხლბეკი თავისი რისხვის დღეს. +

2შეუბრალებლად მოსპო უფალმა იაკობის ყველა საცხოვრებელი, თავისი წყრომით დაანგრია იუდას ასულის ციხე-სიმაგრენი, მიწაზე დასცა, შებღალა სამეფო და მისი მთავარნი.

3შემუსრა თავისი გულისწყრომის რისხვით ყოველი რქა ისრაელისა, მტრის წინ უკან დააბრუნა თავისი მარჯვენა და გააღვივა იაკობში, როგორც ცეცხლის ალი, ირგვლივ ყველაფრის შემჭმელი.

4მოზიდა თავისი მშვილდი, როგორც მტერმა, აღმართულია მარჯვენა, როგორც მომხდურისა და დახოცა ყველა თვალის საამური, სიონის ასულის კარავში გადმოღვარა თავისი გულისწყრომა, როგორც ცეცხლი. +

5გახდა უფალი, როგორც მტერი, მოსპო ისრაელი, მოსპო მისი ყველა სასახლე, დაანგრია მისი ციხე-სიმაგრენი და გაამრავლა იუდას ასულის გლოვა და ტირილი.

6ბაღივით გაძარცვა თავისი კარავი, ააოხრა თავისი შესაკრებელი ადგილი, დაავიწყა უფალმა სიონში დღესასწაული და შაბათი, და მოიძულა თავისი წყრომის რისხვით მეფე და მთავარი.

7მიატოვა უფალმა თავისი სამსხვერპლო, მოიძულა თავისი ტაძარი, მტრის ხელთ გადასცა თავის სასახლეთა გალავნები, ხმა გამოსცეს უფლის სახლში, როგორც დღესასწაულის დღეს.

8განიზრახა უფალმა სიონის ასულის გალავანთა დანგრევა, გაიწვდინა საბელი, არ შეაბრუნა ხელი მოსპობისაგან, და გლოვა დასცა მიწაყრილს და გალავანს, ერთად შეიმუსრენ ისინი.

9მიწაში ჩაიძირნენ მისი კარიბჭენი, მოსპო და დალეწა მისი ურდულნი, გაფანტა მისი მეფე და მისი მთავარნი უცხო ხალხებში, არაა რჯული, ვერც მისი წინასწარმეტყველნი პოულობენ წინასწარხილვას უფლისაგან.

10მდუმარედ სხედან მიწაზე სიონის ასულის უხუცესნი, მტვერი წაიყარეს თავზე, ძაძები შემოირტყეს; მიწისკენ დახარეს თავები იერუსალიმის ქალწულებმა.

11დამებინდა ცრემლებით თვალები, ამიდუღდა სული, მიწაზე იღვრება ჩემი გული ჩემი ერის ასულის უბედურების გამო, როდესაც ბავშვებსა და ჩვილებს გული მისდით შიმშილით ქალაქის მოედნებზე. +

12ეტყვიან თავიანთ დედებს „სად არის პური და ღვინო?“ როდესაც გული მისდით ქალაქის ქუჩებში ვით მძიმედ დაჭრილს, როცა სულს ღვრიან დედის მკერდზე. +

13რა დავამოწმო შენზე, ვის შეგადარო, იერუსალიმის ასულო? ვის მიგამსგავსო, რომ განუგეშო, ქალწულო, სიონის ასულო, რადგან ზღვასავით დიდია შენი უბედურება? ვინ განგკურნავს შენ?

14შენი წინასწარმეტყველნი შენთვის წინასწარ ხედავდნენ ამაოს და ტყუილს, და არ ამხელდნენ შენს ურჯულოებას, რათა მოებრუნებინათ შენი ტყვეობა და წინასწარ ხედავდნენ შენთვის ამაო და მაცდუნებელ განგებებს.

15ტაშს უკრავდნენ გამვლელნი შენზე ყველა გზაზე, უსტვენდნენ და თავს აქნევდნენ იერუსალიმის ასულზე: „ნუთუ ეს არის ის ქალაქი, რომელზეც ამბობდნენ: სრულყოფილი მშვენება და შვებაა მთელი ქვეყნისა?“

16დააღო შენზე პირი ყველა შენმა მტერმა, უსტვენენ და კბილს აკრაჭუნებენ, ამბობენ: „გადავყლაპეთ ჩვენ იგი, ნამდვილად ეს დღეა, რომელსაც ველოდით, ვიპოვეთ, ვიხილეთ!“

17აღასრულა უფალმა, რაც განიზრახა, აახდინა თავისი ნათქვამი, რომელიც ბრძანა ძველთაგანვე, დაანგრია და არ შეიბრალა, და გაახარა შენზე მტერი, აღამაღლა შენს მოწინააღმდეგეთა რქა. +

18მათი გული უფალს შეჰკივის, სიონის ასულის გალავანო, ჩამოადინე ცრემლები მდინარესავით დილით და ღამით; ნუ მისცემ შენს თავს მოსვენებას, ნუ შეწყდება ცრემლი შენი თვალის გუგაზე.

19ადექი, შეჰღაღადე ღამით საგუშაგოს დასაწყისში, წყალივით გადმოღვარე შენი გული უფლის წინაშე. მისკენ აღმართე შენი ხელები შენს ჩვილთა სიცოცხლისთვის, შიმშილისაგან სულს რომ ღაფავენ ყოველი ქუჩის თავში.

20დაინახე, უფალო, და შეხედე, ვისთვის გააკეთე ასე? განა ყოფილა რომ ქალები ჭამდნენ ნაყოფს თავიანთი მუცლისას, ჩვილებს, მათ მიერ გამოზრდილთ? განა ყოფილა, რომ უფლის ტაძარში კლავდნენ მღვდელსა და წინასწარმეტყველს?

21ქუჩებში წვანან ყმაწვილი და უხუცესი, ჩემი ქალწულნი და ჩემი ჭაბუკნი მახვილით დაეცნენ, შენი რისხვის დღეს დახოცე ისინი, შეუბრალებლად ამოხოცე.

22როგორც დღესასწაულის დღეს, მოუხმე ყოველი მხრიდან ჩემს დამაფრთხობელთ და არ იყო უფლის რისხვის დღეს არც გაქცეული და გადარჩენილი. ვისაც სათუთად ვუვლიდი და გამოვზარდე, ჩემმა მტერმა გაანადგურა. +

3
იერემია ვერ პოულობს ნუგეშს მწუხარებაში

3^1მე ვარ კაცი, მისი წყრომის კვერთხისაგან ჭირის მნახველი.

2მან წამიყვანა და მატარა ბნელში და არა ნათელში.

3მხოლოდ ჩემს წინააღმდეგ აბრუნებს თავის ხელს ისევ და ისევ მთელ დღეს. +

4დააბერა ჩემი ხორცი და ჩემი კანი, დალეწა ჩემი ძვლები.

5შემომადგა მე და მომიცვა სიმწარითა და შეჭირვებით. +

6ბნელში დამასახლა, როგორც საუკუნოდ მკვდარნი.

7ზღუდე შემომავლო, რომ ვერ გამოვიდე და დაამძიმა ჩემი ბორკილები.

8კიდევაც რომ ვიკივლო და ვუხმო მშველელს, ჩაახშობს ჩემს ვედრებას.

9თლილი ქვებით გადაღობა ჩემი გზები, გაამრუდა ჩემი ბილიკები.

10ჩასაფრებული დათვია ის ჩემთვის, ლომია შეფარებული.

11გააუკუღმართა ჩემი გზები და დამფლითა მე, დამდო მე ტიალად.

12მოზიდა თავისი მშვილდი და მე დამაყენა სამიზნედ ისრისა.

13გაატარა ჩემს თირკმელებში ძენი თავისი კაპარჭისა.

14სასაცილო გავხდი მთელი ჩემი ხალხისა, მათ საშაიროდ მთელ დღეს,

15სიმწარით გამაძღო, აბზინდით დამათრო. +

16ხრეშით დამამტვრევინა კბილები, გამახვია ფერფლში.

17და მშვიდობისგან მიტოვებულ იქნა ჩემი სული, დამავიწყდა კეთილდღეობა.

18და ვთქვი მე: დაიკარგა ჩემი ძალა და ჩემი იმედი უფლისაგან.

19გაიხსენე, უფალო, ჩემი უბედურება და ტანჯვა და სიმწარე.

20იხსენებს და დამცირებულია ჩემში სული. +

21ამას ვუპასუხებ ჩემს გულს, ამის გამო ვესავ,

22რომ უფლის მოწყალება არ დასრულებულა, რომ მისი სიბრალული არ გამოლეულა. +

23განახლდებიან ისინი ყოველ დილით, დიდია შენი ერთგულება.

24ჩემი ხვედრია უფალი, ამბობს ჩემი სული, ამის გამო ვესავ მას.

25კეთილია უფალი მისი მოიმედისთვის, მისი მაძიებელი სულისთვის. +

26სიკეთე მას, ვინც მდუმარედ ელოდება უფლისაგან ხსნას.

27სიკეთე კაცს, რომ ზიდა უღელი თავის სიყმაწვილეში,

28დაჯდეს მარტოდ და მდუმარედ, რადგან მან დაადო მას იგი.

29მტვერში დადოს ის თავისი ბაგე – იქნებ არის იმედი.

30ლოყა მიუშვიროს თავის მცემელს, გაძღეს შერცხვენით.

31რადგან არ მიატოვებს უფალი საუკუნოდ. +

32რადგან, თუ დაამწუხრებს, შეიბრალებს კიდევაც თავისი დიდი მოწყალებით. +

33რადგან არა თავისი ნებით აყენებს ის ტანჯვას და ამწუხრებს ადამიანის ძეთ,

34რომ გათელოს თავის ფეხქვეშ ქვეყნის ყველა ტუსაღი,

35რომ გაამრუდოს კაცის სამართალი უზენაესის წინაშე,

36რომ გააბათილოს ადამიანი მის საქმეში – არ ხედავს ამას უფალი?

37ვინ არის, რომ თქვა და შესრულდა, განა უფალს არ უბრძანებია?

38განა უზენაესის პირიდან არ გამოდის უბედურება და სიკეთე?

39რას ჩივის ცოცხალი ადამიანი? იჩივლოს კაცმა თავის ცოდვებზე.

40მოვძებნოთ ჩვენი გზა და გამოვიძიოთ და მოვბრუნდეთ უფლისაკენ. +

41ავწიოთ ჩვენი გულები ხელებით ღმერთისაკენ ზეცაში.

42ჩვენ შევცოდეთ და ავჯანყდით, შენ არ გვაპატიე.

43შენ შეიმოსე რისხვით და გვდევნე, გვხოცავდი და არ გვიბრალებდი.

44შენ შეიმოსე ღრუბლით, რათა არ მოეღწია ჩვენს ლოცვას.

45ნაგვად და სიბინძურედ გვაქციე ხალხებს შორის.

46დააღო ჩვენზე პირი ყველა ჩვენმა მტერმა.

47შიში და ორმო გვხვდა წილად, ნგრევა და შემუსვრა.

48წყლის ნაკადულებად მდის ცრემლები თვალთაგან ჩემი ერის ასულის შემუსვრის გამო. +

49ჩემი თვალი ცრემლსა ღვრის მუდმივად და განუწყვეტლივ,

50სანამ გადმოხედავს და დაინახავს უფალი ციდან.

51ჩემ თვალს ტანჯვა მოაქვს ჩემი სულისათვის ჩემი ქალაქის ყველა ასულის გამო. +

52ჩიტივით მომინადირეს მე უმიზეზოდ ჩემმა მტრებმა.

53ჩემი ცხოვრება დილეგში დაღუპეს და ქვებს მესროდნენ მე.

54წყალმა გადამიარა თავზე, ვთქვი: „დავიღუპე“.

55შავეთის დილეგიდან ვუხმობდი შენს სახელს, უფალო.

56ისმინე ჩემი ხმა, ნუ მოარიდებ შენს ყურს ჩემს ღაღადს, ჩემს ამოსუნთქვას.

57მომიახლოვდი იმ დღეს, როდესაც მოგიხმე, ამბობდი: „ნუ გეშინია,“

58შენ იცავდი, უფალო, ჩემი სულის საქმეს, შენ იხსენი ჩემი სიცოცხლე.

59დაინახე, უფალო, ხელმრუდეობა ჩემზე, განსაჯე ჩემი საქმე.

60დაინახე მთელი მათი შურისძიება, ყოველი მათი განზრახვა ჩემზე!

61ისმინე მათგან ლანძღვა, უფალო, ყოველი მათი განზრახვა ჩემს წინააღმდეგ.

62ბაგე ჩემს მომხდურთა და მათი ჩანაფიქრი ჩემს წინააღმდეგაა ყოველ დღე.

63შეხედე მათ დაჯდომისას და ადგომისას, დამცინიან მე თავიანთ სიმღერებში.

64მიუზღე მათ მისაგებელი, უფალო, მათი ხელის ნამოქმედარის მიხედვით.

65მიეცი მათ გულის ჯანღი, შენი წყევლა იყოს მათზე.

66დევნე ისინი რისხვაში და გაანადგურე უფლის ცის ქვეშ.

4
უბედურება და შერცხვენა იუდასი

4^1ვაი, როგორ გაშავდა ოქრო, შეიცვალა ხალასი ოქრო, გადაყრილია წმიდის ქვები ყველა ქუჩის თავში.

2სიონის ძვირფასო ძენო, შეფასებულნო ბაჯაღლოთი, როგორ დაემსგავსნენ ისინი თიხის დოქებს, მექოთნის ხელით ნაკეთებს.

3ტურებიც კი იშიშვლებენ ძუძუს, აჭმევენ თავიანთ ლეკვებს! ჩემი ერის ასული კი გასასტიკდა, როგორც სირაქლემა უდაბნოში.

4ძუძუმწოვრის ენა წყურვილისაგან ეკრობა მის სასას, ჩვილნი პურს ითხოვენ, არავინაა მათთვის პურის მომტეხი.

5ნუგბართა მჭამელნი გულწასულნი არიან ქუჩებში, ძოწეულში გაზრდილნი ნეხვს ეხვევიან. +

6და გადააჭარბა ჩემი ერის ასულის ურჯულოებამ სოდომის ცოდვებს, რომელიც მოისპო წამში და ხელი არ შეხებია მას.

7მისი მოწმიდარნი თოვლზე წმიდანი იყვნენ, რძეზე თეთრნი, მათი პირისახე მარჯანზე ღაჟღაჟა იყო, მათი აღნაგობა მსგავსი საფირონისა.

8მურზე შავი გახდა მათი სახე, ვერ იცნობიან ქუჩებში. მათი კანი მიახმა მათ ძვლებს, გაშრა, როგორც ხე. +

9მახვილით დახოცილნი შიმშილით დახოცილებზე ბედნიერნი იყვნენ, ისინი ჭკნებოდნენ განგმირულნი მინდვრის ნაყოფის ნაკლებობით.

10შემბრალებელ ქალთა ხელები ხარშავდნენ თავიანთ შვილებს, ისინი მათთვის საჭმელი იყო ჩემი ასულის დაღუპვის დღეს.

11დაასრულა უფალმა თავისი გულისწყრომა, გადმოღვარა თავისი რისხვის ალი, და დაანთო ცეცხლი სიონზე, რომელმაც შეჭამა მისი საძირკვლები.

12არ სწამდათ ქვეყნის მეფეებს და ქვეყნიერების არც ერთ მცხოვრებს, რომ შემაჭირვებელი და მტერი მოვიდოდა იერუსალიმის კარიბჭეებთან.

13მის წინასწარმეტყველთა ცოდვების გამო, მის მღვდელთა ურჯულოების გამო, რომ ღვრიდნენ მის შიგნით წმიდათა სისხლს.

14ისინი ბრმად ხეტიალობდნენ ქუჩებში, იბილწებოდნენ სისხლით ისე, რომ ვერავინ ეხებოდა მათ სამოსელს.

15„მომშორდი ბილწო!“ – უყვიროდნენ მათ. – „მომშორდით, მომშორდით, არ შემეხოთ!“ ასე ხეტიალობდნენ და დაწანწალებდნენ ისინი, ხალხებში კი ამბობდნენ: „აღარ იცხოვრებენ აქ.“

16უფლის პირმა გაფანტა ისინი და აღარ შეხედავს მათ მეტად, მღვდლებს პატივს არ სცემდნენ ისინი, უხუცესებს არ ინდობდნენ, +

17მოიქანცნენ ჩვენი თვალები შემწეობის ამაო მოლოდინში, ჩვენი საგუშაგო კოშკიდან ველოდით ხალხს, რომელმაც ვერ გვიხსნა.

18უსაფრდებოდნენ ჩვენს ნაბიჯებს, რომ არ გაგვევლო ჩვენს ქუჩებში, მოახლოვდა ჩვენი ბოლო, აივსო ჩვენი დღეები, რადგან მოვიდა ჩვენი ბოლო.

19ცის არწივებზე მსუბუქნი იყვნენ ჩვენი მდევარნი, მთებზე გვდევდნენ ჩვენ, უდაბნოში გვისაფრდებოდნენ.

20სუნთქვა ჩვენი ნესტოებისა, უფლის ცხებელი, გაება მათ მახეში, ვისზეც ვამბობდით: „მის ჩრდილში ვიცოცხლებთ ხალხთა შორის“.

21იმხიარულე და იხარე, ედომის ასულო, ყუცის ქვეყანაში მცხოვრებო, შენც შეგხვდება თასი, დათვრები და გაშიშვლდები.

22დასრულდა შენი ურჯულოება, სიონის ასულო, აღარ გაგდევნის მეტად, დაგსჯის შენი ურჯულოების გამო, ედომის ასულო, გამოაჩენს შენს ცოდვებს.

5

ვედრება ჩაგრული ხალხისა

5^1გაიხსენე, უფალო, რა დაგვემართა ჩვენ, შეხედე და იხილე ჩვენი შერცხვენა. +

2ჩვენი სამკვიდრებელი უცხოებს ერგოთ, ჩვენი სახლები – გადამთიელებს.

3დავობლდით, აღარ გვყავს მამა, ჩვენი დედები ქვრივებივით არიან.

4ჩვენი წყაროებიდან ვერცხლადა ვსვამთ, ჩვენი ხეებიც სასყიდლით გვხვდება. +

5კისერში კვრით გვდევნიან; დავიქანცეთ, არ გვასვენებენ.

6ეგვიპტეს გავუწვდინეთ ხელი, აშურს – პურით გასაძღომად.

7ჩვენმა მამებმა შესცოდეს და აღარ არიან, ჩვენ კი მათ უკეთურებათა გამო ვიტანჯებით.

8მონები ბატონობენ ჩვენზე, არავინ არის, რომ დაგვიხსნას მათი ხელიდან.

9სულის გაწირვით საფასურად ვშოულობთ ჩვენს პურს, უდაბნოს მახვილის გამო.

10ღუმელივითაა გავარვარებული ჩვენი კანი შიმშილის ხვატით.

11გააუპატიურეს ქალები სიონში და ქალწულნი – იუდას ქალაქებში.

12მთავრებს მათი ხელებით ჰკიდებდნენ, უხუცესებს არ სცემდნენ პატივს.

13ჭაბუკნი დოლაბს ეზიდებოდნენ და ყმაწვილნი ხის ტვირთ ქვეშ ეცემოდნენ.

14უხუცესნი აიყარნენ კარიბჭეთაგან, შეწყვიტეს ჭაბუკებმა თავიანთი სიმღერა.

15შეწყდა მხიარულება ჩვენი გულისა, გლოვად იქცა ჩვენი ფერხული.

16დაცვივდა გვირგვინები ჩვენი თავებიდან, ვაი ჩვენ, შევცოდეთ!

17ამის გამო წუხდა ჩვენი გული, ამის გამო დაგვიბნელდა თვალები,

18რომ აოხრდა სიონის მთა, მელიები დადიან მასზე.

19შენ, უფალო, საუკუნოდ მყოფობ, შენი ტახტი იდგმება თაობიდან თაობამდე.

20რატომ დაგვივიწყე სამარადისოდ, დაგვტოვე ასე დიდხანს?

21მოგვაბრუნე, უფალო, შენსკენ და ჩვენც განაახლე ჩვენი დღეები, როგორც უწინ, +

22ნუთუ საბოლოოდ მოგვიძულე და მეტისმეტად მრისხანებ ჩვენზე?

+ გოდ. 5:8.

+ იერ. 13:20.

+ იერ. 13:22; 30:14.

+ რჯლ. 32:29. ლუკ. 19:42.

+ იობ. 19:21. ეს. 1:6. დან. 9:12. ლუკ. 22:44.

+ ეზეკ. 12:13. ოს. 7:12.

+ იერ. 4:31. გოდ. 1:8.

+ იერ. 14:3; 30:14. გოდ. 2:10.

+ რჯლ. 32:25. ფსალმ. 24:17. ლუკ. 21:26.

+ იერ. 49:12. გოდ. 1:16.

+ ფსალმ. 87:5. გოდ. 4:1. ეზეკ. 7:8. აბდ. 1:4,7.

+ ფსალმ. 7:13. გოდ. 3:12.

+ რჯლ. 32:25. იერ. 44:7. გოდ. 1:16.

+ ეზეკ. 4:17.

+ ლევ. 26:17. რჯლ. 28:15.

+ გოდ. 1:15.

+ იობ. 19:21.

+ იერ. 9:15.

+ იობ. 9:18.

+ მარკ. 15:23.

+ ნეემ. 9:31. ფსალმ. 85:13. იოან. 3:16.

+ ფსალმ. 33:9. აბაკ. 2:3.

+ ფსალმ. 76:8.

+ ფსალმ. 29:6. ეს. 54:7-8. მიქ. 7:18.

+ იერ. 3:23. 1კორ. 11:28.

+ იერ. 14:17.

+ გოდ. 1:16.

+ გამოცხ. 6:5-6.

+ ლევ. 26:16. გოდ. 3:4. ეზეკ. 37:11.

+ გოდ. 5:12.

+ ეზეკ. 5:14.

+ ეზეკ. 4:16.

+ იერ. 31:18.

ეზეკიელი
ეზეკიელი

1

2

3

4

5

6

7

8

9

10

11

12

13

14

15

16

17

18

19

20

21

22

23

24

25

26

27

28

29

30

31

32

33

34

35

36

37

38

39

40

41

42

43

44

45

46

47

48

1
ეზეკიელის წიგნი
შესავალი

1^1როცა ოცდამეათე წელს, მეოთხე თვის მეხუთე დღეს მე დევნილთა შორის ვიყავი ქებარის მდინარის ნაპირზე, გაიხსნა ცა და ვიხილე ღვთიური ჩვენებანი. +

2თვის მეხუთე დღეს, მეხუთე წელს მეფე იეჰოაქინის განდევნიდან +

3იყო სიტყვა უფლისა მღვდელ ეზეკიელისადმი, ბუზის ძისა ქალდეველთა ქვეყანაში, მდინარე ქებარის ნაპირზე. და იყო იქ მასზე უფლის ხელი. +

4და მე ვიხილე, აჰა, გრიგალი მოვიდა ჩრდილოეთიდან, დიდი ღრუბელი და აელვარებული ცეცხლი, და იყო კაშკაში მის ირგვლივ და მის შიგნიდან, როგორც ფოლადის ელვარება ცეცხლში. +

5და მის შიგნიდან გადმოვიდნენ მსგავსნი ოთხი ცხოველისა. და მათი შესახედაობა ადამიანის მსგავსი იყო.

6და თითოეულ მათგანს ოთხი სახე და ოთხი ფრთა ჰქონდა. +

7მათი ფეხები სწორი იყო და მათ ფეხთა ტერფი იყო მსგავსი ხბოს ფეხის ტერფისა. და ბრწყინავდნენ, როგორც ლაპლაპა სპილენძი.

8და ადამიანის ხელები იყო მათი ფრთების ქვეშ, ოთხივე მხარეზე. და სახე და ფრთები ოთხივეს ჰქონდათ.

9ერთმანეთს ეხებოდა მათი ფრთები, არ ტრიალდებოდნენ სიარულისას, თითოეული თავისი სახის მიმართულებით მიდიოდა.

10შესახედაობა მათი სახისა: სახე ადამიანისა და სახე ლომისა ოთხივეს ჰქონდათ მარჯვნივ და სახე ხარისა – ოთხივეს მარცხნივ, და სახე არწივისა ჰქონდა ოთხივეს. +

11მათი ფრთები გაყოფილი იყო ზევიდან, თითოეულს ორი ფრთა აერთებდა ერთმანეთთან და ორი ფარავდა მათ ტანს.

12თითოეული თავისი სახის მიმართულებით მიდიოდა იქ, საითაც სურვილი ჰქონდათ წასვლისა. მიდიოდნენ, არ ტრიალდებოდნენ სიარულისას.

13შესახედაობა ამ ცხოველთა: მათი შესახედაობა – როგორც ცეცხლმოკიდებული ნაკვერცხლისა, მსგავსი ჩირაღდნებისა. ცეცხლი მიმოდიოდა ცხოველებს შორის და ბრწყინვა ჰქონდა ცეცხლს და ცეცხლიდან ელვა გამოდიოდა.

14ცხოველები გარბოდნენ იქით-აქეთ, მსგავსად ელვისა. +

15და მე შევხედე ცხოველებს და აჰა, თითო ბორბალი იყო მიწაზე ცხოველებთან, ოთხივე სახისთვის. +

16შესახედაობა ამ ბორბლებისა და მათი ნაკეთობა მსგავსი იყო ქრიზოლითისა. და ერთი სახე ჰქონდა ოთხივეს. მათი შესახედაობა და მათი ნაკეთობა ისეთი იყო, როგორც ბორბალში ჩადებული ბორბლისა. +

17თავიანთი ოთხი მხრის მიმართულებით თავიანთი სვლით მიდიოდნენ, არ ტრიალდებოდნენ სვლისას.

18და მათი ბორბლის ფერსოები მაღალი იყო და საშინელი. და მათი ბორბლის ფერსოები სავსე იყო თვალებით ოთხივეს გარშემო. +

19და როდესაც ცხოველები მიდიოდნენ, ბორბლებიც მიდიოდნენ მათთან და ცხოველთა მიწიდან აწევისას, ბორბლებიც იწეოდნენ.

20საითაც გაიწევდა სული წასასვლელად, იქით მიდიოდნენ, სადაც არ უნდა გაეწია წასასვლელად, ბორბლებიც იწეოდნენ მათ კვალობაზე, რადგან ცოცხალი სული იყო ბორბლებში. +

21მათი სვლისას მიდიოდნენ ისინიც და გაჩერებისას ისინიც ჩერდებოდნენ. მათი აწევით იწეოდნენ ბორბლები მიწიდან მათ კვალობაზე, რადგან ცოცხალი სული იყო ბორბლებში,

22ცხოველთა თავზე იყო ცის თაღის მსგავსი, როგორც საშინელი ყინული, გადმოხრილი მათ თავებზე მაღლიდან.

23თაღის ქვეშ მათი ფრთები გასწორებული იყო ერთიმეორესთან. ერთს ორი ფრთა უფარავდა სხეულს ერთი მხრიდან და ერთს ორი ფრთა – მეორე მხრიდან.

24და მესმოდა მათი ფრთების ხმა, როგორც ხმა მრავალი წყლისა, როგორც ხმა ყოვლადძლიერისა მათი სვლისას, ხმა ღრიანცელისა, როგორც ხმა ბანაკისა. გაჩერებისას კეცავდნენ თავიანთ ფრთებს. +

25და ისმოდა ხმა თაღის ზემოდან, რომელიც მათ თავს ზემოთ იყო. გაჩერებისას კეცავდნენ თავიანთ ფრთებს.

26და თაღის ზემოთ, რომელიც თავსზეით ჰქონდათ, იყო მსგავსი საფირონის ქვისა, მსგავსი ტახტისა, და ამ ტახტის მსგავსზე იყო ადამიანის მსგავსი სახება, მის მაღლა. +

27და მე ვიხილე თითქოსდა სინათლე, ცეცხლის სახებასავით მის შიგნით და ირგვლივ, მისი წელის სახებიდან და მაღლა. და მისი წელის სახებიდან და დაბლა ვიხილე ცეცხლის სახებასავით და ნათება იყო მის ირგვლივ. +

28როგორც სახება ცისარტყელასი, რომელიც ღრუბელშია წვიმიან დღეს, ასეთი სახება ჰქონდა ამ ნათებას ირგვლივ. ეს იყო სახება მსგავსი უფლის დიდებისა. და როცა ვიხილე ეს, პირქვე დავემხე და მომესმა მოლაპარაკის ხმა.

2

წინასწარმეტყველის მიხმობა და მისი სულით ავსება

2^1და მან მითხრა: „ძეო კაცისავ! დადექი ფეხზე და დაგელაპარაკები.“ +

2და შემოვიდა ჩემში სული, როდესაც ის მელაპარაკებოდა, და დამაყენა ფეხზე, და მე ვუსმენდი ჩემთან მოლაპარაკეს.

წინასწარმეტყველს დავალება მაღლიდან აქვს მიცემული

3და მითხრა: „ძეო კაცისავ! მე გგზავნი ისრაელის ძეებთან, მეამბოხე ხალხთან, რომლებიც ამბოხდნენ ჩემს წინააღმდეგ. ისინი და მათი მამები სცოდავდნენ ჩემს წინააღმდეგ დღევანდელ დღემდეც კი. +

4ეს ძენი სახეჯიუტნი და გულსასტიკნი არიან. მე გგზავნი მათთან და უთხარი მათ: ‘ასე თქვა უფალმა ღმერთმა!’ +

5და თუ მოისმენენ ან არა – რადგან მეამბოხე სახლია ისინი, მაინც მიხვდებიან, რომ წინასწარმეტყველი იყო მათ შორის. +

6შენ კი, ძეო კაცისავ! ნუ შეგეშინდება მათი და მათი ლაპარაკისაც, თუმცა ძეძვები და ეკლები არიან შენთვის, და მორიელებზე ზიხარ. მათი ლაპარაკის ნუ შეგეშინდება და მათ სახეთაგან ნუ შეკრთები, რადგან მეამბოხე სახლია ისინი. +

7და ეტყვი ჩემს სიტყვებს მათ, მოისმენენ თუ არ მოისმენენ, რადგან მეამბოხენი არიან ისინი.

8შენ კი, ძეო კაცისავ! მოისმინე, რასაც მე გეტყვი: ნუ იქნები მეამბოხე, როგორც მეამბოხე სახლი, გააღე შენი პირი და ჭამე, რასაც მე მოგცემ.“ +

9და მე ვიხილე ხელი, გამოწვდილი ჩემსკენ და მასში – გრაგნილი წიგნისა. +

10და მან გაშალა იგი ჩემს წინაშე. და ის გრაგნილი დაწერილი იყო წინა მხრიდან და უკანა მხრიდან. და ეწერა მასზე მოთქმა და კვნესა და ტირილი.

3
ეზეკიელი დაყენებულია ისრაელის სახლის გუშაგად

3^1და მან მითხრა მე: „ძეო კაცისავ, რასაც იპოვი, ჭამე, ჭამე ეს გრაგნილი და წადი, ელაპარაკე ისრაელის სახლს.“ +

2და გავაღე მე პირი და მან შემაჭამა ეს გრაგნილი.

3და მითხრა მე: „ძეო კაცისავ! გამოკვებე შენი მუცელი და გაავსე შენი შიგნეული ამ გრაგნილით, რომელსაც მე გაძლევ შენ.“ და მე შევჭამე ის და მეტკბო პირში, როგორც თაფლი. +

4და მითხრა მე: „ძეო კაცისავ! წადი, მიდი ისრაელის სახლში და ელაპარაკე მათ ჩემი სიტყვებით,

5რადგან არა გაურკვეველი მეტყველებისა და მძიმე ენის ხალხთან ხარ გაგზავნილი, არამედ ისრაელის სახლთან. +

6არა მრავალ გაურკვეველი მეტყველებისა და მძიმე ენის ხალხებთან, რომელთა ლაპარაკსაც ვერ გაიგებ. იმათთან რომ გამეგზავნე, ისინიც კი მოგისმენდნენ შენ,

7მაგრამ ისრაელის სახლი არ ისურვებს მოგისმინოს, რადგან მათ არ სურთ ჩემი მოსმენა, რადგან მთელი ისრაელის სახლი შუბლსასტიკი და გულჯიუტია. +

8აჰა, მე გავხადე შენი სახე მაგარი მათი სახეების პირისპირ, შენი შუბლი – მაგარი მათი შუბლების პირისპირ. +

9ალმასივით, რომელიც ქვაზე მაგარია, გავხადე შენი შუბლი. ნუ შეგეშინდება მათი და ნუ შეკრთები მათ სახეთაგან, რადგან მეამბოხე სახლია ისინი.“ +

10და მითხრა მე: „ძეო კაცისავ! ყოველი ჩემი სიტყვა, რომელსაც მე გეტყვი, შენს გულში მიიღე და შენი ყურით მოისმინე.

11და წადი, მიდი გადასახლებულებთან, შენი ხალხის შვილებთან, და ელაპარაკე მათ და უთხარი: ‘ასე თქვა უფალმა ღმერთმა – მოისმენენ თუ არ მოისმენენ.’“ +

12და წამიყვანა მე სულმა და მომესმა ჩემს უკან ხმა, ძლიერი ხმაური: „კურთხეულია უფლის დიდება მისი ადგილიდან,“ +

13და ხმა ცხოველთა ფრთებისა, რომლებიც ერთმანეთს ეხლებოდნენ, და ხმა ბორბლებისა მათ გვერდით და ხმა ძლიერი ხმაურისა.

14და სულმა ამიტაცა მე და წამიყვანა, და წავედი მე გამწარებული და გაჯავრებული სულით, და უფლის ხელი მტკიცედ იყო ჩემზე.

15და მოვედი გადასახლებულებთან თელ-აბიბში, მსხდომებთან მდინარე ქებართან, და სადაც ისინი ისხდნენ, იქ დავჯექი შვიდ დღეს მათ შორის გაოგნებული.

16და შვიდი დღის ბოლოს იყო სიტყვა უფლისა ჩემს მიმართ:

17„ძეო კაცისავ! ისრაელის სახლის გუშაგად დაგაყენე და ჩემი პირიდან მოისმენ სიტყვას და გააფრთხილებ მათ ჩემგან. +

18როდესაც მე ვეტყვი ბოროტმოქმედს: ‘მოკვდები!’ და შენ არ გააფრთხილებ მას მისი ბოროტი გზების გამო, რათა გადარჩეს, ის ბოროტმოქმედი თავის ურჯულოებაში მოკვდება, მის სისხლს კი შენი ხელიდან მოვიკითხავ. +

19მაგრამ თუ გააფრთხილე ბოროტმოქმედი და ის არ მოიქცა თავისი ბოროტმოქმედებიდან და თავისი ბოროტი გზიდან, ის თავის ურჯულოებაში მოკვდება, შენ კი შენს სულს იხსნი. +

20და თუ მართალი განდგება თავისი სიმართლიდან და იქმს უსამართლობას, მაშინ მე დავდებ მის წინაშე დაბრკოლებას და მოკვდება იგი, რადგან არ გააფრთხილე. ის თავის ცოდვაში მოკვდება და არ მოიხსენება მისი მართალი საქმენი, რომელნიც გაუკეთებია. მის სისხლს კი შენი ხელიდან მოვიკითხავ. +

21შენ კი, თუ გააფრთხილებ მართალს, რომ არ შესცოდოს, და არ შესცოდავს, გადარჩება, რადგან გაფრთხილდა. შენ კი იხსნი შენს სულს.“

22და იყო ჩემზე იქ ხელი უფლისა და მითხრა: „ადექი, გადი ხეობისაკენ და იქ დაგელაპარაკები.“

23ავდექი და გავედი ხეობისაკენ და აჰა, უფლის დიდება იდგა იქ, მსგავსი დიდებისა, რომელიც ვიხილე მდინარე ქებარის ნაპირზე. და პირქვე დავემხე. +

24და შემოვიდა ჩემში სული და დამაყენა ფეხზე, და მელაპარაკა და მითხრა: „წადი, ჩაიკეტე შენს სახლში. +

25და შენ, ძეო კაცისავ! აჰა, დაგადებენ ბორკილებს და შეგკრავენ ამით, და ვერ დააღწევ მათ თავს. +

26და შენს ენას მივაკრავ შენს სასას და დამუნჯდები, და აღარ ეყოლები მათ მამხილებელ კაცად, რადგან მეამბოხე სახლია ისინი. +

27და როცა დაგელაპარაკები, გავხსნი შენს პირს და ეტყვი მათ: ‘ასე თქვა უფალმა ღმერთმა: მსმენელმა ისმინოს! ვისაც არ სურს, ნუ მოისმენს, რადგან მეამბოხე სახლია ისინი!’“ +

4
ნიშანი იერუსალიმის გარემოცვისა

4^1„და შენ, ძეო კაცისავ, აიღე შენთვის აგური და დაიდე წინ და დახაზე მასზე ქალაქი იერუსალიმი.

2და გამოხატე მისი ალყა, ააშენე მის წინააღმდეგ სიმაგრე და აღმართე მის წინააღმდეგ მიწაყრილი, და განალაგე მის წინააღმდეგ ბანაკები, და შემოაწყვე მის წინააღმდეგ ირგვლივ კედლის სანგრევი მანქანები. +

3შენ კი, აიღე შენთვის რკინის ტაფა და დადგი იგი რკინის კედლად შენსა და ქალაქს შორის, და მიმართე შენი პირი მისკენ და ალყაში იქნება, და შემოარტყი ალყა. ეს იქნება ნიშანი ისრაელის სახლისათვის.

4და დაწექი მარცხენა გვერდზე და დადე ისრაელის სახლის ურჯულოება მასზე. და რამდენ დღესაც იწვები მასზე, იმდენ ხანს ატარებ მათ ურჯულოებას.

5და მე დაგიწესე მათი ურჯულოების წლები დღეების რიცხვის მიხედვით: სამას ოთხმოცდაათი დღე. და ატარებ ურჯულოებას ისრაელის სახლისა.

6და შეასრულე ეს და დაწექი მეორედ შენს მარჯვენა გვერდზე და ატარე ურჯულოება იუდას სახლისა ორმოც დღეს. ერთი დღე ერთი წლისთვის მოგეცი მე. +

7იერუსალიმის ალყისაკენ მიმართე შენი პირი და შიშველი მკლავი და იწინასწარმეტყველე მასზე.

8და მე დაგადებ შენ ბორკილებს და ვერ გადატრიალდები ერთი გვერდიდან მეორე გვერდზე შენი ალყის დღეების დასრულებამდე. +

9შენ კი, აიღე შენთვის ხორბალი და ქერი, ცერცვი და ოსპი, ფეტვი და ასლი და ჩაყარე ერთ ჭურჭულში და გაიკეთე ისინი შენ პურად. იმ დღეთა რიცხვის მიხედვით, რამდენსაც შენ იწვები შენს გვერდზე, სამას ოთხმოცდაათ დღეს, ჭამე იგი.

10საჭმელი, რომელსაც შენ შეჭამ, წონით ოც შეკელს დღეში, ჟამიდან ჟამზე ჭამე.

11და წყალი წყვით სვი, მეექვსედი ჰინი, ჟამიდან ჟამზე სვი.

12და ქერის კვერად ჭამე იგი და ადამიანის განავალში გამოაცხვე მათ თვალწინ.“

13და თქვა უფალმა: „ასე შეჭამენ ისრაელის ძენი თავიანთ უწმიდურ პურს იმ ხალხებში, რომლებთანაც განვდევნი მათ.“ +

14და ვთქვი: „ოჰ, უფალო, ღმერთო! აჰა, ჩემი სული არ შებილწულა და მძორი და ნამხეცავი არ მიჭამია ჩემი სიჭაბუკიდან დღემდე და ჩემს პირში არ ჩასულა ბინძური ხორცი.“ +

15და მან მითხრა: „ნახე! მე მოგეცი შენ ძროხის სკორე ადამიანის განავალის ნაცვლად და მათზე მოამზადე შენი პური.“

16და კიდევ მითხრა: „ძეო კაცისავ! აჰა, მე დავლეწავ პურის არგანს იერუსალიმში და ისინი შეჭამენ პურს წონით და დარდით, და წყალს წყვითა და სასოწარკვეთილებით შესვამენ. +

17რათა მოაკლდეთ მათ პური და წყალი, და შეძრწუნდნენ კაცი და მისი მახლობელი და დალპნენ თავიანთ ურჯულოებაში.“ +

5
იგავი მჭრელ მახვილზე

5^1„შენ კი, ძეო კაცისავ! აიღე შენთვის მჭრელი მახვილი, დალაქთა სამართებელი აიღე შენთვის და გადაატარე შენს თავზე და შენს წვერზე და აიღე შენთვის ასაწონი სასწორი და გაანაწილე თმა.

2მესამედი კოცონზე დაწვი ქალაქის შუაგულში ალყის დღეების დასრულებისას. და აიღე მესამედი და მახვილით დაკეპე ქალაქის ირგვლივ, მესამედი ქარში გაფანტე და მე გავაშიშვლებ მახვილს მათ უკან.

3აიღე იქიდან მცირეოდენი და მიაბი ისინი შენი ტანსაცმლის კიდეს. +

4და მათგან აიღე კიდევ და ჩაყარე ისინი ცეცხლში და დაწვი ისინი ცეცხლში და გამოვა იქიდან ცეცხლი მთელ ისრაელის სახლზე.

5და თქვა უფალმა ღმერთმა: ‘ეს იერუსალიმია! ხალხებს შორის დავადგინე იგი და მის ირგვლივ – ქვეყნები.

6ის კი წინაღუდგა ჩემს სამართალს და შესცოდა სხვა ხალხებზე მეტად და წინაღუდგა ჩემს წესებს იმ ქვეყნებზე უარესად, რომლებიც მის ირგვლივაა, რადგან ჩემი სამართალი შეიჯავრეს და ჩემი წესებით არ იარეს.’ +

7ამიტომ ასე ამბობს უფალი, ღმერთი: რადგან თქვენს სიშმაგეში გადააჭარბეთ სხვა ხალხებს, რომლებიც თქვენს ირგვლივაა და ჩემი წესებით არ იარეთ და ჩემი სამართალი არ ჰყავით, და არც სხვა ხალხების სამართალი, რომლებიც თქვენს ირგვლივაა, არ ჰყავით. +

8ამიტომ ასე ამბობს უფალი ღმერთი: აჰა, მეც შენს წინააღმდეგ ვიქნები და შენს შიგნით ვყოფ სამართალს ხალხების თვალწინ. +

9და გაგიკეთებ იმას, რაც არ გამიკეთებია და რის მსგავსსაც არ გავაკეთებ კვლავ ყველა შენი სისაძაგლის გამო.

10ამიტომ მამები შეჭამენ შვილებს შენს შორის და შვილები შეჭამენ თავიანთ მამებს, და ვყოფ შენში სამართალს და გავფანტავ მთელ შენს ნატამალს ყველა ქარისაკენ. +

11‘როგორც ცოცხალი ვარ!’ – სიტყვა უფალი ღმერთისა, – ‘მართლაც იმიტომ, რომ ჩემი საკურთხეველი შებილწე შენი ყოველი სისაძაგლით და შენი ყოველი საზიზღრობით, და მეც დაგამცირებ შენ და არ შეგიცოდებს ჩემი თვალი და არც მე შეგიბრალებ. +

12შენი მესამედი შავი ჭირით მოკვდება და შიმშილით დაიღუპება შენს შორის, მესამედი მახვილით დაეცემა შენს ირგვლივ, მესამედს ყველა ქარისკენ გავფანტავ და მახვილს გავაშიშვლებ მათ უკან. +

13და დასრულდება ჩემი რისხვა და დავაცხრობ ჩემს გულისწყრომას მათზე, და დავწყნარდები და გაიგებენ, რომ მე, უფალი, ვლაპარაკობდი ჩემი ეჭვიანობისას, მათზე ჩემი რისხვის დასრულებისას. +

14და მიგცემ შენ ასაოხრებლად და შესარცხვენად ხალხებში, რომლებიც შენს ირგვლივაა, ყოველი გამვლელის თვალში. +

15და იქნება ეს შესარცხვენად და დასაცინად, და მაგალითად და გასაოცებლად ხალხებისათვის, რომლებიც შენს ირგვლივაა, როდესაც ვყოფ შენში სამართალს გულისწყრომასა და რისხვაში და რისხვის საყვედურებში. მე, უფალმა, ვილაპარაკე. +

16მათზე შიმშილის ულმობელი ისრების გაგზავნისას, რომლებიც დასაღუპავად იქნებიან, როდესაც გავგზავნი მათ თქვენს დასაღუპავად, და შიმშილს გავაძლიერებ თქვენზე და დაგილეწავთ თქვენ პურის არგანს. +

17და გამოვგზავნი თქვენზე შიმშილს და მხეცებს, და დარჩები უშვილოდ, და შავი ჭირი და სისხლი გაივლის შენში, და მახვილს მოვაწევ შენზე. მე, უფალმა, ვილაპარაკე!’“ +

6

ისრაელის მთებისაკენ მოქცევა

6^1და იყო სიტყვა უფლისა ჩემს მიმართ:

2„ძეო კაცისავ! მიმართე შენი პირი ისრაელის მთებისაკენ და უწინასწარმეტყველე მათ, +

3და უთხარი: ‘მთანო ისრაელისა! ისმინეთ სიტყვა უფალი ღმერთისა: ასე უთხრა უფალმა ღმერთმა მთებს, ბორცვებს, ხევებსა და ხეობებს: აჰა, მე მომაქვს თქვენზე მახვილი და მოვსპობ თქვენს სამსხვერპლო გორაკებს. +

4და დაინგრევა თქვენი სამსხვერპლოები და დაილეწება თქვენი მზის სვეტები და დაეცემიან თქვენი დახოცილები თქვენი კერპების წინ. +

5და დავყრი ისრაელის ძეთა გვამებს მათი კერპების წინ და გავფანტავ თქვენს ძვლებს თქვენი სამსხვერპლოების ირგვლივ.

6ყველა თქვენი საცხოვრებელი ქალაქი აოხრდება და გორაკები გატიალდება, რათა აოხრდეს და დაინგრეს თქვენი სამსხვერპლოები, და დაილეწოს და მოისპოს თქვენი კერპები და განადგურდეს თქვენი მზის სვეტები და აღმოიფხვრას თქვენი ქმნილებანი.

7და დაეცემიან დახოცილები თქვენს შორის და გაიგებთ, რომ მე ვარ უფალი. +

უფალი დაიფარავს დარჩენილთ

8და მე დავტოვებ ნარჩენს, გეყოლებათ თქვენ მახვილს გადარჩენილნი, როდესაც ქვეყნებში გაიფანტებით. +

9და გამიხსენებენ მე თქვენი გადარჩენილები ხალხებში, სადაც იქნებიან დატყვევებულნი, როდესაც მე შევმუსრავ მათ მეძავ გულს, რომელიც განდგა ჩემგან, და მათ თვალებს, რომელნიც მეძაობდნენ თავიანთ კერპებთან. და შეზიზღდებათ საკუთარი თავი იმ ბოროტების გამო, რასაც ჩადიოდნენ მთელ თავიანთ სისაძაგლეებთან. +

10და გაიგებენ, რომ მე ვარ უფალი, ამაოდ არ ვამბობდი, რომ მოვაწევდი მათ ამ უბედურებას.’“

ქვეყანა გადაცემულია გასატიალებლად

11ასე თქვა უფალმა ღმერთმა: „შემოჰკარი ხელი და დააბაკუნე ფეხი და თქვი: ‘ოჰ, უბედურება!’ ისრაელის სახლის ყველა ბოროტეული სისაძაგლისათვის, რადგან დაეცემიან მახვილით, შიმშილითა და შავი ჭირით. +

12შორსმყოფი შავი ჭირით მოკვდეს და ახლომყოფი მახვილით დაეცეს, და გადარჩენილი და ალყაშემორტყმული შიმშილით მოკვდეს. და დავასრულებ ჩემს რისხვას მათზე. +

13და გაიგებთ, რომ მე ვარ უფალი, როდესაც თქვენი დახოცილები დაეცემიან თავიანთ კერპებს შორის, თავიანთი სამსხვერპლოების ირგვლივ, ყველა მაღალ გორაკზე, ყველა მთის თხემზე და ყველა ამწვანებული ხის ქვეშ და ყველა დატოტვილი მუხის ქვეშ, ადგილას, სადაც მიჰქონდათ საყნოსავი კეთილსურნელება თავიანთი კერპებისათვის. +

14და გავიწვდენ ჩემს ხელს მათზე და ვაქცევ იმ ქვეყანას ოხრად და ტიალად დიბლათაიმის უდაბნოზე უარესად, ყოველ მათ საცხოვრებელში და გაიგებენ, რომ მე ვარ უფალი.’“ +

7
ღმერთის საშინელი მსჯავრი დაატყდა ისრაელს

7^1და იყო სიტყვა უფლისა ჩემს მიმართ:

2„შენ კი, ძეო კაცისავ, თქვი: ასე უთხრა უფალმა ღმერთმა ისრაელის მიწას: ‘დასასრული! დასასრული მოვიდა ქვეყნის ოთხ კიდეზე. +

3ახლა დასასრულია შენზეც. და გამოგიგზავნი ჩემს რისხვას შენ და განგსჯი შენი გზებისამებრ და აგკიდებ შენ ყველა შენს სისაძაგლეს.

4და არ შეგიცოდებს ჩემი თვალი და არ შეგიბრალებ, რადგან შენი გზებისამებრ მოგიზღავ! და შენი სისაძაგლენი შენში იქნება და გაიგებთ, რომ მე ვარ უფალი!’“ +

5და თქვა უფალმა ღმერთმა: „უბედურება, გაუგონარი უბედურება მოდის.

6დასასრული მოვიდა. მოვიდა დასასრული. გაფრთხილდი, გამოიღვიძა და შენზე მოდის!

7მოვიდა რიგი შენზე, ამ ქვეყნის მცხოვრებო, მოვიდა ჟამი, მოახლოებულია ეს დღე, შფოთისა და არა მთების მხიარული ყიჟინისა.

8ახლა მალე გადმოვანთხევ ჩემს გულისწყრომას შენზე და დავასრულებ ჩემს რისხვას შენს მიმართ, და განგსჯი შენი გზებისაებრ და აგკიდებ შენ ყველა შენს სისაძაგლეს. +

9და არ შეგიცოდებს ჩემი თვალი და არ შეგიბრალებ, შენი გზებისამებრ მოგიზღავ. და შენი სისაძაგლენი შენში იქნება და გაიგებთ, რომ მე, უფალი გცემთ.“ +

10გაფრთხილდით, ეს დღე მოდის, გამოვიდა ცისკარი, გამოჩნდა კვერთხი, აყვავდა მედიდურობა. +

11ძალადობა აღდგა ბოროტმოქმედების კვერთხად. არ დარჩება არაფერი არც მათგან და არც მათი ქონებიდან და არც მათი ხმაურიდან, და არავინ იტირებს მათზე.

12მოვიდა ჟამი, დადგა ის დღე. მყიდველო, ნუ გიხარია და გამყიდველო, ნუ გლოვობ, რადგან რისხვაა მთელ მათ სიმრავლეზე.

13რადგან გამყიდველი გაყიდულს ვერ დაუბრუნდება, თუნდაც ცოცხლები დარჩნენ ისინი, რადგან წინასწარმეტყველური ხილვა მთელ მათ სიმრავლეზე არ შეიცვლება და თავისი ურჯულოებით თავის სიცოცხლეს ვერავინ ვერ გაამაგრებს.

14ჩაჰბერავენ საყვირს და მოამზადებენ ყველაფერს და არავინ იქნება ომში წამსვლელი, რადგან ჩემი წყრომაა მთელ მათ სიმრავლეზე.

15მახვილი გარეთაა, შავი ჭირი და შიმშილი კი სახლში. ვინც მინდორშია, მახვილით მოკვდება, და ვინც ქალაქშია, შიმშილი და შავი ჭირი შეჭამს მას. +

16და მათ შორის გადარჩენილნი მთებისკენ წავლენ, როგორც ხეობის მტრედები – ყველა მკვნესარი, თითოეული თავისი ურჯულოების გამო. +

17ყველა ხელი დასუსტდება და ყველა მუხლი გაწყალდება. +

18ჩაიცვამენ ძაძას და აიტანს მათ კანკალი, და იქნება ყველას სახეზე სირცხვილი და მათ ყველას თავზე – სიქაჩლე, +

19თავიანთ ვერცხლს ქუჩებში გადაყრიან და მათი ოქრო სიბილწედ იქცევა, მათი ვერცხლი და მათი ოქრო ვერ იხსნის მათ უფლის წყრომის დღეს. სულს ვერ გაიძღობენ და ნაწლევებს ვერ ამოივსებენ, რადგან მათი ურჯულოების დაბრკოლება იყო. +

20და მისი სამკაულის მშვენიერება სიამაყედ აქციეს და თავიანთი საძაგელი კერპები, თავიანთი საზიზღრობანი მისგან გააკეთეს, ამიტომ ვაქციე ის მათთვის სიბინძურედ.

21„ჩავაგდებ მათ უცხოთა ხელში საძარცვავად და ქვეყნის ბოროტმოქმედთ – ნადავლად და შესაბღალად. +

22და მივატრიალებ ჩემს პირს მათგან, და შებღალავენ ჩემს საუნჯეს, და შემოვლენ მასში მოძალადენი და შებღალავენ მას.

23გააკეთე ჯაჭვი, რადგან ქვეყანა სავსეა სისხლიანი განაჩენით და ქალაქი სავსეა ძალადობით.

24მოვიყვან უბოროტესთ ხალხებიდან და დაიმკვიდრებენ მათ სახლებს. და გავაუქმებ მამაცთა სიამაყეს და შეიბღალებიან მათი სიწმიდენი.

25განადგურება მოდის და მოითხოვენ მშვიდობას, და არ იქნება. +

26უბედურება უბედურებაზე მოვა და ამბავი ამბავზე იქნება, და მოითხოვენ ხილვას წინასწარმეტყველისაგან, და რჯული დაეკარგება მღვდელს და რჩევა – უხუცესს. +

27მეფე იგლოვებს და მთავარი შიშით შეიმოსება, და ქვეყნის ხალხის ხელი აკანკალდება. მათი გზებისამებრ მოვექცევი მათ და მათი სიმართლისამებრ განვსჯი მათ. და გაიგებენ, რომ მე ვარ უფალი!’“ +

8
დიდების მესამედ ჩვენება

8^1იყო მეექვსე წელს, მეექვსე თვის მეხუთე დღეს, როცა ვიჯექი მე ჩემს სახლში და იუდას უხუცესნი ისხდნენ ჩემს წინ. და დაეშვა იქ ჩემზე ხელი უფალი ღმერთისა. +

2დავინახე და აჰა, სახება მსგავსი კაცისა. მისი წელის სახებიდან და დაბლა ცეცხლი იყო, მისი წელიდან და მაღლა როგორც ბრწყინვა, მსგავსი ელვარე ლითონისა. +

3და მან გამოიწვდინა ხელის ხატება და ამწია თავის თმის ბოლოებით. და წამიყვანა მე სულმა მიწასა და ცას შორის და მიმიყვანა იერუსალიმში ღმერთის ხილვებში, ჩრდილოეთით მიმართულ შიდა კარიბჭის შესასვლელთან, იქ, სადაც იყო შურის კერპის სამყოფელი, შურის აღმძვრელი. +

4და იქ იყო ისრაელის ღმერთის დიდება, როგორც ჩვენება, რომელიც ვიხილე ხეობაში. +

5და მითხრა: „ძეო კაცისავ! მიაპყარი თვალი ჩრდილოეთის გზას.“ და მივაპყარი თვალი ჩრდილოეთის გზას და დავინახე სამსხვერპლოს კარიბჭის ჩრდილოეთით ის შურის ძეგლი. +

6და მითხრა: „ძეო კაცისავ! განა არ ხედავ რას აკეთებენ? დიდ სისაძაგლეს, რომელსაც ისრაელის სახლი აკეთებს აქ, რათა მოვშორდე ჩემს ტაძარს! მაგრამ წამომყევი და ნახავ სხვა დიდ სისაძაგლეებს.“

7და მიმიყვანა ეზოს შესასვლელში და ვიხილე ერთი ხვრელი კედელში.

8და მითხრა: „ძეო კაცისავ! გამოთხარე კედელი.“ გამოვთხარე კედელი და ვნახე შესასვლელი.

9და მითხრა: „მიდი და ნახე ბოროტი სისაძაგლენი, რასაც ისინი სჩადიან აქ.“

10და მივედი მე და ვნახე ყველანაირი გამოსახულება ქვეწარმავლისა და ბილწი ცხოველისა. ყველანაირი კერპი ისრაელის სახლისა ამოჭრილი იყო ირგვლივ მთელ კედელზე. +

11სამოცდაათი კაცი ისრაელის სახლის უხუცესთაგან და იაზანიაჰუ შაფანის ძე იდგა მათ შორის. და იდგნენ ისინი კერპების წინაშე და თითოეულს თავისი სასაკმევლე ეჭირა ხელში და ხშირი ბოლქვები საკმევლისა ადიოდა მაღლა. +

12და მითხრა: „ხომ ნახე, ძეო კაცისავ, რასაც ისრაელის სახლის უხუცესნი აკეთებენ სიბნელეში, თითოეული თავის მოხატულ ოთახში? რადგან ამბობენ: ‘უფალი ვერ გვხედავს ჩვენ. დატოვა უფალმა ეს ქვეყანა!’“ +

13და კიდევ მითხრა: „კიდევ დაბრუნდი და ნახავ დიდ სისაძაგლეებს, რომელთაც ისინი აკეთებენ.“

14და მიმიყვანა მე უფლის სახლის კარიბჭის შესასვლელთან, რომელიც ჩრდილოეთისკენაა, და ვიხილე იქ ქალები მსხდომნი, მოტირალნი თამუზისათვის.

15და მითხრა: „ხომ ხედავ, ძეო კაცისავ? კიდევ წამოდი, ნახავ ამაზე დიდ სისაძაგლეებს.“

16და მიმიყვანა მე უფლის სახლის შიდა ეზოსთან და დავინახე უფლის ტაძრის შესასვლელთან, დარბაზსა და სამსხვერპლოს შორის, ოცდახუთიოდე კაცი ზურგშექცევით მდგარი უფლის ტაძრისაკენ. მათი სახეები აღმოსავლეთით იყო მიმართული და თაყვანს სცემდნენ აღმოსავლეთით მზეს. +

17და მითხრა: „ხომ ნახე, ძეო კაცისავ? ცოტაა იუდას სახლისათვის ამ სისაძაგლეთა კეთება, რომელსაც ისინი აკეთებდნენ აქ? რადგან აავსეს ეს ქვეყანა ძალადობით და მიიქცნენ ჩემს გასაწყრომად და აჰა, წკეპლა თავადვე მიაქვთ თავიანთ ცხვირთან.

18და მეც მივიქცევი გულისწყრომით, არ შეიცოდებს ჩემი თვალი და არ შევიბრალებ, და შეჰღაღადებენ ჩემს ყურებს დიდი ხმით და არ შევისმენ მათ.“ +

9

ჩვენება იერუსალიმში დიდი ბრძოლისა

9^1და შემოღაღადა ჩემს ყურებს დიდმა ხმამ: „მოიახლოვეთ ქალაქის დამსჯელნი და თითოეული თავისი გამანადგურებელი იარაღით ხელში!“

2და აჰა, ექვსი კაცი მოდის ზემო კარიბჭის გზით, რომელიც ჩრდილოეთისკენაა მიმართული, და თითოეულს თავისი გამანადგურებელი იარაღი აქვს ხელში, და მათ შორის ერთი კაცი, სელით შემოსილი და მწერლის სამელნით წელზე, და მოვიდნენ და დადგნენ სპილენძის სამსხვერპლოსთან. +

3და დიდება ისრაელის ღმერთისა ამოვიდა ქერუბიმიდან, რომელზეც იყო იგი, სახლის ზღურბლისაკენ და დაუძახა კაცს, შემოსილს სელით, რომელსაც მწერლის სამელნე ჰქონდა წელზე. +

4და უთხრა მას უფალმა: „გაიარე ქალაქის შიგნით, იერუსალიმის შიგნით, და ნიშნით დანიშნე ადამიანთა შუბლები, რომელნიც კვნესიან და ოხრავენ ყოველი სისაძაგლის გამო, რომელიც მის შიგნით ხდება.“ +

5და ამათ უთხრა ჩემს გასაგონად: „გაიარეთ ქალაქში ამის უკან და ყველა დახოცეთ, ნუ შეიცოდებს თქვენი თვალი და ნუ შეიბრალებთ! +

6მოხუცი, ჭაბუკი და ქალწული, ბავშვი და ქალი მოკალით. და ყოველ კაცს, რომელზეც ნიშანია, არ შეეხოთ. ჩემი ტაძრიდან დაიწყეთ.“ და დაიწყეს მოხუცი ადამიანებიდან, რომელნიც სახლის წინ იყვნენ. +

7და უთხრა მათ: „შებილწეთ ეს სახლი და გაავსეთ ეზოები დახოცილებით. გამოდით!“ და გამოვიდნენ და დახოცეს ისინი ქალაქში.

8და როდესაც დახოცეს და მე დავრჩი, მაშინ პირქვე დავემხე და შევკივლე და ვთქვი: „ოჰ, უფალო ღმერთო! ნუთუ გაანადგურებ ისრაელის მთელ ნატამალს, რომ გადმოღვრი შენს რისხვას იერუსალიმზე?“ +

9მითხრა: „ურჯულოება ისრაელის სახლისა და იუდასი მეტისმეტია. გაივსო ეს ქვეყანა სისხლით და ქალაქი სავსეა სიცრუით, რადგან თქვეს: დატოვა უფალმა ეს ქვეყანა და უფალი ვერ ხედავს. +

10არ შეიცოდებს ჩემი თვალი და არ შევიბრალებ, მათსავე საქციელს დავატეხ თავს.“ +

11და აჰა, ის კაცი, სელით შემოსილი და სამელნით წელზე, ასე უბრუნებს სიტყვას: „მე აღვასრულე, რაც შენ მიბრძანე.“ +

10

ჩვენება ბორბლების, ტოპაზებისა და ქერუბიმებისა

10^1დავინახე, აჰა, ცის თაღზე, ქერუბიმების თავზე რომ არის, ვით საფირონის ქვა, ტახტის გამოსახულების მსგავსი ჩანდა მათზე. +

2და ეუბნებოდა იმ კაცს, შემოსილს სელით: „მოდი ბორბლებს შორის ქერუბიმის ქვეშ და გაივსე მუჭები ცეცხლის ნაკვერცხლებით, რომლებიც ქერუბიმებს შორისაა, და მოისროლე ქალაქზე,“ და შევიდა იგი ჩემს თვალწინ. +

3ქერუბიმები იდგნენ სახლის მარჯვნივ იმ კაცის შესვლისას და ღრუბელმა გაავსო შიდა ეზო.

4აიწია უფლის დიდება ქერუბიმიდან სახლის ზღურბლზე და გაივსო სახლი ღრუბლით და გაივსო ეზო უფლის დიდების ბრწყინვით. +

5ხმა ქერუბიმების ფრთებისა ისმოდა გარეთა ეზომდე, როგორც ხმა ყოვლადძლიერი ღმერთისა, როდესაც ის ლაპარაკობს.

6და როდესაც მან უბრძანა კაცს, სელით შემოსილს: „აიღე ცეცხლი ბორბლებს შორის, ქერუბიმებს შორის!“ შევიდა იგი და დადგა ბორბალთან. +

7მაშინ გამოიწვდინა ქერუბიმმა ხელი ცეცხლისაკენ, რომელიც ქერუბიმებს შორის იყო, და აიღო და მისცა მუჭში სელით შემოსილს, და აიღო მან და გავიდა.

ქერუბიმების გამოსახულების აღწერა

8და უჩანდათ ქერუბიმებს გამოსახულება ადამიანის ხელისა მათ ფრთებქვეშ.

9და დავინახე ოთხი ბორბალი ქერუბიმებთან: ერთი ბორბალი ერთ ქერუბიმთან და ერთი ბორბალი მეორე ქერუბიმთან და შესახედაობა თვლებისა მსგავსი იყო ქრიზოლითისა. +

10და გამოსახულება მათი – ერთი შესახედაობა ოთხივეს, როგორც ბორბალია ბორბლის შიგნით.

11სვლისას ოთხი მხრისაკენ მიდიოდნენ, არ ტრიალდებოდნენ სვლისას, რადგან იმ ადგილისაკენ მიდიოდნენ, საითაც თავი იყო მიმართული.

12და მთელი მათი ტანი და მათი ზურგი და მათი ხელები და მათი ფრთები და მათი ბორბლები სავსე იყო ირგვლივ თვალებით, მათი ოთხივე ბორბალი. +

13და ბორბლები იწოდა ქარბორბალად, გავიგონე ჩემი ყურით.

14და ოთხი სახე თითოეულს, ერთი სახე – ქერუბიმის სახე, მეორე სახე – ადამიანის სახე, მესამე – ლომის სახე და მეოთხე – არწივის სახე. +

15და აიწიენ ქერუბიმები. ეს ის ცხოველი იყო, რომელიც ვიხილე მდინარე ქებარის ნაპირზე. +

16ქერუბიმების სვლისას ურმის ბორბლები მიდიოდნენ მათთან ერთად და, როდესაც ქერუბიმები ასწევდნენ თავიანთ ფრთებს, რომ აწეულიყვნენ მიწიდან. არ ტრიალდებოდნენ ბორბლები, ისინიც მათთან იყვნენ.

17მათი დადგომისას ისინიც დგებოდნენ და მათი აწევისას ისინიც იწევდნენ მათთან ერთად, რადგან ცოცხალი სული იყო მათში. +

18და გავიდა უფლის დიდება სახლის ზღურბლიდან და დადგა ქერუბიმებზე. +

19და ასწიეს ქერუბიმებმა თავიანთი ფრთები და ამაღლდნენ მიწიდან ჩემს თვალწინ მათი გამოსვლისას და ბორბლებიც მათ კვალობაზე, და დადგა უფლის სახლის აღმოსავლეთის კარიბჭის შესასვლელთან და ისრაელის ღმერთის დიდება იყო მათ ზემოთ.

20ეს ის ცხოველია, რომელიც მე ვნახე ისრაელის ღმერთის ქვეშ მდინარე ქებარის ნაპირზე და მივხვდი, რომ ქერუბიმებია ისინი. +

21ოთხი სახე თითოეულს და ოთხი ფრთა თითოეულს და გამოსახულება ადამიანის ხელებისა მათი ფრთების ქვეშ. +

22და შესახედაობა მათი სახეებისა – ეს ის სახეებია, რომელიც მე ვნახე მდინარე ქებარის ნაპირზე. მათი გამოსახულებაც და ისინიც – თითოეული თავისი სახის მიმართულებით მიდიოდა.

11

ჩვენება მთავართა დასჯაზე

11^1და ამიყვანა მე სულმა და მიმიყვანა უფლის სახლის აღმოსავლეთის კარიბჭესთან, რომელიც აღმოსავლეთითაა მიმართული. და კარიბჭის შესასვლელში იდგა ოცდახუთი კაცი, და მე დავინახე მათ შორის იააზანია, ძე ყაზურისა და ფელატია ძე ბენაიასი, ერის მთავარნი. +

2და მითხრა: „ძეო კაცისავ! ესენი არიან ადამიანები, მზაკვრობის განმზრახველნი და ბოროტი რჩევის მრჩეველნი ამ ქალაქში,

3ამბობენ: ‘არ არის ახლოს დრო სახლების შენებისა, ეს ქალაქი ქვაბია, ჩვენ კი ხორცი.’

4ამიტომ იწინასწარმეტყველე მათზე, იწინასწარმეტყველე, ძეო კაცისავ!“

5და გადმოვიდა ჩემზე სული უფლისა და მითხრა: „თქვი, ასე ამბობს უფალი: ‘სწორს ამბობ, სახლო ისრაელისა, და ვიცი თქვენი სულის ფიქრები.

6გაამრავლეთ თქვენი დახოცილები ამ ქალაქში და გაავსეთ მისი ქუჩები გვამებით.’

7ამიტომ ასე ამბობს უფალი ღმერთი: ‘თქვენი დახოცილები, რომლებიც თქვენ დააწყვეთ მასში, ხორცია, ეს კი ქვაბია, და თქვენ გამოგიყვანთ მისგან.

8მახვილის გეშინიათ თქვენ და მახვილს მოვაწევ თქვენზე!“ – სიტყვა უფალი ღმერთისა. –

9„და გამოგიყვანთ მისგან და გადაგცემთ უცხოთა ხელთ და აღასრულებენ თქვენზე სამართალს.

10მახვილით დაეცემით ისრაელის საზღვარზე, განგსჯით თქვენ და მიხვდებით, რომ მე ვარ უფალი. +

11არ იქნება ის თქვენთვის ქვაბი და თქვენ არ იქნებით მასში ხორცად, ისრაელის საზღვართან განგსჯით თქვენ,

12და მიხვდებით, რომ მე ვარ უფალი, რადგან ჩემი წესებით არ იარეთ და ჩემი სამართალი არ აკეთეთ და არც იმ ხალხების სამართალი აკეთეთ, რომელნიც თქვენს ირგვლივ არიან.“ +

13და როდესაც მე ვწინასწარმეტყველებდი, ფელატია ბენაიას ძე მოკვდა. პირქვე დავემხე და შევღაღადე დიდი ხმით და ვთქვი: „ოჰ, უფალო ღმერთო, ნუთუ საბოლოოდ მოსპობ ისრაელის ნატამალს?“ +

დაპირება ნატამალის შენარჩუნებისა

14და იყო სიტყვა უფლისა ჩემდამი:

15„ძეო კაცისავ! შენს ძმებს, ჰო, შენს ძმებს, შენს ნათესავებს და მთელ ისრაელის სახლს, ყველას, რომელთაც უთხრეს იერუსალიმის მცხოვრებლებმა: ‘მოშორდით უფალს, ჩვენ მოგვეცა ეს ქვეყანა სამკვიდროდ.’ +

16ამიტომ თქვი: ‘ასე ამბობს უფალი ღმერთი: თუმცა მე მოვიშორე ისინი ხალხებში და გავფანტე ისინი ქვეყნებში, მე ვიქნები მათთვის მცირე საკურთხევლად ქვეყნებში, სადაც მივიდნენ ისინი.’ +

17ამიტომ თქვი: ‘ასე ამბობს უფალი ღმერთი: შეგკრებთ თქვენ ხალხებიდან და შეგაგროვებთ თქვენ ქვეყნებიდან, სადაც განიფანტეთ თქვენ, და მოგცემთ ისრაელის მიწას. +

18და მივლენ იქ და მოაცილებენ მას ყველა მის სისაძაგლეს.

19და მე მივცემ მათ ერთ გულს და ახალ სულს ჩაგიდებთ თქვენ, და ამოვაცლი ქვის გულს მათი ხორციდან და მივცემ მათ ხორცის გულს. +

20რათა ჩემი წესებით იარონ და ჩემი სამართალნი დაიცვან და შეასრულონ ისინი. და იქნებიან ჩემს ერად და მე ვიქნები მათ ღმერთად. +

21ხოლო ვისი გულიც მათი სიბილწისა და სისაძაგლისკენ მიილტვის, მათ საქციელს მათ თავებზევე მოვაწევ.“ – სიტყვა უფალი ღმერთისა. +

უფლის დიდება ტოვებს იერუსალიმს

22და ასწიეს ქერუბიმებმა თავიანთი ფრთები ბორბლებითურთ და ისრაელის ღმერთის დიდება იყო მათზე მაღლიდან.

23და ავიდა უფლის დიდება ქალაქის შუაგულიდან და დადგა მთაზე, რომელიც ქალაქის აღმოსავლეთითაა. +

24და სულმა ამიტაცა და მიმიყვანა გადასახლებულებთან ქალდეაში, ხილვაში ღმერთის სულით, და დამცილდა ხილვა, რომელიც ვიხილე. +

25და მე ველაპარაკე გადასახლებულებს უფლის ყველა საქმეზე, რომელიც მახილვინა მე.

12
ეზეკიელი ემზადება გადასახლებისათვის

12^1და იყო სიტყვა უფლისა ჩემდამი:

2„ძეო კაცისავ! მეამბოხეთა სახლში ცხოვრობ შენ, რომელთაც თვალები აქვთ დასანახავად და ვერ ხედავენ, ყურები აქვთ მოსასმენად და არ ესმით, რადგან მეამბოხენი არიან ისინი. +

3და შენ, ძეო კაცისავ, გაიკეთე შენთვის გადასახლების ბარგი და გადასახლდი დილით მათ თვალწინ. და გადასახლდი შენი ადგილიდან სხვა ადგილისაკენ მათ თვალწინ, იქნებ დაინახონ, რომ მეამბოხეთა სახლი არიან. +

4და ამოიღე შენი ბარგი, როგორც ბარგი გადასახლებულისა, დღისით მათ თვალწინ, და გამოხვალ საღამოს მათ თვალწინ, როგორც გამოდიან გადასახლებაში წამსვლელნი.

5მათ თვალწინ გათხარე შენთვის კედელი და გაიტანე ბარგი იქიდან.

6მათ თვალწინ საკუთარი მხრებით ზიდე, სიბნელეში გაიტანე, სახე დაიფარე და არ დაინახავ ქვეყანას, რადგან სასწაულად მიგეცი შენ ისრაელის სახლს.“ +

7და გავაკეთე ისე, როგორც ნაბრძანები მქონდა: ჩემი ბარგი, როგორც ბარგი გადასახლებულისა, გავიტანე დღისით და საღამოს გავთხარე ჩემთვის კედელი ხელით, სიბნელეში გავიტანე, მხრებით ვზიდე მათ თვალწინ.

8და იყო სიტყვა უფლისა ჩემდამი დილას:

9„ძეო კაცისავ! განა არ გითხრა შენ ისრაელის სახლმა, მეამბოხეთა სახლმა, რას აკეთებ შენ? +

10უთხარი მათ: ‘ასე ამბობს უფალი ღმერთი: ეს წინასწარმეტყველება ეხება იერუსალიმის მთავარს და მთელ ისრაელის სახლს, ყველას, ვინც იქ ცხოვრობს.’

11თქვი: ‘მე სასწაული ვარ თქვენთვის.’ როგორც მე გავაკეთე, ისე გაუკეთებენ მათ: გადასახლებაში, ტყვეობაში წავლენ ისინი.

12და მთავარი, რომელიც მათ შორისაა, მხრებით ზიდავს სიბნელეში და გავა კედელში, რომელსაც გამოთხრიან, რათა გაიყვანონ იქიდან. სახეს დაიფარავს, რათა არ დაინახოს თვალით ეს ქვეყანა. +

13და გავშლი მასზე ჩემს ბადეს და დაჭერილ იქნება ჩემს სათხეველში. და მოვიყვან მას ბაბილონში, ქალდეველთა ქვეყანაში, მაგრამ ვერ იხილავს მას და იქ მოკვდება. +

14და ყველას, ვინც მის ირგვლივ არის, შემწეთ და მთელ მის მხედრობას, გავანიავებ ყველა ქარის მიმართულებით, და მახვილს გავაშიშვლებ მათ უკან. +

15და მიხვდებიან, რომ მე ვარ უფალი, როდესაც გავფანტავ მათ ხალხებში და გავანიავებ მათ ქვეყნებში. +

16და დავტოვებ მათგან რამოდენიმე კაცს, დავიფარავ მახვილის, შიმშილისა და შავი ჭირისაგან, რათა მოუთხრონ მთელი თავიანთი სისაძაგლე ხალხებს, რომლებთანაც წავლენ და მიხვდებიან, რომ მე ვარ უფალი.“ +

ისრაელის ტყვეობა არ გადაიდება

17და იყო სიტყვა უფლისა ჩემდამი:

18„ძეო კაცისავ! შენი პური კანკალით ჭამე და შენი წყალი ცახცახით და დარდით სვი. +

19და უთხარი ამ ქვეყნის ხალხს: ‘ასე თქვა უფალმა ღმერთმა იერუსალიმისა და ისრაელის ქვეყნის მცხოვრებზე: თავის პურს დარდით შეჭამენ და თავის წყალს შიშით შესვამენ, რადგან დაცარიელდება მისი ქვეყანა მისი სისავსისაგან ყველა მასში მცხოვრების ძალადობის გამო. +

20დასახლებული ქალაქები დაინგრევა და ქვეყანა უდაბნოდ იქცევა და მიხვდებით, რომ მე ვარ უფალი.“ +

21და იყო სიტყვა უფლისა ჩემდამი:

22„ძეო კაცისავ! ეს რა იგავი გაქვთ თქვენ ისრაელის მიწაზე ნათქვამი: ‘გაივლის დღე და გაქრება ყველა წინასწარმეტყველება?’ +

23ამიტომ უთხარი მათ: ‘ასე თქვა უფალმა, ღმერთმა: გავაუქმე მე ეს იგავი და აღარ ილაპარაკებენ იგავებით ისრაელში. მაგრამ უთხარი მათ: მოახლოებულია ეს დღეები და სიტყვა ყოველი წინასწარხილვისა. +

24რადგან აღარ იქნება არავითარი ცრუ წინასწარხილვა და პირმოთნე მკითხაობა ისრაელის სახლის შიგნით. +

25რადგან მე, უფალი, ვიტყვი და სიტყვა, რომელსაც მე ვიტყვი, შესრულდება და აღარ გადაიდება, რადგან თქვენს დღეებში, მეამბოხეთა სახლო, ვიტყვი სიტყვას და შევასრულებ მას!“ – სიტყვა უფალი ღმერთისა.

26და იყო სიტყვა უფლისა ჩემდამი:

27„ძეო კაცისავ! ისრაელის სახლი ამბობს: ‘ის ხილვა, რომელიც მან იხილა, მრავალი დღეებისაა და შორეულ დღეებზე წინასწარმეტყველებს.’ +

28ამიტომ უთხარი მათ: ‘ასე თქვა უფალმა, ღმერთმა: აღარ გადაიდება არც ერთი ჩემი სიტყვა, რადგან სიტყვა, რომელსაც მე ვიტყვი, შესრულდება!’“ – სიტყვა უფალი ღმერთისა.

13
ცრუწინასწარმეტყველთა მხილება

13^1და იყო სიტყვა უფლისა ჩემდამი:

2„ძეო კაცისავ! იწინასწარმეტყველე ისრაელის წინასწარმეტყველთა მიმართ და უთხარი თავიანთი გულიდან მოწინასწარმეტყველთ: ‘ისმინეთ სიტყვა უფლისა. +

3ასე ამბობს უფალი ღმერთი: ვაი, არამზადა წინასწარმეტყველთ, რომელნიც თავიანთ სულს მიჰყვებიან და არაფერი უხილავთ. +

4როგორც მელიები უდაბნოში, ისე იყვნენ შენი წინასწარმეტყველნი, ისრაელ. +

5თქვენ არ გადიხართ დანგრეულ კედლებთან და ღობით არ ღობავთ ისრაელის სახლს, რათა დაუდგეს ბრძოლაში უფლის დღეს. +

6ხედავენ ამაოს და სიცრუეა მკითხაობა, რომ ამბობენ: „უფალმა ბრძანა!“ მაგრამ უფალს არ გამოუგზავნია ისინი, და იმედი აქვთ, რომ ასრულდება სიტყვა. +

7განა ამაო ხილვა არ იხილეთ და სიცრუეს არ მკითხაობდით, ამბობდით: უფლის სიტყვააო, მე კი არ მითქვამს. +

8ამიტომ ასე თქვა უფალმა ღმერთმა: ‘რადგან სიტყვა თქვენი ამაოა და სიცრუე, იცოდეთ, ამიტომ თქვენს წინააღმდეგ ვარ!’ – ამბობს უფალი ღმერთი.

9და იქნება ჩემი ხელი წინასწარმეტყველებზე, რომლებიც ამაოს იხილავენ და სიცრუეს მკითხაობენ, ჩემი ხალხის საბჭოში არ იქნებიან ისინი და ისრაელის სახლის წიგნში არ ჩაიწერებიან და ისრაელის მიწაზე არ მოვლენ. და მიხვდებით, რომ მე ვარ უფალი ღმერთი. +

10იმის გამო, რომ შეცდომაში შეიყვანეს ჩემი ხალხი, რომ უთხრეს: ‘მშვიდობა’, მაგრამ არ არის მშვიდობა. ერთი აშენებს ტიხარს, სხვანი კი აბათქაშებენ მას უვარგისი ბათქაშით. +

11უთხარი უვარგისი ბათქაშით მობათქაშეთ: ‘ჩამოწვება!’ იქნება კოკისპირული წვიმა და თქვენ, ქვებო სეტყვისა, ჩამოცვივდებით და ქარიშხალი გააპობს მას. +

12და აჰა, ჩამოწვა კედელი. განა არ გეტყვიან თქვენ: სად არის ის ბათქაში, რომლითაც მოაბათქაშეთ?

13ამიტომ ასე თქვა უფალმა ღმერთმა: ‘გავაპობ ქარიშხლით კედელს ჩემს რისხვაში და კოკისპირული წვიმა ჩემს გულისწყრომაში იქნება და ქვები სეტყვისა – რისხვაში შესამუსრავად.

14და მე დავანგრევ იმ კედელს, რომელიც თქვენ მოაბათქაშეთ უვარგისი ბათქაშით, და დავამხობ მიწაზე და გამოჩნდება მისი საძირკველი. ჩამოწვება და დაიღუპებით მის ქვეშ და მიხვდებით, რომ მე ვარ უფალი.

15და დავასრულებ ჩემს რისხვას კედელზე და უვარგისი ბათქაშით მის მობათქაშეებზე და გეტყვით თქვენ: აღარ არის კედელი და აღარ არიან მისი მომბათქაშებელნი.

16ასეთებია ისრაელის წინასწარმეტყველნი, რომელნიც წინასწარმეტყველებდნენ იერუსალიმზე და მხილველნი მისი მშვიდობის ხილვისა, როცა არ არის მშვიდობა!’“ – სიტყვა უფალი ღმერთისა. +

17„და შენ, ძეო კაცისავ! მიაპყარ პირი შენი ხალხის ასულთ, რომელნიც წინასწარმეტყველებენ თავიანთი გულიდან, და იწინასწარმეტყველე მათზე

18და უთხარი: ‘ასე თქვა უფალმა ღმერთმა: ვაი, მკერავთ მისნური ღვედებისა ყოველი მაჯისთვის და მკეთებელთ გრძელი თავსაბურავებისა ყოველი თავისათვის, სულების მოსანადირებლად. ნუთუ ჩემი ხალხის სულებს მოინადირებთ და თქვენი სულები იცოცხლებენ? +

19და შემაგინეთ მე ჩემი ხალხის წინაშე მუჭა ქერისა და პურის ნამცეცებისათვის, სულების მოკვლით, რომლებიც არ უნდა დაიხოცნენ და სულების გადარჩენით, რომლებმაც არ უნდა იცოცხლონ, თქვენი ტყუილებით ტყუილის ყურის მგდებელი ჩემი ერისადმი. +

20ამიტომ ასე ამბობს უფალი ღმერთი: ‘აჰა, თქვენი მისნური ღვედების წინააღმდეგ ვარ, რომლითაც თქვენ ინადირებთ იქ იმ სულებს თქვენთან მოსაფრენად. და მე დავგლეჯ მათ თქვენი მკლავებიდან. და იმ სულებს, რომლებსაც თქვენ ინადირებთ, გავათავისუფლებ, რათა გაფრინდნენ.

21და დავგლეჯ თქვენს თავსაბურავებს და ვიხსნი ჩემს ერს თქვენი ხელიდან, და აღარ იქნებიან მეტად თქვენს ხელში სანადიროდ. და მიხვდებით, რომ მე ვარ უფალი.

22რადგან მართლის გულს სიცრუით აწუხებთ მე კი არ დამიმწუხრებია იგი, და უმაგრებთ ბიწიერს ხელებს, რათა არ მობრუნდეს თავისი ბოროტი გზიდან თავისი სიცოცხლის შესანარჩუნებლად. +

23ამიტომ ამაოს აღარ იხილავთ და მკითხაობით აღარ იმკითხავებთ. და მე ვიხსნი ჩემს ერს თქვენი ხელიდან და მიხვდებით, რომ მე ვარ უფალი.’“

14

იერუსალიმელ უხუცესებზე

14^1მოვიდნენ ჩემთან კაცები ისრაელის უხუცესთაგან და დასხდნენ ჩემს წინაშე. +

2და იყო სიტყვა უფლისა ჩემდამი:

3„ძეო კაცისავ! ამ კაცებმა აღმართეს თავიანთი კერპები თავიანთ გულებში და თავიანთი ურჯულოების დაბრკოლებად დადეს თავიანთ წინაშე. განა შევძლებ მე შევიწყნარო ისინი? +

4ამიტომ ილაპარაკე მათთან და უთხარი მათ: ‘ასე თქვა უფალმა ღმერთმა: ყოველი კაცი ისრაელის სახლიდან, რომელიც აღმართავს თავის გულში თავის კერპებს და დაბრკოლებას თავისი ურჯულოებისას დადებს თავის წინაშე და მივა წინასწარმეტყველთან, მე, უფალი შევიწყნარებ მას? როცა მოდის თავისი მრავალი კერპით,

5რათა მიხვდეს ისრაელის სახლი თავის გულში, რომ უცხონი გახდნენ ჩემთვის ყველანი თავიანთი კერპების გამო.’

6ამიტომ უთხარი ისრაელის სახლს: ‘ასე თქვა უფალმა ღმერთმა: დაბრუნდით და მოიქეცით თქვენი კერპებისაგან და ყველა თქვენი სისაძაგლისაგან მოაბრუნეთ თქვენი პირი,

7რადგან ყოველი კაცი ისრაელის სახლიდან და მწირთაგან, რომელიც იცხოვრებს ისრაელში, და რომელიც უცხო გახდება ჩემთვის, და თავის კერპებს აღმართავს თავის გულში და თავისი ურჯულოების დაბრკოლებას დაიდებს თავის წინ, და მივა წინასწარმეტყველთან და შეეკითხება მას ჩემზე, მე, თავად უფალი, შევიწყნარებ? +

8და მივაქცევ ჩემს პირს იმ კაცისაკენ და დავდებ მას ნიშნად და იგავად და მოვსპობ მას ჩემი ხალხიდან. და მიხვდებით, რომ მე ვარ უფალი. +

9და ეს წინასწარმეტყველი თუ ცდუნდება და იტყვის სიტყვას, განა მე, უფალმა ვაცდუნე ის წინასწარმეტყველი? და გავიწვდენ ხელს მასზე და მოვსპობ მას ჩემი ერიდან, ისრაელიდან. +

10და იტვირთავენ ისინი თავიანთ ურჯულოებას და როგორიცაა ურჯულოება შემკითხველისა, ისეთი იქნება ურჯულოება წინასწარმეტყველისა.

11რათა აღარ განდგეს ჩემგან მეტად სახლი ისრაელისა და აღარ შეიბილწონ მეტად ყოველი თავიანთი დანაშაულით, და გახდნენ ჩემს ერად და მე ვიქნები მათთვის ღმერთად!’“ – სიტყვა უფალი ღმერთისა. +

იერუსალიმს არ ექნება დანდობა

12და იყო სიტყვა უფლისა ჩემდამი:

13„ძეო კაცისავ! რომელიმე ქვეყანამ რომ შესცოდოს ჩემს წინაშე და მიღალატოს, და მე გავიწვდინო ხელი მასზე და დავულეწო მას პურის არგანი, და მივუვლინო მას შიმშილი და მოვკვეთო მისგან ადამიანი და საქონელი, +

14და რომ იყოს იქ ეს სამი კაცი: ნოე, დანიელი და იობი, ისინი თავიანთი სიმართლით მხოლოდ თავიანთ სულებს იხსნიან!“ – სიტყვა უფალი ღმერთისა. – +

15„ანდა ბოროტი მხეცი რომ მივუშვა იმ ქვეყანაში და უშვილო გახადოს, და უდაბნოდ გადაიქცეს, და არ იყოს გამვლელი იმ მხეცის გამო, +

16ეს სამი კაცი იქ იყოს, ცოცხალი ვარ მე!“ – სიტყვა უფალი ღმერთისა, – „ვერც ძეთ და ვერც ასულთ ვერ გადაარჩენენ, მარტო ისინი გადარჩებიან, ის ქვეყანა კი უდაბნოდ იქცევა.

17ან მახვილს მოვიტან იმ ქვეყანაზე და ვიტყვი: მახვილმა დაიაროს ამ ქვეყანაში და მოკვეთოს მისგან ადამიანი და საქონელი,

18ის სამი კაცი მასში, ცოცხალი ვარ მე!“ – სიტყვა უფალი ღმერთისა, – „ვერ გადაარჩენენ ძეთ და ასულთ, რადგან მარტო ისინი გადარჩებიან.

19ან შავ ჭირს მოვუვლენ იმ ქვეყანას და დავანთხევ მასზე ჩემს რისხვას სისხლში მისგან ადამიანისა და საქონლის აღმოსაკვეთად.

20ნოე, დანიელი და იობი მასში, ცოცხალი ვარ მე“, – სიტყვა უფალი ღმერთისა, – „ვერც ძეს და ვერც ასულს ვერ გადაარჩენენ. ისინი თავიანთი სიმართლით გადაარჩენენ მხოლოდ თავიანთ სულებს.“

21რადგან ასე თქვა უფალმა ღმერთმა: „თუმცა ჩემი ოთხი მძიმე სასჯელი: მახვილი და შიმშილი, ბოროტი მხეცი და შავი ჭირი მოვუვლინე იერუსალიმს მისგან ადამიანისა და საქონლის აღმოსაკვეთად, +

22და აჰა, დარჩნენ მასში გადარჩენილნი, რომელნიც გამოყვანილი იქნებიან – ძენი და ასულნი. აჰა, გამოდიან თქვენკენ და დაინახავთ მათ გზასა და მათ მოქმედებას და ნუგეშცემული იქნებით უბედურების გამო, რომელიც მე მოვაწიე იერუსალიმზე, ყველაფრის გამო, რაც მე მოვაწიე მასზე. +

23და განუგეშებენ თქვენ, რადგან დაინახავთ მათ გზასა და მათ მოქმედებას და მიხვდებით, რომ ამაოდ არ გამიკეთებია ყოველივე, რაც მასში გავაკეთე.“ – სიტყვა უფალი ღმერთისა.

15

მოჩვენება ცეცხლში ვაზის ლერწზე

15^1და იყო სიტყვა უფლისა ჩემდამი:

2„ძეო კაცისავ! რა უპირატესობა აქვს ვაზის ხეს რომელიმე ფოთლოვანი ხის წინაშე, ტყის ხეთა შორის რომ არიან?

3იღებენ მისგან მერქანს რაიმე ნაკეთობის გასაკეთებლად? თუ გამოიღებენ მისგან პალოს მასზე რაიმე ჭურჭლის ჩამოსაკიდად?

4აჰა, ცეცხლს მიეცა იგი შესაჭმელად, მისი ორივე ბოლო ცეცხლმა შეჭამა და შუაგული გამოეწვა – განა გამოსადეგია ის რაიმე ხელობისათვის? +

5მაშინაც კი, როდესაც მთელი იყო, არ გამოდგებოდა ხელობისათვის, მით უფრო ახლა, როდესაც ცეცხლმა შეჭამა იგი და გამოიწვა, გამოდგება კიდევ ხელობისათვის?“

6ამიტომ ასე ამბობს უფალი ღმერთი: „როგორც ვაზის ხე ტყის ხეთა შორის ცეცხლს მივეცი შესაჭმელად, ასევე მივცემ იერუსალიმის მცხოვრებთაც.

7და მივაქცევ ჩემს პირს მათ წინააღმდეგ, ცეცხლიდან გამოვიდნენ და ცეცხლი შეჭამს მათ. მაშინ მიხვდებით, რომ მე ვარ უფალი, როდესაც მივაქცევ ჩემს პირს მათ წინააღმდეგ.

8და ავაოხრებ ამ ქვეყანას იმის გამო, რომ მღალატობდნენ!“ – სიტყვა უფალი ღმერთისა.

16
იერუსალიმის სისაძაგლეებზე

16^1და იყო სიტყვა უფლისა ჩემდამი:

2„ძეო კაცისავ! აუწყე იერუსალიმს მისი სისაძაგლენი. +

3და თქვი: ‘ასე უთხრა უფალმა ღმერთმა იერუსალიმს: წარმოშობა შენი და სამშობლო შენი ქანაანის ქვეყნიდანაა. მამაშენი ამორეველია და დედაშენი – ხეთელი. +

4აჰა, შენი დაბადება: შენი დაბადების დღეს ჭიპი არ მოუჭრიათ შენთვის და წყლით არ განბანილხარ გასასუფთავებლად, და მარილით არ გაუხეხიხართ და სახვევებში არ გახვეულხარ.

5არავის თვალს არ შებრალებიხარ, რათა გაეკეთებინათ შენთვის ერთი ამათგანი სამოწყალოდ, და ეგდე მინდორში შენი სულის ზიზღში შენი დაბადების დღეს.

6და მე ჩაგიარე შენ და დაგინახე, ჩაფლული იყავი შენს სისხლში, და მე გითხარი შენს სისხლში მყოფს: ‘იცოცხლე!’ +

7სიმრავლე, როგორც მინდვრის მცენარეს, მოგეც შენ, და გახდი ძვირფასი სამკაულივით! და დაგაჩნდა ძუძუები და სრულყოფას მიაღწიეს, თმა მოგეზარდა, შენ კი შიშველ-ტიტველი იყავი. +

8და მე ჩაგიარე შენ და დაგინახე, და აჰა, შენი ასაკი სიყვარულის ასაკი იყო. და გადაგაფარე ჩემი კალთა და დავფარე შენი სიშიშვლე. შემოგფიცე და აღთქმაში შემოვედი შენთან,“ – სიტყვა უფალი ღმერთისა, – „და გახდი ჩემი. +

9და დაგბანე წყლით, და ჩამოგრეცხე სისხლი და გცხე ზეთი.

10შეგმოსე ნაქარგი ქსოვილით და ჩაგაცვი ფეხზე ტარსიკონის ფეხსამოსი. და შემოგარტყი ბისონი და დაგფარე აბრეშუმით. +

11შეგამკე სამკაულებით და გაგიკეთე სამაჯურები ხელებზე და ყელსაბამი ყელზე.

12გაგიკეთე რგოლი ცხვირზე და საყურეები ყურებზე და მშვენიერი გვირგვინი დაგადგი თავზე. +

13და იმკობოდი ოქროთი და ვერცხლით. შენი სამოსელი ბისონი, აბრეშუმი და ნაქარგი ქსოვილი იყო. გამტკიცულ ფქვილს, თაფლსა და ზეთს ჭამდი. და დიდად, დიდად გალამაზდი და მიაღწიე მეფობას. +

14და სახელი გაგივარდა ხალხებში შენი მშვენების გამო, რადგან სრულყოფილია იგი ჩემი დიდებულებით, რომელიც მე დავდე შენზე.“ – სიტყვა უფალი ღმერთისა. –

15„და შენ მიენდე შენს სილამაზეს და მეძაობდი შენი სახელით, და გადააღვარე შენი სიძვა ყველა გამვლელს, ვინც იქნებოდა. +

16აიღე შენი სამოსელიდან და ააჭრელე შენთვის გორაკები და მეძაობდი მასზე, რის მსგავსიც არ ყოფილა და არც იქნება. +

17აიღე შენი მშვენიერი ნივთები ჩემი ოქროდან და ჩემი ვერცხლიდან, რომელიც მე მოგეცი შენ, და გაიკეთე მამაკაცთა გამოსახულებანი და მეძაობდი მათთან.

18აიღე სამოსელი შენი ნაქარგი ქსოვილისა და ჩააცვი მათ და ჩემი ზეთი და საკმეველი მოგქონდა მათ წინაშე.

19და ჩემი პური, რომელიც მე მოგეცი შენ, ფქვილი და ზეთი და თაფლი, რომელსაც მე გაჭმევდი, მიგქონდა მათ წინაშე კეთილსურნელოვან საყნოსავად!“ – სიტყვა უფალი ღმერთისა. –

20„და აიყვანე შენი ძენი და შენი ასულნი, რომელიც მიშობე მე, და მსხვერპლად შესწირე კერპებს საჭმელად, თითქოს მცირე ყოფილიყო შენი მეძაობა. +

21და კლავდი ჩემს ძეთ და გადასცემდი მათ ცეცხლში გასატარებლად. +

22და მთელ შენს სისაძაგლესა და სიძვობაში არ გაგხსენებია შენი სიყმაწვილის დღეები, როდესაც შიშველ-ტატველი შენს სისხლში გორაობდი.

23და ყველა შენი ბოროტმოქმედების შემდეგ იყო – ვაი, ვაი შენ!“ – სიტყვა უფალი ღმერთისა, –

24„რომ აიშენე საკერპო და გორაკი გაიკეთე ყველა ქუჩაზე. +

25ყოველი გზის დასაწყისში ააშენე შენი გორაკი და არცხვენდი შენს სილამაზეს, გაუშლიდი შენს ფეხებს ყველა გამვლელს და ამრავლებდი შენს სიძვას.

26და მეძაობდი ეგვიპტის ძეებთან, შენს დიდხორციან მეზობლებთან, და ამრავლებდი შენს სიძვას ჩემს გასაწყრომად. +

27და აჰა, მოვიღერე ხელი შენზე და შეგიმცირე წილი. გადაგეცი შენს მოძულეთა ნებას, ფილისტიმელ ასულთ, რომელთაც რცხვენოდათ შენი გარყვნილი გზისა.

28და მეძაობდი აშურის ძეებთან გაუმაძღრობის გამო, მეძაობდი მათთან და ვერ გაძეხი.

29და გაამრავლე შენი სიძვანი ქანაანის ქვეყნიდან ქალდეველთა ქვეყნამდე და ვერ გაძეხი.

30როგორ გიდნებოდა გული,“ – სიტყვა უფალი ღმერთისა, – „როდესაც სჩადიოდი ყოველივე ამას, ურცხვი მეძავი ქალის საქმეს. +

31როდესაც აშენებდი შენს საკერპოს ყველა ქუჩის დასაწყისში და აკეთებდი შენს გორაკს ყველა ქუჩაში, მაშინ შენ არ იყავი მეძავივით, დასცინოდი სიძვის გასამრჯელოს. +

32მრუშო ცოლო, თავისი ქმრის ნაცვლად უცხოებს რომ იღებ! +

33ყველა მეძავს აძლევენ საჩუქარს, შენ კი შენს საჩუქრებს აძლევდი ყველა შენს საყვარელს და ქრთამავდი, რომ მოსულიყვნენ შენთან ყოველი მხრიდან და ესიძვათ შენთან. +

34და შენს სიძვაში ქალთა საპირისპიროდ იქცევი: შენ კი არ გედევნებიან სამეძაოდ, შენ აძლევ საჩუქრებს, შენ არ გეძლევა საჩუქრები. პირუკუ იქცევი.

35ამიტომ, მეძავო, ისმინე სიტყვა უფლისა. +

36ასე თქვა უფალმა ღმერთმა: რადგან გადმოღვარე შენი უწმიდურება და ახდილ იქნა შენი სიშიშვლე შენს სიძვაში შენს საყვარლებთან და შენი სისაძაგლის ყველა კერპთან, და შენს ძეთა სისხლის გამო, რომელიც მიეცი მათ,

37ამიტომ მე შევკრებ შენს ყველა საყვარელს, რომლებთანაც შენ ტკბებოდი და ყველას, ვინც შენ გიყვარდა, ყველას, ვინც შენ გძულდა, მე შევკრებ მათ შენს წინააღმდეგ ყოველი მხრიდან და ავხდი შენს სიშიშვლეს მათ წინაშე და დაინახავენ მთელ შენს სიშიშვლეს. +

38და მე განგსჯი შენ მრუშთა და სისხლისმღვრელთა სამართლით და მიგცემ შენ სისხლიან რისხვასა და შურს. +

39და მე მიგცემ შენ მათ ხელთ და დაანგრევენ შენს საკერპოს და დალეწავენ შენს მაღლობებს, და გაგხდიან სამოსელს და წაიღებენ შენს ჭურჭელს, შენს სამკაულებს და დაგტოვებენ შიშველ-ტიტველს.

40და შეაგროვებენ შენს წინააღმდეგ ბრბოს და ჩაგქოლავენ ქვით და დაგჩეხავენ თავიანთი მახვილებით. +

41და გადასწვავენ შენს სახლებს ცეცხლით, და დაგდებენ მსჯავრს მრავალი ქალის თვალწინ, და მე შევწყვეტ შენს მეძაობას და საჩუქრებსაც აღარ გაიღებ. +

42დავაცხრობ ჩემს რისხვას შენზე და მოგშორდება ჩემი შური, და დავწყნარდები და აღარ განვრისხდები მეტად. +

43იმის გამო, რომ არ გაიხსენე შენი სიყმაწვილის დღეები და მაჯავრებდი ყოველივე ამით, მეც შენს საქციელს შენ თავზე მოვაწევ,“ – სიტყვა უფალი ღმერთისა, – „რათა აღარ ჩაიდინო ეს გარყვნილება ყოველივე შენი სისაძაგლის შემდეგ. +

44და ყოველი მეიგავე იტყვის შენზე იგავს: ‘რაც დედაა, ის შვილია.’ +

45დედაშენის შვილი ხარ შენ, რომელსაც ეზიზღებოდა თავისი ქმარი და მისი ძენი, შენ და ხარ შენი დებისა, რომელთაც ეზიზღებოდათ თავიანთი ქმრები და მათი ძენი. თქვენი დედა ხეთელია და თქვენი მამა ამორეველი. +

46შენი უფროსი და სამარიაა, ის და მისი ასულნი შენს მარცხნივ ცხოვრობენ და შენზე უმცროსი, შენს მარჯვნივ რომ ცხოვრობს, სოდომია თავის ასულებთან ერთად. +

47იმათი გზებით არ დადიოდი შენ და არც მათი სისაძაგლის მსგავსი ჩაგიდენია, რადგან მცირე იყო შენთვის, არამედ მათზე უზნეოდ იქცეოდი შენს ყველა გზაზე.

48ცოცხალი ვარ მე,“ – სიტყვა უფალი ღმერთისა, – „განა აკეთებდნენ სოდომი, შენი და, ის და მისი ასულნი იმას, რასაც შენ და შენი ასულნი აკეთებდით? +

49აჰა, ეს იყო ურჯულოება სოდომისა, შენი დისა – სიამაყე, პურით სიმაძღრე და სრული სიმშვიდე ჰქონდა მას და მის ასულთ, ღარიბსა და მათხოვარს კი ხელს არ აშველებდნენ. +

50და გადიდგულდნენ და სჩადიოდნენ სისაძაგლეს ჩემს წინაშე, და მე უარვყავი ისინი, როცა ეს დავინახე.

51სამარიას შენი ცოდვების ნახევარიც არ შეუცოდავს. გაამრავლე შენი სისაძაგლენი მათზე მეტად და ამართლებდი შენს დებს შენი ყველა სისაძაგლით, რომელსაც შენ სჩადიოდი. +

52შენც ატარე შენი სირცხვილი, რომ კიცხავდი შენს დებს შენი ცოდვების გამო, რომლითაც შეიბილწე შენ მათზე მეტად. ისინი შენზე მართლები არიან; მაშ შერცხვი და ატარე შენი სირცხვილი, რომ ამართლებდი შენს დებს. +

53და დავაბრუნებ მე მათ ტყვეებს, სოდომისა და მის ასულთა ტყვეებს, სამარიისა და მის ასულთა ტყვეებს, და შენს ტყვეებსაც მათ შორის, +

54რათა ატარო შენი სირცხვილი და გრცხვენოდეს ყველაფრის, რაც გააკეთე მათ სანუგეშებლად. +

55და შენი დები, სოდომი და მისი ასულნი, დაუბრუნდებიან თავიანთ პირვანდელს, სამარია და მისი ასულნი დაუბრუნდებიან თავიანთ პირვანდელს, შენც და შენი ასულნიც დაუბრუნდებით თქვენს პირვანდელს.

56განა არ იყო სოდომი, შენი და, სალაპარაკო შენს პირში შენი სიამაყის დღეებში?

57სანამ ჯერ კიდევ არ იყო გამომჟღავნებული შენი ბოროტმოქმედებანი, როგორც შენი შერცხვენის დღეებში, არამის ასულთა და მის ირგვლივ მყოფ, ფილისტიმელ ასულთა წინაშე, რომელთაც ყოველმხრივ მოგიძულეს შენ.

58შენი გარყვნილება და შენი სისაძაგლე ატარე ახლა!“ – სიტყვა უფლისა.

59რადგან ასე თქვა უფალმა ღმერთმა: „და მეც ისე მოგექცევი, როგორც შენ მოიქეცი, როდესაც აბუჩად აიგდე ფიცი აღთქმის დარღვევით. +

60გავიხსენებ მე ჩემს აღთქმას შენთან, შენი სიყმაწვილის დროინდელს, და აღვადგენ შენთან მარადიულ აღთქმას. +

61და გაიხსენებ შენს გზებს და შეგრცხვება, როცა შენს უფროს დებს და შენს უმცროსებს მიიღებ და მე მოგცემ შენ ასულებად მათ, მაგრამ არა შენი აღთქმით. +

62და მე აღვადგენ ჩემს აღთქმას შენთან და მიხვდები, რომ მე ვარ უფალი, +

63რათა გაიხსენო და შეგრცხვეს და აღარ გქონდეს შენ მეტად გასახსნელი პირი შენი სირცხვილის გამო, როდესაც მოგიტევებ ყოველივეს, რაც გააკეთე.“ – სიტყვა უფალი ღმერთისა. +

17

იგავი დიდ არწივზე

17^1და იყო სიტყვა უფლისა ჩემდამი:

2„ძეო კაცისავ! გამოიცანი გამოცანა და უთხარი იგავი ისრაელის ხალხს. +

3და თქვი: ‘ასე თქვა უფალმა ღმერთმა: დიდი არწივი, დიდფრთებიანი, გრძელნაკრტენიანი, ხშირბუმბულიანი, რომლის ბუმბულიც ნაირფერი იყო, მოვიდა ლიბანში და წაიღო კენწერო კედრისა. +

4მოწყვიტა მისი მთავარი ყლორტი და წაიღო ქანაანის ქვეყანაში, მოვაჭრეთა ქალაქში დადო ის.

5და აიღო იმ ქვეყნის თესლი და ჩადო დათესილ მინდორში, მოათავსა დიდ წყლებზე, როგორც ტირიფს რგავენ.

6აღმოცენდა იგი და შეიქნა განტოტილი ვაზი, დაბალი ტანისა, მისი ლერწები მისკენ იყო მიმართული და მისი ფესვებიც მის ქვეშ იყო, და შეიქნა ვაზი და წარმოქმნა ტოტები და გაუშვა რტოები.

7და იყო ერთი დიდი არწივი, დიდფრთებიანი და ხშირბუმბულიანი და ამ ვაზმა მიმართა თავისი ფესვები მისკენ და თავისი ლერწები მისკენ გაიშვირა, რათა მას მოერწყა იგი მისი ნარგავის კვალიდან.

8კარგ მინდორზე, დიდ წყლებთან იყო იგი დარგული, რომ გაეკეთებინა ტოტები და გამოეღო ნაყოფი, რომ ყოფილიყო საუცხოო ვაზი.’

9უთხარი: ‘ასე თქვა უფალმა ღმერთმა: აღორძინდები? განა მის ფესვებს არ ამოგლეჯს და მის ნაყოფს არ მოწყვეტს და არ გახმება იგი? ყველა ფოთოლი, რომელიც მასზე იზრდება, გახმება და არ იქნება საჭირო დიდი ძალა და მრავალი ხალხი, რათა აღმოფხვრან იგი მისი ფესვებითურთ.

10და აჰა, დარგულია, მაგრამ აღორძინდება? განა როცა შეეხება მას აღმოსავლეთის ქარი, გახმობით არ გახმება კვალზე, სადაც აყვავდა?’“ +

მიმართვა მეამბოხე სახლისადმი

11და იყო სიტყვა უფლისა ჩემდამი:

12„უთხარი მეამბოხე სახლს: ‘განა არ იცით რას ნიშნავს ეს?’ უთხარი: ‘აჰა, მოვიდა ბაბილონის მეფე იერუსალიმს და წაიყვანა მისი მეფე და მისი მთავარნი, და მოიყვანა ისინი თავისთან ბაბილონში. +

13და შემდეგ წაიყვანა სამეფო თესლიდან და დადო მასთან აღთქმა და დაადებინა მას ფიცი, და დიდებულნი ქვეყნისა წაიყვანა, +

14რათა ყოფილიყო სამეფო დამდაბლებული და არ ამაღლებულიყო, მაგრამ დაეცვა მასთან კავშირი და გაეძლო.

15ხოლო ის აღუდგა მას, გაგზავნა თავისი წარგზავნილები ეგვიპტეში, რათა მიეცათ მისთვის ცხენები და ბევრი ხალხი, მაგრამ წარმატება ექნება? განა გადარჩება ამის გამკეთებელი? მან ხომ დაარღვია აღთქმა, და გადარჩება? +

16ცოცხალი ვარ მე,“ – სიტყვა უფალი ღმერთისა, – „მისი გამმეფებელი მეფის ადგილსამყოფელში, რომლის ფიციც აბუჩად აიგდო და რომელთანაც დაარღვია თავისი აღთქმა, თუ იმასთან არ მოკვდეს ბაბილონში! +

17დიდი ლაშქრითა და დიდძალი კრებულით არ შეეწევა მას ფარაონი ამ ომში, როდესაც დაიყრება მიწაყრილი და აშენდება ციხე-სიმაგრე მრავალი სულის დასაღუპავად. +

18აბუჩად აიგდო ფიცი აღთქმის დასარღვევად და აჰა, მისცა თავისი ხელი და ყოველივე ეს გააკეთა მან: ვერ გადარჩება.’“ +

19ამიტომ ასე თქვა უფალმა ღმერთმა: „ცოცხალი ვარ მე, ჩემს ფიცს, რომელიც აბუჩად აიგდო, და ჩემს აღთქმას, რომელიც დაარღვია, მოვაქცევ მის თავზე. +

20და გავშლი მასზე ჩემს ბადეს და დაჭერილ იქნება ჩემს სათხეველში, და მოვიყვან მას ბაბილონში, და განვსჯი მას იქ მისი მუხთლობის გამო, რომლითაც მიმუხთლა მე. +

21და ყველა მისგან გაქცეული მისი ყველა რაზმიდან მახვილით დაეცემიან და დარჩენილნი ყველა ქარისკენ განიფანტებიან. და მიხვდებით, რომ მე, უფალმა ვთქვი ეს.“ +

22ასე თქვა უფალმა ღმერთმა: „და მე თვითონ მოვტეხ მაღალი კედრის კენწეროდან, მისი ზედა ყლორტებიდან მოვწყვეტ ნედლ ტოტს და მე თავად დავრგავ მაღალ და ციცაბო მთაზე. +

23ისრაელის უმაღლეს მთაზე დავრგავ მას და გაუშვებს ტოტებს და გამოიღებს ნაყოფს, და გახდება დიდებული კედარი, და მის ქვეშ დაბინავდება ყველა ჩიტი, ყველა ფრთოსანი მის შტოთა ჩრდილში დაბინავდება. +

24და გაიგებს ყველა მინდვრის ხე, რომ მე, უფალი, ვადაბლებ მაღალ ხეს, ვამაღლებ დაბალ ხეს, ვახმობ ნედლ ხეს და ვაყვავებ გამხმარ ხეს. მე, უფალმა ვთქვი და გავაკეთებ!’“ +

18
სხვადასხვაგვარი დანიშნულება დატყვევებულ ისრაელს

18^1და იყო სიტყვა უფლისა ჩემდამი:

2„რა გაქვთ, როდესაც ყვებით ამ იგავს ისრაელის მიწაზე: ‘მამებმა მკვახე ხილი ჭამეს და შვილებს კბილები მოჰკვეთაო?’ +

3ცოცხალი ვარ მე,“ – სიტყვა უფლისა, – „თუღა გქონდეთ თქვენ სათქმელად ეს იგავი ისრაელში!

4ყველა სული ჩემია, როგორც სული მამისა, ისევე სული ძისა. შემცოდავი სული კი მოკვდება. +

5და თუ კაცი მართალი იქნება და იქმს სამართალსა და სიმართლეს,

6მთებზე შეწირულისაგან არა ჭამს და თვალი ისრაელის სახლის კერპებისაკენ არა აქვს მიპყრობილი, და მოყვასის ცოლს არ ბილწავს და წიდოვან ქალთან არ წვება, +

7არავის არ ჩაგრავს და თავის მევალეს ვალს უბრუნებს, ძარცვით არ ძარცვავს, თავის პურს მშიერს აძლევს და შიშველს სამოსით მოსავს. +

8ვახშით არ აძლევს და სარგებელს არ იღებს, უსამართლობისგან ხელს იკავებს და კაცსა და კაცს შორის სწორ სამართალს აჩენს, +

9ჩემი წესებით დადის და ჩემს სამართალს იცავს, რომ ქმნას ჭეშმარიტება – ის არის მართალი, სიცოცხლით იცოცხლებს,“ – სიტყვა უფალი ღმერთისა. –

10„მაგრამ თუ შობს ავაზაკ ძეს, სისხლისმღვრელს, რომელიც ძმას გაუკეთებს ერთს ამათგან,

11და არც ერთი ამ კარგთაგანი არ გაუკეთებია, რადგან მთებზეც ჭამდა და მოყვასის ცოლსაც ბილწავდა,

12ღარიბსა და ღატავს ჩაგრავდა, ძარცვით ძარცვავდა, ვალს არ უბრუნებდა და კერპებისაკენ ჰქონდა მიპყრობილი თვალი, სისაძაგლეს სჩადიოდა,

13ვახშით აძლევდა და სარგებელს იღებდა – იცოცხლებს კი? არ იცოცხლებს, რაკი ყოველივე ამ სისაძაგლეს სჩადიოდა – სიკვდილით მოკვდება და მისი სისხლი მასზე იქნება. +

14და აჰა, შვა ძე, რომელიც ხედავდა მამამისის ყოველ ცოდვას, რაც გაუკეთებია, ხედავდა და არ აკეთებდა მათ მსგავსს,

15მთებზე არ ჭამდა და თვალი ისრაელის სახლის კერპებისაკენ არ ჰქონდა მიპყრობილი, მოყვასის ცოლს არ ბილწავდა,

16არავინ დაუჩაგრავს, გირაოს არ იღებდა და ძარცვით არ ძარცვავდა, თავის პურს მშიერს აძლევდა და შიშველს სამოსით მოსავდა, +

17ღარიბის ჩაგვრისაგან ხელს იკავებდა, ვახშსა და სარგებელს არ იღებდა, ჩემს სამართალს აკეთებდა და ჩემი წესებით დადიოდა – ის არ მოკვდება მამამისის ურჯულოების გამო, ის სიცოცხლით იცოცხლებს.

18მამამისი კი, რადგან ჩაგვრით ჩაგრავდა, ძარცვით ძარცვავდა ძმას და ბოროტებას სჩადიოდა თავის ხალხში, მოკვდება თავის ურჯულოებაში.

19თქვენ ამბობთ: რატომ არ ატარებს ძე მამამისის ურჯულოებას? ძე კი სამართალსა და სიმართლეს იქმოდა, ჩემს ყველა წესს იცავდა და ასრულებდა მათ – ის სიცოცხლით იცოცხლებს.

20ცოდვილი სული კი, მოკვდება. ძემ არ უნდა ატაროს თავისი მამის დანაშაული და მამამ – ძის ურჯულოება. მართლის სიმართლე მასზევე იქნება და ბოროტმოქმედის ბოროტმოქმედება – მასზე. +

21ბოროტმოქმედი კი, თუ მოიქცევა ყველა თავისი ცოდვისგან, რომელიც ჩაიდინა, და დაიცავს ყველა ჩემს წესს და იქმს სამართალსა და სიმართლეს, სიცოცხლით იცოცხლებს, არ მოკვდება. +

22ყველა მის დანაშაულს, რაც კი ჩაუდენია, არ გაუხსენებენ მას. თავისი სიმართლით, რომელსაც აკეთებდა, იცოცხლებს ის. +

23განა მე ვისურვებ ბოროტმოქმედის სიკვდილს?“ – სიტყვა უფალი ღმერთისა, – „განა არ მინდა, რომ მოიქცეს თავისი გზიდან და იცოცხლოს? +

24მართალი კი, თუ მიიქცა თავისი სიმართლიდან და სჩადის უსამართლობას, მსგავსს ყველა იმ სისაძაგლისა, რომელსაც ბოროტმოქმედი სჩადის – იცოცხლებს კი? ყოველ მის სიმართლეს, რომელიც გააკეთა, არ გაუხსენებენ. თავისი მუხთლობით, რომლითაც მუხთლობდა, და თავისი ცოდვით რომლითაც სცოდავდა, მოკვდება. +

25და თქვენ ამბობთ: არ არის სწორი უფლის გზაო. მომისმინეთ, სახლო ისრაელისა, ჩემი გზა არ არის სწორი? ეს თქვენი გზებია, სწორი რომ არ არის! +

26თუ მართალი თავისი სიმართლიდან მიიქცევა და ჩაიდენს უსამართლობას და მოკვდება მათ გამო, თავის უსამართლობის გამო, რომელიც ჩაიდინა, მოკვდება იგი.

27და თუ ბოროტი თავისი ბოროტმოქმედებიდან, რომელიც ჩაიდინა, მოიქცა, და იქმს სამართალსა და სიმართლეს, ის თავის სულს აცოცხლებს.

28დაინახა და მოიქცა თავისი დანაშაულებებიდან, რომელნიც ჩაიდინა, ის სიცოცხლით იცოცხლებს, არ მოკვდება. +

29ამბობს სახლი ისრაელისა: არ არის სწორი უფლის გზაო. ჩემი გზა არ არის სწორი, სახლო ისრაელისა? განა თქვენი გზები არის სწორი?

30ამიტომ თითოეულს თავისი გზის მიხედვით განგსჯით, ისრაელის სახლო.“ – სიტყვა უფალი ღმერთისა, – „მოინანიეთ და მოიქეცით თქვენი ყველა დანაშაულიდან და არ გექნებათ ურჯულოება დაბრკოლებად. +

31განაგდეთ თქვენგან ყველა თქვენი დანაშაულება, რომლითაც თქვენ სჩადიოდით დანაშაულს, და შეიქმენით ახალი გული და ახალი სული, და რატომღა მოკვდებით, ისრაელის სახლო? +

32რადგან მე არ მსურს მოკვდავის სიკვდილი,“ – სიტყვა უფალი ღმერთისა, – „აბა, მოიქეცით და იცოცხლებთ!“ +

19

უბედურება ისრაელის მთავრებზე

19^1„შენ კი, მოთქმით იტირე ისრაელის მთავრებზე

2და თქვი: ‘რა არის დედაშენი? ძუ ლომი! ლომებს შორის იმყოფებოდა, ლომის ბოკვერებთან ზრდიდა, ამრავლებდა თავის ლეკვებს. +

3და წამოაყენა ერთი თავის ლეკვთაგან, ლომის ბოკვერი გახდა იგი და ისწავლა ნადავლის დაგლეჯა, ადამიანს ჭამდა. +

4და გაიგონეს მასზე ხალხებმა, მათ თხრილში იქნა ის შეპყრობილი და მიიყვანეს იგი კავებით ეგვიპტეში. +

5და დაინახა მან, როცა უცდიდა, რომ დაიკარგა იმედი, და აიყვანა სხვა ერთი თავის ლეკვთაგანი, და ლომის ბოკვერად დასვა იგი.

6და დადიოდა ის ლომებს შორის, ლომის ბოკვერი გახდა და ისწავლა ნადავლის დაგლეჯა, ადამიანის ჭამა.

7და ანგრევდა მათ სასახლეებს და მათ ქალაქებს აოხრებდა და შეძრწუნდა ქვეყანა მისი ღრიალის ხმისაგან.

8და აღდგნენ მასზე ხალხები ირგვლივ ოლქებიდან და გაშალეს მასზე თავიანთი ბადე, და შეპყრობილ იქნა იგი მათ თხრილში. +

9და ჩასვეს გალიაში კავებით და მიიყვანეს ის ბაბილონის მეფესთან. მოიყვანეს ციხე-სიმაგრეში, რათა აღარ გაგონილიყო მისი ხმა ისრაელის მთებზე.

10დედაშენი ვაზს ჰგავდა, დარგულს წყლის პირას, ნაყოფიერს, მრავალტოტიანი იყო წყალუხვობისგან.

11მაგარი ტოტები ჰქონდა მას ხელმწიფეთა კვერთხისათვის, და გაიზარდა მისი ტანი ხშირ ტოტებს შორის, და ჩანდა თავისი სიმაღლით და მრავალი ტოტით.

12მაგრამ აღმოიფხვრა რისხვით, მიწაზე იქნა დაგდებული და აღმოსავლეთის ქარმა გაახმო მისი ნაყოფი. დაიშალა და გახმა მისი მაგარი ტოტები, ცეცხლმა შეჭამა ისინი.

13ახლა უდაბნოშია დარგული, მშრალ და გვალვიან ქვეყანაში.

14და გამოვიდა ცეცხლი მისი ტოტის ღეროდან, შეჭამა მისი ნაყოფი და აღარ შერჩა მას მაგარი ტოტი ხელმწიფის კვერთხისათვის. ეს არის გოდება და დარჩა გოდებად.’“

20
უფალმა სამაგიერო მიუზღო ისრაელს მისი ურჩობისათვის

20^1და იყო მეშვიდე წელს, მეხუთე თვის მეათე დღეს, რომ მოვიდნენ კაცები ისრაელის უხუცესთაგან უფლის საკითხავად და დასხდნენ ჩემს წინ. +

2და იყო სიტყვა უფლისა ჩემდამი:

3„ძეო კაცისავ! ილაპარაკე ისრაელის უხუცესებთან და უთხარი მათ: ‘ასე თქვა უფალმა, ღმერთმა: ჩემს საკითხავად მოხვედით თქვენ. ცოცხალი ვარ მე, თუ გაკითხვინეთ!’ – სიტყვა უფალი ღმერთისა. – +

4„განსჯი მათ? განსჯი, ძეო კაცისავ? მათი მამების სისაძაგლენი აუწყე მათ.

5და უთხარი მათ: ‘ასე თქვა უფალმა ღმერთმა: იმ დღეს, როდესაც მე ამოვარჩიე ისრაელი და ავუწიე ჩემი ხელი იაკობის სახლის თესლს და გამოვეცხადე მათ ეგვიპტის ქვეყანაში და ავუწიე მათ ჩემი ხელი, ვუთხარი: მე ვარ უფალი, თქვენი ღმერთი. +

6იმ დღეს ავუწიე მათ ჩემი ხელი ფიცით, რომ გავიყვანდი მათ ეგვიპტის ქვეყნიდან იმ ქვეყანაში, რომელიც გამოვძებნე მათთვის – ქვეყანა მადინებელი რძისა და თაფლისა. ის ყველა ქვეყანაზე მშვენიერია. +

7და ვუთხარი მათ: ყოველმა თქვენგანმა განაგდოს თავის თვალის სისაძაგლეები და ეგვიპტის კერპებით ნუ შეიბილწებით. მე ვარ უფალი, თქვენი ღმერთი. +

8მაგრამ ისინი აღმიდგნენ მე და არ უნდოდათ ჩემი მოსმენა. არც ერთმა არ განაგდო თავის თვალის სისაძაგლეები და ეგვიპტის კერპები არ მიატოვა, და მე ჩავითქვი, გადმომეღვარა ჩემი რისხვა და დამესრულებინა ჩემი წყრომა მათზე შიგ ეგვიპტის ქვეყანაში.

9მაგრამ მე ვმოქმედებდი ჩემი სახელის გულისათვის, რათა არ შებღალულიყო იმ ხალხების თვალში, რომელთა შორისაც ისინი იმყოფებოდნენ, რომელთა თვალწინაც გამოვუცხადე მათ, რომ გამოვიყვანდი მათ ეგვიპტის ქვეყნიდან. +

10და მე გამოვიყვანე ისინი ეგვიპტის ქვეყნიდან და მივიყვანე უდაბნოში. +

11და მივეცი მათ ჩემი წესები და ჩემი სამართალი გამოვუცხადე მათ, რათა შეესრულებინა ისინი ადამიანს და ეცოცხლა მათით. +

12და ჩემი შაბათებიც მივეცი მათ, რათა ყოფილიყვნენ ნიშნად ჩემსა და მათ შორის, რათა ცოდნოდათ, რომ მე ვარ უფალი, მათი განმწმედელი. +

13მაგრამ ისრაელის სახლი აღმიდგა მე უდაბნოში, ჩემი წესებისამებრ არ იარეს და ჩემი სამართალი შეიზიზღეს, რომელიც უნდა შეესრულებინა ადამიანს და ეცოცხლა მით. და ჩემი შაბათები შებღალეს მეტისმეტად. და მე ჩავითქვი, გადმომეღვარა მათზე უდაბნოში ჩემი რისხვა, რათა ამომეწყვიტა ისინი. +

14მაგრამ ვმოქმედებდი ჩემი სახელის გულისათვის, რათა არ შებღალულიყო იმ ხალხების თვალში, რომელთა თვალწინაც გამოვიყვანე ისინი. +

15ავუწიე კიდეც ჩემი ხელი უდაბნოში, რომ არ მივიყვანდი მათ იმ ქვეყანაში, რომელიც მივეცი, მადინებელში რძისა და თაფლისა. ის ყველა ქვეყანაზე მშვენიერია. +

16რადგან შეიზიზღეს ჩემი სამართალი და ჩემი წესებით არ იარეს და შებღალეს ჩემი შაბათები, რადგან კერპებს მისდევდა უკან მათი გულები. +

17მაგრამ შეიბრალა ისინი ჩემმა თვალმა დასაღუპად და არ მოვსპე ისინი უდაბნოში. +

18და მე ვუთხარი მათ ძეთ: თქვენი მამების წესებით არ იაროთ, მათი სამართალი არ დაიცვათ და მათი კერპებით არ შეიბილწოთ. +

19მე ვარ უფალი, თქვენი ღმერთი, ჩემი წესებით იარეთ და ჩემი სამართალი დაიცავით და შეასრულეთ ის.

20ჩემი შაბათები წმიდა ჰყავით და იქნება ისინი ნიშნად ჩემსა და თქვენს შორის, რათა იცოდეთ, რომ მე ვარ უფალი, თქვენი ღმერთი.

21მაგრამ აღმიდგნენ მე ძენი, ჩემი წესებით არ იარეს და ჩემი სამართალი არ დაიცვეს, არ შეასრულეს ისინი, რომელთა შესრულებით ადამიანს უნდა ეცოცხლა. ჩემი შაბათები შებღალეს და ჩავითქვი, გადმომეღვარა მათზე ჩემი რისხვა, დამესრულებინა მათზე ჩემი წყრომა უდაბნოში. +

22მაგრამ მე დავიფიცე და ვმოქმედებდი ჩემი სახელის გულისათვის, რათა არ შებღალულიყო იგი იმ ხალხების თვალში, რომელთა თვალწინაც გამოვიყვანე ისინი. +

23თავად მეც ავუწიე მათ ხელი უდაბნოში, რომ გავფანტავდი მათ ხალხებში და გავაბნევდი ქვეყნებში.

24რადგან ჩემი სამართალი არ შეასრულეს და ჩემი წესები შეიზიზღეს, ჩემი შაბათები შებღალეს და თავიანთი მამების კერპების უკან იყო მათი თვალი.

25და თავად მეც მივეცი მათ ცუდი წესები და სამართალნი, რითაც ვერ იცოცხლებენ, +

26და უწმიდურად გამოვაცხადე ისინი თავიანთი შესაწირავებით, საშოს ყოველი გამღების ცეცხლში გატარებით, რათა გაუკაცრიელებულიყვნენ, რათა გაეგოთ, რომ მე ვარ უფალი. +

27ამიტომ ელაპარაკე ისრაელის სახლს, ძეო კაცისავ! და უთხარი მათ: ‘ასე თქვა უფალმა ღმერთმა: კიდევ ამით მლანძღავდნენ მე თქვენი მამები, მუხთლობით მუხთლობდნენ ჩემს მიმართ.

28და მოვიყვანე ქვეყანაში, რომელზეც ავწიე ხელი, რომ მივცემდი მათ, და მათ დაინახეს ყოველი მაღალი ბორცვი და ყოველი ხშირტოტიანი ხე და სწირავდნენ იქ თავიანთ მსხვერპლს, და მაჯავრებდნენ იქ თავიანთი მსხვერპლით და დებდნენ იქ თავიანთ საყნოსავ კეთილსურნელებას და უღვრიდნენ იქ თავიანთ საღვრელს. +

29და მე ვუთხარი მათ: რა არის ის გორაკი, სადაც თქვენ დადიხართ?’ გორაკი სახელად ეწოდება მას ამ დღემდე. +

30და ამიტომ უთხარი ისრაელის სახლს: ‘ასე თქვა უფალმა ღმერთმა: განა თქვენი მამების გზით არ ბილწობთ და მათი სისაძაგლის კვალდაკვალ არ სიძვობთ?

31და თქვენი შესაწირავების მოტანით, თქვენს ძეთა ცეცხლში გატარებით არ იბილწებით მთელი თქვენი კერპებითურთ დღემდე? და მე გაკითხვინებთ თავს, ისრაელის სახლო? ცოცხალი ვარ მე!’ – სიტყვა უფალი ღმერთისა, – ‘არ გაკითხვინებთ თავს. +

32და რაც თქვენ გუნებაში მოგივიდათ, არ იქნება, რომ ამბობთ: ‘ვიქნებით სხვა ხალხებივით, სხვა ქვეყნების ტომებივით ვემსახურებით ხესა და ქვას!“ +
ისრაელზე მომავალი სამსჯავროს შესახებ

33‘ცოცხალი ვარ მე!’ – სიტყვა უფალი ღმერთისა, – ‘ძლიერი ხელითა და გაწვდილი მკლავით და გადმოღვრილი რისხვით არ ვიმეფებ თქვენზე,

34გამოგიყვანთ ხალხებიდან და შეგკრებთ ქვეყნებიდან, სადაც განიფანტეთ ძლიერი ხელით და გაწვდილი მკლავით და გადმოღვრილი რისხვით,

35და მიგიყვანთ ხალხების უდაბნოში და განგსჯით იქ პირისპირ. +

36როგორც განვსაჯე თქვენი მამები ეგვიპტის ქვეყნის უდაბნოში, ასევე განგსჯით თქვენ!’ – სიტყვა უფალი ღმერთისა. – +

37‘და გაგატარებთ კვერთხის ქვეშ და მოგიყვანთ აღთქმის ბორკილებით. +

38და გამოვყოფ თქვენგან მეამბოხეებს და დამნაშავეთ ჩემს წინაშე. მათი საცხოვრებელი ქვეყნიდან გამოვიყვან მათ, მაგრამ ისრაელის მიწაზე ვერ მივლენ. და მიხვდებით, რომ მე ვარ უფალი!’

39და თქვენ, სახლო ისრაელისა, ასე თქვა უფალმა ღმერთმა: ‘თითოეული თავის კერპთან წავიდეს და ემსახუროს მას, და მერე, თუ არ მომისმენთ, ჩემს წმიდა სახელს მეტად ვეღარ შებღალავთ თქვენი საჩუქრებითა და თქვენი კერპებით. +

40რადგან, ჩემს წმიდა მთაზე, ისრაელის მაღალ მთაზე’, – სიტყვა უფალი ღმერთისა, – ‘იქ მემსახურებით მთელი სახლი ისრაელისა – ყველანი ქვეყანაზე. იქ მოვისურვებ მათ და იქ მოვითხოვ თქვენს შეწირულობებს და პირველნაყოფს თქვენი მოსავლისა ყველა თქვენი სიწმიდითურთ. +

41საყნოსავ კეთილსურნელებად შეგიწყნარებთ თქვენ, როდესაც გამოგიყვანთ ხალხებიდან და შეგკრებთ ქვეყნებიდან, რომლებშიც გაიფანტეთ, და წმიდად გამოვცხადდები თქვენში ხალხების თვალწინ. +

42და მიხვდებით, რომ მე ვარ უფალი, როდესაც მიგიყვანთ თქვენ ისრაელის მიწაზე, ქვეყანაში, რომელზეც ავწიე ჩემი ხელი, რომ მივცემდი მას თქვენს მამებს!

43და გაიხსენებთ იქ თქვენს გზებს და ყველა თქვენს ნამოქმედარს, რომლითაც შეიბილწეთ, და შეგძაგდებათ თქვენი თავი ყველა იმ სიბოროტის გამო, რაც ჩაიდინეთ. +

44და მიხვდებით, რომ მე ვარ უფალი, როდესაც მოგექცევით ჩემი სახელის გულისათვის, არა თქვენი ბოროტი გზებისა და თქვენი შერყვნილი ნამოქმედარისამებრ, ისრაელის სახლო!’ – სიტყვა უფალი ღმერთისა.

45და იყო სიტყვა უფლისა ჩემდამი:

46„ძეო კაცისავ! მიმართე შენი პირი თემანის გზისაკენ და უქადაგე სამხრეთს და უწინასწარმეტყველე სამხრეთის ველის ტყეს. +

47და უთხარი სამხრეთის ტყეს: ‘ისმინე სიტყვა უფლისა. ასე თქვა უფალმა ღმერთმა: ცეცხლს შეგინთებ და შეჭამს შენში ყველა ნედლსა და ყველა გამხმარ ხეს. არ ჩაქრება აალებული ალი და დაიხრუკება მასში მთელი ზედაპირი სამხრეთიდან ჩრდილოეთამდე. +

48და იხილავს ყოველი ხორციელი, რომ მე, უფალმა გავაღვივე ის და არ ჩაქრება!’“ +

49და ვთქვი მე: „ოჰ, უფალო, ღმერთო, ისინი კითხულობენ ჩემზე: იგავებს ხომ არ ამბობსო?“ +

21
უფლის მახვილი

21^1და იყო სიტყვა უფლისა ჩემდამი:

2„ძეო კაცისავ! მიმართე შენი პირი იერუსალიმისაკენ და უქადაგე საწმიდრებს და უწინასწარმეტყველე ისრაელის მიწას, +

3და უთხარი ისრაელის მიწას: ‘ასე ამბობს უფალი: აჰა, შენს წინააღმდეგ ვარ: გამოვიღებ ჩემს მახვილს მისი ქარქაშიდან და მოვკვეთ შენგან მართალსა და ბოროტმომქმედს. +

4რომ მოვკვეთო შენგან მართალი და ბოროტმომქმედი, ამიტომ გამოვა ჩემი მახვილი მისი ქარქაშიდან ყველა ხორციელზე სამხრეთიდან ჩრდილოეთამდე.

5და მიხვდება ყველა ხორციელი, რომ მე, უფალმა, გამოვიღე ჩემი მახვილი მისი ქარქაშიდან, და აღარ ჩაბრუნდება უკან.

6და შენ, ძეო კაცისავ! ამოიხვნეშე წელმოწყვეტით და სიმწრით ამოიხვნეშე მათ თვალწინ.

7და რადგან გკითხავენ შენ: ‘რისთვის ხვნეში?’ და ეტყვი: ‘ხმის გამო, რომელიც მოდის – და დადნება ყოველი გული, და მოდუნდება ყოველი ხელი, და დაუძლურდება ყოველი სული, და ყველა მუხლები გაწყალდება. აჰა, მოდის და იქნება!’ – სიტყვა უფალი ღმერთისა.“ +

8და იყო სიტყვა უფლისა ჩემდამი:

9„ძეო კაცისავ! იწინასწარმეტყველე და თქვი: ‘ასე თქვა უფალმა: თქვი, მახვილი, მახვილი გალესილი და გაპრიალებული, +

10რომ დახოცოს, იმისათვის გაილესა, რათა ელვა ჰქონდეს, გაპრიალდა! გვიხაროდეს ჩვენ, ჩემი ძის კვერთხმა მოიძულა ყველა ხე.

11და მიეცა გასაპრიალებლად, ხელში დასაჭერად. გაილესა ეს, მახვილი და გაპრიალდა იგი მკვლელის ხელში გადასაცემად.

12იკივლე და იტირე, ძეო კაცისავ! რადგან ის ჩემი ერის, ისრაელის ყველა მთავრის წინააღმდეგ არის! მახვილს არიან მიცემულნი ჩემს ერთან ერთად, ამიტომ ირტყი შენს ბარძაყზე. +

13რადგან განსაცდელი იყო და რა არის, თუ კვერთხიც არ მოიძულა.“ – სიტყვა უფალი ღმერთისა. –

14„და შენ, ძეო კაცისავ! იწინასწარმეტყველე და შემოჰკარი ხელი ხელს და გაორდება მახვილი მესამეგზის. განგმირულთა მახვილია ის, დიდის მოსაკლავი მახვილი, რომელიც გარს უვლის მათ.

15რათა დადნეს გული და გამრავლდეს დაბრკოლებანი, ყველა მათ კარიბჭეზე დავდე მე სასტიკი მახვილი – გაკეთებულია ელვასავით, გაპრიალებულია დასახოცავად.

16გაერთიანდი მარჯვნივ, გაემართე მარცხნივ, საითკენაც შენი პირია განკუთვნილი,

17და მეც შემოვკრავ ხელს ხელზე და დავაცხრობ ჩემს გულისწყრომას, მე, უფალმა ვთქვი.“ +

18და იყო სიტყვა უფლისა ჩემდამი:

19„და შენ, ძეო კაცისავ! დაადგინე შენთვის ორი გზა ბაბილონის მეფის მახვილის მოსასვლელად. ორივენი ერთი ქვეყნიდან გამოვლენ, და ამოირჩიე ადგილი, ქალაქის გზის დასაწყისში ამოარჩიე.

20გზა დაადგინე მახვილის მოსასვლელად ყამონიანთა რაბასა და იუდაში, გამაგრებულ იერუსალიმში.

21რადგან დადგა ბაბილონის მეფე გზის გასაყართან, ორი გზის დასაწყისში, სამისნოდ: შეარხია ისრები, ჰკითხა თერაფიმებს, დახედა ღვიძლს. +

22მის მარჯვენა ხელში იყო მისნობა – იერუსალიმი, დაედგა კედელსანგრევი მანქანები, გაეხსნა პირი სიკვდილისათვის, აეწია ხმა მხედრული შეძახილით, დაედგა კედელსანგრევი მანქანები კარიბჭეებთან, დაეყარათ მიწაყრილი, აეშენებინათ ციხე-სიმაგრენი. +

23და იქნება ეს მათ თვალში, როგორც ფუჭი მკითხაობა, ფიცთა ფიცი აქვთ დადებული, მაგრამ ის ახსენებს იმ ურჯულოებას, რის გამოც დაჭერილ იქნებიან.

24და თქვა უფალმა ღმერთმა: ‘რადგან თქვენ გაიხსენეთ თქვენი ურჯულოება, როდესაც გამოამჟღავნეთ თქვენი დანაშაულებანი, რათა გეჩვენებინათ თქვენი ცოდვანი თქვენს ყველა ნამოქმედარში, ისე, როგორც თქვენ იყავით გახსენებულნი, ხელით იქნებით დაჭერილნი.

25და შენ, შებღალულო ბოროტმომქმედო, მთავარო ისრაელისა, რომლის დღეც მოვიდა უკანასკნელი სასჯელის დროს,’

26და თქვა უფალმა ღმერთმა: ‘მოიშორე დოლბანდი და ჩამოიღე გვირგვინი. ასე აღარ იქნება. დამდაბლებული ამაღლდება და ამაღლებული დამდაბლდება. +

27ნანგრევებად, ნანგრევებად, ნანგრევებად ვაქცევ მას. არც ეს აღარ იქნება, სანამდე არ მოვა ის, ვისიც არის სამართალი – და გადავცემ მას.’ +

28და შენ, ძეო კაცისავ! იწინასწარმეტყველე და თქვი: ‘ასე თქვა უფალმა ღმერთმა ყამონიანებზე და მათ შერცხვენაზე’ – და თქვი: ‘მახვილი, მახვილია გაშიშვლებული დასახოცავად, გაპრიალებულია ამოსაწყვეტად, რათა ელვასავით ელავდეს. +

29როდესაც წინასწარ გეუბნებოდნენ შენ ამაოს, გიმკითხავებდნენ სიცრუეს, რათა დადებულიყავი დახოცილ ბოროტმომქმედთა კისრებზე, რომელთა დღეც მოვიდა უკანასკნელი სასჯელის დროს. +

30ჩააბრუნე იგი თავის ქარქაშში. იმ ადგილას, სადაც შეიქმენი, შენი წარმოშობის ქვეყანაში განვსჯი.

31და გადმოვღვრი შენზე ჩემს რისხვას, ჩემი წყრომის ცეცხლს დავბერავ შენზე და მიგცემ შენ მძვინვარე, მკვლელობაში გაწაფულ ადამიანთა ხელთ.

32ცეცხლის შესაჭმელი იქნები შენ, შენი სისხლი ქვეყნის შიგნით იქნება. არ გაგიხსენებენ, რადგან მე, უფალმა, ვთქვი.

22
იერუსალიმის ცოდვათა ჩამოთვლა

22^1და იყო სიტყვა უფლისა ჩემდამი:

2„და შენ, ძეო კაცისავ! განსჯი სისხლიან ქალაქს? და გამოუცხადე მას მთელი მისი სისაძაგლე +

3და უთხარი: ‘ასე თქვა უფალმა ღმერთმა: ქალაქო, თავის შიგნით სისხლის დამღვრელო, რათა მოვიდეს მისი ჟამი! და თავისთვის კერპების გამკეთებელო, რათა შეიბილწოს იგი!

4შენი სისხლით, რომელიც დაღვარე, დადანაშაულდი და შენი კერპებით, რომლებიც გააკეთე, შეიბილწე. და მოიახლოვე შენი დღეები და მიხვედი შენს წლებამდე. ამის გამო გადაგცემ შესარცხვენად ხალხებს და დასაცინად ყველა ქვეყანას. +

5ახლობელნი და შორეულნი დაგცინებენ შენ, სახელშებილწულო, მრავალაურზაურიანო.

6აჰა, ისრაელის მთავარნი, თითოეული თავისი ძალით იყო შენში, რათა დაეღვარათ სისხლი. +

7მამას და დედას არად აგდებენ შენში, მდგმურს ჩაგრავენ, ობოლს და ქვრივს ატყუებენ შენში. +

8ჩემი სიწმიდენი აბუჩად აიგდე და ჩემი შაბათები შებღალე,

9ცილისმწამებელნი იყვნენ შენში, რათა დაეღვარათ სისხლი, და მთებზე ჭამდნენ შენში, გარყვნილებას ჩადიოდნენ შენში.

10მამის სიშიშვლეს აჩენდნენ შენში, არაწმიდა წიდოვანს ნამუსს ხდიდნენ, +

11ერთი თავისი მოყვასის ცოლთან სჩადიოდა სისაძაგლეს, მეორე თავის რძალს ბილწავდა გარყვნილებით და სხვა – თავის დას, თავისი მამის შვილს ხდიდა ნამუსს. +

12ქრთამს იღებდნენ შენში, რათა დაეღვარათ სისხლი. ვახშსა და სარგებელს იღებდი და ძალით ართმევდი შენს მოყვასს, მე კი დამივიწყე!“ – სიტყვა უფალი ღმერთისა. –

13„და აჰა, მე ხელი ხელს შემოვკარი შენი ანგარების გამო, რომელიც ჩაიდინე, და შენი სისხლის გამო, რომელიც დაიღვარა შენში.

14გაუძლებს შენი გული, ან მტკიცე იქნება ხელები იმ დღეებისათვის, როცა გაგისწორდები? მე, უფალმა ვთქვი და გავაკეთებ. +

15და მე გაგფანტავ შენ ხალხებში და გაგაბნევ ქვეყნებში და მოვსპობ შენს სიბილწეს. +

16და შეიბღალები ხალხების თვალწინ და მიხვდები, რომ მე ვარ უფალი!“
იგავი სადნობ ბრძმედზე

17და იყო სიტყვა უფლისა ჩემდამი:

18„ძეო კაცისავ! ისრაელის სახლი ჩემთვის წიდად იქცა. ყველანი – სპილენძი, კალა რკინა და ტყვიაა ბრძმედში, ვერცხლის წიდად იქცნენ. +

19ამიტომ ასე თქვა უფალმა ღმერთმა: ‘რადგან თქვენ ყველანი იქეცით წიდად, ამიტომ მე შეგაგროვებთ იერუსალიმში,

20როგორც აგროვებენ ვერცხლს და სპილენძს, რკინას, ტყვიასა და კალას ბრძმედის შიგნით, რათა გააღვივონ ცეცხლი მათ გამოსადნობად, ასე შეგაგროვებთ ჩემს რისხვასა და ჩემს წყრომაში და დაგდებთ და გამოგადნობთ.

21შეგკრებთ და გავაღვივებ თქვენზე ცეცხლს ჩემი წყრომისა და გადნებით მასში. +

22როგორც ვერცხლი დნება ბრძმედის შიგნით, ისე გამოდნებით თქვენ მის შიგნით და მიხვდებით, რომ მე, უფალმა, გადმოვღვარე ჩემი რისხვა თქვენზე.’“ +

23და იყო სიტყვა უფლისა ჩემდამი:

24„ძეო კაცისავ! უთხარი მას: ‘შენ ხარ ქვეყანა განუწმედელი, წვიმით დაუნამავი რისხვის დღეს.’ +

25მის წინასწარმეტყველთა შეთქმულებაა მის შიგნით, როგორც მბრდღვინავი ლომი, დამგლეჯი ნადავლისა. სულს ჭამდნენ, ქონება და ძვირფასეულობა მიჰქონდათ, ქვრივები მრავლდებოდნენ მის შიგნით, +

26მისი მღვდლები ჩემს რჯულს აყალბებდნენ და ჩემს სიწმიდეებს ბღალავდნენ, წმიდასა და შებღალულს ვერ არჩევდნენ და შებილწულს და განწმედილს არ აცხადებდნენ და ჩემს შაბათებს თვალს არიდებდნენ, და მე ვიბღალებოდი მათ შორის. +

27მისი მთავრები მის შიგნით, როგორც მგლები, გლეჯდნენ ნადავლს სისხლის დასაღვრელად, სულების დასაღუპავად, რათა მოეხვეჭათ ანგარება. +

28მისი წინასწარმეტყველნი აბათქაშებდნენ მათ ამაო ხილვებით და უმკითხავებდნენ მათ სიცრუეს, ამბობდნენ: ‘ასე თქვა უფალმა ღმერთმა!’ უფალს კი არ უთქვამს. +

29ამ ქვეყნის ერი ჩაგრავდა და ძარცვავდა, ღარიბსა და ღატაკს ატყუებდა და მდგმურს ავიწროებდა უსამართლოდ. +

30და მე ვეძიე მათში კაცი ღობის მომღობავი და ჩემს წინაშე ნანგრევებზე მდგომი ამ ქვეყნის გულისთვის, რათა არ დამეღუპა იგი, მაგრამ ვერ ვიპოვე. +

31ამიტომ გადმოვღვრი მათზე ჩემს ბრაზს, ჩემი მძვინვარების ცეცხლში გავწყვეტ მათ, მათ ნამოქმედარს მათ თავზევე მოვაქცევ,“ – სიტყვა უფალი ღმერთისა. +

23
იგავი ოჰოლასა და ოჰოლიბაზე

23^1და იყო სიტყვა უფლისა ჩემდამი:

2„ძეო კაცისავ! იყო ორი ქალი, ასული ერთი დედისა. +

3და მეძაობდნენ ისინი ეგვიპტეში, თავიანთ სიყმაწვილეშივე ისიძვეს. იქ დაუსრისეს მათ ძუძუები და დაუჭყლიტეს დვრილნი მათი ქალწულობისა. +

4და სახელები მათი: დიდისა – ოჰოლა და მისი დისა – ოჰოლიბა. და ჩემები იყვნენ ისინი და მიშვეს ძენი და ასულნი. და სახელები კი მათი: სამარია არის ოჰოლა და იერუსალიმი – ოჰოლიბა. +

5და მეძაობდა ოჰოლა, ჩემს ქვეშ მყოფი, და ეტრფოდა თავის საყვარლებს, აშურის მეომრებს, +

6ცისფრით შემოსილ სპასპეტსა და ერისმთავრებს. ყველანი ლამაზი ჭაბუკები იყვნენ – მხედრები ცხენებზე ამხედრებულნი.

7და ისიძვა მათთან, აშურის ყველა რჩეულ ძესთან, ვისაც ეტრფოდა, და ყველა მათი კერპით შეიბილწა. +

8და თავისი სიძვა ეგვიპტეში არ მიატოვა, რადგან იწვნენ მასთან მის სიყმაწვილეში და მათ სრისეს მისი სიქალწულის დვრილები და დაღვარეს თავიანთი სიძვა მასზე. +

9ამიტომ მივეცი მე იგი მისი საყვარლების ხელთ, აშურის ძეთა ხელთ, რომლებსაც ეტრფოდა.

10მათ გამოაჩინეს მისი სიშიშვლე, მისი ძენი და ასულნი წაიყვანეს, ის კი მახვილით მოკლეს, და გახდა მისი სახელი სირცხვილად ქალთა შორის და მსჯავრი დასდეს მას. +

11და დაინახა ეს მისმა დამ, ოჰოლიბამ და უფრო გახრწნა თავისი ტრფიალება, ვიდრე მისმა დამ, და თავისი სიძვით დის სიძვას გადააჭარბა. +

12ისიც აშურის ძეთ ეტრფოდა, სპასპეტთა და ერისმთავართ, თავის ახლობლებს ბრწყინვალედ შემოსილთ, მხედრებს, ცხენზე ამხედრებულთ – ყველანი ლამაზი ჭაბუკები იყვნენ.

13და მე ვნახე, რომ შეიბილწა – ერთი გზა ჰქონდა ორივეს.

14მოუმატა თავის სიძვას: ნახა კაცები გამოხატულნი კედელზე, გამოსახულებანი ქალდეველთა, სინგურით დახატული, +

15წელზე სარტყელშემორტყმულნი, თავზე დოლბანდჩამოშვებულნი, მსგავსნი მხედართმთავართა, შესადარნი ბაბილონის ძეთა, რომელთა მშობლიური ქვეყანა ქალდეაა.

16და მიეტრფო მათ თვალის ერთი შეხედვით და გაგზავნა მათთან მსტოვარნი ქალდეაში.

17და მივიდნენ მასთან ძენი ბაბილონისა სასიყვარულო სარეცელზე და შებილწეს იგი თავიანთი სიძვით. და შეიბილწა მათგან და განშორდა მათ მისი სული. +

18და გამოაჩინა მან თავისი სიძვა და გამოაჩინა თავისი სიშიშვლე. და განშორდა ჩემი სული მას, როგორც განშორდა ჩემი სული მის დას.

19და ამრავლა მან თავისი სიძვა, იხსენებდა რა თავის სიყმაწვილის დღეებს, როდესაც მეძაობდა ეგვიპტის ქვეყანაში,

20და ეტრფოდა თავის სიყვარლებს, რომელთა ხორციც ვირების ხორცია და ცხენების ქუქუნია იმათი ქუქუნი. +

21შენ მოგენატრა გარყვნილება შენი სიყმაწვილისა, როდესაც ეგვიპტელნი სრესდნენ შენი სიყმაწვილის ძუძუთა დვრილებს.

22ამიტომ, ოჰოლიბა, ასე თქვა უფალმა ღმერთმა: ‘აჰა, მე აღვძრავ შენს საყვარლებს შენზე, რომელთაც მოშორდა შენი სული და მოგისევ მათ ყოველი მხრიდან,

23ბაბილონის ძეთ და ყველა ქალდეველს, ფეკოდელს, შოაყელს და კოაელს, აშურის ყველა ძეს მათთან ერთად, ლამაზ ჭაბუკთ, სპასპეტთ და ერისმთავართ, მხედართმთავართ და სახელოვანთ, ყველას ცხენებზე მოჯირითეთ. +

24და მოვლენ შენზე იარაღით, ეტლებით და ბორბლებით და ხალხთა კრებულით, დარაკით და ფარით, მუზარადს დაგახურავენ შენ, და მე მიგცემ მათ წინაშე სამსჯავროდ და დაგდებენ მსჯავრს თავიანთი სამართლით. +

25და მოვაწევ ჩემს შურს შენზე და მოგექცევიან შენ რისხვით, ცხვირს და ყურებს მოგაცლიან და შენი შემდგომი მახვილით დაეცემა. შენს ძეთ და შენს ასულთ წაიყვანენ და შენს შემდგომს ცეცხლი შეჭამს. +

26და გაგხდიან სამოსელს და წაიღებენ შენს მშვენიერ მორთულობას.

27და აღვკვეთავ შენს გარყვნილებას შენგან და შენს სიძვას ეგვიპტის ქვეყნიდან, და აღარ მოაპყრობ თვალებს მათ და ეგვიპტეს აღარ გაიხსენებ.’

28რადგან ასე თქვა უფალმა ღმერთმა: ‘მე გადაგცემ შენ იმათ ხელთ, რომელნიც შეიძულე, იმათ ხელთ, ვინც მოიშორა შენმა სულმა,

29მოგექცევიან შენ სიძულვილით და წაიღებენ მთელ შენს ქონებას, და დაგტოვებენ შიშველ-ტიტველს, და გამოჩნდება სიშიშვლე შენი სიძვისა და შენი გარყვნილება და სიძვა. +

30ეს დაგემართება შენ იმის გამო, რომ ხალხების კვალდაკვალ სიძვობდი, რომელთა კერპებით შეიბილწე.

31შენი დის გზაზე დადიოდი და მე მოგცემ შენ ხელთ მის ფიალას.’ +

32ასე თქვა უფალმა ღმერთმა: ‘შენი დის ფიალას შესვამ, ღრმასა და განიერს! იქნები სასაცილო და მასხარად აგდებული. ბევრის დამტევია იგი.

33სიმთვრალითა და ნაღველით გაივსები, ფიალა სასოწარკვეთილებისა და გატიალებისა, ფიალა შენი დის, სამარიისა.

34და შესვამ მას და ამოაშრობ, მის ნატეხებს გალოკავ და მკერდს დაიგლეჯ, რადგან მე ვთქვი ეს!’ სიტყვა უფალი ღმერთისა.

35ამიტომ ასე თქვა უფალმა ღმერთმა: ‘რადგან შენ დამივიწყე და ზურგსუკან მომისროლე, ამიტომ შენც ატარებ შენს გარყვნილებას და შენს სიძვას.’“ +

36და მითხრა უფალმა მე: „ძეო კაცისავ! მსჯავრს დასდებ ოჰოლასა და ოჰოლიბას და ეტყვი მათ თავიანთ სისაძაგლეებს?

37რადგან ისინი მრუშობდნენ და სისხლია მათ ხელებზე. თავიანთ კერპებთან მრუშობდნენ და თავიანთ ძეთ, რომელიც მიშვეს მე, ცეცხლში ატარებდნენ მათთვის შესაჭმელად. +

38კიდევ ეს გამიკეთეს მე: შებღალეს ჩემი საწმიდარი იმ დღეს და ჩემი შაბათები შებღალეს.

39და როდესაც სწირავდნენ თავიანთ ძეთ თავიანთ კერპებს, იმავე დღეს მოდიოდნენ ჩემს საწმიდარში და ბღალავდნენ მას. აჰა, ასე იქცეოდნენ ისინი ჩემს სახლში. +

40და კიდევ: გზავნიდნენ მოციქულებს კაცებთან, შორიდან მომსვლელებთან, მაცნეც იყო გაგზავნილი. და მოდიოდნენ ისინი, ვისთვისაც შენ იბანებოდი, ილურჯებდი შენს თვალებს და იმკობოდი შესამკობელით.

41და ჯდებოდი ბრწყინვალე საწოლზე და გაწყობილი სუფრა იყო მის წინ და ჩემს საკმეველსა და ჩემს ზეთს დებდი მასზე.

42და ხმა უზრუნველი ბრბოსი გაისმოდა იქ. და კაცების უამრავ კრებულთან მოყვანილნი იყვნენ ლოთები უდაბნოდან. და იკეთებდნენ სამაჯურებს ხელებზე და მშვენიერ გვირგვინებს თავზე.

43და მე ვთქვი მრუშობით გაცვეთილზე: ‘ახლაც ისიძვებს ვინმე მასთან სიძვით?’ და თავადაც?

44და მოდიოდნენ მასთან, როგორც მიდიან მეძავ ქალთან. ისე მოდიოდნენ ოჰოლასთან და ოჰოლიბასთან, გარყვნილ ქალებთან. +

45და მართალი კაცები კი – ისინი განსჯიან მათ მრუშობისა და სისხლისმღვრელობის სამართლით, რადგან მრუშნი არიან ისინი და სისხლია მათ ხელებზე. +

46რადგან ასე თქვა უფალმა ღმერთმა: ‘მიუშვი მათ წინააღმდეგ კრებული და მიეცი ისინი ძრწოლას და ძარცვა-გლეჯას!

47და ჩაქოლავს მათ კრებული ქვით და დაჩეხავენ მათ თავისი მახვილებით, მათ ძეთა და ასულთ დახოცავენ და მათ სახლებს ცეცხლში დაწვავენ. +

48და შევწყვეტ გარყვნილებას ამ ქვეყანაზე და ყველა ქალი ისწავლის ჭკუას და არ მოიქცევიან თქვენი გარყვნილებისამებრ.

49და თქვენზევე მოაქცევენ თქვენს გარყვნილებას და იტვირთავთ თქვენს კერპთა ცოდვებს, და მიხვდებით, რომ მე ვარ უფალი ღმერთი!’“ +

24
იგავი ადუღებულ ქვაბზე

24^1და იყო სიტყვა უფლისა ჩემდამი მეცხრე წელს, მეათე თვის მეათე დღეს:

2„ძეო კაცისავ! ჩაიწერე შენთვის ამ დღის სახელი, სწორედ ამ დღისა; ამ დღეს მოადგა ბაბილონის მეფე იერუსალიმს, +

3და თქვი იგავი მეამბოხე სახლზე და უთხარი მათ: ‘ასე თქვა უფალმა ღმერთმა: შემოდგი ქვაბი ცეცხლზე, შემოდგი და ჩაასხი მასში წყალი.

4ნაჭრებად ჩაყარე მასში, ყველა კარგი ნაჭერი, ბარკალი და ბეჭი, რჩეული ძვლებით გაავსე.

5რჩეული ცხვარი აიღე და ეს ძვლები შეუკეთე მის ქვეშ, აადუღე, რომ ძვლებიც მოიხარშოს მასში.’

6ამიტომ ასე თქვა უფალმა ღმერთმა: ‘ვაი სისხლიან ქალაქს! ქვაბი, რომლის ჭუჭყიც არის მასში და მისი ჭუჭყი არ გადის მისგან, ნაჭერ-ნაჭერ ამოიღეთ, აურჩევლად, არ ყრილა მასზე წილი.

7რადგან მისი სისხლი მის შიგნით იყო. ურწყულ კლდეზე დადო ის, არ დაღვარა მიწაზე, რათა მტვრით დაეფარა იგი,

8რათა გამოეღვიძებინა რისხვა შურის საძიებლად. მე დავდე მისი სისხლი ურწყულ კლდეზე, რათა არ დაფარულიყო.’

9ამიტომ ასე თქვა უფალმა ღმერთმა: ‘ვაი სისხლიან ქალაქს! მეც გავადიდებ კოცონს,

10გაამრავლე ხეები, დაანთე ცეცხლი, ჩახარშე ხორცი, აურიე ნახარში და ძვლებიც ჩაიწვება.

11და დადგი იგი მის ნაკვერცხალზე ცარიელი, რათა გაცხელდეს და მისი სპილენძიც გავარვარდეს, რომ გადნეს მის შიგნით მისი სიბილწე, მოთავდეს მისი ჭუჭყი.

12ძალა გამოილია და არ გამოვიდა მისგან მისი ბევრი ჭუჭყი, ცეცხლში იყოს მისი ჭუჭყი.

13შენს სიბილწეშია გარყვნილება, რადგან მე გწმედდი შენ და არ განიწმიდე შენი სიბილწისაგან, აღარ განიწმიდები მეტად, სანამ არ დავაცხრობ ჩემს რისხვას შენზე. +

14მე, უფალმა, ვთქვი, მოვა და გავაკეთებ, არ შევცვლი და არ შევიბრალებ და არ ვინანებ. შენი გზებისა და შენი ნამოქმედარისამებრ განგსჯი შენ!“ – სიტყვა ღმერთისა.

15და იყო სიტყვა უფლისა ჩემდამი:

16„ძეო კაცისავ! ერთი დარტყმით წავიყვან შენგან შენი თვალის სასურველს. მაგრამ არ დაიჩივლო და არ იტირო, და ცრემლი არ წამოგივიდეს. +

17ამოიხვნეშე მდუმარედ, მკვდრებს გლოვას ნუ გაუმართავ, შენი თავსაბურავი შემოიხვიე და ფეხსაცმელი ჩაიცვი ფეხზე, და ულვაშს ნუ დაიფარავ და კაცთა პურს ნუ შეჭამ.“ +

18ველაპარაკე ხალხს დილით და მოკვდა ჩემი ცოლი ღამით. და გავაკეთე დილით, როგორც მქონდა ნაბრძანები.

19და მითხრა მე ხალხმა: ‘ნუთუ არ გვეტყვი, რა არის ეს ჩვენთვის, რასაც შენ აკეთებ?’“

20და მე ვუთხარი მათ: „სიტყვა უფლისა იყო ჩემდამი:

21‘უთხარი ისრაელის სახლს, ასე თქვა უფალმა ღმერთმა: აჰა, მე ვბღალავ ჩემს საწმიდარს, თქვენი ძალის სიამაყეს, თქვენი თვალების სასურველს და თქვენი სულის სალხენელს. თქვენი ძენი და თქვენი ასულნი, რომელნიც მიატოვეთ თქვენ, მახვილით დაეცემიან.

22და მოიქცევით ისე, როგორც მე მოვიქეცი. ულვაშს არ დაიფარავთ და კაცთა პურს არ შეჭამთ, +

23და საბურველი უნდა გქონდეთ თავზე და ფეხსაცმელი – ფეხზე. ნუ დაიჩივლებთ და ნუ იტირებთ. და დალპებით თქვენს ურჯულოებაში და შეუღრენთ ერთმანეთს. +

24და იქნება ეზეკიელი თქვენთვის მაგალითად ყველაფერში: რაც გააკეთა, თქვენც ასე გააკეთებთ. და მიხვდებით მისი მოსვლისას, რომ მე ვარ უფალი!’ +

25და შენ, ძეო კაცისავ! განა იმ დღეს არ წავართმევ მათ ძალას, მათი სამკაულის სიხარულს, სასურველს მათი თვალებისა და უძვირფასესს მათი სულისა, მათ ძეს და მათ ასულს? +

26და იმ დღეს არ მოვა შენთან გადარჩენილი, რათა ყურში ჩაგასმინოს ამბავი? +

27იმ დღეს გაგეხსნება პირი გადარჩენილის დანახვისას და ილაპარაკებ, და აღარ დამუნჯდები მეტად, და იქნება მათთვის სასწაულად და მიხვდებიან, რომ მე ვარ უფალი!’“ +

25

წინასწარმეტყველება ამორეველებზე

25^1და იყო სიტყვა უფლისა ჩემდამი:

2„ძეო კაცისავ! მიმართე შენი პირი, ყამონის ძეთაკენ, და იწინასწარმეტყველე მათზე. +

3და უთხარი ყამონის ძეთ: ‘ისმინეთ სიტყვა უფალი ღმერთისა: ასე თქვა უფალმა ღმერთმა: რადგანაც თქვი „ახი“ ჩემს საკურთხეველზე, რადგან შეიბღალა იგი, და ისრაელის მიწაზე, რადგან აოხრდა, და იუდას სახლზე, რადგან წავიდნენ გადასახლებაში, +

4ამიტომ აჰა, მე მიგცემ შენ აღმოსავლეთის ძეთ მემკვიდრეობად, და გამართავენ შენში თავიანთ პალატებს და დადგამენ შენში თავიანთ საცხოვრებლებს, შეჭამენ შენს ნაყოფს და შენს რძეს.

5რაბას აქლემების საძოვრად მივცემ, და ყამონის ძეთ – ფარა რომ დაყაროს; და მიხვდებით, რომ მე ვარ უფალი,’ +

6რადგან ასე თქვა უფალმა ღმერთმა: ‘რადგან ტაშს უკრავდი და ფეხს აბაკუნებდი და ხარობდი მთელი შენი სულის ზიზღით ისრაელის მიწაზე,

7ამიტომ მე გავიწვდენ ხელს შენზე და მიგცემ ხალხებს გასაძარცვავად, და მოგკვეთავ ხალხებიდან, და მოგსპობ ქვეყნებიდან, გაგანადგურებ და მიხვდები, რომ მე ვარ უფალი.’ +

მოაბი

8ასე თქვა უფალმა ღმერთმა: ‘რადგან ამბობენ მოაბი და სეყირი: აჰა, როგორც ყველა ხალხი, ისე სახლი იუდასი, +

9ამიტომ აჰა, მე გავაშიშვლებ მოაბის ფერდებს ქალაქთაგან, მის სასაზღვრო ქალაქთაგან, ქვეყნის მშვენებათაგან – ბეთ-იეშიმოთისგან, ბაყალ-მეყონისგან და კირიათაიმისგან, +

10აღმოსავლეთის ძეთათვის და მივცემ მას მემკვიდრეობად ყამონის ძეთ, რათა არ მოიხსენიონ ყამონის ძენი ხალხებში,

11და მოაბს დავდებ მსჯავრს და მიხვდებიან, რომ მე ვარ უფალი.“

ედომი

12ასე თქვა უფალმა ღმერთმა: „იმის გამო, რომ ედომმა შური იძია იუდას სახლზე და შესცოდა, შური იქნება ნაძიები მასზე!“ +

13ამიტომ ასე თქვა უფალმა ღმერთმა: „გავიწვდენ ჩემს ხელს ედომზე და მოვსპობ ადამიანსა და საქონელს, და მივცემ მას დასანგრევად; თემანიდან დედანამდე მახვილით დაეცემიან. +

14და აღვასრულებ შურისგებას ედომზე ჩემი ერის ხელით და მოექცევიან ედომს ჩემი რისხვასამებრ და ჩემი გულისწყრომისამებრ, და გაიგებენ ჩემს შურისგებას!“ – სიტყვა უფალი ღმერთისა.

ფილისტიმელთა ქვეყანა

15ასე თქვა უფალმა ღმერთმა: „იმის გამო, რომ ფილისტიმელნი შურისძიებით იქცეოდნენ და სულის ზიზღით იძიებდნენ შურს მოსასპობად მარადიული მტრობით,’ +

16ამიტომ ასე თქვა უფალმა ღმერთმა: ‘აჰა, მე გავიწვდენ ჩემს ხელს ფილისტიმელებზე და მოვსპობ კრეტელებს და გავანადგურებ ზღვის პირის ნატამალს,

17და აღვასრულებ მათზე დიდ შურისგებას რისხვის სასჯელებით და მიხვდებიან, რომ მე ვარ უფალი, როდესაც ვიძიებ მათგან ჩემს შურს!’“

26
ცორის მომავალი განკითხვა

26^1და იყო ეს მეთერთმეტე წელს, პირველ დღეს პირველი თვისა, იყო სიტყვა უფლისა ჩემდამი:

2„ძეო კაცისავ! იმის გამო, რომ ცორი ასე ამბობს იერუსალიმზე: ‘აჰა, დაილეწა კარნი ხალხთა, ჩემკენ მობრუნდა. მე გავივსები მისი აოხრებით;’ +

3ამიტომ ასე თქვა უფალმა ღმერთმა: ‘აჰა, მე ვარ შენს წინააღმდეგ, ცორო, და აღვძრავ შენზე მრავალ ხალხებს, როგორც ზღვა აღძრავს თავის ტალღებს, +

4და დაანგრევენ ცორის გალავნებს და დააქცევენ მის კოშკებს, და გამოვგვი მის მტვერს მისგან და გადავაქცევ მას შიშველ კლდეებად.

5ბადეების გასაფენი ადგილი იქნება ის ზღვის შუაგულში, რადგან მე ვთქვი ეს!’ – სიტყვა უფალი ღმერთისა, – ‘და იქნება იგი საძარცვავად ხალხებისათვის.

6და მისი ასულნი, რომელნიც მინდორში არიან, მახვილით დაიხოცებიან და მიხვდებიან, რომ მე ვარ უფალი!’“ +

7რადგან ასე თქვა უფალმა ღმერთმა: ‘მე მოვიყვან ცორზე ჩრდილოეთიდან ნაბუქოდონოსორს, ბაბილონის მეფეს, მეფეთა მეფეს, ცხენებით, ეტლებითა და მხედრებით, კრებულითა და მრავალი ხალხით. +

8შენს ასულებს მინდორში დახოცავს და დადგამს შენს წინააღმდეგ სათვალთვალო კოშკს, და დაყრის შენს წინააღმდეგ მიწაყრილს და აღმართავს შენს წინააღმდეგ ფარს.

9კედლის სანგრევ მანქანას დადგამს შენს კედლებთან და შენს გოდლებს თავისი მახვილით დალეწავს, +

10მისი მრავალრიცხოვანი ცხენების მტვერი დაგფარავს შენ, მხედრის, ბორბლისა და ეტლის ხმა შეარყევს შენს კედლებს, როდესაც შემოვლენ შენს კარიბჭეში, როგორც შემომსვლელნი ზღუდეგარღვეულ ქალაქში.

11ფლიქვები მისი ცხენისა დაქელავენ შენს ყველა ქუჩას, შენი ხალხი მახვილით იქნება დახოცილი და შენი სიძლიერის ძეგლები მიწაზე დაემხობა.

12და გაძარცვავენ შენს დოვლათს, და გაქურდავენ შენს საქონელს, დაანგრევენ შენს კედლებს, შენს მშვენიერ სახლებს გააცამტვერებენ, და შენს ქვებს და შენი ხეების მტვერს წყალში ჩაყრიან.

13და შეწყვეტ შენი სიმღერების გუგუნს და ხმას შენი ქნარებისას ვეღარ მოისმენენ. +

14გაქცევ შენ შიშველ კლდედ, ბადეების გასაფენი იქნები, აღარ აშენდები მეტად, რადგან მე, უფალმა, ვთქვი!“ – სიტყვა უფალი ღმერთისა. +

15ასე უთხრა უფალმა ღმერთმა ცორს: „ნუთუ შენი დაცემის ხმისაგან, შენს შიგნით ხოცვა-ჟლეტისას დაღუპულთა კვნესისაგან არ შეძრწუნდებიან კუნძულები? +

16ჩამოვლენ თავიანთი ტახტებიდან ზღვის ყველა მთავარნი და მოიხსნიან თავიანთ მოსასხამებს, და თავიანთ ნაქარგ სამოსელს გაიხდიან, შიშით შეიმოსებიან, მიწაზე დასხდებიან და შეძრწუნდებიან შენზე. +

17და დაიწყებენ შენზე მოთქმას და გეტყვიან: ‘როგორ დაიღუპე, ზღვებით დასახლებულო, განთქმულო ქალაქო, რომელიც ძლიერი იყო ზღვაზე – ის და მისი მცხოვრებნი, რომელნიც შიშსა ჰგვრიდნენ ყველა მის მცხოვრებთ.’

18ახლა, შეძრწუნდებიან ზღის კუნძულები, შენი დაცემის დღეს, და შეკრთებიან ზღის კუნძულები, რომელნიც ზღვაში არიან შენი დევნილობაში წასვლის გამო.

19რადგან ასე თქვა უფალმა ღმერთმა: როდესაც გაქცევ აოხრებულ ქალაქად, მსგავსად ქალაქებისა, რომელნიც უკაცრიელია, როდესაც წამოიმართება შენზე უფსკრული და დაგფარავს ბევრი წყლები,

20და ჩაგიყვან საფლავში ჩასულებთან, უწინდელ ხალხთან, საფლავში ჩასულებთან, რათა არ დასახლდე, და მშვენებას მივცემ ცოცხალთა ქვეყანას. +

21თავზარს დაგცემ შენ და აღარ იქნები, ძებნას დაგიწყებენ და ვეღარ გიპოვიან საუკუნოდ!“ – სიტყვა უფალი ღმერთისა.

27
გოდება ცორზე

27^1იყო სიტყვა უფლისა ჩემდამი:

2„და შენ, ძეო კაცისავ! დაიწყე მოთქმა ცორზე, +

3და უთხარი ცორს, დასახლებულს ზღვის ნავსადგურებში, მრავალ კუნძულზე ხალხებთან მოვაჭრეს: ‘ასე თქვა უფალმა ღმერთმა: ცორ, შენ ამბობ: სრულქმნილი მშვენება ვარ მე.

4ზღვის გულშია შენი საზღვრები, შენმა მშენებლებმა სრულქმნეს შენი მშვენება.

5სენირის კვიპაროსებისგან გაგიკეთეს ყველა ფიცარი. ლიბანიდან კედარი წამოიღეს, რომ გაეკეთებინათ შენთვის ანძა;

6ბაშანის მუხებიდან აკეთებდნენ შენს ბანს აპირკეთებდნენ სპილოს ძვლით ქითიმის კუნძულებიდან. +

7ეგვიპტის მოქარგული ქსოვილისგან იყო რათა გქონოდა დროშად. ცისფერი და მეწამული ელიშას კუნძულებიდან იყო შენი გადასაფარებელი.

8ციდონის და არვადის მცხოვრებნი იყვნენ შენი მენიჩბენი, შენი ბრძენნი იყვნენ შენში, ცორ, ისინი იყვნენ შენი მესაჭენი.

9გებალის უხუცესნი და ბრძენნი იყვნენ შემკეთებელნი შენი ბზარებისა, ზღვის ყველა გემი და მათი მეზღვაურნი იყვნენ შენში, რათა წარემართათ შენი

10სპარსელნი, ლუდელნი და ფუტელნი იყვნენ შენს ლაშქარში, შენი ომის კაცნი, ფარსა და მუზარადს ჰკიდებდნენ შენში, ისინი გაძლევდნენ ბრწყინვალებას. +

11არვადის ძენი და შენი ლაშქარი იყვნენ ირგვლივ შენს კედლებზე და გამადიმელნი იყვნენ შენს გოდლებში. თავიანთ ფარებს ჰკიდებდნენ ირგვლივ შენს კედლებზე, ისინი განასრულებდნენ შენს მშვენებას.

12თარშიში ვაჭრობდა შენთან ყოველგვარი დიდძალი სიმდიდრის გამო. ვერცხლს, რკინას, კალას და ტყვიას იძლეოდნენ შენს საქონელში.

13იავანი, თუბალი და მეშექი – ესენი იყვნენ შენი მეწვრილმანენი, ადამიანთა სულსა და სპილენძის ჭურჭელში გაძლევდნენ სანაცვლოს. +

14თოგარმის სახლიდან ცხენებს, მხედრებს და ჯორებს იძლეოდნენ შენს საქონელში.

15დედანის ძენი იყვნენ შენი მეწვრილმანენი. მრავალი კუნძულის საქონელი იყო შენს ხელში, სპილოს ეშვებსა და შავ ხეს გიგზავნიდნენ ძღვნად, +

16არამელნი იყვნენ შენთან მოვაჭრენი შენი ნაკეთობების სიმრავლის გამო. ზურმუხტს, მეწამულს და ნაქარგ ქსოვილს, ბისონს, მარჯანს და ლალს იძლეოდნენ შენს საქონელში.

17იუდა და ისრაელის ქვეყანა – ესენი იყვნენ შენი მეწვრილმანენი. მინითის ხორბალსა და პანაგს, თაფლს, ზეთსა და ბალსამონს გაძლევდნენ სანაცვლოდ.

18დამასკო იყო შენთან მოვაჭრე შენი მრავალი ნაკეთობის გამო. ყოველგვარი დიდძალი საქონლის გამო – ხელბონის ღვინითა და თეთრი მატყლით.

19ვედანი და იავანი უზალიდან შენს საქონელში გაძლევდნენ გამოყვანილ რკინას. დარიჩინი და კეთილსურნელოვანი ლერწამი გეძლეოდა სანაცვლოდ.

20დედანი ვაჭრობდა შენთან საცხენოსნო სამოსლით.

21არაბეთი და კედარის ყველა მთავარი – ისინი იყვნენ შენი ხელზე მოვაჭრენი კრავებით, ვერძებით და ვაცებით. ამით ვაჭრობდნენ შენთან. +

22შებასა და რაემას ვაჭარნი – ისინი იყვნენ შენი მეწვრილმანენი. ყველანაირ საუკეთესო სურნელსა და ყოველ პატიოსან ქვას და ოქროს გაძლევდნენ შენს საქონელში. +

23ხარანი, ქანე და ყედენი, მეწვრილმანენი შებასა და ქილმადისა იყვნენ შენი მეწვრილმანენი.

24ისინი იყვნენ შენი მეწვრილმანენი ბრწყინვალე ტანსაცმლით, ცისფერი წამოსასხამებით, ნაქარგი და მრავალფერი ქსოვილით, საბელებით შეკრული და ჩაწყობილი ფუთებით შენთან სავაჭროდ.

25თარშიშის ხომალდები იყვნენ შენი ქარავნები და გაივსე შენ და დამძიმდი ფრიად ზღვის გულში.

26ბევრ წყლებში მოგიყვანეს შენმა მ აღმოსავლეთის ქარმა დაგლეწა შენ ზღვების გულში.

27შენი სიმდიდრე და შენი საქონელი, შენი სავაჭრო, შენი მეზღვაურნი და შენი მესაჭენი, შენი ბზარების შემკეთებელნი და შენი ვაჭრობის და ყველა მებრძოლი შენი, რომელიც შენშია და მთელი შენი კრებული, რომელიც შენშია ჩაცვივდებიან ზღვების გულში შენი დაცემის დღეს.

28შენს მესაჭეთა კივილისაგან შეირყევიან შემოგარენი.

29და მათი ხომალდებიდან ჩამოვლენ ყველანი – ყველა ზღვის მესაჭე დედამიწაზე დადგება.

30და მოასმენინებენ შენზე თავიანთი ხმით, და მწარედ აქვითინდებიან, და მტვერს დაიყრიან თავებზე და ნაცარში გაგორდებიან.

31დაიგლეჯენ შენს გამო თმებს სიქაჩლემდე და ჩაიცვამენ ძაძას და იტირებენ შენზე სულის სიმწარით და მწარე გოდებით. +

32და აამაღლებენ შენზე ჭმუნვით გოდებას და იგოდებენ შენზე: „ვინ არის, როგორც ცორი, დუმილივით შუაგულ ზღვაში?“

33როდესაც გადიოდა შენი საქონელი ზღვებიდან, აძღობდი ხალხებს შენი დიდძალი სიმდიდრით და შენი საქონლით ამდიდრებდი ქვეყნის მეფეებს.

34ახლა დალეწილი ხარ შენ ზღვებით ზღვის ჯურღმულებში, შენი ვაჭრობა და მთელი შენი კრებული შენში დაემხო.

35კუნძულთა ყველა მცხოვრები შეძრწუნდა და მათი მეფენი, შეშფოთება დაეტყოთ სახეზე.

36ვაჭარნი სხვა ხალხებში დაგცინოდნენ შენ, საშინელებად იქეცი და აღარ იქნები უკუნისამდე!’“

28
წინასწარმეტყველი ამხილებს ცორის მეფეს

28^1და იყო სიტყვა უფლისა ჩემდამი:

2„ძეო კაცისავ! უთხარი ცორის მთავარს: ‘ასე თქვა უფალმა ღმერთმა: რადგან აღზევდა შენი გული და ამბობდი: „მე ვარ ღმერთი, ღმერთის სამყოფელში ვზივარ, ზღვების გულში!“ შენ კი ადამიანი ხარ და არა ღმერთი და გული ღმერთის გულს გაუთანაბრე. +

3აჰა, შენ დანიელზე ბრძენი ხარ, არავითარი საიდუმლო არაა დაფარული შენგან,

4შენი სიბრძნით და შენი გონებით მოიხვეჭე ოქრო-ვერცხლი შენი საგანძურებისთვის,

5შენი დიდი სიბრძნით, ვაჭრობით გაამრავლე და აღზევდა შენი გული შენი დოვლათით.’

6ამიტომ ასე თქვა უფალმა ღმერთმა: ‘რადგან შენი გული ღმერთის გულს გაუთანაბრე,

7ამიტომ აჰა, მე მოგისევ შენ უცხოებს, და იშიშვლებენ თავიანთ მახვილებს შენი სიბრძნის მშვენებაზე და შებღალავენ თქვენს ბრწყინვალებას. +

8საფლავში ჩაგიყვანენ და მოკვდები დახოცილთა სიკვდილით ზღვების გულში.

9აბა, თუ იტყვი: „ღმერთი ვარ მე!“ შენი მკვლელის წინაშე? შენ კი ადამიანი ხარ და არა ღმერთი შენი მკვლელის ხელში.

10წინადაუცვეთელთა სიკვდილით მოკვდები უცხოთა ხელით, რადგან მე ვთქვი’, – სიტყვა უფალი ღმერთისა.“

11და იყო სიტყვა უფლისა ჩემდამი:

12„ძეო კაცისავ! აამაღლე მოთქმა ცორის მეფეზე და უთხარი მას: ‘ასე თქვა უფალმა ღმერთმა: შენ ბეჭედი ხარ სრულყოფისა, სავსე სიბრძნე და სრული მშვენება. +

13ედემში, ღმერთის ბაღში იმყოფებოდი, ყოველი პატიოსანი ქვა იყო შენი შესამოსელი. ლალით, ტოპაზით და ალმასით, ქრიზოლითით, ონიქსით, იასპის ქვით, საფირონით, ზურმუხტით და ბივრილით და ოქროთი; იყო მოოჭვილი შენი დაირები და შენი სალამურები შენი შექმნის დღეს იქნენ ისინი დამზადებულნი.

14შენ ქერუბიმი ხარ, ცხებული, მე მიგიყვანე შენ ღმერთის წმიდა მთაზე, სადაც იყავი და ცეცხლის ქვებს შორის დადიოდი.

15უნაკლო იყავი შენს გზაზე შენი შექმნის სანამ არ აღმოჩნდა შენში უსამართლობა.

16შენს სავაჭროთა სიმრავლის გამო აივსო შენი შიგნეულობა ძალადობით და შესცოდე, და მე გადაგაგდე ღმერთის მთიდან და დაგღუპე შენ, მფარველო ქერუბიმო, ცეცხლის ქვებს შორის.

17აღზევდა შენი გული შენი მშვენების გამო, მოსპე შენი სიბრძნე შენი ბრწყინვალების გამო, მიწაზე დაგანარცხე, მეფეთა წინაშე დაგსვი სანახაობად. +

18შენი მრავალი ურჯულოების გამო, შენი ვაჭრობის უსამართლობით შებღალე შენი საწმიდარნი, და ამოვიღე ცეცხლი შენი შუაგულიდან, მან შეგჭამა შენ. და მე გაქციე შენ ფერფლად მიწაზე ყველა შენი დამნახველის თვალწინ. +

19ყველა შენი მცნობელი ხალხებში საშინელებად იქეცი და აღარ იქნები უკუნისამდე.’“

განსჯა ციდონზე

20და იყო სიტყვა უფლისა ჩემდამი:

21„ძეო კაცისავ! მიმართე შენი პირი ციდონის მიმართ და იწინასწარმეტყველე მასზე. +

22და უთხარი: ‘ასე თქვა უფალმა ღმერთმა: აჰა, შენს წინააღმდეგ ვარ, ციდონო, და გამოვაცხადებ ჩემს დიდებას შენს შორის და მიხვდებიან, რომ მე ვარ უფალი, როდესაც აღვასრულებ მასში სამართალს და გამოვაცხადებ ჩემს სიწმიდეს მასში. +

23და მოვუვლენ მას შავ ჭირს და სისხლს მის ქუჩებში, და დაეცემიან მის შიგნით დახოცილნი მასზე მიმართული მახვილით ყოველი მხრიდან. და მიხვდებიან, რომ მე ვარ უფალი.

24და აღარ ექნება ისრაელის სახლს მჩხვლეტავი ეკალი და მტკივნეული ხიწვი, ყველა მათ მოძულეთა შორის მათ ირგვლივ. და მიხვდებიან, რომ მე ვარ უფალი ღმერთი!’“

უფალი ჰპირდება ისრაელს

განდევნიდან შეკრებას

25ასე თქვა უფალმა ღმერთმა: „ოდესაც მე შევკრებ ისრაელის სახლს ხალხებიდან, რომლებშიც არიან გაფანტულნი, გამოვაცხადებ ჩემს სიწმიდეს მათში ხალხების თვალში და დასახლდებიან თავიანთ მიწაზე, რომელიც მე მივეცი ჩემს მსახურს, იაკობს.

26და დასახლდებიან მასზე უსაფრთხოდ, და ააშენებენ სახლებს, და ჩაყრიან ვენახებს და იცხოვრებენ უსაფრთხოდ, როდესაც მე აღვასრულებ სამართალს ყველა მათ მოძულეზე მათ ირგვლივ, მაშინ მიხვდებიან, რომ მე ვარ უფალი, მათი ღმერთი.“

29
წინასწარმეტყველება ეგვიპტეზე

29^1მეათე წელს, მეათე თვის მეთორმეტე დღეს იყო სიტყვა უფლისა ჩემდამი:

2„ძეო კაცისავ! მიმართე პირი ეგვიპტის მეფის, ფარაონის, მიმართ, და იწინასწარმეტყველე მასზე და მთელ ეგვიპტეზე, +

3ელაპარაკე და უთხარი: ‘ასე თქვა უფალმა ღმერთმა: აჰა, შენ წინააღმდეგ ვარ, ფარაონო, ეგვიპტის მეფევ, დიდო ნიანგო, გაწოლილო მის მდინარეთა შორის, რომელიც ამბობ: ჩემია ჩემი მდინარე და მე წარმოვშვი იგი.

4და მე გაგიყრი ჩანგლებს ყბებში და მოგაკრავ შენი მდინარეების თევზებს შენს ქერცლებზე, და ამოგიყვან შენი მდინარეებიდან ყველა შენი მდინარის თევზითურთ, რომელნიც შენს ქერცლებს მიეკრობიან, +

5და დაგაგდებ უდაბნოში, შენ და ყველა თევზს შენი მდინარეებისა. გაშლილ ველზე დაეცემი შენ, არ შეიკრიბები და არ შეგროვდები, მიწის მხეცებს და ცის ფრინველთ მიგცემ შესაჭმელად.

6და გაიგებს ეგვიპტის ყველა მცხოვრები, რომ მე ვარ უფალი, რადგან ისინი ლერწმის საყრდენი იყვნენ ისრაელის სახლისთვის.

7როდესაც ისინი გიჭერდნენ შენ ხელით, ტყდებოდი და უპობდი მათ მთელ ფერდს. და როდესაც გეყრდნობოდნენ შენ, იმტვრეოდი და არყევდი მათ წელს.’

8ამიტომ ასე თქვა უფალმა ღმერთმა: ‘აჰა, მე მომაქვს შენზე მახვილი და მოვკვეთ შენგან ადამიანსა და საქონელს. +

9და იქნება ეგვიპტის ქვეყანა აოხრებული და დანგრეული, და მიხვდებიან, რომ მე ვარ უფალი, თქვი: ‘ჩემია მდინარე და მე წარმოვშვი იგი!

10ამიტომ აჰა, შენს წინააღმდეგ ვარ და შენი მდინარეების წინააღმდეგ, და გავხდი ეგვიპტის ქვეყანას უდაბურად, უკაცრიელად, მიგდოლიდან სევენემდე და ქუშის საზღვრამდე. +

11არ გაივლის მასში ადამიანის ფეხი და საქონლის ფეხი არ გაივლის მასში, და არ დასახლდება ორმოც წელიწადს. +

12და გავხდი ეგვიპტის ქვეყანას უკაცრიელად უკაცრიელ ქვეყნებს შორის და მისი ქალაქები უდაბურ ქალაქებს შორის უკაცრიელი იქნება ორმოც წელიწადს. და გავფანტავ ეგვიპტეს ხალხებში და გავაბნევ ქვეყნებში.’ +

13რადგან ასე თქვა უფალმა ღმერთმა: ‘ორმოცი წლის ბოლოს შევკრებ ეგვიპტეს ხალხებიდან, რომლებშიც გაიფანტნენ ისინი. +

14და დავაბრუნებ ეგვიპტის ტყვეებს. და დავაბრუნებ მათ ფათროსის ქვეყანაში, მათი წარმოშობის ქვეყანაში, და იქნებიან იქ დამდაბლებულ სამეფოდ. +

15სამეფოებს შორის იქნება დამდაბლებული და აღარ აღზევდება ხალხებზე, და მე შევამცირებ მათ, რათა არ იბატონონ ხალხებზე.

16და აღარ იქნება ისრაელის სახლისათვის იმედად, გამხსენებლად ურჯულოებისა, როდესაც მიმართავდნენ მას. და მიხვდებიან, რომ მე ვარ უფალი ღმერთი.’“ +

17ოცდამეშვიდე წელს, თვის პირველ დღეს, იყო სიტყვა უფლისა ჩემდამი:

18„ძეო კაცისავ! ნაბუქოდონოსორი, ბაბილონის მეფე, აშრომებდა თავის ლაშქარს დიდი შრომით ცორის წინააღმდეგ. ყველა ქაჩლდებოდა და ყველა ბეჭი ტყავდებოდა, მაგრამ გასამრჯელო არ ჰქონდა მას და მის ლაშქარს ცორიდან იმ შრომისათვის, რასაც შრომობდა მის წინააღმდეგ. +

19ამიტომ ასე თქვა უფალმა ღმერთმა: ‘აჰა, მე ვაძლევ ნაბუქოდონოსორს, ბაბილონის მეფეს, ეგვიპტის ქვეყანას, და წაიღებს ის მის ქონებას, მიიტაცებს მის ნადავლს, და გაძარცვავს მას და ექნება გასამრჯელო მის ლაშქარს.

20მისი შრომის გამო, რომელიც გასწია მან იქ, მივეცი მას ეგვიპტის ქვეყანა, რადგან მოქმედებდნენ ჩემთვის!“ – სიტყვა უფალი ღმერთისა. – +

21„იმ დღეს აღმოვუცენებ რქას ისრაელის სახლს და მოგცემ შენ ბაგეხსნილობას მათ შორის. და მიხვდებიან, რომ მე ვარ უფალი!“ +

30
რა ელის ეგვიპტეს უფლის განკითხვის დღეს

30^1და იყო სიტყვა უფლისა ჩემდამი:

2„ძეო კაცისავ! იწინასწარმეტყველე და თქვი: ‘ასე თქვა უფალმა ღმერთმა: იქვითინეთ: ვაი იმ დღეს!

3რადგან ახლოს არის ის დღე და ახლოს არის დღე უფლისა, დღე ღრუბლიანი. დგება ხალხების ჟამი!

4და მოვა მახვილი ეგვიპტეზე და იქნება კრუნჩხვა ქუშში, როცა დაეცემიან ეგვიპტეში, წაიღებენ მის ავლა-დიდებას და დაანგრევენ მის საძირკვლებს.

5ქუში, ფუტი, ლუდი და მთელი არაბეთი, ლიბია და აღთქმის ქვეყნის ძენი მათთან ერთად, მახვილით დაეცემიან.’

6ასე თქვა უფალმა: ‘დაეცემიან ეგვიპტის მხარდამჭერნი და დამდაბლდება სიამაყე მისი ძლიერებისა, მიგდოლიდან სევენემდე მახვილით დაეცემიან!’ – სიტყვა უფალი ღმერთისა. –

7‘და გაუდაბურდება ქვეყნებს შორის და მისი ქალაქები უკაცრიელ ქალაქთა შორის

8და მიხვდებიან, რომ მე ვარ უფალი, როდესაც ცეცხლს მივცემ ეგვიპტეს და დაილეწება ყველა მისი შემწე.

9იმ დღეს გამოვლენ ჩემგან წარგზავნილნი რათა შეაშინონ უსაფრთხო ქუში. და იქნება მათში შიში ეგვიპტის დღეს, რადგან, აჰა, მოდის იგი.’

10ასე თქვა უფალმა ღმერთმა: ‘და მე ბოლოსმოვუღებ ეგვიპტის ხალხს ნაბუქოდონოსორის, ბაბილონის მეფის ხელით.

11ის და მისი ხალხი მასთან ერთად, უსასტიკესნი ხალხთაგან, მოყვანილნი იქნებიან ამ ქვეყნის მოსასპობად, და გააშიშვლებენ მახვილებს ეგვიპტეზე, და გაავსებენ ქვეყანას დახოცილებით. +

12და ამოვაშრობ მდინარეებს, და მივყიდი ამ ქვეყანას ბოროტთა ხელთ, და გავაუდაბურებ ქვეყანას და მის სისავსეს უცხოთა ხელით! მე, უფალმა, ვთქვი.’ +

13ასე თქვა უფალმა ღმერთმა: ‘გავანადგურებ კერპებს და გავწყვეტ ცრუღმერთებს ნოფში, და მთავარი აღარ იქნება ეგვიპტის ქვეყნიდან, და შიშის ზარს დავცემ ეგვიპტის ქვეყანას. +

14და გავაუდაბურებ ფათროსს, და ცეცხლს წავუკიდებ ცოყანს, და სამართალს აღვასრულებ თებეში. +

15და გადმოვღვრი ჩემს რისხვას სინზე, აღმოვფხვრი ხალხმრავლობას თებეში. +

16და ცეცხლს წავუკიდებ ეგვიპტეს, ძრწოლით აწრიალდება ისინი და გაინგრევა თებე. ნოფს კი მტერი მოადგება დღისით.

17ჭაბუკნი ონისა და ფი-ბესეთისა და ტყვეობაში წავლენ.

18თახფანხესში დღე დაბნელდება, როცა დავლეწავ იქ ეგვიპტის უღელს. და შეწყდება მასში სიამაყე მისი ძლიერებისა, ღრუბელი დაფარავს მას და ტყვეობაში წავლენ მისი ასულნი.

19სამართალს აღვასრულებ ეგვიპტეზე და მიხვდებიან, რომ მე ვარ უფალი.“ +

ეგვიპტისა და ბაბილონის ომში

უფალი უკანასკნელის მხარეზეა

20მეთერთმეტე წელს, პირველი თვის მეშვიდე დღეს, იყო სიტყვა უფლისა ჩემდამი:

21„ძეო კაცისავ! მე გადავტეხე მკლავი ფარაონისა, ეგვიპტის მეფისა, და აჰა, არაა შეხვეული იგი, რათა მიეცეს განკურნება; არ შეკრულა, რომ გამაგრდეს მახვილის დასაჭერად. +

22ამიტომ ასე თქვა უფალმა ღმერთმა: ‘აჰა, ფარაონის, ეგვიპტის მეფის, წინააღმდეგ ვარ და გადავტეხ მის მკლავებს, მრთელსაც და გატეხილსაც, და გავაგდებინებ მახვილს ხელიდან.

23და გავფანტავ ეგვიპტეს ხალხებში და გავაბნევ ქვეყნებში, +

24და გავამაგრებ ბაბილონის მეფის მკლავებს და მივცემ ჩემს მახვილს ხელში, ფარაონს კი გადავუტეხ მკლავებს და იკვნესებს სასიკვდილოდ დაჭრილის კვნესით მის წინაშე.

25და გავამაგრებ ბაბილონის მეფის მკლავებს და ფარაონის მკლავნი დაეშვებიან. და მიხვდებიან, რომ მე ვარ უფალი, როცა მივცემ ჩემს მახვილს ბაბილონის მეფეს ხელში და მოიღერებს მას ეგვიპტის ქვეყანაზე.

26და გავფანტავ ეგვიპტელებს ხალხებში და გავაბნევ მათ ქვეყნებში, და მიხვდებიან, რომ მე ვარ უფალი!’“

31
წინასწარმეტყველება ფარაონზე

31^1მეთერთმეტე წელს, მესამე თვის პირველ დღეს, იყო სიტყვა უფლისა ჩემდამი:

2„ძეო კაცისავ! უთხარი ფარაონს, ეგვიპტის მეფეს და მის ხალხს: ‘ვის ემსგავსები შენი სიდიადით?

3აჰა, აშური – კედარი ლიბანში, ლამაზტოტებიანი და მაჩრდილობელი ტყით, და ტანმაღალი, და ღრუბელთა შორის იყო მისი ვარჯი. +

4წყალმა გაზარდა ის და ქვესკნელმა აამაღლა. მისი მდინარენი მისი ნარგავების ირგვლივ მიედინებოდნენ და თავის ნაკადულებს უგზავნიდა მინდვრის ყველა ხეს.

5ამის გამო ამაღლდა ტანით მინდვრის ყველა ხეზე და გახშირდა მისი რტოები. და დაგრძელდა მისი ტოტები ბევრი წყლისაგან, როცა გაუშვა ისინი.

6მის რტოებში იბუდებდა ცის ყველა ფრინველი, მისი ტოტების ქვეშ შობდა მინდვრის ყველა ცხოველი და მის ჩრდილში სხდებოდა ყველა მრავალრიცხოვანი ხალხი.

7და ლამაზი იყო თავისი სიდიადით, თავისი გრძელი ტოტებით, რადგან მისი ფესვი ბევრ წყლებში იყო.

8კედრებმა ვერ დაჩრდილეს ღვთის ბაღში, კვიპაროსები არ ჰგავდნენ მის ტოტებს და ჭადრები არ იყო მისი რტოებივით, ღვთის ბაღში არც ერთი ხე არ ჰგავდა მას თავისი მშვენებით.

9მშვენიერად შევქმენი იგი თავისი ხშირი ტოტებითურთ, და შურდა მისი სილამაზე ყველა ხეს ედემის ბაღში,

10ამიტომ ასე თქვა უფალმა ღმერთმა: იმიტომ, რომ ტანით გამაღლდა და მოათავსა თავისი ვარჯი ღრუბლთა შორის და აღზევდა მისი გული მის სიმაღლეში,

11მე მივეცი იგი ძლიერ ხალხთა ხელს, გასაკეთებელს გაუკეთებს მას. მისი ბოროტების გამო გავაძევე.

12და მოკვეთეს უცხოებმა, სასტიკებმა ხალხთა შორის და მიატოვეს ის მთებსა და ყველა ხეობაში. და დაცვივდა მისი ტოტები და დაილეწა მისი რტოები ქვეყნის ყველა მდინარის კალაპოტებში, და გამოვიდა მისი ჩრდილიდან ქვეყნის ყველა ხალხი და მიატოვეს ის. +

13მის დანაცემზე დაბინავდება ცის ყველა ფრინველი და მის ტოტებში იქნება მინდვრის ყველა ცხოველი.

14იმისათვის, რომ არ გაამაყდეს თავისი სიმაღლით წყლის არც ერთი ხე და არ უწვდინონ თავიანთი ვარჯი ღრუბელთა შორის, და არ დადგეს მათ წინაშე მათი სიმაღლის გამო არც ერთი წყლის მსმელი, რადგან ყველანი სიკვდილს გადაეცემიან ქვემო ქვეყანაში, საფლავში ჩასულ ადამის ძეთა შორის. +

15ასე თქვა უფალმა ღმერთმა: შავეთში მისი ჩასვლის დღეს გლოვას გავმართავ, გადავუკეტავ მიწის ქვეშა წყლებს და შევაკავებ მის მდინარეებს, და შეჩერდებიან ბევრი წყლები, და მოვქუფრავ მისთვის ლიბანს, და მინდვრის ყველა ხე ჩამოხმება მის გამო. +

16მისი დაცემის ხმაზე შევაზანზარებ ხალხებს, როდესაც ჩავიყვან მას შავეთში საფლავში ჩასულებთან, და ენუგეშება ქვეყანაში ედემის ყველა ხეს, ლიბანის რჩეულს და საუკეთესოს, ყველა დარწყულებულს. +

17ისინიც მასთან ჩავლენ შავეთში მახვილით დახოცილებთან, და მისი შემწენიც ისხდებიან მის ჩრდილში ხალხებს შორის.

18ვის ჰგავდი პატივითა და სიდიდით ედემის ხეთა შორის? და ჩაყვანილ იქნები ედემის ხეებთან შავეთში, წინადაუცვეთელებთან დაწვები – მახვილით დახიცილებთან. ასე მოუვა ფარაონს და მთელ მის სიმრავლეს!“ – სიტყვა უფალი ღმერთისა. +

32
გლოვა ფარაონის ბედზე

32^1მეთორმეტე წელს, მეთორმეტე თვის პირველ დღეს იყო სიტყვა უფლისა ჩემდამი:

2„ძეო კაცისავ! წამოიწყე მოთქმა ფარაონზე, ეგვიპტის მეფეზე, და უთხარი მას: ‘ხალხთა ლომის ბოკვერს ჰგავდი, მაგრამ შენ ურჩხულივითა ხარ ზღვებში; და შენ მიაწყდი შენს მდინარეებს და აამღვრიე წყალი შენი ფეხებით, და აატალახე მათი მდინარენი.’ +

3ასე თქვა უფალმა ღმერთმა: ‘გავშლი შენზე ჩემს ბადეს მრავალი და ამოგიყვანენ ისინი ჩემი სათხევლით +

4და მიგაგდებ ქვეყანაზე. მინდვრის პირას მიგატოვებ და დავაბინავებ შენზე ცის ყველა ფრინველს, და გავაძღობ შენით ქვეყნის ყველა ცხოველს.

5და დავყრი შენს ხორცს მთებზე და გავავსებ ხეობებს შენი გვამებით.

6მოვრწყავ ქვეყანას შენი სისხლით და კალაპოტები გაივსება შენით.

7და როდესაც ჩაქრები, მე დავფარავ ზეცას და დავაბნელებ მის ვარსკვლავებს. მზეს ღრუბლით დავფარავ და მთვარე არ გაანათებს თავისი ნათელით. +

8სინათლის ყველა მანათებელს დაგიბნელებ ცაში და სიბნელეს დავამკვიდრებ შენს ქვეყანაზე!’ – სიტყვა უფალი ღმერთისა. –

9შევაშფოთებ ბევრი ხალხის გულს, როდესაც მივიტან შენს განადგურებას ხალხებში, ქვეყნებში, რომლებიც შენ არ იცი. +

10და გავაოგნებ შენზე ბევრ ხალხს და მათი მეფენი შეძრწუნდებიან შენს გამო, როდესაც მოვიქნევ ჩემს მახვილს მათ წინაშე, და იკანკალებს ყოველ წამს თითოეული თავისი სიცოცხლისთვის დაცემის დღეს.’

11რადგან ასე თქვა უფალმა ღმერთმა: ‘ბაბილონის მეფის მახვილი მოვა შენზე.

12მამაცთა მახვილით დავცემ შენს ურდოებს. ყველანი ისინი უსასტიკესნი არიან ხალხთა შორის, და გაძარცვავენ ეგვიპტის სიამაყეს და განადგურდება მთელი სიმრავლე მისი. +

13მოვსპობ მთელს მის საქონელს ბევრ წყლებთან, და ადამიანის ფეხი აღარ აამღვრევს მათ მეტად და არც საქონლის ჩლიქები აამღვრევს მათ. +

14მაშინ დავაფონებ მათ წყლებს და მათ მდინარეებს ზეთივით ვადინებ!’ – სიტყვა უფალი ღმერთისა. –

15‘როდესაც უდაბურად ვაქცევ ეგვიპტის ქვეყანას და დაცარიელდება ქვეყანა მისი სისავსისაგან, როდესაც განვგმირავ მასში ყველა მცხოვრებს, მიხვდებიან, რომ მე ვარ უფალი. +
სამგლოვიარო საგალობელი ეგვიპტეზე

16გოდებაა ეს და გოდებენ მას ხალხთა ასულნი, გოდებენ, ეგვიპტესა და მის სიმრავლეზე გოდებენ მას,’“ – სიტყვა უფალი ღმერთისა.

17მეთორმეტე წელს, იმ თვის მეთხუთმეტე დღეს იყო სიტყვა უფლისა ჩემდამი:

18„ძეო კაცისავ! იგლოვე ეგვიპტის სიმრავლე, ჩაიყვანე იგი და ასულნი ძლიერი ხალხებისა ქვემო ქვეყანაში საფლავად ჩასულებთან. +

19ვის სჯობიხარ? ჩადი და დაწექი წინადაუცვეთელებთან. +

20მახვილით დახოცილთა შორის დაეცემიან ისინი. მიცემულია მახვილს. წამოათრიეს ის და მთელი მისი სიმრავლე.

21ილაპარაკებენ უძლიერესნი ძლიერთა შორის შავეთიდან მასზე და მის შემწეებზე: ჩავიდნენ, დაწვნენ, წინადაუცვეთელნი, მახვილით დახოცილნი! +

22იქაა აშური და მთელი მისი კრებული, მის ირგვლივ მისი საფლავებია, ყველანი დახოცილნი არიან, მახვილით დაცემულნი. +

23რომელთაც მისცეს საფლავები ორმოთა კიდეებში და იყო მისი კრებული მისი საფლავების ირგვლივ. ყველანი დახოცილნი არიან, მახვილით დაცემულნი, რომელნიც შიშის ზარს ჰგვრიდნენ ცოცხალთა ქვეყანას. +

24იქაა ყელამი და მთელი მისი სიმრავლე – მისი საფლავების ირგვლივაა. ყველანი დახოცილნი არიან, მახვილით დაცემულნი, წინადაუცვეთელებთან რომ ჩავიდნენ ქვემო ქვეყანაში, შიშის ზარს რომ ჰგვრიდნენ ცოცხალთა ქვეყანას და ატარეს თავიანთი შერცხვენა ჩასულებთან ერთად. +

25დახოცილთა შორის მისცეს მას საწოლი, მთელ მის სიმრავლეს, მის ირგვლივ იყო მისი საფლავები, ყველანი წინადაუცვეთელნი იყვნენ, მახვილით დახოცილნი, რადგან შიშისზარი იყო მოგვრილი მათგან ცოცხალთა ქვეყანაში და ატარეს თავიანთი შერცხვენა საფლავში ჩასულებთან ერთად. დახოცილთა შორის მიეცა იგი. +

26იქ არიან მეშექი, თუბალი და მთელი მისი სიმრავლე. მის ირგვლივაა მისი საფლავები, ყველანი წინადაუცვეთელნი არიან, მახვილით დახოცილნი, რადგან შიშისზარი იყო მოგვრილი მათგან ცოცხალთა ქვეყანაში.

27და არ დაწვებიან ისინი ძლიერებთან, წინადაუცვეთელთაგან დაცემულებთან, რომელნიც ჩავიდნენ შავეთში თავიანთი საომარი იარაღით და თავქვეშ ამოიდეს თავიანთი მახვილები და მათ ძვლებზე იყო მათი ურჯულოება, რადგან ძლიერთა შიშისზარი იყო ცოცხალთა ქვეყანაში.

28და შენ წინადაუცვეთელთა შორის დაილეწები და მახვილით დახოცილებთან დაწვები.

29იქაა ედომი, მისი მეფენი და ყველა მისი მთავარნი, რომელნიც თავიანთი ძლიერებით მიცემულნი არიან მახვილით დახოცილებთან. ისინი წინადაუცვეთელებთან და საფლავში ჩასულებთან დაწვებიან.

30იქ არიან უფლისწულნი ჩრდილოეთისა, ყველანი, და ყველა ციდონელი, რომელნიც ჩავიდნენ დახოცილებთან ერთად, შერცხვენილნი თავიანთი ზარდამცემი ძლიერების გამო. დაწვნენ ისინი, წინადაუცვეთელნი, მახვილით დახოცილებთან და ატარეს თავიანთი სირცხვილი საფლავში ჩასულებთან.

31მათ იხილავს ფარაონი და ნუგეშცემული იქნება მთელი მისი სიმრავლის გამო – მახვილით დახოცილნი, ფარაონი და მთელი მისი ლაშქარი!’ – სიტყვა უფალი ღმერთისა. –

32‘რადგან მე მოვგვარე შიშისზარი ცოცხალთა ქვეყანას, დაწვება ის წინადაუცვეთელთა შორის მახვილით დახოცილებთან, ფარაონი და მთელი მისი სიმრავლე!’ სიტყვა უფალი ღმერთისა.“

33
მითითებანი და რჩევანი ბაბილონის ტყვეებს

33^1და იყო სიტყვა უფლისა ჩემდამი:

2„ძეო კაცისავ! ელაპარაკე შენი ერის ძეთ და უთხარი მათ: ‘თუ აღვმართავ მახვილს რომელიმე ქვეყანაზე და აიყვანს იმ ქვეყნის ხალხი ერთ კაცს თავისგან და დაიყენებენ მას გუშაგად,

3და დაინახავს ის მახვილს, აღმართულს ამ ქვეყანაზე, ჩაჰბერავს საყვირს და გააფრთხილებს იმ ერს,

4და მომსმენი მოისმენს საყვირის ხმას, მაგრამ არ გაფრთხილდება, მოვა მახვილი და წაიყვანს მას, მისი სისხლი მის თავზე იქნება.

5საყვირის ხმა მოისმინა მან და არ გაფრთხილდა – მისი სისხლი მასზე იქნება. ვინც გაფრთხილდება, გადაირჩენს თავს.

6გუშაგი კი, თუ დაინახავს მომავალ მახვილს და არ ჩაჰბერავს საყვირს და ხალხი არ გაფრთხილდება, მაშინ მოვა მახვილი და წაართმევს მათ სულს. ის მისი ურჯულოების გამო იქნება წაყვანილი, მის სისხლს კი გუშაგის ხელიდან მოვიკითხავ.’

7შენ კი, ძეო კაცისავ, ისრაელის სახლის გუშაგად დაგაყენე და ჩემი პირიდან მოისმენ სიტყვას და გააფრთხილებ მათ ჩემგან. +

8როდესაც ვეუბნები ბოროტმომქმედს: ‘ბოროტმომქმედო, მოკვდები!’ და შენ არ დაელაპარაკები მას გასაფრთხილებლად მისი გზის გამო, ის, ბოროტმომქმედი, თავის ურჯულოებაში მოკვდება, მის სისხლს კი შენი ხელიდან მოვიკითხავ. +

9მაგრამ თუ გააფრთხილე ბოროტმომქმედი მისი გზის გამო, რომ მოქცეულიყო მისგან, მაგრამ არ მოიქცა თავისი გზიდან, ის თავის ურჯულოებაში მოკვდება, შენ კი შენს სულს იხსნი.

10და შენ, ძეო კაცისავ, უთხარი ისრაელის სახლს: ‘ასე ამბობდით თქვენ: რაკი ჩვენი დანაშაულნი და ჩვენი ცოდვანი ჩვენზეა და მასში ვლპებით, როგორღა ვიცოცხლებთ?’ +

11უთხარი მათ: ‘ცოცხალი ვარ მე’, – სიტყვა უფალი ღმერთისა, – ‘არ მსურს მე ბოროტმომქმედის სიკვდილი, არამედ ბოროტმომქმედის მოქცევა მისი გზიდან, რომ იცოცხლოს მან. მოიქეცით, მოიქეცით თქვენი ბოროტი გზებიდან და რატომღა მოკვდებით, ისრაელის სახლო? +

12შენ კი, ძეო კაცისავ! უთხარი შენი ერის შვილებს: ‘მართალს მისი სიმართლე ვერ იხსნის დანაშაულის დღეს და ბოროტმომქმედს ბოროტმოქმედება ვერ დააბრკოლებს მისი ბოროტმოქმედებისგან მოქცევისას, და მართალი ვერ იცოცხლებს სიმართლით მისი ცოდვის დღეს.’ +

13როდესაც ვეუბნები მართალს: ‘იცოცხლებ!’ და მას იმედი აქვს თავისი სიმართლისა და იქმს უსამართლობას, მისი სამართალი სულ არ გაიხსენება და მის უსამართლობაში, რომელიც ჩაიდინა, მოკვდება. +

14და როდესაც ვეუბნები ბოროტმომქმედს: ‘მოკვდები!’ და ის მოიქცევა თავისი ცოდვისგან და იქმს სამართალსა და სიმართლეს,

15ვალს დააბრუნებს ბოროტმომქმედი, წაგლეჯილს ზღავს, სიცოცხლის წესებით ივლის, უსამართლობას აღარ ჩაიდენს, იცოცხლებს და აღარ მოკვდება. +

16ყველა მისი ცოდვა, რომელიც შესცოდა, აღარ გაეხსენება მას. სამართალსა და სიმართლეს იქმს, სიცოცხლით იცოცხლებს. +

17მაგრამ ამბობენ ძენი შენი ერისა: ‘არ არის სწორი უფლის გზა!’ ეს მათი გზა არ არის სწორი. +

18თუ მართალი თავისი სიმართლისგან მიიქცევა და ჩაიდენს უსამართლობას, მაშინ მოკვდება მასში.

19და როდესაც ბოროტმოქმედი თავისი ბოროტმოქმედებისგან მოიქცევა და იქმს სამართალსა და სიმართლეს, მათ გამო იცოცხლებს იგი.

20თქვენ კი ამბობთ: ‘არ არის სწორი უფლის გზა!’ მაგრამ თითოეულს თავისი გზისამებრ განგსჯით, ისრაელის სახლო.“ + +

21ჩვენი განდევნის მეთორმეტე წელს, მეათე თვის მეხუთე დღეს, მოვიდა ჩემთან გადარჩენილი იერუსალიმიდან, სათქმელად: ‘დაიქცა ქალაქი’. +

22უფლის ხელი იყო ჩემზე იმ საღამოს გადარჩენილის მოსვლამდე და მან გამიხსნა ბაგე დილით მის მოსვლამდე ჩემთან, გამიხსნა ბაგე და აღარ ვიყავი მუნჯად. +

სიტყვას ისმენენ,

მაგრამ არ იქცევიან მის მიხედვით

23იყო სიტყვა უფლისა ჩემდამი:

24„ძეო კაცისავ! ამ ნაოხრებში მცხოვრებნი ისრაელის მიწაზე ასე ამბობენ: ‘ერთი იყო აბრაამი და დაიმკვირდა ეს ქვეყანა, ჩვენ კი ბევრნი ვართ. ჩვენ მოგვეცა ეს ქვეყანა სამემკვიდრეოდ!’ +

25ამიტომ უთხარი მათ: ‘ასე თქვა უფალმა ღმერთმა: სისხლიანად ჭამთ და თქვენი თვალი თქვენი კერპებისაკენაა მიპყრობილი. სისხლს ღვრით და ამ ქვეყანას დაიმკვიდრებთ? +

26თქვენს მახვილებს ეყრდნობით, სისაძაგლეს სჩადიხართ, ერთმანეთის ცოლებს ბილწავთ და ამ ქვეყანას დაიმკვიდრებთ?’ +

27ასე უთხარი მათ: ‘ასე თქვა უფალმა ღმერთმა: ცოცხალი ვარ მე, თუ ისინი, რომელნიც ნაოხრებში არიან, მახვილით არ დაეცნენ! და მათ, ვინც გაშლილ ველზე არიან, მხეცებს მივცემ შესაჭმელად და ვინც ციხე-სიმაგრეებში და გამოქვებულებში არიან, შავი ჭირით დაიხოცებიან. +

28და უდაბნოდ და უდაბურად ვაქცევ ამ ქვეყანას, და შეწყდება მისი ძლიერების სიამაყე და გაუდაბურდება მთები ისრაელისა, რადგან არ იქნება გამვლელი.

29და მიხვდებიან, რომ მე ვარ უფალი, როდესაც უდაბნოდ და უდაბურად ვაქცევ ამ ქვეყანას მათი ყველა სისაძაგლის გამო, რაც ჩაიდინეს.’ +

30და შენ, ძეო კაცისავ! ძენი შენი ერისა შენზე ლაპარაკობენ კედლებთან და სახლის შესასვლელებთან და ეუბნებიან ერთიმეორეს, თითოეული თავის ძმას: ‘მოდით და მოისმინეთ სიტყვა, რომელიც გამოვიდა უფლისაგან!’

31და მოდიან შენთან, როგორც მოდის ერი, და სხდება შენს წინ ჩემი ერი და ისმენენ შენს ნათქვამს, მაგრამ არ ასრულებენ მას, რადგან სალაღობოდ აქცევენ მათ თავიანთი ბაგეებით. ანგარებას უკან მიჰყვება მათი გული. +

32და აჰა, სალაღობო სიმღერა ხარ მათთვის – ლამაზი ხმაა და კარგად უკრავს. ისმენენ შენს ნათქვამს, მაგრამ არ ასრულებენ მას.

33და როდესაც მოვა ეს, აჰა, მოდის, მაშინ მიხვდებიან, რომ წინასწარმეტყველი იყო მათ შორის.“

34

წინასწარმეტყველება

ისრაელის არაერთგულ მწყემსებზე

34^1და იყო სიტყვა უფლისა ჩემდამი:

2„ძეო კაცისავ! იწინასწამეტყველე ისრაელის მწყემსებზე, იწინასწამეტყველე და უთხარი მათ: ‘ასე თქვა უფალმა ღმერთმა: ვაი ისრაელის მწყემსებს, რომელნიც თავიანთ თავს მწყემსავენ. განა მწყემსებმა ცხვარი არ უნდა მწყემსონ?

3ქონს თქვენ ჭამთ, მატყლს იცვამთ და ჯანსაღ ცხვარს კლავთ, ცხვრის ფარას კი არ მწყემსავთ. +

4სუსტებს არ ამაგრებთ და ავადმყოფს არ კურნავთ, მოტეხილს არ უხვევთ და გზააბნეულს არ აბრუნებთ, დაკარგულს არ კითხულობთ და ძალადობითა და სისასტიკით განაგებთ მათ. +

5და დაიფანტნენ ისინი უმწყემსოდ და გახდნენ ველის ყველა მხეცის შესაჭმელნი. +

6გზააბნეულია ჩემი ცხვარი ყველა მთაზე და ყველა მაღალ ბორცვზე და მთელი ქვეყნის პირზე დაიფანტა ჩემი ცხვარი და არ არის მომკითხავი და არც მძებნელი.’

7ამიტომ, მწყემსებო, ისმინეთ სიტყვა უფლისა:

8‘ცოცხალი ვარ მე!’ – სიტყვა უფალი ღმერთისა, – ‘იმის გამო, რომ ჩემი ცხვარი იყო გასაძარცვავად და ჩემი ცხვარი იყო ველის ყველა მხეცის შესაჭმელად უმწყემსოდ ყოფნის გამო და არ მოიკითხეს მწყემსებმა ჩემი ცხვარი, და მწყემსეს ამ მწყემსებმა თავიანთი თავი და ჩემი ცხვარი არ მწყემსეს,

9ამიტომ, მწყემსებო,’ ისმინეთ სიტყვა უფლისა!

10ასე თქვა უფალმა ღმერთმა: ‘აჰა, მწყემსების წინააღმდეგ ვარ და მოვიკითხავ ჩემს ცხვრებს მათი ხელიდან, და გადავაყენებ მათ ცხვრის მწყემსობიდან და აღარ დამწყემსავენ ის მწყემსები თავიანთ თავს, და ვიხსნი ჩემს ცხვრებს მათი პირიდან და აღარ იქნებიან მათ შესაჭმელად!’“ +

ისრაელის აღდგენა

11რადგან ასე თქვა უფალმა ღმერთმა: ‘თავად მე მოვიკითხავ ჩემს ცხვარს და მოვძებნი მას. +

12როგორც ეძებს მწყემსი თავის ფარას თავის გაფანტულ ცხვარში ყოფნისას, ისე მოვძებნი ჩემს ცხვარს და ვიხსნი მათ ყველა ადგილიდან, სადაც გაიფანტნენ ღრუბლიან და ნისლიან დღეს. +

13და გამოვიყვან მათ სხვადასხვა ხალხებიდან და შევაგროვებ ქვეყნებიდან და მოვიყვან თავიანთ მიწაზე, და დავმწყემსავ მათ ისრაელის მთებზე და ნაკადულებთან და ქვეყნის ყველა დასახლებაში. +

14კარგ სამწყემსურში დავმწყემსავ მათ და ისრაელის მაღალ მთებში იქნება მათი საძოვარი. იქ დაწვებიან კარგ საძოვარზე და ნოყიერ სამწყემსურში დაიმწყემსებიან ისრაელის მთებზე.

15მე დავმწყემსავ ჩემს ცხვარს და დავაწვენ მათ საძოვრებზე!’“ – სიტყვა უფალი ღმერთისა. –

16‘დაკარგულს მოვიკითხავ და გაბნეულს დავაბრუნებ, მოტეხილს შევუხვევ და ავადმყოფს გავამაგრებ, მსუქანსა და მაგარს გავანადგურებ. მე დავმწყემსავ მათ სამართლიანად. +

17თქვენ კი, ჩემო ცხვარნო!’ – ასე თქვა უფალმა ღმერთმა, – ‘მე განმკითხავი ვარ კრავსა და კრავს შორის, ვერძებსა და ვაცებს შორის. +

18განა ცოტაა თქვენთვის კარგ სამწყემსურზე მწყემსვა, რომ დანარჩენს თქვენს სამწყემსურზე ჰქელავთ ფეხებით, და დალექილ წყალს სვამთ და დარჩენილს ფეხებით ამღვრევთ?

19ჩემმა ცხვრებმა კი თქვენი ფეხებით გაქელილი უნდა ჭამონ და თქვენი ფეხებით ამღვრეული უნდა სვან?“

20ამიტომ ასე უთხრა მათ უფალმა ღმერთმა: ‘აჰა, მე განვიკითხავ ჯანსაღ კრავსა და გამხდარ კრავს შორის.

21ვინაიდან გვერდსა და მხარს ჰკრავთ თქვენ და რქებით რქენთ ყველა სუსტს, სანამ არ გარეკავთ მათ გარეთ,

22მე კი ვიხსნი ჩემს ცხვრებს და აღარ იქნებიან მეტად ნადავლად, და განვიკითხავ კრავსა და კრავს შორის.

23და დავაყენებ მათზე ერთ მწყემსს – ჩემს მსახურს, დავითს, და ის დამწყემსავს მათ და ის იქნება მათი მწყემსი. + +

24და მე, უფალი, ვიქნები მათთვის ღმერთი და ჩემი მსახური დავითი – მთავარი მათ შორის. მე, უფალმა, ვთქვი.

25და მე დავდებ მათთან მშვიდობის აღთქმას და მოვსპობ ბოროტ ცხოველს ამ ქვეყნიდან. და იცხოვრებენ უდაბნოში უსაფრთხოდ და ტყეებში დაიძინებენ. +

26და მე ვაქცევ მათ და ჩემი ბორცვის შემოგარენს კურთხევად, და დავუშვებ წვიმას თავის დროზე და კურთხეული წვიმები იქნება ისინი. +

27და გამოიღებს მინდვრის ხე თავის ნაყოფს და მიწა გამოიღებს მოსავალს. და იქნებიან თავიანთ მიწაზე უსაფრთხოდ და მიხვდებიან, რომ მე ვარ უფალი, როდესაც დავლეწავ მათი უღლის ბორკილებს და ვიხსნი მათ მათი დამმონებლების ხელიდან. +

28და აღარ იქნებიან ხალხების ნადავლად და ქვეყნის მხეცები არ შეჭამენ მათ. იცხოვრებენ უსაფრთხოდ და არავინ იქნება მათი შემშინებელი. +

29და აღვუდგენ მათ ახალ ნერგს სახელისათვის და აღარ იქნებიან შიმშილისაგან წარტაცებულნი ამ ქვეყანაში და აღარ დაითმენენ ხალხთაგან შეურაცხყოფას. +

30და მიხვდებიან, რომ მე, მათი უფალი ღმერთი ვარ მათთან: ისინი კი, სახლი ისრაელისა ჩემი ხალხია!’ – სიტყვა უფალი ღმერთისა. –

31‘და თქვენ ჩემი ცხვარი ხართ, ცხვარი ჩემი სამწყსოსი – ადამიანები ხართ თქვენ, მე კი თქვენი ღმერთი!’“ – სიტყვა უფალი ღმერთისა. +

35

წინასწარმეტყველება სეყირის მთაზე

35^1და იყო სიტყვა უფლისა ჩემდამი:

2„ძეო კაცისავ! მიმართე შენი პირი სეყირის მთას და იწინასწარმეტყველე მასზე. +

3და უთხარი მას: ასე თქვა უფალმა ღმერთმა: ‘აჰა, შენს წინააღმდეგ ვარ, სეყირის მთავ, და გამოვიწვდენ ჩემს ხელს შენს წინააღმდეგ და გაქცევ ოხრად და ტიალად

4შენს ქალაქებს ნანგრევებად ვაქცევ და გატიალდები და მიხვდებით, რომ მე ვარ უფალი.

5იმის გამო, რომ შენ საუკუნო მტრობა გქონდა და მახვილს გადასცემდი ისრაელის ძეთ მათი უბედურების ჟამს, უკანასკნელი ურჯულოების ჟამს, +

6ამიტომ, ცოცხალი ვარ მე,’ – სიტყვა უფალი ღმერთისა, – ‘სისხლად გაგცევ და სისხლი დაგედევნება. სისხლი არ გძულდა და სისხლი დაგედევნება შენ.

7და ვაქცევ სეყირის მთას ოხრად და ტიალად, და მოვკვეთ მისგან გამვლელსა და გამომვლელს.

8და გავავსებ მის მთებს დახოცილებით. შენს ბორცვებზე და შენს ხეობებში, და შენს ყველა კალაპოტში, მახვილით დახოცილები დაეცემიან.

9საუკუნო ოხრებას მიგცემ შენ და შენი ქალაქები არ დასახლდებიან, და მიხვდებით, რომ მე ვარ უფალი. +

10იმის გამო, რომ ამბობდი შენ: ‘ეს ორი ხალხი და ეს ორი ქვეყანა ჩემი იქნება და ჩვენ დავიმკვიდრებთ მათ!’ უფალი კი იქ იყო. +

11ამიტომ, ცოცხალი ვარ მე!“ – სიტყვა უფალი ღმერთისა, – ‘და მოგექცევი შენი რისხვისამებრ და შენი შურისამებრ, როგორც მოექეცი მათ შენი სიძულვილისამებრ და გამოვეცხადები მათ, როდესაც განგსჯი შენ. +

12და მიხვდები, რომ მე, უფალმა, მოვისმინე ყველა შენი ლანძღვა, რომელიც წარმოთქვი ისრაელის მთების მიმართ: აოხრდნენ ისინი, ჩვენ მოგვეცა შესაჭმელად! +

13და მედიდურობდით ჩემს წინააღმდეგ თქვენი პირით და ამრავლებდით სიტყვებს ჩემს წინააღმდეგ, მე მოვისმინე.

14ასე თქვა უფალმა ღმერთმა: როდესაც გაიხარებს მთელი ქვეყანა, უდაბურად გაქცევ შენ.

15როგორც ხარობდი შენ ისრაელის სახლის სამკვიდროს გაუდაბურებაზე, ისე მოგექცევი შენ: გაუდაბურდები, სეყირის მთავ და მთელო ედომო მთლიანად, და მიხვდებიან, რომ მე ვარ უფალი.“ +

36
ისრაელის მთანი დაილოცებიან

36^1„და შენ, ძეო კაცისავ! იწინასწარმეტყველე ისრაელის მთებზე და თქვი: ‘მთანო ისრაელისა, ისმინეთ უფლის სიტყვა. +

2ასე თქვა უფალმა ღმერთმა: იმის გამო, რომ მტერმა თქვა თქვენს წინააღმდეგ: „აჰა“, და ‘მარადიული მაღლობები ჩვენი გახდნენ,’“ +

3ამიტომ იწინასწარმეტყველე და თქვი: ‘ასე თქვა უფალმა ღმერთმა: იმიტომ აგაოხრეს და ისწრაფვიან თქვენს გადაყლაპვას ყოველი მხრიდან, რათა გახდეთ მემკვიდრეობა ხალხის ნატამალისა და მიეცეთ სალაპარაკოდ და საჭორაოდ.’

4ამიტომ, ისრაელის მთებო, ისმინეთ სიტყვა უფალი ღმერთისა: ‘ასე უთხრა უფალმა ღმერთმა მთებსა და ბორცვებს, კალაპოტებსა და ხეობებს, აოხრებულ ნანგრევებსა და მიტოვებულ ქალაქებს, რომელნიც იყვნენ ნადავლად და დასაცინად იმ ხალხთა ნატამალისა, რომელნიც ირგვლივ არიან.’

5ამიტომ ასე თქვა უფალმა ღმერთმა: ‘ხომ ჩემი რისხვის ცეცხლში ვამბობდი ამ ხალხების ნატამალზე და მთელ ედომზე, რომელთაც მიითვისეს ჩემი ქვეყანა მემკვიდრეობად მთელი გულის სიხარულით, სულის ზიზღით, რათა მისი სანახები გაძარცულიყო.’

6ამიტომ იწინასწარმეტყველე ისრაელის მიწაზე და უთხარი მთებსა და ბორცვებს, კალაპოტებსა და ხეობებს: ‘ასე თქვა უფალმა ღმერთმა: აჰა, ჩემი შურით და რისხვით ვამბობდი, რადგან ხალხთაგან შეურაცხყოფას ითმენდით!’ +

7ამიტომ ასე თქვა უფალმა ღმერთმა: ‘მე ავწიე ჩემი ხელი, რომ ხალხები, რომელნიც თქვენს ირგვლივ არიან, ითმენენ თავიანთ შეურაცხყოფას.

8თქვენ კი, მთანო ისრაელისა, გაშლით თქვენს ტოტებს და თქვენს ნაყოფს მოუტანთ ჩემს ერს, ისრაელს, რადგან მალე მოვლენ. +

9რადგან, აჰა, მე თქვენსკენ ვარ და მოგმართავთ თქვენ, და დამუშავდებით და დაითესებით. +

10და გავამრავლებ თქვენზე ადამიანს, მთელ ისრაელის სახლს, მთლიანად, და დასახლდება ქალაქები და ნანგრევები აშენდება.

11და გავამრავლებ თქვენზე ადამიანსა და საქონელს და გამრავლდებიან და ინაყოფიერებენ. და დაგასახლებთ წინანდებურად და უკეთესად მოგექცევით, ვიდრე თქვენს დასაბამში, და მიხვდებით, რომ მე ვარ უფალი. +

12და გავატარებ თქვენზე ადამიანს, ჩემს ერს, ისრაელს და დაგიმკვიდრებენ და იქნები მათი წილი და მეტად აღარ იქნები უშვილო.’

13და თქვა უფალმა ღმერთმა: ‘რადგან გეუბნებიან თქვენ: „ადამიანის მჭამელი ხარ შენ და შენი ერი უშვილო ჰყავი!“ +

14ამიტომ ადამიანებს აღარ შეჭამ მეტად და შენს ერს აღარ დასტოვებ უშვილოდ!’ სიტყვა უფალი ღმერთისა.

15‘და აღარ მოვასმენინებ შენზე ხალხთაგან ლანძღვას, და ხალხთაგან შეურაცხყოფას აღარ მოითმენ და შენს ერს აღარ დააბრკოლებ!’ – სიტყვა უფალი ღმერთისა. +

ისრაელის წინანდელ ცოდვებზე

და მის მომავალ აღდგენაზე

16და იყო სიტყვა უფლისა ჩემდამი:

17„ძეო კაცისავ! ისრაელის სახლმა, მცხოვრებმა თავის მიწაზე, შებილწა იგი თავისი მოქმედებით. როგორც უწმიდურება წიდოვანისა, ისეთი იყო მათი გზა ჩემს წინაშე. +

18და გადმოვაღვარე ჩემი რისხვა მათ იმ სისხლის გამო, რომელიც დაღვარეს ქვეყანაზე და თავიანთი კერპებით შებილწეს იგი.

19და გავფანტე ისინი ხალხებში და განვაბნიე ქვეყნებში. მათი გზისამებრ და მათი მოქმედებისამებრ განვსაჯე ისინი. +

20და მივიდნენ ისინი ხალხებთან, სადაც მოვიდნენ, და შებღალეს ჩემი წმიდა სახელი, რადგან ეუბნებოდნენ მათ: უფლის ერია ესენი და მისი ქვეყნიდან გამოვიდნენ. +

21და შევიბრალე სახელი ჩემი წმიდასი, რომელიც შებღალა ისრაელის სახლმა ხალხებში, რომლებთანაც მივიდნენ. +

22ამიტომ უთხარი ისრაელის სახლს: ‘ასე თქვა უფალმა ღმერთმა: თქვენი გულისთვის არ ვაკეთებ ამას, სახლო ისრაელისა, არამედ ჩემი წმიდა სახელისათვის, რომელიც შებღალეთ ხალხებში, რომლებთანაც მიხვედით. +

23და მე გავწმედ ჩემს დიდებულ სახელს, შებღალულს ხალხებში, რომელიც შებღალეთ თქვენ მათ შორის. და მიხვდებიან ხალხები, რომ მე ვარ უფალი!’ – სიტყვა უფალი ღმერთისა, – ‘როდესაც წმიდად გამოვცხადდები თქვენში მათ თვალწინ. +

24და აგიყვანთ ხალხებიდან და შეგაგროვებთ ყველა ქვეყნიდან და მოგიყვანთ თქვენს მიწაზე.

25და გასხურებს წმიდა წყალს, და განიწმიდებით მთელი თქვენი სიბილწისაგან და ყველა თქვენი კერპისაგან განგწმედთ თქვენ. +

26და მოგცემთ თქვენ ახალ გულს და ახალ სულს ჩავდებ თქვენში, ამოგარიდებთ ქვის გულს თქვენი ხორციდან და მოგცემთ ხორცის გულს. +

27ჩემს სულს ჩავდებ თქვენში და გავაკეთებ ისე, რომ ჩემი წესებით ივლით და ჩემს სამართალს დაიცავთ და შეასრულებთ. +

28და დასახლდებით ქვეყანაში, რომელიც თქვენს მამებს მივეცი და იქნებით ჩემს ერად და მე ვიქნები თქვენს ღმერთად. +

29მე გიხსნით თქვენ ყველა თქვენი სიბილწისაგან. მოვუხმობ ხორბალს და გავამრავლებ მას და არ მოვავლენ თქვენზე შიმშილს. +

30გავამრავლებ ხის ნაყოფს და მინდვრის მოსავალს, რათა აღარ ითმინოთ შიმშილის სირცხვილი ხალხებში.

31და გაიხსენებთ თქვენს ბოროტ გზებს და თქვენს მოქმედებას, რომელიც უკეთურია, და შეგძაგდებათ თქვენი თავი თქვენი ურჯულოებისა და თქვენს სისაძაგლეთა გამო. +

32თქვენი გულისთვის არ ვაკეთებ ამას,’ – სიტყვა უფალი ღმერთისა, – ‘იცოდეთ თქვენ! შერცხვით და გაწბილდით თქვენი გზების გამო, ისრაელის სახლო.’ +

33ასე თქვა უფალმა ღმერთმა: ‘იმ დღეს, როდესაც მე განგწმედთ თქვენი ყველა ურჯულოებისაგან და დავასახლებ თქვენს ქალაქებს და აშენდება ნანგრევები

34და ეს გაუდაბურებული მიწა დამუშავდება იმის ნაცვლად, რომ უდაბნო იყო ყოველი გამვლელის თვალში,

35და იტყვიან: ‘ეს გაუდაბურებული ქვეყანა ედემის ბაღად იქცა, და აოხრებული, გაუდაბურებული და დანგრეული ქალაქები გამაგრდა და აშენდა. +

36და მიხვდებიან ხალხები, რომლებიც თქვენს ირგვლივ დარჩებიან, რომ მე, უფალმა, აღვადგინე დანგრეული, გავაშენე გაუდაბურებული! მე, უფალმა, ვთქვი და გავაკეთე!’ +

37ასე თქვა უფალმა ღმერთმა: ‘კიდევ ამ სათხოვარს ავუსრულებ ისრაელის სახლს, რომ ცხვრის ფარასავით ვუმრავლებ მათ ადამიანებს.

38როგორც საღვთო ცხვარი, როგორც იერუსალიმის ცხვარი მის დღესასწაულებში, ისე იქნებიან გაუდაბურებული ქალაქები სავსე ადამიანთა სამწყსოთი, და მიხვდებიან, რომ მე ვარ უფალი.’“ +

37

მკვდარი ძვლებით სავსე ხეობის ხილვა

37^1იყო ჩემზე უფლის ხელი და გამომიყვანა მე უფლის სულით და დამსვა მე შუაგულ ველზე, და სავსე იყო იგი ძვლებით. +

2და მომატარა მათ შორის ირგვლივ და ძალზე ბევრი იყო ისინი ველის პირზე და აჰა, ძალზე გამხმრები იყო.

3და მკითხა მან: „ძეო კაცისავ! გაცოცხლდებიან ეს ძვლები თუ არა?“ და ვუთხარი მე: ‘უფალო ღმერთო, მხოლოდ შენ უწყი!“ +

4და მითხრა მან: ‘იწინასწარმეტყველე ამ ძვლებზე და უთხარი მათ: ‘გამხმარო ძვლებო, ისმინეთ სიტყვა უფლისა.’ +

5ასე უთხრა უფალმა ღმერთმა ამ ძვლებს: ‘შემოვიყვან თქვენში სულს და გაცოცხლდებით თქვენ. +

6მოგცემთ თქვენ ძარღვებს და ამოვიყვან თქვენზე ხორცს, დაგფარავთ კანით და მოგცემთ სულს, და გაცოცხლდებით და მიხვდებით, რომ მე ვარ უფალი.’“

7და ვიწინასწარმეტყველე მე, როგორც მქონდა ნაბრძანები. და მესმა ხმა, როდესაც ვწინასწარმეტყველებდი, და ხმაური, და მიუახლოვდნენ ძვლები ერთმანეთს, ძვალი თავის ძვალს.

8და დავინახე, აჰა, ამოვიდა მათზე ძარღვები და ხორცი და ტყავი გადაეფარა ზედ. სული კი არ იყო მათში. +

9და მითხრა მე: ‘უწინასწარმეტყველე სულს, იწინასწარმეტყველე, ძეო კაცისავ, და უთხარი სულს: ‘ასე თქვა უფალმა ღმერთმა: ოთხი ქარიდან მოდი, სულო, და შთაბერე ამ მკვდრებს და გაცოცხლდებიან.’“

ახსნა ამ ხილვისა

10და მე ვიწინასწარმეტყველე, როგორც მქონდა ნაბრძანები, და შევიდა მათში სული და გაცოცხლდნენ და დადგნენ ფეხზე – ძალზე, ძალზე დიდი ლაშქარი.

11და მითხრა მან: „ძეო კაცისავ! ეს ძვლები მთელი ისრაელის სახლია. აჰა, ამბობენ: ‘გაშრა ჩვენი ძვლები და დაიკარგა ჩვენი იმედი!’ +

12ამიტომ იწინასწარმეტყველე და უთხარი მათ: ‘ასე თქვა უფალმა ღმერთმა: მე გავხსნი თქვენს საფლავებს და ამოგიყვანთ იქიდან, ჩემო ხალხო, და მიგიყვანთ ისრაელის მიწაზე.

13და მიხვდებით, რომ მე ვარ უფალი, როდესაც გავხსნი თქვენს საფლავებს და როდესაც ამოგიყვანთ თქვენი საფლავებიდან, ჩემო ხალხო! +

14და ჩავდებ ჩემს სულს თქვენში და გაცოცხლდებით და დაგსვამთ თქვენს მიწაზე და მიხვდებით, რომ მე, უფალმა ვთქვი და გავაკეთე’, – სიტყვა უფლისა. +

ხილვა ორი ჯოხისა

15და იყო სიტყვა უფლისა ჩემდამი:

16‘და შენ, ძეო კაცისავ! აიღე შენთვის ერთი ჯოხი და დაწერე მასზე: ‘იუდას და ისრაელის ძეთ, გაერთიანებულთ მასთან,’ და აიღე მეორე ჯოხი და დაწერე მასზე: ‘ეფრემის ჯოხი, იოსებს და მთელ ისრაელის სახლს, გაერთიანებულს მასთან.’ +

17და მიუსადაგე ისინი ერთიმეორეს ერთ ჯოხად და გახდებიან ერთნი შენს ხელში.

18და როდესაც გკითხავენ შენ ძენი შენი ერისა: ‘არ გაგვაგებინებ, რა გაქვს ეს?’

19უთხარი მათ: ‘ასე თქვა უფალმა ღმერთმა: აჰა, მე ვიღებ იოსების ჯოხს, რომელიც ეფრემისა და მასთან გაერთიანებულ ისრაელის ტომთა ხელშია, და შევუერთებ მას იუდას ჯოხს და ვაქცევ მათ ერთ ჯოხად და გახდებიან ერთნი ჩემს ხელში.’

20და ჯოხები, რომლებზეც შენ დაწერე, შენს ხელში იქნებიან მათ თვალწინ,

21და უთხარი მათ: ‘ასე თქვა უფალმა ღმერთმა: მე ავიყვან ისრაელის ძეთ ხალხებს შორის, რომლებთანაც წავიდნენ, და შევაგროვებ მათ ყოველი მხრიდან და მოვიყვან მათ თავიანთ მიწაზე. +

22და ვაქცევ მათ ერთ ხალხად ქვეყანაში, ისრაელის მთებში, და ერთი მეფე იქნება ყველასთვის მეფედ და აღარ იქნებიან ორ ხალხად და აღარ გაიყოფიან ორ სამეფოდ აღარასოდეს. +

23და აღარ შეიბილწებიან კერპებით, თავიანთი სისაძაგლით და დანაშაულით და ვიხსნი მათ მათი ყველა საცხოვრებლიდან, სადაც შესცოდეს მათ, და განვწმედ მათ და იქნებიან ჩემს ერად და მე ვიქნები მათ ღმერთად. +

24და ჩემი მსახური დავითი იქნება მათზე მეფედ და ერთი მწყემსი ეყოლება ყველას, და ჩემი სამართლით ივლიან და ჩემს წესებს დაიცავენ და შეასრულებენ. +

25და იცხოვრებენ მიწაზე, რომელიც მე მივეცი ჩემს მსახურს, იაკობს, სადაც ცხოვრობდნენ თქვენი მამები, და დასახლდებიან მასზე ისინი და მათი შვილები და მათი შვილთაშვილები უკუნისამდე. და დავითი, ჩემი მსახური იქნება მათი მთავარი საუკუნოდ. +

26და დავდებ მათთან მშვიდობის აღთქმას, საუკუნო აღთქმა იქნება მათთან, და დავამკვიდრებ მათ და გავამრავლებ, და დავდებ ჩემს საწმიდარს მათ შორის საუკუნოდ. +

27და იქნება ჩემი სავანე მათზე, და ვიქნები მათთვის ღმერთად და ისინი ერად იქნებიან ჩემთვის. +

28და მიხვდებიან ხალხები, რომ მე, უფალი, ვარ განმწმედელი ისრაელისა, როდესაც იქნება ჩემი საწმიდარი მათ შორის საუკუნოდ.’“

38
წინასწარმეტყველება გოგზე

38^1და იყო სიტყვა უფლისა ჩემდამი:

2„ძეო კაცისავ! მიმართე შენი პირი გოგისკენ, მაგოგის ქვეყანაში, როშის, მეშექისა და თუბალის უმაღლესი მთავრისკენ და იწინასწარმეტყველე მასზე. +

3და უთხარი: ‘ასე თქვა უფალმა ღმერთმა: აჰა, შენს წინააღმდეგ ვარ, გოგ, როშის, მეშექისა და თუბალის უმაღლესო მთავარო! +

4და მოგატრიალებ შენ და გაგიყრი ჩანგლებს ყბებში და გამოგიყვან შენ და მთელ შენს ლაშქარს, ცხენებს და მხედრებს, ბრწყინვალედ შემოსილთ, ყველას, დიდ ბრბოს აბჯრითა და ფარით, ყველა მათ, მახვილის დამჭერთ, +

5სპარსეთს, ქუშსა და ფუტს მათთან ერთად, ყველას ფარითა და მუზარადით,

6გომერს და მთელ მის რაზმს, თოგარმას სახლს ჩრდილოეთის კიდეგანიდან და მის ყველა რაზმს, მრავალ ხალხს შენთან ერთად. +

7მზად იყავი და გაემზადე შენ და მთელი შენი კრებული, შენთან შემოკრებილი, და იყავი მათი გუშაგი.

8მრავალი დღის შემდეგ იქნები გახსენებული, უკანასკნელ წლებში მოხვალ შენ მახვილისაგან თავდახსნილ, მრავალი ხალხით შეკრებილ ქვეყანაში, ისრაელის მთებზე, რომლებიც აოხრებულნი იყვნენ მუდამ, ის კი ხალხებიდან იქნა გამოყვანილი და უსაფრთხოდ ცხოვრობენ ყველანი. +

9აღიმართები, მოხვალ როგორც ქარიშხალი, ღრუბელივით დაფარავთ ქვეყანას შენ და შენი ურდო და უამრავი ხალხები შენთან ერთად.“

10ასე თქვა უფალმა ღმერთმა: ‘და იმ დღეს აღგეძვრება ფიქრები გულში და განიზრახავ ბოროტ განზრახვას,

11და იტყვი: ‘გავილაშქრებ გაუმაგრებელ ქვეყანაზე, დავეცემი მშვიდად, უსაფრთხოდ მცხოვრებთ, რომლებიც უკედლებოდ ცხოვრობენ ყველანი და ურდულები და კარებები არა აქვთ,

12რათა გავძარცვო და მოვიხვეჭო, ვიალაფო და ჩემი ხელი მოვაქციო ახლად დასახლებულ ნანგრევებზე და ხალხებიდან შეგროვილ ერზე, რომელმაც შეიძინა ფარა და დოვლათი, რომლებიც ცხოვრობენ ქვეყნის ჭიპში.“

13შება და დედანი და ვაჭარნი თარშიშისა და მისი ლომის ბოკვერნი გეტყვიან შენ: ‘ჩვენ გასაძარცვავად მოხვედი? ნადავლის მოსაპოვებლად შეკრიბე შენი კრებული, წასაღებად ვერცხლისა და ოქროსი, წასაყვანად ფარისა და დოვლათისა, დიდი ძარცვით საძარცვავად?’“

14ამოტომ იწინასწარმეტყველე, ძეო კაცისავ, და უთხარი გოგს: ‘თქვა უფალმა ღმერთმა: განა იმ დღეს, როდესაც ჩემი ერი, ისრაელი, უსაფრთხოდ იცხოვრებს, არ გეცოდინება ეს?

15და მოხვალ შენი ადგილიდან, ჩრდილოეთის კიდეგანიდან, შენ და ბევრი ხალხები შენთან ერთად, ყველანი ცხენებზე ამხედრებულნი, დიდი კრებული და დიდძალი ლაშქარი.

16და აღიმართები ჩემს ერზე, ისრაელზე, როგორც ღრუბელი, რათა დაფარო ეს ქვეყანა. უკანასკნელ დღეებში მოხდება ეს და მე მოგიყვან შენ ჩემი ქვეყნის წინააღმდეგ, რათა გამიცნონ მე ხალხებმა, როდესაც წმიდად გამოვცხადდები შენში მათ თვალწინ, გოგ!’ +

17ასე თქვა უფალმა ღმერთმა: ‘განა შენ ის არა ხარ, რომელზეც ვამბობდი მე პირვანდელ დღეებში ჩემს მსახურთა, ისრაელის წინასწარმეტყველთა ხელით, რომელნიც წინასწარმეტყველებდნენ იმ დღეებში, რომ მიგიყვანდი მათ წინააღმდეგ.

18და იქნება იმ დღეს, გოგის მოსვლის დღეს ისრაელის მიწაზე,’ სიტყვა უფალი ღმერთისა, ‘აღიძვრება ჩემი რისხვა ჩემს გულისწყრომაში,

19და ჩემი შურით, ჩემი მძვინვარების ცეცხლით ვამბობ მე: ‘მართლაც იმ დღეს იქნება დიდი ძვრა ისრაელის მიწაზე. +

20და შეირყევიან ჩემს წინაშე ზღვის თევზნი და ცის ფრინველნი, და მინდვრის ცხოველნი და ყველა ქვეწარმავალი, მცოცავნი მიწაზე, და ყოველი ადამიანი, რომელიც მიწის პირზეა. და ჩამოინგრევა მთები და ჩამოიქცევა ბილიკები და ყველა ზღუდე დაეცემა ქვეყანაზე. +

21და მოვუხმობ მის წინააღმდეგ ჩემს ყველა მთაზე მახვილს,“ – სიტყვა უფალი ღმერთისა, – ‘ერთმანეთის წინააღმდეგ იქნება მახვილი. +

22და განვსჯი მას შავი ჭირით და სისხლით, წარმღვნელი წვიმით და ქვის სეტყვით. ცეცხლსა და გოგირდს ვაწვიმებ მასზე და მის რაზმებზე და მრავალ ხალხზე, რომელნიც მასთან არიან. +

23და გამოვცხადდები დიდებით და სიწმიდით, და განვითქვები მრავალი ხალხის თვალწინ და მიხვდებიან, რომ მე ვარ უფალი.’“ +

39
გაგრძელება

39^1„და შენ, ძეო კაცისავ! იწინასწარმეტყველე გოგზე და თქვი: ასე თქვა უფალმა ღმერთმა: გაფრთხილდი, შენს წინააღმდეგ ვარ, გოგ, უმაღლესო მთავარო როშისა, მეშექისა და თუბალისა. +

2და წაგათრევ და წაგიძღვები, და ამოგიყვან ჩრდილოეთის კიდეგანიდან და მოგიყვან ისრაელის მთებზე.

3და დაგაგდებინებ მშვილდს შენი მარცხენა ხელიდან და შენს ისრებს – შენი მარჯვენა ხელიდან.

4ისრაელის მთებზე დაეცემი შენ და მთელი შენი რაზმები და ხალხები, რომლებიც შენთან არიან. მტაცებელ ფრინველს, ყველა ფრთოსანს და მინდვრის ცხოველს მიგცემ შესაჭმელად. +

5მინდვრის პირზე დაეცემი, რადგან მე ვთქვი, სიტყვა უფალი ღმერთისა.

6და მივუგზავნი ცეცხლს მაგოგსა და კუნძულებზე უსაფრთხოდ მცხოვრებთ, და მიხვდებიან, რომ მე ვარ უფალი. +

7და ჩემს წმიდა სახელს გამოვაცხადებ ჩემს ერს შორის, ისრაელს შორის, და აღარ შეიბღალება ჩემი წმიდა სახელი, და მიხვდებიან ხალხები, რომ მე, უფალი, წმიდა ვარ ისრაელში. +

8აჰა, მოდის და ახდება!’ სიტყვა უფალი ღმერთისა, ‘ეს ის დღეა, რომელზეც ვლაპარაკობდი.

9და გამოვლენ ისრაელის ქალაქების მცხოვრებნი და გააჩაღებენ ცეცხლს და დაწვავენ იარაღს, ფარსა და ჯავშანს, მშვილდსა და ისრებს, ხელის ჯოხებსა და შუბებს და გააჩაღებენ ყველაფერი ამით ცეცხლს შვიდ წელს. +

10და აღარ გაზიდავენ მინდვრიდან და აღარ გაჩეხავენ ტყეებს, რადგან იარაღით გააჩაღებენ ცეცხლს. და გაძარცვავენ თავიანთ გამძარცველებს და წაართმევენ თავიანთ წამართმეველთ,’ – სიტყვა უფალი ღმერთისა. –

11‘და იმ დღეს მივცემ გოგს იქ ადგილს – საფლავს ისრაელში, ყობრიმის ხეობას ზღვის აღმოსავლეთით, და წინაღობად იქნება ის გამვლელთათვის. და დამარხავენ იქ გოგს და მთელ მის ხალხს და უწოდებენ ჰამონ-გოგის ხეობას.

12შვიდ თვეს მოუნდება მათ დამარხვას ისრაელის სახლი, რათა განწმიდოს ეს ქვეყანა.

13და დამარხავს მათ ამ ქვეყნის მთელი ერი. და იქნება მათთვის სახელად ჩემი დიდების დღე, უფალი ღმერთისა.

14და მუდმივ კაცებს დანიშნავენ, შემომვლელთ ამ ქვეყანაში, გამვლელთა დახმარებით დამარხავენ მიწის პირზე დარჩენილთ, რათა განწმიდონ იგი. შვიდი თვის ბოლოს დაიწყებენ ძებნას.

15და გაივლიან ქვეყანაში გამვლელნი და დაინახავს ვინმე ადამიანის ძვალს, დადგამს მის გვერდით ნიშანს, სანამ დამარხავენ მას მესაფლავენი ხამონ-გოგის ხეობაში,

16და ქალაქს უწოდებენ სახელად ხამონას, და განწმედენ ამ ქვეყანას.’

17და შენ, ძეო კაცისავ! უთხარი მათ: ‘ასე თქვა უფალმა ღმერთმა: უთხარი ჩიტს, ყოველ ფრთოსანს, და მინდვრის ცხოველს, შეგროვდით და მოდით, შეიკრიბეთ ყოველი მხრიდან ჩემს მსხვერპლთან, რომელსაც მე გწირავთ თქვენ, დიდ მსხვერპლს ისრაელის მთებზე, და შეჭამთ ხორცს და შესვამთ სისხლს. +

18ძლიერთა ხორცს შეჭამთ და შესვამთ ამ ქვეყნის მთავართა სისხლს, ვერძთა, ბატკანთა და ვაცთა, მოზვერთა სისხლს – ყველას ბაშანში გამოკვებილთა. +

19შეჭამთ გაძღომამდე ქონს და შესვამთ დათრობამდე სისხლს ჩემი მსხვერპლისა, რომელიც მსხვერპლად შემოგწირეთ თქვენ.

20და გაძღებით ჩემს სუფრაზე ცხენით და ძლიერი მხედრებით და ყოველი მეომრით!’ – სიტყვა უფალი ღმერთისა. –

21‘და გამოვაჩენ ჩემს დიდებას ხალხებში და დაინახავს ყველა ხალხი ჩემს სამართალს, რომელიც აღვასრულე, და ჩემს ხელს, რომელიც დავდე მათზე. +

22და მიხვდება ისრაელის სახლი, რომ მე ვარ მათი უფალი ღმერთი იმ დღიდან და შემდგომაც.

23და მიხვდებიან ხალხები, რომ თავისი ურჯულოების გამო განიდევნა ისრაელის სახლი: იმის გამო, რომ მიმუხთლეს და მე დავფარე ჩემი პირი მათგან და მივეცი ისინი შემჭირვებელთ და მახვილით დაეცნენ ყველანი. +

24მათი სიბილწისამებრ და დანაშაულისამებრ მოვექეცი მათ და დავფარე ჩემი პირი მათგან.’“

25ამიტომ ასე თქვა უფალმა ღმერთმა: ‘ეხლა დავაბრუნებ იაკობს ტყვეობიდან და შევიწყნარებ მთელ ისრაელის სახლს, და მოშურნე ვიქნები ჩემი წმიდა სახელისა. +

26და ატარებენ ისინი თავიანთ სირცხვილს და მთელ თავიანთ სიმუხთლეს, რომლითაც მიმუხთლეს მე, როდესაც დასახლდებიან თავიანთ მიწაზე უსაფრთხოდ და არავინ იქნება მათი შემშინებელი.

27როდესაც დავაბრუნებ მათ ხალხებიდან და შევკრებ მათ მათი მტრების ქვეყნებიდან, და წმიდად გამოვცხადდები მათში მრავალი ხალხის თვალწინ, +

28და მიხვდებიან, რომ მე ვარ უფალი მათი ღმერთი, რომელმაც განვდევნე ისინი ხალხებისაკენ და შევკრიბე თავიანთ მიწაზე. და არ დავტოვებ იქ არც-ერთ მათგანს.

29და აღარ დავფარავ მეტად ჩემს პირს მათგან, რადგან გადმოვღვარე ჩემი სული ისრაელის სახლზე!“ – სიტყვა უფალი ღმერთისა. +

40

ხილვა კაცისა, რომელსაც საზომი ლერწამი ეკავა ხელში

40^1ოცდამეხუთე წელს ჩვენი განდევნისა, წლის დასაწყისში, თვის მეათე დღეს, მეთოთხმეტე წელს ქალაქის დაცემის შემდეგ, ზუსტად იმ დღეს იყო ჩემზე ხელი უფლისა და მიმიყვანა მე იქ. +

2ღმერთის ჩვენებებში მომიყვანა მე ისრაელის ქვეყანაზე და დამსვა ძალიან მაღალ მთაზე და მასზე იყო ქალაქის მსგავსი ნაშენები, სამხრეთის მხრიდან. +

3და მიმიყვანა იქ და ვნახე კაცი, რომლის შესახედაობა სპილენძისავით იყო და ხელში საზომი ლერწამი ჰქონდა და იდგა იგი კარიბჭეში. +

4და მელაპარაკა ის კაცი: „ძეო კაცისავ! ნახე შენი თვალით და შენი ყურით მოისმინე და შენი გული დაუდე ყოველივეს, რასაც მე გიჩვენებ, რადგან მოყვანილი ხარ აქ, იმისათვის, რომ გიჩვენო. ყოველივე, რასაც შენ ნახავ, უთხრა ისრაელის სახლს. +

ხილვა მომავალი ტაძრისა

5აჰა, გალავანი სახლის ირგვლივ გარედან და იმ კაცის ხელთ საზომი ლერწამი ექვსი წყრთისა, წყრთაში – წყრთა და მტკაველი. და გაზომა სიგანე ამ შენობისა – ერთი ლერწამი და სიმაღლე – ერთი ლერწამი. +

6და მივიდა კარიბჭესთან, რომელიც აღმოსავლეთის გზისაკენ იყო მიმართული, და ავიდა მის საფეხურებზე და გაზომა კარიბჭის ზღურბლი: ერთი ლერწამი სიგანე და მეორე ზღურბლი: ერთი ლერწამი სიგანე.

7და ოთახი – ერთი ლერწამი სიგრძე და ერთი ლერწამი სიგანე, და ოთახებს შორის – ხუთი წყრთა, და კარიბჭის ზღურბლი, რომელიც ჭიშკრის დარბაზის ახლოს იყო, შიგნით – ერთი ლერწამი.

8და გაზომა კარიბჭის დარბაზი შიგნით – ერთი ლერწამი.

9და გაზომა კარიბჭის დარბაზი – რვა წყრთა და მისი სვეტები – ორი წყრთა და ჭიშკრის დარბაზი შიგნით.

10და კარიბჭის ოთახი აღმოსავლეთის გზიდან: სამი – ერთ მხარეს და სამი – მეორე მხარეს. ერთი ზომა ჰქონდათ სამივეს, და ერთი ზომა სვეტებს ორივე მხრიდან.

11და გაზომა სიგანე კარიბჭის შესასვლელისა – ათი წყრთა. სიგრძე კარიბჭისა – ცამეტი წყრთა,

12და საზღვარი ოთახების წინ – ერთი წყრთა და ერთი წყრთაც იქიდან, და ოთახი – ექვსი წყრთა ერთი მხრიდან და ექვსი წყრთა – მეორე მხრიდან.

13და გაზომა მან ის კარიბჭე ერთი ოთახის სახურავიდან მეორის სახურავამდე; სიგანე – ოცდახუთი წყრთა, შესასვლელი შესასვლელის პირდაპირ იყო.

14და გაზომა მან სვეტები და კარიბჭის ეზოს სვეტისა: სამოცი წყრთა ირგვლივ.

15და შემოსასვლელის კარიბჭის წინა ნაწილიდან შიგნითა კარიბჭის დარბაზის წინა ნაწილამდე – ორმოცდაათი წყრთა.

16და სარკმელნი დახშულნი ოთახებსა და მათ სვეტებში კარიბჭის შიგნით ირგვლივ და ასევე დარბაზები, სარკმელნი ყოველი მხრიდან შიგნით და სვეტებზე – პალმები.

17და მიმიყვანა მე გარეთა ეზოში და ვნახე ოთახები და ქვაფენილი, დაგებული ეზოს ირგვლივ, ოცდაათი ოთახი ამ ქვაფენილზე.

18და ეს ქვაფენილი კარიბჭის გვერდებზე კარიბჭის სიგრძის შესაბამისად; ეს იყო ქვემო ქვაფენილი.

19და მან გაზომა სიგანე ქვემო კარიბჭის წინიდან შიგნითა ეზოს გარეთა მხარემდე: ასი წყრთა აღმოსავლეთით და ჩრდილოეთით.

20გაზომა კარიბჭე გარეთა ეზოსი, რომელიც ჩრდილოეთის გზისკენაა მიმართული, მისი სიგრძე და სიგანე.

21და მისი ოთახები – სამი ერთი მხრიდან და სამი მეორე მხრიდან. სამი სვეტი და მისი დარბაზები იმავე ზომისა იყო, რაც პირველი კარიბჭისა, ორმოცდაათი წყრთა იყო მათი სიგრძე და ოცდახუთი წყრთა – მათი სიგანე.

22და მისი სარკმელნი, დარბაზები და პალმები იმ ჭიშკრის ზომისა იყო, რომელიც აღმოსავლეთის გზისკენ იყო მიმართული და შვიდი საფეხურით ადიოდნენ მასზე, და მათი დარბაზნი მათ წინაშე.

23და იყო კარიბჭე შიგნითა ეზოსი ჩრდილო კარიბჭის, ასევე აღმოსავლეთის პირისპირ. და გადაზომა ჭიშკრიდან ჭიშკრამდე ასი წყრთა.

24და წამიყვანა მან სამხრეთის გზაზე და ვნახე კარიბჭე სამხრეთის გზისა. და გაზომა მისი სვეტები და მისი დარბაზები – იგივე ზომები, რაც სხვა კარიბჭეებს ჰქონდათ.

25და ჰქონდა სარკმელნი მას და მის დარბაზებს ირგვლივ, იმ სარკმელთა მსგავსი. ორმოცდაათი წყრთა სიგრძე და სიგანე ოცდახუთი წყრთა,

26შვიდი საფეხური იყო მასზე ასასვლელი და მათი დარბაზები მათ წინაშე და პალმები – ერთი ერთი მხრიდან და ერთი მეორე მხრიდან, მის სვეტებზე.

27და იყო კარიბჭე შიგნითა ეზოსი სამხრეთის გზისაკენ. და გადაზომა იმ კარიბჭიდან მეორე კარიბჭემდე სამხრეთის გზისაკენ – სულ ასი წყრთა.

28და შემიყვანა სამხრეთის კარიბჭით შიგნითა ეზოში, და გაზომა სამხრეთის კარიბჭე – იგივე ზომები, რაც სხვა კარიბჭეებისა.

29და მისი ოთახები, მისი სვეტები და მისი დარბაზები, იმავე ზომისა იყო. და ჰქონდა სარკმელები მას და მის დარბაზებს ირგვლივ, ორმოცდაათი წყრთა იყო სიგრძე და სიგანე – ოცდახუთი წყრთა.

30და დარბაზები ეზოს ირგვლივ – სიგრძე ოცდახუთი წყრთა და სიგანე ხუთი წყრთა.

31მისი დარბაზები გადიოდა გარეთა ეზოსაკენ; და პალმები იყო დახატული მის სვეტებზე და რვა საფეხური იყო მასზე ასასვლელი.

32და შემიყვანა აღმოსავლეთის კარიბჭით შიგნითა ეზოში და გაზომა ის კარიბჭე – იგივე ზომები, რაც სხვა კარიბჭეებისა.

33მისი ოთახები, მისი სვეტები და მისი დარბაზები იმავე ზომისა იყო. და სარკმელები მისი დარბაზების ირგვლივ – სიგრძე ორმოცდაათი წყრთა და სიგანე ოცდახუთი წყრთა.

34მისი დარბაზები გადიოდა გარეთა კარიბჭისაკენ. და მისი სვეტები პალმებით იყო მოხატულნი ორივე მხრიდან და რვა საფეხური ჰქონდა მასზე ასასვლელი.

35მომიყვანა მე ჩრდილოეთის კარიბჭესთან და გაზომა – იგივე ზომები იყო.

36მისი ოთახები, მისი სვეტები, მისი დარბაზები და სარკმელნი მის გარშემო იყო – სიგრძით ორმოცდაათი წყრთა და სიგანით ოცდახუთი წყრთა.

37მისი სვეტები მიმართული იყო გარეთა ეზოსაკენ. ისინი პალმებით იყო მოხატული ორივე მხრიდან და რვა საფეხური ჰქონდათ ასასვლელი.

38და სენაკი და მასში შესასვლელი იყო კარიბჭეთა სვეტებთან. იქ ასუფთავებდნენ სრულადდასაწველს.

39და კარიბჭის დარბაზში იყო ორი მაგიდა ერთი მხრიდან და ორი მაგიდა მეორე მხრიდან, რათა დაეკლათ მათზე სრულადდასაწველი და ცოდვის შესაწირავი და დანაშაულის შესაწირავი.

40და გვერდით, გარედან, ჩრდილო კარიბჭის შესასვლელში ასასვლელთან იდგა ორი მაგიდა, და ასევე მეორე გვერდზე, რომელიც კარიბჭის დარბაზს ჰქონდა, იყო ორი მაგიდა.

41ოთხი მაგიდა ერთი მხრიდან და ოთხი მაგიდა მეორე მხრიდან კარიბჭის გვერდით – სულ რვა მაგიდა, რომლებზეც უნდა დაეკლათ მსხვერპლი.

42და ოთხი მაგიდა სრულადდასაწველისათვის გამოთლილი ქვისაგან. სიგრძე ერთნახევარი წყრთა, სიგანე ერთნახევარი წყრთა და სიმაღლე ერთი წყრთა. მასზე აწყობდნენ იარაღს, რომლითაც უნდა დაეკლათ სრულადდასაწველი და სხვა მსხვერპლი.

43და ორმაგი კაუჭები, ერთი მტკაველი სიგრძისა, მიმაგრებული იყო სახლზე ირგვლივ. მაგიდებზე კი სამსხვერპლო ხორცი ეწყო.

44შიგნითა კარიბჭის გარედან იყო მომღერალთა ოთახები შიგნითა ეზოში, ჩრდილო კარიბჭის მხარეს, სამხრეთისკენ მიქცეული, და ერთი აღმოსავლეთის კარიბჭის მხარეს, ჩრდილოეთისკენ მიქცეული. +

45და მითხრა მან: ‘ეს ოთახი, რომელიც სამხრეთისკენ არის მიქცეული მღვდლებისათვისაა, რომლებიც სახლის სამსახურს ეწევიან. ოთახნი მომღერლებისა და მღვდლებისათვის

46და სენაკი, რომელიც ჩრდილოეთისკენ იყო მიქცეული, მღვდლებისთვის იყო განკუთვნილი, რომლებიც სამსხვერპლოს სამსახურს ეწევიან. ისინი ცადოკის ძენი იყვნენ, ლევის ძეთაგან, უფალთან ახლოს მყოფნი მის სამსახურად.’ +

47და გადაზომა მან ოთხკუთხედი ეზო: სიგრძე ასი წყრთა და სიგანე ასი წყრთა. სამსხვერპლო სახლის წინ იყო. +

სახლის დარბაზზე

48და მიმიყვანა სახლის დარბაზში და გადაზომა დარბაზის სვეტები: ხუთი წყრთა ერთი მხრიდან და ხუთი წყრთა მეორე მხრიდან. და კარიბჭის სიგანე სამი წყრთა ერთი მხრიდან და სამი წყრთა მეორე მხრიდან.

49დარბაზის სიგრძე იყო ოცი წყრთა და სიგანე თერთმეტი წყრთა; და ჰქონდათ საფეხურები, რომლითაც მასზე ადიოდნენ, და საყრდენები სვეტებთან, ერთი ერთი მხრიდან და ერთი მეორე მხრიდან.

41
ტაძრის აღწერილობა

41^1და მიმიყვანა მან ტაძარში და გაზომა სვეტები: ექვსი წყრთა სიგანე ერთი მხრიდან და ექვსი წყრთა სიგანე მეორე მხრიდან. ეს იყო სიგანე იმ კარვისა,

2სიგანე შესასვლელისა – ათი წყრთა და გვერდები შესასვლელისა – ხუთი წყრთა ერთი მხრიდან და ხუთი წყრთა მეორე მხრიდან. გაზომა მისი სიგრძე – ორმოცი წყრთა და სიგანე – ოცი წყრთა.

3და შევიდა ის შიგნით და გაზომა შესასვლელის სვეტები – ორი წყრთა და შესასვლელი – ექვსი წყრთა, და შესასვლელის სიგრძე – შვიდი წყრთა.

4და გაზომა მისი სიგრძე, რომელიც იყო ოცი წყრთა და სიგანე ოცი წყრთა, ტაძრის პირდაპირ. და მითხრა: ‘ეს წმიდათა წმიდაა.’ +

5და გაზომა სახლის კედელი – ექვსი წყრთა და სიგანე გვერდითი ოთახისა – ოთხი წყრთა გარშემო, სახლის ირგვლივ.

6და გვერდითი ოთახები – გვერდი-გვერდ – ოცდაცამეტი და აღწევდნენ კედლამდე, რომელიც სახლს ჰქონდა ოთახებისათვის გარშემო, რათა ყოფილიყვნენ ერთმანეთს მიყრდნობილი, მაგრამ არ იყვნენ მიყრდნობილი სახლის კედელს.

7და ფართოვდებოდა და იხვეოდა მაღლა მიმავალი საფეხურები გვერდითა ოთახებისაკენ, რადგან დახვეული საფეხურები სახლისა მიიწევდნენ მაღლა-მაღლა, სახლის ირგვლივ, ამიტომ განიერდებოდა სახლის სიმაღლის კვალობაზე და, ამგვარად, ქვედა სართულიდან ზედაზე ადიოდნენ შუას საშუალებით. +

8ვნახე, რომ სახლს ირგვლივ ჰქონდა შვერილი, საფუძველი გვერდითი ოთახებისა – მთელი ლერწამი, ექვსი წყრთა.

9გვერდითი ოთახების გარეთა კედლის სისქე იყო ხუთი წყრთა.

10ხოლო ხანი სახლის გვერდით ოთახებსა და სენაკებს შორის იყო ოცი წყრთა ირგვლივ.

11შესასვლელი გვერდითი ოთახისა გადიოდა დატოვებულ ადგილზე: ერთი შესასვლელი ჩრდილოეთით იყო და მეორე შესასვლელი – სამხრეთით. დატოვებული ადგილის სიგანე – ხუთი წყრთა ირგვლივ.

12ტაძრის დარბაზისაკენ მიქცეული შენობა, სამხრეთის მხარეს მდებარე: სიგანე იყო სამოცდაათი წყრთა. და შენობის კედელი – ხუთი წყრთა სიგანისა და მისი სიგრძე – ოთხმოცდაათი წყრთა.

13და მან გაზომა ეს სახლი: სიგრძე ასი წყრთა, და ტაძრის დარბაზი და მისი შენობა და მისი კედლები, სიგრძით ასი წყრთა.

14სიგანე სახლის წინა ნაწილისა და ტაძრის დარბაზისა აღმოსავლეთით – ასი წყრთა.

15გაზომა მან სიგრძე შენობისა ტაძრის დარბაზის პირდაპირ, რომელიც მის უკან იყო, და მისი დერეფნები ორივე მხრიდან – ასი წყრთა. და შიგნითა ტაძარი და ეზოს დარბაზები,

16ზღურბლები და დახშული სარკმელები და დერეფნები ირგვლივ, სამივე ზღურბლის საპირისპიროდ, ხის დაფები ირგვლივ და მიწიდან სარკმელებამდე. სარკმელები კი დახურული იყო. +

17შესასვლელის ზემოდან და შიგნითა სახლამდე და გარეთ და ყველა კედლების ირგვლივ და გარეთ ყველაფერი თანაზომიერი იყო.

18და გამოხატული იყო ეს ქერუბიმები და პალმები. და პალმა იყო ქერუბიმსა და ქერუბიმს შორის და ორი სახე ჰქონდა ქერუბიმს: +

19ადამიანის სახე იყო მიმართული პალმისაკენ ერთი მხრიდან და ლომის ბოკვერის სახე პალმისაკენ მეორე მხრიდან. ასე იყო გაკეთებული მთელ სახლში, ირგვლივ. +

20მიწიდან შესასვლელის ზედა ნაწილამდე ქერუბიმები და პალმები გაკეთებული იყო ტაძრის კედლებზეც.

21ტაძრის კარის წირთხლი ოთხკუთხედი იყო. და წმიდის წინამო იმავე შესახედაობისა იყო.

22ხის სამსხვერპლო იყო სამი წყრთა სიმაღლით და მისი სიგრძე იყო ორი წყრთა. მისი კუთხეები, მისი საფუძველი და მისი კედლები ხისა იყო; და მითხრა მან: „ეს არის მაგიდა, რომელიც უფლის წინაშეა.“ +

23ორი კარი ჰქონდათ ტაძარსაც და წმიდასაც.

24თითოეულ კარს ორი ფრთა ჰქონდა, ორივე ტრიალდებოდა. ორი ფრთა ერთ კარს და ორი ფრთა მეორე კარს.

25ტაძრის კარებზე ქერუბიმები და პალმები იყო გამოხატული, როგორც კედლებზე. ძელი დარბაზის წინ იყო, გარედან.

26და ცხაურიანი სარკმელნი და პალმები ორივე მხრიდან დარბაზის გვერდებზე და სახლის მონაშენები და ძელები. +

42
გაგრძელება

42^1გამიყვანა მე გარეთა ეზოში ჩრდილოეთის გზით და მომიყვანა სენაკთან, რომელიც ტაძრის დარბაზის მოპირდაპირედ და ჩრდილოეთისაკენ მიქცეული შენობის პირისპირ იყო. +

2ჩრდილოეთის შესასვლელის წინა მხარის სიგრძე ასი წყრთა იყო, სიგანე ორმოცდაათი წყრთა.

3ოც წყრთაზე შიგნითა ეზოში და ქვაფენილის გასწვრივ, გარეთა ეზოში, დერეფანი დერეფნის პირისპირ იყო სამ სართულზე.

4და სენაკთა წინ გასავლელი ათი წყრთა სიგანისა ეზოს შიგნით, გზა ერთი წყრთა და მათი შესასვლელები ჩრდილოეთით.

5ზედა სენაკები იყო მოკლე, რადგან დერეფნებს მათგან უფრო მეტი ადგილი ეჭირათ, ვიდრე ქვემო და შუა სართულებს შენობისას,

6რადგან სამსართულიანები იყო ისინი და არ ჰქონდათ სვეტები, მსგავსი ეზოს სვეტებისა, და ამის გამო დაშორებული იყო ქვემო და შუა სართულებს ნიადაგიდან.

7და ზღუდე, რომელიც გარედან იყო სენაკთა პირისპირ გარეთა ეზოსკენ. მისი სიგრძე – ორმოცდაათი წყრთა,

8რადგან სენაკთა სიგრძე, რომლებიც გარეთა ეზოში იყო, ორმოცდაათი წყრთა იყო, ხოლო ტაძრის პირდაპირ – ასი წყრთა.

9ამ სენაკთა ქვევით იყო შემოსასვლელი აღმოსავლეთით, გარეთა ეზოდან შესასვლელად.

10ეზოს ზღუდის სიგანეზე აღმოსავლეთით ტაძრის დარბაზის პირდაპირ და შენობის პირდაპირ სენაკები იყო.

11გზა მათ წინ იყო მსგავსი იმ სენაკებისა, რომლებიც ჩრდილოეთის გზაზე იყო: სიგრძით, სიგანით, და ყველა მათი შესასვლელ-გამოსასვლელით,

12და როგორიც იყო შესასვლელები სენაკებისა, რომლებიც სამხრეთის გზაზეა, ისეთივე შესასვლელი იყო გზის დასაწყისში. გზა ამბიონის ზღუდის წინ აღმოსავლეთით მათში შესასვლელად.

13და მითხრა მან: ‘ჩრდილოეთის სენაკები, სამხრეთის სენაკები, რომლებიც ტაძრის დარბაზის წინაა, წმიდა სენაკებია, სადაც მღვდლები ჭამენ, რომელნიც წმიდათა წმიდის უფალს უახლოვდებიან. იქ ინახავენ წმიდათა წმიდას და ძღვენს და ცოდვის შესაწირავს და დანაშაულის შესაწირავს, რადგან წმიდაა ეს ადგილი. +

14როდესაც მოდიან მღვდლები, არ გადიან ისინი წმიდიდან გარეთა ეზოში და აქ აწყობენ თავიანთ სამოსელს, რომლითაც მსახურობენ, რადგან წმიდაა ისინი, და იცვამენ ისინი სხვა სამოსელს და მერე უახლოვდებიან იმას, რაც ხალხისთვის არის.“

15დაასრულა მან შიგნითა სახლის გაზომვა და გამომიყვანა კარიბჭის გზით, რომელიც აღმოსავლეთითაა მიმართული, და გაზომა ის ირგვლივ.

16და გაზომა აღმოსავლეთის მხარე ლერწმის საზომით: ირგვლივ ხუთასი ლერწამი.

17გაზომა ჩრდილოეთის მხარე: ხუთასი ლერწამი საზომი ლერწმით, ირგვლივ.

18სამხრეთის მხარე გაზომა: ხუთასი ლერწამი საზომი ლერწმით.

19მიტრიალდა ზღვის მხარეს, გაზომა ხუთასი ლერწამი საზომი ლერწმით.

20ოთხივ კუთხით გაზომა მან იგი, გალავანი მის ირგვლივ, სიგრძე – ხუთასი და სიგანე – ხუთასი, რათა გამოეცალკევებინა ერთმანეთისგან წმიდა და სადაგი. +

43

43^1წამიყვანა მან ჭიშკართან, რომელიც აღმოსავლეთით იყო მოქცეული. +

ხილვა ტაძრის ამავსებელი უფლის დიდებისა

2და აჰა, ისრაელის ღმერთის დიდება მოვიდა აღმოსავლეთის გზიდან და მომესმა მისი ხმა, როგორც ხმა მრავალი წყლისა. და ქვეყანა განათდა მისი დიდებით. +

3და ეს ჩვენება ისეთივე ჩვენება იყო, რომელიც მე ვიხილე, ისეთივე ჩვენება, რომელიც ვიხილე, როდესაც მოვედი ამ ქალაქის დასაღუპავად, და ჩვენებანი მსგავსი იმ ჩვენებისა, რომელიც მე ვიხილე მდინარე ქებართან. და პირქვე დავემხე.

4და უფლის დიდება შემოვიდა სახლში კარიბჭის გზით, რომელიც აღმოსავლეთით იყო მიქცეული.

5და ამიყვანა სულმა და შემიყვანა შიგნითა ეზოში. და აავსო უფლის დიდებამ სახლი +

6და გავიგონე ვიღაც რომ მელაპარაკებოდა სახლიდან, კაცი კი ჩემს გვერდით იდგა.

ტაძარი – მომავალი სამეფოს ტახტის ადგილი

7და მითხრა: „ძეო კაცისავ! აჰა, ადგილი ჩემი ტახტისა და ადგილი ჩემი ტერფებისა, როდესაც მე დავივანებ ისრაელის ძეთა შორის საუკუნოდ, და აღარ შებილწავს ისრაელის სახლი ჩემს წმიდა სახელს, ისინი და მათი მეფენი თავიანთი სიძვითა და თავიანთ მეფეთა გვამებით, თავიანთი გორაკებით, +

8თავიანთი ზღურბლის ჩემს ზღურბლთან და თავიანთი წირთხლის ჩემს წირთხლთან გათანასწორებით, და კედლის აღმართვით ჩემსა და მათ შორის. ბილწავდნენ ჩემს წმიდა სახელს თავიანთი სისაძაგლით, რომელსაც სჩადიოდნენ ისინი და მოვსპე მე ისინი ჩემი რისხვით.

9ახლა მომაშორებენ თავიანთ სიძვასა და თავიანთ მეფეთა გვამებს, და დავივანებ მათ შორის საუკუნოდ.

10შენ, ძეო კაცისავ, აუწყე ისრაელის სახლს ამ სახლზე და შერცხვებათ თავიანთი ურჯულოებისა, და გაზომავენ ისინი შენობას. +

11და თუ შერცხვებათ ყოველივესი, რაც ჩაიდინეს, გამოუცხადე მათ სახლის ნახაზი და მისი აგებულება, და მისი გასასვლელები და მისი შესასვლელები, და ყველა მისი ნახაზი და ყველა მისი წესი, და მთელი მისი რჯული და დაწერ მათ თვალწინ და დაიცავენ მთელ მის ნახაზს, და ყველა მის წესს და შეასრულებენ მათ.

12ეს არის სახლის რჯული: მთის თხემზე მთელი მისი საზღვარი ირგვლივ წმიდათა წმიდაა. აჰა, ეს არის სახლის რჯული. +

სამსხვერპლოს ზომები

13ეს არის სამსხვერპლოს ზომები წყრთითა და მტკაველით: საფუძველი – ერთი წყრთა, სიგანე – ერთი წყრთა და მისი საზღვარი, მის კიდეებზე ირგვლივ – ერთი მტკაველი. ეს არის სიმაღლე სამსხვერპლოსი. +

14მიწის საფუძვლიდან დაბლა შვერილამდე – ორი წყრთა და სიგანე ერთი წყრთა, და მცირე შვერილიდან დიდ შვერილამდე – ოთხი წყრთა და სიგანე – ერთი წყრთა.

15და სამსხვერპლოს კერა – ოთხი წყრთა და კერიდან და მაღლა – ოთხი რქა.

16და კერა – თორმეტი სიგრძით და თორმეტი სიგანით და ოთხკუთხედი მის ოთხივე მხარეს.

17და შვერილი – თოთხმეტი წყრთა სიგრძით, თოთხმეტი სიგანით მის ოთხივე მხარეს, და საზღვარი მის ირგვლივ – ნახევარი წყრთა, და საფუძველი მისი – წყრთა ირგვლივ; და მისი საფეხურები მიქცეული იყო აღმოსავლეთით.“ +

18და მითხრა მან: „ძეო კაცისავ, ასე თქვა უფალმა ღმერთმა: ‘ესაა წესები სამსხვერპლოსი მისი გაკეთების დღისათვის, რათა აღავლინონ მასზე სრულადდასაწველი და მოაპკურონ მასზე სისხლი. +

მსხვერპლშეწირვაზე

19და მისცემ ლევიან მღვდლებს, ცადოკის შთამომავალთ, ჩემთან დაახლოებულთ,’ – სიტყვა უფალი ღმერთისა, – ‘თითო მოზვერს ცოდვის შესაწირავად. +

20და აიღებ მისი სისხლიდან და უწევ მის ოთხ რქას და შვერილს ოთხივე კუთხეში და საზღვარზე ირგვლივ, და განწმედ მას ცოდვისგან და გამოისყიდი.

21და გაიყვან მოზვერს ცოდვის მსხვერპლად და დასწვავ მას სახლის დანიშნულ ადგილზე, საკურთხევლის გარეთ. +

22და მეორე დღეს შესწირავ უმანკო თიკანს ცოდვის შესაწირავად და განწმედენ ცოდვისგან სამსხვერპლოს, როგორც განწმიდეს მოზვრით.

23როდესაც დაასრულებ განწმედას, შესწირავ უმანკო მოზვერსა და უმანკო ვერძს ფარიდან.

24და შესწირავ მათ უფლის წინაშე და მოაყრიან მათ მარილს მღვდლები და აღუვლენენ მათ სრულადდასაწველ მხვერპლად უფალს.

25შვიდი დღე შესწირე მსხვერპლი ცოდვისათვის, ერთი თხა დღეში და მოზვერი და უმანკო ვერძი ფარიდან.

26შვიდი დღე გამოისყიდონ სამსხვერპლო, სუფთაჰყონ და აკურთხონ იგი. +

27და როდესაც დაასრულებენ ამ დღეებს, მერვე დღეს, და მერეც, მიიტანენ სამსხვერპლოზე მღვდლები თქვენს სრულადდასაწველთ და თქვენს სამშვიდობო შესაწირავებს; და მე შეგიწყნარებთ თქვენ!’ სიტყვა უფალი ღმერთისა.“

44

საკურთხევლის კარიბჭე

44^1და დამაბრუნა მან საწმიდრის აღმოსავლეთისაკენ მიქცეული გარეთა კარიბჭის გზით და დახშული იყო იგი. +

2და მითხრა მე უფალმა: ‘ეს კარიბჭე დახშული იქნება, არ გაიღება და კაცი არ შევა მასში, რადგან ისრაელის უფალი ღმერთი შევიდა მასში. და იქნება იგი დახშული.

3მთავარი კი – იგი იჯდება ვით მთავარი, რათა ჭამოს პური უფლის წინაშე. დარბაზის გზით მოვა და იმავე გზით წავა. +

დიდება ავსებს ტაძარს უფლისას

4და მომიყვანა მან ჩრდილოეთის კარიბჭის გზით სახლის წინ და დავინახე, რომ უფლის დიდებამ გაავსო ტაძარი უფლისა. და პირქვე დავემხე.

5და მითხრა უფალმა: „ძეო კაცისავ! დაუდე შენი გული და დაინახე შენი თვალებით, და გაიგონე შენი ყურებით ყოველივე, რასაც გეუბნები უფლის სახლის ყველა წესზე და მის რჯულზე, და დაუდე გული შენი ტაძარში შესასვლელს, საწმიდრის ყველა გასასვლელს. +

6და ეტყვი ისრაელის მეამბოხე სახლს: ‘ასე თქვა უფალმა ღმერთმა: გეყოფათ თქვენ მთელი თქვენი სისაძაგლენი, სახლო ისრაელისა! +

7როდესაც მოგყავდათ უცხოტომელნი წინადაუცვეთელნი გულით და ხორცით, რათა ყოფილიყვნენ ისინი ჩემს საწმიდარში, რომ შეებღალათ ჩემი სახლი, როდესაც მსხვერპლად მოგქონდათ ჩემი პური, ქონი და სისხლი და არღვევდით ჩემს აღთქმას მთელი თქვენი სისაძაგლეებით, +

8არ ასრულებდით მოვალეობას ჩემს სიწმიდეთა მიმართ და მათ აყენებდით ჩემი საწმიდრის მოვალეობის აღმსრულებლებად.’

9და თქვა უფალმა ღმერთმა: ‘არც ერთი უცხოელი, რომელიც ისრაელის ძეთა შორის ცხოვრობს წინადაუცვეთელი გულითა და წინადაუცვეთელი ხორცით, არ შემოვა ჩემს საწმიდარში. +

10რადგან ლევიანები, რომელნიც მომშორდნენ ისრაელის განდგომისას, რომელნიც განდგნენ ჩემგან და მიჰყვებოდნენ უკან თავიანთ კერპებს, იტვირთავენ სასჯელს თავიანთი ურჯულოების გამო. +

11და იქნებიან ისინი ჩემს საწმიდარში აღმსრულებლებად, ტაძრის კარიბჭეთა ზედამხედველებად და ტაძრის სამსახურის აღმსრულებლებად. ისინი დაკლავენ სრულადდასაწველს და მსხვერპლს ერისათვის და იდგებიან მათ წინაშე, რათა მოემსახურონ მათ.

12რადგან ისინი ემსახურებოდნენ მათ თავიანთი კერპების წინაშე და იყვნენ ისრაელის სახლისათვის დაბრკოლებად ურჯულოებისა, ამის გამო მე ავწიე ხელი მათზე!’ – სიტყვა უფალი ღმერთისა, – ‘და იტვირთავენ ისინი თავიანთ ცოდვებს.’

13ვერ მომეახლებიან ისინი, რომ მღვდლობა გამიწიონ და მიეახლონ ყოველ ჩემს სიწმიდეს, ჩემს წმიდათა წმიდას, და იტვირთავენ თავიანთ სირცხვილს და თავიანთ სისაძაგლეს, რომელიც ჩაიდინეს. +

14და დავაყენებ მათ სახლში მოვალეობის აღმსრულებლებად ყველა მისი სამსახურისა და ყველაფრისა, რაც მასში სრულდება.

15მღვდლები კი – ლევიანები, ცადოკის ძენი, რომელნიც ასრულებდნენ ჩემი საწმიდრის მოვალეობას, როდესაც განდგნენ ისრაელის ძენი ჩემგან, მომიახლოვდნენ მე, რათა მემსახურონ და იდგნენ ჩემს წინაშე, რათა შემომწირონ მე ქონი და სისხლი!“ – სიტყვა უფალი ღმერთისა. –

16„ისინი შემოვლენ ჩემს საწმიდარში და ისინი მოუახლოვდებიან ჩემს ტაბლას, რათა მემსახურონ მე და აღმისრულონ მოვალეობა. +

17და როდესაც შევლენ შიგნითა ეზოს კარიბჭეში, ჩაიცვამენ სელის სამოსელს და არ იქნება მათზე მატყლი სამსახურისას შიგნითა ეზოს კარიბჭეში და სახლში. +

18სელის კიდარი იქნება მათ თავზე და სელის წვივის სამოსელი იქნება მათ წელზე და არ შემოირტყამენ გამაოფლიანებელს. +

19და როდესაც გამოვლენ გარეთა ეზოში ხალხთან, გაიხდიან თავიანთ სამოსელს, რომლითაც ისინი მსახურობენ, და დააწყობენ მათ წმიდას სენაკებში, და ჩაიცვამენ სხვა სამოსელს, რათა არ გადასდონ სიწმიდე ხალხს თავიანთი სამოსლით. +

20და თავს არ გადაიპარსავენ, ქოჩორს არ დაიგრძელებენ და გაიკრეჭენ თავებს. +

21და ღვინოს არ დალევს არც ერთი მღვდელი შიგნითა ეზოში შესვლისას. +

22ქვრივი და ქმარგანაშვები არ უნდა შეირთონ ცოლად, არამედ მხოლოდ ქალწულნი ისრაელის სახლის თესლიდან და ქვრივი, რომელიც მღვდლისგან იქნება დაქვრივებული. +

23ჩემს ერს ასწავლონ გარჩევა წმიდისა და სადაგისა და განსხვავება უსუფთაოსა და სუფთას შორის აუწყონ მათ. +

24როცა დავის დროს დადგებიან განსასჯელად, ჩემი სამართლით განსაჯონ, და ჩემი რჯული და ჩემი წესები ჩემს ყველა დღესასწაულზე დაიცვან და ჩემი შაბათები წმიდაჰყონ. +

25მკვდარ კაცთან არ მივიდნენ, რათა არ შეიბილწონ, არამედ მხოლოდ მამასთან და დედასთან, და ძესთან და ასულთან, ძმასთან და იმ კაცგაუკარებელ დასთან – ამათთან შეიძლება შეიბილწონ. +

26და მისი განწმედის შემდეგ შვიდ დღეს გადაუთვლიან მას. +

27და იმ დღეს, როდესაც შევა ის წმიდაში, შიგნითა ეზოში, რათა იმსახუროს წმიდაში, შესწირავს იგი თავისი ცოდვის მსხვერპლს,“ – სიტყვა უფალი ღმერთისა. –

28‘და ექნებათ მათ სამკვიდრებლად, რომ მე ვარ მათი სამკვიდრებელი; და საკუთრებას ნუ მისცემთ მათ ისრაელში, რადგან მე ვარ მათი საკუთრება. +

29ძღვენი და მსხვერპლი ცოდვისა და დანაშაულისა ჭამონ, და ყოველი დარისხებული ისრაელში მათი იქნება.

30და ნათავარი ყოველი პირველნაყოფისგან და შეწირულებისგან, ყოველი თქვენი აღსამართისგან – მღვდელთათვის იქნება და ნათავარს თქვენი ცომეულისაგან მისცემთ მღვდლებს, რათა გადმოვიდეს კურთხევა თქვენს სახლზე. +

31არავითარი მძორი და ნამხეცავი ფრინველისგან და პირუტყვისგან არ ჭამონ მღვდლებმა.“ +

45

უფლისათვის მიძღვნილი ნაწილი

45^1„და როდესაც გაინაწილებთ ქვეყანას სამემკვიდრეოდ, შესწირეთ შესაწირავი უფალს, წმიდა ნაწილი მიწიდან, სიგრძე ოცდახუთი ათასი და სიგანე ათი ათასი. წმიდა იქნება იგი მთელ მის საზღვრებში ირგვლივ. +

2იქიდან წმიდისა იქნება ხუთასი ხუთასზე – ოთხკუთხედი ირგვლივ და ორმოცდაათი წყრთა – მოედანი მის ირგვლივ. +

3და ამ ზომიდან გადაზომავ სიგრძეს ოცდახუთ ათასს და სიგანეს ათი ათასს, და იქ იქნება საწმიდარი, წმიდათა წმიდა.

4წმიდა ნაწილი ამ მიწისა იქნება საწმიდრის მომსახურე მღვდლებისთვის, რომელნიც მიახლოვებულნი არიან, რომ ემსახურონ უფალს. და იქნება ის მათთვის ადგილი მათი სახლებისათვის და წმიდა ადგილი საწმიდრისათვის.

5და ოცდახუთი ათასი სიგრძე და ათი ათასი სიგანე იქნება სახლში მომსახურე ლევიანთათვის საკუთრებად – ოცი სენაკი.

6და ქალაქის საკუთრებად გაეცით: ხუთი ათასი სიგანით და სიგრძით ოცდახუთი ათასი წმიდის შესაწირავის პირდაპირ – მთელი ისრაელის სახლისათვის იქნება.

მთავართა წილი

7და მთავრისათვის გაეცით წილი თითოეული მხრიდან წმიდას შესაწირავისა, და ქალაქის საკუთრებისაგან წმიდის შესაწირავის წინ და ქალაქის საკუთრების წინ ზღვის მხრიდან ზღვისაკენ და აღმოსავლეთის მხრიდან აღმოსავლეთით. და სიგრძე მისი თანაბარი იქნება ერთი ნაწილისა დასავლეთის საზღვრიდან აღმოსავლეთის საზღვრამდე.

8მის ქვეყნად იგი იქნება საკუთრებად ისრაელში და აღარ დაჩაგრავენ მთავარნი ჩემს ერს, და ქვეყანას მისცემენ ისრაელის სახლს, მათი ტომების მიხედვით. +

9ასე თქვა უფალმა ღმერთმა: ‘საკმარისია თქვენთვის, ისრაელის მთავარნო! მოაშორეთ ძალადობა და ძარცვა, და სამართალი და სიმართლე ჰქენით, შეუწყვიტეთ გაძევებანი ჩემს ერს!’ – სიტყვა უფალი ღმერთისა. – +

10‘მართალი სასწორი, მართალი ეფა და მართალი ბათი გქონდეთ თქვენ.

11ეფა და ბათი ერთი ზომისა იყოს, რათა ჩაეტიოს ხომერის მეათედი ბათში და მეათედი ხომერისა საწყაულში. ხომერის მიხედვით იქნება მათი ზომა.

12და შეკელი – ოცი გერა. ოცი შეკელი, ოცდახუთი შეკელი და თხუთმეტი შეკელი იქნება თქვენთან ერთი მნა. +

13ესაა შესაწირავი, რომელსაც შესწირავთ: მეექვსედს ეფასი ხორბლის ხომერიდან და მეექვსედს ეფასი ქერის ხომერიდან.

14და წესი ზეთისა: ზეთის ზომა ქორია, ქორის მეათედი ხომერიდან, მეათედი ქორისა ხომერია, რადგან ათი ქორია ხომერში.

15ერთი კრავი ყოველი ორასი ცხვრიდან, ისრაელის ნოყიერი საძოვრებიდან, ძღვნად და სრულადდასაწველ და სამშვიდობო შესაწირავად, რათა მიეტევოთ მათ,’ – სიტყვა უფალი ღმერთისა. –

16‘ქვეყნის მთელმა ერმა უნდა მიუტანოს ეს შესაწირავი მთავარს ისრაელში.

17მთავარზე იქნება სრულადდასაწველნი და ძღვენი და საღვრელები დღესასწაულებში, ახალ მთვარობებში და შაბათებში. ისრაელის სახლის ყველა ზეიმებზე შეასრულებს ის ცოდვის შესაწირავს და ძღვენს, და სრულადდასაწველს და სამშვიდობოს, რათა მიეტევოს ისრაელის სახლს.’

18და თქვა უფალმა ღმერთმა: ‘პირველი თვის პირველ დღეს აიღებ უნაკლო მოზვერს და გაწმედ ცოდვისგან საწმიდარს.

19აიღებს მღვდელი ცოდვის შესაწირავის სისხლისაგან და აპკურებს სახლის წირთხლს და სამსხვერპლოს შვერილის ოთხივე კუთხეს და შიგნითა ეზოს კარიბჭის წირთხლს.

20ასე გააკეთებს თვის მეშვიდე დღეს ყველასთვის, ვინც შესცოდავს უნებურად ან გულუბრყვილოდ, და ასე მიუტევებთ სახლს.

21პირველი თვის მეთოთხმეტე დღეს გექნებათ პასექი, შვიდდღიანი დღესასწაული, და ხმიადს შეჭამთ. +

22იმ დღეს მთავარმა უნდა მოიტანოს თავისთვისა და ქვეყნის მთელი ერისათვის მოზვერი ცოდვის შესაწირავად. +

23დღესასწაულის შვიდივე დღეს მიუტანოს სრულადდასაწველად უფალს დღეში შვიდი უნაკლო მოზვერი და შვიდი ვერძი შვიდი დღის განმავლობაში, და ცოდვის შესაწირავად დღეში ერთი თიკანი თხისა. +

24მიიტანოს ეფა ძღვენი მოზვერზე და ვერძზე და ჰინი ზეთი ეფაზე. +

25მეშვიდე თვის მეთხუთმეტე დღეს, დღესასწაულზე, შეასრულოს ყოველივე ეს შვიდი დღის განმავლობაში, იგივე ცოდვის შესაწირავი, იგივე სრულადდასაწველი, იგივე ძღვენი და იგივე ზეთი.’ +

46
მთავართა და ხალხის მსხვერპლი

46^1„და თქვა უფალმა ღმერთმა: ‘შიგნითა ეზოს კარიბჭე, აღმოსავლეთით მიქცეული, დახშული იქნება საქმიანობის ექვსი დღის განმავლობაში, ხოლო შაბათ დღეს და ახალმთვარობის დღეს გაიღება. +

2და მოვა მთავარი კარიბჭის დარბაზის გზით გარედან და დადგება კარიბჭის წირთხლზე, და შესწირავენ მღვდლები მის სრულადდასაწველს და მის სამშვიდობო შესაწირავს, და თაყვანს სცემს იგი კარიბჭის ზღურბლზე, და გავა და კარიბჭე არ დაიხშება საღამომდე.

3და თაყვანს სცემს ქვეყნის ხალხი უფლის წინაშე იმ ჭიშკრის შესასვლელში შაბათებსა და ახალმთვარობებში.

4და სრულადდასაწველი, რომელსაც შესწირავს მთავარი უფალს შაბათ დღეს, იქნება ექვსი უნაკლო ცხვარი და უნაკლო ვერძი, +

5და ძღვენი ერთი ეფა ვერძზე, ძღვენი ცხვრებზე კი მისი ხელგაშლილობის მიხედვით, და ზეთი ჰინი საწყაულზე.

6ახალმთვარობის დღეს უნაკლო მოზვერი და უნაკლო ექვსი ცხვარი და ვერძი იქნება.

7და ერთ ეფას ვერძზე და ერთ ეფას მოზვერზე შეასრულებს ძღვენს და ცხვრებს, რამდენსაც გაიმეტებს მისი ხელი, და ზეთს ჰინის ეფაზე.

8და როდესაც მოვა მთავარი, კარიბჭის დარბაზის გზით მოვა და იმავე გზით გავა. +

9და როდესაც მოვა ერი ქვეყნისა უფლის წინაშე ზეიმებში, თაყვანის საცემლად შემოსული ჩრდილოეთის კარიბჭის გზით, გავა სამხრეთის გზით. და შემომსვლელი სამხრეთის კარიბჭის გზით გავა ჩრდილოეთის კარიბჭით. არ მობრუნდება იმ კარიბჭის გზით, რომლითაც შემოვიდა, არამედ მოპირდაპირეთი გავა.

10და მთავარიც მათ შორის, მათი შემოსვლისას მოვა და მათი გასვლისას გავა.

11და დღესასწაულებში და ზეიმებში ძღვენი იქნება: ეფა მოზვერზე და ეფა ვერძზე და ცხვრებზე მისი ხელგაშლილობის მიხედვით, და ზეთი – ერთი ჰინი ეფაზე. +

12და თუ აღასრულებს მთავარი სრულადდასაწველს ნებაყოფილობით ან სამშვიდობოს ნებაყოფილობით, გაუღებენ მას აღმოსავლეთით მიქცეულ კარიბჭეს და შეასრულებს იგი მის სრულადდასაწველს და მისი სამშვიდობო მსხვერპლს, როგორც ასრულებს შაბათის დღეს, და გავა და დახშავენ კარიბჭეს მისი გასვლის შემდეგ.

13უნაკლო ერთწლიანი ვერძით შეუსრულე სრულადდასაწველი ყოველდღე უფალს. ყოველ დილით შეასრულე ეს. +

14და ძღვენი მოუტანე მას დილაობით მეექვსედი ეფასი და ზეთი მესამედი ჰინისა, რათა დანამოს ფქვილი განმტკიცული. ესაა ძღვენი უფლისა – საუკუნო წესი, სამუდამოდ.

15და მოამზადონ ვერძი და ძღვენი და ზეთი დილაობით – სამუდამო სრულადდასაწველი.’

16და თქვა უფალმა ღმერთმა: ‘თუ მისცემს მთავარი საჩუქარს რომელიმეს თავის ძეთაგან, მის ძეთა მემკვიდრეობა იქნება იგი. ეს მათი საკუთრებაა მემკვიდრეობით.

17და თუ მისცემს ის თავისი სამკვიდრებლიდან თავის ერთ მსახურთაგანს, მაშინ მისი იქნება იგი განთავისუფლების წლამდე და დაუბრუნდება მთავარს. მხოლოდ მის ძეთ ექნებათ ის სამკვიდრებლად.

18ვერ აიღებს მთავარი ერის სამკვიდრებლიდან რაიმეს მათი საკუთრებიდან მათი გამოძევებით. მხოლოდ თავისი საკუთრებიდან დაუმკვიდრებს თავის ძეთ, რომ არავინ მოსცილდეს ჩემს ერში თავის საკუთრებას.’“ +

ადგილი, სადაც იხარშებოდა მსხვერპლი

19და მიმიყვანა შესასვლელთან, რომელიც კარიბჭის კუთხეშია, მღვდელთა წმიდა სენაკებთან, რომლებიც ჩრდილოეთითაა მიქცეული, და მიჩვენა იქ ადგილი კიდეზე, დასავლეთით, +

20და მითხრა: ‘ეს არის ადგილი, სადაც მღვდლები მოხარშავენ დანაშაულისა და ცოდვის მსხვერპლს, სადაც გამოაცხობენ ძღვენს, რათა არ იქნეს გატანილი გარეთა ეზოში, რომ არ გადაედოს ერს სიწმიდე.“

21და გამიყვანა გარეთა ეზოში და მომატარა ეზოს ოთხივე კუთხე. და იქ ვნახე ეზო ეზოს კუთხეში.

22ეზოს ოთხივე კუთხეში ჩაკეტილი ეზოები იყო, ორმოცი სიგრძით და ოცდაათი სიგანით. ერთი ზომა ჰქონდა მათ ოთხივე კუთხეს.

23და მწკრივი ქვებისა ირგვლივ, მათ ოთხივეს ირგვლივ, და სახარშავი, გაკეთებული რიგების ქვეშ ირგვლივ.

24და მითხრა: „ესაა სახარშავი სახლი, სადაც მოხარშავენ მსახურნი ერისგან შეწირულ მსხვერპლს.“

47

სახლის ქვეშიდან მომდინარე წყალზე

47^1და დამაბრუნა სახლის შესასვლელში და ვნახე იქ წყალი, გამომდინარე სახლის ზღურბლის ქვეშიდან, აღმოსავლეთით, რადგან სახლი აღმოსავლეთით იყო მიქცეული და წყალი ჩამოდიოდა სახლის მარჯვენა მხარის ქვევიდან, სამსხვერპლოს სამხრეთით. +

2და გამომიყვანა ჩრდილოეთის კარიბჭის გზით და გამატარა გარეთა გზით გარეთა კარიბჭესთან, გზით, რომელიც აღმოსავლეთით იყო მიქცეული და მოედინებოდა იქ წყალი მარჯვენა მხრიდან.

3როდესაც გადიოდა ეს კაცი აღმოსავლეთით, მას ხელში ზონარი ეჭირა და გაზომა ათასი წყრთა და გამატარა მე წყალში – მუხლისთავამდე იყო წყალი.

4და გაზომა ათასი და გამატარა წყალში – მუხლებამდე იყო წყალი, და გაზომა კიდევ ათასი და კვლავ გამატარა – წყალი ამჯერად წელამდე იყო.

5და კიდევ გადაზომა ათასი – და იყო ხევი, რომლის გადალახვა არ შემეძლო, რადგან აიწია წყალმა. წყალი საცურაო იყო, ხევი კი ვერ გადაილახებოდა. +

6და მითხრა მან: „ნახე, ძეო კაცისავ?“ და წამიყვანა მან და დამაბრუნა ხევის ნაპირზე.

7და როდესაც დავბრუნდი, ვნახე მდინარის სანაპიროზე ძალზე ბევრი ხე ორივე მხრიდან. +

8და მითხრა მან: ‘ეს წყლები გადიან აღმოსავლეთის მხარეში, ჩავლენ ტრამალზე და შევლენ ზღვიდან ზღვაში, იქ რომ არიან, და განიკურნება წყალი.

9და ყოველი სულიერი არსება, რომელიც იძვრის ყველგან, სადაც მივლენ ეს ხევები, იცოცხლებს და იქნება ძალზე მრავალი თევზი, რადგან მივლენ იქ ეს წყლები, და განკურნავენ, და ცოცხალი იქნება ყველაფერი, სადაც მივა ეს ხევი. +

10და დადგებიან მასზე მეთევზენი: ყენ-გადიდან ყენ-ეგლაიმამდე ბადეთა გასაშლელი იქნება. იმავე ჯიშის იქნება მათი თევზები, როგორც დიდი ზღვის თევზია, ძალზე მრავალი. +

11მისი ჭაობები და მისი ტბები არ განიკურნება – მარილისთვის მიეცემა.

12და ხევზე, მისი სანაპიროს ორივე მხარეს, ამოვა ყველანაირი ხე საჭმელის მომცემი, მისი ფოთლები არ დაჭკნება და მისი ნაყოფი არ მოილევა. ყოველ თვეს დამწიფდება ახალი ხილი, რადგან მისი წყლები საწმიდრიდან გამოდიან. და იქნება მისი ნაყოფი საჭმელად და მისი ფოთლები წამლად.“ +

ქვეყნის საზღვრებზე

13და თქვა უფალმა ღმერთმა: ‘ესაა საზღვარი, რომლითაც დაუნაწილებ ამ ქვეყანას ისრაელის თორმეტ ტომს: იოსებს ექნება ორი წილი

14და დაინაწილებთ მას, თითოეული თანაბრად. როდესაც ავწიე ჩემი ხელი, დავიფიცე მიმეცა თქვენი მამებისათვის და თქვენ გხვდათ წილად ეს ქვეყანა სამკვიდრებლად. +

15ეს არის ამ ქვეყნის საზღვარი: ჩრდილოეთის მხარეს დიდი ზღვიდან ხეთლონის გზით ცედადის მიმართულებით,

16ხამათი, ბეროთა, სიბრაიმი, რომლებიც დამასკოს საზღვარსა და ხამათის საზღვარს შორისაა, ხაცერ-ჰათიქონამდე, რომელიც ხავრანის საზღვართანაა.

17იქნება საზღვარი ზღვიდან ხაცარ-ყენონამდე; დამასკოსა და ჩრდილოეთით ხამათის საზღვრამდე. და ეს არის ჩრდილოეთის საზღვარი. +

18და აღმოსავლეთის საზღვარი – ხავრანს შორის და დამასკოს შორის და გილყადს შორის და ისრაელის ქვეყანას შორის, იორდანეზე, აღმოსავლეთის ზღვის საზღვრიდან გადაზომეთ. და ეს არის აღმოსავლეთის კიდე. +

19და სამხრეთის საზღვარი – სამხრეთისაკენ თამარიდან მერიბოთ-კადეშის წყლებამდე, ხევის გაყოლებაზე დიდი ზღვისაკენ. და ეს არის სამხრეთის საზღვარი, სამხრეთით. +

20და დასავლეთის საზღვარი – დიდი ზღვა, სამხრეთის საზღვრიდან ხამათში მიმავალ გზამდე. ეს არის დასავლეთის საზღვარი.

21გაინაწილეთ წილისყრით ეს ქვეყანა თქვენს შორის, ისრაელის ტომების მიხედვით.

22და როცა გაანაწილებთ წილისყრით მას სამკვიდრებლად თქვენთვის და თქვენს შორის მცხოვრებ მდგმურთათვის, რომელთაც თქვენს შორის შობეს შვილები. იქნებიან ისინი თქვენთან, როგორც მკვიდრნი ისრაელის ძეთა შორის. თქვენთან გაინაწილებენ წილისყრით სამკვიდრებლად ისრაელის ტომთა შორის. +

23და იმ ტომში, რომელშიც მდგმური იცხოვრებს, იქ მისცემთ მას სამკვიდრებელს,“ – სიტყვა უფალი ღმერთისა.

48

ქვეყნის განაწილება ტომთა შორის

48^1„და ესენია ტომთა სახელები: ჩრდილოეთის კიდედან ხეთლონის გზასთან ხამათის მიმართულებით ხაცარ-ყენონი – დამასკოს საზღვარი ჩრდილოეთით, ხამათის გვერდით. და ექნება მას აღმოსავლეთის კიდე დასავლეთით – დანს ერთი წილი.

2დანის საზღვართან აღმოსავლეთის კიდიდან დასავლეთის კიდემდე – აშერს ერთი წილი.

3აშერის საზღვართან აღმოსავლეთის კიდიდან დასავლეთის კიდემდე – ნაფთალს ერთი წილი.

4ნაფთალის საზღვართან აღმოსავლეთის კიდიდან დასავლეთის კიდემდე – მენაშეს ერთი წილი.

5და მენაშეს საზღვართან აღმოსავლეთის კიდიდან დასავლეთის კიდემდე – ეფრემს ერთი წილი.

6და ეფრემის საზღვართან აღმოსავლეთის კიდიდან დასავლეთის კიდემდე – რეუბენს ერთი წილი.

7და რეუბენის საზღვართან აღმოსავლეთის კიდიდან დასავლეთის კიდემდე – იუდას ერთი წილი.

8და იუდას საზღვართან აღმოსავლეთი კიდიდან დასავლეთის კიდემდე იქნება შესაწირავი, რომელსაც შესწირავთ: ოცდახუთი ათასი სიგანით და სიგრძით, როგორც ერთი ნაწილი აღმოსავლეთის კიდიდან დასავლეთის კიდემდე, და იქნება საწმიდარი მის შიგნით. +

9და შესაწირავი, რომელსაც შესწირავთ თქვენს უფალს, იქნება სიგრძით ოცდახუთი ათასი და სიგანით ათი ათასი. +

მღვდელთა წილი

10და მათთვის, მღვდელთათვის, იქნება წმიდა შესაწირავი: ჩრდილოეთით – ოცდახუთი ათასი და დასავლეთით – სიგანე ათი ათასი და აღმოსავლეთით – სიგანე ათი ათასი და სამხრეთით – სიგრძე ოცდახუთი ათასი. და იქნება უფლის საწმიდარი მის შიგნით.

11ეს არის განწმედილ მღვდელთათვის, ცადოკის ძეთაგან, რომელთაც აღმისრულეს მოვალეობა, რომელნიც არ განმიდგნენ ისრაელის ძეთა განდგომისას, როგორც განმიდგნენ ლევიანები, +

12იქნება მათთვის შესაწირავი ქვეყნის შესაწირავიდან წმიდათა წმიდა – ლევიანთა საზღვართან.

13და ლევიანთა მღვდელთა საზღვრის პირისპირ – ოცდახუთი ათასი სიგრძე და ათი ათასი სიგანე, მთელი სიგრძე ოცდახუთი ათასი და სიგრძე ათი ათასი.

14და ვერ გაყიდიან მისგან და ვერ გაცვლიან და ვერ გადასცემენ ქვეყნის ნათავარს, რადგან წმიდაა უფლისათვის. +

15და დარჩენილი ხუთი ათასი სიგანით ოცდახუთი ათასი სიგრძით არის სადაგი ადგილი ქალაქისათვის, დასახლებისათვის და სანახებისთვის, და იქნება მის შიგნით ქალაქი.

16და ესაა მისი ზომები: ჩრდილოეთის საზღვარი – ოთხი ათას ხუთასი, და სამხრეთის საზღვარი – ოთხი ათას ხუთასი, და აღმოსავლეთის საზღვარი – ოთხი ათას ხუთასი, და დასავლეთის საზღვარი – ოთხი ათას ხუთასი.

17და იქნება სანახები ქალაქისა ჩრდილოეთით ორას ორმოცდაათი და სამხრეთით ორას ორმოცდაათი, აღმოსავლეთით ორას ორმოცდაათი და დასავლეთით ორას ორმოცდაათი.

18და დარჩენილი სიგრძე წმიდა შეწირულების პირისპირ – ათი ათასი აღმოსავლეთით და ათი ათასი დასავლეთით. და იქნება ეს წმიდა შეწირულების პირისპირ, და იქნება მისი მოსავალი ქალაქში მშრომელთა გამოსაკვებად.

19იმუშავებენ ქალაქში მშრომელნი ისრაელის ყოველი ტომიდან.

20მთელი შეწირულება – ოცდახუთი ათასი ოცდახუთ ათასზე, ოთხკუთხედად შესწირეთ წმიდის შესაწირავი ქალაქის საკუთრებასთან ერთად. +

მთავრის ნაწილი

21დანარჩენი კი მთავრისათვის იქნება წმიდის შესაწირავის და ქალაქის საკუთრების ორივე მხრიდან, მოპირდაპირედ – ოცდახუთი ათასი შესაწირავის პირისპირ საზღვრამდე აღმოსავლეთით და დასავლეთით, ოცდახუთი ათასი დასავლეთის საზღვარზე იუდასა და ბენიამინის ნაწილების პირდაპირ – მთავრისათვის. და ექნება წმიდის შესაწირავი და სახლის საწმიდარი მის შიგნით.

22და ლევიანთა საკუთრებიდან და ქალაქის საკუთრებიდან იმ ნაწილის შიგნით, რომელიც მთავრისაა, იუდას საზღვარსა და ბენიამინის საზღვარს შორის, მთავრისათვის იქნება.

23დანარჩენ ტომებს აღმოსავლეთის საზღვრიდან დასავლეთის საზღვრამდე – ბენიამინს ერთი.

24ბენიამინის საზღვართან აღმოსავლეთის საზღვრიდან დასავლეთის საზღვრამდე – სიმონს ერთი.

25სიმონის საზღვართან აღმოსავლეთის საზღვრიდან დასავლეთის საზღვრამდე – ისაქარს ერთი.

26ისაქარის საზღვართან აღმოსავლეთის საზღვრიდან დასავლეთის საზღვრამდე – ზებულუნს ერთი.

27ზებულუნის საზღვართან აღმოსავლეთის საზღვრიდან დასავლეთის საზღვრამდე – გადს ერთი.

28გადის საზღვართან სამხრეთის საზღვრისაკენ სამხრეთით იქნება საზღვარი თამარიდან მერიბათ-კადეშის წყლამდე, დიდ ზღვამდე. +

29ეს არის ქვეყანა, რომელსაც გაანაწილებთ წილისყრით ისრაელის ტომთა სამკვიდრებლიდან და ესენია ქალაქის კარიბჭენი.“ – სიტყვა უფალი ღმერთისა.

ქალაქის კარიბჭენი

30და ესენია ქალაქის გასასვლელები: ჩრდილოეთის მხრიდან – ოთხი ათას ხუთასი ზომა.

31ქალაქის კარიბჭეები ისრაელის ტომთა სახელებით იწოდება: სამი კარიბჭე იქნება ჩრდილოეთით – რეუბენის კარიბჭე, იუდას კარიბჭე და ლევის კარიბჭე. +

32და აღმოსავლეთის საზღვართან, ოთხი ათას ხუთასი ზომა – სამი კარიბჭე იქნება: იოსების კარიბჭე, ბენიამინის კარიბჭე და დანის კარიბჭე.

33და სამხრეთის საზღვარი – ოთხი ათას ხუთასი ზომა და სამი კარიბჭე იქნება: სიმონის კარიბჭე, ისაქარის კარიბჭე და ზებულუნის კარიბჭე.

34დასავლეთის საზღვარი – ოთხი ათას ხუთასი – და მათი კარიბჭეები სამი: გადის კარიბჭე, აშერის კარიბჭე და ნაფთალის კარიბჭე.

35ირგვლივ თვრამეტი ათასი. და ქალაქის სახელი იმ დღიდან ქნება – ‘უფალია იქ!’“ +

+ ფსალმ. 136:1.

+ 4მეფ. 24:1.

+ ეზეკ. 3:23; 43:3.

+ იობ. 38:1.

+ ეზეკ. 10:14.

+ ეზეკ. 41:19. გამოცხ. 4:7.

+ ეზეკ. 10:20.

+ ეზეკ. 10:9,12.

+ ეზეკ. 10:9.

+ გამოცხ. 4:6.

+ ეზეკ. 10:17.

+ ეზეკ. 43:2.

+ ეზეკ. 10:1.

+ ეზეკ. 8:2. ეზეკ. 43:11.

+ დან. 8:17. საქმე. 7:55. გამოცხ. 21:11.

+ ფსალმ. 77:8. იერ. 3:25; 7:26.

+ ეს. 48:4. იერ. 5:3. მარკ. 10:5.

+ ეს. 30:9. ეზეკ. 3:11; 12:2.

+ იერ. 1:8. მიქ. 7:2.

+ გამოცხ. 10:9.

+ იერ. 1:9. გამოცხ. 5:1.

+ გამოცხ. 10:9.

+ გამოცხ. 10:10.

+ ეს. 33:19.

+ ეს. 48:4.

+ იერ. 1:18.

+ იერ. 1:8.

+ ეზეკ. 2:5.

+ ეზეკ. 8:3.

+ ეზეკ. 33:7.

+ ეზეკ. 34:10. 2პეტრ. 1:13. 1ტიმ. 5:22.

+ საქმე. 18:6; 20:26.

+ ეზეკ. 18:24.

+ ეზეკ. 1:3; 8:4.

+ ეზეკ. 2:2.

+ ეზეკ. 4:8.

+ ეზეკ. 12:2.

+ ეზეკ. 2:5. გამოცხ. 22:11.

+ ეზეკ. 17:17.

+ რიცხ. 14:34.

+ ეზეკ. 3:25.

+ ოს. 9:3.

+ ლევ. 22:8.

+ ლევ. 26:26. ეზეკ. 5:16; 12:19; 14:13.

+ გოდ. 2:12. ეზეკ. 24:22-23.

+ ეზეკ. 12:14.

+ ეს. 2:6. იერ. 2:11. ეზეკ. 11:12.

+ ეზეკ. 11:12.

+ იერ. 1:16; 7:14. ეზეკ. 5:14.

+ რჯლ. 28:53. 4მეფ. 6:29. გოდ. 4:10.

+ ეზეკ. 7:4.

+ ეზეკ. 12:14.

+ ეზეკ. 7:8.

+ გოდ. 2:15; 5:1.

+ რჯლ. 28:27. ეზეკ. 14:8.

+ ეზეკ. 4:16; 14:13.

+ ლევ. 26:22. ეზეკ. 14:21; 21:17.

+ ეზეკ. 36:1.

+ ეზეკ. 36:2. ამოს. 4:1.

+ ლევ. 26:30.

+ ეზეკ. 7:27.

+ ეს. 43:5. ეზეკ. 12:16.

+ ეს. 45:17. ეზეკ. 20:43; 36:31.

+ ეზეკ. 21:12.

+ იერ. 24:10; 48:17. ეზეკ. 14:21.

+ 3მეფ. 14:23. 4მეფ. 16:4. იერ. 2:20.

+ იერ. 6:8.

+ გოდ. 4:18.

+ ეზეკ. 5:11; 22:31.

+ ეზეკ. 22:31.

+ ეზეკ. 8:18.

+ გოდ. 2:2.

+ გოდ. 1:20. ეზეკ. 5:12.

+ ეს. 38:14.

+ ეზეკ. 21:7.

+ ეს. 15:2-3. იერ. 48:37.

+ იობ. 20:20. სოფ. 1:18.

+ ეს. 1:7. იერ. 6:12. ოს. 1:9.

+ იერ. 8:11.

+ ეს. 29:14.

+ რჯლ. 28:59. ეს. 29:14. იერ. 29:17.

+ ეზეკ. 14:1.

+ ეზეკ. 1:27.

+ დან. 5:5.

+ ეზეკ. 3:23.

+ 4მეფ. 21:7. იერ. 7:30.

+ ლევ. 26:30. რჯლ. 27:15. რომ. 1:23.

+ რჯლ. 10:8. იერ. 23:11.

+ ეზეკ. 9:9.

+ რჯლ. 17:3. ეზეკ. 11:1.

+ ეს. 1:15. იერ. 11:11. ეზეკ. 5:11.

+ ეზეკ. 10:2.

+ ეზეკ. 1:4; 10:4.

+ გამოცხ. 7:3.

+ გამ. 32:27.

+ იერ. 25:29. გოდ. 5:14. 1პეტრ. 4:17.

+ ეზეკ. 11:13.

+ ეზეკ. 8:12.

+ ეზეკ. 5:11; 11:21.

+ ეზეკ. 9:2.

+ ეზეკ. 1:26.

+ ფსალმ. 17:9. ეზეკ. 9:2.

+ ეს. 6:4. ეზეკ. 9:3; 43:4.

+ ეზეკ. 9:2.

+ ეზეკ. 1:15-16.

+ ეზეკ. 1:15. გამოცხ. 4:6.

+ ეზეკ. 1:6; 41:19.

+ ეზეკ. 1:3.

+ ეზეკ. 1:19-20.

+ ეზეკ. 11:23.

+ ეზეკ. 1:3.

+ ეზეკ. 1:6.

+ ეზეკ. 8:3,16.

+ 4მეფ. 25:21. იერ. 39:6; 52:10.

+ ეზეკ. 5:6-7.

+ რიცხ. 16:45. ეზეკ. 9:8.

+ იერ. 21:13.

+ ეს. 57:13. სოფ. 3:17. ზაქ. 8:13.

+ იერ. 23:3.

+ იერ. 24:7; 32:39. ეზეკ. 18:31; 36:26.

+ ეზეკ. 36:28.

+ ეზეკ. 9:10.

+ ეზეკ. 10:18.

+ ეზეკ. 8:3.

+ იერ. 5:21.

+ იერ. 26:3; 36:3.

+ ეზეკ. 24:24.

+ იერ. 23:33.

+ იერ. 52:7. ამოს. 4:3.

+ 4მეფ. 25:7. ეზეკ. 17:20; 32:3.

+ ეზეკ. 5:12.

+ ეზეკ. 22:15.

+ ეს. 4:3. ზაქ. 13:8.

+ ფსალმ. 126:2. ეზეკ. 4:16. ოს. 9:4.

+ ეზეკ. 4:16.

+ იერ. 4:27; 9:11. მიქ. 6:13.

+ იერ. 17:5. აბაკ. 2:3. 2პეტრ. 3:4.

+ ოს. 1:4.

+ რიცხ. 23:19. 1მეფ. 3:19. ეს. 34:16.

+ ეზეკ. 11:3.

+ იერ. 23:1. გოდ. 2:14. 2კორ. 2:17.

+ ეზეკ. 14:9.

+ ქებ. 2:15.

+ ეზეკ. 22:30.

+ იერ. 5:31.

+ იერ. 14:14.

+ ზაქ. 13:4.

+ იერ. 6:14.

+ ეს. 28:17.

+ იერ. 6:14; 8:11. ეზეკ. 13:10.

+ მიქ. 3:5. რომ. 16:18. 2ტიმ. 3:6.

+ იგავ. 17:15. სოფ. 3:4. 1პეტრ. 5:2.

+ იერ. 23:14.

+ ეზეკ. 8:1; 20:1.

+ იერ. 8:5. ეზეკ. 20:3; 36:37.

+ სოფ. 1:6.

+ რჯლ. 28:37. ეზეკ. 5:15.

+ ეზეკ. 13:3.

+ გამ. 19:5. ლევ. 26:12. ეზეკ. 36:28.

+ ეზეკ. 4:16; 5:16.

+ იობ. 42:8. იერ. 15:1. 2პეტრ. 2:5.

+ ლევ. 26:22. ეზეკ. 5:17.

+ ლევ. 26:16. რჯლ. 28:22. იერ. 24:10. ეზეკ. 5:17.

+ იერ. 4:27.

+ 2მეფ. 23:6.

+ ეს. 58:1.

+ დაბ. 10:16; 27:46.

+ ამოს. 5:4. ლუკ. 15:20.

+ გამოცხ. 3:17.

+ გამ. 19:4. ოს. 2:19.

+ ეს. 61:10. გამოცხ. 19:8.

+ იგავ. 4:9. ეს. 28:5.

+ ლუკ. 22:29.

+ ეს. 1:21. ოს. 2:2.

+ ოს. 2:8-9.

+ ლევ. 18:21.

+ ეზეკ. 20:31.

+ იერ. 3:2.

+ ეზეკ. 23:20.

+ ეზეკ. 23:44. კოლ. 2:11.

+ ოს. 8:11.

+ იგავ. 7:19.

+ დაბ. 38:16-17.

+ ოს. 5:3.

+ ნაუმ. 3:5.

+ ეზეკ. 23:10.

+ ეზეკ. 23:47.

+ 4მეფ. 25:9. იერ. 52:10.

+ ეზეკ. 5:13.

+ ეზეკ. 9:10.

+ ოს. 2:5.

+ ეზეკ. 16:3.

+ იერ. 3:7. ოს. 2:1. რომ. 9:29.

+ დაბ. 18:20.

+ ლუკ. 17:28.

+ 4მეფ. 17:7. ეზეკ. 23:11.

+ იერ. 3:11.

+ იერ. 29:14. ეზეკ. 39:25.

+ ეზეკ. 5:15.

+ ნეემ. 10:29.

+ ეს. 10:25. ლუკ. 1:72. ებრ. 8:8.

+ ეზეკ. 36:31.

+ გალ. 4:6.

+ ეზეკ. 6:9. რომ. 6:21.

+ ეზეკ. 20:42.

+ ეზეკ. 31:3. დან. 7:4. ოს. 8:1.

+ ეზეკ. 27:26.

+ 4მეფ. 24:10. 2ნეშტ. 36:10.

+ იერ. 34:19.

+ 4მეფ. 24:20. ეს. 30:2.

+ 4მეფ. 24:17-20. იერ. 34:3.

+ 4მეფ. 25:1. ეს. 29:3. ეზეკ. 4:2.

+ ებრ. 10:19.

+ ეზეკ. 9:10.

+ ეზეკ. 12:13; 32:3.

+ ეზეკ. 12:14.

+ ეზეკ. 31:3.

+ დან. 4:9.

+ ეზეკ. 36:36; 37:14.

+ იერ. 31:29.

+ რჯლ. 24:16. რომ. 2:9.

+ ლევ. 18:20.

+ გამ. 22:26,27. ლევ. 19:13. რჯლ. 15:7. ეს. 58:7. მათ. 25:35.

+ გამ. 22:25.

+ ნეემ. 5:7. ეზეკ. 22:12.

+ რჯლ. 15:8. ეს. 58:7.

+ რჯლ. 24:16. 4მეფ. 14:6. 2ნეშტ. 25:4.

+ იერ. 18:8.

+ მიქ. 7:19.

+ ეს. 55:7. ეზეკ. 33:11.

+ ეზეკ. 3:20.

+ ეზეკ. 33:17,20.

+ 3მეფ. 12:16.

+ მათ. 3:2.

+ იერ. 32:39. ეზეკ. 11:19.

+ 2მეფ. 14:14. ეზეკ. 33:11.

+ ნაუმ. 2:11. სოფ. 3:3.

+ 4მეფ. 23:31. ზაქ. 11:3.

+ 4მეფ. 23:33. იერ. 22:11-12.

+ ეზეკ. 17:20.

+ ეზეკ. 14:1.

+ ეზეკ. 14:3.

+ გამ. 3:6-8.

+ გამ. 3:17.

+ გამ. 23:24; 34:13.

+ რიცხ. 14:16. ეს. 52:5.

+ გამ. 16:1.

+ ლევ. 18:5. ნეემ. 9:29. რომ. 10:5. გალ. 3:12.

+ გამ. 20:18; 31:13. რჯლ. 5:12.

+ გამ. 16:28-29.

+ რიცხ. 14:16. რჯლ. 9:28.

+ რიცხ. 14:30. ფსალმ. 94:11. ებრ. 3:11.

+ ოს. 9:17.

+ ეზეკ. 5:11.

+ რჯლ. 4:25.

+ დან. 9:11.

+ რიცხ. 14:13.

+ ფსალმ. 80:13. ეფეს. 2:9-10.

+ ეზეკ. 20:31.

+ დაბ. 17:8; 22:16.

+ რჯლ. 12:2.

+ ეზეკ. 16:21.

+ იერ. 44:17. ოს. 4:13.

+ ეს. 1:18.

+ რიცხ. 14:22.

+ მათ. 25:31-32. 1კორ. 4:21.

+ ეს. 29:23.

+ ეს. 27:13. ზაქ. 8:22; 14:16.

+ რომ. 12:1; 15:16. ფილიპ. 4:18.

+ ეზეკ. 6:9; 16:61.

+ ამოს. 7:15.

+ იერ. 11:16; 17:27. ეზეკ. 28:18.

+ იერ. 7:20.

+ ეზეკ. 17:2.

+ ეზეკ. 20:46.

+ ეზეკ. 20:47.

+ ეზეკ. 7:17.

+ იერ. 47:6. ეზეკ. 33:27.

+ ეზეკ. 6:11.

+ ფსალმ. 2:4. იგავ. 1:26. ეზეკ. 5:17.

+ ეს. 19:3. აბდ. 1:14.

+ ეზეკ. 23:24.

+ 4მეფ. 25:27.

+ ზაქ. 9:9. გამოცხ. 19:16.

+ იერ. 49:2.

+ ფსალმ. 36:13. ეზეკ. 35:5.

+ ეზეკ. 20:4.

+ 4მეფ. 21:16.

+ მიქ. 3:1.

+ ფსალმ. 93:6.

+ ლევ. 18:7-10,19.

+ ლევ. 18:9. ეზეკ. 33:26. იგავ. 28:8.

+ ეზეკ. 17:24.

+ ეზეკ. 12:15.

+ იერ. 6:28.

+ რჯლ. 4:24. ეს. 30:27. ნაუმ. 1:6.

+ ზაქ. 13:9. მალ. 3:3.

+ ებრ. 6:7.

+ ეს. 1:23. მიქ. 3:2. სოფ. 3:3. მათ. 23:14.

+ ეზეკ. 44:23. მიქ. 3:11. სოფ. 3:4.

+ მიქ. 3:10. სოფ. 3:3.

+ ეზეკ. 13:6.

+ გამ. 22:21. ეს. 3:5. იერ. 9:3.

+ ეზეკ. 13:5.

+ ეზეკ. 7:4,8.

+ იერ. 3:7,8.

+ ფსალმ. 72:27. ეზეკ. 16:26. ოს. 1:2. ნაუმ. 3:4.

+ ეზეკ. 16:46.

+ 4მეფ. 15:19. ოს. 2:2; 5:3.

+ ეზეკ. 16:15.

+ ეზეკ. 16:26.

+ ეზეკ. 16:38-39.

+ ეზეკ. 16:51.

+ ეზეკ. 8:13.

+ ეზეკ. 23:22.

+ იერ. 5:8; 8:12. ეზეკ. 16:26.

+ ეზეკ. 23:12.

+ ეზეკ. 21:22.

+ ეზეკ. 16:39.

+ იერ. 13:22. ეზეკ. 16:37.

+ ფსალმ. 74:9. იერ. 25:15.

+ იერ. 2:32; 3:21. ოს. 2:13.

+ იერ. 7:31. ეზეკ. 16:20; 20:26.

+ ეს. 1:11-12.

+ ეზეკ. 16:30.

+ ეს. 1:15. ეზეკ. 16:38.

+ ეზეკ. 16:40.

+ ეზეკ. 7:27; 26:6; 39:26.

+ 4მეფ. 25:1. იერ. 22:30.

+ ეზეკ. 5:13; 16:42.

+ იგავ. 31:10. 1კორ. 7:29-30.

+ რჯლ. 26:14. ეზეკ. 24:22. ოს. 9:4.

+ იერ. 16:7. ეზეკ. 24:17.

+ ეზეკ. 24:22.

+ ეზეკ. 12:6.

+ ფსალმ. 143:12.

+ ეზეკ. 33:21.

+ ეზეკ. 24:24; 29:21. ამოს. 5:13.

+ იერ. 49:1.

+ ფსალმ. 34:21. ეზეკ. 26:2; 36:2.

+ ეზეკ. 24:27; 26:6.

+ ეზეკ. 7:27; 13:23.

+ ეს. 15:1. იერ. 48:1. ეზეკ. 35:2.

+ იერ. 48:1. ამოს. 2:2.

+ იერ. 49:7. აბდ. 1:8.

+ ამოს. 1:12.

+ ეს. 14:2. იერ. 47:1-2.

+ ეს. 23:1. იერ. 47:4.

+ ეს. 8:7.

+ ეზეკ. 25:7.

+ ეზეკ. 28:7. დან. 2:37.

+ ეზეკ. 4:2; 21:22.

+ ეს. 24:8. იერ. 7:34.

+ ეზეკ. 26:4.

+ ეზეკ. 24:21.

+ გამოცხ. 18:9.

+ ფსალმ. 142:7. ეზეკ. 28:8; 31:14.

+ ეს. 23:1. ამოს. 1:9.

+ დაბ. 10:4,15. რიცხ. 24:24. ეს. 2:13.

+ დაბ. 10:13. 1მეფ. 31:9. იერ. 46:9.

+ დაბ. 10:2.

+ იერ. 25:23.

+ დაბ. 25:13. იერ. 2:10.

+ დაბ. 10:17.

+ იერ. 16:6; 48:37.

+ დან. 5:20. საქმე. 12:22.

+ ეზეკ. 26:7; 30:11.

+ ეზეკ. 27:3.

+ 1კორ. 4:9.

+ იობ. 22:20. ეზეკ. 20:47.

+ ეს. 23:4,12.

+ გამ. 14:18. ფსალმ. 45:11. ეზეკ. 26:6.

+ ეს. 19:1. იერ. 46:2.

+ ფსალმ. 31:9. ეს. 37:29. ეზეკ. 38:4.

+ იერ. 44:30.

+ ეზეკ. 30:6.

+ ეზეკ. 32:13.

+ ეზეკ. 30:23.

+ ეს. 19:18.

+ დაბ. 10:14. იერ. 44:1.

+ გოდ. 4:17. ეზეკ. 26:6.

+ 4მეფ. 10:30. ფსალმ. 136:8.

+ ეს. 10:5.

+ ეზეკ. 24:27.

+ ეზეკ. 31:11.

+ ეს. 19:5. ეზეკ. 5:17.

+ ზაქ. 13:2.

+ იერ. 44:1.

+ იერ. 46:25. ოს. 9:6.

+ იერ. 1:16.

+ იერ. 48:25.

+ ეზეკ. 29:12.

+ ფსალმ. 36:35. ეზეკ. 32:22. დან. 4:7.

+ ეზეკ. 28:7; 30:11.

+ ფსალმ. 33:17; 62:10; 142:7.

+ ეს. 14:11.

+ ეს. 14:9. ეზეკ. 28:8; 32:18.

+ ეზეკ. 28:8.

+ ეს. 5:29. იერ. 49:19. ეზეკ. 29:3.

+ ეზეკ. 12:13; 17:20.

+ ეს. 13:10. მათ. 24:29. მარკ. 13:24.

+ გამ. 15:14.

+ ეზეკ. 28:7.

+ ეზეკ. 29:11.

+ ეზეკ. 30:8; 33:29.

+ ეს. 14:9. ეზეკ. 26:20; 28:8.

+ ეს. 14:11.

+ ეს. 14:10.

+ ეზეკ. 31:3.

+ ეს. 14:15.

+ დაბ. 10:22. იერ. 49:34.

+ ეზეკ. 32:18.

+ ეს. 58:1. ეზეკ. 3:17.

+ ეზეკ. 24:8. საქმე. 18:6.

+ ფსალმ. 37:5; 89:8-9.

+ 2მეფ. 14:14. ეზეკ. 18:23,32. ანგ. 1:5.

+ ეზეკ. 18:24.

+ 1კორ. 10:12.

+ გამ. 22:26. რჯლ. 24:13.

+ ეს. 43:25. იერ. 31:34.

+ ეზეკ. 18:25.

+ ფსალმ. 61:13.

+ იგავ. 24:12. ეზეკ. 18:30. მათ. 16:27. რომ. 2:6.

+ 4მეფ. 25:4.

+ ეზეკ. 24:27.

+ ეს. 51:2. რომ. 4:13.

+ რჯლ. 12:23.

+ ეზეკ. 22:11.

+ ამოს. 9:3.

+ ეზეკ. 26:6; 28:24.

+ ეს. 42:20; 53:1.

+ იერ. 23:1. ზაქ. 11:17.

+ 1პეტრ. 5:3.

+ ეს. 53:6. მათ. 9:36.

+ ეზეკ. 3:18; 33:8.

+ ზაქ. 13:7. იოან. 10:12.

+ იერ. 23:4. ლუკ. 15:4.

+ ფსალმ. 22:2.

+ მათ. 10:6; 15:24. ლუკ. 15:4.

+ მათ. 25:32.

+ ფსალმ. 22:1.

+ ეს. 40:11. იერ. 23:5. ეზეკ. 37:24. იოან. 10:11. ებრ. 13:20.

+ ეზეკ. 37:26. ოს. 2:18.

+ იოელ. 2:23.

+ ფსალმ. 67:10.

+ იერ. 46:27.

+ ეს. 4:2; 11:1.

+ ფსალმ. 99:3. ეზეკ. 36:37. იოან. 10:11.

+ ეზეკ. 25:8. აბდ. 1:8,10.

+ ეზეკ. 21:29. ამოს. 1:11.

+ მალ. 1:4-5.

+ ფსალმ. 82:13.

+ ეზეკ. 7:27.

+ აბდ. 1:12.

+ აბდ. 1:15.

+ ეზეკ. 6:2.

+ ეზეკ. 25:3; 26:2. აბდ. 1:12.

+ ეზეკ. 39:25-26. იოელ. 2:18.

+ იერ. 31:4-5.

+ ზაქ. 8:12; 10:8.

+ რჯლ. 30:3,5.

+ ლევ. 26:38.

+ ეს. 25:8.

+ ეს. 64:6.

+ ეზეკ. 20:23; 22:15.

+ ეს. 52:5. რომ. 2:24.

+ რიცხ. 14:16-17.

+ რჯლ. 9:6. ეზეკ. 36:32.

+ ეზეკ. 39:7. მათ. 6:9. რომ. 2:24.

+ ეს. 44:3. ზაქ. 13:1.

+ იერ. 32:39. ეზეკ. 11:19. საქმე. 2:17.

+ ეს. 59:21.

+ ეზეკ. 11:20; 37:23.

+ ოს. 2:21-22. ზაქ. 9:17.

+ ეზეკ. 6:9; 16:61.

+ ეზეკ. 36:22.

+ ეს. 51:3.

+ ეზეკ. 17:24.

+ ეზეკ. 14:3; 20:3.

+ ეზეკ. 1:3.

+ ეს. 26:19. დან. 12:2.

+ ლუკ. 7:14. იოან. 5:29.

+ დაბ. 2:7.

+ იობ. 19:26.

+ გოდ. 4:8. იოან. 5:29.

+ ზაქ. 12:10.

+ ეზეკ. 17:24.

+ ეზეკ. 4:1.

+ ეს. 11:12.

+ იოან. 10:16.

+ იერ. 7:23.

+ ეს. 40:11. იერ. 23:5; 30:9. ეზეკ. 34:23. იოან. 10:11.

+ დან. 9:24.

+ ფსალმ. 88:4. ეზეკ. 34:25.

+ ლევ. 26:11-12. ეზეკ. 11:20. 2კორ. 6:16.

+ გამოცხ. 20:7.

+ ეზეკ. 39:1.

+ 4მეფ. 19:28. ეზეკ. 29:4.

+ დაბ. 10:2-3.

+ ეს. 24:22.

+ ეზეკ. 38:9.

+ მათ. 24:29. ლუკ. 21:26.

+ გამოცხ. 6:14.

+ მარკ. 13:12.

+ გამოცხ. 20:9.

+ ეზეკ. 26:6.

+ ეზეკ. 38:3.

+ ეზეკ. 29:5; 32:4.

+ გამოცხ. 20:7,9.

+ ეს. 45:17. ეზეკ. 38:23.

+ ეს. 9:5.

+ ეს. 19:3. გამოცხ. 19:7.

+ ეს. 34:6.

+ ფსალმ. 45:1.

+ იერ. 50:7.

+ იერ. 31:23; 33:7. ეზეკ. 16:53.

+ იერ. 32:37.

+ ეს. 44:3. ზაქ. 12:10.

+ 4მეფ. 25:4. ეზეკ. 1:2-3.

+ გამოცხ. 21:10.

+ ამოს. 7:7. ზაქ. 2:1. გამოცხ. 21:15.

+ ეზეკ. 43:10.

+ გამოცხ. 21:15,17.

+ 1ნეშტ. 23:5.

+ ებრ. 13:10.

+ გამ. 40:5. ეზეკ. 43:13.

+ გამ. 26:33. ლევ. 16:2. ეზეკ. 43:12.

+ 3მეფ. 6:8.

+ 3მეფ. 6:4.

+ ეზეკ. 10:14.

+ ეზეკ. 1:10.

+ გამ. 30:1-2.

+ ეზეკ. 40:16.

+ ეზეკ. 46:19.

+ ლევ. 10:17. ეს. 64:11.

+ ეზეკ. 45:2.

+ ეზეკ. 40:6.

+ ეზეკ. 1:24.

+ გამ. 40:34. 3მეფ. 8:11. ეზეკ. 8:3.

+ ფსალმ. 67:17. ზაქ. 6:13. გამოცხ. 21:3.

+ ეზეკ. 16:63; 40:4.

+ ეზეკ. 41:4.

+ ეზეკ. 40:5.

+ ეზეკ. 43:13.

+ გამ. 40:16. ლევ. 8:11.

+ ეზეკ. 40:46.

+ ლევ. 16:3.

+ გამ. 28:41.

+ ეზეკ. 40:3.

+ ეზეკ. 46:8.

+ ეზეკ. 40:4.

+ რიცხ. 16:7. ეზეკ. 45:9.

+ საქმე. 21:28.

+ ეზეკ. 42:14.

+ ეზეკ. 48:11. საქმე. 21:28.

+ ოს. 4:6.

+ ლევ. 24:6.

+ ლევ. 19:19. რჯლ. 22:11.

+ გამ. 28:42.

+ ეზეკ. 42:14.

+ ლევ. 19:27.

+ ლევ. 10:9.

+ ლევ. 21:13-14.

+ ლევ. 10:10. ეზეკ. 22:26. მალ. 2:7.

+ რჯლ. 17:18. 2ნეშტ. 19:10.

+ ლევ. 21:1.

+ რიცხ. 19:11-12.

+ რიცხ. 18:20. რჯლ. 10:9; 18:2.

+ გამ. 13:2; 22:29.

+ გამ. 22:31. ლევ. 22:8.

+ ეზეკ. 48:8.

+ ეზეკ. 42:20.

+ ეზეკ. 46:18.

+ ეს. 1:16. ეზეკ. 44:6.

+ გამ. 30:13. ლევ. 27:25. რიცხ. 3:17.

+ ლევ. 23:5.

+ ეზეკ. 46:2.

+ რიცხ. 28:16,24.

+ ეზეკ. 46:11.

+ რიცხ. 29:12.

+ ეზეკ. 45:22.

+ რიცხ. 28:10.

+ ეზეკ. 44:3.

+ რიცხ. 28:16. ეზეკ. 44:17.

+ რიცხ. 28:3.

+ 3მეფ. 21:1. ეზეკ. 45:8.

+ ეზეკ. 42:1.

+ ზაქ. 14:8.

+ რომ. 11:33.

+ გამოცხ. 22:1-2.

+ მათ. 13:47. რომ. 11:6.

+ იერ. 16:16.

+ ეს. 65:22. გამოცხ. 22:2.

+ დაბ. 12:7.

+ რიცხ. 34:9.

+ რიცხ. 34:10.

+ რიცხ. 20:13; 34:3. ეზეკ. 48:28.

+ ეს. 56:3. გალ. 3:28.

+ ეზეკ. 45:1.

+ ეზეკ. 45:1.

+ ეზეკ. 44:15.

+ ლევ. 25:34.

+ გამოცხ. 21:16.

+ ეზეკ. 47:19.

+ გამოცხ. 21:12.

+ ლევ. 26:12. ფსალმ. 45:6. ეს. 62:2.

დანიელი
დანიელი

1. 1

2. 2

3. 3

4. 4

5. 5

6. 6

7. 7

8. 8

9. 9

10. 10

11. 11

12. 12

1
დანიელის წიგნი
დანიელის ცხოვრების აღწერა

1^1იეჰოიაკიმის, იუდას მეფის, მეფობის მესამე წელს იერუსალიმზე წამოვიდა ნაბუქოდონოსორი, ბაბილონის მეფე და გარსშემოადგა მას. +

2ხელში ჩაუგდო მას უფალმა იეჰოიაკიმი, იუდას მეფე, და ღვთის სახლის ჭურჭლეულის ნაწილი, და გაგზავნა შინყარის ქვეყანაში, თავისი ღმერთის სახლში, და თავისი ღმერთის საგანძურში შეიტანა ჭურჭლეული. +

3უთხრა მეფემ აშფენაზს, საჭურისთა მთავარს, მიეგვარა მისთვის ისრაელის ძეთაგან, სამეფო მოდგმიდან და დიდებულთაგან. +

4უნაკლო, შესახედავად მშვენიერი, ყველა სიბრძნეში დახელოვნებული, ნიჭიერი და სწავლის უნარიანი ყმაწვილები, რომელთაც შეეძლებოდათ მეფის კარზე სამსახურის გაწევა და ქალდეველთა მწიგნობრობისა და ენის შესწავლა. +

5განუწესა მათ მეფემ ყოველდღიური ულუფა მეფის სუფრიდან და იმ ღვინიდან, თავად რომ სვამდა. სამ წელიწადში უნდა გაწვთრთნილიყვნენ ისინი და ბოლოს მეფის სამსახურში ჩამდგარიყვნენ. +

6მათ შორის იუდას ძეთაგან იყვნენ: დანიელი, ხანანია, მისაელი და ყაზარია.

7სახელები შეუცვალა მათ საჭურისთა მთავარმა: დანიელს ბელტეშაცარი უწოდა, ხანანიას – შადრაქი, მისაელს – მეშაქი, ყაზარიას – ყაბედ-ნეგო. +

8დანიელმა გულში ჩაიდო, არ გაუწმიდურებულიყო სამეფო ულუფით და მეფის სასმელი ღვინით. და სთხოვდა იგი საჭურისთა მთავარს, რომ არ გაუწმიდურებულიყო. +

9მისცა ღმერთმა დანიელს მადლი და წყალობა საჭურისთა მთავრის წინაშე. +

10უთხრა საჭურისთა მთავარმა დანიელს: „მეშინია ჩემი ბატონი მეფისა, რომელმაც თქვენი საჭმელ-სასმელი განაწესა. თუ დაინახავს, რომ თქვენი პირისახეები თქვენი ასაკის სხვა ყმაწვილებზე უფრო მეტადაა გამხდარი, ამით თქვენ მე დამადანაშაულებთ მეფის წინაშე.“

11უთხრა დანილმა მწდეს, რომელსაც საჭურისთა მთავარმა ჩააბარა დანიელი, ხანანია, მისაელი და ყაზარია:

12„მოდი, ათი დღის მანძილზე გამოსცადე შენი მსახურნი: საჭმელად მწვანილი მოგვცენ და სასმელად – წყალი.

13მერე კი ნახე ჩვენი პირისახე და პირისახე იმ ყმაწვილებისა, სამეფო ულუფაზე რომ იქნებიან. და როგორც გენებოს, ისე მოგვექეცი შენს მსახურთ“.

14დაუჯერა მათ და ათი დღე სცდიდა.

15ათი დღე რომ გავიდა, აღმოჩნდა, რომ ისინი შესახედაობით უფრო ლამაზები და ჯანიანები იყვნენ, ვიდრე ის ყმაწვილები, სამეფო ულუფაზე რომ იყვნენ.

16ამიტომ მწდეს უკან მიქონდა მათი ულუფა და მათი დასალევი ღვინო, ხოლო მათ მწვანილს აძლევდა.

17მოჰმადლა ღმერთმა ამ ოთხ ყმაწვილს ცოდნა და გონიერება ყველა წიგნსა და სიბრძნეში. დანიელს კი ამას გარდა გაეგებოდა ყველა ხილვა და სიზმარი. +

18როცა ამოიწურა ვადა, რომელიც მეფემ მათ წარსადგენად დანიშნა, საჭურისთა მთავარმა ისინი ნაბუქოდონოსორის წინაშე წარადგინა.

19ელაპარაკა მათ მეფე და მათ შორის არავინ აღმოჩნდა დანიელის, ხანანიას, მისაელისა და ყაზარიას ბადალი. და ჩადგნენ ისინი მეფის სამსახურში. +

20გამოჰკითხა მათ მეფემ ბრძნული და ჭკვიანური საქმეები და დაინახა, რომ ისინი მისი სამეფოს ყველა მოგვზე და შემლოცველზე ათწილად გონიერები იყვნენ. +

21და იყო იქ დანიელი კიროსის პირველ წლამდე. +

2
ნაბუქოდონოსორის ჩვენება

2^1ნაბუქოდონოსორის მეფობის მეორე წელს ნაბუქოდონოსორს სიზმრები დაესიზმრა. აუფორიაქდა სული და ძილი გაუკრთა.

2მოახმობინა მეფემ მოგვები, შემლოცველები, ჯადოქრები და ქალდეველები, რათა მეფისათვის აეხსნათ მისი სიზმრები. ისინიც მოვიდნენ და წარსდგნენ მეფის წინაშე. +

3უთხრა მათ მეფემ: „სიზმარი დამესიზმრა და სული მიფორიაქებს და ამ სიზმრის გაგება მინდა.“

4ქალდეველებმა მეფეს არამეულად მიუგეს: „მეფევ, იცოცხლე უკუნისამდე! უამბე შენი სიზმარი შენს მსახურთ და აგიხსნით მის აზრს.“ +

5მიუგო მეფემ და უთხრა ქალდეველთ: „გამშორდა სიტყვა. თუ სიზმარს და მის ახსნას არ მეტყვით, ასო-ასო აიკუწებით და თქვენი სახლები ნანგრევებად იქცევა.

6თუკი სიზმარსა და მის ახსნას მეტყვით, საჩუქრებს, ჯილდოსა და დიდ პატივს მიიღებთ ჩემგან. ამიტომ გამაგებინეთ სიზმარი და მისი ახსნა.“ +

7მათ კვლავ მიუგეს და უთხრეს: „უბრძანოს მეფემ თავის მსახურთ თავისი სიზმარი და ჩვენც ვიტყვით ახსნას.“

8მიუგო მეფემ და თქვა: „ნამდვილად ვიცი, დროის მოგება გინდათ, რაკი ხედავთ, რომ გამშორდა სიტყვა.

9თუ კი სიზმრის გაგებინება არ გინდათ ჩემთვის, ერთი ზრახვა გქონიათ: გინდათ ცრუ და საზიანო სიტყვა მითხრათ დროის გასაყვანად. ამიტომ მომიყევით სიზმარი და მეც დავიჯერებ, რომ მისი ახსნა შეგიძლიათ.“

10მიუგეს ქალდეველებმა მას და უთხრეს: „ქვეყანაზე არ მოიძებნება ისეთი კაცი, მეფისათვის ამ ბრძანების შესრულება რომ შეეძლოს, რადგან არც ერთ მეფეს, დიდებულსა თუ განმგებელს მსგავსი არაფერი მოუთხოვია რომელიმე მოგვისგან, შემლოცველისაგან თუ ქალდეველისაგან. +

11საქმე, მეფე რომ ითხოვს, იმდენად საძნელოა, რომ ვერავინ შეუსრულებს მეფეს იმ ღმერთების მეტი, რომლებიც ძე-ხორციელთა შორის არ მკვიდრობენ.“

12ამან აღაშფოთა მეფე და ძლიერ განარისხა. ბრძანება გასცა ყველა ბაბილონელი ბრძენი დაეხოცათ.

13ბრძანება გამოვიდა, რათა ბრძენკაცები გაეჟლიტათ. დანიელს და მის მეგობრებსაც მოსაკლავად დაეძებდნენ.

14მაშინ დანიელმა საზრიანი და ბრძნული პასუხი გასცა არიოქს, მეფის მცველთა უფროსს, რომელიც ბაბილონელი ბრძენკაცების დასახოცად იყო გამოსული.

15მიუგო და უთხრა არიოქს, მეფის მოხელეს: „რისთვის გამოვიდა მეფისგან ეგზომ მკაცრი ბრძანება?“ მაშინ ყველაფერი აუწყა არიოქმა დანიელს.

16წავიდა დანიელი მეფესთან და დრო დაანიშნინა, რომ სიზმრის ახსნა მიეცა მისთვის.

17მერე შინ დაბრუნდა დანიელი და თავის ამხანაგებს – ხანანიას, მისაელსა და ყაზარიას ამცნო ეს ამბავი,

18რომ ზეციერი ღმერთისაგან გამოეთხოვათ წყალობა ამ საიდუმლოს გამო, რათა დანიელი და მისი მეგობრები დანარჩენ ბაბილონელ ბრძენკაცებთან ერთად არ დაღუპულიყვნენ. +

საიდუმლო გაემხილა დანიელს

19დანიელს ღამის ხილვაში გაეხსნა საიდუმლო და აკურთხა დანიელმა ზეციერი ღმერთი.

20ამეტყველდა დანიელი და თქვა: „კურთხეულ იყოს ღვთის სახელი უკუნითი უკუნისამდე, რადგან მისია სიბრძნე და ძალა.

21იგი ცვლის დრო-ჟამს, ამხობს მეფეებს და აღაზევებს მეფეებს. ბრძენკაცთ სიბრძნეს აძლევს, გონიერთ – ცოდნას. +

22ააშკარავებს ღრმას და დაფარულს. იცის, რა იმალება ბნელში, და ნათელი მასშია დავანებული. +

23ჩემი მამა-პაპის ღმერთო, გმადლობ და გაქებ. შენ მომეცი სიბრძნე და ძალა, შენ გამომიმჟღავნე ის, რასაც გევედრებოდით; რადგან შენ გაგვიმჟღავნე მეფის ამბავი.“

24ამის შემდეგ მივიდა დანიელი არიოქთან, ვისთვისაც მეფეს ბაბილონელი ბრძენკაცების დასჯა ჰქონდა დავალებული, მიეახლა მას და ასე უთხრა: „ნუღარ დახოცავ ბაბილონელ ბრძენკაცებს, მეფესთან წამიყვანე და მე ავუხსნი მეფეს სიზმარს.“

25მაშინ არიოქმა დაუყოვნებლივ მიჰგვარა დანიელი მეფეს და ასე უთხრა: „აჰა, ვნახე კაცი გადმოსახლებულ იუდაელთა შორის, რომელსაც შეუძლია აუხსნას მეფეს სიზმარი.“

26მიუგო მეფემ და უთხრა დანიელს, ბელტეშაცარად ხმობილს: „შეგიძლია გამაგებინო სიზმარი, მე რომ ვნახე, და ამიხსნა იგი?“ +

27მიუგო დანიელმა მეფეს და უთხრა: „ბრძენებს, შემლოცველებს, მოგვებს და გრძნეულებს იმ საიდუმლოს ახსნა, რასაც მეფე ითხოვს, არ შეუძლიათ.

28მაგრამ არის ცაში ღმერთი, საიდუმლოთა განმცხადებელი. სწორედ მან ამცნო მეფე ნაბუქოდონოსორს, რა იქნება უკანასკნელ დღეებში. აჰა, შენი სიზმარი და შენი ხილვა, რომელიც შენს სარეცელზე იხილე:

29მეფეო, შენს სარეცელზე ფიქრობდი, თუ რა იქნებოდა ამის შემდეგ, და საიდუმლოთა განმცხადებელმა ის გიჩვენა, რაც იქნება. +

30ხოლო მე ეს საიდუმლო იმიტომ კი არ განმიცხადა, რომ მე ყველაზე ბრძენი ვარ ცოცხალთა შორის, არამედ იმიტომ, რომ მეფეს მისცემოდა ახსნა და გაგეგო შენი გულის ზრახვანი. +

დავიწყებული სიზმარი

აღდგა მეფის მეხსიერებაში

31აჰა, ხედავდი, მეფეო, ერთ დიდ კერპს. უზარმაზარი იყო ის კერპი და უცხოდ გაბრწყინებული იდგა შენს წინაშე. საშინელი შესახედავი იყო.

32ამ კერპს თავი წმიდა ოქროსი ჰქონდა, მკერდი და ხელები – ვერცხლისა, მუცელი და თეძოები – სპილენძისა,

33წვივები – რკინისა, ფეხები – ნაწილობრივ რკინის, ნაწილობრივ თიხისა.

34შენ დაინახე, რომ ხელისუკვრელად ადგილიდან მოწყდა ერთი ლოდი, დაეცა კერპს, რკინისა და თიხის ფეხებზე შემდგარს, და შემუსრა იგი. +

35მაშინ ყველაფერი ერთიანად დაიფშვნა. რკინა, თიხა, სპილენძი, ვერცხლი და ოქრო ისეთი გახდა, როგორც ბზე ზაფხულის კალოზე. ქარმა წაიღო ისინი და მათი კვალიც კი აღარ დარჩა. ხოლო ის ლოდი, კერპს რომ დაეჯახა, ვეებერთელა მთად იქცა და მთელი დედამიწა დაიჭირა. +

დანიელი სიზმარს განმარტავს

36ეს არის სიზმარი. ახლა კი მის ახსნასაც ვიტყვი მეფის წინაშე.

37მეფეო, შენ ის მეფეთა მეფე ხარ, რომელსაც ზეციერმა ღმერთმა ხელმწიფება, ძალა და დიდება უბოძა. +

38ყველგან, სადაც კი ადამიანები ცხოვრობენ, შენ ჩაგაბარა მიწის მხეცები, ცის ფრინველები და მათ ბატონ-პატრონად დაგაყენა. შენ ხარ ის ოქროს თავი. +

39შენს შემდეგ სხვა სამეფო აღდგება, შენსაზე უდარესი; შემდეგ მესამე სამეფო იქნება – სპილენძისა, რომელიც მთელს ქვეყანაზე იბატონებს.

40მეოთხე სამეფო რკინასავით მტკიცე იქნება. როგორც რკინა, ყველაფერს რომ ამსხვრევს და აქუცმაცებს, ასევე ისიც შემმუსვრელ რკინასავით ყოველივე ამას დააქუცმაცებს და შემუსრავს.

41როგორც იხილე, მას ფეხები და ფეხის თითები ნაწილობრივ მეთუნის თიხისა ჰქონდა, ნაწილობრივ – რკინისა, ასევე ის სამეფოც გაყოფილი იქნება: მასში ნაწილობრივ რკინის სიმტკიცე იქნება, რადგან თავადაც დაინახე მეთუნის თიხასთან შერეული რკინა.

42როგორც მისი ფეხის თითები ნაწილობრივ რკინისა იყო და ნაწილობრივ თიხისა, ასევე სამეფოც ნაწილობრივ მტკიცე იქნება და ნაწილობრივ – მყიფე.

43როგორც შენ თიხაში შერეული რკინა დაინახე, ისე შეერევიან ერთმანეთს კაცთა მოდგმის ძალით, მაგრამ ვერ მიეწებებიან ერთმანეთს, როგორც რკინა არ შეერევა თიხას. +

44იმ მეფეთა დღეებში ზეციერი ღმერთი დაამყარებს სამეფოს, რომელიც უკუნისამდე არ დაიქცევა, და ეს სამეფო სხვა ხალხის ხელში არ გადავა. იგი შემუსრავს და დააქცევს ყველა სამეფოს, თავად კი უკუნისამდე იდგება, +

45რადგან შენ დაინახე, რომ ის ლოდი მთას ხელუკვრელად მოსწყდა და ნამსხვრევებად აქცია თიხა, ვერცხლი და ოქრო, დიდმა ღმერთმა აუწყა მეფეს, თუ რა იქნება მის შემდეგ. ჭეშმარიტია ეს სიზმარი და სარწმუნოა მისი ახსნა.“

დანიელის განდიდება

46მაშინ პირქვე დაემხო მეფე ნაბუქოდონოსორი, თაყვანი სცა დანიელს და ბრძანა მისთვის საჩუქრებისა და ამოდსაყნოსელი საკმევლის მოტანა. +

47მიუგო მეფემ დანიელს და უთხრა: „თქვენი ღმერთი ჭეშმარიტად ღმერთთა ღმერთია, მეფეთა უფალია და საიდუმლოთა გამცხადებელი. ამიტომაც შეძლო მან ამ საიდუმლოს გაცხადება.“ +

48მაშინ განადიდა მეფემ დანიელი, ძვირფასი საჩუქრები უბოძა და მთელი ბაბილონის ქვეყნის განმგებლად და ბაბილონის ყველა ბრძენთმთავრად დაადგინა.

49სთხოვა დანიელმა მეფეს და ბაბილონის ქვეყნის საქმეები შადრაქს, მეშექსა და ყაბედ-ნეგოს ჩააბარა. თვით დანიელი კი მეფის კარზე დარჩა.

3

ნაბუქოდონოსორის სიამაყე – ოქროს კერპი

3^1გააკეთა მეფე ნაბუქოდონოსორმა ოქროს კერპი, სამოცი წყრთა სიმაღლით და ექვსი წყრთა სიგანით. და ბაბილონის ქვეყანაში დადგა იგი, დურას ველზე. +

2ხალხი დაგზავნა მეფე ნაბუქოდონოსორმა, რათა სატრაპნი, მთავარნი, მეფისნაცვალნი, მრჩეველნი, მეგანძურნი, მსაჯულნი, რჯულისკაცნი და განმგებელნი შეყრილიყვნენ და მოსულიყვნენ იმ კერპის სატფურებაზე, მეფე ნაბუქოდონოსორმა რომ აღმართა.

3მაშინ შეიკრიბნენ სატრაპნი, მთავარნი, მეფისნაცვალნი, მრჩეველნი, მეგანძურნი, მსაჯულნი, რჯულისკაცნი და ქვეყანათა განმგებელნი იმ კერპის სატფურებაზე, რომელიც მეფე ნაბუქოდონოსორმა აღმართა. დადგნენ ისინი იმ კერპის წინაშე.

4მაშინ მაწვევარმა რიხიანად დაიძახა: „ხალხნო, ტომებო და ენანო. თქვენ გებრძანებათ!

5როგორც კი საყვირის, სალამურის, ბობღნის, სამბუკის, ქნარის, სტვირის და ყველა სხვა საკრავის ხმას გაიგონებთ, პირქვე დაემხოთ და თაყვანი სცეთ იმ ოქროს კერპს, მეფე ნაბუქოდონოსორმა რომ აღმართა. +

6ვინც არ დაემხობა და თაყვანს არა სცემს, იმწამსვე ცეცხლით გავარვარებულ ღუმელში იქნება ჩაგდებული.

7ამიტომ, როგორც კი ყველა ხალხებმა გაიგონეს საყვირის, სალამურის, ბობღნის, სამბუკის, ქნარისა და ყველა საკრავის ხმა, ყველა ხალხები, ტომები და ენები დაემხნენ და თაყვანი სცეს ოქროს კერპს, რომელიც მეფე ნაბუქოდონოსორმა აღმართა.

სამი ებრაელი ყმაწვილი უარს აცხადებს

კერპის თაყვანისცემაზე

8ამ დროს იყო, რომ მოდგა ზოგიერთი ქალდეველი და იუდაელებს დაუწყეს ბრალის დადება.

9უამბეს მათ მეფე ნაბუქოდონოსორს და უთხრეს: „მეფეო, იცოცხლე უკუნისამდე! +

10მეფეო, შენ განკარგულება გაეცი, რომ ყოველი კაცი, რომელიც კი საყვირის, სალამურის, სამბუკის, ქნარის, გუდასტვირისა და ყველა სხვა საკრავის ხმას გაიგონებდა, დამხობილიყო და ოქროს კერპისთვის ეცა თაყვანი. +

11ხოლო ის, ვინც არ დაემხობოდა და თაყვანს არ სცემდა, ჩაგდებული იქნებოდა ცეცხლით გავარვარებულ ღუმელში.

12მაგრამ არიან იუდაელნი, რომელთაც შენ ბაბილონის ქვეყნის საქმეები ჩააბარე: შადრაქი, მეშაქი და ყაბედ-ნეგო. მეფეო, ეს კაცები არ დაემორჩილნენ შენს განკარგულებას. ისინი არც შენს ღმერთებს ემსახურებიან და არც იმ ოქროს კერპს სცემენ თაყვანს, შენ რომ აღმართე. +

13მაშინ ნაბუქოდონოსორმა ბრძანა ბრაზითა და რისხვით შადრაქის, მეშაქისა და ყაბედ-ნეგოს მოყვანა. მოჰგვარეს მეფეს ეს კაცები.

14მიუგო ნაბუქოდონოსორმა და უთხრა მათ: „შადრაქ, მეშაქ და ყაბედ-ნეგო, ნუთუ განზრახ არ ემსახურებით ჩემს ღმერთებს და თაყვანს არ სცემთ იმ ოქროს კერპს, მე რომ აღვმართე?

15ახლა კი მოემზადენით და საყვირის, სალამურის, ბობღნის, სამბუკის, ქნარის, სტვირისა და სხვა ყველანაირი საკრავის ხმის გაგონებაზე, დაემხეთ და თაყვანი ეცით იმ კერპს, მე რომ გავაკეთე, ხოლო თუ თაყვანი არ გიციათ, იმწამსვე ცეცხლით გავარვარებულ ღუმელში იქნებით ჩაყრილი. რომელი ღმერთი დაგიხსნით მაშინ ჩემი ხელიდან?“ +

16შადრაქმა, მეშაქმა და ყაბედ-ნეგომ მიუგეს და უთხრეს მეფეს: „ნაბუქოდონოსორ, ჩვენ არ გვჭირდება მაგ ამბავზე პასუხის გაცემა. +

17თუ ასე იქნება, ჩვენს ღმერთს, რომელსაც ვემსახურებით, შესწევს ძალა, რომ ცეცხლით გავარვარებული ღუმლიდანაც გადაგვარჩინოს და შენი ხელიდანაც გვიხსნას, მეფეო! +

18თუ არა და, იცოდე, მეფეო, ჩვენ მაინც არ ვემსახურებით შენს ღმერთებს და თაყვანს არ ვცემთ იმ ოქროს კერპს, შენ რომ აღმართე.“ +

გავარვარებულ ღუმელში უვნებლად ყოფნა

19მაშინ ნაბუქოდონოსორი რისხვით აღივსო. შადრაქზე, მეშაქზე და ყაბედ-ნეგოზე გაბრაზებულს სახის გამომეტყველება შეეცვალა და ბრძანება გასცა, ღუმელი შვიდჯერ და უფრო მეტად გაეხურებინათ, ვიდრე ჩვეულებრივ ახურებდნენ ხოლმე.

20უბრძანა თავისი მხედრობის უძლიერეს ვაჟკაცებს, შეეკრათ შადრაქი, მეშაქი, ყაბედ-ნეგო და ცეცხლით გავარვარებულ ღუმელში ჩაეყარათ.

21მაშინ ეს კაცები, თავიანთ ქვედა და ზედა სამოსებით, მოსასხამებითა და სხვა შესამოსელით შემოსილნი, შეკრეს და ცეცხლით გახურებულ ღუმელში ჩაყარეს.

22რაკი მკაცრი იყო მეფის ბრძანება და ღუმელი მეტისმეტად იყო გახურებული, ის კაცები, რომელნიც შადრაქს, მეშაქსა და ყაბედ-ნეგოს ჰყრიდნენ ღუმელში, ცეცხლის ალმა დახოცა.

23ხოლო ეს სამნი: შადრაქი, მეშაქი და ყაბედ-ნეგო ცეცხლით გახურებულ ღუმელში შებოჭილნი ჩაცვივდნენ.

24მაშინ შეცბა მეფე ნაბუქოდონოსორი და მკვირცხლად წამოიჭრა. მიუგო და უთხრა თავის მრჩეველთ: „ჩვენ სამი შეკრული კაცი არ ჩავაგდეთ ცეცხლში?“ მიუგეს მათ და უპასუხეს მეფეს: „ჭეშმარიტად, მეფეო!“

25მიუგო მან და თქვა: „აჰა, ოთხ ხელ-ფეხ გახსნილ კაცს ვხედავ, შუაგულ ცეცხლში მიმოდიან უვნებლად. მეოთხე შესახედაობით ღვთის ძესა ჰგავს.“ +

ნაბუქოდონოსორი ადიდებს ისრაელის ღმერთს

26მაშინ მიუახლოვდა ნაბუქოდონოსორი გავარვარებული ღუმლის პირს, შესძახა და უთხრა: „შადრაქ, მეშაქ და ყაბედ-ნეგო, მაღალი ღმერთის მსახურნო, აქ მოდით!“ მაშინ შადრაქი, მეშაქი და ყაბედ-ნეგო გამოვიდნენ შუაგული ცეცხლიდან. +

27შემოკრბენ სატრაპები, მთავარნი, მეფისნაცვალნი და მეფის მრჩეველნი და ნახეს, რომ ამ ვაჟების ტანზე ცეცხლს თავისი ძალა ვერ მიეტანა: თავზე თმებიც კი არ შეტრუსოდათ, სამოსელიც არ შეცვლოდათ და ნატისუსალიც კი არ ასდიოდათ. +

28მიუგო ნაბუქოდონოსორმა და თქვა: „კურთხეულია ღმერთი შადრაქისა, მეშაქისა და ყაბედ-ნეგოსი, რომელმაც მოავლინა თავისი ანგელოზი და იხსნა თავისი მსახურნი, რომლებიც მას მიენდვნენ, არ დაემორჩილნენ მეფის განკარგულებას და საკუთარი სხეულიც კი გადადეს, რათა თავიანთი ღმერთის გარდა, სხვა ღმერთისთვის არ ემსახურათ და თაყვანი არ ეცათ. +

29ამიტომ ვიძლევი ბრძანებას: ყოველი ხალხი, ტომი ან ენა, რომელიც შადრაქის, მეშაქის და ყაბედ-ნეგოს ღმერთზე აუგს იტყვის, ასო-ასო აიკუწოს, მისი სახლი კი ნანგრევებად იქცეს. რადგან არ არსებობს სხვა ღმერთი, ასე რომ შეეძლოს ხსნა.“ +

30მაშინ მეფემ კვლავ აღამაღლა ბაბილონის ქვეყანაში შადრაქი, მეშაქი და ყაბედ-ნეგო.

4

მეფის ბრძანება

4^1(31) „მეფე ნაბუქოდონოსორი ყველა ხალხებს, ტომებს, ენებსა და მთელი დედამიწის ზურგზე მცხოვრებთ: „მშვიდობა გაგიმრავლდეთ!“

2(32) ნიშნები და სასწაულები, რომელნიც მაღალმა ღმერთმა ჩემზე მოახდინა, კეთილად მიმაჩნია, გაცხადებულ იქნას.

3(33) რაოდენ დიდია მისი ნიშნები, რაოდენ ძლიერია მისი სასწაულები! მისი სამეფო საუკუნო სამეფოა, მისი ხელმწიფება კი თაობიდან თაობაშია!

4(1) მე, ნაბუქოდონოსორი, მშვიდად ვიყავი ჩემს სახლში და ვყვაოდი ჩემს სასახლეში.

5(2) ვნახე სიზმარი, რომელმაც თავზარი დამცა. ფიქრებმა და ჩემი თავის ხილვებმა შემაძრწუნეს ჩემს სარეცელზე. +

6(3) განკარგულება გავეცი, რომ ჩემთან მოეყვანათ ყველა ბაბილონელი ბრძენკაცი, რომ აეხსნათ სიზმარი.

ნაბუქოდონოსორის სამი ჩვენება

7(4) მაშინ მოვიდნენ ჯადოქრები, შემლოცველნი, ქალდეველნი და გრძნეულები. მოვუყევი სიზმარი, მაგრამ ვერ შეძლეს მისი ახსნა.

8(5) ბოლოს მოვიდა დანიელი, რომელსაც ჩემი ღმერთის სახელისამებრ ბელტეშაცარი ერქვა და რომელშიც წმიდა ღმერთების სულია. და ვუამბე მას სიზმარი და ვუთხარი: +

9(6) ‘ბელტეშაცარ, მოგვთა მთავარო! ვიცი, შენში წმიდა ღმერთების სულია და არანაირი საიდუმლო არ არის შენთვის საძნელო. აჰა, ხილვები ჩემი სიზმრისა, მე რომ ვნახე, და მითხარი მისი ახსნა. +

10(7) ჩემი თავის ხილვები ჩემს სარეცელზე ასეთი იყო: ვხედავ, აჰა, დედამიწის შუაში ხე დგას, დიდი სიმაღლისა. +

11(8) გაიზარდა ეს ხე და გამაგრდა. მისი კენწერო ცას მისწვდა და დედამიწის ყველა კუთხიდან მოჩანდა.

12(9) ფოთლები მშვენიერი ჰქონდა და ნაყოფი მასზე ყველასათვის იყო საზრდო, მინდვრის მხეცები მის ძირას პოულობდნენ ჩრდილს და მის ტოტებში ცის ფრინველები ბუდობდნენ და მისგან საზრდოობდა ყოველი ხორციელი.

13(10) ვნახე ჩემი თავის ნახილვებში, ჩემს

14(11) მან ომახიანად დაიძახა და თქვა: მოჭერით ეგ ხე, აკაფეთ ტოტები, დააცალეთ ფოთლები, გააბნიეთ მისი ნაყოფი. გაეცალონ მის ძირს მხეცები, ფრინველები – მის ტოტებს!

15(12) ოღონდ მისი მთავარი ფესვი მიწაში ჩატოვეთ, რკინის და სპილენძის ბორკილებში, მინდვრის ბალახებს შორის. ზეცის ცვარ-ნამით ირწყვებოდეს იგი და მხეცებთან ერთად მიწის ბალახში ჰქონდეს წილი. +

16(13) კაცის გული გამოეცვლება და მხეცის გული მიეცემა. შვიდი წელიწადი გადაუვლის მას.

17(14) ეს სასჯელი არის მღვიძარეთა ბრძანებით, და წმიდათა სიტყვით რათა ცოცხლებმა იცოდნენ, რომ უზენაესი ხელმწიფებს კაცთა სამეფოზე, ვისაც უნდა, იმას აძლევს მას და კაცთაგან ყველაზე დამცირებულს აღაზევებს მასზე. +

18(15) ეს სიზმარი ვნახე მე, ნაბუქოდონოსორმა. შენ კი, ბელტეშაცარ, უნდა ამიხსნა იგი, რადგან ჩემს სამეფოში არც ერთ ბრძენს არ შეუძლია მისი ახსნა, შენ კი შეგიძლია, რადგან შენშია წმიდა ღმერთების სული.’“ +
განმარტება ამ სამი ჩვენებისა

19(16) მაშინ დანიელი, რომლის სახელია ბელტეშაცარი, ერთხანს თავზარდაცემული იყო და ფაქრები აშფოთებდა. მიუგო მეფემ და უთხრა: „ბელტეშაცარ, ნუ გაშფოთებს ეს სიზმარი და მისი ახსნა.“ მიუგო ბელტეშაცარმა და უთხრა: „ჩემო ბატონო, შენს მოძულეთ ეს სიზმარი და შენს მტრებს მისი ახსნა.

20(17) ის ხე, რომელიც შენ ნახე, რომ იზრდებოდა, მაგრდებოდა, კენწეროთი ცას სწვდებოდა და მთელ დედამიწაზე რომ მოჩანდა, +

21(18) მშვენიერი ფოთლები, მრავალი ნაყოფი და ყველასათვის საზრდო რომ ჰქონდა, რომლის ქვეშაც ველის მხეცები იყვნენ და რომლის ტოტებზეც ცის ფრინველები ბუდობდნენ,

22(19) ეს შენა ხარ, მეფეო, განდიდებული და განმტკიცებული. შენი სიდიადე გაიზარდა და ცას მისწვდა, შენი ხელისუფლება კი დედამიწის კიდეებს. +

23(20) მეფემ რომ მღვიძარი და წმიდა იხილა, რომელიც ზეციდან ჩამოეშვა და თქვა: მოჭერით და აჩეხეთ, ოღონდ მისი მთავარი ფესვი მიწაში ჩატოვეთ რკინისა და სპილენძის ბორკილებში, მინდვრის ბალახებს შორის, ზეცის ცვარ-ნამით ირწყვებოდეს და მინდვრის მხეცებთან ჰქონდეს წილი, ვიდრე შვიდი წელიწადი არ გადაუვლისო,

24(21) ესაა მისი ახსნა, მეფეო, და ეს არის უზენაესის ბრძანება, რომელიც ჩემს მეფე-ბატონს დაატყდება თავს.

25(22) მოიკვეთები კაცთაგან და მინდვრის მხეცებთან იქნება შენი ბინა; ხარების მსგავსად ბალახს გაჭმევენ. ზეცის ცვარ-ნამით დასველდები და შვიდი ჟამი გადაივლის შენს თავზე, ვიდრე მიხვდებოდე, რომ უზენაესი ხელმწიფებს კაცთა სამეფოზე და ვისაც უნდა იმას აძლევს. +

26(23) ხოლო ხის მთავარი ფესვის დატოვება რომ იყო ნაბრძანები, ეს იმას ნიშნავს, რომ შენი სამეფო შეგრჩება, როცა შეიცნობ, რომ ცა ხელმწიფებს. +

27(24) ამიტომ, მეფეო, მოსაწონი იყოს შენთვის ჩემი რჩევა და შენი ცოდვები სიმართლით ჩამოიცილე, შენი უსამართლობანი კი – ღარიბებისადმი გულმოწყალეობით. ვინძლო გახანგრძლივდეს შენი სიმშვიდე.“

28(25) ახდა ყოველივე ეს მეფე ნაბუქოდონოსორზე.

29(26) თორმეტი თვის შემდეგ, ბაბილონის სამეფო სასახლეში სეირნობისას,

30(27) ალაპარაკდა მეფე და თქვა: „ეს ის დიდებული ბაბილონი არ არის, რომელიც სამეფო სახლად ავაშენე ჩემი ხელმწიფების ძალით, ჩემი სიდიადის საქებრად?“ +

31(28) მეფეს ჯერ კიდევ პირზე ჰქონდა სიტყვა, რომ ზეციდან ხმა ჩამოისმა: „შენ გეუბნებიან, მეფე ნაბუქოდონოსორ, გაგშორდა სამეფო. +

32(29) მოიკვეთები კაცთაგან, მინდვრის მხეცებთან გექნება ბინა, ხარების მსგავსად ბალახს გაჭმევენ და შვიდი ჟამი გადაივლის შენს თავზე, ვიდრე გაიგებდე, რომ უზენაესი ხელმწიფებს კაცთა სამეფოზე და ვისაც უნდა, იმას აძლევს.“ +

33(30) მყისვე აღსრულდა ნაბუქოდონოსორზე ეს განაჩენი. მოკვეთეს იგი კაცთაგან. ხარების მსგავსად ბალახის ჭამა დაიწყო. მისი სხეული ზეცის ცვარ-ნამით სველდებოდა, სანამ თმები არწივის ბუმბულივით არ გაეზარდა, ფრჩხილები კი – ფრინველის კლანჭებივით. +

34(31) „ის დღეები რომ ჩამოთავდა, თვალები ზეცას მივაპყარ მე, ნაბუქოდონოსორმა, და გონება დამიბრუნდა. ვაკურთხე უზენაესი, ვაქე და ვადიდე მარადცოცხალი, რომლის ხელმწიფებაც სამარადისო ხელმწიფებაა და მისი სამეფო თაობიდან თაობაშია. +

35(32) დედამიწის ყველა მკვიდრი არაფრად ითვლება. თავის ნებაზე იქცევა, როგორც ზეცის მხედრობაში, ისევე ქვეყნის მკვიდრებში, მის ხელს წინ ვერავინ აღუდგება და ვერ ეტყვის: ამას რას შვრებიო? +

36(33) მაშინ დამიბრუნდა გონება, ჩემი სამეფოს სადიდებლად დამიბრუნდა ჩემი დიდება და ჩემი უწინდელი სახე. მაშინ მომძებნეს ჩემმა მრჩევლებმა და დიდებულებმა და კვლავ დადგენილი ვიქენ ჩემს სამეფოზე და ჩემი სიდიადე უფრო მეტად მომესართა.

37(34) ახლა მე, ნაბუქოდონოსორი, ვაქებ, აღვამაღლებ და ვადიდებ ზეციერ მეფეს, რომლის ყოველი საქმე ჭეშმარიტია და გზები – სამართლიანი, რომელსაც ძალუძს დაამდაბლოს ამაყად მავალნი.“

5

დანიელის ბედი ბელშაცარისა

და დარიოსის მეფობისას

5^1მეფე ბელშაცარმა დიდებული ლხინი გაუმართა თავის ათას დიდებულს და იმ ათასის თვალწინ სვამდა ღვინოს.

2ღვინით გალეშილმა ბელშაცარმა ბრძანა, რომ მოერთმიათ მისთვის ოქრო-ვერცხლის ჭურჭელი, რომელიც ნაბუქოდონოსორს, მამამისს, გამოტანილი ჰქონდა იერუსალიმის ტაძრიდან, რათა მეფეს, მის დიდებულებს, მის ცოლებსა და ხარჭებს იქიდან ესვათ. +

3მაშინ მოიტანეს ის ოქროს ჭურჭლეული, რომელიც წამოღებული იყო ტაძრიდან, ღვთის სახლიდან, რომელიც იერუსალიმში იყო. იქიდან სვამდნენ მეფე, მისი დიდებულები, მისი ცოლები და ხარჭები.

4სვამდნენ ისინი ღვინოს და ადიდებდნენ ოქროს, ვერცხლის, სპილენძის, რკინის, ხისა და ქვის ღმერთებს.

წარწერა კედელზე

5სწორედ ამ დროს გამოჩნდა კაცის ხელის თითები და სასანთლის წინ, მეფის სასახლის კედლის ბათქაშზე წერა დაიწყეს. მეფე ხედავდა ხელის მტევანს, რომელიც წერდა. +

6მაშინ ფერი ეცვალა მეფეს, ფიქრებმა შეაშფოთეს. თეძოს სახსრები დაუდუნდა, მისი მუხლები ერთმანეთს ეხლებოდა.

7ხმამაღლა იყვირა მეფემ, რომ მოგვები, ქალდეველები, მკითხავები მოეყვანათ, მიუგო მეფემ და უთხრა ბაბილონელ ბრძენკაცებს: „ვინც ამ წარწერას წაიკითხავს და მის მნიშვნელობას ამოხსნის, ძოწეულით შეიმოსება, კისერზე ოქროს შიბს ჩამოიკიდებს და ქვეყანაში მესამე გახდება მთავარითა შორის.“ +

8მაშინ მოვიდა მეფის ყველა ბრძენკაცი, მაგრამ წარწერის წაკითხვა და მეფისათვის მისი მნიშვნელობის ახსნა ვერ შეძლეს. +

9მაშინ ძლიერ აღშფოთდა მეფე ბელშაცარი და სახეზე ფერი ეცვალა. აფორიაქდნენ მისი დიდებულებიც.

10მეფისა და დიდებულების ლაპარაკზე სანადიმო დარბაზში დედოფალი შემოვიდა. მიუგო დედოფალმა და უთხრა: „მეფეო, იცოცხლე უკუნისამდე! ნუ შეგაძრწუნებს ეგ შენი ფიქრები და ნუ გეცვლება სახეზე ფერი! +

11შენს სამეფოში ერთი კაცია, რომელშიც წმიდა ღმერთების სულია. მამაშენის დროს მასში აღმოჩნდა ნათელი, გონიერება და სიბრძნე – ღმერთების სიბრძნის დარი. მეფე ნაბუქოდონოსორმა, მამაშენმა, მოგვების, ჯადოქრების, ქალდეველებისა და გრძნეულების მთავრად დააყენა. +

12ეს იმიტომ, რომ დანიელში, რომელსაც მეფემ ბელტეშაცარი დაარქვა, აღმოჩნდა საკვირველი სული, ცოდნა და გონიერება და უნარი სიზმრის ახსნისა, იგავთა განმარტებისა და კვანძების გახსნისა. ახლა დანიელს დაუძახეთ და ის იტყვის ახსნას.“ +

13მაშინ მოიყვანეს დანიელი მეფის წინაშე. მიუგო მეფემ დანიელს და უთხრა: „შენა ხარ ის დანიელი, იუდადან გადმოსახლებულთაგან, რომელნიც მამაჩემმა – მეფემ იუდადან წამოასხა? +

14შენზე გაგონილი მაქვს, რომ შენში ღვთის სულია და ნათელი, გონიერება და საკვირველი სიბრძნე მოიპოვება.

15ახლახან ბრძენკაცები და ჯადოქრები მყავდნენ მოყვანილნი ჩემს წინაშე წარწერის წასაკითხად და მისი მნიშვნელობის ასახსნელად. მაგრამ მათ ვერ შეძლეს ამ სიტყვის ახსნა.

16შენზე გაგონილი მაქვს, რომ შეგიძლია მნიშვნელობის ახსნა და კვანძების გახსნა. თუ შენ ახლა შეძლებ ამ წარწერის ამოკითხვას და მისი მნიშვნელობის ახსნას ჩემთვის, ძოწეულით შეიმოსები, ყელზე ოქროს შიბს ჩამოიკიდებ და სამეფოში მესამე გახდები მთავართა შორის.“
განმარტება საიდუმლო წარწერისა

17მაშინ მიუგო დანიელმა და თქვა მეფის წინაშე: „შენი საჩუქრები შენვე გქონდეს და შენი ძღვენი სხვას მიეცი. წარწერას კი მე წავუკითხავ მეფეს და მის მნიშვნელობასაც ვაუწყებ.

18მეფეო, მაღალმა ღმერთმა უბოძა მამაშენს, ნაბუქოდონოსორს, სამეფო, სიდიადე, პატივი და დიდება. +

19ღვთის მიერ ნაბოძები სიდიადის გამო ყველა ხალხი, ტომი და ენა მის წინაშე ძრწოლასა და შიშში იყო. ვინც მას უნდოდა, ჰკლავდა, ვინც მას უნდოდა, ცოცხალს ტოვებდა, ვისაც უნდოდა, აღამაღლებდა და ვინც მას უნდოდა, დაამდაბლებდა. +

20მაგრამ, როდესაც გული აღუმაღლდა და სული ისე გაუმქისდა, რომ გაკადნიერდა, სამეფო ტახტიდან ჩამოგდებული და პატივაყრილი იქნა. +

21მოკვეთილი იყო კაცის ძეთაგან, მისი გული მხეცისას დაემსგავსა და ველურ ვირებთან დაიდო ბინა. ბალახს აჭმევდნენ, როგორც ხარს და მისი ტანი ციური ცვარ-ნამით სველდებოდა, ვიდრე არ შეიგნო, რომ უზენაესი ხელმწიფებს კაცთა სამეფოზე და, ვისაც უნდა, იმას აძლევს მეფობას. +

22შენ, მისმა ვაჟმა, გული არ დაიმდაბლე, თუმცა იცოდი ეს ყველაფერი.

23შენ თავი აღაზევე ზეციერი უფლის წინააღმდეგ. შენს წინაშე მოიტანეს მისი სახლის ჭურჭელი და შენ, შენი დიდებულები, შენი ცოლები და ხარჭები სვამდით იქიდან ღვინოს. ადიდებდი ვერცხლის, ოქროს, სპილენძის, რკინის, ხისა და ქვის ღმერთებს, რომელნიც ვერ ხედავენ, არ ესმით და ვერ აზროვნებენ. ის ღმერთი, რომლის ხელშიც შენი სიცოცხლე და ყოველი შენი გზა-სავალია, არ განადიდე. +

24მაშინ მოივლინა მისგან ხელის მტევანი და დაიწერა ეს წარწერა.

25აჰა, წარწერაც, რომელიც დაიწერა: ‘მენე, მენე, თეკელ უფარსინ.’

26აჰა, ამ სიტყვების ახსნა: მენე – აღრიცხა ღმერთმა შენი სამეფო და ბოლო მოუღო მას.

27თეკელ – სასწორზე აიწონე და მსუბუქი აღმოჩნდი. +

28ფერეს – გაიყო შენი სამეფო და მიდიელებსა და სპარსელებს მიეცა იგი.“

29მაშინ მეფე ბელშაცარმა ბრძანა და დანიელს ძოწეული ჩააცვეს, კისერზე ოქროს შიბი ჩამოჰკიდეს და გამოაცხადეს, რომ იგი სამეფოში მესამე მთავარი იქნებოდა. +

30იმავე ღამეს იქნა მოკლული ბელშაცარი, ქალდეველთა მეფე.

31დარიოს მიდიელმა სამოცდაორი წლის ასაკში მიიღო სამეფო. +

6
დარიოსის გამეფება და მისი ბრძანება

6^1კეთილად მიიჩნია დარიოსმა თავის სამეფოში ასოცი სატრაპი დაეყენებინა, რათა მთელს სამეფოში ყოფილიყვნენ.

2მათ კი სამი მთავარი დაუყენა, მათ შორის ერთი დანიელი, რათა სატრაპებს მათთვის ჩაებარებინათ ანგარიში და მეფეს არ ეზარალა.

3მაშინ სხვა მთავრებზე და სატრაპებზე მეტად გამოირჩა დანიელი, რადგან მასში საკვირველი სული იყო, და მეფე ფიქრობდა მთელ სამეფოზე დაეყენებინა იგი.

4მაშინ მთავრებმა და სატრაპებმა საბაბს დაუწყეს ძებნა, რომ დანიელისთვის სამეფოს მართვის საქმეში ბრალი დაედოთ. მაგრამ რაიმე საბაბისა და შეცოდების პოვნა ვერ მოახერხეს, რადგან ერთგული იყო იგი და რაიმე შეცდომა ან დანაშაული არ აღმოაჩნდა. +

5მაშინ ამ კაცებმა თქვეს: „დანიელს ვერავითარ ბრალს ვერ ვუპოვნით, მისი საწინააღმდეგო მისივე ღმერთის რჯულში თუ არ ვიპოვეთ.“ +

6მთავრები და სატრაპები მიადგნენ მეფეს და უთხრეს: „მეფე დარიოს, იცოცხლე უკუნისამდე!

7სამეფოს ყველა დიდებულმა, მთავრებმა, სატრაპებმა, მრჩევლებმა და მეფისნაცვალებმა მოითათბირეს, რათა გამოცემულიყო სამეფო დადგენილება და შემოღებულიყო მტკიცე აკრძალვა, რომ ყველა, ვინც კი ოცდაათი დღის განმავლობაში რომელიმე ღმერთს ან კაცს, შენს გარდა, მეფეო, თხოვნით მიმართავს, ლომების ხაროში იქნას ჩაგდებული.

8ახლა კი, მეფეო, დაამტკიცე ეს აკრძალვა და ხელი მოაწერე სიგელს, რომ უცვალებელი იყოს, მიდიელთა და სპარსელთა კანონისამებრ, რომლის გაუქმებაც შეუძლებელია.“ +

9ამიტომ ხელი მოაწერა მეფე დარიოსმა სიგელსა და აკრძალვას.

10როდესაც დანიელმა შეიტყო, რომ ასეთი სიგელი იქნა ხელმოწერილი, შინ წავიდა. მისი ზემოთვალის სარკმლები იერუსალიმის მხარეს იყო გაღებული. დღეში სამჯერ იდრეკდა მუხლს, ლოცულობდა და მადლს სწირავდა თავისი ღმერთის წინაშე, როგორც ამას მანამდე აკეთებდა. +

11მაშინ ის კაცები მივიდნენ და წაასწრეს დანიელს, როცა იგი ლოცულობდა და თავისი ღმერთის წინაშე წყალობას ითხოვდა.

12მერე ეახლენ და მეფეს მოახსენეს მეფის აკრძალვის თაობაზე: „განა შენ არ დაწერე ბრძანება, რომ ყველა ის კაცი, რომელიც ოცდაათი დღის განმავლობაში, შენს გარდა რომელიმე ღმერთს ან კაცს, მეფეო, მიმართავს თხოვნით, ლომების ხაროში იქნება ჩაგდებული?“ მიუგო მეფემ და უთხრა: „ჭეშმარიტია ეს სიტყვა, როგორც მიდიელთა და სპარსელთა კანონი, რომლის გაუქმებაც შეუძლებელია.“

13მაშინ მიუგეს მათ და თქვეს მეფის წინაშე: „მეფეო, დანიელი, იუდადან გადმოსახლებულთაგანი, არც შენ გაქცევს ყურადღებას და არც შენს მიერ ხელმოწერილ აკრძალვას. დღეში სამჯერ ითხოვს თავის სათხოვარს.

14ეს რომ მეფემ გაიგო, ძალზე შეწუხდა და დანიელის ხსნა ჩაიდო გულში. მზის ჩასვლამდე ცდილობდა მის დახსნას.

15მაშინ ის კაცები მივიდნენ და უთხრეს: „იცოდე, მეფეო, მიდიელთა და სპარსელთა კანონია, რომ მეფის ყოველი აკრძალვა და დადგენილება უცვალებელი უნდა იყოს.“

დანიელის ჩაგდება ლომების ხაროში

16მაშინ ბრძანა მეფემ და მოიყვანეს დანიელი და ლომების ხაროში ჩააგდეს. მიუგო მეფემ დანიელს და უთხრა: „დაე, იმ შენმა ღმერთმა გიხსნას, რომელსაც ემსახურები!“

17მოიტანეს ლოდი და იმ ხაროს დაადეს თავზე. მეფემ იგი თავისი ბეჭდითა და დიდკაცების ბეჭდით დაბეჭდა, რათა დანიელის მიმართ არაფერი შეცვლილიყო. +

18მერე თავის სასახლეში წავიდა მეფე. ღამე მარხულმა გაატარა, თავშესაქცევი არ მოუტანიათ მის წინაშე, და ძილიც გაუკრთა.

19ალიონზე, განთიადისას, ადგა მეფე და სასწრაფოდ ლომების ხაროს მიაშურა.

20ორმოს რომ მიუახლოვდა, ნაღვლიანი ხმით შესძახა მეფემ დანიელს და უთხრა: „დანიელ, ცოცხალი ღმერთის მსახურო, აბა, თუ შეძლო შენი ხსნა ლომებისგან იმ ღმერთმა, მუდამ რომ ემსახურები?“ +

21მაშინ გამოეპასუხა დანიელი მეფეს: „მეფეო, იცოცხლე უკუნისამდე!

22ჩემმა ღმერთმა თავისი ანგელოზი მოავლინა, ლომებს პირები აუკრა და მათაც არ მავნეს მე, რადგან ღვთის წინაშეც სუფთა აღმოვჩნდი და შენს წინაშეც ბრალი არა მაქვს მე, მეფეო.“

23მაშინ დიდად გაიხარა მეფემ მასზე და ბრძანა დანიელი ხაროდან ამოეყვანათ. ამოიყვანეს დანიელი ხაროდან. არაფერი ვნებოდა, რადგან მას სწამდა თავისი ღმერთისა. +

24მეფემ ბრძანა და მოიყვანეს ის კაცები, რომელთაც დანიელი დააბეზღეს, და ლომების ხაროში ჩაყარეს ისინი, მათი შვილები და ცოლები. ჯერ ხაროს ძირამდე არც კი ჩაეღწიათ, რომ ებდღვნენ ლომები და ძვლები დაულეწეს. +

დარიოსის ბრძანებულება

25მაშინ დარიოსმა ყველა ხალხს, ტომს და ენას – მთელი ქვეყნის მკვიდრებს – მისწერა: „მშვიდობა გაგიმრავლდეთ!

26ბრძანებას ვიძლევი, და შიშობდნენ დანიელის ღმერთის წინაშე, რადგან იგი ცოცხალი მისი სამეფო შეუმუსრავია და მისი ხელმწიფება უსასრულო. +

27იგი შველის და იხსნის, სასწაულებსა და ნიშნებს ახდენს ცაზე და მიწაზე. მან იხსნა დანიელი ლომების ხელიდან.“ +

28წარმატებული იყო დანიელი დარიოსისა და კიროს სპარსელის მეფობის დროს. +

7

დანიელის ჩვენება

7^1ბელშაცარის, ბაბილონის მეფის, პირველ წელს დანიელმა ნახა სიზმარი და თავისი თავის ხილვა თავისსავე სარეცელზე. მაშინ ჩაიწერა მან ეს სიზმარი და გადმოსცა მთავარი სიტყვები.

2დაიწყო დანიელმა და თქვა: „ღამით ჩემს ხილვაში ვხედავდი, აჰა, ზეცის ოთხი ქარი დიდ ზღვას აწყდებოდა.

3ზღვიდან ოთხი, ერთიმეორისაგან განსხვავებული, ვეება მხეცი ამოვიდა.

პირველი სამეფო ნაბუქოდონოსორისა

4პირველი ლომსა ჰგავდა და არწივის ფრთები ჰქონდა. ვუყურებდი, სანამ ფრთები დასწყდებოდა. იგი წამოყენებულ იქნა მიწიდან, კაცივით ფეხზე იქნა დაყენებული და კაცისავე გული მიეცა. +

მეორე სამეფო სპარსეთისა

5აჰა, სხვა მხეცი, მეორე, დათვის მსგავსი. იდგა ცალ გვერდზე და სამი ნეკნი ჰქონდა პირში, კბილებს შორის. უთხრეს მას: ‘ადექ, ჭამე ბევრი ხორცი!’

მესამე სამეფო მაკედონიისა

6ამის შემდეგ ვიხილე და, აჰა, გამოჩნდა ავაზის მსგავსი მხეცი, ზურგზე ოთხი ფრთა ჰქონდა, ფრინველისა. ოთხი თავი ჰქონდა ამ მხეცს და ხელმწიფება მიეცა მას.

მეოთხე სამეფო რომისა

7ამის შემდეგ ვიხილე ჩემს ღამეულ ხილვაში, აჰა, გამოჩნდა მეოთხე მხეცი, საშინელი, საზარელი და ძალზე ღონიერი, რკინის ვეება კბილები ჰქონდა. იგი ნთქავდა, მუსრავდა და ნარჩენებს ფეხით თელავდა. გამოირჩეოდა ყველა წინამორბედი მხეცისგან და ათი რქა ჰქონდა. +

სამეფო ათი მეფისა და პატარა რქა

8მე ვაკვირდებოდი ამ რქებს და აჰა, მათ შორის კიდევ ერთი მომცრო რქა ამოვიდა და სამი პირვანდელი რქა ძირიანად ამოვარდა მის წინაშე. და აჰა, ამ რქას თვალები კაცის თვალების მსგავსი ჰქონდა და პირი – ამპარტავნულად მოლაპარაკე. +

ძველი დღეები და ძე

9ვიხილე, რომ ტახტრევნები დაიდგა და დაჯდა დღეებით ძველი. მისი სამოსელი თოვლივით სპეტაკი იყო და მისი თავის თმები მატყლივით სუფთა. მისი ტახტი ცეცხლის ალი იყო, მისი ეტლის ბორბლები – მოგიზგიზე ცეცხლი. +

10მოედინებოდა ცეცხლის მდინარე და მისი წინიდან გამოდიოდა. ათასი ათასეული ემსახურებოდა მას და ათი ათასეული იდგა მის წინაშე. დასხდა სამსჯავრო და გადაიშალა წიგნები.

11მაშინ ვიხილე: იმ ამპარტავნული სიტყვების გამო, რქა რომ ამბობდა, ჩემს თვალწინ, მოკლულ იქნა ის მხეცი; მისი გვამი კი შეიმუსრა და ცეცხლს მიეცა დასაწველად. +

12დანარჩენ მხეცებს ძალაუფლება წაერთვათ, მაგრამ სიცოცხლე გაუხანგრძლივდათ, ოღონდ ვადამდე და დრომდე. +

13ვიხილე ჩემს ღამეულ ხილვაში, აჰა, დავინახე, ცის ღრუბლებზე მოდიოდა კაცის ძის მსგავსი; იგი დღეებით ძველთან მოვიდა და წარდგენილ იქნა მის წინაშე. +

14მიეცა მას ხელმწიფება, დიდება და მეფობა, რათა ყველა ხალხები, ტომნი და ენანი მას ემსახურონ. მისი ხელმწიფება საუკუნო ხელმწიფებაა, რომელიც არ გადაივლის და მისი სამეფო არ დაიქცევა. +

განმარტება მხეცების ჩვენებისა

15შემიწუხდა სული მე, დანიელს, ჩემს სხეულში და ჩემი თავის ხილვებმა შემაშფოთეს.

16მივუახლოვდი ერთ იქ მდგომთაგანს და ვკითხე ყოველივე ამის ნამდვილი მნიშვნელობა. მითხრა მან და გამაგებინა ყოველივე ამის მნიშვნელობა: +

17‘ის ვეება მხეცები, რომლებიც ოთხნი არიან, ოთხი მეფეა, რომელნიც მიწიდან აღდგებიან.

18შემდეგ უზენაესის წმიდები მიიღებენ სამეფოს და დაეუფლებიან სამეფოს სამუდამოდ, უკუნითი უკუნისამდე.’ +

19მაშინ მოვიწადინე სინამდვილის გაგება იმ მეოთხე მხეცზე, რომელიც ყველასგან გამორჩეული და მეტად საზარელი იყო, თავისი რკინის კბილებითა და სპილენძის ბრჭყალებით იგი ნთქავდა, მუსრავდა და ნარჩენებს ფეხით თელავდა. +

20და იმ ათ რქაზე, თავზე რომ ჰქონდა, და იმ სხვა რქაზე, რომელიც ამოვიდა და, რომლის წინაშეც სამი რქა ამოვარდა; ამ რქას ჰქონდა თვალები და პირი ამპარტავნულად მოლაპარაკე, და მისი შესახედაობა უფრო დიდი იყო, ვიდრე სხვებისა. +

21ვიხილე ეს რქა წმიდანებს ებრძოდა და მანამდე ჯაბნიდა მათ, +

22სანამ დღეებით ძველი მოვიდოდა. მაშინ ეს სამსჯავრო უზენაესის წმიდებს გადაეცა. მაშინ დადგა ის ჟამი, როდესაც სამეფოს წმიდები დაეუფლნენ. +

23და მან ასე თქვა: „მეოთხე მხეცი მეოთხე სამეფო იქნება ქვეყნად. გამორჩეული იქნება ყველა სამეფოსგან და გადაჭამს მთელ ქვეყანას, გაქელავს და შემუსრავს მას.

24ხოლო ათი რქა ეს არის ათი მეფე, რომელიც ამ სამეფოდან აღდგება. მათ შემდეგ სხვა აღდგება. იგი განსხვავებული იქნება პირველთაგან და სამ მეფეს დაამდაბლებს. +

25უზენაესის წინააღმდეგ სიტყვებს იტყვის და უზენაესის წმიდებს შეავიწროვებს. განიზრახავს დროთა და რჯულის შეცვლას. ისინი ხელში მიეცემიან მას დროის, ორი დროისა და ნახევარი დროის მანძილზე. +

26შემდეგ დასხდება სამსჯავრო და წაართმევს მას ხელმწიფებას, მის ბოლომდე მოსასპობად და დასაღუპავად. +

27მეფობა, ხელმწიფება და ცისქვეშეთის ყველა სამეფოს დიდება უზენაესის წმიდების ერს მიეცემა. მისი სამეფო საუკუნო სამეფო იქნება და ყველა ხელმწიფე მას მოემსახურება და მას დაემორჩილება.’ +

28აქ არის სიტყვის დასასრული. მე, დანიელი, ჩემმა ფიქრებმა ძალზე შემაშფოთა და სახეზე ფერი მეცვალა, მაგრამ ეს ამბავი გულში დავიმარხე.“

8
ჩვენება ვერძისა მდინარესთან

8^1მეფე ბელშაცარის მეფობის მესამე წელს ხილვა მეჩვენა მე, დანიელს, მას შემდეგ, რაც პირველად მეჩვენა. +

2ვხედავდი ხილვაში და ჩემს ხილვაში სატახტო ქალაქ შუშანში ვიყავი, ყელამის ქვეყანაში რომ არის. დავინახე ხილვაში, რომ მდინარე ულაის პირას ვიდექი. +

3თვალები ავახილე და დავინახე: აჰა, მდინარის პირას ერთი ერკემალი დგას, ორი რქა აქვს, ორთავე გრძელი. ერთი რქა მეორეზე გრძელია, და ის გრძელი უფრო გვიან ამოვიდა.

4დავინახე, ეს ერკემალი ირქინებოდა დასავლეთისკენ, ჩრდილოეთისკენ, სამხრეთისკენ. წინ ვერცერთი მხეცი ვერ უდგებოდა და ვერც ვერავინ ახერხებდა მისგან თავდახსნას. რასაც უნდოდა, იმას სჩადიოდა და იზრდებოდა. +

5როდესაც მე ამას ვუკვირდებოდი, აჰა, დასავლეთიდან ერთი ვაცი მოდიოდა, მთელი დედამიწის ზურგზე გამოექანა, მიწას ფეხს არ აკარებდა; ვაცს თვალებს შუა საჩინო რქა ჰქონდა.

6მოვიდა იგი იმ ორრქიან ერკემალთან, მდინარის პირას მდგომი რომ ვნახე, და თავისი ძალის მრისხანებით მიეჭრა მას.

7დავინახე, იგი მიუახლოვდა ერკემალს, რისხვა აეშალა მასზე, დაეტაკა ერკემალს და ორთავე რქა მოსტეხა. ძალა არ ეყო ერკემალს, რომ წინაღდგომოდა. მან მიწას დაანარცხა იგი და გაქელა, და არავინ იყო ერკემლის მხსნელი მისი ხელიდან.

8მაშინ ძალზე განდიდდა ვაცი. როდესაც გაძლიერდა, მაშინ მოსტყდა მას დიდი რქა და მის ადგილზე ოთხი საჩინო რქა ამოუვიდა ზეცის ოთხი ქარის მიმართულებით. +

9ერთ-ერთი მათგანიდან ერთი მომცრო რქა ამოვიდა, რომელიც მეტისმეტად გაიზარდა სამხრეთის, აღმოსავლეთისა და მშვენიერი ქვეყნის მიმართულებით. +

10იგი ცის მხედრობამდე გაიზარდა, მიწაზე დასცა მხედრობისა და ვარსკვლავების ნაწილი და გაქელა ისინი. +

11იგი ამ მხედრობის მთავრამდე გაიზარდა და წაერთვა მთავარს მუდმივი მსხვერპლი და დამხობილ იქნა მისი საწმიდარის ადგილი.

12მხედრობა მიცემულ იქნა მუდმივ მსხვერპლთან ერთად დანაშაულის გამო და მან მიწაზე დაამხო ჭეშმარიტება და მოქმედებდა და წარემართებოდა. +

13გავიგონე, ერთი წმიდა ლაპარაკობდა. უთხრა ამ ერთმა წმიდამ ვიღაცას, რომელიც ლაპარაკობდა: „როდემდე გასტანს ეს ხილვა მუდმივ მსხვერპლზე და გატიალების დანაშაულზე, საწმიდარზე და მხედრობაზე, რომელიც უნდა გაიქელოს?“

14მითხრა: „ორიათას სამას საღამოსა და დილას გასტანს და ამის შემდეგ აღდგება საწმიდარი.“

განმარტება ამ ჩვენებისა

15როცა მე, დანიელმა, ვნახე ეს ხილვა და ვცდილობდი მის გაგებას, აჰა, ჩემს წინ ვიღაც იდგა, კაცის იერის მქონე. +

16და შემომესმა კაცის ხმა შუაგულ ულაიდან. დაიძახა მან და თქვა: „გაბრიელ, აუხსენი მაგას ეგ ხილვა!“ +

17და მოვიდა იმ ადგილას, სადაც მე ვიდექი. მისი მოსვლისთანავე თავზარი დამეცა და პირქვე დავემხე. მითხრა: „იცოდე, ადამის ძეო, რომ ეს ხილვა აღსასრულის ჟამს შეეხება.“ +

18რომ მელაპარაკებოდა, ძილქუში დამეცა მიწაზე პირქვე გართხმულს. მაშინ ის შემეხო და ჩემს ადგილას დამაყენა. +

19და მითხრა: „აჰა, გამცნებ, რა მოხდება რისხვის დასასრულს, რადგან ეს აღსასრულის დათქმულ ჟამს შეეხება. +

20ორრქიანი ერკემალი რომ ნახე, ეს მიდიისა და სპარსეთის მეფეებია, +

21ხოლო ის ვაცი იავანის მეფეა; თვალებს შუა ამოსული დიდი რქა მისი პირველი მეფეა.

22ის რქა მოტყდა და მის ნაცვლად ოთხი ამოვიდა – ოთხი სამეფო აღდგება მისი ხალხიდან, მაგრამ მათ მისებრი ძალა არ ექნებათ. +

23მათი სამეფოს აღსასრულისას, როდესაც დამნაშავენი თავისას აღასრულებენ, აღდგება წინდაუხედავი და ორპირობაში გაწაფული.

24განმტკიცდება მისი ძლიერება, საკვირვლად გაანადგურებს და წარემართება და იმოქმედებს, და გაანადგურებს ძლიერებს და წმიდათა ერს.

25და თავისი მზაკვრობის მეშვეობით სიცრუეს წარმატებას მიაღწევინებს მის ხელში. განდიდდება იგი თავის გულში და მშვიდობიანობაში მრავალს დაღუპავს. წინ აღუდგება მთავართა მთავარს და შეიმუსრება, ოღონდ არა ხელით.

26ხოლო მწუხრისა და დილის ხილვა, რომელზეც ითქვა, ჭეშმარიტია იგი. მაგრამ დამალე ეს ხილვა, რადგან შორეულ დღეებს შეეხება იგი.“ +

27მე, დანიელი, დავუძლურდი და რამდენიმე დღე ვიავადე. მერე ავდექი და მეფის საქმეებს შევუდექი. გაკვირვებული ვიყავი ამ ხილვით, მაგრამ ვერას მივმხვდარიყავი.

9

ჩვენება სამოცდაათ შვიდეულზე

9^1პირველ წელს, დარიოს ქსერქსეს ძისა, მოდგმით მიდიელისა, რომელიც ქალდეველთა სამეფოზე გამეფდა, – +

2მისი მეფობის პირველ წელს მე, დანიელმა, წიგნებით გავიგე იმ წლების რიცხვი, რომლის შესახებაც იყო უფლის სიტყვა იერემია წინასწარმეტყველის მიმართ, რომ სამოცდაათი წელიწადი შეუსრულდებოდა იერუსალიმის ნანგრევებს. +

ვედრება ისრაელის ხალხზე

3პირი ვიბრუნე უფალი ღმერთისკენ, რათა პასუხი მომეძია ლოცვით და ვედრებებით, მარხვით, ჯვალოთი და ნაცრით.

4ვილოცე ჩემი უფალი ღმერთის მიმართ, ვაღიარე და ვუთხარი: „ჰოი, უფალო ჩემო, ღმერთო დიდებულო და საშინელო, რომელიც უნახავ აღთქმასა და წყალობას შენს მოყვარულებს და შენი მცნებების შემნახველთ! +

5ჩვენ შევცოდეთ და უკეთურება ჩავიდინეთ, ურჯულოდ ვიქცეოდით, და გადავუხვიეთ შენს მცნებებს და წესებს. +

6ყურს არ ვუგდებდით შენს მსახურებს – წინასწარმეტყველებს, რომელნიც შენი სახელით ელაპარაკებოდნენ ჩვენს მეფეებს, ჩვენს მთავრებს, ჩვენს მამებს და ქვეყნის ყველა ხალხს. +

7უფალო, შენა გაქვს სიმართლე, ხოლო ჩვენ – სირცხვილი სახეზე, როგორც ამ დღეს, – იუდას კაცებს, იერუსალიმის მკვიდრებს, მთელს ისრაელს, ახლობლებსა და შორებლებს ყველა იმ ქვეყანაში, სადაც შენ განდევნე იმ სიმუხთლის გამო, რომლითაც შენ გიმუხთლეს. +

8უფალო, სირცხვილი გვაქვს სახეზე ჩვენს მეფეებს, ჩვენს მთავრებს, ჩვენს მამებს, რადგან შევცოდეთ შენს წინაშე. +

9უფალს, ჩვენს ღმერთს ეკუთვნის მოწყალება და პატიება, ჩვენ კი ავუჯანყდით მას. +

10ყურს არ ვუგდებდით უფლის, ჩვენი ღმერთის, ხმას, რათა გვევლო მისი რჯულდებებით, თავისი მსახურების – წინასწარმეტყველების – ხელით რომ დაგვიდო წინ. +

11მთელი ისრაელი გადავიდა შენი რჯულიდან და გადაუხვია, რათა შენი ხმა არ გაეგონა. ამიტომაც გადმოინთხა ჩვენზე ის წყევლა და ფიცი, რომელიც ღვთის მსახურის, მოსეს, რჯულში სწერია, რადგან შევცოდეთ მას. +

12შეასრულა მან თავისი სიტყვა, რომელიც ნათქვამი ჰქონდა ჩვენი და ჩვენი მსაჯულების წინააღმდეგ, სამართალს რომ გვიჩენდნენ, და თავს დიდი უბედურება დაგვატეხა. მთელს ცისქვეშეთში იმის მსგავსი არაფერი მომხდარა, რაც იერუსალიმში მოხდა.

13როგორც მოსეს რჯულში სწერია, ყველა ეს უბედურება დაგვატყდა თავს. მაგრამ ჩვენ მაინც არ შევევდრეთ უფალს, ჩვენს ღმერთს, რათა მიგვეტოვებინა ჩვენი უკეთურება და შენი ჭეშმარიტება შეგვეგნო.

14უფალმა უდარაჯა ამ უბედურებას და თავს დაგვატეხა იგი. რადგან მართალია უფალი, ჩვენი ღმერთი, ყველა თავის საქმეში, რაც გაუკეთებია, მაგრამ ჩვენ ყურს არ ვუგდებდით მის ხმას. +

15ახლა კი, უფალო ღმერთო ჩვენო, რომელმაც შენი მაგარი ხელით გამოიყვანე შენი ერი ეგვიპტის ქვეყნიდან და სახელი მოიხვეჭე, როგორიც დღესა გვაქვს, შევცოდეთ ჩვენ და ურჯულოება ჩავიდინეთ. +

16უფალო, მთელი შენი სიმართლით გაერიდოს შენი რისხვა და წყრომა შენს ქალაქს – იერუსალიმს – შენს წმიდა მთას. რადგან ჩვენი ცოდვებისა და ჩვენი მამების უკეთურების გამო არიან იერუსალიმი და შენი ერი შეგინებულნი ყველა ჩვენს გარეშემოთაგან.

17ახლა კი, ჩვენო ღმერთო, ისმინე შენი მსახურის ლოცვა-ვედრება და უფლის გულისთვის დაანათე შენი სახე შენს გაპარტახებულ საწმიდარს.

18ღმერთო ჩემო, ყური მომაპყარ და ისმინე, აახილე თვალები და მოხედე ჩვენს ნანგრევებსა და ქალაქს, შენი სახელი რომ ეწოდება. რადგან ჩვენი სიმართლის გამო კი არ მოგვაქვს შენს წინაშე ჩვენი სავედრებელი, არამედ შენი დიდი მოწყალების გამო.

19უფალო, ისმინე! უფალო, გვაპატიე! უფალო ყური მოგვაპყარ და იმოქმედე და ნუ დააყოვნებ, შენი გულისთვის, ღმერთო ჩემო! რადგან შენი სახელი ეწოდება შენს ქალაქს და შენს ერს.“

გაბრიელი განმარტავს სამოცდაათ შვიდეულს

20ჯერ კიდევ ვლაპარაკობდი და ვლოცულობდი და ვაღიარებდი ჩემი და ჩემი ერის, ისრაელის, ცოდვებს და მიმქონდა ჩემი სავედრებელი უფლის, ჩემი ღმერთის, წინაშე, ჩემი ღმერთის წმიდა მთაზე,

21ჯერ კიდევ ლოცვაში ვლაპარაკობდი, რომ კაცი გაბრიელი, ხილვაში რომ მყავდა ნანახი წინათ, სწრაფი ფრენით მომიახლოვდა მწუხრის მსხვერპლშეწირვის ჟამს. +

22შემაგონა, მელაპარაკა და მითხრა: „დანიელ! ახლა გამოვედი, რომ ჭკუა დაგარიგო.

23შენი ვედრების დასაწყისში სიტყვა გამოვიდა და მე მოვედი, რომ შეგატყობინო, რადგან შენ სასურველი კაცი ხარ. გაიგე ეს სიტყვა და მიხვდი ხილვას. +

24შენი ერისთვის და შენი წმიდა ქალაქისთვის სამოცდაათი შვიდეულია დადგენილი, რათა აღიკვეთოს დანაშაული, რათა ბოლო მოეღოს ცოდვებს, რათა შენდობილ იქნას უკეთურება, რათა დამყარდეს საუკუნო სამართლიანობა, რათა დაიბეჭდოს ხილვა და წინასწარმეტყველება და რათა ცხებულ იქნას წმიდათა წმიდა. +

25ოღონდ იცოდე და შეიგნე: იერუსალიმის აღდგენისა და აშენების ბრძანების გამოსვლიდან ცხებულამდე, წინამძღვრამდე, იქნება შვიდი შვიდეული. და სამოცდაორ შვიდეულში აღდგება და აშენდება თავისი მოედნითა და თხრილით, ოღონდ ძნელბედობის ჟამს. +

26სამოცდაორი შვიდეულის შემდეგ მოიკვეთება ცხებული და არაფერი ექნება. ქალაქსა და საწმიდარს დაანგრევს მომავალი წინამძღვრის ხალხი და მისი აღსასრული წარღვნით მოვა, ბოლომდე იქნება ომი. გაპარტახებანი გადაწყვეტილია. +

27იგი მრავალთან განამტკიცებს აღთქმას ერთ შვიდეულში, ხოლო ნახევარ შვიდეულში გააუქმებს მსხვერპლსა და ძღვენს. სიბილწეთა ტაძრის ფრთაზე იქნება გატიალების სიბილწე, ვიდრე აღსასრულამდე, და წინასწარგანსაზღვრული ეწევა გამტიალებელს.“ +

10
ღმერთის დიდების ჩვენება

10^1კიროსის, სპარსეთის მეფის, მესამე წელს სიტყვა გამოეცხადა დანიელს, ბელტეშაცარად წოდებულს. ჭეშმარიტი იყო ეს სიტყვა და დიდ ომს შეეხებოდა. მან გაიგო სიტყვა და მიხვდა ხილვას.

2იმ დღეებში მე, დანიელი, სამი შვიდეულის მანძილზე მგლოვიარე ვიყავი.

3გემრიელი პური არ მიჭამია, ხორცი და ღვინო პირში არ ჩამიშვია და ნელსაცხებელი არ მიმიკარებია, ვიდრე სამი კვირა არ გასრულდა. +

4პირველი თვის ოცდამეოთხე დღეს, დიდი მდინარის, ტიგროსის, პირას ვიყავი. +

5თვალები ავახილე და დავინახე: აჰა, ჩემს წინ სელით შემოსილი კაცი იყო, წელი უფაზის ოქროთი ჰქონდა შემოსარტყლული. +

6ტანი ქრიზოლითს მიუგავდა, სახე – ელვის შესახედაობას, თვალები – ცეცხლოვან ჩირაღდნებს, ხელ-ფეხი – პრიალა სპილენძს, სიტყვების ჟღერა – მრავალი ხალხის ხმას. +

7მხოლოდ მე, დანიელმა, დავინახე ეს ხილვა, ხოლო იმ კაცებმა, ჩემთან რომ იყვნენ, ვერ დაინახეს ეს სანახავი, თუმცა დიდი შიში დაეცათ და დასამალად გაიქცნენ.

8მე მარტო დავრჩი და ვუყურებდი ამ დიად ხილვას, ღონე აღარ შემრჩა, სახეზე მკვდრის ფერი დამედო და ძალა ვეღარ მოვიკრიბე. +

9მისი სიტყვების ჟღერა შემომესმა და მისი სიტყვების ჟღერის გაგონებისთანავე ძილქუში დამეცა სახეზე, მიწაზე პირქვე გართხმულს. +

10და აჰა, ხელი შემეხო და წამომაყენა მუხლებზე და ხელის გულებზე. +

11მითხრა: „დანიელ, სასურველო კაცო! ჩასწვდი ამ სიტყვებს, მე რომ უნდა გითხრა, და დადექი შენს ადგილას, რადგან შენთანა ვარ ახლა მოვლენილი. „ამ სიტყვას რომ მეუბნებოდა, მე აცახცახებული ვიდექი. +

12მითხრა: „ნუ გეშინია, დანიელ! რადგან პირველივე დღიდან, რაც შენი გული გონიერებასა და შენი ღვთის მორჩილებას მიეცი, შესმენილია შენი სიტყვები და მეც შენი სიტყვების გამო მოვედი. +

13სპარსეთის სამეფოს მთავარი ოცდაერთი დღე მეწინააღმდეგებოდა და აჰა, ჩემს საშველად მოვიდა მიქაელი, ერთ-ერთი პირველ მთავართაგანი, და მე იქ დავრჩი სპარსეთის მეფეებთან. +

14მოვედი, რომ გაგაგებინო, რა ბედი ეწევა შენს ერს უკანასკნელ დღეებში, რადგან ეს ხილვაც იმ დღეებს შეეხება.“

15როცა ამ სიტყვებს მეუბნებოდა, მიწაზე პირქვე დავემხე და დავმუნჯდი.

16და აჰა, კაცის ძის მსგავსი შეეხო ჩემს ბაგეს და მე გავხსენი ბაგე და ავმეტყველდი. ვუთხარი ჩემს წინ მდგომს: „ჩემო ბატონო, ამ ხილვის გამო ტკივილებმა შემიპყრეს და ძალა ვეღარ შევინარჩუნე.

17როგორ შეუძლია ჩემი ბატონის ასეთ მსახურს ელაპარაკოს ჩემს ასეთ ბატონს, რადგან აღარც ძალა შემრჩა და აღარც სუნთქვა დამირჩა?“

18მაშინ კვლავ შემეხო კაცის იერის მქონე და გამამაგრა. +

19მითხრა: „ნუ გეშინია, სასურველო კაცო, მშვიდობა შენდა! გამაგრდი, გამაგრდი.“ როცა მელაპარაკებოდა, გავმაგრდი და ვუთხარი: „ილაპარაკე, ჩემო ბატონო, რადგან შენ გამამაგრე.“ +

20მითხრა: „თუ იცი, რისთვის მოვედი შენთან? ახლა სპარსეთის მთავართან საომრად უნდა გავბრუნდე და რომ გავალ, აჰა, მაშინ მოვა იავანის მთავარი.

21მაგრამ მე გაუწყებ ჭეშმარიტების წიგნში დაწერილს: არავინა მყავს, სიმტკიცეს რომ იჩენდეს მათ წინააღმდეგ, გარდა მიქაელისა, თქვენი მთავრისა.

11
ჭინასწარმეტყველება მომავალ დროთა მეფეებზე

11^1დარიოს მიდიელის პირველ წელს მე შემწედ და მფარველად დავუდექი მას.

2ახლა ჭეშმარიტებას გეტყვი: აჰა, სპარსეთში კიდევ სამი მეფე დადგება. მეოთხე კი ყველას გადააჭარბებს დიდძალი სიმდიდრით და, როდესაც თავისი სიმდიდრით გაძლიერდება, ყველას იავანის სამეფოს წინააღმდეგ აამხედრებს.

3დადგება იქ ძლიერი მეფე, დიდი ხელმწიფებით იხელმწიფებს და, რასაც მოისურვებს, იმას გააკეთებს. +

4მისი დადგომისთანავე შეიმუსრება მისი სამეფო და ზეცის ოთხ ქარს გაუნაწილდება და არა მის შთამომავლობას, თუმცა არა იმ ხელმწიფებით, რომლითაც ის ხელმწიფებდა, რადგან წაერთმევა სამეფო და სხვების იქნება, არა მათი. +

5გაძლიერდება სამხრეთის მეფე, მაგრამ მასზე მეტად გაძლიერდება ერთ-ერთი მისი მთავართაგანი და ხელმწიფებას მოიხვეჭს. მისი ხელმწიფება დიდი ხელმწიფება იქნება.

6წლების მერე ისინი კავშირს შეკრავენ. სამხრეთის მეფის ასული ჩრდილოეთის მეფესთან მივა წრფელი პირობის შესაკვრელად, მაგრამ ასული ვერ შეინარჩუნებს თავისი მკლავის ძალას და ვერც მეფე და მისი მოდგმა გაძლებს. გადაცემულ იქნება ასული თავისი ამალით, თავისი შვილებითა და თავისი შემწითურთ იმ ხანებში.

7მისი ფესვიდან მორჩი ამოვა მის ადგილზე. გამოილაშქრებს ჯარის წინააღმდეგ და ჩრდილოეთის მეფის ციხე-სიმაგრეში შეიჭრება. გაუსწორდება მათ და გაიმარჯვებს.

8თვით მის ღმერთებსაც კი ეგვიპტეში წაასხამს ტყვედ, ჩამოსხმული კერპებითა და ოქრო-ვერცხლის ძვირფასი ჭურჭლეულითურთ, და წლობით ჩამოეხსნება ჩრდილოეთის მეფეს.

9ის კი გაილაშქრებს სამხრეთის სამეფოზე, მაგრამ უკან დაბრუნდება თავის ქვეყანაში.

10მისი ვაჟები იარაღს აისხამენ და დიდ ურდოს შეყრიან. ერთ-ერთი მათგანი წამოვა, წალეკავს და გადაივლის. მერე შემობრუნდება და მის ციხე-სიმაგრემდე იომებს. +

11გამძვინვარდება სამხრეთის მეფე და გამოვა და შეებრძოლება მას, ჩრდილოეთის მეფეს, იგი დიდ ურდოს გამოიყვანს, მაგრამ ეს ურდო მის ხელში ჩავარდება.

12როდესაც ურდო წარიხვეტება, გადიდგულდება და ათი ათასებს დასცემს, მაგრამ ვერ გაძლიერდება.

13რადგან ჩრდილოეთის მეფე პირვანდელზე დიდ ურდოს შეჰყრის და რამდენიმე წლის დასასრულს მოვა დიდი ურდოთი და დიდძალი სიმდიდრით.

14იმ ხანებში მრავალნი აღუდგებიან სამხრეთის მეფეს და მეამბოხენი წამოიმართებიან შენი ხალხიდან ხილვის აღსასრულებლად, მაგრამ წაიფორხილებენ ისინი.

15მოვა ჩრდილოეთის მეფე, მიწაყრილებს მოაწყობს და ციხე-ქალაქს დაიპყრობს. სამხრეთის ძალები ვერ გაუწევენ წინააღმდეგობას და ვერც რჩეული ხალხი. აღარ იქნება ძალა წინააღმდეგობის გასაწევად.

16თავის ნებაზე მოიქცევა მის წინააღმდეგ გამოსული და წინ ვერავინ აღუდგება. იგი მშვენიერ ქვეყანაში დადგება და მის ხელში იქნება დაღუპვა.

17განიზრახავს, რომ გაილაშქროს მთელი თავისი სამეფოს ძლიერებით და თავისი მთავრებითურთ, და შეასრულებს კიდეც. და თავის ასულს ცოლად მისცემს მას, რათა დაღუპოს, მაგრამ არ მოხდება ეს და არც მისი იქნება. +

18პირს კუნძულებისკენ იბრუნებს და მრავალს დაიპყრობს, მაგრამ ვინმე მთავარი აღკვეთს მის შერცხვენას, მაგრამ მისი შერცხვენა დაუბრუნდება მას.

19ამის შემდეგ თავისი ქვეყნის ციხე-სიმაგრეებისკენ იბრუნებს პირს, მაგრამ წაიფორხილებს, დაეცემა და ვეღარ იპოვნიან.

20მის ნაცვლად ვიღაც დადგება, რომელიც გზირებს გაგზავნის მეფური ბრწყინვალებით, მაგრამ რამდენიმე დღეში დაიღუპება, თუმცა არც მრისხანებაში, არც ომში. +
ჩვენება პატარა რქისა

21მის ნაცვლად ათვალწუნებული კაცი დადგება, რომელსაც სამეფო პატივი არ ექნება მიღებული. იგი მშვიდობიანობაში მოვა და მზაკვრობით დაეუფლება სამეფოს.

22წამლეკავი ურდოები წაილეკება მის წინაშე და შეიმუსრება. ასევე თვით ღთქმის მთავარიც. +

23რადგან მასთან კავშირის შეკვრის შემდეგ, მზაკვრულად იმოქმედებს, აღზევდება და გაძლიერდება ერთი მუჭა ხალხის შემწეობით.

24მშვიდობიანობისას შეიჭრება ქვეყნის ნაყოფიერ მხარეებში და ისეთ რამეს ჩაიდენს, რაც არც მის მამებს და არც მის მამის მამებს არ ჩაუდენიათ. ნაალაფარს, ნაძარცვ ქონებასა და დოვლათს გაუნაწილებს თავისიანებს, ციხე-სიმაგრეებისკენ ექნება ზრახვები, მაგრამ დრომდე.

25აღძრავს თავის ძალასა და გულს სამხრეთის მეფის წინააღმდეგ დიდძალი ლაშქრით. სამხრეთის მეფეც დიდძალი და მეტისმეტად ძლიერი ლაშქრით გამოვა საომრად, მაგრამ მას ვერ გაუძლებს, რადგან ზრახვები იქნება განზრახული მის წინააღმდეგ.

26მისი თანამეინახენი შემუსრავენ მას. წაილეკება მისი ლაშქარი და მრავალი მოკლული დაეცემა. +

27ორთავე მეფეს გულში მზაკვრობა ექნება. სიცრუეს ილაპარაკებენ ერთ სუფრაზე, მაგრამ ვერ წარემართებათ, რადგან აღსასრული კვლავ მოსასვლელია დათქმულ ჟამს.

28დიდძალი დოვლათით გაბრუნდება ის თავის ქვეყანაში, მაგრამ მისი გული წმიდა აღთქმის წინააღმდეგ ექნება მიმართული. შეასრულებს მას და თავის ქვეყანაში დაბრუნდება.

29დათქმულ ჟამს დაბრუნდება და მოვა სამხრეთში, მაგრამ პირვანდელივით არ იქნება ეს უკანასკნელი.

30ქითიმის ხომალდები წამოვლენ მის წინააღმდეგ და დაფრთხება იგი, დაბრუნდება და გაშმაგდება წმიდა აღთქმაზე და იმოქმედებს. დაბრუნდება და მიხედავს წმიდა აღთქმის მიმტოვებელთ. +

31წამოდგებიან მისგან ურდოები და შებილწავენ საწმიდარს, ციხე-სიმაგრეს და გააუქმებენ მუდმივ მსხვერპლს, და გატიალების სიბილწეს დაამყარებენ. +

32აღთქმის მიმართ უკეთურად მოქმედთ მზაკვრობით აცდუნებს, თავისი ღმერთის მცოდნე ხალხი კი მტკიცედ დადგება და იმოქმედებს.

33ჩემი ხალხიდან განბრძნობილნი კი მრავალთ შთააგონებენ, თუმცა კი ერთხანს ევნებიან მახვილით, ცეცხლით, ტყვეობითა და ძარცვით. +

34დაცემისას მცირეოდენ შეწევნას მიიღებენ და მრავალი მიემხრობა მათ თვალთმაქცურად.

35ზოგიერთი განბრძნობილთაგანი დაეცემა, რათა გამოიბრძმედოს, გასუფთავდეს და განსპეტაკდეს უკანასკნელ ჟამამდე, რადგან ჯერ კიდევ მოსასვლელია დათქმული დრო. +

უკანასკნელ დღეებზე

36თავის ნებაზე მოიქცევა მეფე: თავს აღიზევებს და განიდიდებს ყველა ღმერთზე და საკვირველებებს ილაპარაკებს ღმერთთა ღმერთის წინააღმდეგ, და წარმატებული იქნება გულისწყრომის დასრულებამდე, რადგან ნაბრძანები აღსრულდება. +

37იგი არც მამების ღმერთებს ჩააგდებს რამედ, არც ქალთა სანუკვარს და არც ყველა სხვა ღმერთს ჩააგდებს რამედ, რადგან ყველაზე განიდიდებს თავს. +

38სამაგიეროდ ციხე-სიმაგრეთა ღმერთს განადიდებს, ღმერთს, რომელსაც მისი მამები არ იცნობდნენ, ოქრო-ვერცხლით, ძვირფასი ქვებითა და სხვა ძვირფასეულობით განადიდებს.

39ისინი მოქმედებენ უმტკიცესი ციხე-სიმაგრეების წინააღმდეგ უცხო ღვთის შეწევნით, ვინც მას აღიარებს, დიდებას გაუმრავლებს, მრავალზე ახელმწიფებს და მიწებს დაურიგებს საზღაურად.

40აღსასრულის ჟამს სამხრეთის მეფე შეებმება მას და ქარტეხილივით ეკვეთება ჩრდილოეთის მეფე ეტლებით, მხედრებითა და უამრავი ხომალდით. შეიჭრება ქვეყნებში, წალეკავს და გადაივლის.

41მივა მშვენიერ ქვეყანაში, და მრავალი მხარე დაეცემა. ესენი გადაურჩებიან მის ხელს: ედომი, მოაბი და ყამონის ძეთა დასაბამი.

42ხელს მოუღერებს ქვეყნებს და ეგვიპტის ქვეყანაც კი ვერ გადარჩება.

43დაეპატრონება იგი ოქრო-ვერცხლის საგანძურებსა და ეგვიპტის ყველა ძვირფასეულობას. და ფეხდაფეხ მიჰყვებიან ლიბიელნი და ნუბიელნი.

44მაგრამ აღმოსავლეთიდან და ჩრდილოეთიდან მოსული ხმები შეაწუხებს მას და დიდი რისხვით გამოვა მრავალთა გასაწყვეტად და გასაჟლეტად.

45დასცემს თავის სეფე-კარვებს ზღვასა და მშვენიერ წმიდა მთას შორის. მერე მიატანს თავის ბოლომდე და ვეღარავინ უშველის მას.

12

აღსასრულის დღეები

12^1იმ დროს აღდგება მიქაელი, დიდი მთავარი, შენი ხალხის შვილთა მფარველად მდგომი. ისეთი ვაების დრო მოვა, ხალხის არსებობიდან ამ დრომდე რომ არ ყოფილა. იმ დროს შენი ხალხიდან ყველა გადარჩება, ვინც კი წიგნში ჩაწერილი აღმოჩნდება. +

2და მრავალი მიწის მტვერში მიძინებულთაგანი გამოიღვიძებს, ზოგი საუკუნო სიცოცხლისათვის, ზოგი საუკუნო გმობისთვის და შერცხვენისთვის. +

3განბრძნობილნი განათდებიან, როგორც ცის მყარის ნათება და მრავალთა სამართლისკენ მომაქცეველნი – როგორც ვარსკვლავები უკუნითი უკუნისამდე. +

დანიელის უკანასკნელი ჩვენებანი

4შენ კი, დანიელ, დაფარე ეს სიტყვები და დაბეჭდე ეს წიგნი უკანასკნელ ჟამამდე. მრავალი დაიწყებს ძიებას და იმატებს ცოდნა.“ +

5მაშინ მე, დანიელმა, გავიხედე და აჰა, ჩემს წინ ორი სხვა იდგა: ერთი მდინარის გამოღმა ნაპირზე, ერთი გაღმა ნაპირზე. +

6უთხრა მან სელით შემოსილ კაცს, მდინარის წყლების ზევით რომ იდგა: „როდის იქნება ამ საკვირველებათა ბოლო?“ +

7მოვუსმინე სელით შემოსილ კაცს, მდინარის წყლების ზევით რომ იდგა. ზეცისკენ აღაპყრო მან მარჯვენა და მარცხენა და დაიფიცა მარადცოცხალი, რომ ეს იქნებოდა დათქმული ჟამისა და ჟამის ნახევრისთვის. და როდესაც გათავდება წმიდა ერის ძალის მუსვრა, ყოველივე ეს აღსრულდება. +

8მოვისმინე, მაგრამ ვერ მივხვდი და ვუთხარი: „უფალო ჩემო, რა იქნება ამის შემდეგ?“

9თქვა: „წადი, დანიელ, რადგან ეს სიტყვები დაფარული და დაბეჭდილია ბოლო ჟამამდე. +

10მრავალი გასუფთავდება, განსპეტაკდება და გამოიწრთობა. ხოლო უკეთურნი იუკეთურებენ და ვერც ერთი უკეთური ვერ მიხვდება, ხოლო განბრძნობილნი მიხვდებიან. +

11მუდმივი მსხვერპლის გაუქმებისა და გატიალების სიბილწის დადგომიდან ათას ორას ოთხმოცდაათი დღე გავა. +

12ნეტარია მომლოდინე და მიმღწევი ათას სამას ოცდათხუთმეტი დღისა! +

13შენ კი გასწიე შენი აღსასრულისაკენ. განისვენებ და აღდგები შენი წილის მისაღებად დღეთა აღსასრულისას.“ +

+ 4მეფ. 24:10. 2ნეშტ. 36:6-7.

+ 2ნეშტ. 36:6-7.

+ 4მეფ. 20:8. ეს. 39:7.

+ ეს. 39:7.

+ 4მეფ. 25:30.

+ დან. 5:12.

+ ლევ. 11:4.

+ იგავ. 16:7.

+ დაბ. 40:12-13; 41:28-29.

+ ეზეკ. 28:3.

+ ეზეკ. 28:3. დან. 5:11.

+ დან. 6:28.

+ დან. 4:3.

+ დან. 3:9; 5:10; 6:6.

+ დან. 5:7.

+ დაბ. 41:8.

+ ფსალმ. 144:19.

+ 1მეფ. 2:7-8. იგავ. 8:14. დან. 4:14.

+ 1კორ. 4:5. 1ტიმ. 6:6. ებრ. 4:13.

+ დან. 1:17.

+ ამოს. 3:7.

+ დან. 5:12.

+ მათ. 21:44. ლუკ. 20:18.

+ ფსალმ. 1:4. ლუკ. 20:17-18. ეფეს. 4:10.

+ დან. 5:18.

+ ეს. 13:19. იერ. 27:6; 28:14.

+ დან. 11:17.

+ დან. 4:31; 6:26; 7:14. მიქ. 4:7. ლუკ. 1:33.

+ საქმე. 14:13.

+ დან. 4:6.

+ რომ. 1:23.

+ მათ. 4:9. საქმე. 19:28.

+ დან. 2:4; 5:10.

+ დან. 6:12.

+ დან. 2:48.

+ გამ. 5:2. 4მეფ. 18:35. მათ. 27:43.

+ საქმე. 20:24.

+ ფსალმ. 65:12.

+ გამ. 20:5. საქმე. 5:29.

+ დან. 7:13. მათ. 27:54.

+ დან. 6:20.

+ ეს. 43:2. ებრ. 11:34.

+ ფსალმ. 33:8. დან. 6:22.

+ ეზრ. 6:11. იერ. 10:10. დან. 6:27.

+ დან. 2:1.

+ ეზეკ. 28:3.

+ დან. 2:47.

+ ეზეკ. 31:3.

+ იობ. 14:7.

+ ფსალმ. 112:7-8.

+ დან. 1:17; 6:3.

+ ფსალმ. 36:35. ეზეკ. 31:3.

+ დან. 2:38; 5:18.

+ დან. 5:21.

+ ფსალმ. 114:3.

+ დან. 5:20.

+ ეზეკ. 31:11-12. საქმე. 12:23.

+ დან. 4:22; 5:21.

+ დან. 5:21.

+ დან. 2:44; 7:14.

+ იობ. 9:12.

+ 4მეფ. 24:13.

+ ეზეკ. 8:3.

+ დან. 5:16.

+ დან. 2:26.

+ დან. 2:4.

+ დან. 4:5.

+ დან. 1:7; 2:30.

+ დან. 1:6.

+ დან. 2:37.

+ დან. 11:3.

+ ეზეკ. 28:2. დან. 4:27. საქმე. 12:23.

+ დან. 4:22,30.

+ ფსალმ. 103:29; 134:15-16. იერ. 10:23.

+ გამოცხ. 3:16.

+ ეს. 22:21.

+ ეს. 13:17.

+ 1კორ. 4:2. ტიტ. 2:3.

+ მარკ. 14:55. საქმე. 4:14.

+ ესთ. 1:19; 8:8.

+ 3მეფ. 8:48. ფსალმ. 54:18.

+ მათ. 27:66.

+ იერ. 10:10. დან. 3:25-26. მათ. 27:43.

+ ფსალმ. 36:40; 90:14. ებრ. 11:33.

+ იგავ. 26:27; 28:10.

+ ფსალმ. 9:37. დან. 2:44.

+ ეს. 63:9. დან. 3:29; 6:22.

+ დან. 1:21.

+ იგავ. 30:30. იერ. 48:40. ეზეკ. 17:3.

+ ეს. 28:3. დან. 7:19. გამოცხ. 13:1.

+ დან. 8:9. გამოცხ. 13:5.

+ ეს. 6:1. დან. 7:22. გამოცხ. 4:2.

+ გამოცხ. 13:5; 19:20; 20:10.

+ დან. 2:21.

+ მათ. 24:32. იოან. 3:13. გამოცხ. 1:13.

+ დან. 2:44; 4:31. მიქ. 4:7. ლუკ. 1:33.

+ დან. 5:7.

+ დან. 7:27. გამოცხ. 7:12; 11:5.

+ დან. 7:7.

+ გამოცხ. 17:12,16.

+ გამოცხ. 11:7.

+ დაბ. 7:9. მათ. 25:34. საქმე. 3:20.

+ გამოცხ. 12:3; 17:12.

+ დან. 11:36. გამოცხ. 12:14.

+ 1კორ. 15:24.

+ ლუკ. 1:33.

+ დან. 7:1.

+ ესთ. 1:2.

+ დან. 11:36.

+ დან. 8:22; 11:4.

+ დან. 7:8.

+ ეს. 14:12.

+ დან. 11:31. ებრ. 10:11.

+ დან. 7:13.

+ დან. 9:21.

+ 1პეტრ. 4:7.

+ დან. 10:9. გამოცხ. 1:17.

+ 1კორ. 15:52.

+ დან. 8:3.

+ დან. 8:8; 11:4.

+ დან. 12:9. გამოცხ. 22:10.

+ დან. 5:31. ანგ. 1:1.

+ ეზრ. 1:1. იერ. 25:12.

+ გამ. 20:6. რჯლ. 9:7. ნეემ. 1:2.

+ ფსალმ. 105:6.

+ იერ. 44:16.

+ ფსალმ. 144:17. იერ. 9:24.

+ ნეემ. 9:34. იერ. 2:26; 3:25.

+ ფსალმ. 129:4. ლუკ. 1:72.

+ 2ნეშტ. 36:15. სოფ. 3:2.

+ რჯლ. 28:15. გოდ. 2:17. მალ. 2:2.

+ ფსალმ. 144:17.

+ გამ. 12:41.

+ დან. 8:16.

+ ეზრ. 6:14. დან. 10:12.

+ იერ. 23:5. ეზეკ. 37:25.

+ ეზრ. 6:14. ლუკ. 7:19.

+ ეს. 53:8. დან. 11:10. მათ. 24:2.

+ მათ. 24:15. მარკ. 13:14. ლუკ. 21:20.

+ ფსალმ. 103:15.

+ დაბ. 2:14.

+ დან. 12:6. გამოცხ. 1:13.

+ ეზეკ. 1:24. გამოცხ. 1:14-15.

+ იობ. 4:14. დან. 7:28.

+ დან. 8:18.

+ გამოცხ. 1:17.

+ დან. 9:23.

+ რიცხ. 29:7; 30:14. დან. 9:23.

+ დან. 12:1. იუდ. 1:9. გამოცხ. 12:7.

+ დან. 10:5,16.

+ დან. 10:11.

+ დან. 5:19.

+ დან. 8:8.

+ დან. 9:26; 11:22.

+ დან. 2:43; 11:27.

+ ზაქ. 9:8.

+ დან. 11:10.

+ ფსალმ. 40:10.

+ რიცხ. 24:24.

+ რიცხ. 28:4.

+ დან. 12:10. გამოცხ. 11:7.

+ დან. 12:10. 1პეტრ. 1:7.

+ 1იოან. 2:18. 2თეს. 2:4. გამოცხ. 10:7.

+ 1ტიმ. 4:3. 2ტიმ. 3:3. 1კორ. 8:6.

+ დან. 10:13. მათ. 24:21. გამოცხ. 12:7.

+ მათ. 25:46. იოან. 5:29.

+ მათ. 13:43.

+ დან. 12:9. გამოცხ. 22:10.

+ გამოცხ. 10:5.

+ დან. 10:5.

+ გამოცხ. 10:5-6.

+ დან. 8:17,26. საქმე. 1:7. 1პეტრ. 1:12.

+ დან. 11:33,35. 1პეტრ. 1:7.

+ დან. 9:27. მათ. 24:15.

+ მარკ. 13:13. 2თეს. 2:8.

+ ლუკ. 19:17. 1თეს. 4:16. გამოცხ. 20:6.

ოსია
ოსია

1. 1

2. 2

3. 3

4. 4

5. 5

6. 6

7. 7

8. 8

9. 9

10. 10

11. 11

12. 12

13. 13

14. 14

1
ოსიას წიგნი

ისრაელის უწმიდურება და მისი დასჯა

1^1უფლის სიტყვა, რომელიც იყო ოსიას მიმართ, ბეერის ძისა, იუდას მეფეების – ყუზიას, იოთამის, ახაზის და იეხიზკიას დროს, და ისრაელის მეფის იერობყამ იოაშის ძის დროს. +

სიმბოლური ქორწინება

2როცა იწყო უფალმა ქადაგება ოსიას პირით, უთხრა: „წადი, მოიყვანე გარყვნილი ქალი და გააჩინე გარყვნილების შვილები, რადგან გაირყვნა ქვეყანა და განადგურდა უფალი.“ +

3წავიდა და მოიყვანა გომერი, დიბლაიმის ასული. დაორსულდა ქალი და უშვა ვაჟი.

4უთხრა უფალმა: „დაარქვი სახელად იზრეყელი. რადგან, ცოტაც და, უნდა მოვკითხო იზრეყელის სისხლი იეჰუს სახლს და გავაუქმო ისრაელის მეფობა. +

5იმ დღეს იქნება, რომ შევმუსრავ ისრაელის მშვილდს იზრეყელის ველზე.“ +

6კვლავ დაორსულდა ქალი და შვა ასული. უთხრა უფალმა: „დაარქვი სახელად ლორუხამა (არშესაწყალისი), რადგან აღარ შევიწყალებ ისრაელის სახლს და არასოდეს შევუნდობ.

7იუდას სახლს კი შევიწყალებ და ვიხსნი უფლის, მათი ღვთის, ხელით; არც მშვილდით, არც მახვილით, არც ბრძოლით, არც მხედრებით არ ვიხსნი მათ.“ +

8მოწყვიტა ძუძუს ლორუხამა და ისევ დაორსულდა და შვა ვაჟი.

9თქვა უფალმა: „დაარქვი სახელად ლოყამი (არა ჩემი ერი), რადგან აღარ ხართ ჩემი ერი და მეც აღარ ვარ თქვენი.“ +

2

მომავალი წარმოშობა ისრაელისა

და მისი კურთხევა

2^1ზღვის ქვიშასავით იქნება ისრაელიანთა რიცხვი, რომელიც არც გაიზომება და არც აღირიცხება; და ნაცვლად იმისა, რომ უთხრან, ლოყამი (არა ჩემი ერი) ხართო, ეტყვიან, ცოცხალი ღვთის შვილები ხართო. +

2შეიყრებიან ერთად იუდაელები და დაისვამენ ერთ მთავარს და გამოვლენ ქვეყნიდან, რადგან დიდი იქნება იზრეყელის დღე. +

ისრაელის დასჯა მისი სიძვის გამო

3დაუძახეთ თქვენს ძმებს: „ყამი“ (ჩემი ერი) და თქვენს დებს: „რუხამა“ (შეწყალებული). +

4„უჩივლეთ დედათქვენს, უჩივლეთ, რადგან აღარ არის ის ჩემი ცოლი და მეც აღარ ვარ მისი ქმარი. ჩამოიცილოს გარყვნილება პირისახიდან და მრუშობა მკერდიდან.

5თორემ გავაშიშვლებ და ისე გამოვაჩენ, როგორც დაბადების დღეს იყო. უდაბნოსავით ვაქცევ, უწყლო მიწად გავხდი და წყურვილით მოვკლავ. +

6არ შევიწყალებ მის შვილებს, რადგან გარყვნილების შვილები არიან. +

7რადგან გარყვნილებას სჩადიოდა მათი დედა და თავს ირცხვენდა მათი მშობელი; რადგან თქვა: ‘გავეკიდები ჩემს საყვარლებს, რომლებიც მაძლევენ პურსა და წყალს, მატყლსა და სელს, ზეთსა და სასმელს.’ +

8ამიტომ, აჰა, ეკალ-ბარდებით გადავუღობავ გზას და კედელს აღვუმართავ წინ, რომ ვერ გაიგნოს ბილიკები.

9გაედევნება თავის სყვარლებს ძებნას დაუწყებს მათ და ვერ იპოვნის. იტყვის: ‘წავალ, დავბრუნდები ჩემს პირველ ქმართან, რადგან მაშინ ახლანდელზე უკეთ ვიყავი.’ +

10მან კი არ იცოდა, რომ მე ვაძლევდი მას პურს, ღვინოს და ზეთს; რომ მე გავუმრავლე ოქრო და ვერცხლი, რომელსაც ბაყალს ახარჯავდა. +

11ამიტომაც უკან წავიღებ და ჩემს ღვინოს მისი დაღვინებისას; წავართმევ ჩემს მატყლსა და სელს, რითაც სიშიშვლე უნდა დაეფარა.

12ახლა კი გამოვააშკარავებ მის სირცხვილს და ვერავინ გამომტაცებს ხელიდან. +

13გავაუქმებ ყველა მის სიხარულს, ზეიმს, ახალმთვარობას, შაბათს, ყველა დღესასწაულს; +

14გავუჩანაგებ ვაზსა და ლეღვის ხეებს, რომლებზეც ამბობს, ჩემი საჩუქრებია, ჩემმა საყვარლებმა მაჩუქესო; ტყედ ვაქცევ და გარეული მხეცები შეჭამენ მათ.

15მას მოვკითხავ ბაყალთა დღეებს, როცა გუნდრუკს უკმევდა მათ, და რგოლებითა და სამკაულებით თავს იმშვენებდა; როცა საყვარლებს დასდევდა, მე კი მივიწყებდა. – თქვა უფალმა.

ისრაელი – მრუში ცოლი – გამოსწორდება

16ამიტომაც, აჰა, შევიტყუებ და უდაბნოში წავიყვან, რომ გულითადად ველაპარაკო. +

17იქ მივცემ მას თავის ვენახს და ყაქორის (მწუხარების) ხეობას იმედის კართან; იქ იმღერებს, როგორც ყმაწვილქალობისას მღეროდა, როცა ეგვიპტის ქვეყნიდან ამომყავდა. +

18იმ დღეს იქნება, – თქვა უფალმა, – რომ დამიძახებ: ჩემო ქმარო! და აღარ დამიძახებ: ჩემო ბაყალო! (ბატონო).

19მოვაშორებ მის ბაგეებს ბაყალთა სახელებს, რომ აღარ იხსენიებოდნენ თავიანთი სახელებით.

20დავდებ იმ დღეს მათთვის აღთქმას ველის მხეცებთან, ცის ფრინველებთან და ქვეწარმავლებთან; მოვსპობ ქვეყანაზე მშვილდს, მახვილს და ომიანობას, და მშვიდობით დავანებებ მათ. +

21და მე საუკუნოდ დაგწინდავ ჩემთვის, დაგწინდავ სიმართლით და სამართლით, წყალობითა და სიყვარულით; +

22დაგწინდავ რწმენით და შეიცნობ უფალს.

23იმ დღეს იქნება, რომ გავეხმიანები, – თქვა უფალმა, – გავეხმიანები ცას და ისიც გაეხმიანება მიწას;

24მიწა გაეხმიანება პურსა და ღვინოს და ზეთს, ხოლო ესენი გაეხმიანებიან იზრეყელს. +

25და ჩემთვის დავთესავ მას ქვეყანაში და შევიწყალებ ლორუხამას (არაშესაწყალისს), ვეტყვი ლოყამს (არა ჩემს ერს) ჩემი ერი ხარ-მეთქი, და ის მეტყვის: ჩემი ხარ.’“

3

ღმერთის დაუცხრომელი სიყვარული

აჭარბებს ბოროტს

3^1კვლავ მითხრა უფალმა: „წადი, შეიყვარე ქმრის საყვარელი ცოლი, მაგრამ მემრუშე, როგორც უფალს უყვარს ისრაელიანები, ისინი კი უცხო ღმერთებისაკენ იყურებიან და ყურძნის კვერები უყვართ.“ +

2ნაყიდი მყავს ის თხუთმეტ ვერცხლად, ერთ ხომერ ქერად და ერთ ლეთეხ ქერად,

3ვეუბნებოდი, დიდხანს დარჩი-მეთქი ჩემთან, ნუ იმრუშებ, სხვისი ნუ გახდები-მეთქი. მეც ასევე მოგექცევი-მეთქი. +

4რადგან დიდხანს დარჩებიან ისრაელიანები უმეფოდ, უსარდლოდ, უმსხვერპლოდ და უსვეტოდ, უეფოდოდ და უთერაფიმოდ, +

5მერე მოიქცევიან ისრაელიანები და ძებნას დაუწყებენ უფალს, თავიანთ ღმერთს, და დავითს, თავიანთ მეფეს, და მოწიწებით განიმსჭვალებიან უფლისა და მისი მადლის წინაშე უკანასკნელ დღეებში. +

4

ისრაელის ცოდვათა მხილება

4^1ისმინეთ უფლის სიტყვა, ისრაელიანებო, რადგან დავა აქვს უფალს ქვეყნის მკვიდრებთან; რადგან არ არის ჭეშმარიტება, არც სიქველე, არც ღვთის ცოდნა მის ქვეყანაზე. +

2წყევლა და ტყუილი, კაცისკვლა, ქურდობა და მრუშობა გავრცელდა; სისხლისღვრას სისხლისღვრა მოსდევს.

3ამიტომაც მოთქვამს მიწა; ჩაკვდა მისი ყოველი მკვიდრი ველის მხეცებთან და ცის ფრინველებთან ერთად; ზღვის თევზებიც კი გაუჩინარდნენ. +

4არავინ იდაოს, არავინ იყოს მამხილებელი, რადგან შენი ერი მღვდელს ედავება. +

5წაიფორხილებ დღისით, და წაიფორხილებს ღამით წინასწარმეტყველიც შენთან ერთად; და მე მოვსპობ დედაშენს.

6მოისპობა ჩემი ერი უმეცრების გამო, რადგან შენ უარჰყავი ღვთის ცოდნა, და მეც გადაგაყენებ ჩემი მღვდლობისაგან. დავიწყებული გაქვს ჩემი რჯული და მეც დავივიწყებ შენს შვილებს. +

7რაც უფრო მრავლდებიან, მით უფრო სცოდავენ ჩემს წინაშე; მათ პატივს სირცხვილად შევცვლი.

8ცოდვებით იკვებება ჩემი ერი და უკეთურებისაკენ მიუწევთ გული. +

9მღვდელი და ერი ერთი შეიქნა; მსჯავრს დავდებ მათ მათი გზების გამო და მათი საქმეების გამო.

10შეჭამენ და ვერ გაიგებენ გაძღომას, იბოზებენ და ვერ გამრავლდებიან, რადგან დაივიწყეს უფლის სამსახური. +

11ბოზობამ, ღვინომ და მაჭარმა დაიპყრო მათი გული. +

ისრაელის კერპთაყვანისმცემლობა

12ჩემი ერი ხეზე მკითხაობს და მისი ტოტი უცხადებს მას, რადგან ბოზობის სულმა შეაცდინა ისინი და განუდგნენ თავიანთ ღმერთს.

13მთათა მწვერვალებზე სწირავენ მსხვერპლს და გორაკებზე აკმევენ საკმეველს მუხის, ჭადრისა და ტერებინთის ქვეშ, რადგან საამურია მათი ჩრდილი; ამიტომ ბოზობენ შენი ასულები და მრუშობენ შენი რძლები.

14როგორ არ მოვკითხო შენს ასულებს, როცა ბოზობენ? და შენს რძლებს, როცა მრუშობენ? რადგან მამაკაცები ბოზ ქალებთან დაეთრევიან და როსკიპებთან ერთად სწირავენ მსხვერპლს, უმეცარი ხალხი კი იღუპება.

15თუ შენ ბოზობ, ისრაელო, იუდა მაინც ნუ შესცოდავს, ნუ ივლის გილგალში, ნუ ავა ბეთ-ავენში, ნუ დაიფიცებს: ცოცხალიმც არის უფალიო!

16რადგან ჯიუტი ფურივით ჯიუტია ისრაელი. როგორ აძოვოს ახლა ისინი უფალმა, როგორც ცხვარი, ვრცელ საძოვარზე?

17შეეკრა კერპებს ეფრემი, დაეხსენით, იყოს მარტო.

18გამოუნელდებათ სიმთვრალე და ბოზობას იწყებენ, მიეჩვივნენ სირცხვილს მისი მთავრები.

19გაახვევს მათ ქარი თავის ფრთებში და მათ შერცხვებათ თავიანთი მსხვერპლისა.

5

უფალი ემუქრება ორივე სამეფოს

5^1ისმინეთ ეს, მღვდლებო! გაიგონეთ, ისრაელის სახლო! ყურადიღე, მეფის სახლო! რადგან მახედ ექეცით მიცფას და თაბორს – მოსროლილ სათხევლად. +

2თავიანთი მსხვერპლშეწირვებით ცოდვაში ჩაეფლნენ განდგომილნი, მაგრამ ყველას ვასწავლი ჭკუას.

3მე ვიცნობ ეფრემს, და ვერ დამემალება ისრაელი, რადგან შენც ბოზობ ახლა, ეფრემ, და წაბილწულია ისრაელი.

4ჩადენილი საქმეები არ ანებებენ მათი რადგან ბოზობის სულია მათ წიაღში და უფალს ვერ ცნობენ.

5თავისი სიამპარტავნე ამხილებს ისრაელს; წაიფორხილებენ ისრაელი და ეფრემი თავიანთი ცოდვების გამო, წაიფორხილებს იუდაც მათთან ერთად. +

6თავიანთ ცხვარ-ძროხასთან ერთად წავლენ უფლის საძიებლად, მაგრამ ვერ იპოვნიან; განერიდა მათ.

7უღალატეს უფალს, რადგან უცხოთა შვილებს შობენ; ამიერიდან შეჭამს მათ მათი წილხვედრითურთ.

8ჩაჰბერეთ ბუკს გიბყაში, საყვირს რამაში, დაეცით ყიჟინა ბეთ-ავენში: მოგდევენ ბენიამინ!

9უდაბნოდ იქცევა ეფრემი განკითხვის დღეს; ისრაელის შტოებში გამოვაცხადე ჭეშმარიტება.

10სამანის გადამნაცვლებლებივით არიან იუდას მთავრები, წყალივით გადმოვღვრი მათზე ჩემს რისხვას.

11შეჭირვებულია ეფრემი, მსჯავრით დათრგუნული, რადგან აკრძალულისკენ ისურვა სიარული.

12ჩრჩილად გავუხდები ეფრემს და მჭამელად – იუდას სახლს.

13დაინახა ეფრემმა თავისი სენი და იუდამ თავისი ჭრილობა; წავიდა ეფრემი აშურში და შეუთვალა იარებ მეფეს; მაგრამ ის ვერ შეძლებს თქვენს განკურნებას და ჭრილობებს ვერ მოგიშუშებთ. +

14რადგან მე ლომივით ვექცევი და ლომის ბოკვერივით – იუდას სახლს; დავგლეჯ და წავალ, გავიტაცებ და ვერავინ იხსნის.

15წავალ და დავბრუნდები ჩემს ადგილზე, ვიდრე არ შეიგნებენ თავიანთ დანაშაულს და ძებნას არ დაუწყებენ ჩემს სახეს; გაუჭირდებათ და მომძებნიან.

6

უფლის რისხვა აღვივებს მონანიების გრძნობას

6^1წავიდეთ და მივიქცეთ უფლისკენ, რადგან მან დაგვგლიჯა და თავადვე განგვკურნავს; მან დაგვჭრა და თავადვე შეგვიხვევს ჭრილობას.

2ის გაგვაცოცხლებს ორი დღის შემდეგ, მესამე დღეს აღგვადგენს და ვიცოცხლებთ მის წინაშე. +

3შევიცნოთ, ვესწრაფოთ უფლის ცოდნას; განთიადივით საიმედოა მისი ამოსვლა, წვიმასავით მოგვივა, ისხარივით, მიწას რომ რწყავს. +

4რა გიყო, ეფრემ? რა გიყო იუდა? თქვენი სიკეთე დილის ნისლივითაა, ცვარივითაა, ადრე რომ ქრება. +

5ამიტომაც ვცემდი მათ და ვხოცავდი მათ ჩემი ბაგის ნათქვამით; შენი მსჯავრი ნათელივით ამოვა. +

6რადგან თქვენი სიკეთე მახარებს უფლის ცოდნა და არა აღსავლენი. +

7ადამივით გადავიდნენ ჩემს აღთქმას, იქ მიღალატეს მე.

8ბოროტმოქმედთა ქალაქია გილყადი, კვალსისხლიანი.

9ყაჩაღებივით არიან ჩასაფრებულნი მღვდლები და ხოცავენ შექემის გზაზე; სიბილწეს სჩადიან.

10სისაძაგლენი დავინახე ისრაელის სახლში: იქ არის ეფრემის გარყვნილება, ისრაელის უწმიდურება.

11შენზეც მოაწევს მკის ჟამი, იუდა, როცა ტყვეობიდან დავაბრუნებ ჩემს ერს! +

7

ისრაელის მომავალი დასჯა

7^1როცა ისრაელს ვკურნავდი, გამოაშკარავდა ეფრემის უკეთურება და სამარიის ბოროტება, რადგან თვალთმაქცურად იქცეოდნენ; შემოდის ქურდი, ყაჩაღები დაძრწიან გარეთ! +

2არც უფიქრიათ გულში, რომ მე მახსოვს ყოველი მათი ბოროტება. ახლა გარემოუცავთ ისინი თავიანთ ავ საქმეებს, აჰა, ჩემს წინაშე არიან.

3თავიანთი ბოროტებით ამხიარულებენ მეფეს და თავიანთი ტყუილებით – მთავრებს.

4მრუშობენ ყველანი ხაბაზის გახურებულ თონესავით, რომელიც ანელებს ცეცხლს, სანამ ახალი ცომი არ გაფუვდება.

5ჩვენი მეფის დღეს მეფე კი მასხარებისაკენ იწვდის ხელს. +

6რადგან თონესავით გახდა მათი გული მზაკვრობისაგან; მთელი ღამე სძინავს ხაბაზს, დილით კი ანთია თონე აგიზგიზებული ცეცხლივით.

7ყველანი გახურებულნი არიან თონესავით და ჭამენ თავიანთ მსაჯულებს; განმდგარია ყველა მათი მეფე, არავინ მიხმობს მათ შორის.

8ეფრემი შეერია ხალხებს, გადაუბრუნებელი კოკორივით შეიქნა. +

9უცხო თესლი ჭამს მის ძალას, მას კი ვერაფერი შეუტყვია; ჭაღარა შეერია კიდეც, მას კი ვერაფერი შეუტყვია.

10მისი ამპარტავნება ამხილებს ისრაელს, მაგრამ არ უბრუნდებიან უფალს, თავიანთ ღმერთს; არა და არ ეძებენ მას.

11ბრიყვი და უგუნური მტრედივით იქცა ეფრემი; ეგვიპტეს უხმობენ, აშურში მიდიან. +

12როგორც კი წავლენ, ჩემს სათხეველს მოვისვრი მათზე და ცის ფრინველებივით ჩამოვბერტყავ; დავსჯი მათ, როგორც გაფრთხილებულნი იყვნენ თავიანთ კრებულში.

13ვაი მათ, რადგან ზურგი მაქციეს! დაღუპვა მათ, რადგან შემცოდეს მე! მათი გამოსყიდვა მსურს, ისინი კი მზაკვრობენ ჩემს წინააღმდეგ! +

14გულით არ შემომღაღადებენ, არამედ კვნესიან თავიანთ საწოლებში; პურისა და ღვინის გულისათვის იკრიბებიან, მე კი განმიდგნენ.

15მე დავმოძღვრე, ისინი კი ავს მიზრახავენ.

16მიიქცნენ, არამადლისაკენ; მოშვებულ მშვილდს დაემსგავსნენ; მახვილით დაეცემიან მათი მთავრები უტიფარი ენის გამო; ეს იქნება მათი სირცხვილი ეგვიპტის ქვეყანაში.

8

მტრები თვალყურს ადევნებენ ისრაელს კერპთაყვანისმცემლობის გამო

8^1პირთან მიიტანე ბუკი! რადგან არწივი ადგას უფლის სახლს, რაკი გადავიდნენ ჩემს აღთქმას და რჯული დაარღვიეს. +

2შემომღაღადებენ: „ღმერთო ჩემო! გიცანით ისრაელმა!“

3უარყო ისრაელმა სიკეთე, მტერი დაედევნება მას.

4მეფე დაისვეს ჩემს უნებართვოდ, მთავრები დაისვეს ჩემს დაუკითხავად; თავიანთი ოქრო-ვერცხლით გაიკეთეს კერპები თავის დასაღუპავად. +

5დაგაგდო შენმა ხბომ, სამარია! აღიგზნო ჩემი რისხვა მათ როდემდის უნდა იყო უწმიდური? +

6რადგან ისრაელის საქმეა ეს: ოსტატის ნახელავია, ღმერთი არ არის; ამიტომაც დანაფოტდება სამარიის ხბო. +

7რადგან ქარს თესენ და ქარიშხალს მოიმკიან; თავთავი არა აქვს, მარცვალს ვერ გაიკეთებს მცენარე; თუ გაიკეთებს, უცხონი ჩაყლაპავენ.

8ჩაიყლაპება ისრაელი; ახლა უსარგებლო ჭურჭელივით არის ხალხთა შორის.

9აშურში წავიდა გარეული ვირივით, მარტო რომ დადის; ეფრემი გასცემდა სასიყვარულო საჩუქრებს.

10თუმცა გასცემდნენ ისინი ხალხებში, ახლა შევკრებ მათ; ცოტაც და, დაიტანჯებიან მთავართა მეფის ტვირთის ქვეშ.

11რადგან ცოდვისათვის გაამრავლა ეფრემმა სამსხვერპლოები, ცოდვისათვის აქვს მას სამსხვერპლოები. +

12დავუწერე მას მთავარი რჯული, მაგრამ უცხოდ შერაცხა იგი.

13მოაქვთ სამსხვერპლო ძღვენი ჩემთვის, მიკლავენ საკლავს და ხორცს თავადვე ჭამენ; უფალს არ ეთნევა ისინი; ახლა კი გაიხსენებს მათ უკეთურებას და მოჰკითხავს ცოდვებს; ეგვიპტეში დაბრუნდებიან. +

14დაივიწყა ისრაელმა თავისი შემქმნელი იუდამ გაამრავლა ციხე-ქალაქები, მაგრამ მე ცეცხლს მოვავლენ მის ქალაქებზე და ის შთანთქავს მის დარბაზებს.

9
შურისძიების საათი

9^1ნუ ხარობ, ისრაელო, ნუ ილხენ სხვა ხალხებივით, რადგან ბოზობ შენი ღვთისაგან განმდგარი; საჩუქრები გირჩევნია ყველა კალოს პურს. +

2კალო და საწნახელი არ გამოკვებავს მათ და ღვინო უმტყუნებს მათ.

3არ იცხოვრებენ უფლის მიწაზე: ეფრემი ეგვიპტეში დაბრუნდება და უწმიდურს შეჭამენ აშურში. +

4არ დაუღვრიან უფალს ღვინოს და თავიანთი მსხვერპლით არ აამებენ მას; მათი პური საქელეხო პურივით იქნება; ყოველი მისი მჭამელი გაუწმიდურდება, რადგან ეს პური მათთვის არის, და ვერ შევა უფლის სახლში. +

5რას იზამთ დღესასწაულის დღეს და საუფლო ზეიმის დღეს?

6რადგან, აჰა, წაუვლენ აოხრებას, მაგრამ ეგვიპტე თავს მოუყრის მათ და მემფისი დამარხავს მათ; მისი ვერცხლის საგანძურს ეკალ-ბარდები დაიმკვიდრებენ და ნარ-ეკალი ამოვა მის კარვებში. +

7დადგა განკითხვის დღეები, დადგა ნაცვალგების დღეები. იცოდეს ისრაელმა! სულელი იყო წინასწარმეტყველი, შეშლილი იყო სულის კაცი, შენს დიდ ცოდვებზე და დიდ მტრობაზე რომ ლაპარაკობდა?

8ეფრემის – ჩემი ღვთის ერის მცველი წინასწარმეტყველია. ყველა გზაზე ხაფანგია დაგებული და მხოლოდ მტრობაა მისი ღვთის სახლში. +

9ღრმად გაირყვნენ, როგორც გიბყას დღეებში; მაგრამ ის გაიხსენებს მათ უკეთურებას და მოჰკითხავს ცოდვებს. +

10ყურძენივით ვიპოვე უდაბნოში ისრაელი; როგორც პირველი ნაყოფი ლეღვის ხეზე, როგორც მისი ნათავარი, ისე მივიჩნიე თქვენი მამები; მაგრამ ბაყალ-ფეღორთან წავიდნენ ისინი, სირცხვილს მისცეს თავი და ვინც შეიყვარეს, მათსავით საძაგლები შეიქნენ.

11ეფრემი – ჩიტივით გაფრინდება მისი დიდება! არც შობა, არც ორსულობა, არც მუცლადღება!

12თუმცა გაზრდიან შვილებს, მაგრამ წავართმევ მათ; ერთი კაციც აღარ დარჩება; და ვაი მათ, თუ მივატოვე!

13ეფრემი, როგორც დავინახე, მშვენიერ მდელოზეა დარგული ცორივით; მაგრამ ეფრემი მკვლელს გაუყვანს თავის შვილებს.

14მიეცი მათ, უფალო, რაც უნდა მიგეცა; მიეცი მოწყვეტილი მუცელი და გამშრალი მკერდი.

15გილგალშია მთელი მათი ბოროტება; იქ შევიძულე ისინი მათი ავი საქმეების გამო; ჩემი სახლიდან გავყრი მათ და აღარასოდეს შევიყვარებ; განდგომილია ყველა მისი მთავარი.

16დაჩეხილია ეფრემი, გამხმარია მისი ფესვები, აღარ გამოიღებს ნაყოფს; კიდეც რომ შობონ, მოვაკვდინებ მათი საშოს სანატრელ ნაშიერს.

17მოიშორებს მათ ჩემი ღმერთი, რადგან არ გაუგონეს მას, და ხალხთა შორის ხეტიალს მოჰყვებიან. +

10

სიმართლის გარეშე არაა ხსნა

10^1რქაკეთილი ვენახია ისრაელი, ნაყოფსაც თავის მსგავსს იძლევა; რა უხვი ნაყოფიც ჰქონდა, ასევე გააუხვა სამსხვერპლოები; რა კარგი მიწაც ჰქონდა, ასევე დაამშვენა სვეტები.

2ორგულნი არიან, მაგრამ ახლა კი მსჯავრი დაედებათ; შემუსრავს მათ სამსხვერპლოებს, დალეწავს მათ სვეტებს.

3რადგან ახლა ამბობენ, მეფე არა გვყავსო, რადგან უფლის არ გვეშინიაო; მეფემ კი, – რა უნდა გვიყოსო?

4მხოლოდ სიტყვებს ლაპარაკობენ, ცრუდ ფიცულობენ აღთქმის დადებისას; აღმოცენდება მსჯავრი, როგორც შხამიანი ბალახი ყანის ხნულებში.

5შეშინდებიან სამარიის მცხოვრებნი ბეთ-ავენის ხბორების გამო, რადგან იგლოვებენ მას მისი ერი და მისი ქურუმები, მისით რომ ხარობდნენ; გამოიგლოვებენ მის დიდებას, რადგან განეშორა მას.

6თავად მას კი იარებ მეფეს მიართმევენ ძღვნად; სირცხვილი აიტანს ეფრემს და ისრაელს შერცხვება თავისი განზრახვისა.

7გაქრება სამარია თავისი მეფითურთ, როგორც ქაფი წყლის ზედაპირზე.

8განადგურდება ავენის გორაკები – ისრაელის ცოდვა; ნარ-ეკალი და ძეძვი ამოვა მათ სამსხვერპლოებზე და ეტყვიან მთებს: გადაგვეფარეთ და ბორცვებს – თავზე დაგვემხეთო! +

9გიბყას დღეებიდან მოყოლებული სცოდავ, ისრაელო! იქ დგანან; არ მიწვდენიათ მათ გიბყაში უკეთურების ძეთა წინააღმდეგ გალაშქრება.

10ჩემი ნებისამებრ დავსჯი მათ; შეიკრიბებიან მათ წინააღმდეგ ხალხები, როცა შეპყრმობილნი იქნებიან ორმაგი დანაშაულის გამო.

11გამოქნილი დეკეულია ეფრემი, კალოს ნაჩვევი; მე თავად გადავივლი მის სქელ ქედზე და გამოვქნავ ეფრემს: იუდა შეუდგება ხვნას, იაკობი კი დაუფარცხავს.

12თესეთ თქვენთვის სიმართლე და მოიმკით წყალობას, გატეხეთ თქვენთვის ყამირი; დროა უფლის ძიებისა, ვიდრე მოვიდოდეს და სიმართლეს გაწვიმებდეთ.

13თქვენ ხნავდით ბოროტს და იმკიდით უსამართლობას; ჭამდით სიცრუის ნაყოფს, რადგან ესავდით თქვენს გზას, თქვენი მეომრების სიმრავლეს.

14აურზაური ატყდება შენს ხალხში და ყველა შენი ციხე-სიმაგრე დაიქცევა; როგორც შალმანმა დააქცია ბეთ-არბელი ბრძოლის დღეს, დედა აკუწეს შვილებთან ერთად.

15ასე დაგმართებთ თქვენ ბეთელი თქვენი უზომო ბოროტებისათვის. ამოვა ცისკრის ვარსკვლავი და აღარ იქნება ისრაელის მეფე.

11

ღმერთის დიდ მოწყალებაზე

11^1როცა ყრმა იყო ისრაელი და მიყვარდა ის, ეგვიპტიდან გამოვიხმე ჩემი ძე.

2უხმობდნენ მათ, ისინი კი გარბოდნენ მათგან, რომ მსხვერპლი შეეწირათ ბაყალებისათვის და კერპებისათვის საკმეველი ეკმიათ.

3მე ვასწავლე ეფრემს სიარული; ხელი მის მკლავში მქონდა ჩაჭიდებული, მაგრამ არ იცოდნენ, რომ ვკურნავდი მათ. +

4ვიზიდავდი მათ ადამიანური გრძნობის საკვრელებით, სიყვარულის ძაფებით; ლაგამის ჩამომგდებივით ვიყავი მათთვის მათი ყბებიდან, მათზე ვიყავი გადმოხრილი და ვკვებავდი მათ.

5არ გაბრუნებულან ეგვეპტის ქვეყნისაკენ. მაგრამ აშური იქნება მათი მეფე, რადგან არ ინდომეს ჩემსკენ მობრუნება.

6მახვილი დატრიალდება მის ქალაქში და მუსრს გაავლებს მის მრჩევლებს. შთანთქავს მათ ავი ზრახვების გამო.

7მიდრეკილია ჩემგან განდგომად ჩემი ერი, მაღლისაკენ უხმობენ მას, მაგრამ არავინ აღამაღლებს.

8როგორ გაგიმეტო, ეფრემ? როგორ გადაგაგდო, ისრაელ? როგორ გაგიმეტო ადმასავით? როგორ მოგექცე ცებოიმივით? გადამიბრუნდა გული, ერთიანად ამიტანა სიბრალულმა. +

9აღარ ავინთები რისხვით, აღარ აღვიძვრები ეფრემის დასაღუპავად, რადგან ღმერთი ვარ მე და არა კაცი, მე წმიდა ვარ თქვენში და რისხვით არ მოვალ. +

10უფალს გაჰყვებიან; ლომივით ბრდღვინავს ის და როცა დაიწყებს ბრდღვინვას, შიშით წამოვლენ დასავლეთიდან შვილები.

11შიშით წამოვლენ, როგორც ჩიტები, ეგვიპტიდან და, როგორც მტრედები, აშურის ქვეყნიდან; და დავასახლებ მათ თავიანთ სახლებში, – ამბობს უფალი.

12

პატრიარქ იაკობის მაგალითი

12^1შემომეხვია სიცრუით ეფრემი და ტყუილით – ისრაელის სახლი; კიდევ მერყეობს იუდა უფლის წინაშე და წმიდას წინაშე, რომელიც ურყევია. +

2ეფრემი მწყემსავს ქარს და ხორშაკს ედევნება; დღითიდღე ამრავლებს ტყუილს და ძალადობას; აშურთან შეკრა კავშირი და ზეთი ეგვიპტეში მიაქვს.

3დავა აქვს უფალს იუდასთან და მოჰკითხავს იაკობს მის საქციელს; მის საქმეთაებრ მიაგებს მას.

4დედის საშოში ქუსლზე მოეჭიდა თავის ძმას, მოღონიერდა და ღმერთს შეერკინა. +

5შეერკინა ანგელოზს და სძლია, ტიროდა და ემუდარებოდა. ბეთლემში გვიპოვის ჩვენ და იქ დაგველაპარაკება.

6უფალია ცაბაოთ ღმერთი, უფალია მისი სახელი.

7შენ კი შენი ღვთისკენ მიიქეცი, ერთგულება და სამართალი დაიცავი და შენს ღმერთს ესავდე მუდამ.

8ქანაანელია, მატყუარა სასწორი რომ უჭირავს ხელში, და ჩაგვრა უყვარს.

9თქვა ეფრემმა: „აჰა, ხომ გავმდიდრდი და მოვიხვეჭე დოვლათი; მთელს ჩემს ნამუშაკევში ვერ მიპოვნიან დანაშაულს, რომ რამეში შემეცოდოს.“

10მე, უფალი, ღმერთი ვარ თქვენი ეგვიპტის ქვეყნიდან მოყოლებული; კვლავ დაგასახლებთ კარვების ქვეშ, როგორც დღესასწაულის დღეებში. +

11მე ველაპარაკებოდი წინასწარმეტყველთ, და მე გავამრავლე ხილვები; წინასწარმეტყველთა მეშვეობით იგავურად ვლაპარაკობდი.

12თუ იყვნენ კერპები გილყადში, ნამდვილად გაცამტვერდნენ ისინი; გილგალში ხარებს სწირავდნენ მსხვერპლად, მათი სამსხვერპლოებიც ქვის გროვასავით ყრია ყანის ხნულებში.

13გაიქცა იაკობი არამის მინდვრებში და შრომობდა ისრაელი ცოლის გულისთვის; ცოლის გულისთვის იცავდა ფარას. +

14წინასწარმეტყველის მეშვეობით ამოიყვანა უფალმა ისრაელი ეგვიპტიდან და წინასწარმეტყველის მეშვეობით იყო დაცული.

15მწარედ გააჯავრა ეფრემმა თავისი უფალი, ამიტომაც მასზევე დაანთხევს მის დაღვრილ სისხლს და მოჰკითხავს მის სასირცხვო საქმეებს.

13

ცოდვის დამღუპველობისა

და სიკვდილიდან გამოხსნაზე

13^1როცა დაძრავდა სიტყვას ეფრემი, შიშის ზარი იყო; იგი აღზევდა ისრაელში, მაგრამ დადანაშაულდა ბაყალის გამო და მოკვდა.

2ახლა უმატეს ცოდვას; ჩამოისხეს ქანდაკნი ვერცხლისაგან, ოსტატურად; კერპები, რომელთაც ყოველი მჭედელი აკეთებს. ისინი ამბობენ მათზე: „კაცის შემწირველნი ხბორებს კოცნიანო!“ +

3ამიტომაც დილის ნისლივით იქნებიან ისინი და ცვარივით, ადრე რომ ქრება; კალოდან ქარისგან ახვეტილ ბზესავით და საკვამურიდან ადენილი კვამლივით. +

4მე ვარ უფალი, თქვენი ღმერთი, ეგვიპტის ქვეყნიდან მოყოლებული; სხვას არავის იცნობთ ჩემს გარდა არავინაა მხსნელი. +

5მე გცანი შენ უდაბნოში, მცხუნვარე მიწაზე.

6როცა საძოვრები გაუჩნდათ და გაძღნენ, გადიდგულდნენ, ამიტომაც დამივიწყეს მე.

7მე კი ლომად ვექცევი მათ, ვეფხვივით ჩავუსაფრდები გზაზე. +

8ბელებწაგვრილი დათვივით დავეცემი თავს, შევუნგრევ გულისფიცარს და, როგორც ლომი, შევჭამ მათ; ველის მხეცები დაგლეჯენ მათ.

9თავი წაიწყმიდე, ისრაელო, რადგან მხოლოდ ჩემშია შენი შეწევნა! +

10სად არის ახლა შენი მეფე, რომ გიხსნას ყოველ შენს ქალაქში? ან შენი მსაჯულნი, რომლებზეც ამბობდით: „მომეცი მეფე და მთავრები?“

11მე მოგეცით მეფე განრისხებისას და წაგართმევთ გულისწყრომაში. +

12შეფუთულია ეფრემის უკეთურებანი, გადანახულია მისი ცოდვები. +

13მშობიარის ტკივილები ეწევა მას; უგუნური შვილია, თორემ არ დაყოვნდებოდა საშოს კარებთან.

14ჯოჯოხეთის ხელიდან გამოვისყიდი მათ, სიკვდილისაგან ვიხსნი. სად არის შენი ნესტარი, სიკვდილო? სად არის შენი ძლევა, ჯოჯოხეთო? შებრალება მიეფარა ჩემს თვალს! +

15თუმცა განივრცო ეფრემი ძმათა შორის, მაგრამ დაუბერავს აღმოსავლეთის ქარი, უფლის ქარი ამოვარდება უდაბნოდან და დაშრება მისი წყარო და დაწყდება მისი სათავე; ის გაძარცვავს ყოველნაირ ძვირფას ჭურჭელთა საგანძურს. +

14

ისრაელის მომავალი განდიდება

14^1მსჯავრი დაედება სამარიას, რადგან აუჯანყდა თავის ღმერთს. მახვილით დაეცემიან, მათი ბავშვები, აიკუწებიან, და მათი ორსულნი გაიფატრებიან.

2მოიქეც, ისრაელო, შენი უფალი ღმერთისკენ, რადგან წაფორხილდი შენს უკეთურებაზე. +

3შეიგონეთ სიტყვები უთხარით, და ხბორებს ჩვენი ბაგეებით აგინაზღაურებთ.

4ვეღარ გვიხსნის აშური, ცხენებზე აღარ ავმხედრდებით და ჩვენს ღმერთებად აღარ შევრაცხავთ ჩვენსავე ნახელავს, რადგან მხოლოდ შენში ჰპოვებს შებრალებას ობოლი.

5განვკურნავ მათ განდგომას და ნებისაებრ შევიყვარებ მათ, რადგან გაივლის ჩემი რისხვა მათდამი.

6ვიქნები ცვარი ისრაელისათვის; აყვავდება, როგორც შროშანი და ლიბანივით გაიდგამს ფესვებს. +

7განზე წავლენ მისი რტოები, ზეთისხილის ბრწყინვალება ექნება და ლიბანის სურნელი. +

8დაბრუნდებიან მის ჩრდილში მსხდომარენი; სიცოცხლეს მიანიჭებენ ხორბალს და ვაზივით აყვავილდებიან; ლიბანის ღვინოსავით გაითქვამს სახელს.

9რაღა მესაქმება, ეფრემ, კერპებთან? მე შევიწყნარე და მივხედავ მას; მე ამწვანებული ალვა ვარ, ჩემგან გექნება შენ ნაყოფი.

10ვინც ბრძენია, შეიგრძნოს ეს, ვინც გონიერია, იცოდეს ეს, რადგან სწორია უფლის გზები და მართალნი დადიან მასზე; განდგომილნი კი ფორხილობენ მასზე. +

+ 4მეფ. 14:23.

+ ეზეკ. 23:3. ოს. 3:1.

+ 4მეფ. 10:14; 17:18.

+ იესო. 17:16. მსაჯ. 6:33.

+ ლუკ. 1:47. იოან. 20:28.

+ 4მეფ. 17:18. ოს. 2:23.

+ ოს. 2:23. რომ. 9:26. ეს. 62:4. იოან. 10:1. 1პეტრ. 2:10.

+ ეს. 11:12. იერ. 3:18. მიქ. 2:12.

+ ეს. 19:25.

+ ეზეკ. 16:4. ოს. 5:9. ამოს. 8:13.

+ ოს. 5:7.

+ ეზეკ. 16:44. იერ. 44:17.

+ რჯლ. 31:17. ოს. 14:3.

+ ეზეკ. 16:16. ოს. 8:4.

+ იერ. 13:22. ეზეკ. 16:37. ოს. 5:14.

+ ეს. 24:8. იერ. 7:34. გოდ. 5:15.

+ ეს. 40:2. სოფ. 3:9.

+ იესო. 7:24. ეს. 65:10. გამ. 19:1. მიქ. 7:15.

+ იობ. 5:23. ეზეკ. 34:25.

+ ფსალმ. 44:10. 2კორ. 1:2. გამოცხ. 19:7.

+ ამოს. 9:14.

+ ოს. 1:2. იერ. 3:1.

+ იერ. 3:20.

+ ოს. 9:4. გამ. 28:17,30.

+ მიქ. 7:17.

+ მიქ. 6:2. ეს. 59:14. იერ. 7:28.

+ იერ. 4:25; 4:4. სოფ. 1:3.

+ ეს. 3:10. ამოს. 5:10. იერ. 15:10.

+ ეს. 42:19-20. ზაქ. 7:11.

+ ლევ. 6:26. ზაქ. 11:16.

+ ლევ. 26:26. მიქ. 6:14. ანგ. 1:6.

+ ეს. 28:7. მათ. 14:7.

+ ეს. 1:10. ოს. 9:8.

+ ოს. 7:10.

+ იერ. 2:18. ოს. 10:6.

+ რჯლ. 32:39. ეზეკ. 36:36.

+ იოან. 11:6. 1კორ. 14:4. ეფეს. 2:6.

+ ოს. 11:8. მიქ. 5:7.

+ ეს. 11:4. ფსალმ. 36:6.

+ 1მეფ. 15:22. მათ. 9:13; 12:7.

+ რჯლ. 30:3. იერ. 29:14.

+ იერ. 17:14; 51:9. ოს. 12:1.

+ გამ. 32:5. მათ. 14:6.

+ 4მეფ. 17:8. ფსალმ. 105:35.

+ 4მეფ. 16:7. ოს. 5:13; 8:9.

+ ფსალმ. 72:27.

+ ეს. 58:1. რჯლ. 28:49. იერ. 48:40.

+ 1მეფ. 8:5. 3მეფ. 12:20. ოს. 2:8.

+ 3მეფ. 12:28. ოს. 10:5.

+ იერ. 10:8. საქმე. 19:26.

+ იერ. 11:13.

+ ეს. 1:11. იერ. 6:20. ამოს. 5:21.

+ ეზეკ. 16:33; 20:32. ოს. 2:12.

+ რჯლ. 28:68. 4მეფ. 25:26. იერ. 43:6.

+ ოს. 3:4. რჯლ. 26:14.

+ იერ. 43:7. ეს. 19:13; 32:13.

+ ეზეკ. 3:17. იერ. 5:31. ოს. 5:1.

+ მსაჯ. 19:22; 20:13. ოს. 10:9.

+ ოს. 4:6.

+ ოს. 2:18-19. ლუკ. 23:30. გამოცხ. 6:16.

+ გამ. 13:21. რჯლ. 1:30-31; 32:11.

+ დაბ. 19:24.

+ იერ. 31:20. ლუკ. 19:41; 3:31.

+ ოს. 8:11.

+ დაბ. 25:26; 32:24.

+ ეს. 43:11. ოს. 13:4.

+ დაბ. 28:5; 29:20.

+ 4მეფ. 17:17. 2ნეშტ. 28:3.

+ იობ. 21:18. ფსალმ. 1:4.

+ გამ. 20:2. რჯლ. 5:6. ოს. 12:9. ფსალმ. 3:9.

+ გოდ. 3:10. ოს. 5:14.

+ ეს. 3:9. იერ. 2:11.

+ იობ. 34:30. საქმე. 13:21.

+ იობ. 14:17. იერ. 17:1.

+ ფსალმ. 15:10; 55:14. საქმე. 10:42. 1კორ. 15:55. ებრ. 2:14.

+ ეზეკ. 19:12. ოს. 4:19.

+ იერ. 3:22. ზაქ. 1:4.

+ ფსალმ. 71:16.

+ ფსალმ. 51:10. ქებ. 4:11. ფილიპ. 4:18.

+ რჯლ. 32:28. იერ. 9:12. ფსალმ. 17:31.

იოელის წიგნი
იოელის წიგნი

1. 1

2. 2

3. 3

4. 4

1
იოელის წიგნი

შემოსევა აოხრებს ქვეყანას

1^1უფლის სიტყვა, რომელიც იყო იოელ ფეთუელის ძის მიმართ:

2ისმინეთ ეს, უხუცესებო! ყური დაუგდეთ ყველამ, ქვეყნის მკვიდრნო! თუ მომხდარა ეს თქვენს დროს ან თქვენი მამების დროს?

3უამბეთ თქვენს შვილებს, თქვენმა შვილებმა – თავიანთ შვილებს, მათმა შვილებმა კი – სხვა თაობას: +

4მუხლუხოს გადარჩენილი კალიამ შეჭამა, კალიას გადარჩენილი კუტკალიამ შეჭამა, კუტკალიას გადარჩენილი ბოცომკალმა შეჭამა.

5გაიღვიძეთ, ლოთებო! იტირეთ და ივალალეთ, ღვინის მსმელნო, ყურძნის წვენის გამო, ბაგეს რომ მოგწყვიტეს!

6რადგან მოადგა ჩემს ქვეყანას ძლიერი და ურიცხვი ხალხი. კბილები მისი ლომის კბილებია, ყბები ძუ ლომისა აქვს.

7გააჩანაგა ჩემი ვენახი და გაახმო ჩემი ლეღვი, ქერქი გააძრო და მიაგდო; გაუთეთრდა ტოტები.

8იტირე ძაძით მოსილი ყმაწვილქალივით, თავისი სიქალწულის ქმარს რომ დასტირის!

9შეწყდა შესაწირავი და საღვრელი უფლის სახლში; გოდებენ მღვდლები, უფლის მსახურნი.

10გაჩანაგდა ყანები, გოდებს მიწა, რადგან გაოხრდა ხორბალი, გაშრა წვენი, გახმა ზეთისხილი.

11გაწბილდნენ მხვნელები, მოთქვამენ მიწის მუშაკები პურზე და ქერზე, რადგან დაიღუპა სამკალი.

12გადახმა ვაზი და დაჭკნა ლეღვი, გახმა მინდორში ბროწეული, ფინიკი და ვაშლი და მთელი ხეხილი: ამიტომაც გაუშრა სიხარული ადამის ძეს. +

13შემოირტყით ჯვალო და იგლოვეთ, მღვდლებო! ივალალეთ, სამსხვერპლოს მსახურნო! წადით, ჯვალოში გაათიეთ ღამე, ჩემი ღვთის მსახურნო! რადგან შეწყდა თქვენი ღვთის სახლში შესაწირავი და შეწყდა საღვრელი.

14დათქვით მარხვა, გამოაცხადეთ ჯარობა. შეყარეთ უხუცესნი, ქვეყნის ყოველი მკვიდრი, უფლის, თქვენი ღვთის, სახლთან და უფალს შეღაღადეთ.

ქვეყნის აოხრება

15ვაი, ჩვენს დღეს! რადგან ახლოვდება უფლის დღე და დაქცევასავით მოდის უზენაესისაგან. +

16განა ჩვენს თვალწინ არ შეწყდა საზრდო, და უფლის სახლში – სიხარული და ლხინი?

17ჩალპა მარცვალი კოლბოხების ქვეშ, დაცარიელდა კალოები, დაინგრა ბეღლები, რადგან გადახმა პურები.

18როგორ კვნესის პირუტყვი! როგორ ბღავის ნახირი! რადგან აღარა აქვთ საძოვარი; ცხვრის ფარაც შეშფოთებულია.

19შენ შემოგღაღადებ, უფალო, რადგან ცეცხლმა გადაჭამა უდაბნოს საძოვრები, ალმა გადაბუგა მინდვრის ხეები.

20ველის მხეცებიც შენ შემოგყურებენ, რადგან დაიშრიტა წყლის სათავეები და ცეცხლმა გადაჭამა უდაბნოს საძოვრები.

2

მტრის შემოსევა ჩრდილოეთიდან

2^1ჩაბერეთ საყვირს სიონზე, დააყვირეთ ჩემს წმიდა მთაზე! დაე, შეძრწუნდნენ ქვეყნის მკვიდრნი, რადგან უფლის დღე მოდის, ახლოვდება – +

2დღე ბნელი და უკუნი, დღე ღრუბლიანი და ნისლიანი! დილის რიჟრაჟივით ეფინება მთებს უშტი და უშქარი, ძლიერი ხალხი, რომლის მსგავსი არ ყოფილა დასაბამიდან და არც მის მერე იქნება მომავალ თაობებში.

3მის წინ ცეცხლი ჭამს, მის უკან ალი ბუგავს; მის წინ მიწა ედემის ბაღივითაა, მის უკან უკაცრიელი უდაბნოა, ვერავინ დააღწევს თავს.

4ცხენების რემას ჰგვანან და მხედრებივით მიჰქრიან;

5ეტლებივით მიგრიალებენ მთათა მწვერვალებზე. ჩალის მჭამელნი ცეცხლის ალივით გრიალებენ, როგორც ძლიერი ხალხი, საბრძოლოდ დარაზმული.

6მის წინაშე ძრწიან ხალხები, ყველას ფერი მისდის.

7ფალავნებივით დარბიან, მეომრებივით ადიან გალავანზე და თითოეული თავის გზას მიჰყვება და არ ბრკოლდებიან გზაში.

8ერთმანეთს არ ეხლებიან, თითოეული თავის ბილიკზე მიდის; შუბებზე ეცემიან, მაინც არ იხევენ უკან.

9ქალაქში ნავარდობენ, გალავანზე დარბიან, სახლებში იჭრებიან, სარკმლებიდან მიძვრებიან ქურდებივით.

10მიწა ტორტმანებს მათ წინაშე, ცა ირყევა, ბნელდება მზე და მთვარე, ვარსკვლავებს ეკარგებათ შუქი. +

11უფალმა გასცა ხმა თავისი მხედრობის წინაშე, რადგან დიდზე დიდია მისი ბანაკი, რადგან ძლიერია სიტყვის აღმსრულებელი, რადგან დიდია უფლის დღე და ძალზე საშინელი, ვინ გაუძლებს მას?

მოწოდება მონანიებისაკენ

12„ახლაც“ – ამბობს უფალი: – „მოიქეცით ჩემსკენ მთელი გულით, მარხვით და მოთქმა-გოდებით.

13გულები დაიგლიჯეთ და არა სამოსელი, დაუბრუნდით უფალს, თქვენს ღმერთს“; მოწყალე და შემბრალებელია იგი, სულგრძელი და მრავალმადლიანი, და ნანობს ბოროტის ქმნას. +

14ვინ იცის, კიდევ შეინანოს და მოიტოვოს კურთხევა, შესაწირავი და საღვრელი უფლისათვის, თქვენი ღვთისათვის.

15ჩაბერეთ საყვირს სიონზე, დათქვით მარხვა და გამოაცხადეთ ჯარობა. +

16შეჰყარეთ ერი, მოიწვიეთ საკრებულო, შეკრიბეთ უხუცესობა, შეყარეთ ჭაბუკები და ძუძუთა ბავშვები! გამოვიდეს სიძე თავის პალატიდან და პატარძალი – სანთიობოდან! +

17ატირდებიან კარიბჭესა და სამსხვერპლოს შორის მღვდლები, უფლის მსახურნი, და იტყვიან: „შეიწყალე, უფალო, ერი შენი! ნუ გახდი სასირცხვოდ შენს სამკვიდროს, ნუ ჩააგდებ ხალხების ყბაში! რატომ უნდა ილაპარაკონ: აბა სად არისო მათი ღმერთი?“

უფალი ჰპირდება ჭირისაგან გათავისუფლებას

18გამოესარჩლება უფალი თავის ქვეყანას და დაინდობს თავის ერს.

19მიუგებს უფალი და ეტყვის თავის ერს: „აჰა, გიგზავნი პურს, ღვინოსა და ზეთს, და გაძეხი ამით; სასირცხვოდ აღარ გაგხდით ხალხების თვალში.

20ამ ჩრდილოელსაც მოგაშორებთ და შევყრი ურწყავ და უკაცრიელ ქვეყანაში, მის წინა რიგებს – აღმოსავლეთის ზღვაში, უკანა რიგებს – დასავლეთის ზღვაში. აუვა სუნი და ამყრალდება, რადგან ცუდი საქმეები აქვს ჩადენილი.“

21ნუ გეშინია, მიწავ, იხარე და იმხიარულე, რადგან დიდი საქმეები მოიმოქმედა უფალმა.

22ნუ გეშინიათ, ველის მხეცებო, რადგან ამოვა ბალახი უდაბნოს საძოვრებზე, რადგან ნაყოფს გამოიღებს ხე; ლეღვი და ვაზი გამოსცემენ თავიანთ დოვლათს.

23სიონის ძენო, იხარეთ და იმხიარულეთ უფლის, თქვენი ღვთის გამო, რადგან მოგცემთ სიმართლის მოძღვარს, გამოგიგზავნის ადრეულ და გვიანა წვიმებს, წინანდებურად.

24გაივსება ბეღლები ხორბლით, გალიცლიცდება კოდები ღვინით და ზეთით.

25აგინაზღაურებთ იმ წლებს, რომლებიც შეჭამეს კალიამ, კუტკალიამ, ბოცომკალმა და მუხლუხომ – ჩემმა დიდმა ლაშქარმა, რომელიც მოგისიეთ.

26ჭამეთ და დაძეხით და ადიდეთ უფლის, თქვენი ღვთის, სახელი, რომელიც საკვირვლად გექცევათ; და არ შერცხვება ჩემი ერი უკუნისამდე. +

27მიხვდებით, რომ მე ისრაელის შუაგულში ვარ, რომ მე ვარ უფალი, თქვენი ღმერთი და სხვა არავინ არის, და რომ არ შერცხვება ჩემი ერი უკუნისამდე.

3

წმიდა სულის აღთქმა

3^1ამის შემდეგ მოვაფენ ჩემს სულს ყოველ ხორციელზე და ჭაბუკები ხილვებს იხილავენ. +

2ყმებზეც და მხევლებზეც მოვაფენ იმ დღეს ჩემს სულს. +

3გამოვაჩენ ნიშნებს ცაზე და მიწაზე: სისხლს, ცეცხლს და კვამლის სვეტებს.

4მზე დაბნელდება და მთვარე გასისხლიანდება, სანამ დადგებოდეს უფლის დღე, დიდი და საშინელი.

5ყველა, ვინც კი ახსენებს მაშინ უფლის სახელს, გადარჩება, იქნება ხსნა მათთვისაც, ვისაც უფალი მოუხმობს, როგორც ნათქვამი აქვს უფალს.

4

ისრაელის აღდგენა და გასამართლება

4^1რადგან აჰა, იმ დღეებში და იმხანად იქნება, რომ დავაბრუნებ დატყვევებულ იუდას და იერუსალიმს.

2შევკრებ ყველა ხალხს და ჩავიყვან იოშაფატის ველზე; იქ განვსჯი მათ ჩემი ერის გამო, ჩემი სამკვიდრო ისრაელის გამო, რომ გაფანტეს იგი ხალხებს შორის და დაინაწილეს ჩემი ქვეყანა. +

3წილი ყარეს ჩემს ერზე, ყმაწვილი მეძავზე გაცვალეს, ყმაწვილქალი ღვინოზე გაყიდეს და სვამდნენ.

4რა გინდათ ჩემგან, ცორო და ციდონო, და ფილისტიმის მხარეებო? სამაგიერო ხომ არ გინდათ მიზღათ? თუ ამას მიპირებთ, ადვილად და მალევე მოვაქცევ თქვენს თავზე თქვენსავე შურისგებას.

5იმის გამო, რომ ჩემი ვერცხლი და ოქრო გაქვთ წაღებული, და თქვენს ტაძრებში გაქვთ შეზიდული ჩემი რჩეული განძეული.

6იონელებს მიჰყიდეთ იუდასა და იერუსალიმის შვილები, რომ მოგეშორებინათ ისინი თავიანთი საზღვრებიდან.

7აჰა, აღვძრავ მათ იმ ადგილიდან, სადაც გაყიდეთ, და თქვენს თავზე მოვაქცევ თქვენსავე შურისგებას.

8მივყიდი თქვენს ვაჟებს და ასულებს იუდაელთ და ისინი მიჰყიდიან მათ შაბაელთ, შორეულ ხალხს“, როგორც ნათქვამი აქვს უფალს.

9გამოაცხადეთ ეს ამბავი ხალხებში, განემზადეთ ომისათვის, აღძარით გმირები, რომ ფეხზე დადგეს ყველა მეომარი.

10სახნისებისაგან მახვილები გამოჭედეთ, თოხებისაგან – შუბები! უძლურმა თქვას: „ძლიერი ვარ!“

11იჩქარეთ, დაიძარით, ხალხებო, ყოველი მხრიდან და შეგროვდით! იქ მიავლინე, უფალო, შენი გმირები!

12გაიღვიძონ ხალხებმა და მიაშურონ იოშაფატის ველს, რადგან იქ დავჯდები, რომ განვსაჯო ყველა ხალხი, ვინც კი გარშემოა.

13გაამზადეთ ნამგლები, რადგან მოწეულია სამკალი. წადით, ჩადით, რადგან აივსო საწნახელი, გალიცლიცდა კოდები, გამრავლდა მათი ბოროტება.

14ურდოები აწყდებიან განგების ველს, რადგან ახლოვდება უფლის დღე განგების ველზე.

15მზე და მთვარე დაბნელდება, ვარსკვლავებს წაერთმევათ შუქი.

16იგრგვინებს უფალი სიონიდან და ხმას გამოსცემს იერუსალიმიდან; შეირყევა ცა და მიწა, მაგრამ უფალი დაიცავს თავის ერს და დაიფარავს ისრაელის ძეთ. +

იუდა იცხოვრებს საუკუნოდ

17მაშინ მიხვდებით, რომ მე ვარ უფალი, თქვენი ღმერთი, სიონზე, ჩემს წმიდა მთაზე, დავანებული; გახდება იერუსალიმი საწმიდარი და ვეღარასოდეს შევა იქ უცხოელი. +

18იმ დღეს გადმოჩქეფს მთებიდან შანარი და რძე გადმოიღვრება; წყალი იდინებს იუდას ყოველ ხევში, წყარო გამოვა უფლის სახლიდან და აავსებს შიტიმის ხევს. +

19გაუკაცურდება ეგვიპტე და უდაბნოდ იქცევა ედომი, რადგან ჩაგრავდნენ იუდაელებს, უბრალო სისხლს ღვრიდნენ მათ ქვეყანაში.

20უკუნისამდე დარჩება იუდა, და თაობიდან თაობამდე – იერუსალიმი.

21ავიღებ მათ სისხლს, ჩემგან აუღებელს, და სიონზე დაივანებს უფალი. +

+ გამ. 10:2. ფსალმ. 77:4.

+ ოს. 2:12. ეს. 16:10. იერ. 48:33.

+ ეს. 13:6.

+ რიცხ. 10:3. ეს. 2:12. იოელ. 1:15.

+ ეს. 13:10. ეზეკ. 32:7. მათ. 24:29. მარკ. 13:24. ლუკ. 21:25.

+ გამ. 34:6. ფსალმ. 87:5. იონ. 4:2.

+ იოელ. 1:14.

+ გამ. 19:10.

+ რჯლ. 8:10.

+ ეს. 44:3. ეზეკ. 36:25. იოან. 7:39. საქმე. 2:17.

+ საქმე. 2:18. რომ. 8:15. გალ. 4:6. 1პეტრ. 2:9.

+ სოფ. 3:8. 2ნეშტ. 20:26. იერ. 25:31.

+ იერ. 25:30. ამოს. 1:2.

+ ზაქ. 14:21.

+ ამოს. 9:13. ზაქ. 14:8. ეზეკ. 47:1.

+ რჯლ. 32:43. გამოცხ. 19:2. ფსალმ. 73:2.

ამოსი
ამოსი

1. 1

2. 2

3. 3

4. 4

5. 5

6. 6

7. 7

8. 8

9. 9

1
ამოსის წიგნი

სამსჯავრო მეზობელ ხალხებზე

1^1ამოსის, თეკოაყელი მწყემსის სიტყვები, რომლებიც იხილა მან ისრაელის გამო იუდას მეფის ყუზიას დროს და ისრაელის მეფის იერობყამ იოაშის ძის დროს, მიწისძვრამდე ორი წლით ადრე. +

2თქვა: „უფალი იგრგვინებს სიონიდან და ხმას გამოსცემს ისრაელიდან; ატირდებიან მწყემსთა საძოვრები და გახმება ქარმელის მწვერვალი. +

3სამ დანაშაულს ვაპატიებ დამასკოს, მეოთხეს აღარ ვაპატიებ, რადგან რკინის უროებით ნაყავდნენ გილყადს.

4ცეცხლს შევუნთებ ხაზაელის სახლს და ცეცხლი შეჭამს ბენ-ჰადადის დარბაზებს.

5დავლეწავ დამასკოს ურდულებს, ამოვძირკვავ ავენის ხეობის მკვიდრთ და ყედენის სახლის კვერთხის მპყრობელს; გადაიხვეწება არამის ხალხი კირში“, – ამბობს უფალი.

6ასე თქვა უფალმა: „სამ დანაშაულს ვაპატიებ ღაზას, მეოთხეს აღარ ვაპატიებ, რადგან დედაბუდიანად გადახვეწეს ისრაელი, რომ ედომს დარჩენოდა ქვეყანა. +

7ცეცხლს წავუკიდებ ღაზას გალავანს და ცეცხლი შთანთქავს მის დარბაზებს.

8ამოვძირკვავ აშდოდის მკვიდრთ და აშკელონელ კვერთხის მპყრობელს; ყეკრონზეც შევმართავ ხელს და საბოლოოდ გაწყდება ფილისტიმელთა ნატამალი,“ – ამბობს უფალი.

9ასე ამბობს უფალი: „სამ დანაშაულს ვაპატიებ ცორს, მეოთხეს აღარ ვაპატიებ, რადგან ტყვედ ჩაუგდეს მთელი ხალხი ედომს, აღარ გაიხსენეს ძმური აღთქმა.

10ცეცხლს წავუკიდებ ცორის გალავანს და ცეცხლი შთანთქავს მის დარბაზებს.“ +

11ასე ამბობს უფალი: „სამ დანაშაულს ვაპატიებ ედომს, მეოთხეს აღარ ვაპატიებ, რადგან მახვილით ხელში დევნიდა თავის ძმას, ჩაიხშო სიბრალული, მუდამ ბრდღვინავს რისხვით და ბრაზს ინახავს გულში.

12ცეცხლს წავუკიდებ თემანს და ცეცხლი შთანთქავს ბოცრას დარბაზებს.“

13ასე თქვა უფალმა: „სამ დანაშაულს ვაპატიებ ყამონელებს, მეოთხეს აღარ ვაპატიებ, რადგან ფატრავდნენ ორსულ ქალებს გილყადში, რომ გაეფართოვებინათ თავიანთი საზღვრები.

14ცეცხლს წავუკიდებ რაბას გალავნებს და ცეცხლი შთანთქავს მის დარბაზებს ყიჟინით ბრძოლის დღეს, ქარბორბალათი ქარიშხლიან დღეს.

15ტყვედ ჩავარდება მათი მეფე დიდებულებთან ერთად“, – ამბობს უფალი.

2

გაგრძელება

2^1ასე ამბობს უფალი: „სამ დანაშაულს ვაპატიებ მოაბს, მეოთხეს აღარ ვაპატიებ: კირად გამოწვა ედომის მეფის ძვლები. +

2ცეცხლს წავუკიდებ მოაბს და შთანთქავს კერიოთის დარბაზებს; მოკვდება მოაბი აურზაურში, საომარ ყიჟინაში და საყვირის ხმაზე.

3ამოვძირკვავ მსაჯულს მისი წიაღიდან და დავხოცავ ყველა მთავარს მასთან ერთად,“ – ამბობს უფალი.

სამსჯავრო იუდასა და იერუსალიმზე

4ასე ამბობს უფალი: „სამ დანაშაულს ვაპატიებ იუდას, მეოთხეს აღარ ვაპატიებ, რადგან უკუაგდო უფლის რჯული და არ იცავენ მის წესებს; რადგან გზა-კვალი აურიეს მათ ცრუღმერთებმა, რომელთაც მათი მამები მისდევდნენ.

5ცეცხლს წავუკიდებ იუდას და შთანთქავს იერუსალიმის დარბაზებს.

6ასე ამბობს უფალი: „სამ რამეს ვაპატიებ ისრაელს, მეოთხეს აღარ ვაპატიებ, რადგან ვერცხლზე ჰყიდიან მართალს და ღარიბ-ღატაკს – წყვილი ხომალდისათვის.

7მიწის მტვერს ნატრულობენ უმწეოთა თავზე და გზიდან აცდენენ ბეჩავ ხალხს; შვილი და მამა ერთ ქალთან შედიან ჩემი წმინდა სახელის შესალახავად. +

8გირაოში წამოღებულ სამოსელზე გართხმულან ყოველ სამსხვერპლოსთან, და გამოძალულ ღვინოს სვამენ ღვთის სახლში.

9გავანადგურებ ამორეველს მის წინაშე, კედარივით რომ ამაღლდა და მუხასავით გამაგრდა; გავანადგურებ მაღლა მის ნაყოფს და დაბლა მის ფესვებს. +

10იმისთვის გამოგიყვანეთ ეგვიპტის ქვეყნიდან და ორმოცი წელი გატარეთ უდაბნოში, რომ დაგემკვიდრებინათ ამორეველთა ქვეყანა.

11შენს ძეთა შორის აღვძარი წინასწარმეტყველნი, და შენს ყრმათა შორის – მოწმიდარნი. ასე არ იყო, ისრაელიანებო?“ – ამბობს უფალი.

12„თქვენ კი ღვინოს ასმევდით მოწმიდარებს და უბრძანებდით წინასწარმეტყველთ, ნუ წინასწარმეტყველებთო! +

13აჰა, გადაგჯეგავთ, როგორც ძნებით სავსე ურემი ჯეგავს.

14მკვირცხლი დაკარგავს სირბილის უნარს და ძლიერი ძალას ვერ მოიცემს; მამაცი კაცი თავს ვერ დაიხსნის. +

15მშვილდის მპყრობელი ვერ გაუძლებს, ვერც ფეხმარდი ვერ გადარჩება და ვერც მხედარი ვერ იხსნის თავს.

16გულმაგარიც კი მამაცთა შორის შიშველი გაიქცევა იმ დღეს“, – ამბობს უფალი.

3

უფალი წარმოთქვამს სიტყვას იაკობის მთელ სახლეულზე

3^1ისმინეთ ეს სიტყვა, რომელიც თქვენზე თქვა უფალმა, ისრაელიანებო, მთელს მოდგმაზე, რომელიც ეგვიპტიდან გამოვიყვანე: +

2„მხოლოდ თქვენ გცანით მთელი ქვეყნის მოდგმათა შორის, ამიტომაც მოგკითხავთ ყველა თქვენს დანაშაულს.

3აბა, თუ ივლიან ორნი ერთად, თუ ერთმანეთში არ შეთანხმდნენ?

4აბა, თუ ბრდღვინავს ლომი ტყეში, როცა ნადავლი არ ეგულება? თუ გამოსცემს ხმას ბოკვერი თავისი ბუნაგიდან, როცა არაფერი ჰყავს შესაპყრობი?

5აბა, თუ გაებმება ჩიტი ბადეში, თუ მიწაზე მახე არ არის დაგებული?

6აბა, თუ ახმიანებულა ბუკი ქალაქში და ხალხს არ შეშინებია? თუ მომხდარა ქალაქში უბედურება უფლის უნებურად?

7რადგან არაფერს მოიმოქმედებს უფალი ღმერთი, თუ არ გაუცხადა თავისი საიდუმლო თავის მსახურთ, წინასწარმეტყველთ. +

8ლომი ბრდღვინავს – ვინ არ შეშინდება! უფალი ღმერთი ლაპარაკობს – ვინ არ გაქადაგდება!

9გააგონეთ დარბაზებს აშდოდში და დარბაზებს ეგვიპტის ქვეყანაში, უთხარით: „შეიკრიბეთ სამარიის მთებზე და იხილეთ დიდი შფოთი მათ შორის და ძალადობა – მის წიაღში!’

10არ იციან სიმართლის ქმნა“, – ამბობს უფალი, – „ძარცვა-გლეჯით ავსებენ საგანძურებს თავიანთ დარბაზებში.“

11ამიტომ ასე ამბობს უფალი ღმერთი: „მტერი შემოადგება ირგვლივ ქვეყანას, დაამხობს შენს ციხე-სიმაგრეს და დარბაზებს გაგიძარცვავს.“

12ასე ამბობს უფალი: „როგორც მწყემსი გადაარჩენს ლომის ხახიდან ორ ბარკალს ან ყურის ნაგლეჯს, ისე გადარჩებიან ისრაელიანები, სამარიაში საწოლის კუთხეში მსხდომნი და დამასკოში – სარეცელზე.

13ისმინეთ და დაუმოწმეთ იაკობის ხალხს,“ ამბობს უფალი ღმერთი, ცაბაოთ ღმერთი:

14„რადგან იმ დღეს, როცა მოვკითხავ ისრაელს მის შეცოდებებს და მოვკითხავ სამსხვერპლოთა გამო ბეთელში, მოეკვეთება რქები სამსხვერპლოს და მიწად დაემხობა.

15დავაქცევ ზამთრის სახლს ზაფხულის სახლთან ერთად, განადგურდება სპილოსძვლის სახლები და ბევრი სახლი აღიგვება,“ – ამბობს უფალი.

4

უფლის რისხვა

4^1ისმინეთ ეს სიტყვა, ბაშანის ფურებო, სამარიის მთებზე რომ ხართ, რომ ავიწროებთ ბეჩავთ, ღარიბ-ღატაკთ, რომ ეუბნებით თქვენს პატრონებს; „მოგვიტანე, რომ დავლიოთ!“ +

2დაიფიცა უფალმა ღმერთმა თავისი სიწმიდე: „და აჰა, დაგიდგებათ დღე და თქვენ კაუჭებით წაგათრევენ და თქვენს შთამომავლებს თევზების ანკესებით.

3ერთმანეთის მიყოლებით გახვალთ კედლის განანგრევში და დააგდებთ სასახლეს,“ – ამბობს უფალი. – +

4„წადით ბეთლემში და შესცოდეთ; გილგალში ამრავლეთ ცოდვები, ყოველ დილას მიიტანეთ თქვენი მსხვერპლი და ყოველ მესამე დღეს – თქვენი მეათედები. +

5შესწირეთ მადლი უფუარიდან, გაახმაურეთ თქვენი ნებაყოფლობითი შესაწირი და ქვეყანას გააგებინეთ; რადგან ეს გიყვართ, ისრაელიანებო“, – ამბობს უფალი ღმერთი.

6„აკაწკაწებული კბილები მოგეცით ყველა თქვენს ქალაქში, და უპურობა – ყველა თქვენს ადგილზე, მაინც არ მოქცეულხართ ჩემსკენ,“ – ამბობს უფალი. –

7„წვიმაც კი შეგიწყვიტე მკამდე სამი თვით ადრე; ვაწვიმებდი ერთ ქალაქზე და მეორე ქალაქზე არ ვაწვიმებდი; ერთი ყანა წვიმით ირწყვებოდა, მეორე ყანა კი უწვიმარი ხმებოდა. +

8მიეხეტებოდა ორი-სამი ქალაქი ერთ ქალაქში წყლის სასმელად და ვერ იკლავდნენ წყურვილს; მაინც არ მოქცეულხართ ჩემსკენ,“ – ამბობს უფალი.

9„მუსრი გაგავლეთ ჟანგით და სიყვითლით; თქვენი უამრავი ბაღები და ვენახები, ლეღვები და ზეთისხილი კალიამ გადაჭამა, და მაინც არ მოქცეულხართ ჩემსკენ“, – ამბობს უფალი. –

10„შეგყარეთ ჭირი ეგვიპტის გზაზე, ვხოცავდი მახვილით თქვენს ყრმებს თქვენს ნაალაფარ ცხენებთან ერთად, და თქვენი ბანაკების სიმყრალე თქვენს ნესტოებს მივაწვდინე; მაინც არ მოქცეულხართ ჩემსკენ“ – ამბობს უფალი. –

11„დაგაქციეთ, და მაინც არ მოქცეულხართ ჩემსკენ,“ – ამბობს უფალი. –

12„ამიტომ ასე მოგექცევი, ისრაელო, და რაკი ამას დაგმართებ, გაემზადე შენი ღვთის შესახვედრად, ისრაელო!“

13რადგან, აჰა, მთათა გამომსახველი და ქარის შემქმნელი, კაცისთვის მისი ფიქრის გამომცხადებელი, ნათლის ბნელად გარდამქცეველი და ქვეყნის სიმაღლეთა გამთელავი, უფალი ცაბაოთ ღმერთია მისი სახელი!

5
უფლის წუხილი ისრაელზე

5^1ისმინეთ ეს სიტყვა, თქვენზე რომ ვამბობ, როგორც საგოდებელს, ისრაელის სახლო!

2დაეცა, ვეღარ დგება ისრაელის ქალწული; მიწაზე გართხმულა, არავინაა მისი წამომყენებელი!

3რადგან ასე ამბობს უფალი ღმერთი: „ქალაქს, ათასის გამომყვანს, ასიღა შერჩა და ასის გამომყვანს ათიღა შერჩა ისრაელის სახლიდან.“

4რადგან ასე ეუბნება უფალი ღმერთი ისრაელის სახლს: „მეძებეთ და ცოცხალი დარჩებით! +

5ნუ ეძებთ ბეთელს და გილგალში ბეერ-შებაყში ნუ დაიარებით; რადგან დატყვევდება გილგალი და ბეთელი გაცამტვერდება.

6ეძებეთ უფალი და ცოცხალი დარჩებით, რომ ცეცხლივით არ წაეკიდოს იოსების სახლს შთასანთქმელად, რადგან არავინ იქნება ჩამქრობი ბეთელში. +

7სამართალს აბზინდად რომ აქცევთ და სიმართლეს მიწად რომ თელავთ!“

8რომელმაც შექმნა ხომლი და ორიონი, რომელიც წყვდიადს დილად გადააქცევს და დღეს ღამესავით აბნელებს, რომელიც უხმობს ზღვის წყლებს და მიწის პირზე მოაქცევს, უფალია მისი სახელი.

9დაქცევით დაატყდება თავს ძლიერს და ეწევა დაქცევა ციხე-სიმაგრეს.

10შეიძულეს სამსჯავროში მამხილებელი და წრფელად მოუბარი შეიძაგეს. +

11ამიტომ, რაკი თრგუნავთ ბეჩავ ხალხს და უკანასკნელ ლუკმას აცლით, თლილი ქვებით ააგებთ სახლებს, მაგრამ იქ ვერ იცხოვრებთ; საუცხოო ვენახებს გააშენებთ, მაგრამ ვერ შესვამთ მათ ღვინოს. +

12რადგან ვუწყი უამრავი შენი დანაშაული და მძიმე ცოდვები: მართალს ავიწროებთ, ქრთამს იღებთ და სამსჯავროდან დევნით ღარიბ-ღატაკთ.

13ამიტომაც დუმს ბრძენი კაცი ასეთ დროში, რადგან ეს ცუდი დროებაა.

14ეძიეთ სიკეთე და არა ბოროტება, რათა ცოცხალი დარჩეთ; ცაბაოთ უფალიც თქვენთან იქნება, როგორც თქვენ ამბობთ. +

15შეიძულეთ ბოროტი და კეთილი შეიყვარეთ; დაამკვიდრეთ სამსჯავროში სამართალი, ვინძლო შეიწყალოს უფალმა, ცაბაოთ ღმერთმა, იოსების ნატამალი!

16რადგან ასე ამბობს უფალი, ცაბაოთ ღმერთი: „ყველა ქუჩაზე გლოვა იქნება, და იტყვიან ყველა შუკაში: ‘ვაი, ვაი!’ მოუხმობენ მიწის მუშაკს საგოდებლად და საგლოვად – მოტირალებს.

17ყველა ვენახში გლოვა იქნება, როცა მე გავივლი შენს წიაღში,“ – ამბობს უფალი.

18ვაი, უფლის დღის მონატრულთ! რისთვის გინდათ უფლის დღე? ბნელია ის და არა ნათელი. +

19როგორც ლომისგან გაქცეულ კაცს დახვდება დათვი, ან სახლში მისული მიეყუდება კედელს და გველი უკბენს.

20განა ბნელი არ არის უფლის დღე და არა ნათელი? წყვდიადია და შუქის ნატამალი არ არის მასში.

მსხვერპლშეწირვა

21„მძულს, მეზიზღება თქვენი დღესასწაული და ვეღარ ვისუნთქავ თქვენს ზეიმებზე! +

22აღარ ვიღებ თქვენს აღსავლენებს და ძღვენს, ზედაც არ ვუყურებ ნასუქალ ხარებს, სამადლობელ მსხვერპლად რომ მწირავთ. +

23გამარიდეთ თქვენი სიმღერების ხმაური, თქვენი ქნარის ხმის მოსმენა აღარ მსურს. +

24წყალივით იდინოს სამართალმა და იყოს სიმართლე დაუწყვეტელ ნაკადულივით.

25განა მოგქონდათ ჩემთან მსხვერპლი და ძღვენი ორმოცი წლის მანძილზე უდაბნოში, ისრაელის სახლო? +

26დაატარებდით თქვენი მოლოქის და ქიუნის კარავს, თქვენს კერპებს და თქვენი ღმერთების ვარსკვლავს, თქვენსავე ნაკეთებს. +

27ამიტომაც დამასკოს იქით გადაგასახლებთ,“ – ამბობს უფალი, ცაბაოთ ღმერთია მისი სახელი.

6

უბედურება სიონზე უზრუნველთ

6^1ვაი, უზრუნველთ სიონზე და უდარდელთ სამარიის მთაზე; სახელოვანთ უპირველეს ხალხში, ვისთანაც მიდის ისრაელის სახლი!

2მოიარეთ ქალნე და ნახეთ, იქიდან დიდი ხამათისკენ გასწიეთ და ფილისტიმელთა გათში ჩადით; ნუთუ თქვენზე უკეთესია ეს სამეფოები? ან თქვენს საზღვრებზე ვრცელია მათი საზღვრები?

3ხომ არ გგონია, დააცდევინო უბედურების დღეს? ან დააჩქარო მძლავრობის სუფევა?

4განისვენებენ სპილოს ძვლის საწოლზე და ნებივრობენ თავიანთ სარეცელზე; ფარის ცხვარსა და ბაგაზე დაბმულ ხბორებს ჭამენ.

5ქნარს აჟღრიალებენ და დავითივით მგალობლებად მოაქვთ თავი.

6სამსხვერპლო თასებიდან სვამენ ღვინოს, საუცხოო ზეთებს იცხებენ, არ ადარდებთ იოსების უბედურება. +

7ამიტომაც ტყვედ წავლენ ახლა, ტყვეთა თავში მოქცეულნი, და ნებიერთა სიხარულის ხმა შეწყდება.

8დაიფიცა უფალმა ღმერთმა თავისი თავი, ამბობს უფალი, ცაბაოთ ღმერთი: „მძულს იაკობის ამპარტავნება და მეზიზღება მისი დარბაზები; ამიტომაც გავცემ ქალაქს და მის სისავსეს.“ +

9მოხდება ისე, თუ ათი კაცი დარჩა ერთ სახლში, დაიხოცებიან ყველანი.

10როცა ნათესავი ან ჭირისუფალი აიღებს მათ, რომ სახლიდან გაიტანოს მათი ძვლები, და ეტყვის სახლის შიგნით მყოფს, თუ დაგრჩა ვინმეო, ისიც უპასუხებს: არავინო, უთხრას: „ჩუმად! რადგან არ ეგების უფლის სახელის ხსენება.“

11რადგან, აჰა, უფალი ბრძანებს და დააქუცმაცებს დიდ სახლებს და გააცამტვერებს პატარა სახლებს.

12თუ ურბენიათ ცხენებს კედლებზე, ან თუ უხნავთ ისინი ხარებით? თქვენ კი შხამად აქციეთ სამართალი და აბზინდად – სიმართლის ნაყოფი. +

13ჰე, ამაოებით მოხარულნო, რომ ამბობთ, განა ჩვენი ძალით არ შევიძინეთ რქებიო?

14რადგან აჰა, აღვძრავ ხალხს შენს წინააღმდეგ, ისრაელის სახლო“, ამბობს უფალი, ცაბაოთ ღმერთი, – და მიგკუწავს ხამათის მისადგომიდან უდაბნოს ხევამდე.

7

გაფრთხილება ჩვენებების საშუალებით

7^1ასე მახილვინა უფალმა ღმერთმა: აჰა, შექმნა მან კალია გვიანი ბალახის ამოსვლისას, და აჰა, აღმოცენდა ბალახი სამეფო თიბვების შემდეგ. +

2როცა მოათავა ბალახის ჭამა მიწაზე, მე ვთქვი: „უფალო ღმერთო, მომიტევე! რა გადაარჩენს იაკობს? რადგან ისედაც მცირეა-მეთქი.“

3გადაიფიქრა უფალმა, – არ მოხდებაო, – თქვა უფალმა.

4ასე მახილვინა უფალმა ღმერთმა: აჰა, მოუხმო ღმერთმა ცეცხლის სასჯელს და შთანთქა მან დიდი უფსკრული და შთანთქა ყანები.

5მე ვთქვი: „უფალო ღმერთო! დააყენე. რა გადაარჩენს იაკობს? რადგან ისედაც მცირეა-მეთქი.“

6გადაიფიქრა უფალმა: – არც ეს მოხდებაო, – თქვა უფალმა ღმერთმა.

7ასე მახილვინა: აჰა, დგას უფალი შვეულ კედელზე და შვეული უჭირავს ხელში. +

8მითხრა უფალმა: „რას ხედავ, ამოს?“ ვუთხარი: „შვეულს“. თქვა უფალმა: „აჰა, დავდებ შვეულს ჩემი ერის, ისრაელის, შუაგულში; მეტს აღარ ვაპატიებ მას.

9გაუკაცურდება ისაკის გორაკები და ისრაელის საწმიდარები განადგურდება; მახვილით აღვდგები იერობყამის სახლის წინააღმდეგ.“

ამოსისათვის ბრალის დადება

10შეუთვალა ამაციამ, ბეთელის მღვდელმა, იერობყამს, ისრაელის მეფეს: შეთქმულებას გიწყობს ამოსი შუაგულ ისრაელის სახლში. მიწა ვერ აიტანს მის სიტყვებს; +

11რადგან ასე ამბობს ამოსი: „მახვილით მოკვდება იერობყამი და ტყვედ წავაო ისრაელი თავისი ქვეყნიდან.“

12უთხრა ამაციამ ამოსს: „მისანო, გაიქეცი იუდას ქვეყანაში, იქ ჭამე პური და იქ იწინასწარმეტყველე. +

13ბეთელში ნუღარ იწინასწარმეტყველებ, რადგან ის სამეფო საწმიდარია და სამეფო სახლი.“

14მიუგო ამოსმა ამაციას და უთხრა: „მე არც წინასწარმეტყველი ვარ და არც წინისწარმეტყველის შვილი; მწყემსი ვარ მე და ლეღვის მომკრეფი. +

15წამომიყვანა უფალმა ფარიდან და მითხრა უფალმა: წადი, უწინასწარმეტყველე ჩემს ერს, ისრაელსო.

16ახლა ისმინე უფლის სიტყვა. შენ ამბობ, არ იწინასწარმეტყველო ისრაელის წინააღმდეგ და არ იქადაგო ისაკის სახლის წინააღმდეგო.

17ამიტომ, ასე ამბობს უფალი: შენი ცოლი იბოზებს ქალაქში და შენი ვაჟები და ასულები მახვილით დაეცემიან; შენი მიწა საბელით დანაწილდება, უწმიდურ მიწაზე მოკვდები შენ, ისრაელი კი ტყვედ წავა თავისი ქვეყნიდან.“ +

8

ხილის კალათა

8^1ასე მახილვინა უფალმა ღმერთმა: აჰა, მოწეული ხილით სავსე კალათა.

2მითხრა: „რას ხედავ, ამოს?“ ვთქვი: „მოწეული ხილით სავსე კალათას.“ მითხრა უფალმა: „მოაწია ჩემი ერის, ისრაელის, ბოლომ. მეტს აღარ ვაპატიებ. +

3მოთქმით იტყვიან სასახლის სიმღერებს იმ დღეს“, – ამბობს უფალი ღმერთი, – „უამრავი გვამი იქნება, ყველგან დაყრილი უხმოდ.“ +

4ისმინეთ ეს, ღარიბ-ღატაკთა მშთანმთქმელნო და ქვეყნის ბეჩავთა დამღუპველნო;

5რომ ამბობთ: „როდის გავა ახალმთვარობა, რომ გავყიდოთ პური, და შაბათი, რომ გავაღოთ ბეღლები, შევამციროთ ეფა, გავზარდოთ შეკელი და ვიტყუოთ მრუდე სასწორით, +

6ვიყიდოთ ვერცხლით ბეჩავნი და წყვილი ხამლით ღარიბ-ღატაკნი, პურის განაცხრილი კი გავყიდოთ?“

7დაიფიცა უფალმა იაკობის დიდება, „თუკი ოდესმე დავივიწყო ერთი მათი ნამოქმედარიც კი.

8ნუთუ არ შეიძვრება მიწა ამის გამო და არ მოჰყვება გოდებას ყოველი მისი მკვიდრი? აიწევს ერთიანად მდინარესავით, მოვარდება და უკუიქცევა ეგვიპტის მდინარესავით.

9„იმ დღეს იქნება,“ – ამბობს უფალი ღმერთი, – „რომ შუადღისას ჩავიყვან მზეს და დღის სინათლეზე დავაბნელებ ქვეყანას.

10დღესასწაულებს გლოვად გადაგიქცევთ და ყველა თქვენს სიმღერას გოდებად; ჯვალოს შემოგახვევთ წელზე და ყველა თავი გადაიპარსება; ავატირებ ქვეყანას, როგორც მხოლოდშობილზე ტირიან, და მწარე დღე იქნება მისი ბოლო! +

11აჰა, დგება დღეები“ – ამბობს უფალი ღმერთი, – „როცა მოვავლენ ქვეყანაზე შიმშილს, არა შიმშილს პურისას და წყურვილს წყლისას, არამედ უფლის სიტყვების მოსმენისას. +

12იხეტიალებენ ზღვიდან ზღვამდე და ჩრდილოეთიდან აღმოსავლეთამდე; მი-და-მოივლიან უფლის სიტყვის საძებნელად, მაგრამ ვერ ჰპოვებენ. +

13ღონე მიეხდებათ იმ დღეს მშვენიერ ქალწულებს და ჭაბუკებს წყურვილისაგან.

14სამარიელ აშიმას მოფიცარნი, რომ ამბობენ: ‘ცოცხალია შენი ღმერთი, დანო, ცოცხალია, ბეერ-შებაყის გზაო,’ დაეცემიან და ვეღარ ადგებიან.“

9

უკანასკნელი წინასწარმეტყველება

9^1ვიხილე უფალი, საკურთხეველთან მდგარი, და მითხრა: „დაჰკარი ბუდაურებს, რომ შეირყეს ზღურბლი და თავზე დაამხე მათ ყველას; მათ უკანასკნელს კი მე მოვსრავ მახვილით, გამქცევი ვერსად გაიქცევა და მათგან ვერავინ გადარჩება.

2შავეთშიც რომ ჩაიმარხონ, იქიდან ამოიყვანს მათ ჩემი ხელი; ზეცაშიც რომ ავიდნენ, იქიდან ჩამოვიყვან;

3ქარმელის წვერზეც რომ დაიმალონ, იქაც მოვძებნი მათ და შევიპყრობ; ჩემს თვალსაც რომ მიეფარონ ზღვის ფსკერზე, იქ ვუბრძანებ გველებს და დაკბენენ მათ; +

4ტყვედაც რომ ჩაუვარდნენ თავიანთ მტრებს, ვუბრძანებ მახვილს, რომ იქ ამოხოცოს ისინი. თვალს დავადგამ მათ ავბედითად, და არა სასიკეთოდ.“

5უფალი, ცაბაოთ ღმერთი თუ შეეხო მიწას, დადნება იგი და ატირდება ყოველი მისი მკვიდრი; აიწევს მაღლა ნილოსივით და დაბლა დაიწევს ეგვიპტის ნილოსივით. +

6ცაში ააგო მან თავისი სამყოფელი და მიწაზე დააფუძნა თავისი კამარა; მოუხმობს ზღვის წყლებს და მიუღვრის მათ მიწის ზედაპირს. უფალია მისი სახელი. +

7„განა ქუშელებივით არა ხართ ჩემთვის, ისრაელიანებო?“ – ამბობს უფალი – „განა ისრაელი არ ამოვიყვანე ეგვიპტის ქვეყნიდან, როგორც ფილისტიმელნი ქაფთორიდან და არამელნი კირიდან?

8აჰა, უფალი ღვთის თვალი ცოდვილ სამეფოზეა, და აღვგვი მას პირისაგან მიწისა, ოღონდ საბოლოოდ არ აღვგვი იაკობის სახლს,“ – ამბობს უფალი. – +

9„რადგან აჰა, ვბრძანებ და გავცხრილავ ისრაელის სახლს ყველა ხალხს შორის, როგორც ხორბალი იცხრილება. და ერთი მარცვალიც არ დავარდება მიწაზე.

10მახვილით მოკვდება ყველა ცოდვილი ჩემს ერში, რომლებიც ამბობენ, არ დააჩქარებო, არ მოაწევო ჩვენზე უბედურებას.

დავითის სამეფოს აღდგენა

11მას ჟამს აღვმართავ დავითის დამხობილ კარავს; გარღვეულს დანგრეულს გავამთელებ და ისე აღვადგენ, როგორც ძველ დროში იყო.

12რათა დაეპატრონონ ედომის ნატამალს და ყველა ხალხს, რომელთა შორისაც ჩემი სახელი იხსენიება, – ამბობს უფალი ღმერთი, ამის მოქმედი.

13„აჰა, დადგება დრო, – ამბობს უფალი, – როცა მხვნელი თავს და ყურძნის მწურავი – მთესველს; ბადაგად დაიღვრებიან მთები და გორაკები დადნებიან.

14დავაბრუნებ ტყვეობიდან ჩემს ერს, ისრაელს; ააშენებენ ჩაყრიან ვენახებს და დალევენ მათ ღვინოს, გააშენებენ ბაღებს და შეჭამენ მათ ხილს. +

15დავნერგავ მათ თავიანთ მიწაზე, და აღარ აღმოიფხვრებიან რომელიც მივეცი მათ“, – ამბობს უფალი, შენი ღმერთი.

+ ეს. 1:1. 4მეფ. 14:23. ზაქ. 14:5.

+ იერ. 25:30.

+ 2ნეშტ. 21:17.

+ ეს. 23:1. იერ. 47:4. ეზეკ. 26:3.

+ დაბ. 19:37. იერ. 48:1. 4მეფ. 3:27.

+ ეს. 3:16. რომ. 2:24.

+ რიცხ. 21:24. რჯლ. 2:31. იესო. 9:10; 24:8. ფსალმ. 134:11.

+ ეს. 30:10. ამოს. 7:12-13.

+ ეკლ. 9:11. ამოს. 9:1.

+ ამოს. 2:10.

+ დაბ. 18:17. ოს. 12:10. საქმე. 11:28.

+ ფსალმ. 21:13. ეს. 5:17. ეზეკ. 6:3.

+ ეზეკ. 12:12.

+ ამოს. 5:6.

+ 3მეფ. 17:1. იაკ. 1:17.

+ ფსალმ. 33:11.

+ ეს. 55:6. იერ. 17:22.

+ ეს. 29:21. სოფ. 1:12.

+ სოფ. 1:13. ეს. 59:15. ამოს. 8:4.

+ ფსალმ. 33:15. ეს. 1:16-17. რომ. 12:9.

+ ეს. 5:19. იერ. 30:7. იოელ. 2:11. სოფ. 1:15.

+ ეს. 1:11. იერ. 6:20.

+ მალ. 2:13.

+ მათ. 15:8.

+ საქმე. 7:42.

+ საქმე. 7:43.

+ დაბ. 40:23.

+ იერ. 51:14.

+ ეს. 5:20. ამოს. 5:7.

+ იოელ. 1:4.

+ ეზეკ. 40:3.

+ 3მეფ. 18:18. იერ. 38:4. ლუკ. 23:5.

+ ამოს. 2:12.

+ ამოს. 1:1.

+ 4მეფ. 17:24.

+ ეზეკ. 7:6.

+ ამოს. 5:13.

+ რიცხ. 10:10. ნეემ. 10:31.

+ ტობ. 2:6. 1მაკ. 1:39. ზაქ. 12:10.

+ ეს. 32:6. 1მეფ. 3:1. 1მაკ. 1:45.

+ ეს. 17:12. 2ნეშტ. 15:3. გოდ. 2:21.

+ 3მეფ. 18:19. 4მეფ. 19:23. იერ. 46:18.

+ ფსალმ. 96:5. ნაუმ. 1:5.

+ ამოს. 5:8.

+ იგავ. 15:3. ფსალმ. 65:7. იერ. 5:18,29.

+ ეს. 62:4,9. ეზეკ. 28:26.

აბდია
აბდია

1. 1

1
აბდიას წიგნი

ედომის დამცირება

1^1ხილვა აბდიასი. ასე ბრძანა უფალმა ედომზე – ხმა მოგვწვდა უფლისგან, მაცნეები დაეგზავნათ ხალხებს, „ადექით, გავიდეთ მათთან საბრძოლველად!

2აჰა, დაგამცირე ხალხთა შორის, აბუჩად ხარ აგდებული!

3შენმა მზვაობრობამ შეგაცდინა, კლდის ნაპრალებში დასახლებულხარ, მაღალზეა შენი სადგომი. გულში ამბობ: „ვინ ჩამომაგდებს ძირს?’

4არწივივით მაღლაც რომ აიჭრა, ვარსკვლავთა შორისაც რომ დაიბუდო, იქიდანაც ჩამოგაგდებ“, – ამბობს უფალი. – +

5„ქურდებიც რომ დაგცემოდნენ თავს, ღამის ყაჩაღები – ასე არ გაჩანაგდებოდი. მხოლოდ თავის სამყოფს მოიპარავდნენ ისინი. ყურძნის მკრეფავნიც რომ შემოგსეოდნენ, ორიოდე კუფხალი მათაც გადაურჩებოდათ.

6როგორ გაძარცულა ესავი, როგორ გაუხვეტიათ მისი საგანძურები!

7საზღვრამდე მიგრეკავენ შენი მოკავშირენი, გიმუხთლებენ და დაგძალავენ შენი მოზავენი, შენს პურზე გამოზრდილნი მახეს დაგიგებენ (გონიერება არ არის მასში). +

8განა ეს იმავე დღეს მოხდება, – ამბობს უფალი, – როცა ბრძენკაცებს მოვსპობ ედომში და გონიერებას – ესავის მთაზე? +

9შედრკებიან შენი ვაჟკაცები, თემანო, რადგან ამოვარდება კაცის სახსენებელი ესავის მთაზე ხოცვა-ჟლეტის შემდეგ. +

ედომის დიდი ცოდვა

10იმის გამო, რომ უსამართლოდ ექცეოდი შენს ძმას, იაკობს, სირცხვილი დაგფარავს და სამუდამოდ გადაშენდები.

11იმ დღეს, როცა მის წინაშე იდექი, როცა ურჯულოებმა ტყვედ წაასხეს მისი ერი, როცა უცხო თესლი შემოვიდა მის კარიბჭეში და წილი ჰყარა იერუსალიმზე – შენც ერთი იმათგანი იყავი!

12არ უნდა გეცქირა შენი ძმის დღისთვის, მისი შავი დღისთვის; არ უნდა გეხარა იუდაელებზე მათი დაღუპვის დღეს, ჭირის დღეს არ უნდა გეტრაბახა.

13არ უნდა შესულიყავი ჩემი ერის კარიბჭეში მისი დაღუპვის დღეს. არ უნდა გეცქირა მისი დაღუპვის დღეს, ხელი არ უნდა გეხლო მისი ქონებისათვის მისი დაღუპვის დღეს.

14არ უნდა მდგარიყავი გზაჯვარედინზე მისი ლტოლვილების გასაწყვეტად, არ უნდა გაგეცა მისი ნატამალი ჭირის დღეს.

ედომი უფლის დღეს

15რადგან ახლოა უფლის დღე ყველა ხალხისათვის, როგორც იქცეოდი, ისე მოგექცევიან, სამაგიერო მოგეზღვება.

16როგორც თქვენ გისვამთ ჩემს წმიდა მთაზე, ისევე შესვამს ყოველი ხალხი გამუდმებით; შესვამს და ამოხვრეპს, თითქოს არც არაფერი ყოფილიყოს.

ედომის ხსნა სიონის მთაზე

17სიონის მთაზე მოვა ნატამალი და წმიდა იქნება იგი. თავის სამკვიდრებელს დაიმკვიდრებს იაკობის სახლი.

18იაკობის სახლი ცეცხლი იქნება და იოსების სახლი – ალი, ხოლო ესავის სახლი – ნამჯა. მოედება და შთანთქავს მას. ვერავინ გადარჩება ესავის სახლიდან, რადგან უფალმა ბრძანა.

19სამხრეთი დაიმკვიდრებს ესავის მთას და ბარი – ფილისტიმელთა ქვეყანას. დაიმკვიდრებენ ეფრემის მხარეს და სამარიის მხარეს, ბენიამინი კი – გილყადს.

20ისრაელიანთა განთესილი ერი ცარფათამდე დაიმკვიდრებს ქანაანს, სეფარადში განთესილი იერუსალიმი სამხრეთის ქალაქებს დაიმკვიდრებს. +

21ავლენ გამარჯვებულნი სიონის მთაზე ესავის მთის განსაკითხავად და უფლისა იქნება სამეფო. +

+ იერ. 49:16. ამოს. 9:2.

+ ფსალმ. 40:10. დან. 11:27.

+ ეს. 29:14. იერ. 49:7. 1კორ. 1:19.

+ იერ. 49:7.

+ 3მეფ. 17:9.

+ ფსალმ. 109:6. მიქ. 4:7. იოან. 16:8.

იონა
იონა

1. 1

2. 2

3. 3

4. 4

1
იონას წიგნი

იონას მოხმობა

1^1იყო უფლის სიტყვა იონაზე, ამითაის ძეზე: +

2„ადექი, წადი ნინევეში, დიდ ქალაქში, და ამცნე, რომ მომწვდა მისი ბოროტების ამბავი.“ +

იონას გაქცევა

3ადგა იონა, რომ თარშიშში გაქცეულიყო უფლის პირისაგან. ჩავიდა იაფოში, მონახა თარშიშს მიმავალი ხომალდი, გადაიხადა საფასური, ჩაჯდა შიგ და მათთან ერთად გაემგზავრა თარშიშისკენ, რომ უფლის პირისგან გადახვეწილიყო.

4ამოაგდო უფალმა ძლიერი ქარი ზღვაზე. დიდმა ქარიშხალმა ააბობოქრა ზღვა; ცოტაც და, უნდა დალეწილიყო ხომალდი. +

5შეშინდნენ მეზღვაურები, ყველამ თავ-თავის ღმერთს შეჰღაღადა. ზღვაში გადაყარეს, რაც რამ საქონელი ჰქონდათ ხომალდზე, რომ შეემსუბუქებინათ იგი. იონა კი ხომალდის ბანქვეშ ჩასულიყო, იწვა და ეძინა. +

6მივიდა მასთან ხომალდის უფროსი და უთხრა: „რას დაგიძინია? ადექი, შენც შეჰღაღადე შენს ღმერთს, ვინ იცის, შეგვიწყალოს ღმერთმა და არ დავიღუპოთ.“

7თქვა ერთმანეთში ხალხმა: „მოდით, წილი ვყაროთ და გავიგოთ, ვის გამო ჩავცვივდით ამ განსაცდელში.“ ყარეს წილი და წილი იონას შეხვდა.

8ჰკითხეს: „გვითხარი, ვის გამო ჩავცვივდით ამ განსაცდელში; რა ხელობის კაცი ხარ, საიდან მოდიხარ, სადაური ხარ, რა რჯულისა?“

9მიუგო: „ებრაელი ვარ, მოშიში უფლისა, ცათა ღმერთისა, რომელმაც ზღვა და ხმელეთი შექმნა.“ +

10დიდად შეეშინდათ ამ კაცებს, უთხრეს: ეს რა ჩაგიდენიაო? როცა გაიგეს, რომ უფლის პირისგან იყო გაქცეული; რადგან თვითონ გამოუტყდათ.

11რადგან ზღვა კვლავინდებურად ღელავდა, ჰკითხეს: „რა უნდა გიყოთ, რომ ზღვა დაგვიწყნარდეს?“

იონას გადაგდება აღელვებულ ზღვაში

12მიუგო: „ამიღეთ, გადამაგდეთ ზღვაში და ზღვა დაგიწყნარდებათ, რადგან ვიცი, ეს დიდი ქარიშხალი ჩემს გამო დაგატყდათ თავს.“

13მოუსვეს ნიჩბები, რომ ხმელეთს მისდგომოდნენ, მაგრამ ვერაფერს გახდნენ, რადგან ზღვა კიდევ უფრო აუბობოქრდათ.

14მაშინ შეჰღაღადეს უფალს და უთხრეს: „ჰე, უფალო, ნუ დაგვღუპავ ამ კაცის გამო, მაგრამ ნურც მართალ სისხლს მოგვკითხავ. რადგან ისე მოაწყვე, უფალო, როგორც გინდოდა.“

15აიღეს და ზღვაში გადააგდეს იონა და ზღვამ შეწყვიტა ღელვა. +

16დიდად შეეშინდათ ამ კაცებს უფლისა; მსხვერპლი შესწირეს და აღთქმები დაუდეს.

2

იონას ლოცვა

2^1მოავლინა უფალმა დიდი თევზი და შთაანთქმევინა იონა. სამი დღე და სამი ღამე დაჰყო იონამ თევზის სტომაქში. +

2ლოცვა აღუვლინა იონამ უფალს, თავის ღმერთს, თევზის სტომაქიდან.

3თქვა: „ჭირში მყოფმა შევღაღადე უფალს და მან ხმა გამცა. შავეთის მუცლიდან შველა ვითხოვე და შენ

4როცა ღურღუმელში, ზღვის გულში, ჩამაქანე, როცა მორევმა ჩამითრია, თავზე შენი ტალღა და ღვარი გადამდიოდა +

5ვთქვი: ‘გაგდებული ვარ შენი პირისგან, ნუთუ ოდესმე მეღირსება შენი წმიდა ტაძრის ხილვა?’

6ყელამდე მომწვდა წყალი, უფსკრულმა მომიცვა, თავზე ლელი შემომეწნა,

7მთების ფესვებამდე ჩავედი, მიწა სამუდამოდ ჩაირაზა ჩემს უკან, მაგრამ შენ ჯოჯოხეთს გამოსტაცე ჩემი სიცოცხლე,

8როცა სულს ვღაფავდი, ვახსენე უფალი და ჩემმა ვედრებამ შენამდე შეაღწია შენს წმიდა ტაძარში.

9ამაოებათა მსახურნი ვერ ეღირსებიან წყალობას!

10მე კი მსხვერპლს შემოგწირავ სამადლობელი სიტყვებით; შევასრულებ, რაც აღთქმული მაქვს. უფლისგან არის ხსნა!“

11უბრძანა უფალმა თევზს და მან ხმელეთზე გადმოანთხია იონა. +

3

იონას სინანული და მწყალობელი ქადაგება ნინევეში

3^1იყო მეორედ უფლის სიტყვა იონაზე.

2„ადექი, წადი ნინევეში, დიდ ქალაქში, და იქადაგე საქადაგებელი, რასაც მე გეტყვი.“

3ადგა იონა და წავიდა ნინევეში, როგორც უფალმა უბრძანა. დიდი ქალაქი იყო ღვთის წინაშე ნინევე, სამი დღის სავალი. +

4იარა იონამ ერთ დღეს ქალაქში, ქადაგებდა და ამბობდა: „კიდევ ორმოცი დღე და დაიქცევა ნინევე.“

5იწამეს ნინეველებმა ღმერთი, გამოაცხადეს მარხვა და დიდიანპატარიანად ჯვალოთი შეიმოსნენ. +

6შეიტყო ეს ამბავი ნინევეს მეფემ, ტახტიდან ჩამოვიდა, შემოიძარცვა სამოსელი, ჯვალო ჩაიცვა და ნაცარში ჩაჯდა. +

7გამოაცხადებინა ნინევეში მეფისა და მისი კარისკაცების ბრძანება: „არც კაცმა, არც პირუტყვმა, ძროხამ თუ ცხვარმა, არ ჭამოს, არ მოძოვოს, არც წყალი დალიოს.

8ჯვალო ატაროს კაცმაც და პირუტყვმაც, მთელი ძალით შეჰღაღადონ ღმერთს, დააგდონ ბოროტების გზა და ყველა ავი საქმე, რაშიც კი ხელი აქვთ გარეული. +

9ვინ იცის, კიდევ შეინანოს ღმერთმა, დაუცხრეს რისხვა და აღარ დავიღუპოთ!“ +

10შეხედა ღმერთმა მათ საქციელს, რომ დააგდეს ბოროტების გზა და შეინანა ღმერთმა, ბოროტის ყოფას რომ უპირებდა მათ და აღარ უყო. +

4

ღმერთის ბრძნული მზრუნველობის სიმბოლოს ზრდა

4^1ძალზე განაწყენდა და გამწარდა იონა.

2ილოცა უფლის მიმართ და უთხრა: „ჰე, უფალო, განა ამას არ ვამბობდი, როცა ჯერ კიდევ ჩემს მიწაზე ვიყავი? თავიდანაც იმიტომ გავრბოდი თარშიშში, რომ ვიცოდი, მონანიე და ლმობიერი ღმერთი ხარ, რისხვაგვიანი და მრავალმოწყალე; ნანობ ხოლმე ბოროტისყოფას. +

3ახლა ბარემ ამომხადე სული, რადგან ამ სიცოცხლეს სიკვდილი მირჩევნია.“ +

4უთხრა უფალმა: „მაგრად გამწარდი?“

5გავიდა ქალაქიდან იონა და ქალაქის აღმოსავლეთით გაჩერდა; იქ ერთი ჩარდახი გაიკეთა, დაჯდა მის ქვეშ, ჩრდილში, და დაელოდა, რა მოუვიდოდა ქალაქს.

6მოავლინა უფალმა ღმერთმა აყირო და იგი იონას თავს ზემოთ აიზარდა, რომ დაეჩრდილებინა მისთვის და წყენა გაექარვებინა. დიდად გაახარა ამ აყირომ იონა.

7მოავლინა ღმერთმა მეორე დღეს, განთიადისას, მატლი, გამოაჭმევინა აყირო და გახმა იგი.

8მზე რომ ამოვიდა, მოავლინა ღმერთმა აღმოსავლეთის ცხელი ქარი; მზემ ისე დააცხუნა თავზე იონას, რომ ღონემიხდილმა სიკვდილი ინატრა, თქვა: „ამ სიცოცხლეს სიკვდილი მირჩევნია.“ +

9უთხრა ღმერთმა იონას: „მაგრად გამწარდი იმ აყიროს გამო?“ მიუგო: „მაგრად გავმწარდი, ლამის მოვკვდე.“

10უთხრა უფალმა: „შენ ერთი აყირო დაგენანა, თუმცა შენ არ დაგირგავს და არც გაგიზრდია. ერთი ღამის შვილი იყო და ერთ ღამეში გახმა.

11აბა, მე როგორ არ დამენანოს დიდი ქალაქი ნინევე, სადაც ასოცი ათასზე მეტი კაცია, ერთმანეთისგან რომ ვერ გაურჩევია მარჯვენა და მარცხენა, და სადაც უთვალავი პირუტყვია?“ +

+ 4მეფ. 14:25.

+ დაბ. 10:11. იონ. 3:3.

+ ფსალმ. 106:25.

+ 4მეფ. 17:29.

+ დაბ. 1:9.

+ მათ. 12:40; 14:32.

+ მათ. 12:40; 16:4. ლუკ. 11:29. 1კორ. 15:4.

+ ფსალმ. 41:8.

+ მათ. 12:40.

+ იონ. 1:2.

+ მათ. 12:41. ლუკ. 11:32.

+ ეზეკ. 26:16; 27:30. გამ. 33:4.

+ იერ. 18:11.

+ იოელ. 2:14.

+ იერ. 18:7-8; 26:19.

+ გამ. 34:6. ფსალმ. 85:5. იოელ. 2:13. ნაუმ. 1:3.

+ 3მეფ. 19:4. იობ. 3:20.

+ იაკ. 1:11. ფსალმ. 120:6. გამოცხ. 16:8.

+ დაბ. 18:26. ეზეკ. 18:23. ებრ. 5:13.

მიქა
მიქა

1. 1

2. 2

3. 3

4. 4

5. 5

6. 6

7. 7

1
მიქას წიგნი
ღმერთის მრისხანება

1^1უფლის სიტყვა, რომელიც იყო მორაშეთელ მიქას მიმართ იუდას მეფეების: იოთამის, ახაზის და იეხიზკიას დროს, და რომელიც იხილა სამარიისა და იერუსალიმის გამო. +

2ისმინეთ, ხალხებო, ყველამ! გაიგონოს მიწამ და მისმა სისავსემ! უფალი ღმერთი იყოს მოწმე თქვენს წინააღმდეგ, უფალი თავისი წმიდა ტაძრიდან. +

3რადგან, აჰა, უფალი გამოდის თავისი ადგილიდან, ჩამოდის და თელავს დედამიწის გორაკებს. +

4მთები დნებიან მის ქვეშ და ველები სკდებიან, როგორც ცვილი ცეცხლის წინაშე, როგორც ქარაფებიდან ვარდნილი წყალი. +

5იაკობის უკეთურების გამოა ეს ყველაფერი და ისრაელის სახლის ცოდვის გამო. რა არის იაკობის უკეთურება? სამარია ხომ არა? რა არის იუდას გორაკი? იერუსალიმი ხომ არა?

6ქვების გროვად ვაქცევ ტრამალზე სამარიას, ვაზის ჩასაყრელ ადგილად, ველად გადავყრი მის ქვებს და გავაშიშვლებ მის საძირკველს.

7ყველა მისი კერპი გაცამტვერდება, ყველა მისი ნამსხვერპლი ცეცხლში დაიწვება, და გავანადგურებ ყველა მის ქანდაკს, რადგან ბოზობის გასამრჯელოთი აგროვებდა მათ. ამიტომაც ბოზობის გასამრჯელოდ შეიქმნებიან.

8ამაზე ვგლოვობ და მოვთქვამ, ფეხშიშველი და ტიტველი დავდივარ, ტურასავით ვკივი და სირაქლემასავით ვკვნესი.

9რადგან უკურნებელია მისი ჭრილობები, რადგან მიადგა იუდას; და ჩემი ერის კარიბჭესაც – იერუსალიმს – უწია.

10ნუ ამცნობთ გათში, ტირილს ნუ გამართავთ! მტვერში გაგორდით ბეთ-ლეყაფრაში. +

11ჩაიარე შენთვის, შაფირელო, ვერ დააღწევს თავს ცაანანელი, ბეთ-ეცელში გლოვა არ გაგაჩერებთ.

12რადგან წუხს თავის დოვლათზე მაროთელი დიაცი, რადგან უბედურებამ ჩამოაღწია უფლისგან იერუსალიმის კარიბჭემდე.

13შეაბი ეტლში რაშები, ლაქიშელო (ის არის ცოდვის დასაბამი სიონის ასულისთვის), რადგან შენ გამოგაჩნდა ისრაელის შეცოდებანი!

14ამიტომ გაუგზავნი განტევების საჩუქარს მორეშეთ-გათს. აქზიბის სახლები გააცურებენ ისრაელის მეფეებს.

15ახალ პატრონს მოგიყვან, მარეშელო, ყადულამს მიაღწევს ისრაელის დიდება. +

16თმა გადაიპარსე, გადაიკრიჭე სანუკვარი შვილების გამო, სვავივით მოიტვლიპე, რადგან გადაასახლებენ შენგან.

2

უფალი აღიჭურვა ისრაელზე

2^1ვაი მათ, ვინაც ავსა და ბოროტს განიზრახავენ სარეცელზე მწოლნი, და რა ინათებს – განთიადზე – ისრულებენ მას, რადგან ძალა აქვთ ხელში! +

2მოუნდებათ ყანები და იტაცებენ, სახლები – და მიაქვთ; ავიწროებენ კაცსა და მის სახლს, ადამიანს და მის სამკვიდროს.

3ამიტომ ასე ამბობს უფალი: „აჰა, ბოროტს ვიზრახავ ამ მოდგმაზე, რომლისგანაც ვერ გაითავისუფლებთ კისრებს და გამართულად ვერ ივლით, რადგან ავი დროება იქნება.

4იმ დღეს შეთხზავენ თქვენზე იგავს, გაიმართება გლოვა და ითქმება: ‘გაძარცულნი ვართ! ჩემი ხალხის წილი სხვამ მიიკუთვნა! როგორ გამცილდა! ჩვენს დამატყვევართ დაუნაწილდა ჩვენი ყანები.’

5ამიტომ არ გეყოლება უფლის კრებულში წილისყრით მიწის გამზომელი.

6ნუ ქადაგებთ, მოქადაგენო! არ უქადაგოთ მათ, ვინც ვერ გაექცევა სირცხვილს.

7ნათქვამია, იაკობის სახლო: ‘განა სულმოკლეა უფალი? ასეთია მისი საქმეები?’ განა კეთილი არ მოაქვს ჩემს სიტყვებს იმათთვის, ვინც წრფელად იქცევა? +

8ადრიდანვე მტრად აღდგა ჩემი ხალხი – ადრევე ხდიდით ტანისამოსს არხეინად მომავალთ, ბრძოლიდან დაბრუნებულთ.

9ჩემი ერის ქალებს მათი სანუკვარი სახლებიდან ერეკებით. მათ ბავშვებს სამუდამოდ ართმევთ ჩემს დიდებას.

10ადექით და წადით, არ არის აქ განსასვენებელი ადგილი. უწმიდურების გამო გაიტანჯება და მწარე იქნება სატანჯველი. +

11ოჰ, ერთი მოიტყუებოდეს ქარისა და სიცრუის მადევარი კაცი: მე გიქადაგებთ ღვინოზე და თაფლუჭზეო! ის იქნებოდა ამ ხალხის ქადაგი.

აღთქმა ნეშტებს

12მთლიანად შეგკრებ, იაკობ, თავს მოვუყრი ისრაელის ნატამალს; ერთად დავსხამ, როგორც ცხვარს ფარეხში; როგორც ფარა თავის სადგომში, ისე ახმაურდება კაცთა სიმრავლისგან. +

13მათ წინ აივლის კედლის მნგრეველი, გაანგრევენ და გაივლიან კარიბჭეში, და უკანვე გამოვლენ. ჩაივლის მათ წინ მათი მეფე და უფალი – მათ სათავეში.“ +

3

მომავალი სასამართლო წინამძღვრებზე

3^1და ვთქვი მე: „ისმინეთ, იაკობის მთავარნო და ისრაელის სახლის მსაჯულნო! განა არა ხამს თქვენთვის სამართლის ცოდნა?

2სიკეთის მოძულენი და ბოროტების მოყვარულნი ხართ; ტყავს აძრობთ ჩემს ხალხს და ძვლებიდან ხორცს აგლეჯთ.

3როცა ჭამენ ჩემი ხალხის ხორცს, ტყავს ხდიან, მათ ძვლებს ამტვრევენ და აქუცმაცებენ, როგორც ქოთანში, და ხორცს, როგორც ქვაბში ჩასაყრელად.“

4მაშინ შეჰღაღადებენ უფალს, ის კი ხმას არ სცემს მათ. თავის სახეს უმალავს იმ დროს, როცა ბოროტებას სჩადიან. +

5ასე ამბობს უფალი წინასწარმეტყველებზე, რომლებიც გზა-კვალს ურევენ ჩემს ხალხს. მშვიდობას რომ ქადაგებენ და კბილებით კი რაღაცას ჯიჯგნიან. თუ ვინმემ რამე არ ჩაუდო პირში, ომს უცხადებენ.

6ამიტომ დაგიდგებათ ღამე ხილვების გარეშე და სიბნელე – მისნობის გარეშე. მზე ჩაესვენება წინასწარმეტყველთა თავზე და დღე დაუბნელდებათ.

7გაწბილდებიან მისნები, შერცხვებიან მკითხავები და პირს მოკუმავენ ყველანი, რადგან პასუხს არ გაიღებს ღმერთი.

8მე კი აღვსილი ვარ ძალით, უფლის სულით, სიმართლითა და სიმტკიცით, რომ გამოვუცხადო იაკობს მისი დანაშაული და ისრაელს – მისი ცოდვა.

9ისმინეთ ეს, იაკობის სახლის მთავარნო და ისრაელის სახლის განმგებელნო, რომელთაც შეგიძულებიათ სამართალი და ყოველივე წრფელი გაგიმრუდებიათ. +

10სისხლით რომ აშენებთ სიონს და უსამართლობით – იერუსალიმს. +

11მისი მთავრები ქრთამით სჯიან სამართალს და მისი მღვდლები გასამრჯელოს ართმევენ დამოძღვრაში, მისი წინასწარმეტყველნი ვერცხლზე მისნობენ, უფალს ემყარებიან, ამბობენ: „განა ჩვენს შორის არ არის უფალი? უბედურება არ გვეწვევაო.“

12ამიტომ შენს გამო ყანად გადაიხვნება სიონი და იერუსალიმი ნანგრევებად იქცევა, ტაძრის მთა კი – ტყიან ბორცვად.

4

მომავალი მესიის სამეფო

4^1უკანასკნელ დღეებში იქნება, რომ მთების თავში დამყარდება უფლის სახლის მთა, გორაკებზე მაღლა აღიმართება და მისკენ დაიწყებენ დენას ხალხები.

2მოვლენ უამრავი ხალხები და იტყვიან: „წამო, ავიდეთ უფლის მთაზე და იაკობის ღვთის ტაძარში, რომ გვასწავლოს თავისი გზები და ვიაროთ მისი ბილიკებით.“ რადგან სიონიდან გამოდის რჯული და იერუსალიმიდან – უფლის სიტყვა.

3გაიკითხავს სამართალს უამრავ ხალხებს შორის და მსჯავრს დასდებს ძლიერ ხალხებს შორეთამდე. თავიანთ მახვილებს სახნისებად გამოჭედავენ და შუბისწვერებს – ნამგლებად. ხალხი ხალხის წინააღმდეგ აღარ აღმართავს მახვილს და ომს აღარასოდეს ისწავლიან. +

4ყველა თავისი ვაზის და ლეღვის ქვეშ იჯდება და არავინ იქნება დამაფრთხობელი, რადგან ცაბაოთ უფლის ბაგე ლაპარაკობს ამას.

5რაკი ყოველი ხალხი თავისი ღმერთის სახელით დადის, ჩვენც ვივლით უფლის, ჩვენი ღმერთის სახელით უკუნითი უკუნისამდე.

6„იმ დღეს, – ამბობს უფალი, – შევკრებ კოჭლებს და თავს მოვუყრი განდევნილთ, რომელნიც მე გავაუბედურე.

7ნატამალად დავტოვებ კოჭლებს და ძლიერ ხალხად გავხდი მოკვეთილებს. უფალი იქნება მათი მეფე სიონის მთაზე უკუნისამდე.

8შენ კი, ფარეხის გოდოლო, გორაკო სიონის ასულისა! შენამდე მოვა, დაგიბრუნდება წინანდელი ხელმწიფება, მეუფება დაუბრუნდება იერუსალიმის ასულს.

9ახლა რად გაჰყვირი? მეფე არ არის შენში? იქნებ დაგეღუპა მრჩეველი, რომ კრუნჩხვა დაგმართნია მშობიარესავით?

10იტანჯე და იკვნესე, სიონის ასულო, მშობიარესავით, რადგან ახლა გახვალ ქალაქიდან და ველზე იცხოვრებ. ბაბილონამდე ივლი და იქ გადარჩები, იქ გამოგისყიდის უფალი, მტრების ხელიდან გამოგიხსნის. +

11ახლა კი უამრავი ხალხი გყავს შემოსეული და ამბობენ: ‘წაიბილწოს და ჭვრეტდეს სიონს ჩვენი თვალი.’

12მათ არ უწყიან უფლის ზრახვანი და ვერ ხვდებიან მის განაჩენს, რომ ძნებივით დაახვავა ისინი კალოზე. +

13მიდექი და ლეწე, სიონის ასულო, რადგან რკინის რქებს დაგადგამ და სპილენძის ჩლიქებს გაგიკეთებ, რომ გააცამტვერო უამრავი ხალხები და შესწირო უფალს მათი მონახვეჭი და მათი დოვლათი – მთელი ქვეყნიერების უფალს.

14ახლა კი დაირაზმე, რაზმეულთა ასულო, ალყა შემოგვარტყი. კვერთხს შემოჰკრავენ სახეში ისრაელის მსაჯულს.

5

მეფის დაბადება

5^1შენ კი, ეფრათას ბეთლემო, უმცირესი ხარ იუდას ათასეულთა შორის, მაგრამ შენგან გამომივა ხელმწიფე ისრაელში, და დასაწყისიდან იქნება მისი წარმოშობა, საუკუნო დღეებიდან.“

2ამიტომ მიუშვეს მათ იმ დრომდე, ვიდრე არ შობს ის, რომელმაც უნდა შობოს. დანარჩენი ძმებიც დაბრუნდებიან ისრაელის ძეებთან.

მომავალი ღმერთის სამეფო

3დადგება და დამწყემსავს უფლის ძალით, უფლის, თავისი ღმერთის, სახელის სიდიადით, და მობრუნდებიან, რადგან ამიერიდან იდიდებს ის ქვეყნის კიდემდე.

4და ის იქნება, მშვიდობას რომ მოიტანს. როცა აშური მოვა ჩვენს ქვეყანაში, და როცა ფეხს დაადგამს ჩვენს დარბაზებში; მაშინ აღვძრავ მის წინააღმდეგ შვიდ მწყემსს და რვა ცხებულს.

5დამწყემსავენ აშურის ქვეყანას მახვილით და ნიმროდის ქვეყანას მის კართან, და იხსნის აშურისაგან, როცა ის მოვა ჩვენს ქვეყანაში და, როცა ჩვენს საზღვრებში შემოდგამს ფეხს.

6და იქნება იაკობის ნატამალი უამრავ ხალხთა შორის, როგორც უფლის ცვარი, როგორც შხაპუნა წვიმა ბალახზე. აღარ ექნება კაცის იმედი, და აღარ დაენდობა ადამიანებს.

7და იქნება იაკობის ნატამალი ხალხებში, უამრავ ერებს შორის, როგორც ლომი ტყის ცხოველთა შორის, ლომის ბოკვერივით ცხვრის ფარაში – თუ ჩაიარა, თელავს და გლეჯს და არავინაა მხსნელი.

8აღიმართება შენი ხელი შენს მტრებზე და წარიხოცება ყველა შენი მოწინააღმდეგე.

9„მაშინ იქნება, – ამბობს უფალი, – რომ გაგიწყვეტ ცხენებს ქვეყანაში და ეტლებს გაგინადგურებ.

10გავანადგურებ ქალაქებს შენს ქვეყანაში და დავაქცევ ყველა შენს ციხე-სიმაგრეს.

11ხელიდან გამოგგლეჯ ჯადოქრებს და აღარ გეყოლება მჩხიბავები.

12შეგიმუსრავ კერპებს და სათაყვანო სვეტებს, და აღარ დაუწყებ თაყვანისცემას შენსავე ნახელავს.

13ამოვძირკვავ შენს აშერებს შენი გარემოდან, და დავაქცევ შენს ქალაქებს.

14რისხვითა და გულისწყრომით მოვახდენ შურისგებას ხალხებზე, რომელთაც არ ინდომეს მოსმენა.“

6
უთანხმოება ღმერთსა და ხალხს შორის

6^1ისმინეთ, რას ამბობს უფალი: „აღდექ, დავა გაუმართე მთებს და ასმინე შენი ხმა გორაკებს!

2ისმინეთ, მთებო, უფლის დავა, და თქვენც, დედამიწის მყარო საფუძვლებო, რადგან დავა აქვს უფალს თავის ერთან და უჩივის ისრაელს.

3ჩემო ერო, რა გაგიკეთე, და რითი დაგაღონე? გამეცი პასუხი.

4ხომ გამოგიყვანე ეგვიპტის ქვეყნიდან და მონობის სახლიდან გამოგისყიდე; წინ წაგიმძღვარე მოსე, აარონი და მირიამი.

5ჩემო ერო, გაიხსენე, რას განიზრახავდა ბალაკი – მოაბის მეფე, და რა პასუხს სცემდა მას ბილყამ ბეყორის ძე, შიტიმიდან გილგალამდე, რათა გცოდნოდა უფლის წყალობანი.“ +

6რით წარვდგე უფალთან და თაყვანივცე მაღალ ღმერთსო? სრულადდასაწველებით, წელგამოვლილი ხბორებით ხომ არ წარვდგეო? +

7ეამება კი უფალს ათასი ვერძი, ზეთის ათიათასი მდინარეო? ხომ არ მივცე ჩემი პირმშო ჩემი დანაშაულის წილ, ნაყოფი ჩემი წიაღისა ჩემი საკუთარი ცოდვის წილ?

8ხომ გეუწყა შენ, ადამიანო, რა არის სიკეთე, და რას ითხოვს შენგან უფალი? მხოლოდ სამართლის ქმნას, და წყალობის სიყვარულს; მოწიწებით სიარულს უფლის წინაშე. +

9უფლის ხმა მოუწოდებს ქალაქს და, ვინც ნაცადია, შეეშინდება შენი სახელის: „გაუგონეთ კვერთხს და მის დამდგენელს.

10თუ არის კიდევ უკეთურის სახლში უკეთური განძი და დამცრობილი საწყაო, დაწყევლილი? +

11როგორ გავამართლო უკეთური სასწორი და ქისა – მატყუარა საწონით? +

12რადგან ქალაქის მდიდრები აივსნენ დატაცებულით. მისი მცხოვრებნი ტყუილებს ლაპარაკობენ, და ცრუა მათი ენა მათ პირში.

13და მეც სასტიკად დაგცხებ, გაგატიალებ შენი ცოდვების გამო. +

14შეჭამ და ვერ ვაძღები, შიმშილი გექნება მუცელში. გადამალავ, მაგრამ ვერ შეინარჩუნებ – მახვილს მივცემ.

15დათესავ და ვერ მოიმკი, ზეთს გამოხდი და ვერ იცხებ, ღვინოს დაწურავ და ვერ შესვამ. +

16მოქმედებს თქვენში ყომრის წესები და ყოველი საქმე – ახაბის სახლისა; მისდევთ მათ თათბირს, რომ გაგატიალოთ და სასაცილოდ გავხადო მისი მცხოვრებნი, და ჩემი ერის სირცხვილი იტვირთოთ.“ +

7

ღმერთის წყალობის აღთქმა

7^1ვაგლახ, რომ ნარჩენი ხილის შემგროვებელს და ყურძნის მომმცვრეველს დავემსგავსე! ერთი მტევანიც არ შერჩენია საჭმელად, პირველმოწეულ ხილს ნატრობს ჩემი სული.

2გადაშენდა ღვთისნიერი ქვეყანაზე და აღარავინ არის წრფელი კაცთა შორის; ყველანი სისხლის დასაღვრელად ჩასაფრებულან, ერთმანეთზე ნადირობენ სათხევლით; +

3გაწაფულია მათი ხელები ბოროტის ქმნაში; მთავარი და მსაჯული გასამრჯელოს მოითხოვენ; დიდებული სიხარბეს იჩენს და სამართალს ამრუდებს;

4უკეთესი მათ შორის ნარ-ეკალსა ჰგავს, წრფელი კი ძეძვზე უარესია. დადგება შენი მოთვალყურის დღე, შენი მონახულების დღე, მაშინ შეშფოთდებიან ისინი.

5ნუ ერწმუნები ახლობელს, ნუ ენდობი მეგობარს, შენს გვერდით მწოლისგან დაიცავი შენს ბაგეთა კარი –

6რადგან შვილი არცხვენს მამას, ქალიშვილი თავის დედას ეურჩება, რძალი – თავის დედამთილს. კაცის მტრები არიან მისი შინაურები. +

ნატამალის ხმა უკანასკნელ დღეებში

7მე კი უფალს შევცქერი, ვესავ ჩემი ხსნის ღმერთს. შემიწყნარებს ჩემი ღმერთი.

8ნუ ხარობ ჩემზე, ჩემო მტერო! თუმც დაცემული ვარ, აღვდგები; თუმც ბნელში ვზივარ, უფალია ჩემი ნათელი!

9დავითმენ უფლის რისხვას, (რადგან ცოდვილი ვარ მის წინაშე), ვიდრე ჩემს საქმეს არ გაიკითხავს და არ გადამიწყვეტს თავის სამართალს. ნათელში გამიყვანს და მე ვიხილავ მის სიკეთეს.

10დაინახავს ამას ჩემი მტერი და სირცხვილი შეიპყრობს, რომ მეუბნებოდა, სად არის უფალი, შენი ღმერთიო? მაშინ იხილავენ მას ჩემი თვალები, როცა ქუჩის ტალახივით სათელავი გახდება.

11შენი კედლების აშენების დღე შენი რჯულის გავრცელების დღე იქნება. +

12იმ დღეს შენამდეც მოვლენ აშურიდან და ეგვიპტის ქალაქებიდან; ეგვიპტიდან ევფრატამდე, ზღვიდან ზღვამდე და მთიდან მთამდე. +

13გაუდაბურდება ქვეყანა მის მკვიდრთა მიზეზით, მათ ნამოქმედართა ნაყოფების მიზეზით.

14დამწყესე შენი კვერთხით შენი ერი, შენი სამკვიდროს ფარა, ტყეში მარტოდმარტო რომ ცხოვრობს, ქარმელს შორის! იბალახოს ბაშანში და გილყადში ძველებურად!

15გაჩვენებ სასწაულებს, როგორც იმ დღეებში გაჩვენე, როცა ეგვიპტის ქვეყნიდან გამოდიოდი. +

16დაინახავენ ხალხები და შერცხვებათ თავიანთი ძლიერებისა; ხელს პირზე მიიდებენ და სასმენელნი დაუყრუვდებათ;

17მტვერს დაუწყებენ ლოკვას გველივით, ქვეწარმავალივით; აკანკალდებიან თავიანთ ციხე-კოშკებში; შიშის ზარი ექნებათ უფლის, ჩვენი ღვთისა, და შენიც შეეშინდებათ. +

18რომელ ღმერთს მოუთმენია შენს გარდა უკეთურება და უპატიებია ცოდვა თავისი სამკვიდროს ნატამალისთვის? ის არ მრისხანებს სამუდამოდ, რადგან წყალობის მოყვარულია. +

19კვლავ შეგვიბრალებს ჩვენ; დათრგუნავს ჩვენს უკეთურებებს. ზღვის უფსკრულებში მოისვრის ყოველ მათ ცოდვას.

20დაუდასტურებ იაკობს გამტანობას და აბრაამს – სიყვარულს, რომელიც ჩვენს მამებს შეჰფიცე ძველთაგანვე.

+ იერ. 26:18.

+ რჯლ. 32:1. ეს. 1:2.

+ ეს. 26:21.

+ ფსალმ. 96:5.

+ 2მეფ. 1:20. იერ. 6:26.

+ იესო. 15:35.

+ ეს. 29:20. ფსალმ. 35:5. მათ. 27:1.

+ ფსალმ. 118:72.

+ ეზეკ. 11:7. ლევ. 18:24.

+ ოს. 11:1. ეზეკ. 36:37-38. იოან. 10:16.

+ ეზეკ. 37:22. ლუკ. 24:26. ებრ. 2:10.

+ ფსალმ. 65:18. ეს. 1:16. იერ. 11:11.

+ ეს. 5:20.

+ იერ. 22:13.

+ ფსალმ. 2:6. იოან. 6:8. ეს. 2:4.

+ 4მეფ. 19:3. ფსალმ. 47:7. ეს. 59:20.

+ ეს. 11:12; 55:8.

+ რიცხ. 22:6; 23:7-8.

+ ოს. 6:6.

+ რჯლ. 10:12. ოს. 6:6.

+ მიქ. 2:2.

+ ლევ. 19:36. იგავ. 11:1.

+ ეზეკ. 12:20.

+ რჯლ. 28:38-39. იერ. 2:13. ანგ. 1:6. სოფ. 1:13.

+ 3მეფ. 16:19-20,30.

+ ეს. 57:1.

+ მათ. 10:21.

+ ამოს. 9:11.

+ ეს. 19:23.

+ გამ. 12:37.

+ ფსალმ. 71:9. ეს. 49:23. ოს. 3:5.

+ გამ. 34:6-7. ეს. 54:7-8. იერ. 31:34; 33:8. გოდ. 3:22. საქმე. 10:43.

ნაუმი
ნაუმი

1. 1

2. 2

3. 3

1
ნაუმის წიგნი

უფალი – წმიდაა

1^1ნინევეს განაჩენი. ელკოშელი ნაუმის ხილვის წიგნი.

2იჭვიანი და შურისმგებელი ღმერთია უფალი. შურისმგებელია უფალი და რისხვიანი. შურს მიაგებს უფალი თავის მოწინააღმდეგეთ და ჯავრს არ შეარჩენს თავის მტრებს. +

3სულგრძელია უფალი და დიდძალოვანი, დაუსჯელს არავის გაუშვებს. გრიგალშია უფალი და ქარბორბალშია მისი სავალი. ღრუბელი მის ფერხთა მტვერია. +

4დაემუქრება ზღვას და ამოაშრობს, და დაშრეტს ყველა მდინარეს. გადახმება ბაშანი და ქარმელი, დაჭკნება ლიბანის ყვავილი.

5მის ქვეშ იდრიკებიან მთები და ლღვებიან ბორცვები. წამოიმართება მის წინაშე დედამიწა, სამყარო და ყოველი მისი მკვიდრი. +

6ვინ გაუძლებს მის წყრომას? ვინ აიტანს მის მძვინვარებას? ცეცხლად იღვრება მისი რისხვა, კლდეები ირღვევიან მისგან. +

7კეთილია უფალი – ციხე-სიმაგრე გასაჭირში, და სცნობს მათ, ვინც მას ესავენ. +

8მოვარდნილი ღვართქაფივით წალეკავს მის ადგილს, და თავის მტრებს ჩარეკავს წყვდიადში.

9რა განუზრახეთ უფალს? ბოლოს მოუღებს ყველაფერს და ვეღარ აღდგება მტერი.

10რადგან ეკალ-ბარდებივით ჩახლართულნი და მომთვრალეთა მსგავსად დამთვრალნი ერთიანად გადაიბუგებიან ხმელ ჩალასავით.

11შენგან გამოვიდა უფლის წინააღმდეგ ავისმზრახველი, ბელიარის მრჩეველი.

12ასე თქვა უფალმა: „თუნდაც ჯანით სავსენი იყვნენ და უამრავნიც, მაინც გაწყდებიან, გადაშენდებიან. ხომ გაგტანჯე, მაგრამ მეტად აღარ გაგტანჯავ.

13„ახლა კი დავლეწავ მის უღელს, ქედზე რომ გადგას, და დავწყვეტ შენს ბორკილებს.“

14ასე ბრძანა შენზე უფალმა: „აღარ მოშენდება შენი სახელი. გავაქრობ კერპსა და ქანდაკს შენი ღმერთის სახლიდან. საფლავს გაგიმზადებ, რადგან არარაობა ხარ.“

2

მომავლის ხარება

2^1აჰა, გაისმა მთებზე მახარობლის ფეხის ხმა მშვიდობის მაცნედ! გამართე დღესასწაულები, იუდა, აღთქმები შეასრულე, რადგან აღარ დაგეცემა თავს ბელიარი, საბოლოოდ განადგურდა.

2შემართულია შენს თავზე ურო, დაიცავი ციხე-სიმაგრე, გზისკენ იყურე, წელი გაიმაგრე, ძალა მოიკრიბე!

3რადგან დააბრუნა უფალმა იაკობის დიდება, როგორც დიდება ისრაელისა! რადგან გაძარცული ჰყავდათ ისინი მძარცველებს, აჩანაგებდნენ მათ ვენახებს.

4წითლად შეიღება გმირთა ფარები, მეწამული მოსავთ მეომრებს; ცეცხლებს აკვესებს ეტლების ფოლადი, როცა მზადაა საბრძოლველად, და ირხევიან კვიპაროსის შუბები.

5დაქრიან ქუჩებში ეტლები, მოედნებზე დაგრიალებენ, ჩირაღდნის ალივით ლაპლაპებენ, ელვასავით ელავენ.

6გაიხსენებს თავის ძლიერებს, მაგრამ სრბოლისას წაიფორხილებენ, მიაწყდებიან კედლებს და საფარს მოაწყობენ.

7გაიღება მდინარეთა ჭიშკრები და აირ-დაირევა სასახლე.

8გადაწყდა: გაშიშვლდება, გაიტაცებენ! მისი მხევლები მტრედის ხმაზე მოთქვამენ, გულში ხელს იცემენ.

9წყლისგან დაიცალა, ნინევე – წყალსატევი, ისინი კი გარბიან. „დადექით! დადექით!“ მაგრამ არავინ ბრუნდება უკან.

10დაიტაცეთ ოქრო! დაიტაცეთ ვერცხლი! არ დაილევა მდიდრული ნახელავი – ძვირფასი ნივთები.

11გატიალდა, გაოხრდა, გაპარტახდა! დადნა გული და კანკალებს მუხლები, მოწყდათ წელი, ფერი წაუვიდათ.

12სად არის ლომთა ბუნაგი და – ბოკვერთა სანავარდო, სადაც დადიოდნენ ხვადი, ძუ ლომი და მათი ლეკვი, და არ იყო დამაფრთხობელი?

13ლომი გლეჯს თავისი ლეკვებისთვის, და აღრჩობს თავისი ძუსთვის, ნატაცებით ავსებს ბუნაგს და გამოქვაბულს – დაგლეჯილი ნადავლით.

14„აჰა, მითქვამს შენთვის,“ – ამბობს ცაბაოთ უფალი, – „ცეცხლში დავწვავ შენს ეტლს, მახვილი შეჭამს შენს ბოკვრებს. შენს მტაცებლობას აღვკვეთავ ქვეყანაზე და აღარ გაისმება მოციქულთა ხმა.“ +

3
რასაც დასთეს – იმას მოიმკი

3^1ვაი, სისხლიან ქალაქს! სიცრუით არის გატენილი, სავსეა ძალადობით და არ ეშვება მტაცებლობას.

2შოლტის ხმა და ბორბლების გრიალი, ცხენების ჭიხვინი და ეტლების დგანდგარი.

3მხედართა კვეთება და მახვილთა კვესება, შუბების ელვა; უამრავ დახოცილ გვამების გროვა! არ დაილია ცხედრები, ფორთხილობენ მათ ცხედრებზე.

4ბოზი დიაცის უზომო ბოზობის გამოა, მომხიბვლელისა და ჯადოქრისა, რომელიც თავის ბოზობით ჰყიდის ხალხებს და ჯადოქრობით – ტომებს. +

5„აჰა, მე შენ, – ამბობს რომ ხალხებს დავანახო შენი სიშიშვლე, სამეფოებს – შენი უტიფრობა. +

6მოგაყრი ნაგავს, წაგბილწავ და სასეიროდ გაგხდი.

7ვინც კი შეგხედავს, გაგეცლება და იტყვის: ‘გაძარცვულია ნინევე,’ ვის დაენანება იგი? ვინ მოგიძებნო ნუგეშისმცემელი?“

8რითი ჯობიხარ ნო-ამონს, მდინარეთა შორის რომ ცხოვრობდა და წყლები ევლებოდა გარშემო? რომლის დოვლათი ზღვა იყო და ზღვისგანვე იყო მისი კედელი?

9ქუშის ქვეყანა გამაგრებდა და უსაზღვრო ეგვიპტე, ფუტი და ლუბიელნი გიჭერდნენ მხარს. +

10ისიც გადაასახლეს, ტყვედ წაიყვანეს, მის ბავშვებსაც თავები დაუჭეჭყეს გზაჯვარედინებზე; მის დიდებულებზე წილს იყრიდნენ და წარჩინებულებს ბორკილებს ადებდნენ.

11დათვრები და დაიმალები, მტრებისგან თავშესაფარს დაუსწყებ ძებნას.

12შენი ციხე-კოშკები თუ შეარხიე, პირში ჩაუცვივა მჭამელს. +

13აჰა, შენი ერი საქალეა შენს წიაღში! ფართედ გაეღება შენს მტრებს შენი ქვეყნის კარიბჭეები, ცეცხლი შეჭამს შენს ურდულებს. +

14მოიმარაგე საალყოდ წყალი, გაამაგრე ციხე-კოშკები; მოჭერი თიხა, მოზილე ალიზი, შეაკეთე სააგურე ქურა.

15იქ შეგჭამს ცეცხლი, გაგწყვეტს მახვილი; შეგჭამს, როგორც კალია. შექუჩდი კალიასავით, მოზღვავდი ბოცომკალივით.

16მოვაჭრეები ცის ვარსკვლავებზე მეტად გაგიმრავლებია; კალია ფრთებს გაშლის და გაფრინდება.

17შენი მოხელეები ბოცომკალს ჰგვანან; შენი იასაულები ჭრიჭინების გუნდისა, ცივ ამინდში ღობის ძირას რომ იბუდებენ: მზე ამოვა და გაიფანტებიან, მათ კვალს ვეღარავინ მიაგნებს.

18ჩასძინებიათ შენს მწყემსებს, განისვენებენ შენი დიდებულები, მთებში გაფანტულა შენი ხალხი და არავინაა შემკრები.

19არ გიშუშდება ჭრილობა, გაგიარჯლდა წყლული. ვინც კი გაიგებს შენს ამბავს, ტაშს დაგცემს, რადგან ვის არ მისწვდენია შენი გაუთავებელი სიავე?

+ გამ. 20:5. იესო. 24:19.

+ ფსალმ. 85:5. იობ. 5:18-19.

+ გამ. 19:18. რჯლ. 32:22. ფსალმ. 96:5.

+ დაბ. 19:24. რჯლ. 32:22.

+ ფსალმ. 1:6. 2ტიმ. 2:19.

+ ნაუმ. 3:5.

+ ეზეკ. 23:3. გამოცხ. 17:1.

+ ეს. 47:3. ეზეკ. 16:37.

+ ეს. 18:1.

+ 4მეფ. 19:25-26.

+ იერ. 50:37; 51:30.

აბაკუმი
აბაკუმი

1. 1

2. 2

3. 3

1
აბაკუმის წიგნი

ლოცვა აბაკუმისა

1^1განაჩენი, რომელიც იხილა აბაკუმ წინასწარმეტყველმა:

2როდემდის უნდა ვითხოვდე შველას, უფალო, და არ ისმენდე? შემოგჩიოდე ძალადობის გამო და არ მშველოდე?

3რისთვის მაყურებინებ სიცრუეს და მახილვინებ სიავეს? ძარცვა-გლეჯა და ძალადობაა ჩემს წინაშე, მტრობა და შუღლია ჩამოვარდნილი. +

4ამიტომაც გაცუდდა რჯული და აღარ ჭრის სამართალი. რადგან უსამართლო ჯაბნის მართალს, ამიტომაც გამოდის უკუღმართი მსჯავრი. +

უფლის ხმა გაფანტულობაში მყოფი ხალხისადმი

5„შეხედეთ ხალხებს, დააკვირდით და განცვიფრდით, რადგან ისეთ რამეს მოვიმოქმედებ თქვენს დროში, ამბად გაგონილსაც არ დაიჯერებდით. +

6რადგან, აჰა, აღვძრავ ქალდეველებს, – ხალხს სასტიკსა და ფიცხელს, და მოივლიან მთელს დედამიწას, რომ დაეპატრონონ საცხოვრებლებს,

7საშიშია და შემზარავი, მისგან გამოდის მსჯავრი და სასჯელი.

8ჯიქზე უსწრაფესია მისი ცხენები, ბინდის მგლებივით მზერამახვილნი. დაჯირითობენ მისი მხედრები, მოგრიალდებიან მხედრები შორიდან, მოფრინდებიან მსხვერპლს დაღირებული არწივებივით.

9ერთიანად მოდის დასარბევად, აღმოსავლეთისკენ პირმიქცეული, და ქვიშასავით მიხვეტავს ტყვეებს.

10ამასხრებს მეფეებს და მთავრებს სასაცილოდ იგდებს. დასცინის ყოველ ციხე-სიმაგრეს, მიწაყრილებს ახვავებს მათ ასაღებად.

11მაშინ მოიცემს გულს, საზღვარს გადავა და შესცოდავს. მისი ძალა მის ღმერთშია!“

წინასწარმეტყველი აქებს უფალს

12განა უკუნისიდან არა ხარ, უფალო, ჩემო ღმერთო, ჩემო წმიდავ? არ დავიხოცებით! უფალო, სამსჯავროდა გყავს დადგენილი იგი! საფარველო, სამხილებლად გყავს განწესებული!

13სუფთაა სახედველნი ბოროტების საყურებლად და არ ძალგიძს სიავის ჭვრეტა. რატომ უცქერ მუხანათებს და დუმხარ, როცა უკეთური ყლაპავს მართალს?

14ზღვის თევზებივით გაგიხდია ადამიანები, უპატრონო ქვეწარმავლებივით.

15ყველანი ანკესით ჰყავს ამოყვანილი, თავისი სათხევლით ამოთრეული და თავის ბადეში გამომწყვდეული. ამიტომ ხარობს და ზეიმობს.

16ამიტომ სწირავს მსხვერპლს თავის სათხეველს და უკმევს თავის ბადეს, რადგან მათგან აქვს მსუყე კერძი და ნოყიერი საჭმელი.

17ნუთუ ამისთვის უნდა ისროდეს თავის სათხეველს და უწყალოდ ხოცავდეს ხალხებს გამუდმებით?

2

2^1ჩემს სადარაჯოზე დავდგები, და გავალ კოშკზე, დავაყურადებ, რომ ვნახო, რას მეტყვის და რა ვუპასუხო ჩემს მხილებაზე.

2მომიგო უფალმა და მითხრა: „ჩაწერე ხილვა, ქვის დაფებზე ამოკვეთე, რომ სწრაფად წაიკითხოს მკითხველმა. +

3რადგან უკვე დათქმული ჟამისთვის არის ხილვა და ბოლოს გაცხადდება, არ გამტყუნდება. თუ დააგვიანდეს, დაელოდე, რადგან უსათუოდ მოვა, არ დაბრკოლდება.

4აჰა, გაიბერა, ვერ გასწორდა მასში მისი სული. მართალი კი თავისი რწმენით იცოცხლებს. +

5მატყუარა ღვინოსავითაა ამპარტავანი, არ მოისვენებს. ჯოჯოხეთივით გაიბერა სული და სიკვდილივით გაუმაძღარია. თავისკენ შემოიკრებს ყველა ხალხს და ყველა ერს თავისთან შემოხვეტავს. +

6ხომ ყველანი საარაკოდ გახდიან მას და მასხარად აიგდებენ, იტყვიან: ‘ვაი მას, ვინც სხვისას იგროვებს – როდემდის – და მონახვეჭით იმძიმებს თავს!’

7ხომ უეცრად აღდგებიან შენი მკბენელნი და აღიძრებიან შენი დამაფრთხობელნი, რომ მათ კერძად იქცე?

8რაკი უამრავი ხალხი გყავს გაძარცვული, შენც გაგძარცვავს ყველა დანარჩენი ერი დაღვრილი სისხლის წილ, ქვეყნისა, ქალაქის და მის მკვიდრთა ჩაგვრის წილ.

9ვაი მას, ვინც უსამართლოდ იხვეჭს თავისი სახლისთვის და მაღალზე იბუდებს, რომ თავი დაიხსნას ბოროტის ხელიდან! +

10სირცხვილი გადაუწყვიტე შენს ხალხს, რომ მოსპე უამრავი ხალხი, საკუთარ თავს შესცოდე.

11რადგან ქვები ღაღადებენ კედლებიდან და ხის კოჭები ეპასუხებიან.

12ვაი მას, ვინც სისხლზე აშენებს ქალაქს და უსამართლობაზე აფუძნებს დარბაზებს. +

13განა ცაბაოთ უფლისგან არ არის, რომ ცეცხლისთვის იღწვიან ხალხები და არაფრისთვის დაშვრებიან ტომები?

14რომ უფლის დიდების ცოდნით აივსოს ქვეყანა, როგორც ზღვა არის წყლით დაფარული? +

15ვაი მას, ვინც თავის თვისტომს ასმევს თავისი რისხვის თასს და ათრობს, რომ სიშიშვლეს უყუროს!

16პატივის ნაცვლად დამცირებით გაძღები. შენც სვი და გაშიშვლდი, შენც შეგხვდება უფლის მარჯვენის თასი და შენი პატივის დამცირება.

17რადგან ლიბანის თრგუნვა შენს თავზე გადმოვა და პირუტყვთა აკლება შეგაშინებს, რადგან კაცის სისხლი გაქვს დაღვრილი და ქვეყანა, ქალაქი და მისი მცხოვრებნი – დათრგუნული.

18რა სარგებლობა აქვს მოქანდაკის გამოკვეთილ კერპს, ტყუილის მოძღვარს? მაგრამ მოქანდაკე ესავს თავის ნაქანდაკევს, თუმცა მუნჯებია მისი შექმნილი ღმერთები.

19ვაი მას, ვინც ხეს ეუბნება: გაიღვიძეო, და მდუმარე ქვას: გამოფხიზლდიო. ეს არის მოძღვარი? აჰა, ოქრო-ვერცხლშია ჩასმული, სული კი არ უდგას.

20უფალი კი თავის წმიდა ტაძარშია. დადუმდეს მთელი ქვეყანა მის წინაშე!“ +

3
წინასწარმეტყველის ვედრება სავსეა ბედნიერი გალობით

3^1აბაკუმ წინასწარმეტყველის ლოცვა საგალობლად.

2უფალო, გავიგონე შენგან გასაგონი და შემეშინდა. უფალო, იხსენ შენი ქმნილება სიცოცხლის შუაძალზე; გააცხადე სიცოცხლის შუაძალზე, რომ რისხვის დროსაც კი გახსოვს შეწყალება.

3თემანიდან მოდის ღმერთი და წმიდა – ფარანის მთიდან. დაფარა ზეცა მისმა ბრწყინვალებამ და მისმა დიდებამ აავსო დედამიწა.

4დღესავით ბრწყინავს მისი ნათელი, შუქს ასხივებს მისი ხელი და აქ იმალება მისი ძლიერება.

5შავი ჭირი მიუძღვება წინ და ფეხდაფეხ მიჰყვება ჟამი.

6შედგა და გათელა მიწა, გაიხედა და შეაძრწუნა ხალხები. გაცამტვერდა საუკუნო მთები, ჩამოიქცა საუკუნო ბორცვები. საუკუნოა მისი გზასავალი. +

7განსაცდელში ვხედავ ქუშანის კარვებს, ირხევიან მიდიანის ქვეყნის ფარდები. +

8ნუთუ მდინარეებს დაატყდა შენი რისხვა, უფალო, ნუთუ მდინარეებს – შენი მძვინვარება და ზღვას – შენი გულისწყრომა, შენს ცხენებზე, შენს ძლევის ეტლებზე რომ ამხედრდი?

9შენ გააშიშვლე მშვილდი, როგორც ხალხებისთვის გქონდა დაფიცებული, მდინარეებად დაღარე დედამიწა.

10დაგინახეს და შედრკნენ მთები. გადაიარა წყლის ნიაღვარმა, ხმა გაიღო წყლის უფსკრულმა, აღმართა ხელები.

11მზე და მთვარე დაყოვნდნენ თავიანთ სადგომებში. შენი ისრების შუქზე დადიან ისინი, შენი ელვარე შუბის შარავანდზე. +

12რისხვით აბიჯებ დედამიწაზე და გულისწყრომით თელავ ხალხებს.

13შენი ერის გამოსახსნელად გამოხვედი, შენი ცხებულის გამოსახსნელად. ჭერი ჩაუნგრიე უკეთურის სახლს, საფუძვლიდან ქედამდე გააშიშვლე.

14თავი გაუპე მათივე კვერთხებით მის ბელადებს, როცა მოგრიალდნენ ჩემს გასაცამტვერებლად და ყიჟინებდნენ, თითქოს ბედშავი იდუმალ ჩაეყლაპოს.

15შენი ცხენებით ზღვა გაქვს გათელილი, ადიდებული წყლების ზვირთები.

16გავიგონე და შემეძრა შიგნეული, მის ხმაზე ამითრთოლდა ბაგეები, ტეხა დამიწყეს ძვლებმა და ადგილზე დავბარბაცდი. მაგრამ მშვიდად დაველოდები გასაჭირის დღეს, როცა ჩემს ხალხს გასაძარცვად დაესხმიან.

17თუნდაც აღარ აყვავდეს ლეღვი, აღარ გამოისხას ვაზმა მტევანი, გამტყუნდეს ზეთისხილის ნაყოფი, ყანებმა საზრდო არ მოიტანონ, მოწყდეს ფარეხიდან ცხვარი და აღარ დარჩეს ბოსლებში საქონელი,

18მე მაინც უფალში გავიხარებდი, ჩემი ხსნის ღმერთში ვნახავდი შვებას. +

19უფალი ღმერთია ჩემი ძალა. ირმის ფეხებს შემაბამს და ჩემს გორაკებს მომატარებს. (ლოტბარისთვის, ჩემს სიმებიან საკრავებზე).

+ ეზეკ. 22:29.

+ იობ. 21:7. იერ. 12:1.

+ საქმე. 13:41.

+ ეს. 8:1.

+ იოან. 3:36. რომ. 1:17. გალ. 3:11. ებრ. 10:38. 1იოან. 5:10-11.

+ იგავ. 30:15-16.

+ იერ. 22:13.

+ ეზეკ. 24:9. ნაუმ. 3:1.

+ ეს. 11:9.

+ ფსალმ. 10:4.

+ იესო. 10:13. ფსალმ. 17:8. ეს. 54:10.

+ რიცხ. 31:7. მსაჯ. 7:21.

+ იესო. 10:12-13.

+ ეს. 61:10.

სოფონია
სოფონია

1. 1

2. 2

3. 3

1
სოფონიას წიგნი
იუდას განსჯა

1^1უფლის სიტყვა, რომელიც გამოეცხადა სოფონიას, ძეს ქუშისა, ძისა გედალიაჰუსი, ძისა ამარიასი, ძისა ხიზკიაჰუსი – იუდას მეფისა – იოშიაჰუ ამონის ძის დროს.

2„ყველაფერს ავხვეტავ მიწის პირიდან,“ – ამბობს უფალი, –

3„ავხვეტავ კაცსა და პირუტყვს, გავხვეტავ ცის ფრინველს და ზღვის თევზებს, ცთუნებებს უკეთურებთან ერთად. მოვკვეთ კაცთა მოდგმას მიწის პირიდან,“ – ამბობს უფალი, –

4„ხელს მოვუღერებ იუდას და იერუსალიმის ყველა მკვიდრს. მოვკვეთ ამ ადგილიდან ბაყალის ნატამალს, ქურუმთა სახსენებელს მღვდლებთან ერთად,

5მათ, ვინც ბანებზე თაყვანს სცემენ ციურ ლაშქარს, ვინც თაყვანს სცემენ და უფალს იფიცავენ და თავიანთ მეფეს იფიცავენ; +

6მათ, ვინც განუდგნენ უფალს და აღარ ეძიებდნენ უფალს, და აღარ კითხულობდნენ.

7იდუმე უფლის, ღვთის წინაშე, რადგან ახლოსაა უფლის დღე. რადგან გამზადებული აქვს მსხვერპლი უფალს, არჩეული ჰყავს სტუმრები. +

8დადგება საუფლო მსხვერპლის დღე და მსჯავრს დავდებ მთავრებს და უფლისწულებს და ყველას, უცხო სამოსლით შემოსილს. +

9მსჯავრს დავდებ იმ დღეს ყველას, ზღურბლის დამლახველს და თავიანთი უფლის სახლის მძლავრობითა და სიცრუით ამვსებელს.

10გაისმება იმ დღეს,“ – ამბობს უფალი, – „გოდების ხმა თევზთა კარიბჭიდან და მოთქმა – საპირისპირო მხრიდან, დიდი უბედურების ამბავი – მთაგორებიდან.

11ივალალეთ, ხეობის მკვიდრნო, რადგან გადაშენდება ყოველი მოვაჭრე, ამოწყდება ყველა ვერცხლისმტვირთველი.

12სწორედ მაშინ იქნება, რომ ლამპრით მოვათვალიერებ იერუსალიმს, და მსჯავრს დავდებ საკუთარ საფუარზე გაფუებულთ, გულში რომ ამბობენ, არც კარგს აკეთებს უფალი, არც ცუდსო. +

13განიავდება მათი ქონება და გაუკაცურდება მათი სახლები. ააშენებენ სახლებს და შიგ ვერ იცხოვრებენ. ჩაყრიან ვენახებს და მათ ღვინოს ვერ შესვამენ.“

14ახლოს არის უფლის დიდი დღე, ახლოს არის და მოვა სულ მალე ხმა უფლის დღისა, და მწარედ იყვირებს მაშინ მაგარი ვაჟკაციც.

15რისხვის დღეა ის დღე, ჭირისა და სიმწრის დღე, ნგრევისა და მოოხრების დღე, სიბნელისა და წყვდიადის დღე, ჯანღისა და ბურუსის დღე, +

16ბუკისა და ყიჟინის დღე, ციხე-ქალაქთა და მაღალ კოშკთა წინააღმდეგ.

17ხალხს შევაჭირვებ და ბრმებივით ივლიან, რადგან შესცოდეს უფალს. მტვერივით გაიფანტება მათი სისხლი და ნეხვივით – მათი ხორცი.

18ვერც ვერცხლი, ვერც ოქრო ვერ იხსნის მათ უფლის რისხვის დღეს, და მისი შურის ცეცხლი შთანთქავს მთელს ქვეყანას, რადგან ბოლოს მოუღებს უცაბედად ქვეყნის ყველა მკვიდრს.

2
იუდას მტერთა განსჯა

2^1გონს მოდი, უსირცხვილო ხალხო.

2ვიდრე მოაწევდეს განგება, ბზესავით განიავდებოდეს დღე, ვიდრე არ დაგტეხიათ უფლის რისხვის ალი, ვიდრე არ დაგტეხიათ უფლის რისხვის დღე.

3ეძიეთ უფალი, ქვეყნის თვინიერნო, ვინც მისდევთ უფლის რჯულს; ეძიეთ სიმართლე, ეძიეთ თვინიერება, ვინძლო დაიმალოთ უფლის რისხვის დღეს. +

4რადგან მიატოვებენ ღაზას, გაუკაცურდება აშკელონი, აიყრება აშდოდი შუადღისას და ამოიძირკვება ყეკრონი.

5ვაი, ზღვისპირელებს, ქერეთელ ხალხს! შენზეა უფლის სიტყვა, ქანაანო, ფილისტიმელთა ქვეყანავ! გაგანადგურებ და გაუკაცურდები.

6გადაიქცევა ზღვისპირეთი საძოვრებად, მწყემსთა ბინებად და ცხვრის ფარეხებად.

7იუდას სახლის ნატამალს ერგება ეს მხარე. იქ დაიწყებენ ძოვას, აშკელონის სახლებში წამოწვებიან საღამოჟამს, რადგან მოხედავს მათ უფალი და ტყვეობიდან დააბრუნებს. +

8„მესმოდა როგორ ილანძღებოდა მოაბი და როგორ ავსიტყვაობდნენ ყამონელები, როგორ ლანძღავდნენ ჩემს ერს და დიდგულობდნენ მის საზღვრებთან. +

9ამიტომაც, ვფიცავ, – ამბობს ცაბაოთ უფალი, ისრაელის ღმერთი, – რომ დაემსგავსება მოაბი სოდომს და ყამონელები – გომორას, ჭინჭრიან ადგილს, და ჩემი ხალხის ნატამალი დაიმკვიდრებს მათ.“

10ეს მოელით მათი ამპარტავნების გამო, რომ ილანძღებოდნენ და ედიდგულებოდნენ ცაბაოთ უფლის ერს. +

11საშინელი იქნება მათთვის უფალი, რადგან გააცამტვერებს ქვეყნიერების ყველა ღმერთს, და მას დაუწყებს თაყვანისცემას ყოველი კაცი თავისი ქვეყნიდან, ხალხების ყოველი კუნძული. +

12„თქვენც, ქუშელებო, დაილახვრებით ჩემი მახვილით.“

13გაიწვდის ხელს ჩრდილოეთისკენ და გაანადგურებს აშურს, და გაატიალებს ნინევეს, გაახრიოკებს უდაბნოსავით. +

14ყოველთა მხეცთა ხროვა დაიბუდებს იქ; ვარხვი და ზღარბიც კი დაიღამებს მის ბუღაურებზე. მათი ხმა გაისმება სარკმლებში. ყორანი დაიყეფს ზღურბლზე, რადგან ჩამოიხლიჩება კედრის კედლები. +

15ეს მოელის მხიარულსა და უდარდელ ქალაქს, რომელიც ამბობდა გულში: ‘მე ვარ და ჩემს მეტი არავინ არის.’ როგორ გატიალდა! როგორ გადაიქცა მხეცების ბუნაგად! ყოველი კაცი, ვინც ჩაუვლის მას შორიახლოს, დაუსტვენს და ხელს ჩაიქნევს.

3

ზნეობის დაცემა იერუსალიმში

3^1ვაი გაჯიუტებულს და წაბილწულს, მოძალადე ქალაქს!

2არაფერს ისმენს, არ შეიგონებს, უფალს არ ესავს, თავის ღმერთს არ ეკარება.

3მისი მთავრები მბდღვინავი ლომებია მის შუაგულში, მისი მსაჯულები საღამოს მგლებია, დილისთვის ძვალსაც რომ არ ტოვებენ. +

4ქარაფშუტა ხალხია მისი წინასწარმეტყველნი, გამყიდველნი; მისი მღვდლები საწმიდარს ბილწავენ, რჯულს არღვევენ.

5სამართლიანია მის წიაღში უფალი, არ სჩადის სიმრუდეს; დილ-დილობით გააცხადებს თავის სამართალს და არ ბრკოლდება. მაგრამ უკუღმართმა არ იცის სირცხვილი. +

6„გავწყვიტე ხალხი, დაიქცა მათი ციხე-სიმაგრეები. გავაუკაცრიელე მათი ქუჩები, არ დარჩა გამვლელი, გაცამტვერდა მათი ქალაქები. კაცი არ დარჩა, აღარავინაა მცხოვრები.

7ვეუბნებოდი: ოღონდ გეშინოდეს ჩემი, მიიღე შეგონება-მეთქი. არ განადგურდებოდა მისი სამყოფელი, რამდენჯერაც არ უნდა დამესაჯა იგი. მაგრამ ბეჯითად რყვნიდნენ თავიანთ ზნეს. +

8ამიტომაც მელოდეთ მე, – ამბობს უფალი, – იმ დღემდე, როცა მოწმედ დავდგები, რადგან ჩემი განგებით მოიყრიან თავს ხალხები, შეიკრიბებიან სამეფოები, რომ თავზე დავანთხიო ჩემი რისხვა, მთელი ჩემი წყრომა, რადგან ჩემი შურის ცეცხლში უნდა შთაინთქას მთელი ქვეყანა.

9რადგან მაშინ გავასუფთავებ ხალხთა ბაგეებს, რომ ყველამ ახსენოს უფლის სახელი და ერთსულოვნად ემსახურონ. +

10ქუშის მდინარეთა გაღმიდან ჩემი გაფანტული ხალხი მომართმევს ძღვენს.

11იმ დღეს აღარავინ შეირცხვენს თავს შენი საქციელით, რითაც მცოდავდი, რადგან მაშინ მოვარიდებ შენს წიაღს შენი დიდებით მოქადულებს, რომ აღარ გამედიდურდე ჩემს წმიდა მთაზე.

12დავტოვებ შენს წიაღში თვინიერ და ბეჩავ ხალხს და შეუვრდებიან უფლის სახელს. +

13აღარ ჩაიდენს უსამართლობას ისრაელის ნატამალი, აღარ იცრუებს, აღარ იქნება მათ ბაგეებში მზაკვარი ენა. მოსძოვენ და დაისვენებენ, აღარ იქნება დამათრობელი.“ +

უფალმა წყალობა ქნა იერუსალიმზე

14გიხაროდეს, სიონო, იყიჟინე, ისრაელო! იმხიარულე და იხალისე მთელი გულით, იერუსალიმის ასულო!

15აგხადა უფალმა სასჯელი, უკუაქცია შენი მტერი. მეფე ისრაელისა, უფალი, შენს წიაღშია. უბედურებას აღარ იხილავ. +

16იმ დღეს ეტყვიან იერუსალიმს: „ნუ გეშინია!“ და სიონს: „ნუმც მოგეღლება მკლავი!

17უფალი, შენი ღმერთი, შენს წიაღშია, გმირი, რომელიც გიხსნის. სიხარულით გაიხარებს შენზე, განგაახლებს თავის სიყვარულში, სიმღერით იზეიმებს შენს გამო. +

18შევკრებ დღესასწაულს მოწყვეტილთ: შენგან რომ გავიდნენ, სირცხვილი აწევთ ტვირთად.

19აჰა, გავუსწორდები იმ დროს ყველა შენს მჩაგვრელს. ვიხსნი ფეხკოჭლს, გაფანტულს თავს მოვუყრი, დიდებას და სახელს მოვუხვეჭ ყველგან, მათი შერცხვენის ქვეყანაში.

20იმ დროს წამოგიყვანთ და იმ დროსვე თავს ერთად მოგიყრით, მოგიხვეჭთ სახელს და დიდებას დედამიწის ყველა ხალხში, როცა დავაბრუნებ თქვენს ტყვეებს თქვენს თვალწინ,“ – ამბობს უფალი.

+ იერ. 44:17. ოს. 4:15.

+ ფსალმ. 36:7. იერ. 46:10. ეს. 34:6.

+ 4მეფ. 25:7. 1პეტრ. 3:3.

+ იერ. 48:11. ეზეკ. 11:3.

+ ეზეკ. 7:19; 30:7. იოელ. 2:11. ამოს. 5:18. იგავ. 11:4.

+ ეს. 51:7.

+ ეს. 11:14. იერ. 29:14; 30:3.

+ ეზეკ. 25:3. იერ. 49:3-4.

+ სოფ. 2:8.

+ ზაქ. 13:2. ტობ. 14:5-6. იოან. 4:21.

+ ნაუმ. 1:14; 2:3; 3:15.

+ ეს. 13:21; 34:11.

+ ეზეკ. 22:27. მიქ. 3:10.

+ მალ. 2:6. დან. 9:20-21.

+ ეს. 8:13; 26:9-10. ზაქ. 1:3.

+ ეს. 29:18; 61:1. ოს. 2:14.

+ ეს. 6:13; 11:16. 1კორ. 1:26.

+ ეს. 29:23. გამოცხ. 14:5. იოან. 10:11.

+ ეს. 40:2. გამოცხ. 19:16. ეს. 12:2. ზაქ. 8:13.

+ ეს. 25:4. ეზეკ. 11:16.

ანგია
ანგია

1. 1

2. 2

1
ანგიას წიგნი

მიზეზი და თემა წინასწარმეტყველებისა

1^1დარიოს მეფის მეორე წელს, მეექვსე თვის პირველ დღეს იყო უფლის სიტყვა ანგია წინასწარმეტყველის ხელით იუდას განმგებელ ზერუბაბელ შეალთიელის ძის და მღვდელმთავარ იესო იეჰოცადაკის ძის მიმართ: +

2„ასე თქვა ცაბაოთ უფალმა: ‘ეს ხალხი ამბობს: ჯერ არ დამდგარაო ჟამი, უფლის სახლის აშენების ჟამი.’“ +

3იყო უფლის სიტყვა ანგია წინასწარმეტყველის ხელით:

4„იმის ჟამი კი არის, რომ გადახურულ სახლებში ისხდეთ, ეს სახლი კი მიგდებული იყოს?“

5ახლა ასე ამბობს ცაბაოთ უფალი: „დაუკვირდით თქვენს საქციელს.

6ბევრს თესავთ, მაგრამ ცოტას იმკით; ჭამთ, მაგრამ ვერ ძღებით; სვამთ, მაგრამ ვერ იკლავთ წყურვილს; იცვამთ, მაგრამ ვერ თბებით. გახვრეტილი ქისისთვის იღებს მშრომელი შრომის საზღაურს.“ +

7ასე ამბობს ცაბაოთ უფალი: „დაუკვირდით თქვენს საქციელს.

8ადით მთაზე, აიტანეთ ხე-ტყე და ტაძარი ააშენეთ. მოვიწონებ ამას და დიდებით გამოვჩნდები“ – ამბობს უფალი, – +

9„ბევრის მოლოდინი გაქვთ, მაგრამ მცირედი გისრულდებათ. რაც სახლში მიგაქვთ, იმასაც ვანიავებ. რატომ?“ – ამბობს ცაბაოთ უფალი. – „იმიტომ, რომ მიგდებულია ჩემი სახლი, თქვენ კი ყველანი თქვენს სახლებზე ზრუნავთ.

10ამიტომ არის, რომ დაგიკავათ ცამ ცვარი და მიწამ დაგიკავათ მოსავალი. +

11გამოვიხმე გვალვა მიწაზე, მთებზე, პურზე, ღვინოზე, ზეთისხილზე და ყველაფერზე, რასაც მიწა აღმოაცენებს, ადამიანზე, პირუტყვზე და ყოველივე ნაჭირნახულევზე.“ +

სამუშაოები განახლებულია

12ისმინეს ზერუბაბელ შეალთიელის ძემ, იესო იეჰოცადაკის ძემ, მღვდელმთავარმა, და მთელმა დანარჩენმა ხალხმა უფლის, მათი ღვთის, ხმა და ანგია წინასწარმეტყველის სიტყვები, რამდენადაც იგი უფლის, მათი ღვთის, მოვლინებული იყო, და შეეშინდა ხალხს უფლისა. +

13უთხრა ანგიამ, უფლის მოციქულმა, ხალხს უფლის მოციქულობის ძალით: „მე თქვენთანა ვარ“, – ამბობს უფალი. +

14გააღვიძა უფალმა იუდას განმგებელ, ზერუბაბელ შეალთიელის ძის სული, მღვდელმთავარ იესო იეჰოცადაკის ძის სული და მთელი დანარჩენი ხალხის სული. მივიდნენ და დაიწყეს მუშაობა ცაბაოთ უფლის, მათი ღვთის, სახლში.

15მეექვსე თვის ოცდამეოთხე დღეს, დარიოს მეფის მეორე წელს.

2

წინასწარმეტყველება მესიაზე

2^1მეშვიდე თვეს, თვის ოცდამეერთე დღეს იყო უფლის სიტყვა ანგია წინასწარმეტყველის ხელით: +

2„უთხარი ზერუბაბელ შეალთიელის ძეს, იუდას განმგებელს, იესო იეჰოცადაკის ძეს, მღვდელმთავარს, და მთელს დანარჩენ ხალხს: +

3‘ვინ არის დარჩენილი თქვენს შორის, ვინც მოსწრებია ამ სახლის პირვანდელ დიდებას? რას ხედავთ ახლა? ხომ არარაობად ჩანს თქვენს თვალში! +

4ახლა გამაგრდი, ზერუბაბელ!’ – ამბობს უფალი. – ‘გამაგრდი იესო იეჰოცადაკის ძევ, მღვდელმთავარო! მთელი ქვეყნის ერო! – ამბობს უფალი, – და იშრომეთ, რადგან თქვენთანა ვარ’, – ამბობს ცაბაოთ უფალი. – +

5‘სიტყვა, ეგვიპტიდან გამოსვლისას რომ დაგიდევით, და ჩემი სული იმყოფებს თქვენს შორის. ნუ გეშინიათ.’

6რადგან ასე ამბობს ცაბაოთ უფალი: ‘კიდევ ცოტაც და შევარყევ ცას და მიწას, ზღვასა და ხმელეთს. +

7შევარყევ ყველა ხალხს და აღსრულდება ყოველი ხალხის საწადელი: დიდებით ავავსებ ამ სახლს,’ – ამბობს ცაბაოთ უფალი. – +

8‘ჩემია ვერცხლი და ჩემია ოქრო,’ – ამბობს ცაბაოთ უფალი. –

9‘პირვანდელზე უფრო დიდი იქნება ამ უკანასკნელი სახლის დიდება, – ამბობს ცაბაოთ უფალი. – ამ ადგილზე მოვაფენ მშვიდობას,’ – ამბობს ცაბაოთ უფალი.“ +

უფალი ამხელს ღვთისმსახურთა ურჯულოებას

10მეცხრე თვის ოცდამეოთხე დღეს, დარიოსის მეორე წელს, იყო უფლის სიტყვა ანგია წინასწარმეტყველის ხელით:

11„ასე თქვა ცაბაოთ უფალმა: ‘ჰკითხე მღვდლებს რჯული: +

12აჰა, მიაქვს კაცს წმიდა ხორცი თავისი სამოსლის კალთით, შეეხო კალთით პურს, შეჭამადს, ღვინოს, ზეთს ან რაიმე საჭმელს, თუ გახდება წმიდა?’“ მიუგეს მღვდლებმა და უთხრეს: „არა.“ +

13თქვა ანგიამ: „თუ შეეხო ამას ყველაფერს გაუწმიდურებული კაცი, გაუწმიდურდება ეს ყველაფერი?“ მიუგეს მღვდლებმა და უთხრეს: „გაუწმიდურდება.“ +

14მიუგო ანგიამ და უთხრა: „ასეთია ეს ერი, ასეთია ეს ხალხი ჩემს წინაშე, – ამბობს უფალი. – ასეთია მათი ხელების ნამოქმედარი. მათი მოტანილი ყველაფერი უწმიდურია.

15ახლა დააკვირდით, რა ხდებოდა ძველად, ვიდრე ქვა ქვაზე დაიდებოდა უფლის ტაძარში.

16მივიდოდნენ ოცძნიან ზვინთან და აღმოჩნდებოდა ათი. მივიდოდნენ საწნახელთან ორმოცდაათი საწყაულის ამოსახაპავად და აღმოჩნდებოდა ოცი. +

17გინადგურებდით მთელს ნამუშაკევს ხორშაკით, სიყვითლით და სეტყვით. და მაინც არ მოიქეცით ჩემსკენ,’ ამბობს უფალი. +

18‘დააკვირდით, რა ხდებოდა ძველად მეცხრე თვის ოცდამეოთხე დღიდან, იმ დღიდან, რაც უფლის ტაძარი დაფუძნდა, დააკვირდით:

19თუღა დარჩა ბეღელში თესლი? აქამდე არ გამოუღია ნაყოფი ვაზს, ლეღვს, ბროწეულს და ზეთისხილს. ამიერიდან კი ვაკურთხებ.’“ +

20მეორედ იყო უფლის სიტყვა ანგიას მიმართ თვის ოცდამეოთხე დღეს:

21„ასე უთხარი ზერუბაბელს, იუდას განმგებელს: ‘შევარყევ ცას და მიწას.

22დავამხობ სამეფოთა ტახტებს, მოვსპობ ხალხების სამეფოთა ძლიერებას, დავამხობ ეტლებს მხედრებითურთ, და დაეცემიან ცხენები და მხედრები ერთმანეთის მახვილით, +

23იმ დღეს’, – ამბობს ცაბაოთ უფალი, – ‘აგიყვან შენ, ზერუბაბელ შეალთიელის ძეო, ჩემო მორჩილო,’ – ამბობს უფალი, – ‘და ბეჭედივით მეყოლები, რადგან ჩემი რჩეული ხარ’“, – ამბობს ცაბაოთ უფალი.

+ ეზრ. 5:1-2.

+ მათ. 8:21.

+ რჯლ. 28:38. იერ. 12:13. მიქ. 6:15. ზაქ. 8:10.

+ ანგ. 2:9.

+ რჯლ. 28:23.

+ რჯლ. 28:22.

+ ეზრ. 5:2.

+ ანგ. 2:5.

+ ანგ. 1:1.

+ ზაქ. 3:1.

+ ეზრ. 3:12.

+ ანგ. 1:13.

+ ებრ. 12:26.

+ ეს. 66:19. იოან. 12:21. მათ. 21:23.

+ ანგ. 1:8.

+ რჯლ. 17:11. მალ. 2:7.

+ ლევ. 10:10.

+ ლევ. 5:2. რიცხ. 19:11.

+ რჯლ. 28:38. მიქ. 6:15.

+ ამოს. 4:9.

+ ზაქ. 8:12-13.

+ ეზეკ. 38:21. გამოცხ. 19:21.

ზაქარია
ზაქარია

1. 1

2. 2

3. 3

4. 4

5. 5

6. 6

7. 7

8. 8

9. 9

10. 10

11. 11

12. 12

13. 13

14. 14

1
ზაქარიას წიგნი

მონანიების მოხმობა

1^1დარიოსის მეორე წელს, მერვე თვეს იყო უფლის სიტყვა წინასწარმეტყველ ზაქარიას მიმართ, ძისა ბერექიასი, ძისა ყიდოსი. +

2„რისხვით განურისხდა უფალი თქვენს მამებს.

3უთხარი მათ, ასე ამბობს-თქო ცაბაოთ უფალი: ‘მოიქეცით ჩემსკენ’, – ამბობს ცაბაოთ უფალი, – ‘და მეც მოვიქცევი თქვენსკენ’, – ამბობს ცაბაოთ უფალი. + +

4‘ნუ იქნებით, როგორც თქვენი მამები, რომელთაც მოუწოდებდნენ წინანდელი წინასწარმეტყველნი, ასე ამბობსო ცაბაოთ უფალი: „მიიქეცით თქვენი ბოროტი გზებიდან და ბოროტი საქმეებისგან!“ მაგრამ არ მისმენდნენ და არ მიგონებდნენ,’ – ამბობს უფალი. – +

5„სადღა არიან თქვენი მამები და განა წინასწარმეტყველნიც საუკუნოდ ცოცხლობენ? +

6მაგრამ ჩემი სიტყვები და მცნებები, რომლებიც ვუანდერძე ჩემს მსახურთ, წინასწარმეტყველთ, ხომ მისწვდა თქვენს მამებს? მოიქცნენ და თქვეს: ‘როგორც განიზრახა ცაბაოთ უფალმა მოგვქცეოდა ჩვენი გზებისა და საქმეების გამო, ისე მოგვექცა ჩვენ.’“

წითელ ცხენზე მჯდომარე კაცის ხილვა

7მეთერთმეტე თვის, ანუ შებატის თვის, ოცდამეოთხე დღეს იყო უფლის სიტყვა წინასწარმეტყველ ზაქარიას მიმართ, ძისა ბერექიასი, ძისა ყიდოსი.

8ვიხილე ღამით და აჰა, მხედარია წითელ ცხენზე და დგას იგი მურტის ხეთა შორის, ჩრდილში, მის უკან კი ცხენებია – წითლები, ზერდაგები და თეთრები. +

9და ვთქვი: „რა არის ესენი, ჩემო ბატონო?“ მითხრა ანგელოზმა, რომელიც მელაპარაკებოდა: „მე გაჩვენებ, რა არიან ესენი.“ +

10ხმა გაიღო კაცმა, მდგარმა მურტის ხეთა შორის, და თქვა: „ესენი არიან, რომლებიც მოავლინა უფალმა ქვეყნის შემოსავლელად.“

11მიუგეს უფლის ანგელოზს, მურტის ხეთა შორის მდგარს, და უთხრეს: „შემოვიარეთ ქვეყანა და აჰა, მშვიდად განისვენებს მთელი ქვეყანა. უფალი არ კეთილნებობს ხალხისადმი.“

12მიუგო უფლის ანგელოზმა და თქვა: „ცაბაოთ უფალო! როდემდის არ მოიღებ მოწყალებას იერუსალიმზე და იუდას ქალაქებზე, რომლებიც აგერ სამოცდაათი წელია შერისხული გყავს?“ +

13მიუგო უფალმა ანგელოზს, რომელიც მე მელაპარაკებოდა, კეთილი სიტყვები, ნუგეშის სიტყვები.

14მითხრა ანგელოზმა, რომელიც მე მელაპარაკებოდა: „მოუწოდე და თქვი, ასე ამბობს-თქო ცაბაოთ უფალი: ‘დიდი შურით ვარ აღძრული იერუსალიმის და სიონის მიმართ. +

15დიდი რისხვით ვმრისხანებ თავგასულ ხალხზე. რადგან ოდნავ განვრისხდი და შეეწივნენ ისინი ბოროტებას.’

16‘ამიტომ ასე ამბობს უფალი: „მოწყალებით მოვბრუნდი იერუსალიმისკენ. მასში აიგება ჩემი სახლი,“ – ამბობს ცაბაოთ უფალი, – „და ლარი გადაიჭიმება იერუსალიმზე.“’ +

17‘კიდევ მოუწოდე და თქვი, ასე ამბობს-თქო ცაბაოთ უფალი: „კვლავ აივსება ჩემი ქალაქები დოვლათით და კვლავ შეიწყალებს უფალი სიონს და კვლავ აირჩევს იერუსალიმს.“’“ +

ხილვა ოთხი რქისა და ოთხი მჭედლისა

18(1) ავახილე თვალები და აჰა, ოთხი რქაა.

19(2) ვუთხარი ანგელოზს, რომელიც მე მელაპარაკებოდა: „რა არის ესენი?“ მითხრა: „ესენი რქებია, რომლებმაც გაფანტა იუდა, ისრაელი და იერუსალიმი.“

20(3) და დამანახვა უფალმა ოთხი მჭედელი.

21(4) ვთქვი: „რის გაკეთებას აპირებენ ესენი?“ ასე მითხრა: „ესენი რქებია, რომლებმაც გაფანტა იუდა, ისე რომ არავის აუწევია თავი. ეს მჭედლები კი მოსულნი არიან დასაშინებლად, იმ ხალხთა რქების დასახრელად, რომელთაც რქა აღუმართავთ იუდას ქვეყნის წინააღმდეგ მის გასაფანტავად.“

2
ხილვა კაცისა მიწის საზომი ლარით

2^1(5) ავახილე თვალები და ვიხილე: აჰა, კაცი გამზომი ლარით ხელში. +

2(6) ვკითხე: „სად მიდიხარ?“ მითხრა: „იერუსალიმის გასაზომად, რომ დავინახო, რამდენია მისი სიგანე და რამდენია მისი სიგრძე.“

3(7) აჰა, გამოდის ანგელოზი, რომელიც მელაპარაკებოდა, და სხვა ანგელოზიც გამოდის ჩემს შესახვედრად.

4(8) უთხრა მას: „გაიქეცი და ელაპარაკე ამ ყმაწვილს, უთხარი: გაშლილ დაბად იცხოვრებს იერუსალიმი უამრავი ხალხისა და პირუტყვის გამო, მასში რომ არის. +

5(9) მე ვიქნები მისთვის, – ამბობს უფალი, – ცეცხლის კედლად ირგვლივ და დიდებად მის შუაგულში.

6(10) ჰოი, ჰოი, გაიქეცით ჩრდილოეთის ქვეყნიდან, – ამბობს უფალი, – რადგან ცის ოთხი ქარისკენ გაგფანტავთ, – ამბობს უფალი. +

7(11) ჰოი, სიონო, თავს უშველე, ბაბილონის ასულთან რომ ცხოვრობ!

8(12) რადგან ასე ამბობს ცაბაოთ უფალი: „დიდების შემდეგ მიმავლენს ხალხებთან, რომლებიც გძარცვავენ შენ, რადგან თქვენი შემხებარე მისი თვალის გუგის შემხებარეა. +

9(13) რადგან, აჰა, მოვუქნევ ხელს და მათი ყმების ნადავლად იქცევიან; მიხვდებიან, რომ ცაბაოთ უფალმა მომავლინა.

10(14) იხარე და იმხიარულე, სიონის ასულო, რადგან, აჰა, მოვდივარ და დავივანებ შენს შუაგულში,“ – ამბობს უფალი. +

11(15) „მიეტმასნებიან უამრავი ხალხები უფალს ამ დღეს და გახდებიან ჩემი ერი; დავივანებ შენს შუაგულში.“ და მიხვდები, რომ ცაბაოთ უფალმა მომავლინა შენთან. +

12(16) დაიმკვიდრებს უფალი იუდას თავის წილხვედრად წმიდა მიწაზე და კვლავ აირჩევს იერუსალიმს. +

13(17) იყუჩოს ყოველმა ხორციელმა უფლის წინაშე, რადგან, აჰა, გაიღვიძა მან თავის წმიდა სამყოფელში.“ +

3

ხილვა იესოსი

3^1დამანახვა მან იესო მღვდელმთავარი, უფლის ანგელოზის წინაშე მდგარი, და სატანა, მის ხელმარჯვნივ მდგარი მის მოსაყივნებლად. +

2უთხრა უფალმა სატანას: „გიკრძალავს უფალი, სატანავ! გიკრძალავს უფალი, რომელმაც იერუსალიმი აირჩია! განა ეს ცეცხლიდან მოწყვეტილი მუგუზალი არ არის?“ +

3იესოს წვირიანი სამოსელი ეცვა და იდგა ანგელოზის წინაშე.

4მიუგო და უთხრა ანგელოზმა თავის წინაშე მდგომთ: „გახადეთ წვირიანი სამოსელი!“ უთხრა მას: „აჰა, წარგხოცე უკეთურება და საზეიმო სამოსლით შეგმოსავ.“ +

5თქვა: „დაახურონ თავზე სუფთა თავსაბურველი და ჩააცვან სამოსელი.“ უფლის ანგელოზი კი იდგა.

6გამოუცხადა უფლის ანგელოზმა იესოს და უთხრა:

7„ასე ამბობს ცაბაოთ უფალი: ‘თუ ჩემი გზებით ივლი და ჩემს სამსახურს შეასრულებ, გაუძღვები ჩემს სახლს და თვალყურს ადევნებ ჩემს ეზოებს, მოგცემ მისასვლელს აქ მდგომარეთა შორის.“ +

მორჩილი ღვთისა – მორჩი

8ისმინე, იესო მღვდელმთავარო, შენ და შენმა თვისტომებმა, შენს წინ რომ სხედან, რადგან სასწაულნი არიან ეს კაცები. რადგან, აჰა, მოვავლინებ ჩემს მორჩილს – მორჩს! +

9რადგან აჰა, ის ქვა, რომელიც დავდევი იესოს წინ: შვიდი თვალია ამ ერთ ქვაზე. აჰა, ამოვკვეთავ მასზე ამოსაკვეთელს, – ამბობს ცაბაოთ უფალი, – და ერთ დღეში წარვხოცავ ამ ქვეყნის ცოდვებს. +

10იმ დღეს, – ამბობს ცაბაოთ უფალი, – ერთმანეთს მიიწვევთ ვაზის ქვეშ და ლეღვის ქვეშ.’“ +

4

ხილვა ოქროს სასანთლისა

4^1მობრუნდა ანგელოზი, რომელიც მელაპარაკებოდა, და გამაღვიძა, როგორც ძილისგან აღვიძებენ კაცს. +

2მითხრა: „რას ხედავ?“ ვუთხარი: „ვხედავ, აჰა, მთლიანი ოქროს სასანთლეა, მის თავზე ჯამია და შვიდი ლამპარი და შვიდი საწრეტი ლამპრებზე, რომლებიც მის თავზეა +

3ორი ზეთისხილის ხეა მის გვერდით, ერთი ჯამი მარჯვნივ, მეორე მის მარცხნივ.“ +

4ხმა გავიღე და ვუთხარი ანგელოზს, მე რომ მელაპარაკებოდა: „რა არის ესენი, ჩემო ბატონო?“

5მომიგო ანგელოზმა, რომელიც მე მელაპარაკებოდა, და მითხრა: „განა არ იცი, რა არის ესენი?“ ვუთხარი: „არა-მეთქი, ჩემო ბატონო.“

6მომიგო და მითხრა: „ეს არის უფლის სიტყვა ზერუბაბელის მიმართ ნათქვამი: არა ძალითა და ძლიერებით, არამედ ჩემი სულითო, – ამბობს ცაბაოთ უფალი. – +

7რა ხარ შენ, დიდო მთაო? ზერუბაბელის წინაშე გასწორდები! გამოიტანს თავკიდურ ლოდს და შესძახებენ: მადლი, მადლი მას!“ +

8იყო უფლის სიტყვა ჩემს მომართ ნათქვამი:

9„ზერუბაბელის ხელმა ჩაყარა ამ სახლის საფუძველი და მისივე ხელი დაასრულებს. და მიხვდები, რომ ცაბაოთ უფალმა მომავლინა თქვენთან. +

10რადგან ვინც კნინად შერაცხა ეს დღე, გაიხარებს, როცა დაინახავს შვეულს ზერუბაბელის ხელში. უფლის შვიდი თვალია ესენი, მთელს ქვეყანას რომ ჭვრეტენ.“ +

11მივუგე და ვუთხარი მას: „რა არის ეს ორი ზეთისხილის ხე სასანთლის მარჯვნივ და მარცხნივ?“ +

12მივუგე მეორედ და ვუთხარი მას: „რა არის ეს ორი აკიდო ზეთისხილისა ორი ოქროს მილაკის გვერდით, საიდანაც ზეითუნის ზეთი იღვრება?“

13მითხრა: „არ იცი, რა არის ესენი?“ ვუთხარი: „არა-მეთქი, ჩემო ბატონო.“

14მითხრა: „ორნი ცხებულნი არიან ესენი, მთელი ქვეყნის უფლის წინაშე მდგარნი.“ +

5

ხილვა მფრინავი გრაგნილისა

5^1კვლავ ავახილე თვალი და ვიხილე: აჰა, აფრიალებული გრაგნილი.

2მითხრა: „რას ხედავ?“ ვუთხარი მე: „აფრიალებულ გრაგნილს ვხედავ, სიგრძით ოცი წყრთა არის, სიგანით – ათი წყრთა.“

3მითხრა: „ეს არის წყევლა, მთელ ქვეყანაზე გადმომავალი. რადგან ყოველი მპარავი ამიერიდან უნდა მოიკვეთოს ამის თანახმად და ყოველი მოფიცარი ამიერიდან უნდა მოიკვეთოს ამის თანახმად.

4გამოვიხმე, – ამბობს ცაბაოთ უფალი, – და მიადგება მპარავის სახლს და ჩემი სახელის ცუდად მოფიცარის სახლს, დაიღამებს მის სახლში და მოსპობს მას, მის ხესა და ქვას.“

5გამოვიდა ანგელოზი, რომელიც მე მელაპარაკებოდა, და მითხრა: „აახილე თვალი და დაინახე, რა არის ეს, რომ ჩანს.“

6ვუთხარი: „რა არის-მეთქი?“ მითხრა: „ეს საწყაული ჩანს.“ და თქვა: „ეს არის მათი უკეთურება მთელს ქვეყანაზე.“ +

7აჰა, ტყვიის ნაჭერი ამოიწია და ერთი ქალი ზის შუაგულ საწყაულში.

8თქვა: „ეს არის უკეთურება.“ და ჩააგდო იგი საწყაულში და ტყვიის ზოდი დაახურა ზედ.

9ავახილე თვალი და დავინახე: აჰა, გამოჩნდა ორი ქალი და ქარი ჰქონდათ ფრთებში, ფრთებად კი წეროს ფრთები ჰქონდათ. და ასწიეს მათ საწყაული მიწასა და ცას შორის.

10ვუთხარი ანგელოზს, რომელიც მე მელაპარაკებოდა; „სად მიაქვთ-მეთქი ეს საწყაული?“

11მითხრა: „შინეარის ქვეყანაში, რომ სახლი აუშენონ. და როცა მზად იქნება, თავის ადგილზე დაიდგმება იგი.“ +

6

ხილვა ოთხი ეტლისა

6^1კვლავ ავახილე თვალი და ვიხილე: აჰა, ოთხი ეტლი, ორ მთას შორის გამომავალი. მთები კი სპილენძისა იყო.

2პირველ ეტლში წითელი ცხენები იყო, მეორე ეტლში შავი ცხენები. +

3მესამე ეტლში თეთრი ცხენები, მეოთხე ეტლში ულაყები, ნისლისფერნი.

4ხმა გავიღე და ვუთხარი ანგელოზს, რომელიც მელაპარაკებოდა: „რა არის-მეთქი ესენი, ჩემო ბატონო?“

5მომიგო ანგელოზმა და მითხრა: „ცის ოთხი სულია ესენი, იმ ადგილიდან გამომავალნი, სადაც მთელი ქვეყნის უფლის წინაშე დგანან. +

6მათგან შავი ცხენები ჩრდილოეთის ქვეყნისკენ არიან გამოსულნი, თეთრები მათ უკან გამოვიდნენ და ულაყები სამხრეთის ქვეყნისკენ მიდიან.

7ნისლისფერნი გამოვიდნენ და ქვეყნის შემოვლა მოინდომეს.“ უთხრა: „წადით, მოიარეთ ქვეყანა!“ და მოიარეს ქვეყანა.

8დამიყვირა და ასე დამელაპარაკა: „შეხედე, ჩრდილოეთის ქვეყნისკენ გასულებმა დააცხრეს ჩემი სული ჩრდილოეთის ქვეყანაში.“

იესოს სიმბოლური დაგვირგვინება

9იყო უფლის სიტყვა ჩემს მომართ ნათქვამი:

10„აიღე ძღვენი გადასახლებულთაგან – ხელდაისგან, ტობიასგან, და იედაყიასაგან და წადი დღესვე და შედი იოშია ცეფანიას ძის სახლში, სადაც ისინი მივიდნენ ბაბილონიდან.

11გამოართვი ვერცხლი და ოქრო, გააკეთე გვირგვინები და დაადგი თავზე იესო იეჰოცადაკის ძეს, მღვდელმთავარს.

12უთხარი: „ასე ამბობს-თქო ცაბაოთ უფალი: ‘აჰა, კაცი – მორჩია მისი სახელი, რადგან თავისი ადგილიდან აღმოცენდება და ააშენებს უფლის ტაძარს. +

13ის ააშენებს უფლის ტაძარს და იტვირთავს დიდებას, დაჯდება და იხელმწიფებს თავის ტახტზე; ის იქნება მღვდელი თავის ტახტზე და თანხმობა იქნება ამ ორთა შორის.’“ +

14„გვირგვინი ჰქონდეს ხელემს, ტობიას, იედაყიას და ხენს, ცეფანიას ძეს, სამახსოვროდ უფლის ტაძარში.

15შორსმყოფნი მოვლენ და ააშენებენ უფლის ტაძარს.“ და მიხვდებით, რომ ცაბაოთ უფალმა მომავლინა თქვენთან. ეს მოხდება, თუ გაგონებით გაიგონებთ უფლის, თქვენი ღვთის, ხმას. +

7

უფლისათვის სასურველია მოწყალება

7^1დარიოს მეფის მეოთხე წელს იყო უფლის სიტყვა ზაქარიას მიმართ მეცხრე თვის, – ქისლევის – ოთხში.

2გაგზავნა ბეთელის ხალხმა შარეცერი და რეგემ-მელექი მათი კაცებითურთ სამხვეწროდ უფლის წინაშე,

3და ცაბაოთ უფლის სახლის მღვდლებისთვის და წინასწარმეტყველთათვის შესაკითხავად: „ვიტირო მეხუთე თვეს და ვიმარხულო, როგორც უკვე მრავალი წელია ვიქცევი?“ +

4იყო ცაბაოთ უფლის სიტყვა ჩემს მომართ ნათქვამი:

5„უთხარი ქვეყნის მთელ ხალხს და მღვდლებს: ‘როცა მარხულობდით და გლოვობდით მეხუთე და მეშვიდე თვეში ამ სამოცდაათი წლის მანძილზე, განა ჩემთვის მარხულობდით? +

6როცა ჭამთ და როცა სვამთ, განა თქვენთვის არა ჭამთ და თქვენთვის არა სვამთ?

7განა ეს სიტყვები არ არის, უფალმა რომ გამოაცხადა წინანდელ წინასწარმეტყველთა პირით, როცა იერუსალიმი დასახლებული და უზრუნველი იყო, როცა მისი ქალაქები მის გარშემო, სამხრეთი და დაბლობი დასახლებული იყო?’“

8იყო უფლის სიტყვა ზაქარიას მიმართ ნათქვამი:

9„ასე ამბობს ცაბაოთ უფალი: ‘ქმენით ჭეშმარიტი სამართალი, სიკეთით და მოწყალებით მოექეცით ერთმანეთს. +

10ქვრივს, ობოლს, ხიზანს, ღარიბ-ღატაკს ნუ დაჩაგრავთ, ბოროტს ნუ იზრახავთ თქვენს გულში ერთმანეთისთვის.’ +

11მაგრამ მათ არ ისურვეს ყურისგდება, წამოსწიეს ჯიუტი მხრები და ყურები დაიმძიმეს, რომ არ ესმინათ. +

12გული გაიქვავეს, რომ არ ესმინათ რჯული და სიტყვები, რომლებიც მოავლინა ცაბაოთ უფალმა თავისი სულით, წინანდელ წინასწარმეტყველთა ხელით. ამიტომაც იყო დიდი რისხვა ცაბაოთ უფლისგან. +

13და როგორც ის უხმობდა და არ უსმენდნენ, ასევე არ ისმინა მათი, როცა უხმობდნენ მას,“ ამბობს ცაბაოთ უფალი; – +

14„გავფანტე ისინი ყველა ხალხს შორის, რომელსაც არ იცნობდნენ, და გატიალდა მიწა მათ შემდეგ; არავინ იყო მიმსვლელ-მომსვლელი და სანუკვარი ქვეყანა უდაბნოდ აქციეს.“

8
ღმერთის განზრახვა შეუცვლელია

8^1იყო ცაბაოთ უფლის სიტყვა ნათქვამი.

2„ასე ამბობს ცაბაოთ უფალი: ‘დიდი შურითა და დიდი რისხვით ვარ აღძრული მის მიმართ.’ +

3„ასე ამბობს უფალი: ‘დავბრუნდები სიონში და დავივანებ შუაგულ იერუსალიმში. დაერქმევა იერუსალიმს რწმენის ქალაქი და ცაბაოთ უფლის მთას – წმიდა მთა.’ +

4„ასე ამბობს ცაბაოთ უფალი: ‘კვლავ ისხდებიან ბერიკაცები და დედაბრები იერუსალიმის ქუჩებში, ყველას არგანი ეჭირება ხელში დღეთა სიმრავლის გამო. +

5ქალაქის მოედნები სავსე იქნება ბიჭებით და გოგონებით, ითამაშებენ მის მოედნებზე.’

6„ასე ამბობს ცაბაოთ უფალი: ‘თუ ეს შეუძლებელია ხალხის ნატამალის თვალში იმ დღეებში, განა ჩემს თვალშიც შეუძლებელია?’ – ამბობს ცაბაოთ უფალი. +

7„ასე ამბობს ცაბაოთ უფალი: ‘მე დავიხსნი ჩემს ერს აღმოსავლეთის ქვეყნიდან და მზის დასავლეთის ქვეყნიდან, +

8და მივიყვან მათ და დავასადგურებ შუაგულ იერუსალიმში; ჩემი ერი იქნებიან ისინი და მე მათი ღმერთი ვიქნები ჭეშმარიტებით და სიმართლით.’ +

9„ასე ამბობს ცაბაოთ უფალი: ‘უფლის ტაძრის ასაშენებლად გაიმაგრეთ ხელები, ვინც ისმენდით იმ დღეებში იმ წინასწარმეტყველთა ნათქვამ სიტყვებს, რომლებიც იყვნენ ცაბაოთ უფლის სახლის დაფუძნების ჟამს. +

10რადგან ამ დღეებამდე არ არსებობდა გასამრჯელო არც კაცისთვის და არც პირუტყვისთვის; არ ჰქონდა მშვიდობა მიმსვლელ-მომსვლელს მტრის შიშით და ერთი-მეორეზე მყავდა მისეული ადამიანები. +

11ახლა ისეთი აღარ ვარ, როგორიც იმ დღეებში, ამ ერის ნატამალისთვის,’ – ამბობს ცაბაოთ უფალი, –

12‘რადგან იქნება მშვიდობის თესლი: ვაზი გამოიღებს თავის ნაყოფს, მიწა მოიტანს თავის მოსავალს და ცა მოსცემს თავის ცვარს. და ამ ერის ნატამალს დავუმკვიდრებ ყველაფერს ამას. +

13და როგორც საწყევარად იყავით ხალხებში, იუდას სახლო და ისრაელის სახლო, ასე გიხსნით და საკურთხეველად იქნებით. ნუ გეშინიათ, გაიმაგრეთ ხელი.’ +

14„ასე ამბობს ცაბაოთ უფალი: ‘როგორც ბოროტის ქმნა განვიზრახე თქვენთვის, როცა განმარისხეს თქვენმა მამებმა, – ამბობს ცაბაოთ უფალი, – და არ შევინანე,

15კვლავ განვიზრახავ ამ ხანებში სიკეთის ქმნას იერუსალიმისთვის და იუდას სახლისთვის. ნუ გეშინიათ! +

16აი, რა უნდა შეასრულოთ: ჭეშმარიტება ელაპარაკეთ ერთმანეთს, ჭეშმარიტება და სამშვიდობო სამართალი გააჩინეთ თქვენს კარიბჭეებთან, +

17ავი არ იზრახოთ ერთმანეთზე თქვენს გულში და ნუ გიყვართ ცრუ ფიცილი, რადგან მძულს ეს ყველაფერი,’ – ამბობს უფალი.“ +

18იყო ცაბაოთ უფლის სიტყვა ჩემს მომართ ნათქვამი:

19„ასე ამბობს ცაბაოთ უფალი: ‘მეოთხე თვის მარხვა, მეხუთე თვის მარხვა, მეშვიდე თვის მარხვა და მეათე თვის მარხვა იყოს იუდას სახლისთვის შვებად და სიხარულად, და კეთილ დღესასწაულებად. ოღონდ ჭეშმარიტება და მშვიდობა გიყვარდეთ.’ +

20„ასე ამბობს ცაბაოთ უფალი: ‘კიდევ ის მოხდება, რომ მოვლენ ხალხები და უამრავ ქალაქთა მცხოვრებნი.

21ერთი ქალაქის მცხოვრებნი მეორეში წავლენ. იტყვიან: წამო, წავიდეთ სამხვეწრად უფლის წინაშე და ცაბაოთ უფლის საძიებლადო. მაშინ მეც წავალ.“ +

22‘მოვლენ მრავალრიცხოვანი ხალხები და ძლიერი ერები ცაბაოთ უფლის საძიებლად იერუსალიმში და სამხვეწროდ უფლის წინაშე.’ +

23„ასე ამბობს ცაბაოთ უფალი: ‘იმ ხანებში იქნება, რომ მოეჭიდება ათი კაცი ყოველი ენის ხალხიდან, მოეჭიდება იუდაელის კალთებს და ეტყვიან: თქვენთან წამოვალთ, რადგან გაგებული გვაქვს, რომ თქვენთან არის ღმერთი.’“ +

9

ღვთის რისხვა მეზობელ ქალაქებზე

9^1განაჩენი. სიტყვა უფლისა ხადრაქის ქვეყანაზე და დამასკოზე, მის განსასვენებელზე (რადგან უფლის თვალი დაჰყურებს ადამიანებს და ისრაელის ყოველ შტოს), +

2და ხამათზეც, მას რომ ესაზღვრება, ცორზე და ციდონზე, რადგან მეტისმეტად გაბრძენდნენ. +

3აიშენა ცორმა ციხე-სიმაგრე და ქვიშასავით დაახვავა ვერცხლი და ოქრო – ქუჩის ტალახივით.

4აჰა, უფალი ცარიელზე დატოვებს მას და ზღვაში ჩაამხობს მის დოვლათს, თავად კი ცეცხლში შთაინთქმება.

5იხილავს აშკელონი და შეეშინდება; ღაზაც შეძრწუნდება მეტისმეტად და ყეკრონიც, რადგან გაწბილდება მისი იმედი. გადაიკარგება მეფე ღაზადან და აღარ დასახლდება აშკელონი. +

6უცხო თესლი იცხოვრებს აშდოდში და აღმოვფხვრი ფილისტიმელთა ამპარტოვნებას.

7ბაგეებიდან ამოვგლეჯ სისხლს და მის სისაძაგლეებს – კბილებს შორიდან. ისიც ჩვენს ღმერთს დარჩება და იქნება, როგორც ერთი ათასეული იუდაში, ყეკრონი კი იებუსელის მსგავსად შეირაცხება.

8შემოვაკავებ ჩემს სახლს ლაშქრისგან დასაცავად, მიმსვლელ-მომსვლელისგან და აღარ მიუვა მას მჩაგვრელი, რადგან ამიერიდან საკუთარი თვალით ვხედავ მას.

გამოსახულება მომავალი მეფის

9იხარე დიდად, სიონის ასულო! დაეცი ყიჟინა, იერუსალიმის ასულო! აჰა, შენი მეფე მოდის შენთან, მართალი და გამარჯვებული. თვინიერია ის და ამხედრებულია სახედარზე და ჩოჩორზე, ჭაკი ვირის ნაშიერზე. +

იუდასა და ეფრემის მომავალი გამოხსნა

10ამოვაგდებ ეტლებს ეფრემიდან და ცხენებს – იერუსალიმიდან. შეიმუსრება საბრძოლო მშვილდი. მშვიდობას გამოუცხადებს უფალი ხალხებს და დამყარდება მისი ხელმწიფება ზღვიდან ზღვამდე, და მდინარიდან – ქვეყნის კიდემდე. +

11შენ კი, შენი აღთქმის სისხლის გულისთვის გავათავისუფლებ შენს ტყვეებს ჭიდან,

12დაუბრუნდით ციხე-სიმაგრეებს, იმედის ტყვენო! რასაც დღეს გიცხადებთ, ორმაგად მოგაგებთ.

13რადგან მშვილდივით მოვზიდავ იუდას და ისრებით ავავსებ ეფრემს. აღვძრავ შენს შვილებს, სიონო, შენი შვილების წინააღმდეგ, იავანო, და მეომრის მახვილად გაქცევ! +

14უფალი გამოჩნდება მათ ზემოთ, და ელვასავით გამოვარდება მისი ისარი. ჩაჰბერავს საყვირს უფალი ღმერთი და წამოვა შუადღის ქარიშხალში. +

15ცაბაოთ უფალი დაიფარავს მათ. შთანთქავენ და გათელავენ შურდულის ქვებს, ღვინოსავით შესვამენ მათ სისხლს. აივსებიან სასხურებელი თასივით, სამსხვერპლოს ქიმებივით.

16იხსნის მათ იმ დღეს უფალი, მათი ღმერთი, როგორც თავისი ხალხის ფარას, რადგან გვირგვინის თვლები არიან ისინი და გაბრწყინდებიან მის მიწაზე. +

17ოჰ, რაზომ დიდია მისი სიკეთე, რაზომ დიდია მისი მშვენება! ჭაბუკებს – ხორბალი, ქალწულებს მაჭარი ააღორძინებს.

10

იუდასა და ეფრემის შემდგომი გაძლიერება

10^1შესთხოვეთ უფალს წვიმა გვიანი წვიმობის ჟამს. უფალი მოიღებს ღრუბელს და მისცემს მათ წვიმის ღვარს, ჯეჯილს ყველასთვის ყანაში.

2რადგან თერაფიმები ამაოდ ლაპარაკობენ, მისნები ტყუილს ხედავენ და ცრუ სიზმრებს ყვებიან. ამაოდ იმშვიდებენ თავს, ამიტომაც ცხვრებივით დაეხეტებიან, იტანჯებიან, რადგან არა ჰყავთ მწყემსი. +

3„მწყემსების მიმართ აინთო ჩემი რისხვა და დავსჯი ბოტებს, მაგრამ მოხედავს ცაბაოთ უფალი თავის ფარას – იუდას სახლს და თავის დიდებულ რაშად გაიხდის მას ბრძოლაში.

4მისგან იქნება ქვაკუთხედი, მისგან იქნება სამსჭვალი, მისგან იქნება საბრძოლო მშვილდი, მისგან გამოვა ყველა განმგებელი ერთიანად.

5იქნებიან როგორც გმირები, ქუჩის ტალახს რომ თელავენ ბრძოლაში. იბრძოლებენ, რადგან უფალი იქნება მათთან, და გააწბილებენ ცხენებზე ამხედრებულთ. +

6გავაძლიერებ იუდას სახლს, და ვიხსნი იოსების სახლს, დავაბრუნებ მათ, რადგან შევიწყალე ისინი, და ისე იქნებიან, თითქოს არასოდეს მიმეტოვებინოს, რადგან მე ვარ უფალი, მათი ღმერთი, და შევისმინე მათი.

7გმირივით გახდება ეფრემი და გახალისდება მათი გული, თითქოს ღვინისაგან. დაინახავენ ამას მათი შვილები და გაიხარებენ, მოილხენს მათი გული უფალში.

8დავუსტვენ მათ და თავს მოვუყრი, რადგან გამოვისყიდე ისინი, და ბევრნი გახდებიან, როგორც ბევრნი იყვნენ.

9მე გავაბნიე ისინი ხალხებში და შორეულ ქვეყნებში გამიხსენებენ. იცხოვრებენ თავიანთ შვილებთან ერთად და დაბრუნდებიან.

10დავაბრუნებ მათ ეგვიპტის ქვეყნიდან და აშურიდან გამოვკრებ მათ. გილყადის ქვეყნად და ლიბანს მივიყვან მათ, და ადგილი არ ეყოფათ.

11ჩაივლის ზღვაზე სატანჯველი, და დაჰკრავს ზღვაში მის ტალღებს; ამოშრება ნილოსის სიღრმეები, დაემხობა აშურის დიდება, და წაერთმევა კვერთხი ეგვიპტეს.

12გავაძლიერებ მათ უფალში და ივლიან მისი სახელით“ – ამბობს უფალი. +

11

მესიის პირველ მოსვლაზე

11^1გააღე, ლიბანო, შენი კარი, რომ ცეცხლმა შეგიჭამოს ნაძვები!

2ივალალე, ალვავ, რადგან დაეცა ნაძვი, რადგან გაიძარცვნენ ძლევამოსილნი! ივალალეთ, ბაშანის მუხებო, რადგან დაემხო გაუვალი მაღნარი! +

3გაისმის მწყემსთა ვალალების ხმა, რადგან გაიძარცვა მათი მშვენება! ლომთა ბრდღვინვის ხმა, რადგან გაიძარცვა იორდანეს დიდება! +

4ასე ამბობს უფალი, ჩემი ღმერთი: „დამწყსე დასაკლავად განწირული ცხვარი, +

5მყიდველნი რომ ხოცავენ განუკითხავად, მათი გამყიდველნი კი ამბობენ: კურთხეულია უფალი! გავმდიდრდიო. მათი მწყემსებიც არ ინდობენ მათ. +

6რადგან მეც აღარ დავინდობ ამ ქვეყნის მცხოვრებთ, – ამბობს უფალი, – აჰა, ჩავუგდებ ყოველ კაცს თავის თვისტომს ხელში და თავის მეფეს ხელში, აიკლებენ ქვეყანას და მე არ დავიხსნი მათ მათი ხელიდან.“ +

7დავმწყემსავ დასაკლავ ცხვარს, დაბეჩავებულ ცხვარს. ავიღებ ორ კომბალს, ერთს სიამეს ვუწოდებ, მეორეს საკვრელებს ვუწოდებ და დავმწყემსავ ცხვარს.

უფლის რისხვა ორგულ მწყემსებზე

8ერთ თვეში გავწყვეტ სამ მწყემსს და ვეღარ აიტანს მათ ჩემი სული, და მათი სულიც შემიძულებს მე. +

9ვიტყვი: „აღარ დაგმწყემსავთ თქვენ. მოსაკვდომი მოკვდეს, გასაწყვეტი გაწყდეს, დანარჩენებმა ჭამონ ერთმანეთის ხორცი.“ +

10ავიღებ კომბალს – სიამეს და გადავტეხავ, რათა გავტეხო ჩემი აღთქმა, რომელიც ყველა ხალხთან დავდევი.

11გატყდება იმ დღეს და მიხვდებიან ჩემი შემყურე დაბეჩავებული ცხვრები, რომ ეს უფლის სიტყვაა.

12ვეტყვი მათ: „თუ გეთნევათ, მომეცით ჩემი გასამრჯელო, თუ არა და, ნუ მომცემთ. და მომიწონიან გასამრჯელოდ ოცდაათ ვერცხლს.“ +

13მითხრა უფალმა: „ჩაყარე ისინი საგანძურში – საუკეთესო საფასური, როგორც დავფასდი მათგან.“ მეც ავიღე ოცდაათი ვერცხლი და ჩავყარე უფლის სახლის საგანძურში. +

14გავტეხავ მეორე კომბალს – საკვრელებს, რათა გავტეხო სიყვარული იუდასა და ისრაელს შორის. +

15მითხრა უფალმა: „კიდევ აიღე უგუნური მწყემსის იარაღი.

16რადგან აჰა, დავაყენებ ამ ქვეყანაში მწყემსს. მიგდებულთ არ მიხედავს, პატარებს არ მოძებნის, დასახიჩრებულს არ განკურნავს, ფეხზე მდგარს არ გამოკვებავს. მაგრამ ნასუქალთა ხორცს შეჭამს და ჩლიქებს ააგლეჯს. +

17ვაი უმაქნის მწყემსს, ცხვრის მიმტოვებელს! მახვილი იქნება მის მკლავზე და მის მარჯვენა თვალზე. მთლიანად შეახმება მკლავი და დაევსება მთლიანად მარჯვენა თვალი!“ +

12
იერუსალიმი განსაცდელში

12^1განაჩენი. სიტყვა უფლისა ისრაელზე. ასე ამბობს უფალი, რომელმაც გადაფინა ცა, დაამყარა მიწა და რომელმაც ჩაუდგა სული ადამიანებს მათ წიაღში: +

2„აჰა, გავხდი იერუსალიმს სიბრუვის თასად ყოველი ხალხისთვის ირგვლივ და თვით იუდასთვის, როცა ალყაში მოექცევა იერუსალიმი. +

3დადგება დრო და გავხდი იერუსალიმს საჯილდაო ქვად ყოველი ხალხისთვის და ყოველი მისი ამწევი წელში გაწყდება და ქვეყნის ყოველი ერი მის წინააღმდეგ შეიკრიბება. +

4იმ დღეს, – ამბობს უფალი, – გავაცოფებ ყველა ცხენს და შევშლი მის მხედარს. მაგრამ იუდაზე მექნება თვალი გახელილი, როცა ხალხების ყველა ცხენს დავაბრმავებ. +

5იტყვიან იუდას ათასეულნი თავიანთ გულში: ‘ჩემი ძალა იერუსალიმის მცხოვრებნი არიან ცაბაოთ უფლის, მათი ღვთის შეწევნით.’

6იმ დღეს გავხდი იუდას ათასეულთ ანთებულ ქურად ხეთა შორის და ანთებულ ჩირაღდნად ძნებს შორის და შთანთქავენ მარჯვნივ და მარცხნივ ყველა ხალხს ირგვლივ. იერუსალიმი კი კვლავ დასახლდება თავის ადგილზე, იერუსალიმში.

7იუდას კარვებს იხსნის უფალი, რომ დავითის სახლის დიდებამ და იერუსალიმის მცხოვრებთა დიდებამ არ გადააჭარბოს იუდას დიდებას. +

8იმ დღეს დაიფარავს უფალი იერუსალიმის მცხოვრებთ და ძაბუნი მათ შორის დავითივით იქნება იმ დღეს. დავითის სახლი კი ღმერთივით იქნება, უფლის ანგელოზივით იქნება მათ წინაშე. +

9იმ დღეს იქნება, რომ გადავწყვეტ ყოველი ხალხის განადგურებას, ვინც კი გაილაშქრებს იერუსალიმზე.

10გადმოვღვრი დავითის სახლზე და იერუსალიმის მცხოვრებთა თავზე წყალობისა და შეწყალების სულს და მიხილავენ ისინი, რომლებიც განგმირეს მათ. დაიტირებენ მას, როგორც მხოლოდშობილს ტირიან და გამწარდებიან მის გამო, როგორც პირმშოს გამო მწარდებიან. +

11იმ დღეს გაიმართება დიდი გლოვა იერუსალიმში, როგორც გლოვა ჰადად-რიმონისა მეგიდონის ხეობაში. +

12იგლოვებს ქვეყანა – ყოველი საგვარეულო ცალკე: დავითის სახლის საგვარეულო ცალკე და მათი რძლები ცალკე, ნათანის სახლის საგვარეულო ცალკე და მათი რძლები ცალკე;

13ლევის სახლის საგვარეულო ცალკე და მათი რძლები ცალკე, შიმყის საგვარეულო ცალკე და მათი რძლები ცალკე. +

14ყველა დარჩენილი საგვარეულო, ყოველი საგვარეულო ცალკე და მათი რძლები ცალკე.“

13

ცრუ წინასწარმეტყველთა მხილება

13^1„იმ დღეს იქნება, რომ გაიღება წყარო დავითის სახლისთვის და იერუსალიმის მცხოვრებთათვის ცოდვისა და უწმიდურების წარსახოცად.

2იმ დღეს იქნება, – ამბობს ცაბაოთ უფალი, – რომ მოვსპობ კერპთა სახელებს ქვეყანაში, რომ მეტად აღარ იხსენიებდნენ, და წინასწარმეტყველებსაც და უწმიდურ სულს აღვგვი ქვეყნიდან.

3თუ ვინმე კიდევ დაიწყებს წინასწარმეტყველებას და ეტყვიან მას მისი მშობელი მამა და დედა: არ უნდა ცოცხლობდე, რადგან ტყუილს ლაპარაკობ უფლის სახელითო. და განგმირავენ მას მისი მშობელი მამა და დედა, როცა აქადაგდება.

4იმ დღეს იქნება, რომ შერცხვებათ წინასწარმეტყველთ – თითოეულს თავისი ხილვისა წინასწარმეტყველების დროს და აღარ შეიმოსავენ შავი ბალნის შესამოსელს თვალის ასახვევად.

5იტყვიან: ‘არა ვარ წინასწარმეტყველი, მიწის მხვნელი ვარ, რადგან ყმად ვარ ნაყიდი სიყმაწვილიდანვე.’

6ეტყვიან: ‘ეგ რა ნაჭრილობები გაქვს ხელზე?’ მიუგებს: ‘ჩემს მოკეთეთა სახლში ვარ ნაცემი.’

7„მახვილო, აღიძარ ჩემი მწყემსის წინააღმდეგ და ჩემი მახლობელი კაცის წინააღმდეგ,“ – ამბობს ცაბაოთ უფალი. – „დაჰკარი მწყემსს და გაიფანტება ცხვარი. მაშინ მივყოფ ხელს მწყემსის ბიჭებს.

8მთელს ქვეყანაზე, – ამბობს უფალი, – ორი წილი გაწყდება და დაიღუპება, მესამედი კი გადარჩება.

9გავატარებ ცეცხლში ამ მესამედს და გავწმენდ, როგორც ვერცხლი იწმინდება, და გამოვცდი მათ, როგორც ოქრო გამოიცდება. მაშინ ახსენებენ ჩემს სახელს და მეც შევიწყნარებ მათ, ვიტყვი: ‘ეს არის ჩემი ერი.’ იტყვიან ისინი: ‘უფალია ჩემი ღმერთი.’“

14

უფლის დღე

14^1აჰა, დადგება დღე უფლისაგან და დანაწილდება შენი ნადავლი შენს წიაღში.

2თავს მოვუყრი ყველა ხალხს იერუსალიმის წინააღმდეგ საბრძოლველად. აღებული იქნება ქალაქი, სახლები გაიძარცვება და ქალები გაუპატიურდებიან, ნახევარი ქალაქი ტყვედ წავა, დანარჩენი ხალხი კი არ მოიკვეთება ქალაქიდან. +

3გამოვა უფალი და შეებრძოლება ამ ხალხს, როგორც ოდესღაც ომობდა ბრძოლის დღეს.

4შედგება მისი ფეხი ამ დღეს ზეთისხილის მთაზე, იერუსალიმის პირდაპირ რომ არის, აღმოსავლეთით, შუაზე გაიპობა ზეთისხილის მთა – აღმოსავლეთიდან დასავლეთით – და გაჩნდება ძალზე დიდი ხეობა. მთის ერთი ნახევარი ჩრდილოეთისკენ წავა, მეორე ნახევარი – სამხრეთისკენ. +

5გაიქცევით ჩემი მთების ხეობაში, რადგან ხეობა მთებს შორის აცალამდე მიაღწევს. გაიქცევით, როგორც მიწისძვრისგან გარბოდით იუდას მეფის, ყუზიას დროს. მაშინ მოვა უფალი, ჩემი ღმერთი, და ყველა წმიდა მასთან ერთად. +

6იმ დღეს აღარ იქნება ნათელი, იქნება სიცივე და ყინვა. +

7იქნება ერთი დღე, უფლისთვის საცნაური: არც დღე და არც ღამე. მხოლოდ საღამოჟამს იქნება ნათელი. +

8იმ დღეს იქნება, რომ იდინებს იერუსალიმიდან სიცოცხლის წყალი. ერთი ნახევარი აღმოსავლეთის ზღვისკენ წავა, მეორე ნახევარი – დასავლეთის ზღვისკენ. ზამთარ-ზაფხულ ასე იქნება. +

უფალი იმეფებს მთელს ქვეყანაზე

9იქნება უფალი მეფედ მთელს ქვეყანაზე. იმ დღეს ერთი იქნება უფალი და მისი სახელიც ერთი იქნება. +

10ვაკედ იქცევა მთელი ქვეყანა გებაყიდან რიმონამდე, იერუსალიმის სამხრით. იერუსალიმი კი ამაღლდება და დარჩება თავის ადგილზე ბენიამინის კარიბჭიდან პირველი კარიბჭის ადგილამდე, კუთხის კარიბჭემდე, და ხანანელის კოშკიდან მეფის საწნახლებამდე. +

11იცხოვრებენ მასში და აღარ იქნება შეჩვენება, და მშვიდად იცხოვრებს იერუსალიმი. +

12ეს იქნება სატანჯველი, რომელითაც დატანჯავს უფალი ყველა ხალხს, ვინც კი გაილაშქრებს იერუსალიმზე. ზეზეულად შემოალპებათ ხორცი, დაულპებათ თვალები ფოსოებში და ენა დაულპებათ პირში. +

13იმ დღეს იქნება, რომ დიდი არეულობა ჩამოვარდება მათ შორის უფლისაგან. ხელს ჩასჭიდებენ ერთიმეორეს და ერთის ხელი მეორის ხელის წინააღმდეგ აღიმართება. +

14იუდაც შეებრძოლება იერუსალიმს. დახვავდება ყველა გარეშემო ხალხის დოვლათი – ოქრო-ვერცხლი და დიდძალი სამოსელი.

15ასეთივე იქნება სატანჯველი ცხენთა და ჯორთა, აქლემთა და სახედართა, ყოველი პირუტყვისა, რომელიც კი მათ ურდოებში იქნება. +

16მოხდება ისე, რომ ვინც კი გადარჩება იმ ხალხებიდან, იერუსალიმს რომ ესხმოდნენ თავს, წლიდან წლამდე ივლიან მეფის, ცაბაოთ უფლის, თაყვანსაცემად და კარვობის სადღესასწაულოდ. +

17მოხდება ისე, რომ თუ ვინმე ქვეყნის ტომთაგანი არ ავა იერუსალიმს მეფის, ცაბაოთ უფლის, თაყვანისსაცემად, წვიმა არ იქნება მათზე. +

18თუ ეგვიპტის ტომი არ ავა და არ შევა იქ, წვიმა არ იქნება მასზე. იქნება სატანჯველი, რითაც დატანჯავს უფალი ხალხებს, რომლებიც არ ადიან კარვობის სადღესასწაულოდ. +

19ეს ექნება სასჯელად ეგვიპტეს და სასჯელად ყველა ხალხს, რომელიც არ ივლის კარვობის სადღესასწაულოდ.

20იმ დღეს იქნება წარწერილი ცხენთა ზანზალაკებზე: სიწმიდე უფალს. და ქვაბები უფლის სახლში შეირაცხება, როგორც სასხურებელი თასები სამსხვერპლოს წინაშე. +

21ყოველი ქვაბი იერუსალიმში და იუდაში წმიდა იქნება ცაბაოთ უფლისათვის. მოვა ყოველი შემწირველი, აიღებს მათგან და მოხარშავს მათში. აღარ იქნება იმ დღეს ქანაანელი ცაბაოთ უფლის სახლში. +

+ ანგ. 1:1. ეზრ. 4:24; 5:1.

+ ეს. 31:6; 45:22.

+ იერ. 3:12. ეზეკ. 18:30; 33:11. ოს. 14:2. იოელ. 2:12. მალ. 3:7.

+ 2ნეშტ. 36:16. ზაქ. 7:11.

+ 1კორ. 10:5.

+ გამოცხ. 19:11. ზაქ. 6:2-3.

+ ზაქ. 4:1.

+ იერ. 25:11-12.

+ ზაქ. 8:2.

+ იერ. 30:10. ზაქ. 4:9-10.

+ ზაქ. 2:12.

+ ეზეკ. 40:3. გამოცხ. 21:15.

+ ეს. 60:11. რომ. 8:31. გამოცხ. 21:24.

+ ეს. 52:11. იერ. 51:45. გამოცხ. 18:4.

+ რჯლ. 32:10. ფსალმ. 16:8.

+ ეს. 12:6. ეზეკ. 37:28.

+ ეს. 11:10. სოფ. 2:11.

+ ზაქ. 1:17; 3:2.

+ ანგ. 2:20. სოფ. 1:7.

+ ეზრ. 2:2. ანგ. 1:1. გამოცხ. 12:10.

+ ზაქ. 1:17; 2:12. იუდ. 1:9.

+ ეს. 27:9.

+ რჯლ. 17:12. 2ნეშტ. 19:11.

+ ეს. 11:1. იერ. 23:5. ზაქ. 6:12. ლუკ. 1:66.

+ მათ. 21:42. გამოცხ. 5:6. დან. 9:24.

+ 3მეფ. 4:25. მიქ. 4:4.

+ ზაქ. 1:9.

+ გამ. 25:31.

+ გამოცხ. 11:4.

+ ეს. 34:16. ლუკ. 4:18. იოან. 2:15.

+ ეზრ. 5:2. ეს. 49:11. მარკ. 11:9.

+ ეზრ. 5:2. ანგ. 2:19.

+ ზაქ. 1:16. გამოცხ. 5:6. ეზრ. 5:5.

+ გამოცხ. 11:4.

+ გამოცხ. 11:4. ზაქ. 6:5. დან. 7:10.

+ ამოს. 8:5. მიქ. 6:11.

+ დაბ. 10:10.

+ ზაქ. 1:8.

+ ებრ. 1:7. იობ. 1:6. დან. 7:10.

+ იერ. 23:5. ზაქ. 3:8.

+ იერ. 3:17. ებრ. 3:1. ეფეს. 2:14.

+ ეს. 49:1; 57:19. ეფეს. 2:13.

+ 4მეფ. 25:8. ზაქ. 8:19.

+ ეს. 48:5. ზაქ. 8:19.

+ ზაქ. 8:16.

+ გამ. 22:22. ლევ. 19:33. ეს. 1:23. იერ. 5:28. ზაქ. 8:19.

+ ეს. 42:20. ზაქ. 11:4. ებრ. 3:8.

+ იერ. 5:3. ეს. 48:8.

+ იგავ. 1:28. ეს. 1:12. იერ. 11:11. ეზეკ. 8:18.

+ ზაქ. 1:14.

+ ზაქ. 1:17. ეს. 11:9. იერ. 31:23.

+ ეს. 65:20.

+ მათ. 19:26.

+ ეს. 27:13. იერ. 30:18.

+ ეს. 51:16. გამოცხ. 21:7.

+ ეზრ. 5:2. ეს. 35:6.

+ ანგ. 1:6.

+ ეს. 55:13. ამოს. 9:13. ლევ. 26:4.

+ ანგ. 2:20.

+ ოს. 6:4. ეს. 54:4.

+ ზაქ. 7:9. ეფეს. 4:25.

+ ზაქ. 7:10.

+ ზაქ. 7:5.

+ ეს. 2:3. მიქ. 4:2.

+ ეს. 51:3-4; 52:15; 66:20.

+ ზაქ. 8:7. საქმე. 2:5.

+ ეს. 7:8. იერ. 32:19.

+ ამოს. 6:2. ეზეკ. 28:12.

+ ეს. 14:29. იერ. 47:1. მიქ. 4:13.

+ ეს. 62:11. სოფ. 3:14. მათ. 21:5. იოან. 12:15.

+ ფსალმ. 71:8.

+ ფსალმ. 44:6. ებრ. 4:12.

+ ფსალმ. 44:6. ეს. 27:13; 60:2.

+ ეზეკ. 34:12. იოან. 10:11. ეფეს. 2:20.

+ ეს. 8:19. იერ. 10:8. მათ. 9:36.

+ ეს. 25:10.

+ ეს. 45:25. მიქ. 4:5.

+ 4მეფ. 19:23. ეს. 14:8.

+ იერ. 25:34.

+ მათ. 15:24. რომ. 8:36.

+ მიქ. 3:3.

+ იერ. 13:14. ეზეკ. 5:11.

+ იერ. 18:18.

+ იერ. 15:2.

+ მათ. 26:15.

+ მათ. 27:5,9-10.

+ ზაქ. 11:7.

+ ეს. 66:11. ეზეკ. 34:3. იოან. 10:12.

+ იერ. 23:1. ეზეკ. 34:3. იოან. 10:12.

+ ფსალმ. 101:26; 103:2. ეს. 42:5.

+ ეს. 51:17,22.

+ მათ. 10:22. ლუკ. 20:18.

+ რჯლ. 11:22. 3მეფ. 8:29. ფსალმ. 33:16.

+ ამოს. 9:11.

+ ეს. 40:31. ლუკ. 1:69. 2კორ. 5:20.

+ საქმე. 2:18. იოან. 19:37.

+ 2ნეშტ. 35:22.

+ ლუკ. 3:3.

+ ზაქ. 12:3. ეს. 13:16.

+ საქმე. 1:12.

+ 2ნეშტ. 26:1. ამოს. 1:1.

+ მათ. 24:29.

+ გამოცხ. 21:23,25. ეს. 60:20.

+ ეზეკ. 47:1. გამოცხ. 22:1.

+ ეს. 52:7. იერ. 23:5. 1კორ. 8:6.

+ ზაქ. 8:21-22. ნეემ. 3:6,23. იერ. 31:38.

+ ეს. 33:20. რომ. 8:15. გამოცხ. 22:3.

+ ეს. 66:24.

+ ეს. 3:6.

+ ზაქ. 14:12.

+ ეზეკ. 20:40. სოფ. 2:11. ზაქ. 8:22.

+ ეს. 5:6. გამოცხ. 11:16.

+ ეს. 5:6.

+ 3მეფ. 7:38.

+ ეს. 35:8. გამოცხ. 21:27.

მალაქია
მალაქია

1. 1

2. 2

3. 3

1
მალაქიას წიგნი
ღმერთის სიყვარული ისრაელისადმი და მათი უმადურობა

1^1განაჩენი. სიტყვა უფლისა ისრაელისადმი მალაქიას პირით:

2„მე შეგიყვარეთ თქვენ“, – ამბობს უფალი. თქვენ კი ამბობთ: „რისთვის შეგვიყვარე“? „განა ესავი იაკობის ძმა არ არის?“ – ამბობს უფალი, – „მაგრამ მე იაკობი შევიყვარე, +

3ესავი კი შევიძულე და გავაუკაცრიელე მისი მთები და უდაბნოს ტურებს მივეცი მისი სამკვიდრო.“ +

4თუმცა ამბობს ედომი: „დარბეული ვართ, მაგრამ კვლავ ავაშენებთ ნაოხარს“. ცაბაოთ უფალი ასე ამბობს: „ისინი ააშენებენ და მე დავანგრევ. დაარქმევენ მათ ბოროტების მხარეს და ისეთ ხალხს, რომელსაც სამუდამოდ შემოსწყრა უფალი.“ +

5იხილავენ ამას თქვენი თვალები და იტყვით: „იდიდა უფალმა ისრაელის საზღვრებს გარეთ.“

6„‘შვილი პატივს სცემს მამას და ყმა – თავის ბატონს. თუ მამა ვარ, სად არის ჩემი პატივისცემა? თუ მათი ბატონი ვარ, სად არის ჩემდამი შიში?’ თქვენ გეუბნებათ ცაბაოთ უფალი, მღვდლებო, ჩემი სახელის შეურაცხმყოფელნო, თქვენ კი ამბობთ: ‘რითი შეურაცხვყავით შენი სახელი?’ +

7მოგაქვთ წაბილწული პური ჩემს სამსხვერპლოზე და ამბობთ: რითი წაგბილწეთო? იმით, რომ ამბობთ: უფლის ტაბლა რა პატივის ღირსიაო. +

8ბრმას რომ მწირავთ მსხვერპლად, ცუდი არ არის? კოჭლი და სნეული რომ მოგყავთ, ცუდი არ არის? აბა, მიართვი იგი შენს ხელისუფალს, თუ მოგიწონოს ან თუ კეთილად შემოგხედოს? – ამბობს ცაბაოთ უფალი. – +

9ახლა კი შეევედრეთ ღმერთს, ვინძლო შეგიწყალოთ. როგორ შემოგხედოთ კეთილად, როცა ეს გამოდის თქვენი ხელიდან? – ამბობს ცაბაოთ უფალი. – +

10რომელმა თქვენგანმა დახშა კარი, რომ ფუჭად არ ანთებდეთ ცეცხლს ჩემს სამსხვერპლოზე! არ მეთნევით, – ამბობს ცაბაოთ უფალი, – და არ მეამება თქვენი ხელით მორთმეული ძღვენი. +

11რადგან დიდი იქნება ჩემი სახელი ხალხებში მზის აღმოსავალიდან დასავალამდე. ყოველ ადგილს დაუკმევენ საკმეველს ჩემს სახელს და წმიდა ძღვენს შემომწირავენ, რადგან დიდი იქნება ჩემი სახელი ხალხებში, – ამბობს ცაბაოთ უფალი. – +

12თქვენ კი შელახეთ იგი თქვენი ნათქვამით: უფლის ტაბლა წაბილწულიაო და ნაყოფი მისი შესაზიზღიაო საჭმელად.

13ამბობთ: აჰა, რა დამქანცველიაო. და გძულთ იგი, – ამბობს ცაბაოთ უფალი, – და მოგყავთ ნატაცები, კოჭლი და სნეული. ძღვენიც ასეთივე მოგაქვთ – როგორ მეამოს მისი მიღება თქვენი ხელიდან? – ამბობს უფალი. –

14წყეულიმც იყოს ის თვალთმაქცი, ვისაც მამალი პირუტყვი ჰყავს ფარაში, მაგრამ დასახიჩრებულს აღუთქვამს მსხვერპლად უფალს! რადგან დიდი მეფე ვარ მე, – ამბობს ცაბაოთ უფალი, – და საშინელია ჩემი სახელი ხალხებში.“ +

2
ხალხთა ცოდვათა მხილება

2^1„ახლა თქვენთვის არის ეს მცნება, მღვდლებო.

2თუ არ გაიგონებთ და გულში არ ჩაიდებთ მას, რომ პატივი მიაგოთ ჩემს სახელს, – ამბობს ცაბაოთ უფალი, – მოვავლენ თქვენზე წყევლას და დავწყევლი თქვენს კურთხევებს. დავწყევლე კიდეც, რადგან არ ჩაგიდვიათ გულში. +

3აჰა, დაგიკავებთ თესლს და პირისახეზე დაგაყრით საკლავის სკორეს, თქვენი დღესასწაულების სკორეს, და თან წაიღებთ მას. +

4მიხვდებით, რომ მე გამოგიგზავნეთ ეს მცნება ლევიანებთან ჩემი აღთქმის შესანარჩუნებლად, – ამბობს ცაბაოთ უფალი. – +

5ჩემი აღთქმა მასთან სასიცოცხლოდ და სამშვიდობოდ იყო და მე მივეცი ეს მათ ჩემი შიშისათვის. რიდი ჰქონდათ ჩემი და ეკრძალვოდნენ ჩემს სახელს. +

6ჭეშმარიტი რჯული იყო მის პირში და უკეთურება არ იპოვებოდა მის ბაგეებში. მშვიდობით და სიწრფელით დადიოდა ჩემს წინაშე და მრავალი მოაქცია ბოროტებისგან. +

7რადგან მღვდლის ბაგეები უნდა იმარხავდეს ცოდნას და მისი პირიდან მოელოდნენ რჯულს, რადგან ცაბაოთ უფლის მოციქულია იგი. +

8თქვენ კი გადაუხვიეთ გზიდან, ბევრი ააცდინეთ რჯულს და დაარღვიეთ ლევიანთა აღთქმა, – ამბობს ცაბაოთ უფალი. – +

9მეც საძულველად გაგხდით და დაგამცირებთ ყოველი ხალხის თვალში, რადგან არ დაიცავით ჩემი გზები და მიკერძოებას იჩენდით რჯულში.

10განა ერთი მამა არა გვყავს ყველას? განა ერთმა ღმერთმა არ გაგვაჩინა? მაშ, რატომ ვემუხანათებით ერთმანეთს? რომ შევლახოთ ჩვენი მამების აღთქმა? +

11მუხანათობს იუდა და სისაძაგლე ხდება ისრაელში და იერუსალიმში, რადგან შელახა იუდამ უფლის სიწმიდე, რომელიც უყვარდა, და უცხო ღმერთის ასულს ექმრო. +

12მოიკვეთს უფალი იაკობის კარვებიდან ამის ჩამდენს – მღვიძარს და ხმის გამცემს და ძღვენის მიმტანს ცაბაოთ უფლისადმი.

13აჰა, კიდევ რას აკეთებთ: ცრემლით აფარვინებთ სამსხვერპლოს, ტირილითა და კვნესით, ისე რომ ვეღარ ხედავს ძღვენს და კეთილგანწყობით ვეღარ იღებს თქვენი ხელიდან. +

14თქვენ ამბობთ: რისთვისო? იმისთვის, რომ მოწამე იყო უფალი შენსა და შენი სიჭაბუკის ცოლს შორის, რომელსაც უღალატე. ის კი შენი მეგობარი და შენი აღთქმის ცოლი იყო. +

15არავინ ჩაიდენს ამას, ვისაც კი სულის ნატამალი შერჩენია. რას ითხოვს კაცი? შთამომავლობას ღვთისგან, და თქვენც გაუფრთხილდით თქვენს სულს და ნუ უღალატებთ სიყმაწვილის ცოლს. +

16რადგან მძულს გაყრა, – ამბობს უფალი, ისრაელის ღმერთი, – და თავისი სამოსელის ძალადობით დამფარველი, – ამბობს ცაბაოთ უფალი, – გაუფრთხილდით თქვენს სულს და ნუ იქნებით ღალატიანები. +

17დაღალეთ უფალი თქვენი სიტყვებით და ამბობთ: რითი დავღალეთო? იმით, რომ ამბობთ: ყოველი ბოროტმოქმედი კეთილად უჩანს უფალს და ისინი უყვარსო მას, ან სად არის სამართლის ღმერთიო?“ +

3
წინასწარმეტყველება მესიის მოსვლაზე

3^1„აჰა, მოვავლენ ჩემს ანგელოზს და გაამზადებს გზას ჩემს წინაშე. უეცრად მოვა თავის ტაძარში უფალი, რომელსაც თქვენ ეძიებთ, და აღთქმის ანგელოზი, რომელიც გსურთ. აჰა, მოდის,“ – ამბობს ცაბაოთ უფალი. – +

2„ვინ აიტანს მისი მოსვლის დღეს და ვინ გაუძლებს მის გამოცხადებას? რადგან ის გამომდნობელის ცეცხლივით არის და მრეცხავთა ტუტესავით.

3დაჯდება ვერცხლის გამომდნობელი და განმწმედელი. განწმედს ლევიანებს და გაასუფთავებს მათ, როგორც ოქროსა და ვერცხლს, რომ სიმართლით მიუძღვნან უფალს შესაწირავი. +

4მაშინ საამო იქნება უფლისათვის იუდას და იერუსალიმის შესაწირავი, როგორც ძველ დროში და გარდასულ წელიწადებში.

5მოვალ თქვენთან განსაკითხავად და ვიქნები ფიცხელი მოწამე ჯადოქართა და მემრუშეთა წინააღმდეგ, ხიზნის გამგდებელთა და ჩემს უშიშთა წინააღმდეგ,“ – ამბობს ცაბაოთ უფალი. –

6„რადგან მე, უფალი, არ ვიცვლები და თქვენც არ დაილევით, იაკობის ძენო. +

7თქვენი მამების დღეებიდან მოყოლებული არღვევდით ჩემს წესებს და არ იცავდით მათ. ახლა მოიქეცით ჩემსკენ და მეც მოვიქცევი თქვენსკენ,“ – ამბობს ცაბაოთ უფალი. – „თქვენ კი ამბობთ: რისთვის მოვიქცეთო? +

8განა ადამიანი მოატყუებს ღმერთს, რომ მატყუებთ მე და ამბობთ: რაში გატყუებთო? მეათედში და შესაწირავში.

9წყევლითა ხართ დაწყევლილნი და მაინც მატყუებთ მთელი ერი.

10მოიტანეთ მთელი მეათედი საგანძურში და იყოს საზრდო ჩემს სახლში. აბა, გამომცადეთ ამით,“ – ამბობს ცაბაოთ უფალი, – „თუ არ გაგიხსნათ ცის საქანელნი და არ გადმოგიცალოთ კურთხევა აურწყველად. +

11შენთვის დავაკავებ მჭამელს, რომ არ წაგიხდინოთ მიწის ნაყოფი და არ გაგიპარტახოთ მინდორში ვაზი,“ – ამბობს ცაბაოთ უფალი. –

12„ნეტარად ჩაგთვლით ყოველი ხალხი, რადგან სანუკვარ ქვეყანაში იცხოვრებთ,“ – ამბობს ცაბაოთ უფალი. – +

13„მძლავრობენ ჩემზე თქვენი სიტყვები,“ – ამბობს უფალი; – „თქვენ კი ამბობთ: რა გვითქვამს შენზეო? +

14თქვენ ამბობთ: ფუჭია ღვთის მორჩილება, რას გვარგებსო მისი სამსახური და მწუხარედ სიარული ცაბაოთ უფლის წინაშე? +

15ბედნიერები არიან ამპარტავნებიო, აშენდნენ კიდეც ბოროტმოქმედნი, ღმერთიც კი გამოსცადეს და გადარჩნენო.“ +

წმიდა დანატოვარზე

16როცა უფლის მოშიშნი ლაპარაკობენ ერთმანეთში, ყურს უგდებს უფალი, ესმის და იწერება მის წინაშე სამახსოვრო წიგნი უფლისმოშიშთათვის და მისი სახელის მომხსენიებელთათვის. +

17„ჩემი იქნებიან ისინი,“ – ამბობს უფალი, – „იმ დღისთვის, როცა უნჯად გავამზადებ მათ და შევიბრალებ, როგორც კაცი შეიბრალებს თავის შვილს, რომელიც მას მორჩილებს. +

18კვლავ დაინახავთ განსხვავებას მართალსა და უკეთურს შორის, ღვთის მორჩილსა და მის ურჩს შორის. +

19რადგან აჰა, მოდის დღე, თონესავით ავარვარებული, და ყველა ამპარტავანი და უკეთურობის მოქმედი ჩალა იქნება და გადაბუგავს მათ მომავალი დღე,“ – ამბობს ცაბაოთ უფალი. – „ისე რომ არ შეარჩენს არც ძირს და არც რტოს. +

20ამოგიბრწყინდებათ, ჩემი სახელის მოშიშნო, მზე სიმართლისა და კურნება იქნება მის ფრთებზე. თქვენც გამოხვალთ და აკუნტრუშდებით ბაგის ხბორებივით. +

21გათელავთ უკეთურთ, რადგან უნდა გაცამტვერდნენ ისინი თქვენს ტერფებქვეშ იმ დღეს, რომელსაც მე ვამზადებ,“ – ამბობს ცაბაოთ უფალი. – +

22„გაიხსენეთ მოსეს, ჩემი მორჩილის, რჯული, რომელიც ვუბრძანე მას ხორებზე მთელი ისრაელისთვის, და მცნებანი და სამართალნი. +

23აჰა, მოგივლენთ ელია წინასწარმეტყველს უფლის დიდი და საშინელი დღის დადგომამდე. +

24ის დააბრუნებს მამების გულს შვილების გულთან და შვილების გულს მამების გულთან, რომ ჩემი მოსვლისას არ შევმუსრო ქვეყანა შეჩვენებით.“ +

+ რომ. 9:13.

+ ეს. 13:22. იერ. 9:11. ეზეკ. 35:9.

+ ეს. 9:10. იერ. 45:4. 1მაკ. 5:3.

+ გამ. 20:12. მათ. 15:4.

+ ეს. 58:2.

+ გამ. 12:5; 29:38. ლევ. 22:20. რჯლ. 15:21.

+ 2ნეშტ. 19:7.

+ ეს. 1:11. იერ. 6:20. ამოს. 5:21-22.

+ ფსალმ. 112:3.

+ ფსალმ. 46:3.

+ ლევ. 26:14,16. რჯლ. 28:15.

+ ოს. 2:11. ამოს. 5:22-23.

+ რიცხ. 1:49.

+ რიცხ. 25:12. ეს. 26:2.

+ სოფ. 3:5. მათ. 5:18. დან. 12:3.

+ ეზეკ. 44:23. 1კორ. 4:1. 2კორ. 5:20.

+ ლევ. 19:15.

+ ეფეს. 4:6.

+ ნეემ. 13:23.

+ ამოს. 5:22.

+ დაბ. 2:18. მათ. 5:32. იგავ. 2:17.

+ დაბ. 16:3-4.

+ რჯლ. 24:1. გამ. 21:10.

+ მალ. 3:14.

+ მათ. 11:10. მარკ. 1:2. ლუკ. 7:27.

+ ფსალმ. 65:10. ეს. 1:25. ეზეკ. 22:22.

+ რიცხ. 23:19.

+ ზაქ. 1:3.

+ 4მეფ. 7:2.

+ რჯლ. 33:29.

+ იუდ. 1:15.

+ იობ. 21:15.

+ ფსალმ. 94:9.

+ ფსალმ. 93:9; 138:16. ნაუმ. 1:7.

+ მათ. 13:30.

+ ეს. 3:10; 65:13.

+ ეს. 1:31.

+ ლუკ. 1:78.

+ ეს. 25:10. რომ. 16:20.

+ გამ. 20:1.

+ მათ. 17:10. მარკ. 9:11. ლუკ. 1:17.

+ ლუკ. 1:17.

არაკანონიკური წიგნები
არაკანონიკური წიგნები

1. ტობითი

2. ივდითი

3. სიბრძნე სოლომონისა

4. სიბრძნე ზირაქისა წინათქმა

5. ბარუქ წინასწარმეტყველი

6. ეპისტოლე იერემიასი

7. დანიელ წინასწარმეტყველი

8. პირველი მაკაბელთა

9. მეორე მაკაბელთა

10. მეორე ეზრა

11. იუდაელი მეფის მენაშეს ლოცვა

12. 151-ე ფსალმუნი

13. მესამე მაკაბელთა

ტობითი
ტობითი

1. 1

2. 2

3. 3

4. 4

5. 5

6. 6

7. 7

8. 8

9. 9

10. 10

11. 11

12. 12

13. 13

14. 14

1
ტობითი

1^1წიგნი ტობითის ამბავთა, ტობიელის ძისა, ყანანიელის, ყადუელის, გებაელის შთამომავლისა, ყასიელის საგვარეულოდან, ნეფთალის ტომიდან,

2რომელიც აშურელთა მეფის შალმანესერის დროს ტყვედ იქნა წაყვანილი თიშბედან, კედეშ ნაფთალის მარჯვნივ რომ მდებარეობს, გალილეაში, აშერის ზემოთ.

3მე, ტობითი, მთელი ჩემი სიცოცხლის მანძილზე ჭეშმარიტების გზას ვადექი; ბევრი სიკეთე მიქნია ჩემი მოძმეებისა და ჩემი ხალხისათვის, ჩემთან ერთად რომ წამოვიდა აშურელთა ქვეყნად, ნინევეში.

4ჩემი სიჭაბუკისას, როცა ჩემს ქვეყანაში, იერუსალიმის მიწაზე ვცხოვრობდი, ჩემი წინაპრის – ნეფთალის მთელი ტომი შორს იყო იერუსალიმის სახლიდან, რომელიც ამოირჩია ისრაელის ყველა ტომმა, რათა იქ შეეწირათ მსხვერპლი; იქვე იკურთხა ტაძარიც უზენაესის დასავანებლად და აშენდა ყველა მომავალი თაობისათვის.

5როგორც ყველა განდგომილი ტომი ბაყალს მსხვერპლად სწირავდა ხბოს, ისე ჩემი წინაპრის – ნეფთალის – სახლიც.

6მარტო მე დავდიოდი ხშირად იერუსალიმში დღესასწაულებზე, როგორც დაუწესდა მთელს ისრაელს საუკუნო ბრძანებით, მომქონდა ნათავარნი, მოსავლის მეათედი და პირველი ნაპარსი.

7ყოველივე ამას ვუძღვნიდი მღვდლებს, აარონის შთამომავალთ, საკურთხევლისათვის; ყოველგვარი ნაყოფის მეათედს იერუსალიმში მომსახურე ლევიანებს ვაძლევდი, მეორე მეათედს კი ვყიდდი და მივდიოდი, რომ ყოველწლიურად დამეხარჯა იერუსალიმში.

8მესამე მეათედს კი ვაძლევდი, ვისაც ეგებოდა, როგორც მიანდერძა დებორამ, მამაჩემის დედამ, რადგანაც მამის სიკვდილის შემდეგ ობოლი დავრჩი.

9როცა დავვაჟკაცდი, ცოლად შევირთე ხანა, მამაჩემის საგვარეულოდან, და შემეძინა მისგან ტობია.

10ტყვედ რომ ვიყავი ნინევეში, ყველა ჩემი მოძმე და თვისტომი წარმართთა პურს ჭამდა.

11მე კი სულს ვუფრთხილდებოდი და არ ვჭამდი,

12რადგანაც მახსოვდა ღმერთი მთელი ჩემი სულით.

13უზენაესმა მადლი და წყალობა მომაგო შალმანესერის წინაშე, და გავხდი მისი სოვდაგარი.

14მიდიას გავემგზავრე და გაბაელს, გაბრიას ძმას, მივაბარე რაგესში ათი ტალანტი ვერცხლი.

15შალმანესერის სიკვდილის შემდეგ მის ნაცვლად გამეფდა მისი ძე სანხერიბი, ვის დროსაც მგზავრობა სახიფათო შეიქნა და ვერავინ ბედავდა მიდიაში გამგზავრებას.

16შალმანესერის მეფობისას მოწყალებას არ ვაკლებდი ჩემს თანამოძმეებს.

17ჩემს პურს ვუყოფდი მშივრებს და მოსასხამს – შიშველ-ტიტველთ; და თუ რომელიმე ჩემი თვისტომის გვამს ნინევეს გალავანს გარეთ გადაგდებულს ვნახავდი, მალულად ვაბარებდი მიწას.

18მალულად ვმარხავდი იმათაც, ვისაც ხოცავდა მეფე სანხერიბი, როცა გაქცეულნი უკანვე ბრუნდებოდნენ იუდეიდან; დახოცვით კი ბევრს ხოცავდა გაცოფებული; მერე ეძებდა მეფე გვამებს და ვერ პოულობდა.

19ერთი ნინეველი მეფეს ეახლა და დამასმინა, რომ მე ვმარხავდი გვამებს; მაშინვე დავიმალე, ხოლო როცა გავიგე, რომ მოსაკლავად მეძებდნენ, შეშინებული გავიქეცი ქალაქიდან.

20დაიტაცეს მთელი ჩემი ავლადიდება და აღარაფერი დამრჩა გარდა ხანასი, ჩემი ცოლისა, და ტობიასი, ჩემი ძისა.

21ორმოცდაათი დღეც არ გასულა, რომ სანხერიბი მისმა ორმა ვაჟმა მოკლა, რომლებიც არარატის მთისკენ გაიქცნენ, ხოლო სანხერიბის ნაცვლად მისი ძე ესარხადონი გამეფდა, რომელმაც ჩემს ძმისწულს, ახიკარ ანაელს, მთელი თავისი ხაზინისა და სამეფოს გამგებლობა მიანდო.

22ახიკარმა მიშუამდგომლა და ნინევეში დავბრუნდი. ახიკარი კი იყო ღვინის მწდე, ბეჭდის მცველი, სახლის მნე და ხაზინადარი. და დაადგინა იგი ესარხადონმა მეორე კაცად; ჩემი ძმისწული იყო იგი.

2

2^1როდესაც შინ მოვედი და დამიბრუნეს ხანა, ჩემი ცოლი, და ტობია, ჩემი ძე, ორმოცდაათობის დღესასწაულზე, რომელიც არის წმიდა შვიდი შვიდეული, მშვენიერი სადილი მომიმზადეს და პურის საჭმელად დავჯექი.

2თვალი გადავავლე უამრავ სასმელ-საჭმელს და ჩემს ვაჟს ვუთხარი: წადი და მომგვარე ერთი ჩვენი უპოვარ მოძმეთაგანი, მე კი აქ დაგელოდები-მეთქი.

3უკან მობრუნებულმა მითხრა: მამა, ერთი ჩვენი მოძმეთაგანი გაგუდული დაუგდიათ მოედანზეო.

4მაშინ მე, ვიდრე ლუკმას გავტეხდი, სასწრაფოდ გავეშურე და, მზის ჩასვლამდე, ერთ სახლში დავმალე გვამი.

5შინ რომ მოვბრუნდი, განვიბანე და დამწუხრებულმა ვჭამე პური.

6გავიხსენე წინასწარმეტყველება ამოსისა, რომელმაც თქვა: თქვენი დღესასწაულები გლოვად გექცევათ, თქვენი სიხარული კი – გოდებადო; და ავტირდი.

7მზე რომ ჩავიდა, გავედი, საფლავი გავთხარე და დავმარხე იგი.

8ახლობლები დამცინოდნენ და ამბობდნენ: არ ეშინია, რომ ამ საქმის გამო მოკლან? აკი ერთხელ უკვე გაიქცა და აი, ხელახლა მარხავსო მკვდრებს.

9იმავე ღამეს, დასაფლავებიდან დაბრუნებული განუბანლად დავწექი ეზოს გალავანთან. სახეზე არა მეფარა რა.

10ვერ შევნიშნე, რომ გალავანზე ბეღურები ისხდნენ, თვალგახელილს თბილი სითხე გადმომაღვარეს და თვალებზე ლიბრი გადამეკრა. ვიარე ექიმებთან, მაგრამ ვერაფერი მიშველეს, ახიკარი მინახავდა, სანამ ელიმაისში არ წავიდა.

11შემდეგ კი ჩემი ცოლი ხანა მქსოველად დაუდგა ქალბატონებს.

12თავის ნამუშევარს უგზავნიდა მათ და ისინიც უხდიდნენ, რაც ეკუთვნოდა; ერთხელაც თიკანი აჩუქეს.

13ჩემთან რომ მოიყვანეს, აკიკინდა; ვკითხე ხანას, ვინ მოგცა ეს თიკანი, მოპარული ხომ არ არის? დაუბრუნე, ვისიცაა, ნაქურდალის ჭამა არა ხამს-მეთქი.

14მან მიპასუხა, მაჩუქესო. არ დავუჯერე და ვუთხარი პატრონისათვის დაებრუნებინა და გავუწყერი. მან კი პასუხად მომიგო: „სადაა შენი წყალობანი და კეთილი საქმენი? აი, რად გექცა ყოველი“.

3

3^1დამწუხრებული ავტირდი, გულდამდუღრული ვლოცულობდი და ვამბობდი:

2„მართალი ხარ, უფალო, ყოველი შენი საქმე და ყველა შენი გზა მოწყალებაა და ჭეშმარიტება. ჭეშმარიტი და მართალი მსჯავრითა სჯი უკუნისამდე.

3გამიხსენე და მომხედე. ნუ დამსჯი ჩემი ცოდვებისა და მამა-პაპათა უგუნურებისათვის, რითაც კი გცოდეს,

4რაკიღა ყურად არ იღეს შენი მცნებები, და ამიტომაც საძარცვავად, დასატყვევებლად და სასიკვდილოდ გაგვწირე და საიგავოდ გაგვხადე ხალხების თვალში, რომელთა შორისაც ვართ გაფანტულნი.

5ახლა კი ღირსი ვარ იმისა, რომ მომაგო მთელი შენი სასჯელი მამა-პაპათა ცოდვების გამო, რადგანაც არ დავიცავით შენი მცნებები და არც სიმართლით გვივლია შენს წინაშე.

6მაშ, როგორც გნებავს, ისე დამსაჯე: ბრძანე, სული ამომხდეს და მიწად ვიქცე, რადგანაც სიკვდილი მიჯობს სიცოცხლეს, ვინაიდან ვისმინე უსამართლო საყვედური და დიდია ჩემი მწუხარება. ბრძანე, რომ გავთავისუფლდე ამ სიმძიმილისაგან და განვისვენო საუკუნო ადგილას. ნუ იბრუნებ პირს ჩემგან“.

7მოხდა ისე, რომ იმავე დღეს, მიდიის ეკბატანაში რეღუელის ასული სარაც ყვედრებით აავსეს მამამისის მხევლებმა.

8შვიდი ქმრისათვის გაეყოლებინათ, მაგრამ ასმოდეუსი, ბოროტი სული, მანამდე ხოცავდა მათ, ვიდრე ცოლთან დაწვებოდნენ. ამიტომაც გმობდნენ მხევლები: „ნუთუ არა გრცხვენია, რომ ამდენი ქმარი მოაშთვე? უკვე შვიდი გყავდა და ერთის სახელითაც ვერ იწოდე.

9ჩვენ რაღას გვერჩი? რაკი ისინი დაიხოცნენ, შენც მათ მიჰყევი; ნურასოდეს გვენახოს ნურც შენი ძე და ნურც ასული“.

10ამის გაგონებაზე ისე დამწუხრდა, რომ თავის მოკვლა დააპირა, მაგრამ დაფიქრდა: ერთადერთი ვყავარ მამაჩემს და ეს რომ ჩავიდინო, მთელი სიცოცხლე საყვედრებლად ექნება და სიბერე ჯოჯოხეთურ სატანჯველად გადაექცევაო.

11სარკმელთან მივიდა, ილოცა და თქვა: „კურთხეული ხარ, უფალო, ღმერთო ჩემო, კურთხეულია შენი წმიდა სახელი და დიდებამოსილი აწ და მარადის; გაკურთხებდეს შენი ყოველი საქმე საუკუნოდ.

12და ახლა შენსკენ მომიპყრია, უფალო, ჩემი თვალი და პირი.

13გემუდარები, დამიხსნა ამ წუთისოფლისაგან, რომ ეს საყვედურები აღარ ვისმინო.

14შენ იცი, უფალო, რომ არასოდეს კაცთან არ შემიცოდავს,

15არ შემიბღალავს ჩემი სახელი, და არც სახელი მამაჩემისა ჩემი ტყვეობის ქვეყანაში. ერთადერთი ვყავარ მამაჩემს, და არა ჰყავს მას ვაჟიშვილი, რომ მისი მემკვიდრე იყოს, არც ღვიძლი ძმა თუ ძმისწული, რომ მის საცოლედ შემენახა თავი. უკვე შვიდი ქმარი მომიკვდა; მაშ, რისთვისღა ვიცოცხლო? და თუ სასიკვდილოდ არ მიმეტებ, მომხედე და შემიწყალე, რომ ამ ყვედრებას აღარ ვისმენდე“.

16შეწყნარებულ იქნა ორივეს ლოცვა ღმერთის დიდების წინაშე.

17და მოავლინა ღმერთმა რაფაელი, რათა განეკურნა ორივე: ლიბრისაგან დაეხსნა ტობითი და მისი ძის – ტობიასთვის – მიეცა სარა, რეღუელის ასული, ასმოდეუსი კი შეებოჭა, რადგანაც ტობიას უნდა ხვდომოდა წილად სარას დამკვიდრება. ის იყო, უკან დაბრუნებული ტობითი შევიდა თავის სახლში, რომ იმავდროულად სარაც ჩამოვიდა თავისი ზემოთვალიდან.

4

4^1იმ დღეს გაახსენდა ტობითს ვერცხლი, გაბაელისთვის რომ მიებარებინა მიდიის რაგეში.

2და გულში თქვა: „მე სიკვდილს ვნატრობ; რად არ მოვუხმო ჩემს ძეს – ტობიას, და ვიდრე ცოცხალი ვარ, რად არ ვაუწყო იმ ვერცხლის ამბავი?“

3მართლაც უხმო და უთხრა: „როცა მოვკვდები, შვილო, დამმარხე; ნუ მიატოვებ დედას და პატივი ეცი მთელი სიცოცხლის მანძილზე; სადარდელს ნურას გაუჩენ.

4გახსოვდეს, შვილო, რამდენი ჭირი უნახავს შენს გამო, როცა ჯერ კიდევ მუცლით დაგატარებდა. როცა მოკვდება, ჩემს გვერდით დამარხე – ერთ საფლავში.

5ყოველდღე გახსოვდეს, შვილო, უფალი, ღმერთი ჩვენი; ნუ შესცოდავ და ნუ გადახვალ მის მცნებებს; სამართლიანი იყავი მთელი შენი სიცოცხლის მანძილზე და ნუ ივლი უსამართლობის გზით.

6რადგანაც სამართლიანობის მიმდევარს კეთილად წარგემართება საქმე.

7სიმართლის ყველა მოქმედს მიეცი მოწყალება შენი საბადებლიდან და ნუ ინანებს შენი თვალი მოწყალების გაღებისას; პირს ნუ იბრუნებ უპოვართაგან, რათა შენგანაც არ იბრუნოს პირი ღმერთმა.

8რაც ბლომადა გაქვს, იქიდან გაეცი მოწყალება,

9რადგანაც ჭირის დღისათვის იუნჯებ სიკეთეს;

10ვინაიდან მოწყალება სიკვდილისაგან გიხსნის და ბნელს განგარიდებს.

11კეთილი ნიჭია მოწყალება ყველასათვის, ვინც უზენაესის წინაშე გაიღებს მას.

12ერიდე, შვილო, ყოველნაირ სიძვას. ქალი შენი მამა-პაპის მოდგმისა მოიყვანე და ნუ შეირთავ უცხო ტომისას, ვინც არ ეკუთვნის მამაშენის სჯულს, რადგანაც წინასწარმეტყველთა შვილები ვართ. გახსოვდეს, შვილო, რომ ჩვენს მამებს: ნოეს, აბრაამს, ისაკს, იაკობს, ყველას მოძმეთა მოდგმიდან მოჰყავდათ ცოლები, ამიტომაც კურთხეულ იქნენ თავიანთ შვილებში და მათი მოდგმა დაიმკვიდრებს ქვეყანას.

13გიყვარდეს, შვილო, შენი მოძმენი და ნუ აღზევდები გულით ძმების წინაშე; შენი ერის ძეთა და ასულთა ნაშიერთაგან მოიყვანე ქალი. ქედმაღლობას დაღუპვა და არეულობა მოსდევს, დაუდევრობას კი – სიღატაკე და გაჩანაგება, რადგანაც დაუდევრობა შიმშილის დედაა.

14გასამრჯელოს ნუ დაუგვიანებ მუშას, არამედ მაშინვე მიეცი: თუკი ღმერთს ემსახურები, უკანვე დაგიბრუნდება. გულისყური მიაყოლე, შვილო, ყველა შენს საქმეს და ჭკუით მოზომე ყველა ნაბიჯი.

15რაცა გძაგს, იმას სხვას ნუ შეამთხვევ. ღვინოს სათრობად ნუ მიეძალები და სიმთვრალეს გზაში თანამგზავრად ნუ წაიტანებ.

16უწილადე პური მშიერ-მწყურვალს და მოსასხამი – შიშველ-ტიტველს; ყოველივე იქიდან, რაც ბლომადა გაქვს, მოწყალება გაეცი, და ნუ ინანებს შენი თვალი, მოწყალებას რომ გასცემ.

17მართალთა საფლავებზე ჩამოარიგე პური და ცოდვილთათვის ნურას გაიმეტებ.

18რჩევა სთხოვე ყველა გონიერს და ნუ უგულებელჰყოფ სასარგებლო რჩევას.

19მარადჟამ აკურთხებდე უფალ ღმერთს და შესთხოვდე, რომ წრფელი იყოს ყოველი შენი გზა, ხოლო ყოველი ზრახვა და საქმე – კეთილად წარმართული. რადგან თავისით ვერავინ მიაღწევს რასმე, არამედ ყველას თვით უფალი ანიჭებს ყოველ სიკეთეს და ამდაბლებს იმას, ვის დამდაბლებასაც ინებებს. მაშ, დაიხსომე, შვილო, ჩემი შეგონებანი და ნუ ამოიშლი მათ გულიდან.

20ახლა კი შემდეგს გაუწყებ: მიდიის რაგეში ათი ტალანტი ვერცხლი მივაბარე გაბაელს, გაბრიას ძეს.

21ასე, რომ, ნუ გეშინია, შვილო, ნუ გგონია, რომ გავღატაკდით; დიდი ქონების პატრონი ხარ, თუკი ღვთის შიში გექნება, თუ განირიდებ ყოველგვარ ცოდვას და მოწიწებით მოიქცევი უფლის წინაშე“.

5

5^1მაშინ ტობიამ ასე მიუგო მამამისს: „ყოველივეს ავასრულებ, რასაც მარიგებ,

2მაგრამ როგორ გამოვართვა ვერცხლი იმას, ვისაც არ ვიცნობ?“

3მაშინ მისცა მას ტობითმა ხელწერილი და უთხრა: „მოძებნე კაცი, თანამგზავრად რომ გამოგყვება, და ვიდრე ცოცხალი ვარ, მე მივცემ გასამრჯელოს. წადი და წამოიღე ვერცხლი.“

4წავიდა კაცის საძებნელად და ნახა რაფაელი, რომელიც ანგელოზი იყო, მაგრამ ტობიამ კი არ იცოდა.

5უთხრა მას: „თუ შეგიძლია წამომყვე მიდიის რაგესში? ან თუ იცნობ იმ ადგილებს?“

6მიუგო ანგელოზმა: „წამოგყვები, გზა-კვალიც ვიცი და ჩემს ძმასთან – გაბაელთანაც – ვყოფილვარ სტუმრად.“

7და უთხრა მას ტობიამ: „დამაცადე, მამაჩემს ვეტყვი.“

8ანგელოზმა მიუგო: „წადი და ნუ დაყოვნდები.“

9მივიდა მამასთან და უთხრა მას: „მოვნახე კაცი, რომელიც წამომყვება.“ ხოლო მან უთხრა: „აქ მომიყვანე, რათა გავიგო, რომელი ტომისაა, ან რამდენად სანდო თანამგზავრი იქნება შენთვის.“

10დაუძახა ტობიამ, ისიც მოვიდა და ერთმანეთს მიესალმნენ.

11და ჰკითხა მას ტიბითმა: რომელი ტომისა ხარ, ძმაო, ან ვისი გვარისა?“

12ხოლო რაფაელმა მიუგო: „ტომსა და გვარს ეძებ, თუ ქირის კაცს, რომ შენს ვაჟს გაჰყვეს?“ უთხრა ტობითმა: „მინდა გავიგო, ძმაო, ვისი გვარისა ხარ და რა გქვია.“

13უთხრა მან: „მე ვარ ყაზარია, ძე დიდი ყანანიასი, შენი მოძმისა.“

14უთხრა ტობითმა: „მშვიდობით გევლოს, ძმაო, და ნუ შემომწყრები, შენს გვარტომობას რომ ვეძიებ. ჩემი ძმა ყოფილხარ, კეთილი და ღირსეული გვარის შვილი. ყანანიასაც ვიცნობდი და იათანსაც, დიდი შემაყიას ვაჟებს, ერთად წავედით იერუსალიმს სათაყვანებლად და თან მიგვქონდა ნათავარნი და მიწის ნაყოფთა მეათედი. არ შეგვიცოდავს ჩვენი მოძმეების ცოდვებით. გვარკეთილი ყოფილხარ, ძმაო.

15მაგრამ მითხარი, რასა მთხოვ ქირად? დღეში თითო დრაქმას მოგცემ და რაც შენ და ჩემს შვილს დაგჭირდებათ.

16ამასაც არ დაგაჯერებ, თუკი მშვიდობით დაბრუნდებით.“

17ასე შეთანხმდნენ, და უთხრა ტობიას: „გაემზადე გასამგზავრებლად, მშვიდობითამც გევლოთ!“ შვილიც გაემზადა და უთხრა მამამ: „აი, ეს კაცი იახლე, მამაზეციერმა გიწინამძღვროთ და მისი ანგელოზი დაგემგზავროთ.“ ორივენი გაუდგნენ გზას და უკან გაჰყვათ ჭაბუკის ძაღლი.

18ხანა, ჭაბუკის დედა, კი ტიროდა და ტობითს ეუბნებოდა: „სად გაისტუმრე ჩვენი შვილი? განა ჩვენი ხელების ყავარჯენი არ იყო, ჩვენ წინაშე რომ შედიოდა და გამოდიოდა?

19ვერცხლს ვერცხლსავე ნუკი უმატებ, არამედ მწვირედ მიგაჩნდეს შვილთან შედარებით!

20რადგან რა ხნის სიცოცხლეც მოგვეცა უფლისგან, საიმისოდ ბევრი გვაქვს.“

21უთხრა ტობითმა: „ნუ იურვი, დაო; მშვიდობით დაგვიბრუნდება და შენი თვალით იხილავ,

22რადგანაც კეთილი ანგელოზი დაემგზავრება, სიკეთის გზით წარმართავს და უმსნელი მოგვიბრუნდება უკან.“

23და დედამ ცრემლი შეიშრო.

6

6^1მგზავრები საღამო ხანს მდინარე ტიგროსს მიადგნენ და იქ შეისვენეს.

2ჭაბუკი საბანაოდ ჩავიდა, მაგრამ მდინარიდან თევზმა ამოყო თავი და შთანთქმა დაუპირა.

3მაშინ ანგელოზმა უთხრა, თევზი ამოიყვანეო; ჭაბუკმაც დაიჭირა და მიწაზე დააგდო.

4ანგელოზმა უთხრა: „გაკვეთე თევზი, გული, ღვიძლი და ნაღველი ამოაცალე და შეინახე.“

5ჭაბუკი ისე მოიქცა, როგორც ანგელოზმა უთხრა. თევზი კი შეწვეს და შეჭამეს.

6მერე ორივენი გზას გაუდგნენ და ეკბატანას მიადგნენ.

7უთხრა ჭაბუკმა ანგელოზს: ყაზარია, ძმაო, რა არის ეს თევზის გულ-ღვიძლი და ნაღველი?“

8ანგელოზმა მიუგო: „თუ ვინმეს ეშმაკი ან ბოროტი სული ტანჯავს, გულ-ღვიძლს უკმევ ქალსა თუ კაცს და მის ტანჯვასაც ბოლო მოეღება.

9ნაღველი კი თვალებზე უნდა სცხო კაცს, რომელსაც ლიბრი გადაჰკვრია, და განიკურნება.“

10ეკბატანას რომ მიუახლოვდნენ,

11ანგელოზმა უთხრა ჭაბუკს: „მოდი, რეღუელისას შევისვენოთ, ძმაო, ისიც ხომ შენი ნათესავია; ერთადერთი ქალი ჰყავს, სახელად სარა.

12სიტყვას ჩამოვაგდებ იმაზე, რომ შენ მოგცენ ცოლად, რადგან, განგებით, შენ უნდა გხვდეს წილად მისი სამკვიდრო. შენ ხომ ერთადერთი ხარ მისი გვარისა. ყმაწვილი ქალი კი ჭკვიანია და მშვენიერი.

13მაშ, ყური მიგდე: მამამისს მოველაპარაკები და რაგესიდან რომ დავბრუნდებით, ქორწილი გადავიხადოთ. კარგად ვიცნობ რეღუელს, მოსეს სჯულს არ დაარღვევს და სხვას არ მისცემს თავის ქალს, თორემ სიკვდილის თანამდები იქნება. რადგანაც მისი სამკვიდრო სწორედ შენ უნდა გერგოს და არა სხვას.“

14მაშინ ჭაბუკმა უთხრა ანგელოზს: „ყაზარია, ძმაო, გამიგია, რომ ეს ქალი შვიდ ქმარს გააყოლეს და ყველამ სული დალია სანთიობოში.

15მე კი ერთადერთი ვყავარ მამაჩემს და მეშინია, ვაითუ მეც ჩემი წინამორბედების ბედი გავიზიარო. ეს ქალი ხომ თვით ეშმაკს უყვარს, რომელიც მხოლოდ იმას ერჩის, ვინც მის სატრფოს მიეკარება. ამიტომაც მეშინია, ვაითუ მოვკვდე და ჩემზე მგლოვიარე დედ-მამას სიცოცხლე მოვუსწრაფო; სხვა შვილი და სხვა დამმარხველი მათ არა ჰყავთ.“

16ანგელოზმა უთხრა: „ნუთუ აღარ გახსოვს მამაშენის შეგონება, შენი გვარის ცოლი უნდა მოიყვანოო? მაშ, ისმინე, ძმაო, რაკი შენი საბედოა, ეშმაკის შიში ნუ გექნება; იმ ღამესვე მოგეცემა ცოლად.

17სანთიობოში შესვლისთანავე აიღე მღვივანი სასაკმევლე, ზედ თევზის გულ-ღვიძლი დადე და აკმიე. როგორც კი სუნი ეცემა, ეშმაკი გაიქცევა და აღარასოდეს შემოიქცევა უკან.

18როგორც კი ქალთან მიახლოებას დააპირებ, ორივენი ადექით და შეევედრეთ მოწყალე ღმერთს. ის გიხსნით და შეგიწყალებთ. ნურაფრის შიში ნუ გაქვს, რადგანაც ოდითგანვე შენი საბედოა ეს ქალი, შენ იხსნი, შენ გამოგყვება და დარწმუნებული ვარ, რომ შვილები გეყოლება მისგან.“

19ეს რომ გაიგონა, ტობიას გულში ჩაუვარდა ის ქალი და სულით მიეწება მას.

7

7^1შევიდნენ ეკბატანაში და მიადგნენ რეღუელის სახლს. სარა გამოეგება და მიესალმა მათ, მათაც სალამი უთხრეს, და შინ შეუძღვა სტუმრებს.

2და უთხრა რეღუელმა ყედნას, თავის ცოლს: „როგორა ჰგავს ეს ჭაბუკი ტობითს, ჩემს მოძმეს.“

3ჰკითხა რეღუელმა მათ: „სადაურები ხართ, ძმებო?“ მიუგეს: „ნეფთალის ძენი ვართ, ნინევეში ტყვედ წასხმულთაგანნი.“

4კვლავ ჰკითხა მათ: „ტობითს თუ იცნობთ, ჩემს ძმას?“ და მათ მიუგეს, ვიცნობთო.

5ისიც იკითხა: „ხომ კარგადაა?“ მიუგეს: „ცოცხალია და კარგადაა.“ ხოლო ტობიამ დასძინა: „მამაა ჩემი.“

6წამოხტა რეღუელი, გადაჰკოცნა, დალოცა და უთხრა: „ო, კეთილი და ღირსეული მამის შვილო!“ მაგრამ როდესაც გაიგო, რომ ტობითს თვალი დავსებოდა, დამწუხრებული ატირდა.

7ტიროდა ყედნაც, მისი ცოლი, და სარა, მისი ასული. სტუმართმოყვრულად მიიღეს ისინი.

8ცხვარი დაუკლეს და დიდებული სუფრა გაუშალეს.

9უთხრა ტობიამ რაფაელს: „ყაზარია, ძმაო, უთხარი რეღუელს, რასაც გზაში მეუბნებოდი, და ბარემ მოვათავოთ ეს საქმე.“

10რაფაელმა ყველაფერი გადასცა რეღუელს, ხოლო მან ტობიას უთხრა: „ჭამე, სვი და მოილხინე. ჩემი ასული შენი საბედოა, მაგრამ სიმართლე უნდა გითხრა:

11შვიდ ქმარს მივეცი ჩემი ასული, მაგრამ ვინც კი მასთან შევიდა, იმავე ღამეს სიცოცხლეს გამოეთხოვა. ახლა კი მოილხინე.“

12უთხრა ტობიამ: „ლუკმას არ ჩავიდებ პირში, ვიდრე არ მოილაპარაკებთ და თანხმობას არ მომცემთ.“ და თქვა რეღუელმა: „ახლავე წაიყვანე ჩვენი წესისამებრ. შენ ძმა ხარ მისი და ის შენია. სიკეთე ნუ მოგიშალოთ მოწყალე ღმერთმა.“

13მოიხმო სარა, თავისი ასული, ხელი დაუჭირა, ცოლად მისცა ტობიას და თქვა: „აჰა, წაიყვანე მოსეს სჯულისამებრ და მიუყვანე მამაშენს“. მერე კი დალოცა ისინი.

14შემდეგ უხმო ყედნას, თავის ცოლს, აიღო წიგნი, ხელშეკრულება დაწერა და დაბეჭდა.

15კვლავ უხმო ყედნას, თავის ცოლს და უთხრა: „გაამზადე, დაო, სხვა სანთიობო და შეიყვანე შენი ასული.“

16ყედნა ისე მოიქცა, როგორც ქმარმა უთხრა. შეიყვანა ქალი სანთიობოში და ატირდა. ატირდა სარაც. ცრემლი მოსწმინდა თავის ქალს და უთხრა:

17„გამაგრდი, შვილო, ცისა და მიწის მეუფე მოგაგებს მადლს ამდენი დარდის სანაცვლოდ. გამაგრდი, შვილო.“

8

8^1ვახშამს რომ მორჩნენ, ქალთან შეიყვანეს ტობია.

2მიმავალმა გაიხსენა რაფაელის სიტყვები, აიღო მღვივანი სასაკმევლე, ზედ დადო თევზის გულ-ღვიძლი და აკმია.

3როგორც კი სუნი იგრძნო, ეშმაკმა ზემო ეგვიპტისაკენ მოუსვა, და შებოჭა იგი ანგელოზმა.

4როცა ორივენი მარტონი დარჩნენ, ტობია სარეცლიდან ადგა და თქვა: „ადექი, დაო, და ვილოცოთ, რათა შეგვიწყალოს უფალმა.“

5დაიწყო ტობიამ და თქვა: „კურთხეული ხარ ჩვენი მამა-პაპის ღმერთო, კურთხეულია შენი სახელი, წმიდა და საუკუნოდ განდიდებული. დაე, გადიდებდნენ შენ ცანი და ყოველი ქმნილება შენი.

6შენ შეჰქმენ ადამი და მწედ და საყრდენად მიეცი ევა, მისი ცოლი. მათგან იშვა კაცთა მოდგმა. შენა თქვი: ‘არ არის კარგი კაცის მარტო ყოფნა, შევუქმნათ მწე, მისივე მსგავსი’.

7და მეც, უფალო, სიძვისთვის როდი მომყავს ცოლად ეს ჩემი და, არამედ ჭეშმარიტ მეუღლედ. მოწყალება მოიღე და ერთმანეთს შეგვაბერე.“

8და შემდეგ წარმოსთქვა: „ამინ!“

9და ორივემ მშვიდად დაიძინა იმ ღამეს.

10რეღუელი კი წამოდგა და საფლავის გასათხრელად წავიდა; თანაც ამბობდა, ნუთუ ესეც უნდა მოკვდესო?

11ბოლოს, დაბრუნდა რეღუელი შინ

12და ყედნას, თავის ცოლს, უთხრა: ერთი მოახლე გაგზავნე, ნახოს, ცოცხალია თუ არა. თუ აღარაა და, დავმარხოთ და არავის ეცოდინება.

13წავიდა მოახლე, კარი შეაღო და ნახა, რომ ორივეს სძინავს.

14გამობრუნდა და აუწყა მათ, ცოცხალიაო.

15მაშინ აკურთხა რეღუელმა ღმერთი და თქვა: „კურთხეული ხარ, ღმერთო, ყოველი წმიდა და წრფელი კურთხევით. დაე, გაკურთხებდნენ შენი წმიდები და ყველა ქმნილება შენი; ყველა ანგელოზი შენი და ყველა რჩეული შენი. დაე, გაკურთხებდნენ საუკუნოდ.

16კურთხეული ხარ, რომ მილხინე მე და ისე არ მოხდა, როგორც მეგონა, არამედ ურიცხვი წყალობა მოიღე ჩვენზე.

17კურთხეული ხარ, რომ შეიწყალე ორი მხოლოდშობილი. კვლავაც სწყალობდე მათ, მეუფეო. სიხარულში, მშვიდობასა და წყალობაში გაატარებინე მთელი სიცოცხლე.

18მერე მსახურებს უბრძანა საფლავი ამო-ევსოთ.

19და თოთხმეტდღიანი ქორწილი გადაუხადა მათ.

20ტობიას კი ფიცი დაადებინა, რომ ფეხი არ მოეცვალა საქორწილო დღეების გასრულებამდე: არ წახვიდე, ვიდრე ეს თოთხმეტი დღე არ გაივლისო;

21მერე კი ჩემი ქონების ნახევარს მოგცემ და შეგიძლია მშვიდობით დაუბრუნდე მამას, ხოლო დანარჩენს მაშინ მიიღებ, როცა მე და ჩემი ცოლი აღარ ვიქნებითო.

9

9^1უხმო ტობიამ რაფაელს და უთხრა მას:

2„ყაზარია, ძმაო, თან წაიყოლე მსახური და ორი აქლემი; ჩადი მიდიის რაგეში გაბაელთან, წამოიღე ვერცხლი და ისიც მოიწვიე ქორწილში.

3რადგან რეღუელმა დამაფიცა, აქდან ფეხი არ მოიცვალოო.

4მამაჩემი კი დღეებს ითვლის, და თუ დიდხანს დავყოვნდი, ჩემი დარდით აღარ იქნება.

5წავიდა რაფაელი და გაბაელისას გაჩერდა; მისცა ხელწერილი, ხოლო მან გამოუტანა დაბეჭდილი ტომრები და მას ჩააბარა.

6დილაუთენია კი გზას გაუდგნენ და ქორწილში მივიდნენ. და აკურთხა ტობიამ თავისი ცოლი.

10

10^1ხოლო ტობითი, მამამისი, დღეს დღეზე ითვლიდა. როცა სამგზავროდ დათქმული დღეები მიილია, ტობია კი არსად ჩანდა.

2თქვა: „იქნებ შეაყოვნეს სადმე? ან იქნებ მოკვდა გაბაელი და ვერცხლის დამბრუნებელი აღარავინაა?“

3და დამწუხრდა ძლიერ.

4ცოლმა კი უთხრა: „ნამდვილად დაგვეღუპა შვილი, ამიტომაც აღარ ჩანს.“ მოთქმა-გოდება დაიწყო და თქვა:

5„რატომ გამწირე, შვილო, რატომ დამივსე თვალი?“

6ტობითმა უთხრა: „გაჩუმდი, ხმა აღარ ამოიღო! ჩვენი შვილი კარგადაა.“

7ხანამ მოუგო: „შენ თვითონ გაჩუმდი! რას მატყუებ? აღარა მყავს შვილი!“ ყოველდღე გადიოდა ქალაქგარეთ და გაჰყურებდა გზას, რომელსაც დაადგა მისი შვილი. დღისით ლუკმას არ იკარებდა და ღამით განუწყვეტლივ მოსთქვამდა ტობიაზე, ვიდრე არ გასრულდა ქორწილის თოთხმეტი დღე, ფიცის თანახმად, რეღუელთან რომ უნდა დაეყო.

8და უთხრა ტობიამ რეღუელს: „გამიშვი, რადგან დედაჩემს და მამაჩემს, ალბათ, უკვე გადაუწყდათ ჩემი ხილვის იმედი.“

9უთხრა სიმამრმა: „დარჩი, კაცს გავგზავნი მამაშენთან და მიუტანს შენს ამბავს.“ მაგრამ ტობიამ უთხრა: „არა, მე თვითონ გამგზავნე მამაჩემთან.“

10მაშინ ადგა რეღუელი და მისცა სარა, მისი ცოლი, და თავისი ქონების ნახევარი – მსახურნი, საქონელი და ვერცხლი.

11დალოცა ისინი და ვიდრე გაისტუმრებდა, უთხრა: „მშვიდობით გატაროთ, შვილებო, მამაზეციერმა ჩემს სიკვდილამდე.“

12თავის ასულს კი უთხრა: „პატივი ეცი შენს დედამთილ-მამამთილს, ახლა ისინი არიან შენი მშობლები. სულ მუდამ კარგი მსმენოდეს შენზე.“ და აკოცა მას.

13ხოლო ყედნამ უთხრა ტობიას: „მამაზეციერი იყოს შენი მფარველი, საყვარელო ძმაო, ღმერთმა მომასწროს შენი და ჩემი სარას შვილებს, რათა ვაკურთხო ისინი უფლის წინაშე. აი, გაბარებ ჩემს ქალს და ნუ დამიჩაგრავ.“

14მერე გამოეთხოვა ტობია რეღუელს და მის ცოლს. გზას გაუდგა და ლოცავდა ღმერთს, რომ ხელი მოუმართა მგზავრობაში.

11

11^1მგზავრები ნინევეს რომ მიუახლოვდნენ, რაფაელმა უთხრა ტობიას:

2„ხომ იცი, ძმაო, რა დღეში დატოვე მამაშენი?

3მოდი, წინ გავუსწროთ შენს ცოლს და შევამზადოთ შინაურები.

4შენ კი ხელში გეჭიროს თევზის ნაღველი.“ წავიდნენ და უკან მისდევდათ ძაღლი.

5ხანა კი იჯდა და შვილის მოლოდინში გზას გაჰყურებდა.

6შენიშნა მომავალი და თავის ქმარს უთხრა: „აჰა, მოდის შენი შვილი ერთ კაცთან ერთად.“

7რაფაელმა თქვა: „ვიცი, დღეს აეხილება თვალი მამაშენს.

8შენ მხოლოდ ნაღველი წაუსვი თვალებზე და, როცა აეწვება, მოიწმენდს, ლიბრი გადაეცლება და დაგინახავს.“

9ხანა სირბილით შეეგება შვილს, ყელზე მოეჭდო და უთხრა: „რაკი შენს ნახვას მოვესწარი, შვილო, ახლა შენი ჭირიც წამიღია.“ და ორივენი ატირდნენ.

10ტობითი კარს მიადგა და წაიბორძიკა, შვილმა კი მიირბინა მასთან.

11ხელი შეაშველა მამას, თვალებზე ნაღველი სცხო და უთხრა: „გამხნევდი, მამაჩემო!“

12თვალები აეწვა ტობითს და მოიწმინდა თუ არა, გუგებიდან ლიბრი გადაეცალა.

13როგორც კი დაინახა შვილი, ყელზე მოეჭდო, ატირდა და თქვა:

14„კურთხეული ხარ, ღმერთო, კურთხეულია შენი სახელი უკუნისამდე, კურთხეულია ყველა წმიდა ანგელოზი შენი, რადგანაც შენს მიერ დასჯილი შენვე შემიწყალე, და, აი, ვხედავ ტობიას, ჩემს ძეს!“

15შევიდა მისი ძე გახარებული და აუწყა მამას მთელი ის საკვირველება, რაც მიდიაში გადახდა თავს.

16გამოვიდა ტობითი, რათა ნინევეს ბჭესთან შეგებებოდა რძალს; მიდიოდა გახარებული და ღმერთს ადიდებდა, და უკვირდა ყველას, მის შემყურეს, თვალახელილს რომ ხედავდა გზაზე. და აღიარა ტობითმა მათ წინაშე, რომ შეიწყალა იგი ღმერთმა.

17როდესაც სარას, თავის რძალს მიუახლოვდა, დალოცა იგი და უთხრა: „მშვიდობით მოგვიხველ, შვილო. კურთხეულია ღმერთი, რომელმაც შენი თავი მოგვგვარა, და კურთხეულია შენი დედ-მამა.“

18დიდად გაიხარა ნინევეში ტობითის ყველა მოძმემ.

19მოვიდნენ ახიკარი და ნადაბი, მისი ძმისწული, და შვიდ დღეს სიხარულით ზეიმობდნენ ტობიას ქორწილს.

12

12^1უხმო ტობითმა ტობიას, თავის ძეს, და უთხრა: „გადაუხადე, შვილო, გასამრჯელო შენს მეგზურს; მეტიც ეკუთვნის.“

2მან კი მიუგო: „არ ვიზარალებ, მამაჩემო, იმის ნახევარიც რომ მივცე, რაც მოვიტანე.

3აკი უმსნელი მომიყვანა შენთან, ცოლი განმიკურნა, ვერცხლი მომიტანა და შენც გიწამლა.“

4და თქვა ბერიკაცმა: „ღირსია!“

5უხმო ანგელოზს და უთხრა: „აიღე ყოველივე იმის ნახევარი, რაც მოიტანე და წადი მშვიდობით.“

6მაშინ ანგელოზმა ცალკე გაიხმო ისინი და უთხრა: „აკურთხეთ ღმერთი და ადიდეთ იგი, აღიარეთ მისი სიდიადე ყველა სულდგმულის წინაშე, თქვენთან ერთად რომ შექმნა მან. რა სჯობია ღმერთის კურთხევას და მისი სახელის განდიდებას; მოწიწებით გააცხადეთ უფლის საქმენი და ნუ დაიზარებთ მის ქება-დიდებას.

7სასახელოა მეფის საიდუმლოს შენახვა, ღვთის საქმეთა გაცხადება კი – საქებარი. ქმენით სიკეთე და ბოროტება ვერ შეგეხებათ.

8სიკეთეა ლოცვა მარხვით, მოწყალებითა და სამართლიანობით. უმჯობესია მცირედი სამართლიანობით, ვიდრე მრავალი უსამართლობით. უმჯობესია მოწყალების გაღება, ვიდრე ოქროს დაუნჯება.

9მოწყალება ხომ სიკვდილისაგან იხსნის კაცს და ყოველგვარი ცოდვისაგან განწმედს. მოწყალების გამღებნი და სიმართლის მყოფელნი სიცოცხლით აღივსებიან.

10ხოლო ცოდვილნი თავიანთი თავის მტრები არიან.

11არას დაგიმალავთ: აკი გითხარით, სასახელოა-მეთქი მეფის საიდუმლოს შენახვა, ღმერთის საქმეთა გაცხადება კი – საქებარი.

12როცა ლოცულობდით შენ და შენი რძალი სარა, მე აღვავლინე თქვენი ლოცვის ხსოვნა წმიდის წინაშე. და როდესაც მკვდრებს მარხავდი, მაშინაც შენი თანამდგომი ვიყავი.

13როცა შენ არ დაიზარე, ადექი და მიატოვე შენი სუფრა, რათა მკვდრის გასაპატიოსნებლად წასულიყავი, არ გამოჰპარვია ჩემს თვალს შენი სიქველე, არამედ მხარში გედექი.

14ახლა კი მომავლინა ღმერთმა, რათა განგკურნოთ შენცა და შენი რძალი სარაც.

15მე ვარ რაფაელი, ერთ-ერთი იმ შვიდ წმიდა ანგელოზთაგან, რომელნიც აღავლენენ წმიდათა ლოცვებს და ამაღლდებიან წმიდის დიდების წინაშე.“

16შეძრწუნდნენ ორივენი და პირქვე დაემხნენ, რადგანაც შიშმა შეიპყრო ისინი.

17და უთხრა რაფაელმა მათ: „ნუ გეშინიათ, მშვიდობას ჰპოვებთ. აკურთხეთ ღმერთი უკუნისამდე.

18რადგანაც ჩემით კი არ მოვსულვარ, არამედ – ჩვენი ღვთის ნებით. ამიტომაც აკურთხეთ იგი უკუნისამდე.

19ყოველდღე ვიყავი თქვენს დასანახად, მაგრამ არც მისვამს და არც მიჭამია, მხოლოდ ხილვითა მხედავდით.

20ახლა კი მადლს სწირავდეთ ღმერთს, რადგანაც ავდივარ იმასთან, ვინც მომავლინა. წიგნში ჩაწერეთ ყველაფერი, რაც თავს გადაგხდათ.“

21წამოდგნენ და მეტად აღარ უნახავთ იგი.

22აღიარებდნენ ღვთის საქმეს, დიადსა და საოცარს, თუ როგორ იხილეს უფლის ანგელოზი.

13

13^1სიხარულით დაწერა ტობითმა ლოცვა და თქვა:

2„კურთხეულია მარად ცოცხალი ღმერთი და მისი სასუფეველი,
რადგანაც იგია დამსჯელიც და შემწყნარებელიც,
ჯოჯოხეთს ჩამყვანიც და ამომყვანიც;
ვერავინ დაუსხლტება ხელიდან.

3აღიარეთ იგი წარმართთა წინაშე, ისრაელის ძენო,
რადგანაც მან მიმოგფანტათ მათ შორის.

4მათ აუწყეთ მისი სიდიადე,

5ყოველი სულდგმულის წინაშე ადიდეთ იგი,
რადგანაც ის არის ჩვენი უფალი და ღმერთი ის არის ჩვენი მამა უკუნითი უკუნისამდე.

6ისა გვსჯის ჩვენი უსამართლობისათვის,

7მაგრამ კიდევაც შეგვიწყალებს და შეგვკრებს ყველა ხალხიდან,
თუ გაბნეულნი ვიქნებით მათ შორის.

8თუ მთელი გულით მიიქცევით მისკენ

9და მთელი სულით ჰყოფთ სამართალს მის წინაშე,
ისიც მოიქცევა თქვენსკენ და არ დაგიფარავთ თავის სახეს.

10იხილავთ, რის მოწევნასაც აპირებს თქვენზე.

11ერთხმად აღიარეთ და აკურთხეთ სიმართლის უფალი,
ადიდეთ საუკუნეთა მეუფე.

12ჩემი ტყვეობის ქვეყანაში ვადიდებ მას

13და ცოდვილთა მოდგმას განვუცხადებ მის ძალასა და სიდიადეს.

მოიქეცით, ცოდვილნო, და ქენით სამართალი მის წინაშე.

ვინ იცის, იქნებ შეგიწყნაროთ და მოწყალება მოიღოს თქვენზე.

14ვადიდებ ჩემს ღმერთს,

15ჩემი სული ადიდებს ცათა მეუფეს და მისი სიდიადით ხარობს.

16ყველამ გააცხადოს და აღიაროს იგი იერუსალიმში.

17იერუსალიმო, წმიდა ქალაქო!

დაგსჯის შენი შვილების საქმეთა გამო
და კვალად შეიწყალებს მართალთა შვილებს.

18გულმოდგინედ ადიდე უფალი

19და აკურთხე საუკუნეთა მეუფე,
რათა შენთვის კვლავაც მადლით აშენდეს მისი კარავი;

20რათა შენში სიხარულით აღავსოს ტყვედ წასხმულნი,

21და შეიყვაროს შენში
საუკუნის ყოველი თაობის ტანჯულნი.

22მრავალი ხალხი შორიდან მოვა უფალი ღმერთის სახელთან,

23ცათა მეუფისათვის მიძღვნილი ძღვენით ხელში,
თაობათა-თაობანი შეგასხამენ ქება-დიდებას.

24წყეულიმც იყოს ყოველი შენი მოძულე,

25კურთხეულ იყოს ყოველი შენი მოყვარე უკუნისამდე.

26ილხენდე და იხარებდე მართალთა შვილების
გამო,

27რადგანაც თავს შეიყრიან და აკურთხებენ მართალთა უფალს.

ნეტარნი არიან შენი მოყვარენი,
რომელნიც გაიხარებენ შენი მშვიდობით.

28ნეტარნი არიან შენი ტანჯვის გამო შეურვებულნი,

29რადგანაც გაიხარებენ შენით, როცა იხილავენ მთელ შენს დიდებას
და აღარასოდეს დაელევათ სიხარული.

მაშ, აკურთხოს სულმა ჩემმა დიდ მეუფე – ღმერთი.

30რადგანაც საფირონითა და სმარაგდით აშენდება იერუსალიმი,

31პატიოსანი თვლებით – მისი გალავანი,
ბაჯაღლო ოქროთი – მისი კოშკები და ბურჯები,
ხოლო იერუსალიმის მოედნები – ბერილონით, ანთრაკით და
სუფირული ქვით მოიკირწყლება.

32მის ყოველ კუთხეში იგუგუნებს ‘ალილუია!’ და ქება-დიდებით

33იტყვიან: ‘კურთხეულია ღმერთი, რომელმაც აღგაზევა
უკუნისამდე!’“

14

14^1და დაასრულა ტობითმა ქება-დიდება.

2ორმოცდათვრამეტი წლისა იყო, თვალისჩინი რომ დაევსო და რვა წლის შემდეგ აეხილა თვალი. უშურველად გასცემდა მოწყალებას, მოწიწებით ემსჭვა ლვოდა უფალ ღმერთს და ადიდებდა მას.

3ბოლოს, ღრმად მოხუცებულმა უხმო თავის ძეს მისი შვილებითურთ და უთხრა: „შვილო, თან იახელ შენი შვილები. აი, მე მოვხუცდი და სიცოც-ხლეს ვეთხოვები.

4მიდიას მიაშურე, შვილო, რადგანაც მწამს, რომ ნინევე დაემხობა, როგორც ბრძანა იონა წინასწარმეტყველმა; მიდიაში კი მშვიდობა იქნება, ვიდრე არ მოაწევს ჟამი; ჩვენი ძმები წინაპართა მადლიანი მიწიდან გაიფანტებიან; იერუსალიმი გაუდაბურდება; ღვთის სახლი გადაიბუგება და კაი ხანს იქნება უკაცრიელი.

5მაგრამ ღმერთი კვლავ შეიწყალებს და აღთქმულ მიწაზე დააბრუნებს მათ, და ააგებენ სახლს, მხოლოდ არა უწინდელის მსგავსს, ვიდრე არ გასრულდება დრო-ჟამი. შემდგომ ამისა, დაბრუნდებიან ტყვეობიდან; ძველი დიდებით აღადგენენ იერუსალიმს და აშენდება მასში ღვთის სახლი საუკუნო ყოველი თაობისათვის, – დიდებული სახლი, როგორც გვაუწყებენ წინასწარმეტყველნი.

6ყოველი ხალხი ჭეშმარიტი მოწიწებით მოიქცევა უფალი ღმერთის მიმართ და შემუსრავს თავის კერპებს.

7მისი ერი აღიარებს თავის ღმერთს და აამაღლებს უფალი თავის ერს; იხარებს ყველა, ვისაც ჭეშმარიტებითა და სიმართლით უყვარს ღმერთი და მოწყალებას არ იშურებს ჩვენი ძმებისათვის.

8ასე რომ, შვილო, გაეცალე ნინევეს, რადგანაც ჭეშმარიტად აღსრულდება ის, რაც გვაუწყა წინასწარმეტყველმა იონამ.

9შენ კი უერთგულე სჯულსა და მცნებებს, და შენსავ სასიკეთოდ, მოწყალე იყავ და სამართლიანი. ჩემს გვერდით დამარხე დედაშენი და ნუღარ დაყოვნდები ნინევეში.

10გახსოვდეს, შვილო, რა დღეში ჩააგდო ნადაბმა ახიკარი – მისი გამზრდელი; როგორ შეიყვანა ნათლიდან ბნელში და როგორ მიეზღო მას: ახიკარი გადარჩა, ნადაბს კი მიეგო, რაც ეკუთვნოდა – ბნელეთს ჩავიდა. მენაშემ გულმოწყალება გამოიჩინა და ახიკარმა თავი დააღწია მისთვის დაგებულ სიკვდილის მახეს, ნადაბი კი შიგ გაება და თქვენი ჭირი წაიღო.

11ახლა ხომ ხედავთ, შვილებო, რა ძალა აქვს მოწყალებას და როგორ იხსნის კაცს სამართალი.“
ესეცა თქვა და სული განუტევა სარეცელზე. ას ორმოცდათვრამეტი წლისა იყო და პატივით დაკრძალეს იგი.

12ხანა რომ მოკვდა, მამის გვერდით დამარხა იგი ტობიამ და ცოლ-შვილითურთ წავიდა ეკბატანაში, რეღუელთან, თავის სიმამრთან.

13ღირსეულად იცხოვრა სიბერემდე, პატივით დაკრძალა სიდედრ-სიმამრი და სამკვიდროდ მიიღო მათი და მამამისის მთელი ქონება.

14ას ოცდაშვიდი წლისა მიიცვალა მიდიის ეკბატანაში.

15მაგრამ გარდაცვალებამდე შეიტყო ნინევეს დაქცევა, რომელიც აიღეს ნაბუქოდონოსორმა და ახაშვეროსმა, და სიკვდილის წინ გაიხარა მისი დაქცევით.

ივდითი
ივდითი

1. 1

2. 2

3. 3

4. 4

5. 5

6. 6

7. 7

8. 8

9. 9

10. 10

11. 11

12. 12

13. 13

14. 14

15. 15

16. 16

1
ივდითი

1^1ნაბუქოდონოსორის მეფობის მეთორმეტე წელს, აშურელებზე რომ მბრძანებლობდა დიდ ქალაქ ნინევეში, – არფაქსადის მეფობისას, რომელიც მეფობდა მიდიელებზე ეკბატანაში,

2და ეკბატანას გარს შემოავლო თლილი ქვის გალავანი, სისქით სამი წყრთა და სიგრძით ექვსი წყრთა, ხოლო მისი სიმაღლე სამოცდაათ წყრთას აღწევდა, სიგანე კი – ორმოცდაათს;

3მის ბჭეებთან აღმართა ასწყრთიანი კოშკები, რომელთაც საფუძველში სამოცი წყრთის სიგანე ჰქონდათ.

4ბჭეთა სიმაღლე, საიდანაც გადიოდა მისი ძლევამოსილი მხედრობა და მწყობრად მიაბიჯებდნენ ქვეითნი, სამოცდაათი წყრთა იყო, ხოლო სიგანე – ორმოცი.

5იმ ხანად მეფე ნაბუქოდონოსორი რაგეში მდებარე ვრცელ ტაფობზე შეება არფაქსად მეფეს.

6ეახლა მას ყველა მთიელი, ყველა, ვინც ტიგროსის, ევფრატისა თუ ჰიდასპეს პირას სახლობს, ხოლო არიოქის დაბლობიდან – ელიმელთა მეფე. მრავალი ტომი შეუერთდა ქალდეველთა ლაშქარს.

7და უხმო ნაბუქოდონოსორმა, აშურელთა მეფემ, სპარსეთის ყველა მცხოვრებს და დასავლეთის ყველა მცხოვრებს, კილიკიისა და დამასკოს, ლიბანის, ანტილიბანის და ზღვისპირეთის ყველა მცხოვრებსაც;

8ქარმელის, გილყადის, ზემო გალილეისა და ეშდრელონის ვრცელი დაბლობის ხალხებს;

9სამარიისა და მისი ქალაქების მკვიდრთ, იორდანეს გაღმა მცხოვრებთ, ვიდრე იერუსალიმამდე, ბატანეასმდე, ხელუსამდე, კადეშამდე, ეგვიპტის მდინარემდე, თახფანესამდე, რამზესამდე და გოშენის მთელ ქვეყნამდე,

10ზემო ტანისის და მემფისის მისადგომამდე და ეგვიპტის ყველა მცხოვრებს ქუშის საზღვრამდე.

11მაგრამ მთელი ამ მიწა-წყლის მხცოვრებლებმა არად ჩააგდეს ნაბუქოდონოსორის, აშურელთა მეფის, სიტყვა და მხარში არ ამოუდგნენ საომრად, ვინაიდან არ შეუშინდნენ მას, აქაოდა ეს ერთი კაცი რას დაგვაკლებსო, და გაწბილებული გააბრუნეს უკან მისი მოციქულები.

12ნაბუქოდონოსორი სასტიკად განურისხდა ყველა ამ ქვეყანას და თავისი ტახტი და მეუფება დაიფიცა, რომ შურს იძიებდა კილიკიის, დამასკოსა თუ სირიის საზღვრებზე და მახვილით გაავლებდა მუსრს მოაბელთა ქვეყანას, ყამონის, მთელი იუდასა და ეგვიპტის ყველა მკვიდრს ორი ზღვის საზღვრებამდე.

13მეჩვიდმეტე წელს თავისი ლაშქრით გაემართა არფაქსად მეფის წინააღმდეგ, დაამარცხა და უკუაქცია მთელი მისი ლაშქარი, მთელი მისი მხედრობა და საომარი ეტლები.

14აიღო მისი ქალაქები, ეკბატანას მიაღწია, ხელთ იგდო ციხე-სიმაგრენი, ააოხრა მისი მოედნები და შებღალა მისი მშვენება.

15არფაქსადი კი რაგეს მთიანეთში შეიპყრო და იმავე დღეს თავისი ჰოროლით მოუღო ბოლო.

16მერე ნინევესაკენ გაბრუნდა მთელი თავისი ლაშქრითურთ, მხნე მეომართა ურიცხვი სიმრავლით; იქ შეისვენა და ას ოცი დღე ილხენდა თავის ლაშქართან ერთად.

2

2^1მეთვრამეტე წელს, პირველი თვის ოცდაორს, აშურელთა მეფის – ნაბუქოდონოსორის სასახლეში გაისმა სიტყვა, შური ეძიათ მთელ იმ მიწა-წყალზე, რომელსაც უწინ დაემუქრა.

2უხმო ყველა მსახურსა და დიდებულს, თავისი იდუმალი ზრახვა გაანდო მათ და თავისივე სიტყვით გადაწყვიტა ქვეყნიერების დასჯა.

3ერთად დაასკვნეს, მუსრი გაევლოთ ყველა ხორციელისთვის, ვინც არ დაემორჩილა მისი ბაგით წარმოთქმულ სიტყვას.

4თავისი განზრახვის აღსრულება რომ დააპირა, ნაბუქოდონოსორმა, აშურელთა მეფემ, უხმო ჰოლოფერნეს, თავისი ლაშქრის მთავარსარდალს, რომელიც მეორე კაცი იყო მის შემდეგ, და უბრძანა:

5„ამას ამბობს დიდი მეფე, მთელი ქვეყნიერების მბრძანებელი: წადი, თან იახელ თავიანთ ძლიერებაში დარწმუნებული მეომრები, ასოცი ათასი ქვეითი და ცხენთა სიმრავლე თორმეტი ათასი მხედრითურთ.

6წადი და რისხვად დაატყდი თავს მთელ დასავლეთს, რადგანაც არ დაემორჩილა ჩემი ბაგით წარმოთქმულ სიტყვას.

7უბრძანე მათ, გამიმზადონ მიწა და წყალი, რადგანაც რისხვით აღვიძვრი მათზე, რათა დავაბნელო მთელი მიწის პირი ჩემი მეომრების ფეხებით და ჩემს ლაშქარს ასაოხრებლად მივცე ისინი.

8მათი დაჭრილებით ამოვავსებ მათსავე ხევებს, ადიდდება ყველა მდინარე თუ ნაკადი და წალეკავს მათ გვამებს.

9და წამოვასხამ ტყვეებს ქვეყნიერების კიდით კიდიდან.

10შენ კი წადი და წინასწარ დამიმორჩილე მათი ყველა საზღვარი; ვინც დაგნებდება, შემინახე ისინი განკითხვის დღემდე.

11ურჩთ კი ნუ დაზოგავს შენი თვალი; მუსრი გაავლე მათ და ააოხრე შენს მიერ დაპყრობილი ქვეყნები.

12რადგანაც ცოცხალი ვარ და უძლეველია ჩემი სამეფო; მითქვამს და ჩემივე ხელით აღვასრულებ ჩემს ნათქვამს.

13შენ კი ნურაფერს შეცვლი შენი მბრძანებლის სიტყვებში; ყველაფერი ისე აღასრულე, როგორც გიბრძანე და ნუ დააყოვნებ აღსრულებას.“

14ჰოლოფერნე გამოეთხოვა თავის მბრძანებელს, უხმო დიდებულებს და აშურელთა ლაშქრის სარდლებსა და თავკაცებს.

15დარაზმა რჩეული მეომრები, როგორც მისმა მეფემ უბრძანა, რიცხვით ასოცი ათასი და მშვილდოსანი მხედარიც თორმეტი ათასი.

16და საბრძოლო წესით დააწყო ისინი.

17ტვირთის საზიდად წაასხა უამრავი აქლემი, ვირი და ჯორი, ხოლო ლაშქრის სარჩენად – ურიცხვი საქონელი, ცხვარი და თხა.

18თან წაიტანა დიდძალი საგზალი ყოველი მოლაშქრისათვის და აურაცხელი ოქრო-ვერცხლი მეფის სახლიდან.

19მთელი თავისი ჯარითურთ გაემართა სალაშქროდ, რათა წინ გაესწრო მეფე ნაბუქოდონოსორისათვის და დასავლეთით მთელი მიწის პირი დაეფარა ეტლებით, მხედრებითა და თავისი რჩეული ფეხოსნებით.

20მათთან ერთად დაიძრა მოკავშირეთა ურიცხვი ბრბო, ისეთივე აურაცხელი, როგორც კალია თუ მიწის მტვერი.

21ნინევედან გამოსულნი სამი დღის შემდეგ მიადგნენ ბეკტილეთის ველს და იქ, მთის ძირას, ზემო კილიკიის ხელმარცხნივ დასცეს ბანაკი.

22იქიდან წაუძღვა მთელ თავის ლაშქარს, ქვეითებს, მხედრებს, ეტლებს, და მთიანეთისაკენ აიღო გეზი.

23დაამარცხა ფუდი და ლუდი; გაძარცვა მთელი რასისის ძენი და ისმაელის ძენი, ქელეონის ქვეყნის სამხრეთით, უდაბნოს პირას მოსახლენი.

24მერე ევფრატი გადალახა, შუამდინარეთი გადაიარა და აბრონის პირას მდებარე ყველა გამაგრებული ქალაქი დააქცია, თვით იმ ადგილამდე, სადაც აბრონი ზღვას ერთვის.

25დაეუფლა კილიკიის მიწა-წყალს, შემუსრა ყველა წინააღმდგომი და იაფეთის საზღვარს მიადგა, არაბეთის სამხრეთით.

26გარს შემოადგა მადიამელებს, ცეცხლს მისცა მათი სახლები და გაიტაცა მათი ფარები.

27პურის მკისას დაეშვა დამასკოს ველზე; გადაწვა მათი ყანები; მუსრი გაავლო მათ ფარებს და ნახირს; გაძარცვა მათი ქალაქები; ააოხრა მინდვრები და ამოწყვიტა მათი წვრილშვილი.

28შიშის ზარი დაეცა ზღვისპირეთის მოსახლეობას, ცორისა და ციდონის მკვიდრთ, სურისა და ოკინას მცხოვრებთ, იამნიას ყველა ბინადარს, შეძრწუნდნენ აშდოდელები და აშქელონელები.

3

3^1მოციქულები აახლეს სამშვიდობო სიტყვით:

2„აი, ჩვენ, დიდი მეფის, ნაბუქოდონოსორის, მსახურნი, განვრთხმულვართ შენს წინაშე. გვიყავი, რაც გნებავს.

3აი, ჩვენი სახლ-კარი, მთელი ჩვენი მიწა-წყალი, პურის ყანები, ფარები და ნახირი, ჩვენი ფარეხი და კარვები – ყველაფერი შენს წინაშეა; მოიხმარე, როგორც გენებოს.

4აი, ჩვენი ქალაქები და მათი მკვიდრნი – შენი მონები – მოდი და ისე მოექეცი მათ, როგორც ეამება შენს გულს.“

5ეახლნენ მოციქულები ჰოლოფერნეს და ეს სიტყვები გადასცეს მას.

6მაშინ თავისი ლაშქრითურთ მიადგა ზღვისპირეთს, მეციხოვნენი ჩააყენა გამაგრებულ ქალაქებში და თანამებრძოლებად აიყვანა მათგან რჩეული მოლაშქრენი.

7ქალაქებიცა და მათი შემოგარენიც გვირგვინებით, ცეკვითა და დაფდაფთა ცემით შეეგებნენ მას.

8ჰოლოფერნემ კი მიწასთან გაასწორა მათი ბორცვები და აჩეხა მათი წმიდა ჭალაკები, რადგანაც ნაბრძანები ჰქონდა, მიწის პირიდან წარეხოცა ყველა ღმერთის სახსენებელი, რათა ყველა ხალხს მხოლოდ ნაბუქოდონოსორისათვის ეცა თაყვანი და ყველა ტომს მხოლოდ ის შეერაცხა ღმერთად.

9მიადგა ეშდრელონს, დოთანის მახლობლად, იუდას დიდი მთაგრეხილის წინ რომ ძევს.

10გებაყსა და სკვითოპოლისს შორის დასცა კარავი და მთელი თვე დარჩა იქ, რათა თავისი ლაშქრისათვის საჭირო აღალი მოემარაგებინა.

4

4^1იუდაში მცხოვრებმა ისრაელიანებმა შეიტყვეს, რა დღე აყარა ხალხებს ჰოლოფერნემ, აშურელთა მეფის – ნაბუქოდონოსორის – მთავარსარდალმა; როგორ გაძარცვა და დააქცია მათი ტაძრები.

2თავზარდაცემულნი ძრწოდნენ იერუსალიმისა და თავიანთი უფლის, ღმერთის ტაძრის გამო.

3რადგანაც ახალი დაბრუნებული იყვნენ ტყვეობიდან, ახლად შეკრებილიყო მთელი იუდაელი ხალხი და ის იყო განეწმიდათ წმიდა ჭურჭელი, სამსხვერპლო და უფლის სახლი.

4დაგზავნეს ხალხი მთელ სამარიასა და კონაში, ბეთხორონსა და ბელმაინში, იერიხოსა და ქობაში, ესორასა და შალემის ხეობაში.

5სასწრაფოდ დაიკავეს მაღალ მთათა ყველა მწვერვალი; ზღუდე შემოავლეს იქაურ სოფლებს და აღალი მოიმარაგეს ბრძოლისთვის, რადგანაც ის იყო მოემკათ პურის ყანები.

6იმხანად იერუსალიმში მყოფმა მღვდელმთავარმა იეჰოიაკიმმა წერილი მისწერა ეშდრელონის გასწვრივ, დოთანის მომიჯნავე დაბლობზე მდებარე ბეთულიასა და ბეთომეს თემის მკვიდრთ;

7სწერდა, დაეკავებინათ მთიანეთის ყელი, საიდანაც შეიძლებოდა შესულიყავი იუდაში. აქ ადვილი იყო მომხვდურის შეჩერება, რადგანაც ვიწრო გასასვლელში ორი კაციც კი ვერ აუქცევდა ერთმანეთს მხარს.

8ისრაელის ძენი ისე მოიქცნენ, როგორც უბრძანეს მათ მღვდელმთავარმა იეჰოიაკიმმა და იერუსალიმში მყოფმა ისრაელის მთელი ხალხის უხუცესობამ.

9ყველა ისრაელიანმა ვაჟკაცმა გულმხურვალედ შეღაღადა ღმერთს და მდაბლად მოიდრიკა ქედი მის წინაშე.

10მათაც, მათმა ცოლ-შვილმაც და მათმა საქონელმაც, ყველა ხიზანმა, მოჯამაგირემ თუ ვერცხლით ნასყიდმა ძაძა მოირტყა წელზე.

11ტაძრის წინ დაემხო ყველა ისრაელიანი, იერუსალიმის ყოველი მკვიდრი – ქალი, კაცი თუ ბავშვი; ნაცარი დაიყარეს თავზე და უფლის წინაშე დაფინეს თავიანთი ძაძები.

12ძაძითვე შემოსეს სამსხვერპლო და გულმხურვალედ და ერთსულოვნად შეღაღადეს ღმერთს, რომ არ გაეწირა მათი ყრმები დასატაცებლად, ქალები – ტყვედ წასასხმელად, მათი სამკვიდრო ქალაქები – დასაქცევად, მათი სიწმიდენი – შესაბილწად, საგინებლად და წარმართთა სასიხარულოდ.

13შეისმინა უფალმა მათი ხმა და მოხედა მათ გაჭირვებას. მრავალი დღის მანძილზე მარხულობდა ხალხი მთელს იუდასა და იერუსალიმში, ყოვლისმპყრობელი უფლის საწმიდრის წინაშე.

14დიდი მღვდელმთავარი იეჰოიაკიმი და უფლის წინაშე მდგარი ყველა მღვდელი და ღვთისმსახური, ძაძით შემოსარტყლულნი, განუწყვეტლივ სწირავდნენ სრულადდასაწველს, აღთქმებსა და ნებაყოფლობით ძღვენს ხალხისაგან.

15ქუდებზე ნაცარწაყრილნი შებღაოდნენ უფალს, მოწყალე თვალით მოეხედა ისრაელის მთელი სახლისთვის.

5

5^1ჰოლოფერნეს, აშურელთა ლაშქრის მთავარსარდალს, ეუწყა, რომ ისრაელის ძენი საომრად ემზადებოდნენ: ჩაეკეტათ მთიანეთის მისადგომები, გაემაგრებინათ მაღალი მთების ყველა მწვერვალი, დაბლობებზე კი ხერგილები მოეწყოთ.

2გაშმაგდა ჰოლოფერნე, უხმო მოაბის ყველა მთავარს, ყამონის სარდლებსა და ზღვისპირეთის გამგებლებს.

3და უთხრა მათ: „გამაგებინეთ, ქანაანელნო, რა ხალხია ეს მთიელები, ან რას წარმოადგენენ მათი ქალაქები? რამდენად მრავალრიცხოვანი ლაშქარი ჰყავთ? რას ემყარება მათი ძალა და სიმტკიცე? ვინ უზით მეფედ ან ვინ თავკაცობს მათ ლაშქარს?

4ან დასავლეთის ხალხებთან ერთად რად არ იკადრეს ჩემთან მოსვლა?“

5ყაქიორმა, ყამონელთა თავკაცმა, მიუგო მას: „ყური უგდე, ჩემო მბრძანებელო, შენი მსახურის ბაგით წარმოთქმულ სიტყვას. სიმართლეს მოგახსენებ იმ ხალხზე, მთიანეთში რომ ბინადრობს, შენს მახლობლად; არ დასცდება ტყუილი შენი მონამორჩილის ბაგეს.

6ეს ხალხი ქალდეველთა შთამომავალია.

7თავდაპირველად შუამდინარეთში ცხოვრობდნენ, ვინაიდან არ ისურვეს თაყვანი ეცათ თავიანთი წინაპრების ღმერთებისათვის, წინაპ-რებისა, რომლებიც ქალდეველთა ქვეყანაში იყვნენ შობილნი.

8ამიტომაც გადაუხვიეს წინაპართა გზას და ცის ღმერთს დაუწყეს თაყვანისცემა, ღმერთს, რომელიც შეიცნეს. ამის გამო ქალდეველებმა მოიკვეთეს და თავიანთ ღმერთებს ჩამოაშორეს ისინი. მაშინ შუამდინარეთს შეაფარეს თავი და დიდხანს ცხოვრობდნენ იქ.

9მაგრამ მათი ღმერთის ბრძანებით მიატოვეს თავიანთი საცხოვრისი და ქანაანის ქვეყნისკენ აიღეს გეზი, სადაც დამკვიდრდნენ და ისე დამდიდრდნენ, რომ სათვალავი არა ჰქონდა მათ ოქრო-ვერცხლსა და ნახირს.

10იქიდან ეგვიპტეში ჩავიდნენ, რადგან შიმშილობა ჩამოვარდა ქანაანის ქვეყანაში. იქ ცხოვრობდნენ მანამ, სანამ სარჩო-საბადებელი ჰქონდათ და ისე გამრავლდნენ, რომ აღურაცხელი შეიქნა მათი მოდგმა.

11ცბიერებით აღიძრა ეგვიპტის მეფე მათ წინააღმდეგ, მძიმე შრომა დააკისრა, აგურის ზელით წელში გაწყვიტა და დაიმონა ისინი.

12მაშინ შეჰღაღადეს თავიანთ ღმერთს და მანაც მოსრა მთელი ეგვიპტის ქვეყანა უკურნებელი წყლულებით, და ეგვიპტელებმა თავიანთი ქვეყნიდან გამოაძევეს ისინი.

13ღმერთმა დააშრო მათ წინაშე მეწამული ზღვა.

14სინასა და კადეშ-ბარნეაყის გზით წარუძღვა მათ; და აჰყარეს უდაბნოს ყველა მკვიდრი.

15ამორეველთა მიწა-წყალზე დასახლდნენ და თავიანთი ძალმოსილებით შემუსრეს უდაბნოს ყოველი მკვიდრი; იორდანე გადალახეს და დაიმკვიდრეს მთელი მთიანეთი.

16აჰყარეს ქანაანელები, ფერიზელები, იებუსელები, შექემელები, ყველა გერგესეველი და დიდხანს სახლობდნენ იქ.

17ვიდრე არ შესცოდეს თავიანთი ღმერთის წინაშე, ბედი უღიმოდათ, ვინაიდან მათთან იყო უსამართლობის მოძულე ღმერთი.

18მაგრამ როგორც კი გადაუხვიეს მათთვის დაწესებულ გზას, მრავალრიცხოვან ბრძოლებში სასტიკი მარცხი იწვნიეს და ტყვედ იქნენ წასხმულნი უცხო მხარეში; მტრებმა მიწასთან გაასწორეს მათი ტაძარი, აიღეს და ააოხრეს მათი ქალაქები.

19ახლა კი თავიანთი ღმერთის მიმართ მიქცეულნი უკანვე მობრუნდნენ, ტყვეობისას მიმოფანტულნი, აიღეს იერუსალიმი, სადაცაა მათი ტაძარი, და დამკვიდრდნენ მთიანეთში, რადგანაც უკაცრიელი იყო იგი.

20ასე რომ, ბატონო ჩემო, თუკი ცთომილებაა ამ ხალხში, თუკი სცოდავენ ღმერთის წინაშე, და თუ შევატყეთ, რომ თვალთმაქცობენ, ავიდეთ და შევებრძოლოთ.

21მაგრამ თუ უსჯულოება არ არის მათში, მაშინ გაცლა გიჯობს, ჩემო ბატონო, თორემ ვაითუ უფალმა დაიფაროს ისინი და ღმერთი შეეწიოს მათ; მაშინ ხომ მთელი ქვეყნის თვალში სასაცილონი გავხდებით.“

22როდესაც ყაქიორმა დაასრულა თავისი სიტყვა, კარვის ირგვლივ შემოჯარული მთელი ხალხი აყაყანდა; ჰოლოფერნეს დიდებულებმა, ყველა ზღვისპირელმა და მოაბელმა ერთხმად მოითხოვა: „აქვე ავჩეხოთ იგი!

23რადგან არ შევუკრთებით ისრაელიანებს, რომელთაც საომრად არც ძალა შესწევთ და არც შეძლება.

24მაშ, ავუცვივდეთ და შენი ლაშქრის ნადავლი გახდებიან ისინი, ჰოლოფერნე, ჩვენო ბატონო!“

6

6^1სათათბიროს ირგვლივ შემოჯარული ხალხის დრტვინვა რომ მიწყნარდა, ჰოლოფერნემ, აშურელთა ლაშქრის მთავარსარდალმა, ასე მიმართა ყაქიორს სხვადასხვა მოდგმის ხალხთა და ყველა მოაბელის წინაშე:

2„ვინა ხარ შენ, ყაქიორ, ეფრემის მოქირავნეებთან ერთად, განუსჯელად რომ გვიწინასწარმეტყველებ და გვეუბნები დღევანდელ დღეს: არ შეებრძოლოთ ისრაელის მოდგმას, რადგანაც ღმერთი მფარველობსო მას? ვინაა ღმერთი, თუ არა ნაბუქოდონოსორი? სწორედ ის მოგვივლენს ძალას და მიწის პირისაგან აღგვის ისრაელს, რომელსაც ვეღარას უშველის მისი ღმერთი.

3ჩვენ, მისი მონა-მორჩილნი, ისე შევმუსრავთ ისრაელიანებს, როგორც ერთ კაცს, და წინ ვეღარ აღუდგებიან ჩვენი მხედრობის იერიშს.

4ცეცხლით გავავლებთ მუსრს მათსავე მიწა-წყალზე, მთები დათვრებიან მათი სისხლით, ველ-მინდვრები აივსება მათი გვამებით და მათი ფეხი ვეღარ დაგვიდგება წინ, არამედ მოსრვით მოისრვებიან, ამბობს მეფე ნაბუქოდონოსორი, მთელი ქვეყნიერების მბრძანებელი, და რაკი ამბობს, არ გაცუდდება მისი ნათქვამი.

5შენ კი, ყაქიორ, ყამონის ქირისკაცო, შენი უსამართლობის დღეს რომ წარმოსთქვი ეს სიტყვები, ამიერიდან ვეღარ იხილავ ჩემს სახეს, ვიდრე შურს არ ვიძიებ ეგვიპტიდან გამოსულ ტომზე

6მაშინ კი ფერდებს შეგინგრევს ჩემი ლაშქრის რკინა და ჩემს მსახურთა მახვილი; და შენ დაეცემი მათ მიერ მოწყლულთა გვერდით, როცა უკან გამოვბრუნდები.

7ჩემი მონები აგათრევენ მთის თხემზე და იქ დაგაგდებენ ერთ-ერთი ქალაქის მისადგომთან.

8და არ გეღირსება სიკვდილი, ვიდრე მათთან ერთად არ მოგეღება ბოლო.

9თუ მართლა გულით გჯერა, რომ ჩვენს ხელში არ ჩაცვივდებიან, რაღას ჩამოგტირის თავპირი? მითქვამს და არ გამრუდდება არცერთი ჩემი სიტყვა.“

10და უბრძანა ჰოლოფერნემ თავის მონებს, მის კარავში რომ ატუზულიყვნენ, შეეპყროთ ყაქი-ორი; ბეთულიას აეყვანათ და ისრაელის ძეთათვის გადაეცათ იგი.

11მონებმაც შეიპყრეს ყაქიორი, გალავანს გარეთ, ტრამალზე გამოიყვანეს, ხეობის გავლით გაუყენეს მთიანეთის გზას და მიადგნენ ნაკადულებს, ბეთულიას ქვემოთ რომ მოჩხრიალებდნენ.

12როგორც კი მთის თხემზე გაშენებული ქალაქის მოქალაქეებმა დაინახეს ისინი, იარაღს დასტაცეს ხელი, ქალაქგარეთ გამოცვიცდნენ და თხემზე გადმოდგნენ; მოშურდულეები ქალაქის მისადგომთან გამაგრდნენ და ქვები დაუშინეს მათ.

13ისინი კი მთის კალთას ამოეფარნენ, ხელ-ფეხი შეუკრეს ყაქიორს, მთის ძირას დააგდეს და თავის მბრძანებელთან დაბრუნდნენ.

14თავიანთი ქალაქიდან ჩამოსული ისრაელის ძენი ყაქიორთან მივიდნენ, ბორკილები ახსნეს, ბეთულიაში აიყვანეს და წარუდგინეს თავიანთი ქალაქის მთავრებს.

15იმხანად ესენი იყვნენ: ყუზია, მიქას ძე, სიმეონის ტომიდან, ქაბრისი, ღოთონიელის ძე და ქარმისი, მელქიელის ძე,

16რომლებმაც უხმეს ქალაქის ყველა უხუცესს. საკრებულოში თავი მოიყარა ყველა ჭაბუკმა და ქალმა. ყაქიორი ხალხის შუაში დააყენეს და ყუზიამ ამბის გამოკითხვა დაუწყო.

17ყაქიორმა პასუხად აუწყა მათ, რა ითქვა ჰოლოფერნეს სათათბიროში, რა განაცხადა ჰოლოფერნემ აშურელ სარდალთა შორის და რა ქედმაღლურად ლაპარაკობდა იგი ისრაელის სახლზე.

18დაემხო ხალხი, თაყვანი სცა ღმერთს და შეჰღაღადა:

19„უფალო, ღმერთო ცისაო, იხილე მათი ქედმაღლობა და შეიწყალე სიმდაბლე ჩვენი მოდგმისა! მოხედე დღევანდელ დღეს შენთვის განწმედილთა სახეებს.“

20ანუგეშეს ყაქიორი და მადლი მოახსენეს.

21მერე ყუზიამ საკრებულოდან შინ წაიყვანა იგი და ლხინი გაუმართა უხუცესთ. მთელი ღამე შეწევნას შესთხოვდნენ ისრაელის ღმერთს.

7

7^1მეორე დღეს უბრძანა ჰოლოფერნემ მთელ თავის ლაშქარს და ყველა თავის მოკავშირეს ბეთულიასაკენ დაძრულიყვნენ, ხელთ ეგდოთ მთის კალთები და ომი დაეწყოთ ისრაელის ძეთა წინააღმდეგ.

2იმავე დღეს დაიძრა ყველა მისი მხნე მეომარი: ჰოლოფერნეს ლაშქარი ასსამოცდაათი ათასი ქვეითისა და თორმეტი ათასი მხედრისა-გან შედგებოდა, თუ არ ჩავთვლით მებარგულეებ-სა და მათ მხლებლებს, რომლებსაც სათვალავი არ ჰქონდათ.

3ბეთულიას მახლობლად, ხევში მოწანწკარე წყაროსთან, დასცეს ბანაკი, რომელიც სიგანით დოთაინიდან ბალბაიმამდე, სიგრძით კი ბეთულიადან ეშდრელონის გასწვრივ მდებარე კიყამონამდე გადაიჭიმა.

4მათი სიმრავლის დანახვამ თავზარი დასცა ისრაელიანებს, და თვითოეულმა მათგანმა თავის მეგობარს უთხრა: „ახლა კი მოასწორებენ მთელ მიწას, ვერც მაღალი მთები, ვერც ხევები და ვერც ბორცვები ვერ გაუძლებენ მათ სიმძიმეს.“

5თვითოეულმა თავისი საბრძოლო იარაღი აიღო, კოშკებზე ცეცხლი დაანთეს და მთელი ის ღამე დარაჯად იდგნენ.

6მეორე დღეს ჰოლოფერნემ მთელი თავისი მხედრობა გამოიყვანა ისრაელის ძეთა წინაშე, რომლებიც ბეთულიაში იყვნენ.

7დაზვერა მათი ქალაქის მისადგომები, მოიარა და დაიკავა მათი წყაროები, მოლაშქრეთა რაზმი ჩააყენა იქ და თავისი ხალხისაკენ გაბრუნდა.

8ეახლნენ მას ესავის ძეთა მთავრები, მოაბის ტომის თავკაცნი, ზღვისპირელთა სარდლები და უთხრეს:

9„ყურად იღე, მბრძანებელო, ჩვენი სიტყვა, რათა ზიანი არ განიცადოს შენმა ლაშქარმა.

10ეს ხალხი, ისრაელიანნი, თავისი იარაღის იმედად კი არაა, არამედ – მაღალი მთებისა, სადაც ისინი სახლობენ. ადვილი საქმე როდია თხემზე მოექცე მათ.

11ასე რომ, მბრძანებელო, ჩვეული საბრძოლო წყობით ნუ შეერკინები მათ და ერთი კაციც არ დაეცემა შენი ლაშქრიდან.

12აქ, შენს ბანაკში დარჩი, რათა გაუფრთხილდე შენი ლაშქრის ყველა მეომარს, შენმა მონებმა კი დაიკაონ წყაროს წყალი, მთის ძირიდან რომ გამოდის.

13რადგანაც იქიდან იღებს წყალს ბეთულიას ყოველი მკვიდრი; წყურვილი მოუღებთ ბოლოს და ჩაგაბარებენ თავიანთ ქალაქს. ჩვენ კი, ჩვენი ხალხითურთ, მთაგრეხილის ახლომდებარე მწვერვალებზე ავალთ და სათვალთვალოდ დავბანაკდებით იქ, რათა ვერავინ შეძლოს ქალაქიდან გასვლა.

14ვიდრე მახვილით მივწვდებოდეთ, შიმშილით ამოწყდებიან და ჭერეხივით დაეყრებიან თავიანთი ქალაქის ქუჩებში.

15ძვირად დაუსვამ მათ თავხედობას, რომ აგიჯანყდნენ და მშვიდობიანად არ შეგეგებნენ.“

16ჭკუაში დაუჯდა ეს სიტყვები ჰოლოფერნეს და მის მონა-მორჩილთაც; ბრძანა, ისე ემოქმედათ, როგორც ურჩიეს.

17და დაიძრა ყამონის ძეთა რაზმი და მათთან ერთად აშურის ძეთა ხუთი ასეული, ხევში დაბანაკდნენ და დაიკავეს ისრაელის ძეთა წყაროს წყლები.

18ესავის და ყამონის ძენი მთის თხემზე დაბანაკდნენ, დოთანის გასწვრივ. ზოგი მათგანი სამხრეთით და აღმოსავლეთით – აკრაბასაკენ გაგზავნეს, ქუსის მახლობლად რომ მდებარეობს, მოხმურის ხევთან. აშურელთა დანარჩენი ლაშქარი კი დაბლობზე დაბანაკდა და მთელი მიწის პირი დააბნელა; სათვალავი არა ჰქონდა მათ კარვებსა და საბარგულებს; ურიცხვნი იყვნენ ისინი.

19ისრაელიანებმა შეჰღაღადეს თავიანთ უფალ ღმერთს, რადგანაც მხნეობამ უმტყუნათ, ვინაიდან გარს შემორტყმოდათ ურიცხვი მტერი და თავს ვერ დააღწევდნენ ალყას.

20ოცდათოთხმეტი დღის მანძილზე გარს ადგათ აშურელთა მთელი ლაშქარი – ქვეითნი, ეტლები და მხედრები. ბეთულიელებს წყლის წვეთი აღარ დარჩათ ჭურჭლებში.

21დაცარიელდა წყალსაცავები, ასე რომ წყლის სმით ერთ დღესაც ვეღარ იჯერებდნენ გულს, რადგანაც არწყვით ეძლეოდა თითოეულს წყალი.

22სასო მიხდოდათ მათ ცოლ-შვილს, გული მისდიოდათ მწყურვალ ქალებს და ჭაბუკებს, ქალაქის ქუჩებში და ბჭეებქვეშ ეცემოდნენ ძალ-ღონე გამოლეულნი.

23მთელმა ქალაქმა – კაცებმა, ქალებმა და ბავშვებმა ქალაქის მთავრებთან მოიყარა თავი; ხმამაღლა გაჰყვიროდნენ და უხუცესებს ეუბნებოდნენ:

24„ღმერთი იყოს ჩვენი და თქვენი მსაჯული; დიდი უსამართლობა ჩაიდინეთ ჩვენს მიმართ, რომ არ დაუზავდით აშურელებს.

25ახლა კი აღარაა ჩვენი საშველი: ღმერთმა ჩაგვყარა მათ ხელში, რომ წყურვილითა და საშინელი ტანჯვა-წამებით მოგვიღონ ბოლო.

26მაშ, უხმეთ და ასაოხრებლად ჩააბარეთ ჩვენი ქალაქი ჰოლოფერნეს და მთელ მის ლაშქარს.

27გვიჯობს მათი ნადავლი გავხდეთ: მართალია, მტერი დაგვიმონებს, მაგრამ ცოცხლები მაინც დავრჩებით და ჩვენი თვალით აღარ ვიხილავთ, როგორ იხოცებიან ჩვენი ყრმები და როგორ ღაფავს სულს ჩვენი ცოლ-შვილი.

28მოწმედ მოვუხმობთ თქვენს წინაშე ზეცას და მიწას, ჩვენს ღმერთსა და წინაპრების უფალს, რომელიც გვსჯის ჩვენი და ჩვენი მამა-პაპის ცოდვების გამო, რათა არ მოგვექცეს ამ სიტყვების თანახმად დღევანდელ დღეს!“

29ატყდა ერთი გოდება საკრებულოში და ყველამ ერთხმად შეჰღაღადა უფალ ღმერთს.

30და უთხრა ყუზიამ მათ: „დამშვიდდით, ძმებო, ხუთ დღესაც მოვითმინოთ; ამ ხანში თავის წყალობას მოგვივლენს უფალი ღმერთი და არ გაგვწირავს საბოლოოდ.

31მაგრამ თუ ამ ხუთ დღეშიაც აღარ დაგვადგა საშველი, მაშინ მოვიქცევი თქვენი სიტყვისამებრ!“

32გაისტუმრა ხალხი თავის ბანაკში და მათაც მიაშურეს თავიანთი ქალაქის გალავანსა და კოშკებს, ცოლ-შვილი კი თავ-თავიანთ სახლებში გაგზავნეს. და სუფევდა დიდი მწუხარება ქალაქში.

8

8^1მოესმა ეს ამბავი იმხანად ივდითს, მერარის ასულს, ოქსის, იოსების, ოზიელის, ანანიას, გედეონის, რაფაინის, აქიტობის, ელიას, ხელკიას, ელიაბის, ნათანაელის, სალამიელის, სარასადეს, ისრაელის შთამომავალს.

2მისი ქმარი მანასე მისივე გვარისა და ტომისა იყო; პურის მკისას დალია სული.

3ყანაში ძნის მკონავებს რომ ადგა თავს, დაისიცხა, ლოგინად ჩავარდა და აღესრულა ბეთულიაში, თავის მშობლიურ ქალაქში. თავისი მამა-პაპის გვერდით დაკრძალეს, დოთანსა და ბალყამონს შორის მდებარე ველზე.

4სამი წელი და ოთხი თვე გლოვობდა თავის სახლში დაქვრივებული ივდითი.

5კარავი გაიკეთა საცხოვრებელი სახლის თავზე, წელზე ძაძა მოირტყა და სამგლოვიარო ტანისამოსი ჩაიცვა.

6მარხულობდა თავისი ქვრივობის ყოველ დღეს, პარასკევისა და შაბათის, ახალმთვარობის წინა დღესა და თვით ახალ მთვარობის, ისრაელის სახლის სადღესასწაულო და საზეიმო დღეების გარდა.

7ისეთი მომხიბლავი იყო, რომ თვალს ვერ მოსწყვეტდი. მანასემ, მისმა ქმარმა, ოქრო-ვერცხლი, მსახურები და მხევლები, ყანები და საქონელი დაუტოვა და ისიც პატრონობდა ყოველივე ამას.

8აუგს ვერავინ იტყოდა მასზე, რადგანაც ძალზე ღვთისმოშიში იყო.

9გაიგო, რა სიტყვები ეკადრებინა ხალხს მთავრისათვის, რადგანაც სულმოკლეობა მოსძა-ლებოდათ უწყლობის გამო; ისიც გაიგო, რაც ყუზიას ეთქვა და შეეფიცა კიდეც ხალხისთვის: ხუთ დღეში ქალაქს აშურელებს ჩავაბარებო.

10გაგზავნა თავისი მოახლე, მთელი მისი ავლადიდების ზედამხედველი, ყუზიას, ქაბრისისა და ქარმისის, ქალაქის უხუცესთა დასაძახებლად.

11და როცა მოვიდნენ, ამ სიტყვებით მიმართა მათ: მისმინეთ, ბეთულიის მკვიდრთა მთავარნო! უსამართლოა თქვენი სიტყვა, იმ დღეს ხალხის წინაშე რომ წარმოგითქვამთ და ფიცითაც დაგიმტკიცებიათ, რაც ღმერთსა და თქვენს შორის თქვით: ჩვენს მტრებს ჩავაბარებთ ქალაქს, თუ ღმერთმა თავისი წყალობა არ მოგვივლინაო.

12თქვენ ვინა ხართ, დღევანდელ დღეს გამოცდას რომ უპირებთ ღმერთს და მის ადგილას აყენებთ თავს ადამის ძეთა შორის?

13ყოვლისმპყრობელ უფალს გამოსცდით, მაგრამ ვერაფერს მიხვდებით უკუნისამდე.

14ადამიანის გულის სიღრმეს ვერ ჩასწდომიხართ და მისი გონების სიტყვები ვერ გაგიგიათ, მაშ, როგორღა შეიცნობთ ყოველივე ამის შემქმნელ ღმერთს? როგორღა მისწვდებით მის აზრს, ან როგორ მიხვდებით მის ზრახვას? ნუ, ძმებო, ნუ განარისხებთ ჩვენს უფალ ღმერთს.

15რადგან თუ ამ ხუთ დღეში არ ისურვა ჩვენი შეწევნა, ნება მისია, მაშინ დაგვიცავს, როცა ინებებს, ანდა ჩვენი მტრების თვალწინ მოგვიღებს ბოლოს.

16ასე რომ, წინასწარ ნუ განსჯით ღვთის ნებას, რადგანაც ღმერთი კაცი როდია, რომ დავემუქროთ, ან ადამის ძე, რომ განვსაჯოთ.

17ამიტომაც ველოდით ხსნას მისგან, მწედ ვუხმოთ და შეისმენს ჩვენს ხმას, თუკი ინებებს.

18რადგანაც დღეს უკვე აღარავინაა ჩვენს თაობაში, არც გვარი, არც ტომი, არც ხალხი და არც ქალაქი, უწინდებურად რომ ემსახურებოდნენ ხელთქმნილ კერპებს.

19რისთვისაც ჩვენი მამა-პაპანი მახვილისა და ძარცვა-გლეჯის მსხვერპლნი შეიქნენ და დაეცნენ დიდი დაცემით ჩვენი მოსისხლე მტრების წინაშე.

20ჩვენ კი არა გვწამს სხვა ღმერთი, გარდა უფლისა, და ამიტომაც იმედი გვაქვს, რომ ხელს არ აგვაღებს არც ჩვენ და არც ჩვენს მოდგმას.

21რადგანაც ჩვენი დაპყრობა მთელი იუდას დაპყრობას ნიშნავს, გაიძარცვება ჩვენი ტაძრები და უფალი ჩვენს სისხლს მოჰკითხავს მათ უწმიდურებას.

22ჩვენი მოძმეების გაწყვეტას, ქვეყნის დაპყრობას და ჩვენი სამკვიდრებლის გაპარტახებას ჩვენს თავზევე მოაქცევს იმ ხალხებს შორის, რომლებსაც დავემონებით. საგმობნი და საგინებელნი შევიქნებით ჩვენი დამმონებლების თვალში.

23რადგანაც მონობით ვერ მოვიხვეჭთ წყალობას, არამედ აუგად გვიქცევს მას უფალი ღმერთი ჩვენი.

24მაშ, ძმებო, ვუჩვენოთ ჩვენს მოყვასთ, რომ ჩვენზეა დამოკიდებული მათი სიცოცხლე, ჩვენზე დგას ყველა საწმიდარი, უფლის სახლი და სამსხვერპლო.

25ამიტომ მადლი შევწიროთ უფალ ღმერთს ჩვენსას, გამოცდას რომ გვიწყობს, როგორც ჩვენს მამა-პაპას ცდიდა.

26გაიხსენეთ, რა უყო აბრაამს, როგორ გამოსცადა ისააკი, ან რა გადახდა თავს იაკობს შუამდინარეთში, დედის ძმის, ლაბანის ცხვრებს რომ მწყემსავდა.

27როგორც ისინი არ გამოუტარებია ცეცხლში, რათა მათ გულებში ჩაეხედა, ისე ჩვენც არ განგვიკითხავს, არამედ ჭკუის სასწავლად გვსჯის უფალი თავისიანებს.

28ყუზიამ უთხრა: ყველაფერი რაც თქვი, კეთილი გულით იყო ნათქვამი, და არც არავინ ეწინააღმდეგება ჩემს სიტყვას.

29რადგან მხოლოდ დღეს როდი გაცხადებულა შენი სიბრძნე, არამედ შენი სიცოცხლის დასაბამიდან იცის ხალხმა შენი გამჭრიახობა და კეთილშობილება შენი გულისა.

30მაგრამ ხალხი გაწამდა წყურვილისაგან და გვაიძულა ისე მოვქცეულიყავით, როგორც ველაპარაკეთ, და ფიცი დაგვედო, რომელსაც ჩვენ არ გადავალთ.

31მაშ, ილოცე ჩვენთვის, რადგანაც ღვთისმოსავი ქალი ხარ, და უფალი მოგვივლენს წვიმას, რათა ავავსოთ ჩვენი წყალსაცავები და წყურვილით არ დავიხოცოთ.

32და უთხრა მათ ივდითმა: ყური მიგდეთ, იმნაირ საქმეს ვიზამ, რომ თაობებიდან თაობებს გადაეცემა მთელს ჩვენს მოდგმაში.

33ამაღამ კარიპჭესთან დადექით, მე კი ჩემს მოახლესთან ერთად გავალ და იმ ხუთ დღეში, რომელთა გასრულების შემდეგაც გადაგიწყვეტიათ მტერს ჩააბაროთ ჩვენი ქალაქი, უფალი ჩემი ხელით შეეწევა ისრაელს.

34ჩემს საქმეს ნუ გამოიძიებთ, მაინც არაფერს გეტყვით, ვიდრე არ აღსრულდება ის, რის ჩადენასაც ვაპირებ.

35და უთხრეს მას ყუზიამ და მთავრებმა: მშვიდობით გევლოს, ღმერთი იყოს შენი მფარველი, რათა შური იძიო ჩვენს მტრებზე.

36გამოვიდნენ მისი კარვიდან და თავიანთ სანგრებისაკენ გასწიეს.

9

9^1პირქვე დაემხო ივდითი, თავზე ნაცარი დაიყარა, გაიძრო ძაძა, რომელიც ემოსა, და როცა იერუსალიმს, უფლის სახლში, გუნდრუკი აკმიეს მწუხრისას, ხმამაღლა შეჰღაღადა უფალს:

2უფალო, მამაჩემის – სიმეონის ღმერთო, ვისაც მიეცი ხელში მახვილი, რათა შური ეძია გადამთიელებზე, შესაბღალავად რომ გაუხსნეს ქალწულს წიაღი, შესარცხვენად გაუშიშვლეს ბარძაყი და საგინებლად შეუბილწეს საშო; შენ კი ბრძანე, ნუ იქნებაო ასე, მაგრამ მათ მაინც ჩაიდინეს ეს.

3რის სანაცვლოდაც სასიკვდილოდ გასწირე მათი მთავარნი და მათივე სისხლით მორწყე მათი ცოდვის მხილველი სარეცელი; მბრძანებელთა გვერდით დაყარე მათი მონების ცხედრები, მბრძაებლებისა კი – მათ ტახტებზე.

4მათი ცოლები ნადავლად ჩაუგდე ხელში, მათი ასულნი – დასატაცებლად, ხოლო მათი ნაალაფარი – დასანაწილებლად შენს საყვარელ შვილებს, მრისხანედ რომ აღიძრნენ საღმრთო შურით, შეიზიზღეს სიბილწე მათი სისხლისა და მწედ გიხმეს, უფალო ღმერთო ჩემო; მაშ, მისმინე მე ქვრივ-ოხერსაც.

5შენ შეჰქმენ ყოველივე უწინდელი, აწინდელი და მომავალი, შენ ჩაიფიქრე მთელი აწმყო და მყოფადი, და რაც ჩაიფიქრე, აღსრულდა კიდეც.

6რაც ისურვე, არსებობას ეზიარა და თქვა: აი, აქა ვართ. რადგანაც გამზადებულია ყოველი შენი გზა და ყოველი შენი მსჯავრი – წინასწარ განჭვრეტილი.

7აი, აშურელებმა მოიცეს ძალი, ამაყობენ ცხენებითა და მხედრებით. ამპარტავნობენ ქვეითთა მკლავის სიმტკიცით, თავიანთი ფარის, შუბის, მშვილდისა და შურდულის იმედი აქვთ და არ კი იციან, რომ შენა ხარ უფალი, ბრძოლათა მმუსვრელი.

8უფალია სახელი შენი, შემუსრე მათი ძალა შენი ძალმოსილებით, დაამხე მათი მძლავრობა შენი რისხვით, რადგანაც განუზრახავთ შებილწონ შენი სიწმიდენი, შებღალონ კარავი – შენი დიადი სახელის სავანე და შემუსრონ შენი საკურთხევლის რქა.

9მოხედე მათ ქედმაღლობას და თავს დაატეხე შენი რისხვა; მიეცი ქვრივის ხელს იმისი ძალა, რომ განზრახულის აღსრულება შესძლოს.

10ჩემი ცბიერების ბაგით დაამხე მონა მთავრის გვერდით, ხოლო მთავარი – მისი მსახურის გვერდით; ქალის ხელით შემუსრე მათი ზვაობა.

11რადგანაც შენი ძალა სიმრავლეში როდია და არა ძლიერებაშია შენი ძალმოსილება, არამედ შენა ხარ მდაბალთა ღმერთი, დამცირებულთა ქომაგი, უძლურთა მწე, განწირულთა მფარველი, უსასოთა მხსნელი.

12დიახ, დიახ, მამაჩემისა და ისრაელის სამკვიდ-როს ღმერთო, ზეცისა და მიწის მპყრობელო, წყალთა შემქმნელო, ყოველი შენი ქმნილების მეუფევ; ისმინე ჩემი ვედრება.

13მიეცი ჩემს სიტყვას და ცბიერებას იმისი ძალა, რომ იმათ წყლულად და იარად იქცეს, ვისაც ეგზომი ბოროტება განუზრახავს შენი აღთქმის, შენი წმიდა სახლის, სიონის სიმაღლისა და შენი შვილების სამკვიდრო სახლის მიმართ.

14შეაგონე მთელ შენს ხალხს და შეაგნებინე ყველა ტომს, რომ შენა ხარ ღმერთი, ღმერთი ყოველი ძალისა და სიმტკიცისა, და რომ შენს მეტი სხვა მფარველი არა ჰყავს ისრაელის მოდგმას.

10

10^1როდესაც მორჩა ღაღადისს ისრაელის ღმერთის მიმართ და დაასრულა მთელი სათქმელი,

2წამოიმართა, თავის მოახლეს უხმო და ჩავიდა სახლში, სადაც შაბათისა და საზეიმო დღეები დაჰყო.

3გაიძრო ძაძა, ტანს რომ ემოსა, გაიხადა საქვრივო სამოსელი, წყლით დაიბანა ტანი და სქელი ნელსაცხებელი იცხო, თმა დაივარცხნა, მანდილი გაიკრა თავზე და სადღესასწაულო კაბა ჩაიცვა, თავისი ქმრის – მანასეს სიცოცხლეში რომ ეცვა;

4ფეხებზე სანდლები მოირგო, ფარღულით, სამაჯურებით, ბეჭდებით და საყურეებით შეიმკო თავი და მთელი თავისი სამკაულები აისხა, რათა ეცთუნებინა ყოველი კაცის თვალი, ვინც კი შეხედავდა.

5მოახლეს ღვინით სავსე ტიკჭორა და ზეთის ჭურჭელი მისცა ხელში, ქერის ფქვილით, ჩირითა და წმიდა პურით გაავსო ხურჯინი; მთელი თავისი სანოვაგე შიგ ჩაალაგა და აჰკიდა მას.

6ბეთულიას ბჭეს რომ მიადგნენ, იქ მდგარი ყუზია და ქალაქის უხუცესნი – ქებრისი და ქარმისი დახვდათ.

7ივდითი რომ დაინახეს, მისი სახისა და სამოსის ცვლილებით განცვიფრებულებმა ასე მიმართეს მას:

8ჩვენი მამა-პაპის ღმერთმა მოგაგოს მადლი და შეგასრულებინოს შენი განზრახვა ისრაელის ძეთა სასიქადულოდ და იერუსალიმის ასამაღლებლად.

9თაყვანი სცა ივდითმა ღმერთს და უთხრა მათ: უბრძანეთ, ქალაქის ბჭე გამიღონ, რათა გავიდე იმ საქმის აღსასრულებლად, რაზედაც მელაპარაკეთ. და უბრძანეს ჭაბუკებს ქალაქის ბჭე გაეღოთ მისთვის, როგორც მან თქვა.

10მათაც გაუღეს და გავიდა ივდითი თავის მოახლესთან ერთად, მოქალაქენი კი თვალს ადევნებდნენ მას, ვიდრე მთის კალთა ჩავლო, არ გაივაკა და თვალს მიეფარა.

11ქალები ხეობას გაუყვნენ და წინ შემოხვდნენ მათ აშურელთა მოდარაჯენი.

12შეიპყრეს და ჰკითხეს: ვინა ხარ, საიდან მოსულხარ, ან საით მიხვალო? ხოლო მან პასუხად თქვა: ებრაელთა ასული ვარ და მათ გამოვექეცი, რადგანაც დღეს თუ ხვალ თქვენი წერა გახდებიანო.

13ჰოლოფერნესთან, თქვენი ლაშქრის თავკაცთან მივდივარ, რომ ჭეშმარიტების სიტყვა ვაუწყო და გზა ვუჩვენო, რომლითაც ისე აიღებს მთელ მთიანეთს, რომ მისი ლაშქრიდან ძეხორციელიც არ დაიღუპება.

14მის სიტყვებს რომ უსმენდნენ და პირისპირ უმზერდნენ, მისი მშვენებით გაოგნებულმა მოდარაჯეებმა უთხრეს:

15გიხსნია შენი სიცოცხლე, ჩვენს მბრძანებელს რომ მოაშურე; ახლა კი მის კარავში წადი, ჩვენს ხალხს გამოგაყოლებთ და შენს თავს მას ჩააბარებენ.

16როცა მის წინაშე წარსდგები, ნუ შეკრთება შენი გული, თამამად მოახსენე შენი სათქმელი და წყალობას არ მოგაკლებს.

17მერე ასი კაცი გამოყვეს, მისი თავი მოახლითურთ მათ ჩააბარეს და ისინიც ჰოლოფერნეს კარვისკენ წარუძღვნენ.

18მთელი ბანაკი მღელვარებამ მოიცვა, რადგანაც ყველა კარავს მოედო მისი მოსვლის ამბავი. ყოველი მხრიდან მოჯარდნენ და გარს შემოერტყნენ, რადგანაც ჰოლოფერნეს კარვის წინ იდგა, ვიდრე მხედართმთავარს მის მოსვლას მოახსენებდნენ.

19მისი სილამაზით განცვიფრებულნი განცვიფრებითვე იხსენიებდნენ ისრაელის ძეთაც და ერთმანეთს ეუბნებოდნენ: ვის შეუძლია არად ჩააგდოს ხალხი, რომელსაც ასეთი ქალები ჰყავს? უგუნურება იქნებოდა ცოცხალი გაგვეშვა თუნდაც ერთი კაცი, თორემ გადარჩენილები მთელ ქვეყანას გააბრიყვებდნენ.

20ამასობაში ჰოლოფერნეს მესაწოლენი და მისი მსახურებიც გარეთ გამოეფინენ და ქალი კარავში შეიყვანეს.

21ჰოლოფერნე თავის საწოლზე ისვენებდა, ჩარდახქვეშ, რომელიც ძოწეულით, ოქროთი, სმარაგდითა და ძვირფასი ქვებით იყო შემკული.

22ივდითის ამბავი რომ მოახსენეს, წინკარში გამოვიდა; ვერცხლის ჩირაღდნებით მოუძღოდნენ წინ.

23ჰოლოფერნესა და მისი მსახურების წინაშე რომ წარსდგა, ყველა გაოგნებული დარჩა ქალის მომნუსხავი სახით. ხოლო ის პირქვე დაემხო და თაყვანი სცა მას, და ჰოლოფერნეს მსახურებმა წამოაყენეს იგი.

11

11^1ჰოლოფერნემ უთხრა მას: „დამშვიდდი, ქალო, ნუ შეკრთება შენი გული, რადგანაც არავის მოვქცევივარ უკეთურად, ვინც ირჩია ყოფილიყო მთელი ქვეყნიერების მეფის – ნაბუქოდონოსორის მონა-მორჩილი.

2ახლაც, მთიანეთში მოსახლე შენს ხალხს რომ არ შეურაცხვეყავი, ჩემს მახვილს არ აღვმართავდი მათზე, მაგრამ თვითონვე ჩაიგდეს თავი ამ დღეში.

3მაშ, მითხარი, რატომ გამოექეცი მათ და ჩვენ მოგვაშურე? ნუ გეშინია, სწორედ აქ ჰპოვებ ხსნას: ამაღამაც ცოცხალი დარჩები და შემდეგშიაც.

4უბატონოდ ხმას ვერავინ გაგცემს და არც წყალობა მოგაკლდება, როგორც ჩემი მბრძანებლის – ნაბუქოდონოსორ მეფის ყველა მონა-მორჩილს.

5ივდითმა მიუგო მას: ისმინე შენი მონამორჩილის სიტყვა, ნება მიბოძე შენს მხევალს შენს წინაშე ვილაპარაკო: არ ვეცრუები ჩემს მბრძანებელს ამაღამ.

6თუ ყურად იღებ შენი მხევლის სიტყვებს, ღმერთი შენი მეშვეობით აღასრულებს საქმეს და არ გაცუდდება ჩემი მბრძანებლის განზრახვა.

7დღეგრძელი იყოს მეფე ნაბუქოდონოსორი და დღეგრძელი იყოს მისი მეუფება, შენ რომ წარმოგგზავნა, რათა წრფელი გზით წარმართო ყოველი სული, და შენი მეშვეობით მართო ადამიანები კი არ მორჩილებდნენ მას, არამედ, შენივე ძალმოსილების წყალობით, ველური მხეცებიც, საქონელიც და ცის ფრინველებიც ჰმონებდნენ ნაბუქოდონოსორს და მთელ მის სახლს.

8რადგანაც გვსმენია შენი სიბრძნე და შენი შორსმჭვრეტელობა, მთელმა ქვეყანამ იცის, რომ მხოლოდ შენა ხარ კეთილი მთელ სამეფოში, სიბრძნით ძლიერი და ბრძოლის ველზე – სწორუპოვარი.

9ხოლო რაც ყაქიორს მოუხსენებია შენი საკრებულოსათვის, ჩვენც შევიტყვეთ, რადგანაც ბეთულიელებმა შეიწყნარეს იგი და მან გვიამბო ყველაფერი, რაც შენთვის უთქვამს.

10ამიტომ, ჩვენო ბატონო და მბრძანებელო, ნუ უგულებელყოფ მის სიტყვას, არამედ გულს ჩაიბეჭდე, რადგანაც ჭეშმარიტია იგი: შეუძლებელია ჩვენი მოდგმის დასჯა, მახვილი ვერ მძლავრობს მასზე, თუკი თავისი ღმერთის წინაშე არ სცოდა.

11ახლა კი, ჩემი მბრძანებელი რომ ვერ უკუაქციონ და ამაოდ არ დაშვრეს, სიკვდილმა უწია ჩემს თვისტომთ, რადგანაც ცოდვაში ჩაიდგეს ფეხი, ვინაიდან იმის ჩადენას აპირებენ, რისი ქმნაც არა ხამს.

12რაკიღა სურსათ-სანოვაგე შემოაკლდათ და წყლის მარაგი გამოელიათ, გადაწყვიტეს თავიანთ პირუტყვს დაერიონ და საჭმელად გამოიყენონ ყოველივე ის, რისი ჭამაც უფალმა ღმერთმა თავისი სჯულით სასტიკად აგვიკრძალა.

13იმასაც კი აპირებენ, რომ საჭმელად მოიხმარონ პირველმოწეული პური და ღვინისა თუ ზეთის მეათედი, რაც წმიდაჰყვეს და მღვდლებს არგუნეს, ჩვენს ღმერთს რომ ემსახურებიან იერუსალიმში, თუმცა მათთვის ხელის ხლებაც კი ეკრძალება ერისკაცთაგანს.

14ხალხიც კი აფრინეს იერუსალიმში, ვინაიდან იქაურებიც ამას სჩადიან, რათა ნებართვა მიიღონ უხუცესთაგან.

15როგორც კი ნებართვას მიიღებენ და განზრახულს შეასრულებენ, იმავე დღეს თქვენი წერა გახდებიან.

16აი, რატომაა, რომ მე, შენი მონა-მორჩილი, ყოველივე ამის შეტყობინებისთანავე გამოვექეცი მათ; ღმერთმა გამომგზავნა, რათა შენთან ერთად აღვასრულო საქმე, რომელიც გააოგნებს ყველას, ვინც კი მოისმენს მას.

17რადგანაც ღვთისმოსავია შენი მონა-მორჩილი და დღედაღამ ემსახურება ცის ღმერთს. ახლა კი შენთან დავრჩები ჩემო მბრძანებელო; მხოლოდ ნება მიბოძე ღამ-ღამობით ხეობაში გავიდე და ვილოცო ღმერთის მიმართ, რომელიც მამცნობს, როდის შესცოდავენ ისინი.

18მე კი დაბრუნებისთანავე გაუწყებ შენ, და დაიძვრები მთელი შენი ლაშქრითურთ; ვერცერთი მათგანი ვერ აღგიდგება წინ.

19მთელი იუდას გავლით ჩაგიყვან იერუსალიმს და მის შუაგულში დაგიდგამ ტახტს; უმწყემსო ფარასავით წაირეკე ისინი, ძაღლიც კი ვერ გაგიბედავს შემოყეფას. ყოველივე ეს ჩემი წინასწარხედვით მემცნო და მეუწყა მე, და მოვლენილ ვიქენ, რომ შენც შეგატყობინო.

20მოეწონათ ეს სიტყვა ჰოლოფერნეს და მის მსახურებს, და მისი სიბრძნით განცვიფრებულებმა თქვეს:

21მთელი დედამიწის ზურგზე არ მოიძებნება ქალი, მას რომ შეედრებოდეს სახის სილამაზითა და სიტყვის გონიერებით.

22ჰოლოფერნემ უთხრა: ღმერთმა ინება, რომ შენ გამოეგზავნე წინასწარ, რათა ჩვენს ხელთ ყოფილიყო ძალა, ჩემი ღმერთის მოძულეთა შორის კი – სიკვდილი.

23მომხიბლავი ხარ გარეგნობით და სთნო – სიტყვით. თუ აასრულებ იმას, რაცა თქვი, შენი ღმერთი ჩემი ღმერთი იქნება, მეფე ნაბუქოდონოსორის სასხლეში იცხოვრებ და მთელი დედამიწის ზურგზე გაითქვამ სახელს.“

12

12^1და ბრძანა შეეყვანათ იქ, სადაც მისი ვერცხლის ჭურჭელი ეწყო, მისი კერძი მიერთმიათ სუფრაზე და მისივე ღვინო მიეცათ სასმელად.

2მაგრამ ივდითმა თქვა: პირს არ დავაკარებ ამას, რათა საცთურად არ მექცეს, არამედ ჩემს საგზალს ვიკმარებ.

3ჰოლოფერნემ მიუგო მას: „კი მაგრამ, როცა ეგ საგზალი გაგითავდება, სადღა გიშოვოთ მაგისი მსგავსი, რადგანაც ჩვენს შორის არავინაა შენი მოდგმისა?“

4ივდითმა პასუხად თქვა: „შენმა სიცოცხლემ, ჩემო მბრძანებელო, არ დახარჯავს შენი მხევალი ყველაფერს, რაც თანა აქვს, ვიდრე უფალი ჩემი ხელით არ აღასრულებს იმას, რაც განუზრახავს.“

5ჰოლოფერნეს მსახურებმა კარავში შეიყვანეს იგი და იქ შუაღამემდე ეძინა; დილაუთენია კი ადგა

6და ჰოლოფერნეს შეუთვალა: იქნებ ინებოს ჩემმა ბატონმა და მის მხევალს სალოცავად წასვლის ნება დართოს.

7ჰოლოფერნემ უბრძანა თავის სხეულის მცველებს გაეტარებინათ ქალი. ასე დაჰყო მან ბანაკში მთელი სამი დღე. ღამ-ღამობით ბეთულიას ხეობაში გადიოდა და წყაროს წყლით იბანდა ტანს.

8მერე კი ევედრებოდა ისრაელის უფალ ღმერთს, კეთილად წარემართა მისი გზა უფლის ერის სახსნელად.

9განბანილი ბრუნდებოდა კარავში და იქ რჩებოდა, ვიდრე საღამო ჟამს საზრდოს არ მიართმევდნენ.

10მეოთხე დღეს ჰოლოფერნემ ლხინი გამართა მხოლოდ თავის მსახურთათვის და თავისი ხალხიდან მეტი არავინ მიუწვევია.

11და უთხრა საჭურის ბაგოასისს, მთელი მისი საბადებლის მოურავს: „წადი და უთხარი იმ ებრაელ ქალს, შენ რომ გაბარია, მოვიდეს და ჩემთან ერთად ჭამოს და სვას.

12სირცხვილიცაა, ასეთი ქალი ისე გავუშვათ ხელიდან, რომ ვერ დავიახლოვოთ. თუ არ მოვიწვევთ, დაგვცინებს კიდეც.

13ჰოლოფერნესგან გამოსული ბაგოასი ივდითთან მივიდა და უთხრა: „ნუ იუარებ, მშვენიერო ყმაწვილო ქალო, ჩემს მბრძანებელთან მისვლას, რათა პატივი მოგეგოს მის წინაშე, ჩვენთან ერთად სვა ღვინო სამხიარულოდ და დღევანდელ დღეს ისე იყო, როგორც აშურის ძეთა ასულნი, ნაბუქოდონოსორის სასახლეს რომ ამშვენებენ.“

14მიუგო მას ივდითმა: „ვინა ვარ მე, რომ უარი ვუთხრა ჩემს მბრძანებლს? ახლავე ისე მოვიქცევი, როგორც მას ეამება და სიკვდილის დღემდე სასიხარულოდ დამრჩება ეს.“

15ადგა, სასალუქო სამოსითა და მთელი თავისი სამკაულებით მოიკაზმა, მისმა მოახლემ კი ჰოლოფერნეს წინ ცხვრის ტყავი დაუგო, ბაგო-ასისისთვის რომ გამოერთმია საყოველდღიურო სახმარად, რათა საჭმლის ჭამისას მასზე ფეხმორთხმით მჯდარიყო.

16შევიდა ივდითი და დაჯდა. ჰოლოფერნეს გული შეუვარდა მასზე და სული აემღვრა, ისე ძალიან მოუნდა დაუფლებოდა ქალს. მას შემდეგ, რაც პირველად ნახა იგი, ხელსაყრელ შემთხვევას ეძებდა მის საცთუნებლად.

17და უთხრა მას ჰოლოფერნემ: სვი და ილხინე ჩვენთან ერთად.

18ხოლო ივდითმა მიუგო: ვსვამ, მბრძანებელო, ვინაიდან დღეს ამაღლდა ჩემი სიცოცხლე, როგორც არასდროს ჩემი გაჩენის დღიდან.

19დასწვდა ყველაფერს, რაც მოახლეს მოემზადებინა მისთვის და ჰოლოფერნეს წინაშე ჭამა და სვა.

20ჰოლოფერნე ტკბებოდა მისი სიახლოვით; ღვინოს მიეძალა და იმდენი სვა, თავის დღეში რომ არ უსვამს.

13

13^1როდესაც მოსაღამოვდა, მსახურები სასწრაფოდ წამოიშალნენ და ბაგოასიმ გარე-დან ჩაკეტა კარვის კარი, გუშაგები კი დაითხოვა და მათაც თავიანთ საწოლებს მიაშურეს, რადგანაც ღვინით გამტყვრალნი ძლივს იდგნენ ფეხზე.

2ივდითი მარტო დარჩა კარავში ღვინით გალეშილ ჰოლოფერნესთან, საწოლზე რომ გაშხლართულიყო.

3უბრძანა ივდითმა თავის მოახლეს საძინებ-ლის გარეთ მდგარიყო და მის გამოსვლას დალოდებოდა. როგორც ყოველდღე, ახლაც უთხრა, რომ სალოცავად უნდა წასულიყო; და იგივე უთხრა ბაგოასისსაც.

4როცა ყველანი გაიკრიფნენ და საძინებელში აღარავინ დარჩა, არც დიდი და არც პატარა, ივდითი თავზე დაადგა ჰოლოფერნეს და გულში თქვა: „ღმერთო, ყოველი ძალის უფალო, აწ მოხედე ჩემი ხელის საქმეს, რომელიც უნდა აღსრულდეს იერუსალიმის ასამაღლებლად,

5რადგანაც დროა დაიცვა შენი სამკვიდრო და აღასრულო ჩემი განზრახვა – შემამუსრინო მტერი, რომელიც აღიძრა ჩვენს წინააღმდეგ.“

6საწოლის სვეტს მიუახლოვდა, ჰოლოფერნეს თავთით რომ აღმართულიყო, და ჩამოხსნა მასზე ჩამოკიდებული მახვილი.

7დაიხარა, თმებში სწვდა ჰოლოფერნეს და თქვა: „უფალო, ღმერთო ისრაელისაო, მომეცი ძალა დღევანდელ დღეს!“

8მერე, რაც ძალი და ღონე ჰქონდა, ორჯერ დაჰკრა კისერზე და თავი გააგდებინა.

9საწოლიდან გადააგორა გვამი და ფარდა ჩამოხსნა. ცოტა ხნის შენდეგ გამოვიდა და ჰოლოფერნეს თავი მისცა მოახლეს.

10ხოლო მან ხურჯინში ჩააგდო იგი და, ჩვეულებისამებრ, ორივენი ერთად გაემართნენ სალოცავად. ბანაკი გაიარეს, გარს შემოუარეს ხევს, ბეთულიას მთაზე ავიდნენ და ქალაქის ბჭეს მიადგნენ.

11შორიდანვე გასძახა ივდითმა მცველებს: „გააღეთ, კარი გააღეთ, ჩვენთან არს ღმერთი, ჩვენი ღმერთი, თავის ძალას რომ მოუვლენს ისრაელს და ძლევას მიანიჭებს მტრებზე, როგორც დღეს მიანიჭა.“

12როგორც კი მოესმათ მისი ხმა, მოქალაქეებმა კარიბჭეს მიაშურეს და ქალაქის უხუცესთ უხმეს.

13მორბოდა ყველა, დიდიან-პატარიანად, რადგანაც წარმოუდგენლად ეჩვენებოდათ მისი დაბრუნება. კარიბჭე გააღეს, ქალები შეუშვეს, გასანათებლად დაანთეს ცეცხლი და გარს შემოეხვივნენ მათ.

14ხოლო ივდითმა ხმამაღლა უთხრა ხალხს: „აქეთ და ადიდეთ უფალი, აქეთ და ადიდეთ, წყალობა რომ არ მოაკლო ისრაელის სახლს და ამღამინდელ ღამეს ჩემი ხელით შემუსრა მტერი.“

15ამოიღო თავი ხურჯინიდან, უჩვენა მათ და უთხრა: „აი, აშურელთა ლაშქრის მთავარსარდლის – ჰოლოფერნეს თავი, და აი, ფარდაც, რომლის მიღმაც ის იწვა გალეშილი, და ღმერთმა დაუბნელა მზე ქალის ხელით.

16უფლის სიცოცხლემ, რომელმაც დამიფარა ჩემს სავალ გზაზე, ჩემმა სახემ მისდა წარსაწყმედად აცთუნა ჰოლოფერნე, მაგრამ ცოდვის ჩადენა ვერ მოასწრო ჩემს შესაბილწად და შესარცხვენად.“

17ელდანაცემივით გაოგნდა ხალხი, ძირს დაემხო, თაყვანი სცა ღმერთს და ერთხმად შეჰღაღადა: „კურთხეული ხარ, უფალო ჩვენო, არარაობად რომ აქციე დღეს შენი ხალხის მტრები.“

18ყუზიამ კი უთხრა ივდითს: „კურთხეული ხარ, ქალო, უზენაესი ღმერთის მიერ, უფრო მეტად, ვიდრე ყველა სხვა ქალი მთელი დედამიწის ზურგზე, და კურთხეულია უფალი ღმერთი, ცათა და მიწის შემოქმედი, რომელმაც გიწინამძღვრა, რათა თავი გაგეგდებინებინა ჩვენი მტრების მთავრისათვის;

19რადგანაც არ მოაკლდება შენი იმედი კაცთა გულებს, რომლებსაც მუდამ ემახსოვრებათ ძალმოსილება ღმერთისა.

20უფალმა მოგაგოს სანაცვლო საუკუნო დიდებითა და პატივით, რომ სიცოცხლე არ დაიშურე ჩვენი დათრგუნვილი მოდგმისთვის, არამედ წინ აღუდექი ჩვენს დამხობას, წრფელი გზით მოარული ჩვენი ღმერთის წინაშე.“ და შესძახა მთელმა ერმა: „იქმნას! იქმნას!“

14

14^1ხოლო ივდითმა უთხრა მათ: „მისმინეთ, ძმებო, აიღეთ და ჩამოჰკიდეთ ეს თავი თქვენი გალავნის ქონგურზე.

2როცა ინათებს და მზე თავის სხივებს მოჰფენს დედამიწას, თქვენი საომარი საჭურველი აისხით; ვისაც გული ერჩის, ქალაქგარეთ გავიდეს წინამძღოლის მეთაურობით, თითქოს დაბლობზე ჩასვლას აპირებდეთ, რათა თავს დაესხათ აშურის ძეთა მცველებს, მაგრამ ჩასვლით კი ნუ ჩახვალთ.

3მაშინ ისინი იარაღს დასტაცებენ ხელს და თავიანთ ბანაკს მიაშურებენ, გააღვიძებენ აშურელთა ლაშქრის სარდლებს და ჰოლოფერნეს კარავს მისცვივდებიან, მაგრამ რაკი ვერ იპოვიან, თავზარდაცემულნი უკუიქცევიან თქვენს წინაშე.

4ხოლო თქვენ და ისრაელის მიწა-წყლის ყოველმა მკვიდრმა ფეხდაფეხ მისდიეთ და მუსრი გაავლეთ გაქცეულთ.

5მანამდე კი აქ მომგვარეთ ყაქიორ ყამონელი; დაე, თავისი თვალით იხილოს და ამოიცნოს ისრა-ელის სახლის მაგინებელი და, ვით სიკვდილი, ჩვენი მოდგმის აღმოსაფხვრელად მოვლინებული.“

6გამოიხმეს ყაქიორი ყუზიას სახლიდან. როცა მოვიდა და ჰოლოფერნეს თავი დაინახა, შეკრებილთა შორის ერთ კაცს რომ ეჭირა ხელში, პირქვე დაეცა გულწასული.

7როდესაც წამოაყენეს, ფეხქვეშ ჩაუვარდა ივდითს, თაყვანი სცა და უთხრა: „კურთხეული ხარ იუდას ყველა კარავში და ყველა ხალხში, განცვიფრებულნი რომ დარჩებიან შენი სახელის გაგონებისას.

8ახლა კი მაუწყე, რას აკეთებდი ამ დღეების განმავლობაში?“ და ივდითმა, ხალხის თანდასწრებით, უამბო ყველაფერი, რაც მოემოქმედა წასვლიდან დღევანდელ დღემდე.

9ლაპარაკს რომ მორჩა, ხმამაღლა შეჰღაღადა ხალხმა და სიხარულის ყიჟინამ კიდით კიდემდე დაუარა ქალაქს.

10ყაქიორმა კი, როცა იხილა ყველაფერი, რაც მოიმოქმედა ისრაელის ღმერთმა, მთელი არსებით ირწმუნა იგი, წინადაიცვითა და შეუერთდა ისრაელის სახლს თვით დღევანდელ დღემდე.

11როგორც კი ინათა, ქონგურზე გადმოკიდეს ჰოლოფერნეს თავი. ყველამ თავისი იარაღი აისხა და რაზმებად დაწყობილნი მთის კალთისაკენ დაიძრნენ.

12მათ დანახვაზე აშურელებმა თავიანთ წინამძღოლებთან აფრინეს ხალხი, წინამძღოლებმა კი თავიანთ სარდლებს, ათასისთავებს და სხვა თავკაცებს მიაშურეს.

13ჰოლოფერნეს კარავთან მისულებმა მთელი მისი ავლადიდების გამრიგეს უთხრეს: „გააღვიძე ჩვენი მბრძანებელი, რადგანაც მონები ისე გაკადნიერდნენ, რომ ჩვენს წინააღმდეგ საბრძოლველად გამოვიდნენ, რათა დედაბუდიანად გავავლოთ მუსრი.“

14შევიდა ბაგოასი და კარვის კარზე დააკაკუნა, რადგანაც ეგონა ივდითთან ერთად სძინავსო.

15ხმა რომ არავინ გასცა, კარი გააღო, საძინე-ბელში შევიდა და ჰოლოფერნეს თავმოკვეთილი გვამი დაინახა.

16ხმამაღლა შებღავლა, ოხვრა-გმინვასა და მოთქმა-გოდებას მოჰყვა და ტანსაცმელი შემოიგლიჯა.

17ივდითის კარავში შევიდა, მაგრამ ქალი იქ რომ არ დახვდა, გარეთ გამოვარდა და ხალხს შესტირა:

18„მონებმა გვიმუხთლეს! ერთმა ებრაელმა ქალმა თავს ლაფი დაასხა მეფე ნაბუქოდონოსორის სახლს, რადგანაც, აი, ჰოლოფერნე თავმოკვეთილი გდია მიწაზე.“

19ამის გაგონებაზე აშურელთა ლაშქრის სარდლებმაც ტანსაცმელი შემოიგლიჯეს და მათმა ბღავილმა მთელი ბანაკი შეძრა.

15

15^1ეს რომ კარვებში მყოფთაც გაიგეს, შეძრწუნდნენ იმის გამო, რაც მოხდა.

2შიშმა და ძრწოლამ მოიცვა ისინი; კაციშვილი არ დარჩენილა ერთმანეთის გვერდით, არამედ ერთდროულად გამოცვივდნენ და დაბლობისა და მთებისაკენ მიმავალი გზებით მოჰკურცხლეს.

3ბეთულიას ირგვლივ, მთის კალთებზე დაბანაკებულნიც უკუიქცნენ, და მაშინ ისრაელის ძენი, ვისაც კი ბრძოლა შეეძლო, ფეხდაფეხ მიჰყვნენ მათ.

4ყუზიამ ხალხი აფრინა ბეთომასთაიმში, ბებაიში, ხობაში, კოლასა და ისრაელის ყველა კუთხეში იმის საუწყებლად, რაც მოხდა, რათა ყველანი თავს დასხმოდნენ მომხდურს და მუსრი გაევლოთ მისთვის.

5ეს რომ გაიგეს, ისრაელის ძენი ერთსულოვნად დაეცნენ თავს გაქცეულთ და ხობამდე კაფეს ისინი. მათ არც იერუსალიმელები და მთიელები ჩამორჩენიან, რომლებმაც შეიტყეს მტრის ბანაკში მომხდარი ამბავი. გილყადელებმაც და გალილეველებმაც მძვინვარედ შეუტიეს მტერს აქეთაქიდან, ვიდრე დამასკოსა და მის საზღვრებს მიღმა არ გადარეკეს ისინი.

6დანარჩენი ბეთულიელები კი თავს დაესხნენ აშურელთა ბანაკს, დაარბიეს და აივსნენ ნადავლით.

7ხოლო მტრის ხოცვა-ჟლეტის შემდეგ უკან შემოქცეული ისრაელის ძენი დაეუფლნენ ყოველივე იმას, რაც დარჩა; მთისა და ბარის დაბასოფლებმაც დიდძალი ნადავლი ჩაიგდეს ხელში, რადგან ურიცხვი იყო მისი სიმრავლე.

8მოვიდნენ მღვდელმთავარი იეჰოიაკიმი და ისრაელის ძეთა უხუცესნი, იერუსალიმის მკვიდრნი, რათა ენახათ, რა სიკეთე უყო უფალმა ისრაელს, ენახათ ივდითიც და მისალმებოდნენ მას.

9მასთან მისვლისთანავე აკურთხეს იგი და უთხრეს: „შენა ხარ დიდება იერუსალიმისა, შენა ხარ სიამაყე ისრაელისა, შენა ხარ სიქადული ჩვენი მოდგმისა.

10შენი ხელით აღასრულე ყოველივე ეს; სიკეთე უყავ ისრაელს და წყალობა მოიღო მასზე ღმერთმა. კურთხეულ იყავ ყოვლისმპყრობელი ღმერთის მიერ უკუნისამდე. და თქვა მთელმა ერმა: იყოს!“

11ოცდაათი დღის განმავლობაში ძარცვავდა ხალხი ბანაკს; და მისცეს ივდითს ჰოლოფერნეს კარავი, მთელი ვერცხლეული, საწოლი, სასმისები და მთელი დგამი მისი. ქალმაც შეაგროვა ისინი, აჰკიდა თავის ჯორს, შეაბა ურმები და მთელი ნადავლი ზედ დაუდო.

12ისრაელის ქალთა მთელი კრებული გამოეფინა მის სანახავად და აკურთხეს იგი; მადლი შესწირეს და ფერხული ჩააბეს მის სადიდებლად. აიღო ივდითმა რტოები და ჩამოურიგა მასთან მყოფ ქალებს.

13ზეთისხილის გვირგვინებით შეიმკეს შუბლი მანაც და მასთან მყოფთაც; როკვით მიდიოდა იგი მთელი ხალხის წინაშე და წინ მიუძღოდა ქალებს; ხოლო კაცები თავზე გვირგვინებითა და ბაგეზე საგალობლებით მიაცილებდნენ.

14და წამოიწყო ივდითმა ისრაელის ძეთა წინაშე სამადლობელი სიმღერა და მთელი ერი აჰყვა მას.

16

16^1და თქვა ივდითმა:

„ადიდეთ ჩემი ღმერთი დაფ-ნაღარით,
უგალობეთ უფალს წინწილებით,
აღუვლინეთ ახალი საგალობელი,
აღამაღლეთ და უხმეთ მის სახელს.

2რადგანაც ის არის ღმერთი, ბრძოლათა მმუსვრელი უფალი,
თავისი მეოხების გამოსავლენად რომ გამომარჩია ხალხში
და მიხსნა მდევნელთა ხელიდან.

3მოვიდა აშური ჩრდილოეთის მთებიდან,
მოვიდა თავისი ურიცხვი ლაშქრით;
მათმა სიმრავლემ ჩახერგა ხევები
და მათმა მხედრობამ დაფარა ბორცვები.

4მან თქვა, რომ ცეცხლს მისცემდა ჩემს საზღვრებს,
მახვილით მოსრავდა ჩემს ჭაბუკებს,
მიწას დააკლავდა ჩემს მეძუძურ ყრმებს,
ტყვედ წაასხამდა ჩემს ყმაწვილებს
და ნამუსს ახდიდა ჩემს ქალწულთ.

5მაგრამ ყოვლისმპყრობელმა უფალმა დაამხო იგი ქალის ხელით.

6არ დაცემულა მათი თავკაცი ჭაბუკთა ხელით,
არც გოლიათთა ნაშიერებს მოუკლავთ
და არც მძლეთა-მძლე ბუმბერაზებს დაუჯაბნიათ,
არამედ ივდითმა, მერარის ასულმა,
დაუბნელა მზე თავისი სილამაზით.

7ქვრივის კაბა გაიხადა,
რათა აღედგინა დათრგუნვილნი ისრაელში,
ნელსაცხებელი იცხო სახეზე,

8თავსაკრავით გაიკრა თმა
და სელის სამოსი ჩაიცვა მის საცთუნებლად.

9მოსტაცა თვალი ჰოლოფერნეს მისმა სანდალმა,
მისმა სილამაზემ წაუღო სული,
და გაკვეთა მახვილმა მრუშის კისერი.

10შეაძრწუნა სპარსელები მისმა მხნეობამ
და მისმა გამბედაობამ გააოგნა მიდიელები.

11მაშინ შეღაღადეს ჩემმა ჩაგრულმა ძმებმა, –
და შეძრწუნდნენ მტრები;
ჩემმა უმწეო დებმა, – და თავზარი დაეცა მათ;
ხმა აიმაღლეს ერთად, – და უკუიქცნენ ისინი.

12ყმაწვილ ქალთა შვილებმა განგმირეს ისინი
და ჩეხავდნენ მათ, როგორც მონათა შვილებს,
და ჩემი უფლის ომში ჰპოვეს სამარე.

13ახალ საგალობელს ვუგალობებ ჩემს ღმერთს:

დიდი ხარ, უფალო, და დიდებული,
ძალით საკვირველი და უძლეველი.

14დაე, გმორჩილებდეს ყოველი ქმნილება შენი,
რადგანაც თქვი და იქმნა ყოველი;
მოავლინე შენი სული, და დაემკვიდრნენ.

ვის შეუძლია წინ აღუდგეს შენს მბრძანებლურ ხმას?

15წყლებითურთ შეირყევიან მთათა საფუძველნი,
ცვილივით დადნებიან კლდენი შენს წინაშე,
მაგრამ შენი წყალობა
არ მოაკლდება ღვთისმოშიშთ.

16მწირია ყოველგვარი მსხვერპლი კეთილსურნელებისთვის
და მცირეზე მცირეა ყოველგვარი ცმელი სრულადდასაწველისთვის,
უფლის მოშიში კი დიდია მარად.

17ვაი, ყველა ხალხს, ჩემი მოდგმის წინააღმდგომს!

ყოვლისმპყრობელი უფალი განსჯის მათ განკითხვის დღეს;
ცეცხლსა და მატლს მოუვლენს მათ ხორცს
და მწარედ იტირებენ უკუნისამდე.“

18იერუსალიმში რომ მივიდნენ, თაყვანი სცეს ღმერთს და როცა ხალხი განიწმიდა, შესწირეს სრულადდასაწველი, ნებაყოფლობითი მსხვერპლი და ძღვენი.

19ხოლო ივდითმა შესწირა ჰოლოფერნეს მთელი ჯამ-ჭურჭელი, ხალხმა რომ მიაკუთვნა მას, და ფარდა, რომელიც ჰოლოფერნეს საწოლიდან წამოიღო.

20სამი თვე ილხენდა ხალხი იერუსალიმში სიწმიდეთა წინაშე, და ივდითიც მათ შორის იყო.

21იმ დღეების შემდეგ კი ყველა თავის სახლკარს დაუბრუნდა; ივდითიც ბეთულიაში მივიდა და სუწინდებურად ცხოვრობდა იქ, პატივდებული მთელი ქვეყნის მიერ.

22ბევრს სურდა იგი, მაგრამ მთელი სიცოცხლის განმავლობაში კაცს აღარ გაჰკარებია მას მერე, რაც მენაშე, მისი ქმარი, გარდაიცვალა და შეუერთდა თავის ერს.

23რაც უფრო ხანში შედიოდა, მით უფრო ემატებოდა პატივი; ას ხუთი წლისა მოიყარა თავისი ქმრის სახლში. გაათავისუფლა თავისი მხევალი. გარდაიცვალა ბეთულიაში და თავისი ქმრის – მენაშეს გვერდით დაკრძალეს.

24შვიდი დღე გლოვობდა მას ისრაელის სახლი. სიკვდილის წინ მენაშეს ნათესავებსა და თავის მოგვარეებს გაუნაწილა მთელი ქონება.

25ისრაელის ძენი აღარავის შეუშფოთებია ივდითის სიცოცხლეში და კიდევ დიდხანს მისი სიკვდილის შემდეგაც.

სიბრძნე სოლომონისა
სიბრძნე სოლომონისა

1. 1

2. 2

3. 3

4. 4

5. 5

6. 6

7. 7

8. 8

9. 9

10. 10

11. 11

12. 12

13. 13

14. 14

15. 15

16. 16

17. 17

18. 18

19. 19

1
სიბრძნე სოლომონისა

1^1შეიყვარეთ სამართლიანობა, ქვეყნის მსაჯულ-ნო, შეიცანით უფალი სიკეთით და გულის სიწრფელით ეძიეთ იგი.

2რადგანაც იპოვება იმათგან, ვინც არ გამოსცდის მას, და გამოეცხადება იმათ, ვისაც სწამს მისი.

3რადგანაც მრუდე ზრახვანი გვაშორებენ ღმერთს, და მისი ძალის გამოცდა ამხელს უგუნურთ.

4რადგან სიბრძნე ვერ შეაღწევს უკეთურ სულში და ვერც ცოდვას დამონებულ სხეულში დაივანებს.

5რადგან წმიდა სული წვრთნისა გაურბის მზაკვრობას, განუდგება უკეთურ ზრახვას და ზიზღით უარყოფს მოახლოებულ უსამართლობას.

6კაცთმოყვარე სულია სიბრძნე და დაუსჯელს არ დატოვებს იმას, ვისი ბაგენიც გმობას იტყვიან, ვინაიდან ღმერთია მისი იდუმალი ზრახვების მოწმე, სიმართლით რომ იკვლევს მის გულს, და მისი ენის მსმენელი.

7უფლის სული ავსებს სამყაროს, და როგორც ყოვლისმომცველმა, იცის ყოველი ჩქამი.

8ამიტომ უსამართლობის მთქმელთაგან ვერავინ დაიმალება, და არ ასცდება მას მამხილებელი მსჯავრი.

9რადგან უღვთოს ზრახვანი გამოძიებულ იქნება და მისი სიტყვები უფლის ყურამდე სამხილებლად მიაღწევს.

10შურისმგებლის ყური ყველაფერს ისმენს, და თვით ჩუმი დრტვინვაც არ გამოეპარება.

11ამიტომაც ერიდეთ ამაო დრტვინვას და ეკრძალეთ ავსიტყვაობას, რადგან თვით ფარულად თქმულიც კი ფუჭად არ ჩაივლის, და ცილისმწამებელ ბაგეს შეუძლია ჩაკლას სული.

12ნუ ეშურებით სიკვდილს თქვენი სიცოცხლის ცთომილებით, და ნუ მოიახლოვებთ აღსასრულს თქვენი ხელის ნამოქმედარით.

13რადგან სიკვდილი ღმერთს არ შეუქმნია და არც ცოცხალთა დაღუპვით ხარობს.

14რადგან ყველაფერი არსებობისთვის შექმნა და სამყაროს მხსნელნი არიან თაობები; არ არის მათში სასიკვდილო შხამი და არც ჯოჯოხეთის სუფევა მიწაზე.

15რადგან სამართლიანობა უკვდავია.

16მაგრამ უღვთოებმა ხელითაც და ხმითაც უხმეს ჯოჯოხეთს და მასთან დამოყვრებულნი, ჩაჭკნენ; და აღთქმა დაუდეს მას, რადგან ღირსნი არიან მის კერძად იქცნენ.

2

2^1უმართებულოდ განმსჯელნი ეუბნებოდნენ ერთმანეთს: „ხანმოკლე და მწუხარეა ჩვენი ცხოვრება, ადამიანი თავს ვერ დააღწევს სიკვდილს და არც საიქიოსაგან დამხსნელი ეგულება ვინმე.

2შემთხვევით დავიბადეთ და შემდეგაც ისე ვიქნებით, როგორც არყოფილნი; რადგანაც სუნთქვა ჩვენს ნესტოებში კვამლია მხოლოდ, აზრი კი ჩვენი გულის ფეთქვით გამკრთალი ნაპერწკალი.

3მისი ჩაქრობისთანავე სხეულიც ჩაიფერფლება და სუნთქვაც განქარდება, როგორც ჰაერის ქროლვა.

4თანდათანობით დაივიწყებენ ჩვენს სახელს, აღარავინ ახსენებს ჩვენს ნამოქმედარს, ღრუბელივით უკვალოდ ჩაივლის ჩვენი ცხოვრება და გაქრება, როგორც მზის სხივებით დაწეწილი და მისი მცხუნვარებით განწონილი ნისლი.

5რადგან აჩრდილივით მსწრაფლწარმავალია ჩვენი ცხოვრება, ვერვინ გარდაგვივლენს აღსასრულს, ვინაიდან ბეჭედი დასმულია და არავინ ბრუნდება უკან.

6მაშ, შევიტკბოთ დღევანდელი სიკეთე, მოვისთვლათ წლების ნაყოფი და სიჭაბუკით ვიხაროთ.

7აღვივსოთ ძვირფასი ღვინითა და კეთილსუნელებით, ნუ გავუშვებთ ხელიდან გაზაფხულის ყვავილს.

8ვიდრე არ დამჭკნარა, კოკობი ვარდის გვირგვინით შევიმკოთ შუბლი.

9ნურავინ დააკლდება ამ ჩვენს ღრეობას, ყველგან დავტოვოთ სიხარულის კვალი, რადგან ესაა ჩვენი წილი და ხვედრი.

10კისერი მოვუგრიხოთ ალალმართალ ღატაკს, ნუ დავინდობთ ქვრივებს და ნურც მოხუცის ჭაღარას დავერიდებით.

11ჩვენი ძალა სამართლის საზომად იქცეს, რადგანაც უძლურება უბადრუკია.

12მახე დავუგოთ მართალს, რადგანაც გულს გვიწყალებს და ხელს გვიშლის; გვიკიჟინებს: სჯულის წინაშე სცოდავთო, და უზრდელობას გვაყვედრის.

13ღვთისმცოდნეობას იჩემებს და უფლის შვილად მოაქვს თავი.

14ჩვენი ზრახვების მამხილებლად გვექცა და თვალით დასანახავადაც კი გვიმძიმს.

15რადგან მისი ცხოვრება არა ჰგავს სხვების ცხოვრებას და განსხვავებულია ბილიკი მისი.

16გაიძვერებად მივაჩნივართ, თავს არიდებს ჩვენს გზას, როგორც უწმინდურს; ნეტარებად რაცხს მართალთა აღსასრულს და იქადის, ჩემი მამააო ღმერთი.

17ვნახოთ, მართალია თუ არა მისი სიტყვები და გამოვცადოთ იგი აღსასრულისას.

18თუ მართლაც ჭეშმარიტი ძეა ღვთისა, უფალი დაიფარავს და დაიხსნის მტრების ხელიდან.

19შეურაცხყოფითა და წამებით გამოვცადოთ იგი, რათა დავრწმუნდეთ მის თვინიერებაში და უბოროტობა მისი ვიხილოთ.

20სამარცხვინო სიკვდილი მივუსაჯოთ, რადგანაც, მისივე თქმისა არ იყოს, ღვთისაგან არ გაიწირება.“

21ასე განსაჯეს, მაგრამ შეცდნენ, მათივე ბოროტებით დაბრმავებულნი.

22ვერც ღვთის საიდუმლონი შეიცნეს, არც სიწმიდის საზღაურს ელოდნენ და არც უბიწო სულთა ჯილდო ჩაუგდიათ რამედ.

23რადგანაც ღმერთმა უხრწნელად გამოსახა, შექმნა ადამიანი, თავისი მარადიულობის ხატად შექმნა იგი.

24მაგრამ ეშმაკის მოშურნეობით სიკვდილი შემოვიდა სამყაროში და ეშმაკის კერძთა ხვედრია იგი.

3

3^1მართალთა სულები ღვთის ხელთ არიან და ტანჯვა ვერ ეწევა მათ.

2უგუნურებს კი მკვდრები ჰგონიათ და უბედურებად შეურაცხავთ მათი აღსასრული;

3ჩვენგან განშორება – იავარქმნად, ისინი კი მშვიდად სუფევენ.

4რადგან, თუმცა ხალხის თვალში დასჯილნი ჩანან, მათი სასოება უკვდავებითაა სავსე.

5მცირედ დასჯილებს დიდი სიკეთე მიეგებათ სანაცვლოდ, რადგანაც ღმერთმა გამოსცადა და თავის ღირსად შერაცხა ისინი.

6გამოსცადა, როგორც ოქრო – ქურაში და შეიწყნარა როგორც დასაწველი მსხვერპლი.

7ნაცვლისგების ჟამს გაბრწყინდებიან ისინი, როგორც ლერწმიდან ავარდნილი ნაპერწკლები.

8განსჯიან ტომებს და იმბრძანებლებენ ხალხებზე, ხოლო თვით მათზე სამარადისოდ იმეფებს უფალი.

9უფლის მოსავნი შეიცნობენ ჭეშმარიტებას და სიყვარულში ურყევნი მასთან დარჩებიან, რადგანაც რჩეულთათვისაა მისი მადლი და წყალობა.

10უღვთონი კი მათი ზრახვისამებრ მიიღებენ სასჯელს, რადგან მართალიც უგულებელყვეს და უფალსაც განუდგნენ.

11ვინაიდან უბედურია ყველა, ვინც შეიძულა სიბრძნე და სწავლა; ამაოა მათი იმედი, უნაყოფოა მათი შრომა და ურგებია მათი საქმე.

12მათი ცოლები უგუნურნი არიან, ხოლო შვილები – უკეთურნი; დაწყევლილია მათი მოდგმა.

13ნეტარია უნაყოფო და უბიწო ქალი, ვისაც არ გაუზიარებია ცოდვის სარეცელი; იგი მიიღებს ნაყოფს სულთა მოხილვისას.

14თვით საჭურისსაც, ვისაც არ ჩაუდენია უსჯულოება და არ განუზრახავს ბოროტება უფლის მიმართ, მიეცემა გამორჩეული მადლი რწმენისა და სასურველი წილი უფლის ტაძარში.

15სასახელოა კეთილი შრომის ნაყოფი და ურყევია ფესვი სიბრძნისა.

16მემრუშეთა შვილები სრულწლოვანებას ვერ მიაღწევენ და თესლი უსჯულო სარეცლისა წარიხოცება.

17დღეგრძელნიც რომ იყვნენ, მაინც არარად შეირაცხებიან და საბოლოოდ უპატიო იქნება მათი სიბერეც.

18ხოლო თუ ნაადრევად აღესრულნენ, იმედი და ნუგეში არ ეღირსებათ განკითხვის დღეს.

19რადგან მძიმეა უსამართლო მოდგმის აღსასრული.

4

4^1უმჯობესია უშვილობა სათნოებით, რადგანაც უკვდავი იქნება სათნოების ხსოვნა, რადგან ღმერთიც აღიარებს და ადამიანიც.

2ვიდრე ჩვენთანაა, მას ბაძავენ, ხოლო როცა გაგვეცლება, მისკენ ილტვიან, და საუკუნო სოფელში გვირგვინით შუბლშემკული ზეიმობს, როგორც უბიწო ღვაწლით ბრძოლის მომგები.

3უღვთოთა ნაყოფიერება უსარგებლოა და მემრუშეთა ამონაყარი ღრმად ვერ გაიდგამს ფესვს და ვერც მკვიდრად დაეფუძნება.

4ერთხანს კიდევაც რომ გაშალოს რტონი, უნიადაგოს ქარი შეარყევს და აღმოიფხვრება გრიგალისაგან.

5მოტყდება უმწიფარი ტოტი, ფუჭი იქნება მისი ნაყოფი, მკვახე და ყოვლად უვარგისი.

6უსჯულო ძილში შობილნი მშობელთა სიძვის მოწმენი არიან მათი განკითხვისას.

7მართალი კი, ნაადრევადაც რომ აღესრუ-ლოს, სიმშვიდეს დაიმკვიდრებს.

8რადგანაც საპატიო სიბერეს დღეგრძელობა როდი განაპირობებს და არც წელთა რიცხვით განიზომება.

9სიბრძნე ჭაღარაა კაცთათვის და უბიწო ცხოვრება – სიბერის ასაკი.

10ვინც ღვთივსასურველი იყო, შეიყვარა უფალმა, და ვინც ცოდვილთა შორის ცხოვრობდა, მათ განარიდა,

11რათა ბოროტებას არ შეეცვალა მისი გონება ან მზაკვრობას არ შეეცდინა მისი სული.

12რადგანაც ბიწიერების ხიბლი ჩრდილავს სიკეთეს და უბოროტო გონებას რყვნის ვნებათა ღელვა.

13ვინც მოკლე ხანში ეზიარა სრულქმნილებას, წელთა სიმრავლეს მიაღწია.

14ღვთივსასურველი იყო მისი სული და ამიტომაც განარიდა მალე უკეთურობის წიაღს; ხალხმა იხილა ეს და ვერ მიხვდა, აზრადაც არ მოსვლია,

15რომ უფლის მადლი და წყალობა მის რჩე-ულებს ეკუთვნის და რომ ის თავის წმიდებზე ზრუნავს.

16მართალი თავისი სიკვდილით მსჯავრსა სდებს ცოცხალ უღვთოებს, ხოლო მისი ნაადრევად სრულქმნილი სიჭაბუკე – უსჯულოს ხანგრძლივ სიბერეს.

17ამრიგად, ისინი იხილავენ ბრძენის აღსასრულს, მაგრამ ვერ მიხვდებიან, რა ისურვა მისთვის უფალმა ან რად დაიფარა იგი.

18იხილავენ და შეურაცხყოფენ, უფალს კი სასაცილოდ არ ეყოფა ისინი.

19რის შემდეგაც იქცევიან შეურაცხ ცხედრებად და საუკუნო სირცხვილად მკვიდრთა შორის, რადგან უფალი პირქვე დაამხობს ხმაჩაწყვეტილთ, ძირფესვიანად შეარყევს მათ, მარად ტანჯულნი იქნებიან როგორც ყამირი და წარიხოცება მათი ხსოვნა.

20განკითხვისას შიშით წარსდგებიან თავიანთი ცოდვების გამო და მათივე უსჯულოებანი ამხილებენ მათ.

5

5^1მაშინ მართალი თამამად წარსდგება მათ წინაშე, რომელნიც შეურაცხყოფდნენ და აბუჩად იგდებდნენ მის ღვაწლს.

2მისი მხილველნი კი საშინლად შეძრწუნდებიან და განაცვიფრებთ მისი მოულოდნელი ხსნა.

3ერთმანეთს ეტყვიან მონანულნი, მგმინავნი და სულშეხუთულნი:

4„ეს იყო, ვისაც დავცინოდით და მასხრად ვიგდებდით უგუნურნი; ვისი ცხოვრებაც სიშლეგედ მიგვაჩნდა, აღსასრული კი – უღირსად.

5როგორღა შეირაცხა უფლის ძეთა შორის და წმიდათა ხვედრს ეზიარა?

6ასე რომ, ავცდით ჭეშმარიტების გზას, აღარ გვინათებდა სამართლიანობის ნათელი და აღარც მზე ამოდიოდა ჩვენთვის.

7უსჯულოებისა და წარწყმედის ბილიკებით ვიარებოდით, გაუვალ უდაბნოებში ვიდოდით და უფლის გზა კი ვერ შევიცანით.

8რა გვარგო ჩვენმა ქედმაღლობამ, ან სიმდიდრით სიქადულმა რა მოგვიტანა?

9განქარდა ყოველივე ეს, როგორც აჩრდილი და როგორც მითქმა-მოთქმა, სწრაფად მიმწყდარი;

10როგორც კვალი ხომალდისა, მფრთონავ ტალღებს რომ მიაპობს, ან როგორც მისი ფსკერის ურნატი;

11როგორც არ რჩება ცაში მფრინავი ჩიტის ნაკვალევი, გარდა ფრთებისფართქუნით გაპობილი ჰაერის მსუბუქი ჭავლისა;

12როგორც მიზანში ნატყორცნი ისრით გაპობილი ჰაერი მყისვე შეიკრავს პირს, ისე რომ, ვერ მიხვდები, სად გაიქროლა,

13ჩვენც ასევე ვიშვით და მსწრაფლ აღვესრულეთ, ვერ დავტოვეთ სიქველის კვალი, ჩვენივე ბიწით დაწრეტილებმა.

14რადგანაც უღვთოს სასოება ქრება, როგორც ქარით ატაცებული მტვერი, როგორც გრიგალით მიმოფანტული ჭირხლი ან ქარიშხლით ნაწეწი კვამლი, და იშლება ერთი დღით წვეული სტუმრის ხსოვნა.

15მართალნი კი საუკუნოდ იცოცხლებენ, მათი საზღაური უფლის ხელთაა და უზენაესი ზრუნავს მათზე.

16ამიტომაც მიიღებენ დიდებულ სამეფოს და მშვენიერების შარავანდს უფლის ხელიდან, მარჯვენით რომ იფარავს და თავისი მკლავით შეეწევა მათ.

17საჭურვლად აისხამს თავის მრისხანებას და აღჭურავს ქმნილებასაც, რათა შური იძიოს მტრებზე.

18აბჯრად შეიმოსავს სიმართლეს და მუზარადად პირუთვნელ სამართალს დაიდგამს თავზე.

19უძლეველ ფარად ხელთ იპყრობს სიმართლეს.

20ორლესული მახვილივით ალესავს რისხვას და მასთან ერთად სამყაროც აღიძვრის შლეგთა წინააღმდეგ.

21ღრუბლებიდან, როგორც მოზიდული მშვილდიდან, დასხლტებიან მარჯვედ ნატყორცნი ელვის ისრები, რათა გაფრინდნენ მიზნისკენ.

22როგორც ლოდსატყორცნიდან, რისხვით წამოუშენს სეტყვა, აბორგდებიან ზღვის ტალღები და მდინარეთა მძვინვარება წალეკავს მათ.

23აღდგება მათ წინააღმდეგ სიმძლავრის სული და გრიგალივით მიმოფანტავს უკეთურთ; უსჯულოება მოაოხრებს მთელ ქვეყანას და ბოროტმოქმედება დაამხობს მბრძანებელთა ტახტებს.

6

6^1მაშ, მისმინეთ და შეიგნეთ, მეფენო, ისწავლეთ მთელი დედამიწის მსაჯულნო!

2ყურად იღეთ, მრავალთა მბრძანებელნო, ქედმაღლურად რომ დაჰყურებთ ხალხებს!

3უფალმა მოგანიჭათ ძალაუფლება, უზენაესმა – მეუფება; ის გამოიძიებს თქვენს საქმეებს და თქვენს ზრახვებსაც გამოსცდის.

4რადგანაც მისი სამეფოს მსახურნი იყავით, მაგრამ სამართლიანად არ განსაჯეთ, არც სჯული აღასრულეთ და არც ღვთის ნებისამებრ წარმართეთ თქვენი ნაბიჯი.

5თავზარდამცემად გამოგეცხადებათ მალე, რადგანაც მკაცრი იქნება აღზევებულთა მსჯავრი.

6საწყალი კაცი შეწყალების ღირსია, ძლიერთ კი მკაცრად მოეკითხებათ.

7რადგანაც ყოველთა მეუფე არავის მოარიდებს სახეს და არც მათ სიდიადეს შეუშინდება: მან შექმნა დიდიც და პატარაც და ერთია მისი ზრახვა ყველასთვის.

8თუმცა ძალმოსილთ მკაცრი გამოცდა ელით.

9ასე რომ, მბრძანებელნო, თქვენდამია მომართული ჩემი სიტყვები, რათა ეზიაროთ სიბრძნეს და არ დაეცეთ.

10რადგანაც სიწმიდის სიწმიდით შემნახველნი განიწმიდებიან და გამართლებას ჰპოვებენ მასში განსწავლულნი.

11მაშ, დაეწაფეთ ჩემს სიტყვებს, შეიყვარეთ და შეიძენთ ცოდნას.

12ნათელი და უჭკნობია სიბრძნე, მის მოყვარულთათვის ადვილად საჭვრეტი და მისი მძებნელნი ჰპოვებენ მას.

13წინასწარაც კი ეცხადება მისი შეცნობის მოსურნეთ.

14ვინც დილიდანვე ისწრაფვის მისკენ, არ დაიღლება, თავის კართანვე იპოვის ჩამომჯდარს.

15მისი წვდომის სურვილი გონების სრულქმნილებაა და ვინც მისთვის ფხიზლობს, მალე დააღწევს თავს საზრუნავს.

16რადგან სიბრძნე თვითონვე ეძებს იმას, ვინც მისი ღირსია, კეთილმოსურნედ ეცხადება გზაზე და მის ყოველ ფიქრს წინ ეგებება.

17სიბრძნის დასაბამი სწავლის უჭეშმარიტესი სურვილია, ხოლო სწავლაზე ზრუნვა – მისი სიყვარული.

18სიყვარული კი ისაა, რომ დაიცვა მისი კანონები, ხოლო კანონთა დაცვა უკვდავების საწინდარია.

19უკვდავება კი ღმერთთან გვაახლოებს.

20ამიტომაც მეუფებამდე გვამაღლებს სიბრძნის წყურვილი.

21ამიტომ, ტახტით და სკიპტრით რომ ხარობთ, ხალხთა მბრძანებელნო, პატივი მიაგეთ სიბრძნეს, რათა წარუვალი იყოს თქვენი მეფობა.

22მაგრამ რა არის სიბრძნე, ან საიდან იღებს დასაბამს? გაგიცხადებთ საიდუმლოს, არ დაგიმალავთ; ვეცდები გამოვიკვლიო თვით მისი პირველსაწყისი, ნათელი მოვფინო მისი შემეცნების არსს და გვერდი არ ავუაროთ ჭეშმარიტებას.

23შურით ჩამომდნართან ერთად არ დავადგები გზას, რადგანაც შურიანი ვერ ეზიარება სიბრძნეს.

24ბრძენთა სიმრავლე სამყაროს ხსნაა, გონიერი მეფე კი – ხალხის კეთილდღეობა.

25ასე რომ, ჩასწვდით ჩემს სიტყვებს და ეს სარგო იქნება თქვენთვის.

7

7^1მეც მოკვდავი კაცი ვარ, როგორც ყველანი, მიწისგან პირველნაზელის შთამომავალი და დედის საშოში ნაძერწი ხორცი,

2ათი თვის მანძილზე სისხლში შედედებული მამაკაცის თესლისა და ტკბობისაგან, რომელსაც თან ახლავს ძილი.

3ვიშვი და შევისაუნთქე ჰაერი, რომელიც საერთოა ყოველი ჩვენგანისთვის, დავენარცხე იმავე მიწას, ტანჯვის საერთო საუფლოს, და პირველად, როგორც ყველამ, ტირილით გავიღე ხმა.

4რუდუნებით მზრდიდნენ ჩვრებში გახვეულს,

5რადგანაც არცერთ მეფეს დაბადებისას არ ჰქონია სხვაგვარი დასაბამი.

6რადგანაც ყველა ერთნაირად შემოდის ამ ცხოვრებაში და ერთნაირადვე გადის იქიდან.

7ამიტომაც ვილოცე და მომეცა გონი, ვუხმე და სული სიბრძნისა გადმოვიდა ჩემზე.

8კვერთხსა და ტახტს ვარჩიე იგი და არად ჩავაგდე სიმდიდრე მასთან შედარებით.

9ვერც პატიოსანი თვალი შევადარე მას, რადგანაც მთელი ოქრო ქვიშის უბადრუკი მარცვალია მის წინაშე, ვერცხლი კი – ტალახი მის წინაშე.

10ტანის სიმრთელესა და სილამაზეზე მეტად შევიყვარე იგი, და მზის შუქს ვამჯობინე, რადგანაც უქრობია მისი ნათელი.

11მან მომიტანა მთელი სიკეთე და ულევი სიმდიდრე მიძღვნა თავისი ხელით.

12მე მახარებდა ყველა ეს სიკეთე, რადგანაც მათ სიბრძნე უძღოდა წინ, თუმცა არ ვიცოდი, რომ ის იყო მათი მშობელი.

13უზაკველად მისწავლია და უშურველად გავცემ, როდი დავმალავ მის სიმდიდრეს.

14რადგანაც ამოუწურავი საუნჯეა კაცთათვის და მისი მომხვეჭნი ღმერთს უმეგობრდებიან განსწავლის ნიჭის წყალობით.

15მხოლოდ მომმადლოს ღმერთმა გონივრული განსჯისა და ღირსეულად ფიქრის უნარი იმაზე, რაც მებოძა, რადგანაც იგია სიბრძნის წინამძღვარი და ბრძენთა წარმმართველი.

16მის ხელთა ვართ ჩვენცა და ჩვენი სიტყვებიც, მთელი ცოდნაცა და გაწაფულობაც.

17მან მიბოძა არსთა უტყუარი ცოდნა, რათა ჩავწვდომოდი სამყაროს წყობას და სტიქიონთა ქმედითობას.

18დროთა დასაბამი, დასასრული და შუახანი, მზებუდობათა მონაცვლეობანი და ალოთა ცვალებადობანი,

19წლის ბრუნვა და ვარსკვლავთა წყობა,

20ცხოველთა ბუნება და ნადირთა თვისებანი, ქართა ქროლვა და კაცთა ზრახვანი, მცენარეთა სხვადასხვაობა და ძალნი ფესვთანი,

21ყოველივე შევიცანი, დაფარულიც და გაცხადებულიც, რადგანაც განვისწავლე სამყაროს შემოქმედის სიბრძნის წყალობით.

22რადგანაც ის არის სული გონიერი, წმიდა, მხოლოდშობილი, მრავალწილი, ნატიფი, კეთილმოძრავი, ცხადი, შეურყვნელი, ნათელი, უვნებელი, კეთილმოყვარე, დაუოკებელი,

23ქველმოქმედი, კაცთმოყვარე, მტკიცე, ურყევი, უშფოთველი, ყოვლისმძლე, ყოვლისმხედველი, ყოველი გონიერი, გაწმედილი, ფაქიზი სულის განმწონი;

24რადგანაც ყოველივე მოძრავზე უმოძრავესია სიბრძნე, ყველაფერს რომ განწონის და ყველგან შეაღწევს თავისი სიწმიდით.

25ღვთიური ძალმოსილების სუნთქვაა იგი და ყოვლისმპყრობლის დიდების წმიდა ფენა, ამიტომაც ვერავითარი სიბილწე ვერ შეაღწევს მასში.

26იგია საუკუნო ნათლის ათინათი, ღვთის ქმედითობის უხინჯო სარკე და ხატი მისი სიკეთისა.

27ერთადერთია, მაგრამ ყოვლისმძლე; თვითმყოფი, მაგრამ ყოვლის განმაახლებელი, თაობებიდან თაობებამდე რომ გადადის წმიდა სულებში, რათა ღვთის მოყვრებად და წინასწარმეტყველებად განამზადოს ისინი.

28რადგან ღმერთს მხოლოდ ის უყვარს, ვინც სიბრძნით ცხოვრობს.

29რადგან ის უმშვენიერესია, ვარსკვლავთა ხომლზე უმეტესი და თვით ნათელზე უზენაესი.

30რადგან ნათელი ღამით იცვლება, სიბრძნეს კი ვერ სძლევს ბოროტება.

8

8^1ძალუმად განიფინება კიდით-კიდემდე და სიკეთით განაგებს ყოველს.

2სიყრმიდანვე მიყვარდა და ველტვოდი მას, სასძლოდ მსურდა და მისი მშვენების ტრფიალი გავხდი.

3თავის კეთილშობილებას განადიდებს ღმერთთან თანაცხოვრებით, და სამყაროს მეუფემ შეიყვარა იგი,

4ვინც ღვთის ცოდნის მესაიდუმლეა და მისი საქმის თანაზიარი.

5თუკი სიმდიდრე სანუკვარი შენაძენია ცხოვრებაში, რა სიმდიდრეღა შეედრება ყოვლის შემოქმედ სიბრძნეს?

6ხოლო თუ ჩვენი გონება ქმედითია, უფრო ქმედითად არ უნდა ვრაცხდეთ არსთა შემოქმედს?

7თუ ვინმეს სამართლიანობა უყვარს, სიქველეა მისი შრომის ნაყოფი, რადგანაც ის გვასწავლის თავდაჭერილობას და გონიერებას, სამართლიანობას და სიმამაცეს, ხოლო ამათზე სასარგებლო არა არის რა ადამიანთა ცხოვრებაში.

8ვისაც დიდი გამოცდილების შეძენა სურს, სიბრძნემ იცის წარსულიც და მომავალიც, სიტყვათა საქცევნიც და იგავთა ახსნაც, წინასწარ სცნობს ნიშნებსა და სასწაულებს, ჟამთა და დროთა შედეგთაც.

9ამიტომაც გადავწყვიტე ჩემი ცხოვრების თანამგზავრად მექცია იგი, რადგან ვიცოდი, კეთილ მრჩევლად მეყოლებოდა და ნუგეშად ზრუნვასა და მწუხარებაში.

10მისი წყალობით მოვიხვეჭდი დიდებას ხალხში, და ჭაბუკი – პატივს უხუცესთა წინაშე;

11გამჭრიახი გამოვჩნდებოდი სამსჯავროში და ძლიერთა თვალში – გასაოცარი.

12თუ დავდუმდებოდი, დამელოდებოდნენ, თუ ხმას ამოვიღებდი, სმენად იქცეოდნენ, ხოლო თუ სიტყვას გავაგრძელებდი, ხელს დაიდებდნენ პირზე.

13უკვდავებას ვეზიარებოდი და საუკუნო ხსოვნას დავუტოვებდი ჩემს შთამომავალთ.

14ხალხთა გამგებელი გავხდებოდი და ტომები ქედს მოიდრეკდნენ ჩემს წინაშე.

15ჩემი სახელის ხსენებაც კი თავზარს დასცემდა გულქვა ტირანებს; კეთილი გამოვჩნდებოდი ხალხის თვალში და მამაცი – ბრძოლის ველზე.

16შინ შესული დავისვენებდი მისი წყალობით, რადგანაც მასთან ზიარებას შედეგად არ მოსდევს სიმწარე და არც ტანჯვა – მასთან ცხოვრებას, არამედ – შვება და ლხენა.

17ამას ვიზრახავდი ჩემთვის და გულში ვფიქრობდი, რომ უკვდავებაა სიბრძნესთან წილნაყარობა,

18მასთან მოყვრობა – ნეტარება, მისი ხელის ნაღვაწი – ულევი სიმდიდრე, მასთან ურთიერთობა – გონიერება, ხოლო მის სიტყვებთან ზიარება – სახელის განთქმა. დავდიოდი და ვეძებდი, როგორ შემეძინა იგი.

19ნიჭით ცხებული ყმაწვილი ვიყავ და წილად მხვდა კეთილი სულიც.

20ან, უფრო სწორად, კეთილი რომ ვიყავ, იმიტომაც შევიმოსე უბიწო სხეული.

21მივხვდი, თუ ღმერთი არ მიბოძებდა, ვერასგზით ვეუფლებოდი მას, და რომ თავისთავადაც უკვე კეთილგონიერება იყო იმის შეგნება, თუ ვის შეეძლო მოემადლებინა ჩემთვის ეს ნიჭი; ამიტომაც მივუბრუნდი და გულმხურვალედ შევევედრე ღმერთს:

9

9^1„მამა-პაპათა ღმერთო და წყალობის უფალო, შენი სიტყვით რომ შეჰქმენი ყოველი,

2და შენი სიბრძნით დაჰბადე ადამიანი, რათა მბრძანებლობდეს შენს მიერ გაჩენილ ქმნილებებს,

3სიწმიდით და სიმართლით განაგებდეს ქვეყანას და წრფელი სულით სჯიდეს სამართალს,

4მიბოძე შენი თანამოსაყდრე სიბრძნე და ნუ გამომრიცხავ შენს მსახურთაგან,

5რადგანაც მონა ვარ შენი და ძე შენი მხევლისა; კაცი უმწეო და დღემოკლე; არმცოდნე მსჯავრისა და სჯულისა.

6რადგანაც თვით ყველაზე სრულქმნილიც კი ადამიანის ძეთა შორის არარად შეირაცხება შენი სიბრძნის გარეშე.

7შენ ამირჩიე შენი ხალხის მეფედ და შენსავ ძეთა და ასულთა მსაჯულად.

8მიბრძანე, ტაძარი ამეგო შენს წმიდა მთაზე და სამსხვერპლო – შენს სამკვიდრებელ ქალაქში, მსგავსებად წმიდა კარვისა, დასაბამითვე რომ განამზადე.

9შენთან არს სიბრძნე, რომლისთვისაც ცნობილია შენი საქმენი, რომელიც თან გახლდა, როცა ქმნიდი სამყაროს და რომელმაც იცის, რა ეამება შენს თვალს, ან რაა სწორი შენი მცნებების მიხედვით.

10მოავლინე იგი წმიდა ცათაგან და შენი დიდების ტახტიდან წარმოგზავნე, რათა შეეწიოს ჩემს შრომას და შემაცნობინოს, რა არის შენი მოსაწონი.

11და რაკი ყოვლისმცოდნეა, ბრძნულად წარმართავს ჩემს საქმეს და დამიფარავს თავისი დიდებით.

12შეწყნარებულ იქნებიან ჩემი საქმენი, სამართლიანად განვსჯი შენს ერს და მამაჩემის ტახტის ღირსი გავხდები.

13რომელ კაცთაგანს შეუძლია ჩასწვდეს ღვთის ზრახვას, ან ვინ შეიცნობს მის ნებას?

14რადგანაც მერყევია მოკვდავთა ფიქრი და მათი აზრი – უნდილი.

15ხრწნადი ხორცი ამძიმებს სულს და ეს მიწიერი კარავი ტვირთად აწევს ფიქრით სავსე გონებას.

16ძლივს ვხვდებით იმას, რაც მიწაზეა და გვიჭირს იმისი წვდომა, რაც ხელთა გვაქვს, ცისას კი ვინ რას გაიგებს?

17ან შენს ნებას ვინ შეიცნობდა, სიბრძნე რომ არ გებოძებინა და ზეგარდმო არ მოგევლინა შენი წმიდა სული?

18ასე გასწორდნენ მიწიერთა გზები, კაცნი მიხვდნენ, რა არის შენი მოსაწონი, და სიბრძნის წყალობით გადარჩნენ.“

10

10^1პირველშობილი მამა სამყაროსი, მარტოდ შექმნილი, მან დაიფარა და იხსნა იგი დაცემისაგან.

2მანვე მისცა ყველაფერზე მბრძანებლობის ძალა.

3მაგრამ წარწყმდა მისგან წყრომით გამდგარი უსამართლო, როცა რისხვამორეულმა ძმა მოკლა.

4მის გამო წარღვნით წალეკილი მიწა კვლავ სიბრძნემ იხსნა, ხის ნაპობით რომ გადაარჩინა მართალი.

5ბოროტებით ერთსულოვნად შეკრულ ხალხთა შორის მანვე ამოიცნო მართალი, უბიწოდ დაიცვა იგი ღვთის წინაშე და მისცა ძალა, უფრო მეტი სიმტკიცე გამოეჩინა, ვიდრე სიბრალული შვილის მიმართ.

6უღვთოთა წარწყმედისას სწორედ მან იხსნა მართალი, რომელიც გადაურჩა ცეცხლს, ხუთ ქალაქზე გარდმოვლენილს,

7რომელთა უკეთურების მოწმედ აკვამლებული უდაბნოღა დარჩა, ნაყოფის უდროოდ გამომღები მცენარეები და ურწმუნო სულის სახსოვრად აღმართული მარილის სვეტი.

8სიბრძნის უგულებელმყოფელებმა მარტო იმით როდი ავნეს თავს, რომ ვერ შეიცნეს სიკეთე, არამედ თავიანთი სიშლეგის ხსოვნაც დაუტოვეს ცოცხალთ, რადგანაც ვერ შეძლეს დაეფარათ ის, რაც შესცოდეს.

9სიბრძნემ კი უბედურებისგან იხსნა თავისი მსახურნი.

10სწორი გზით უწინამძღვრა მართალს, ძმის რისხვას რომ გაურბოდა, ღვთის სასუფეველი უჩვენა და სიწმიდეთა ცოდნა მიჰმადლა, გასაჭირში შეეწია და ღვაწლის ნაყოფი უმრავლა.

11როცა სიხარბით ჩაგრავდნენ, მხარში ამოუდგა და გაამდიდრა.

12მტრებისგან დაიფარა, ავისმზრახველთაგან დაიხსნა და სასტიკ ბრძოლაში გაამარჯვებინა, რათა სცოდნოდა, რომ ღვთის მოსაობით შეიძლება ყველაფერს სძლიო.

13ხელი არ ააღო გაყიდულ მართალს, არამედ ცოდვისაგან დაიხსნა იგი.

14მასთან ერთად ჩავიდა ხაროში და შებორკილი როდი დატოვა, შემდეგ კი მოუპოვა კვერთხი მეფობისა და მბრძანებლობა მის მტარვალებზე, გაამტყუნა მისი ბრალმდებელნი, თვითონ მას კი საუკუნო დიდება მიანიჭა.

15წმიდა ერი და უბიწო მოდგმა იხსნა მისი მჩაგვრელი ხალხისაგან.

16შევიდა უფლის მსახურის სულში და ნიშნებითა და სასწაულებით წინ აღუდგა სასტიკ მეფეებს.

17მათი ღვაწლის საზღაური მიაგო ღვთისმოსავთ, საკვირველი გზით ატარა ისინი, საფარველად ექცათ დღისით, ღამით კი – ვარსკვლავთა ნათებად.

18მეწამული ზღვა გაატარა და დიდ წყლებს შორის გასვლა შეაძლებინა.

19მათი მტრები კი წარღვნა და უფსკრულის სიღრმიდან ამოანთხია.

20ამიტომაც იყო, რომ მართლებმა საჭურველი აჰყარეს უღვთოთ, შენს წმიდა სახელს უგალობეს, უფალო, და ერთხმად აქეს შენი მსახვრალი ხელი.

21რადგანაც სიბრძნემ ბაგენი გაუხსნა მუნჯებს და გასაგები გახადა ჩვილთა ტიტინი.

11

11^1კეთილად წარმართა სიბრძნემ მათი საქმენი წმიდა წიმასწარმეტყველის ხელით.

2გადალახეს უდაბნოები და უვალ ადგილებში დასცეს კარვები.

3წინ აღუდგნენ მომხვდურთ და უკუაქციეს მტრები.

4მოსწყურდათ და შემოგღაღადეს, და შენც სალი კლდიდან მიეც მათ წყალი და პიტალო ქვიდან დაარწყულე ისინი.

5რადგანაც გასაჭირში მყოფთ ის მიემადლათ, რითაც დასჯილ იქნენ მათი მტრები:

6მარადმედინი მდინარის ნაცვლად, სისხლით რომ იქნა შეღებილი

7მათ დასასჯელად, ვინც ბრძანა გაეჟლიტათ ყრმები, მოულოდნელად უწყალობე, უფალო, უხვი წყალი,

8და ამრიგად უჩვენე მწყურვალთ, თუ როგორ დასაჯე მათი წინააღმდგომნი;

9მაშინ წყურვილით უჩვენე, როგორ დასაჯე მათი წინააღმდგომნი.

10რადგანაც შენიანებს შენ სცდიდი, როგორც მამა, შესაგონებლად. მათი მტრები კი დასაჯე, როგორც მრისხანე მეფემ.

11იქ მყოფნიცა და არმყოფნიც ერთნაირად იტანჯებოდნენ,

12რადგანაც ორმაგ მწუხარებას მოეცვა ისინი, და გოდებდნენ იმის გახსენებაზე, რაც თავს გადახდათ.

13როცა გაიგეს მათ, რომ მათი დასჯით შეწყალებულ იქნენ მართალნი, შეიცნეს უფალი,

14ვინც უწინ, როგორც განკიცხული, დაგმეს და უარყვეს, და ვისაც შემდგომ მოვლენათა გამო გაოგნებულნი უმზერდნენ, რადგანაც მათი წყურვილი არ ჰგავდა მართალთა წყურვილს.

15ხოლო იმის გამო, რომ მათი უსამართლობითა და მათივე უგუნური ზრახვებით ცთუნებულნი ემსახურებოდნენ უტყვ ქვეწარმავლებსა და უკეთურ ურჩხულებს, უგონო პირუტყვთა სიმრავლე მოუვლინე მათ სასჯელად,

16რათა შეეგნოთ, რომ ვინც რითი სცოდავს, იმითვე იქნება დასჯილი.

17განა შეუძლებელი იქნებოდა შენი ყოვლისმძლე ხელისათვის, რომელმაც უსახო მასალისაგან შექმნა სამყარო, დათვთა თუ მძვინვარე ლომთა სიმრავლე მიესია მათთვის;

18ან ახლადშექმნილ რისხვით სავსე უცნობთა მხეცთა, ან ცეცხლოვანი ფშვენით მფშვინვარეთ, ან ცეცხლსა და სიმყრალის კვამლს რომ აფრქვევენ ნესტოებიდან, თვალებიდან კი ნაპერწკლებს ყრიან,

19რომელთაც არა მარტო თავიანთი სიშმაგით შეეძლოთ მუსრი გაევლოთ მათთვის, არამედ, თავიანთი თავზარდამცემი იერით, ერთი შეხედვითაც აღეგავათ მიწის პირისაგან.

20თუმცა მათ გარეშეც, ერთი შებერვით შეიძლებოდა დაგემხო მართლმსაჯულებით დევნილნი და შენი მძლეთამძლე სულით მიმოფანტულნი, მაგრამ შენ ყოველივე ზომით, რიცხვითა და წონით განაწესე.

21რადგანაც შენი დიადი ძალა ყოველთვის შენს ხელთაა და ვინ დაუდგება წინ შენს ძლევამოსილ მარჯვენას?

22შენს წინაშე მთელი სამყარო სხვა არა არის რა, თუ არა სასწორის პინათა რხევა, ან ცვარ-ნამი, ზეციდან რომ ეფრქვევა მიწას.

23ყველა გეწყალვის, რადგანაც ყოვლისშემძლე ხარ, და თვალს არიდებ კაცთა ცოდვებს, იმისთვის, რომ მოინანიონ.

24ყოველი არსი გიყვარს და არც რა გძულს, რაც შეგიქმნია; რომ გძულებოდა, ხომ არც შექმნიდი!

25ან კი რა იარსებებდა, შენ რომ არ გენებებინა? ანდა რა გააძლებინებდა, შენ რომ არ გეხმო?

26ყველაფერს ინდობ, რადგანაც ყველაფერი შენია, სულისმოყვარე მეუფეო.

12

12^1რადგანაც ყველაფერშია შენი უხრწნელი სული.

2ამიტომ თანდათანობით ამხელ შეცთომილთ
და შეახსენებ, რაში სცოდავენ; შეაგონებ, ზურგი აქციონ ბოროტებას და სწამდეთ შენი, უფალო.

3ძველი მკვიდრნი შენი წმი და მიწისა

4შეიძულე უგვანი ქცევის, ჯადოქრობისა და უწმინდური მსხვერპლშეწირვისთვის;

5შეიძულე ყრმათა უწყალო მჟლეტნი, ადამიანის შიგნეულს რომ ჭამდნენ და ხვრეპდნენ სისხლს სამსხვერპლო ღრეობებზე საიდუმლოდ თავშეყრილნი

6ისევე, როგორც უმწეო სულთა მკვლელი მშობლები. და ინებე ჩვენი მამა-პაპის ხელით ამოგეწყვიტა ისინი,

7რათა შენთვის ყველაზე ძვირფასი მიწა ღვთის შვილთა ღირსეულ სამკვიდროდ ქცეულიყო.

8მაგრამ ისინიც კი დაინდე, როგორც ადამიანები, რაკიღა შენს მხედრობაზე უმალ კრაზანები მიუსიე, რათა თანდათან გაევლოთ მუსრი მათთვის.

9თუმცა შეგეძლო უსჯულონი ბრძოლით დაგემონებინა მართალთათვის, ან საზარელი მხეცებითა თუ მრისხანე სიტყვით ერთბაშად მოგესრა ისინი.

10მაგრამ თანდათან რომ სჯიდი მათ, დროს აძლევდი სინანულისთვის, თუმცა იცოდი, რომ მათი მოდგმა უკეთურია, ბოროტება კი – თანდაყოლილი, და მათი ზრახვა უცვლელი დარჩებოდა უკუნისამდე.

11რადგანაც მათი თესლი დაწყევლილია დასაბამიდან, და შენ ვისიმე შიშის გამო როდი ტოვებდი დაუსჯელად მათ ცოდვებს.

12რადგანაც ვინ გეტყვის: რა ჩაიდინე, ან შენს მსჯავრს ვინ აღუდგება წინ? ვინ დაგდებს ბრალს შენს მიერვე შექმნილ ხალხთა დაღუპვისათვის? ან შენს წინაშე ვინ გამოექომაგება ცოდვილთ?

13რადგან არ არის ღმერთი შენს გარდა, ყველაზე რომ ზრუნავდეს, ვისთვისაც უნდა გემტკიცებინა, რომ უსამართლოდ არავის სჯი.

14ვერცერთი მეფე, ვერც მბრძანებელი ვერას გკადრებს იმათ გამო, ვინც შენ დასაჯე.

15თავად მართალი მართლად განაგებ ყოველს, რადგანაც შენი ძალმოსილებისთვის უკადრისად მიგაჩნია იმისი დასჯა, ვინც არ იმსახურებს სასჯელს.

16ვინაიდან შენი ძალა სამართლიანობის დასაბამია, და ის, რომ ყველაზე მბრძანებლობ, ყოვლისდანმდობად გაქცევს.

17შენს ძალას უჩვენებ იმას, ვისაც არა სწამს შენი ყოვლისმძლეობა, ხოლო შენს არმცნობს კადნიერებაში ამხელ.

18მაგრამ შენ, ძალის მფლობელი, ლმობიერად განგვსჯი და დიდსულოვნად გვმართავ, რადგან, როცა ინებებ, მაშინ გამოავლენ შენს ძალას.

19აი, ასე დამოძღვრე შენი ხალხი, რომ მართალი კაცთმოყვარე უნდა იყოს, და იმედი ჩაუნერგე მას, რომ სინანულს უწესებ ცოდვების გამოსასყიდად.

20რადგან თუ შენი შვილების მტრებს და სიკვდილით დასასჯელთ ასე ლმობიერად და სულგრძელად სჯიდი, რაკიღა საიმისოდ დროსა და შემთხვევას აძლევდი მათ, რომ ბოროტებას განდგომოდნენ,

21რაოდენ უფრო ფრთხილად განსჯი შენს შვილებს, რომელთა მამა-პაპასაც ფიცი მიეცი და სასიკეთო აღთქმა დაუდე.

22ჩვენ რომ შეგვაგონებ, ათასწილ უფრო მკაცრად სჯი ჩვენს მტრებს, რათა დამსჯელნი შენს სიკეთეზე ვფიქრობდეთ, ხოლო, როცა თვითონ ვისჯებით, შენი მოწყალების იმედი გვქონდეს.

23ამიტომაც მათივე სიბილწით აწამე უსამართლონი, უგუნური ცხოვრებით რომ ცხოვრობდნენ.

24რადგანაც მცდარი გზით მოარულთ შორს შეტოპეს და უჭკუო ბალღებივით მოტყუებულნი ღმერთებად მიიჩნევდნენ იმ ცხოველებს, რომლებიც თვით მტრებსაც კი სძაგდათ.

25ამიტომ, როგორც უგუნურ ყრმებს, გმობა მოუვლინე სასჯელად.

26მაგრამ რაკი მამხილებელი გმობითაც გონს ვერ მოეგნენ, რისი ღირსნიც იყვნენ, ღმერთმა ის სასჯელი დაატეხა თავს.

27იმავე ცხოველებისაგან სასომიხდილნი და ტანჯულ-წამებულნი, რომლებიც ღმერთებად მიაჩნდათ, იძულებულნი შეიქნენ ეღიარებინათ ჭეშმარიტი ღმერთი, რომელსაც უწინ არ სცნობდნენ. ამიტომაც მოაწია მათზე უზენაესმა მსჯავრმა.

13

13^1უბადრუკია ბუნებით ყველა ადამიანი, ვინც ვერ შეიცნო ღმერთი; ხილულ სიკეთეთა მიხედვით მათ ვერ შეძლეს ზეარსის წვდომა და ნახელავის მიხედვით ვერ გამოიცნეს ხელოვანი;

2არამედ ცეცხლსა თუ ქარსა, მოლივლივე ჰაერსა, თუ წრიულად მბრუნავ ვარსკვლავებსა და წყალსა, თუ ციურ მნათობებს რაცხდნენ სამყაროს გამრიგე ღმერთებად.

3თუკი მათი სილამაზით მონუსხულთ ღმერთები ეგონათ ისინი, მაშინ იმასაც უნდა მიმხვდარიყვნენ, რაოდენ უმჯობესია მათზე უფალი, რადგან სწორედ მან, მშვენიერების დასაბამმა, შექმნა ისინი.

4ხოლო თუ მათი ძალა და ქმედითობა განაცვიფრებდათ, მათი მიხედვით ისიც უნდა შეეცნოთ, რაოდენ უფრო ძალმოსილი იქნებოდა მათზე მათივე შემოქმედი:

5რადგანაც ქმნილებათა მშვენიერების სიდიადის მიხედვით შეიცნობა მათი შემოქმედიც.

6თუმცა ისინი ნაკლებ საგმობნი არიან, რადგან, თუ ცდებიან მისი მიკვლევის მსურველნი, ღვთის ძიებისას ცდებიან.

7ღვთის ქმნილებებისაკენ მიქცეულნი ეძიებენ და მზერა არწმუნებს მათ, რომ ყოველივე ხილული მშვენიერია.

8და მაინც, ისინიც კი არ არიან შენდობის ღირსნი.

9თუკი იმისი თავი ჰქონდათ, რომ შეეცნოთ საგანთა მარადიული წესრიგი, უმალ რატომ ვერ შეიცნეს მათი გამრიგე?

10მაგრამ უფრო საწყალობელნი არიან ისინი, უსულო საგნებზე რომ ამყარებენ თავიანთ იმედს და ღმერთებად მიიჩნევენ ადამიანთა ხელით ნაქმარს – ოქრო-ვერცხლის ნატიფ ნაკეთობებს, ცხოველთა გამოსახულებებს ან სრულიად უსარგებლო ქვას – ძველ ოსტატთა ნახელავს.

11მოჭრის ვინმე შეშისმჭრელი ადვილად საზიდ ხეს, მარჯვედ გალოპრავს, კოხტად გამოთლის და ოჯახში სახმარ ჭურჭელს დაამზადებს.

12რაც მორჩება, ცეცხლს შეუკეთებს, კერძს მოხარშავს და ფერდს ამოივსებს.

13მერე აიღებს ერთ ჩამონაჭერს, არად სახმარს, მრუდეს, ნუჟრიანს, გულმოდგინედ გარანდავს, მოცლილობის ჟამს ხელმარჯვედ დაამუშავებს და კაცის სახედ გამოხატავს;

14ან რომელიმე უსახურ ცხოველს მიამგვანებს, სურინჯს წაუსვამს, მეწამულ ფერს მისცემს და ყველა მის ხინჯს დაფარავს,

15სათანადო ადგილს მიუჩენს, კედელზე ჩამოკიდებს და რკინით მიამაგრებს.

16ამრიგად, წინასწარვე ზრუნავს იმაზე, რომ ძირს არ ჩამოვარდეს, რადგანაც იცის, რომ ეს მხოლოდ კერპია, თავის თავს ვერ უშველის და შემწეობა სჭირდება.

17ხოლო როცა მის წინაშე სიმდიდრის, ქორწინებისა და შვილებისათვის ლოცულობს, უსულოსთან საუბარი არ ერცხვინება; ჯანმრთელობა მიბოძეო, ემუდარება უძლურს,

18მკვდარს სთხოვს სიცოცხლეს, შემწეობას ევედრება უმწეოს და მგზავრობაში მფარველობას – იმას, ვისაც ნაბიჯის გადადგმაც არ შეუძლია;

19საშოვარს, სამუშაოსა და ხელის მომართვას – იმას, ვისაც ხელის განძრევის თავიც არა აქვს.

14

14^1ვიღაც მეორე, სანაოსნოდ და მძვინვარე ტალღების გადასალახავად რომ ემზადება, შემწეობას შესთხოვს ხეს, იმ ხომალდზე გაცილებით უფრო მსხვრევადს, რომლითაც მგზავრობას აპირებს.

2რადგან ხომალდი მომხვეჭელობის სურვილმა ჩაიფიქრა, ხოლო ოსტატის ხელოვნებამ ხორცი შეასხა ამ ჩანაფიქრს.

3მაგრამ ხომალდს შენი განგება მართავს, მამაო, რადგან შენ მონიშნე გზა ზღვაში და საიმედო ბილიკი ტალღებს შორის.

4რითაც გვიჩვენე, რომ ყოველგვარი ხიფათისაგან შეგიძლია იხსნა თვით სრულიად გამოუცდელიც, წინდაუხედავად რომ შევიდეს ზღვაში.

5შენ გსურს, რომ ფუჭად არ დარჩეს შენი სიბრძნის ნამოქმედარი; ამიტომაცაა, რომ ზღვაოსნები სიცოცხლეს ანდობენ მყიფე ხეს, და მაინც თავს აღწევენ ხიფათს, მძვინვარე ტალღების გადამლახველნი ტივით.

6ასე, იმთავითვე, როცა მოისრნენ ქედმაღალი ბუმბერაზები, ქვეყნის იმედმა ტივს შეაფარა თავი და შენი ხელით წარმართულმა მომავალს შეუნარჩუნა ახალი მოდგმის თესლი.

7კურთხეულია ძელი, რომლითაც აღესრულა სამართალი.

8ხელითქმნილი კერპი კი დაწყევლილია, კერპიც და მისი შემქმნელიც; შემქმნელი იმიტომ, რომ გამოთალა, კერპი კი იმიტომ, რომ ხრწნადი ქმნილება ღმერთად იწოდა.

9რადგან უფლისთვის თანაბრად საძულველია ღვთისმგმობიც და მისი ღვთისმგმობლობაც.

10ხოლო შექმნილი შემქმნელთან ერთად დაისჯება.

11ამიტომ წარმართთა კერპებიც ვერსად წაუვლენ განკითხვას, რადგანაც ღვთის ქმნილებათა შორის სიბილწედ, კაცთა სულების საცთურად და უგუნურთა ფეხისათვის მახედ იქცნენ.

12რადგანაც ჩანაფიქრი კერპთა შექმნისა გარყვნილების სათავედ იქცა, ამ ჩანაფიქრის ხორცშესხმა კი – ცხოვრების ხრწნილებად.

13ვინაიდან არც დასაბამიდან ყოფილან და არც უკუნისამდე იქნებიან.

14კაცთა ცუდმედიდობამ შემოიყვანა ისინი ქვეყნად და ამიტომაც დიდი დღე არ უწერიათ.

15უდროოდ დაკარგულ შვილზე მგლოვიარე მამამ ჯერ მისი, როგორც მიცვალებულის, გამოსახულება გააკეთებინა, მერე კი პატივი მიაგო მას, როგორც ღვთაებას, და თავის ქვეშევრდომებს მისტიური ღვთისმსახურების წესები გადასცა.

16დროთა განმავლობაში ეს ღვთისმგმობლური ჩვეულება სჯულად იქცა,

17ასე რომ, მეფეთა ბრძანებით ეთაყვანებოდნენ ქანდაკებებს; რაკი არ შეეძლოთ უშუალოდ თაყვანი ეცათ იმისთვის, ვისგანაც დიდი მანძილი ჰყოფდათ, ადამიანებმა მეფის ხილული ხატი შექმნეს სათაყვანებლად, რათა ისე ეპირფერათ მის მიმართ, თითქოს მათ გვერდით ყოფილიყოს.

18ხელოვანთა პატივმოყვარეობა იყო იმის მიზეზი, რომ თვით უცნობებმაც კი თაყვანისცემის საგნად დასახეს იგი.

19ალბათ, მბრძანებლის საამებლად ძალ-ღონე არ დაიშურა, რომ თავისი ხელოვნებით მეტი სილამაზე მიენიჭებინა მისი მსგავსებისათვის.

20ხალხმა კი, ქმნილების ხიბლით მონუსხულმა, ღმერთად შერაცხა ის, ვისაც ცოტა ხნის წინათ პატივს სცემდა, როგორც ადამიანს.

21ასე გაება სიცოცხლე მახეში, როცა უბედურებითა თუ მძლავრობით დათრგუნულმა ადამიანებმა წმიდა სახელი უწოდეს ქვებსა და ხეებს.

22თუმცა ღმერთის შემეცნებაში დაშვებული შეცდომაც არ იკმარეს და უმეცრებით გამოწვეულ ფიცხელ ბრძოლაში ჩართულნი მშვიდობას უწოდებდნენ ესოდენ დიდ ბოროტებას.

23მსხვერპლად რომ სწირავენ ბავშვებს, საიდუმლო მისტერიებს ასრულებენ ან უჩვეულო წეს-ჩვეულებათამებრ აღვირახსნილ ღრეობებს მართავენ,

24არც სიცოცხლეს უფრთხილდებიან და არც ქორწინების სიწმიდეს, არამედ მზაკვრულად ხოცავენ ან მრუშობით შეურაცხყოფენ ერთმანეთს.

25ყველაფერი ერთმანეთშია აღრეული: სისხლი და მკვლელობა, ძარცვა-გლეჯა და ვერაგობა, გარყვნილება და მუხანათობა, მშფოთვარება და ცრუ ფიცი,

26სიკეთის უგულებელყოფა, უმადურება, სულთა შებღალვა, სქესთა გაუკუღმართება, უწესო ქორწინებანი, სიძვა და აღვირახსნილება,

27რადგანაც უსახელო კერპთა მსახურებაა დასაბამი, მიზეზი და ბოლო ყოველგვარი ბოროტებისა.

28ვინაიდან მათი თაყვანისმცემელნი ან აღტყინებით შმაგობენ, ან სიცრუეს წინასწარმეტყველებენ, ან უსამართლოდ ცხოვრობენ და ურცხვად ტეხენ ფიცს.

29უსულო კერპებზე რომ ამყარებენ იმედს, დარწმუნებულნი არიან, რომ ცრუ ფიცისათვის პასუხი არ მოეკითხებათ.

30მაგრამ ორმაგი სასჯელი ელით: იმის გამო, რომ კერპების მიმართ მიქცეულნი უკეთურად ფიქრობდნენ ღმერთზე და იმის გამოც, რომ ცრუ ფიცილს არ ერიდებოდნენ, სიწმიდის მზაკვრულად მოძულენი.

31ვინაიდან იმათი ძალა კი არა, ვისაც ისინი იფიცებენ, არამედ ცოდვილთა მსჯავრია, კუთვნილს რომ მიაგებს სჯულის უსამართლო დამრღვევთ.

15

15^1ხოლო შენ, ღმერთო ჩვენო, კეთილი და ჭეშმარიტი ხარ, სულგრძელი და ყოვლის გამრიგე წყალობით.

2თუნდაც ვცოდოთ, მაინც შენი ვართ, რაკიღა ვაღიარებთ შენს ძალმოსილებას, მაგრამ არ ვცოდავთ, რადგანაც შენად ვართ შერაცხილნი.

3შენი შეცნობა სრული ჭეშმარიტებაა, ხოლო შენი ძალმოსილების აღიარება – უკვდავების ფესვი.

4ვერ გვაცთუნა კაცთა უკეთურმა ზრახვამ და ვერც მხატვართა უნაყოფო შრომამ: ნაირფერად შეთხიპნილმა ფუჭმა გამოსახულებებმა,

5რომლის ჭვრეტაც ვნებას აღუძრავს და სურვილით მიაქცევს უგუნურთ უსულო სახეების მიმართ.

6მისი შემქმნელნიც, მისი ტრფიალნიცა და თაყვანისმცემელნიც ბოროტის მოყვარენი არიან, ამნაირ სასოებათა ღირსნი.

7მეთუნე რბილ თიხას ზელს და გულმოდგინედ გვიძერწავს ნაირგვარ ჭურჭელს; ერთიდაიმავე თიხისაგან იზილება, როგორც წმიდა, ისე უწმი დური საქმისათვის სახმარი ჭურჭელი – ორივე ერთნაირად; მაგრამ როგორც ერთის, ისე მეორის დანიშნულებაც იმავე მეთუნემ იცის.

8იმავე თიხით ამაო ღმერთს ძერწავს ფუჭად მაშვრალი, ცოტა ხნის წინათ თვითონაც მიწიდან შობილი, იმავე მიწას რომ დაუბრუნდება მალე, და მოეკითხება მისი სულის ვალი.

9მაგრამ ის კი არ ადარდებს, რომ ქანცგამწყვეტი შრომა მოელის, არც ის, რომ უდღეურია სიცოცხლე, არამედ ოქრომჭედლებსა და ვერცხლის მდნობელებს ეჯიბრება, სპილენძის მჭედელთ ბაძავს და სასახელოდ მიაჩნია სიბილწის ძერწვა.

10ფერფლია მისი გული, მიწაზე უბადრუკია მისი იმედი და ტალახზე საზიზღარი – მისი ცხოვრება.

11რადგან ვერ შეიცნო თავისი შემოქმედი, რომელმაც ჩაუდგა ქმედითი სული და სიცოცხლის სუნთქვა შთაბერა.

12მის თვალებში სიცოცხლე თამაშია, ცხოვრება კი – სარფიანი აღებ-მიცემობა, რადგანაც ამბობს, რომ ყველაფერი გამორჩენის წყაროდ უნდა მიგაჩნდესო, თვით ბოროტებაც.

13ყველაზე უკეთ თვითონვე იცის, რომ სცოდავს, როცა თიხისაგან მყიფე ჭურჭელს ზელს და ფუჭ სახეებს ძერწავს.

14მაგრამ ყველაზე უგუნურნი და ჭკუით ბალღებზე უსუსურნი შენი ხალხის მტრები არიან, მისი მჩაგვრელნი.

15რადგანაც ღმერთებად მიაჩნიათ წარმართთა სახეები, რომელთაც არც თვალები აქვთ სამზერად, არც ნესტოები სასუნთქად, არც ყურები სასმენად, არც თითები შესახებად და არც ფეხები სავალად.

16რადგანაც ადამიანმა შექმნა და ნასესხებმა სულმა გამოძერწა ისინი, ამიტომ კაციშვილს არ შეუძლია თავისი ნამდვილი სახით წარმოაჩინოს ღმერთი.

17თავად მოკვდავი მკვდარს აკეთებს უსჯულო ხელით და ამიტომაც აღემატება თავის სათაყვანებელ კერპებს, რადგან ის ცოცხალი მაინც არის, მათ კი არასდროს ღირსებიათ სიცოცხლე.

18და აღმერთებენ უსაზიზღრეს ცხოველებს, თავიანთი უგუნურებით ყველაზე უარესთ

19და იერსახითაც მახინჯთ, ასე რომ, სხვა ცხოველებივით ვერ გვიზიდავენ, რაკიღა აკლიათ ღვთის დასტური და კურთხევა.

16

16^1ამიტომაც საკადრისად დაისაჯნენ, ამნაირი ცხოველებითა და ურჩხულთა სიმრავლით ნატანჯნი.

2ამნაირი სასჯელის ნაცვლად, მოწყალე იყავ შენი ხალხის მიმართ; მისი უძღები მადა რომ დაგეცხრო, უცხო საზრდელი – მწყრები მოუმზადე საჭმელად.

3რათა მტერს, მისთვის შესეულ გულისამრევ ურჩხულთა დანახვაზე მადის ნატამალიც აღარ შერჩენოდა, შენს ხალხს კი, მცირე ხნით ნაშიმშილებს, უცხო საჭმლის გემო ეხილა.

4რადგანაც მტარვალთათვის ულმობელი გაჭირვება უნდა დაგეტეხა თავს, შენი ხალხისთვის კი მხოლოდ ის გეჩვენებინა, თუ როგორ იტანჯებოდნენ მტრები.

5როცა საზარელ მხეცთა მძვინვარება შენს ხალხს გადასწვდა და ცბიერ ქვეწარმავალთა გესლი მუსრს ავლებდა მას, უსასრულოდ როდი გაგრძელებულა შენი რისხვა.

6ჭკუის სასწავლად მხოლოდ მცირე ხნით შეაძრწუნე შენი ძენი, და მალევე მოუვლინე ხსნის ნიშანი, რათა შენი სჯულის მცნებები გახსენებოდათ.

7რადგანაც მოქცეული იმით კი არ გადარჩა, რასაც შეჰყურებდა, არამედ შენით, ყოველთა მხსნელო.

8ამით დაარწმუნე შენი მტრები, რომ შენა ხარ ყოველი ბოროტისაგან დამხსნელი.

9მტარვალნი კალიებისა და კრაზანების ნაკბენმა მოსრა, და არსად მოიძებნა მათი წამალი, რადგანაც ღირსნი იყვნენ მათგან წამებისა.

10შენს შვილებს კი გველების გესლმაც ვერა დააკლო რა, რადგან შენი წყალობა გადმოვიდა მათზე და განკურნა ისინი.

11ისინი გესლით იქნენ მოწყლულნი, რათა შენი სიტყვები გახსენებოდათ, მაგრამ მალევე ეშველათ, რათა დავიწყების უფსკრულში არ დანთქმულიყვნენ შენს წყალობას მოკლებულნი.

12ვერც ბალახმა არგო მათ და ვერც სალბუნმა, არამედ შენმა ყოვლისმკურნალმა სიტყვამ, უფალო.

13რადგანაც შენს ხელთაა სიცოცხლეც და სიკვდილიც; ვისაც გსურს, შენ ჩაიყვან ჯოჯოხეთის ბჭემდე და შენვე ამოიყვან.

14ადამიანი შეიძლება ბოროტებით გახდეს მკვლელი, მაგრამ ვერც ამორთმეულ სულს დააბრუნებს უკან და ვერც საიქიოს გარდასულს.

15შენი ხელიდან გაქცევა შეუძლებელია. გაექცე შენს ხელს,

16რადგანაც მკრეხელნი, რომელთაც უარყვეს შენი შემეცნება, დასჯილ იქნენ შენი მძლე მარჯვენით, არნახული თავსხმით, სეტყვითა და უწყალო გრიგალით დევნილნი, და ცეცხლში ამოიბუგნენ.

17მაგრამ ყველაზე საოცარი მაინც ის არის, რომ ყოვლისდამშრეტ წყალში ცეცხლი უფრო მძლავრობდა, რადგან თვით სამყაროც კი შეეწევა მართალთ.

18ხანდახან ალი ცხრებოდა, რათა არ ამოებუგა მკრეხელებს მისეული ცხოველები და ამის მხილველთ სცოდნოდათ, რომ ღვთის მსჯავრია მათი მდევნელი.

19ხანდახან კი წყლის შუაგულში თვით ცეცხლზე მეტად მძლავრობდა, რათა მუსრი გაევლო უსჯულო მიწის ნაყოფთათვის.

20ნაცვლად ამისა, ანგელოზთა საზრდოს არ აკლებდი შენს ხალხს და ისე, რომ არც კი გაგირჯია, ზეციდან უგზავნიდი მზამზარეულ პურს, ყველასთვის სანუკვარს და საამოს.

21შენს სიყვარულს შვილების მიმართ შენს მიერვე ბოძებული საზრდო მოწმობდა, გემოს რომ იცვლიდა იმის მიხედვით, თუ ვის როგორი სურდა და თვითეულის სურვილს ეხამებოდა.

22თოვლმა და ყინვამ გაუძლეს ცეცხლს და არ დამდნარან, რათა სცოდნოდათ უკეთურთ, რომ შთანთქა მტრის მიერ მოწეული ნაყოფი სეტყვაში მოგიზგიზე და თავსხმაში მობრიალე ცეცხლმა.

23მაგრამ იგივე ცეცხლი, რათა დანაყრებულიყვნენ მართალნი, ივიწყებდა თავის საკუთარ ძალას,

24რადგან ქმნილება, შენ – მის შემოქმედს რომ გემსახურება, უსამართლოთა დასჯას მიელტვის და ცხრება მათდა სასიკეთოდ, ვისაც სწამს შენი.

25ამიტომ იყო, რომ მაშინაც, ყოველმხრივ სახეცვლილი, შენს ცხოველმყოფელ მადლს მსახურებდა გაჭირვებულთა სურვილით.

26რათა სცოდნოდათ შენს შვილებს, რომელნიც შეიყვარე, უფალო, რომ ნაყოფთა სიუხვე კი არ არჩენს ადამიანს, არამედ შენი სიტყვა იცავს ყველას, ვისაც სწამს შენი.

27რადგან ის, რასაც ცეცხლი ვერ მუსრავს, მაშინვე დნება, როგორც კი მზის სხივი გაათბობს.

28რათა იცოდეს ყველამ, რომ მზეზე ადრე უნდა მოგაგონ მადლი და გარიჟრაჟზევე შემოგეგებონ,

29რადგანაც ზამთრის ჭირხლივით დადნება სასოება უმადურისა და დაიღვრება, როგორც ფუჭად მდინარი წყალი.

17

17^1დიდია და გონებამიუწვდენელი შენი ყოველი მსჯავრი, ამიტომაც შეცდნენ უწრთვნელი სულები.

2უსჯულონი, რომელთაც შენი წმიდა ერის დამონება მოიწადინეს, ბნელეთის პატიმრები და გრძელი ღამის ტყვეები იყვნენ, კარჩაკეტილნი და მარადიული განგებისაგან ლტოლვილნი.

3რაკიღა ცდილობდნენ დავიწყების მრუმე საბურველქვეშ მიმალულიყვნენ თავიანთ იდუმალ ცოდვებთან ერთად, საშინელი აჩრდილებით თავზარდაცემულნი და შეძრწუნებულნი აქეთ-იქით მიმოიფანტნენ.

4თვით ყველაზე ბნელმა მღვიმემაც, რომელსაც თავი შეაფარეს, ვერ იხსნა ისინი შიშისაგან, რადგანაც საზარელი გნიასით შეძრწუნებულთ ყველგან პირქუში მოჩვენებანი ელანდებოდათ.

5ვერავითარი ძალა ცეცხლისა ვერ ასხივებდა ნათელს და არც ვარსკვლავთა ციმციმს შეეძლო ამ შემზარავი ღამის ნათება.

6მხოლოდ თავისით დაგზნებულ და თავზარდამცემ კოცონთა ალი თუ უნათებდათ წყვდიადს; და უხილავი აჩრდილებით შეძრწუნებულთ კიდევ უფრო საზარლად ეჩვენებოდათ ხილული.

7გაცუდდა მაცთური ძალა ჯადოქრობისა და სასაცილო შეიქნა სიბრძნით თავმოწონება.

8რადგან მათ, ვინც შიშის და ძრწოლის განდევნას აღუთქვამდა ტანჯულ სულებს, თავად შეჰყროდათ სამარცხვინო შიშის სენი.

9ვერავითარ საშინელებასაც რომ ვერ შეეკრთო ისინი, ნადირთა შლიგინითა და ქვეწარმავალთა სისინით დევნილნი შიშისაგან იხოცებოდნენ და იმასაც კი ვერ ბედავდნენ, რომ თვალი გაესწორებინათ ჰაერისათვის, რომელსაც ვერსად წაუვა კაცი.

10რადგანაც თავისივე მოწმობით განსჯილი ბოროტება მხდალია და სინიდისით ქენჯნილს ყოველწამს საშინელება ელანდება.

11ვინაიდან შიში სხვა არა არის რა, გარდა იმისა, რომ გონება აღარ შეეწევა მოშიშს.

12რაც უფრო ნაკლებია შინაგანად ამ შემწეობის იმედი, მით უფრო შეუცნობელი ჩანს ტანჯვის მიზეზი.

13აუტანელი ჯოჯოხეთის უფსკრულიდან გამოსული ამ ჭეშმარიტად გაუსაძლისი ღამით, ჩვეულებრივ რომ ეძინათ,

14ხან თავზარდამცემი აჩრდილები ელანდებოდათ, ხან კი სულიერი უმწეობით სასომიხდილნი ბორგავდნენ იმის გამო, რომ უეცარი და მოულოდნელი შიშისზარი დაატყდათ თავს.

15ასე რომ, ვინც სად იყო, იქვე დაეცა და რკინით შეუჭედელ დილეგში ამოყო თავი.

16მიწისმუშა, მწყემსი თუ უდაბნოში მოსაქმე, ანაზდეულად გათანგული, თავის გარდუვალ ხვედრს დაემორჩილა, რადგანაც ყველა წყვდიადის ერთი დაუხსნელი ჯაჭვით იყო შეკრული,

17ქარის წივილი თუ ხშირ ფოთლებში მიმალული ჩიტუნების ტკბილი ჭიკჭიკი, მოვარდნილი წყლის მძვინვარება თუ დაგორებულ ლოდთა გრუხუნი,

18ნადირთა უხილავი შლიგინი, მძვინვარე მხეცთა ღრიალი თუ მთის მღვიმეებში მოგუგუნე ექო – ყოველივე ეს თავზარს სცემდა შიშით გათანგულთ.

19მთელი სამყარო მოელვარე ნათელს მოეცვა და შეუფერხებლად საქმიანობდა;

20მხოლოდ მათ თავზე ჩამოწოლილიყო პირქუში ღამე, სახება წყვდიადისა, რომელსაც უნდა შთაენთქა ისინი, თუმცა თავიანთი თავისთვის თვითონვე იყვნენ წყვდიადზე უფრო მძიმენი.

18

18^1შენს წმიდათათვის კი ნათობდა უდიადესი ნათელი; ხოლო მტრებს ესმოდათ მათი ხმა, მაგრამ ხედვით კი ვერ ხედავდნენ, და ნეტარად მიაჩნდათ ისინი, რადგანაც არ იტანჯებოდნენ.

2მადლობას უხდიდნენ მათ იმის გამო, რომ არ ცდილობდნენ შური ეძიათ იმ ბოროტებისთვის, რაც მტარვალთაგან დაეთმინათ, და შენდობას სთხოვდნენ მათ.

3ამიტომაც მიეცი მათ ცეცხლოვანი სვეტი გზის მაჩვენებლად და უხიფათო მგზავრობისათვის – უვნებელი მზე.

4მტრები კი იმსახურებდნენ იმას, რომ არ ღირსებოდათ ნათელი და წყვდიადის ტყვეებად დარჩენილიყვნენ, რადგანაც დატყვევებული ჰყავდათ შენი შვილები, რომელთა მეშვეობითაც სჯულის უხრწნელი ნათელი უნდა მისცემოდა სამყაროს.

5როცა მათ განიზრახეს ამოეჟლიტათ წმიდათა ყრმები, თუმცა ერთი მიგდებული ჩვილი მაინც გადარჩა, სანაცვლოდ ურიცხვი შვილი წაართვი მათ და ბობოქარ წყალში მოაშთვე ყველანი ერთად.

6ეს ღამე წინასწარ ეუწყათ ჩვენს წინაპრებს, რათა მტკიცედ სცოდნოდათ აღთქმა, რაც ირწმუნეს, და მხნედ ყოფილიყვნენ.

7და შენი ხალხი ელოდა, როგორც მართალთა ხსნას, ისე მტრების დაღუპვასაც.

8და მართლაც, რითაც მტრები დასაჯე, იმითვე განგვადიდე ჩვენმა მხმობელმა.

9კეთილთა წმიდა შვილები ფარულად სწირავდნენ მსხვერპლს და ერთსულოვნად დაადგინეს საღვთო სჯულად, რომ წმიდათა წილხვედრი თანაბრად ყოფილიყო სიკეთეც და განსაცდელიც, და უკვე გალობდნენ მამათა საგალობლებს.

10საპირისპირო მხრიდან კი ისმოდა მტრების გნიასი და საწყალობელი მოთქმა-გოდება, რითაც გლოვობდნენ დაღუპულ შვილებს.

11ერთნაირად დაისაჯა ყმაც და ბატონიც; მდაბიოც ისევე ეწამა, როგორც მეფე.

12უკლებლივ ყველას წინ ესვენა ურიცხვი მკვდარი და მკვდართა დასამარხად ცოცხლები აღარ კმაროდნენ, რადგანაც ერთ წამში მოისრა მათი რჩეული მოდგმა.

13და ყველამ, ვისაც ჯადოქრობის გამო არა სწამდა რა, პირმშოთა დაღუპვისას ღვთის შვილად აღიარა ჩვენი ხალხი.

14ვინაიდან, როცა ყველაფერი მყუდროებამ მოიცვა და თავისი დინებით მალე განახევრდა ღამე,

15დასაღუპად განწირული ქვეყნის შუაგულზე ცათა სამეუფო ტახტთაგან მრისხანე მეომარივით გადმოვიდა შენი ყოვლისმძლე სიტყვა და თან მოჰქონდა ბასრი მახვილი – შენი ურყევი ბრძანება,

16დადგა და სიკვდილით აღავსო ყოველი; ზეცას სწვდებოდა ქვეყნად მოარული.

17მაშინ უეცრად შეაძრწუნა ისინი სიზმარეულმა ხილვებმა და თავზარი დაეცა ყველას.

18ვინ სად ეცემოდა ცოცხალ-მკვდარი, ვინ სად, და აღიარებდა თავისი დაღუპვის მიზეზს.

19ვინაიდან თავზარდამცემმა სიზმრებმა ყველაფერი წინასწარ აუწყეს მათ, რათა სიკვდილის წინ მაინც სცოდნოდათ, თუ რისთვის იტანჯებოდნენ ასე სასტიკად.

20თუმცა სასიკვდილო განსაცდელმა მართლაც უწია და მრავალი მათგანი დაიღუპა უდაბნოში, მაგრამ ეს რისხვა დიდხანს არ გაგრძელებულა.

21რადგანაც ისწრაფა უბიწო კაცმა მათდა შეწევნად და ხელთ იპყრა საჭურველი თავისი მსახურებისა – ლოცვა და საკმეველი წყალობის გამოსათხოვად; წინ აღუდგა რისხვას და ზღვარი დაუდო უბედურებას, რითაც ცხადყო, რომ შენი მსახური იყო.

22მან სძლია მტერი, მაგრამ არა სხეულის თუ საჭურვლის ძალით, არამედ მარტოოდენ სიტყვით შემუსრა იგი, როცა გაიხსენა წინაპართათვის მიცემული ფიცი და აღთქმანი.

23როცა უკვე აღიმართა გვამების გროვა, შუაში ჩადგა, შემუსრა მომხდურთა რისხვა და ცოცხლებისკენ სავალი გზა გადაუღობა.

24მისი მოსასხამი მთელ სამყაროს განასახიერებდა, ოთხრიგად ჩაყოლებულ ძვირფას ქვებზე წინაპართა დიდება იყო აღბეჭდილი, ხოლო მის დიადემაზე – შენი სიდიადე.

25სწორედ ამის წინაშე უკუიქცა შემმუსვრელი და მასვე შეუკრთა, რადგან რისხვის ეს ერთი განსაცდელიც საკმაო იყო.

19

19^1უღვთოთა მიმართ კი ბოლომდე გაგრძელდა უწყალო რისხვა, რადგანაც ღმერთი წინასწარ ჭვრეტდა ყველაფერს, რაც უნდა ჩაედინათ.

2მას შემდეგ, რაც წასვლის ნებას დართავდნენ და სასწრაფოდ გაისტუმრებდნენ მის ხალხს, სინანული შეიპყრობდათ და უკან დაედევნებოდნენ.

3და მართლაც, ვიდრე ჯერ კიდევ მგლოვიარენი თავიანთი მკვდრების საფლავებს დასტიროდნენ, უფრო შლეგური რამ განიზრახეს: იმათ, ვისაც ევედრებოდნენ – წადითო, უკან გამოსდევნებოდნენ, როგორც ლტოლვილებს.

4ამ უკიდურესობისაკენ უბიძგებდა მათ ბედისწერა, რისი ღირსნიც იყვნენ; ამიტომაც დაივიწყეს, რაც თავს გადახდათ, რათა სასჯელით შეევსოთ, რაც მათ ტანჯვა-წამებას აკლდა;

5რათა შენი ხალხი არნახული მგზავრობით გამოგეცადა, მტერი კი უჩვეულო სიკვდილით დაღუპულიყო.

6რადგანაც მთელმა ქმნილებამ, შენი ბრძანებისამებრ ბუნება იცვალა, რათა შენი შვილები უვნებელნი დარჩენილიყვნენ.

7ბანაკს ღრუბელი ფენდა ჩრდილს, ხოლო იქ, სადაც მანამდე წყალი იდგა, ხმელი გამოჩნდა, მეწამული ზღვა – დაუბრკოლებლად სავალ გზად, ბობოქარი ტალღები კი მწვანე ველად იქცა,

8რომლითაც გააღწია მთელმა ხალხმა, შენი ხელით დაცულმა და გამაოგნებელ სასწაულთა მხილველმა;

9ცხენებივით დაბალახობდნენ, კრავებივით დახტოდნენ და გადიდებდნენ თავიანთ მხსნელსა და უფალს.

10რადგან ჯერ კიდევ ახსოვდათ, რომ უცხო მხარეში ყოფნისას, მიწამ ცხოველთა ნაცვლად ჭიაყელები წარმოშვა, ხოლო მდინარემ თევზების ნაცვლად ურიცხვი გომბეშო ამოყარა.

11შემდეგ კი ჩიტების ახალი გვარიც იხილეს, გულისთქმას აყოლილნი ნოყიერ საზრდოს რომ ითხოვდნენ.

12რადგან მათდა სანუგეშებლად მწყრები მოფრინდნენ ზღვიდან,

13ცოდვილებს კი სასჯელი დაატყდათ თავს, რაც წინასწარვე ეუწყათ მეხთატეხით; სამართლიანად იტანჯებოდნენ თავიანთი ბოროტებისთვის, რაკიღა სასტიკ სიძულვილს იჩენდნენ უცხოთა მიმართ.

14თუ სხვები თავშესაფარს არ აძლევდნენ მათ კარზე მომდგარ უცხოელებს, ესენი მონებად აქცევდნენ სტუმრებს, რომლებიც მათი კეთილისმყოფელნი იყვნენ.

15თუმცა, არა მარტო ამათ, არც იმათ ასცდათ სასჯელი, ვინც მტრულად იღებდნენ სტუმრებს.

16ამათ კი, თუმცა სიხარულით მიიღეს, მაგრამ შემდეგ, როცა მოსულნი უფლებრივად გაუთანაბრდნენ მათ, ქანცგამწყვეტი შრომა დააკისრეს და შავ დღეში ჩაყარეს ისინი.

17ამიტომაც წაერთვათ თვალისჩინი, როგორც იმათ, მართლის კართან – განუჭვრეტელი უკუნით გარემოცულნი – შესასვლელს რომ ეძებდნენ.

18რადგან თვით სტიქიონებმაც იცვალეს სახე, როგორც ქნარის სიმთა რხევა ცვლის რიტმის ბუნებას, თუმცა ყოველი ბგერა თავის ჟღერადობას ინარჩუნებს; ამას ადვილად შევნიშნავთ, თუ დავუკვირდებით, რაც მოხდა;

19ვინაიდან ხმელეთის ცხოველები წყლის ცხოველებად იქცნენ, წყალში მცურავთ კი ხმელეთზე გადმოინაცვლეს.

20ცეცხლი წყალშიც ინარჩუნებდა ძალას, წყალმა კი დაკარგა თავისი დამშრეტი ბუნება.

21ალმა, პირიქით, მასში მოარულ ხრწნად ცხოველთა ხორცს ვერა ავნო რა, და ვერც ადვილად დნობადი ყინულის მსგავსი ღვთაებრივი საზრდო დაადნო.

22რადგანაც ყოველნაირად განადიდე, უფალო, შენი ხალხი და აამაღლე, და არ მიატოვე, არამედ მარად და ყველგან მხარში ედექი.

სიბრძნე ზირაქისა წინათქმა
სიბრძნე ზირაქისა წინათქმა

1

2

3

4

5

6

7

8

9

10

11

12

13

14

15

16

17

18

19

20

21

22

23

24

25

26

27

28

29

30

31

32

33

34

35

36

37

38

39

40

41

42

43

44

45

46

47

48

49

50

51

სიბრძნე ზირაქისა
წინათქმა
ბევრი დიდებული რამ გადმოგვეცა სჯულის, წინასწარმეტყველთა და მათ მიმდევართა მიერ, რის გამოც უნდა ვაქებდეთ ისრაელს მისი განათლებისა და სიბრძნისათვის. მაგრამ მარტო კითხვით როდი უნდა ვიძენდეთ ცოდნას.

ისიც აუცილებელია, რომ ცოდნის მოყვარულებმა განთესილნიც დამოძღვრონ, როგორც წერილობით, ისე ზეპირი სიტყვით.

ამიტომაც ჩემმა პაპამ – იესომ, მას შემდეგ, რაც გულმოდგინედ შეისწავლა სჯულის, წინასწარმეტყველთა და სხვა წინაპართა წიგნები და შეიძინა საკმაო ცოდნა, გადაწყვიტა თვითონაც დაეწერა რამე განსწავლისა თუ სიბრძნის დარგში, რათა სწავლის მოსურნენი ჩასხდომოდნენ მის ნაშრომს და წარმატებისთვის მიეღწიათ სჯულიერ ცხოვრებაში.

ასე რომ, მოგიწოდებთ კეთილმოსურნე თვალითა და ყურადღებით წაიკითხოთ ეს წიგნი და გთხოვთ მომიტეოთ, თუ მოგეჩვენებათ, რომ ჩემი სიბეჯითის მიუხედავად, სწორად ვერ ვთარგმნე ესა თუ ის სიტყვა. რადგანაც ებრაული სიტყვები თავიანთ ჩვეულ მნიშვნელობას ვეღარ ინარჩუნებენ ხოლმე სხვა ენაზე გადატანისას. სხვათა შორის, არა მარტო ეს თხზულება, არამედ სჯულიც, წინასწარმეტყველნიცა და სხვა წიგნებიც საგრძნობლად განსხვავდებიან თავიანთი დედნებისაგან.

ევერგეტეს მეფობის ოცდამეთვრამეტე წელს, ეგვიპტეში რომ ჩამოვედი და რამოდენიმე ხანი დავყავი აქ, არცთუ მცირედი განსხვავევბა დავინახე სწავლებაში. ამიტამაც საჭიროდ და აუცილებლად მივიჩნიე, რადაც უნდა დამჯდომოდა, მეთარგმნა ეს წიგნი. მას აქეთ ბევრი ღამე გავტეხე თეთრად, არც თავი დამიზოგავს და არც ცოდნა დამიშურებია, რომ დამესრულებინა მისი თარგმნა და მიმეწოდებინა განთესილთათვის, ვისაც კი სწავლა სწყურია და გადაუწყვეტია სჯულიერი ცხოვრებისათვის გაამზადოს თავი თვისი.

1

1^1ყოველი სიბრძნე უფლისგანაა და მასთანაა უკუნისამდე.

2ვინ დათვალოს ზღვაში ქვიშა, წვიმის წვეთები და მარადისობის დღენი?

3ვინ გამოიკვლიოს ზეცის სიმაღლე, მიწის სიფართოვე და სიბრძნის უფსკრული?

4უწინარეს ყოვლისა აღმოცენდა სიბრძნე და კეთილგონიერება უკუნისიდან.

5ვის გამოუჩნდა ფესვი სიბრძნისა და ცბიერება ვინ შეიცნო?

6ერთია ბრძენი, ფრიად საშიში, თავის ტახტზე დაბრძანებული.

7უფალმა თავად შექმნა სიბრძნე, იხილა, აღნუსხა და თავის ყველა საქმეს აპკურა იგი,

8ნიჭად მიმადლა ყოველ ხორციელს და უპირატესად – თავის მოყვარულთ.

9უფლის შიში დიდება და პატივია, ლხენა და გვირგვინი სიხარულისა.

10უფლის შიში დაატკბობს გულს, შვებას, სიხარულსა და დღეგრძელობას მიანიჭებს.

11უფლის მოშიშს ბოლო კეთილი ექნება და იკურთხება თავისი აღსასრულის დღეს.

12უფლის შიში სიბრძნის სათავეა და საშოდანვე თან დაჰყვება მორწმუნეთ.

13კაცთა შორის დაიდო საუკუნო საფუძველი და მიენდობა მათ შთამომავლებს.

14უფლის შიში სიბრძნის სისავსეა, და გააძღებს მათ თავისი ნაყოფით,

15მთელ სახლს აუვსებს იმით, რაც სურთ, და სათავსებს – თავისი მონაგრით.

16უფლის შიში სიბრძნის გვირგვინია, მშვიდობისმყოფელი და განმკურნებელი.

17იხილა და აღნუსხა იგი, წვიმასავით ასხურა ცოდნა და გონიერება, და აამაღლა მისთა მფლობელთა დიდება.

18უფლის შიში სიბრძნის ფესვია და მისი კენწერო – დღეგრძელობა.

19ვერ გამართლდება უსამართლო რისხვა, რადგანაც თვით მრისხანებაა კაცის დაცემა.

20დრომდე დაითმენს სულგრძელი და ბოლოს სიხარულს მოიმკის ჯილდოდ.

21დრომდე შეინახავს თავის სიტყვებს და მრავალთა ბაგენი იტყვიან კეთილგონიერებას მისას.

22უფლის შიში გაფანტავს ცოდვებს, არმოშიში კი ვერ გამართლდება.

23სიბრძნის საგანძურშია გონიერების იგავნი, ცოდვილს კი სძულს შიში უფლისა.

24თუ გსურს სიბრძნე, დაიცავი მცნებანი და უფალი მოგმადლებს მას.

25რადგანაც უფლის შიში სიბრძნეა და ცოდნა, ხოლო სასოება მისდამი – რწმენა და სიმშვიდე.

26ნუ განუდგები უფლის შიშს და ორგულობით ნუ მიეახლები მას.

27პირში ნუ ელაქუცები ხალხს და დაუკვირდი შენს ბაგეებს.

28ნუ აიმაღლებ თავს, რომ არ დაეცე და შენს სულზე უპატიობა არ მოაწიო, რადგანაც უფალი გააცხადებს შენს საიდუმლოს და საკრებულოში დაგამხობს, რადგანაც შიშით არ მიეახლე მას და გული სავსე გქონდა მზაკვრობით.

2

2^1შვილო, თუ სამსახურად მიეახლები უფალს, განსაცდელისთვის გაამზადე სული.

2მოთოკე გული, მოთმინებით აღიჭურვე და განსაცდელის ჟამს ნუ აჩქარდები.

3მიეახლე ღმერთს და არ განშორდე, რათა ამაღლდე საბოლოოდ.

4უდრტვინველად მიიღე ყველაფერი, რაც შეგემთხვევა, და სულგრძელობით დაითმინე დამცირებანი.

5რადგანაც ოქრო ცეცხლში გამოიცდება, უფლის სათნონი კი – მორჩილების ქურაში.

6ერწმუნე მას და დაგიფარავს, სწორი გზით იარე და გქონდეს მისი იმედი.

7უფლის მოშიშნო, მის წყალობას ელოდეთ და ნუ განუდგებით, რომ არ დაეცეთ.

8უფლის მოშიშნო, გწამდეთ მისი და არ დაგეკარგებათ თქვენი საზღაური.

9უფლის მოშიშნო, სიკეთის, საუკუნო სიხარულისა და წყალობის იმედი გქონდეთ.

10გადახედეთ ძველ თაობებს და იხილეთ: ვის სწამდა უფალი და შერცხვენილ იქნა? ვინ იყო მისი მოშიში და მიტოვებულ იქნა? ანდა ვინ უხმო უფალს და მან უგულებელყო?

11რადგან უფალი მლმობელია და მოწყალე, ცოდვათა მიმტევებელი და მხსნელი გაჭირვების ჟამს.

12ვაი, გულმხდალთა და ხელძაბუნთ, ორი გზით მოარულ ცოდვილთ.

13ვაი, დაუძლურებულ გულს, რადგან არა სწამს, და ამიტომაც არ იქნება დაცული.

14ვაი, მოთმინებადაკარგულნო, რას იზამთ, როცა მოგაკითხავთ უფალი?

15უფლის მოშიშნი ურწმუნონი არ იქნებიან მისი სიტყვების მიმართ, და უფლის მოყვარულნი დაიცავენ მის გზას.

16უფლის მოშიშნი მის წყალობას ეძიებენ და მისი მოყვარულნი გაძღებიან სჯულით.

17უფლის მოშიშინი თავიანთ გულებს გაამზადებენ და მის წინაშე მოიდრეკენ ქედს.

18ჩავვარდეთ უფლის ხელში და არა კაცთა ხელში, ვინაიდან როგორიცაა მისი სიდიადე, იმგვარივეა მისი წყალობა.

3

3^1შვილებო, მისმინეთ მამას, და ისე მოიქეცით, რომ იხსნათ თავი.

2რადგანაც უფალმა შვილებზე აამაღლა მამა და დედის მსჯავრი დაამტკიცა მათზე.

3მამის პატივისმცემელი ცოდვათაგან განიწმიდება.

4რაღა დედის მადიდებელი და რაღა საუნჯის მომხვეჭი!

5მამის პატივისმცემელი შვილებში იხარებს და მისი ლოცვის დღეს შეისმინება.

6მამის მადიდებელი დღეგრძელი იქნება და უფლის მორჩილი სიმშვიდეს მოჰფენს დედას;

7ისე ემსახურება მშობლებს, როგორც ბატონებს.

8სიტყვით და საქმით პატივი მიაგე მამას, რათა მისი კურთხევა გადმოვიდეს შენზე.

9რადგანაც მამის კურთხევა განამტკიცებს, დედის წყევლა კი დააქცევს შვილების სახლს.

10ნუ განდიდდები მამაშენის უპატიობით, რადგანაც პატივს ვერ მოგიტანს მამის აუგი.

11რადგანაც კაცის დიდება მამის პატივისცემაა და შვილებისთვის სირცხვილია შეურაცხყოფილი დედა.

12სიბერეში შეეწიე მამაშენს, შვილო, და ნუ დაამწუხრებ მას სიცოცხლეში.

13გონებამაც რომ უღალატოს, მოწყალე იყავ და ნუ შეურაცხყოფ მთელი შენი ძალით.

14რადგანაც მამის შეწყალება არ დაგეკარგება და, ცოდვების მიუხედავად, აშენდები.

15შენი ურვის დღეს გაგიხსენებენ, და როგორც ყინული სიცხისაგან, დადნება შენი ცოდვები.

16მამის მიმტოვებელი ღვთისმგმობია და დედის გამამწარებელი დაწყევლილია უფლის მიერ.

17მშვიდად წარმართე, შვილო, შენი საქმე, და შეგიყვარებს ღვთის სათნო კაცი.

18რამდენადაც დიდი ხარ, იმდენად დაიმდაბლე თავი, და ჰპოვებ მადლს უფლის წინაშე.

19რადგანაც დიდია უფლის ძალმოსილება და თვინიერთაგან იდიდება იგი.

20ნუ მიელტვი იმას, რაც მეტისმეტად ძნელია შენთვის, და რაც შენს ძალას აღემატება, ნუ შეეჭიდები.

21დაუკვირდი იმას, რაც გემცნო, რადგანაც დაფარული ფუჭია შენთვის.

22ბევრი საქმე გაქვს და ზედმეტს ნუ მიჰყოფ ხელს; იმაზე მეტიც გამოგეცხადა, რისი წვდომაც კაცს ძალუძს.

23რადგანაც მრავალი აცთუნა ზრახვამ და ცბიერმა ოცნებამ შეარყია გონება მათი.

24გულქვა საბოლოოდ ბოროტს მოიმკის, და საფრთხის მოყვარე განსაცდელში ჩაიგდებს თავს.

25გულქვას წუხილი შეაურვებს და ცოდვილი ცოდვას მიუსართავს ცოდვას.

26გამოცდა ვერ კურნავს ქედმაღალს, რადგანაც სიავის ნერგს ფესვი გაუდგამს მასში.

27გონიერი გული იგავს ჩასწვდება და ბრძენისთვის სასურველია მსმენელი ყური.

28მოგიზგიზე ცეცხლს წყალი ჩააქრობს და მოწყალება წარეცხავს ცოდვას.

29ვინც სანაცვლოს მიაგებს მწყალობელს, მომავლისათვის ზრუნავს და დაცემის ჟამს საყრდენსა ჰპოვებს.

4

4^1შვილო, გაიკითხე გლახაკი და ლოდინით ნუ დაღლი მთხოვნელის თვალს.

2ნუ დაამწუხრებ მშიერის სულს და ნუ შეაურვებ კაცს მის გასაჭირში.

3მბორგავ გულს ნუღარ შეაჭირვებ და მთხოვნელს მიცემას ნუ დაუგვიანებ.

4ჩაგრულს, შეწევნას რომ გთხოვს, უარს ნუ ეტყვი და გლახაკისგან პირს ნუ იბრუნებ.

5მათხოვარს თვალს ნუ აარიდებ და თავს ნუ დააწყევლინებ კაცს,

6რადგანაც იმის ვედრებას, ვინც გამწარებული სულით დაგწყევლის, შეისმენს მისი დამბადებელი.

7თავაზიანად მოიქეცი საკრებულოში და თავი მოიდრიკე მთავრის წინაშე.

8ყური უგდე გლახაკს და მშვიდად, ალერსით მიუგე მას.

9იხსენი ჩაგრული მჩაგვრელის ხელიდან და სულმოკლეობას ნუ გამოიჩენ განსჯისას.

10ობლებს მამის მაგივრობა გაუწიე და მეუღლესავით იზრუნე მათ დედაზე, და იქნები ძე უზენაესისა, მშობელ დედაზე მეტად რომ შეგიყვარებს შენ.

11სიბრძნემ აამაღლა თავისი ძენი და შეეწია მის მაძიებელთ.

12სიბრძნის მოყვარეს სიცოცხლე უყვარს და მისთვის ცისკრის ჟამს წამომდგარნი სიხარულით აღივსებიან.

13სიბრძნის მფლობელი დიდებას დაიმკვიდრებს და, სადაც უნდა მივიდეს, უფლის კურთხევა არ მოაკლდება.

14სიბრძნის მსახურნი წმიდას მსახურებენ და მისი მოყვარულნი უფალსაც უყვარს.

15სიბრძნის მორჩილი წარმართებს განსჯის და ვინც მას მიეახლება, სასოებით იცხოვრებს.

16ვინც სიბრძნეს ირწმუნებს, კიდევაც დაიმკვიდრებს, და მისი შთამომავალნი გახდებიან სიბრძნის მფლობელნი.

17თავდაპირველად ზიგზაგოვან გზებზე გაჰყვება კაცს, შიშსა და ძრწოლაში ამყოფებს და თავისი წვრთნით გასტანჯავს მას, ვიდრე არ დარწმუნდება მასში და თავის მცნებათა განსაცდელში არ გაატარებს.

18შემდეგ კი წრფელ გზაზე შეეგებება და თავისი საიდუმლოს გამოცხადებით გაახარებს.

19თუ გზას ასცდა, მიატოვებს მას და მისსავ დაცემას ჩაუგდებს ხელში.

20დაუკვირდი დროს და ბოროტისაგან დაიცავ თავი, რომ შენივე სულის არ შეგრცხვეს.

21რადგანაც არის სირცხვილი, რომელსაც ცოდვა მოსდევს, და სირცხვილი, რომელიც მადლია და დიდება.

22ნუ თვალთმაქცობ შენი სულის წინაშე და ნუ გრცხვენია შენდა საზიანოდ.

23საჭიროების ჟამს ლაგამს ნუ ამოსდებ სიტყვას.

24რადგანაც სიბრძნე სიტყვით იცნობა, ცოდნა კი – ენა-მეტყველებით.

25ნუ ეურჩები ჭეშმარიტებას და შენი უმეცრებისა გრცხვენოდეს.

26ნუ გრცხვენია აღიარო შენი ცოდვები და ნუ შეაჩერებ მდინარის დენას.

27ნუ დაემორჩილები უგუნურ კაცს და ძლიერისკენ ნუ მიგირბის თვალი.

28სიკვდილამდე იღვაწე სიმართლისათვის და უფალი ღმერთი ირბძოლებს შენთვის.

29ნუ იქნები კადნიერი საუბარში, ხოლო საქმეში – მცონარა და დაუდევარი.

30ნუ იქნები ლომივით შენს ჭერქვეშ და შენიანების მიმართ – შარიანი.

31ნუ გექნება ხელი გაწვდილი მისაღებად და მომუჭული – გასაცემად.

5

5^1ნუ გაქვს იმედი შენი ქონებისა და ნუ იტყვი – სამყოფი მაქვსო.

2ნუ აჰყვები შენს გულისთქმას და შენს ძალას, ნუ ივლი სურვილთა კვალზე.

3ნუ იტყვი, ვინ მიყმობსო? რადგან უფალი მოგაგებს შენი თავგასულობის სანაცვლოს.

4ნუ იტყვი, შევცოდე, ეს რა დამემართაო, რადგან სულგრძელია უფალი.

5შეწყალების მოიმედე უშიშრად ნუ იქნები და ცოდვას ნუ მიუმატებ ცოდვას.

6ნუ იტყვი, დიდია მისი გულმოწყალება და მრავალ ცოდვას მომიტევებსო, რადგანაც მასთანაა წყალობაცა და რისხვაც და ცოდვილებს თავს დაატყდება მისი გულისწყრომა.

7ნუ აყოვნებ და სამერმისოდ ნუ გადასდებ მიქცევას უფლის მიმართ, რადგანაც ანაზდეულად შეგმუსრავს მისი რისხვა და წარწყმდები შურისგების ჟამს.

8ნუ გაქვს უსამართლოდ მონახვეჭის იმედი, რადგანაც ვერას გარგებს უკანასკნელ დღეს.

9ნუ აჰყვები ყველა ქარს და ნუ გაჰყვები ყველა ბილიკს, როგორც ორპირი ცოდვილი.

10მტკიცე იყავ შენი ცოდნით და ერთი იყოს სიტყვა შენი.

11სწრაფი იყავ სმენად და სულგრძელად გაეცი პასუხი.

12თუ რამ იცი, მიუგე მოყვასს, თუ არა და, ბაგეზე გედოს ხელი.

13სიტყვებშია პატივიც და უპატიობაც, და ენაა კაცის დამმხობი.

14ნურავინ გიცნობს დამსმენად და ნუ იმზაკვრებ ენით, რადგანაც ქურდის ხვედრი სირცხვილია, ორპირისა კი – მკაცრი გმობა.

15ნუ იქნები უგუნური ნურც დიდსა და ნურც მცირეში, რადგანაც აუგიანი სახელი სირცხვილსა და კიცხვას მოგიტანს ორპირი შემცოდესავით.

6

6^1ნუ აღზევდები შენს ფიქრებში, ხარივით რომ არ აიქნას შენი სული.

2შეჭამ შენს ფოთლებს, დაღუპავ ნაყოფს და დარჩები გამხმარ ხესავით.

3ბოროტი სული დაღუპავს პატრონს და მტრების საცინად აქცევს.

4ტკბილი ბაგე მეგობრებს იმრავლებს, ამოდმოუბარი ენა კი – კეთილგანწყობას.

5მშვიდობისმყოფელნი გიმრავლოს, ხოლო მრჩევლად ერთი გყავდეს ათასში.

6თუ მეგობრის შეძენა გსურს, განსაცდელში შეიძინე და მალე ნუ მიენდობი.

7რადგანაც ზოგი მეგობარი თავისთვის ზრუნავს და ზურგს შეგაქცევს გასაჭირში.

8ზოგი მეგობარი მტრად გექცევა და იბრძოლებს შენს დასამცირებლად.

9ზოგი მეგობარი პურსა ჭამს შენთან, მაგრამ გაჭირვების ჟამს მხარში არ ამოგიდგება.

10შენსავით იქნება შენს მოკეთეებში და წრფელად ისაუბრებს შენიანებთან.

11მაგრამ თუ დაკნინდები, განდგება და თვალით აღარ დაგენახება.

12ერიდე მტრებს და წინდახედული იყავი მეგობრებთან.

13ერთგული მეგობარი მტკიცე სიმაგრეა, გინდ ის გიპოვია და გინდ საუნჯე.

14ერთგულ მეგობარს ვერავინ შეცვლის, მისი სიკეთე არ განიზომება.

15ერთგული მეგობარი სიცოცხლის მკურნალია; უფლის მოშიშნი შეიძენენ მას.

16უფლის მოშიში მეგობრობას ისე წარმართავს, რომ როგორიც თვითონაა, ისეთივე იყოს მისი მოყვასიც.

17შვილო, სიყრმიდანვე დაუდე გული სწავლას და ჭაღარის შერთვამდე შეიძენ სიბრძნეს.

18მხვნელ-მთესველივით მიჰყავი ხელი მას და დაელოდე მის კეთილ ნაყოფს.

19რადგანაც ერთხანს ქანცი გაგიწყდება მასზე ზრუნვაში, მაგრამ მალე იგემებ მის ნაყოფს.

20სასტიკია უმეცართათვის და უგუნური ვერ გაძლებს მის გვერდით.

21საჯილდაო ქვასავით დასძლევს მას და ისიც დაუყოვნებლივ შეეცდება მის გადაგდებას.

22სიბრძნე ამართლებს თავის სახელს და მრავალს როდი განეცხადება.

23მისმინე, შვილო, ყურად იღე ჩემი შეგონება და ნუ უარყოფ ჩემს რჩევას.

24მისი ბორკილი დაიდე ფეხზე და მისი ჯაჭვი – ქედზე.

25მხარი შეუდგი და ციმციმ წაიღე, ნუ დაგამძიმებს მისი ბორკილი.

26მიეახლე მთელი სულით და მთელი შენი ძალით მისდიე მის გზას.

27მაშ, იკვლიე და იძიე, მხოლოდ ასე შეიცნობ მას. და როცა დაეუფლები, ნუღარ მიატოვებ

28რადგანაც ბოლოს მასში ჰპოვებ შვებას და სიხარულად გექცევა იგი.

29მისი ბორკილი მტკიცე საფარველი იქნება შენთვის, ხოლო მისი ჯაჭვი – სამოსი დიდებისა.

30რადგანაც მისი ბორკილი ოქროს სამკაულია, ხოლო მისი ჯაჭვი – იაკინთისაგან წნული.

31შეიმოსავ მას, როგორც დიდების სამოსს და სიხარულის გვირგვინს დაიდგამ.

32შვილო, თუ მას ისურვებ, განისწავლები, და თუ სულს მიუძღვნი მას, მრავლისმცოდნე იქნები.

33თუ სიყვარულით მიაპყრობ ყურს, ჩასწვდები მას, და თუ სმენად იქცევი, ბრძენი გახდები.

34იარე მხცოვანთა საკრებულოში; ვინც ბრძენია, მას მიეახლე. ყური უგდე საღვთო ამბებს და ბრძნული იგავები არ გამოგეპაროს.

35თუ სწავლულს ნახავ, დილაუთენია ეწვიე, დაე, შენმა ფეხმა გაცვითოს მისი ზღურბლი.

36დაუფიქრდი უფლის ბრძანებებს და დღენიადაგ სწავლობდე მის მცნებებს. ის განამტკიცებს შენს გულს და მოგაწყურებს სიბრძნეს.

7

7^1ნუ იქმ ბოროტს და არც შენ გეწევა ბოროტი.

2ერიდე უსამართლოს და ისიც გაგერიდება.

3შვილო, ნუ თესავ უსამართლობის კვლებს და არ მოიმკი შვიდმაგად მის ნაყოფს.

4ნუ სთხოვ უფალს ხელმწიფებას და ნურც მეფეს – საპატიო ადგილს.

5თავს ნუ იმართლებ უფლის წინაშე და ნურც მეფის წინაშე ბრძენობ.

6ნუ მიელტვი მსაჯულობას, რათა უმწეო არ აღმოჩნდე უსამართლობის წინაშე, არ შეუდრკე ძალმოსილს და არ დაიჩრდილოს შენი სიწრფელე.

7ნუ სცოდავ მოქალაქეთა მიმართ და ბრბოს წინაშე თავს ნუ დაიმცირებ.

8ორჯერ ნუ სცოდავ, რადგან ერთხელაც ვერ წაუხვალ სასჯელს.

9ნუ იტყვი: მოხედავს ჩემი ძღვენის სიმრავლეს და როცა მაღალ ღმერთს მივართმევ, შეიწირავს.

10ნუ სულმოკლეობ ლოცვისას და მოწყალების გაცემას ნუ უგულუბელყოფ.

11ნუ დასცინი სულგამწარებულ კაცს, რადგან არსებობს დამამცრობელიც და ზეამზიდველიც.

12ნუ თესავ ტყუილს შენს ძმაზე და ნურც მეგობარს ექცევი ასე.

13ნუ შეთხზავ ნურავითარ სიცრუეს, რადგან სიკეთეს არ მოგიტანს მისი სიხშირე.

14მხცოვანთა საკრებულოში ნუ მრავალსიტყვაობ და ნურც სიტყვას გაიმეორებ ვედრების დროს.

15ნუ ითაკილებ მძიმე შრომას და ნურც მიწისმუშაკობას, უზენაესის მიერ დაწესებულს.

16ნუ შეერთვი ცოდვილთ სიმრავლეს. გახსოვდეს, რისხვა არ დაახანებს.

17მკაცრად დაიურვე სული შენი, რადგანაც ცეცხლი და მატლია მკრეხელთა სასჯელი.

18ნუ გაცვლი მეგობარს ფულზე, ნურც ღვიძლ ძმას – სუფირის ოქროზე.

19ნუ მიატოვებ ჭკვიან და კეთილ ცოლს, რადგანაც მისი მადლი ოქროზედაც უმეტესია.

20ბოროტს ნუ უყოფ ალალად მშრომელ მსახურს, ნურც შენთვის თავდადებულ მოჯამაგირეს.

21გონიერი მსახური შეიყვაროს შენმა სულმა, და ნუ აღუკვეთ მას თავისუფლებას.

22საქონელი გყავს? მიხედე, და თუ გჭირდება, დაიტოვე.

23ვაჟები გყავს? ასწავლე და სიყრმიდანვე მოახრევინე ქედი.

24ქალები გყავს? იზრუნე მათ ტანმრთელობაზე და ნუ უჩვენებ მხიარულ პირს.

25ქალი გაათხოვე და დიდ საქმეს აღასრულებ; გონიერ კაცს მიეცი იგი.

26სასურველი ცოლი გყავს? ნუ გაუშვებ და საძულველს ნუ მიენდობი.

27მთელი გულით განადიდე მამაშენი და ნუ დაივიწყებ დედაშენის ტკივილებს.

28გახსოვდეს, რომ მათი ნაშიერი ხარ. რას მიუზღავ მათ ამის სანაცვლოდ?

29მთელი სულით გწამდეს უფალი და პატივი მიაგე მის მღვდლებს.

30მთელი ძალით გიყვარდეს შენი შემოქმედი და ნუ მიატოვებ მის მსახურთ.

31გეშინოდეს უფლისა და პატივი მიაგე მღვდელს, მიეცი მას წილი, როგორც გებრძანა: ნათავარი, ცოდვის გამოსასყიდი, ბეჭთა ძღვენი და წმიდათა ნათავარი.

32გლახაკს გაუწოდე ხელი, რათა სრულიქნას შენი კურთხევა.

33მადლი მიაგე ყოველ ცოცხალს, მაგრამ მკვდარსაც ნუ მოაკლებ მადლს.

34ნუ მოაკლდები მოზარეთ და მგლოვიარეებთან ერთად იგლოვე.

35ნუ დაიზარებ სნეულის მონახულებას და ამის გამო შეგიყვარებენ.

36ყველა საქმეში გახსოვდეს შენი აღსასრული და აღარასოდეს სცოდავ.

8

8^1ნუ შეებრძოლები ძლიერ კაცს, იქნებ ოდესმე მის ხელში ჩავარდე.

2ნუ შეედავები მდიდარ კაცს, ვაითუ გძლიოს, რადგანაც ბევრი დაუღუპავს ოქროს და მეფეთა გული გადაუხრია.

3ნუ შეეჭიდები მოლაყბეს, მის ცეცხლს შეშას ნუ შეუკეთებ.

4ნუ ეხუმრები უმეცარს, რათა შენი წინაპრები არ შეურაცხყო.

5ნუ ჰყვედრი ცოდვისაგან მოქცეულ კაცს, გახსოვდეს, ყველას წყევლის სიმძიმე გვაწევს.

6ნუ შეურაცხყოფ ბებერ კაცს, ვინაიდან ჩვენც დავბერდებით.

7ნუ გიხარის კაცის სიკვდილი, გახსოვდეს, ყველანი მოვკვდებით.

8ნუ უგულებელყოფ ბრძენთა მონათხრობს და მათ იგავებს მიუგდე ყური, რათა მათი წყალობით შეიძინო ცოდნა და დიდებულთა სამსახური ისწავლო.

9ყურად იღე მხცოვანთა ნაამბობი, რადგან მათაც თავიანთ მამა-პაპათაგან უსწავლიათ; მათგან შეიძენ განსჯის უნარს და იმასაც, თუ ვის როდის რა მიუგო.

10ნუ გააღვივებ ცოდვილის ნაკვერჩხლებს, ვაითუ მისმა ცეცხლმა დაგდაგოს.

11ნუ აღიძვრი თავხედის წინააღმდეგ, ვაითუ შენს სიტყვას ჩაუსაფრდეს.

12ფულს ნუ ასესხებ შენზე ძლიერ კაცს; თუ ასესხებ, დაკარგულად ჩათვალე.

13თავს ნუ იდებ, რაც შენს ძალას აღემატება; თუ თავს იდებ, მოიქეცი როგორც მოვალე.

14ნუ უჩივლებ მსაჯულს, რომელსაც მისი პატივისამებრ განსჯიან.

15ნუ დაემგზავრები თავგასულს, რადგანაც ისე მოიქცევა, როგორც ნებავს, და შეიძლება მისმა სიშლეგემ დაგღუპოს.

16ნუ შეედავები გულფიცხს და მასთან ერთად ნუ გადაივლი უდაბნოს, რადგანაც სისხლი არაფრად უჩანს და სადაც არავინ შეგეწევა, იქ დაგამხობს.

17რჩევას ნუ ჰკითხავ ბრიყვს, რადგან სიტყვას ვერ შეგინახავს.

18უცხოს წინაშე დასამალს ნუ ჩაიდენ რასმე, რადგან არ იცი, როგორ მოიქცევა.

19გულს ნუ გადაუშლი ყველას, რადგანაც არ დაგიმადლებს.

9

9^1ნუ ეჭვიანობ მეუღლეზე, ცუდად ნუ წვრთნი შენსავ საზიანოდ.

2ნუ მისცემ ცოლს შენს სულს, რათა შენს უფლებას წინ არ აღუდგეს.

3ნუ გახვალ როსკიპის შესახვედრად, რათა მის მახეში არ გაება.

4დიდხანს ნუ დაჰყოფ მომღერალ ქალთან, რათა მისმა ხელოვნებამ არ მოგნუსხოს.

5ნუ უჭვრეტ ქალწულს, რათა მისმა მშვენებამ არ გაცთუნოს.

6ნუ მისცემ მეძავებს შენს სულს, რათა შენი მემკვიდრეობა არ დაღუპო.

7თვალს ნუ აცეცებ ქალაქის ქუჩებში და მის უკაცრიელ უბნებში ნუ დახეტიალობ.

8თვალი აარიდე ლამაზ ქალს და სხვის მშვენებას ნუ მიაშტერდები, რადგანაც ბევრი შეუცდენია ქალის სიტურფეს: ცეცხლივით ინთება მისგან სიყვარული.

9არამც და არამც გვერდით არ მიუჯდე გათხოვილ ქალს და მასთან ღვინის სმას ერიდე, რათა მისკენ არ მიიქცე სულით და თავი არ დაიღუპო.

10ნუ მიატოვებ ძველ მეგობარს, რადგან ახალი ვერ შეედრება მას. ახალი მეგობარი ახალი ღვინოა; როცა დაძველდება, სიხარულით შესვამ.

11ნუ გშურს ცოდვილის დიდება, რადგანაც არ იცი, როგორი იქნება მისი ბოლო.

12ნუ მოგწონს უწმინდურთა მოსაწონი; გახსოვდეს, თვით ჯოჯოხეთამდე ვერ გამართლდებიან ისინი.

13შორს დაიჭირე თავი კაცისაგან, ვისაც მოკვლის უფლება აქვს, და შენ ვერ შეგაკრთობს სიკვდილის შიში, მაგრამ თუ დაუახლოვდები, არ შეცდე, რათა არ წაგართვას სიცოცხლე. იცოდე, ყოველი ფეხის ნაბიჯზე მახე გიგია და ქალაქის გალავნის ქონგურებზე მიაბიჯებ.

14შეძლებისდაგვარად გამოიცანი მოყვასნი და რჩევა ბრძენკაცთ ჰკითხე.

15გონიერ ხალხს ესაუბრე და უზენაესის სჯულს შეუწონე შენი ნათქვამი.

16სამართლიანი ხალხი გყავდეს თანამეინახედ და ღვთისმოშიშებით იდიდე.

17ნახელავი ხელოსნის ოსტატობით იქება, ხალხის მმართველის სიბრძნე კი – სიტყვით.

18ქალაქისათვის საშიშია ავყია კაცი და საძულველი – როყიოდ მეტყველი.

10

10^1ბრძენი მსაჯული აღზრდის თავის ხალხს და გონივრულ მმართველობას დაამყარებს.

2როგორიცაა მმართველი ისეთნივე არიან მისი მსახურნი. როგორიცაა ქალაქის თავი, ისეთნივე არიან მისი მცხოვრებნიც.

3უვიცი მეფე დაღუპავს თავის ხალხს, ამა ქვეყნის ძლიერთა გონიერებით კი ქალაქი აყვავდება.

4უფლის ხელთაა ქვეყნის მეუფება და საჭირო კაცს დროულად მოუვლენს მას.

5უფლის ხელთაა კაცის ბედ-იღბალი და მწიგნობრის სახეზე თავის დიდებას აღბეჭდავს იგი.

6ყოველი უსამართლობის გამო ნუ განურისხდები მოყვასს და ნურავის შეურაცხყოფ საქმით.

7ქედმაღლობა საძულველია უფლისთვისაც და კაცისთვისაც, უსამართლობა კი დანაშაულია ორივეს წინაშე.

8მეუფება ერთი ხალხის ხელიდან მეორისაში გადადის ყოველგვარი უსამართლობის, თავგასულობის და ანგარების გამო.

9რას ქედმაღლობს მტვერი და ფერფლი? აკი სიცოცხლეშივე იხრწნება მისი შიგნეული.

10ხანგრძლივი ავადმყოფობა აყმუვნებს ექიმს; დღეს მეფე, ხვალ კი სიკვდილის კერძი.

11როდესაც კაცი კვდება, მისი მემკვიდრენი ხდებიან ქვეწარმავალნი, მატლნი და მხეცნი.

12მზვაობის სათავე კაცის განშორებაა უფლისაგან და მისი გულის განდგომა მისივე შემოქმედისგან.

13რადგანაც ცოდვის სათავე მზვაობაა და მზვაობარი სიბილწეს ათხევს. ამიტომაც ურიცხვ განსაცდელს უმზადებს ღმერთი და საბოლოოდ დაღუპავს კიდეც.

14უფალმა დაამხო მზვაობართა ტახტი და მათ ადგილას თვინიერნი დასხა.

15უფალმა ძირფესვიანად აღმოფხვრა ხალხები და მათ ნაცვლად ქედმოდრეკილნი დანერგა.

16უფალმა შემუსრა ხალხთა ქვეყნები და თვით მიწის საძირკვლამდე დაამხო ისინი.

17გაახმო, მოსრა ზოგიერთი და მიწის პირისაგან აღგავა მათი სახსენებელი.

18ადამიანთათვის არ შექმნილა ქედმაღლობა და არც მძვინვარება რისხვისა – ქალის ნაშობთათვის.

19რომელია პატიოსანი მოდგმა? ადამიანის მოდგმა. რომელია პატიოსანი მოდგმა? უფლის მოშიშთა. რომელია უპატიოსნო მოდგმა? ადამიანის მოდგმა. რომელია უპატიოსნო მოდგმა? მცნების დამრღვევთა.

20ძმათა შორის უფროსია პატივდებული, ისევე, როგორც მოშიშნი უფლისა – უფლის თვალში.

21მდიდრის, დიდებულისა თუ უპოვარის ქება-დიდება უფლის შიშია.

22უსამართლობაა დაამცირო გონიერი ღატაკი და უმართებულოა ცოდვილის ქება.

23პატივდებულია დიდებულიც, მსაჯულიც და მბრძანებელიც, მაგრამ არცერთი არაა უფლის მოშიშზე უმეტესი.

24ბრძენ მსახურს თავისუფალნი მსახურებენ და მცოდნისათვის უცხოა დრტვინვა.

25ბრძნობას ნუ იჩემებ საქმის კეთებისას და ნუ იქადი გაჭირვების ჟამს.

26მაშვრალი, რომელსაც ყველაფერი ბლომადა აქვს, სჯობს, უქნარა ბაქიას, ლუკმა პურიც რომ არ გააჩნია.

27შვილო, თვინიერებით განადიდე სული და ღირსებისამებრ მიაგე პატივი.

28ვინ გაამართლებს, ვინც საკუთარი სულის წინაშე სცოდა? ვინ განადიდებს თავისი სიცოცხლის შეურაცხმყოფელს?

29უპოვარს პატივს სცემენ ცოდნისათვის, მდიდარს კი – მისი სიმდიდრის გამო.

30სიღარიბეში პატივდებული რამდენად უფრო საპატიო იქნება სიმდიდრეში? ხოლო სიმდიდრეში უპატიო რამდენად უფრო უპატიო იქნება სიღარიბეში?

11

11^1თვინიერს სიბრძნე აამაღლებს და დიდებულთა შორის მიუჩენს ადგილს.

2ნუ აქებ კაცს სილამაზისათვის და ნურც გარეგნობის გამო აძაგებ.

3ნუ იქადი სასალუქო სამოსით და დიდების დღეს ნუ ამაღლდები, რადგანაც საკვირველია უფლის საქმენი და კაცთათვის დაფარულნი არიან ისინი.

4პატარაა ფუტკარი მფრინველთა შორის, მაგრამ უტკბესია მისი ნაყოფი.

5მრავალი მბრძანებელი მსხდარა მიწაზე, იმას კი, ვიზედაც არ ფიქრობდნენ, გვირგვინი ედგა.

6მრავალ ძალმოსილს დაუთმენია შეურაცხყოფა, და სახელოვანნი სხვის ხელში ჩავარდნილან.

7ნუ ჰგმობ, ვიდრე არ გამოიძიებ, ჯერ დაფიქრდი და შემდეგ შერისხე.

8ვიდრე არ მოისმენ, ნუ უპასუხებ და სიტყვას შუა ნუ გააწყვეტინებ.

9ნუ დაობ საქმეზე, შენ რომ არ გეხება, და ნუ ზიხარ ცოდვილთა სამსჯავროში.

10შვილო, ხელს ნუ მიჰყოფ მრავალ საქმეს, რადგან საქმეთა სიმრავლეში უბრალო ვერ დარჩები; თუ მათ გამოუდგები, ვერ დაეწევი და გაქცევითაც ვერ გაექცევი.

11ზოგი შრომობს, ოფლს ღვრის და ჩქარობს, მაგრამ მაინც უგვიანდება.

12ზოგი ზანტია, შეწევნის მოიმედე, ძაბუნი და ღარიბ-ღატაკი, მაგრამ კეთილი თვალით გადმოხედა უფალმა და ფეხზე დააყენა დამდაბლებული.

13მაღლა ააწევინა თავი და მრავალი განცვიფრდა მის გამო.

14სიკეთე და სიავე, სიცოცხლე და სიკვდილი, სიღარიბე და სიმდიდრე – უფლისგანაა.

17უფლის საბოძვარი ღვთისმოსავთ ეძლევათ და მისი კურთხევა სიკეთედ გაჰყვებათ საუკუნოდ.

18ზოგი თავისი წინდახედულობისა და მომჭირნეობის წყალობით მდიდრდება, და ეს ნაწილია მისი ჯილდოსი.

19როდესაც იტყვის: სიმშვიდე ვპოვე და ახლა ჩემი სიკეთით ვტკბები. მაგრამ არ იცის, როდის მოვა დრო, როცა თავის მონაგებს სხვებს დაუტოვებს, თვითონ კი აღესრულება.

20მტკიცედ მისდიე შენს აღთქმას, ნუ უღალატებ და შენს საქმეს შეაბერდი.

21ნუ გაგაკვირვებს ცოდვილის საქმე. გწამდეს უფლისა და შენი საქმის ერთგული დარჩი, რადგანაც ადვილია უფლის თვალში უცაბედი და ანაზდეული გამდიდრება გლახაკისა.

22უფლის კურთხევა საზღაურია ღვთისმოსავთათვის, რომელსაც მალე ააყვავებს მისი წყალობა.

23ნუ იტყვი, რაღა მჭირდება, ამას იქით რა უნდა შევიძინოო?

24ნუ იტყვი, ესეც მეყოფა, ამიერიდან რაღა ბოროტს უნდა ველოდე?

25ბედნიერების დღეს დავიწყებას ეძლევა უბედურება და უბედურების დღეს აღარ ახსოვთ ბედნიერება.

26უფლისთვის ადვილია აღსასრულის დღეს მისი საქმისამებრ მიაგოს ადამიანს.

27წუთიერი ტანჯვა ბედნიერებას გვავიწყებინებს, და ადამიანის აღსასრულისას გაცხადდება მისი საქმენი.

28აღსასრულამდე ნურავის მიიჩნევ ნეტარად; ადამიანი მის ნაშობთაგან შეიცნობა.

29ყველას ნუ შეიყვან სახლში, რადგანაც ურიცხვია მზაკვრობა ცბიერისა.

30რაღა ჩასაფრაბული ბაზი და რაღა მზვაობრის გული, მზირივით რომ უთვალთვალებს შენს უმწეობას;

31სიკეთის ბოროტებად მქცეველი უსაფრდება და ჩირქსა სცხებს რჩეულთ.

32ცეცხლის ნაპერწკლისაგან მრავლდება ნაკვერჩხალი, და ცოდვილი კაცი ჩასაფრებულია სისხლის საღვრელად.

33ერიდე ბოროტს, უკეთურების მოქმედს, რომ საუკუნოდ ლაფში არ ამოგსვაროს.

34შეიხიზნე უცხო და შფოთს ვერ ასცდები, შენიანებს გაგიუცხოებს.

12

12^1სიკეთის ქმნისას იცოდე, ვისთვის იქმ და მოგეგება მადლი სიკეთის წილ.

2კეთილი უყავ ღვთისმოსავს და ჰპოვებ სანაცვლოს, მისგან თუ არა, უზენაესისგან მაინც.

3არ იქნება სიკეთე მისთვის, ვინც გამუდმებით სჩადის ბოროტს და სიხარულით არ გასცემს მოწყალებას.

4მიეცი ღვთისმოსავს და ნუ შეეწევი ცოდვილს.

5კეთილი უყავ თვინიერს და ნურაფერს გაიმეტებ მკრეხელისათვის, დაუჭირე და ნუ მისცემ პურს, რათა არ გძლიოს მისი წყალობით, რადგანაც ორმაგ ბოროტებას მოგაგებს იმ სიკეთისათვის, რასაც მისთვის მოიმოქმედებ.

6რადგანაც უზენაესმა მოიძულა ცოდვილნი და ღვთისმგმობთ სანაცვლოს მიაგებს.

7მიეცი კეთილს და შემცოდეს ნუ შეეწევი.

8მეგობარი არ იცნობა ბედნიერებაში და მტერი არ დაიფარება უბედობაში.

9ადამიანის ბედნიერებისას მისი მტრები წუხან, უბედობისას კი მეგობარიც მიატოვებს.

10ნურასოდეს ენდობი მტერს, რადგანაც სპილენძივით ჟანგდება მისი სიავე.

11თავიც რომ დაიმდაბლოს და ქედწახრილმა იაროს, ყურადღებით ადევნე თვალი და ერიდე მას; იყავი როგორც კრიალა სარკე მის წინაშე და დაინახავ, რომ ბოლომდე როდი გაწმენდილა ჟანგისაგან.

12ნუ დაიყენებ გვერდით, რომ არ დაგამხოს და შენი ადგილი არ დაისაკუთროს; ნუ მოისვამ მხარმარჯვნივ, რომ შენი სავარძელი არ მოისურვოს, თორემ ბოლოს ჩასწვდები ჩემს სიტყვებს და სინანულით გაიხსენებ ჩემს შეგონებას.

13ვინ შეიწყალებს დაგესლილი გველის შემლოცველს, ან იმას, ვინც მხეცს მიეახლა?

14ან შემცოდესთან ერთად მავალს და მისი ცოდვების მოზიარეს?

15ერთხანს კი დარჩება შენთან, მაგრამ თუ შეყოყმანდი, ვეღარ მოითმენს.

16მტერი თავისი ბაგით გატკბობს, მაგრამ გულში კი იმას იზრახავს, რომ ბნელ ხაროში ჩაგაგდოს. მტერი ცრემლებით დაგიტირებს, მაგრამ სისხლით ვერ გაძღება, თუ დრო იპოვა.

17თუ უბედურება დაგატყდა თავს, შენზე უწინ გაჩნდება იქ და, თითქოს შენი შველა სურსო, ფეხს დაგიდებს.

18თავის ქნევას მოჰყვება, ხელებს შემოჰკრავს, ბევრს იჩურჩულებს და სახეს შეიცვლის.

13

13^1ვინც ფისს მიეკარება, გაისვრება, და ვინც ქედმაღალს დაუახლოვდება, მას დაემსგავსება.

2ნუ ასწევ ტვირთს, შენს ძალას რომ აღემატება; ნუ დაუახლოვდები შენზე ძლიერსა და მდიდარს. რა გაუვა თიხის ქოთანს სპილენძის ქვაბთან? მიეჯახება და გატყდება.

3მდიდარმა უსამართლობა ჩაიდინა და აქეთ იმუქრება; ღარიბს უსამართლოდ მოექცნენ და თვითონვე იხვეწება შეწყალებას.

4თუ რამეში არგიხარ, გამოგიყენებს, თუ გაღარიბდი, ზურგს შეგაქცევს.

5თუ რამ გაბადია, ვერ მოიშორებ; ყველაფერს დაგახარჯვინებს, თვითონ კი არხეინად იქნება.

6თუ რამ გიჭირს, მოგელაქუცება, შემოგცინებს და იმედს მოგცემს, სიტყვით მოგეფერება და გკითხავს, ხომ არაფერი გიჭირსო?

7თავისი მასპინძლობით შეგარცხვენს, ვიდრე ორჯერ თუ სამჯერ არ გაგძარცვავს, რათა ბოლოს იცინოს შენზე. შემდეგ კი, თუ დაგინახა, გვერდს აგიქცევს და მხოლოდ თავსღა დაგიქნევს შენთან შეხვედრისას.

8მაშ, უფრთხილდი, რომ არ შეცდე და შენი სიბრიყვით თავი არ დაიმცირო.

9როცა ძლიერი მიგიპატიჟებს, თავი აარიდე და მაშინ უფრო მიგიწვევს.

10თავს ნუ მოაბეზრებ, რომ ხელი არა გკრას, და ნურც მეტისმეტად განუდგები, რომ არ დაგივიწყოს.

11ნუ მისცემ თავს იმის ნებას, რომ თანასწორივით ელაპარაკო, ნუ ენდობი მის სიტყვამრავლობას, რადგანაც გრძელი საუბრით გაცთუნებს და თითქოს ხუმრობით გამოგცდის.

12ვინც უწყალოა თავის მიმართ და ენაზე კბილის დაჭერა არ შეუძლია, თავს ვერ დაიცავს სიავისა და ბორკილისაგან.

13ფრთხილად და გულისყურით იყავი, რადგან შენს უბედურებასთან ერთად დააბიჯებ.

14ყველა ცხოველს თავისი მსგავსი უყვარს და ყველა კაცს – თავისი ახლობელი.

15ყოველი ხორციელი თავისი მოდგმისას ირჩევს და ადამიანიც თავისი მსგავსისკენ ისწრაფის.

16რა აქვს საერთო მგელს კრავთან? ანდა შემცოდეს – ღვთისმოსავთან?

17რა ჩამოაგდებს მშვიდობას ძაღლსა და აფთარს შორის? ან მდიდარსა და ღარიბს შორის?

18ლომების მოსანადირებელი ვირები არიან უდაბნოში, ხოლო მდიდართა საძოვარი – ღარიბნი.

19საძულველია თავმდაბლობა ქედმაღლისათვის, ხოლო მდიდრისთვის – ღარიბი.

20მდიდარმა თუ წაიფორხილა, მეგობრები შეაშველებენ ხელს, დაცემულ ღარიბს კი მეგობრებიც ზურგს შეაქცევენ.

21გასაჭირში ჩავარდნილ მდიდარს მრავალი შემწე ჰყავს; სისულელეც რომ წამოროშოს, გაამართლებენ. ღარიბს კი, თუ გაუჭირდა, მგმობელნი არ დაელევა; გზიანი სიტყვაც რომ თქვას, ყურს არ ათხოვებენ.

22მდიდრის ხმის ამოღებისთანავე ყველა დუმდება; მის სიტყვას ღრუბლებამდე აზიდავენ. ღარიბმა თუ კრინტი დასძრა, იტყვიან, ეს ვინ გდიაო? თუ წაიფორხილა, მოიძულებენ.

23კარგია სიმდიდრე, რომელსაც ცოდვისა არა სცხია რა. ცუდია სიღარიბე ღვთისმგმობლის თვალში.

24კაცის გული სახეს შეუცვლის მას – ან სასიკეთოდ, ან საბოროტოდ.

25გულის ნიშანი ბედნიერებაში – მხიარული სახეა, იგავთა თხზვა კი – შავბნელ ფიქრთა მაუწყებელი.

14

14^1ნეტა იმ კაცს, ვინც არა სცოდა თავისი ბაგით და ცოდვის წუხილმა არ მოსწყლა.

2ნეტავი იმას, ვისაც არ ამწუხრებს თავისი სული და ვისაც არ წარკვეთია სასო.

3ძუნწის სიმდიდრეს სიკეთე არ ეთქმის; ქონება რად უნდა ბოროტს?

4ვინც საკუთარ სულს აკლებს და სხვებისთვის აგროვებს, მის ნაამაგარს სხვები შეიტკბობენ.

5თავისი თავისთვის ბოროტი ვისთვისღა იქნება კეთილი? ვერ იხარებს თავისი ავლადიდებით.

6არავინაა იმაზე უარესი, ვინც თავის თავსა მტრობს; აი, საზღაური მისი ბოროტებისა.

7სიკეთესაც რომ იქმოდეს, გულმავიწყობით იქმს და ბოლოს გამოამჟღავნებს თავის ბოროტებას.

8ბოროტია მოშურნე თვალის პატრონი, ზიზღით იბრუნებს პირს სულისაგან.

9ანგარის თვალს ვერ აძღებს ვერავითარი წილი; უსამართლობა ბოროტისა დააჭკნობს სულს...

10უკეთური თვალი პურსაც იშურებს და მწირია იმისი სუფრა.

11შვილო, შეძლებისდაგვარად კეთილი უყავ შენს თავს და უფალსაც ღირსეულად მიართვი შესაწირავი.

12გახსოვდეს, სიკვდილი არ დაახანებს და ჯოჯოხეთის აღთქმა ჯერაც დაფარულია შენთვის.

13ვიდრე პირში სული გიდგას, კეთილი უყავ მეგობარს, ხელი გაუწოდე და რაც შეგიძლია, უწილადე.

14ნუ მოიკლებ სიკეთის დღეს და წილი კეთილი ნატვრისა გვერდს არ აგივლის.

15განა სხვებს არ დაუტოვებ შენს ნაღვაწსა და ნაჯაფარს, რათა წილისყრით გაიყონ?

16გაეცი და მიიღე; ანუგეშე შენი სული, რადგანაც ჯოჯოხეთში ვეღარა ჰპოვებ სიამეს.

17ყოველი ხორცი, როგორც სამოსი, გაცვდება, რადგანაც უკუნისიდან ასეა: სიკვდილით უნდა მოკვდე.

18როგორც მწვანე ფოთლები დაბურული ხეზე – ზოგი ცვივა, ზოგი იშლება, ასევეა მოდგმაც სისხლისა და ხორცისა: ზოგი კვდება, ზოგი იბადება.

19ყოველი ნახელავი ხრწნადია და წარმავალი, ხოლო მასთან ერთად კვდება მისი შემქმნელიც.

20ნეტავი იმ კაცს, სიბრძნეს რომ ეწაფება და თავისი გონიერებით მსჯელობს,

21ვინც თავის გულში მოიაზრებს მის გზებს, მის იდუმალებასაც ეზიარება.

22მდევარივით მისდიე მას და გზად ჩაუსაფრდი.

23ვინც მის სარკმელში შეიხედავს, ის მის კართანაც მოისმენს.

24ვინც მის სახლთანა ტრიალებს, ის ჩააჭედებს მის კედელში ლურსმანს.

25მის გვერდით გამართავს თავის კარავს და კეთილ სავანეში განისვენებს.

26მის ჭერქვეშ დასხამს თავის შვილებს და მის წიაღში დაივანებს.

27მისი წყალობით დაიფარავს თავს სიცხისაგან და მის დიდებაში იცხოვრებს.

15

15^1უფლის მოშიში ასე მოიქცევა და სჯულის სიმტკიცით მოიხვეჭს სიბრძნეს.

2სიბრძნეც დედასავით შეხვდება მას და უმანკო ცოლივით მიიღებს.

3გონების პურით დააპურებს მას და სიბრძნის წყაროთი მოუკლავს წყურვილს.

4მასში დამკვიდრდება და აღარ შეირყევა, მიეტმასნება და აღარ შერცხვება.

5ის აამაღლებს ახლობლებზე და საკრებულოში გაუხსნის ბაგეს.

6სიხარულისა და ლხენის გვირგვინს დაადგამს თავზე და საუკუნო სახელს დაუმკვიდრებს.

7ვერ მისწვდებიან მას უგუნურნი და ვერც ცოდვილნი იხილავენ.

8შორსაა იგი ქედმაღალთაგან და ცრუპენტელანი ვერ შეიცნობენ.

9უსიამოა ქება ცოდვილის პირით, რადგან უფლისგან როდია მოვლენილი.

10რადგანაც ქება სიბრძნით ითქმის და უფალი ხელს მოუმართავს მას.

11ნუ იტყვი, უფლის გულისთვის განვდექიო, რადგან რაც მას სძულს, იმისი ქმნა არ იქნება. ნუ იტყვი, ღმერთმა მაცთუნაო, რადგან მას ცთუნებული არა სჭირდება.

13ყოველივე ბილწი სძაგს უფალს და არც მის მოშიშთ უნდა უყვარდეთ.

14მან დასაბამიდანვე შექმნა ადამიანი და თავისი ნების ანაბარა დატოვა: რასაც ინებებ, იმისკენ გაიწვდი ხელს.

15ადამიანის წინაშეა სიკვდილი და სიცოცხლე და რასაც ინებებს, ის მიეცემა.

16მან დაგიდო წინ ცეცხლი და წყალი და რომელიც გენებოს, ის აირჩიე.

17თუ მოისურვებ, დაიცავ მცნებებს და კეთილი რწმენით მოიქცევი.

18რადგანაც დიდია სიბრძნე უფლისა, ურყევია მისი მეუფება და ყველაფერს ხედავს.

19მისი თვალი დაჰყურებს მოშიშთ და მან იცის ყოველი საქმე კაცისა.

20უღმერთოება არავისთვის დაუდევს მცნებად და არც არავისთვის მიუცია ცოდვის ჩადენის ნება.

16

16^1ნუ გსურს უმაქნის შვილთა სიმრავლე და ნურც უსჯულო ვაჟებით ხარობ.

2მათი სიმრავლე ნუ გაგახარებს, თუკი არა აქვთ შიში უფლისა.

3ნუ მიენდობი მათ სიცოცხლეს და ნუ დაეყრდნობი მათ სიმრავლეს, რადგანაც ზოგჯერ ერთი სჯობს ათასს და უშვილოდ გადაგება – უსჯულო შვილთა ყოლას.

4რადგანაც ერთი გონიერისაგან ქალაქი აშენდება, უსჯულოთა ტომი კი უდაბნოდ იქცევა.

5ბევრი ამგვარი რამ იხილეს ჩემმა თვალებმა და ამაზე უარესიც მოუსმენიათ ჩემს ყურებს.

6ცოდვილთა საკრებულოში ცეცხლი იფეთქებს, ურჩ ხალხში კი რისხვა აბრიალდება.

7უფალმა არ შეიწყნარა ძველი ბუმბერაზნი, თავიანთი ძალის იმედით რომ განუდგნენ მას.

8არც ლოტის სახლეული დაინდო, მისი ამპარტავნობისთვის მოძულებული.

9არ შეიწყალა წარწყმედის ხალხი, თავისი ცოდვებით მოქადული.

10არც ექვსასი ათასი კაცი, გულქვაობამ რომ შეკრიბა ერთად.

11ერთიც რომ იყოს ქედფიცხელი, საკვირველი იქნებოდა დაუსჯელად მისი დარჩენა, რადგანაც უფლის ხელთაა წყალობაცა და რისხვაც, შეწყალებაც შეუძლია და რისხვის თავზე დატეხაც.

12რამდენად დიდიცაა მისი გულმოწყალება, იმდენადვე დიდია მისი მხილებაც, და მისი საქმისამებრ განსჯის კაცს.

13ვერსად წაუვა ცოდვილი ნაძარცვით და ფუჭად არ ჩაივლის მორწმუნის მოთმინება.

14ადგილს მიუჩენს ყველა მოწყალებას და თვითეულს მისი საქმისამებრ მიეზღვება.

15ნუ იტყვი: უფალს დავემალები, ზესკნელიდან ვინ გამიხსენებსო? ამდენ ხალხში ვინ შემამჩნევს, რა არის ჩემი სული უსაზღვრო სამყაროში?

18აჰა, ზეცა და ზეცა ზეცისა, უფსკრული და დედამიწა თანაბრად ირყევიან მისი წვევისას.

19მთებიცა და საფუძველიც დედამიწისა თანაბრად ძრწიან და ირყევიან მისი მოხედვისას.

20ამის გაგება არ ძალუძს გულს, ანკი მის გზებს ვინ გაიაზრებს?

21როგორც ქარი, კაცის თვალისთვის უხილავი, მისი საქმეების უმეტესობაც დაფარულია.

22ვინ გვაუწყოს მისი სამართლის საქმენი? ან ვინ დაელოდება მათ? რადგანაც შორსაა აღთქმა.

23ასე ფიქრობს გულით ღატაკი და უგუნური, შეცთომილიც ასევე ფიქრობს.

24მისმინე, შვილო, ესწრაფე ცოდნას, გულისყური მიაპყარ ჩემს სიტყვებს.

25დაწვრილებით განვმარტავ სწავლას და ზედმიწევნით გადმოგცემ ცოდნას.

26დასაბამიერია მისი საქმენი და როცა შექმნა, ნაწილებად დაჰყო ისინი.

27საუკუნოდ მოაწესრიგა თავისი ქმნილებანი, დასაბამიდან შორეულ მომავლამდე. არც სწყურიათ, არც იღლებიან, არც თავიანთ ქმედებას წყვეტენ.

28არცერთი არ ავიწროებს თავის მეზობელს და არც არასდროს ეურჩება უფლის სიტყვას.

29შემდგომ ამისა უფალმა გადმოხედა მიწას და თავისი სიკეთით აღავსო იგი.

30ყოველი ჯურის ცხოველით დაფარა მისი ზედაპირი და ბოლოს მისკენვე მიიქცევა ყოველი.

17

17^1უფალმა მიწისაგან შექმნა ადამიანი და მასვე დაუბრუნა იგი.

2დღეთა განსაზღვრული რიცხვი და დრო მიუზომა მათ და უბოძა ხელმწიფება ყოველივე მიწიერზე.

3მათი ბუნებისამებრ შემოსა ძალით და ხატად თვისად შექმნა ისინი.

4ჩაუნერგა მათი შიში ყველა ხორციელს, რათა ემბრძანებლა ცხოველებსა და ფრინველებზე.

5[*]

6მისცა მათ აზრი, ენა და თვალის ჩინი, ყურები და გული, რათა შეეცნო ყოველი.

7აღავსო ისინი ცოდნითა და გონიერებით და უჩვენა მათ კეთილი და ბოროტი.

8დაადგა თვალი მათ გულებს, რათა საკუთარ საქმეთა სიდიადე ეჩვენებინა მათთვის,

10მისი წმიდა სახელის სადიდებლად და საუწყებლად მისი დიადი საქმეებისა.

11წინ დაუდო მათ ცოდნა და ცხოვრების წესი დაუმკვიდრა.

12საუკუნო აღთქმა დაუდო და თავისი მსჯავრი უჩვენა მათ.

13იხილეს მათმა თვალებმა სიდიადე დიდებისა და მისი ხმის დიდება ისმინეს მათმა ყურებმა.

14უთხრა მათ: „ერიდეთ ყოველგვარ უსამართლობას“ და ამცნო თვითოეულს მოვალეობა მოყვასის მიმართ.

15მათი გზები მარადჟამ მის წინაშეა და ვერ დაემალებიან მის თვალებს.

17ყველა ხალხს დაუდგინა წინამძღოლი, ხოლო უფლის წილხვდომილი ისრაელია.

19მათი ყოველი საქმე მზესავით მის წინაშეა და მისი თვალი გამუდმებით დამზერს მათ გზებს.

20არ გამოეპარება მათი უსამართლობანი; და მათი ყოველი ცოდვა უფლის წინაშეა.

22კაცის შეწყალება მისთვის არის როგორც ბეჭედი; და თვალის გუგასავით დაიცავს ადამიანის მადლს.

23შემდგომ ამისა აღდგება, კუთვნილს მიაგებს მათ და რაც გაუციათ, მათსავე თავზე მოაწევს.

24ხოლო ვინც ინანებს, მიუტევებს და გაამხნევებს, ვისაც დაშრეტია დათმენის ძალა.

25მიიქეც უფლის მიმართ და დაუტევე ცოდვანი, ევედრე მას და შეამცირე შეცოდებანი.

26ამაღლდი უზენაესის მიმართ, განეშორე უსამართლობას და მთელი არსებით შეიძულე სიბილწე.

27ვინ აქებს უფალს ჯოჯოხეთში ცოცხალთა და მის მადიდებელთა ნაცვლად?

28მკვდარი, როგორც არარსებული, როგორღა შეასხამს ქებას? მხოლოდ ცოცხალი და ტანმრთელი ადიდებს უფალს.

29რა დიდია უფლის გულმოწყალება და რა ადვილად მიუტევებს მისკენ მიქცეულთ!

30ყოვლისმძლე როდია ადამიანი, რადგანაც უკვდავი არ არის ადამის შვილი.

31რა არის მზეზე უნათლესი? მაგრამ თვით ისიც კი ბნელდება. ასევე ბოროტს იზრახავს ხორცი და სისხლი.

32ღმერთი დამზერს მაღალ ცათა ძალებს, ხოლო ყოველი კაცი მიწაა და ფერფლი.

18

18^1ყველაფერი შექმნა მარად ცოცხალმა.

2მხოლოდ უფალი შეირაცხება მართლად.

4არავის განაცხადებინებს თავის საქმეებს; ვინ ჩასწვდება მის სიდიადეს?

5ვინ გაზომავს ძალას მისი სიდიადისა? ვინ გამოთქვამს მის მოწყალებას?

6ვერც რას მიუმატებ და ვერც გამოაკლებ, გამოუკვლეველია საკვირველებანი უფლისა.

7კაცი მაშინ იწყებს, როცა ასრულებს, და როცა ჩერდება, გაჭირვება მაშინ იწყება მისი.

8რა არის კაცი, ან რას გამოელის იგი? რა არის მისი სიკეთე ან ბოროტება?

9დიდია ადამიანის დღეთა რიცხვი – ასი წელი.

10მაგრამ როგორც წყლის წვეთი ან ქვიშის მარცვალი ზღვაში, ასევე უბადრუკია მისი წლები მარადისობასთან შედარებით.

11ამიტომაც სულგრძელია უფალი კაცთა მიმართ და თავის წყალობას მიაფენს მათ.

12ხედავს და იცის, რარიგ სავალალოა მათი აღსასრული, ამიტომაც ამრავლებს თავის წყალობას.

13კაცის წყალობა მის მოყვასზე ვრცელდება, უფლის წყალობა კი – ყველა ხორციელზე.

14შეიწყალებს მისი შეგონების შემწყნარებელთ და იმათ, მის კანონს რომ მიელტვიან.

15ქველმოქმედებისას საყვედურს ნუ იტყვი, შვილო, რისამე გაცემისას კი – გულსატკენ სიტყვას.

16სიცხეს ცვარ-ნამი აგრილებს და მოწყალებას სჯობია სიტყვა.

17ამიტომ სიტყვა უმეტესია კეთილ ძღვენზე. მადლიან კაცს კი არცერთი არ დაელევა.

18უგუნურს უმადური ყვედრება სჩვევია, შურიანის ძღვენი კი თვალებსა შრეტს.

19ვიდრე სიტყვას იტყოდე, მოიფიქრე და ვიდრე სენი შეგეყრებოდეს, თავს მიხედე.

20ვიდრე განგსჯიდნენ, დაუკვირდი შენს თავს და განკითხვისას შეგიწყალებენ.

21ვიდრე დაუძლურდებოდე მოიდრიკე ქედი და ცოდვისგან უკუიქეც.

22ეცადე დროზე აღასრულო აღთქმა და უკანასკნელ ამოსუნთქვამდე ნუ გადასდებ მის აღსრულებას.

23ლოცვის დაწყებამდე მოამზედე თავი და ნუ ემსგავსები იმას, ვინც გამოსცდის უფალს.

24გახსოვდეს რისხვა აღსასრულის დღეს და ჟამი შურისგებისა, როცა უფალი პირს იბრუნებს.

25სიმაძღრისას შიმშილის ჟამი გახსოვდეს, სიღატაკისა და გაჭირვებისას კი – სიმდიდრის ჟამი.

26დილიდან საღამომდე იცვლება დრო და ყველაფერი მსწრაფლწარმავალია უფლის წინაშე.

27ბრძენკაცი ყოველთვის წინდახედული იქნება და ცოდვის ჟამს არ გამოიჩენს დაუდევრობას.

28ყველა გონიერი შეიცნობს სიბრძნეს და ქებას შეასხამენ მის მომხვეჭსაც...

29სიტყვაში გაწაფულნი თავადაც განიბრძნობიან და წვიმასავით მოავლენენ ბრძნულ შეგონებებს.

30ნუ სდევ გულისთქმას და დაიოკე სურვილი.

31თუ განცხრომის ძებნად მიაქცევ სულს, მტრების სასაცილოდ იქცევი.

32ნუ ტკბები ფუფუნებით და ღრეობებს ნუ გადაჰყვები.

33ნუ ილხენ ნასესხები ფულით, როცა ქისა ცარიელი გაქვს, რომ სიღატაკეში არ ჩავარდე.

19

19^1მემთვრალე მუშა ვერ გამდიდრდება და მცირედის არად ჩამგდები თანდათანობით დაკნინდება.

2ღვინო და ქალები რყვნიან გონიერთ და მეძავთა ტრფიალი სულ უფრო აღვირახსნილი ხდება.

3ხრწნილება და მატლი იქნება მისი ხვედრი და აღვირახსნილი სული წარწყმდება.

4მალემრწმენი თავქარიანია და შემცოდე თავის თავსავე ვნებს.

5გულისთქმის ამყოლი განისჯება.

6ლაყბობის მოძულე თავს დააღწევს ბოროტს.

7ნურასოდეს გაიმეორებ სიტყვას და არასდროს დაკარგავ რამეს.

8ნურც მტერს და ნურც მეგობარს ნურაფერს ეტყვი და, თუ ცოდვად არ ჩათვლი, ნურც გაუმჟღავნებ.

9რადგანაც ის მოგისმენს და შეიძლება აღარ გენდოს, და როცა იქნება, თავის სიძულვილს გამოამჟღავნებს.

10მოისმინე სიტყვა? შენთან ერთად მოკვდეს. ნუ გეშინია, არ დაგფლეთს.

11ბრიყვს ისევე სტანჯავს სიტყვა, როგორც მშობიარეს – ჩვილი.

12რაღა ბარძაყში ჩარჭობილი ისარი და რაღა სიტყვა ბრიყვის გულში.

13ჰკითხე მეგობარს, იქნებ არა ჩაუდენია, ხოლო თუ ჩაიდინა, ნუღარ ჩაიდენს.

14ჰკითხე მეგობარს, რადგან ხშირად იბადება ცილისწამება, და ყველაფერს ნუ ერწმუნები.

15ჰკითხე ახლობელს, იქნებ არ უთქვამს, და თუ თქვა, ნუღარ გაიმეორებს.

16ზოგი სცოდავს, მაგრამ არა სულით; ენით კი ვის არ შეუცოდავს?

17ჰკითხე შენს მოყვასს, ვიდრე დაემუქრებოდე, და გზა მიეცი უზენაესის კანონს.

20ყოველი სიბრძნე შიშია უფლის მიმართ და ყოველ სიბრძნეში უფლის კანონის აღსრულებაა.

22ბოროტის ცოდნა არ არის სიბრძნე და არც შემცოდის რჩევაშია გონიერება.

23არის ცბიერება, რომელიც სისაძაგლეა, და არის უგუნური, რომელსაც სიბრძნე აკლია.

24უფლის მოშიში უგუნური სჯობს მაღალგონიერს, მაგრამ კანონის დამრღვევს.

25არის დახვეწილი, მაგრამ უსჯულო ცბიერება, მზაკვრულად რომ იღვწის თავისი კანონის დასადგენად.

26არის ვერაგი, მწუხარედ ქედმოხრილი რომ დაიარება, მაგრამ შიგნით სავსეა მზაკვრობით.

27სახეს მალავს და თავს ყრუდ გვაჩვენებს, მაგრამ სადაც არ ელი, იქ დაგასწრებს.

28და თუ ძალა არ ეყოფა საიმისოდ, რომ სცოდოს, დროს იპოვის და ცოდვას მაინც ჩაიდენს.

29კაცი გარეგნობით იცნობა, ხოლო გონიერი, შეხვდრისას – სახის გამომეტყველებით.

30სამოსი, სიცილი და სიარული ამჟღავნებს ადამიანს.

20

20^1არის უდროო მხილება და არის დუმილი, გონიერების ნიშანი.

2მხილება სჯობს გულისწყრომას.

3ვინც თავის შეცდომას აღიარებს, ნაკლებ ევნება.

4რაღა საჭურისი, რომელიც ცდილობს ნამუსი ახადოს ქალწულს და რაღა ის, ვისაც სურს ძალით აღასრულოს სამართალი.

5ზოგის დუმილი სიბრძნის ნიშანია, ზოგი კი საძულველია ყბედობის გამო.

6ზოგი დუმს, რადგან პასუხი არ მოეძებნება, ზოგი კი დუმს, რადგანაც სათანადო დროს უცდის.

7ბრძენი დრომდე არ იტყვის სიტყვას, პატივმოყვარე და უგუნური კი დროს არ დაგიდევს.

8საზიზღარია ყბედი, ხოლო ვინც ძალით მიიტაცებს სიტყვის უფლებას – საძულველი.

9ზოგჯერ კაცს წარმატებაც ვნებს, ზოგჯერ კი დანაკარგიც შენაძენია.

10არის საჩუქარი, რომელიც არას გარგებს და არის საჩუქარი, რომელიც ორმაგად სასარგებლოა.

11არის დიდება, რომელიც ამცირებს და დამცირება, რომელიც ამაღლებს ადამიანს.

12ზოგი მცირეთი ბევრს ყიდულობს და ზოგი შვიდმაგს იხდის მცირედში.

13ბრძენი ორიოდე სიტყვითაც შეგაყვარებს თავს, ბრიყვს კი ფუჭად ჩაუვლის მადლი.

14უგუნურის წყალობა არას გარგებს, რადგანაც ერთის ნაცვლად ბევრი თვალი აქვს.

15ცოტას მოგცემს და ბევრს დაგაყვედრის, გზირივით პირდაღებული: დღეს ნასესხებს ხვალ უკან მოგთხოვს; საძულველია ამგვარი კაცი.

16ბრიყვი ამბობს: არც მეგობარი მყავს და არც მადლიერი ჩემი სიკეთისათვისო. მისი პურის მჭამელნი მის ძვირს იტყვიან. რა ხშირად გახდება რამდენის დასაცინი.

17მიწაზე წაფორხილება სჯობს ენის წაბორძიკებას. ასე უფრო მალე დაეცემიან ბოროტნი.

18უმადლო კაცი უადგილო არაკია, მუდამ პირზე რომ აკერიათ უკეთურთ.

19ბრიყვის პირით თქმულ არაკს აზრი არა აქვს, რადგანაც უდროო დროს არის ნათქვამი.

20ზოგს გაჭირვება არ აძლევს ცოდვის ჩადენის ნებას, და თუ სული მოითქვა, არ შეინანებს.

21ზოგი სიმხდალის გამო იღუპავს სულს, ზოგი კი – უგუნურის წინაშე.

22ზოგი სირცხვილის გამო რაღაცას ჰპირდება მეგობარს და სულ ტყუილად იკიდებს მტრად.

23სიცრუე ადამიანის ბიწია; უზრდელი მუდამ ცრუობს.

24ქურდი სჯობს მუდამ ცრუმეტყველს, თუმცა წარწყმედაა ორივეს ხვედრი.

25ცრუ კაცს თავისი საქციელი არცხვენს და მისი სირცხვილი მასთანაა მარადჟამ.

26ბრძენი სიტყვებით ამაღლდება და გონიერი კაცი დიდებულთა წყალობას დაიმსახურებს.

27მიწის მუშაკი თავის ზვინს ამაღლებს და დიდებულთა მაამებელს უსამართლობაც მიეტევება.

28ძღვენი და საჩუქარი ბრძენთაც კი უბრმავებს თვალს და პირში ამოდებული ლაგამივით უშლიან ხელს მხილებისას.

29დაფარული სიბრძნე და დაფლული განძი – ან ერთი და ან მეორე ვის რას არგია?

30სიბრიყვის მფარავი კაცი სჯობს თავისი სიბრძნის მფარავს.

21

21^1შვილო, სცოდე? ნუღარა სცოდავ და ძველი ცოდვების მიტევებისათვის ილოცე.

2გაექეც ცოდვას, როგორც გველს, რადგანაც თუ მიუახლოვდები, გიკბენს. მისი კბილები ლომის კბილებია, სულს რომ ხდიან ადამიანებს.

3ყოველი უსჯულოება ორლესული მახვილია: მისი ნაიარევი არ იკურნება.

4დაშინება და ძალადობა იავარყოფენ სიმდიდრეს: ასე იავარიყოფა ქედმაღლის სახლი.

5ღატაკის ბაგით წარმოთქმული ვედრება ღმერთის ყურს აღწევს და მას მალევე მიეგება სამართალი.

6მხილების მოძულე ცოდვილის კვალს მისდევს, უფლის მოშიში კი გულით ინანიებს.

7ენით ძლიერი შორითვე იცნობა, მაგრამ გონიერი ხედავს, სად წაიბორძიკებს იგი.

8სხვისი ფულით თავისი სახლის მაშენებელი თითქოს ქვებს აგროვებს საკუთარი სამარხისათვის.

9უსჯულოთა ყრილობა ძენძის გროვაა და ცეცხლის ალია მისი ბოლო.

10ცოდვილთა გზა ქვებითაა მოკირწყლული, მაგრამ მის ბოლოს ჯოჯოხეთის უფსკრულია.

11სჯულის დამცველი თავისი აზრის ბატონ-პატრონია, უფლის შიშს კი სიბრძნე აგვირგვინებს.

12უნიჭო ვერ განისწავლება, მაგრამ ზოგჯერ სიმწარეს ამრავლებს ნიჭი.

13ბრძენის ცოდნა წყალდიდობასავით იზრდება და მისი რჩევა სიცოცხლის წყაროა.

14ბრიყვის გული გატეხილი ჭურჭელია, ვერავითარ ცოდნას ვერ დაიჭერს.

15გონიერი მოისმენს ბრძნულ სიტყვას, მოიწონებს და შეითვისებს; თავქარიანი მოისმენს, დაიწუნებს და ზურგს უკან მოისვრის.

16ბრიყვის ნათქვამი ტვირთია გზაზე, გონიერის ბაგეზე კი სიტკბოსა ჰპოვებ.

17გონიერი კაცის სიტყვას საკრებულო ეძებს და მისი ნათქვამი გულში აღიბეჭდება.

18რაცა დანგრეული სახლია, იგივეა სიბრძნე ბრიყვისთვის, და უაზრო სიტყვებია უგუნურის ცოდნა.

19რაც ბორკილია ფეხზე და ჯაჭვი – მარჯვენა ხელზე, იგივეა წვრთნა უჭკუოსათვის.

20ბრიყვი ხმამაღლა ხარხარებს, ჭკვიანი კი წყნარად იღიმის.

21წვრთნა ოქროს სამკაულია გონიერისთვის და ძვირფასი სალტე – მარჯვენა მკლავზე.

22ბრიყვის ფეხი უცხოს სახლში შესვლას ეშურება, მრავალნაცადი კაცი კი კრძალვით შედგება მის წინ.

23ბრიყვი კარიდან იჭყიტება სახლში, ზრდილი კაცი კი გარეთა დგას.

24უზრდელი კარს აეკვრის და აყურადებს, ზრდილს კი ამწუხრებს ამგვარი უტიფრობა.

25ბრიყვთა ბაგენი სხვის ნათქვამს იმეორებენ, გონიერთა სიტყვები კი სასწორზე იწონება.

26ყბედის გული მის ბაგეზეა, ბრძენის ბაგე კი – მის გულში.

27უღვთო, სატანას რომ წყევლის, თავისსავე სულს იწყევლის.

28მაბეზღარი სულს იბილწავს და თავს აძულებს თავის მეზობლებს.

22

22^1ჭუჭყიან ქვას ჰგავს ზარმაცი და ყველა დასცინის მის უგვანობას.

2ხარის ნეხვსა ჰგავს ზარმაცი, ვინც კი აიღებს, ხელს იფერთხავს.

3მამას არცხვენს უზრდელი ვაჟი, უზრდელი ქალი კი ამცირებს.

4გონიერი ასული ქმარს შეიძენს, ურცხვი კი მშობლების სადარდელია.

5თავხედი ქალი ქმარსაც არცხვენს და მამასაც, და ორივენი შეიძულებენ.

6უდროო დროს ნათქვამი სიტყვა გლოვის ჟამს სიმღერასა ჰგავს, წკეპლით წვრთნა კი ყოველთვის ჭკუის სასწავლებელია.

9გინდ ბრიყვისათვის გისწავლებია და გინდ ნამსხვრევების შეწებება, ან ღრმად მძინარის გაღვიძება გიცდია.

10გინდ ბრიყვისათვის გიამბნია რამე და გინდ მთვლემარესთვის; ბოლოს მაინც იკითხავს, რა მოხდაო?

11იტირე მკვდარი, რომ გამოაკლდა სინათლეს და იტირე ბრიყვიც, რადგან გონება აკლია; ნაკლებად იტირე მკვდარი, რადგანაც განისვენა, ბრიყვის სიცოცხლე კი სიკვდილზე უარესია.

12მკვდარი შვიდ დღეს იგლოვე, ბრიყვი და უღვთო კი – ყოველდღე, ვიდრე ცოცხალია.

13უგუნურთან ნუ ამრავლებ სიტყვას და უმეცართან ნუ იარები; ეკრძალე, რათა მასთან შეჯახებით არ შეისვარო, ერიდე, თუ გსურს ჰპოვო სიმშვიდე და მისმა უტვინობამ არ შეგაწუხოს.

14რა არის ტყვიაზე მძიმე? და რა არის მისი სახელი, თუ არა ბრიყვი?

15ქვიშის, მარილის ან რკინის ზოდის ზიდვა უფრო ადვილია, ვიდრე უგუნურის ატანა.

16როგორც სახლის მტკიცედ შეკრული ხის სარტყელი არ დაირღვევა მიწისძვრისას, ასე გონივრულ რჩევას დაყრდნობილი გულიც არ შედრკება განსაცდლის ჟამს.

17გონივრულ რჩევას დაყრდნობილი გული თითქოს ჩუქურთმაა, გლუვ კედელზე ამოკვეთილი.

18როგორც მაღალი საბჯენები ვერ უძლებენ ქარს, ასე ბრიყვული განსჯით შემკრთალი გულიც ვერ გაუძლებს შიშს.

19ნატკენი თვალი ცრემლებსა ღვრის, ნატკენი გულიდან გრძნობა იღვრება.

20ნასროლი ქვა ჩიტებს აფრთხობს, მეგობრის მაგინებელი მეგობრობას არღვევს.

21თუ მეგობარზე იშიშვლე ხმალი, სასოს ნუ წარიკვეთ, შეგიძლია უკანვე ჩააგო.

22თუ მეგობრის წინააღმდეგ გახსენი პირი, ნუ გეშინია, შეგიძლია კვლავ შეურიგდე. მხოლოდ ძაგება, ქედმაღლობა, საიდუმლოს გამჟღავნება და მზაკვრული ბოროტმოქმედება ჩამოგაშორებს ყველა მეგობარს.

23მოყვასის ნდობა მაშინ მოიხვეჭე, როცა მას უჭირს, რათა მასთან ერთად გიხაროდეს მისი კეთილდღეობა. უერთგულე განსაცდელის ჟამს, რათა მის მემკვიდრეობაში წილი დაიდო.

24ცეცხლის გაჩენამდე ღუმელს კვამლი და ალმური ასდის, ასე სისხლის ღვრას წინ უსწრებს ლანძღვა-გინება.

25მეგობრის დაცვას არ ვითაკილებ და მის წინაშე არ დავიმალები.

26თუკი მის გამო ბოროტი რამ შემემთხვა, ვინც კი გაიგებს, ყველა მოერიდება.

27ვინ მიუჩენს მცველს ჩემს ბაგეს ან გონიერების ბეჭედს ვინ დაასვამს მას, რომ მათი მეოხებით არ დავეცე და არ დამღუპოს ჩემმავე ენამ.

23

23^1უფალო, ჩემი სიცოცხლის მამაო და მეუფეო, ნუ მიმაგდებ მათ ნებაზე და ნუ დაუშვებ, რომ დავეცე მათ მიერ.

2ვინ მიუჩენს წკეპლას ჩემს ზრახვებს და სიბრძნის მოძღვარს – ჩემს გულს, რომ არ დაინდონ ჩემი ქცევა და ჩემი შეცოდებანი;

3რომ არ იმრავლოს ჩემმა უმეცრებამ და არ იმატონ ჩემმა ცოდვებმა; რომ არ დავემხო წინააღმდგომთა წინაშე და არ იხაროს ჩემზე მტერმა.

4უფალო, ჩემი სიცოცხლის ღმერთო და მამაო, განარიდე ჩემს მზერას ამპარტავნება,

5და განმაშორე გულისთქმა.

6ნუ დამიმონებს ღორმუცელობა და ვნებათაღელვა, ნუ მიმცემ უტიფარ სულს.

7ისმინეთ, შვილებო, როგორ დაიურვოთ თქვენი ბაგე; ვინც ყურად იღებს, ბოროტს განერიდება.

8შემცოდეს თავისივე ბაგე ატყვევებს და ავსიტყვა და თავგასული მისი მეოხებით წაიფორთხილებს.

9ნუ მიაჩვევ ფიცს შენს ბაგეს და ჩვევად ნუ გაიხდი წმიდის სახელის ხსენებას.

10რადგან როგორც მონას, წამდაუწუმ რომ სჯიან, არ დაელევა იარები, ასე გამუდმებით მოფიცარი და წმიდის სახელის მახსენებელიც ვერ განიწმიდება ცოდვისაგან.

11ხშირ-ხშირად მოფიცარი უსჯულოებით აღივსება და მის სახლს არ ასცდება შოლტი; თუ სცოდა, მისი ცოდვა მასთანვე იქნება; თუ ფიცი არად ჩააგდო, მისი ცოდვა გაორმაგდება, ხოლო თუ ტყუილად დაიფიცა, თავს ვერ იმართლებს და მის სახლს თავს დაატყდება უბედურება.

12არის სიტყვა სიკვდილით მოსილი; ნურც სმენია იაკობის სამემკვიდრეოს. რადგანაც ღვთისმოსავნი თავს არიდებენ მას, რომ ცოდვაში არ ჩაიდგან ფეხი.

13ნუ მიაჩვევ ბაგეს ბილწსიტყვაობას, რადგანაც მასშია ცოდვის მიზეზი.

14გახსოვდეს დედ-მამა, როცა დიდებულთა შორის ზიხარ, რათა თავი არ დაგავიწყდეს მათ წინაშე და, ჩვეულებისამებრ, სისულელე არ ჩაიდინო, თორემ ინატრებ: ნეტავი არ დავბადებულიყავიო, და გაჩენის დღეს დაიწყევლი.

15ლანძღვა-გინებას მიჩვეული ადამიანი მთელი სიცოცხლის მანძილზე ვერ გამოსწორდება.

16ორი თვისება ამრავლებს ცოდვას, მესამე კი რისხვას დაგატეხს თავზე.

17აღგზნებული სული, როგორც ანთებული ცეცხლი, მანამ არ ჩაქრება, სანამ არ დაიშრიტება. ხორციელ გულისთქმას აყოლილი კაცი მანამ არ დაცხრება, სანამ ცეცხლი არ დაფერფლავს.

18თავისი სარეცლის მიმართ შემცოდე კაცი ფიქრობს: „ვინ მიყურებს? ირგვლივ წყვდიადია და კედლებიც მიფარავენ, ასე რომ, ვერავინ მხედავს, მაშ რისი უნდა მეშინოდეს? უზენაესი აღარ გაიხსენებს ჩემს ცოდვებს.“

19მხოლოდ კაცის თვალი აშინებს და არ კი იცის, რომ უფლის თვალი მზეზე ათასჯერ ნათელია, კაცის ყველა გზას დამზერს და დაფარულიც არ დაემალება.

20მისთვის ყველაფერი ცნობილი იყო შესაქმემდეც და შესაქმის შემდეგაც.

21შემცოდე ქალაქის ქუჩებში დაისჯება და იქ შეიპყრობენ, სადაც არ ელის.

22ასევე ქალიც, მეუღლეს რომ მიატოვებს და სხვისაგან გააჩენს მემკვიდრეს.

23რადგან, ჯერ ერთი, უზენაესის კანონს ეურჩება; და მეორეც, ქმრის წინაშე სცოდა; მესამეც, იმრუშა და სხვა კაცისაგან შვა შვილები.

24საკრებულოს წინაშე გამოიყვანენ და გამოიძიებენ მისი შვილების ამბავს.

25მისი ნაშიერი ფესვს ვერ გაიდგამს და ნაყოფს ვერ გამოიღებს მისი რტოები.

26საწყევრად დატოვებს ხსოვნას და არ წარიხოცება მისი სირცხვილი.

27დანარჩენები კი მიხვდებიან, რომ ვერაფერი შეედრება უფლის შიშს და არაფერია უფრო ტკბილი, ვიდრე მისი მცნებების დაცვა.

24

24^1სიბრძნე თავს განიდიდებს და თავის ხალხში იქება.

2უზენაესი საკრებულოში გახსნის ბაგეებს და მისი მხედრობის წინაშე შეიქებს თავს:

3„მე გამოვედი უზენაესის პირიდან და ნის ლივით დავფარე დედამიწა.

4მწვერვალზე დავდგი კარავი და ჩემი ტახტი – სვეტზე ღრუბლისა.

5მარტომ მოვიარე ცარგვალი და მოვვლე სიღრმენი უფსკრულისა.

6ზღვის ტალღებსა და მთელი დედამიწის ზურგზე, ყველა ხალხსა და ტომზე განვავრცე ჩემი ძალა.

7ყველგან ვეძებდი, სად განმესვენა და ვის სამკვიდროში დამევანა.

8მაშინ მიბრძანა ყოვლის შემოქმედმა და ჩემმა დამბადებელმა, განსასვენი კარავი მომიჩინა და მითხრა: ‘იაკობში დაივანე და ისრაელში დამკვიდრდი.’

9საუკუნეთა უწინარეს, დასაბამითვე შემქმნა მე და უკუნისამდე არ დავმთავრდები.

10წმიდა კარავში ვმსახურებდი მის წინაშე და ასე დავმკვიდრდი სიონში.

11ასევე მომასვენა თავის საყვარელ ქალაქში და იერუსალიმში დაეფუძნა ჩემი ძალაუფლება.

12ფესვი გავიდგი სახელგანთქმულ ხალხში, რომელიც წილად ხვდა უფალს.

13ავმაღლდი, როგორც კედარი ლიბანში და როგორც კიპარისი ერმონის მთაზე.

14ავმაღლდი, როგორც ფინიკი ყენ-გადში და როგორც ვარდნარი იერიხოში, როგორც კენარი ზეთისხილი ველზე და როგორც ჭადარი, ავმაღლდი.

15კეთილსურნელება ვაკმიე, როგორც დარიჩინმა თუ ასპალათოსმა და, როგორც რჩეულმა გუნდრუკმა, ამო სურნელი მოვფინე, როგორც ხალბანემ, ონიქსმა თუ სტაკტემ, როგორც საკმევლის კვამლმა კარავში.

16გავშალე რტოები როგორც ტერემინთოსმა, დიდებისა და მადლის რტოებია ჩემი რტოები.

17მე ვშობე მადლი, როგორც ვაზმა, და ჩემმა ყვავილებმა გამოიღეს დიდებისა და სიუხვის ნაყოფი.

19მოდით ჩემთან, ჩემო მსურველნო, და გაძეხით ჩემი ნაყოფით.

20რადგანაც ჩემი გახსენება თაფლზე უტკბესია და ჩემი ფლობა გოლეულზე უამესი.

21ჩემს მჭამელთ კვლავ მოშივდებათ და ჩემი მსმელნი კვლავაც იგრძნობენ წყურვილს.

22ჩემს მსმენელთ არ შერცხვებათ და არ შესცოდავენ ჩემში მომუშავენი.“

23ყოველივე ეს წიგნია უზენაესი ღმერთის აღთქმისა, სჯული, მოსემ რომ გვიანდერძა, იაკობის საკრებულოს სამკვიდროდ.

25ის გვავსებს სიბრძნით, როგორც ფისონი და როგორც ტიგროსი მწიფობისას.

26ის გვავსებს გონიერებით, როგორც ევფრატი და როგორც იორდანე მკისას.

27ის ასხივებს სწავლას, როგორც ნათელი და როგორც გეონი რთვლობისას.

28პირველმა ვერ შეიცნო იგი სრულად და ასევე ვერ ჩასწვდება უკანასკნელიც.

29რადგანაც ზღვაზე უვრცესია მისი აზრი და უფსკრულზე უღრმესი – მისი ზრახვა.

30მე კი, როგრც რუსხმული და მდინარის არხი, წალკოტში გაველ,

31და ვთქვი: ‘მოდი, მოვრწყავ ჩემს ბაღს და ჩემს კვლებს დავარწყულებ.’ და, აი, ჩემი არხი მდინარედ იქცა, მდინარე კი – ზღვად.

32კვლავ განთიადივით ვიბრწყინებ სწავლით და კიდით-კიდემდე მოვფენ მის ნათელს.

33კვლავაც გამოვასხივებ სწავლას, როგორც ქადაგებას, და საუკუნოდ დავუტოვებ მას თაობებს.“

34ხომ ხედავთ, მარტო ჩემთვის კი არ მიღვწია, არამედ ყველა მძებნელისათვის.

25

25^1სამი რამით შევიმკე და დამშვენებული წარვსდექ უფლისა და კაცთა წინაშე: ძმათა ერთსულოვნებით, მოყვასთა სიყვარულითა და მეუღლეთა თანხმობით.

2სამგვარი ხალხი შეიძულა ჩემმა სულმა და შემზიზღდა მათი ცხოვრება: ქედმაღალი გლახაკი, ცრუ მდიდარი და ჭკუანაკლი ბებერი მრუში.

3რაც სიჭაბუკეში არ შეგიგროვებია, როგორღა შეიძენ სიბერეში?

4რარიგ შეშვენის ხანდაზმულს განკითხვა და თმაჭაღარას – რჩევის მოცემა.

5რა მშვენიერია მხცოვანთა სიბრძნე და დიდებულთა აზრი და რჩევა.

6მოხუცთა გვირგვინია მრავალნაცადობა და მათი სიქადული – უფლის შიში.

7ცხრა აზრი დავლოცე გულში და მეათეს ენით ვიტყვი: ნეტავი იმას, ვინც შვილებში ხარობს და მოესწრო მტრების დაცემას.

8ნეტავი იმას, ვისაც ჭკვიანი ცოლი ჰყავს, ვინც არა სცოდა ენით და თავისზე უღირსს არ ემსახურა.

9ნეტავი იმას, ვინც მოიხვეჭა სიბრძნე და გადასცემს მას მსმენელთ.

10დიდია სიბრძნის მომხვეჭი, მაგრამ უფლის მოშიშზე უმეტესი არავინაა.

11უფლის შიში ყველაფერს აღემატება, ვინ შეიძლება შეედაროს მის მქონეს?

13შეიძლება ყველა ჭრილობა აიტანო, გარდა გულის ჭრილობისა და გაუძლო ყველა სიავეს, მაგრამ არა სიავეს ქალისას;

14ყოველგვარ თავდასხმას, მაგრამ არა თავდასხმას მოძულეთა, და ყოველგვარ შურისძიებას, მაგრამ არა შურისძიებას მტერთა.

15არ არსებობს უფრო შხამიანი თავი, ვიდრე თავი გველისა, და არ არსებობს რისხვა უფრო მძაფრი, ვიდრე რისხვა მტრისა.

16მერჩია ლომსა და დრაკონთან მეცხოვრა, ვიდრე ანჩხლ ცოლთან.

17სიავე ქალს იერს უცვლის: რაღა მისი პირქუში სახე და რაღა დათვისა.

18დაჯდება მისი ქმარი ახლობლებს შორის და თავისდა უნებურად მწარედ ამოიოხრებს.

19ვერავითარი სიავე ვერ შეედრება ქალის სიავეს; ცოდვილის ხვედრი ნუ აშოროს ღმერთმა.

20რაღა ქვიშიან აღმართზე სიარული ბერიკაცისათვის და რაღა ანჩხლი ცოლი თვინიერი ქმრისთვის.

21ნუ მოგნუსხავს ქალის სილამაზე, ნუ დაგიმონებს ვნება.

22სიმწარე, სირცხვილი და აუგია, როცა ცოლი ბატონობს ქმარზე.

23მჭმუნვარე გული, სევდიანი სახე და გულის წყლულია კაპასი ცოლი; უღონოდ ჩამოშვებული ხელები და მოკვეთილი მუხლებია ცოლი, რომელიც ქმარს არ აბედნიერებს.

24ქალია ცოდვის სათავე და ჩვენი სიკვდილის მიზეზი.

25ნუ მისცემ წყალს სადინარს და ანჩხლ ქალს – სიტყვის უფლებას.

26თუკი ვერ მოგითოკავს, მოიკვეთე შენი ხორცისგან.

26

26^1კეთილი ცოლი ქმარს აბედნიერებს და აორმაგებს მისი დღეების რიცხვს.

2სათნო ცოლი ქმრის სიხარულია და სიმშვიდით აღავსებს მის წლებს.

3კეთილი ცოლი კეთილი ხვედრია, წილად რომ ხვდება უფლის მოშიშს.

4მდიდარია თუ ღარიბი, გული საგულესა აქვს, სახე კი – მუდამ მხიარული.

5სამი რამ აშინებს ჩემს გულს, მეოთხის გამო კი ვლოცულობ: ქალაქის მითქმა-მოთქმა; ბრბოს ამბოხი და ცილისწამება; ყოველივე ეს სიკვდილზე საზარელია.

6მაგრამ გულის ხეთქვაა და მწუხარება ცოლი, რომელიც სხვა ქალზე ეჭვიანობს. მისი ენის შოლტი ყველას გადასწვდება.

7ხარის მორყეული უღელია კაპასი ცოლი: მის მომყვანს გინდ მორიელი აგიყვანია.

8უბედურებაა ლოთი ცოლი: ვერ დაემალება თავის სირცხვილს.

9ქალის ავხორცობა თვალების ფახულით და წამწამებით გამოიცნობა.

10თავაშვებულ ქალიშვილს დარაჯი მიუჩინე, რომ დრო არ იხელთოს თავისდა საზიანოდ.

11ერიდე უტიფარ თვალს და ნუ გაიკვირვებ, თუ შენს წინააღმდეგ შესცოდავს.

12როგორც მწყურვალი მგზავრი ეწაფება წყაროს, რომელსაც წააწყდება, ისიც ყველა პალოსთან ჩამოჯდება და ისრისთვის გახსნის კაპარჭს.

13მოსიყვარულე ცოლი ახარებს ქმარს და მისი გონიერება ამკვრივებს მის ძვლებს.

14თვინიერი ცოლი უფლის წყალობაა და ფასდაუდებელია ზრდილი სული.

15მადლის მადლია უმანკო ცოლი და ვერაფერი შეედრება უმწიკვლო სულს.

16როგორც ამომავალი მზე უფლის ცაზე, იგივეა კარგი ცოლის სილამაზე მის მიერ დაწკრიალებულ სახლში.

17როგორც სანთელი წმიდა სასანთლეზე, იგივეა სახის სილამაზე კენარ ტანზე.

18როგორც ოქროს სვეტი ვერცხლის კვარცხლბეკზე, იგივეა ლამაზი ფეხი, მტკიცე ტერფზე.

27-

28ორი სადარდელი აქვს ჩემს გულს, მესამე კი მაშფოთებს: ღარიბი მეომრის გაჭირვება და გონიერთა მასხარად აგდება; სამართლიანის ცოდვად მიქცევა, მახვილისთვის რომ ამზადებს უფალი.

29იშვიათად, რომ ვაჭარმა გაუძლოს ცთუნებას და მიკიტანმა ცოდვისაგან დაიხსნას თავი.

27

27^1მრავალმა სცოდა წვრილმანის გამო და სიმდიდრის მძებნელი თვალს არიდებს.

2მიჯრით მიწყობილ ქვებს შორის ლურსმანი ჩაერჭობა, აღებ-მიცემობაში კი ცოდვა იჭრება.

3ვინც მტკიცედ არ მკვიდრდება უფლის შიშში, მისი სახლი მალე დაიქცევა.

4ცხრილის ქნევისას ნაწმენდი რჩება, ასევე კაცის უწმინდურება – მისი მსჯელობისას.

5თიხის ჭურჭელი ქურაში გამოიცდება, კაცი კი – მის საუბარში.

6როგორ უვლიან ხეს – ნაყოფი წარმოაჩენს; ადამიანის გულის ზრახვებს კი – მისი სიტყვა.

7საუბრის დაწყებამდე ნუ აქებ კაცს, რადგან ესაა მისი გამომცდელი.

8თუ გულმოდგინედ ეძებ სიმართლეს, კიდევაც ჰპოვებ, და შეიმოსავ მას, როგორც დიდების სამოსს.

9როგორც ლომი უსაფრდება მსხვერპლს, ასევე ცოდვა – უსამართლობის ჩამდენთ.

10ჩიტები თავიანთ მსგავსთა გვერდით სხდებიან; და სიმართლე იმისკენ მიიქცევა, ვინც მასში იწაფავს თავს.

11ღვთისმოსავის საუბარი ყოველთვის სიბრძნეა, უგუნური კი მთვარესავით იცვლება.

12უმეცრებთან დროს ნუ დაკარგავ, არამედ გონიერთა შორის იტრიალე.

13ბრიყვების საუბარი გაუსაძლისია, მათი სიცილი კი – ცოდვით თავშექცევა.

14ხშირად მოფიცართა ლაყბობა ყალყზე გიყენებს თმას, მათი კამათი კი სმენას გიხშობს.

15ქედმაღალთა დავა სისხლისღვრაა და მათი ლანძღვა – სმენისათვის აუტანელი.

16ხვაშიადის გამმხელი ნდობას დაკარგავს და სულიერ მეგობარს ვეღარა ჰპოვებს.

17გიყვარდეს მეგობარი და უერთგულე, ხოლო თუ მის საიდუმლოს გაამჟღავნებ, უკან ნუღარ აედევნები.

18რადგან როგორც კაცი კლავს მტერს, ასევე მოკალი მოყვასის მეგობრობაც.

19თითქოს ჩიტი გაგეშვას ხელიდან, ისე დაკარგე მეგობარი და ვეღარ დაიბრუნებ.

20მაშ, ნუღარ მისდევ, რადგანაც დაგშორდა და გაგექცა, როგორც შველი – ხაფანგს.

21შეიძლება ჭრილობის შეხვევა და ჩხუბის შემდეგ – შერიგებაც, მაგრამ ვინც საიდუმლო გაამჟღავნა, შერიგებას ნუღარ მოელის.

22თვალის ჩამკვრელი ხრიკებს აწყობს და ვერც ვერავინ შეუშლის ხელს.

23შენს თვალწინ ენას დაითაფლავს და აღტაცებული დარჩება შენი სიტყვებით, მაგრამ ზურგს უკან გიმუხთლებს და შენს სიტყვებში საცთურსა ჰპოვებს.

24ბევრი რამ მძულს, მაგრამ მასავით – არავინ, და უფალიც მოიძულებს მას.

25ვინც მაღლა აგდებს ქვას, თავის თავზევე დასაცემად აგდებს; მზაკვრული დარტყმა პირს უხსნის ჭრილობას.

26ვინც ორმოს თხრის, თვითონვე ჩავარდება მასში და მახის დამგებიც თვითონვე გაებმება შიგ.

27ბოროტმოქმედს უკანვე მიუბრუნდება ბოროტი და ვერც გაიგებს საიდან დაატყდა თავს.

28ქედმაღლის საქმე დაცინვაა და ლანძღვა-გინება, მაგრამ შურისგება ჩასაფრებული ლომივით მოელის მას.

29ღვთისმოსავთა დაცემის მოხარულნი მახეში გაებმებიან და სასტიკი ტანჯვა სიკვდილამდე მოადნობს მათ.

30რისხვა და ბოღმა სიბილწეა და ცოდვილის ხვედრი.

28

28^1შურისმგებელს სანაცვლოს მიაგებს უფალი, რომელიც არ დაივიწყებს მის ცოდვებს.

2მიუტევე შენს მოყვასს უსამართლობა, რათა ლოცვისას შენც მოგეტეოს შენი ცოდვები.

3ადამიანი ადამიანზე მრისხანებს და უფლისაგან კი ეძებს განკურნებას.

4ადამიანს თავისი მსგავსი არ ებრალება და საკუთარ ცოდვათა მიტევებისთვის კი ლოცულობს.

5თვით ხორციელი დაბოღმილია და ვინღა გაწმენდს ცოდვებისაგან?

6გახსოვდეს აღსასრული და მოეშვი მტრობას; გახსოვდეს ხრწნა და სიკვდილი და აღასრულე მცნებანი.

7გახსოვდეს მცნებანი და ნუ ურისხდები მოყვასს; გახსოვდეს უზენაესის აღთქმა და შეიძულე უგუნურება.

8ერიდე ჩხუბს და შეიმცირებ ცოდვებს, რადგანაც ჩხუბს გულფიცხი კაცი ტეხს.

9ცოდვილი კაცი მეგობრებში შფოთს თესავს და შუღლს ჩამოაგდებს იქ, სადაც მშვიდობა სუფევს.

10როგორიცაა შეშა, ისეთი დაინთება ცეცხლიც; როგორიცაა ჩხუბის საბაბი, ისეთი ატყდება ჩხუბიც; როგორიცაა კაცის ძალა, ისეთივეა მისი რისხვაც, და რაც მეტი სიმდიდრის პატრონია, მით უფრო მრისხანებს იგი.

11ფიცხელი შუღლი ცეცხლს აღაგზნებს, ფიცხელ ჩხუბში კი სისხლი დაიღვრება.

12ნაპერწკალს შეუბერავ და გაღვივდება, დააფურთხებ და ჩაქრება; ორივე შენი პირიდან გამოდის.

13წყეულიმც იყოს ორპირი და ცილისმწამებელი, რადგანაც ბევრი მშვიდობიანი ხალხი დაღუპეს.

14მესამე ენამ ბევრს გამოუთხარა ძირი და ხალხიდან ხალხში დაუწყო დევნა, მკვიდრად ნაშენები ქალაქები დააქცია და დიდებულთა სახლები დაამხო.

15მესამე ენამ სათნო ქალები განდევნა და თავიანთი ნაღვაწი დააკარგვინა.

16ვერ ჰპოვებს მოსვენებას მისი მსმენელი და ვერ ეღირსება სიმშვიდეს.

17შოლტის ცემა იარას აჩენს, ენით ცემა კი ძვლებს შემუსრავს.

18მრავალნი მოისრნენ მახვილით, მაგრამ უმეტესნი – ენით.

19ნეტავი იმას, ვინც თავი დაიცვა მისგან, განერიდა მის სიშმაგეს, არ ათრია მისი უღელი და მისი ბორკილით არ შეიბოჭა.

20რადგანაც მისი უღელი რკინის უღელია და მისი ბორკილი – სპილენძისა.

21სიკვდილი მძვინვარეა – სიკვდილი მისი და თვით ჯოჯოხეთიც უმჯობესია მასზე.

22ხელი არა აქვს ღვთისმოსავებთან და ვერ დადაგავს მათ თავისი ალით.

23უფლისგან განდგომილთ კი დასცემს, მათ შორის იფეთქებს და აღარ ჩაქრება; ლომივით თავს დაესხმის და ჯიქივით მუსრს გაავლებს მათ.

24მაშ, ძეძვი შემოავლე შენს ავლადიდებას და შეკარი შენი ოქრო-ვერცხლი.

25სასწორ-საზომი მიუჩინე შენს სიტყვებს, კარი შეაბი და ურდულით ჩაკეტე პირი.

26ფრთხილად იყავი, რომ შენი სიტყვით არ წაიფორხილო და ბოროტმზრახველის წინ არ დაეცე.

29

29^1ვინც სესხს აძლევს მოყვასს, წყალობას გასცემს და ვინც ხელს უმართავს მას, მცნებათა დამცველია.

2როდესაც უჭირს, ასესხე მოყვასს და თავადაც დროზე დაუბრუნე ვალი.

3სიტყვის პატრონი იყავი, უერთგულე მას და ყოველთვის იპოვი, რაც გჭირდება.

4ბევრმა მიიჩნია სესხი ნაპოვნად და შავ დღეში ჩაყარა ხელის გამმართავნი.

5ვიდრე მიიღებდეს, ხელებს დაუკოცნის მწყალობელს, ახლობლის ფულზე ლაპარაკისას ხმას დაიდაბლებს, გადახდისას კი ვადას გააჭიანურებს, დაუდევრად უპასუხებს და დროს მოიმიზეზებს.

6თუ გადახდაზე მიდგა საქმე, ნახევარს ძლივს მიუტანს და იმასაც დაამადლის; ხოლო თუ გადახდის თავი არა აქვს, გამსესხებელს დაუკარგავს თავისი ფული და სრულიად უმიზეზოდ მტერიც კი შეუძენია, რადგანაც ლანძღვით აიკლებენ და სიძულვილს მიაგებენ პატივისცემის სანაცვლოდ.

7ამგვარი ვერაგობის გამო ბევრი თავს არიდებს სესხის გაცემას, რომ ტყუილად არ იზარალოს.

8და მაინც, ღარიბის მიმართ სულგრძელი იყავ და მოწყალებას ნუ დაუგვიანებ.

9მცნების გულისთვის შეეწიე გლახაკს და გაჭირვებულს ხელცარიელს ნუ გაისტუმრებ.

10ნუ დაზოგავ ვერცხლს ძმის და მეგობრის გულისთვის და ნუ გასწირავ მას ლოდის ქვეშ დასაჟანგავად.

11შენი საუნჯე ისე შეინახე, როგორც გამცნო უზენაესმა; და ოქროზე მეტ სარგებელს მოგიტანს.

12რის გაცემასაც სამოწყალოდ აპირებ, შენს საგანძურში დადე და შეგეწევა უბედობისას.

13მტკიცე ფარსა და ბასრ შუბზე უკეთ დაგიცავს მტრებისაგან.

14კეთილი კაცი თავმდებად დაუდგება მოყვასს, უტიფარი კი მიატოვებს.

15ნუ დაუკარგავ თავმდებობის მადლს, რადგან სიცოცხლე არ დაიშურა შენთვის.

16თავმდების კეთილდღეობას დააქცევს ცოდვილი და უმადური თავის მხსნელს მიატოვებს.

17თავმდებობამ ბევრი შეძლებული კაცი დაღუპა და ზღვის ტალღასავით წალეკა.

18სახლიდან გაყარა მხნენი და უცხო ტომებში ახეტიალა.

19თავმდებობის მტვირთველი და მოგებას დახარბებული ცოდვილი თავს ვერ დააღწევს მსჯავრს.

20შეძლებისამებრ შეეწიე მოყვასს და ფრთხილად იყავი, რომ შენც გასაჭირში არ ჩავარდე.

21სიცოცხლისათვის მთავარია წყალი და პური, სამოსელი და სახლი, სიშიშვლის დამფარველი.

22ღატაკს თავისი ქოხი ერჩიოს უცხოთა უხვ სუფრაზე ღრეობას.

23ცოტას ისევე დასჯერდი, როგორც ბევრს და აღარ დაგაყვედრიან, როგორც გადამთიელს.

24მწარეა კარდაკარ მოხეტიალის სიცოცხლე; სადაც შეგიხიზნებენ, კრინტსაც ვერ დასძრავ.

25რომც ასვა და აჭამო ვინმეს, არც დაგიმადლებს, მწარე სიტყვას პირში მოგახლის:

26„მოდი აქ, გადამთიელო, სუფრა გამიწყვე, და თუ რამე გაქვს, მიმასპინძლე!“

27„აბა, აიბარგე, გადამთიელო, ადგილი და უთმე საპატიო კაცს: ძმა მესტუმრა და სახლი მჭირდება.“

28რა სამძიმოა მგრძნობიარე კაცისთვის, როცა ჭერსა და სესხს ამადლიან.

30

30^1ვისაც თავისი შვილი უყვარს, ხშირად გაწკეპლოს, რათა ბოლოს გაიხაროს მისი წყალობით.

2შვილის მწვრთნელს შეწევნა არ მოაკლდება მისგან და ნაცნობებში თავს მოიწონებს.

3შვილის მწვრთნელი შურს აღძრავს მტერში, მეგობრებში კი მისით იხარებს.

4აღესრულა მამა და თითქოს არც მომკვდარიყოს, რადგანაც დატოვა თავისი მსგავსი.

5სიცოცხლეში მას შეჰხაროდა და არც სიკვდილის ჟამს დამწუხრებულა,

6რადგანაც დატოვა მტრების შურისმგებელი და მეგობრებისთვის – მადლის მიმგები.

7ვინც შვილს ანებივრებს, ცივ ნიავს არ აკარებს და მის ყოველ წამოტირებაზე შეუქანდება გული.

8უხედნი ცხენი თავნებაა, უწვრთნელი შვილი კი – თავგასული.

9ელოლიავე შვილს და გაგამწარებს, ეთამაშე და ურვად გექცევა.

10ნუ იცინებ მასთან, რათა მასთანვე არ იტანჯო და კბილები არ აღრჭიალო.

11თავის ნებაზე ნუ მიუშვებ სიჭაბუკეში.

12გვერდები დაუჟეჟე, ვიდრე ნორჩია, თორემ გაკერპდება და ვეღარ დაიმორჩილებ.

13აღზარდე და წვრთნას ნუ მოაკლებ, რათა ბოლოს თავშისაცემი არ გაგიხდეს მისი უხამსობა.

14ტანმრთელი და ჯან-ღონით სავსე ღატაკი სჯობს დაძაბუნებულ მდიდარს.

15სიმრთელე და სიჯანსაღე მთელი ქვეყნის ოქროსა სჯობს, მრთელი სხეული კი – აურაცხელ სიმდიდრეს.

16ვერავითარი სიმდიდრე ვერ შეედრება ჯანსაღ სხეულს, ვერავითარი სიხარული – გულის სიხარულს.

17არმად ქცეულ სიცოცხლეს სიკვდილი სჯობს და გაჭიანურებულ სნეულებას – საუკუნო განსვენება.

18გინდ მოკუმულ პირთან მიგიტანია სიტკბო და გინდ საფლავზე – სანოვაგე.

19რას არგებს კერპს მსხვერპლი? ვერც შეჭამს და ვერც დაყნოსავს. ასეა უფლის მიერ დევნილიც.

20მისჩერებია და გმინავს, როგორც საჭურისი, ქალწულს რომ ეხვევა და კვნესის.

21ნუ მიეცემი მწუხარებას და თავს ნუ გაიწამებ შენივე ნებით.

22გულის სიხარული ადამიანის სიცოცხლეა და კაცის ლხენა – დღეგრძელობა მისი.

23გიყვარდეს სული, ანუგეშე გული შენი და უკუაგდე მწუხარება, რადგანაც წუხილი ფუჭია და მრავლის დამღუპველი.

24შური და რისხვა დღეებს ამოკლებენ, საზრუნავი კი ნაადრევად აბერებს კაცს.

25წმინდა და კეთილი გული თვითონვე ზრუნავს თავის საზრდელზე.

31

31^1სიფხიზლე სიმდიდრის გამო ხორცს გალევს და მასზე ზრუნვა ძილს უფრთხობს კაცს.

2ფხიზელი ზრუნვა თვალს არ მოგახუჭინებს და მძიმე სენი თეთრად გათენებინებს ღამეს.

3მდიდარი დაშვრა სიმდიდრის მოხვეჭაში და ახლა მშვიდად ტკბება თავისი კეთილდღეობით.

4ღარიბი დაშვრა ცხოვრების სიდუხჭირეში და მოსვენების ჟამსაც ღარიბად რჩება.

5ოქროს მოყვარე ვერ გამართლდება და ვისაც მოგებაზე ელევა სული, გზა-კვალი აერევა.

6მრავალი დაეცა ოქროს გულისთვის და მათსავე თვალწინ იყო მათი დაცემა.

7ოქრო მახეა მათთვის, ვისაც თვალს სჭრის, და ყველა უგუნური შიგ გაებმება.

8ნეტა იმ მდიდარს, რომელიც უბიწო დარჩა და არ დახარბებია ოქროს.

9ვინ არის? ნეტარად შევრაცხავთ, რადგანაც სასწაული მოახდინა თავის ხალხში.

10ვინ აცთუნა ოქრომ და უმწიკვლო დარჩა? ეს იყოს მისი სიქადული. ვის შეეძლო ცოდვის ჩადენა და არ ჩაიდინა? ბოროტი ექნა და არა ქნა?

11ურყევი იქნება მისი სიმდიდრე და მისი მოწყალება იუწყება საკრებულოში.

12მდიდრულ სუფრას უზიხარ? პირს ნუ დააღებ და წამოიძახებ: სუფრაც ამას ჰქვიაო.

13გახსოვდეს, არაფერია ხარბ თვალზე უკეთური, არც მასზე გაუმაძღარი შექმნილა რამე; ამიტომაც მისტირის ყველაფერს, რასაც კი ხეცავს.

14საითაც გაიხედავ, ხელს ნუ გაიწვდი, რომ ლანგარზე მეზობლის ხელს არ შეეხალო.

15მოყვასზე შენი თავის მიხედვით იმსჯელე და ყველა საქმეს დაუფიქრდი.

16ჭამე, როგორც კაცს შეშვენის, რასაც გთავაზობენ, და ნუ იღმურძლები, რომ არ შეგიძულონ.

17პირველმა ანებე თავი ჭამას, ზრდილობის გამო, და ნუ იქნები ხარბი, რომ თავი დააღწიო საცთურს.

18თუ მრავალთა შორის უზიხარ სუფრას, პირველი ნუ გაიწვდი ხელს.

19ზრდილი კაცი მცირედსაც დასჯერდება, ამიტომაც არა წუხს სულთქმით თავის საწოლზე.

20ვინც ზომიერად ჭამს, ტკბილად სძინავს, ადრე დგება და მასთანაა მისივე სული. ღორმუცელას კი უძილობა, გულზიდება და მუცლის გვრემა სტანჯავს.

21სმა-ჭამამ თუ დაგამძიმა, სუფრიდან ადექი და შეისვენე.

22მისმინე, შვილო, ყური მათხოვე და ბოლოს ჩახვდები ჩემს სიტყვებს. ყველა საქმეში წინდახედულება გამოიჩინე და არანაირი სენი არ შეგეყრება.

23პურადს ბაგენი დალოცავენ და მოწმობა მისი სიკეთისა სარწმუნოა.

24პურაძვირზე ქალაქი დრტვინვას მოჰყვება და მოწმობა მისი სიძუნწისა მართებულია.

25ღვინოს ნუ მიეძალები, რადგანაც მას ბევრი დაუღუპავს.

26ფოლადის სიმტკიცეს ქურა გამოსცდის, ქედმაღალთა გულებს კი – ღვინო ჩხუბში.

27სიცოცხლისათვის სარგოა ღვინო თუ ზომიერად სვამენ; რა იქნებოდა სიცოცხლე ღვინის გარეშე? კაცთა სიხარულად შეიქმნა იგი.

28გულს ალხენს და სულს ახარებს დროულად და ზომიერად შესმული ღვინო.

29სულის სიმწარეა ბევრი ღვინის სმა, ჩხუბსა და აყალმაყალს რომ იწვევს.

30სიმთვრალე თავისდა ჭირად აშმაგებს ბრიყვს, ძალას ართმევს და თავ-პირს ულეწავს.

31ნადიმობისა და ღვინის სმისას ნუ ჰყვედრი მოყვასს, მოლხენისას ნუ შეურაცხყოფ და თხოვნით ნუ შეაწუხებ.

32

32^1თუ თამადად დაგსვეს, თავს ნუ აიმაღლებ, არამედ იყავი დანარჩენთა შორის, როგორც ერთი მათგანი, ჯერ მათზე იზრუნე და მერე დაჯექი;

2როცა ყველაფერს აღასრულებ, რაც გევალება, რათა თანამეინახეებში მოილხინო და სუფრის რიგიანი გამძღოლისათვის გვირგვინი დაიმსახურო.

3ისაუბრე, თამადას დარბაისლური სიტყვა შეშვენის, მაგრამ სიმღერას ნუკი ჩაახშობ.

4როცა გისმენენ, სიტყვას ნუ გააგრძელებ და უდროო დროს ნუ ბრძენობ.

5რაც ლალის თვალია ოქროს ბეჭედში, იგივეა ხმატკბილი სიმღერა ნადიმობისას.

6რაც ზურმუხტის ბეჭედია ოქროს ბუდეში, იგივეა საამო ჰანგი ღვინის სმისას.

7ისაუბრე, ჭაბუკო, თუ საჭიროდ თვლი; როცა შეგეკითხებიან, ორიოდე სიტყვით მიუგე.

8თქვი, რაც მთავარია, ბევრი მცირედით, იყავი როგორც მცოდნე და, იმავდროულად, მდუმარიც.

9დიდებულთა შორის ყოფნისას მათ სწორად ნუ მიიჩნევ თავს და როცა სხვა ლაპაროკობს, ენად ნუ გაიკრიფები.

10ქუხილს წინ უსწრებს ელვა, მოკრძალებულ კაცს კი – კეთილგანწყობა.

11დროულად წამოდექი, ბოლოს ნუ დარჩები; შინისკენ გაეშურე და ნუ შეყოვნები.

12იქ შეგიძლია გაერთო და აკეთო, რაც მოგესურვება, მაგრამ გოროზი სიტყვით ნუ სცოდავ.

13ამიტომაც ადიდე შენი შემოქმედი და შენი პატივისმცემელიც.

14უფლის მოშიში ყურად იღებს შეგონებას და დილაადრიან ამდგარი წყალობას ჰპოვებს.

15სჯულით აღივსება ვინც მას მიელტვის, თვალთმაქცი კი მასში წაიფორხილებს.

16უფლის მოშიშნი სამართალს ჰპოვებენ და სანთელივით აღანთებენ მართლმსაჯულებას.

17ცოდვილი კაცი თავს აარიდებს მხილებას და შენდობასაც თავისი ნებისამებრ ჰპოვებს.

18გონიერი კაცი განსჯას არ უგულებელყოფს, უგუნურს და ქედმაღალს კი ვერ შეძრავს შიში.

19დაუფიქრებლად ნურაფერს გააკეთებ, და თუ გააკეთე, სინანულს ნუღარ მოჰყვები.

20ნუ ივლი ნანგრევებით მოფენილ გზაზე, რომ ქვას არსად წამოჰკრა ფეხი.

21სწორ გზასაც ნუ მიენდობი,

22და თვით შენს შვილებსაც უფრთხილდი.

23ყოველ საქმეში შენს სულს მიენდე: ესაა მცნებათა დაცვა.

24სჯულის მოსავი მცნებებს უფრთხილდება და უფლის მოიმედეს არ ემუქრება ვნება.

33

33^1უფლის მოშიშს თავს არ დაატყდება უბედურება და თვით განსაცდელშიაც დაიხსნის ღმერთი.

2ბრძენკაცი არ შეიძულებს სჯულს, ხოლო ვინც თვალთმაქცობს მის წინაშე, გრიგალში მოხვედრილ ხომალდსა ჰგავს.

3გონიერი კაცი იწამებს სჯულს, და სჯული სარწმუნოა მისთვის, როგორც ურიმის პასუხი.

4მოამზადე სიტყვა და მოგისმენენ, შეუწონე ცოდნას და გაეცი პასუხი.

5ეტლის ბორბალია ბრიყვის გული და მბრუნავი ღერძი – მისი აზრები.

6ფიცხ ულაყსა ჰგავს მქირდავი მეგობარი: ვინც არ უნდა მოახტეს, ჭიხვინებს.

7რითი სჯობს ერთი დღე მეორეს, თუკი წელიწადის ყოველი დღე მზის სინათლითა ნათობს?

8უფლის სიბრძნემ გაყო ისინი, მან განასხვავა ალოსთავნი და დღესასწაულნი.

9ზოგი მათგანი აამაღლა და წმიდაჰყო, ზოგი კი სადაგ დღეთა რიცხვს მიაკუთვნა.

10ყოველი ადამიანი მიწისგანაა და მიწისგანვე შეიქმნა ადამიც.

11მაგრამ ყოვლისმცოდნე უფალმა დაყო ისინი და ერთმანეთისაგან განასხვავა მათი გზები.

12ზოგი მათგანი აკურთხა და აამაღლა, ზოგი წმიდაჰყო და მიიახლა, ზოგი კი დაწყევლა და დაამდაბლა და ადგილიდან დაძრა ისინი.

13როგორც თიხაა მექოთნის ხელში, როგორც უნდა, ისე რომ ზელს მას, ასეა ადამიანიც შემოქმედის ხელში, თავისი მსჯავრით რომ მიაგებს მას მისაგებელს.

14როგორც ბოროტებას უპირისპირდება სიკეთე, სიკვდილს კი – სიცოცხლე, ასევე ღვთისმოსავს – ცოდვილი.

15ასევე აღიქვი შემოქმედის ყოველი საქმე, წყვილ-წყვილად რომ იჩენენ თავს და უპირისპირდებიან ერთმანეთს.

16მე უკანასკნელმა ვიმუშაკე ფხიზლად, როგორც მცვრეველმა – მკრეფელთა კვალზე.

17უფლის კურთხევით მაინც ვიმარჯვე და მკრეფავებივით ავავსე საწნახელი.

18იცოდეთ, მხოლოდ ჩემთვის როდი დავშვერი, არამედ ყველასათვის, ვინც ცოდნას ეძებს.

19მისმინეთ, ერის მთავარნო, და საკრებულოს წინამძღვარნო, ყურად იღეთ:

20ნურც ცოლ-შვილს, ნურც ძმას და მეგობარს ნუ დაისვამ თავზე; შენს სიცოცხლეში ნუ მისცემ სხვას შენს ქონებას, თუ არ გინდა სატირლად და სანანებლად გაგიხდეს საქმე.

21სანამ ცოცხლობ და პირში სული გიდგას, ნურავის დაუთმობ შენს ადგილს.

22რადგანაც უმჯობესია შვილები გთხოვდნენ, ვიდრე შენ უყურებდე შვილებს ხელებში.

23ყველა შენს საქმეში ითავკაცე და ნუ შებღალავ შენს ღირსებას.

24შენი სიცოცხლის დამლევს და აღსასრულის ჟამს გაანაწილე მემკვიდრეობა.

25საკვები, ჯოხი და ტვირთი – სახედარს; პური, წვრთნა და საქმე კი – მსახურს.

26დაასაქმე მონა და მოისვენებ, ხელებს გაუხსნი და თავს აიშვებს.

27ხარის ქედს უღელი და აპეურები მოდრეკენ, ცბიერ მსახურს კი – ხუნდები და წყლულები.

28საქმე მიუჩინე, რომ არ გაზარმაცდეს, რადგანაც ბევრი სიავის სათავეა მცონარება.

29დაასაქმე, როგორც შეეფერება, ხოლო თუ არ დაგემორჩილა, მძიმე ბორკილები დაადე.

30მაგრამ ნურავის მოსთხოვ მეტისმეტს და ნურც განუსჯელად აკეთებ რასმე.

31თუ გყავს მსახური, შენსავით იყოს, რადგანც სისხლით გყავს შეძენილი.

32თუ გყავს მსახური, ძმასავით მოექეცი, რადგანაც დაგჭირდება, როგორც შენი სული.

33თუ შეურაცხყოფ, ადგება და გაიქცევა; სად, რომელ გზაზე დაუწყებ ძებნას?

34

34^1ფუჭი და ამაო იმედებით უგუნური სულდგმულობს, ბრიყვს კი ფრთებს ასხამენ სიზმრები.

2რაღა ჩრდილის მოხელთების მოსურნე ან ქარის მდევნელი და რაღა სიზმრების მოიმედე!

3სიზმარი სხვა არა არის რა, თუ არა უბრალო ანარეკლი: მსგავსება სახისა სახის პირისპირ.

4უწმინდურისაგან რანაირად გამოვა წმინდა, სიცრუისაგან კი – სიმართლე?

5ყოველგვარი მისნობა, მკითხაობა თუ სიზმარი ფუჭია და მშობიარესავით ოცნებებით ავსებენ გულს.

6თუკი შესაგონებლად არ მოგივლინა უზენაესმა, ყურადღებას ნუ მიაქცევ მათ.

7რადგანაც მრავალნი აცთუნეს სიზმრებმა და დაეცნენ მათი მოიმედენი.

8სჯული ამ სიცრუეთა გარეშეც აღსრულდება და სიბრძნე სრულიქმნება მორწმუნის პირით.

9მოხეტიალე კაცმა ბევრი იცის და მრავალნაცადი გონივრულს გვაუწყებს.

10გამოუცდელს ცოდნა აკლია, მოხეტიალემ კი ცოდნა გაამრავლა.

11ვინ მოსთვლის, რამდენი რამ მინახავს ხეტიალისას და გაცილებით მეტი ვიცი, ვიდრე ვამბობ.

12ბევრჯერ ვმდგარვარ სიკვდილის პირას, მაგრამ გამოცდილებას ვუხსნივარ.

13უფლის მოშიშთა სული ცხონდება, რადგანაც მათი სასოებაა მათივე მხსნელი.

14უფლის მოშიში არაფერს შეუდრკება და შეუშინდება, რადგანაც უფალია მისი იმედი.

15ნეტარია უფლის მოშიშის სული! ვინ უდგას მხარში და ვინაა მისი საყრდენი!

16უფლის თვალი დაჰყურებს მის მოყვარულთ; იგია ძლევამოსილი მფარველი და მტკიცე საყრდენი, სიცხისა და შუადღის ხვატისაგან რომ გვიფარავს, წაფორხილებისას ხელის შემშველებელი და დაცემისას დამცველი.

17სულის ამამაღლებელი და თვალის მანათებელი, მკურნავი, მაცოცხლებელი და მკურთხეველი.

18საგმობია მსხვერპლი, უსამართლოდ მონახვეჭისაგან შეწირული, და შეუწყნარებელია უსჯულოთა ძღვენი.

19უზენაესი სათნოდ არ მიიჩნევს მკრეხელთა შესაწირავს და არც მსხვერპლის სიმრავლის გამო მიუტევებს ცოდვებს.

20გინდ შვილი დაგიკლავს მამის წინაშე და გინდ უპოვართაგან მინატაცი შეგიწირავს მსხვერპლად.

21გაჭირვებულთა პური უპოვართა სიცოცხლეა, სისხლისმსმელია მისი წამრთმევი.

22მკვლელია, ვინც საზრდოს ართმევს მოყვასს, და ვინც მოჯამაგირეს ჯამაგირს სტაცებს – სისხლისმღვრელი.

23როდესაც ერთი აშენებს და მეორე ანგრევს, რა დარჩებათ ქანცგაწყვეტის გარდა?

24როდესაც ერთი ლოცულობს და მეორე იწყევლება, ვის ხმას შეისმენს მეუფე?

25ვინც განიბანება მას შემდეგ, რაც გვამს შეეხო და კვლავ შეეხება მას, რას არგებს განბანვა?

26ასე, თუ კაცი თავისი ცოდვების გამო მარხულობს, მერე კი იმასვე სჩადის, ვინ შეისმენს მის ვედრებას, ან რას მოიგებს მარხულობით?

35

35^1სჯულის შემნახავი შესაწირავს ამრავლებს, მცნებათა დამცველი კი სამადლობელ მსხვერპლს სწირავს.

2მადლის მიმგები გამტკიცული ფქვილის შემწირავია, მოწყალების გამღები კი – ქების მსხვერპლისა.

3უფალს სათნო უჩანს ბოროტისაგან განშორება და შეიწყალებს უსამართლობისაგან განდგომილს.

4ხელცარიელი ნუ წარსდგები უფლის წინაშე, რადგანაც მცნება მოითხოვს ამას.

5მართლის შესაწირავი აპოხიერებს სამსხვერპლოს და მისი კეთილსურნელება უზენაესამდე აღწევს.

6მართალი კაცის მსხვერპლი საამოა და დავიწყებას არ მიეცემა მისი ხსოვნა.

7კეთილი თვალით ადიდე უფალი და ნუ დაამცრობ შენი შრომის პირველნაყოფს.

8სახემხიარული იყავ ყოველთვის, როდესაც გასცემ და სიხარულით შესწირე მეათედი.

9მიეცი უზენაესს, როგორც თვითონ გიბოძებს, და კეთილი გულით უძღვენ, რის ნებასაც გაძლევს შენი მონახვეჭარი.

10რადგან უფალი სანაცვლოს მიმზღველია და შვიდმაგს მოგაგებს.

11ნუ შეამცირებ ძღვენს, თორემ არ მიიღებს, და ნურც უსამართლო მსხვერპლის იმედი გექნება.

12რადგანაც უფალი მსაჯულია და მისთვის უცხოა მიკერძოება.

13პირს არ იბრუნებს გლახაკისაგან და მის მუდარას შეისმენს.

14შეიწყნარებს ქვრივ-ობლის ვედრებას, თუ თავის სათქმელს შეღაღადებს.

15განა ქვრივს ცრემლები არ ჩამოსდის ღაწვებზე და ხმამაღლა არ უჩივის იმათ, ვინც მას ატირებს?

16ღვთისმსახურს კეთილმოწყალედ შეიწყნარებს უფალი და მისი ვედრება ღრუბლებს უწევს.

17თვინიერის ლოცვა ღრუბლებს ასცდება და მანამდე არ ინუგეშება, სანამდის უფალს არ მიაღწევს,

18და არ შეწყდება, სანამ არ მოხედავს უზენაესი, მართლად არ განსჯის და სამართალს არ აღასრულებს.

19არც უფალი დაახანებს და აღარ მოუთმენს მათ,

20ვიდრე წელში არ გატეხს უწყალოდ და შურს არ მიაგებს წარმართთაც.

21ვიდრე არ შემუსრავს გოროზთა სიმრავლეს და უსამართლოთა კვერთხს არ დალეწავს;

22ვიდრე სანაცვლოს არ მიაგებს კაცს მისი საქმისამებრ და კაცთა ზრახვისამებრ არ განსჯის მათ საქმეებსაც;

23ვიდრე სამსჯავრიზე არ განსჯის თავის ხალხს და არ გაახარებს მას თავისი მოწყალებით;

24რადგანაც ხსნაა წყალობა მწუხარებისას, როგორც საავდრო ღრუბელი გვალვაში.

36

36^1შეგვიწყალე, ღმერთო, სამყაროს მბრძანებელო, მოგვხედე და ყველა ხალხს მოუვლინე შენი შიში.

2აღმართე შენი ხელი უცხო ხალხებზე, რათა იხილონ შენი ძალა.

3როგორც შენი სიწმიდე ცხადყავი ჩვენში მათ თვალწინ, ასევე ცხადყავ შენი სიდიადეც მათ შორის ჩვენს თვალწინ.

4დაე, შეიცნონ, როგორც ჩვენ შევიცანით, რომ არ არის სხვა ღმერთი შენს გარდა, უფალო.

5განაახლე ნიშნები და კვლავ მოახდინე სასწაულები, განადიდე შენი ხელი და მარჯვენა მკლავი.

6აღმართე მძვინვარება და აფრქვიე რისხვა, შემუსრე მოშუღარი და წარხოცე მტერი.

7დააჩქარე დრო და გახსოვდეს ფიცი, დაე, განაცხადონ დიადი საქმეები შენნი.

8მძვინვარე ცეცხლმა შთანთქას, ვინც კი გადაგირჩება და მოისრან შენი ხალხის მჩაგვრელნი.

9შემუსრე მტრების წინამძღოლთა თავები, რომ გაიძახიან, არავინ არისო ჩვენს გარდა.

10შეკრიბე იაკობის ყოველი ტომი და შენს სამკვიდროდ აქციე, როგორც იყო დასაბამიდან.

11შეიწყალე, უფალო, ხალხი, შენი სახელით წოდებული, და ისრაელი, პირმშოდ რომ შეგირაცხავს.

12შეიწყალე შენი სიწმიდის ქალაქი, იერუსალიმი, შენი სავანე.

13აღავსე სიონი შენი სიქველის ქებით და შენი ხალხი – შენი დიდებით.

14მიეც დასტური დასაბამით შენს მიერ შექმნილთ და აღმართე წინასწარმეტყველებანი შენი სახელით.

15მიეცი ჯილდო, ვისაც შენი იმედი აქვს; დაე, გამართლდნენ შენი წინასწარმეტყველნი.

16ყურად იღე, უფალო, ვედრება შენი მსახურებისა, აარონის თანახმად, რომელმაც აკურთხა შენი ხალხი.

17შეიცნოს ყველამ მთელი დედამიწის ზურგზე, რომ შენ ხარ უფალი, საუკუნეთა ღმერთი.

18კუჭი ყოველგვარ საჭმელს იღებს, მაგრამ არის საჭმელი საჭმელზე უმჯობესი.

19როგორც სასა გრძნობს გარეული ფრინველის კერძს, ისე გონიერი გული – ცრუ სიტყვებს.

20ცბიერი გული მწუხარებას იწვევს, მაგრამ მრავალნაცადი კაცი სანაცვლოს მიაგებს მას.

21ქალი ყველა კაცს იღებს ქმრად, მაგრამ არის ქალწული ქალწულის მჯობი.

22ქალის სილამაზე ამხიარულებს სახეს და კაცისთვის ყველაზე სასურველია;

23თუ მისი სიტყვაც თბილია და ტკბილი, მისი ქმარი უბედნიერესია კაცთა შორის.

24ვისაც ცოლი მოჰყავს, კეთილდღეობას უყრის საფუძველს, შესაფერ შემწეს და სიმშვიდის საყუდარს იძენს.

25სადაც არ არის ზღუდე, იქ ქონებას იტაცებენ, ხოლო სადაც არ ტრიალებს ქალი, კაცის ხვედრი ოხვრაა და ხეტიალი.

26ვინ ენდობა იარაღასხმულ ავაზაკს, ქალაქიდან ქალაქში რომ დაძრწის?

27ასე კაციც, რომელსაც ბუდე არა აქვს, და სადაც დაუღამდება, იქ ეძებს სადგურს.

37

37^1ყველა მეგობარს შეუძლია თქვას, მეგობარი ვარო, მაგრამ ზოგი მხოლოდ სახელითაა მეგობარი.

2განა სიკვდილივით სამწუხარო არ არის, როცა ამხანაგი და მეგობარი მტრად გექცევა?

3ო, ბოროტმზრახველობავ, საიდან შემოგვეპარე, რომ მთელი ხმელეთი მზაკვრობით დაგეფარა?

4მეგობარი ხარობს მეგობრის სიხარულით, მისი მწუხარების ჟამს მის წინააღმდეგ აღიძვრის.

5მეგობარი მეგობარს ეხმარება შრომაში სტომაქისთვის, ხოლო ომის დროს ფარს დასწვდება.

6ნუ ამოშლი მეგობარს შენი სულიდან და ნუ დაივიწყებ, როდესაც გილხინს.

7ყველა მრჩეველი საკუთარ რჩევას აქებს, მაგრამ ზოგი მხოლოდ თავისდა სასარგებლოდ იძლევა რჩევას.

8მრჩეველისაგან დაიცავ სული; ჯერ გამოიცანი, რა ნებავს: ხომ შეიძლება თავისთვის სასარგებლო რამ გირჩიოს, შენზე კი წილი ყაროს

9და გითხრას: „სწორ გზას ადგახარ.“ მერე კი ჩაგისაფრდეს, რომ დაინახოს, რა შეგემთხვევა.

10რჩევას ნუ ჰკითხავ ქვებუდანას და შენს მოშურნეთ დაუფარე განზრახვა.

11ნუ ითათბირებ ქალთან მის რაყიფზე და ჯაბანთან – ომზე, ვაჭართან – გაცვლა-გამოცვლაზე და მყიდველთან – გაყიდვაზე, მოშურნესთან – მადლიერებაზე და უწყალოსთან – ქველმოქმედებაზე, ზარმაცთან – ამა თუ იმ საქმეზე და ერთი წლით დაქირავებულთან – სამუშაოს დასრულებაზე; არანაირი ბჭობისას არ ენდო მათ.

12მხოლოდ ღვთისმოსავ კაცთან იქონიე საქმე, ვისზედაც შეიტყობ, რომ მტკიცედ იცავს მცნებებს, ვისი სულიც ეთანხმება შენსას, და თუ დაეცი, შენთან ერთადვე ივალალებს.

13მიჰყევი შენი გულის რჩევას, რადგანაც მასზე უფრო სანდო არავინა გყავს.

14კაცის სული ზოგჯერ მეტს გვაუწყებს, ვიდრე მაღლა მსხდომი შვიდი მეთვალყურე.

15მაგრამ ამასთანავე ევედრე უზენაესს, რომ სიწრფელით წარმართოს შენი გზა.

16ყოველგვარი საქმის დასაბამი განსჯაა, ყველა მოქმედებაზე უწინარესი კი – რჩევა.

17გულის ცვალებადობის კვალი ოთხ მდგომარეობას გვიჩვენებს:

18სიკეთეს და ბოროტებას, სიცოცხლესა და სიკვდილს; ყოველთვის კი ენა მბრძანებლობს.

19ზოგი კაცი გაწაფულია, ვინ მოსთვლის, რამდენსა მოძღვრავს, მაგრამ თავისთვის კი ღმერთს არ უქნია.

20ზოგი სიტყვით იჩემებს ბრძნობას, მაგრამ საძულველია და არავითარი საზრდო არ ეღირსება,

21რადგან უფლისგან არ მიეცა მადლი და ყოველგვარ სიბრძნეს მოკლებულია.

22ზოგი ბრძენია თავისივე თავისთვის, და მისი ცოდნის ნაყოფი მის ბაგეზე უფრო სარწმუნოა.

23ბრძენკაცი თავის ხალხს აღზრდის, და სანდოა მისი ცოდნის ნაყოფი.

24ბრძენკაცი კურთხევით აღივსება და მას ნეტარად შერაცხავს ყველა მხილველი.

25კაცის სიცოცხლე დღეების რიცხვით განისაზღვრება, მაგრამ ურიცხვია ისრაელის დღენი.

26ბრძენი თავისი ხალხის ნდობას მოიხვეჭს და საუკუნოდ იცოცხლებს მისი სახელი.

27შვილო, სიცოცხლეში გამოსცადე შენი სული; ნახე, რა არის მისთვის ცუდი და ერიდე მას.

28რადგანაც ყველაფერი როდი რგებს ყველას და არც ყველა სულისთვისაა სასიკეთო ყოველი.

29გაუმაძღარი ნუ იქნები განცხრომისას და სასმელ-საჭმელს ნუ დაეხარბები.

30რადგანაც ნაყროვნება სნეულების მიზეზია და გაუმაძღრობას მუცლის გვრემა მოსდევს.

31ბევრი გადაჰყოლია გაუმაძღრობას, თავშეკავებული კი სიცოცხლეს იხანგრძლივებს.

38

38^1იმდენი პატივი მიაგე მკურნალს, რამდენადაც გჭირდება, რადგანაც უფალმა შექმნა იგი.

2ვინაიდან მკურნალობა უზენაესისაგან არის და ნიჭიც მეუფისგან ეძლევა მას.

3ცოდნა აამაღლებს მკურნალს და დიდებულთა შორის მოუხვეჭს პატივს.

4უფალმა მიწისაგან შექმნა წამლები და გონიერი კაცი არ უგულებელყოფს მათ.

5განა ხისაგან არ დატკბა წყალი, რათა საცნაური გამხდარიყო ძალა უფლისა?

6ხალხსაც იმიტომ მისცა ცოდნა, რომ მის სასწაულთა გამო ედიდებინათ იგი.

7მათი წყალობით მკურნალობს და ტკივილებს უამებს ხალხს, და მეწამლეც მათგან ამზადებს ნაზავს.

8არასოდეს დასრულდება მისი ქმედება და მისი მეოხებით სუფევს მშვიდობა დედამიწაზე.

9შვილო, დაუდევრად ნუ მოექცევი შენს სნეულებას, არამედ უფალს შეევედრე და ის განგკურნავს.

10განუდექ ცთუნებას, ხელი გაისწორე და ყოველგვარი ცოდვისაგან განიწმიდე გული.

11მიეცი კეთილსურნელება, სამახსოვრო მსხვერპლად – გამტკიცული ფქვილი, და მსუყე-ყავ შესაწირავი, როგორი შეძლებაც გაქვს.

12მიეცი ადგილი მკურნალს, რადგან ისიც უფალმა შექმნა, და ნუ განიშორებ, ვინაიდან გჭირდება იგი.

13არის დრო, როცა შენი განკურნება მათ ხელშია.

14რადგან ისინიც უფალს ევედრებიან, შეგვეწიე, რომ მოვუფონოთ სნეულს და სიცოცხლე შევუნარჩუნოთო.

15ვინც თავისი შემოქმედის წინაშე სცოდავს, დაე, ჩავარდეს მკურნალის ხელში.

16მიცვალებულს ცრემლი აფრქვიე, შვილო, მოთქმით იტირე, როგორც ტირის სიმწრით შეძრული, საკადრისად შემოსე და დაუმარხავს ნუ დატოვებ.

17მწარე იყოს გოდება და ცხელი – ცრემლი; იგლოვე, როგორც მას შეშვენის ერთი თუ ორი დღე, რომ აირიდო ცილისწამება; და გაიქარვე დარდი.

18რადგანაც დარდი სიკვდილსაც იწვევს და გულისწუხილი ძალის დამშრეტია.

19უბედურებისაგან განუყრელია მწუხარება და გულის მომკვლელია ღატაკის ყოფა.

20გულით ნუ მიეცემი მწუხარებას, გახსოვდეს აღსასრული და განირიდე იგი.

21ნუ დაივიწყებ ამას, რადგანაც დაბრუნება შეუძლებელია, ვერც მკვდარს არგებ რასმე და თავს კი გაიტანჯავ.

22გახსოვდეს, რომ მისი ხვედრი არც შენ აგცდება; გუშინ – მისი, დღეს – შენი.

23მკვდრის გასვენების შემდეგ ნუღარ შეაწუხებ მის ხსოვნას; როდესაც სული ამოხდება, თავი ინუგეშე და ნუღარ სწუხხარ.

24წიგნიერი ცოდნის შეძენას მოცალეობის ხელსაყრელი ჟამი სჭირდება, და მხოლოდ საქმეთაგან თავისუფალი თუ ეზიარება სიბრძნეს.

25როგორ გახდება ბრძენი, ვისაც გუთანი უჭირავს, თავს იწონებს შოლტის ტყლაშუნით, ხარებს მიერეკება, მთელი ცხოვრება მათსავით შრომობს და მხოლოდ მოზვრები აკერია პირზე?

26მისი საფიქრალი კვლების გავლებაა და საზრუნავი – ხბორების საკვები.

27იგივე ითქმის ყველა ხუროსა თუ ხუროთმოძღვარზე, ვერც დღისით და ვერც ღამით რომ ვერ მოუცლია; ბეჭდის თვლების მთლელი მხოლოდ იმას ცდილობს, რომ უფრო ნატიფად და ნაირფერად იყოს ნათალი და ღამეების თეთრად მთეველმა დროულად დაასრულოს საქმე.

28ასევეა მჭედელიც, გრდემლთან მიმჯდარი და რკინის ნაკეთობაზე ჩაფიქრებული; ცეცხლის კვამლი უფიტავს სხეულს, ნიადაგ ებრძვის ქურის მხურვალებას, ყურთასმენას უხშობს უროს ბაგუნი, თვალი კი ყალიბზე უჭირავს, მისი საფიქრალი ისაა, რომ მალე დაასრულოს ნაკეთობა და, ღამეების მთეველმა, სრულყოფილად შეამკოს იგი.

29ასეა მეთუნეც, თავის საქმეს რომ უზის და ფეხებით აბრუნებს ბორბალს, თავს დაჰკანკალებს საქმეს და მთელი თავისი ნახელავი აღრიცხული აქვს;

30ხელით ზელს თიხას, ხოლო ფეხებით მის სიმკვრივეს არბილებს; ერთი სული აქვს, როდის მორჩება მოჭიქვას, რომ ბოლოს ღუმელი გაწმინდოს და გაასუფთაოს.

31ყველას თავისი მარჯვენის იმედი აქვს და თითოეული ბრძენია თავის საქმეში.

32მათ გარეშე ვერ აშენდება ქალაქი, ვერც ხალხი დასახლდება და იცხოვრებს იქ.

33მაგრამ მათ არც სახალხო საბჭოში უხმობენ და არც სხდომებზე იწვევენ; არც მსაჯულის სავარძელში სხედან და არც მსჯავრის გამოტანაზე მსჯელობენ,

34არც კანონებში იქექებიან, არც განაჩენი გამოაქვთ და არც იგავთა აზრს ჩხრეკენ, მაგრამ საფუძველს კი უყრიან ამქვეყნიურ ყოფას და – ხელი მოგვიმართეო, შესთხოვენ ღმერთს.

39

39^1მხოლოდ ის, ვინც თავის სულს უძღვნის უზენაესის სჯულზე ფიქრს, ხელს მიჰყოფს წინაპართა სიბრძნის ძიებას და წინასწარმეტყველებაში გაიწაფავს თავს;

2შეითვისებს სახელოვან კაცთა თქმულებებს და იგავთა ნართაულ აზრს ჩაუღრმავდება;

3გამოიკვლევს ანდაზების ფარულ არსს და იგავთა გამოცანების წვდომას ეცდება;

4დიდებულთა შორის იმსახურებს და წარუდგება წინამძღოლს; უცხო ტომთა მხარეში იმოგზაურებს, რადგანაც სიკეთეც და ბოროტებაც განუცდია კაცთა შორის;

5თავის გულს იქით წარმართავს, რომ დილაადრიან მიიქცეს უფლის მიმართ, რომელმაც შექმნა იგი; უზენაესის წინაშე ილოცებს და სავედრებლად გახსნის ბაგეებს, რათა ცოდვათა მიტევება შესთხოვოს მას;

6თუ დიადი უფალი ინებებს, აღივსება გონების სულით, თავისი სიბრძნის სიტყვებს აწვიმებს და ლოცვისას ადიდებს უფალს.

7კეთილად წარმართავს თავის ნებას და გონებას და ეცდება გაიცხადოს უფლის საიდუმლონი;

8გამოაბრწყინვებს განსწავლით შეძენილ ცოდნას და უფლის აღთქმისეული სჯულით იამაყებს;

9მრავალნი შეაქებენ მის ცოდნას და არ დაივიწყებენ უკუნისამდე; არ წაიშლება მისი ხსოვნა და მისი სახელი ცოცხლად გადაეცემა თაობებიდან თაობებს;

10ხალხები ადიდებენ მის სიბრძნეს და საკრებულო გვახარებს მის ქებას;

11სიცოცხლეში ათასებზე უფრო დიდ სახელს მოიხვეჭს და არც სიკვდილის შემდეგ მოაკლდება დიდება.

12კიდევ ბევრი მაქვს სათქმელი, რაზედაც მიფიქრია; სავსე ვარ, როგორც მთვარე აღვსებისას.

13მისმინეთ, ღვთისმოსავო შვილებო, და გაიფურჩქნეთ წყლის პირას გაშლილი ვარდივით;

14ლიბანის ნაძვივით აფრქვიეთ კეთილსურნელება, აყვავდით, როგორც შროშანი, მოჰფინეთ სურნელი და იგალობეთ საგალიბელი; ყოველი საქმით აკურთხეთ უფალი;

15განადიდეთ მისი სახელი, მადლი მიაგეთ ქება-დიდებით, ბაგეთა გალობით და ბარბითთა ხმობით, მადლობისას კი ასე წარმოთქვით:

16„რა მშვენიერია უფლის ყოველი საქმე, რა დროულად აღსრულდება ყოველი ბრძანება მისი.“ ნუ იტყვი: „ეს რა არის?“ ან: „რისთვის არის?“ რადგანაც თავის დროზე გაირკვევა ყოველი.

17მისი სიტყვისამებრ, ზვინივით დადგა წყალი; და მის ბაგეთა წარმონათქვამით გაჩნდა წყალთა შესაკრებელი.

18მისი ბრძანებითაა ყველაფერი, რაც თვითონ მოსწონს, და ვერავინ დააკნინებს მისი მაცხოვრების ძალას.

19მის წინაშეა ყველა ხორციელის საქმე, და ვერაფერი დაემალება მის თვალს.

20უკუნითი უკუნისამდე განჭვრეტს ყველაფერს და არა არის რა მისთვის საოცარი.

21ნუ იტყვი: „რა არის ეს?“ ან: „რისთვის არის?“ რადგანაც ყველაფერი ისე შეიქმნა, როგორც ჯერ არს.

22კურთხევა მისი მდინარესავით ფარავს და წარღვნასავით არწყულებს ხმელეთს.

23თუმცა მის რისხვასაც განიცდიან ხალხები, როგორც ოდესღაც, მლაშობად რომ აქცია წყლები.

24ღვთისმოსავთათვის სწორია მისი გზები, უსჯულოთათვის კი – დამაბრკოლებელი.

25დასაბამითვე კეთილთათვის შექმნა სიკეთე, უკეთურთათვის კი – ბოროტება.

26აი, რა არის არსებითი ადამიანის სიცოცხლისათვის: წყალი და ცეცხლი, რკინა და მარილი, ხორბლის ფქვილი და რძე, თაფლი და ყურძნის წვენი, ზეთი და სამოსი;

27ყოველივე ეს ღვთისმოსავთა სასიკეთოდაა, ცოდვილთ კი საზიანოდ ექცევა.

28ზოგი ქარი ნაცვლის მისაგებად ქრის და თავისი მძვინვარებით ამძაფრებს თავისსავე ძალას; ვერაფერი დაუდგება წინ მის კვეთებას, თანდათანობით რომ აცხრობს თავისი შემოქმედის რისხვას.

29ცეცხლი და სეტყვა, შიმშილი და სიკვდილი – ყოველივე ეს სანაცვლოს მისაგებადაა შექმნილი.

30მხეცთა ღოჯები და მორიელნი, ქვეწარმავალნი და მახვილი ნაცვალს მიაგებენ უსჯულოთ მათ დასაღუპად.

31სიხარულით ასრულებენ უფლის ბრძანებას, თუ საჭიროა, მზად არიან მიწაზე, და როცა დრო მოაწევს, არ გადავლენ მის სიტყვას.

32ამიტომაც იმთავითვე გადავწყვიტე, კარგად ავწონ-დავწონე და შემდეგ დავწერე,

33რომ მშვენიერია უფლის ყოველი საქმე, და თავის დროზე გვიბოძებს ყველაფერს, რაც საჭიროა.

34მაშ, ნუ იტყვი: ეს ამაზე უარესიაო; რადგანაც თავის დროზე სასიკეთოდ იქცევა ყოველი.

35აწ კი იგალობეთ მთელი გულით და ბაგით, აკურთხეთ უფლის სახელი.

40

40^1დიდი გაჭირვების გადატანა უწერია ყოველ ადმიანს, და მძიმეა ადამის ძეთა უღელი დედის მუცლიდან მათი გამოსვლის დღიდან იმ დღემდე, როცა ყოველთა დედას უბრუნდებიან.

2საშინელია მათთვის ფიქრი იმაზე, თუ რა მოელით და თავზარსა სცემთ აღსასრულის დღე,

3ტახტზე მორჭმით მჯდომარიდან მოყოლებული მიწად და მტვრად დამდაბლებულამდე,

4ძოწეულით მოსილი გვირგვინოსნიდან ჯვალოთი შემოსილამდე; ყველას გულშია რისხვა, ეჭვი, შფოთი და ღელვა, სიკვდილის შიში, მტრობა და მძვინვარება.

5სარეცელზე მოსვენებით მწოლარესაც ღამის ძილი უშფოთებს გონებას.

6მცირე ხნით ან საერთოდ ვერ ჰპოვებს სიმშვიდეს და ძილშიაც ისევე ფხიზლობს, როგორც დღისით, მოჩვენებებით შეძრწუნებული ბრძოლის ველიდან ოტებულის მსგავსად.

7უსაფრთხოების ჟამს გაიღვიძებს და უკვირს, რომ არაფერია საშიში.

8ამ დღეშია ყველა ხორციელი, ადამიანიდან პირუტყვამდე, მაგრამ ცოდვილებს შვიდმაგად უმძიმთ.

9სიკვდილი და სისხლი, შუღლი და მახვილი, უბედურება და შიმშილი, ურვა და შოლტი,

10ყოველივე ეს შექმნილია უსჯულოთათვის და წარღვნაც მათ გამო მოხდა.

11ყოველივე, რაც მიწიდანაა, მიწადვე მიიქცევა; წყლისმიერი კი ზღვას უბრუნდება.

12ყოველგვარი ქრთამი და უსამართლობა წარიხოცება, რწმენა კი იდგება საუკუნოდ.

13უსამართლოთა ავლადიდება ნაკადივით დაიწრიტება, და როგორც გრგვინვა თავსხმისას, გადაიქუხებს.

14ხელგაშლილი გაიხარებს, ბრალეულნი კი საბოლოოდ წარწყმდებიან.

15უღვთოთა ნაშიერნი ვერ გაიმრავლებენ რტოებს, და უწმინდური ფესვები სალ კლდეშია გადგმული.

16წყლისა და მდინარის ნაპირთა ისლი ყველა ბალახზე უწინარეს აღმოიფხვრება.

17მადლი სამოთხესავით კურთხეულია და მოწყალება საუკუნოდ რჩება.

18საამურია თვითკმარისა და მაშვრალის სიცოცხლე, მაგრამ განძის მპოვნელისა ორივეზე უმჯობესია.

19შვილების ყოლა და ქალაქის შენება უკვდავყოფენ სახელს, მაგრამ უმწიკვლო ცოლი გიჯობს ერთსაც და მეორესაც.

20ღვინო და მუსიკა გულს ახარებენ, მაგრამ სიბრძნის სიყვარული ჩრდილავს ორივეს.

21სალამური და ბარბითი სიტკბოს ჰმატებენ სიმღერას, მაგრამ ტკბილი ენა ორივეზე უმჯობესია.

22სილამაზე და მომხიბვლელობა სასურველია თვალისათვის, მაგრამ ჯეჯილის სიმწვანე ორივეზე უამესია.

23მეგობარი და ამხანაგი ხანდახან ხვდებიან ერთმანეთს, ცოლ-ქმარი კი განუყრელია.

24ძმები და მფარველები – გასაჭირის ჟამს, მაგრამ მოწყალება ორივეზე უფრო მხსნელია.

25ოქრო და ვერცხლი განამტკიცებს ნაბიჯს, მაგრამ კეთილი რჩევა ორივეზე საიმედოა.

26სიმდიდრე და ძალა ამაღლებენ გულს, მაგრამ უფრო მეტად – შიში უფლისა; უფლის მოშიშს არაფერი მოაკლდება და არც შემწეობის ძებნა სჭირდება.

27უფლის შიში კურთხეული სამოთხეა და ყოველგვარ დიდებაზე უკეთ იფარავს მოშიშს.

28შვილო, ნუ იცხოვრებ მათხოვრის ცხოვრებით, რადგანაც მათხოვრობა სიკვდილზე უარესია.

29რა ცხოვრებაა მისი ცხოვრება, ვისაც სხვისი სუფრისკენ გაურბის თვალი, – სულს შეიბილწავს სხვისი ხორაგით; გონიერი და ზრდილი კაცი კი ამის ნებას არ მისცემს თავს.

30ურცხვის პირში მოწყალების თხოვნა თითქოს ტკბება, მაგრამ ცეცხლივით უდაგავს შიგანს.

41

41^1ო, სიკვდილო, რა მწარეა შენი გახსენება ადამიანისათვის, მშვიდად რომ ცხოვრობს თავის სამყოფელში; უზრუნველი და უბედნიერესი კაცისათვის, ვისაც ჯერ კიდევ შეუძლია სმა-ჭამით ტკბობა.

2ო, სიკვდილო, საამურია შენი განაჩენი გაჭირვებული, ძალადაწრეტილი, მიხრწნილი და ზრუნვით შეურვებული, სასომიხდილი და თმენადაკარგული კაცისთვის.

3ნუ გეშინია სიკვდილის განაჩენისა, გაიხსენე შენი წინაპარნი და შთამომავალნი.

4ესაა უფლის განაჩენი ყოველი ხორციელის მიმართ; მაშ, რად ეურჩები იმას, რაც ესათნოება უფალს? რა ათი, ან ასი, თუ ათასი წელი? – საიქიოში არ აღირიცხება სიცოცხლის ჟამი.

5ცოდვილთა შვილნი საძულველნი არიან და უსჯულოთა ხშირი სტუმარნი.

6ცოდვილთა შვილების სამკვიდრო გაპარტახდება და სამუდამო სირცხვილი იქნება მათ შთამომავალთა ხვედრი.

7უსჯულო მამებს შვილები გმობენ, რადგან მათ გამო ჩაცვივან სირცხვილში.

8ვაი თქვენ, უსჯულონო, რომელთაც დაუტევეთ უზენაესი ღვთის სჯული.

9როცა იბადებით, შესაჩვენებლად იბადებით, და როცა კვდებით, შეჩვენებაა თქვენი ხვედრი.

10ყოველივე, რაც მიწიდანაა, მიწად მიიქცევა; ასევე უსჯულონიც – შეჩვენდებიან წარსაწყმედად.

11ადამიანები თავიანთ სხეულებს გლოვობენ, ხოლო ცოდვილთა უკეთური სახელიც კი წარიხოცება.

12იზრუნე სახელზე, რადგან ის უფრო დიდხანს იქნება შენთან, ვიდრე ათასობით დიდი საგანძური ოქროსი.

13კეთილდღეობის დღეები დათვლილია, კეთილი სახელი კი სამარადისოდ რჩება.

14მშვიდობით შეინახეთ შეგონება, შვილებო; დაფარული სიბრძნეც ფუჭია და უჩინარი განძიც.

15თავისი სიბრიყვის დამფარველი კაცი სჯობს თავისი სიბრძნის დამფარველს.

16მე გეტყვით, რისი უნდა გრცხვენოდეთ, რადგანაც ყოველგვარი სირცხვილის შენახვა როდია კარგი, და ყველაფერი ყველას მიერ ჭეშმარიტებით როდი ფასდება.

17გრცხვენოდეთ დედ-მამის წინაშე უზნეობისა, და სიცრუისა – წინამძღოლისა და მბრძანებლის წინაშე.

18დანაშაულისა მსაჯულისა და მთავრის წინაშე, და უსჯულოებისა – საკრებულოს და ხალხის წინაშე;

19უსამართლობისა ნაცნობ-მეგობართა წინაშე, და ქურდობისა – მეზობლების წინაშე; ამისვე გრცხვენოდეს ღვთის სიმართლისა და აღთქმის წინაშე; აგრეთვე სუფრაზე იდაყვით დაყრდნობისა;

20სიცრუისა ვალის აღებისას თუ დაბრუნებისას, და დუმილისა მის წინაშე, ვინც გესალმებათ;

21მეძავის ცქერისა, და ნათესავისაგან პირის ბრუნებისა;

22წილისა თუ ძღვნის წართმევისა, და გათხოვილი ქალის მიმართ გულისთქმისა;

23საკუთარ მოახლესთან არშიყობისა (ახლოს არ გაეკარო მის საწოლს).

24მეგობრებისადმი ყვედრებისა, და გაცემის შემდეგ – დამადლებისა;

25ჭორის გამეორებისა, და დაფარულ სიტყვათა გამჟღავნებისა;

26და იქნები ჭეშმარიტად მოკრძალებული და ყველას სიყვარულს მოიპოვებ.

42

42^1აი, რისი ნუ შეგრცხვება, რომ პირფერობის გამო არ სცოდო:

2უზენაესის სჯულისა და აღთქმის აღსრულებისა და უსჯულოსათვის მსჯავრის გამოტანისა;

3ამხანაგებსა თუ თანამოაზრეებთან დავისა და მეგობრებისათვის მემკვიდრეობის დატოვებისა;

4ზომა-წონაში სიზუსტისა და ბევრისა თუ ცოტას მოგებისა;

5ვაჭრობაში გამორჩენისა, შვილების მკაცრად აღზრდისა და უხეირო მსახურისთვის გვერდების დასისხლიანებისა.

6სადაც ცუდი ცოლია, იქ კარგია ბეჭედი, და სადაც ბევრი ხელია – საკეტი.

7თუ გასცემ, ანგარიშითა და ზომით გაეცი, და ყოველი გაცემა თუ მიღება აღნუსხე.

8ნუ გრცხვენია ჭკუა დაარიგო უგუნურს, ბრიყვს და ბერიკაცს, ჭაბუკებს რომ ეჯიბრება, და ჭეშმარიტად ზრდილი და ყველას მოსაწონი იქნები.

9ქალიშვილია მამისათვის უძილობის ფარული მიზეზი, მასზე ზრუნვაა თეთრად რომ ათენებინებს ღამეებს: ყმაწვილქალობაში – ვაითუ გაუთხოვარი დამრჩესო; გათხოვდება და – ვაითუ ქმარს შესძულდესო;

10ქალწულია და, ვაითუ შემიგინონ და მამის სახლში დაორსულდესო; ქმრიანია და, ვაითუ უღალატოს ან უნაყოფო გამოდგესო.

11თავნება ასულს ფხიზლად ადევნე თვალი, რომ მტრების დასაცინად, ქალაქის საჭორაოდ და ხალხის საკიცხველად არ გაქციოს.

12ნურავის სილამაზეზე ნუ გრჩება თვალი და ქალებში ნუ დაჯდები.

13რადგანაც სამოსიდან ჩრჩილი გამოდის, ქალიდან კი – ქალური ცბიერება.

14კაცის სიავე სჯობს ქალის სიკეთეს; ქალია, რომ გარცხვენს და გაყივნებს.

15ახლა უფლის საქმეთაც გავიხსენებ და გაუწყებთ, რაც მინახავს; უფლის სიტყვითაა მისი საქმენი.

16მანათობელი მზე ყველაფერს ხედავს, და მთელი მისი საქმე სავსეა უფლის დიდებით.

17წმიდათაც არ მისცა უფალმა იმისი ნება, რომ განეცხადებინათ ყოველი სასწაული მისი, რაც აღასრულა ყოვლისმპყრობელმა, რათა სამყარო მტკიცედ მდგარიყო მისი დიდებით.

18ის ჩასწვდა უფსკრულის სიღრმესაც და კაცის გულსაც, და იხილა ყოველი ხვეული მათი, რადგანაც უზენაესმა შეიცნო მთელი საცოდნელი და განჭვრიტა საუკუნის ნიშანი.

19იგია წარსულისა თუ მომავლის მაუწყებელი და დაფარულთა კვალის გამცხადებელი.

20არ გამოეპარება არც ერთი ნაფიქრალი, და არც ერთი სიტყვა დაფარული არ არის მისგან.

21მან განალაგა წესრიგით თავისი სიბრძნის დიადი საქმენი, რადგანაც არის უკუნითი უკუნისამდე; არცრა შეჰმატებია და არცრა დაჰკლებია, არც ვინმე მრჩეველი დასჭირვებია.

22რარიგ სანუკვარია მისი ყოველი საქმე, თვით პაწაწინა ნაპერწკლამდე, რისი დანახვაც კი შეიძლება.

23ყველაფერი ცოცხლობს და არსებობს სამარადისოდ, ყოველგვარი საჭიროებისათვის, და ყველა მას ემორჩილება.

24ყველაფერი წყვილ-წყვილადაა, ერთიმეორის პირისპირ, და არაფერი შეუქმნია ნაკლულევანი.

25ერთი ამტკიცებს მეორის სიკეთეს, და ვის მობეზრდება მათი დიდების ცქერა?

43

43^1სიდიადე სიმაღლისა – წმიდა ცამყარი, ხედი ზეცისა – დიდების სახილველი.

2მზე ამოსვლისთანავე გვიცხადებს თავისი მოვლინებით, რარიგ საკვირველია უზენაესის საქმე.

3თავისი შუადღისას ახმობს ქვეყანას, და მის მცხუნვარებას წინ ვინ დაუდგება?

4ქურას ახურებენ ნაკეთობათა გამოსადნობად, მზე კი სამმაგად ბუგავს მთებს; ცეცხლის ალს აფრქვევს და თვალებსა გვჭრის სხივთა ბრწყინვალებით.

5დიდია უფალი, მისი შემოქმედი, ვისი სიტყვითაც მიმოიქცევა თავის სარბიელზე.

6მთვარეც დროულად უჩვენებს ყველას ჟამსა და საუკუნის ნიშანს.

7მთვარე გვაუწყებს დღესასწაულის ნიშანს, მისი ნათელი იკლებს გავსების შემდეგ.

8„თვე“ მისი სახელიდან მოდის. საოცარია მისი ზრდა მისივე ცვალებადობით; ციური მხედრობის საჭურველი, ცამყარზე მანათობელი.

9ცის მშვენება ვარსკვლავთა დიდებაა, სხივოსანი სამკაული უფლის ზესკნელში.

10წმიდის სიტყვით დამდგარან მწყობრად, და არ იღლებიან თავიანთ საგუშაგოზე.

11შეხედე ცისარტყელას და აკურთხე მისი შემოქმედი, რა მშვენიერია თავისი ელვარებით.

12დიდებულ რკალად გაჰკვრია ზეცას, უზენაესის ხელმა მორკალა იგი.

13თავისი სიტყვით მოავლენს თოვლს და აელვებს ელვას თავისი მსჯავრისას.

14ამისთვის გაიხსნენ საგანძურნი და ფრთოსნებივით გამოეფინენ ღრუბლები.

15თავისი სიდიადით გაამკვრივა ღრუბლები და მტვრად აქცია სეტყვის ლოდები.

16მისი მზერით ირყევიან მთები და მისი ნებით ქრის სამხრეთის ქარი.

17მისი გრგვინვის ხმა ათრთოლებს მიწას, ისევე, როგორც ჩრდილოეთის ქარიცა და გრიგალიც.

18თავქვე დაშვებული ფრთოსნებივით ჩამოჰყრის თოვლს, კალიასავით რომ ეფინება მიწას; თვალი შეჰხარის მის სისპეტაკეს და გულს აოცებს მისი ბარდნა.

19მარილივით მოაფრქვევს მიწაზე ჭირხლს, გაყინული ეკალივით რომ იჩხვლიტება.

20დაბერავს ჩრდილოეთის სუსხიანი ქარი და წყალი ყინულად იქცევა, რომელიც მოსარკავს წყალთა ყოველ შესაკრებელს და აბჯარივით შემოსავს წყალს.

21გადაჭამს მთებს, გადახრუკავს უდაბნოს და ცეცხლივით გადატრუსავს ბალახს.

22მაგრამ ყველაფერს სწრაფად კურნავს ნისლი და ჩამოყრილი ცვარი აგრილებს ხვატს.

23თავისი ბრძანებით დააცხრო უფსკრული და კუნძულებით მოფინა იგი.

24ზღვაოსნები მოგვითხრობენ იქაური განსაცდელის ამბავს, და გვაოცებს, რასაც ვისმენთ ჩვენი ყურით.

25რადგანაც იქ არის ათასგვარი უცნაურობა და საოცრება, ყოველი ჯურის ცხოველი და ზღვის ურჩხულნი.

26მისი წყალობით იგნებენ გზას მისი მაცნენი და მისივე სიტყვით წესრიგდება ყოველი.

27ბევრი რამ შეგვეძლო გვეთქვა, მაგრამ ვერ მივწვდებით მას; მოკლედ რომ მოვჭრათ, ის არის ყოველი.

28სად ვპოვოთ ძალა მის სადიდებლად? რადგანაც ყველა თავის ქმნილებას აღემატება სიდიადით.

29საშინელია უფალი და უდიადესი, საოცარია მისი ძალმოსილება.

30უფლის მადიდებელნო, როგორც შეგიძლიათ, აღამაღლეთ იგი; ის მაინც უფრო მაღლა იქნება; მოიკრიბეთ ძალა მის სადიდებლად, თუმცა ფუჭია ძალისხმევა: ვერ მისწვდებით.

31ვის უხილავს, რომ წარმოგვიჩინოს? ვის უდიდებია იმგვარად, როგორიც არის?

32ყოველივე ამაზე გაცილებით უფრო მეტი დაფარულია, ჩვენ მხოლოდ მის საქმეთა მცირე ნაწილი თუ ვიხილეთ.

33ყველაფერი უფალმა შექმნა და ღვთისმოსავებს უბოძა სიბრძნე.

44

44^1ახლა კი ვაქოთ სახელოვანი ვაჟკაცნი და ჩვენი მოდგმის მამა-პაპანი.

2მრავალი სასახელო რამ მოიმოქმედა უფალმა მათი მეოხებით, უკუნისიდანაა მისი სიდიადე.

3ისინი მეფობდნენ თავიანთ საბრძანებელში, ძლიერებით სახელგანთქმულნი, ბრძენი მრჩეველნი და წინასწარმეტყველებათა მაუწყებელნი;

4თათბირისას ხალხის წინამძღოლნი, მისი მოძღვარნი და ბრძნული სიტყვებით აღმზრდელნი;

5ტკბილი ჰანგების მთხზველნი და ჩაწერილ თქმულებათა წარმომთქმელნი;

6მდიდარნი და ძალმორჭმულნი, თავიანთ ჭერქვეშ მშვიდად მცხოვრებნი;

7თავიანთ თაობებში პატივდებულნი და თავიანთი დროის სიქადულნი.

8ზოგიერთმა სადიდებლად დატოვა სახელი;

9ზოგიერთისა კი სახსენებელიც არ დარჩენილა, ისე გაქრნენ, თითქოს არც ყოფილიყვნენ, ისე განქარდნენ, თითქოს არც შობილიყვნენ, ისევე, როგორც მათი შვილები.

10მაგრამ, აი, მოწყალე კაცნი, რომელთა მართალი საქმენი დავიწყებას არ მისცემია.

11მათ თესლს გადაეცა მათი სიკეთე, მათი მემკვიდრეობა – მათსავ ნაშიერთ.

12მათი შთამომავლობა აღასრულებს თავის ვალს, და მათი შვილები – მათი წყალობით.

13უკუნისამდე იქნება მათი თესლი, და მათი დიდება არ წაიშლება.

14მშვიდობით განისვენეს მათმა ცხედრებმა და თაობებში იცოცხლებს მათი სახელი.

15ხალხები მოგვითხრობენ მათ საქმეს და საკრებულო გვაუწყებს მათ ქებას.

16ენოქი ესათნოვა უფალს და ცად აყვანილ იქნა, ნიმუში სინანულისა თაობებისთვის.

17ნოე სრულყოფილი და მართალი აღმოჩნდა; რისხვის ჟამს შეწყალებულ იქნა და, როცა წარღვნა მოხდა, ნატამალად დარჩა მიწაზე.

18და მიეცა საუკუნო აღთქმა, რომ აღარცერთი ხორციელი წარიხოცებოდა წარღვნით.

19აბრაამი – დიდი მამა ხალხთა სიმრავლისა, რომელსაც ვერავინ შეედრებოდა დიდებით;

20მან დაიცვა უზენაესის სჯული და აღთქმით შეეკრა მას; თავისი ხორცით განამტკიცა აღთქმა და არ შერყევია რწმენა განსაცდელში.

21ამიტომაც ფიცით აღუთქვა უფალმა, რომ ხალხები იკურთხებოდნენ მის თესლში, რომ ქვიშასავით გაამრავლებდა და ვარსკვლავებამდე აამაღლებდა მას, რომ ზღვიდან ზღვამდე და მდინარიდან მიწის კიდემდე მისცემდა მას სამკვიდროს.

22და ისააკსაც იგივე აღუთქვა მამამისის – აბრაამის გამო;

23ყოველი ადამიანის კურთხევა და აღთქმა იაკობის თავზე დაავანა, სცნო იგი თავისი კურთხევით, მისცა სამკვიდრო; განუსაზღვრა წილხვედრი და თორმეტ ტომში დაანაწილა.

45

45^1და წარმოშვა მისგან მოწყალე კაცი, მადლის მპოვნელი ყველა ხორციელის თვალში, რომელიც უყვარდათ ღმერთსაც და კაცთაც; კურთხეულია მისი სახელი.

2დიდებით წმიდათ გაუტოლა და მტრების დასაშინებლად განადიდა საქმეთა წყალობით.

3მისი სიტყვებისამებრ მოავლინა ნიშები და განადიდა მეფეთა წინაშე; მისი მეშვეობით გასცემდა ბრძანებას თავისი ხალხისადმი და მასვე უჩვენა თავისი დიდებაც.

4ერთგულებისა და თვინიერებისათვის წმიდაყო იგი და ყოველი ხორციელისაგან გამოარჩია.

5ასმინა თავისი ხმა, შეიყვანა ნისლში და პირისპირ მისცა მცნებანი, სჯული სიცოცხლისა და შემეცნებისა, რათა იაკობისთვის ესწავლებინა აღთქმა და ისრაელისათვის – მისი ბრძანებანი.

6აღამაღლა აარონი, სიწმიდით მისი სწორი, და მისივე ძმა ლევის ტომიდან.

7საუკუნო აღთქმა დაუდო და ერის მღდვლობა ჩააბარა, საგანგებო სამკაულით აკურთხა და შემოარტყა სარტყელი დიდებისა.

8სრულყოფილებითა და სასალუქო სამოსით – საწმერთულით, ტალავარითა და ეფოდით შემოსა იგი,

9ბურთულები შემოარტყა და მრავალი ეჟვანიც შემოავლო, რათა ფეხის გადადგმისას ხმა გამოეცათ და მთელი ტაძარი აევსოთ წკრიალით, მისი ხალხის შვილთა სამახსოვროდ.

10წმიდა სამოსით, ოქსინოთი, იაკინთითა და პორფირით, ჭრელად ნაქარგი ქსოვილით, მსჯავრის სიტყვით, ოსტატურად ნაქსოვი მოსასხამით

11და ნაირფერად მოციმციმე პატიოსანი თვლებით მოოჭვილი, ოქრომჭედლის ნახელავი ბეჭდით შეამკო იგი, რომელზედაც სამახსოვროდ ამოეკვეთათ წარწერა ისრაელის ტომთა რიცხვის მიხედვით.

12თავსაბურავზე – ოქროს გვირგვინი, სიწმიდის ნიშანი, დიდება ღირსებისა, დიდებული სამკაული, ნატიფი ხელოვნებით ნაჭედი, ამოდ სახილველი.

13მანამდე არ ყოფილა მსგავსი მშვენება და არც უცხოტომელი შემოსილა ასე, არამედ მხოლოდ მისი ძენი და მისი შთამომავალნი სამარადჟამოდ.

14მისი მსხვერპლი მთლიანად შეიწირება, დღემუდამ ორჯერ.

15მოსემ აუვსო ხელი და წმიდა ზეთი სცხო; მიეცათ მასაც და მის თესლსაც საუკუნო აღთქმა სამარადისოდ, რათა ემსახურონ უფალს და იმავდროულად აკურთხევდნენ ხალხს მისი სახელით.

16გამოარჩია იგი ცოცხალთა შორის, რათა უფლისთვის მიერთმია ძღვენი: საკმეველი და კეთილსურნელება იმის სახსოვრად, რომ შეიწყალა თავისი ხალხი.

17მისცა მას თავისი მცნებებით უფლება მსჯავრის გამოტანისა, რათა ესწავლებინა იაკობისთვის მისი მოწმობანი და თავისი სჯულით გაენათლებინა ისრაელი.

18წინ აღუდგნენ მას უცხონი, მისდამი შურით აღძრულნი უდაბნოში – დათანისა და აბირამის ხალხი, აგრეთვე კორახის ხროვა, მრისხანებითა და სიშმაგით.

19იხილა უფალმა და არ მოეწონა ეს, ამიტომაც დაიღუპნენ თავიანთი მრისხანებითა და სიშმაგით; სასწაულები მოახდინა მათ წინააღმდეგ და თავისი ცეცხლის ალით მოსრა ისინი.

20ამრავლა აარონის დიდება და მისცა მას მემკვიდრეობა – უწილადა პირველმოწეული ნაყოფი, უწინარეს ყოვლისა კი გაუმზადა პური ძღომაზე;

21რადგანაც ისინი ჭამენ უფლის მსხვერპლს, რომელიც მისცა მას და მის შთამომავალთ.

22მაგრამ არ აქვს მემკვიდრეობა ხალხის ქვეყანაში და არც წილი – ხალხს შორის, რადგანაც უფალია მისი წილიც და სამკვიდროც.

23ფინხასი, ელეაზარის ძე, მესამეა დიდებით, მისი გულმოდგინების გამო ღვთისმოშიშებაში, რაკიღა მტკიცედ იდგა ხალხის განდგომისას თავისი სულის სიქველით და ასე გამოითხოვა შეწყალება ისრაელისთვის.

24ამიტომაც მიეცა მშვიდობის აღთქმა, რომ სათავეში ჩასდგომოდა საწმიდარსა და მის ხალხს, რათა მას და მის შთამომავალთ საუკუნოდ ჰქონოდათ მღვდელმთავრობა.

25ასევე მიეცა აღთქმა დავითსაც, იესეს ძეს, იუდას ტომიდან, რომ სამეფო მემკვიდრეობა გადავიდოდა მხოლოდ შვილიდან შვილზე, როგორც აარონის და მის შთამომავალთა მემკვიდრეობა.

26ღმერთმა თქვენც ჩაგიდოთ სიბრძნე გულში, რომ სიმართლით განიკითხოთ მისი ხალხი, რათა არ წარიხოცოს მისი სიკეთე და თაობიდან თაობას გადაეცეს დიდება მისი.

46

46^1ძლიერი იყო ბრძოლაში იესო, ნავეს ძე, და წინასწარმეტყველებაში მოსეს მემკვიდრე; თავისი სახელის შესაბამისად, დიდი იყო უფლის რჩეულთა ხსნისას, როცა შურს იძიებდა მის წინააღმდეგ აღძრულ მტრებზე, რათა სამკვიდრო დაებრუნებინა ისრაელისთვის.

2როგორი დიდება მოიხვეჭა, როცა აღმართა ხელი და ქალაქის წინააღმდეგ იშიშვლა ხმალი.

3მასზე უწინ ვინ იდგა მასავით მტკიცედ? რადგანაც საღვთო ბრძოლებს იხდიდა.

4განა მისი ხელით არ შეჩერდა მზე და ერთი დღე ორად არ იქცა?

5მან უხმო უზენაეს მეუფეს, როცა ყოველი მხრიდან ავიწროებდნენ მტრები, და შეისმინა მისი თხოვნა დიდმა უფალმა, მძლეთა-მძლე ძალით რომ ჩამოსტყორცნა სეტყვის ლოდები,

6თავს დააყარა მის წინააღმდეგ მეომარ ხალხს და მთის ფერდობზე მოსრა ისინი, რათა შეეცნოთ წარმართებს მთელი მისი საჭურველის ძალა, რადგანაც უფლის შემწეობით იბრძოდა იგი,

7კვალდაკვალ რომ მიჰყვებოდა თავის უფალს. მოსეს დროსაც გამოიჩინეს სიქველე მან და ქალებმა, იეფუნეს ძემ, წინ რომ აღუდგნენ კრებულს, ცოდვას განარიდეს ხალხი და ჩაახშეს უკეთური დრტვინვა.

8ეს ორნიღა დარჩნენ ექვსასი ათასი ქვეითიდან, რათა შეეყვანათ ხალხი თავიანთ სამკვიდრო ქვეყანაში, სადაც მოედინება რძე და თაფლი.

9მისცა უფალმა ქალებს ძალა, რომელიც სიბერემდე შეინარჩუნა, რათა ასულიყო ზეგანზე და მის შთამომავლობას დაემკვიდრებინა იგი;

10რათა დაენახა ისრაელის ყველა ძეს, რაოდენ სასიკეთოა უფლის კვალდაკვალ სიარული.

11ასევე მსაჯულნიც, თავ-თავიანთი სახელის მიხედვით, რომელთა გულიც არ შებღალულა და არ განდგომიან უფალს; კურთხეულ იყოს მათი ხსოვნა.

12ამოყვავილდნენ მათი ძვლები თავიანთი საფლავებიდან და მათი სახელი სადიდებლად გადაეცეს შვილებს.

13უფლის მიერ საყვარელმა სამოელმა, უფლისავე წინასწარმეტყველმა, დააარსა სამეფო და მირონი სცხო თავისი ხალხის წინამძღოლთ.

14უფლის სჯულით განიკითხავდა ხალხს და მოხედა უფალმა იაკობს.

15ჭეშმარიტი წინასწარმეტყველი იყო თავისი რწმენით და მის სიტყვებში იცნობოდა სარწმუნო ხილვა.

16ყოვლისმძლე უფალს უხმო, მტრებისგან ყოველმხრივ შევიწროებულმა, და შესწირა ჩვილი ბატკანი.

17იქუხა ზეცით უფალმა და გრგვინვით ამცნო თავისი ხმა.

18შემუსრა ცორელთა წინამძღოლნი და ფილისტიმელთა ყველა მთავარი.

19საუკუნო მიძინების წინ აღიარა უფლისა და მისი მირონცხებულის წინაშე, რომ არათუ ქონება, ხამლიც კი არ აუღია ხორციელისგან; და არც არავის დასცდენია მისი საყვედური.

20მიძინების შემდეგაც იწინასწარმეტყველა და მეფეს აუწყა მისი აღსასრული; წინასწარმეტყველებით აიმაღლა ხმა სამარიდან, რათა წარეხოცა ხალხის უსჯულოება.

47

47^1მას შემდეგ აღდგა ნათანი, რათა ეწინასწარმეტყველა დავითის დროს.

2როგორც ქონი მსხვერპლს გაცლილი, ისე გამოირჩეოდა დავითი ისრაელის ძეთაგან.

3ისე ათამაშებდა ლომებს, როგორც ციკნებს და დათვებს – როგორც ბატკნებს.

4განა სიჭაბუკეში არ მოკლა ბუმბერაზი და ჩამორეცხა ხალხს სირცხვილი, როცა შემართა ხელი შურდულის ქვით და შემუსრა მზვაობა გოლიათისა?

5რადგანაც უხმო უზენაეს უფალს, რომელმაც განუმტკიცა მარჯვენა, რათა ეძლია მძლე მეომარი და აემაღლებინა თავისი ხალხის რქა.

6ასე განადიდეს იგი, როგორც მირიადი, და უფლის კურთხევით შეასხეს ხოტბა, ღირსს იმისას, რომ დიდების გვირგვინი ეტარებინა.

7რადგანაც მუსრი გაავლო გარს შემოჯარულ მტრებს, და ქედი მოახრევინა მოწინააღმდეგე ფილისტიმელებს, ასე რომ, დღემდე შემუსრულია მათი რქა.

8თავისი ყოველი საქმით პატივს მიაგებდა უწმიდესს და უზენაესს; დიდების სიტყვით სწირავდა მადლს; მთელი გულით უგალობა უფალს და შეიყვარა თავისი შემოქმედი.

9საკურთხევლის წინ დაამწკრივა მგალობელნი, რათა მათი ხმებით დაეტკბო ჰანგი.

10დაამშვენა ყველა დღესასწაული და ზუსტად განსაზღვრა ჟამნი, რათა ედიდებინათ უფლის წმიდა სახელი და დილიდანვე აეხმიანებინათ ტაძარი.

11უფალმა მიუტევა ცოდვები, საუკუნოდ აამაღლა მისი რქა, მისცა სამეფო აღთქმა და დიდების ტახტი ისრაელში.

12შემდგომ ამისა აღდგა მისი ბრძენი ძე და მამის წყალობით იცხოვრა ბედნიერად.

13მშვიდობიანი იყო სოლომონის მეფობის ხანა, ღმერთმა ყოველმხრივ მიჰმადლა მოსვენება, რათა მის სახელზე აღემართა სახლი და საუკუნო ტაძარი გაემზადებინა.

14როგორ დაბრძენდი სიჭაბუკეში და მდინარესავით აივსე გონიერებით.

15შენმა სულმა მოიცვა დედამიწა და იდუმალი იგავებით აღავსე იგი.

16შორეულ კუნძულებს მისწვდა შენი სახელი და ყველამ შეგიყვარა შენი მშვიდობისათვის.

17შენი საგალობლებით და ანდაზებით, იგავებით და განმარტებებით განცვიფრებულნი იყვნენ ქვეყნები.

18უფალი ღმერთის სახელით, ისრაელის ღმერთად რომ იწოდება, შეკრიბე ოქრო, როგორც სპილენძი, და ტყვიასავით ამრავლე ვერცხლი.

19მაგრამ მიდრიკე შენი წელი ქალებისაკენ და მათ ემონე შენი სხეულით.

20ლაქა წასცხე შენს დიდებას და შებღალე შენი თესლი, ასე რომ, რისხვა მოაწიე შენს შვილებზე, მწარედ რომ დაიტირეს უგუნურება შენი;

21რაკიღა ორად გაიყო ხელმწიფება და ეფრემიდან ურჩ სამეფოს დაედო დასაბამი.

22მაგრამ უფალი არ დაივიწყებს თავის მოწყალებას, არ გატეხს თავის არც ერთ სიტყვას, არ შემუსრავს თავისი რჩეულის შთამომავალთ და არ აღმოფხვრის იმის თესლს, ვინც მას უყვარდა; მან მისცა იაკობს ნატამალი, ხოლო დავითს – თავისი ფესვი.

23განისვენა სოლომონმა თავის მამა-პაპასთან და შემდგომად თვისა ხალხს დაუტოვა უგუნურება თავისი თესლიდან: უმეცარი და უტვინო რეხაბყამი, თავისი თათბირით რომ ჩამოიშორა ხალხი.

24და იერობყამი, ნაბატის ძე, რომელმაც აცთუნა ისრაელი და ცოდვის გზაზე დააყენა ეფრემი; იმრავლა მათმა ცოდვებმა, რის გამოც თავიანთი ქვეყნიდან განდევნილ იქნენ ისინი.

25და სჩადიოდნენ ყოველგვარ ბოროტებას, ვიდრე შურისგებამ არ მოაწია მათზე.

48

48^1აღდგა ელია წინასწარმეტყველი, როგორც ცეცხლი, და მწველი იყო მისი სიტყვა, როგორც ლამპარი.

2შიმშილი მოუვლინა მათ და შეამცირა მათი რიცხვი თავისი გულმოდგინებით.

3უფლის სიტყვით ჩაგმანა ზეცა და სამგზის ჩამოიტანა ცეცხლი.

4როგორ იდიდე, ელია, შენი სასწაულებით და ვინ დაიქადოს შენი მსგავსებით?

5შენ აღადგინე მიცვალებული მკვდრეთით და საიქიოდან უზენაესის სიტყვით.

6შენ დაამხე დასაღუპად მეფენი და დიდებულნი თავიანთი სარეცლებიდან.

7შემ მოისმინე სინაზე მათი მხილება და ხორებზე – შურისგების მსჯავრი.

8შენ სცხე მეფეებს ნაცვლისგებად და წინასწარმეტყველთ, რათა ყოფილიყვნენ შენი მონაცვლენი.

9შენ აგიტაცა ცეცხლის გრიგალმა, რათა დაესვი ცეცხლოვანი ცხენების ეტლზე.

10შენ დაგებედა დროულად გემხილებინა ცოდვილნი, რათა დაგეცხრო უფლის რისხვა, ვიდრე სიშმაგეს მიაღწევდა, შვილის მიმართ მოგექცია მამის გული და აღგედგინა ტომნი იაკობისა.

11ნეტარ არიან შენი მხილველნი, სიყვარულში განსვენებულნი და ჩვენც სიცოცხლით ვცხონდებით.

12ელია იყო, გრიგალში რომ დაინთქა, და ელისე აღივსო მისი სულით. არასდროს არ შემკრთალა არცერთი მთავრის წინაშე და ვერც ვერავინ მოადრეკინა ქედი.

13ვერც ვისიმე სიტყვით იძლია და თვით განსვენების შემდეგაც წინასწარმეტყველებდა მისი ცხედარი.

14როგორც სიცოცხლეში მოახდინა სასწაულნი, სიკვდილის შემდეგაც ასევე საკვირველი იყო მისი საქმენი.

15მაიც არ მოინანია ხალხმა და არ განირიდა ცოდვები, ვიდრე ტყვედ არ წაასხეს თავისი ქვეყნიდან და მთელი დედამიწის ზურგზე არ მიმოიფანტნენ.

16ძალზე ცოტა ხალხიღა დარჩა და მთავარი – დავითის შთამომავალი. მხოლოდ ზოგი იქცეოდა, როგორც ჯერ არს, ზოგმა კი ამრავლა ცოდვები.

17ხიზკიამ გაამაგრა თავისი ქალაქი და წყალი შეიყვანა შიგ, წერაქვით გათხარა კლდე და ააგო წყალსაცავი.

18მის დროს გამოილაშქრა სანხერიბმა და წარმოგზავნა რაბშაკე, რომელმაც ხელი აღმართა სიონზე და ქედმაღლურად იქცეოდა თავგასული.

19მაშინ შეძრწუნდა მათი გული და ხელი; იტანჯებოდნენ, როგორც ქალი მშობიარობის ტკივილებით გაწამებული.

20ხელაპყრობით უხმეს გულმოწყალე უფალს; წმიდამაც უმალ ისმინა მათი ზეცით და ესაიას ხელით იხსნა ისინი.

21მუსრი გაავლო აშურელთა ლაშქარს და მისმა ანგელოზმა მოსრა ისინი.

22რადგანაც ეზეკია ისე იქცეოდა, როგორც ნებავს უფალს, და მტკიცედ ადგა მამამისის – დავითის გზას, როგორც ამცნო წინასწარმეტყველმა ესაიამ, დიდმა და სარწმუნომ თავისი ხილვებით.

23მის დროს იყო, რომ უკუიქცა მზე და შეჰმატა მეფეს სიცოცხლის დღენი.

24თავისი დიადი ზეშთაგონებით იხილა ჟამთა დასასრული და ანუგეშა სიონში მგლოვიარენი.

25იუწყებოდა მომავალს უკუნისამდე და დაფარულს – ვიდრე გაცხადდებოდა იგი.

49

49^1იოშიას ხსოვნა შეზავებული საკმეველია, მემირონის ხელით შეკაზმული სიტკბოებად რომ ადნება ბაგეს, როგორც თაფლი; საამო, როგორც სიმღერა ღვინის სმისას.

2წრფელი გზით იღვწოდა ხალხის მოსაქცევად და შემუსრა უსჯულოთა სიბილწე.

3უფლისკენ მიიქცა გულით და უსჯულოების ჟამს ღვთისმოსაობა განამტკიცა.

4დავითის, ხიზკიასა და იოშიას გარდა ყველამ სცოდა ცოდვით, რადგანაც დაუტევეს უზენაესის სჯული; იუდას მეფენი გადაეგნენ,

5რადგანაც სხვებს მისცეს თავიანთი რქა, და თავიანთი დიდება – უცხო ტომს.

6მტრებმა ცეცხლს მისცეს სიწმიდის რჩეული ქალაქი და გაუკაცურდა მისი გზები,

7როგორც იწინასწარმეტყველა იერემიამ, რომელიც შეურაცხყვეს, თუმცა დედის საშოშივე იკურთხა წინასწარმეტყველად, რათა ამოეძირკვა, ამოეგდო და მოესრა, მაგრამ ამასთანავე ეშენებინა და დაენერგა კიდეც.

8ეზეკიელმა იხილა დიდების ხილვა, ღმერთმა რომ უჩვენა ქერუბიმის ეტლზე.

9თავსხმით შეახსენა მას მტრები და კეთილად მოექცა სწორ გზაზე დამდგართ.

10ამოყვავილდნენ თავიანთი საფლავებიდან თორმეტი წინასწარმეტყველის ძვლები, რადგანაც ანუგეშეს იაკობი და სარწმუნო სასოებით იხსნეს ისინი.

11როგორ ვადიდოთ ზერუბაბელი? ის იყო როგორც ბეჭედი მარჯვენა ხელზე.

12ასევე იესოც, იოცედეკის ძე: მათ თავიანთ სიცოცხლეში ააგეს სახლი და აღუმართეს უფალს წმიდა ტაძარი, საუკუნო დიდებისთვის გამზადებული.

13დიდია ხსოვნა ნეემიასიც, დაქცეული გალავანი რომ აღგვიდგინა, დაუტანა ბჭენი და საკლიტურნი და შეაკეთა ჩვენი სახლები.

14ამ ქვეყნად არავინ შობილა ხანოქის მსგავსი, მიწიდან რომ იქნა ატაცებული.

15არც იოსების მსგავსი კაცი დაბადებულა, ძმების წინამძღოლი, ხალხის მეოხი. პატივი მიეგო მის ძვლებს.

16განითქვა კაცთა შორის სემისა და სეთის სახელი, მაგრამ შექმნილთაგან ადამია ყველა ცოცხალზე უმეტესი.

50

50^1სიმონმა, ონიასის ძემ, დიდმა მღვდელმა, შეაკეთა სახლი და თავისი სიცოცხლის განმავლობაში გაამაგრა ტაძარი.

2მის მიერ დაედო საფუძველი ორმაგ სიმაღლეს – აღიმართა ტაძრის მაღალი გალავანი.

3მის დროს დაიკლო წყალსაცავმა, დაპატარავდა ზღვისხელა ტბა.

4ხალხისთვის რომ უბედურება აეცილებინა თავიდან, ალყისგან თავდასაცავად გაამაგრა ქალაქი.

5რა დიდებული სანახავი იყო, ხალხით გარშემორტყმული რომ გამოდიოდა კრეტსაბმელიდან.

6როგორც ღრუბლებში ცისკრის ვარსკვლავი, როგორც მთვარე გავსების დღეებში;

7როგორც მზე, თავს რომ დაჰნათის უზენაესის ტაძარს; როგორც დიდების ღრუბლებში შუქმფენი ცისარტყელა.

8როგორც ვარდის კოკორი გაზაფხულზე; როგორც შროშანი წყლის პირას; როგორც საკმევლის ხის ტოტი ზაფხულის დღეს;

9როგორც საკმეველი, რომელიც იწვის საცეცხლურში; როგორც ოქროს ჭურჭელი, პატიოსანი თვლებით შემკული;

10როგორც ზეთისხილის ხე, ნაყოფით დახუნძლული; როგორც კიპარისი, ღრუბლებამდე ამაღლებული,

11როცა დიდების სამოსს ისხამდა და იმოსებოდა დიდებული სამკაულებით, წმიდა საკურთხეველზე ასვლისას დიდებას ჰფენდა მთელ ტაძარს.

12როცა საკურთხევლის კერასთან მდგარი წილობს იღებდა მღვდლების ხელიდან, ირგვლივ გვირგვინივით შემოსდგომოდნენ ძმები და როგორც ლიბანის კედარს პალმის რტონი, გარს ეხვივნენ.

13აარონის ძენი თავიანთი დიდებითა და საუფლო შესაწირავით ხელში, ისრაელის მთელი საკრებულოს წინაშე.

14საკურთხეველზე მსახურების დასასრულს ძღვენს მიართმევდა უზენაეს ყოვლისმპყრობელს,

15სამსხვერპლო თასისაკენ იწვდიდა ხელს, ყურძნის სისხლს ასხამდა შიგ და საკურთხევლის კვარცხლბეკზე ღვრიდა, რათა სამყაროს უზენაესი მეუფე დამტკბარიყო მისი ყნოსვით.

16მაშინ შეჰღაღადებდნენ აარონის ძენი, ჩაჰბერავდნენ ნაჭედ საყვირებს და გასახსენებლად აიმაღლებდნენ ხმას უზენაესის წინაშე.

17მაშინ მთელი ხალხი სწრაფად ემხობოდა პირქვე, რათა თაყვანი ეცა თავისი უფლისათვის, უზენაესი და ყოვლისმპყრობელი ღმრთისთვის.

18მგალობლები ქებას ასხამდნენ თავიანთი ხმებით და ტაძარში გუგუნებდა ტკბილი საგალობელი.

19ხალხი ევედრებოდა უზენაეს უფალს და ლოცულობდა მისი მოწყალების წინაშე, ვიდრე ისმოდა უფლის ქება, და ასე მთავრდებოდა ღვთისმსახურება.

20მერე ჩამოსვლისას ხელს გაიწვდიდა ისრაელის მთელი საკრებულოს თავზე, რათა უფლის მიერ ეკურთხებინა ხალხი თავისი ბაგით და მოწიწებით წარმოეთქვა მისი სახელი.

21ხალხი ხელახლა ემხობოდა პირქვე, რათა უზენაესისაგან მიეღო კურთხევა.

22მაშ, ადიდეთ სამყაროს გამრიგე ღმერთი, ყოველგან დიად საქმეთა შემოქმედი, დედის საშოდანვე რომ გვიგრძელებს სიცოცხლის ყავლს და თავისი წყალობისამებრ გვექცევა.

23დაე, სიხარული მოჰფინოს ჩვენს გულს და იყოს მშვიდობა ისრაელში დღეიდან უკუნისამდე.

24მოწყალება ნუ მოგვაკლოს და გვიხსნას ჩვენს დღეებში.

25ორი ხალხი მოიძულა ჩემმა სულმა, მესამეს კი არც ეთქმის ხალხი.

26სეყირის მთის მკვიდრნი, ფილისტიმელნი და შექემის ბრიყვი მცხოვრებნი.

27მოძღვრება ცოდნისა და გონიერებისა გადმოსცა ამ წიგნში იესო იერუსალიმელმა, შვილიშვილმა ელეაზარისა და ძემ ზირაქისა, ვინც წვიმასავით გვაწვიმა თავისი გულის სიბრძნე.

28ნეტავი იმას, ვინც თავს გაიწაფავს მასში და ვინც გულში ჩაიდებს, განიბრძნობა.

29ხოლო ვინც აღასრულებს, ყოვლისმძლე გახდება, რადგანაც უფლის ნათელი არის მისი გზა.

51

51^1გმადლობ, უფალო და მეუფეო, და გაქებ, ღმერთო, მხსნელო ჩემო, მადლობას ვწირავ შენს სახელს.

2რადგანაც შენ იყავ ჩემი მფარველი და მეოხი, შენ იხსენ ჩემი სხეული დაღუპვისაგან, ცილისმწამებელი ენის მახისა და სიცრუის მთხზველ ბაგეთაგან; შენვე იყავი ჩემს წინააღმდეგ აღძრულთაგან ჩემი მხსნელი და მფარველი.

3შენი ულევი წყალობისა და სახელის ძალით განმარიდე ჩემს ჩასანთქმელად გამზადებულ კბილთა ღრჭიალს, ჩემი სულის მძებნელთა ხელს და ურიცხვ სატანჯველს, რაც განვიცადე,

4ყოველი მხრიდან შემხუთველ ცეცხლს და ალის ბრიალს, რომელშიაც არ დავიფერფლე,

5ჯოჯოხეთის წიაღის სიღრმეს, უწმინდურ ენას და ცრუ მონაჩმახს,

6ისევე, როგორც უსამართლო ენის ცილისწამებას მეფის წინაშე. ჩემი სული სიკვდილად იყო მიწურვილი და ჩემი სიცოცხლე – ჯოჯოხეთს მიახლებული.

7გარს შემომერტყნენ და არ ჩანდა მხსნელი, თვალით ვეძებდი კაცთა შორის მწეს და მეოხს, მაგრამ ამაოდ.

8მაშინ გავიხსენე შენი წყალობა, უფალო, და საქმენი შენნი დასაბამიდან რომ შველი, ვისაც შენი იმედი აქვს და იხსნი მტრების ხელიდან.

9აღვავლინე ვედრება ჩემი მიწიდან და გთხოვე, სიკვდილისგან მიხსენი-მეთქი.

10და ვუხმე უფალს, მამას ჩემი უფლისას, არ მივეტოვებინე გასაჭირში, როცა არსით ჩანდა ხსნა მზვაობართაგან. დაუცხრომლად ვადიდებ შენს სახელს და სამადლობელს გიგალობ.

11რადგანაც შეისმინე ჩემი ვედრება, გადამარჩინე წარწყმედას და უკეთური დროებისგან მიხსენი.

12ამიტომაც გაქებ, გადიდებ და ვაკურთხებ სახელს უფლისას.

13ჯერ კიდევ ჭაბუკი, ვიდრე ხეტიალს მოვყვებოდი, აშკარად ვეძებდი სიბრძნეს ჩემს ლოცვაში.

14მასზე ვლოცულობდი ტაძრის წინაშე და ბოლომდე მისი მძებნელი ვიქნები.

15როგორც შეთვალებულ მტევანს, ისე შეჰხაროდა მას ჩემი გული; სწორი გზა ირჩია ჩემმა ფეხმა და სიჭაბუკიდანვე მის კვალს ვადექი.

16ოდნავადაც რომ მიმეპყრო ყური, უხვად მეძლეოდა და მრავალ შეგონებას ვპოვებდი ჩემთვის.

17მისი წყალობით მივაღწიე წარმატებას, ამიტომაც ვადიდებ მას, ვინც მომცა სიბრძნე.

18გადავწყვიტე მას გავყოლოდი, სიკეთეს ველტვოდი და არ გავწბილებულვარ.

19ჩემი სული მხნედ შეეჭიდა სიბრძნეს და სჯულსაც ზედმიწევნით ვასრულებდი. მაღლა აღვაპყარ ხელი და დავიტირე უმეცრება ჩემი.

20მისკენ მივიქეც სულით და სიწმიდეში ვპოვე იგი. იმთავითვე მას მივუძღვენ გული და ამიტომაც არ მიმატოვებს.

21მის საძებნელად შეიძრა ჩემი შიგანი და ამიტომაც შევიძინე კეთილი განძი.

22უფალმა ენა მიბოძა ჯილდოდ და ენით შევაქებ მას.

23მომიახლოვდით, უსწავლელნო, და ჩემს სკოლაში დაიდეთ ბინა.

24რატომ უნდა დარჩეთ დიდხანს უმისოდ, რადგანაც თქვენს სულებს სწყურია იგი.

25გავხსენი პირი და წარმოვთქვი: „შეიძინეთ იგი უვერცხლოდ;

26მის უღელქვეშ მოიდრიკეთ ქედი და თქვენმა სულმა მიიღოს ცოდნა. სულ ახლოს შეიძლება იპოვოთ იგი.

27ხომ თქვენივე თვალითა ხედავთ: მცირედ დავშვერი და დიდი სიმშვიდე კი ვპოვე სანაცვლოდ.

28შეიძინეთ ცოდნა, თუნდაც დიდძალი ვერცხლის ფასად, და მისი წყალობით შეიძენთ უამრავ ოქროს.

29იხაროს თქვენმა სულმა მისი წყალობით და ნუ გრცხვენიათ აქოთ იგი.

30დროულად აკეთეთ თქვენი საქმე, და ისიც დროზე მოგაგებთ სანაცვლოს.“

* ეს და მსგავსი ადგილები – აკლია ბერძნულ დედანს

ბარუქ წინასწარმეტყველი
ბარუქ წინასწარმეტყველი

1. 1

2. 2

3. 3

4. 4

5. 5

1
ბარუქ წინასწარმეტყველი

1^1ესაა სიტყვები წიგნისა, რომელიც ბარუქმა, ნერიას ძემ, მახსეიას, ციდკიას, ხასადიას, ხილკიას შთამომავალმა დაწერა ბაბილონში,

2მეხუთე წელს, თვის მეშვიდე დღეს, იმ დროიდან, როცა ქალდეველებმა იერუსალიმი აიღეს და ცეცხლს მისცეს იგი.

3წაიკითხა ბარუქმა ამ წიგნის სიტყვები იუდას მეფის – იექონიას – იეჰოიაკიმის ძისა და მთელი იმ ხალხის წინაშე, ვინც მის მოსასმენად მოვიდა.

4დიდებულების, უფლისწულების, უხუცესების და მთელი ხალხის, პატარებიდან დაწყებული და დიდებით დამთავრებული, მოკლედ, ყველას თანდასწრებით, ვინც კი ცხოვრობდა ბაბილონში, მდინარე სუდის პირას.

5ისინი კი ტიროდნენ, მარხულობდნენ და ლოცულობდნენ უფლის წინაშე.

6შეკრიბეს ვერცხლი, ვისაც რამდენი შეეძლო,

7და გაუგზავნეს იერუსალიმში იეჰოიაკიმს, ხილკიას ძეს და შალუმის ბადიშს – მღვდელმთავარს, მღვდლებს და მთელ ხალხს, ვინც მასთან ერთად იმყოფებოდა იერუსალიმში,

8როცა ბარუქმა მიიღო უფლის სახლიდან წამოღებული ჭურჭელი იუდას ქვეყანაში დასაბრუნებლად, სივანის თვის მეათე დღეს, – ეს იყო ვერცხლის ჭურჭელი, რომელიც გააკეთებინა იუდას მეფე ციდკიამ, იოშიას ძემ, –

9მას შემდეგ, რაც ბაბილონის მეფემ – ნაბუქოდონოსორმა იერუსალიმიდან ბაბილონში გადაასახლა იექონია, ისევე, როგორც მთავრები და ტყვეები, დიდებულები და იუდას ერი.

10და შეუთვალეს: „აჰა, გიგზავნით ვერცხლს და ამ თანხით იყიდეთ საკლავი სრულადდასაწველისა და ცოდვის მსხვერპლისათვის, შეიძინეთ საკმეველი, გაამზადეთ ძღვენი და მიიტანეთ ჩვენი უფალი ღმერთის სამსხვერპლოზე.

11ილოცეთ ბაბილონის მეფის – ნაბუქოდონოსორის სიცოცხლისათვის და მისი ძის – ბელშაცარის სიცოცხლისათვის, რათა იყოს მათი დღენი, როგორც დღენი ცისა დედამიწაზე.

12და უფალი მოგვცემს ძალას, გაგვინათლებს თვალებს და ვიცხოვრებთ ნაბუქოდონოსორის, ბაბილონის მეფისა, და ბელშაცარის, მისი ძის, ჩრდილქვეშ; დიდხანს ვეყმობით მათ და ვპოვებთ მადლს მათ წინაშე.

13ილოცეთ ჩვენთვისაც ჩვენი უფალი ღმერთის წინაშე, რადგანაც შევცოდეთ მას და დღევანდელ დღემდე გადმოდის მისი რისხვა და მძვინვარება ჩვენზე.

14წაიკითხეთ ეს წიგნი, რომელსაც გიგზავნით უფლის სახლში გამოსაცხადებლად დღესასწაულისა და საამისოდ განკუთვნილ დღეებში.

15და თქვით: ‘სიმართლე ჩვენი უფლისა და ღმერთის ხელთაა, ჩვენ კი პირშერცხვენილნი ვართ, როგორც დღეს იუდასა და იერუსალიმის მკვიდრნი,

16ჩვენი მეფეები და ჩვენი მთავრები, ჩვენი მღვდლები, ჩვენი წინასწარმეტყველნი და ჩვენი მამები,

17რადგანაც ვცოდეთ უფლის წინაშე

18და არ დავემორჩილეთ მას, არ შევისმინეთ ჩვენი უფალი ღმერთის ხმა, რათა მივყოლოდით მის მიერ ბოძებულ მცნებებს.

19მას შემდეგ, რაც უფალმა ჩვენი მამა-პაპანი გამოიყვანა ეგვიპტის ქვეყნიდან, დღევანდელ დღემდე ვეურჩებოდით ჩვენს ღმერთს და უფალს, და ნაკლებად გვადარდებდა ის ამბავი, რომ ყურს არ ვუგდებდით მის ხმას.

20ამიტომაცაა, რომ, დღევანდელი დღისა არ იყოს, გამუდმებით თანა გვდევს უბედურება და შეჩვენება, რაც აუწყა უფალმა მოსეს, მის მონამორჩილს, იმ დღეს, როცა ჩვენი მამა-პაპანი გამოიყვანა ეგვიპტის ქვეყნიდან, რათა მოეცა ჩვენთვის ქვეყანა, სადაც რძე და თაფლი მოედინება.

21არ შევისმინეთ ჩვენი უფალი ღმერთის ხმა იმ წინასწარმეტყველთა სიტყვებში, რომელნიც მან მოგვივლინა,

22არამედ ყველანი ვიქცეოდით ჩვენი უკეთური გულის კარნახით, ვემსახურებოდით უცხო ღმერთებს და ბოროტებას ჩავდიოდით ჩვენი უფალი ღმერთის თვალთა წინაშე.

2

2^1და ღმერთმა აღასრულა თავისი სიტყვა, რომელიც წარმოსთქვა ჩვენს წინააღმდეგ, ისევე, როგორც ისრაელის ქვეყნის მსაჯულთა, ჩვენს მეფეთა და მთავართა, ყველა ისრაელიანისა თუ იუდაელის წინააღმდეგ.

2მთელ ცისქვეშეთში არ მომხდარა ის, რაც მან მოახდინა იერუსალიმში, თანახმად იმისა, რაც სწერია მოსეს სჯულში:

3ზოგი თავისი ძის ხორცს დაუწყებს ჭამას, ზოგი კი – თავისი ასულისასო.

4და დაუმონა ისინი ყველა ქვეყანას, რომელიც გარს გვარტყია, საგინებლად და სარბევად მისცა ყველა ჩვენს მეზობელ ერს, რომელთა შორისაც მიმოფანტა ისინი.

5ასე რომ, კი არ ავმაღლდით, არამედ დავმდაბლდით, რადგანაც ვცოდეთ ჩვენი უფალი ღმერთის წინაშე და არ შევისმინეთ მისი ხმა.

6სიმართლე ჩვენი უფლისა და ღმერთის ხელთაა, ჩვენ კი პირშერცხვენილნი ვართ, როგორც დღეს – ჩვენი მამები.

7ყველა ის უბედურება, რაც უფლის მიერ გვეუწყა, ერთიანად დაგვატყდა თავზე.

8არ ვლოცულობდით უფალი ღმერთის წინაშე, რათა თითოეული ჩვენგანი მიექცია მისი უკეთური გულის ზრახვისგან.

9უფალი ფხიზლად დარაჯობდა ყველა ამ უბედურებას და ბოლოს თავს დაგვატეხა ისინი, რადგანაც მართალია იგი ყველაფერში, რაც გვამცნო ჩვენ.

10მაგრამ ჩვენ ყურად არ ვიღეთ მისი ხმა, რომ გვევლო მისი მცნებებისამებრ, რომლებიც წესად დარგო ჩვენს წინაშე.

11და ახლა, უფალო ღმერთო ისრაელისა, რომელმაც ეგვიპტის ქვეყნიდან გამოიყვანე შენი ერი მტკიცე ხელით, ნიშნებით და სასწაულებით, დიადი ძალითა და შემართული მკლავით, და თვითონვე შეჰქმენი შენი სახელი, როგორც დღევანდელ დღეს,

12შეგცოდეთ, მკრეხელურად და უსამართლოდ მოვიქეცით, უფალო ღმერთო ჩვენო, ყველა შენი მცნების წინააღმდეგ.

13გვაშორე შენი რისხვა, რადგანაც ცოტანიღა დავრჩით იმ ხალხებს შორის, რომლებშიაც მიმოგვფანტე ჩვენ.

14შეისმინე, უფალო, ჩვენი ლოცვა-ვედრება, გვიხსენი შენთვის და შეგვიწყალე იმათ წინაშე, რომლებმაც აგვყარეს და გადაგვასახლეს.

15რათა შეიგნოს მთელმა ქვეყანამ, რომ შენა ხარ უფალი ღმერთი ჩვენი და შენი სახელით იწოდება ისრაელი და მისი მოდგმა.

16მოგვხედე, უფალო, შენი წმიდა სახლიდან და გაგვიხსენე; მოგვაპყარ ყური, უფალო, და გვისმინე;

17გაახილე თვალი, უფალო, და გვიხილე, რადგანაც ქვესკნელის მკვიდრნი, სული რომ აღარ უდგათ სხეულში, დიდებასა და სამართალს ვერ მოგაგებენ,

18არამედ ამდენი უბედურებით შეძრწუნებული სული, დათრგუნული და დაბეჩევებული რომ დაიარება, სული მჭმუნვარე, დამშეული და ეული, – აი, ვინ მოგაგებს, უფალო, დიდებასა და სიმართლეს.

19ასე რომ, ჩვენი მამა-პაპისა და ჩვენი მეფეების სიმართლეს როდი ემყარება ჩვენი ლოცვა-ვედრება შენდა მომართ, უფალო ღმერთო ჩვენო.

20რადგანაც შენ მოგვივლინე შენი რისხვა და მძვინვარება, როგორც ბრძანე შენივე მონა-მორჩილთა – წინასწარმეტყველთა პირით:

21ამას ბრძანებს უფალი: ქედმოდრეკილნი ემსახურეთ ბაბილონის მეფეს, და დამკვიდრდებით მიწაზე, რომელიც მივეცი თქვენს მამა-პაპას.

22ხოლო თუ არ შეისმენთ უფლის ხმას და არ ემსახურებით ბაბილონის მეფეს,

23იმდენს ვიზამ, რომ აღარ ისმოდეს იერუსალიმსა და მის შემოგარენში ლხენისა და სიხარულის ხმა, არც ხმა სასიძოსი და სასძლოსი, და ადამიანის ჭაჭანებაც აღარ იყოს მთელ ქვეყანაში.

24მაგრამ ჩვენ ყურად არ ვიღეთ შენი ხმა, რომელიც გვეუბნებოდა, ვყოფილიყავით ბაბილონის მეფის მსახურნი, და აღასრულე შენი სიტყვები, წარმოთქმულნი შენივე მონა-მირჩილ წინასწარმეტყველთა პირით: ამოიყრებაო საფლავებიდან თქვენი მეფეებისა და თქვენი მამა-პაპის ძვლები.

25და, აი, ახლა ყრიან ისინი დღის ხვატსა და ღამის სიცივეში; აღსრულებით კი საშინელი ტანჯვა-წამებით, შიმშილით, მახვილითა და განდევნით აღესრულნენ.

26დაუტევე სახლი, რომელიც იწოდა შენი სახელით, როგორც ვხედავთ დღევანდელ დღეს, – ისრაელის სახლისა და იუდას სახლის უკეთურების გამო.

27და მოგვექეცი, უფალო, მთელი შენი სიკეთითა და მთელი შენი გულმოწყალებით,

28როგორც თქვი შენი მონა-მორჩილის მოსეს მეშვეობით იმ დღეს, როცა უბრძანე მას დაეწერა შენი სჯული ისრაელის ძეთა წინაშე:

29‘თუ არ შეისმენთ ჩემს ხმას, ეს ურიცხვი და უთვალავი სიმრავლე ერისა უბადრუკად იქცევა იმ ხალხებში, რომელთა შორისაც მიმოვფანტავ მას.

30ვიცი, რომ არ შეისმენს ჩემსას, რადგანაც ურჩი ერია; მაგრამ ბოლოს მაინც ჩაიხედავენ გულში თავიანთი გადასახლების მიწაზე,

31და მიხვდებიან, რომ მე ვარ მათი უფალი ღმერთი; და მივცემ მათ გულს და სასმენელს, რათა ისმინონ.

32და მადიდებენ თავიანთი გადასახლების მიწაზე და ახსენებენ ჩემს სახელს.

33მიიქცევიან ურჩობისა და თავიანთ ბოროტ საქმეთაგან, რადგანაც გაიხსენებენ გზას თავიანთი მამა-პაპისას, რომელთაც სცოდეს უფლის წინაშე.

34და დავაბრუნებ მათ მიწაზე, რომელიც აღთქმით მივეცი მათ მამა-პაპას – აბრაამს, ისააკს და იაკობს, და დაეუფლებიან მას, და გავამრავლებ და აღარ შემცირდება მათი რიცხვი.

35და დავუდებ მათ საუკუნო აღთქმას, რომ ვიქნები მათი ღმერთი, ხოლო ისინი იქნებიან ჩემი ერი, და აღარ ავყრი ჩემს ხალხს, ისრაელს, იმ ქვეყნიდან, რომელიც მივეცი მას’.

3

3^1უფალო, ყოვლისმპყრობელო, ისრაელის ღმერთო, სული ურვილი და სული შეჭირვებული შემოგღაღადებს შენ.

2შეისმინე, უფალო, და შეგვიწყალე, რადგანაც ვცოდეთ შენს წინაშე.

3ვინაიდან შენ საუკუნოდ დამკვიდრებული ხარ, ხოლო ჩვენ – სამუდამოდ დაკარგულნი.

4უფალო ყოვლისმპყრობელო, ისრაელის ღმერთო, შეისმინე ისრაელის მიცვალებულთა და მათი შვილების ვედრება, რომელთაც სცოდეს შენს წინაშე, არ შეისმინეს ხმა უფლისა, მათი ღმერთისა, და განუყრელი გახდა ჩვენგან უბედურება.

5ნუ გაიხსენებ ჩვენი მამა-პაპის უსამართლობას, არამედ, გახსოვდეს შენი ხელი და შენი სახელი ამჟამად,

6რადგანაც შენა ხარ უფალი ღმერთი ჩვენი, და გადიდებთ შენ, უფალო.

7მიტომაც ჩაგვინერგე შენი შიში გულებში, რომ ვუხმობდეთ შენს სახელს; შენი მაქებარნი ვიქნებით გადასახლებაში, რადგანაც განვდევნეთ ჩვენი გულებიდან ყოველგვარი უსამართლობა ჩვენი წინაპრებისა, რომელთაც სცოდეს შენს წინაშე.

8აი, დღეს გადასახლებაში ვართ, სადაც მიმოგვფანტე ჩვენს საგინებლად, შესაჩვენებლად და ნაცვლისგებად ყველა იმ უსამართლობის გამო, რაც ჩაიდინეს ჩვენმა წინაპრებმა, რომლებიც განუდგნენ უფალს, ჩვენს ღმერთს’“.

9ისმინე, ისრაელ, მცნებანი სიცოცხლისა და ყურად იღე, რათა შეიცნო სიბრძნე.

10რა ხდება, ისრაელ? რა გინდა მტრის ქვეყანაში? რამ დაგაბერა უცხო მიწაზე?

11რად შეიბილწე მკვდრებთან ერთად და შეირაცხე ქვესკნელის მკვიდრთა შორის?

12იმიტომ რომ დაუტევე წყარო სიბრძნისა.

13ღვთის გზით რომ გევლო, მშვიდობით იცხოვრებდი სამარადისოდ.

14ისწავლე, სად არის სიბრძნე, სად არის ძალა, სად არის ცოდნა, რათა ამასთანავე შეიცნო, სადაა დღეგრძელობა და სიცოცხლე, სადაა თვალთა ნათელი და მშვიდობა.

15ვინ იპოვა სიბრძნის ადგილი და ვინ შევიდა მის საგანძურში?

16სად არიან ხალხთა მთავარნი და დედამიწის მხეცთა მეუფენი?

17ისინი, ცის ფრინველებით რომ იქცევდნენ თავს, ანდა ოქრო-ვერცხლის მხვეჭელნი, რომელთა იმედიც აქვს ხალხს და რომელთა ხვეჭასაც არ უჩანს ბოლო?

18სად არიან ვერცხლის მჭედელნი, რომელთაც სხვა საზრუნავი არა ჰქონდათ, და რომელთა ნახელავსაც ვეღარსად ჰპოვებთ?

19გაქრნენ, ჯოჯოხეთს ჩავიდნენ და სხვები მოგვევლინნენ მათ ნაცვლად.

20ახალგაზრდებმა იხილეს ნათელი და დამკვიდრდნენ დედამიწაზე, მაგრამ ცოდნის გზა კი ვერ შეიცნეს.

21ვერც მის ბილიკებს მიაგნეს და ვერც მისი წვდომა შეძლეს; მათი შვილებიც შორს დარჩნენ ცოდნის გზიდან.

22არც ქანაანში სმენიათ მისი სახელი და არც თემანში უხილავთ.

23ვერც აგარის შვილებმა, მიწაზე რომ ეძებდნენ ცოდნას, ვერც მერანელმა და თემანელმა ვაჭრებმა, ვერც არაკთა მთხრობელებმა და ცოდნის მძებნელებმა ვერ მიაკვლიეს სიბრძნის გზას და ვერ შენიშნეს მისი ბილიკნი.

24ო, ისრაელ, რა დიდია უფლის სახლი და რაოდენ ვრცელია მისი სამკვიდრო.

25დიდია და უსასრულო, მაღალი და განუზომელი.

26იქ იშვნენ ბუმბერაზები, დასაბამითვე ხელოვანნი, ტანად ბრგენი და ომებში გამობრძმედილნი,

27მაგრამ არც ისინი გამოურჩევია ღმერთს და არც ცოდნის გზა უსწავლებია მათთვის.

28ამიტომაც დაიღუპნენ, რადგანაც არ ჰქონდათ სიბრძნე, დაიღუპნენ თავიანთი უგუნურობით.

29ვინ ავიდა ზეცად, ვინ დაეუფლა სიბრძნეს და ჩამოიტანა ღრუბლებიდან?

30ვინ გავიდა ზღვის გაღმა, ვინ მიაკვლია მას და წამოიღო, წმიდა ოქროზე უმჯობესი?

31არავინაა მისი გზის მცოდნე და არც მისი ბილიკის გულისხმისმყოფელი.

32მაგრამ ყოვლის მცოდნემ იცის იგი; თავისი გონებით მიაკვლია მან, ვინც საუკუნოდ განამზადა ქვეყნიერება და აავსო იგი ოთხფეხა ცხოველთა სიმრავლით;

33ვინც ნათელს გვიგზავნის და მოდის ნათელი; უხმო მას და ისიც დაემორჩილა თრთოლვით.

34გაბრწყინდნენ ვარსკვლავები თავიანთ სახმილავებში და აღივსნენ ლხენით.

35უხმო მათ და მიუგეს – აქ ვართო, და სიხარულით აციმციმდნენ თავიანთი შემოქმედისთვის.

36ესაა ღმერთი ჩვენი და არავინაა მისი სადარი.

37მან მიაკვლია სიბრძნის ყველა გზას და ასწავლა იგი თავის მონას – იაკობს და თავის საყვარელს – ისრაელს.

38შემდგომ ამისა დედამიწაზე გამოჩნდა და ტრიალებდა კაცთა შორის.

4

4^1ესაა უფლის ბრძანებათა წიგნი და სჯული, რომელიც საუკუნოდ იქნება.

2მოიქეც, იაკობ, აიღე იგი და იარე ბრწყინვალებისაკენ მისი ნათლისა.

3ნუ მისცემ სხვას დიდებას შენსას და ნურც შენს სარგებელს – უცხო ხალხს.

4ნეტარი ვართ, ისრაელ, რადგანაც ვიცით, რა არის კეთილსასურველი ღვთისათვის.

5მხნედ იყავ, ჩემო ერო, ხსოვნავ ისრაელისა!

6დასაღუპად კი არ მიეყიდეთ ხალხებს, არამედ იმიტომ, რომ განარისხეთ ღმერთი;

7გააალმასეთ თქვენი შემოქმედი, რადგანც ეშმაკებს სწირავდით მსხვერპლს და არა ღმერთს;

8დაივიწყეთ თქვენი მასაზრდოებელი უკვდავი ღმერთი და დაამწუხრეთ თქვენი აღმზრდელი იერუსალიმიც.

9რადგანაც იხილა თქვენზე მოწეული ღვთის რისხვა და თქვა: „ისმინეთ, სიონის მკვიდრნო, ღმერთმა მომივლინა დიდი მწუხარება;

10რადაგანც ვიხილე ძეთა და ასულთა ჩემთა ტყვეობა, რისთვისაც გასწირა ისისნი წარუვალმა.

11სიხარულით ვზარდე ისინი და ტირილითა და ვაი-ვიშით კი განვუტევე.

12ნურავინ ხარობს იმის გამო, რომ ქვრივ-ოხერი ვარ და ყველას მიერ მიტოვებული; იმიტომ ვიქეც უდაბნოდ, რომ ჩემმა შვილებმა სცოდეს, რადგანაც აღარ მისდიეს ღვთის სჯულს;

13ვერ შეიცნეს მისი მართლგანაწესი, დააგდეს მისი მცნებების გზა და არც სწავლის ბილიკს გაჰყვნენ მისი სიმართლით.

14მაშ, მოდით, სიონის მკვიდრნო, გაიხსენეთ ძეთა და ასულთა ჩემთა ტყვეობა, რისთვისაც გასწირა ისინი წარუვალმა. (საუკუნომ)

15რადგანაც შორიდან მოუვლინა მათ ხალხი, ურცხვი და უცხოენოვანი, რომელსაც არც მხცოვანის რიდი აქვს და არც ყრმის სიბრალული.

16წაჰგვარეს ქვრივს საყვარელი ძენი და მარტოხელას აღარ შეარჩინეს ასულნი.

17მე კი რით შემიძლია შეგეწიოთ?

18რადგანაც მტრების ხელიდან მხოლოდ ის თუ გიხსნით, ვინც თავს დაგატეხათ ამდენი უბედურება.

19მაშ, წადით, შვილებო, წადით, რადგანაც მე უდაბნოდ ვიქეც.

20განვიძარცვე მშვიდობის სამოსი და შევიმოსე ძაძა ჩემი ვედრებისა; მთელი ჩემი დღე და მოსწრება არ მოვიშლი ღაღადისს წარუვალის მიმართ.

21გამხნევდით, შვილებო, ღმერთს უხმეთ და ის დაგიხსნით მძლავრებისგან და მტრების ხელიდან.

22რადგანაც წარუვალისაგან ველოდი თქვენს ხსნას და წმიდამ მომივლინა სიხარული შეწყალებისა, რომელსაც მალე თქვენც მოგივლენთ წარუვალი მხსნელი.

23მე ტირილითა და გლოვით განგიტევეთ, ღმერთი კი სიხარულითა და შვებით დამიბრუნებს თქვენს თავს სამარადისოდ.

24ვინაიდან, როგორც დღეს იხილეს სიონის მკვიდრთა თქვენი ტყვეობა, ასევე მალე იხილავენ თქვენს ხსნასაც, რაც გეღირსებათ დიადი დიდებითა და წარუვალის ბრწყინვალებით.

25შვილებო, დაითმინეთ თქვენზე მოწეული ღვთის რისხვა; უწყალოდ გდევნა შენ მტერმა, მაგრამ მალე იხილავ მის დამხობას და ფეხით შესდგები ქედზე.

26ჩემი ნებიერნი ნარ-ეკლიან გზას დაადგნენ; ისე წაასხეს მტრებმა, როგორც მოტაცებული ფარა.

27გამხნევდით, შვილებო, და შეჰღაღადეთ ღმერთს, რადგანაც გაგიხსენებთ ის, ვინც ამ დღეში ჩაგყარათ.

28როგორც განზრახული გქონდათ ღვთისგან განდგომა, ახლა ათმაგად უფრო მძაფრი იყოს თქვენი სურვილი მისკენ მიქცევისა და მისი ძებნისა.

29რადგან ვინც თავზე დაგატეხათ უბედურება, საუკუნო სიხარულსაც მოგივლენთ თქვენივე ხსნის მეოხებით.“

30გამხნევდი, იერუსალიმ, ნუგეშს გცემს შენი სახელმდებელი.

31ვაი, შენს ბოროტისმყოფელთ, რომელნიც ხარობდნენ შენი დამხობით!

32ვაი, ქალაქებს, რომელთაც ემონენ შენი შვილები! ვაი, ქვეყანას, რომელმაც მიიღო შენი ძენი;

33ვინაიდან როგორც ხარობდა შენი დაცემით და ილხენდა შენი დამხობით, ისევე ივაგლახებს თავისი დაქცევის გამო.

34წავართმევ მას ხალხმრავლობის სიხარულს და გლოვად ექცევა თავისი სიქადული.

35რადგანაც დიდი ხნით გადმოვა მასზე ცეცხლი წარუვალისგან და კიდევ უფრო დიდ ხანს ეშმაკთა სამკვიდროდ იქცევა იგი.

36გახედე აღმოსავლეთს, იერუსალიმ, და იხილე სიხარული, ღვთისაგან მომავალი შენსკენ.

37აჰა, მოდიან შენი ძენი, შენს მიერ განტევებულნი; მოდიან აღმოსავლეთიდან დასავლეთამდე წმიდის სიტყვით შეკრებილნი და ღვთის დიდებით გალაღებულნი.

5

5^1განიძარცვე, იერუსალიმ, სამოსი შენი გლოვისა და სიმძიმილისა და ღვთის დიდების მშვენება შეიმოსე სამარადისოდ.

2მოისხი ორმაგი მოსასხამი ღვთისმიერი სიმართლისა და თავს დაიდგი წარუვალი დიდების შარავანდედი.

3რადგანაც ღმერთი მთელს ცისქვეშეთს უჩვენებს დიდებას შენსას.

4და საუკუნოდ დაგერქმევა მის მიერ სახელი: „დიდება სიმართლისა და მშვიდობა ღვთისმოსაობისა.“

5აღსდექ, იერუსალიმ, შედექი ქედზე, გახედე აღმოსავლეთს და იხილე შენი ძენი, მზის დასავლიდან აღმოსავლამდე შეკრებილნი წმიდის სიტყვით, რომელნიც ხარობენ იმის გამო, რომ ღმერთმა გაიხსენა ისინი.

6ფეხით გავიდნენ შენი ბჭიდან, მტრების მიერ წარეკილნი, ღმერთი კი დიდებით დაგიბრუნებს მათ, როგორც სამეფო ტახტის მემკვიდრეთ.

7რადგანაც ღვთის განგებით ყველა მაღალი მთა და მარადი ბორცვი უნდა დადაბლდეს, ხევები კი ამოივსოს მიწის მოსასწორებლად, რათა ისრაელი მტკიცედ ვიდოდეს უფლის დიდებით.

8ხოლო ჭალები და ყოველი კეთილსურნელოვანი ხე ისრაელს უნდა უჩრდილავდეს ღვთის ბრძანებით.

9რადგანაც ღმერთი სიხარულით წარუძღვება ისრაელს თავისი დიდების ნათელში, თავისი წყალობისა და სიმართლის თანხლებით.

ეპისტოლე იერემიასი
ეპისტოლე იერემიასი

1. 1

1
ეპისტოლე იერემიასი
ასლი ეპისტოლესი, რომელიც იერემიამ გაუგზავნა ტყვეებს,
ბაბილონელთა მეფეს რომ უნდა წაესხა ბაბილონში

1^1იმ ცოდვების გამო, რომლებითაც შესცოდეთ ღმერთს, ბაბილონელთა მეფე ნაბუქოდონოსორი ტყვეებად წაგასხამთ ბაბილონში.

2ბაბილონში რომ ჩახვალთ, დიდხანს, მრავალი წლის მანძილზე დარჩებით იქ, ვიდრე მეშვიდე თაობამდე, შემდეგ კი მშვიდობით გამოგიყვანთ იქიდან.

3მალე იხილავთ ბაბილონში ოქროს, ვერცხლისა და ხის ღმერთებს, რომლებსაც მხრებით დაატარებს ხალხი და რომლებიც შიშის ზარს სცემენ წარმართთ.

4ფრთილად იყავით, რომ თვითონაც უცხოელებს არ დაემსგავსოთ და მათსავით არ შეგიპყროთ შიშმა, როდესაც დაინახავთ ღმერთების სათაყვანებლად მათ წინაშე და მათ უკან ძირს განრთხმულ ბრბოს.

5არამედ გულში თქვით: შენ უნდა გცემდეთ თაყვანს, უფალო.

6რადგანაც თქვენთანაა ჩემი ანგელოზი და ის იფარავს თქვენს სულებს.

7მათი ენა ხელოსნის ხელითაა გამოთლილი, მათი ტანი კი – ოქროთი და ვერცხლით ნაფერი, მაგრამ ცრუნი არიან და ლაპარაკი არ შეუძლიათ.

8სამკაულთა მოყვარული ყმაწვილი ქალი რომ გინახავთ, ისე უმკობენ თავს ოქროსაგან ნაკეთები გვირგვინებით თავიანთ ღმერთებს.

9ზოგჯერ ისედაც ხდება, რომ ქურუმები თვითონვე ჰპარავენ ოქრო-ვერცხლს თავიანთ ღმერთებს და მას საკუთარი საჭიროებისათვის იყენებენ, ან კიდევ საროსკიპოებში ახარჯავენ მეძავებს.

10როგორც ადამიანებს, ისე ამკობენ სამოსით ოქროს, ვერცხლისა და ხის ღმერთებს, რომლებსაც ჟანგისა და ჩრჩილისგანაც კი ვერ დაუცავთ თავი,

11თუმცაღა ძოწეულის მოსასხამი მოსავთ, რომლიდანაც გულმოდგინედ სწმენდენ მტვერს, სქლად რომ ედებად საკერპოში.

12ხელთ ქვეყნის მსაჯულებივით უპყრიათ კვერთხი, მაგრამ ისიც კი არ შეუძლიათ, რომ მათ წინაშე შემცოდეთ მზე დაუბნელონ.

13მარჯვენაში მახვილი და ცული ჩაუბღუჯავთ, მაგრამ არც ბრძოლის თავი აქვთ და არც იმისა, რომ ავაზაკებისგან დაიხსნან თავი.

14ამის მიხედვით შეიცნობთ, რომ ღმერთები არ არიან; მაშ, ნუ შეგეშინდებათ მათი.

15ვინაიდან როგორც გატეხილი ჭურჭელი აღარას არგია პატრონს, ისე მათი ღმერთებიც, საკერპოში რომ ჩამწკრივებულან,

16სადაც მტვრით ევსებათ თვალები, შემომსვლელთა ფეხს რომ მოჰყვება.

17მეფის შეურაცხმყოფელისა არ იყოს, ცხრაკლიტულში რომ ამწყვდევენ, როგორც სიკვდილ მისჯილს, ისე იცავენ ქურუმები მათ საკერპოებს კარ-ფანჯრებით, ბოქლომებით და ურდულებით, რომ ავაზაკებმა არ გაძარცვონ.

18მათ უფრო მეტ სანთელს უნთებენ, ვიდრე თავიანთ თავს, თუმცაღა ღმერთებს არც ერთის დანახვის თავი არ აქვთ.

19რაღა ისინი და რაღა სახლის კოჭები, მატლები რომ უხრავენ გულს; ასევე ხრავენ, მათი სამოსითურთ, ღმერთებსაც, მაგრამ ისინი ვერაფერსაც ვერ გრძნობენ.

20საკერპოს კვამლს გაუმურავს მათი სახე.

21ღამურები, მერცხლები და ფრინველები, ხოლო ზოგჯერ კატებიც კი ასხდებიან თავსა და ტანზე.

22ამით მიხვდებით, რომ ღმერთები არ არიან; მაშ, ნუ შეგეშინდებათ მათი.

23თუ არავინ გაწმინდა სილამაზისათვის გარს შემოკრული ოქრო, ისიც აღარ ბრწყინავს; და როცა ასხამდნენ, მაშინაც ვერ გრძნობდნენ ამას.

24მამასისხლად არიან ნაყიდნი, მაგრამ სული კი არ უდგათ.

25მხრებზე მოუდგიათ უფეხონი, თავიანთ უმწეობას რომ ამჟღავნებენ კაცთა წინაშე, და შერცხვენილნი არიან მათი მსახურნიც, რადგან თუ კერპები ძირს დაუვარდათ, თავისით ხომ ვეღარ შესძლებენ წამოდგომას;

26ხოლო თუ ვინმემ წამოაყენა, ნაბიჯის გადადგმასაც ვერ ახერხებენ; თუ მოხრი, წელში ვეღარ იმართებიან, და ძღვენსაც თუ ისე მიართმევ მათ, როგორც მკვდრებს.

27მათთვის შეწირულ მსხვერპლს ქურუმები თავიანთ სასარგებლოდ ყიდიან, მათი ცოლები კი მსხვერპლის ნაწილს ამარილებენ, მაგრამ არც უპოვართა და არც საპყართათვის არ იმეტებენ რასმე. თვით უწმინდურსა და მელოგინე ქალებსაც კი შეუძლიათ, რომ მსხვერპლს შეეხონ.

28ამით მიხვდებით, რომ ღმერთები არ არიან და არ შეგეშინდებათ მათი.

29როგორ შეიძლება ღმერთებად იწოდებოდნენ, თუკი ქალებსაც შეუძლიათ მსხვერპლს სწირავდნენ ოქროს, ვერცხლის და ხის ღვთაებებს?

30მათ საკერპოებში ეტლებით დაგრიალებენ კვართებჩამოძონძილი, თავშიშველი და თმა-წვერ მოპარსული ქურუმები.

31ისე ხმამაღლა ბღავიან თავიანთ ღვთაებათა წინაშე, როგორც მავანნი – მკვდრის ქელეხში.

32ღმერთების ესა თუ ის შესამოსელი ქურუმებს შინ მიაქვთ და თავიანთ ცოლ-შვოლს მოსავენ იმით.

33მათი ღმერთები ვერც ბოროტისმყოფელს მიუზღავენ სანაცვლოს და ვერც კეთილისმყოფელს; არც მეფის დასმა შეუძლიათ ტახტზე და არც მისი ჩამოგდება ტახტიდან.

34არამცთუ კაცის გამდიდრება, ისიც კი არ შეუძლიათ, რომ სპილენძის ფული მისცენ მას. ვინმემ რომ აღთქმა დადოს და არ შეასრულოს, ვერ მოჰკითხავენ.

35ვერც სიკვდილისგან იხსნიან კაცს და ვერც უმწეოს დაიცავენ მძლავრობისგან.

36ვერც თვალისჩინს დაუბრუნებენ ბრმას და ვერც გაჭირვებულს შეეწევიან.

37ქვრივ-ოხერს ვერ შეიწყალებენ და კეთილს ვერ უყოფენ ობოლს.

38მთის ლოდებს ჰგვანან ხისგან გამოთლილნი და ოქრო-ვერცხლით მოვარაყებულნი; ასე რომ, თვით მათ მსახურთაც კი არცხვენენ.

39როგორღა უნდა შეირაცხონ ანდა იწოდონ ღმერთებად?

40თვით ქალდეველნიც კი მკრეხელურად ექცევიან მათ: მუნჯსა და უენოს რომ დაინახავენ, ბელოსსთან მიჰყავთ და ევედრებიან, ენა ამოდგმევინეო, თითქოს ბელოსს ესმოდეს რამე.

41ამის შემყურენი ხელს მაინც ვერ იღებენ თავიანთ ღმერთებზე, იმდენად უტვინონი არიან.

42ქუჩებში სხედან მათი ქალები, წელზე ლერწმის სარტყელი შემოურტყამთ და ფიჭვის საკმეველს აკმევენ.

43როცა ერთ მათგანს გამვლელი კაცი წაიყვანს და გვერდით მოიწვენს, თავის მეზობელს დაუწყებს დაცინვას, რომ მისნაირი პატივი არ ხვდა წილად არავის გაუგლეჯია მისი სარტყელი.

44სიყალბეა ყველაფერი, რაც ამ ღვთაებებს ეხება; მაშ, როგორღა შეიძლება ღმერთებად შეირაცხონ ანდა იწოდონ?

45რა იქნებიან დურგლებისა და ოქრომჭედლების ნახელავნი, გარდა იმისა, რასაც მათი ხელოსნები ისურვებენ?

46თვით ამ ხელოსანთა სიცოცხლესაც არ ეთქმის დღეგრძელი, და როგორ შეიძლება მათი ხელიდან გამოსულნი უკვდავ ღმერთებად მიგვაჩნდეს?

47ასე რომ, მხოლოდ სიცრუე და სირცხვილი დაუტოვეს თავიანთ შთამომავლობას.

48როგორც კი ომი ატყდება ან უბედურება დაატყდებათ თავზე, ქურუმები ერთმანეთში ბჭობენ, სად გაიხიზნონ თავიანთ კერპებთან ერთად.

49როგორ ვერ მიმხვდარან, რომ არ შეიძლება ღმერთებად რაცხავდნენ იმათ, ვისაც ომისა და უბედურებისაგან ვერ დაუხსნია თავისი თავი.

50ხისაგან არიან გამოთლილნი და ოქრო-ვერცხლით ნაფერნი: ამით მიხვდებით, რომ ცრუნი არიან. ყველა ხალხმა და ყველა მეფემ უნდა იცოდეს, რომ ღმერთები კი არ არიან, არამედ ხელთქმნილი კერპები, და ღმერთის ხელი არ ურევია მათ შექმნაში.

51მაშ, ვისთვისღა უნდა იყოს გაუგებარი, რომ ღმერთები არ არიან?

52ქვეყანას ტახტზე ვერ დაუსვამენ მეფეს და ხალხს სათავეში ვერ ჩაუყენებენ ბელადს.

53ვერც სამართალს გააჩენენ და ვერც დაჩაგრულს დაიცავენ, ვინაიდან თვითონაც უმწეონი არიან; რაღა ისინი და რაღა ყორნები ცისა და მიწის შუა.

54როდესაც ხისგან გამოთლილი და ოქრო-ვერცხლით ნაფერი ღმერთების სახლს ცეცხლი უჩნდება, ქურუმები კისრისტეხით გარბიან თავის გადასარჩენად, თვითონ ღმერთები კი, როგორც სახლის შუაკოჭები, ნახშირად იქცევიან.

55ვერც მეფეს და ვერც მომხდურს ვერ აღუდგებიან წინ.

56როგორღა შეიძლება ღმერთებად რაცხავდე ან აღიარებდე მათ?

57ხისაგან გამოთლილი და ოქრო-ვერცხლით ნაფერი ღმერთები ვერც ქურდებისა და ყაჩაღებისაგან დაიცავენ თავს, რადგანაც მძარცველნი მათზე ძლიერნი არიან, ოქრო-ვრცხლსა და ძვირფას სამოსს ჰპარავენ მათ და ნადავლით დატვირთულნი მიდიან, ღმერთებს კი ისიც არ შეუძლიათ, რომ თავიანთ თავს უშველონ.

58ასე რომ, მამაცი მეფე ან ოჯახისათვის სასარგებლო რამ ნივთი ამ ცრუ ღმერთებზე უმჯობესია; სახლის კარი, რომელიც ქონებას იცავს, ან მეფის სასახლის ხის სვეტები გერჩიოთ ამ ცრუ ღმერთებს.

59მზე, მთვარე და ვარსკვლავები, რომლებიც ანათებენ და ამრიგად ასრულებენ თავიანთ დანიშნულებას, მორჩილნი ჩანან.

60ასევე ელვაც, როცა ელავს, ყველგან ნათლად ჩანს, და ქარიც ყოველ მხარესა ჰქრის.

61და ღრუბლებიც, როცა ღმერთი უბრძანებს, მთელი დედამიწის ზურგს გადაუარონ, მორჩილად ასრულებენ მის ბრძანებას, ისევე, როგორც მთებისა და ტყეების გადასაბუგად ცით მოვლენილი ცეცხლი.

62ესენი კი არც სახით და არც ძალით არ ჰგვანან მათ.

63ამიტომ არ უნდა ირაცხებოდნენ და არც იწოდებოდნენ ღმერთებად, ვინაიდან არც იმისი თავი აქვთ, რომ სამართალი გაუჩინონ, და არც იმისა, რომ კეთილი უყონ ხალხს.

64ამრიგად, რაკიღა იცით, რომ ღმერთები არ არიან, არც უნდა გეშინოდეთ მათი.

65მეფეებს ვერ შეაჩვენებენ და ვერც აკურთხებენ.

66ვერც ნიშებს გვიჩვენებენ ცაში თუ ხალხის წინაშე; ვერც მზესავით იბრწყინებენ და ვერც მთვარესავით მოგვფენენ შუქს.

67მხეცები უფრო მძლენი არიან: ის მაინც შეუძლიათ, რომ ბუნაგებს შეეფარონ და ასე უშველონ თავს.

68ამრიგად, არაფერი არ მოწმობს, რომ ისინი ღმერთები არიან; მაშ ნუ შეგეშინდებათ მათი.

69როგორც საფრთხობელა ვერაფერს იცავს ბოსტანში, ისე ხისგან გამოთლილი და ოქრო-ვერცხლით ნაფერი ღმერთებიც.

70წარმოიდგინეთ ეკლის ბუჩქი, ყველა ჩიტი ზედ რომ აჯდება, ან სიბნელეში მიგდებული გვამი, – აი, კიდევ რა შეიძლება შევადაროთ ამ ხისაგან გამოთლილსა და ოქრო-ვერცხლით ნაფერ ღმერთებს.

71შეხედეთ მათ მოელვარე ძოწეულის სამოსს, ზედ რომ ალპებათ, და დარწმუნდებით, რომ ღმერთები არ არიან; ბოლოს ასევე დალპებიან თვითონაც და სირცხვილად დარჩებიან ქვეყნად.

72ასე რომ, უმჯობესია მართალი კაცი, რომელსაც კერპები არა ჰყავს, რადგანაც შორს იქნება სირცხვილისაგან.

დანიელ წინასწარმეტყველი
დანიელ წინასწარმეტყველი

1. 3

2. 13

3. 14

3
დანიელ წინასწარმეტყველი

3^24დააბიჯებდნენ ისინი შუაგულ ცეცხლში, უგალობდნენ ღმერთს და აკურთხებდნენ უფალს.

25წამოიმართა ყაზარია, ამ შუა ცეცხლში ილოცა, გახსნა ბაგენი და წარმოსთქვა:

26„კურთხეული ხარ, უფალო, ჩვენი მამა-პაპის ღმერთო, ქებულია და დიდებული შენი სახელი უკუნისამდე.

27რადგანაც მართალი ხარ ყველაფერში, რაც მოგვივლინე; ჭეშმარიტია შენი ყოველი საქმე, წრფელია შენი გზა და ჭეშმარიტია შენი მსჯავრი.

28შენი მართალი მსჯავრის აღსრულება იყო ყველაფერში, რაც მოგვივლინე; ჭეშმარიტია შენი ყოველი საქმე, წრფელია შენი გზა და ჭეშმარიტია შენი მსჯავრი. შენი მართალი მსჯავრის აღსრულება იყო ყველაფერი, რაც თავს დაგვატეხე ჩვენ და ჩვენი მამა-პაპის წმიდა ქალაქს – იერუსალიმს, რადგანაც ჭეშმარიტებითა და სიმართლით მოგვივლინე ყოველივე ჩვენი ცოდვების გამო.

29ვინაიდან ვცოდეთ და უსჯულოდ მოვიქეცით შენგან განდგომილნი; ყველაფერში შემცოდენი ყურს არ ვუგდებდით შენს მცნებებს;

30არ ვიცავდით მათ და არ ვასრულებდით ისე, როგორც შენ გვიბრძანე, ჩვენდა სასიკეთოდ.

31ყველაფერი, რაც თავს დაგვატეხე, ყველაფერი, რაც გვაწვნევინე, მართალი სიმართლით ჰქენი.

32უსჯულო მტრების, უსაზარლეს განდგომილთა და მთელი დედამიწის ზურგზე ყველაზე უსამართლო და უბოროტესი მეფის ხელში ჩაგვყარე.

33ახლა კი დანა პირს აღარ გვიხსნის; შენს მონა-მორჩილთა და თაყვანისმცემელთ სამარცხვინო ხვედრი ხვდათ წილად.

34მაგრამ ნუ გაგვწირავ სამუდამოდ, შენი სახელის გულისთვის, და ნუ დაარღვევ შენს აღთქმას.

35ნუ მოგვიშლი შენს მოწყალებას, აბრაამის, შენი მეგობრის, ისაკის, შენი მორჩილის, და ისრაელის, შენი წმიდის გულისთვის,

36რომელთაც უთხარი, რომ ცის ვარსკვლავებივით და ზღვის ქვიშასავით გაამრავლებდი მათ მოდგმას.

37რადგანაც, უფალო, დღეს ყველა ხალხზე მეტად დავმდაბლდით და მთელი დედამიწის ზურგზე ყველაზე მეტად დავკნინდით ჩვენი ცოდვების გამო.

38ასე რომ, დღევანდელ დღეს აღარც მთავარი გვყავს, აღარც წინასწარმეტყველი და აღარც წინამძღოლი, აღარც სრულადდასაწველი გვაქვს, აღარც მსხვერპლი თუ ძღვენი, აღარც საკმეველი და აღარც ადგილი, რომ მსხვერპლი შემოგწიროთ და შენი წყალობის ღირსნი გავხდეთ.

39მაგრამ შემუსვრილი გულითა და დათრგუნვილი სულით ისევე ვიქნებით შეწყნარებულნი, როგორც ვერძთა და ხართა ყოვლადდასაწველით, როგორც ათასი მსუქანი ცხვრით.

40ეს იყოს დღეს ჩვენი მსხვერპლი შენს წინაშე, იქნებ შევძლოთ კვლავაც მოგდიოთ, რადგანაც სირცხვილს არ ჭამენ შენი მოიმედენი.

41ახლა მოგყვებით მთელი გულით, გვეშინია შენი და ვეძებთ შენს სახეს; მაშ, ნუ შეგვარცხვენ,

42არამედ მოგვეცი შენი შემწყნარებლობისა და ულევი წყალობის თანახმად.

43გვიხსენი შენი სასწაულებით და განადიდე შენი სახელი, უფალო.

44დაე, შერცხვენილი დარჩეს ყველა, ვინც ბოროტს იზრახავს შენს მორჩილთა მიმართ; გაცუდდეს მთელი მათი ძალმოსილება და შეიმუსროს მათი ძალა.

45დაე, შეიგნონ, რომ შენ ხარ ერთადერთი უფალი ღმერთი, მთელი დედამიწის ზურგზე განდიდებული.“

46ამასობაში კი მეფის მსახურნი, რომლებმაც ცეცხლში ჩაყარეს ისინი, წამდაუწუმ უკეთებდნენ ღუმელს ნავთს, ფისს, ფიჩხსა და ძენძს.

47და ღუმლიდან ავარდნილი ალი ორმოცდაცხრა წყრთას აღწევდა;

48მან შთანთქა და ფერფლად აქცია ყველა ქალდეველი, ვისაც კი მისწვდა.

49მაგრამ უფლის ანგელოზი ჩაეშვა ღუმელში ყაზარიასა და მის მეგობრებთან ერთად და იქიდან განდევნა ალი.

50ნოტიო ქარბორბალასავით ტრიალებდა და სულს უბერავდა შუაგულ ღუმელს; ასე რომ, ცეცხლი ვერც მიეკარათ, ვერც რა ავნოთ და ვერც შეაკრთო ისინი.

51მაშინ ამ სამმა ერთხმად იგალობა, ადიდა და აკურთხა ღმერთი ღუმელში:

52„კურთხეული ხარ, უფალო, ჩვენი მამა-პაპის ღმერთო, ქებული და დიდებული უკუნისამდე; კურთხეულია შენი დიდების სახელი, წმიდა ქებული და დიდებული უკუნისამდე.

53კურთხეული ხარ შენი დიდების ტაძარში, ქებული და დიდებული უკუნისამდე.

54კურთხეული ხარ უფსკრულთა მხილველი, ქერუბიმებზე მჯდომი, ქებული და დიდებული უკუნისამდე.

55კურთხეული ხარ შენს სამეუფო ტახტზე, ქებული და დიდებული უკუნისამდე.

56კურთხეული ხარ ცამყარზე, ქებული და დიდებული უკუნისამდე.

57აკურთხეთ უფლის ყოველი საქმე, უგალობეთ და განადიდეთ უკუნისამდე.

58აკურთხეთ, უფლის ანგელოზნო, უფალი, უგალობეთ და განადიდეთ უკუნისამდე.

59აკურთხეთ, ცანო, უფალი, უგალობეთ და განადიდეთ უკუნისამდე.

60აკურთხეთ, წყალნო, ცის ზენანო, უფალი, უგალობეთ და განადიდეთ უკუნისამდე.

61აკურთხეთ, უფლის ძალნო, უფალი, უგალობეთ და განადიდეთ უკუნისამდე.

62აკურთხეთ, მზეო და მთვარეო, უფალი, უგალობეთ და განადიდეთ უკუნისამდე.

63აკურთხეთ, ზეცის ვარსკვლავნო, უფალი, უგალობეთ და განადიდეთ უკუნისამდე.

64აკურთხეთ წვიმავ და ცვარ-ნამო, უფალი, უგალობეთ და განადიდეთ უკუნისამდე.

65აკურთხეთ, ქარნო და ნიავნო, უფალი, უგალობეთ და განადიდეთ უკუნისამდე.

66აკურთხეთ, ცეცხლო და სიცხეო, უფალი, უგალობეთ და განადიდეთ უკუნისამდე.

67აკურთხეთ, ყინვავ და ხორშაკო უფალი, უგალობეთ და განადიდეთ უკუნისამდე.

68აკურთხეთ, ლეშხნო და ჭირხლნო, უფალი, უგალობეთ და განადიდეთ უკუნისამდე.

69აკურთხეთ, დღენო და ღამენო, უფალი, უგალობეთ და განადიდეთ უკუნისამდე.

70აკურთხეთ, ბნელო და ნათელო, უფალი, უგალობეთ და განადიდეთ უკუნისამდე.

71აკურთხეთ, თრთვილო და თოვლო, უფალი, უგალობეთ და განადიდეთ უკუნისამდე.

72აკურთხეთ, ჭყაპო და შვავო, უფალი, უგალობეთ და განადიდეთ უკუნისამდე.

73აკურთხეთ, ელვავ და ღრუბელნო, უფალი, უგალობეთ და განადიდეთ უკუნისამდე.

74აკურთხოს მიწამ უფალი, უგალობოს და განადიდოს უკუნისამდე.

75აკურთხეთ, მთანო და ბორცვნო, უფალი, უგალობეთ და განადიდეთ უკუნისამდე.

76აკურთხეთ, მცენარენო მიწისა, უფალი, უგალობეთ და განადიდეთ უკუნისამდე.

77აკურთხეთ, წყაროსთვალნო, უფალი, უგალობეთ და განადიდეთ უკუნისამდე.

78აკურთხეთ, ზღვანო და მდინარენო, უფალი, უგალობეთ და განადიდეთ უკუნისამდე.

79აკურთხეთ, ვეშაპნო და წყალში მცურავნო, უფალი, უგალობეთ და განადიდეთ უკუნისამდე.

80აკურთხეთ, ცის ფრინველნო, უფალი, უგალობეთ და განადიდეთ უკუნისამდე.

81აკურთხეთ, ოთხფეხნო და დედამიწის ცხოველნო, უფალი, უგალობეთ და განადიდეთ უკუნისამდე.

82აკურთხეთ, ადამის ძენო, უფალი, უგალობეთ და განადიდეთ უკუნისამდე.

83აკურთხე, ისრაელ, უფალი, უგალობე და განადიდე უკუნისამდე.

84აკურთხეთ, მღვდელნო, უფალი, უგალობეთ და განადიდეთ უკუნისამდე.

85აკურთხეთ, უფლის მონანო, უფალი, უგალობეთ და განადიდეთ უკუნისამდე.

86აკურთხეთ, მართალთა სულნო და გულნო, უფალი, უგალობეთ და განადიდეთ უკუნისამდე.

87აკურთხეთ, წმიდანო და გულით გლახაკნო, უფალი, უგალობეთ და განადიდეთ უკუნისამდე.

88აკურთხეთ, ყანანია, ყაზარია და მისაელ, უფალი, უგალობეთ და განადიდეთ უკუნისამდე, რადგანაც მან გამოგვიყვანა ჯოჯოხეთიდან და გვიხსნა სიკვდილის ხელიდან, გამოგვტაცა მოგიზგიზე ღუმლის წიაღს და შუაგულ ცეცხლს გამოგვარიდა.

89ადიდეთ უფალი, რადგან კეთილია, და უკუნისამდეა წყალობა მისი.

90აკურთხეთ, უფლის თაყვანისმცემელნო, ღმერთთა ღმერთი, უგალობეთ და ადიდეთ იგი, რადგან უკუნისამდეა წყალობა მისი.“

13

13^1იყო ერთი კაცი, ბაბილონში მცხოვრები, სახელად იეჰოიაკიმი.

2მოიყვანა ცოლი, სახელად სუსანა, ხილკიას ასული, ძალზე ლამაზი და უფლის მოშიში.

3მისი მშობლები მართალი ხალხი იყო და მოსეს სჯულის მიხედვით აღზარდეს თავიანთი ქალი.

4იეჰოიაკიმი ძალიან მდიდარი იყო და მისი სახლის ახლოს ბაღი ჰქონდა. იუდაელები ხშირად დადიოდნენ მასთან, რადგანაც ყველაზე პატივცემული კაცი იყო მათ შორის.

5იმ წელს ხალხმა მსაჯულად დასვა ორი უხუცესი, რომლებზედაც უფალმა თქვა, უსჯულოება ბაბილონიდან იმ უხუცეს მსაჯულთაგან შემოგვეპარა, ხალხის მმართველად რომ მოჰქონდათო თავი.

6ორივენი იეჰოიაკიმის ხშირი სტუმრები იყვნენ და ვისაც საქმე ჰქონდა გასარჩევი, სწორედ იქ აკითხავდა მათ.

7შუადღისას, ხალხი რომ გაიკრიფებოდა, სუსანა თავისი ქმრის ბაღში შედიოდა სასეირნოდ.

8ორივე უხუცესი ყოველდღე ხედავდა სასეირნოდ გამოსულ ქალს და მისი ნდომა ჩაუვარდათ გულში.

9შებღალეს თავიანთი გონება და დაბლა დახარეს თვალი, რათა ცისთვის არ ემზირათ და აღარ ხსომებოდათ მართალი მსჯავრი.

10ორივეს გულისთქმის სახმილი სწვავდა, მაგრამ ერთმანეთს არ უმხელდნენ თავიანთ ჭირს,

11რადგანაც რცხვენოდათ ეღიარებინათ, რომ სურდათ ხელში ჩაეგდოთ იგი.

12ამიტომაც ყოველდღე ფხიზლად დარაჯობდნენ, რომ ქალისთვის მოეკრათ თვალი.

13ერთმანეთს კი ეუბნებოდნენ, წავიდეთ შინ, სადილის დროაო. და გამოსულნი ერთმანეთს შორდებოდნენ, მაგრამ მალე ბრუნდებოდნენ უკან და იმავე ადგილას ხვდებოდნენ ერთიმეორეს. ბოლოს მიზეზი ჰკითხეს ერთმანეთს და თავიანთი გულისთქმა აღიარეს. მაშინ ერთად დათქვეს დრო, როდის შეძლებდნენ დაემარტოხელებინათ ქალი.

15ხელსაყრელ დროს რომ ელოდნენ, სუსანა, ჩვეულებისამებრ, ორად-ორი მოახლის თანხლებით შევიდა ბაღში და ბანაობა მოუნდა, რადგანაც სიცხე იყო.

16ბაღში არავინ იყო, ორი უხუცესის გარდა, მიმალულნი რომ უთვალთვალებდნენ ქალს.

17სუსანამ მოახლეებს უთხრა: „მომიტანეთ ნელსაცხებელი და საპონი და ჩარაზეთ ბაღის კარი, რადგანაც ბანაობა მინდა.“

18მოახლეები ისე მოიქცნენ, როგორც ქალბატონმა უთხრათ: ჩარაზეს ბაღის კარი და გვერდითი კარით გავიდნენ, რათა მოეტანათ, რაც ნაბრძანები ჰქონდათ. მიმალული უხუცესები კი ვერ შენიშნეს.

19მოახლეების გასვლისთანავე ორივე უხუცესი წამოხტა და ქალს მივარდა.

20უთხრეს: „აი, კარი ჩარაზულია და ვერავინ გვხედავს. შენ გვინდიხარ, ამიტომ ნებას დაგვყევი და იყავი ჩვენთან.

21თუ არ და, მოწმედ გამოვალთ შენს წინააღმდეგ: ვიტყვით, რომ ყმაწვილ კაცთან იყავი და მიტომაც დაითხოვე მოახლეები.“

22ამოიკვნესა სუსანამ და თქვა: „ყველა გზა მოჭრილი მაქვს; ნებას რომ დაგყვეთ, ეს ხომ სიკვდილია ჩემთვის; არადა, როგორ დავაღწევ თავს თქვენი ხელიდან?

23მაგრამ მიჯობს თქვენს ხელთ ჩავვარდე, ვიდრე უფლის წინაშე ვცოდო.“

24ხმამაღლა შეჰკივლა სუსანამ, მაგრამ ორმა უხუცესმაც შეჰყვირა მის საპირისპიროდ.

25ერთი მათგანი გაიქცა და ბაღის კარი გააღო.

26სახლში მყოფთ ყვირილი რომ შემოესმათ, გვერდითი კარით შეცვივდნენ ბაღში, რათა გაეგოთ, რა დაემართა ქალს.

27როცა უხუცესებმა თავიანთი სათქმელი თქვეს, მსახურები გაოგნებულნი დარჩნენ, რადგანაც თავიანთ ქალბატონზე ამისი მსგავსი რამ არასოდეს სმენიათ.

28მეორე დღეს, როცა ხალხმა მის ქმართან – იეჰოიაკიმთან მოიყარა თავი, ორი უხუცესიც მოვიდა, სუსანას წინააღმდეგ უსჯულო ზრახვით აღვსილი, რათა სიკვდილი მიესაჯათ მისთვის.

29და ხალხის წინაშე თქვეს: „გაგზავნეთ კაცი სუსანას, ხილკიას ასულის, იეჰოიაკიმის ცოლის, მოსაყვანად.“ და მათაც გაგზავნეს.

30მოვიდა სუსანა მშობლების, შვილებისა და მთელი ნათესაობის თანხლებით.

31სუსანა ძალზე ნაზი და ლამაზი იყო შესახედავად.

32ამ უსჯულოებმა ბრძანეს სახე გამოეჩინა, – რადგანაც რიდე ებურა, – რათა მისი სილამაზით დამტკბარიყვნენ.

33ატირდნენ მისი ახლობლები და ყველა მისი შემყურე.

34ორივე უხუცესი ხალხში ჩადგა და ქალს თავზე დაადო ხელი.

35ის კი თვალცრემლიანი შეჰყურებდა ზეცას, რადგანაც უფლის იმედად იყო მისი გული.

36ხოლო უხუცესებმა თქვეს: „მარტო რომ ვსეირნობდით ბაღში, ეს ქალბატონი ორ მოახლესთან ერთად შემოვიდა, ბაღის კარი ჩარაზა და მოახლეები დაითხოვა.

37მიუახლოვდა იქ მიმალული ყმაწვილი კაცი და გვერდით მიუწვა.

38ჩვენ ბაღის კუთხეში ვიდექით და ამ უსჯულოების დანახვისას მათკენ გავეშურეთ.

39ჩახუტებულებს წავადექით თავზე, მაგრამ კაცის დაჭერა ვერ შევძელით, რადგანაც ჩვენზე ღონიერი გამოდგა; კარი გააღო და გარეთ გავარდა.

40ეს კი დავიჭირეთ და ვკითხეთ, ვინ იყო ის ყმაწვილი კაცი.

41მაგრამ მან არ გაგვიმხილა. ჩვენ ვართ ამის მოწმენი.“ შეკრებილნი ერწმუნნენ მათ, როგორც ხალხის უხუცესთ და მსაჯულთ, და სიკვდილი მიუსაჯეს ქალს.

42მაშინ ხმამაღლა შეჰღაღადა სუსანამ და თქვა: „ღმერთო წარუვალო, საიდუმლოთა მცოდნევ, რომელმაც მანამდეც იცი ყველაფერი, სანამ მოხდებოდეს,

43შენ ხომ იცი, რომ ცილს მწამებენ, და, აი, ისე ვკვდები, რომ არ ჩამიდენია არაფერი იმისი მსგავსი, რასაც ესენი მზაკვრულად მაბრალებენ.“

44და შეისმინა უფალმა მისი ხმა.

45სასიკვდილოდ რომ მიჰყავდათ, ღმერთმა აღძრა ერთი ყმაწვილი კაცის წმიდა სული, რომელსაც დანიელი ერქვა სახელად.

46და ხმამაღლა შეჰყვირა მან: „მე მის სისხლში არ მიდევს ბრალი!“

47მთელი ხალხი მისკენ შებრუნდა და უთხრა: „რაო, ეგ რა თქვი?“

48მაშინ ჩადგა იგი მათ შორის და თქვა: „ნუთუ მართლა ასე უგუნურნი ხართ, ისრაელის ძენო? არც რა გამოგიძიებიათ, არც სიმართლე დაგიდგენიათ და ისრაელის ასულს ისე დასდეთ მსჯავრი?

49დაბრუნდით სამსჯავროში, რადგანაც ამათ ცილი დასწამეს მას.“

50მაშინვე დაბრუნდა ხალხი, და უთხრეს მას უხუცესებმა: „დაჯექი ჩვენს შორის და მოგვახსენე, რაკი ღმერთს შენთვის მოუცია უხუცესობა.“

51და უთხრა ხალხს დანიელმა: „განაცალკევეთ ესენი, ცალ-ცალკე დავკითხავ მათ.“

52როდესაც განაცალკევეს, უხმო ერთ მათგანს და უთხრა: „ბოროტებაში დაბერებულო, ახლა გამჟღავნდა შენი უწინდელი ცოდვები:

53უსამართლო სამართლის ქმნა, უბრალოთა ბრალდება და ბრალეულთა გამართლება, მაშინ, როდესაც უფალი ამბობს: ‘ნუ მოაკვდინებ უბრალოსა და მართალს.’

54მაშ, თუ ეს შენი თვალით გინახავს, მითხარი, რომელი ხის ქვეშ ეხვეოდნენ ერთმანეთს?“ და მან მიუგო: „თრიმლის ქვეშ.“

55დანიელმა თქვა: „ნამდვილად იცრუე, შენდა სავალალოდ, რადგანაც, აჰა, ღვთის ანგელოზმა უკვე მიიღო ბრძანება ღვთისა და შუა გაგკვეთს შენ.“

56გაისტუმრა იგი და მეორის მოყვანა ბრძანა. უთხრა მას: „ქანაანის თესლო, და არა იუდასი, სილამაზემ გაცთუნა და სურვილმა შეგირყვნა გული.

57ასე ექცეოდით ისრაელის ასულთ და ისინიც, შეშინებულნი, კავშირს იჭერდნენ თქვენთან. მაგრამ იუდას ასულმა არ დაითმინა თქვენი უსჯულოება.

58აბა, მითხარი: რომელი ხის ქვეშ წაადექი თავს, როცა ერთმანეთს ეხვეოდნენ?“ და მან მიუგო: „მუხის ქვეშ.“

59უთხრა მას დანიელმა: „ნამდვილად იცრუე, შენდა სავალალოდ, რადგანაც ღვთის ანგელოზი მახვილით იცდის, რომ შუა გაგკვეთოს და ბოლო მოგიღოთ ორივეს.“

60მაშინ მთელმა ხალხმა ყიჟინა დასცა და აკურთხა ღმერთი, რომელმაც იხსნა მისი მოსავი.

61ყველა აღიძრა ორი უხუცესის წინააღმდეგ, რადგანაც დანიელმა მათი პირით ამხილა ისინი ცრუმოწმობაში, და ისე მოექცნენ მათ, როგორც ეს ბოროტმზრახველნი ექცეოდნენ თავიანთ მოყვასთ.

62მოსეს სჯულის თანახმად დახოცეს ისინი, და გადარჩა იმ დღეს უბრალო სისხლი.

63ხილკიამ და მისმა ცოლმა ადიდეს ღმერთი მათი ქალის – სუსანას გამო, მის ქმართან – იეჰოიაკიმთან და ყველა ახლობელთან ერთად, რადგანაც სამარცხვინო ვერაფერი უპოვეს მას.

64და ამაღლდა დანიელი ხალხის თვალში იმ დღიდან მოყოლებული და მას შემდეგაც.

14

14^1მეფე ასტიაგესი შეუერთდა თავის მამა-პაპას. და კიროს სპარსელმა დაიმკვიდრა მისი სამეფო.

2დანიელი მეფესთან ერთად ცხოვრობდა და ყველაზე სახელგანთქმული იყო მის მეგობართა შორის.

3ბაბილონელებს ჰყავდათ კერპი, სახელად ბელი, რომელზედაც ყოველდღიურად ხარჯავდნენ ოც არტაბა ფქვილს, ორმოც ცხვარსა და ექვს საწყაო ღვინოს.

4მეფე აღმერთებდა მას და ყოველდღე მიდიოდა, რათა თაყვანი ეცა მისთვის. დანიელი კი თავის ღმერთს სცემდა თაყვანს.

5და უთხრა მას მეფემ: „რატომ არ ეთაყვანები ბელს?“ ხოლო მან მიუგო: „იმიტომ, რომ ხელთქმნილ კერპებს კი არა ვცემ თაყვანს, არამედ ცოცხალ ღმერთს – ცისა და მიწის შემოქმედს, ყოველი ხორციელის მეუფეს.“

6მეფემ უთხრა: „შენ გგონია, რომ ბელი ცოცხალი ღმერთი არ არის? ხომ ხედავ, რამდენს ჭამს და სვამს ყოველდღიურად?“

7დანიელმა სიცილით მიუგო: „თავს ნუ იტყუებ, მეფეო, რადგანაც ის შიგნიდან თიხაა, გარედან კი სპილენძი; ასე რომ, არასდროს არც უსვამს და არც უჭამია.“

8მაშინ განრისხებულმა მეფემ ქურუმებს უხმო და უთხრა: „თუ არ მეტყვით, ვინ ჭამს ყოველივე ამას, სიკვდილი გელით, ხოლო თუ დამიმტკიცებთ, რომ ბელი ჭამს, მაშინ დანიელს არ ასცდება სიკვდილი, რადგანაც ბელი დაგმო.“

9დანიელმა უთხრა მეფეს: „როგორც თქვი, ისე იყოს. ხოლო ბელს სამოცდაათი ქურუმი ჰყავდა მათი ცოლ-შვილის გარდა.

10და მეფე დანიელთან ერთად მივიდა ბელის ტაძარში.

11ბელის ქურუმებმა უთხრეს მას: „აი, ჩვენ გარეთ გავალთ, მეფეო, შენ კი დააწყვე საზრდო, ჩამოასხი ღვინო, ჩარაზე და შენი ბეჭდით დაბეჭდე კარი; და თუ ხვალ მოხვალ და ვერ ნახავ, რომ ყველაფერი ბელმა შეჭამა, სიკვდილის ღირსნი ვიქნებით, თუ არა და, უნდა მოკვდეს დანიელი, რომელმაც ცილი დაგვწამა.“

12გამომწვევად ეჭირათ თავი, ვინაიდან ტაბლის ქვეშ საიდუმლო შესასვლელი გაეკეთებინათ, საიდანაც შედიოდნენ და ჭამდნენ ყველაფერს.

13გარეთ რომ გავიდნენ, მეფემ საზრდო დაუწყო ბელს.

14დანიელმა კი უბრძანა თავის მსახურებს, მოეტანათ ნაცარი და მთელ ტაძარში მიმოებნიათ მარტოოდენ მეფის თანდასწრებით. გარეთ გამოსულებმა ჩარაზეს კარი, მეფის ბეჭდით დაბეჭდეს და წავიდნენ.

15ხოლო ქურუმები, როგორც სჩვეოდათ, თავიანთი ცოლ-შვილითურთ ღამით მივიდნენ და ყველაფერი შეჭამეს და შესვეს.

16დილაადრიან ადგა მეფე, და დანიელიც მასთან ერთად,

17და თქვა: „ხელუხლებელია ბეჭედი, დანიელ?“ დანიელმა მიუგო: „ხელუხლებელია, მეფეო.“

18კარი გააღეს თუ არა, მეფემ ტაბლას დახედა და წამოიძახა: „დიდი ხარ, ბელ, და ყოველგვარი სიცრუე უცხოა შენთვის!“

19გაეცინა დანიელს, შეაჩერა მეფე, რომ ტაძარში არ შესულიყო, და უთხრა: „დახედე იატაკს და გამოიცანი, ვისია ეს ნაფეხურები.“

20მეფემ მიუგო: „კაცების, ქალებისა და ბავშვების ნაფეხურებს ვხედავ.“

21განრისხებულმა მეფემ ქურუმებისა და მათი ცოლ-შვილის შეპყრობა ბრძანა და მათ უჩვენეს საიდუმლო კარი, საიდანაც შედიოდნენ და ჭამდნენ ყველაფერს, რაც ტაბლაზე ეწყო.

22მაშინ მეფემ დაახოცინა ისინი, ბელის კერპი კი დანიელს მისცა, რომელმაც დაანგრია ისიც და მისი ტაძარიც.

23იქვე იყო დიდი ურჩხული, რომელსაც თაყვანს სცემდნენ ბაბილონელნი.

24და უთხრა მეფემ დანიელს: „ამაზეც ხომ არ იტყვი, ცოცხალი ღმერთი არ არისო? მაშ თაყვანი ეცი მას.“

25დანიელმა მიუგო: „უფალს, ღმერთს ჩემსას, ვცემ თაყვანს, რადგანაც ის არის ცოცხალი ღმერთი; ამ ურჩხულს კი, თუ ნებას მომცემ, მეფეო, უმახვილოდ და ულახტოდ მოვკლავ.“

26და უთხრა მეფემ: „ნება მიბოძებია.“

27დანიელმა აიღო ფისი, ქონი და ბეწვი, ერთად მოხარშა, დააგუნდავა და ხახაში ჩაუგდო ურჩხულს; ჩაყლაპა თუ არა ურჩხულმა, მაშინვე გასკდა.

28ეს რომ ბაბილონელებმა გაიგეს, მათ აღშფოთებას საზღვარი არა ჰქონდა, მეფის წინააღმდეგ აღიძრნენ და თქვეს: „მეფე იუდაელი გახდა, ბელი დაამხო, ურჩხული მოკლა და ქურუმები დახოცა.“

29მივიდნენ მეფესთან და უთხრეს: „მოგვეცი დანიელი, თორემ შენც მოგკლავთ და მთელ შენს სახლეულსაც ზედ დაგაკლავთ.“

30როდესაც მეფემ დაინახა, რა დაჟინებით ითხოვდნენ, იძულებული შეიქნა დანიელი მიეცა მათთვის.

31ლომების ხაროში ჩააგდეს დანიელი და ექვსი დღე დაჰყო იქ.

32ხაროში შვიდი ლომი იყო, რომლებსაც ყოველდღიურად ორ გვამსა და ორ ცხვარს უყრიდნენ შიგ; იმ ექვს დღეში კი არაფერი არ ჩაუყრიათ, რათა დანიელი შთაენთქათ.

33იყო იუდეაში წინასწარმეტყველი ამბაკუმი, რომელმაც მოხარშა შეჭამადი, შიგ პური ჩაფშვნა და ყანაში წავიდა, რომ მომკელებისთვის მიეტანა.

34მაგრამ უფლის ანგელოზმა უთხრა ამბაკუმს: „წაიღე ეგ შენი სადილი ბაბილონს და დანიელს მიუტანე ლომების ხაროში.“

35ამბაკუმმა თქვა: „უფალო, არც ბაბილონი მინახავს და არც ხარო ვიცი.“

36მაშინ უფლის ანგელოზმა კეფაში ჩაავლო ხელი, თმებით ასწია და თავისი სულის ძალით ბაბილონში, ზედ ხაროს თავზე დასვა.

37ჩასძახა ამბაკუმმა დანიელს და უთხრა: „დანიელ, დანიელ! აიღე ეს სადილი, რომელსაც ღმერთი გიგზავნის.“

38და თქვა დანიელმა: „შენ გამიხსენე, უფალო, და არ მიატოვე შენი მოყვარულნი.“

39ადგა დანიელი და ჭამა; ღვთის ანგელოზმა კი მაშინვე დააბრუნა ამბაკუმი თავის ადგილას.

40მეშვიდე დღეს მოვიდა მეფე დანიელის დასატირებლად, ხაროს მიადგა, შიგ ჩაიხედა და, აჰა, მჯდომარე დანიელი კი დაინახა.

41ხმამაღლა შესძახა მეფემ: „დიდი ხარ, ღმერთო დანიელისა, და სხვა არავინაა შენს გარდა!“

42ამოაყვანინა იგი. ხაროში კი ისინი ჩაყარა, ვისაც მისი დაღუპვა სურდათ; და მის თვალწინ იქნენ შეჭმულნი.

პირველი მაკაბელთა
პირველი მაკაბელთა

1. 1

2. 2

3. 3

4. 4

5. 5

6. 6

7. 7

8. 8

9. 9

10. 10

11. 11

12. 12

13. 13

14. 14

15. 15

16. 16

1
პირველი მაკაბელთა

1^1მას შემდეგ რაც ხეთელთა ქვეყნიდან გამოვიდა ალექსანდრე, ფილიპეს ძე, მაკედონელი, დაამარცხა დარიოსი, სპარსთა და მიდიელთა მეფე და მის ნაცვლად გამეფდა, თავდაპირველად – საბერძნეთზე,

2გადაიხადა მრავალი ომი, ხელთ იგდო ციხე-სიმაგრენი და გაწყვიტა ქვეყნის მეფენი.

3მიაღწია ქვეყნიერების დასალიერს, მოხარკედ გაიხადა მრავალი ხალხები, და როცა ქვეყანა დაცხრა მის წინაშე, აღზევდა გალაღებული.

4შეკრიბა დიდძალი ლაშქარი და განაგებდა ქვეყნებს, ხალხებსა და მბრძანებლებს, რომლებიც გახდნენ მისი მოხარკენი.

5შემდგომ ამისა ლოგინად ჩავარდა და სიკვდილის მოახლოვება იგრძნო.

6მოუხმო თავის დიდებულებს, სიყრმიდანვე მასთან თანშეზრდილთ, და ჯერ კიდევ სიცოცხლეშივე გაუყო მათ მთელი თავისი საბრძანებელი.

7იმეფა ალექსანდრემ თორმეტი წელი და მიიცვალა.

8შემდეგ მბრძანებლობდნენ მისი დიდებულები – თვითეული თავის სამყოფელში.

9მისი სიკვდილის შემდეგ ყველამ დაიდგა თავზე გვირგვინი; შემდგომ ასევე იქცეოდნენ მათი ძენი, და იმრავლა ბოროტებამ ქვეყნად.

10მათგან გამოვიდა ცოდვილი ფესვი – ანტიოქოს ეპიფანე, ძე მეფე ანტიოქოსისა, მძევლად რომ ჰყავდათ რომში.

11იმ ხანად ისრაელიდან გამოვიდნენ უსჯულო ძენი, აცთუნებდნენ მრავალთ და ამბობდნენ: წავიდეთ და ზავით შევეკრათ ჩვენს გარშემო მოსახლე ხალხებს, რადგანაც მას შემდეგ, რაც მათ გამოვეყავით, მრავალი უბედურება დაგვატყდაო თავს.

12და ეს სიტყვა მოსაწონი გამოჩნდა მათ თვალში.

13ხალხში ზოგიერთმა ასე ინება და ეახლნენ მეფეს, რომელმაც ნება დართო მათ აღესრულებინათ წარმართთა ადათ-წესები.

14და წარმართთა წესისამებრ გამართეს სასწავლებელი იერუსალიმში.

15წესად დადეს წინადაუცვეთელობა, განუდგნენ აღთქმას, შეეკრნენ წარმართებს და ავის საქმნელად გაყიდეს თავი.

16როდესაც ანტიოქოსმა დაინახა, რომ განმტკიცდა ქვეყანა მის წინაშე, განიზრახა გამეფებულიყო ეგვიპტეში, რათა ემეფე ორ სამეფოზე.

17ურიცხვი ლაშქრით, ეტლებითა და სპილოებით, მხედრებითა და მრავალი ხომალდით შევიდა ეგვიპტეში.

18და შეება ეგვიპტის მეფეს პტოლემეოსს; შეკრთა პტოლემეოსი და უკუიქცა. თვლა აღარ ჰქონდა დაცემულ დაჭრილთ.

19ხელთ იგდო ეგვიპტის ქვეყანაში ციხე-ქალაქები და აკრიფა ხარკი ეგვიპტეში.

20ეგვიპტის დაპყრობის შემდეგ, ას ორმოცდა მესამე წელს, გამობრუნდა ანტიოქოსი, ისრაელზე გაილაშქრა და დიდძალი ჯარით მიადგა იერუსალიმს.

21ქედმაღლურად შევიდა საწმიდარში, აიღო ოქროს სამსხვერპლო, სასანთლე და ყოველი დგამი მისი;

22საწირავი ტაბლა, სათხევი ფიალები, ოქროს საცეცხლური, ფარდა, გვირგვინები და ტაძრის გარეთა სამკაული ოქროსი – ყველაფერი მიისაკუთრა.

23მიითვალა ოქრო-ვერცხლი, ძვირფასი ჭურჭელი და გადამალული განძი, რაც კი მოიხელთა.

24მოხვეტა ყველაფერი და თავის ქვეყანაში გაბრუნდა; ხოცავდა ხალხს და ქედმაღლურად ლაპარაკობდა.

25მოთქმა-გოდებამ მოიცვა ისრაელის ყოველი მხარე.

26გმინავდნენ მხედართმთავრები და უხუცესები, დაუძლურდნენ ქალწულნი და ჭაბუკნი, გაიცრიცა ქალთა მშვენება.

27დამგლოვიარდა ყოველი სიძე; და საქორწინო სარეცელზე მჯდომარე სასძლო ვაებდა.

28მიწა შეიძრა მისსავე მკვიდრთა ფეხქვეშ და სირცხვილმა მოიცვა მთელი სახლი იაკობისა.

29ორი წლის შემდეგ წარგზავნა მეფემ მეხარკეთუხუცესი იუდას ქალაქებში და შევიდა იგი იერუსალიმში დიდძალი ლაშქრით.

30მზაკვრულად ეუბნა ხალხს მშვიდობის სიტყვით და ერწმუნნენ მას, მაგრამ უეცრად თავს დაესხა ქალაქს, სასტიკად მოაოხრა და მუსრი გაავლო ისრაელის მრავალ მკვიდრს.

31გაძარცვა ქალაქი და გადაბუგა; დააქცია მისი სახლები და გალავანი.

32ტყვედ წაასხეს ქალები და ბავშვები და დაეპატრონენ საქონელს.

33მტკიცე გალავნითა და მკვიდრად ნაშენი კოშკებით შემოზღუდეს დავითის ქალაქი და იქცა მათ ციხე-სიმაგრედ.

34დაასახლეს იქ ცოდვილი ხალხი და უსჯულონი დამკვიდრდნენ იქ.

35მოიმარაგეს საჭურველი და სანოვაგე, ხარკი აკრიფეს იერუსალიმში, შიგ ჩაიბუდეს და ჩასაფრდნენ.

36მზირად ექცნენ საწმიდარს და ეშმაკეულ მტრად გაუხდნენ ისრაელს.

37დაღვარეს უმანკო სისხლი საწმიდრის ირგვლივ, წარყვნეს და წაბილწეს იგი.

38ამიტომაც მიმოიფანტნენ იერუსალიმის მკვიდრნი; გადამთიელთა საცხოვრისად იქცა იგი; უცხო შეიქნა თვისტომთათვის; და მიატოვეს იგი მისმა შვილებმა.

39გავერანდა და გაუდაბურდა მისი საწმიდარი; გლოვად იქცნენ მისი დღესასწაულნი, ძაძებად – მისი შაბათნი და დიდება მისი – სირცხვილად.

40დიდების წილ იმრავლა მისმა უპატიობამ და გოდებად იქცა მისი ზეობა.

41წერილით ამცნო მეფემ მთელ თავის სამეფოს, რომ ყველა ხალხი ერთი ყოფილიყო,

42ყველა ხალხს ხელი აეღო თავის ადათ-წესებზე, და მისი სიტყვის წინაშე ყველამ მოიდრიკა ქედი.

43ისრაელშიც ბევრი დაჰყვა მის ნებას, მსხვერპლს სწირავდნენ კერპებს და ბღალავდნენ შაბათს.

44გაგზავნა მეფემ წიგნი იერუსალიმში და იუდას სხვა ქალაქებში, რომ მათთვის უცხო წეს-ჩვეულებებს მიჰყოლოდნენ;

45აღეკვეთათ სრულადდასაწველი და მსხვერპლშეწირვა, საღვრელი – სამსხვერპლოზე, შეებღალათ შაბათი და დღესასწაულნი.

46შეებილწათ საწმიდარი და სიწმიდენი,

47აღემართათ ბომონები, ნაკრძალები და საკერპოები, მსხვერპლად შეეწირათ ღორები და უსურმაგები,

48წინადაუცვეთლად დაეტოვებინათ თავიანთი ძენი და ათასგვარი სიბილწით და უწმინდურებით შეებღალათ მათი სულები,

49რათა დაევიწყებინათ სჯული და თავიანთი ადათ-წესები

50ხოლო ვინც ურჩობას გაუწევდა მეფის სიტყვებს, სიკვდილით დაესაჯათ.

51ამ სიტყვების მიხედვით მისწერა მთელ თავის სამეფოს, ზედამხედველნი დაუდგინა ყველა ხალხს და იძულებით დაუწესა ზორვა იუდას ქალაქებს.

52ხალხთაგან ბევრი შეუერთდა მათ, – ყველა, ვინც ზურგი აქცია სჯულს და ბოროტის მოქმედად იქცა ამ ქვეყნად.

53და აიძულეს ისრაელი სამალავებსა თუ თავშესაფრებში მიმალულიყო.

54ქისლევის მეთხუტმეტე დღეს, ასორმოცდამეხუთე წელს, წარყვნეს და წაბილწეს სამსხვერპლო და ბომონები აღმართეს იუდას ქალაქების ირგვლივ.

55საკმეველს აკმევდნენ სახლების კარწინ და ქუჩებში.

56სადაც კი წააწყდებოდნენ სჯულის წიგნებს, ხევდნენ და ცეცხლში ყრიდნენ,

57ხოლო ვისაც უპოვიდნენ აღთქმის წიგნებს, ანდა ვინც აღიარებდა სჯულს, მეფის ბრძანებისამებრ, სიკვდილით სჯიდნენ.

58ასე მძლავრობდნენ ისრაელზე, ვისაც კი სახლში წაასწრებდნენ თვიდან თვემდე.

59თვის ოცდახუთში მსხვერპლს სწირავდნენ საკურთხევლის წინ აღმართულ კერპს.

60ქალებს, რომლებმაც გაბედეს თავიანთი შვილების წინადაცვეთა, დაუნდობლად აშთობდნენ.

61კისრით ჰკიდებდნენ ჩვილებს, არბევდნენ მათ სახლებს, მუსრს ავლებდნენ წინადაცვეთილთ.

62მაგრამ მრავალი გასალკლდევდა ისრაელში და მტკიცედ იდგა, რომ არ ეჭამა უწმინდურება.

63სიკვდილი არჩიეს უწმინდური საჭმლით წაბილწვას და წმიდა აღთქმის შებღალვას, – ასე დაიხოცნენ.

64და იყო დიდი რისხვა ისრაელის თავზე.

2

2^1იმ ხანად იერუსალიმიდან აღდგა მატათია, ძე იოანესი, ძისა სიმონ მღვდლისა, იოარიბის ძეთაგან, და მოდეინში დასახლდა.

2ხუთი ძე ჰყავდა მას: იოანე, მეტსახელად გადი,

3სიმონი, მეტსახელად თასი,

4იუდა, მეტსახელად მაკაბელი,

5ელეაზარი, მეტსახელად ავარანი, და იონათანი, მეტსახელად აპფუსი.

6და იხილა მკრეხელობანი იუდასა და იერუსალიმში.

7და თქვა: „ვაიმე, ნუთუ იმიტომ გავჩნდი, რომ ჩემი ხალხის დაქცევა და წმიდა ქალაქის იავარქმნა მეხილა? ან რას ვუზივარ აქ, როცა ის მტრის ხელში ჩავარდნილა, ხოლო სამსხვერპლო – უცხოთა ხელში?

8და მისი ტაძარი ჩანს, როგორც შეურაცხი კაცი.

9მიუტაცებიათ მისი დიდების სამოსელი, მის ქუჩებში ჩაუხოცავთ მისივე ჩვილნი და მტრის მახვილს განუგმირავს მისი ჭაბუკნი.

10ვის აღარ მიუღია სამკვიდროდ მისი სამეფო და ვის აღარ უგდია ხელთ მისი მონაგარი?

11წარუტაციათ მთელი მისი სამკაული; თავისუფალი იყო და მონად ქცეულა.

12გავერანებულან მისი სიწმიდენი, ჩვენი მშვენება და დიდება წარმართებს წაუბილწავთ.

13რისთვისღა უნდა ვიცოცხლოთ?“

14შემოიგლიჯეს მატათიამ და მისმა ვაჟებმა ტანსაცმელი და ჯვალოთი შეიმოსნენ, მწარედ მტირალნი.

15მაშინ მივიდნენ მოდეინში მეფის მოხელენი, რათა ეიძულებინათ ხალხი განდგომოდნენ სჯულს და მსხვერპლი შეეწირათ კერპებისთვის.

16და ისრაელიდან ბევრი შეუერთდა მათ, მატათია და მისი ძენი კი ურყევად იდგნენ.

17ამის პასუხად მეფის წარგზავნილებმა მიუგეს და უთხრეს მატათიას: „შენა ხარ თავკაცი ამ ქალაქისა, სახელგანთქმული და პატივდებული, ვაჟებითა და ძმებით ძლიერი.

18მაშ, მიდი და პირველმა აღასრულე მეფის ბრძანება, მოიქეცი, როგორც ყველა წარმართი, იუდას ხალხი და იერუსალიმში დარჩენილები, და შენი სახლეულითურთ მეფის მეგობართა შორის შეირაცხები, და მოგეგებათ პატივი შენცა და შენს შვილებსაც ოქრო-ვერცხლითა და ურიცხვი ძღვნით.“

19მიუგო მატათიამ და ხმამაღლა თქვა: „მეფის მთელი საბრძანებლის ყველა ხალხიც რომ დაემორჩილოს მას, სათითაოდ განუდგეს მამა-პაპისეულ ღვთისმსახურებას და ქედი მოიხაროს მისი ბრძანების წინაშე,

20მე მაინც მამა-პაპისეული აღთქმის ერთგული დავრჩები, ჩემს ვაჟებთან და ძმებთან ერთად.

21ღმერთმა დაგვიფაროს იმისაგან, რომ განვუდგეთ სჯულსა და მცნებებს.

22არ დავემორჩილებით მეფის სიტყვებს, არ გადავუხვევთ ჩვენს ღვთისმსახურებას, არც მარჯვნივ და არც მარცხნივ.“

23ესა თქვა და ყველას თვალწინ გამოტყვრა ერთი იუდაელი, რათა მეფის ბრძანებისამებრ, მოდეინში აღმართულ ბომონზე მსხვერპლი შეეწირა კერპისათვის.

24ამის დანახვაზე საღვთო შურით აღენთო მატათია და გული აემღვრა, განრისხებული მივარდა მას და ბომონს დააკლა.

25იქვე გააფრთხობინა სული მეფის კაცსაც, მსხვერპლშეწირვას რომ აიძულებდა, და ბომონიც მილეწ-მოლეწა.

26შურით აღენთო სჯულის გამო, როგორც ფინხასი – ზიმრის, შალუმის ძის, წინააღმდეგ.

27და მატათიამ ხმამაღლა შეჰღაღადა ქალაქში: „ყველა, ვინც საღვთო შურით აღძრულა სჯულისა და მცნებებისათვის, უკან გამომყვეს!“

28და თავის ვაჟებთან ერთად მთას მიაშურა; ქალაქში კი დატოვა მთელი თავისი სარჩო-საბადებელი.

29მაშინ მრავალმა, სიმართლისა და სამართლის ერთგულმა, უდაბნოს შეაფარა თავი, რომ იქ დარჩენილიყო,

30თავის ცოლ-შვილსა და თავის ნახირთან ერთად, რადგანაც ბოროტებამ იმძლავრა მათზე.

31მეფის ხალხსა და ლაშქარს, რომლებიც იერუსალიმში – დავითის ქალაქში – იდგნენ, ეუწყა, რომ ზოგიერთმა დაარღვია მეფის ბრძანება და უდაბნოს შეაფარა თავი.

32მრავალნი გამოუდგნენ მათ, წამოეწივნენ, გაქცეულთა პირისპირ განეწყვნენ და შაბათ დღეს გაემზადნენ მათ წინააღმდეგ საომრად.

33და უთხრეს მათ: „ვიდრე გვიან არ არის, გამოდით, მეფის ბრძანებას დაემორჩილეთ და სიცოცხლეს შეგინარჩუნებთ.“

34მაგრამ მათ პასუხად მიუგეს: „არც გამოვალთ, არც მეფის ბრძანებას შევასრულებთ და არც შაბათს შევბღალავთ.“

35მაშინ სასწრაფოდ გაემზადნენ მათთან საბრძოლველად.

36ლტოლვილებს პასუხიც არ გაუციათ, ქვაც კი არ უსვრიათ მათთვის და არც თავიანთი თავშესაფრის გამაგრება უცდიათ.

37ესღა თქვეს: „ყველანი დავიხოცებით ჩვენი სიმართლით; ცა და მიწაა მოწმე, რომ უსამართლოდ გვღუპავთ.“

38შაბათ დღეს თავს დაესხნენ მათ და დახოცეს ისინი, მათი ცოლ-შვილი და მათი ნახირი, ათასამდე კაცი.

39ეს რომ მატათიამ და მისმა მეგობრებმა გაიგეს, მდუღარე ცრემლით დაიტირეს ისინი.

40და ერთმანეთს უთხრეს: „თუკი ყველანი ისე მოვიქცევით, როგორც ეს ჩვენი ძმები, და ჩვენი სიცოცხლისათვის არ შევებმით წარმართებს, მალე აღგვგვიან მიწის პირისაგან.“

41იმ დღეს დაასკვნეს და თქვეს: „ვინც კი შაბათ დღეს დაგვესხმის თავს, შევებრძოლებით, რათა ისევე არ ამოვწყდეთ, როგორც ეს ჩვენი ძმები თავიანთ სამალავებში.“

42მაშინ შეუერთდა მათ ხასიდების საკრებულო, ისრაელის მხნე მეომრები და სჯულის ერთგულნი.

43ყველა, ვინც გამოექცა უბედურებას, მათ შეუერთდა და მხარში ამოუდგა.

44შეკრიბეს ლაშქარი და თავიანთი მრისხანებით შემუსრეს ცოდვილნი და თავიანთი მძვინვარებით – უსჯულონი; დანარჩენები კი წარმართებთან გაიქცნენ და თავს უშველეს.

45მატათიამ და მისმა მეგობრებმა კი იქაურობა დაიარეს და მიწასთან გაასწორეს ბომონები.

46და ყველა ყრმა, ვინც კი ისრაელში წინადაუცვეთელი ნახეს, წინადაცვითეს იძულებით.

47განდევნეს ქედმაღლობის ძენი და კეთილად წარიმართა საქმე მათ ხელში.

48ასე დაიხსნეს სჯული წარმართთა და მეფის ხელიდან და რქა არ მისცეს ცოდვილს.

49მოაწია მატათიას აღსასრულის დღემ, და უთხრა თავის ვაჟებს: „ახლა იმძლავრა ქედმაღლობამ და გმობამ, და დგება ჟამი ნგრევისა და რისხვის მძვინვარებისა.

50მაშ, საღვთო შურით აღენთეთ სჯულისათვის, შვილებო, და თავი დასდეთ ჩვენი მამა-პაპის აღთქმისათვის.

51გაიხსენეთ მამა-პაპათა საქმენი, მათ მიერ თავის დროს აღსრულებულნი, და მოიხვეჭთ საუკუნო სახელსა და წარუვალ პატივს.

52განა განსაცდელში არ გამოჩნდა რწმენა აბრაამისა და მართალ კაცად არ შეირაცხა?

53იოსებმა მძიმე გასაჭირში შეინარჩუნა მცნება და ეგვიპტის მბრძანებელი გახდა.

54საღვთო შურით აღენთო ფინხასი, მამა ჩვენი, და მარადიული მღვდლობის აღთქმა მიიღო.

55იესო სიტყვის აღსრულებისათვის გახდა ისრაელის მსაჯული.

56ქალებს საკრებულოს წინაშე მოწმობისათვის ერგო სამკვიდროდ მიწა.

57დავითს თავისი მოწყალებისათვის წილად ხვდა საუკუნო მეფობის ტახტი.

58ელია საღვთო შურის გამო ცად იქნა აყვანილი.

59ყანანიამ, ყაზარიამ, მისაელმა რწმენით დააღწიეს ცეცხლს თავი.

60დანიელი თავისი უბიწოების წყალობით გადაურჩა ლომების ხახას.

61და ასე, გაიხსენეთ, თაობიდან თაობამდე, რომ ღვთის მოიმედეთაგან მისი შემწეობა არავის მოჰკლებია.

62ნუ შეუკრთებით ცოდვილის სიტყვას, რადგანაც მისი დიდება ნეხვად და მატლად იქცევა.

63დღეს აღზევებულს ხვალ ვეღარ ნახავ, რადგანაც მტვერს მიუბრუნდა და განქარდა მისი ზრახვა.

64თქვენ კი, შვილებო, განმტკიცდით სჯულში და გასალკლდევდით, რადგანაც ამით მოიხვეჭთ პატივს.

65აი, სიმონი, თქვენი ღვიძლი ძმა: ვიცი, რომ გონიერი კაცია; მთელი თქვენი დღე და მოსწრება ყური უგდეთ მის რჩევას; ის იქნება თქვენი მამა.

66იუდა მაკაბელი სიყრმიდანვე ძალგულოვანი იყო; ის იქნება თქვენი მხედართმთავარი და ხალხთა წინააღმდეგ მებრძოლი.

67შემოიკრიბეთ გარშემო სჯულის ყველა დამცველი და თქვენი ხალხისათვის იძიეთ შური.

68სანაცვლო მიაგეთ წარმართებს და გულისყურით მოეკიდეთ სჯულის მცნებებს.“

69მერე აკურთხა ისინი და შეუერთდა თავის წინაპრებს.

70მიიცვალა ასორმოცდამეექვსე წელს და დაკრძალულ იქნა მოდეინში, თავისი მამა-პაპის სამარხში, და მდუღარე ცრემლით დაიტირა იგი მთელმა ისრაელმა.

3

3^1და აღდგა მის ნაცვლად იუდა, მისი ვაჟი, მეტსახელად მაკაბელი.

2მხარში ამოუდგნენ მისი ძმები და ყველა, ვინც მიემხრო მამამისს, და სიხარულით იბრძოდნენ ისრაელისთვის.

3ფართოდ განავრცო თავისი ხალხის დიდება, თორი შეიმოსა, როგორც ბუმბერაზმა, საომარი საჭურველი შეისხა და მხნედ მებრძოლი მახვილით იცავდა ბანაკს.

4ლომს ჰგავდა თავისი საქმით და ლომის ბოკვერივით ბრდღვინავდა მსხვერპლზე.

5სდევნიდა უსჯულოებს, ეძებდა მათ და ცეცხლში ბუგავდა თავისი ხალხის მაშფოთართ.

6მისმა შიშმა გათანგა უსჯულონი, შეძრწუნდნენ მის წინაშე უსამართლობის მოქმედნი და კეთილად წარიმართა ხსნა მისი ხელით.

7შავი დღე აყარა ბევრ მეფეს და თავისი საქმით მოუფონა იაკობს. კურთხეულია მისი ხსოვნა უკუნისამდე.

8მოიარა იუდას ქალაქები, მუსრი გაავლო ღვთისმგმობთ და განარიდა რისხვა ისრაელს.

9სახელი გაითქვა ქვეყნის კიდემდე და თავი მოუყარა დასაღუპად განწირულთ.

10მაშინ აპოლონიოსმა შეკრიბა წარმართნი და დიდძალი ლაშქარი სირიაში ისრაელის წინააღმდეგ საომრად.

11ეს რომ იუდამ გაიგო, მის შესახვედრად გაემართა, განგმირა და მოკლა იგი; ბევრი დაეცა მოწყლული, დანარჩენებმა კი გაქცევით უშველეს თავს.

12აკრიფეს ნადავლი, აპოლონიოსის მახვილი კი იუდამ აიღო და იმით იბრძოდა მთელი თავისი სიცოცხლე.

13როცა სერონმა, სირიის ლაშქრის სარდალმა, გაიგო, რომ იუდამ თავი მოუყარა ხალხსა და მორწმუნეთა მთელ კრებულს, და საომრად გამოემართა,

14თქვა: „სახელს გავითქვამ და დიდებას მოვიხვეჭ სამეფოში, შევერკინები იუდას და მის თანამდგომთ, მეფის სიტყვის შეურაცხმყოფელთ.“

15და საომრად გამზადებულს შეუერთდა ღვთისმგმობთა მძლავრი ლაშქარი, რათა მხარში ამოსდგომოდნენ მას და შური ეძიათ ისრაელზე.

16ბეთ-ხორონის აღმართს რომ მიუახლოვდნენ, გამოეგება იუდა მცირერიცხოვანი რაზმით.

17მათკენ მომავალ ლაშქარს რომ მოჰკრეს თვალი, იუდას უთხერს: „ეს ერთი მუჭა ხალხი როგორ შევებათ ამ ურიცხვ ლაშქარს? დაღლილებიც ვართ, მთელი დღის უჭმელ-უსმელნიც.“

18იუდამ მიუგო მათ: „მრავალნიც ხშირად ჩაცვივნილან მცირეთა ხელში; ზეცისთვის სულერთია, მრავალთა ხელით ვიხსნით თავს თუ მცირეთა ხელით.

19რადგანაც ომში ლაშქრის სიმრავლე კი არ იმარჯვებს, არამედ ზეცით გვეძლევა ძალა.

20ისინი ჩვენზე მოიწევენ თავხედობისა და უსჯულოების სიმრავლით, რათა დედაბუდიანად ამოგვწყვიტონ და გაგვძარცვონ.

21ჩვენ კი ჩვენი სიცოცხლისა და სჯულისათვის ვიბრძვით.

22თვითონ უფალი შემუსრავს მათ ჩვენს თვალწინ, თქვენ კი ნუ შეკრთებით.“

23ამის თქმა იყო, და ანაზდად მიეჭრა მათ; მუსრი გაავლო სერონს და მის ლაშქარს.

24უკან მისდიეს მათ ბეთ-ხორონის დაღმართზე, ვიდრე გაივაკებდნენ, და დაეცა მათგან რვაასამდე კაცი, დანარჩენებმა კი ფილისტიმელთა ქვეყნისაკენ მოუსვეს.

25მაშინ ძრწოლამ მოიცვა ყველა იუდასა და მისი ძმების წინაშე და თავზარი დაეცა მათ ირგვლივ წარმართთ.

26მეფის ყურამდეც მიაღწია მისმა სახელმა და იუდას ბრძოლებზე ალაპარაკდნენ წარმართნი.

27ეს რომ მეფე ანტიოქოსმა შეიტყო, ძალზე განრისხდა და დაგზავნა ხალხი, რათა შეეკრიბათ მთელს სამეფოში ურიხცვი და მძლავრი ლაშქარი.

28გახსნა თავისი საგანძური და მისცა წლიური ჯამაგირი ლაშქარს; ბრძანა – მზად ყოფილიყვნენ ყოველი შემთხვევისთვის.

29მაგრამ როდესაც დაინახა, რომ ვერცხლი დალეოდა საგანძურში და ხაზინის შემოსავალსაც ეკლო განხეთქილებათა და ძნელბედობათა გამო, რაც თავს დაატეხა ქვეყანას ძველისძველ კანონთა გაუქმებით, –

30შეშფოთდა, რადგანაც ორიოდეჯერ თუღა შეეძლო გაეცა საბოძვარი, რასაც უწინ თავის წინამორბედ მეფეებზე უფრო უხვად და უშურველად გასცემდა.

31ღრმად დამწუხრებულმა გადაწყვიტა სპარსეთს წასულიყო, ხარკი აეკრიფა სხვადასხვა მხარეს და რაც შეიძლება მეტი ვერცხლი შეეგროვებინა.

32საქვეყნო საქმეები კი, მდინარე ევფრატიდან ეგვიპტის საზღვრებამდე, სამეფო გვარეულობის სახელოვან კაცს – ლისიასს მიანდო.

33მასვე მიაბარა აღსაზრდელად თავისი ვაჟი – ანტიოქოსი, უკან მობრუნებამდე.

34ლისიასსავე გადასცა ლაშქრისა და სპილოების ნახევარი, და უფლება – აღესრულებინა ყველაფერი, რასაც უპირებდა იუდასა და ისრაელის მკვიდრთ,

35გაეგზავნა ლაშქარი ისრაელის ძლიერებისა და იერუსალიმის ნატამალის შესამუსრავად, რათა მათი სახსენებელიც კი მოესპო იქ,

36უცხო ტომი დაესახლებინა მთელ მიწა-წყალზე და წილისყრით გაეყო მათი ქვეყანა.

37მეფემ კი ლაშქრის მეორე ნახევარი იახლა და ასორმოცდამეშვიდე წელს ანტიოქიიდან – თავისი სატახტო ქალაქიდან – გაემგზავრა, გადაცურა მდინარე ევფრატი და ზემო ქვეყნები გადაიარა.

38ლისიასმა გამოარჩია პტოლემეოსი, დორიმენოსის ძე, ნიკანორი და გორგიასი, მხნე ვაჟკაცნი მეფის მეგობართა შორის.

39აახლა მათ ორმოცი ათასი ქვეითი და შვიდი ათასი მხედარი, რათა შეჭრილიყვნენ იუდას ქვეყანაში და მეფის ბრძანებისამებრ, აეოხრებინათ იგი.

40და გაემართნენ მთელი თავიანთი ლაშქრითურთ, მივიდნენ და ემაუსის მახლობლად, ვაკეზე განეწყვნენ.

41მათი სახელი რომ მოესმათ, იქაურმა ვაჭრებმა აიღეს დიდძალი ოქრო-ვერცხლი, იახლეს მსახურნი და ბანაკისაკენ გაეშურნენ, რათა მონებად ეყიდათ ისრაელის ძენი; და შეუერთდა მათ სირიისა და უცხოთესლთა ლაშქარი.

42იუდამ და მისმა ძმებმა დაინახეს, რომ იმრავლა უბედურებამ და ჯარი დგას მათ მიწა-წყალზე; შეიტყვეს მეფის ბრძანებაც, ხალხის გასანადგურებლად და გასაჟლეტად რომ გაეცა.

43მაშინ თითოეულმა მათგანმა უთხრა თავის მოყვასს: „აღვადგინოთ ჩვენი დაცემული ხალხი და ვიბრძოლოთ ჩვენი ხალხისა და საწმიდრისათვის.“

44და შეიყარა საკრებულო, რათა მზად ყოფილიყვნენ საომრად, ელოცათ და წყალობა და თანალმობა გამოეთხოვათ.

45იერუსალიმი კი უდაბნოსავით გაუკაცრიელებულიყო; მის მკვიდრთაგან არსად ჩანდა არც მომსვლელი და არც წამსვლელი; საწმიდარი გაეთელათ, უცხოთესლი პარპაშებდა წარმართთა ბუნაგად ქცეულ ციხე-სიმაგრეში, სიხარული წართმეოდა იაკობს, დუმდა სტვირი და ებანი.

46შეკრებილნი მიცფასკენ გაეშურნენ, იერუსალიმის პირდაპირ, რადგანაც უწინ მიცფა სალოცავი ადგილი იყო ისრაელიანთათვის.

47იმ დღეს იმარხულეს, ჯვალო ჩაიცვეს, თავზე ნაცარი გადაიყარეს და შემოიგლიჯეს ტანსაცმელი.

48გადაშალეს სჯულის წიგნი, ერთი იმ წიგნთაგანი, რომლებზედაც წარმართები ცდილობდნენ გამოესახათ თავიანთი კერპები.

49მოიტანეს სამღვდელო შესამოსელნი, ნათავარნიც და მეათედნიც, და მოიხმეს ნაზორეველნი, რომელთაც გაესრულებინათ თავიანთი დღენი.

50ცას შეჰღაღადეს და თქვეს: „რა ვუყოთ ამათ, ან სად წავიღოთ?

51სიწმიდე შენი გათელილია და წაბილწული, შენი მღვდლები – მგლოვიარენი და დამცირებულნი.

52აჰა, წარმართნი შეყრილან ჩვენს გასაჟლეტად; ხომ იცი, რასაც განიზრახავენ ჩვენს წინააღმდეგ.

53როგორ შევძლებთ მათ წინააღდგომას, თუკი შენ არ შეგვეწევი?“

54საყვირებს ჩაჰბერეს და შეჰღაღადეს.

55შემდგომ ამისა იუდამ დაადგინა ხალხის წინამძღოლნი – ათასისთავნი, ასისთავნი, ორმოცდაათისთავნი და ათისთავნი.

56ხოლო იმათ, ვინც სახლს აშენებდა, ცოლი ჰყავდა ახალდანიშნული, ვაზი ჰქონდა ახალი ჩაყრილი ან ბრძოლას უფრთხოდა, შინ დაბრუნება უბრძანა, სჯულის თანახმად.

57დაიძრა ლაშქარი და ემაუსის მახლობლად დაბანაკდა.

58და თქვა იუდამ: „სარტყელი მოირტყით, გული გაიმაგრეთ და დილაადრიან მზად იყავით წარმართებთან საბრძოლველად, ჩვენს წინააღმდეგ რომ ამხედრებულან, რათა დაგვამხონ ჩვენს საწმიდართან ერთად.

59გვიჯობს ბრძოლაში დავიხოცოთ, ვიდრე ვიხილოთ ჩვენი ხალხისა და საწმიდრის უბედურება.

60რასაც ზეცა ინებებს, დაე, ის იყოს!“

4

4^1გორგიასმა წაიყვანა ხუთი ათასი ქყეითი და ათასი რჩეული მხედარი, და დაიძრა ლაშქარი ღამით,

2რათა მოულოდნელად თავს დასხმოდნენ ბანაკს და მუსრი გაევლოთ მათთვის, ხოლო მისი მეგზურები ციხე-სიმაგრიდან იყვნენ.

3შეიტყო ეს იუდამ და გამოვიდა მხნე მეომრებთან ერთად, რათა ემაუსში შებმოდა მეფის ლაშქარს,

4როცა ის ჯერ კიდევ შორს იყო ბანაკიდან.

5გორგიასი ღამით შევიდა იუდას ბანაკში, მაგრამ რაკი იქ არავინ დახვდა, მთებში დაუწყო მათ ძებნა, რადგანაც ეგონა, გაგვირბიანო.

6გამთენიისას გამოჩნდა იუდა ვაკეზე სამი ათასი კაცით, მაგრამ არ ჰქონდათ ისეთი ფარ-ხმალი, როგორიც სურდათ.

7დაინახეს წარმართთა ბანაკი, ძლიერი და გამაგრებული, ბრძოლებში ნაცადი მხედრობით გარშემორტყმული.

8და უთხრა იუდამ თავის თანმხლებთ: „ნუ შეგაშინებთ მათი სიმრავლე და მათ იერიშს ნუ შეუკრთებით.

9გაიხსენეთ, როგორ გადარჩნენ ჩვენი მამები მეწამულ ზღვაში, როცა ლაშქრით გამოუდგა მათ ფარაონი.

10ახლა კი ცას შევღაღადოთ; იქნებ შეგვიწყალოს ღმერთმა და გაიხსენოს მამათა აღთქმა, და შემუსროს ეს ლაშქარი დღეს ჩვენს წინაშე.

11რათა იცოდეს ყველა ხალხმა, რომ არსებობს გამომსყიდველი და მხსნელი ისრაელისა.“

12როდესაც გადამთიელებმა აღაპყრეს თვალი, იხილეს ისინი, მათკენ მომავალნი.

13და გამოვიდნენ საომრად თავიანთი ბანაკიდან, ხოლო იუდას მხრიდან ბუკსა სცეს.

14შეიკრიბნენ, სძლიეს წარმართებს და დაბლობისაკენ გააქციეს.

15ჩამორჩენილები კი მახვილით განგმირეს; გეზარამდე და იდუმეის ხეობამდე, აშდოდამდე და იამნიამდე მისდიეს მათ, და დაეცა მათგან სამი ათასამდე კაცი.

16იუდამ მეტად აღარ მისდია მათ და თავისი ლაშქრითურთ გამობრუნდა.

17და უთხრა ხალხს: „ნუ დახარბდებით ნადავლს, რადგანაც ომი წინ გვიდევს.

18გორგიასი თავისი ლაშქრით ახლოა, მთაში; ჯერ მტრის წინააღმდეგ განეწყვეთ, სძლიეთ მას და მერე, რამდენიც გინდათ, იალაფეთ.“

19ამის თქმა იყო და მთიდან დაეშვა რაზმი.

20მაშინ გორგიასმა დაინახა, რომ მისიანები უკუექციათ, ბანაკი კი გადაებუგათ; კვამლის სვეტი მოწმობდა, რაც მომხდარიყო.

21ამის დანახვამ თავზარი დასცათ, ხოლო ვაკეზე საომრად გამზადებული იუდას ლაშქარი რომ დაინახეს,

22უცხოთესლთა ქვეყნისკენ იბრუნეს პირი.

23მაშინ იუდა მიბრუნდა ბანაკის გასაძარცვად, და მოხვეტეს აურაცხელი ოქრო-ვერცხლი, იაკინთი, ზღვის პორფირი და უამრავი დოვლათი.

24უკან გამობრუნებულნი გალობდნენ და ლოცულობდნენ ზეცის მიმართ, რადგანაც ის კეთილია და უკუნისამდეა წყალობა მისი.

25და ეს იყო დღე ისრაელის დიადი ხსნისა.

26ხოლო უცხოთესლთაგან გადარჩენილნი ლისიასს ეახლნენ და მოახსენეს, რაც მოხდა.

27ეს რომ მოისმინა, დამწუხრდა და დადარდიანდა, რადგანაც ის როდი დაემართა ისრაელს, რაც თვითონ სურდა, და არც ის, რაც მეფემ უბრძანა.

28მეორე წელს შეკრიბა სამოცი ათასი რჩეული მეომარი და ხუთი ათასი მხედარი, რათა ეძლიათ ისინი.

29მივიდნენ იდუმეაში და ბეთ-ცურში დაიბანაკეს; და დაუხვდა მათ იუდა ათი ათასი კაცით.

30ესოდენ ძლიერი ლაშქარი რომ დაინახა, ილოცა და თქვა: „კურთხეული ხარ, მხსნელო ისრაელისა, შენი მონა-მორჩილის დავითის ხელით რომ შემუსრე ძლიერი მტერი და უცხოთესლთა ლაშქარი საულის ძეს – იონათანს და მის საჭურველთმტვირთველს ჩაუგდე ხელში.

31ასევე მოაქციე ეს ლაშქარი შენი ერის – ისრაელის ხელში, რათა გაცუდდეს მათი ძალა და მხედრობა.

32ჩაუნერგე მათ შიში და შემუსრე მათი ძალა, რათა შეძრწუნდნენ თავიანთი მარცხით.

33განგმირე ისინი მათი მახვილით, ვისაც უყვარხარ, რათა საგალობლებით გადიდებდეს ყველა, ვისთვისაც ცნობილია შენი სახელი.“

34შეებნენ ერთმანეთს და დაეცა ლისიასის ლაშქრიდან მათ წინაშე ხუთი ათასამდე კაცი.

35როდესაც ლისიასმა დაინახა, როგორ უკუიქცა მისი ლაშქარი და რა მხნედ იბრძოდნენ იუდას მეომრები, რომლებიც მზად იყვნენ – ან ეცოცხლათ, ანდა ღირსეულად დაედოთ თავი, – ანტიოქიას მიაშურა და უცხოელი მოლაშქრენი დაიქირავა, რათა უფრო ძლიერი ჯარით თავს დასხმოდა იუდაელებს.

36ხოლო იუდამ და მისმა ძმებმა თქვეს: აჰა, შევმუსრეთ ჩვენი მტერი; მაშ, ავიდეთ საწმიდრის განსაწმედად და გასაახლებლად.

37შეიკრიბა მთელი ლაშქარი და სიონის მთაზე ავიდა.

38და დაინახეს დარბეული საწმიდარი, წაბილწული სამსხვერპლო, დანახშირებული კარიბჭე. ეზოში კი ბუჩქები ამოსულიყო, როგორც ტყესა თუ მთაში; დაექციათ სიწმიდეთა საცავნი.

39შემოიგლიჯეს ტანსაცმელი. მდუღარე ცრემლებს აფრქვევდნენ და ნაცარს იყრიდნენ თავზე.

40პირქვე დაემხნენ მიწაზე, მაუწყებელი საყვირები აახმიანეს და მწუხარედ შეჰბღავლეს ზეცას.

41მაშინ იუდამ გაამზადა მოლაშქრენი მათთან საომრად, ვინც ციხე-სიმაგრეში იდგა, თვითონ კი საწმიდრის გაწმენდას შეუდგა.

42ამოარჩია უბიწო მღვდლები, სჯულის ერთგულნი.

43გაწმინდეს საწმიდარი და წაბილწული ქვები უწმინდურ ადგილას გადაიტანეს.

44შემდეგ კი იმაზე დაიწყეს ბჭობა, თუ რა უნდა ექნათ სრულადდასაწველის შებღალული სამსხვერპლოსათვის.

45და გონივრულად დაასკვნეს: დაენგრიათ, რათა წარმართთაგან წაბილწული სირცხვილად არ ქცეულიყო მათთვის; და დაანგრიეს კიდეც.

46ქვები კი ტაძრის მთაზე დააწყვეს, სათანადო ადგილას, ვიდრე მოვიდოდა ვინმე წინასწარმეტყველი და თავის აზრს იტყოდა მათზე.

47წესისამებრ, მოაგროვეს მთელ-მთელი ქვები და ააგეს ახალი სამსხვერპლო, პირველის მსგავსი.

48აღადგინეს საწმიდარი და ტაძრის შიდა ნაწილი, და აკურთხეს ბჭე.

49ხელახლა დაამზადეს წმიდა ჭურჭელი, ტაძარში შეიტანეს სასანთლე, საკმევლის საწირავი და ტრაპეზი.

50გუნდრუკი აკმიეს საწირავზე, სასანთლეზე სანთლები აანთეს და გააჩირაღდნეს ტაძარი.

51ტრაპეზზე პურები დააწყვეს, ფარდები დაკიდეს და დაასრულეს ყველა საქმე, რაც წამოიწყეს.

52ასორმოცდამერვე წლის მეცხრე თვის (ქისლევის თვის) ოცდამეხუთე დღეს დილაუთენია წამოიშალნენ

53და სრულადდასაწველის ახლადაგებულ სამსხვერპლოზე სჯულისამებრ შესწირეს შესაწირავი,

54სწორედ იმ დროს და იმ დღეს, როცა წაბილწეს წარმართებმა, განაახლეს იგი საგალობლებით, ჩანგებით, წინწილებითა და ებნებით.

55პირქვე დაემხო მთელი ხალხი, თაყვანი სცეს და მადლი შესწირეს ზეცას, მოწყალება რომ მოიღო მათზე.

56რვა დღე ზეიმობდნენ სამსხვერპლოს განახლებას, სიხარულით მოჰყავდათ სრულადდასაწველები და სწირავდნენ ხსნისა და ქება-დიდების მსხვერპლს.

57ოქროს გვირგვინებითა და ფარებით შეამკეს ტაძრის შუბლი, განაახლეს ბჭენი, სიწმიდეთა საცავნი და კარი შეაბეს.

58ენით უთქმელი სიხარულით ხარობდა ხალხი და განქარდა გმობა წარმართთაგან.

59და დაადგინა იუდამ, თავის ძმებსა და ისრაელის მთელ კრებულთან ერთად, ყოველწლიურად რვა დღის მანძილზე დიდი ზარ-ზეიმით ედღესასწაულათ სამსხვერპლოს განახლება, ქისლევის თვის ოცდამეხუთე დღიდან მოყოლებული.

60იმავე დროს მაღალი გალავნითა და მტკიცე კოშკებით შემოზღუდეს სიონის მთა, რათა ოდესმე მომხდურ წარმართებს უწინდებურად ვეღარ დაექციათ ისინი.

61და ჩააყენა იქ მეციხოვნენი მის დასაცავად და გაამაგრა ბეთ-ცურიც, რათა ხალხს იდუმეის მხარესაც ჰქონოდა ციხე-სიმაგრე.

5

5^1როცა მეზობელმა ხალხებმა გაიგეს, რომ უწინდებურად აღიმართა სამსხვერპლო და განახლდა საწმიდარი, საშინლად განრისხდნენ.

2და გადაწყვიტეს ამოეძირკვათ იაკობის მოდგმა, რომელიც იყო მათ შორის და ხოცვა-ჟლეტა დაუწყეს ხალხს.

3მაშინ იუდამ იდუმეასა და აკრაბეტაში გაილაშქრა ესავის ძეთა წინააღმდეგ, რადგანაც მათ ალყაში მოემწყვდიათ ისრაელი, სასტიკად დაამარცხა ისინი, ქედი მოახრევინა ძლეულთ და აკრიფა ნადავლი.

4მერე გაიხსენა ბეანის ძეთა ბოროტებანი, მახედ და ხაფანგად რომ ქცეულიყვნენ ხალხისთვის და გზებზე უსაფრდებოდნენ მათ.

5მტერმა ციხე-კოშკებს შეაფარა თავი, მაგრამ იუდა გარს შემოადგა და გაჩენის დღე აწყევლინა მათ – ცეცხლს მისცა ციხე-კოშკებიცა და შიგ მყოფი ხალხიც.

6მერე მიადგა ყამონის ძეთ, მაგრამ იქ დახვდა მძლავრი ხელი და ურიცხვი ხალხი ტიმოთეოსის წინამძღოლობით.

7მრავალი ომი გადაიხადა მათ წინააღმდეგ და ძლეულ იქნენ ისინი მის წინაშე; ასე შემუსრა მტერი.

8აიღო იაყზერი მისი სოფლებითურთ და იუდაში დაბრუნდა.

9მაშინ აღიძრნენ გილყადში მცხოვრები ხალხები ისრაელის წინააღმდეგ, რომელიც იყო მათ მიწა-წყალზე, რათა მოესპოთ ისინი, მაგრამ მათ დათემას ციხე-სიმაგრეში შეასწრეს.

10იუდას და მის ძმებს წერილები გაუგზავნეს და შეუთვალეს: „აღიძრნენ ჩვენს წინააღმდეგ მეზობელი წარმართები, რომ მოგვსპონ და გაგვანადგურონ.

11მზად არიან თავს დაგვესხან და აიღონ ციხე-სიმაგრე, რომელსაც თავს ვაფარებთ; ტიმოთეოსი მოუძღვის მათ ჯარს.

12მაშ, მოდი და დაგვიხსენი მათი ხელიდან, რადგანაც დაეცა ბევრი ჩვენგანი.

13დაიღუპა ყველა ჩვენი ძმაც, ვინც იყო ტობში; მათი ცოლ-შვილი ტყვედ წაასხეს, ავლადიდება დაიტაცეს და ათასამდე კაცი გაწყვიტეს იქ.“

14ჯერ კიდევ წერილების კითხვაში იყვნენ, რომ აჰა, ტანსაცმელშემოგლეჯილი სხვა მაცნენიც მოვიდნენ გალილეიდან და ეს ამბავი მოიტანეს:

15„პტოლემაისიდან, ტვიროსიდან, ციდონიდან და მთელი გალილეიდან შეიკრიბნენ, რომ მუსრი გაგვავლონ.“

16იუდამ და ხალხმა ეს ამბავი რომ გაიგეს, შეიყარა დიდი კრებული, რათა გადაეწყვიტათ, რა ეღონათ გასაჭირში ჩაცვივნილი და მტერთაგან შევიწროებული მოძმეების გადასარჩენად.

17მაშინ იუდამ თავის ძმას – სიმონს უთხრა: „ამოარჩიე ხალხი და იხსენი შენი ძმები გალილეაში, მე და ჩემი ძმა იონათანი კი გილყადისაკენ გავემართებით.“

18ხალხის წინამძღოლებად იოსები, ზაქარიას ძე, და ყაზარია დატოვა ლაშქრის დანარჩენ ნაწილთან ერთად, რათა დაეცვათ იუდას ქვეყანა.

19და უბრძანა მათ: „განაგეთ ხალხი და ჩვენს დაბრუნებამდე წარმართებს ნუ შეებრძოლებით.“

20სიმონს სამი ათასი კაცი აახლეს გალილეაში სალაშქროდ, ხოლო იუდას – რვა ათასი გილყადისათვის.

21და გაემართა სიმონი გალილეისაკენ, მრავალგზის შეება წარმართებს და ძლეულ იქნენ ისინი მის წინაშე.

22პტოლემაისის კარიბჭემდე მისდია მათ და დაეცა წარმართთაგან სამი ათასამდე კაცი, და წამოიღო ნადავლი.

23დედა-წულიანად წამოასხა გალილეასა და არბატაში მყოფი იუდაელნი, თავიანთი ავლადიდებით და დიდი სიხარულით მიიყვანა ისინი იუდაში.

24ხოლო იუდა მაკაბელმა და მისმა ძმამ იონათანმა იორდანე გადალახეს და სამი დღის გზა განვლეს უდაბნოში.

25წინ შემოხვდნენ ნაბატელნი, მშვიდობიანად შეეგებნენ მათ და უამბეს ყველაფერი, რაც გილყადში შემთხვეოდათ მათ თანამოძმეთ:

26თურმე მრავალი მათგანი ბოცრასა და ბოსორში, ყალემაში, ხასფოში, მაკედსა და კარნაიმში – ამ დიდსა და კარგად გამაგრებულ ქალაქებში ჩაკეტილა,

27სხვები კი – გილყადის დანარჩენ ქალაქებში, ხოლო მტერი სახვალიოდ აპირებს მათზე თავდასხმას, რათა ერთ დღეში აიღოს ისინი და მუსრი გაავლოს ყველას.

28ამიტომაც იუდა თავისი ლაშქრით სასწაფოდ შემობრუნდა უდაბნოში და ბოცრასაკენ გაეშურა, აიღო ქალაქი, მახვილის პირით მუსრი გაავლო ყველა მამაკაცს და მოხვეტა უამრავი ნადავლი, თვით ქალაქი კი ცეცხლს მისცა.

29ღამით გაემართა იქიდან და ციხე-სიმაგრეს მიადგა.

30დილით, თვალი რომ გაახილეს, დაინახეს უთვალავი და ურიცხვი ხალხი, კიბეებსა და მანქანებს რომ მიათრევდა, რათა ციხე-სიმაგრე აეღო და მათ შებმოდა.

31დაინახა იუდამ, რომ ბრძოლა დაიწყო და ქალაქის გნიასი ცას მისწვდა, როგორც საყვირთა ხმა და ჟღრიალი.

32და შეუძახა თავის მეომრებს: „დღეს თქვენი ძმებისათვის უნდა იომოთ!“

33სამი რაზმით ზურგიდან მოუარა მტერს, საყვირებს ჩაჰბერეს და ხმამაღლა დაიწყეს ლოცვა.

34ტიმოთეოსის ლაშქარი მიხვდა, მაკაბელი გვიტევსო, და უკუიქცა მის წინაშე; იუდამ განდევნა ისინი და დაეცა მათგან იმ დღეს რვა ათასამდე კაცი.

35მერე ყალემას მიადგა, იერიშით აიღო და მუსრი გაავლო ყველა მამაკაცს; მოხვეტა ნადავლი და ცეცხლში დაწვა.

36იქიდან წამოსულმა აიღო ხასფო, მაკედი, ბოსორი და გილყადის სხვა ქალაქები.

37შემდეგ ტიმოთეოსმა ხელახლა შეკრიბა ლაშქარი და რაფონის წინ, ხევის გაღმა დაიბანაკა.

38იუდამ ბანაკის დასაზვერად გაგზავნა ხალხი და უკან მობრუნებულებმა მოახსენეს: „მის ირგვლივ თავი მოუყრიათ ჩვენს მეზობელ წარმართებს; ესაა ურიცხვი ლაშქარი.

39არაბებიც დაუქირავებიათ მაშველად, ხევს გაღმა დაბანაკებულან და მზად არიან ჩვენს წინააღმდეგ გამოილაშქრონ“. და გაემართა იუდა მათ შესახვედრად.

40როცა იუდა თავისი ლაშქრით მიუახლოვდა ხევს, ტიმოთეოსმა თავის სარდლებს უთხრა: „თუ პირველმა გადმოლახა ხევი, ვეღარ გავუძლებთ, მარცხი გარდუვალია,

41ხოლო თუ შეშინდა და მდინარის გაღმა დაიბანაკა, ჩვენ თვითონ გადავალთ შეტევაზე და დავამარცხებთ.“

42როგორც კი მიადგა მდინარეს, იუდამ ხევის პირას დააყენა ხალხის მწიგნობარნი და უბრძანა მათ: „არავინ დატოვოთ ბანაკში, ყველანი საომრად გამოიყვანეთ.“

43პირველი გადაეშვა მდინარეში და უკან მიჰყვა მთელი ხალხი. წარმართები ძლეულ იქნენ მის წინაშე, იარაღი დაყარეს და კარნაიმში ბომონს შეაფარეს თავი.

44მაგრამ ქალაქი აიღეს, ცეცხლს მისცეს ბომონიც და მასში მყოფნიც; ასე იძლია კარნაიმი და ვეღარ შეძლო წინააღმდეგობის გაწევა იუდასთვის.

45იუდამ თავი მოუყარა გილყადში მოსახლე ყველა ისრაელიანს, დიდიან-პატარიანად, დედა-წულითა და საბადებლით, რათა იუდაში გაემგზავრებინა ეს უამრავი ხალხი.

46ასე მიადგნენ ყეფრონს. ეს იყო დიდი და ძალზე ძლიერი ქალაქი გზაზე; ვერც მარჯვნივ გადაუხვევდნენ და ვერც მარცხნივ, შუა ქალაქზე უნდა გადაევლოთ.

47მაგრამ მოქალაქენი შიგ ჩაიკეტნენ და ქვებით ჩახერგეს კარიბჭე.

48იუდამ სამშვიდობო სიტყვა შეუთვალა მათ: „გაგვატარეთ თქვენს მიწა-წყალზე, რომ ჩვენს ქვეყანაში მივიდეთ. არას გერჩით, შეუჩერებლივ გავივლით ქალაქს.“ მაგრამ მათ არ ინებეს კარის გაღება.

49იუდამ ბრძანა გამოეცხადებინათ ხალხში, რომ ყველა თავის ადგილას მზად ყოფილიყო სალაშქროდ.

50მოლაშქენი გაემზადნენ, მთელი დღე-ღამე უტევდნენ ქალაქს, და ჩაბარდა ქალაქი მის ხელს.

51მახვილის პირით მუსრი გაავლო ყველა მამაკაცს, მიწასთან გაასწორა ქალაქი, ნადავლი აკრიფა და დახოცილთა გვამებზე გადაატარა ლაშქარი.

52დიდი დაბლობის მხარეს გადალახეს იორდანე, ბეთ-შანის პირდაპირ.

53იუდა თავს უყრიდა უკან დარჩენილთ და მთელ გზაზე ამხნევებდა ხალხს, ვიდრე იუდას მიადგებოდნენ.

54მერე შვებით და სიხარულით ავიდნენ სიონის მთაზე და შესწირეს სრულადდასაწველი, ვინაიდან ერთი მათგანიც არ დაცემულა სამშვიდობოს მობრუნებამდე.

55იმ ხანად, როცა იუდა და იონათანი გილყადში იმყოფებოდნენ, ხოლო მათი ძმა სიმონი გალილეაში პტოლემაისის პირისპირ იდგა,

56იოსებმა, ზაქარიას ძემ, და ყაზარიამ, ჯარის სარდლებმა, შეიტყვეს მათი გმირობისა და გადახდილი ომების ამბავი.

57და თქვეს: „მოდი, შევუტიოთ გარშემო მცხოვრებ წარმართებს და ჩვენც მოვიხვეჭოთ სახელი.“

58ეს აუწყეს მათთან დარჩენილ ლაშქარს და იამნიასკენ დაიძრნენ.

59გორგიასი და მისი მეომრები ქალაქიდან გამოვიდნენ, რათა ბრძოლით შეგებებოდნენ მათ.

60უკუიქცნენ იოსები და ყაზარია, და მისდიეს მათ იუდას საზღვრამდე, და დაეცა იმ დღეს ისრაელის ხალხიდან ორი ათასამდე კაცი.

61და იყო დრტვინვა ხალხში, რადგანაც ყური არ ათხოვეს იუდასა და მის ძმებს, და გმირობით მოისურვეს თავის გამოჩენა,

62თუმცა არ იყვნენ იმ კაცთა თესლისანი, ვის ხელშიც იყო ისრაელის ხსნა.

63ხოლო ვაჟკაცმა იუდამ და მისმა ძმებმა დიდი პატივი მოიხვეჭეს ისრაელსა და ყველა სხვა ხალხში, ვისაც კი მისწვდა მათი სახელი.

64და შემოკრბნენ მათ ირგვლივ მაქებარნი.

65იუდა თავისი ძმებითურთ დაიძრა სამხრეთისაკენ, და იბრძოდა ესავის ძეთა წინააღმდეგ, სძლია ხებრონს და მის სოფლებს, დააქცია მისი ციხე-სიმაგრენი და დალეწა მათი გოდოლნი.

66მერე უცხოთესლთა მხარისკენ აიღო გეზი და მარისაზე გადაიარა.

67იმ დღეს ბრძოლის ველზე დაეცნენ მღვდლები, გმირობით თავის გამოჩენის მოსურნენი, რადგანაც წინდაუხედავად ჩაებნენ ბრძოლაში.

68ხოლო იუდამ აშდოდისაკენ, უცხოთესლთა ქვეყნისაკენ, გადაუხვია, დაამხო მათი ბომონები, ცეცხლს მისცა მათი ღმერთების ქანდაკებები და ნადავლი მოხვეტა ქალაქებიდან. მერე კი იუდას ქვეყნისაკენ გაბრუნდა.

6

6^1ამასობაში მეფე ანტიოქოსმა ზემო ქვეყნები მოიარა და შეიტყო, რომ სპარსეთში არის ქალაქი ელიმაისი, სიმდიდრითა და ოქრო-ვერცხლით განთქმული;

2თვით ქალაქში კი – ტაძარი, სადაც ინახება ოქროს რიდენი, აბჯარი და საჭურველი, მაკედონიის მეფის – ალექსანდრეს, ფილიპეს ძის, დანატოვარი, თავდაპირველად რომ მეფობდა საბერძნეთზე.

3მიადგა ქალაქს და ცდილობდა აეღო და გაეძარცვა იგი, მაგრამ ვერ შეძლო, რადგანაც მოქალაქეები მიუხვდნენ, რაც ედო გულში.

4და აღიძრნენ მის წინააღმდეგ საომრად; უკუიქცა მეფე იქიდან და დიდად დამწუხრებული გაემართა ბაბილონისაკენ.

5სპარსეთში ყოფნისას ვიღაცა ეახლა და აუწყა, რომ მისმა ლაშქარმა მარცხი იწვნია იუდას ქვეყანაში,

6რომ ყველაზე წინ მიდიოდა ლისიასი მრავალრიცხოვანი ჯარით, მაგრამ უკუქცეულა მტრის წინაშე და, რომ იუდაელები გაძლიერებულან საჭურვლით, ტყვეებითა და დამარცხებულთაგან აკრეფილი დადძალი ნადავლით;

7რომ დაულეწიათ იერუსალიმის საკურთხეველზე მის მიერ აღმართული უწმინდურება, კვლავინდებურად მაღალი გალავანი შემოუვლიათ საწმიდარისთვის და გაუმაგრებიათ ბეთ-ცურიც – მისი ქალაქი.

8ეს რომ გაიგო, შეძრწუნებული და დაზაფრული მეფე ლოგინზე დაეცა და მწუხარებისაგან ლამის გული შეუღონდა, რადგანაც საწადელი არ აუსრულდა.

9დადხანს იყო ამ ყოფაში, რადგანაც მეტისმეტი მწუხარება უახლდებოდა და ასე ეგონა, ვკვდებიო.

10მოუხმო თავის მეგობრებს და უთხრა მათ: „განეშორა ძილი ჩემს თვალებს და გული შემიღონდა მწუხარებისაგან.

11გულში ვთქვი: ‘ეს რა შავ დღეში ჩავვარდი, ან დღემდე რა ნიაღვარი მიპირებს წალეკვას? არადა, რა ბედნიერი ვიყავი, როცა მორჭმით ვიჯექი ტახტზე!’

12ახლა კი ვიგონებ იმ ბოროტებას, რაც ჩავიდინე იერუსალიმში, საიდანაც გამოვზიდე მთელი ოქრო-ვერცხლის ჭურჭელი და ტყუილუბრალოდ ვგზავნიდი ხალხს იუდას მცხოვრებთა ამოსაჟლეტად.

13ახლა კი ვხვდები, რომ ამის გამო მეწია ეს უბედურება, და, აჰა, გულმწუხარე ვიღუპები უცხო მხარეში.“

14უხმო ფილიპეს, თავის ერთ-ერთ მეგობარს, და დაუმტკიცა მთელი თავისი სამეფო.

15მისცა მას გვირგვინი, თავისი სამოსელი და ბეჭედი, რათა აღეზარდა მისი ძე ანტიოქოსი და სამეფოდ გაეწვრთნა იგი.

16და აღესრულა იქ მეფე ანტიოქოსი ასორმოცდამეცხრე წელს.

17მეფის სიკვდილი რომ გაიგო, ლისიასმა მის ნაცვლად გაამეფა ანტიოქოსი, რომელსაც ბავშვობისას ზრდიდა, და სახელად უწოდა ევპატორი.

18ამასობაში ციხე-სიმაგრეში მყოფნი ავიწროვებდნენ ისრაელს საწმიდრის ირგვლივ და სულ იმის მცდელობაში იყვნენ, რომ რაიმე ევნოთ მისთვის, წარმართთათვის კი მხარი დაეჭირათ.

19ი უდამ გადაწყვიტა ამოეხოცა ისინი და მოუწოდა მთელ ერს გარს შემორტყმოდნენ მათ.

20ყველანი შეიკრიბნენ და ასორმოცდამეათე წელს გარს შემოეწყვნენ ციხეს, გამართეს სატყორცნები და სხვა საომარი მანქანები.

21მაგრამ ნაწილმა თავი დააღწია ალყას და ზოგიერთი უღვთო მათ მხარეზე გადავიდა ისრაელიდან.

22მეფესთან მივიდნენ და უთხრეს: „როდემდე არ აღასრულებ მსჯავრს და შურს არ იძიებ ჩვენი ძმებისთვის?

23მამაშენის სამსახური ჩვენ თვითონ ვიდეთ ვალად, მის ნებას ვემორჩილებოდით და ვასრულებდით მის ბრძანებებს.

24ამიტომაცაა, რომ ჩვენი ხალხის შვილები გარს შემოეწყვნენ ციხეს, უცხოთესლად გვთვლიან, რომელ ჩვენგანსაც ხელთ იგდებენ, ჰკლავენ და ჩვენს ადგილ-მამულს იტაცებენ.

25მარტო ჩვენზე როდი აღმართეს ხელი, არამედ მთელ ჩვენს მიწა-წყალზეც.

26და, აი, დღეს იერუსალიმში ასაღებად გარს შემოეწყვნენ ციხეს, გაამაგრეს საწმიდარი და ბეთ-ცური.

27თუ არ დაასწრებ, მეტსაც იზამენ და ვეღარ შეძლებ მათ შეჩერებას.“

28ეს რომ გაიგო, განრისხდა მეფე და შეკრიბა ყველა თავისი მეგობარი, ქვეითი ლაშქრის სარდლები და მხედართმთავრები.

29ეახლნენ დაქირავებული მოლაშქრენიც სხვა სამეფოებიდან და კუნძულებიდან.

30ასე რომ, მის ლაშქარს შეადგენდა ასი ათასი ქვეითი, ოცი ათასი მხედარი და ოცდათორმეტი საომარი სპილო.

31გადაიარეს იდუმეა და გარს შემოადგნენ ბეთ-ცურს; მრავალი დღის მანძილზე იბრძოდნენ და საომარ მანქანებს აწყობდნენ, მაგრამ გამოუხტნენ ალყაშემორტყმულნი, ცეცხლი წაუკიდეს მანქანებს და თავგანწირვით ეკვეთნენ მომხვდურთ.

32გამოვიდა იუდა ციხიდან და ბეთ-ზაქარიასთან, მეფის ბანაკის პირისპირ, დაბანაკდა.

33დილაუთენია ადგა მეფე და სწრაფი სვლით გაუყენა ლაშქარი ბეთ-ზაქარიას გზას; საომრად გაემზადნენ და ბუკები აახმიანეს.

34სპილოებს ყურძნისა და თუთის სისხლი დაანახვეს, რომ საომრად გაეხელებინათ.

35ცხოველები რაზმებად დაყვეს და თითოეულს ათასი თორ-აბჯროსანი კაცი აახლეს; გარდა ამისა, ხუთასი რჩეული მხედარიც ფეხდაფეხ უნდა მიჰყოლოდა თითოეულ სპილოს.

36სადაც სპილო იქნებოდა, ისინიც იქ უნდა ყოფილიყვნენ, საითაც წავიდოდა, იქით წასულიყვნენ და წამითაც არ მოსცილებოდნენ მას.

37სპილოებზე მტკიცედ ნაგები ხის კოშკები იდგა, საგანგებო გარსაკრებით დამაგრებული; ამ კოშკებში, რომლებიც ფარავდნენ ცხოველებს, ოთხ-ოთხი მხნე მეომარი ჩამდგარიყო, ზემოდან რომ უტევდნენ მტერს, და ერთიც ინდოელი გამძღოლი.

38დანარჩენი ცხენოსნები ორ ფრთაზე, აქეთ-იქიდან დაუყენეს ლაშქარს, რათა დაერტყათ მტრისათვის და თვითონ კი დაცულნი ყოფილიყვნენ ფლანგებიდან.

39როცა ოქროსა და სპილენძის ფარებზე მზე აკაშკაშდა, სხივებმა აალაპლაპეს და ჩირაღდნებივით ააელვარეს მთები.

40მეფის ლაშქრის ერთი ნაწილი მაღალ მთებშუა მიიწევდა წინ, მეორე კი – ბარში; მწყობრად და შეუდრეკლად მიაბიჯებდნენ ისინი.

41საზარელი იყო ამ ურიცხვი ლაშქრის ფეხის ხმა და იარაღის ჟღრიალი; მართლაც რომ უზარმაზარი და ძლევამოსილი ლაშქარი იყო.

42იუდა თავისი ლაშქრითურთ ჩაება ბრძოლაში და დაეცა მეფის მეომართაგან ექვსასი კაცი.

43მაშინ დაინახა ელეაზარმა, ავარანის ძემ, ერთი ყველაზე ზორბა და სამეფო ჯავშნით დაფარული სპილო, ეგონა, რომ ზედ იჯდა მეფე,

44და თავი გასწირა, რათა ეხსნა თავისი ხალხი, თვითონ კი საუკუნო სახელი მოეხვეჭა.

45წარბშეუხრელად შევარდა რაზმის შუაგულში, მარჯვნივ და მარცხნივ კაფავდა მტერს, აქეთ-იქით რომ აწყდებოდა დაფეთებული.

46სპილომდე მიაღწია, მუცელქვეშ შეუვარდა და გაფატრა იგი; სპილო მიწას დაასკდა და ქვეშ მოიყოლა ელეაზარი, რომელმაც იქვე დალია სული.

47მაგრამ როცა დაინახეს მეფის ლაშქრის ძალა და შემართება, იუდაელებმა გაცლა არჩიეს.

48მეფის მოლაშქრენი კი იერუსალიმისკენ დაიძრნენ მათ წინააღმდეგ, ხოლო მეფემ იუდაში და სიონის მთასთან დაიბანაკა.

49დაუზავდა ბეთ-ცურელებს, რომლებიც ქალაქიდან გამოვიდნენ, რადგანაც სარჩო აღარ ჰქონდათ, რომ ალყაში გაეძლოთ. შაბათის წელი იდგა ქვეყანაში.

50მეფემ ხელთ იგდო ბეთ-ცური და შიგ მეციხოვნენი ჩააყენა.

51შემდეგ დიდხანს გარს ადგა საწმიდარს, სადაც ისრის სატყორცნი საჭურველი და საომარი მანქანები აღმართა: ცეცხლსატყორცნები, ლოდსატყორცნები და შუბსატყორცნები, რომ ისრები და ლოდები დაეშინათ.

52იუდაელებმაც გამართეს მანქანები მათი მანქანების საპირისპიროდ, და მრავალი დღის მანძილზე ებრძოდნენ მტერს.

53მაგრამ საცავში სურსათ-სანოვაგე დაილია, რადგანაც უკვე მეშვიდე წელი იდგა და წარმართთაგან თავდაღწეულებმა, იუდაში რომ ეძებდნენ ხსნას, მარაგის ნარჩენსაც მოუთავეს ხელი.

54ცოტანიღა დარჩნენ საწმიდარში, რადგანაც შიმშილით გატანჯულებმა თავ-თავიანთ კუთხეებს მიაშურეს.

55ლისიასმა შეიტყო, რომ ფილიპე, რომელსაც მეფემ სიცოცხლეშივე მიანდო თავისი ძის – ანტიოქოსის აღზრდა სამეფოდ მოსამზადებლად, –

56სპარსეთიდან და მიდიიდან დაბრუნებულა მთელი ლაშქრითურთ, რომელიც თან ახლდა მეფეს, და ძალაუფლების ხელში ჩაგდებას აპირებს.

57ამიტომ ბრძანა, სასწრაფოდ აყრილიყვნენ და ასე მიმართა მეფეს, სარდლებსა და კარისკაცებს: „დღითიდღე ვმცირდებით და სარჩოც აღარ გვყოფნის, ხოლო ადგილი, რომელსაც გარს ვადგივართ, კარგადაა გამაგრებული; ჩვენ კი სამეფოს ბედზე ზრუნვაც გვმართებს.

58მაშ, მოდით, მარჯვენა გავუწოდოთ და დავუზავდეთ მათაც და მთელ მათ ხალხსაც.

59ნება მივცეთ უწინდებურად მიჰყვნენ თავიანთ ადათ-წესებს, რადგანაც სწორედ მათი აკრძალვის გამო გაშმაგდნენ და მთელი ეს უბედურება დაატრიალეს.“

60მოეწონათ ეს სიტყვა მეფეს და სარდლებს, ზავი შესთავაზეს ალყაშემორტყმულთ, და მათაც მიიღეს.

61მეფემ თავის სარდლებთან ერთად შეჰფიცა მათ, ჩემს სიტყვას შევასრულებო და ისინიც ციხე-სიმაგრიდან გამოვიდნენ.

62მაგრამ როცა მეფე მთაზე ავიდა და ციხე-სიმაგრე დაათვალიერა, დადებული ფიცი გატეხა და გალავნის დანგრევა ბრძანა.

63შემდეგ სასწრაფოდ დაიძრა და ანტიოქიას დაბრუნდა, რომელიც უკვე ფილიპეს ჩაეგდო ხელში; შეება მას და ძალით დაიბრუნა ქალაქი.

7

7^1ასორმოცდამეთერთმეტე წელს რომიდან გამოვიდა დემეტრიოსი, სელევკოსის ძე; მცირეოდენი ხალხით შევიდა ერთ ზღვისპირა ქალაქში და იქ გამეფდა.

2თავისი მამა-პაპის სამეფო სახლში შესვლისას, ჯარმა შეიპყრო ანტიოქოსი და ლისიასი, რომ მისთვის მიეგვარათ.

3ეს ამბავი რომ გაიგო, თქვა: „ნუ მიჩვენებთ მათ სახეებს.“

4ჯარისკაცებმა დახოცეს ისინი და დაბრძანდა დემეტრიოსი სამეფო ტახტზე.

5ყველა უსჯულო და უღვთო კაცმა ისრაელიდან მას მიაშურა; მათ მღვდელმთავრობის მოსურნე ალკიმოსი უძღოდათ წინ.

6ბრალი დასდეს ხალხს მის წინაშე და თქვეს: „იუდამ და მისმა ძმებმა ამოხოცეს ყველა შენი მეგობარი და ჩვენც გამოგვაძევეს ქვეყნიდან.

7მაშ, გაგზავნე ახლა კაცი, ვისაც ენდობი, მივიდეს და ნახოს, რა დღეში ჩაგვაგდეს ჩვენც და მეფის ქვეყანაც, რათა დასაჯოს ისინი მათს მომხრეებთან ერთად.“

8მეფემ თავისი მეგობრებიდან ამოარჩია ბაკქიდესი, მდინარის გაღმა მხარეს რომ განაგებდა, მთელს სამეფოში სახელგანთქმული და მეფის ერთგული.

9წარგზავნა იგი უღვთო ალკიმოსთან ერთად, მღვდელმთავრად რომ დაედგინა, და ისრაელის ძეთა დასჯა დაავალა.

10გაემართნენ და დიდძალი ლაშქრით მიადგნენ იუდას; იუდასა და მის ძმებს მოციქულები გაუგზავნეს სამშვიდობო სიტყვით, მაგრამ მზაკვრულად.

11ხოლო ისინი არ ერწმუნნენ მათ სიტყვას, რადგანაც დაინახეს, რომ დიდძალი ლაშქრით იყვნენ მოსულნი.

12მაშინ ალკიმოსსა და ბაკქიდესს სამართლის საძებნად მიადგა მწიგნობართა კრებული.

13ისრაელის ძეთაგან პირველნი იყვნენ ხასიდები, მშვიდობას რომ ელოდნენ მათგან,

14რადგანაც ამბობდნენ: ლაშქრით მოსულა სამღვდელო კაცი, აარონის მოდგმისა, და უსამართლობას არ ჩაიდენსო.

15სამშვიდობო სიტყვით ეუბნა და შეჰფიცა მათ: არც თქვენ და არც თქვენს მეგობრებს ავს არ შეგამთხვევთო.

16და ერწმუნნენ მას; მაგრამ გამოიყვანა მათგან ექვსასი კაცი და ერთ დღეში დახოცა ისინი, თანახმად წერილისა:

17„დაღვარეს წმიდათა შენთა სისხლი იერუსალიმის ირგვლივ, და დამმარხავი არავინ იყო.“

18შიშმა და ძრწოლამ მოიცვა მთელი ხალხი და ამბობდნენ: „არ არის მათში ჭეშმარიტება და სამართალი, რადგანაც გვიშალეს პირობა და გატეხეს ფიცი, რომლითაც შემოგვფიცეს.“

19ბაკქიდესი კი აიყარა იერუსალიმიდან და ბეთსაიდაში დაბანაკდა. გაგზავნა მოლაშქრენი და შეაპყრობინა მისგან გაქცეულნი და ზოგიერთნი ხალხიდანაც. დახოცა ისინი და ერთ ღრმა ჭაში ჩაყარა.

20მერე ალკიმოსს ჩააბარა ქვეყანა და ჯარი დაუტოვა დასახმარებლად, თვითონ კი მეფესთან დაბრუნდა.

21ალკიმოსი მღვდელმთავრობისთვის იბრძოდა.

22თავი მოიყარეს მის ირგვლივ თავისი ხალხის ყველა მაოხარმა, ხელში ჩაიგდეს ქვეყანა და დიდი ხოცვა-ჟლეტა გამართეს ისრაელში.

23და დაინახა იუდამ მთელი ბოროტება, ალკიმოსმა და მისმა თანამდგომებმა რომ დაატეხეს თავს ისრაელის ძეთ, – უფრო მეტი, ვიდრე წარმართებმა.

24კიდით-კიდემდე შემოიარა იუდა, შური იძია განდგომილ ხალხზე და შეწყდა მათი შემოჭრა ქვეყანაში.

25როცა ალკიმოსმა დაინახა, რარიგ გაძლიერდნენ იუდა და მისი თანამდგომნი, მიხვდა, რომ ვეღარ გაუძლებდა მათ, მეფესთან დაბრუნდა და ბოროტი ზრახვით დაადანაშაულა ისინი.

26მაშინ მეფემ წარგზავნა ნიკანორი, თავისი ერთ-ერთი სახელოვანი სარდალი, ისრაელის მოძულე და მოსისხლე მტერი, და უბრძანა მუსრი გაევლო ხალხისთვის.

27ნიკანორი დადძალი ლაშქრით მიადგა იერუსალიმს და სამშვიდობო სიტყვა შეუთვალა იუდასა და მის ძმებს მზაკვრული ზრახვით:

28„ნუ შევებმებით ერთმანეთს, მცირედი ხალხით შემოვალ, რათა გიხილოთ მშვიდობით.“

29მივიდა იუდასთან და მშვიდობით მიესალმნენ ერთმანეთს, თუმცა მეომრები კი მზად იყვნენ იუდას შესაპყრობად,

30მაგრამ შეიტყო იუდამ, მზაკვრული ზრახვით რომ მოსულიყო მასთან და აღარ ისურვა პირისპირ ეხილა იგი.

31მიხვდა ნიკანორი, რომ გამჟღავნდა მისი განზრახვა, და გამოემართა, რათა ხაფარსალამასთან შებმოდა იუდას.

32და დაეცა ნიკანორის მოლაშქრეთაგან ხუთი ათასამდე კაცი, დანარჩენები კი დავითის ქალაქისკენ უკუიქცნენ.

33შემდგომ ამისა ავიდა ნიკანორი სიონის მთაზე; საწმიდარიდან გამოვიდნენ ზოგიერთნი მღვდელთაგან და ხალხის უხუცესთაგან, რათა მშვიდობიანად მისალმებოდნენ და მეფისათვის მორთმეული სრულადდასაწველი ეჩვენებინათ მისთვის.

34მაგრამ მან არად ჩააგდო, აბუჩად აიგდო და თავხედური სიტყვით შეურაცხყო ისინი.

35მერე კი განრისხებულმა დაიფიცა: „თუ ახლავე არ ჩამაბარებთ იუდასა და მის ლაშქარს, თუ მშვიდობით მოვბრუნდი, ცეცხლს მივცემ ამ სახლს.“ და გაემართა ბრაზმორეული.

36მღვდლები შებრუნდნენ, სამსხვერპლოსა და ტაძრის წინ დადგნენ, ატირდნენ და თქვეს:

37„უფალო, შენ აირჩიე ეს სახლი, რათა შენი სახელით წოდებულიყო, და ჰქონოდა თავის ერს სამლოცველოდ და სავედრებელ სახლად.

38შური მიაგე ამ კაცს და მის ლაშქარს; დაე, მოისრნენ მახვილით; გაიხსენე მათი მკრეხელობანი და ნუღარ გააჭაჭანებ აქ.“

39ხოლო ნიკანორი გამოვიდა იერუსალიმიდან, ბეთ-ხორონში დაბანაკდა და შეუერთდა მას სირიის ჯარი.

40იუდამ კი სამი ათასი მეომრით ადასაში დაიბანაკა, ილოცა და თქვა:

41„უფალო, როცა მკრეხელობა იწყეს მეფის მოციქულებმა, გამოვიდა შენი ანგელოზი და მუსრი გაავლო ასოთხმოცდახუთი ათას კაცს.

42ასევე შემუსრე ეს ლაშქარი დღეს ჩვენს წინაშე. დაე, გაიგონ დანარჩენებმა, რომ უგვანი სიტყვით ჰგმო შენი საწმიდარი და მსჯავრი მიაგე მისი ბოროტებისამებრ.“

43ადარის თვის მეცამეტე დღეს შეებნენ ერთმანეთს და ძლეულ იქნა ნიკანორის ლაშქარი; პირველი თვითონ დაეცა ბრძოლის ველზე.

44როცა დაინახეს მისმა მოლაშქრეებმა, რომ ნიკანორი დაეცა, იარაღი დაყარეს და უკუიქცნენ.

45მთელი დღე მისდევდნენ უკუქცეულთ ადასადან გაზარამდე და ძლევის მაუწყებელი ბუკ-ნაღარით მისდევდნენ.

46გარშემო მდებარე დაბებიდან გამორბოდნენ იუდაელნი და გაქცეულთ გარს ერტყმოდნენ. ხოლო როცა მტერმა მათკენ იბრუნა პირი, მახვილით მოსრეს ყველა; ერთიც არ გაუშვეს ცოცხალი.

47მოხვეტეს ნადავლი და სურსათი, ნიკანორს კი თავი და მარჯვენა მოჰკვეთეს, ესოდენ ქედმაღლურად რომ იწვდიდა წინ; წაიღეს და იერუსალიმთან ჩამოჰკიდეს.

48ხარობდა ხალხი და ეს დღე ისე გაატარეს, როგრც დღე დიდი სიხარულისა.

49და დაადგინეს, ყოველწლიურად ზეიმით აღენიშნათ ეს დღე ადარის ოცდაათს.

50და ცოტა ხნით დაწყნარდა იუდას ქვეყანა.

8

8^1ესმა იუდას რომაელთა დიდება: რომ ისინი ძლიერნი არიან და ძლევემოსილნი, კეთილგანწყობილებას იჩენენ მათი მოკავშირეების მიმართ და ვინც კი მისულა მათთან, ყველასთვის სამეგობროდ გაუწვდიათ ხელი.

2მათ ძალას და ძლიერებას ისიც მოწმობდა, რასაც ყვებოდნენ მათ მიერ გადახდილ ომებსა და გმირობაზე, გალატელებთან ბრძოლაში რომ გამოიჩინეს, რომლებიც დაიმორჩილეს და მოხარკეებად გაიხადეს.

3და ისიც, რაც ესპანეთში მოიმოქმედეს, რათა იქაური ვერცხლისა და ოქროს საბადოები ჩაეგდოთ ხელში.

4თავისი გონიერებითა და სიმტკიცით დაეპატრონნენ მთელ მხარეს, თუმცა ის ძალზე შორს იყო მათი ქვეყნიდან, ხოლო მეფეებს, დედამიწის კიდიდან რომ დაიძრნენ მათ წინააღმდეგ, სძლიეს და სასტიკი მარცხი აგემეს.

5ასევე სძლიეს და ქედი მოახრევინეს ფილიპესა და პერსევსს, მაკედონელთა მეფეს, და სხვებსაც, ვინც კი აღიძრა მათ წინააღმდეგ.

6ანტიოქოსიც, აზიის დიდი მეფე, ასოცი სპილოთი, მხედრებით, ეტლებით და დიდძალი ლაშქრით რომ გაილაშქრა რომაელებზე, ძლეულ იქნა მათგან.

7ცოცხლად შეიპყრეს და აიძულეს დიდძალი ხარკი და მძევლები ეძლია მათთვის, – მასაც და მის შემდგომ მეფეებსაც, – და სამეფო დაექუცმაცებინა.

8ჩამოართვეს ყველაზე უკეთესი ქვეყნები: ინდოეთი, მიდია, ლიდია და მეფე ევმენესს მისცეს ისინი.

9ხოლო როდესაც ბერძნებმა განიზრახეს რომაელებზე გალაშქრება და მათთვის მუსრის გავლება,

10რომაელებმა გაიგეს ეს ამბავი და ერთი მხედართმთავარი გაგზავნეს მათ წინააღმდეგ საომრად; ბევრი ბერძენი დაეცა ბრძოლის ველზე, ტყვედ წამოასხეს მათი ცოლ-შვილი და გაძარცვეს ისინი, ხელთ იგდეს მათი ქვეყანა, დააქციეს მათი ციხე-სიმაგრენი და დღემდე დამონებული ჰყავთ ისინი.

11დანარჩენი სამეფოები და კუნძულები, ოდესმე რომ აღძრულან მათ წინააღმდეგ, ასევე დაარბიეს და დაიმონეს.

12დაიმორჩილეს ახლობელი თუ შორეული სამეფოები და მათი სახელის ხსენებაც კი შიშის ზარს სცემდა ყველას.

13ვის შეწევნასა და მეფედ დასმასაც ინებებენ, კიდევაც ამეფებენ, ხოლო ვისი დამხობაც სურთ, იმას ამხობენ, ძლევემოსილებით აღზევებულნი.

14და მაინც არც ერთს არ დაუდგამს თავზე გვირგვინი და არც ძოწეული შეუმოსავს დიდების ნიშნად.

15არამედ საბჭოს იწვევენ და საბჭოს სამას ოცი წევრი ყოველდღიურად ბჭობს იმაზე, რაც ხალხსა და მის კეთილდღეობას ეხება.

16ყოველწლიურად ერთ კაცს ანდობენ მთავრობას და ქვეყნის პატრონობას, ყველანი მას ემორჩილებიან და არ არის შური და ეჭვი მათ შორის.

17მაშინ იუდამ ამოირჩია ევპოლემოსი, ძე იოანესი, ძისა ყაქოსი, და იასონი, ძე ელეაზარისა და წარგზავნა ისინი რომში მეგობრობისა და კავშირის დასამყარებლად,

18და კისრიდან უღლის გადასაგდებად, რადგანაც ხედავდნენ, რომ ბერძენთა სამეფოს სურდა საბოლოოდ დაემონებინა ისრაელი.

19წარგზავნილნი რომის შორეულ გზას დაადგნენ; საბჭოში შევიდნენ და შეკრებილთ ასე მიმართეს:

20„იუდა მაკაბელმა, მისმა ძმებმა და იუდაელმა ხალხმა წარმოგვგზავნეს, რათა სამოკავშირეო და სამშვიდობო ხელშეკრულება დავდოთ თქვენთან და თქვენს მეგობრებად შეგვრაცხოთ.“

21და მოეწონათ ეს სიტყვა.

22აი, პირიც წერილისა, სპილენძის დაფაზე რომ დაწერეს და იერუსალიმში გაგზავნეს, რათა დარჩენილიყო იქ მშვიდობისა და კავშირის ნიშნად:

23„სიკეთე ნუ მოშლოდეთ რომაელებსა და იუდაელ ხალხს ზღვასა და ხმელზე უკუნისამდე; მტერი და მახვილი არიდოთ.

24თუ პირველად რომს ან მის მოკავშირეებს დაემუქრათ ომი მთელს მათ სამფლობელოში,

25იუდაელმა ხალხმა დახმარება უნდა გაუწიოს მათ მთელი გულით, როგორც ვითარება მოითხოვს;

26[მოკავშირეთა] მეომრებს არ მისცემენ და არც მოამარაგებენ პურით, იარაღით, ფულითა და ხომალდებით, რადაგნაც ასე ინება რომმა; უანგაროდ უნდა ასრულებდნენ თავიანთ ვალდებულებებს.

27ხოლო თუ პირველად იუდაელ ხალხს დაემუქრება ომი, რომაელები სულით და გულით დაეხმარებიან მათ, როგორც მოითხოვს ვითარება;

28მოკავშირეებს [იუდაელნი] არ მისცემენ არც პურს, არც იარაღს, არც ფულსა და არც ხომალდებს, რადგანაც ასე ინება რომმა; [მოკავშირენი] უზაკველად უნდა ასრულებდნენ თავიანთ ვალდებულებებს.

29ამ პირობით შეკრეს კავშირი რომაელებმა იუდაელ ხალხთან.

30თუ ან ერთი, ან მეორე მხარე მოისურვებს რაიმე მიუმატოს ან გამოაკლოს ამ პირობებს, ეს საერთო ნებით უნდა გადაწყდეს, და მხოლოდ მაშინ ექნება ძალა იმას, რასაც მიუმატებენ ან გამოაკლებენ.

31ხოლო იმ ბოროტებისათვის, რაც მეფე დემეტრიოსმა თავს დაატეხა მათ, ასე მივწერეთ მას და შევუთვალეთ: ‘რატომ დაადგი ესოდენ მძიმე უღელი იუდაელებს – ჩვენს მეგობრებს და მოკავშირეებს?

32თუ კვლავაც საჩივრით მოგვმართეს შენს გამო, ჩვენ ვიქმთ მათთვის სამართალს და ომს გამოგიცხადებთ ხმელსა თუ ზღვაზე’“.

9

9^1როცა დემეტრიოსმა გაიგო, რომ ნიკანორი და მისი მოლაშქრენი ბრძოლაში დაეცნენ, გადაწყვიტა ხელახლა წარეგზავნა ბაკქიდესი და ალკიმოსი იუდას ქვეყანაში, მარჯვენა ფრთასთან ერთად.

2გილგალის გზით გაემართნენ და არბელაში, მესალოთთან, დაიბანაკეს; აიღეს ის და უამრავი ხალხი გაწყვიტეს.

3ასორმოცდამეთორმეტე წლის პირველ თვეში იერუსალიმთან დაიბანაკეს,

4მაგრამ მალე აიყარნენ და ოცი ათასი ქვეითითა და ორი ათასი ცხენოსნით ბეროასაკენ აიღეს გეზი.

5ხოლო იუდა სამი ათასი რჩეული მეომრით ელასაში იდგა.

6ლაშქრის სიმრავლე რომ დაინახეს, თავზარი დაეცათ და ბევრი გაიპარა ბანაკიდან; რვაას კაცზე მეტი აღარ დარჩენილა იქ.

7დაინახა იუდამ, რომ გაიფანტა მისი ლაშქარი და გული შეუკრთა, რადგანაც დრო აღარ ჰქონდა, რომ თავი მოეყარა მათთვის.

8დამწუხრებულმა უთხრა დარჩენილთ: „ავდგეთ და ვეკვეთოთ მტერს, იქნებ შევიძლოთ მათთან ბრძოლა.“

9მაგრამ მათ შორს დაიჭირეს და უთხრეს: „ვერა, ვერ შევძლებთ; იქნებ თავს მაინც ვუშველოთ; მერე ჩვენს ძმებთან ერთად მოვბრუნდებით და შევებმით მტერს; ახლა კი ძალზე ცოტანი ვართ.“

10მაშინ იუდამ თქვა: „ღმერთმა ნუ ქნას, რომ მტერს გავექცეთ; თუ ჩვენმა ჟამმა მოაწია, ვაჟკაცურად მაინც დავდოთ თავი ჩვენი ძმებისთვის და სააუგოდ ნურავის მივცემთ ჩვენს სახელს.“

11დაიძრა ლაშქარი და მათ პირისპირ განეწყო; მხედრობა ორად განაწილდა, ხოლო ჯარს მეშურდულენი, მშვილდოსნები და რჩეული მეომრები უძღოდნენ წინ.

12ბაკქიდესი მარჯვენა ფრთაზე იდგა; ორივე მხრიდან ბუკ-ნაღარით ახლოვდებოდნენ რაზმები.

13იუდას მეომრებმაც ჩაჰბერეს საყვირს; მიწა შეაზანზარა ჯარების დგრიალმა და დილიდან საღამომდე გაგრძელდა გააფთრებული ბრძოლა.

14როცა დაინახა იუდამ, რომ ბაკქიდესი თავისი ლაშქრის რჩეული მეომრებით მარჯვენა ფრთაზე იბრძოდა, გარს შემოიკრიბა ყველაზე მხნე მებრძოლები,

15რომლებმაც დაამარცხეს მარჯვენა ფრთა და აშდოდის მთამდე მისდიეს უკუქცეულთ.

16მარცხენა ფრთაზე მყოფებმა რომ დაინახეს, მარჯვენა ფრთა დამარცხდაო, შემოტრიალდნენ და ზურგიდან გამოენთნენ იუდას და მის მეომრებს.

17გაიმართა ფიცხელი ბრძოლა და მრავალი დაჭრილი დაეცა ორივე მხრიდან.

18დაეცა იუდაც, დანარჩენები კი უკუიქცნენ.

19აიყვანეს იონათანმა და სიმონმა იუდა, მათი ძმა, და მოდეინში, მამა-პაპათა სამარხში დამარხეს.

20დასტიროდა და მდუღარე ცრემლით გლოვობდა მთელი ისრაელი; დიდხანს მოსთქვამდნენ და ამბობდნენ:

21„როგორ დაეცა ძლიერი მხსნელი ისრაელისა?!“

22ხოლო იუდას მიერ გადახდილი დანარჩენი ომები, მისი საგმირო საქმენი და სიდიადე კი, მათი სიმრავლის გამო აღუწერელი დარჩა.

23იუდას სიკვდილის შემდეგ მთელს ისრაელში გამოჩნდნენ უსჯულონი და წამოიშალნენ უსამართლობის მოქმედნი.

24სწორედ იმ ხანად ჩამოვარდა დიდი შიმშილობა და ქვეყანა მიემხრო მათ.

25ბაკქიდესმა ამოარჩია უღვთონი და დაადგინა ისინი მხარეთა გამგებლებად.

26ეძებდნენ და სდევნიდნენ იუდას მეგობრებს და ბაკქიდესთან მიჰყავდათ ისინი, შურისძიების მიზნით აბუჩად რომ იგდებდნენ მათ.

27და დიდმა მწუხარებამ დაისადგურა ისრაელში, რომლის მსგავსიც აღარ ყოფილა მას შემდეგ, რაც ქვეყანას აღარ მოვლენია წინასწარმეტყველი.

28მაშინ შეიკრიბა იუდას ყველა მოკეთე და უთხრეს იონათანს:

29„მას შემდეგ, რაც დაიღუპა იუდა, შენი ძმა, აღარ გამოჩენილა მისებრი კაცი, რომ ადგეს და მტრების, ბაკქიდესსა და ჩვენი ხალხის მოძულეთა წინააღმდეგ გაილაშქროს.

30ასე რომ, დღეიდან შენ აგვირჩევიხარ მის ნაცვლად, რათა გვსარდლობდე და წინ მიგვიძღოდე ბრძოლებში.

31მაშინ ჩაიბარა იონათანმა წინამძღოლობა და დადგა თავისი ძმის – იუდას ნაცვლად.

32შეიტყო ეს ბაკქიდესმა და ცდილობდა მოეკლა იგი.

33ეს რომ გაიგეს, იონათანი, მისი ძმა სიმონი და მათი თანამდგომნი თეკოაყის უდაბნოში გაიქცნენ და ასფარის ტბის წყალთან დაბანაკდნენ.

34შეიტყო ეს ბაკქიდესმა შაბათ დღეს და თავისი ლაშქრითურთ იორდანეს გაღმა გავიდა.

35იონათანმა კი თავისი ძმა, ხალხის წინამძღოლი, გაგზავნა და თავის მეგობარ ნაბატელებს სთხოვა, საომრად გადადებული დიდძალი მარაგი შეგვინახეთო.

36მაგრამ გამოვიდნენ იამბრის ძენი, შეიპყრეს იოანე, ჩამოართვეს ყველაფერი, რაც ჰქონდა, და დატვირთულნი წავიდნენ.

37ამ ამბის შემდეგ იონათანს და მის ძმას სიმონს აცნობეს, რომ იამბრის ძენი დიდებულ ქორწილს იხდიდნენ და ნადაბათიდან დიდი მაყრიონით მოჰყავდათ სასძლო, ერთი წარჩინებული ქანაანელი ასული.

38მაშინ გაიხსენეს თავიანთი ძმის – იოანეს სისხლი, გამოვიდნენ და მთაში ჩასაფრდნენ.

39გაიხედეს და დაინახეს: აჰა, ერთი აურზაური და უამრავი მზითევი; შესაგებებლად გამოვიდა სიძეც, თავის მეგობრებსა და ძმებთან ერთად, დაფდაფებით, საკრავებითა და დიდძალი საჭურვლით.

40მაშინ გამოცვივდნენ საფარიდან, თავს დაესხნენ მათ და დახოცეს; ბევრი დაეცა განგმირული; დანარჩენებმა კი მთისკენ მოუსვეს, და მოხვეტეს მთელი ნადავლი.

41ქორწილი გლოვად იქცა და მუსიკის ხმა – გოდებად.

42აიღეს თავიანთი ძმის სისხლი და იორდანეს ჭანჭრობებისაკენ გაბრუნდნენ.

43ეს რომ ბაკქიდესმა გაიგო, შაბათ დღეს დიდძალი ლაშქრით მიადგა იორდანეს ნაპირს.

44მაშინ იონათანმა მიმართა თავის თანამდგომთ: „ავდგეთ და ვიბრძოლოთ ჩვენი სიცოცხლისათვის, რადგანაც დღეს სხვა დროა, ვიდრე გუშინ ან გუშინწინ იყო.

45აჰა, მტერი მოგვდგომია წინიდანაც და ზურგიდანაც, აქეთ-იქით იორდანეს წყალი გვაკრავს, ირგვლივ – ჭანჭრობი და ჭალა, ასე რომ, ვერც მოვბრუნდებით.

46მაშ, ახლა ცას შეჰღაღადეთ, ვინძლო დაგვიხსნას მტრის ხელიდან.“

47გაჩაღდა ბრძოლა და იონათანმა ბაკქიდესის მოსაკლავად შემართა ხელი, მაგრამ ის დაუსხლტა და უკან დაიხია.

48შეტოპეს იონათანმა და მისმა თანამდგომებმა იორდანეში და გაღმა გავიდნენ, მტერს კი არ გადაულახავს იორდანე.

49ბაკქიდესის მხრიდან დაეცა იმ დღეს ათასამდე კაცი.

50დაბრუნდა იერუსალიმში ბაკქიდესი და ააშენა ციხე-ქალაქები იუდაში: ციხე-სიმაგრე იერიხოში, ემმაუსი და ბეთ-ხორონი, ბეთელი და თიმნათი ფარათონში და ტეფონი, მაღალი გალავნით, კარიბჭეებითა და ურდულებით.

51და ისრაელის სამტროდ ჩააყენა მათში მეციხოვნეები.

52გაამაგრა ქალაქები ბეთ-ცური, გაზარა და ციხე-სიმაგრე; დატოვა მათში ჯარები და აღალის მარაგი.

53მძევლებად წაიყვანა ქვეყნის მთავართა ვაჟები და იერუსალიმის ციხეში გამოამწყვდია ისინი.

54ასორმოცდამეცამეტე წლის მეორე თვეს ალკიმოსმა ბრძანა დაენგრიათ სამსხვერპლოს შიდა ეზოს გალავანი და იავარეყოთ წინასწარმეტყველთა ნამოქმედარი. მაგრამ როგორც კი დაიწყო ნგრევა,

55ალკიმოსს დამბლა დაეცა და მისი საქმეც შეჩერდა; ენა წაერთვა, დამუნჯდა და ხმის ამოღებაც ვეღარ შეძლო, რომ სიტყვა დაებარებინა თავისი სახლეულისათვის;

56საშინელი ტანჯვით დალია სული.

57ბაკქიდესმა რომ დაინახა, ალკიმოსი მოკვდაო, მეფესთან დაბრუნდა. და მოისვენა იუდას ქვეყანამ ორიოდე წლით.

58მაშინ სათათბიროდ შეიყარნენ უსჯულონი და თქვეს: „აჰა, იონათანი და მისი თანამდგომნი უდარდელად და გულარხეინად არიან. მაშ, მოვიყვანოთ ბაკქიდესი, რომ ერთ ღამეში შეიპყროს ყველა.“

59ეახლნენ და თავიანთი რჩევა მოახსენეს.

60ბაკქიდესმა გადაწყვიტა დიდძალი ლაშქრით დაძრულიყო და საიდუმლოდ დაუგზავნა წერილები ყველა თავის იუდაელ მოკავშირეს, რომ შეეპყროთ იონათანი და მისი თანამდგომნი; მაგრამ ეს ვერ შეძლეს, რადგანაც გამჟღავნდა მათი განზრახვა.

61იონათანმა კი შეაპყრობინა იქაურთაგან ორმოცდაათამდე კაცი, ბოროტმოქმედთა მოთავენი, და დახოცეს ისინი.

62თვით იონათანმა, სიმონმა და მათმა თანამდგომებმა ბეთბასისკენ იჩქარეს უდაბნოში, აღადგინეს დანგრეული და გაამაგრეს იგი.

63შეიტყო ეს ბაკქიდესმა, შეკრიბა მთელი თავისი ლაშქარი და აცნობა მათაც, ვინც იყვნენ იუდაში.

64გავიდა და გარს შემოადგა ბეთბასისს; დიდხანს უტევდა და საომარი მანქანებიც აღმართა.

65იონათანმა ქალაქში დატოვა თავისი ძმა სიმონი, თვითონ კი ქვეყნისკენ გაემართა მცირეოდენი ხალხით.

66ჩახოცა ოდომერა, მისი ძმები და ფასირონის ძენი მათსავ კარვებში; ძალმოცემული მუსრს ავლებდა მტერს.

67ხოლო სიმონი და მისი თანამდგომნი ქალაქიდან გამოვიდნენ და ცეცხლი წაუკიდეს მანქანებს.

68შეებნენ და სძლიეს ბაკქიდესს, რამაც დიდად დაამწუხრა იგი, რადგანაც მისი განზრახვაცა და ლაშქრობაც ფუჭი გამოდგა.

69ძლიერ განრისხდა უსჯულოებზე, რომლებმაც ურჩიეს მათ ქვეყანაზე გამოლაშქრება; ბევრი მათგანი დახოცა და გადაწყვიტა თავის ქვეყანაში დაბრუნებულიყო.

70ეს რომ გაიგო, იონათანმა უხუცესები მიუგზავნა, რათა ზავი დაედოთ მასთან და ტყვეების დაბრუნება ეთხოვათ.

71ბაკქიდესი დაყაბულდა და მისი სიტყვისამებრ მოიქცა; თანაც შეჰფიცა, რომ თავის დღეში აღარ შეამთხვევდა ბოროტს.

72დაუბრუნა ტყვეები, რომლებიც ადრე იუდას ქვეყნიდან წაესხა; მერე თავის ქვეყანაში დაბრუნდა და აღარასოდეს გამოულაშქრია მათზე.

73და დაცხრა მახვილი ისრაელში. დასახლდა იონათანი მიხმაშში, დაიწყო ხალხის განსჯა და ამოძირკვა უღმერთონი ისრაელიდან.

10

10^1ასმესამოცე წელს გამოვიდა ალექსანდრე, ძე ანტიოქოს ეპიფანესი, და დაიპყრო პტოლემაისი. მიიღეს იგი და იქ გამეფდა.

2ეს რომ გაიგო მეფე დემეტრიოსმა, შეკრიბა დიდი ლაშქარი და მასთან საომრად გაემართა.

3და გაუგზავნა დემეტრიოსმა იონათანს წერილი მშვიდობის სიტყვით, თითქოს მისი განდიდება სურსო.

4რადგანაც ამბობდა: „მოდი, მოვასწროთ მასთან ზავის დადება, ვიდრე ალექსანდრესთან შეკრავდეს კავშირს ჩვენს წინააღმდეგ.

5მაშინ გაიხსენებს მთელ ბოროტებას, რაც თავს დავატეხეთ მას, მის ძმებსა და ხალხს.“

6უფლება მისცა შეეკრიბა ლაშქარი და გაემზადებინა საჭურველი, რომ მისი მოკავშირე ყოფილიყო, და ბრძანა ციხეში გამომწყვდეული მძევლების დაბრუნება მისთვის.

7წავიდა იონათანი იერუსალიმში და ხმამაღლა წაუკითხა წერილი მთელ ხალხსა და ციხეში მყოფთ.

8თავზარი დაეცათ, როცა გაიგეს, მეფემ ლაშქრის შეკრების უფლება მისცაო.

9ციხეში მყოფებმა კი მძევლები გადასცეს იონათანს, და დაუბრუნა [მან] ისინი თავიანთ მშობლებს.

10დასახლდა იონათანი იერუსალიმში და ქალაქის შენებასა და განახლებას შეუდგა.

11და უთხრა მშენებლებს, სიონის მთის ირგვლივ ოთხკუთხად გათლილი ქვის გალავანი აეგოთ მის გასამაგრებლად. და ასეც მოიქცნენ.

12მაშინ გადაიხვეწნენ უცხოტომელები, ბაკქიდესის მიერ აგებულ სიმაგრეში რომ იდგნენ.

13ყველამ მიატოვა ადგილი, რომელიც ეკავა და თავის სამშობლოში დაბრუნდა.

14მხოლოდ ბეთ-ცურში დარჩა ზოგიერთი მათგანი, ვინც ზურგი აქცია სჯულსა და მცნებებს, რადგანაც ის იყო მათი თავშესაფარი.

15შეიტყო ალექსანდრემ, რასაც შეჰპირებოდა დემეტრიოსი იონათანს. ისიც უამბეს, რამდენი ომი გადაეხადათ იონათანს და მის ძმებს, და რამდენი გასაჭირი გადაეტანათ.

16მაშინ თქვა: ასეთ კაცს სადღა ვიპოვით? მოდით, დავიმეგობროთ და მოკავშირედ გავიხადოთო.

17ამ სიტყვებით დაწერა წერილი და გაუგზავნა:

18„მეფე ალექსანდრე მოკითხვას უთვლის თავის ძმას იონათანს.

19გამიგონია, რომ მძლეთამძლე კაცი ხარ და ღირსი იმისა, რომ ჩვენს მეგობრად იწოდებოდე.

20დღეიდან დამიდგენიხარ შენი ხალხის მღვდელმთავრად და მეფის მეგობარი მიწოდებია შენთვის (თან ძოწეული და ოქროს გვირგვინი გაუგზავნა), რომ მხარში გვედგე და ჩვენს მეგობრობას უფრთხილდებოდე.“

21შეიმოსა იონათანმა წმიდა შესამოსელი ასმესამოცე წლის მეშვიდე თვეს, კარვობის დღესასწაულზე; ლაშქარი შეკრიბა და დიდძალი იარაღი მოიმარაგა.

22ეს ამბავი რომ გაიგო დემეტრიოსმა, დამწუხრდა და თქვა:

23„რა ღმერთი გაგვიწყრა, რომ ალექსანდრემ დაგვასწრო და თავისდა გასაძლიერებლად დაიმეგობრა იუდაელნი?

24მეც მივწერ მათ სანუგეშო სიტყვებს, პატივსა და ძღვენს აღვუთქვამ, რომ ჩვენ დაგვიჭირონ მხარი.“

25წერილი გაუგზავნა იუდაელებს და შეუთვალა: „მეფე დემეტრიოსი მოკითხვას უთვლის იუდაელებს.

26გვესმოდა და გვიხაროდა, რომ იცავდით ჩვენს ხელშეკრულებას, უფრთხილდებოდით ჩვენს მეგობრობას და მხარს არ უჭერდით ჩვენს მტრებს.

27მაშ, კვლავ ეცადეთ შეინარჩუნოთ ჩვენი მეგობრობა და სიკეთეს მოგაგებთ იმის სანაცვლოდ, რაც ჩვენთვის მოიმოქმედეთ.

28დიდ შეღავათს მოგცემთ და ძღვენსაც გაახლებთ.

29ახლა კი თქვენს ნებაზე გიშვებთ და ყველა იუდაელს ვათავისუფლებ გადასახადისაგან, მარილისა და გვირგვინების ბაჟისაგან.

30უარი მითქვამს მარცვლეულის მესამედისა და ხილის ნახევარზე, რაც მე მეკუთვნის; არც რას მოვითხოვ იუდას ქვეყნიდან და იმ სამი ოლქიდან, რომლებიც მას შეუერთეს სამარიიდან და გალილეიდან, აღარც დღეს და აღარც არასდროს.

31ხოლო იერუსალიმი და მისი სანახები წმიდა და თავისუფალი იყოს; ყველა მეათედი და მთელი შემოსავალი მასვე დარჩეს.

32თქვენთვისვე გადმომიცია იერუსალიმის ციხე-სიმაგრე და მღვდელმთავრისთვის მიმიცია იმის უფლება, რომ მის დასაცავად შიგ ჩააყენოს ის ხალხი, ვისაც თვითონ აირჩევს.

33ყოველ იუდაელს, იუდას ქვეყნიდან ტყვედ წაყვანილს, მთელს ჩემს სამეფოში ვათავისუფლებ. დაე, ყველამ გააუქმოს მათი ცხვარ-ძროხის გადასახადი.

34ყოველი დღესასწაული: შაბათი, ახალმთვარობა და დაწესებული დღეები – სამი დღე ზეიმამდე და სამიც ზეიმის შემდეგ – შეღავათიანი და საუქმო იყოს ჩემს სამეფოში მცხოვრები ყველა იუდაელისათვის.

35არავის ექნება უფლება რომელიმე მათგანი შეავიწროოს, ან ძალით აკეთებინოს რამე.

36იუდაელთაგან მეფის ლაშქრისათვის გამოიყოს სამი ათასი კაცი და მიეცეს მათ ჯამაგირი, როგორც დაწესებულია მეფის ყოველი ჯარისკაცისათვის.

37მათგან შეირჩნენ მეფის დიდ ციხე-სიმაგრეთა ციხისთავნი, ისევე, როგორც გამრიგენი სამეფო საქმეებისა, რომლებიც ერთგულებას მოითხოვენ, აგრეთვე ზედამხედველნი და წინამძღოლნი, და მისდიონ თავიანთ სჯულს, როგორც დაადგინა მეფემ იუდას ქვეყანაში.

38ის სამი ოლქი, იუდას რომ მიუერთეს სამარიის ქვეყნიდან, იუდასვე დარჩეს, რათა იცოდეს ყველამ, რომ ერთნი არიან, და არ დაექვემდებაროს სხვა ძალაუფლებას, გარდა მღვდელმთავრისა.

39პტოლემაისი და მისი შემოგარენი იერუსალიმის საწმიდრისთვის მიბოძებია, რათა იტვირთოს მისი ხარჯები.

40ყოველწლიურად ოცი ათას შეკელ ვერცხლსაც ვუძღვნი სათანადო ადგილებიდან აკრეფილი სამეფო შემოსავლიდან.

41ყოველივე დანარჩენიც, რაც შემოსავლიდან არ გაუციათ, როგორც წინა წლებში გაიცა, ამიერიდან ტაძრის საქმეებს მოხმარდეს.

42გარდა ამისა, გაუქმებულია გადასახადიც – ხუთი ათასი შეკელი ვერცხლი, ყოველწლიურად რომ უკავებდნენ ტაძარს შემოსავლიდან, რადგანაც ის მომსახურე მღვდლებს ეკუთვნით.

43ყველა, ვისაც მეფისა თუ სხვისა მართებს რამე, და იერუსალიმის ტაძარს ან მის სანახებს შეაფარებს თავს, გათავისუფლდეს და შეუნარჩუნდეს ყველაფერი, რაც ჩემს სამეფოში მაბადია.

44საწმიდრის ასაგებად და გასაახლებლად სამეფო შემოსავლიდან გაიცეს სახსრები.

45იერუსალიმის გალავნის ასაგებად და გასამაგრებლადაც სამეფო შემოსავლიდან გაიცეს სახსრები, ისევე, როგორც კედლების ასაგებად იუდაში.“

46როდესაც იონათანმა და ხალხმა ეს სიტყვები მოისმინეს, არ ერწმუნნენ და არ მიიღეს ისინი, რადაგნაც ახსოვდათ, რამდენი უბედურება დაატეხა თავს დემეტრიოსმა იუდაელებს და რარიგ შეაჭირვა ისინი.

47ალექსანდრესთან კავშირი კი სასიკეთოდ მიიჩნიეს, რადგანაც პირველად მან შესთავაზათ მშვიდობის სიტყვა და დიდხანს მასვე უჭერდნენ მხარს ბრძოლებში.

48მაშინ მეფე ალექსანდრემ შეკრიბა დიდი ლაშქარი და დემეტრიოსის წინააღმდეგ განლაგდა.

49შეება ერთმანეთს ორი მეფე და უკუიქცა დემეტრიოსის ლაშქარი; ალექსანდრემ მისდია მას და სძლია იგი.

50გააფთრებით იბრძოდა მზის ჩასვლამდე და დაეცა იმ დღეს დემეტრიოსი.

51ამის შემდეგ ალექსანდრემ ეგვიპტის მეფე პტოლემეოსთან გაგზავნა ელჩები და დაავალა შემდეგი სიტყვები გადაეცათ მისთვის:

52„ჩემს სამეფოში რომ დავბრუნდი, მამა-პაპის ტახტზე დავჯექი და ხელთ ვიგდე ხელმწიფება, შევმუსრე დემეტრიოსი და დავეპატრონე ქვეყანას;

53შევები მას, თავისი ლაშქრითურთ ვძლიე და სამეფო ტახტზე დავჯექი.

54მაშ, დავმეგობრდეთ და ცოლად მომეც შენი ასული; დავმოყვრდეთ და ისეთ ძღვენს მოგართმევთ ორივეს, შენ რომ გეკადრება.“

55მეფე პტოლემეოსმა ასე უპასუხა: „ბედნიერია ის დღე, როცა შენ დაბრუნდი შენი მამა-პაპის ქვეყანაში და სამეფო ტახტზე დაბრძანდი.

56ამიტომ შეგისრულებ ყველაფერს, რაც მომწერე, მხოლოდ პტოლემაისში შემხვდი, რათა ვიხილოთ ერთმანეთი და დავმოყვრდეთ კიდეც, როგორც შენ თქვი.“

57გამოემგზავრა ეგვიპტიდან პტოლემეოსი თავის ასულთან – კლეოპატრასთან ერთად და ასსამოცდამეორე წელს პტოლემაისში ჩავიდა.

58შეეგება ალექსანდრე; და მისცა მას კლეოპატრა, თავისი ასული, და დიდებული ქორწილი გადაიხადა პტოლემაისში, როგორიც შეეფერებოდათ მეფეებს.

59მისწერა მეფე ალექსანდრემ იონათანს, მის შესახვედრად წამოსულიყო.

60ისიც დიდი ზარ-ზეიმით გაემართა პტოლემაისისაკენ და წარუდგა ორივე მეფეს; ოქრო-ვერცხლი და დიდებული ძღვენი მიართვა მათაც და მათ მეგობრებსაც, და მეფეთა კეთილგანწყობა დაიმსახურა.

61მაგრამ შეითქვნენ მის წინააღმდეგ გულღრძონი და უსჯულონი ისრაელიდან და დააბეზღეს იგი მეფესთან, მაგრამ მეფემ ყურად არ იღო მათი სიტყვები.

62ბრძანა, ტანთ გაეხადათ იონათანისათვის და ძოწეულით შეემოსათ იგი. ასეც მოიქცნენ.

63გვერდით მოისვა მეფემ და თავის მთავრებს უთხრა: „მასთან ერთად გამოდით შუა ქალაქში და გამოაცხადეთ, რომ არავინ დასწამოს ცილი რაიმე საქმეში და არც არავინ შეაწუხოს რისამე გამო.“

64როცა ცილისმწამებლებმა დაინახეს მისი დიდება, როგორც გამოცხადებულ იქნა, და ისიც, რომ ძოწეული მოსავს, ყველანი მიმოიფანტნენ.

65ასე განადიდა იგი მეფემ, თავის უახლოეს მეგობართა შორის შერაცხა და სარდლობა და მხარის მმართველობა მიანიჭა მას.

66და დაბრუნდა იონათანი იერუსალიმში მშვიდობით და სიხარულით.

67მაგრამ ასსამოცდამეხუთე წელს დემეტრიოსი, ძე დემეტრიოსისა, კრეტედან ჩავიდა თავისი მამა-პაპის ქვეყანაში.

68ეს რომ გაიგო მეფე ალექსანდრემ, ძალზე დამწუხრდა და ანტიოქიაში დაბრუნდა.

69დემეტრიოსმა სარდლობა მიანდო აპოლონიოსს, კოილე-სირიის მთავარს, შეკრიბა დიდი ლაშქარი და იამნიასთან დაბანაკდა, მღვდელმთავარ იონათანს კი შეუთვალა:

70„შენ ერთადერთი გვეწინააღმდეგები, დამცინიან და მგმობენ შენს გამო. რად გვემალები მთებში?

71ხოლო თუ შენი ლაშქრის იმედი გაქვს, ჩამოდი და ამ ხეობაში გამოვცადოთ ერთმანეთი, რადგანაც ჩემთანაა ქალაქთა ჯარი.

72გამოიკითხე და გაიგე ვინ ვარ მე და ვინ არიან ჩემი თანამდგომნი; გეტყვიან, რომ ვერ გაგვიძლებთ, რადგანაც ორგზის უკუგვიქცევია და თავიანთი ქვეყნისაკენ დაგვიფრენია შენი მამა-პაპანი.

73ვერც შენ გაუძლებ ამნაირ მხედრობას და ქვეით ლაშქარს ამ ხეობაში, სადაც არც ქვებია, არც ღარტაფები და არც სხვა რამ თავშესაფარი.“

74აპოლონიოსის სიტყვები რომ მოისმინა იონათანმა, გული აემღვრა, ამოირჩია ათი ათასი კაცი და იერუსალიმიდან დაიძრა; წინ მისი ძმა – სიმონი შეეგება მისაშველებლად.

75იაფოსთან დაბანაკდა, რადგანაც კარიბჭე ჩაკეტეს და ქალაქში არ შეუშვეს, ვინაიდან იაფოში აპოლონიოსის დაცვა იდგა, რომელმაც ბრძოლა გაუმართა მას.

76მაგრამ შეშინდნენ მოქალაქენი, კარიბჭე გაუღეს და იონათანი იაფოში შევიდა.

77ეს რომ გაიგო აპოლონიოსმა, სამი ათასი მხედარი და დიდძალი ლაშქარი იახლა და აშდოდისაკენ გაემართა, თითქოს გზის მოჭრას აპირებსო, სინამდვილეში კი დაბლობზე გავიდა, რადგანაც მრავალრიცხოვანი მხედრობა ჰყავდა და ამის იმედად იყო.

78იონათანმა კი აშდოდამდე მისდია და შეება ერთმანეთს ორი ლაშქარი.

79აპოლონიოსმა ათასი მხედარი ჩაასაფრა მტრის ზურგში.

80მაგრამ მიხვდა იონათანი, რომ ზურგსუკან მტერი ჰყავდა ჩასაფრებული, რომელიც გარს შემორტყმოდა და დილიდან საღამომდე ისრებს უშენდა მის მეომრებს.

81ხალხი კი იდგა, როგორც უბრძანა იონათანმა; ბოლოს მხედრები დაიღალნენ.

82მაშინ სიმონი წაუძღვა თავის რაზმს და თავს დაესხა მოიერიშეთ; დაღლილ-დაქანცულმა მხედრებმა ვეღარ გაუძლეს და უკუიქცნენ.

83მხედრები დაბლობზე გაიფანტნენ, აშდოდისაკენ გაქუსლეს და ბეთ-დაგონში, თავიანთ საკერპოში, შეცვივდნენ თავის გადასარჩენად.

84იონათანმა აშდოდი და მის ირგვლივ მდებარე ქალაქები გადაწვა, ნადავლი მოხვეტა და დაგონის ტაძარი ლტოლვილებთან ერთად ცეცხლს მისცა.

85და მიაღწია მახვილით განგმირულთა და ცეცხლით გამობუგულთა რიცხვმა რვა ათასამდე კაცს.

86დაიძრა იქიდან იონათანი და აშკელონთან დაიბანაკა; გამოვიდნენ მოქალაქენი, რომ დიდი პატივით შეხვედროდნენ მას.

87და იონათანი თავის თანამდგომებთან ერთად დიდძალი ნადავლით დაბრუნდა იერუსალიმში.

88ეს რომ გაიგო მეფე ალექსანდრემ, უფრო მეტად განადიდა იონათანი.

89გაუგზავნა მას ოქროს ბალთა, რასაც, ჩვეულებრივ, მეფის ნათესავებს უძღვნიდნენ და სამემკვიდრეოდ უბოძა ყეკრონი მთელი მისი მიწა-წყლითურთ.

11

11^1ეგვიპტის მეფემ შეკრიბა მრავალრიცხოვანი ლაშქარი, როგორც ქვიშა ზღვის პირას, აგრეთვე მრავალი ხომალდი და შეეცადა ვერაგულად ჩაეგდო ხელში და თავისი სამეფოსთვის შეეერთებინა ალექსანდრეს სამეფო.

2მშვიდობის სიტყვით გაემართა სირიისაკენ; ქალაქები კარს უღებდნენ და წინ ეგებებოდნენ, რადგანაც ალექსანდრეს ებრძანებინა ისე დახვედროდნენ, როგორც მის სიმამრს.

3მაგრამ პტოლემეოსი ქალაქში შესვლისთანავე თავის მეომრებს აყენებდა მცველებად.

4აშდოდს რომ მიუახლოვდა, უჩვენეს დაგონის გადამწვარი ტაძარი, აოხრებული აშდოდი და მისი გაუდაბურებული გარეუბნები, ბრძოლაში დაჩეხილი და დანახშირებული გვამები, გროვებად რომ დაეხვავებინათ გზაზე.

5უამბეს მეფეს, რაც მოიმოქმედა იონათანმა, რათა ბრალი დაედოთ მისთვის, მაგრამ დუმდა მეფე.

6იაფოსთან დიდი პატივით შეეგება იონათანი მეფეს, ერთმანეთი მოიკითხეს და იქ გაათენეს.

7იონათანმა მიაცილა მეფე მდინარემდე, რომელსაც ჰქვია ელევთეროსი, და იერუსალიმს გაბრუნდა.

8მეფე პტოლემეოსმა კი ხელთ იგდო სანაპირო ქალაქები ზღვისპირა სელევკიამდე და ბოროტს განიზრახავდა ალექსანდრეს წინააღმდეგ.

9ელჩები გაუგზავნა მეფე დემეტრიოსს და შეუთვალა: „მოდი და კავშირით შევეკრათ ერთმანეთს; შენ მოგცემ ჩემს ასულს, ალექსანდრეს რომ ჰყავს ცოლად, და გამეფდები მამაშენის სამეფოში.

10ვნანობ, რომ მას მივეცი ჩემი ასული, რადგანაც ჩემი მოკვლა სურდა.“

11ცილს სწამებდა, რადგანაც თვითონ უნდოდა ხელში ჩაეგდო მისი სამეფო.

12წაართვა მას თავისი ქალი და მისცა ის დემეტრიოსს; გაუუცხოვდა ალექსანდრეს და ცხადი გახდა მათი მტრობა.

13შევიდა პტოლემეოსი ანტიოქიაში და ორი გვირგვინი დაიდგა თავზე – ეგვიპტისა და აზიისა.

14ალექსანდრე კი კილიკიაში იყო იმ ხანად, რადგანაც განერიდა იქაურობას.

15გაიგო ეს ალექსანდრემ და გაემართა მასთან საომრად. პტოლემეოსმაც გამოილაშქრა, ძლიერი ხელით დაუხვდა წინ და უკუაქცია იგი.

16ალექსანდრე არაბეთში გაიქცა, რომ იქ შეეფარებინა თავი; მეფე პტოლემეოსი კი აღზევდა.

17არაბმა ზაბდიელმა თავი მოჰკვეთა ალექსანდრეს და პტოლემეოსს გაუგზავნა იგი.

18მაგრამ მესამე დღეს მეფე პტოლემეოსი მოკვდა, ხოლო მისი მეციხოვნენი იქაურებმა ამოხოცეს.

19და გამეფდა დემეტრიოსი ასსამოცდამეშვიდე წელს.

20მაშინ იონათანმა შეჰყარა იუდაელნი, რომ იერუსალიმის ციხე აეღოთ, და უამრავი საომარი მანქანა დააყენა მის წინ.

21მაგრამ თავიანთი ხალხის მოძულენი და უსჯულონი ეახლნენ მეფეს და შეატყობინეს, იონათანმა ციხეს ალყა შემოარტყაო.

22ეს რომ გაიგო, განრისხდა მეფე, სასწარაფოდ აღიძრა, პტოლემაისისაკენ გაემართა და იონათანს მისწერა, ციხისათვის ალყა მოეხსნა და დაუყოვნებლივ შეხვედროდა პტოლემაისში მოსალაპარაკებლად.

23მაგრამ ეს რომ გაიგო იონათანმა, ბრძანა, კვლავაც განეგრძოთ ალყა, აირჩია რამდენიმე კაცი ისრაელის უხუცესთა და მღვდელმთავართაგან და არ დაერიდა საფრთხეს.

24აიღო ოქრო-ვერცხლი, სამოსი და დიდძალი ძვირფასი ძღვენი, პტოლემაისში ეახლა მეფეს და ჰპოვა მადლი მის წინაშე.

25და, თუმცა ზოგიერთმა უსჯულომ ისრაელიდან დაასმინა იგი,

26მეფე მაინც ისე მოექცა, როგორც ექცეოდნენ მისი წინამორბედნი, და აღაზევა იგი ყველა თავისი მეგობრის წინაშე.

27დაუმტკიცა მას მღვდელმთავრობა და ყველა სხვა პატივი, რაც უწინ ჰქონდა, და შერაცხა იგი თავის უახლოეს მეგობართა შორის.

28და სთხოვა იონათანმა მეფეს, ხარკისაგან გაეთავისუფლებინა იუდა და სამი ოლქი სამარიასთან ერთად; და აღუთქვა მას სამასი ტალანტი.

29დაეთანხმა მეფე და ყოველივე ამის შესახებ შემდეგი შინაარსის წერილი მისწერა იონათანს:

30„მეფე დემეტრიოსი მოკითხვას უთვლის ძმას იონათანს და იუდაელ ხალხს: გიხაროდეთ!

31ასლი წერილისა, რომელიც ლასთენესს, ჩვენს ნათესავს, მივწერეთ თქვენს შესახებ, თქვენც გაახლეთ, რათა იცოდეთ:

32‘მეფე დემეტრიოსი მოკითხვას უთვლის ლასთენესს, მამას: გიხაროდეს!

33იუდაელ ხალხს, ჩვენს მეგობრებს, ერთგულად რომ ასრულებენ ჩვენს წინაშე ნაკისრ ვალდებულებებს, გადავწყვიტეთ სიკეთე ვუყოთ ჩვენდამი კეთილგანწყობილების სანაცვლოდ.

34ვუმტკიცებთ მათ იუდას მთელ მიწა-წყალს, სამ ოლქს – აფაირემას, ლიდას და რათამინს, იუდას რომ მიუერთდა სამარიიდან; ყველას, ვინც მსხვერპლს სწირავს იერუსალიმში, ვათავისუფლებთ გადასახადისგან, რომელსაც უწინ ყოველწლიურად იღებდა მეფე მიწისა და ხეთა ნაყოფის სახით;

35ამიერიდან მათვე ვაკუთვნებთ ყოველივე დანარჩენსაც, რაც გვერგებოდა, როგორც მეათედები თუ სხვადასხვა გადასახადი, მლაშე ტბისა თუ გვირგვინის ხარკი; დიახ, ყველაფერს ვაკუთვნებთ მათ.

36და ამათგან არაფერი არ შეიცვლება აწ და მარადის.

37მაშ, ეცადეთ გადაიღოთ ამისი ასლი და გაუგზავნეთ იონათანს, რათა დაიდოს თვალსაჩინო ადგილას წმიდა მთაზე.’“

38როცა დაინახა მეფე დემეტრიოსმა, რომ ქვეყანამ ქედი მოიხარა მის წინაშე და აღარავინ უწევდა წინააღმდეგობას, დაითხოვა მთელი თავისი ლაშქარი და ყველა მათგანი თავ-თავიანთ ქვეყანაში გაისტუმრა, უცხოელ მოლაშქრეთა გარდა, რომელიც უცხო ხალხების კუნძულებიდან დაიქირავა, რისთვისაც მთელი მამა-პაპეული ლაშქარი მტრობდა მას.

39ტრიფონმა, ალექსანდრეს ერთ-ერთმა უწინდელმა მომხრეთაგანმა, დაინახა, რომ მთელი ლაშქარი გულაღრენილი იყო დემეტრიოსზე, და არაბ იმალკვესაკენ გასწია, რომელიც ზრდიდა ანტიოქოსს, ალექსანდრეს მცირეწლოვან ვაჟს.

40და სთხოვა, მისთვის მიეცა ბავშვი, რათა გაემეფებინა მამამისის ნაცვლად. მერე უამბო ყველაფერი, რაც ჩაიდინა დემეტრიოსმა და როგორ სძულდა იგი მის ლაშქარს. და დიდხანს დარჩა იქ.

41შეუთვალა იონათანმა მეფე დემეტრიოსს, გაეყვანა იერუსალიმის ციხესა და სხვა სიმაგრეებში ჩაყენებული მეციხოვნეები, რადგანაც თავს ესხმოდნენ ისრაელს.

42დემეტრიოსმა პასუხად შეუთვალა იონათანს: „არა მარტო ამას ვიზამ შენთვის და შენი ხალხისთვის, არამედ დიდ პატივსაც მოგაგებთ შენც და შენს ხალხსაც, როგორც კი ხელსაყრელ დროს ვიპოვი.

43ახლა კი სწორად მოიქცევი, თუ საომრად მომაშველებ ხალხს, რადგანაც განმიდგა მთელი ჩემი ლაშქარი.“

44იონათანმა სამი ათასი მხნე მეომარი აახლა ანტიოქიაში. წარუდგნენ მეფეს და გაიხარა მეფემ მათი მოსვლით.

45ასოციათასამდე მოქალაქე შეიკრიბა შუა ქალაქში და მეფის მოკვლა სურდათ.

46მაგრამ მეფემ სასახლეს შეაფარა თავი, მოქალაქეებმა კი ქალაქის ქუჩები დაიკავეს და ბრძოლა დაიწყეს.

47მაშინ მეფემ იუდაელებს უხმო დასახმარებლად; ისინიც დაუყოვნებლივ ეახლნენ, მერე ქალაქში მიმოიფანტნენ და იმ დღეს მუსრი გაავლეს ასი ათასამდე კაცს.

48გადაწვეს ქალაქი, დიდძალი ნადავლი მოხვეტეს იმ დღეს და იხსნეს მეფე.

49როდესაც მოქალაქეებმა დაინახეს, რომ იუდაელებმა ქალაქი აიღეს, როგორც სურდათ, სულით დაეცნენ და თხოვნით მიმართეს მეფეს, შეევედრნენ და შეჰღაღადეს:

50„მოგვიტევე, დაე, იუდაელნი ნუღარ დაგვესხმიან თავს ნურც ჩვენ და ნურც ქალაქს.“

51იარაღი დაყარეს და ზავი დადეს. განითქვა იუდაელთა სახელი მეფისა და ყველა მისი ქვეშევრდომის წინაშე და დიდძალი ნადავლით დაბრუნდნენ იერუსალიმში.

52დაბრძანდა მეფე დემეტრიოსი თავის სამეფო ტახტზე და დაწყნარდა ქვეყანა მის წინაშე.

53მაგრამ ყველაფერში გვიმტყუნა, რაც აღგვითქვა, გაიუცხოვა იონათანი, სიკეთის სანაცვლო არ მიაგო, და დიდად შეურაცხყო იგი.

54ამის შემდეგ დაბრუნდა ტრიფონი ყრმა ანტიოქოსთან ერთად; გამეფდა ანტიოქოსი და თავზე გვირგვინი დაიდგა.

55ეახლნენ დემეტრიოსის მიერ დათხოვილი ჯარები და გაილაშქრა მის წინააღმდეგ. დემეტრიოსი დამარცხდა და უკუიქცა.

56გამოიყვანა ტრიფონმა სპილოები და დაეუფლა ანტიოქიას.

57მისწერა ყრმა ანტიოქოსმა იონათანს: „დამიდგენიხარ მღვდელმთავრად და ოთხი ოლქის გამგებლად და მეფის მეგობართა შორის შემირაცხიხარ.“

58გაუგზავნა მას ოქროს თასები და ძვირფასი ჭურჭელი და უფლება მისცა ოქროს თასით ესვა და ძოწეულით მოსილს ოქროს ბალთა ეტარებინა.

59ხოლო მისი ძმა სიმონი სარდლად დანიშნა ტვიროსის კიდიდან ეგვიპტის საზღვრებამდე.

60გამოვიდა იონათანი და დაიარა მდინარის გაღმა მდებარე ქალაქები, და მხარდასაჭერად შემოკრბა მის ირგვლივ სირიის მთელი ლაშქარი. აშქელონს ჩავიდა და პატივით შეეგებნენ მოქალაქენი.

61იქიდან ღაზასაკენ დაიძრა, მაგრამ ღაზელები ჩაიკეტნენ; მაშინ ალყა შემოარტყა ქალაქს, გადაწვა მისი შემოგარენი და დაარბია ისინი.

62შეევედრნენ იონათანს ღაზელები, და მანაც შეიწყალა ისინი, მძევლებად აიყვანა და იერუსალიმში გაგზავნა მათი მთავრების შვილები; და დამასკომდე მოვლო ქვეყანა.

63გაიგო იონათანმა, რომ დემეტრიოსის სარდლები მის გადასაყენებლად დიდძალი ლაშქრით წამოსულიყვნენ კადეშისაკენ, გალილეაში.

64და თვითონვე დაუხვდა მათ, ხოლო მისი ძმა სიმონი თავის ქვეყანაში დატოვა.

65დაბანაკდა სიმონი ბეთ-ცურთან, დიდხანს ადგა გარს და ალყაში მოიმწყვდია იგი.

66დაზავება სთხოვეს და ისიც დათანხმდა, მაგრამ შემდეგ გამოყარა მოქალაქენი, აიღო ქალაქი და დაცვა ჩააყენა.

67ხოლო იონათანი და მისი მოლაშქრენი გენესარეთის წყალთან დაბანაკდნენ და დილაადრიან ველზე განლაგდნენ.

68და, აი, უცხოთესლთა ლაშქარი შეეგება ველზე; ნაწილი მთებში ჩაესაფრებინათ, თვითონ კი პირისპირ შეებნენ.

69ჩასაფრებულნიც გამოვიდნენ საფრებიდან და ბრძოლაში ჩაებნენ.

70ვინც თან ახლდა იონათანს, ყველა გაიქცა, ერთიც კი აღარ დარჩენილა, გარდა მატათიასი, აბესალომის ძისა, და იუდასი, ხალფის ძისა, მის რაზმებს რომ სარდლობდნენ.

71შემოიხია იონათანმა ტანსაცმელი, თავზე მტვერი გადაიყარა და ილოცა.

72მერე კვლავ ბრძოლაში ჩაება, დაამარცხა და უკუაქცია ისინი.

73ეს რომ დაინახეს, მისი გაქცეული მოლაშქრეები უკან მობრუნდნენ, კადეშამდე, თვით მათ ბანაკამდე მისდიეს მტერს და იქ შეჩერდნენ.

74და დაეცა იმ დღეს უცხოთესლთაგან სამი ათასამდე კაცი, იონათანი კი იერუსალიმს დაბრუნდა.

12

12^1როცა დაინახა იონათანმა, რომ ხელსაყრელი დრო დაუდგა, ამოარჩია კაცები და რომში გაგზავნა იქაურებთან მეგობრობის გასაახლებლად და განსამტკიცებლად.

2ასეთივე წერილები დაგზავნა სპარტასა და სხვა მხარეებშიც.

3მივიდნენ რომში, საბჭოში შევიდნენ და თქვეს: „მღვდელმთავარმა იონათანმა და იუდაელმა ხალხმა მოგვავლინეს ერთმანეთს შორის ძველი მეგობრობისა და მოკავშირეობის განსაახლებლად.“

4მისცეს მათ წერილები, სხვადასხვა მხარის გამგებელთა მიმართ მიწერილი, რომ მშვიდობით გაესტუმრებინათ ისინი იუდას ქვეყანაში.

5აი, ასლი წერილისა, რომელიც მისწერა იონათანმა სპარტელებს:

6„მღვდელმთავარი იონათანი, ერის უხუცესნი და დანარჩენი იუდაელი ხალხი მოიკითხავენ სპარტელ ძმებს.

7ჯერ კიდევ ძველად თქვენს მეფეს – არიოსს მღვდელმთავარ ონიასისთვის გამოუგზავნია წერილი, რომ თქვენ ჩვენი ძმები ხართ, როგორც გვიჩვენებს ნუსხა.

8ონიასს პატივით მიუღია გამოგზავნილი კაცი და გამოურთმევია წერილი, რომელიც ნათლად მოწმობდა ჩვენს მოკავშირეობას და მეგობრობას.

9თუმცა ჩვენ ეს ახლა აღარ გვჭირდება, რადგანაც სანუგეშოდ ხელთ გვიპყრია წმიდა წიგნები,

10მაგრამ მაინც გადავწყვიტეთ გამოგვეგზავნა წერილი ძმობისა და მეგობრობის განსაახლებლად, რათა არ გაგიუცხოვდეთ, რადგანაც ბევრმა წყალმა ჩაიარა მას შემდეგ, რაც თქვენი წერილი მივიღეთ.

11როგორც სადღესასწაულო, ისე სადაგ დღეებშიც მარადჟამ გიხსენებთ სრულადდასაწველის შეწირვისას და ლოცვის დროსაც, როგორც ჯერ არს და გვმართებს კიდეც ძმების გახსენება.

12გვახარებს თქვენი დიდება.

13ჩვენ კი ბევრი უბედურება დაგვატყდა თავს და მრავალი ომიც გადავიხადეთ, რადგანაც გვიტევდნენ ჩვენი მეზობელი მეფეები.

14მაგრამ არ გვინდოდა ამ ომების გამო შეგვეწუხებინეთ თქვენ და ჩვენი დანარჩენი მეგობრები და მოკავშირეები.

15რადგანაც ზეცით გვაქვს შეწევნა და ბევრჯერ დაგვიხსნია თავი მტრებისგან, ჩვენი მოძულენი კი დაკნინებულან.

16ახლა კი ავირჩიეთ ნუმენიოსი, ანტიოქოსის ძე, და ანტიპატროსი, იასონის ძე, და რომაელებს ვაახლეთ მეგობრობისა და უწინდელი მოკავშირეობის განსაახლებლად.

17მათვე დავავალეთ, თქვენც გხლებოდნენ და ჩვენი მოკითხვა და წერილიც გადმოეცათ იმის დასტურად, რომ გვსურს განვაახლოთ ჩვენი ძმობა.

18კარგს იზამთ, თუ გვიპასუხებთ მასზე.“

19აი, ასლი წერილისა, რომელიც გამოუგზავნეს ონიასს

20„სპარტის მეფე არიოსი მოკითხვას უთვლის დიდ მღვდელმთავარ ონიასს.

21წერილი მოწმობს, რომ სპარტელები და იუდაელები ძმები არიან, აბრაამის მოდგმისა.

22ახლა, რაკი ეს გავიგეთ, კარგს იზამთ, თუკი თქვენს მშვიდობაზეც მოგვწერთ რამეს.

23ხოლო ჩვენ გწერთ, რომ თქვენი საქონელი და ავლადიდება ჩვენია, ჩვენი კი – თქვენი. ვბრძანეთ, რომ ეს ამბავი გაცნობონ.“

24გაიგო იონათანმა, რომ დემეტრიოსის სარდლები უწინდელზე უფრო მრავალრიცხოვანი ლაშქრით დაბრუნებულიყვნენ მასთან საომრად.

25გამოვიდა იერუსალიმიდან, ხამათის მხარეში დაუხვდა მათ და ფეხი არ შემოადგმევინა თავის მიწა-წყალზე.

26გაგზავნა მათ ბანაკში მზვერავები, რომლებიც დაბრუნდნენ და მოახსენეს, რომ ისინი ღამით აპირებდნენ მათზე თავდასხმას.

27მზის ჩასვლისას იონათანმა უბრძანა თავის თანამდგომებს, იარაღასხმულთ ეფხიზლათ და მთელი ღამის განმავლობაში მზად ყოფილიყვნენ საომრად, და გუშაგებიც დააყანა ბანაკის გარშემო.

28გაიგეს მტრებმა, რომ იონათანი და მისი თანამდგომნი მზად არიან საბრძოლველად; შედრკნენ, გული შეუკრთათ, ბანაკში კოცონები დაანთეს და გაიპარნენ.

29იონათანს და მის მოლაშქრეებს კი გათენებამდე არ გაუგიათ ეს, რადგანაც ანთებულ კოცონებს ხედავდნენ.

30იონათანი დაედევნა გაქცეულთ, მაგრამ ვერ დაეწია, რადგანაც მდინარე ელევთეროსის გაღმა გასულიყვნენ.

31მაშინ იონათანი მიუბრუნდა არაბებს, ზაბადეელებად რომ იწოდებიან, დაამარცხა ისინი და ხელთ იგდო ნადავლი.

32მერე აიყარა, დამასკოს მიადგა და მთელი ის მხარე გადაიარა.

33ხოლო სიმონი გამოვიდა, აშქელონსა და მახლობელ ციხე-სიმაგრეებს მიაღწია, შემდეგ იაფოსკენ გადაუხვია და აიღო იგი,

34რადგანაც გაიგო, რომ იქაურებს სურდათ დემეტრიოსის თანამდგომებისათვის გადაეცათ ციხე-სიმაგრე, და შიგ მეციხოვნეები ჩააყენა მის დასაცავად.

35დაბრუნდა იონათანი, მოუხმო ხალხის უხუცესებს და მოეთათბირა მათ, რომ ციხე-სიმაგრეები აეგოთ იუდაში.

36აემაღლებინათ იერუსალიმის გალავანი და მაღალი კედელი აღემართათ ციხე-სიმაგრესა და ქალაქს შორის, რათა გაეცალკევებინათ იგი და შემწყდარიყო მასში ყიდვა-გაყიდვა.

37შეიკრიბნენ ქალაქის ასაშენებლად და როცა აღმოსავლეთით მიადგნენ ხევის პირას აღმართულ კედელს, ააგეს ეგრეთწოდებული ხაფენათა.

38ხოლო სიმონმა შეფელაში ააშენა ადიდა; გაამაგრა და ურდულებიანი კარიბჭე დაუყენა.

39ტრიფონი კი ცდილობდა აზიაში გამეფებულიყო, თავზე გვირგვინი დაედგა და მეფე ანტიოქოსზე აღემართა ხელი.

40მაგრამ ეშინოდა, ვაითუ იონათანმა შემიკრას გზა და ჩემს წინააღმდეგ გამოილაშქროსო; ამიტომაც ცდილობდა შეეპყრო და მოეკლა იგი; აღიძრა და ბეთ-შანისაკენ აიღო გეზი.

41გამოვიდა იონათანი მის დასახვედრად საომრად გამზადებული ორმოცი ათასი მხნე მეომრითურთ და ბეთ-შანს მიადგა.

42მრავალრიცხოვანი ლაშქრით მომავალი იონათანი რომ დაინახა, ტრიფონი შეკრთა და ვეღარ გაბედა მასზე ხელის აღმართვა.

43ამიტომაც პატივით მიიღო იგი, ყველა თავის მეგობარს წარუდგინა, საჩუქრები უძღვნა და თავის მეგობრებსა და მოლაშქრეებს უბრძანა, ისევე დაემორჩილეთ, როგორც თვით მე მემორჩილებითო.

44და უთხრა იონათანს: „რისთვის გასარჯე მთელი ეს ხალხი, თუკი ომს არ ვეპირებით?

45მაშ, გაისტუმრე ისინი თავ-თავიანთ სახლებში, შენთვის კი ამოირჩიე მცირეოდენნი, რომ თან გეახლნენ და ერთად წავიდეთ პტოლემაისში, ჩაგაბარებ მასაც, სხვა ციხე-სიმაგრეებსაც, დანარჩენ ლაშქარსაც და გადასახადთა ყველა ამკრებსაც, რადგანაც სწორედ ამისთვის მოვსულვარ აქ.“

46ერწმუნა და ისე მოიქცა, როგორც ტრიფონმა უთხრა; დაითხოვა მოლაშქრენი და მათაც იუდას ქვეყნისაკენ გასწიეს.

47თვითონ კი დაიტოვა სამი ათასი კაცი, რომელთაგანაც ორი ათასი გალილეაში დატოვა, ათასი კი მას გაჰყვა.

48მაგრამ როგორც კი პტოლემაისში შევიდა იონათანი, პტოლემაისელებმა კარიბჭენი ჩაკეტეს, შეიპყრეს იგი და ყველა, ვინც კი მასთან ერთად შევიდა, მახვილით მოსრეს.

49მაშინ ტრიფონმა გალილეისა და ვრცელი ხეობისაკენ გაგზავნა ქვეითნი და ცხენოსანნი, რათა მუსრი გაევლოთ იონათანის ყველა მომხრისათვის.

50მაგრამ როცა მათ გაიგეს, რომ იონათანი შეეპყროთ, ხოლო მისი მოლაშქრენი გაეჟლიტათ, ერთმანეთი გაამხნევეს და მწყობრად დაიძრნენ საომრად შემართულნი.

51როდესაც მდევრებმა დაინახეს, რომ სამკვდრო-სასიცოცხლო ბრძოლა ელოდათ, უკუიქცნენ.

52ყველანი მშვიდობიანად დაბრუნდნენ იუდას ქვეყანაში და დაიტირეს იონათანი და მისი თანამდგომნი. შეძრწუნებული იყო და მწარედ გლოვობდა მთელი ისრაელი.

53მაშინ ყველა მეზობელი ხალხი ცდილობდა მათ განადგურებას, რადგანაც ამბობდნენ: „აღარც წინამძღოლი ჰყავთ და აღარც ხელის ამპყრობი; მაშ, თავს დავესხათ და წარვხოცოთ კაცთა შორის მათი სახსენებელი.“

13

13^1გაიგო სიმონმა, რომ ტრიფონს შეუკრებია მრავალრიცხოვანი ლაშქარი იუდას ქვეყანაზე გასალაშქრებლად და მის გასანადგურებლად.

2როდესაც დაინახა, რომ ხალხი დამფრთხალი და თავზარდაცემული იყო, იერუსალიმს წავიდა და შეკრიბა მოქალაქენი.

3გაამხნევა ისინი და ასე მიმართა მათ: „ხომ მოგეხსენებათ, რაც მე, ჩემს ძმებსა და მამაჩემის სახლს გაგვიკეთებია სჯულისა და სამსხვერპლოსათვის; ომებიც გახსოვთ და ძნელბედობანიც, ჩვენს მიერ გადატანილი.

4ამიტომაც დაიღუპა ყველა ჩემი ძმა ისრაელისთვის; ერთიღა დავრჩი.

5ახლა კი ღმერთმა ნუ ქნას, რომ ამ საშინელი განსაცდელის ჟამს თავი დავზოგო, რადგანაც, აბა, რითი ვჯობივარ ჩემს ძმებს?

6შურს ვიძიებ ჩემი ხალხის, საწმიდარისა და თქვენი ცოლ-შვილისათვის, რადგანაც სიძულვილით შეკრულა ყველა ხალხი ჩვენს მოსასპობად.“

7სულით აღინთო ხალხი ამ სიტყვების გაგონებისას.

8მიუგეს და ხმამაღლა უთხრეს: „შენ ხარ ჩვენი წინამძღოლი იუდასა და იონათანის, შენი ძმის, ნაცვლად.

9იომე ჩვენს ომში და რასაც გვიბრძანებ, ყველაფერს შეგისრულებთ.“

10მაშინ შეკრიბა მოლაშქრენი, დააჩქარა იერუსალიმის გალავნის დასრულება და ყოველი მხრიდან გაამაგრა იგი.

11შემდეგ საკმაო ჯარით იაფოში გაგზავნა იონათანი, ძე აბესალომისა, გამორეკა იქ მყოფნი და ჩადგა შიგ.

12ტრიფონი კი დიდძალი ლაშქრით დაიძრა პტოლემაისიდან, იუდას ქვეყანაში რომ შეჭრილიყო; თან იონათანი მოჰყავდა მცველთა თანხლებით.

13ხოლო სიმონი ადიდაში დაბლობის პირისპირ დაბანაკდა.

14მიხვდა ტრიფონი, რომ სიმონს დაეკავებინა თავისი ძმის – იონათანის ადგილი და მასთან შებმა გადაეწყვიტა; ამიტომაც ელჩები აახლა და შეუთვალა:

15„იმ ვერცხლის გამო შევიპყრეთ შენი ძმა – იონათანი, თავისი საჭიროებისათვის რომ ისესხა მეფის ხაზინიდან.

16მაშ, გამოგზავნე ასი ვერცხლის ტალანტი და მისი ორი ვაჟი მძევლებად, რომ თავდახსნილმა ხელი ვეღარ აღმართოს ჩვენზე და გავათავისუფლებთ.“

17მიხვდა სიმონი, რომ მზაკვრულად ელაპარაკებოდნენ, მაგრამ მაინც გაგზავნა ვერცხლი და ბავშვები, რომ ხალხის სიძულვილი არ გამოეწვია,

18რადგანაც იტყოდნენ, ვერცხლი და ბავშვები რომ არ გაგზავნა, იონათანი იმან დაღუპაო.

19ამიტომაც გაუგზავნა ბავშვები და ასი ტალანტი, მაგრამ ეცრუა ტრიფონი და არ გაათავისუფლა იონათანი.

20შემდეგ დაიძრა ტრიფონი, რომ შესეოდა ქვეყანას და აეოხრებინა იგი; შემოვლით გაემართა ადორასაკენ, სიმონი კი თავისი ლაშქრით მიჰყვებოდა ყველგან, საითაც კი აიღებდა გეზს.

21მეციხოვნეებმა ელჩები გაუგზავნეს ტრიფონს, უდაბნოს გზით იარე ჩვენსკენ და სარჩოც გამოგვიგზავნეო.

22ტრიფონმა ცხენოსნები გაამზადა წასასვლელად, მაგრამ იმ ღამეს უხვად მოთოვა და დიდთოვლობის გამო შეუძლებელი შეიქნა გამგზავრება. მაშინ ადგა და გილყადისაკენ გაემართა.

23ბასკამას რომ მიუახლოვდა, მოკლა იონათანი და იქ დამარხა.

24მერე კი მობრუნდა ტრიფონი და თავისი ქვეყნისაკენ გასწია.

25მაშინ სიმონმა გაგზავნა ხალხი თავისი ძმის – იონათანის ძვლების წამოსაღებად და დამარხა ისინი მოდეინში, თავისი მამა-პაპის ქალაქში.

26მწარედ დაიტირა იგი მთელმა ისრაელმა; და გოდებდნენ მრავალი დღის განმავლობაში.

27აღმართა სიმონმა ძეგლი თავისი მამისა და ძმების საფლავებზე და თლილი ქვებით მოაპირკეთა, რომ მკაფიოდ გამოჩენილიყო როგორც წინა, ისე უკანა მხრიდან.

28ერთმანეთის პირისპირ აღმართა შვიდი პირამიდა, დედ-მამისა და ოთხი ძმისა.

29სამკაულებით შეამკო და გარს მაღალი სვეტები შემოავლო, ხოლო სვეტებზე საჭურველი ჩამოკიდა საუკუნო სახსოვრად, საჭურვლის გვერდით კი – ნაქანდაკარი ხომალდები, რომ შორიდანვე დაენახა ყველა ზღვაოსანს.

30ის სამარხი, მოდეინში რომ გააკეთა, დღემდეა იქ.

31ტრიფონი კი მზაკვრული ზრახვით დაადგა გზას ყმაწვილ მეფესთან – ანტიოქოსთან ერთად, და მოკლა იგი.

32მის ნაცვლად გამეფდა, აზიის გვირგვინი დაიდგა თავზე და დიდი უბედურება დაატეხა ქვეყანას.

33ხოლო სიმონმა ააგო ციხე-სიმაგრენი იუდაში, მაღალი გოდოლებით, მტკიცე გალავნებითა და ურდულებიანი კარიბჭეებით შემოზღუდა და სურსათ-სანოვაგით მოამარაგა ისინი.

34ამოარჩია სიმონმა კაცები და გაგზავნა მეფე დემეტრიოსთან, რომ შეღავათი ეთხოვა ტრიფონის გამუდმებული ძარცვა-გლეჯით გაწამებული ქვეყნისათვის.

35ამის პასუხად მეფე დემეტრიოსმა შემდეგი შინაარსის წერილი გაუგზავნა და შეუთვალა:

36„მეფე დემეტრიოსი მოკითხვას უთვლის სიმონ მღვდელმთავარს, უხუცესებსა და იუდაელ ხალხს.

37მივიღე თქვენი გამოგზავნილი ოქროს გვირგვინი და პალმის რტო; მზად ვართ დიდი ხნით დაგიზავდეთ და მივწეროთ გადასახადთა ამკრეფებს, რომ ხარკისაგან გაგათავისუფლონ.

38ყველაფერი, რაც დაადგინეთ, უცვლელი იყოს და ციხე-სიმაგრენი, რომელნიც ააგეთ, თქვენვე გეპყრათ.

39მოგვიტევებია უნებლიე შეცოდებანი, რაც დღემდე ჩაგიდენიათ, ხოლო გვირგვინის გადასახადი, რომელიც გმართებთ, და სხვა რამ ხარკი, რომელიც იკრიფებოდა იერუსალიმში, მეტად აღარ აიკრიფება.

40თუ რომელიმე თქვენგანი ჩვენში ჩაწერის ღირსი იქნება, ჩაიწეროს და იყოს მშვიდობა ჩვენს შორის.“

41ასსამოცდამეათე წელს აეხსნა წარმართთა უღელი ისრაელს.

42და ხალხმა სიგელებსა და ხელშეკრულებებში ასე დაიწყო წერა: „სიმონის, დიდი მღვდელმთავრის, სარდლისა და იუდაელთა წინამძღოლის პირველ წელს“

43იმ ხანად გაზარასთან დაბანაკდა სიმონი და გარს შემოადგა მას; გამართა საალყო მანქანები, ქალაქს მიაყენა, შელეწა ერთი გოდოლი და აიღო იგი.

44მანქანაში მყოფნი შიგ შეიჭრნენ და ამტუტდა ქალაქი.

45მოქალაქენი თავიანთი ცოლ-შვილითურთ გალავანზე გადმოდგნენ, ტანსაცმელი შემოიხიეს, ხმამაღლა ყვიროდნენ და შეწყალებას სთხოვდნენ სიმონს.

46ევედრებოდნენ: ჩვენი ბოროტებისამებრ ნუკი მოგვაგებ სანაცვლოს, არამედ შენი მოწყალების მიხედვით განგვსაჯეო.

47შეიბრალა ისინი სიმონმა და აღარ დაერია მათ, მაგრამ ქალაქიდან კი გამორეკა და გაწმინდა სახლები, რომლებშიც კერპები იყო. ასე შევიდა იქ საგალობლებითა და ლოცვა-კურთხევით.

48ამოძირკვა ქალაქიდან ყოველგვარი უწმინდურება და სჯულის ერთგულნი ჩაასახლა შიგ, გაამაგრა და იქ დაიდო ბინა.

49იერუსალიმის ციხეში მყოფთ კი ქვეყანაში შესვლისა თუ იქიდან გამოსვლისა და აღებ-მიცემობის ნებას არ რთავდნენ; ამიტომაც ერთთავად შიმშილობდნენ და ბევრი ამოწყდა შიმშილისგან.

50მაშინ შეწყალება სთხოვეს სიმონს და მანაც შეიწყალა ისინი, თუმცა ციხიდან კი გამოყარა და სიბილწეთაგან გაწმინდა იგი.

51ასსამოცდამეთერთმეტე წლის მეორე თვის ოცდამესამე დღეს შევიდა შიგ დიდი ზარ-ზეიმითა და პალმის რტოებით, ქნარებით, ებნებით და წინწილებით, საგალობლებით და სადიდებლებით, რადგანაც ძლეულ იქნა დიდი მტერი ისრაელისა.

52და დაადგინა, სიხარულით ეზეიმათ ეს დღე ყოველწლიურად. გაამაგრა ციხის გვერდით მდებარე ტაძრის ბორცვი და დასახლდა იქ თავის თანამდგომებთან ერთად.

53დაინახა სიმონმა, რომ დავაჟკაცდა მისი ძე იოანე და ჩააბარა მას მთელი ლაშქრის წინამძღოლობა, თვითონ კი გაზარაში დასახლდა.

14

14^1ასსამოცდამეთორმეტე წელს მეფე დემეტრიოსმა შეკრიბა თავისი ლაშქარი და მიდიისაკენ გაემართა, რომ დახმარება მიეღო ტრიფონთან საომრად.

2არშაკმა, სპარსეთისა და მიდიის მეფემ, შეიტყო, რომ დემეტრიოსი შეჭრილიყო მის მიწა-წყალზე და გაგზავნა თავისი ერთ-ერთი სარდალი, რათა ცოცხლად შეეპყრო იგი.

3ისიც გაემართა და დაამარცხა დემეტრიოსის ლაშქარი; დემეტრიოსი კი დაატყვევა და არშაკს მიჰგვარა, რომელმაც დილეგში ჩააგდო იგი.

4და დამშვიდდა ისრაელიანთა ქვეყანა სიმონის დროს. თავისი ხალხის სასიკეთოდ იღვწოდა [სიმონი] და ხალხსაც მოსწონდა მისი ხელმწიფება და დიდება მთელი მისი სიცოცხლის მანძილზე.

5მთელ თავის დიდებასთან ერთად იაფოც აიღო სანავსადგურედ და გზა გაუხსნა ზღვის კუნძულებს.

6განავრცო თავისი ხალხის საზღვრები და განაგებდა ქვეყანას.

7ტყვედ წამოასხა მრავალნი და მბრძანებლობდა გაზარაზე, ბეთ-ცურსა და ციხე-სიმაგრეზე, საიდანაც ამოძირკვა უწმინდურება და აღარავინ ჰყავდა წინააღმდგომი.

8მშვიდობიანად ამუშავებდა ხალხი თავის მიწას; მიწა იძლეოდა მოსავალს, ხოლო ხეხილი ბაღებში – ნაყოფს.

9ქუჩებში მსხდომი მხცოვანნი საქვეყნო სიკეთეზე ბჭობდნენ, ჭაბუკები კი სასალუქო და საომარი სამოსით იმოსებოდნენ.

10ქალაქებს სურსათით ამარაგებდა და სიმაგრეებად აქცია ისინი; ასე, რომ კიდით კიდემდე დიდებით იხსენიებოდა მისი სახელი.

11ქვეყნად მშვიდობამ დაისადგურა და ენით უთქმელი სიხარულით ხარობდა ისრაელი.

12ყველა თავისი ტალავრისა თუ ლეღვის ქვეშ იჯდა და აღარავინ იყო მათი დამაფრთხობელი.

13აღარც ქვეყნად დარჩა მათი მბრძოლი და მეფეებმაც ქედი მოიდრიკეს იმ დღეებში.

14მოაღონიერა თავისი ხალხის ყველა გლახაკი; სჯულის აღსრულებას ითხოვდა და ამოძირკვა ყველა უსჯულო და უკეთური.

15განადიდა საწმიდარი და ამრავლა წმიდა ჭურჭელი.

16რომსა და სპარტაშიც გაიგეს, იონათანი მოკვდაო, და დიდად დამწუხრდნენ ისინი.

17ხოლო როდესაც შეიტყვეს, რომ იონათანის ნაცვლად მისი ძმა – სიმონი გამხდარა მღვდელმთავარი და ქვეყანასა და მის ქალაქებს განაგებდა,

18სპილენძის დაფებზე დაწერილი წერილი გაუგზავნეს, განვაახლოთო მეგობრობა და მოკავშირეობა, შენს ძმებთან – იუდასა და იონათანთან რომ დავამყარეთო.

19და წაიკითხეს წერილი იერუსალიმის საკრებულოს წინაშე.

20აი, ასლი სპარტელთა მიერ გამოგზავნილი წერილისა: „სპარტის მთავარნი და ქალაქი მოკითხვას უთვლიან მღვდელმთავარ სიმონს, უხუცესებს, მღვდლებსა და მთელ მოძმე იუდაელ ხალხს.

21ელჩებმა, ჩვენს ხალხს რომ აახლეთ, გადმოგვცეს თქვენი დიდებისა და პატივის ამბავი და გავიხარეთ მათი მოსვლით.

22და ამნაირად ჩავიწერეთ სახალხო საბჭოში მათი ნაამბობი: ‘ნუმემიოსი, ძე ანტიოქოსისა, და ანტიპატროსი, ძე იასონისა, იუდაელთა ელჩები, გვეწვივნენ მეგობრობის გასაახლებლად.

23ხალხმა ინება პატივით მიგვეღო ისინი და გადაშლილ სახალხო წიგნებში ჩაგვეწერა მათი სიტყვები, რათა სამახსოვროდ დარჩენოდა სპარტელ ხალხს, ასლი კი სიმონ მღვდელმთავარს გავუგზავნეთ.’“

24შემდგომ ამისა სიმონ მღვდელმთავარმა რომში წარგზავნა ნუმენიოსი და თან გაატანა ოქროს ფარი, წონით ათასი მინა, მათთან მოკავშირეობის დასამყარებლად.

25ეს რომ ხალხმა გაიგო, თქვა: „რანაირად გადავუხადოთ მადლობა სიმონსა და მის ვაჟებს?

26რადგანაც მტკიცედ იდგა თვითონაც, მისი ძმებიც და მამამისის სახლიც; მოიგერიეს ისრაელის მტრები და თავისუფლება მიანიჭეს მას.“

27სპილენძის დაფებზე დაწერეს ეს და სვეტებზე ჩამოკიდეს – სიონის მთაზე. აი, ამ წერილის ასლი: „ასსამოცდამეთორმეტე წლის ელულის თვრამეტს, ანუ სიმონ დიდი მღვდელმთავრის მესამე წელს, ასარამელში,

28მღვდლების, ხალხის, მთავართა და უხუცესთა დიდ საკრებულოში გვეუწყა:

29მრავალი ომი გადაიხადა ჩვენმა ქვეყანამ; სიმონმა, მატათია მღვდლის ვაჟმა, იოარიბის ძეთაგან, და მისმა ძმებმა თავი გაწირეს და წინ აღუდგნენ თავიანთი ხალხის მტრებს, რათა შეენარჩუნებინათ წინაპართა საწმიდარი და სჯული და საუკუნო დიდებით განადიდეს თავიანთი ერი.

30იონათანმა შემოიკრიბა თავისი ხალხი, მისი მღვდელმთავარი გახდა და თავი დადო ისრაელისთვის.

31ხოლო როდესაც მტრებმა განიზრახეს მათ ქვეყანაში შეჭრა და საწმიდარზე აღმართეს ხელი,

32სიმონი წინ აღუდგა და თავისი ხალხისთვის შეება მომხვდურთ; უამრავი პირადი ხარჯი გაიღო, იარაღით აღჭურვა თავისი ერის მხნე მოლაშქრენი და მისცა მათ ჯამაგირი.

33გაამაგრა იუდას ქალაქები და ბეთ-ცური, იუდას საზღვარზე, სადაც უწინ მტრის საჭურველი იყო, და მცველებად იუდაელნი ჩააყენა იქ.

34გაამაგრა იაფო ზღვის პირას, გაზარაში კი – აშდოდის საზღვარზე, სადაც უწინ მტრები ბინადრობდნენ, იუდაელები დაასახლა და მოამარაგა ყველაფრით, რაც მათი აღდგენისათვის იყო საჭირო.

35დაინახა ხალხმა სიმონის რწმენა და დიდება, რომელიც სურდა მოეპოვებინა თავისი ერისათვის, და აირჩია იგი თავის წინამძღოლად და მღვდელმთავრად ყოველივე იმისათვის, რაც აღასრულა და თავისი ხალხისადმი ერთგულებისა და სამართლიანობის გამო, ყოველნაირად რომ ცდილობდა აემაღლებინა თავისი ერი.

36ყვალაფერი კეთილად წარიმართა მისი მღვდელმთავრობისას: ქვეყნიდან განდევნეს წარმართნი და დავითის ქალაქში – იერუსალიმში ჩასახლებულნიც, საკუთარი ციხე-სიმაგრე რომ აეგოთ, საიდანაც თავს ესხმოდნენ შემოგარენს, ყველაფერს ბილწავდნენ სამსხვერპლოს ირგვლივ და დიდ ზიანს აყენებდნენ საწმიდარს.

37იუდაელნი ჩაასახლა იქ, ქვეყნისა და ქალაქის უსაფრთხოებისათვის გაამგრა იგი და აამაღლა იერუსალიმის გალავანი.

38ამიტომაც იყო, რომ მეფე დემეტრიოსმა მღვდელმთავრად დაადგინა იგი,

39თავის მეგობართა შორის შერაცხა და განადიდა დიდებით,

40რადგანაც გაიგო, რომ რომაელები ძმებს, მეგობრებს და მოკავშირეებს უწოდებდნენ იუდაელებს, და პატივით მიიღო სიმონის ელჩები;

41და რომ იუდაელებსა და მღვდლებს სურთ წინამძღოლად და მღვდელმთავრად ჰყავდეთ სიმონი სამუდამოდ, ვიდრე აღდგებოდეს სარწმუნო წინასწარმეტყველი,

42რათა იყოს მათი მხედართმთავარი და წმიდა ადგილთა მფარველი; ყველას მიუჩინოს თავისი საქმე, ვის ამა თუ იმ მხარეზე ზრუნვა მიანდოს, ვის – იარაღსა თუ ციხე-სიმაგრეებზე;

43რათა თავს დაჰკანკალებდეს საწმიდარს, ყველასთვის ყურად საღები იყოს მისი სიტყვა, მისი სახელით იწერებოდეს ქვეყანაში ყველა საბუთი, ძოწეულით იყოს მოსილი და ოქროს სამკაულებით შემკული;

44რათა არც საეროთა და არც სამღვდელოთაგან არავის ჰქონდეს იმის უფლება, რომ გააუქმოს ესა თუ ის საბუთი, ანდა ეურჩოს მის სიტყვას, მის გარეშე მოიწვიოს ყრილობა ქვეყანაში, შეიმოსოს ძოწეულით ან ატაროს ოქროს ბალთა.

45ხოლო ვინც ამის საწინააღდეგოდ ჩაიდენს რასმე, ან რაიმეს შეცვლის ამათგან, დამნაშავე იქნება.“

46დათანხმდა მთელი ერი დამორჩილებოდა სიმონს და ემოქმედა ამ სიტყვების თანახმად.

47მიიღო სიმონმა და თანხმობა განაცხადა ყოფილიყო იუდაელებისა და მათი სამღვდელოების მღვდელმთავარი, ჯარების სარდალი, ერისმთავარი და ყველას წინამძღვარი.

48გადაწყვიტეს, ყოველივე ეს სპილენძის დაფებზე დაეწერათ და ტაძრის გალავანში, საჩინო ადგილას დაედგათ ისინი.

49ხოლო მისი ასლები საგანძურში დაედოთ, რათა ჰქონოდათ სიმონსა და მის ვაჟებს.

15

15^1ანტიოქოსმა, მეფე დემეტრიოსის ძემ, ზღვის კუნძულებიდან წერილები გაუგზავნა სიმონს, იუდაელთა მღვდელმთავარსა და ერისმთავარს, და მთელ ხალხს.

2ხოლო მათი შინაარსი ასეთი იყო: „მეფე ანტიოქოსი მოკითხვას უთვლის მღვდელმთავარსა და ერისმთავარს – სიმონსა და მთელ იუდაელ ხალხს.

3რაკიღა ავისმქმნელებმა ხელთ იგდეს ჩემი მამა-პაპის სამეფო, გადავწყვიტე დავიბრუნო სამეფო, რათა უწინდებურად აღვადგინო იგი; ამიტომაც შევკრიბე დიდძალი ლაშქარი და გავამზადე საბრძოლო ხომალდები.

4მინდა შევიდე ჩემს ქვეყანაში, რათა სანაცვლო მივაგო ყველას, ვინც ააოხრა იგი და დააქცია ჩემი სამეფოს ბევრი ქალაქი.

5ამიტომაც აღარ გთხოვ იმ გადასახადს, რაც ჩემმა წინამორბედმა მეფეებმა დაგითმეს და სხვა ხარკიც მიპატიებია შენთვის.

6ნებას გაძლევ საკუთარი ფული მოჭრა შენს ქვეყანაში.

7იერუსალიმი და ტაძარი თავისუფალი იყოს; მთელი იარაღი, რაც დაგიმზადებია, და ყველა ციხე-სიმაგრე, რაც აგიგია და შენად ითვლება, შენვე გეპყრას.

8მთელი აწინდელი და მომავალი სამეფო ვალი გეპატიოს აწ და მარადის.

9როცა ჩემს სამეფოს დავეუფლები, დიდ პატივს მოგაგებთ შენც, შენს ხალხსაც და ტაძარსაც, რათა მთელი ქვეყნიერებისთვის ცხადი გახდეს თქვენი დიდება.“

10ასსამოცდამეთოთხმეტე წელს თავისი მამა-პაპის ქვეყნისაკენ დაიძრა ანტიოქოსი; მთელმა ლაშქარმა მის ირგვლივ მოიყარა თავი, ასე რომ, ცოტანიღა შემორჩნენ ტრიფონს.

11მისდია მას ანტიოქოსმა და ლტოლვილი ზღვისპირა დორს მიადგა,

12რადგანაც მიხვდა, რომ უკუღმა შეტრიალდა მისი საქმე და მიატოვა იგი ლაშქარმა.

13ასოცი ათასი ქვეითითა და რვა ათასი მხედრით ანტიოქოსმაც დორთან დაიბანაკა.

14ალყა შემოარტყა ქალაქს და ხომალდებიც მიადგნენ ნაპირს, ასე რომ, ზღვიდანაც და ხმელეთიდანაც გარს ადგა მას და გზას უკრავდა შემსვლელ-გამომსვლელს.

15მაშინ დაბრუნდა რომიდან ნუმენიოსი თავის მხლებლებთან ერთად და მოიტანა ქვეყნებისა და მეფეებისათვის მიწერილი წერილები, რომლებშიც ეწერა:

16„ლუციუსი, რომაელთა კონსული, მოკითხვას უთვლის მეფე პტოლემეოსს.

17მოვიდნენ ჩვენთან იუდაელთა ელჩები, ჩვენი მეგობრები და მოკავშირენი, სიმონ მღვდელმთავრისა და იუდაელი ხალხისაგან გამოგზავნილნი, ძველი მეგობრობისა და მოკავშირეობის გასაახლებლად.

18მოგვართვეს ოქროს ფარი – ათასმნიანი.

19აწ გადავწყვიტეთ მიგვეწერა მეფეებისა და ქვეყნებისთვის, რომ არაფერი დაუშაონ და თავს არ დაესხან არც მათ, არც მათ ქალაქებსა და ქვეყანას, და არც დახმარება გაუწიონ მათ წინააღმდეგ მეომართ.

20საჭიროდ მივიჩნიეთ მიგვეღო მათგან ფარი.

21თუ ვინმე ავისმქმნელი თქვენთან გამოიქცევა მათი ქვეყნიდან, მღვდელმთავარ სიმონს გადაეცით, რათა მათი სჯულისამებრ დასაჯოს იგი.“

22იგივე მისწერა მეფე დემეტრიოსსა და ატალოსს, არიარათესსა და არშაკს,

23და ყველა ქვეყანას: სამპსამესს, სპარტელებს, დელოსს, მინდოსს, სიკიონს, კარიას, სამოსს, პამფილიას, ლიკიას, ჰალიკარნასოსს, როდოსს, ფასელისს, კოსს, სიდეს, არადოსს, გორტინას, კნიდოსს, კვიპროსსა და კვირენეს.

24მათი ასლი კი მღვდელმთავარ სიმონს გაუგზავნეს.

25ხოლო მეფე ანტიოქოსი ხელახლა გარს შემოადგა დორს, ყოველი მხრიდან შეუტია, მანქანები მიაყენა და ისეთნაირად მოიმწყვდია ტრიფონი, რომ აღარც შესავლელი გზა დაუტოვა და აღარც გამოსასვლელი.

26სიმონმა ორი ათასი რჩეული მეომარი გაუგზავნა დასახმარებლად, აგრეთვე ოქრო-ვერცხლი და სათანადო აღჭურვილობა.

27მაგრამ მან არ ინება მათი მიღება, უარყო ყველაფერი, რაზედაც ადრე შეუთანხმდა სიმონს და გაუუცხოვდა მას.

28ათენობიოსი, ერთი თავისი მეგობარი, მოსალაპარაკებლად გაგზავნა მასთან და დააბარა ეთქვა: „თქვენს ხელთაა იაფო, გაზარა და იერუსალიმის ციხე-სიმაგრე, ხოლო ესენი ჩემი სამეფოს ქალაქებია,

29თქვენ დაარბიეთ მათი მიწა-წყალი, დიდი ზიანი მიაყენეთ ქვეყანას და დაიმორჩილეთ ჩემი სამეფოს ბევრი მხარე.

30მაშ, დამიბრუნეთ ქალაქები, რომლებიც აიღეთ და ხარკი იმ მხარეებიდან, რომლებსაც დაეუფლეთ იუდას საზღვრებს გარეთ.

31ანდა მათ სანაცვლოდ მომეცით ხუთასი ტალანტი ვერცხლი, ხოლო მათი დარბევისა და ქალაქებიდან აკრეფილი ხარკის საზღაურად – კიდევ ხუთასი ტალანტი; თუ არა და, მოვალთ და თავს დაგეცემით.“

32შევიდა ათენობიოსი, მეფის მეგობარი, იერუსალიმში და რა იხილა სიმონის დიდება, ოქროსა და ვერცხლის ჭურჭელთა სიმრავლე და მხნეობა მისი, განცვიფრდა და აუწყა მას მეფის დანაბარები.

33სიმონმა პასუხად მიუგო: „არც ქვეყანა წაგვირთმევია უცხოთათვის და არც დაგვიმონებია უცხონი, არამედ ჩვენი მამა-პაპის სამკვიდროს ვფლობთ, რომელიც ერთ დროს განუკითხავად მიიტაცეს ჩვენმა მტრებმა.

34ჩვენ კი, როცა ხელსაყრელი დრო დაგვიდგა, დავიბრუნეთ ჩვენი მამა-პაპის სამკვიდრებელი.

35რაც შეეხება იაფოსა და გაზარას, რომლებსაც ითხოვთ, თვითონ მათ დიდი ზიანი მიაყენეს ჩვენს ხალხსა და ქვეყანას; მათში ას ტალანტს მოგცემთ.“

36ათენობიოსს სიტყვაც არ დასცდენია ამის პასუხად, მაგრამ გულჯავრიანი დაბრუნდა მეფესთან და მოახსენა მას სიმონის სიტყვები, მისი დიდება და ყოველივე ის, რაც იხილა; და სასტიკი რისხვით განრისხდა მეფე.

37ტრიფონი კი ხომალდში ჩაჯდა და ორთოსიაში გაიქცა.

38მაშინ მეფემ ზღვისპირეთის სარდლად დანიშნა კენდებეოსი, რომალსაც ქვეითი ჯარი და მხედრობა ჩააბარა.

39უბრძანა, გაელაშქრა იუდაელთა წინააღმდეგ, აეგო კედრონი, გაემაგრებინა ბჭენი და ეომა ხალხთან. თავად მეფე კი ტრიფონს დაედევნა.

40მიადგა კენდებეოსი იამნიას და დაიწყო ხალხის გამოწვევა საომრად. მერე შეიჭრა იუდაში, ატყვევებდა და მუსრს ავლებდა ხალხს.

41ააგო კედრონი, სადაც ქვეითნი და ცხენოსნები ჩააყენა, რათა იქიდან გამოსულიყვნენ იუდას გზებზე სათარეშოდ და სარბევად, როგორც უბრძანა მეფემ.

16

16^1დაბრუნდა იოანე გაზარადან და უამბო სიმონს, მამამისს, რაც ჩაიდინა კენდებეოსმა.

2მაშინ სიმონმა უხმო თავის ორ უფროს ვაჟს: იუდას და იოანეს, და უთხრა მათ: „მეც, ჩემი ძმებიცა და მამაჩემის სახლიც დიდხანს ვებრძოდით ისრაელის მტრებს, სიჭაბუკიდან დღევანდელ დღემდე, და ბევრჯერ კეთილად წარიმართა ისრაელის ხსნა ჩვენი ხელით.

3მე მოვხუცდი, თქვენ კი, ღვთის წყალობით, სრულწლოვანებას მიაღწიეთ; მაშ, გასწიეთ ჩემი და ჩემი ძმის მაგივრობა, წადით და იბრძოლეთ ჩვენი ხალხისთვის. ზეცამ ნუ მოგაკლოთ შემწეობა.“

4აირჩია ქვეყნიდან ოცი ათასი მეომარი, ქვეითი და მხედარი, და დაიძრნენ კენდებეოსის წინააღმდეგ. ღამე მოდეინში გაათიეს.

5დილით ადგნენ და დაბლობისაკენ დაეშვნენ. და, აჰა, გამოჩნდა მათ შესახვედრად მომავალი ქვეითთა და მხედართა მრავალრიცხოვანი ლაშქარი; მათ შორის კი მდინარე იყო.

6იოანე თავისი ლაშქრით დაიძრა მათ წინააღმდეგ. როცა დაინახა, რომ ხალხს ეშინოდა მდინარეზე გადასვილსა, თვითონ გადავიდა პირველი. მისი შემყურე მეომრები უკან მიჰყვნენ მას.

7დაყო ლაშქარი და მხედრები ჩააყენა ქვეითთა შორის. მტრის მხედრობა კი ურიცხვი იყო.

8ბუკსა ჰკრეს და უკუიქცა კენდებეოსი და მისი ლაშქარი; და დაეცა მათგან მრავალი დაჭრილი, დანარჩენებმა კი სიმაგრისკენ იბრუნეს პირი.

9მაშინ დაიჭრა იუდა, იოანეს ძმა. იოანე კი მტერს მისდევდა, ვიდრე არ მიადგა კედრონს, რომელიც მან ააშენა.

10მტერმა აშდოდის მახლობლად მდებარე ციხე-კოშკებს შეაფარა თავი, მაგრამ მან ცეცხლს მისცა ისინი და დაეცა მათგან ორი ათასამდე კაცი, იოანე კი მშვიდობით დაბრუნდა იუდაში.

11ხოლო პტოლემეოსი, ძე აბუბოსისა, იერიხოს ველზე იყო სარდლად გამწესებული; უამრავი ოქრო-ვერცხლი ჰქონდა,

12რადგანაც მღვდელმთავრის სიძე იყო.

13თავს გაუვიდა და განიზრახა ხელთ ეგდო მთელი ქვეყანა; მზაკვრულ გეგმებს აწყობდა სიმონისა და მისი ვაჟების წინააღმდეგ, რათა დაეღუპა ისინი.

14ხოლო სიმონი ამ დროს თავისი ქვეყნის ქალაქებს ათვალიერებდა და მათ საქმეებს არიგებდა. ასსამოცდამეჩვიდმეტე წლის მეთერთმეტე თვეს (რომელიც არის საბატის თვე) იერიხოში ჩავიდნენ სიმონი და მისი ვაჟები: მატათია და იუდა.

15აბუბოსის ძემ მზაკვრული ზრახვით მიიღო ისინი მის მიერ აგებულ პატარა ციხე-სიმაგრეში, რომელსაც ერქვა დოკი, და დიდებული სუფრა გაუშალა მათ; თან ხალხი ჰყავდა ჩასაფრებული.

16როცა სიმონი და მისი ვაჟები დათვრნენ, წამოიშალნენ პტოლემეოსი და მისი თანამზრახველნი, იარაღს დასტაცეს ხელი, ნადიმობისას შეუცვივდნენ სიმონს და მოკლეს ისიც, მისი ორი ვაჟიცა და რამოდენიმე მსახურიც.

17ასე მუხანათურად მოიქცა და ბოროტი მიაგო სიკეთის წილ.

18პტოლემეოსმა ეს ამბავი წერილით აცნობა მეფეს და სთხოვა, ლაშქარი მომაშველეო; სამაგიეროდ ჰპირდებოდა, რომ ჩააბარებდა ქვეყანას და მის ქალაქებს.

19თანაც გაზარაში იოანეს მოსაკლავად აფრინა ხალხი; ათასისთავებს კი წერილები დაუგზავნა, მეახელით და ოქრო-ვერცხლით აგავსებთო.

20ზოგიც იერუსალიმისა და ტაძრის ასაღებად გაგზავნა.

21მაგრამ ვიღაცამ დაასწრო და გაზარაში აცნობა იოანეს, შენი მამა და ძმები დახოცეს და შენს მოსაკლავადაც გამოგზავნესო ხალხი.

22ეს რომ გაიგო, იოანეს თავზარი დაეცა; შეიპყრო მის მოსაკლავად მოგზავნილნი და დახოცა ისინი, რადგანაც მიხვდა, რომ მისი დაღუპვა სურდათ.

23იოანეს დანარჩენი ამბები, მისი ომები და საგმირო საქმენი, სახელოვნად რომ აღასრულა, გალავნთა მშენებლობა, თვითონვე რომ აღმართა, და მისი ყოველი ღვაწლი

24მისივე მღვდელმთავრობის მატიანეშია აღწერილი, იმ დროიდან მოყოლებული, რაც მღვდელმთავრად დადგა მამამისის შემდეგ.

მეორე მაკაბელთა
მეორე მაკაბელთა

1. 1

2. 2

3. 3

4. 4

5. 5

6. 6

7. 7

8. 8

9. 9

10. 10

11. 11

12. 12

13. 13

14. 14

15. 15

1
მეორე მაკაბელთა

1^1ეგვიპტელ იუდაელებს მოკითხვას უთვლიან და მშვიდობასა და ბედნიერებას უსურვებენ იერუსალიმსა და იუდას ქვეყანაში მყოფი იუდაელნი.

2დაე, სიკეთე მოგაგოთ ღმერთმა და გაიხსენოს თავისი აღთქმა აბრაამის, ისაკისა და იაკობის, თავის ერთგულ მონათა მიმართ.

3დაე, თითოეულს მოგცეთ გული, რათა თაყვანს სცემდეთ და ასრულებდეთ მის ნებას გულმოდგინებითა და მოსურნე სულით.

4დაე, გული გაგიხსნათ თავისი სჯულისა და მცნებებისათვის და მშვიდობა მოგფინოთ.

5დაე, შეისმინოს თქვენი ლოცვა-ვედრება, შეგიწყნაროთ და გასაჭირში არ მიგატოვოთ.

6ახლა აქ თქვენთვის ვლოცულობთ.

7დემეტრიოსის მეფობისას, ასსამოცდამეცხრამეტე წელს, აქაურმა იუდაელებმა დიდი გულისტკივილითა და მწუხარებით მოგწერეთ, რაც განვიცადეთ, როცა იასონი და მისი თანამზრახველები განუდგნენ წმიდა მიწასა და სამეფოს.

8გადაწვეს ბჭენი და დაღვარეს უმანკო სისხლი, მაგრამ ჩვენ შევევედრეთ უფალს, რომელმაც შეისმინა ჩვენი ვედრება, შევწირეთ მსხვერპლი და გამტკიცული ფქვილი, ავანთეთ კანდელები და გვერდით დავუწყეთ პურები.

9ახლაც აღასრულებდეთ კარვობის დღესასწაულს ქისლევის თვეში, ასოთხმოცდამერვე წელს.

10მეფე პტოლემეოსის მოძღვარს, არისტობულოსს, მირონცხებულ მღვდელთა ნათესავს და ეგვიპტელ იუდაელებს სიხარულსა და ჯანმრთელობას უსურვებენ იერუსალიმსა და იუდაში მყოფნი, უხუცესობა და იუდა.

11ღმერთის მიერ საშინელი განსაცდელისაგან თავდაღწეულნი გულმხურვალე მადლს ვწირავთ მას, როგორც მეფის წინააღმდეგ მებრძოლნი;

12მას, რომელმაც უკუაქცია წმიდა ქალაქზე გამოლაშქრებული მომხვდური.

13რადგანაც სპარსეთს რომ მიადგა თავისი ლაშქრითურთ, რომელიც უძლეველი ჩანდა, მოკლულ იქნა ნანეას ტაძარში ქურუმთა ცბიერებით ცთუნებული.

14ანტიოქოსი ხომ იმ მიზნით ეწვია ქალღმერთის ტაძარს, რომ შეუღლებოდა მას, მეფის თანმხლებ მეგობრებს კი სურდათ სამზითვო ფული აეღოთ.

15ნანეას ქურუმებმა ფული გაიღეს, და როცა მეფე მცირედი ამალით შევიდა ტაძარში, სასწრაფოდ ჩაუკეტეს კარი;

16გახსნეს ჭერში ფარული საჭვრეტი, ქვები დაუშინეს და თავისი ამალითურთ ჩაქოლეს მბრძანებელი, მერე თავები მოჰკვეთეს და გარეთ დარჩენილებს მიუყარეს.

17ყოვლად კურთხეულია ჩვენი ღმერთი, რომ გასცა მკრეხელნი.

18ხოლო ჩვენ, რაკი მოვისურვეთ ქისლევის ოცდამეხუთე დღეს გვეზეიმა ტაძრის განწმედის დღესასწაული, საჭიროდ ვცანით, თქვენთვისაც გვეუწყებინა, რომ თვითონაც გადაგეხადათ კარვობისა და ცეცხლის ზეიმი, ისევე, როგრც ნეემიამ, ტაძრისა და საკურთხევლის შენებას რომ მორჩა, შესწირა მსხვერპლი.

19რადგანაც როცა სპარსეთს წაასხეს ჩვენი მამა-პაპანი, ღვთისმოშიშმა მღვდლებმა საკურთხევლიდან მალულად წაიღეს ცეცხლი, მშრალი ჭის ფსკერზე გადამალეს და საიმედოდ შეინახეს, რაკიღა არავინ იცოდა სამალავი.

20გამოხდა მრავალი წელი და ღმერთმა ინება, რომ სპარსეთის მეფის მიერ წარმოგზავნილ ნეემიას ხალხი გაეგზავნა ცეცხლის შემნახველი მღვდლების შთამომავლებთან, და როცა გვაცნობეს, რომ ცეცხლი კი ვერ ნახეს, არამედ მხოლოდ ბლანტი წყალი,

21ნეემიამ ბრძანა მოეტანათ იგი; და როცა უკვე ყველაფერი მზად იყო მსხვერპლის შესაწირად, ნეემიამ უბრძანა მღვდლებს, სწორედ ეს წყალი ესხურებინათ შეშისა და ზედ დაწყობილი მსხვერპლისათვის.

22ბრძანება რომ შეასრულეს და დრომ მოაწია, გამობრწყინდა აქამდე ღრუბლებში მიმალული მზე და ცეცხლი ისე აბრიალდა, რომ ყველანი გაოცებული დარჩნენ.

23მღვდლები კი, ვიდრე მსხვერპლი იწვოდა, ლოცულობდნენ ყველასთან ერთად: იონათანი იწყებდა, დანარჩენები ბანს აძლევდნენ, და ნეემიაც მათ შორის.

24ხოლო მათი ლოცვა ასეთი იყო: „უფალო, უფალო ღმერთო, ყოვლის შემოქმედო, საშინელო და ძლიერო, სამართლიანო და მოწყალევ, ერთადერთო მეუფეო, კეთილის მყოფელო,

25ერთადერთო გამრიგევ, ერთადერთო მართალო, ყოვლისმპყრობელო და წარუვალო, ისრაელის მხსნელო ყოველი ბოროტისაგან, რომელმაც გამოარჩიე მამები და აკურთხე ისინი.

26შეიწირე ეს მსხვერპლი მთელი შენი ხალხის – ისრაელის გულისთვის, დაიფარე შენი წილხვედრი და წმიდა-ჰყავ იგი.

27შეკრიბე ჩვენი გაფანტული ხალხი, ათავისუფლე ტყვექმნილნი წარმართთა შორის, მოხედე განწირულთ და მოძულებულთ, რათა სცნონ წარმართთ, რომ შენ ხარ ჩვენი ღმერთი.

28დაამხე ჩვენი მოძალადენი, ქედმაღლობით რომ გვთრგუნავენ.

29დანერგე შენი ხალხი შენსავე წმიდა ადგილას, როგორც თქვა მოსემ.“

30ხოლო მღვდლები ამასობაში საზეიმო ჰიმნებს გალობდნენ.

31როგორც კი მსხვერპლი შეწირულ იქნა, ნეემიამ ბრძანა ლოდებზე მიმოეღვარათ დარჩენილი წყალი.

32ბრძანების შესრულებისთანავე იფეთქა ალმა, მაგრამ სამსხვერპლოდან გამოტევებულ შუქზე მიინავლა იგი.

33გაცხადდა ეს საქმე და მოახსენეს სპარსეთის მეფეს, რომ იმ ადგილას, სადაც გადმოსახლებულმა მღვდლებმა შეინახეს ცეცხლი, წყალი აღმოჩნდა, რომლითაც ნეემიას მიმდევრებმა განწმიდეს მსხვერპლი.

34საქმის ვითარებას რომ გაეცნო, მეფემ ბრძანა, შემოეზღუდათ და წმიდად გამოეცხადებინათ ეს ადგილი.

35ხოლო იმათ, ვისაც სწყალობდა, მეფემ დიდძალი ძღვენი უბოძა, რომელიც თვითონ მიეღო.

36ხოლო ნეემიას მხლებლებმა ‘ნეფთარი’ უწოდეს ამ ადგილს, რაც თარგმანით ნიშნავს განწმედას; ბევრი კი მას ‘ნაფთას’ უწოდებს.

2

2^1წინასწარმეტყველ იერემიას ჩანაწერებში ვპოულობთ, რომ მან უბრძანა გადასახლებულთ თან წაეტანათ ცეცხლი, როგორც აღვნიშნეთ.

2როგორც ამცნო წინასწარმეტყველმა გადასახლებულთ, სჯული რომ მისცა მათ, – არ დაევიწყებინათ უფლის ბრძანებები და გონება არ არეოდათ მაცთუნებელი ოქრო-ვერცხლის კერპებისა და მათი სამკაულების შემყურეთ.

3სხვასაც ამბობდა, ამის მსგავსს, და შეაგონებდა მათ, არ განდგომოდა სჯულს მათი გული.

4წერილში ისიც ეწერა, რომ ღვთივშთაგონებულ წინასწარმეტყველს უბრძანებია კარვისა და კიდობნისათვის, მე მომყევითო, როცა მთისკენ გაემართა, რომლის თხემზეც ასულმა მოსემ იხილა ღვთის სამკვიდრო.

5იქ მისულმა იერემიამ იპოვა გამოქვაბული, რომელშიაც შეიტანა კარავი, კიდობანი, სასაკმევლე საკურთხეველი და დაბეჭდა შესასვლელი.

6როცა შემდეგ მის მხლებელთაგან ზოგიერთიც მივიდა იქ გზის მოსანიშნად, ვერ იპოვეს ის ადგილი.

7ეს რომ გაიგო, იერემიამ ყვედრებით უთხრა მათ: „უცნობი დარჩება ეს ადგილი, ვიდრე ღმერთი მოწყალებას არ მოიღებს და თავის ხალხს არ შემოკრებს აქ.

8მაშინღა გვიჩვენებს უფალი მას, და გამოჩნდება უფლის დიდებაცა და ღრუბელიც, როგორც მოსეს დროს გამოჩნდა, და როგორც ითხოვდა სოლომონი, რომ საგანგებოდ წმიდა ყოფილიყო ეს ადგილი.“

9ისიც ცხადი შეიქნა, თუ როგორ შესწირა მსხვერპლი, სიბრძნით აღვსილმა, განახლებისა და ტაძრის დასრულებისთვის.

10როგორც მოსემ აღავლინა ლოცვა უფლის მიმართ, და ჩამოეშვა ზეცით ცეცხლი და შთანთქა მსხვერპლი, ისე ილოცა სოლომონმაც და ცით მოვლენილმა ცეცხლმა შთანთქა სრულადდასაწველი მსხვერპლი.

11და თქვა მოსემ: „რაკიღა ცოდვის მსხვერპლი არ იჭმევა, ამიტომაც შთაინთქა ცეცხლში.“

12ასევე გაატარა სოლომონმაც რვა დღე.

13ნეემიას ჩანაწერებსა და მოგონებებშიც მოთხრობილია, როგორ დააფუძნა მან წიგნთსაცავი, შეკრიბა თქმულებები მეფეებზე, წინასწარმეტყველებსა და დავითზე, აგრეთვე მეფეთა წერილები წმიდა შესაწირავის თაობაზე.

14იუდამაც ასევე მოუყარა თავი ომიანობის ჟამს გაფანტულ წიგნებს, ასე რომ, ახლა ჩვენ გვაქვს ყველაფერი.

15თუ ამათგან რამე დაგჭირდათ, ხალხი გამოგზავნეთ და გაახლებთ.

16უკვე მოგწერეთ, რომ გვინდოდა განწმედის დღესასწაული გადაგვეხადა. კარგი იქნებოდა, თუ თქვენც ზეიმით აღნიშნავთ ამ დღეებს.

17ღმერთმა იხსნა მთელი თავისი ხალხი და ყველას დაუბრუნა სამკვიდრო, სამეფო სამღვდელოება და საწმიდარი.

18როგორც აღგვეთქვა სჯულით, ღვთის იმედი გვაქვს, რომ მალე შეგვიწყალებს და შეგვკრებს ცისქვეშეთში წმიდა ადგილას. აკი გვიხსნა კიდეც დიდი ბოროტებისაგან და განწმიდა ეს ადგილი.

19ხოლო იუდა მაკაბელისა და მისი ძმების ამბავს, დიდი ტაძრის განწმედას და საკურთხევლის განახლებას,

20ისევევ, როგორც ანტიოქოს ეპიფანესა და მისი ძის – ევპატორის წინააღმდეგ გადახდილ ომებს,

21და ზეცით მათთვის მოვლენილ ხილვებს, რომელნიც ისეთი თავდადებით იბრძოდნენ იუდაელთათვის, რომ თავიანთი მცირერიცხოვნების მიუხედავად, მთელი ქვეყანა გაწმინდეს და განდევნეს ბარბაროსთა ურდოები,

22და განწმიდეს საქვეყნოდ ცნობილი ტაძარი, გაათავისუფლეს ქალაქი და განამტკიცეს დასარღვევად განწირული სჯული, როცა უფალმა მოწყალება მოიღო და შეიწყნარა ისინი, –

23ყოველივე ეს, იასონ კირენელის მიერ ხუთ წიგნში მოთხრობილი, ვეცდებით მოკლედ გადმოვცეთ ერთ წიგნში,

24რაკიღა ვგრძნობთ, რა დიდ სიძნელეს შეუქმნის შინაარსის სიუხვე და ამბავთა სიმრავლე ისტორიულ თხზულებათა გაცნობის მსურველთ.

25ამიტომაც ვეცადეთ სიამოვნება მიგვენიჭებინა კითხვის მოსურნეთათვის, მონათხრობი უფრო ადვილი დასამხსოვრებელი გაგვეხადა განსჯის მოყვარულთათვის და საერთოდ, სარგებლობა მოგვეტანა მკითხველისათვის.

26თუმცა ამბის მოკლედ გადმოცემა დიდ ჭაპანწყვეტასა და ღამის თევას მოითხოვდა ჩვენგან.

27ისევე, როგორც ძნელია ლხინის გადახდა სხვათა საამებლად. და მაინც, მრავალთა სასიკეთოდ ვიტვირთეთ ეს ძნელი საქმე.

28წვრილმანთა ზუსტი გადმოცემა მემატიანეებს მივანდეთ, ჩვენ კი ვეცადეთ მოკლედ გადმოგვეცა ამბები.

29როგორც ახლის მაშენებელ ხუროთმოძღვარს მთელ ნაგებობაზე ზრუნვა მართებს, ხოლო მომხატავ-მომჩუქურთმებელს – მარტოოდენ სამკაულებზე, მასვე ვფიქრობთ ჩვენზედაც.

30ჩაღრმავება და ამბის გამოწვლილვით გადმოცემა იმ მემატიანის საქმეა, პირველად რომ იწყებს თხრობას,

31ხოლო სათქმელის დაწურულად გადმოცემა და წვრილმანებისთვის თავის არიდება შემმოკლებელს მოეთხოვება.

32ახლა კი, ზემოთქმულიდან გამომდინარე, ვიწყებ თხრობას, რადგანაც უგუნურებაა თხრობამდე განავრცო სიტყვა, თვით თხრობა კი შეამოკლო.

3

3^1როდესაც წმიდა ქალაქში სრული სიმშვიდე სუფევდა და მღვდელმთავარ ონიასის ღვთისმოსაობისა და ბოროტმოძულეობის წყალობით სჯულსაც მტკიცედ იცავდა ხალხი,

2მაშინ თვით მეფენიც კი პატივს მიაგებდნენ ამ ადგილს და საწმიდარსაც საგანგებო ძღვნით განადიდებდნენ,

3ასე რომ, თვით სელევკოსიც, აზიის მეფე, არ იშურებდა სახსრებს თავისი შემოსავლიდან მსხვერპლშეწირვისა და ღვთისმსახურებისათვის.

4მაგრამ ვინმე სიმონმა, ბენიამინის ტომიდან, ქალაქის კანონმდებლობის თაობაზე დავა დაუწყო მღვდელმთავარს,

5მაგრამ რაკი ონიასს ვერაფერი დააკლო, აპოლონიოს ტარსუსელს ეახლა, კოილე-სირიისა და ფინიკიის მაშინდელ სარდალს,

6და მოახსენა, რომ იერუსალიმის საგანძური სავსეა ფულითა და სხვა ურიცხვი განძეულობით, რომ მთელი ეს სიმდიდრე მსხვერპლშეწირვისთვისაა განკუთვნილი და მეფეს სულ ადვილად შეუძლია ჩაიგდოსო ხელში.

7აპოლონიოსი მეფეს შეხვდა და მოახსენა დაფარული განძის ამბავი, ხოლო მეფემ თავისი კარისკაცი ჰელიოდოროსი დაიბარა და განძის წამოსაღებად გაგზავნა.

8ჰელიოდოროსი დაუყოვნებლივ გაუდგა გზას, ვითომცდა კოილე-სიირისა და ფინიკიის ქალაქების მოსანახულებლად; სინამდვილეში კი მხოლოდ მეფის ბრძანების შესრულება სურდა.

9იერუსალიმში ჩასული გულთბილად მიიღო ქალაქის მღვდელმთავარმა, რომელსაც მეფის დანაბარები აუწყა და განუცხადა, რისთვისაც იყო გამოგზავნილი; თანაც ეკითხებოდა, მართალი იყო თუ არა განძის ამბავი.

10მღვდელმთავარმა აუხსნა: ეს ქონება ქვრივ-ობლებისაგან მაქვს მობარებული,

11ხოლო ნაწილი ერთი წარჩინებული კაცის – ჰირკანოსის, ტობიას ძის, საკუთრებააო; ჩვენთან სულ ოთხასი ტალანტი ვერცხლი და ორასი ტალანტი ოქრო ინახება, ასე რომ, უკეთურმა სიმონმა ცილი დაგვწამაო;

12ხოლო იმათი დაჩაგვრა, ვინც ამ წმიდა ადგილსა და თავისი სიწმიდითა და შეუვალობით მთელი დედამიწის ზურგზე პატივდებულ ტაძარს მიენდო, ყოვლად დაუშვებელიაო.

13მაგრამ ჰელიოდოროსი დაჟინებით მოითხოვდა მეფის ბრძანების ასრულებას და ამბობდა, მთელი ეს სიმდიდრე მეფის საგანძურს უნდა გადაეცესო.

14დათქმულ დღეს შევიდა ტაძარში საგანძურის დასათვალიერებლად, რამაც ქალაქში დიდი მღელვარება გამოიწვია.

15სამღვდელო სამოსით მოსილი მღვდლები სამსხვერპლოს წინ დაემხნენ და ზეცას შეჰღაღადებდნენ, რომ მას, ვინც ტაძრისათვის მიბარებული განძის ხელშეუხებლობა დადო წესად, უვნებლად დაეცვა იგი.

16გული მოგიკვდებოდა მღვდელმთავრის სახის შემყურეს: სულიერ ტანჯვას მთელი მისი იერი და კანის ფერიც კი შეეცვალა.

17საშინელებით შეძრწუნებულს მთელი სხეული უცახცახებდა, რაც თვალნათლივ უმჟღავნებდა ყველას, რა ტკივილსაც მოეწყლა მისი გული.

18სახლებიდან ჯგროდ გამორბოდა ხალხი და ყველა ერთხმად შესთხოვდა ღმერთს, წაბილწვისგან დაეფარა წმიდა ადგილი.

19ქუჩები ვეღარ იტევდნენ ქალებს, ჯვალო რომ აეკრათ მკერდზე; სახლებში გამოკეტილ ქალწულთაგან კი ზოგი კარისკენ გარბოდა, ზოგი გალავანზე ამძვრალიყო, ზოგიც სარკმლებიდან იყურებოდა.

20და ყველა ლოცულობდა ცისკენ ხელაპყრობილი

21გულსაკლავი სანახავი იყო პირქვე დამხობილი ხალხი და საშინელების მოლოდინში გახევებული მღვდელმთავარი.

22გულმხურვალედ შესთხოვდნენ უფალს, ხელუხლებლად დაეცვა და დაეფარა მათგან მიბარებული განძი.

23ჰელიოდოროსი კი განზრახვის შესრულებას შეუდგა.

24ის იყო შუბოსნების თანხლებით საგანძურში უნდა შესულიყო, რომ სულთა და ყოველთა ძალთა მპყრობელმა დიადი ხილვა მოუვლინა მათ: ყველას, ვინც მასთან ერთად გაბედა შესვლა, თავზარი დასცა ღვთის ძალამ და შიშისაგან ცნობა წაართვა,

25რადგანაც ეჩვენა მათ საუცხოოდ შეკაზმული ცხენი საშინელი მხედრითურთ, ფიცხლად მიეჭრა ჰელიოდოროსს და წინა ფლოქვები ატაკა მას, ხოლო მხედარს, როგორც ჩანდა, თხემით ტერფამდე ოქროს საჭურველი ესხა.

26ორი სხვა ჭაბუკიც ეჩვენა ჰელიოდოროსს, ორივე ძალგულოვანი, პირმშვენიერი და სალუქად მოსილი, აქეთ-იქიდან ამოუდგნენ, შოლტებით მისდგნენ და წყლულებით აუფორეჯეს მთელი სხეული.

27ანაზდეულად გაიშხლართა მიწაზე და წყვდიადმა მოიცვა იგი; აიტაცეს და საკაცეზე დადეს.

28ის, ვინც სულ ცოტა ხნის წინ დიდი ამალითა და შუბოსანთა თანხლებით შევიდა საგანძურში, ახლა უმწეოდ მდებარე გამოასვენეს, აშკარად რომ ეწვნია ღვთის ყოვლისმძლეობა.

29ღვთაებრივი ძალით დამხობილს და უხმოდ მდებარეს ხსნის ყოველგვარი იმედი გადასწყვეტოდა.

30ხალხი კი ქება-დიდებას ასხამდა უფალს, თავისი სახლი რომ განადიდა, და ცოტა ხნის წინ შიშითა და ძრწოლით სავსე ტაძარი ახლა, ყოვლისმძლის გამოცხადებით, სიხარულითა და შვებით აღივსო.

31მაშინ ჰელიოდოროსის რამდენიმე ახლობელი ეახლა ონიასს და სთხოვა, უზენაესს შევედრებოდა, რომ სიცოცხლე ეჩუქებინა სულთმობრძავისთვის.

32მღვდელმთავარიც შეკრთა, ვაითუ მეფემ იფიქროს, იუდაელები ბოროტს განიზრახავენ ჰელიოდოროსის წინააღმდეგო და მსხვერპლი შესწირა მის გადასარჩენად.

33გამოსასყიდ მსხვერპლს რომ სწირავდა, ის ორი ჭაბუკი, იმავე სამოსით მოსილი, კვლავ მოევლინა ჰელიოდოროსს; მის წინაშე წარსდგნენ და უთხრეს: „მადლი მიაგე მღვდელმთავარ ონიასს, რადგანაც მისი წყალობით გაჩუქა სიცოცხლე უფალმა.

34შენ კი, ღვთის მიერ დასჯილო, ყველას აუწყე მისი ძალმოსილება.“ ეს თქვეს და გაუჩინარდნენ.

35ჰელიოდოროსმა კი მსხვერპლი შესწირა უფალს, მრავალი რამ აღუთქვა მის მხსნელს, მადლი მიაგო ონიასს და თავისი მეომრებითურთ მეფესთან დაბრუნდა.

36და მოწმობდა ყველას წინაშე, რომ თავისი თვალით იხილა უზენაესი ღმერთის ქმედება.

37ხოლო მეფეს კითხვაზე, ვინ შეიძლება ერთხელ კიდევ გავგზავნო იერუსალიმშიო, ამნაირ პასუხს აძლევდა:

38„თუ მტერი გყავს, ან შენი მეუფების ურჩი, გაგზავნე და ნახავ, რა გაუბედურებულიც დაგიბრუნდება, თუკი საერთოდ ცოცხალი დარჩა, რადგანაც იმ ადგილას ჭეშმარიტად ღვთის ძალა სუფევს.

39თვით ცის მკვიდრია იმ ადგილის მფარველი, და ვინც უკეთური ზრახვით მივა, დაამხობს და მზეს დაუბნელებს.“

40აი, რა შეემთხვა ჰელიოდოროსს და როგორ გადარჩა საგანძური.

4

4^1ხოლო ზემოხსენებული სიმონი, საგანძურისა და სამშობლოს გამყიდველი, ცილს სწამებდა ონიასს, თითქოს მას წაექეზებინოს ჰელიოდოროსი და ბოროტების მიზეზიც ის ყოფილიყოს.

2იმასაც კი ბედავდა, რომ თვისტომებზე მზრუნველისა და კანონთა თავგამოდებული ქომაგისთვის ხელისუფლების მოწინააღმდეგე ეწოდებინა.

3მტრობა იქამდე მივიდა, რომ სიმონი, ერთი თავისი სანდო კაცის მეშვეობით, კაცის კვლასაც აღარ ერიდებოდა.

4ონიასი მიხვდა, რომ მტრობა სახიფათო იყო და რომ აპოლონიოსი, კოილე-სირიისა და ფინიკიის სარდალი, საავკაცოდ აქეზებდა სიმონს.

5ამიტომაც ეახლა მეფეს, არა როგორც თანამოქალაქეთა ბრალმდებელი, არამედ როგორც თითოეული თვისტომისა და მთელი თავისი ხალხის კეთილდღეობაზე მზრუნველი.

6რადგანაც ხედავდა, რომ მეფის ჩარევის გარეშე შეუძლებელი იქნებოდა საქმის მშვიდობიანად მოგვარება და არც სიმონი აიღებდა ხელს თავის შლეგურ ზრახვებზე.

7მაგრამ როდესაც სელევკოსი მიიცვალა და მის ნაცვლად ანტიოქოსი, ეპიფანედ ხმობილი, ავიდა ტახტზე, მაშინ იასონმა, ონიასის ძმამ, მოინდომა მღვდელმთავრობა ჩაეგდო ხელში.

8ეახლა მეფეს და სამას სამოცი ტალანტი აღუთქვა, და კიდევ ოთხმოცი ტალანტი ზოგიერთი სხვა შემოსავლიდან.

9გარდა ამისა, ას ორმოცდაათი ტალანტის გადახდაც იდო თავს, თუკი ნებას მისცემდნენ გიმნასიონი და ეფებეიონი დაეარსებინა, ხოლო იერუსალიმელები ანტიოქიის მოქალაქეებად ჩაეწერა.

10როგორც კი მეფე დაითანხმა და ძალაუფლება ჩაიგდო ხელში, მაშინვე შეეცადა ბერძნული ჩვევები დაენერგა თვისტომთა შორის.

11აუქმებდა შეღავათებს, კაცთმოყვარე მეფეს რომ მიეცა იუდაელებისთვის ევპელემოსის მამის – იოანეს შუამდგომლობის წყალობით, რომელიც ელჩად წარეგზავნათ რომში მეგობრობისა და მოკავშირეობის დასამყარებლად; არღვევდა სჯულიერი ცხოვრების წესს და უსჯულოებას ამკვიდრებდა.

12განზრახ, ზედ ციხე-სიმაგრის პირას ააგო გიმნასიონი და აიძულებდა დიდგვაროვან ჭაბუკებს ბერძნული ქუდები ეტარებინათ.

13ასე იმძლავრა ელინიზმმა და უცხო ტომთა გავლენამ იასონის, ამ უღვთო და ცრუმღვდელმთავრის, მკრეხელური მოქმედების შედეგად.

14მღვდლებმა გული აიყარეს ღვთისმსახურებაზე, მოიძულეს ტაძარი და აღარას დაგიდევდნენ მსხვერპლშეწირვას; გატყორცნილი ბადროს ხმის გაგონებისთანავე მოედნისაკენ გარბოდნენ, რომ უსჯულო ასპარეზობაში მიეღოთ მონაწილეობა.

15აღარაფრად აგდებდნენ იმას, რასაც პატივად მიიჩნევდნენ მამა-პაპანი, და მხოლოდ იმაზე ეჭირათ თვალი, რაც სასახელოდ იყო შერაცხილი ბერძენთა შორის.

16ამიტომაც დაატყდათ თავს უბედურება და სწორედ ისინი შეიქნენ მათი მტრები და მტარვალნი, რომელთა ცხოვრების წესიც მოსწონდათ და კიდეც ბაძავდნენ,

17რადგანაც დაუსჯელად ვერავინ დაარღვევს ღვთის მიერ დადგენილ სჯულს, როგორც მომავალი გვიჩვენებს.

18როცა ტვიროსში მეფის თანდასწრებით დაიწყო თამაშობანი, ხუთ წელიწადში ერთხელ რომ იმართებოდა,

19ღვთისმგმობმა იასონმა მაყურებლებად გაგზავნა იერუსალიმში მცხოვრები ანტიოქელები, რათა სამასი ვერცხლის დრაქმა ჩაეტანათ ჰერაკლესთვის შესაწირად, მაგრამ თვით წარგზავნილებმა ითხოვეს, შესაწირად კი არ გამოეყენებინათ ეს თანხა, რაც მკრეხელობად მიაჩნდათ, არამედ სხვა მიზნით დაეხარჯათ იგი.

20ასე რომ, იასონის მიერ ჰერაკლესთვის შესაწირი ეს თანხა, გაგზავნილების თხოვნით, ტრირემების მშენებლობას მოხმარდა.

21მას შემდეგ, რაც პტოლემეოს ფილომეტორის ტახტზე ასვლასთან დაკავშირებით ეგვიპტეში გაგზავნეს აპოლონიოსი, მენესთევსის ძე, ანტიოქოსმა მტრად მიიჩნია იგი და გადაწყვიტა თავი დაეზღვია მისგან; ამიტომაც იაფოს გაემგზავრა და იერუსალიმში ჩავიდა.

22დიდი ზარ-ზეიმით შეეგებნენ იასონი და მოქალაქენი, ჩირაღდნებითა და ყიჟინით შეუძღვნენ ქალაქში; ხოლო იქიდან თავისი ლაშქრითურთ ფინიკიისაკენ იაღო გეზი.

23სამი წლის შემდეგ გაგზავნა იასონმა ზემოხსენებული სიმონის ძმა – მენელაოსი, რათა ფული მიერთმია მეფისთვის და ზოგიერთი საჭირბოროტო საქმის ვითარებასაც გასცნობოდა.

24როდესაც მეფეს წარუდგა, იმდენი ლიქნა, რომ მღვდელმთავრობას მიაღწია და იასონის შეპირებულზე სამასი ვერცხლის ტალანტით მეტი აღუთქვა მას.

25მეფის დავალება რომ მიიღო, უკან დაბრუნდა, მაგრამ მღვდელმთავრობის ღირსი თან არა ჩამოუტანია რა, მხოლოდ ტირანის სისასტიკე და ველური მხეცის მძვინვარება.

26ამრიგად, იასონი, ღვიძლი ძმა რომ გააცურა, თვითონვე იქნა გაცურებული სხვის მიერ და ლტოლვილმა ყამონელთა მხარეს მიაშურა.

27მენელაოსმა ძალაუფლება კი ჩაიგდო ხელში, მაგრამ მეფისთვის აღთქმული ფული არ გადაუხდია,

28თუმცა მოთხოვნას მოთხოვნაზე უგზავნიდა სოსტრატოსი, აკროპოლისის ეპარქოსი, ვისაც ეს საქმე ებარა, ამიტომაც იხმო მეფემ ორივე.

29მენელაოსმა მღვდელმთავრობა თავის ძმას – ლისიმაქოსს გადააბარა, ხოლო სოსტრატოსმა ეპარქოსობა – კრატესს, კვიპროსელთა მთავარს.

30ამ დროს დაიწყო ტარსუსელთა და მალოსელთა ამბოხება იმის გამო, რომ ისინი საჩუქრად უბოძეს ანტიოქისს, მეფის ხარჭას.

31ამიტომაც მეფე სასწრაფოდ გაემგზავრა საქმის მოსაგვარებლად, ხოლო თავის მოსაყდრედ ერთ-ერთი კარისკაცი – ანდრონიკე დატოვა.

32მენელაოსმა გადაწყვიტა დრო ეხელთა, და ტაძრიდან ოქროს ჭურჭელი მიიტაცა, ნაწილი ანდრონიკეს აჩუქა, ნაწილი კი ტვიროსსა და მეზობელ ქალაქებში გაყიდა.

33ონიასმა დაწვრილებით გამოიძია ყველაფერი და ამხილა მენელაოსი, მერე კი ანტიოქიის მახლობლად დაფნეს შეაფარა თავი.

34მაშინ მენელაოსმა დაიმარტოხელა ანდრონიკე და სთხოვა მოეკლა ონიასი; ისიც მივიდა, ხელი გაუწოდა, და თუმცა ონიასი ყოყმანობდა, მზაკვრული ფიცით დაიყოლია თავშესაფრიდან გამოსულიყო, მაგრამ გამოსვლისთანავე მოკლა, სამართლიანობის ურცხვად დამრღვევმა.

36როდესაც მეფე კილიკიიდან დაბრუნდა, ქალაქში მყოფმა იუდაელებმა და ბერძნებმა აღშფოთებით აუწყეს, ონიასი უდანაშაულოდ იქნაო მოკლული.

37შეძრწუნებულმა და სიბრალულით გულშეძრულმა ანტიოქოსმა ცხარე ცრემლით დაიტირა მიცვალებულის კეთილგონიერება და პატიოსნება.

38განრისხებულმა მაშინვე შემოაძარცვა ანდრონიკეს ძოწეული, ქიტონი შემოახია, ბრძანა მთელი ქალაქი შემოეტარებინათ და ზუსტად იმ ადგილას, სადაც მზაკვრულად მოკლა ონიასი, სიკვდილით დაესაჯათ; ასე მიაგო უფალმა დამსახურებული სასჯელი.

39ხოლო როდესაც ქალაქში ლისიმაქოსის თაოსნობითა და მენელაოსის ნებართვით იმრავლა მკრეხელობამ და ყველაფერი აშკარა გახდა, აღშფოთებული ხალხი აუჯანყდა ლისიმაქოსს, რადგანაც უკვე დიდძალი ოქროს ჭურჭელი მიეტაცებინა ტაძრიდან.

40როცა გაშმაგებული ხალხი აღსდგა, ლისიმაქოსმა შეაიარაღა სამი ათასამდე კაცი და დაიწყო უსამართლო ძალმომრეობა ვინმე ავრანოსის, ასაკითაც და უგუნურებითაც ხანდაზმული კაცის მეთაურობით.

41ლისიმაქოსის ძალმომრეობა რომ დაინახეს, ვინ ქვას დასტაცა ხელი, ვინ კომბალს, ვინ ნაცარი მოხვეტა და ლისიმაქოსის ხალხს დაუწყო სროლა;

42ზოგი დაჭრეს, ზოგი დახოცეს, ზოგსაც კუდით ქვა ასროლინეს, ხოლო თვით მკრეხელი ზედ საგანძურს მიაკლეს.

43ყოველივე ეს ბრალად წაუყენეს მენელაოსს.

44და როცა მეფე ტვიროსში ჩავიდა, უხუცესთა საბჭოდან წარგზავნილი სამი კაცი საჩივრით ეახლა მას.

45მენელაოსმა, რომელიც უკვე შეეპყროთ, დიდი ქრთამი შეაძლია პტოლემეოსს, დორიმენესის ძეს, ოღონდ მეფეს ჩემი შეწყალება გამოსთხოვეო.

46დორიმენესმაც, ვითომცდა სულის მოსათქმელად, განზე გაიხმო მეფე და აზრი შეაცვლევინა.

47მენელაოსი, მთელი ამ უბედურების მოთავე, გაათავისუფლეს, ხოლო იმ უბედურებს, რომლებსაც თვით სკვითებიც კი შეიწყალებდნენ, სიკვდილი მიუსაჯეს.

48ასე უსამართლოდ დასაჯეს ქალაქის, ხალხისა და წმიდა ჭურჭლის დამცველნი.

49ამ ამბით აღშფოთებულმა ტვიროსელებმა უხვად გაიღეს დახოცილთა დასამარხი ხარჯი.

50მენელაოსმა კი, ამა ქვეყნის ძლიერთა ანგარების წყალობით, ძალაუფლება შეინარჩუნა და უფრო მეტად გაბოროტებული მოსისხლე მტრად მოევლინა თავის თანამოქალაქეთ.

5

5^1ამ დროისათვის ანტიოქოსმა მეორედ გაგზავნა ლაშქარი ეგვიპტეში.

2მოხდა ისე, რომ მთელ ქალაქს თითქმის ორმოცი დღის მანძილზე ევლინებოდნენ ჰაერში მოჯირითე მხედრები, ოქროსფრად მოელვარე სამოსით მოსილნი და მეომრებივით შუბებით აღჭურვილნი.

3ცხენოსანთა მწყობრი რიგები, ორმხრივი შეტევანი და უკუქცევანი, ფარების ორომტრიალი, შუბთა ძგერება, გატყორცნილ ისართა სიმრავლე, ოქროცურვილი აბჯრისა და ნაირგვარ აღკაზმულობათა ბზინვარება.

4ყველანი ლოცულობდნენ, რომ კეთილად ამხდარიყო ეს ხილვა.

5მაგრამ როცა ხმა დაირხა, ანტიოქოსი აღესრულაო, იასონმა ათასამდე მეომარი შეკრიბა და მოულოდნელად თავს დაესხა ქალაქს; გალავანს თავზე მოექცნენ და ქალაქიც აღებულ იქნა; მენელაოსმა კი ციხე-სიმაგრეს შეაფარა თავი.

6იასონი დაუნდობლად დაერია და მუსრს ავლებდა თავის თანამოქალაქეებს; არც კი დაფიქრებულა, რომ თვისტომთა უბედურებით მოპოვებული ბედნიერება უაღრესი სვედავსილობაა, ეგონა მტერს არბევდა და არა თავის თანამემამულეებს.

7თუმცა ძალაუფლება მაინც ვერ ჩაიგდო ხელში, მისი ბოროტმზრახველობის შედეგი კი ის იყო, რომ ლტოლვილივით სამარცხვინოდ გაიქცა უკან და ყამონელებს შეაფარა თავი.

8მის ბოროტებას ბოროტებითვე მიეგო: არაბეთის მბრძანებლის – არეტას წინაშე ბრალდებული ქალაქიდან ქალაქში დარბოდა თავშესაფრის საძებნელად, ყველასაგან დევნილი და მოძულებული, როგორც სჯულისაგან განდგომილი, და ბოლოს, სამშობლოსა და თანამოქალაქეთა საძულველ მტრად შერაცხილი, ეგვიპტეში განდევნეს.

9ის, ვინც ამდენი ხალხი განდევნა სამშობლოდან, თვითონ დაიღუპა უცხო მხარეში, როცა ლაკედემონიელებს მიადგა კარზე და იმედი ჰქონდა, რომ შორეული ნათესაობის წყალობით მათ შორის ჰპოვებდა თავშესაფარს.

10ვინც ამდენი ხალხი დატოვა დაუმარხავი, თვითონ დარჩა დაუტირებელი, არც წესის აგება ღირსებია და არც მამა-პაპეული სამარხი.

11როცა ყოველივე იმან, რაც მოხდა, მეფის ყურამდე მიაღწია, იფიქრა, იუდა განმიდგაო, გაშმაგებული დაიძრა ეგვიპტიდან და იერიშით აიღო ქალაქი.

12თავის მეომრებს უბრძანა, ვისაც კი მოიხელთებდნენ, არავინ დაენდოთ, სახლებშიაც შეჭრილიყვნენ და მოესრათ ხალხი.

13დაიწყო ახალგაზრდათა და მოხუცთა ჟლეტა, ჭაბუკების, ქალებისა და ბალღების ხოცვა, ქალწულთა და ჩვილთა გაწყვეტა.

14სამ დღეში ოთხმოცი ათასი კაცი დაიღუპა: ორმოცი ათასი – მკვლელების ხელით, არანაკლები გაყიდულ იქნა.

15მაგრამ ამას როდი დასჯერდა, მენელაოსის, სჯულისა და მამულის ამ გამყიდველის, მეგზურობით მთელი დედამიწის ზურგზე უწმიდეს ტაძარში შეჭრაც კი გაბედა.

16უკეთური ხელით იღებდა წმიდა ჭურჭელს და ამ ადგილის სადიდებლად სხვა მეფეთაგან შეწირულ ნივთებს უწმინდური შეხებით ბღალავდა.

17აღზევდა ანტიოქოსი თავისი ზრახვით და ვერ კი ხვდებოდა, რომ ღმერთი მცირე ხნით შემოსწყრა ქალაქის მკვიდრთ და ამის გამო აღარ მოხედა ამ ადგილს.

18ცოდვებში რომ არ ყოფილიყვნენ დანთქმულნი, მაშინ ანტიოქოსიც, სელევკოს მეფის მიერ საგანძურის დასათვალიერებლად ჰელიოდოროსის მსგავსად, მხოლოდ ტაძარში შეჭრას თუ შეძლებდა, მაგრამ სასტიკად დასჯილს მაშინვე გაუქრებოდა ძარცვის ხალისი.

19მაგრამ უფალმა ადგილისთვის კი არ ამოირჩია ხალხი, არამედ ადგილი – ხალხისთვის.

20ამიტომ ადგილიც იმ უბედურების თანაზიარი გახდა, ხალხს რომ დაატყდა თავს, ისევე, როგორც შემდეგ – უფლის კეთილისმყოფლობისა, და ბოლოს, ყოვლისმპყრობლის მიერ დროებით მიტოვებული, მთელი თავისი დიდებით აღდგა, როცა წყალობა მოიღო დიდმა მეუფემ.

21ასე გაიტაცა ანტიოქოსმა ტაძრიდან ათას რვაასი ტალანტი და ანტიოქიისაკენ გაეშურა; თავისი ზრახვით აღზევებულს სურდა ხმელეთი სანაოსნოდ ექცია, ზღვა კი – ფეხით სასიარულოდ.

22მოხელეებიც დატოვა ხალხის დასამონებლად: იერუსალიმში – ფილიპე, წარმომავლობით ფრიგიელი, ზნით კი თავის მბრძანებელზე სასტიკი და დაუნდობელი;

23გერიზიმში კი – ანდრონიკოსი და მათთან ერთად მენელაოსიც, სხვებზე უფრო სასტიკად რომ ექცეოდა მოსახლეობას და სძულდა იუდაელი მოქალაქენი;

24წარმოგზავნა საძულველი მთავარი აპოლონიოსი ოცდაორი ათასი მოლაშქრითურთ და უბრძანა მუსრი გაევლო ყველა ხანდაზმულისათვის, ქალები და ბავშვები კი გაეყიდა.

25როდესაც აპოლონიოსი იერუსალიმში ჩავიდა, თავი ისე დაიჭირა, თითქოს სამშვიდობოდ იყო მოსული, შაბათის წმიდა დღეს დაელოდა და როცა იუდაელები გულარხეინად დაიგულა, თავის მოლაშქრეებს უბრძანა იარაღი აესხათ.

26ამ სანახაობის საყურებლად გამოსულნი გაჟლიტა, ლაშქარი მიუსია ქალაქს და მუსრი გაავლო უამრავ ხალხს.

27ხოლო იუდა მაკაბელი, მეათე თავის გვარში, უდაბნოში გაიხიზნა თავის თანამდგომებთან ერთად, ნადირივით მთა იარჩია სამყოფლად, საზრდოდ კი – ბალახ-ბულახი, რომ უწმინდურებას არ გაჰკარებოდა.

6

6^1ცოტა ხნის შემდეგ მეფემ ერთი ხანდაზმული ათენელი გაგზავნა, რათა ეიძულებინა იუდაელები მამა-პაპათა ადათ-წესებს განდგომოდნენ და ღვთის სჯულისამებრ აღარ ეცხოვრათ,

2შეებილწათ იერუსალიმის ტაძარი და ოლიმპიელი ზევსის სახელი ეწოდებინათ მისთვის, ხოლო უცხოელებით დასახლებული გერიზიმის ტაძრისთვის სტუმართმოყვარე ზევსის სახელი დაერქმიათ.

3მძიმე და გაუსაძლისი იყო ხალხისთვის თავსდატეხილი უბედურება.

4აღივსო ტაძარი აღვირახსნილობითა და წარმართთა უზნეობით, უზრუნველად რომ ატარებდნენ დროს მეძავებთან, ტაძრის უწმინდეს ადგილებში მრუშობდნენ და შიგ შეჰქონდათ ბევრი ისეთი რამ, რისი შეტანაც დაუშვებელი იყო.

5აღივსო სამსხვერპლოც უკეთური და აკრძალული შესაწირავით.

6აღარც შაბათს იცავდნენ და აღარც მამა-პაპეულ დღესასწაულებს იხდიდნენ, ასე რომ, იუდაელებიც აღარ ეთქმოდათ.

7ყოველთვიურად, მეფის დაბადების დღეს, ძალმომრეობით გამოჰყავდათ იუდაელები კერპთაყვანისმცემელთა წესის აღსასრულებლად, დიონისეს დღესასწაულზე კი აიძულებდნენ სუროს გვირგვინებით შუბლშემკულნი საზეიმო მსვლელობას შეერთებოდნენ და პატივი მიეგოთ დიონისესთვის.

8პტოლემეოსის კარნახით მეზობელ ელინურ ქალაქებსაც უბრძანეს ასევე ემოქმედათ იუდაელთა წინააღმდეგ და ეიძულებინათ ისინი კერპთმსახურებაში მიეღოთ მონაწილეობა,

9ხოლო ვინც არ მიიღებდა ბერძნულ წეს-ჩვეულებებს, დაეხოცათ.

10ორი ქალი, შვილების წინადაცვეთაში ბრალდადებულნი, მკერდზე მიკრული ჩვილებითურთ მთელი ხალხის წინაშე ჩამოატარეს ქალაქში და გალავნიდან გადაჩეხეს.

11ზოგირთები, ახლომდებარე მღვიმეებს რომ შეაფარეს თავი, რათა მალულად აღენიშნათ მეშვიდე დღე, ფილიპეს წინაშე დააბეზღეს და დაწვეს, რადგანაც თავდაცვა არც კი უცდიათ, რათა წმიდა დღესასწაული არ შეებღალათ.

12ვისაც ეს წიგნი ჩაუვარდება ხელში, ვთხოვ, ნუ შეაკრთობს საზარელი უბედურების კითხვა; დაე, შეიგნოს, რომ ეს სასჯელი ჩვენი მოდგმის დასაღუპად კი არა, მის შესაგონებლად იყო გამიზნული.

13მკრეხელობას რომ დიდი დღე არ უწერია, არამედ სწრაფად თავს ატყდება სასჯელი, სწორედ ესაა დიდი წყალობის ნიშანი.

14რადგანაც ღმერთი ისე როდი გვექცევა, როგორც სხვა ხალხებს, დიდხანს რომ აყოვნებს მათ დასჯას, ვიდრე მთლიანად არ ჩაეფლობიან ცოდვებში; არა, ასე როდი გვექცევა ჩვენ;

15არ ელის, როდის ავივსებით ცოდვებით, რათა მერეღა დაგვსაჯოს.

16ამიტომაც არ მოუკლია ჩვენთვის მოწყალება, და თუმცა უბედურებას კი გვატეხდა თავს, მაინც არ გაუწირავს თავისი ხალხი.

17თუმცა ამას შესაგონებლად მოგახსენებთ, ამ მოკლე წიაღსვლის შემდეგ კი კვლავ მივუბრუნდები თხრობას.

18ელეაზარს, ერთ-ერთ პირველ მწიგნობარს, უკვე ხანდაზმულ, მაგრამ ჯერ კიდევ ახოვანსა და სილამაზით გამორჩეულ კაცს, ძალით გააღებინეს პირი და აიძულეს ღორის ხორცი ეჭამა.

19მან კი სახელოვანი სიკვდილი არჩია ნაძრახ სიცოცხლეს და თავისი ნებით სასიკვდილოდ გადადო თავი.

20უკანვე აფურთხებდა ხორცს, როგორც შეშვენის კაცს, რომელსაც, მიუხედავად სიცოცხლის სიყვარულისა, გამბედაობა ჰყოფნის პირი არ დააკაროს იმას, რისი ჭამაც აკრძალულია.

21იმათ, ვისაც ამ უსჯულო მსხვერპლშეწირვის აღსრულება ჰქონდა მინდობილი, დიდი ხნის ნაცნობობა აკავშირებდა ელეაზართან; ამიტომაც განზე გაიხმობდნენ და სთხოვდნენ, მოეტანა მისივე ხელით დამზადებული ხორცი, რაც შეიძლებოდა ეჭამა, თავი კი ისე მოეჩვენებინა მტრებისთვის, თითქოს მეფის მიერ შეთავაზებულ ხორცს ჭამდა;

22გაეხსენებინა ძველი მეგობრობა, მათი კაცთმოყვარეობით ესარგებლა და ამით თავი დაეღწია სიკვდილისათვის.

23მაგრამ ელეაზარმა მტკიცე გადაწყვეტილება მიიღო, მის ასაკს, ღირსეულ მხცოვანებას და სპეტაკ ჭაღარას, უპირატესად კი საღვთისმოსაო აღზრდას რომ ეკადრებოდა, და ამისდა კვალად ასე მიუგო მათ: სიკვდილი მიჯობსო;

24„ჩემს ასაკს თვალთმაქცობა არ შეჰფერის, რადგანაც ახალგაზრდობა რომ გაიგებს, ოთხმოცდაათი წლის ელეაზარმა წარმართობა მიიღოო,

25ვაითუ, ჩემი თვალთმაქცობის მხილველი, ცთუნებას აჰყვეს ამ უდღეური და უბადრუკი სიცოცხლისათვის, და ამრიგად, სირცხვილი დავიტეხო თავზე და ჩირქი მოვცხო ჩემს მხცოვანებას;

26იქნებ ახლა კი დავაღწიო თავი კაცთა სასჯელს, მაგრამ ყოვლისმძლის ხელს ან ამ ქვეყნად და ან სიკვდილის შემდეგ სად გავექცევი?

27ამიტომ, თუ მამაცურად დავდებ თავს, ჩემი მხცოვანების ღირსიც ვიქნები,

28ახალგაზრდობას კი კეთილშობილურ მაგალითს დავუტოვებ – ღირსეულად და წარბშეუხრელად შეეგებონ სიკვდილს წმიდა და სათაყვანო სჯულისათვის.“ ამის თქმა იყო და უყოყმანოდ გაემართა საწამებლად.

29ამან თვით იმათაც კი, ვინც წამების გზაზე მიაცილაბდა, სულ ცოტა ხნის წინ მისდამი გამოჩენილი კეთილგანწყობილება სიძულვილად უქცია, რადგანაც სიშლეგედ მიიჩნიეს მისი სიტყვები.

30ხოლო ცემით სიკვდილის პირას მიყვანილმა ელეაზარმა ესღა ამოიგმინა: „ყოვლისმცოდნე ღმერთმა ხომ იცის, რომ შემეძლო სიკვდილისაგან მეხსნა თავი, მაგრამ ვარჩიე ნაგვემი სხეულით დამეთმინა ტანჯვა, სულით კი ხალისით ვითმენ მას, უფლის მოშიში.“

31ასე განუტევა სული და თავისი სიკვდილით არა მარტო ახალგაზრდობას, არამედ თავისი ხალხის უმეტეს ნაწილსაც სახსოვრად დაუტოვა სიმამაცის ნიმუში და კეთილშობილების ძეგლი დაიდგა.

7

7^1მოხდა ისე, რომ შეიპყრეს შვიდი ძმა დედასთან ერთად და მათაც აიძულებდა მეფე ეჭამათ სჯულით აკრძალული ღორის ხორცი შოლტითა და ძარღვებით დატანჯულთ.

2ერთი მათგანი საპასუხოდ გამოვიდა და თქვა: „რა გინდა გვკითხო, ან რა პასუხს მოელი ჩვენგან? მამა-პაპისეული სჯულის დარღვევას სიკვდილი გვიჯობს.“

3მაშინ გაშმაგდა მეფე და ბრძანა ტაფები და ქვაბები გაეხურებინათ.

4როგორც კი ტაფებსა და ქვაბებს ცეცხლი შეუნთეს, ბრძანა მოპასუხისათვის დედისა და ძმების თვალწინ ენა ამოეგლიჯათ, ტყავი გაეძროთ და ასო-ასო აექნათ.

5ასე დაჭრილ-დაჩეხილი, მაგრამ ჯერ კიდევ მფეთქავი, კოცონთან მიათრიეს და ტაფაზე დააგდეს და როცა ტაფიდან სქელი ოხშივარი ავარდა, ძმები დედასთან ერთად ერთმანეთს ამხნევებდნენ, რომ ღირსეულად შეხვედროდნენ სიკვდილს და ამბობდნენ:

6„უფალი ღმერთი მოგვხედავს და შეგვიწყალებს, როგორც გვაუწყა მოსემ თავის გალობაში ხალხის წინაშე: ‘უფალი შეიწყალებს თავის მორჩილთ.’“

7როცა პირველმა ძმამ სული დალია, ახლა მეორე გამოიყვანეს საწამებლად, თავზე თმებიანად ააძრეს ტყავი და თან ეუბნებოდნენ: „განა ჭამა არ გიჯობს ოთხში ამოღებას?“

8ხოლო მან თავის მშობლიურ ენაზე მიუგო მათ: „არა!“ ამიტომაც პირველი ძმასავით იქნა დასჯილი.

9სულთმობრძავმა თქვა: „შენ ამქვეყნიურ სიცოცხლეს გვართმევ, მტარვალო, სამყაროს მეუფე კი საუკუნო სიცოცხლისათვის აღგვადგენს მისი სჯულისათვის თავდადებულთ.“

10შემდეგ მესამეს მიადგნენ და როგორც კი ენის გამოყოფა უბრძანეს, მაშინვე გამოყო და წარბშეუხრელად გაუწვდინა ხელებიც.

11და ღირსეულად თქვა: „ცამ მომმადლა ისინი და დაუნანებლად ვწირავ უფლის სჯულს, რადგანაც იმედი მაქვს, რომ მისგანვე მივიღებ უკან.“

12მეფე და მისი ამალა განცვიფრებულნი უყურებდნენ ჭაბუკის ქედუხრელობას, რადგანაც არაფრად ჩააგდო ტანჯვა-წამება.

13მანაც რომ განუტევა სული, მეოთხე ძმაც ასევე გვემეს და აწამეს.

14სიკვდილის პირას მყოფს აღმოხდა: „კაცთაგან მოკლულს სანეტაროდ მიჩანს მივენდო ღმერთს, რადგანაც ისევ აღმადგენს, შენ კი არ გიწერია სასიცოცხლოდ აღდგომა.“

15შემდეგ საწამებლად მოიყვანეს მეხუთე,

16რომელმაც მეფეს შეხედა და თქვა: „შენს ხელთაა ძალაუფლება და თვითონ მოკვდავს შეგიძლია, რაც გნებავს ის დამართო ადამიანებს, მაგრამ ნუ გგონია, რომ ჩვენს მოდგმაზე ხელი აიღო ღმერთმა.

17მოითმინე და დაინახავ, რაოდენ დიდია მისი ძალმოსილება და რა სასჯელს მოგივლენთ შენცა და შენს შთამომავლებსაც.“

18შემდეგ მოიყვანეს მეექვსე, რომელმაც სიკვდილის წინ თქვა: „ამაოდ ნუ მოიტყუებ თავს, რაცა გვჭირს, იმის გამო გვჭირს, რომ ჩვენს ღმერთს შევცოდეთ და ამიტომაც დაგვატყდა თავს ეს არნახული უბედურება.

19მაგრამ ნუ გგონია, რომ დაუსჯელი დარჩები, რაკიღა გაბედე წინ აღდგომოდი ღმერთს.

20ხოლო მათი დედა, ყველაზე საოცარი და ნეტარხსენებული ქალი, რომელმაც თავისი თვალით იხილა, როგორ დაეღუპა ერთ დღეს შვიდი შვილი, უფლის იმედით დიდსულოვნად ითმენდა ამ საშინელებას.

21თითოეულ მათგანს მშობლიურ ენაზე ამხნევებდა, კაცური სულით განამტკიცებდა ქალურ განსჯას და ეუბნებოდა:

22„არ ვიცი, როგორ ჩაისახეთ ჩემს საშოში, მე როდი მოგეცით სუნთქვის უნარი და სიცოცხლე, ჩემი წყალობით როდი შეითხზა თქვენი სხეული.

23ასე რომ, სამყაროს შემოქმედი, რომელმაც დასაბამი დაუდო ადამიანს და ყოვლის საწყისს, კვლავ მოწყალებით მოგმადლებთ სუნთქვას და სიცოცხლეს, რადგანაც ახლა მისი სჯულისათვის გაწირეთ თავი.“

24ანტიოქოსს კი ეგონა, ვეზიზღებითო, და ეს სიტყვებიც თავის გმობად მიიჩნია, ამიტომ ცოცხლად დარჩენილ უმცროს ძმას არა მარტო სიტყვით, არამედ ფიცითაც აღუთქვა, რომ გაამდიდრებდა და გააბედნიერებდა, თუკი განუდგებოდა მამა-პაპის სჯულს, დაიმეგობრებდა და წყალობას არ მოაკლებდა.

25მაგრამ როცა ჭაბუკმა არაფრად ჩააგდო მისი სიტყვები, მეფემ დედა მოიხმო და უთხრა, ურჩიე შენს შვილს, თავს გაუფრთხილდესო.

26ბევრი რჩევის შემდეგ ქალი დათანხმდა, როგორმე დაეყოლიებინა შვილი,

27მისკენ გადაიხარა და მტარვალის დასაცინად თავის მშობლიურ ენაზე უთხრა: „შვილო, შეიბრალე დედაშენი, ცხრა თვე მუცლით რომ გატარებდა, სამი წელი ძუძუს გაწოვებდა და ამ ხნის მოგყარა.

28გემუდარები, საყვარელო, შეხედე ცასა და მიწას, დაუკვირდი ყოველივე ციურსა და მიწიერს, იცოდე, რომ ყოველივე ეს არაფრისაგან შექმნა ღმერთმა და კაცთა მოდგმაც ამდაგვარადვეა შექმნილი.

29ნუ შეუკრთები ამ კაცისმკვლელს, ღირსი იყავი შენი ძმებისა და მათსავით წარბშეუხრელად შეეგებე სიკვდილს, რათა ღვთის მადლით კვლავ შეგიძინო შენს ძმებთან ერთად.“

30სიტყვა არ დაემთავრებინა, რომ ჭაბუკმა თქვა: „რაღას უყურებთ? მეფის ბრძანებას კი არ ვუსმენ, არამედ სჯულს ვემორჩილები, მოსეს მიერ რომ გადმოეცა ჩვენს წინაპრებს.

31შენ კი, ებრაელთა მტარვალო, სად წაუხვალ ღვთის ხელს?

32ჩვენ მხოლოდ ჩვენი ცოდვების გამო ვევნებით.

33თუ ჩვენსავ შესაგონებლად და დასასჯელად ცოტა ხნით შემოგვწყრა ცოცხალი უფალი, კვლავ მოწყალებით გადმოხედავს თავის მორჩილთ.

34შენ კი, კაცთა შორის უუწმინდურესო და უბილწესო, ამაოდ ნუ ზეობ და ნურც ფუჭი იმედით იტყუებ თავს, თითქოს შეგეძლოს მამაზეციერის შვილებზე აღმართო ხელი.

35რადგანაც ჯერ კიდევ წინ გელის ყოვლისმძლე და ყოვლისმხილველი ღვთის მსჯავრი.

36ჩემი ძმები ხანმოკლე წამების შემდეგ ღვთის მიერ აღთქმულ წარუვალ სიცოცხლეს ეზიარნენ, შენ კი სამართლიან მსჯავრს მოგაგებს ღმერთი მზვაობისათვის.

37ხოლო მე, ჩემი ძმებივით, სულსა და სხეულს ვწირავ მამა-პაპისეულ სჯულს, რათა უფალმა მალე მოიბრუნოს გული ჩვენს ხალხზე, შენ კი სასტიკი ტანჯვა-წამებით აღიარო, რომ მხოლოდ ის არის ღმერთი.

38დაე, ჩემი და ჩემი ძმების წამებით დასრულდეს ყოვლისმძლის რისხვა, სამართლიანად რომ დაატყდა თავს ჩვენს მოდგმას.“

39ამანაც ასევე წმიდად დაასრულა სიცოცხლე მთელი არსებით ღმერთს მინდობილმა.

40შვილების შემდეგ კი დედაც აღესრულა.

41საკმარისია რაც ითქვა საკერპო მსხვერპლსა და საზარელ წამებაზე.

8

8^1ხოლო იუდა მაკაბელმა და მისმა თანამდგომებმა მალულად დაიარეს სოფლები, მოუხმეს ნათესავებსა და იუდაელთა სჯულის ერთგულებს და შეკრიბეს ექვსი ათასამდე კაცი.

2შესთხოვა უფალს, მოწყალება მოეღო ყველას მიერ დაჩაგრულ ხალხზე და მწედ მოვლენოდა უწმინდურთაგან შებილწულ ტაძარს;

3შეეწყნარებინა განადგურებული ქალაქი, რომელიც შეიძლება მალე გაესწორებინათ მიწასთან, და ყურად ეღო მის მიმართ მღაღადებელი სისხლის ძახილი.

4გაეხსენებინა უღვთოდ დაღუპული უცოდველი ჩვილნი, მისი წმიდა სახლის გმობა, და რისხვად მოვლენოდა უკეთურთ.

5მრავალრიცხოვანი მომხრენი რომ შემოიკრიბა, იუდა უძლეველი შეიქნა წარმართთათვის, რადგანაც უფლის რისხვა წყალობად იქცა.

6მოულოდნელად ესხმოდა თავს სოფლებსა და ქალაქებს, ცეცხლს აძლევდა მათ, ხელსაყრელ ადგილებს იკავებდა, ამარცხებდა და კუდით ქვას ასროლინებდა მტერს;

7უპირატესად ღამეს ირჩევდა თავდასხმებისათვის, და გავრცელდა კიდით კიდემდე მისი გმირობის ამბავი.

8როდესაც ფილიპემ დაინახა, რომ ეს კაცი თანდათანობით ძალას იკრებს და ბედიც ხშირად უღიმის, პტოლემეოსს, კოილე-სირიისა და ფინიკიის მმართველს, მისწერა, სამეფო საქმეთა მოგვარებაში დამეხმარეო.

9მანაც დაუყოვნებლივ ამოირჩია ნიკანორი, პატროკლეს ძე, თავისი ერთ-ერთი უახლოესი მეგობარი, სათავეში ჩაუყენა სხვადასხვა ხალხებიდან შეკრებილ ოცი ათას კაცს, და გამოგზავნა იუდაელთა მთელი მოდგმის ამოსაწყვეტად; მას თან აახლა გორგიასიც, ბრძოლებში ნაცადი სარდალი.

10ნიკანორმა დაადგინა: ორი ათასი ტალანტის შესაგროვებლად, რომელიც მეფეს რომაელებისა ემართა, იუდაელი ტყვეები გაეყიდათ.

11სასწრაფოდ დაგზავნა მაცნენი ზღვისპირა ქალაქებში და მოუწოდა მათ მონებად შეესყიდათ იუდაელნი: ტალანტად ოთხმოცდაათ ტყვეს იძლეოდა. არ იცოდა, რომ სანაცვლოდ ყოვლისმძლის მსჯავრი დაატყდებოდა თავს.

12ეუწყა იუდას ნიკანორის გამოლაშქრების ამბავი, და როცა თავის თანამდგომთ მტრის მოახლოვება ამცნო,

13ყველა ჯაბანმა, ვისაც ღვთის სამართალი არ სწამდა, თავისი ადგილი მიატოვა და გაქცევით უშველა თავს.

14სხვებმა კი ყველაფერი გაყიდეს, რაც ებადათ, და უფალს ევედრებოდნენ, ღვთისმგმობი ნიკანორისაგან ეხსნა ისინი, რომელნიც ჯერ კიდევ ბრძოლის დაწყებამდე იყვნენ გაყიდული,

15მათთვის თუ არა, მათ მამა-პაპასთან დადებული აღთქმების გულისთვის მაინც, და იმის გამოც, რომ ისინი მისი წმიდა და დიდებული სახელით იწოდებიან.

16ხოლო მაკაბელმა შეკრიბა თავისი ხალხი, ექვსი ათასამდე კაცი, და მოუწოდა, წარბშეუხრელად დახვედროდნენ მტერს, არ შემკრთალიყვნენ წარმართთა სიმრავლის წინაშე, უსამართლოდ რომ აღძრულან მათ წინააღმდეგ, არამედ ვაჟკაცურად ებრძოლათ;

17თავლწინ ჰქონოდათ მოძალადეთა მიერ წმიდა ადგილის შებღალვა, შეგინებული ქალაქების დაქცევა და ცხოვრების მამა-პაპური წესის მოშლა.

18„მათ იარაღისა და მხნეობის იმედი აქვთ, – ამბობდა იუდა, – ჩვენ კი ყოვლისმძლე ღმერთისა, რომელსაც შეუძლია ერთ წამში გაავლოს მუსრი მომხვდურთაც და მთელ ქვეყნიერებასაც.“

19გაახსენა თავის თანამდგომთ, როგორ მოევლინათ ხსნა მათ წინაპრებს, და როგორ მოისრა სანხერიბის დროს ასოთხმოცდახუთი ათასი კაცი;

20ისიც, თუ როგორ მოვიდა ბაბილონში გალატელებთან საომრად მხოლოდ რვა ათასი კაცი, ოთხი ათასი მაკედონელის თანხლებით, და როცა მაკედონელთა რიგები აირ-დაირია, როგორ გაანადგურა, ცით მოვლენილი შემწეობის წყალობით, ამ რვა ათასმა ასოცი ათასი კაცი და დიდძალი ნადავლიც ჩაიგდო ხელში.

21ასე ამხნევებდა და სჯულისა და მამულისათვის თავის გასაწირად ამზადებდა მათ, მერე კი ოთხ რაზმად დაყო თავისი ლაშქარი,

22და რაზმებს, რომელთაგანაც თითოეული ათას ხუთას კაცს ითვლიდა, თავისი ძმები – სიმონი, იოსები და იონათანი ჩაუყენა სათავეში.

23შემდეგ ელეაზარს უბრძანა, წაეკითხა წმიდა წერილი, და, ღვთის შეწევნის მოიმედემ, თვითონვე იკისრა მეწინავე რაზმის წინამძღოლობა და ჩაება ნიკანორთან ბრძოლაში.

24რაკი მწედ ჰყავდათ ყოვლისმძლე, მოწინააღმდეგის ცხრა ათასზე მეტ კაცს გაავლეს მუსრი, ნიკანორის უფრო მეტი მოლაშქრე დაჭრილ-დასახიჩრებული ეყარა ბრძოლის ველზე, დანარჩენები კი უკუაქციეს.

25ფულიც მოხვეტეს მათ საყიდლად მოსულთაგან, დიდ მანძილზე მისდიეს მტერს და ბოლოს შემობრუნდნენ, რადგანაც უკვე გვიანი იყო.

26რაკიღა შაბათი დგებოდა, აღარ გაუგრძელებიათ მტრის დევნა.

27მომხვდურთა იარაღი შეაგროვეს, აბჯარი აჰყარეს დახოცილთ და იდღესასწაულეს შაბათი; გულმხურვალე მადლს სწირავდნენ და ადიდებდნენ უფალს, იმ დღეს რომ იხსნა ისინი და დასაბამი დაუდო მათდამი გამოვლენილ გულმოწყალებას.

28ნაშაბათევს ნადავლის ნაწილი ჩამოურიგეს სახიჩრებსა და ქვრივ-ობლებს, დანარჩენი კი ერთმანეთში დაინაწილეს და არც შვილები დავიწყებიათ.

29ამას რომ მორჩნენ, ერთხმად შესთხოვეს მოწყალე უფალს, საბოლოოდ შეეწყნარებინა თავისი მორჩილნი.

30და როცა ტიმოთე და ბაკქიდესი ერთად დაესხნენ თავს, ოცი ათასზე მეტი კაცი მოუკლეს მომხვდურს და მაღალი ციხე-სიმაგრენი ადვილად ჩაიგდეს ხელში. მერე მთელი ნადავლი თანაბრად გაიყვეს ერთმანეთში, დაჭრილ-დასახიჩრებულთა და ქვრივ-ობოლთა შორის, და მხცოვანთაც მიიღეს წილი.

31თავი მოუყარეს ნაალაფარ იარაღს, საგულდაგულოდ დააწყვეს ხელმისაწვდომ ადგილას, დანარჩენი ნადავლი კი იერუსალიმში წაიღეს.

32ამ ბრძოლაში მოკლულ იქნა ტიმოთეს ლაშქრის სარდალი, უუკეთურესი კაცი, ურიცხვი უბედურება რომ დაატეხა თავს იუდაელებს.

33მერე თავიანთ მამულში იზეიმეს გამარჯვება. კოცონზე დაწვეს კალისთენესი და სხვებიც, ცეცხლი რომ წაუკიდეს წმიდა კარიბჭეს და ერთ-ერთ სახლს შეაფარეს თავი. ასე რომ, მათ თავიანთი მკრეხელობის გამო მიეზღოთ საკადრისი საზღაური.

34ხოლო სამგზის წყეული ნიკანორი, ათასი ვაჭარი რომ მოიყვანა იუდაელთა საყიდლად,

35უფლის შეწევნით, მათ მიერ იქნა დამცირებული, ვისაც თვითონ არარად თვლიდა, ძვირფასი სამოსი შემოიძარცვა, გაქცეული მონასავით მარტოდ-მარტო გადალახა მთელი ქვეყანა და ანტიოქიას მიაღწია, თავისი ლაშქრის განადგურებით სასომიხდილმა.

36იმან, ვინც იერუსალიმელ ტყვეთა ხარჯზე აპირებდა რომაელებისათვის მისართმევი ხარკის აკრეფას, თვითონვე აღიარა, რომ იუდაელებს ღმერთი მფარველობს და მათ ვერავინ მიაყენებს ზიანს, რადგანაც ღვთის მიერ დადგენილი სჯულის ერთგულნი არიან.

9

9^1ამ დროისათვის ანტიოქოსის ლაშქარმა უწესრიგოდ დაიხია უკან სპარსეთიდან,

2რადგანაც იგი შესული იყო პერსეპოლისად წოდებულ ქალაქში და ტაძრის გაძარცვას და ქალაქის დარბევას აპირებდა. მაშინ შეიყარა ხალხი და იარაღს დასტაცა ხელი, ხოლო მოქალაქეთაგან ოტებული ანტიოქოსი იძულებული შეიქნა სირცხვილნაჭამი დაბრუნებულიყო უკან.

3ეკბატანას რომ მიუახლოვდა, ნიკანორისა და ტიმოთეს ამბავმაც მიაღწია მის ყურამდე.

4განრისხებულმა გადაწყვიტა იუდაელებზე ეყარა ჯავრი, თან რომ სდევდა უკუქცეულს; ამიტომაც უბრძანა მეეტლეს მთელი გზა შეუსვენებლივ ეჭენებინა ცხენები, მაგრამ ზეციური მსჯავრი მოსდევდა უკან, რადგანაც ქედმაღლურად დაიქადნა, იერუსალიმში რომ ჩავალ, მას იუდაელთა სასაფლაოდ ვაქცევო.

5მაგრამ ყოვლისმხილველმა უფალმა, ღმერთმა ისრაელისა, უკურნებელი და უხილავი დარტყმით დაამხო იგი: ამ სიტყვების წარმოთქმისთანავე მუცლის აუტანელი გვრემა აუტყდა და საშინელმა ტკივილმა დაუარა მთელ შიგანში.

6ღირსიც იყო: აკი თვითონ ურიცხვი და აუტანელი ტკივილით მუსრავდა სხვების შიგანს.

7მაგრამ მისი მზვაობა ოდნავადაც არ დამცხრალა, არამედ უფრო ქედმაღლობდა, მრისხანების ცეცხლს აფრქვევდა იუდაელებს და ბრძანებას იძლეოდა, უფრო სწრაფად ევლოთ, რასაც შედეგად ის მოჰყვა, რომ გაქანებული ეტლიდან გადმოვარდა და ისე მძიმედ დაეცა, რომ მთელი სხეული დაელეწა.

8ვინც სულ ცოტა ხნის წინათ ზეადამიანური კადნიერებით ცდილობდა მბრძანებლად მოვლენოდა ზღვის ტალღებს და აპირებდა სასწორზე აეწონა მთის მწვერვალები, ახლა ძირს განრთხმული და საკაცეზე გაშოტილი თვალნათლივ უმოწმებდა ყველას ღვთის ძალმოსილებას.

9ასე რომ, მატლები დაფუთფუთებდნენ უწმინდურის სხეულში და ჯერ კიდევ ცოცხალსა და ტკივილებით გაწამებულს ნაწილ-ნაწილ სცვიოდა ხორცი, ხოლო მისგან ადენილი სიმყრალე მთელ ბანაკს სულს უხუთავდა.

10ვინც ცოტა ხნის წინათ იმაზე ოცნებობდა, რომ ცაში ვარსკვლავებს მისწვდომოდა, ახლა საკაცითაც ვერავის დაჰყავდა აუტანელი სიმყრალის გამო.

11ახლაღა გადაწყვიტა, სასომიხდილმა, ქედმაღლობაზე აეღო ხელი და გონს მოსულიყო, რადგანაც ღმერთისგან მსჯავრდადებულს ყოველ წამს უმძაფრდებოდა ტკივილი.

12თავისსავე სუნს რომ ვეღარ გაუძლო, თქვა: „მართებულია დაემორჩილო ღმერთს და ქედმაღლურად არ მიელტვოდე ღვთისსწორობას.“

13უკეთური შესთხოვდა უფალს, რომელიც უკვე აღარ შეიწყნარებდა, და ამბობდა:

14„წმიდა ქალაქს მიწასთან გასწორებას და სასაფლაოდ ქცევას რომ ვუპირებდი, თავისუფლებას ვანიჭებ,

15ხოლო იუდაელებს, რომლებსაც, ჩემი განაჩენით, საფლავიც არ უნდა ღირსებოდათ და თავიანთ შვილებთან ერთად ფრინველთა საჯიჯგნად უნდა დაგვეყარა, ათენელებს ვუთანასწორებ.

16ჩემს მიერ განძარცულ წმიდა ტაძარს დიდებულ შესაწირავს მივართმევ, უკლებლივ დავუბრუნებ წმიდა ჭურჭელს და მეტსაც შევძენ, ხოლო სამსხვერპლო ხარჯებს ჩემი ხაზინიდან გავიღებ.

17მეტიც, თვითონაც იუდაელი გავხდები, და ყველგან, სადაც დასახლებულ ადგილს ჩავუვლი, ღვთის ძალმოსილებას ვიღაღადებ.“

18მაგრამ რაკი ტკივილი არ უყუჩდებოდა, რადგანაც მასზე უკვე გადმოსული იყო ღვთის სამართლიანი მსჯავრი, სასომიხდილმა სავედრებელი წერილი მისწერა იუდაელებს და შეუთვალა:

19„ღირსეულ იუდაელ მოქალაქეებს სიხარულს, ჯანმრთელობას და კეთილდღეობას უსურვებს მეფე და მხედართმთავარი ანტიოქოსი.

20თუ თქვენი შვილებითურთ კარგად ხართ და თქვენი საქმეც ისეა, როგორც თვითონ გსურთ, უდიდეს მადლს მივაგებ ღმერთს და ცაზე ვამყარებ ჩემს იმედს.

21სიყვარულით ვიხსენებ თქვენს პატივსა და კეთილგანწყობას. სპარსეთიდან რომ ვბრუნდებოდი, მძიმე სენი შემეყარა, ამიტომაც საჭიროდ მივიჩნიე საყოველთაო უსაფრთხოებაზე მეზრუნა,

22თუმცა სასოწარკვეთილებას არ ვეძლევი და იმედი მაქვს, რომ თავს დავაღწევ სნეულებას.

23მაგრამ რაკიღა ვიცი, რომ მამაჩემმაც, ზემო ქვეყნების დასალაშქრად წამოსულმა, საჯაროდ გამოაცხადა, ვინ იქნებოდა მისი მემკვიდრე,

24რათა მოულოდნელობის შემთხვევაში, ან რაიმე უბედურების ჟამს ქვეყნის მოსახლეობას სცოდნოდა, ვის ჰქონდა მინდობილი მმართველობა და, ამრიგად, არ დაბნეულიყო.

25და რაკი იმასაც ვამჩნევ, რომ ძლიერნი ამა ქვეყნისანი და ჩვენი მეზობლები გაფაციცებული გვითვალთვალებენ და ხელსაყრელ დროს ელიან, მეფედ ვაცხადებ ჩემს შვილს ანტიოქოსს, რომელიც ზემო სატრაპიების მონახულებისას ხშირად წარმომიდგენია და მომინდვია კიდეც ბევრი თქვენგანისათვის, და რომელსაც საგანგებო წერილი ვაახლე.

26ამიტომ გთხოვთ, და ვიმედოვნებ, რომ გაიხსენებთ ჩემს ქველმოქმედებას, როგორც საერთო საქმეში, ისე კერძო შემთხვევებშიც და კეთილგანწყობას შეინარჩუნებთ ჩემდამიც და ჩემი შვილის მიმართაც,

27რადგანაც მჯერა, რომ იგი, ჩემი ნება-სურვილისამებრ, თქვენი მოწყალე და კაცთმოყვარე მბრძანებელი იქნება.“

28კაცისმკვლელსა და ღვთისმგმობს თვითონვე დაემართა იმაზე უარესი, რაც სხვებს დამართა და უბადრუკი სიკვდილით მოკვდა უცხო ქვეყნის მთებში.

29მისი ცხედარი მისმა ძუძუმტემ – ფილიპემ წაასვენა, მერე კი ანტიოქოსის ძის შიშით პტოლემეოს ფილოპატორს შეეხიზნა ეგვიპტეში.

10

10^1ხოლო მაკაბელმა და მისმა თანამდგომებმა უფლის წინამძღოლობით კვლავ დაიკავეს ტაძარი და ქალაქი.

2უცხო ტომთა მიერ მოედანზე აგებული სამსხვერპლონი და საკერპონი კი მიწასთან გაასწორეს.

3ტაძარი რომ განწმიდეს, ახალი სამსხვერპლო ააგეს, მერე კაჟებიდან ცეცხლი დააკვესეს, ორწლიანი შუალედის შემდეგ მსხვერპლი შესწირეს, საკმეველი აკმიეს, სასანთლეები აანთეს და საწინაშეო პურები მოიტანეს.

4ყოველივე ეს რომ აღასრულეს, პირქვე დამხობილნი ევედრებოდნენ უფალს, რომ თავს აღარ დასტეხოდათ ამნაირი უბედურება, ხოლო თუ კვლავაც შესცოდავდნენ, დაე, მოწყალედ განესწავლა ისინი და აღარ ჩაეგდო ღვთისმგმობ და ბარბაროს წარმართთა ხელში.

5ტაძარი სწორედ იმ დღეს განწმიდეს, რა დღესაც ის შეგინებულ იქნა უცხო ტომთა მიერ, და ეს მოხდა ქისლევის თვის ოცდამეხუთე დღეს.

6რვა დღეს ზეიმობდნენ კარვობის დღესასწაულის მსგავსად და იხსენებდნენ ცოტა ხნის წინათ, კარვობის დღესასწაულზე, მთებსა და მღვიმეებში რომ დაძრწოდნენ მხეცების მსგავსად.

7ამიტომაც ხელთ ეპყრათ სუროშემოხვეული კვერთხები, აყვავებული მცენარეებისა და პალმის რტოები, და მადლს სწირავდნენ იმას, ვისი წყალობითაც განწმედილ იქნა ეს ადგილი.

8საერთო დადგენილებითა და კენჭისყრით დააწესეს, რომ იუდაელთა მთელ მოდგმას ყოველწლიურად აღენიშნა ეს დღეები.

9ასე აღესრულა ანტიოქოსი, ეპიფანედ წოდებული.

10ახლა კი იმ ამბებს მოგახსენებთ, რაც ანტიოქოს ევპატორის, ღვთისმგმობის ძის, მმართველობისას მოხდა, და მხოლოდ ომიანობისას დატრიალებულ უბედურებათა აღწერით შემოვიფარგლები.

11ტახტზე რომ ავიდა, სახელმწიფო საქმეები ვინმე ლისიასს, კოილე-სირიისა და ფინიკიის სარდალს, ჩააბარა.

12რადგანაც პტოლემეოსმა, მეტსახელად მაკრონმა, უმჯობესად მიიჩნია სამართლიანობა გამოეჩინა იუდაელთა მიმართ მათ წინააღმდეგ ჩადენილ უსამართლობათა სანაცვლოდ, და ცდილობდა მშვიდობიანი ურთიერთობა დაემყარებინა მათთან.

13ამიტომ მეფის მეგობრებმა ცილი დასწამეს ევპატორის წინაშე და ყველამ მოღალატედ მიიჩნია, რადგანაც ფილომეტორის მიერ მინდობილი კვიპროსი მიატოვა და ანტიოქოს ეპიფანესთან გადაბარგდა; მაგრამ რაკი საპატიო თანამდებობას ვერ ეღირსა, თავი მოიწამლა და ასე დაასრულა სიცოცხლე.

14ხოლო გორგიასი, რომელიც იმ ადგილთა მთავარსარდალი გახდა, დაქირავებულ ლაშქარს ინახავდა და მუდამ მზად იყო იუდაელებთან საომრად.

15მასთან ერთად ხელსაყრელ ადგილას მდებარე ციხე-სიმაგრეთა მპყრობელი იდუმეელებიც ავიწროებდნენ იუდაელებს, თავშესაფარს სთავაზობდნენ იერუსალიმიდან განდევნილთ და საომრად ემზადებოდნენ.

16ხოლო მაკაბელის თანამდგომებმა, მას შემდეგ, რაც ილოცეს და ბრძოლაში შემწეობა შესთხოვეს ღმერთს, იდუმეელთა ციხე-სიმაგრეებს შეუტიეს.

17რისხვით დაატყდნენ თავს და ხელთ იგდეს ისინი, მუსრი გაავლეს ყველას, ვინც გალავანზე იბრძოდა, დაუნდობლად ხოცავდნენ ყველას, ვისაც კი მოიხელთებდნენ, და გაწყვიტეს ოცი ათასამდე კაცი.

18როდესაც ცხრა ათასამდე კაცმა თავი შეაფარა ორ მტკიცე გოდოლს, რომლებსაც შეეძლოთ ალყისათვის გაეძლოთ,

19მაკაბელმა დატოვა სიმონი და იოსები, და მათთან ერთად ზაკქეოსიც, საკმაოდ მრავალრიცხოვანი მეომრებითურთ, რათა ალყა შემოერტყათ ორივე გოდოლისათვის, თვითონ კი იქით გაეშურა, სადაც უფრო საჭირო იყო.

20მაგრამ სიმონის მოლაშქრეებმა, ვერცხლზე რომ ელეოდათ სული, თავი მოასყიდვინეს გოდოლში მყოფთ და სამოცდაათი ათას დრაქმად გაქცევის საშუალება მისცეს ზოგიერთს.

21ეს რომ მაკაბელმა გაიგო, შეკრიბა ხალხის წინამძღოლნი და ბრალი დასდო იმ მოლაშქრეებს, ფულზე რომ გაყიდეს მოძმენი და მალულად გააპარეს მათი მტრები.

22მოღალატეები სიკვდილით დასაჯა და სწრაფი იერიშით აიღო ორივე გოდოლი.

23სვიანად ხმარებული იარაღით გაანადგურა გოდოლში გამაგრებული ოცი ათასზე მეტი კაცი.

24მაშინ იუდაელების მიერ ადრე ძლეულმა ტიმოთემ მრავალრიცხოვანი ლაშქარი შეკრიბა უცხო ტომთაგან, აზიიდან მრავალ ცხენოსანს მოუყარა თავი და იუდას დასალაშქრავად გამოემართა.

25მისი მოახლოებისას მაკაბელის ხალხმა თავზე ნაცარი გადაიყარა, ჯვალო შემოირტყა წელზე და ლოცვა აღავლინა ღვთისადმი.

26სამსხვერპლოს კვარცხლბეკთან დამხობილნი ევედრებოდნენ მას, წყალობის თვალით გადმოეხედა მათთვის, მტრად ქცეოდა მათ მტრებს და წინააღმდგომად – წინააღმდგომთ, როგორც ბრძანებს სჯული.

27ლოცვის შემდეგ იარაღი აისხეს და გვარიან მანძილზე გასცილდნენ ქალაქს, ხოლო მტერთან მიახლოებისას შედგნენ.

28მზის ამოსვლისას ორი ლაშქარი შეება ერთმანეთს: ერთს მარტო თავისი სიმამაცის კი არა, უფლის შეწევნის იმედიც ჰქონდა, ხოლო მეორეს ბრძოლაში მძვინვარება უძღოდა წინ.

29ხელჩართულ ბრძოლაში მოწინააღმდეგეს ზეცით მოევლინა ოქროს მოსართავიან ცხენებზე ამხედრებული ხუთი დიდებული ვაჟკაცი, რომლებიც წინ წაუძღვნენ იუდაელებს.

30შუაში მოიქციეს მაკაბელი, თავიანთი ხმლით იფარავდნენ და უვნებლად იცავდნენ, მტერს კი ისრებსა და მეხს სტყორცნიდნენ და ისინიც, თვალდავსილნი და თავგზააბნეულნი, ერთმანეთს მუსრავდნენ.

31ორი ათას ხუთასი ქვეითი და ექვსასი მხედარი დაეცა ბრძოლის ველზე.

32თავად ტიმოთემ კი გაზარად წოდებულ ციხე-სიმაგრეს შეაფარა თავი, ქერეასს რომ ჰქონდა ჩაბარებული და კარგად იყო გამაგრებული.

33გამარჯვებით გალაღებული მაკაბელის მოლაშქრენი ოთხი დღის განმავლობაში გარს ადგნენ ციხეს.

34ციხეში მყოფნი კი, მისი შეუვალობის იმედით, ღმერთს გმობდნენ და უშვერი სიტყვებით იგინებოდნენ.

35მეხუთე დღეს, გამთენიისას, მაკაბელის მოლაშქრეთაგან ამ ღვთისგმობით გააფთრებული ოცი ყმაწვილი კაცი მამაცურად მიეჭრა გალავანს და გაცოფებით დაუწყო მუსვრა დამხვდურთ.

36ამ არეულ-დარეულობაში სხვებმაც მიიტანეს იერიში ციხეზე, ცეცხლი წაუკიდეს გოდლებს, კოცონები დაანთეს და ღვთისმგმობელთ ცოცხლად წვავდნენ ცეცხლში. დანარჩენებმა კარიბჭე შელეწეს და მთელ ლაშქარს ციხეში შესასვლელი გზა გაუხსნეს. ასე აიღეს ქალაქი.

37თხრილში ჩამალული ტიმოთე მოკლეს, მისი ძმა ქერეასი და აპოლოფანესიც ზედ მიაყოლეს.

38შემდეგ სამადლობლებითა და სადიდებლებით მადლი შესწირეს უფალს, ესოდენ დიდი სიკეთე რომ მიჰმადლა და გაამარჯვებინა ისრაელს.

11

11^1სულ ცოტა ხნის შემდეგ, ლისიასმა, მეფის კარისკაცმა და ნათესავმა, მომხდარი ამბებით ძლიერ დამწუხრებულმა,

2შეკრიბა ოთხმოცი ათასი ქვეითი და მთელი მხედრობა და იუდაელების წინააღმდეგ დაიძრა; უნდოდა მათი ქალაქი ბერძენთა სამკვიდრებლად ექცია,

3ტაძრისთვის ხარკი დაედო, წარმართთა სხვა საკერპოების მსგავსად, მღვდელმთავრის ხარისხი კი ყოველწლიურად გაეყიდა.

4არად ჩააგდო ღვთის ძალმოსილება, ათი ათასობით ქვეითის, ათასობით მხედრობისა და ოთხმოცი სპილოს მოიმედემ.

5იუდაში რომ მივიდა და ბეთ-ცურს მიადგა, ამ გამაგრებულ ადგილს, რომელიც იერუსალიმიდან ხუთი სტადიონითაა დაშორებული, ალყაში მოაქცია იგი.

6როდესაც მაკაბელმა და მისმა თანამდგომებმა გაიგეს, სიმაგრეს ალყა შემოარტყაო, გოდებითა და ცრემლის ღვრით შესთხოვეს უფალს, კეთილი ანგელოზი მოევლინა ისრაელის სახსნელად.

7თვით მაკაბელმა კი პირველმა აისხა იარაღი და სხვებსაც მოუწოდებდა, არ გარიდებოდნენ საფრთხეს და მოძმეთათვის ეშველათ. ისინიც ხალისით დაეთანხმნენ და ერთად გაილაშქრეს მტერზე.

8როდესაც იერუსალიმს მიუახლოვდნენ, ანაზდეულად მოევლინათ წინამძღოლად თეთრი სამოსით მოსილი მხედარი, მრისხანედ რომ იქნევდა ოქროს იარაღს.

9მაშინ ერთსულოვნად შესწირეს მადლი მოწყალე ღმერთს, გული გაიმაგრეს და მზად იყვნენ არამც თუ მტერი, თვით მძვინვარე მხეცები და რკინის კედლებიც კი შეემუსრათ.

10ასე დაიძრნენ ზეციური თანამებრძოლის მფარველობით, უფლის გულმოწყალებამ რომ მოუვლინათ.

11ლომებივით ეკვეთნენ მტერს და შემუსრეს იგი – თერთმეტი ათასი ქვეითი და ათას ექვსასი მხედარი, დანარჩენები კი უკუაქციეს.

12ბევრი მათგანი დაჭრილი და უიარაღოდ გაიქცა; თვით ლისიასმაც სამარცხვინო გაქცევით უშველა თავს.

13უგუნური არ ყოფილა და გულდასმით რომ აწონ-დაწონა მის მიერ ნაწვნევი მარცხი, მიხვდა, რომ ებრაელები უძლეველნი არიან, რადგანაც თვით ყოვლადძლიერი ღმერთია მათი მფარველი.

14ამიტომაც მოციქულები აახლა მათ და არწმუნებდა, რომ ყველა კანონიერ მოთხოვნაზე დათანხმდებოდა და ეცდებოდა მეფეც დაეყოლიებინა, რომ მეგობრული ურთიერთობა დაემყარებინა იუდაელებთან.

15რაკიღა მაკაბელს მშვიდობა სურდა, ყველაფერზე დათანხმდა, რასაც ლისიასი სთავაზობდა, რადგანაც მეფემაც მოიწონა ყველაფერი, რაც მაკაბელმა მისწერა ლისიასს იუდაელებთან დაკავშირებით.

16ხოლო ლისიასის წერილში, რომელიც მან გაუგზავნა იუდაელებს ეწერა: „ლისიასი მოკითხვას უთვლის იუდაელ ხალხს.

17თქვენს მიერ წარმოგზავნილმა იოანემ და აბესალომმა საპასუხო წერილი გადმომცეს და იმაზედაც იზრუნეს, რომ შესრულებულიყო ყველაფერი, რაც შიგ ეწერა.

18მე ყველაფერი მოვახსენე მეფეს, რაც უნდა მომეხსენებინა და რაზედაც შეიძლებოდა დათანხმება, მეფეც დათანხმდა.

19თუ კვლავაც კეთილგანწყობილნი იქნებით ხელისუფლების მიმართ, ვეცდები მომავალშიაც სასიკეთოდ შეგეწიოთ.

20რაც შეეხება კერძო საკითხებს, როგორც თქვენს, ისე ჩვენს მოციქულებსაც მოველაპარაკე, თქვენთან ერთად მოითათბირონ.

21მხნედ იყავით! ას ორმოცდარვა წელი, დიოს კორინთიოსის ოცდაოთხი.“

22მეფის წერილი კი ასეთი შინაარსისა იყო: „მეფე ანტიოქოსი მოკითხვას უთვლის ლისიასს – თავის ძმას.

23მას შემდეგ, რაც მამაჩვენი ღმერთების ხომლს შეუერთდა, ჩვენი სურვილი ისაა, რომ სამეფოს ქვეშევრდომნი უშფოთველად იყვნენ და მშვიდად ასრულებდნენ თავიანთ საქმეს.

24როცა გავიგეთ, რომ იუდაელებისთვის მიუღებელია მამაჩვენის მიერ ახლად დანერგილი ბერძნული წეს-ჩვეულებები, რადგანაც თავიანთ ჩვეულებებს ანიჭებენ უპირატესობას და მოითხოვენ, რომ ნება მიეცეთ თავიანთი სჯულის დაცვისა,

25გადავწყვიტეთ, რომ ამ ხალხმა უდრტვინველად უნდა იცხოვროს; ამიტომაც საჭიროა აღდგეს მათი ტაძარი და კვლავაც თავიანთ მამა-პაპისეულ წეს-ჩვეულებებს მიჰყვებოდნენ.

26ასე რომ, კარგს იზამ, თუ მოციქულებს გაუგზავნი და დაუზავდები მათ, რათა დარწმუნდნენ ჩვენს კეთილმოსურნეობაში და ხალისით აკეთონ თავიანთი საქმე.“

27მეფის მიერ იუდაელებისთვის გაგზავნილი წერილი კი იუწყებოდა: „მეფე ანტიოქოსი მოკითხვას უთვლის იუდაელ უხუცესებსა და ყველა იუდაელს.

28თუ კარგად ხართ, ჩვენი სურვილიც ესაა; ჩვენც კარგად ვართ.

29მენელაოსმა გვაუწყა, რომ გინდათ ჩვენში მყოფი თქვენიანები მოინახულოთ.

30ვინც ქსანთიკოსის თვის ოცდაათამდე ჩამოვა, სამეგობროდ გავუწვდით ხელს და ყოველგვარ ხიფათს ავაცილებთ თავიდან.

31იუდაელებს უფლება ექნებათ კვლავინდებურად ჭამონ თავიანთი საჭმელი და მამა-პაპური სჯული აღასრულონ. არც ერთს არ მოეთხოვება უმეცრების შედეგად გამოჩენილი დაუდევრობის პასუხი.

32თქვენთან მოსალაპარაკებლად ვგზავნი მენელაოსს.

33კარგად იყავით. ას ორმოცდარვა წელი, ქსანთიკოსის თხუთმეტი.“

34რომაელებმაც გამოგზავნეს წერილი, რომელშიაც ეწერა: „კვინტუს მემიუსი, ტიტუს მანიუსი, რომაელთა უხუცესნი, მოკითხვას უთვლიან იუდაელ ხალხს.

35რაც ლისიასმა, მეფის ნათესავმა, დაგითმოთ, ჩვენც ვამტკიცებთ.

36ხოლო ის, რაც საჭიროდ მიიჩნია მოეხსენებინა მეფისთვის, თქვენც კარგად აწონ-დაწონეთ და დაუყოვნებლივ გვაცნობეთ, რათა თქვენთვის საჭირო საქმეში შეგეწიოთ, რადგანაც ანტიოქიას მივემგზავრებით.

37ამიტომ სასწრაფოდ გამოგვიგზავნეთ ვინმე, რომ ვიცოდეთ, რა აზრს ადგახართ.

38კარგად იყავით. ას ორმოცდარვა წელი, ქსანთიკოსის თხუთმეტი.“

12

12^1მას შემდეგ, რაც შეთანხმება მიღწეულ იქნა, ლისიასი მეფესთან დაბრუნდა, იუდაელებმა კი მიწის დამუშავებას მიჰყვეს ხელი.

2მაგრამ იქაური სარდლები – ტიმოთე და აპოლონიოსი, გენეოსის ძე, ისევე, როგორც ჰიერონიმოსი და დემოფონი, აგრეთვე ნიკანორი, კვიპროსის მმართველი, საშუალებას არ აძლევდნენ მათ მშვიდად და უზრუნველად ეცხოვრათ.

3იაფოელებმა კი, აი, რა უღვთო საქმე ჩაიდინეს: მეზობლად მოსახლე იუდაელებს შესთავაზეს თავიანთი ცოლ-შვილითურთ ჩამსხდარიყვნენ მათ მიერ დამზადებულ ნავებში, თითქოს მათდამი უკეთური ზრახვა არ ჰქონოდათ გულში.

4და როცა ისინი დათანხმდნენ, რაკიღა მშვიდობა სურდათ და გულში ეჭვიც არ გაუვლიათ, მაშინ იაფოელებმა, ქალაქის საერთო გადაწყვეტილებით, ზღვაში გასვლისთანავე ჩაძირეს ყველა, არანაკლებ ორასი კაცისა.

5თვისტომთა მიმართ ჩადენილი ამ გულმხეცობის ამბავი რომ გაიგო, იუდამ თავის თანამდგომთ აუწყა ეს.

6მოუხმო ღმერთს, მართლად გამრიგე მსაჯულს, და თავს დაესხა ძმათა მკვლელებს. ნავსადგური ცეცხლს მისცა ღამით და დაწვა ნავები, ხოლო საშველად მოცვივნილ ხალხს მუსრი გაავლო.

7მაგრამ რაკი ეს ადგილი ჩაკეტილი იყო, იუდამ დატოვა იგი. გადაწყვეტილი ჰქონდა კვლავ მობრუნებულიყო და ერთიანად ამოეწყვიტა იაფოელები.

8ისიც შეიტყო, რომ იამნიელებს გადაეწყვიტათ იგივე დღე დაეწიათ იქ მოსახლე იუდაელებისათვის.

9ამიტომ ღამით თავს დაესხა იამნიელებს და ნავებთან ერთად ცეცხლს მისცა მათი ნავსადგურიც. ასე რომ, ცეცხლის ალი იერუსალიმიდან ორას ორმოცი სტადიონის მანძილზე ჩანდა.

10ტიმოთეს წინააღმდეგ დაძრულებს ცხრა სტადიონის მანძილზე არაბები დაესხნენ თავს, ხუთი ათასამდე ქვეითი და ხუთასი მხედარი.

11გააფთრებულ ბრძოლაში იუდას თანამდგომემბმა ღვთის შეწევნით გამარჯვებას მიაღწიეს; მაშინ დამარცხებულმა მომთაბარე არაბებმა ზავის დადება სთხოვეს იუდას და აღუთქვეს, ჯოგს მოგგვრით და სხვა საქმეშიაც შეგეწევითო.

12იუდამაც გაითვალისწინა, რომ მათ მართლაც შეეძლოთ დიდი შემწეობა აღმოეჩინათ, და დაზავებაზე დათანხმდა; დაზავების შემდეგ კი თავ-თავიანთ ბანაკებს მიაშურეს.

13გარდა ამისა, იუდა თავს დაესხა მტკიცე ხიდებითა და გალავნით გამაგრებულსა და სხვადასხვა ტომებით დასახლებულ ქალაქს, რომელსაც კასპინი ერქვა სახელად.

14მტკიცე გალავნითა და სურსათ-სანოვაგის მარაგით გულმოცემული ქალაქის მკვიდრნი ძალზე თავხედურად იქცეოდნენ, აგინებდნენ იუდას, ღმერთს გმობდნენ და ბილწსიტყვაობდნენ.

15მაშინ იუდას მოლაშქრეებმა სამყაროს დიდ მბრძანებელს შესთხოვეს შველა, რომელმაც იესოს დროს კედელსანგრევი მანქანებისა და იარაღის გარეშე შემუსრა იერიხო, და გააფთრებით შეუტიეს გალავანს.

16ღვთის შეწევნით აიღეს ქალაქი და დაიწყო საშინელი ხოცვა-ჟლეტა, ასე რომ, ახლომდებარე ტბა, ორი სტადიონის სიგანე რომ ჰქონდა, სისხლის საგუბარი გეგონებოდათ.

17იქიდან წამოსულები, შვიდას ორმოცდაათი სტადიონი რომ გამოიარეს, ქარაქსში, ეგრეთ წოდებულ, ტუბიან იუდაელებს მიადგნენ.

18მაგრამ ტიმოთეს მოხელთება ვერ შეძლეს, რომელიც ისე გაშორებოდა იქაურობას, რომ ვერაფრის გაკეთება მოესწრო, თუმცა ერთგან ძალიან ძლიერი დაცვა კი დაეტოვებინა.

19ამიტომაც დაიძრნენ დოსითეოსი და სოსიპატროსი, მაკაბელთა სარდლები, და მუსრი გაავლეს ტიმოთეს მიერ დატოვებულ მეციხოვნეებს – ათი ათასზე მეტ კაცს.

20მაკაბელმა კი რაზმებად დაყო თავისი ლაშქარი, რომლებსაც სათავეში ჩაუყენა ისინი, და ტიმოთეს ასოცი ათას ქვეითსა და ორიათას ხუთას მხედარზე მიიტანა იერიში.

21იუდას მოახლოება რომ გაიგო, ტიმოთემ ქალები, ბავშვები და ლაშქრის მთელი აღალი, ეგრეთ წოდებულ, კარნაიმში გახიზნა, რადგანაც ძნელი იყო მტერს ალყაში მოექცია ეს სიმაგრე მისი ადგილმდებარეობის სივიწროვის გამო.

22როდესაც იუდას პირველი რაზმი გამოჩნდა, მტერს თავზარი დასცა და შეაძრწუნა ყოვლისმხილველის ხილვამ: უწესრიგოდ უკუიქცნენ და მიმოიფანტნენ, ასე რომ, უმეტესწილად ერთმანეთს ხოცავდნენ და ძირს ცვიოდნენ თავიანთი ბასრი მახვილით განგმირულნი.

23იუდა ფეხდაფეხ მისდევდა მტერს, დაუნდობლად ჟლეტდა უწმიდურთ და მუსრი გაავლო ოცდაათი ათასამდე კაცს.

24თვით ტიმოთე ხელში ჩაუვარდა დოსითეოსისა და სოსიპატროსის მეომრებს და ათასგვარი ხრიკებით ცდილობდა თავი დაეხსნა, რადგანაც მის ხელთ იყო მრავალი იუდაელის მამა თუ ძმა, რომლებსაც არ დაინდობდნენ, თუკი ტიმოთეს მოკლავდნენ.

25იმდენი იფიცა, ტყვეებს უვნებლად დაგიბრუნებთო, რომ მათაც გაუშვეს, რათა ამ გზით ეხსნათ თავიანთი მოძმენი.

26შემდეგ იუდა კარნაიმისა და ატარგატისის წინააღმდეგ დაიძრა და მუსრი გაავლო ოცდახუთი ათას კაცს.

27მას შემდეგ, რაც დაამარცხა და დაიმორჩილა ისინი, გამაგრებულ ქალაქ ყეფრონს, ლისიასისა და მრავალი სხვადასხვა ტომის საცხოვრისს, მიადგა: ქალაქის გალავანთან მედგრად იბრძოდნენ მხნე ჭაბუკები, იქვე იარაღისა და ისრების დიდი მარაგი იყო.

28მაგრამ იუდაელებმა ყოვლისმძლეს შესთხოვეს, თავისი ძალმოსილებით მტერთა მმუსვრელს, აიღეს ქალაქი და მუსრი გაავლეს შიგ გამაგრებულ ოცდახუთიათასამდე კაცს.

29იქიდან წამოსულები თავს დაესხნენ სკვითოპოლისს, რომელიც იერუსალიმიდან სამოცი სტადიონითაა დაშორებული.

30მაგრამ რაკი იქაური იუდაელები ირწმუნებოდნენ, სკვითოპოლისელები კეთილად არიან განწყობილნი ჩვენდამი და გასაჭირში ხელს გვიმართავენო,

31ამიტომ მადლი მოახსენეს და სთხოვეს მათ, მომავალშიც ასევე კეთილად ყოფილიყვნენ განწყობილნი მათი მოდგმის მიმართ; მერე კი იერუსალიმისაკენ გამოემართნენ, რადგანაც შვიდეულთა დღესასწაული ახლოვდებოდა.

32ხოლო ორმოცდაათობის დღესასწაულის შემდეგ იდუმეელთა სარდლის – გორგიასის წინააღმდეგ დაიძრნენ.

33იუდას სამი ათასი ქვეითი და ოთხასი ცხენოსანი ჰყავდა.

34როდესაც ერთმანეთს შეებნენ, იუდაელთა მცირე ნაწილი დაეცა ბრძოლის ველზე.

35ხოლო ვინმე დოსითეოსმა, ბაკენორის ერთ-ერთმა ხელქვეითმა, მხედარმა და მხნე კაცმა, შეიპყრო გორგიასი, მოსასხამში ჩაავლო ხელი და მძლავრად მოქაჩა, რომ ეს წყეული ცოცხლად დაეტყვევებინა, მაგრამ დოსითეოსს თავს დაესხა ერთი თრაკიელი მხედარი და მხარი ჩამოათალა, გორგიასი კი მარისაში გაიქცა.

36ხოლო როდესაც ესდრის მოლაშქრენი ხანგრძლივი ბრძოლით დაიქანცნენ, იუდამ მწედ მოუხმო უფალს, რომ წინ წასძღოლოდა იუდაელებს.

37მშობლიურ ენაზე დააგუგუნა საგალობელი, მერე საბრძოლო ყიჟინა დასცა, თავს დააცხრა გორგიასს და უკუაქცია მისი ლაშქარი.

38შემდეგ თავისი მეომრებითურთ ქალაქ ყადულამისაკენ აიღო გეზი, და რაკი მეშვიდე დღე დგებოდა, ჩვეულებისამებრ განიწმიდნენ და ისე იზეიმეს შაბათი.

39მეორე დღეს იუდას მოლაშქრენი წავიდნენ, როგორც მოითხოვდა მოვალეობა, რათა ბრძოლაში დაცემულთა ცხედრები წამოესვენებინათ და მშობლიურ სამარხებში დაეკრძალათ მათი ნათესავების გვერდით.

40თვითოეულ მოკლულს ქიტონის ქვეშ იამნიელთა კერპებისათვის შეწირული ნივთები აღმოუჩინეს, რამაც ყველასათვის ცხადი გახადა, თუ რამ დაღუპა ისინი.

41ასე რომ, ყველამ ადიდა მართლმსაჯულება უფლისა, რომელიც განაცხადებს დაფარულს.

42ლოცვა დაიწყეს და ევედრებოდნენ უფალს, სრულიად მიეტევებინა მათთვის ეს შეცოდება. კეთილშობილი იუდა კი შეაგონებდა ხალხს, გარიდებოდნენ ცოდვას, რაკიღა თავიანთი თვალით ნახეს, რა დღეც დაადგათ დაცემულთ.

43თითოეულ სულზე ორი ათასი დრაქმა შეკრიბა და იერუსალიმს გაგზავნა, რათა მსხვერპლი შეეწირათ ჩადენილი ცოდვის გამოსასყიდად: ეს იყო მართლაც ღირსეული და საღვთისმოსაო ქცევა, რაკიღა აღდგომაზე ფიქრობდა.

44ბრძოლაში დაღუპულთა აღდგომის იმედი რომ არ ჰქონოდა, ფუჭად და ზედმეტად მიიჩნევდა მიცვალებულთათვის ლოცვას.

45მაგრამ სწამდა, რომ ყველას, ვინც ღვთისმოსაობაში აღესრულა, დიდებული საზღაური ელის. რა წმიდაა და ღვთაებრივი ამაზე ფიქრი! – ამიტომაც შეწირა შესანდობარი მსხვერპლი, რათა ცოდვები მიეტევებინა მიცვალებულთათვის.

13

13^1ასორმოცდამეცხრე წელს ლისიასს ეუწყა, რომ ანტიოქოს ევპატორი მრავალრიცხოვანი ლაშქრით დაიძრაო იუდასკენ,

2და რომ მას თან ახლდა ლისიასიც, მეფის კარისკაცი და სახელმწიფო საქმეთა გამრიგე. ისინი წინ უძღოდნენ ბერძენთა ლაშქარს – ას ათი ათას ქვეითსა და ხუთი ათას სამას ცხენოსანს, ოცდაორ სპილოს და ცელებით აღჭურვილ სამას საომარ ეტლს.

3მათვე შეერთებოდა მენელაოსიც, მზაკვრულად რომ აქეზებდა ანტიოქოსს, სამშობლოს სახსნელად კი არა, ძალაუფლების ხელში ჩაგდების მიზნით.

4მაგრამ მეუფეთა მეუფემ ანტიოქოსს რისხვა აღუძრა ამ უკეთურის მიმართ, და როცა ლისიასმაც დაუსაბუთა, რომ მენელაოსი იყო ყოველი უბედურების მიზეზი, ბრძანა ბეროეას წაეყვანათ იგი და იქაური ჩვეულებისამებრ მოეკლათ.

5იმ ადგილას აღმართულია ორმოცდაათი წყრთის სიმაღლის გოდოლი, რომელიც ნაცრითაა სავსე, იქვეა მბრუნავი იარაღიც, ირიბად რომ ეშვება ნაცრისაკენ.

6აქ მოჰყავთ დასასჯელად სიკვდილმისჯილნი, ტაძრის მძარცველნი ან სხვა რაიმე წრესგადასულ ბოროტებათა ჩამდენნი.

7სწორედ ამნაირი სიკვდილით მოკვდა უკეთური მენელაოსი; მიწაც კი არ ღირსებია; და ახიც იყო მასზე,

8რადგანაც მრავალგზის სცოდა უფლის სამსხვერპლოს წინაშე, რომლის ცეცხლიცა და ნაცარიც წმიდაა; ამიტომაც უწია სიკვდილმა სწორედ ნაცარში.

9რისხვით ცნობამიხდილი მეფე კი წინ მიიწევდა: განზრახული ჰქონდა იუდაელებისათვის უფრო დიდი უბედურება დაეტეხა თავს, ვიდრე ეს შეძლო მამამისმა.

10ეს რომ გაიგო იუდამ, თავის ხალხს უბრძანა დღედაღამ ელოცათ უფლის მიმართ, რათა ამჯერადაც, ისევე როგორც ყოველთვის, მწედ მოვლენოდა სჯულის, მამულისა და წმიდა ტაძრის დაცვის მოსურნეთ.

11და ხალხი, რომელმაც ის იყო სული მოითქვა, კვლავ არ ჩაეგდო უღვთო წარმართთა ხელში.

12ყველამ ერთსულოვნად აღასრულა ეს ბრძანება, სამი დღის განმავლობაში განუწყვეტლივ გოდებდნენ, მარხულობდნენ და მუხლმოდრეკილნი ლოცულობდნენ უფლის მიმართ; მერე იუდამ მოუხმო ხალხს და უბრძანა, მზად ყოფილიყვნენ.

13მას შემდეგ, რაც განმარტოებით მოითათბირა უხუცესებთან, გადაწყვიტა, ვიდრე მეფის ლაშქარი იუდაში შემოვიდოდა, ქალაქიდან გასულიყვნენ და ღვთის შეწევნით წარემართათ საქმე.

14სამყაროს შემოქმედის მფარველობას მინდობილმა მოუწოდა თავის თანამდგომთ წარბშეუხრელად, სამკვდრო-სასიცოცხლოდ ებრძოლათ სჯულის, ტაძრის, ქალაქის, მამულისა და მოქალაქეობისათვის, და მოდეინის მახლობლად დასცა ბანაკი.

15პირობით ნიშნად „საღვთო ძლევა“ დათქვა და ლომგულ ჭაბუკთა რაზმითურთ ღამით დაეცა მეფის კარავს, ორიათასამდე კაცს გაავლო მუსრი და, გარდა ამისა, მოკლა ყველაზე ზორბა სპილო ზედ მსხდომი ხალხითურთ.

16ბოლოს, თავზარი რომ დასცეს მტერს და არივ-დარიეს მისი რიგები, უვნებლად დაბრუნდნენ უკან.

17და ეს ამბავი, ღვთის შეწევნით, განთიადისას მოხდა.

18ხოლო მეფემ, თავის თავზე რომ იწვნია იუდაელთა გამბედაობის რისხვა, სცადა მზაკვრობით და ცბიერებით დაუფლებოდა მათ მიწა-წყალს.

19ბეთ-ცურს, იუდაელთა ციხე-სიმაგრეს, მიადგა, მაგრამ მარცხი აგემეს, ხალხი დაუხოცეს და უკუაქციეს.

20იუდამ კი, რაც საჭირო იყო, ყველაფერი შეუგზავნა მეციხოვნეებს.

21ვინმე როდოკოსმა, იუდაელთა ერთ-ერთმა მოლაშქრემ, ეს ამბავი ფარულად შეატყობინა მტერს, მაგრამ გაუგეს, შეიპყრეს და დილეგში ჩააგდეს.

22მეფემ მეორედაც გაუმართა მოლაპარაკება ბეთ-ცურში გამაგრებულთ; ერთმანეთს დაუზავდნენ; მაშინ იქაურობას გაეცალა და იუდას წინააღმდეგ დაიძრა, მაგრამ ძლეულ იქნა.

23ხოლო როდესაც გაიგო, რომ ანტიოქიაში სახელმწიფოს მმართველად დატოვებული ფილიპე აჯანყებულიყო, თავგზა აებნა და თხოვნით მიადგა იუდაელებს, ქედი მოიდრიკა მათ წინაშე და ფიცით აღუთქვა, ყველა სამართლიან მოთხოვნას შეგისრულებთო, კიდევაც დაუზავდა მათ, მსხვერპლიც შესწირა, პატივი მიაგო ტაძარს და წყალობა გაიღო ქალაქისათვის.

24მაკაბელიც მიიღო და სარდლად დანიშნა პტოლემაისიდან მოყოლებული, ვიდრე გერარამდე.

25მერე კი პტოლემაისისაკენ გასწია, რადგანაც იქაურები მოლაპარაკების შედეგით უკმაყოფილონი იყვნენ და მისი გაუქმება სურდათ.

26ლისიასი ხალხის წინაშე წარსდგა და შეძლებისდაგვარად დაიცვა თავი, შეკრებილნი დააშოშმინა, კეთილად განაწყო და ანტიოქიას მიაშურა. ასე დასრულდა მეფის შემოსევა და უკან დახევა.

14

14^1სამი წლის შემდეგ იუდამ და მისმა თანამდგომებმა შეიტყვეს, რომ დემეტრიოსი, სელევკოსის ძე, ტრიპოლისის ნავსადგურს მისდგომოდა ძლიერი ლაშქრითა და მრავალი ხომალდითურთ.

2მოეკლა ანტიოქოსი და მისი კარისკაცი ლისიასი, და ხელში ჩაეგდო ქვეყანა.

3ხოლო ვინმე ალკიმოსი, მღვდელმთავარყოფილი, მაგრამ არეულობის ჟამს თავისივე ნებით შებილწული, ბევრი ფიქრის შემდეგ მიხვდა, რომ ვეღარ ეღირსებოდა ხსნას და ვერც წმიდა სამსხვერპლოს მიეკარებოდა.

4ამიტომაც ასორმოცდამეთხუთმეტე წელს ეახლა მეფე დემეტრიოსს, ოქროს გვირგვინი, პალმის რტო და, გარდა ამისა, ზეთისხილის ტოტებიც მიართვა, ტაძრის კუთვნილებად რომ ითვლებოდა, და იმ დღეს ამას დასჯერდა.

5მაგრამ როცა თავისი შლეგური განზრახვის აღსასრულებლად ხელსაყრელი დრო მოიხელთა, როცა დემეტრიოსმა სათათბიროდ მიიწვია და ჰკითხა, რას ფიქრობენ ან რას აპირებენო იუდაელები, პასუხად ასე მიუგო:

6„იუდაელთაგან ეგრეთწოდებული ხასიდები, რომელთა სათავეშიც იუდა მაკაბელი დგას, საომრად არიან განწყობილნი, ამბოხებისთვის ემზადებიან და მოსვენების საშუალებას არ აძლევენ სამეფოს.

7სწორედ მათ ამყარეს საგვარეულო პატივი, ანუ მღვდელმთავრობა, და ამიტომაც მოვსულვარ აქ;

8უწინარეს ყოვლისა, კი იმის გამო, რომ გულწრფელად ვზრუნავ იმაზე, რაც მეფეს ეკუთვნის, რადგანაც ზემოხსენებული ხალხის უგუნურებით მთელ ჩვენს მოდგმას დიდი უბედურება ატყდება თავს.

9ახლა, რაკი ყოველივე ეს გაიგე, გემუდარები, მეფეო, მოხედე ჩვენს ქვეყანას და შენი წყლობის სიკეთეს ნუ მოუშლი ჩვენს ბედკრულ ხალხს.

10ვიდრე იუდა ცოცხალია, სამეფოს სიმშვიდე არ ეღირსება.“

11ეს რომ თქვა, იუდას მოძულე სხვა მრჩევლებმა კიდევ უფრო მეტად წააქეზეს დემეტრიოსი.

12დაუყოვნებლივ იხმო ნიკანორი, მესპილოეთა უხუცესი, და მთავარსარდლად განამწესა იუდაში.

13უბრძანა, მოეკლა იუდა, მისი თანამზრახველნი კი მიმოეფანტა, ხოლო ალკიმოსი დიდი ტაძრის მღვდელმთავრად დაესვა.

14მაშინ იუდადან გამოქცეულ წარმართთა მთელი ბრბოები მიაწყდა ნიკანორს, რადგანაც იმედი ჰქონდათ, რომ იუდაელთა ბედუკუღმართობა და სვედავსილობა მათი კეთილდღეობის საწინდარი იქნებოდა.

15როცა იუდაელებმა გაიგეს, რომ ნიკანორი მათ წინააღმდეგ დაძრულიყო და მას წარმართებიც შეერთებოდნენ, მიწა დაიყარეს თავზე და შესთხოვეს იმას, ვინც სამუდამოდ დაამკვიდრა თავისი ხალხი და მარადჟამს ცხადად იცავდა თავის წილხვდომილთ.

16წინამძღოლის ბრძანებისთანავე სასწრაფოდ დაიძრნენ და სოფელ დესაუსთან შეებნენ მომხვდურთ.

17სიმონმა, იუდას ძმამ, ნიკანორს შეუტია, მაგრამ მტრის მოულოდნელი იერიშის შედეგად მცირედი მარცხი იწვნია.

18თუმცა ნიკანორს სმენოდა, რა სიმამაცითაც გამოირჩეოდნენ იუდას თანამდგომნი და რა თავგანწირვით იბრძოდნენ სამშობლოსათვის; ამიტომაც თავი აარიდა იმას, რომ სისხლისღვრით გადაეწყვიტა საქმე.

19ამიტომ პოსიდონიოსი, თეოდოტოსი და მატათიასი გაგზავნა იუდაელებთან დასაზავებლად.

20ხანგრძლივი ბჭობის შემდეგ, როცა წინამძღოლმა ეს ამბავი აუწყა ხალხს, ერთხმად მიიღეს გადაწყვეტილება და დაზავებაზე დათანხმდნენ.

21დანიშნეს დღე, როცა პირისპირ უნდა შეხვედროდნენ ერთმანეთს. და როცა დათქმულმა დღემ მოაწია, თითოეულს საგანგებო სავარძელი დაუდგეს.

22ხოლო იუდამ შეიარაღებული ხალხი ჩაასაფრა სათანადო ადგილას, რათა მზად ყოფილიყვნენ, თუკი მტერი მოულოდნელად განიზრახავდა რაიმე ბოროტებას. და მშვიდობიანად წარმართეს ბჭობა.

23ნიკანორი ერთხანს იერუსალიმში იყო, ურიგო არაფერი ჩაუდენია და შეკრებილი ხალხი გაისტუმრა.

24გვერდიდან არ იშორებდა იუდას, მის მიმართ მეგობრულად განწყობილი.

25ურჩია ცოლი შეერთო და შვილები გაეჩინა. იუდაც დაქორწინდა, დამშვიდდა და ცხოვრებით ტკბებოდა.

26მაგრამ ალკიმოსმა მათი მეგობრობა და ურთიერთკეთილგანწყობილება რომ დაინახა, მხნეობა მოიკრიბა, დემეტრიოსს ეახლა და მოახსენა, რომ ნიკანორს ბოროტი ზრახვა უდევს გულში სამეფოს მიმართ, რადგანაც ხელისუფლებისადმი მტრულად განწყობილი იუდა თავის მონაცვლედ დანიშნაო.

27ბოროტმოქმედის ასეთი ცილისწამებით გაღიზიანებულმა და განრისხებულმა მეფემ ნიკანორს მისწერა, რომ მისთვის მიუღებელია ამნაირი ხელშეკრულება და უბრძანა ბორკილდადებული იუდა სასწრაფოდ მიეგვარა ანტიოქიაში.

28წერილი რომ მიიღო, ნიკანორი შეცბა, უფრო კი იმან დაამწუხრა, რომ კავშირი უნდა გაეწყვიტა კაცთან, რომელსაც არავითარი უსამართლობა არ ჩაუდენია.

29მაგრამ მეფეს ხომ ვერ ეურჩებოდა? ამიტომაც ხელსაყრელ შემთხვევას ეძებდა, რომ მზაკვრულად მოეგვარებინა საქმე.

30მაგრამ მაკაბელმაც შენიშნა, რომ ნიკანორი ძველებურად აღარ სწყალობდა და შეხვედრისას ჩვეულებრივზე მეტად უხეშობდა. მიხვდა, რომ ეს სიმკაცრე სასიკეთოს არას უქდდა, თავისი, არცთუ მცირერიცხოვანი, თანამზრახველნი შემოიკრიბა და ნიკანორს გაეცალა.

31როდესაც ამ უკანასკნელმა დაინახა, რომ იუდამ ეშმაკობით აჯობა, უდიდესსა და უწმიდეს ტაძარს მიადგა, როცა მღვდლები დაწესებულ მსხვერპლს სწირავდნენ და უბრძანა მათ იუდა მიეცათ მისთვის.

32ხოლო როცა მათ ფიცით უთხრეს, არ ვიცით სად არის ის, ვისაც ეძებო,

33ნიკანორმა ტაძრისკენ გაიწოდა მარჯვენა და დაიფიცა, თუ დატყვევებულ იუდას არ ჩამაბარებთ, ამ საღვთო ტაძარს მიწასთან გავასწორებ, სამსხვერპლოს მოვშლი და ამ ადგილას დიონისეს დიდებულ ტაძარს აღვმართავო.

34ეს თქვა და იქაურობას გაეცალა, მღვდლები კი ცისკენ იწვდიდნენ ხელს, ჩვენი ხალხის მარადიულ მფარველს ევედრებოდნენ და ამბობდნენ:

35„შენ, უფალო, ვისთვისაც უცხოა ყოველგვარი გასაჭირი, კეთილი ინებე, რომ ეს ტაძარი შენი სამკვიდრო ყოფილიყო ჩვენს შორის.

36მაშ, ახლაც, ყოველი სიწმიდის წმიდა უფალო, შეუბღალავად დაიცავი უკუნისამდე ეს ახლადგანწმედილი სახლი.“

37ხოლო ნიკანორის წინაშე დაასმინეს ვინმე რაზისი, ერთ-ერთი იერუსალიმელი უხუცესი, თანამოქალაქეთა მეგობარი, ღირსეული და სახელოვანი კაცი, თავისი კეთილმოსურნეობის გამო იუდაელთა მამად შერაცხილი,

38რომელსაც არეულობის ჟამსაც იუდაელთა მხარე ეჭირა და მზად იყო იუდაელობისათვის შეეწირა სულიცა და სხეულიც.

39ნიკანორმა, რომელსაც სურდა ეჩვენებინა, თუ რარიგ სძულდა იუდაელნი, ხუთასზე მეტი მეომარი გაგზავნა მის შესაპყრობად.

40რადგანაც ფიქრობდა, რომ რაზისის შეპყრობით უბედურებას დაატეხდა თავზე იუდაელებს.

41მაგრამ როგორც კი ბრბო კოშკს მიაწყდა და ეზოში შეჭრა დააპირა, ამასთან ბრძანებაც გაიცა, რომ ცეცხლი მოეტანათ ჭიშკრისათვის წასაკიდებლად, რაზისი მიხვდა, რომ მტერს ვერსად წაუვიდოდა და თვითონვე გაიგმირა მახვილით თავი.

42რადგანაც არჩია ღირსეულად მომკვდარიყო, ვიდრე უსჯულოებს ჩავარდნოდა ხელში და თავისი კეთილშობილების დამამცირებელი შეურაცხყოფა დაეთმინა.

43მაგრამ რაკი ნაჩქარევმა დარტყმამ მიზანს ვერ უწია, ბრბო კი უკვე კარს აწყდებოდა, გალავანზე აიჭრა და გარსშემოჯარული ხალხის თვალწინ წარბშეუხრელად გადაეშვა ძირს.

44დამფრთხალი ხალხი აქეთ-იქით მიაწყდა, ადგილი დაცარიელდა და რაზისიც პირქვე დაასკდა სწორედ იმ ადგილს.

45ჯერ კიდევ ცოცხალი წამოიმართა და, თუმცა ჭრილობიდან ღვარად სდიოდა სისხლი, რისხვით ანთებულმა ჩაურბინა ხალხს და ერთი ფრიალო კლდის თავზე შედგა.

46უკვე სისხლისაგან დაცლილმა მთელი შიგანი ამოიგლიჯა, ორივე ხელით ასწია და ბრბოში მოისროლა, თან სიცოცხლისა და სულის უფალს ევედრებოდა, კვლავაც მიეცა მისთვის სუნთქვა და სიცოცხლე, და ასე დალია სული.

15

15^1ხოლო ნიკანორმა გაიგო, რომ იუდა და მისი თანამდგომნი სამარიის მიდამოებში იმყოფებოდნენ და გადაწყვიტა მოულოდნელად თავს დასხმოდა მათ დასვენების დღეს.

2იუდაელები, რომლებიც იძულებით თან ახლდნენ მას, ეუბნებოდნენ: „ნუ ამოწყვეტ მათ ასე ულმობლად და დაუნდობლად, პატივი მიაგე ყოვლისმხილველის მიერ კურთხეულ დღეს.“

3მაშინ ამ უკეთურმა იკითხა: „არის კი მეუფე ცაში, ვინც დააწესა შაბათის უქმობა?“

4და როცა უთხრეს: „არის ცოცხალი ღმერთი, ცათა მეუფე, ვინც გვიბრძანა მეშვიდე დღის დაცვა.“

5მან პასუხად თქვა: „მე კი, ქვეყნიერების მეფე, გიბრძანებთ: იარაღი აისხათ და ჩემს ნებას დაემორჩილოთ.“ თუმცა ვერ შეძლო ხორცი შეესხა თავისი განზრახვისათვის.

6ქედმაღლობით აღზევებულ ნიკანორს სურდა საბოლოო გამარჯვება ეზეიმა იუდასა და მის მომხრეებზე.

7მაკაბელს კი კვლავ ურყევად სწამდა, რომ ღმერთი შემწეობას არ მოაკლებდა.

8ამიტომაც მოუწოდებდა თავის თანამდგომთ, არ შემდრკალიყვნენ წარმართთა შემოსევის წინაშე, არამედ გაეხსენებინათ, რამდენჯერ მოვლენიათ შეწევნა ზეცით და ამჯერადაც გამარჯვებისა და ყოვლისმპყრობელის მფარველობის იმედი ჰქონოდათ.

9სჯულისა და წინასწარმეტყველთა აღთქმებით ამხნევებდა, მათ მიერვე ჩადენილ საგმირო საქმეებს შეახსენებდა და სიმამაცით აღანთებდა მათ.

10საბრძოლო სულისკვეთებას უღვივებდა და თანაც წარმართთა ვერაგობასა და ფიცის გატეხაზეც ესაუბრებოდა თავის თანამებრძოლთ.

11იმდენად მტკიცე ფარებითა და შუბებით როდი აღჭურვა თითოეული, რამდენადაც კეთილი სიტყვითა და შეგონებებით, ბოლოს კი ყველას შვება მოჰგვარა, როცა თავისი სარწმუნო და კეთილად ასახდენი სიზმარი უამბო მათ.

12სიზმარეული ჩვენება კი ასეთი იყო: იუდამ იხილა ონიასი, ყოფილი მღვდელმთავარი, კეთილი და ღირსეული, თვინიერი, წარმოსადეგი და ტკბილმოუბარი კაცი, სიყრმითგანვე რომ შეესისხლხორცებინა სიქველე; ხელაპყრობილი ლოცულობდა მთელი იუდაელი ხალხისთვის.

13შემდეგ მოევლინა მეორე კაცი, ჭაღარითა და დიდებით შემკული, უცხო და უჩვეულო სიდიადით გარემოსილი.

14და თქვა ონიასმა: „ესაა ძმათმოყვარე, მარადჟამ ხალხისა და წმიდა ქალაქისათვის მლოცველი, იერემია, ღვთის წინასწარმეტყველი.“

15ხოლო იერემიამ გაიწოდა მარჯვენა, ოქროს მახვილი მისცა იუდას და უთხრა:

16„აიღე ეს წმიდა მახვილი, ღვთისაგან ბოძებული, ამით სძლევ მტრებს.“

17მაშინ ხალხმა, იუდას ესოდენ კეთილი სიტყვით გამხნევებულმა, გმირობისა და სიმამაცის სულისკვეთებით რომ აღანთებდა ახალგაზრდობას, გადაწყვიტა ბანაკად კი არ დამდგარიყო, არამედ იერიში მიეტანა მტერზე, რათა შემართებას გადაეწყვიტა საქმე, რადგანაც წმიდა ქალაქს და ტაძარს საფრთხე ემუქრებოდა.

18იმდენად ქალებისა და ბავშვების, ძმებისა და ნათესავების ბედი როდი აწუხებდათ, რამდენადაც წმიდა ტაძრისათვის ზრუნავდნენ.

19თუმცა ქალაქში დარჩენილთაც ნაკლები სადარდელი როდი ჰქონდათ: იმათზე წუხდნენ, ვინც ბრძოლის ველზე უნდა შებმოდა მტერს.

20და როცა ყველა მოელოდა, რომ საქმე სულ მალე უნდა გადაწყვეტილიყო, როცა მტრები უკვე გაერთიანდნენ, ლაშქარი საომრად განალაგეს, სპილოებს სათანადო ადგილი მიუჩინეს და აქეთ-იქით ცხენოსნები ამოუყენეს,

21იუდამ თვალი მოავლო საიერიშოდ გამზადებულ მრავალრიცხოვან ლაშქარს, საჭურველთა სიჭრელეს და მხეცების მძვინვარებას. ცისკენ აღმართა ხელები და სასწაულმოქმედსა და ყოვლისმხილველ უფალს უხმო, რადგანაც იცოდა, რომ გამარჯვება იარაღით კი არ მიიღწევა, არამედ უფალი თავისი ნება-სურვილით ანიჭებს ძლევას ღირსეულთ.

22ამას ამბობდა მავედრებელი: „შენ, მეუფეო, ანგელოზი მოუვლინე ხიზკიას, იუდას მეფეს, და შემუსრა მან სანხერიბის ლაშქარი – ას ოთხმოცდახუთი ათასი კაცი.

23მაშ, ახლაც, ცათა მბრძანებელო, მოგვივლინე კეთილი ანგელოზი, რომ წინ წაგვიძღვეს, თავზარი დასცეს და ძრწოლით აღავსოს მტერი.

24შენი მკლავის სიმძლავრით შემუსრე შენს წმიდა ხალხზე ღვთისმგმობელობით აღძრული წარმართნი.“ ამის მეტი არა უთქვამს რა.

25ნიკანორის მოლაშქრენი ბუკ-ნაღარითა და საბრძოლო ყიჟინით მოიწევდნენ წინ.

26იუდას თანამდგომნი კი ღვთის ხმობითა და ლოცვა-ვედრებით ეკვეთნენ მტერს.

27ხელით იბრძოდნენ, გულით კი ღმერთს ევედრებოდნენ, და ღვთის აშკარა შეწევნით ფრთაშესხმულებმა, მუსრი გაავლეს არანაკლებ ოცდათხუთმეტი ათას კაცს.

28საქმეს რომ მორჩნენ და სიხარულით შემოიქცნენ უკან, შეიტყვეს, რომ ნიკანორი მთელი თავისი ძალებით ბრძოლის ველზე დაცემულიყო.

29როცა ყიჟინა და ხმაური მიწყდა, თავიანთ მშობლიურ ენაზე ქება-დიდება აღუვლინეს ღმერთს.

30მაშინ იუდამ, სულითა და ხორცით თავის ხალხზე გადაგებულმა, თვისტომთათვის რომ შეეწირა თავისი სიცოცხლის საუკეთესო წლები, ბრძანა თავი და მკლავი მოეკვეთათ ნიკანორისათვის და იერუსალიმში წაეღოთ.

31იქ მისულმა მოიხმო თვისტომნი და სამსხვერპლოს წინ მღვდლები დააყენა, მერე კი ციხე-სიმაგრის დამცველთაც უხმო.

32უჩვენა მათ უკეთური ნიკანორის თავი და მკრეხელის ხელი, ქედმაღლურად რომ იწვდიდა ყოვლისმპყრობელის წმიდა სახლისაკენ.

33ბრძანა, ენა ამოეკვეთათ უკეთურისათვის, დაეკეპათ და ფრინველებისათვის დაეყარათ, მკლავი კი ტაძრის წინ ჩამოეკიდათ.

34მაშინ ყველამ, ზეცის მიმართ თვალაპყრობილმა, ადიდა უფლის გამოცხადება და თქვა: „კურთხეულ იყოს, ვინც შებღალვისაგან დაიცვა თავისი ადგილი!“

35ხოლო იუდამ ციხიდან გადმოკიდა ნიკანორის თავი, როგორც აშკარა და თვალსაჩინო ნიშანი ღვთის შეწევნისა.

36ერთხმად დაადგინეს, არასოდეს დარჩენილიყო აღუნიშნავად და დღესასწაულად შეერაცხათ მეთორმეტე თვის მეცამეტე დღე, რომელსაც სირიულ ენაზე ადარი ჰქვია და ერთი დღით უსწრებს წინ მორდექაის დღეს.

37ასე დამთავრდა ნიკანორის საქმე, და რაკი ამ დროიდან მოყოლებული ქალაქი ებრაელებმა დაიმკვიდრეს, მეც ამით დავასრულებ ჩემს თხრობას.

38თუ მწყობრად და დალაგებით გადმოვეცი იგი, ჩემი მიზნისთვისაც მიმიღწევია, ხოლო თუ უნიათოდ და უღიმღამოდ, მაშინ ის გამიკეთებია, რაც შემეძლო.

39მავნეა, თუ ღვინოს წყალს აყოლებენ, ხოლო წყალს – ღვინოს; ხოლო თუ წყლით გაზავებულ ღვინოსა სვამენ, სარგოა და სალხინო; ასევე თხზუ ლებაც თავისი თანაზომიერებით სასიამოვნოა მკითხველის სმენისათვის. ამით ვასრულებ.

მეორე ეზრა
მეორე ეზრა

1. 1

2. 2

3. 3

4. 4

5. 5

6. 6

7. 7

8. 8

9. 9

1
მეორე ეზრა

1^1მოუმზადა იოშიამ იერუსალიმში პასექი თავის უფალს და დაკლა სამსხვერპლო ტარიგი პირველი თვის მეთოთხმეტე დღეს.

2და რიგის მიხედვით განაწესა მღვდლები უფლის ტაძარში.

3და უთხრა ლევიანებს, ისრაელის მღვდელმსახურთ: „განიწმიდენით უფლისათვის, რათა დაასვენოთ უფლის წმიდა კიდობანი ტაძარში, რომელიც ააგო მეფე სოლომონმა, დავითის ძემ, მაგრამ მხრებზე არ შეიდგათ იგი.

4ახლა კი ადიდეთ უფალი, ღმერთი თქვენი, და ემსახურეთ მის ხალხს – ისრაელს; განლაგდით თქვენი მოდგმისა და გვარ-ტომობის მიხედვით, ისრაელის მეფის – დავითის და მისი დიდებული ძის – სოლომონის განაწესისამებრ.

5როცა ტაძარში ლევიანთა თქვენეული გვარ-ტომობის რიგით დადგებით თქვენი ძმების, ისრაელის ძეთა, წინაშე,

6დაკალით საპასექო ტარიგი, გაამზადეთ მსხვერპლი თქვენი ძმებისთვის და აღასრულეთ პასექი უფლის მცნებისამებრ, რომელიც მიეცა მოსეს“.

7უბოძა იოშიამ იქ მყოფ ხალხს ოცდაათი ათასი კრავი და თიკანი, სამი ათასი კურატი; ყოველივე ეს სამეფო ფარიდან აღთქმისამებრ მიეცა ხალხს, მღვდლებსა და ლევიანებსაც.

8ტაძრის წინამძღვრებმა – ხილკიამ, ზაქარიამ და იეხიელმა საპასექოდ მისცეს მღვდლებს ორი ათას ექვსასი ცხვარი და სამასი კურატი.

9ათასისთავებმა – იექონიამ, შემაყიამ და მისმა ძმამ ნეთანელმა, ხაშაბიამ, ოხიელმა და იორამმა საპასექოდ მისცეს ხუთი ათასი ცხვარი და შვიდასი კურატი.

10ყოველივე ამის აღსრულებისას ღირსებისამებრ იდგნენ მღვდლები და ლევიანები, თავ-თავიანთი გვარ-ტომობისა და რიგის მიხედვით,

11და ხელთ ეპყრათ ხმიადები ხალხის წინაშე,

12რათა მსხვერპლი შეეწირათ უფლისთვის, როგორც მოსეს წიგნითაა დაწესებული. და იყო ცისკრის ჟამი.

13საპასექო ტარიგი, როგორც ჯერ არს, ცეცხლზე შეწვეს, მსხვერპლები კი სპილენძის ქვაბებსა და კარდალებში მოხარშეს და კარგად შეკაზმული ჩამოურიგეს მთელ ხალხს.

14შემდეგ კი თავისთვის და მღვდლების, თავიანთი ძმების, აარონის ძეთათვისაც გაამზადეს, რადგანაც მღვდლებს გვიანობამდე მოჰქონდათ ლურთები; ამიტომაც ამზადებდნენ ლევიანები როგორც თავისთვის, ისე მღვდლების, თავიანთი ძმების, აარონის ძეთათვისაც.

15წმიდა მგალობელნი – ასაფის ძენი კი თავიანთ ადგილას იდგნენ, დავითის მიერ დადგენილი წესისამებრ; აგრეთვე ასაფი, ზაქარია და ედინუსი, რომელნიც მეფისაგან იყვნენ. ხოლო თვითეულ კართან მდგარ მეკარეებს თავიანთი რიგის მიტოვების ნება არ ჰქონდათ, რადგანაც მათი ძმები – ლევიანები – ამზადებდნენ მათთვის.

16და იქმნა იმ დღეს ყველაფერი, რაც ეგებოდა მსხვერპლშეწირვას უფლისადმი პასექის აღსრულებისას, და მსხვერპლშეწირვას უფლის საკურთხეველზე, იოშია მეფის ბრძანებით.

17შვიდი დღის განმავლობაში იხდიდნენ იმჟამად იქ მყოფი ისრაელის ძენი პასექსა და უფუარობის დღესასწაულს.

18არ გადახდილა ამნაირი პასექი ისრაელში სამუელ წინასწარმეტყველის დროიდან;

19არც ისრაელის რომელიმე მეფეს გადაუხდია იმგვარი პასექი, როგორიც გადაიხადეს იოშიამ, მღვდლებმა და ლევიანებმა, იუდაელებმა და მთელმა ისრაელმა, ვინც კი იმხანად ცხოვრობდა იერუსალიმში.

20იოშიას მეფობის მეთვრამეტე წელს იქნა გადახდილი ეს პასექი.

21და ღვთისმოსაობით სავსე გულის წყალობით, წრფელად წარიმართა იოშიას საქმენი უფლის წინაშე.

22მისივე მეფობისას აღიწერა უწინდელ დროში ღვთის მიმართ შემცოდეთა და უკეთურთა საქმენი, რომელთა მსგავსნიც არ ახსოვს არცერთ სამეფოსა თუ ხალხს; მიტომაც აღიძრა ისრაელის წინააღმდეგ სიტყვა უფლისა.

23მას შემდეგ, რაც იოშიამ აღასრულა ყველა ეს საქმე, ეგვიპტის მეფე, ფარაონი, ევფრატისპირა ქარქემიშის წინააღმდეგ საომრად დაიძრა, და გამოვიდა იოშია მის დასახვედრად.

24გაუგზავნა ეგვიპტის მეფემ მოციქულები და შეუთვალა: „რას ვერჩით ერთმანეთს, იუდაელთა მეფევ?

25შენ წინააღმდეგ როდი წარმოუგზავნივარ უფალ ღმერთს, ევფრატის პირას მივალ საომრად; აწ ჩემთან არის უფალი და სწორედ ის მაქეზებს მე; ჩამომეცალე, ნუ ეურჩები უფალს!“

26მაგრამ იოშია უკან არ დაბრუნდა თავის ეტლში, არამედ გადაწყვიტა შებმოდა მას; ყურად არ იღო იერემია წინასწარმეტყველის სიტყვები, წარმოთქმული უფლის ბაგეთაგან.

27მეგიდოს ველზე გამოვიდა მასთან საომრად და გამოეგებნენ სარდლები იოშია მეფეს.

28და უთხრა მეფემ თავის მსახურებს: „გამიყვანეთ ბრძოლის ველიდან, რადგანაც არაქათი აღარა მაქვს“. და მსახურებმაც უმალვე გაიყვანეს იგი მწყობრიდან.

29თავის მეორე ეტლზე ავიდა, იერუსალიმს დაბრუნებისთანავე დალია სული და დამარხულ იქნა მამა-პაპათა სამარხში.

30მთელმა იუდამ დაიტირა იოშია, მის გამო გოდებდა იერემია წინასწარმეტყველი, მთავრები და მათი ცოლები გლოვობდნენ მას და ეს დღე სამუდამო გლოვის დღედ დაუწესდა ისრაელის მთელ მოდგმას.

31ყოველივე ეს აღწერილია იუდას მეფეთა მატიანეში; იუდას საქმენი, მისი დიდება და უფლის სჯულის მისეული წვდომა, მისი უწინდელი თუ აწინდელი ღვაწლი ისრაელისა და იუდას მეფეთა წიგნშია გადმოცემული.

32აიყვანა ხალხმა იექონია, იოშიას ძე, და მეფედ დასვა მამამისის იოშიას ნაცვლად; მაშინ ოცდასამი წლის იყო იგი.

33სამი თვე იმეფა იუდასა და იერუსალიმში და გადააყენა იგი ეგვიპტის მეფემ, რათა არ ემეფა იერუსალიმს.

34და შეაწერა ხალხს ასი ტალანტი ოქრო და ერთი ტალანტი ვერცხლი.

35ხოლო ეგვიპტის მეფემ იექონიას ძმა – იეჰოიაქიმი დასვა იუდასა და იერუსალიმის მეფედ.

36შეკოჭა იეჰოიაქიმმა დიდებულნი, თავისი ძმა ძარიუსი კი შეიპყრო და გამოიყვანა ეგვიპტიდან.

37ოცდახუთი წლისა იყო იეჰოიაქიმი, როცა იუდასა და იერუსალიმში გამეფდა, და უკეთურად იქცეოდა უფლის წინაშე.

38აღიძრა მის წინააღმდეგ ნაბუქოდონოსორი, ბაბოლონის მეფე, სპილენძის ბორკილი დაადო და ბაბილონს წაიყვანა.

39გამოიტანა ნაბუქოდონოსორმა უფლის წმიდა ჭურჭლის ნაწილი, ბაბილონში წაიღო და თავის საკერპოში მიუჩინა ბინა.

40იეჰოიაქიმის საქმენი, მისი უწმიდურებისა და უსჯულოების ამბავი მეფეთა ცხოვრების წიგნშია აღწერილი.

41მის ნაცვლად გამეფდა იეჰოიაქინი, მისივე ძე; თვრამეტი წლისა იყო, როდესაც მეფედ დასვეს.

42სამი თვე და ათი დღე იმეფა იერუსალიმში და უკეთურად იქცეოდა უფლის წინაშე.

43ერთი წლის შემდეგ ნაბუქოდონოსორმა ბაბილონში წააყვანინა იგი უფლის წმიდა ჭურჭლითურთ.

44მის ნაცვლად კი ციდკია დასვა იუდასა და იერუსალიმის მეფედ; მაშინ ის ოცდაერთი წლისა იყო და თერთმეტი წელი იმეფა.

45უკეთურად იქცეოდა უფლის წინაშე და ყურს არ უგდებდა იერემია წინასწარმეტყველის სიტყვებს, უფლის ბაგეთაგან წარმოთქმულთ.

46მეფე ნაბუქოდონოსორს ღვთის სახელით შეჰფიცა ერთგულება, მაგრამ დაარღვია ფიცი და განუდგა, გაქედმაღლდა, გაგულფიცხდა და ისრაელის უფალი ღმერთის სჯული შელახა.

47ერის წინამძღოლნიცა და მღვდლებიც ძალზე უღვთოდ და უსჯულოდ იქცეოდნენ, ასე რომ, თვით წარმართთაც კი აღემატნენ უწმიდურებით, და შებღალეს უფლის წმიდა ტაძარი იერუსალიმში.

48მოუვლენდა მათ ღმერთი თავის მაცნეებს და მოუწოდებდა მოქცეულიყვნენ, რადგანაც ინდობდა მათაც და თავის სავანესაც.

49მაგრამ ისინი მასხარად იგდებდნენ მის მაცნეებს და სწორედ იმ დღეს, როცა უფალი ლაპარაკობდა, დასცინოდნენ მის წინასწარმეტყველთ, ვიდრე თავისი ხალხის მკრეხელობით განრისხებულმა ქალდეველთა მეფენი არ აღძრა მის წინააღმდეგ,

50რომელთაც მუსრი გაავლეს მის ჭაბუკებს მისივე წმიდა ტაძრის ირგვლივ, არც ქალი დაინდეს და არც ვაჟი, არც მოხუცი და არც ჩვილი, არამედ ღმერთმა ყველა ხელში ჩაუგდო მათ.

51უფლის მთელი წმიდა ჭურჭელი, დიდიც და მცირეც, უფლის კიდობნის ჭურჭელი და სამეფო საგანძური მიიტაცეს და ბაბილონის გზას გაუყენეს.

52გადაწვეს უფლის სახლი, დააქციეს იერუსალიმის გალავანი და მისი ციხე-კოშკები ცეცხლს მისცეს.

53იავარ-იქმნა მთელი მისი დიდება; ვინც მახვილს გადაურჩა, ბაბილონს წაასხეს.

54და დაემონნენ მას და მის შვილებს სპარსელთა გაბატონებამდე, რათა აღსრულებულიყო უფლის სიტყვები, იერემიას პირით თქმული:

55ვიდრე დედამიწა არ იდღესასწაულებს თავის შაბათებს მისი გაუდაბურების მთელი ხნისა – სამოცდაათი წლის მანძილზე, – ის იშაბათებს.

2

2^1სპარსთა მეფის კვიროსის მეფობის პირველ წელს, იერემიას პირით თქმული უფლის სიტყვის აღსასრულებლად, უფალმა სულით აღძრა კვიროსი, სპარსთა მეფე, რომელმაც მთელ თავის სამეფოს სიტყვით და წერილობით აუწყა:

2„ამას ამბობს კვიროსი, სპარსთა მეფე: ისრაელის უფალმა, უზენაესმა უფალმა, მე დამადგინა მთელი ქვეყნიერების მეფედ და მიბრძანა სახლი ავუგო მას იერუსალემს, რომელიც არის იუდაში.

3ამიტომ თუ ვინმეა თქვენში მისი ხალხიდან, დე, იყოს მისი უფალი მასთან; დაე, ავიდეს იერუსალემს, რომელიც არის იუდაში, რათა სახლი აუგოს უფალს: იგია უფალი, ისრაელში დავანებული.

4ყოველი კაცი, სადაც არ უნდა ცხოვრობდეს იგი, მოვალეა შეეწიოს მათ ოქრო-ვერცხლით, ცხენებით, საქონლითა და სხვა აღთქმული შესაწირავით უფლის ტაძრისათვის იერუსალიმში“.

5მაშინ აღდგნენ უხუცესნი იუდას ტომიდან და ბენიამინის ტომიდან, მღვდლები და ლევიანები, ყველა, ვისაც სული აღუძრა უფალმა წასასვლელად და უფლის სახლის ასაგებად იერუსალიმში.

6მეზობლად მცხოვრებნი კი ყოველნაირად ხელს უმართავდნენ მათ: ოქრო-ვერცხლით, ცხენებით, საქონლით და ურიცხვი აღთქმული შესაწირავით, რომელიც გაიღო მრავალმა, ვისი გონებაც აღძრულ იქნა.

7მეფე კვიროსმა გამოიტანა უფლის წმიდა ჭურჭელი, რომელიც ნაბუქოდონოსორმა წაიღო იერუსალიმიდან და თავის საკერპოში დადო.

8აიღო იგი კვიროსმა, სპარსთა მეფემ, და თავის მეჭურჭლეთუხუცესს – მითრიდატეს – გადასცა, მისი მეშვეობით კი გადაეცა შეშბაცარს, იუდაელთა მთავარს.

9ხოლო რიცხვი ჭურჭლისა იყო: ათასი ოქროს სასათხევლე, ათასი – ვერცხლისა, და ოცდაცხრა ვერცხლის სასაკმევლე,

10ოცდაათი ოქროს ფიალა, ორი ათას ოთხას ათი – ვერცხლისა და სხვა ჭურჭელი ათასი.

11სულ წამოღებულ იქნა ხუთი ათას ოთხას სამოცდაცხრა ოქრო-ვერცხლის ჭურჭელი; შეშბაცარმა ბაბილონიდან დაბრუნებულ ტყვეებთან ერთად ჩამოიტანა ისინი იერუსალიმში.

12სპარსთა მეფის არტაქსერქსეს მეფობისას ბიშლამმა და მითრიდატემ, ტაბეელმა და რეხუმმა, ბეელტეთმოსმა, მწერალმა შიმშაიმ და სამარიასა და სხვა ადგილებში მცხოვრებმა მათმა თანამზრახველებმა იუდასა და იერუსალიმის მცხოვრებთა წინააღმდეგ შემდეგი შინაარსის წერილი მისწერეს მეფეს:

13„მეფე არტაქსერქსეს, ჩვენს ბატონს, შენი ქვეშევრდომები – მრჩეველი რეხუმი, მწერალი შიმშაი და მათი საბჭოს დანარჩენი მსაჯულნი კელესირიასა და ფინიკიაში.

14აწ ეუწყოს მეფე-ბატონს, რომ თქვენგან წამოსული იუდაელები ჩვენთან მოვიდნენ იერუსალიმში, აშენებენ ამ განდგომილსა და უკეთურ ქალაქს, აწყობენ მის მოედნებს აღადგენენ გალავანს და საძირკველს უყრიან ტაძარს

15თუ ქალაქი კვლავ აშენდა და გალავანიც გასრულდა, არამცთუ ხარკს შეგიწყვეტენ, არამედ მეფეთაც წინ აღუდგებიან.

16რაკი ტაძრის მშენებლობა უკვე დაიწყო, საჭიროდ ვცანით გაგაფრთხილოთ და გირჩიოთ, მეფე-ბატონო, იქნებ ჩახედო შენი წინაპრების წიგნებს.

17მატიანეებში ნახავ, რა სწერია მათზე და შეიტყობ, რომ ეს ქალაქი მოღალატე იყო და მეფეთა და ქალაქთა მაშფოთარი, იუდაელები კი – განდგომილნი და ოდითგანვე მეამბოხენი, რის გამოც მოოხრდა ეს ქალაქი.

18გვიუწყებია შენთვის, მეფე-ბატონო, რომ თუ ეს ქალაქი კვლავ აშენდა და მისი გალავანიც აღდგა, აღარ გექნება გასასვლელი კელესირიასა და ფინიკიაში“.

19მაშინ მეფემ საპასუხოდ მისწერა რეხუმს, ვითარებათა აღმწერელს, ბეელტეთმოსს, მწერალ შიმშაის და მათ თანამზრახველებს სამარიაში, სირიასა და ფინიკიაში:

20„მივიღე თქვენი გამოგზავნილი წერილი;

21ვბრძანე განეხილათ და დავრწმუნდი, რომ ეს ქალაქი ოდითგანვე მეფეთა წინააღმდგომი ყოფილა, მისი მცხოვრებნი კი – განდგომილნი და შფოთის ამტეხნი;

22ძლევამოსილსა და სასტიკ მბრძანებლებს უმეფიათ იერუსალიმში, ხარკს რომ კრეფდნენ კელესირიასა და ფინიკიაში.

23ამიტომაც ვბრძანებ, აეკრძალოს ამ ხალხს ქალაქის შენება;

24თვალყური ადევნეთ, რომ აღარაფერი გაკეთდეს და ბოლო მოეღოს მეფეთა წინააღმდეგ მიმართულ ბოროტმზრახველობას“.

25მეფე არტაქსერქსეს წერილი რომ წაიკითხეს, რაუმოსი და მწერალი სამსაიოსი მხედართა და მოლაშქრეთა თანხლებით სასწრაფოდ გაემართნენ იერუსალიმისკენ და დაერივნენ მშენებლებს.

26და შეჩერდა იერუსალიმის ტაძრის შენება სპარსთა მეფის დარიოსის მეფობის მეორე წლამდე.

3

3^1დარიოს მეფემ დიდი წვეულება გაუმართა ყველა თავის ქვეშევრდომს და მთელ თავის სახლეულს, მიდიისა და სპარსეთის ყველა მთავარს,

2ყველა სატრაპს, მხედართმთავარს და ინდოეთიდან ქუშამდე ას ოცდაშვიდი ყმადნაფიცი ქვეყნის გამგებელს.

3სმა-ჭამით რომ იჯერეს გული, კმაყოფილნი დაიშალნენ, დარიოს მეფე კი თავის საწოლ ოთახში შევიდა, გამოიძინა და ბოლოს, გაიღვიძა.

4ამასობაში მეფის სამმა ჭაბუკმა – პირადმა მცველმა – ერთმანეთს უთხრა:

5„მოდით, სამივემ თითო სიტყვა ვთქვათ იმის თაობაზე, თუ რა არის ყველაზე უფრო ძლიერი; ვინც დანარჩენ ორზე უფრო ბრძნულ სიტყვას იტყვის, დაე, დარიოს მეფემ სწორედ ის აავსოს წყალობით;

6ძოწეულით შეიმოსოს და ოქროს სასმისით სვას, ოქროზე ეძინოს და ეტლით დაბრძანდებოდეს, რომელშიაც ოქროს აღვირიანი ცხენები იქნებიან შებმულნი, თავს ბისონის საბურავი უმკობდეს და ყელს – მანიაკი;

7დარიოსის გვერდით იჯდეს თავისი სიბრძნის წყალობით, და დარიოსის ნათესავად იწოდებოდეს“.

8სამივემ ხელად დაწერა თავისი სიტყვა, დაბეჭდა და სასთუმალთან დაუდო დარიოს მეფეს.

9როცა მეფე გაიღვიძებს, წერილებს მიართმევენ და ვის სიტყვასაც უფრო ბრძნულად მიიჩნევენ მეფე და სამი სპარსელი დიდებული, გამარჯვებაც მას დარჩება, როგორც სწერია.

10ერთმა დაწერა: მძლეთა-მძლეა ღვინო.

11მეორემ დაწერა: მძლეთა-მძლეა მეფე.

12მესამემ დაწერა: მძლეთა-მძლენი არიან ქალები, მაგრამ ყველაფერს სძლევს ჭეშმარიტება.

13როდესაც გაიღვიძა მეფემ, მიართვეს დაწერილი და წაიკითხა.

14დაიბარა სპარსეთისა და მიდიის ყველა დიდებული, სატრაპები და მხედართმთავარნი, მხარეთა გამგებელნი და მრჩეველნი; დაჯდა სამსჯავროში და წაუკითხეს მათ დაწერილი.

15ბრძანა, უხმეთ ამ ჭაბუკებს, რათა განგვიმარტონ თავიანთი სიტყვებიო. უხმეს და ისინიც ეახლნენ.

16და უთხრა მათ: „აგვიხსენით ეგ თქვენი სიტყვები“.

17დაიწყო პირველმა, ღვინის მძლეთა-მძლეობას რომ ამტკიცებდა, და ასე თქვა:

18„როგორ არა სძლევს, კაცნო, ღვინო ყველაფერს? აკი გონებას უბნელებს ყველას, ვინც მას ეწაფება.

19ერთმანეთს უსწორებს ჭკუით მეფეს და ობოლს, მონას თუ თავისუფალს, ღატაკს და მდიდარს.

20ყველა გონებას ალხენს და ამხიარულებს, ასე რომ, აღარც მწუხარება ახსოვს ვინმეს და აღარც მოვალეობა.

21ყველა გულს მდიდრად აქცევს, ასე რომ, აღარც მეფე ახსოვს ვინმეს და აღარც სატრაპი, ყველას თავის საკუთარ ტალანტზე ალაპარაკებს.

22გამტყვრალთ აღარც ძმობა ახსოვთ, აღარც მეგობრობა და არც თუ იშვიათად იშიშვლებენ მახვილს.

23გამოფხიზლდებიან და აღარ ახსოვთ, რა ჩაიდინეს.

24მაშ, კაცნო, როგორ არა ვთქვათ ღვინო მძლეთა-მძლედ, რაკიღა ხალხს აიძულებს ასე მოიქცნენ?“ ესა თქვა და დადუმდა.

4

4^1მაშინ დაიწყო მეორემ, მეფის მძლეთა-მძლეობას რომ ამტკიცებდა:

2ო, კაცნო, განა მძლეთა-მძლენი არ არიან მიწისა და ზღვის მპყრობელნი, ისევე, როგორც ყოველივე იმისა, რაც არის მათში?

3მეფე კი ყველაზე უმეტესია და უზენაესი, მეფე ბატონობს და მბრძანებლობს მათზე, რასაც უნდა იმას უბრძანებს და ყველანი ემორჩილებიან მას.

4ერთმანეთს დაერიეთო, რომ ბრძანოს, დაუყოვნებლივ ასრულებენ მის ბრძანებას; მტრის წინააღმდეგ საბრძოლველად რომ წარგზავნოს ხალხი, წავლენ და მიწასთან გაასწორებენ მთებს, გალავნებს და ციხე-კოშკებს.

5მუსრავენ და იმუსრებიან, მეფის სიტყვას კი არ გადავლენ; თუ გაიმარჯვეს, მეფესთან მიაქვთ ნადავლიც და სხვა დანარჩენიც.

6ხოლო ვინც საომრად და საბრძოლველად არ მიდის, მიწას ამუშავებს; თესლს რომ ჩაჰყრიან, მომკილს კვლავ მეფეს მიართმევენ, და ერთმანეთს აიძულებენ ღალა აძლიონ მას.

7მხოლოდ მეფეს შეუძლია ბრძანოს მოკალითო და კლავენ; ბრძანოს განუტევეთო და განუტევებენ;

8ბრძანებს სცემეთო, სცემენ, ბრძანებს ააოხრეთო, ააოხრებენ, ბრძანებს ააშენეთო, ააშენებენ;

9თუ ბრძანა მოჭერითო, მოჭრიან, ხოლო თუ დარგვა ბრძანა, დარგავენ.

10მეფეს ემორჩილება მთელი მისი ხალხიცა და ჯარიც.

11ეგეც არ იყოს, მხარ-თეძოზე წამოწოლილი მეფე ნებივრობს, ჭამს, სვამს და სძინავს, ხალხი კი გარს შემოსჯარვია და დარაჯად უდგას; ვერავინ მიატოვებს, რომ თავის საქმეს მიხედოს, და ვერც მის ნებას გადავა.

12ო, კაცნო, მაშ, განა ყველაზე ძლიერი არ არის მეფე, რაკი ყველა უსიტყვოდ ემორჩილება მას?“
ესა თქვა მეორემ და დადუმდა.

13ხოლო მესამემ, ქალებისა და ჭეშმარიტების მძლეთა-მძლეობას რომ ამტკიცებდა, – ეს ზერუბაბელი იყო – ასე დაიწყო:

14„ო, კაცნო, ხომ დიდია მეფე და მძლეთა-მძლეა ღვინო?! მაგრამ ვინ მძლავრობს, ან ვინ მბრძანებლობს მათზე, თუ არა ქალი?

15სწორედ ქალი შობს მეფესაც და ზღვისა თუ ხმელეთის ყველა მბრძანებელსაც.

16ქალები შობენ და ძუძუს აწოვებენ ვაზის მრგველთაც, საიდანაც წურავენ ღვინოს.

17ისინი ქსოვენ კაცთა სამოსს და ბრწყინვალებით ამკობენ მათ; არ ძალუძს კაცს უქალოდ ყოფნა.

18ოქრო-ვერცხლი და ნაირ-ნაირი სამკაულიც რომ შეაგროვოს და მერე თვალი მოჰკრას ლამაზსა და მომხიბლავ ქალს,

19მიატოვებს ყველაფერს და მისკენ მიდრკება; პირდაღებული შეჰყურებს და ის ურჩევნია ოქრო-ვერცხლსაც და ყოველგვარ განძეულობასაც.

20მშობელ მამასაც მიატოვებს, თავის სამშობლო მხარესაც და ცოლს მიეწებება.

21სული ელევა ცოლზე, აღარც დედ-მამა ახსოვს და აღარც თავისი ქვეყანა.

22მაშ, იცოდეთ, რომ ქალები მბრძანებლობენ თქვენზე. განა მთელ თქვენს ნაშრომ-ნაჭირნახულევს ცოლებთან არ მიარბენინებთ და მათ არ მიართმევთ?

23აიღებს კაცი მახვილს და შარა გზაზე გამოდის საძარცვავად და საპარავად; სამეკობროდ დაცურავს ზღვასა და მდინარეებზე.

24ლომსაც გადაეყრება ხოლმე და წყვდიადში დაბორიალობს; რასაც კი ხელთ იგდებს, მოიპარავს და მოიტაცებს, მაშინვე გულისსწორს მიურბენინებს.

25კაცს ცოლი ურჩევნია დედ-მამას.

26ვინ მოსთვლის რამდენს დაუკარგავს გონება ქალის გამო და მისი გადამკიდე მონად ქცეულა.

27რამდენს წაუგია თავი, შემცდარა და ცოდვაში ჩაუდგამს ფეხი ქალის გამოისობით.

28ნუთუ ახლაც არ გჯერათ ჩემი? ხომ დიდია მეფე თავისი ძალმოსილებით? ხომ ყველას აშინებს მასთან მიახლოება?

29მაგრამ მე მინახავს ის და აპამე, სახელგანთქმული ბარტაკეს ასული, მეფის ხარჭა, მხარმარჯვნივ რომ უჯდა,

30გვირგვინს მოხდიდა მეფეს და თავზე იდგამდა, მარცხენა ხელით კი წკიპურტსა სცემდა ღაწვზე.

31მეფე კი მაინც პირდაღებული შეჰყურებდა: თუ ქალი გაუღიმებდა, მასაც სახე ებადრებოდა, ხოლო თუ წარბს შეიკრავდა, მეფე ეფერებოდა და თავს ევლებოდა, რომ მისი გული მოეგო.

32ო, კაცნო, განა მძლეთა-მძლე არ არის ყოველივე ამის მოქმედი ქალი?“

33მაშინ მეფემ და დიდებულებმა ერთმანეთს გადახედეს.

34მან კი ჭეშმარიტებაზე დაიწყო ლაპარაკი: „ო, კაცნო, განა მძლეთა-მძლე არ არის ქალი? დიდია მიწა და მაღალია ცა, ხოლო მზე – სწრაფად მსრბოლი, რადგანაც ერთ დღეში გარს შემოუვლის ზეცას და კვლავ თავის ადგილს დაუბრუნდება.

35განა დიდი არ არის ამის მოქმედი? მაგრამ ჭეშმარიტება ყველაზე უდიდესია და უძლიერესი.

36ჭეშმარიტებას უხმობს მთელი ქვეყანა და ზეცა აკურთხებს მას, ყველაფერი ძრწის და ცახცახებს მის წინაშე და არავითარი უსამართლობა არ არის მასში.

37უსამართლოა ღვინო, უსამართლოა მეფე, უსამართლოა ქალი, უსამართლოა ყველა ძეხორციელი და ყოველი საქმე მათი; უცხოა მათთვის სიმართლე და ყველანი წარწყმდებიან თავიანთი უსამართლობით.

38ჭეშმარიტება კი წარუვალია და მძლავრობს სამარადისოდ, ცოცხალი და ძლევამოსილი უკუნითი უკუნისამდე.

39მისთვის უცხოა მიდგომა თუ მიკერძოება, არამედ ყველაფერს სიმართლით იქმს, ყოველივე უსამართლოსა და უკეთურს გარიდებული; ყველასთვის მოსაწონია მისი საქმენი და მის სამართალში არა არის რა უსამართლო.

40ის თვითონაა ძალა და მეუფება, ხელმწიფება და სიდიადე ყოველი საუკუნისა, კურთხეულია ჭეშმარიტების ღმერთი“.

41ამის მეტი არა უთქვამს რა. მაშინ მთელმა ხალხმა დაიბუბუნა: „დიადი და მძლეთა-მძლეა ჭეშმარიტება!“

42მეფემ კი უთხრა: „ითხოვე, რაც გსურს; დაწერილზე მეტიც რომ იყოს, მოგეცემა, ვინაიდან ყველაზე ბრძენი აღმოჩნდი; ამიტომაც ჩემს გვერდით იჯდები და ჩემს ნათესავად იწოდები“.

43ხოლო მან უთხრა მეფეს: „გაიხსენე აღთქმა, რომელიც დადე იმ დღეს, როდესაც ტახტზე დაჯექი, რომ ააშენებდი იერუსალიმს

44და დააბრუნებდი იერუსალიმიდან წამოღებულ მთელ ჭურჭელს, რომელიც გადაარჩია კვიროსმა, როდესაც ფიცი დადო, რომ ააოხრებდა ბაბილონს და ყველაფერს უკან დააბრუნებდა.

45აკი შენც დაიფიცე, რომ აღადგენდი ტაძარს, რომელიც ცეცხლს მისცეს ედომელებმა, როდესაც იუდა დარბეულ იქნა ქალდეველთაგან.

46ახლა სწორედ ამასა გთხოვ და გევედრები, მეფე-ბატონო – ესაა შენი სიდიადე – დიახ, გევედრები, აღასრულო აღთქმა, რომლის აღსრულებაც შენივე ბაგით აღუთქვი ცათა მეუფეს“.

47მაშინ წამოდგა მეფე დარიოსი, აკოცა და წერილები მიუწერა ყველა მმართველისა და მხარეთა გამგებლის, ყველა მხედართმთავრისა და სატრაპისთვის გადასაცემად, რათა გაეშვათ ისიც და ყველა, ვინც მასთან ერთად მიდიოდა იერუსალიმის აღსადგენად.

48კოილე-სირიისა და ფინიკიის ყველა გამგებელს და ლიბანში მყოფთ კი მისწერა, რომ ლიბანიდან მოეზიდათ კედარის ხე-ტყე და იმ მასალით აეშენებინათ ქალაქი.

49სწერდა გაეთავისუფლებინათ ყველა იუდაელი, ვინც მისი სამეფოდან იუდაში აპირებდა წასვლას, რათა არცერთი ხელისუფალი, მხარეთა გამგებელი თუ სატრაპი არ მისდგომოდა მათ კარს,

50არამედ მთელი მხარე, რომელსაც ფლობდნენ, გაეთავისუფლებინათ ხარკისაგან, ხოლო იდუმეელებს დაეტოვებინათ იუდაელთა სოფლები, სადაც ისინი პარპაშობდნენ.

51გარდა ამისა, ტაძრის აღსადგენად ყოველწლიურად მიეცათ ოცი ტალანტი, ვიდრე არ დასრულდებოდა აღდგენა.

52ხოლო სამსხვერპლოზე მისატანი ყოველდღიური სრულადდასაწველისათვის დაწესებული ჩვიდმეტის გარდა ყოველწლიურად მიეცათ სხვა ათი ტალანტი.

53ამასთანავე, გაეთავისუფლებინათ ყველა, ვინც ბაბილონიდან მიდიოდა ქალაქის ასაშენებლად, თვითონაც, მათი შვილებიც და ყველა მიმავალი მღვდელიც.

54სწერდა აგრეთვე სახსრებისა და სამღვდელო სამოსისათვის, რომლითაც უნდა აღესრულებინათ მღვდელმსახურება.

55ბრძანებდა ლევიანებისთვისაც მიეცათ სახსარი მანამდე, სანამ არ აღდგებოდა ტაძარი და დასრულდებოდა იერუსალიმის მშენებლობა.

56ქალაქის ყველა მცველისთვისაც ეძლიათ კუთვნილი ჯამაგირი და სანოვაგე.

57დააბრუნა ყველა ჭურჭელი, კვიროსმა რომ გაიტანა ბაბილონიდან; და ყოველივე ის, რისი გაკეთებაც ბრძანა კვიროსმა, მისი ბრძანებითაც უნდა აღესრულებინათ და იერუსალიმს წარეგზავნათ.

58და როცა გამოვიდა ჭაბუკი, პირით იერუსალიმისაკენ მდგარმა ზეცად აღაპყრო თვალი, მადლი შესწირა ცათა მეუფეს და თქვა:

59„შენია ძლევა, შენია სიბრძნე, შენია დიდება, ხოლო მე მონა ვარ შენი.

60კურთხეული ხარ, რომელმაც მომეცი სიბრძნე; მადლობას გწირავ, ჩვენი მამა-პაპის უფალო“.

61წაიღო წერილები, ბაბილონს ჩავიდა და ყველა თავის მოძმეს ახარა.

62და ადიდეს თავიანთი მამა-პაპის ღმერთი, რომ დაიხსნა ისინი და წასვლის ნება მისცათ,

63რათა აღედგინათ იერუსალიმი და ტაძარი, რომელსაც უფლის სახელი ეწოდა. და ზეიმობდნენ საკრავებით და სიხარულით მთელი შვიდი დღე.

5

5^1შემდგომ ამისა წასასვლელად აირჩიეს მამა-პაპეულ სახლთა წინამძღოლნი თავიანთი ტომების მიხედვით, მათი ცოლები, მათი ძენი და ასულნი, მათი მონები და მხევლები და მათი საქონელი.

2დარიოსმა ათასი ცხენოსანი აახლა მათ, რათა მშვიდობიანად მიეცილებინათ იერუსალიმამდე, მუსიკით, დაფდაფებით და ბუკ-ნაღარით.

3ილხენდა მათი ყოველი მოძმე, და დარიოსმა ნება დართო მათ ერთად წასულიყვნენ.

4აი, იმათი სახელები, თავ-თავიანთი ტომების მიხედვით რომ წავიდნენ, უხუცესობის წესით:

5მღვდლები, აარონის ძის – ფინხასის ძენი; იესო, სერაიას ძის – იოცადაკის ძე; იოიაკიმი, შეალთიელის ძის – ზერუბაბელის ძე, დავითის სახლიდან, ფერეცის საგვარეულოდან, იუდას ტომიდან,

6ბრძნული სიტყვა რომ წარმოსთქვა სპარსთა მეფის, დარიოსის, წინაშე მისი მეფობის მეორე წელს, ნისანის თვის პირველში.

7ესენი არიან გადასახლების ტყვეობიდან გამოსული იუდაელნი, რომელნიც ბაბილონის მეფემ, ნაბუქოდონოსორმა, გადაასახლა ბაბილონში,

8და იერუსალიმსა და სხვა ადგილებში დაბრუნდნენ, თვითეული თავის ქალაქში, თავიანთ წინამძღოლებთან – ზერუბაბელსა და იესოსთან, ნეემიასა და სერაიასთან, რესაიასთან და ბიგვაისთან, მარდოქაისა და ბილშანთან, მისპარსა და რეელიასთან, რეხუმსა და ბაყანასთან ერთად მოსულნი.

9ხალხისა და მისი წინამძღოლების რიცხვი: ფარყოშის ძენი – ორი ათას ას სამოცდათორმეტი.

10შეფატიას ძენი – ოთხას სამოცდათორმეტი; არახის ძენი – შვიდას ორმოცდათექვსმეტი.

11ფახათ-მოაბის ძენი, იესოსა და იოაბის ძეებთან ერთად, – ორი ათას რვაას თორმეტი.

12ყელამის ძენი – ათას ორას ორმოცდათოთხმეტი; ზათუს ძენი – ცხრაას ორმოცდა ხუთი; ხორბეს ძენი – შვიდას ხუთი; ბანის ძენი – ექვსას ორმოცდა რვა.

13ბებაის ძენი – ექვსას ოცდა სამი; ყაზგადის ძენი – ათას სამას ოცდა ორი.

14ადონიკამის ძენი – ექვსას სამოცდა შვიდი; ბიგვაის ძენი – ორი ათას სამოცდა ექვსი; ყადინის ძენი – ოთხას ორმოცდა თოთხმეტი.

15ხიზკიას ძის, ატერის ძენი – ოთხმოცდა თორმეტი; კილანისა და ყაზეტას ძენი – სამოცდა შვიდი; ყაზურუს ძენი – ოთხას ოცდათორმეტი.

16ყანნიას ძენი – ას ერთი; არომის ძენი, ბეცაის ძენი – სამას ოცდასამი; იორას ძენი – ას თორმეტი.

17ბაიტერუსის ძენი – სამი ათას ხუთი; ბეთლემის ძენი – ას ოცდა სამი.

18ნეტოფასაგან – ორმოცდათხუთმეტი; ყანათოთისაგან – ას ორმოცდა თვრამეტი; ბეთასმოთისგან – ორმოცდაორი.

19კირიათარიმისგან – ოცდა ხუთი; ქეფირასა და ბეეროთისგან – შვიდას ორმოცდა სამი.

20ქადიასნი და ამიდიოსნი – ოთხას ოცდა ორი; რამასა და გებაყისგან – ექვსას ოცდა ერთი.

21მიქმაშისაგან – ას ოცდა ორი; ბეთელისგან – ორმოცდა თორმეტი; მაგბიაშის ძენი – ას ორმოცდა თექვსმეტი.

22ყელამისა და ონოს ძენი – შვიდას ოცდა ხუთი; იერიხოს ძენი – სამას ორმოცდა ხუთი.

23სენაას ძენი – სამი ათას სამას ოცდაათი.

24მღვდლები: იესოს ძის იედაყიას ძენი ანასიბის ძეებთან ერთად – ცხრაას სამოცდა თორმეტი; იმერის ძენი – ათას ორმოცდა თორმეტი.

25ფაშხურის ძენი – ათას ორას ორმოცდა შვიდი; ხარიმის ძენი – ათას ჩვიდმეტი.

26ლევიანები: იესოს, კადმიელის, ბანასა და სუდიას ძენი – სამოცდა თოთხმეტი.

27მგალობელნი: ასაფის ძენი – ას ოცდა რვა.

28მეკარენი: შალუმის ძენი, ატერის ძენი, თოლმონის ძენი, ყაკუბის ძენი, ხატითას ძენი, შობაის ძენი, სულ – ას ოცდა ცხრამეტი.

29ტაძრის მსახურნი: ციხას ძენი, ხაშუფას ძენი, ტაბაყოთის ძენი, კეროსის ძენი, სიაყას ძენი, ფადონის ძენი, ლებანას ძენი, ხაგაბას ძენი,

30ყაკუბის ძენი, ყუთაის ძენი, კეტაბის ძენი, ხაგაბის ძენი, შამლაის ძენი, ხანას ძენი, კათუას ძენი, გახარის ძენი,

31რეაიას ძენი, რეცინის ძენი, ნეკოდას ძენი, ქეზიბის ძენი, გაზამის ძენი, ყუზას ძენი, ფასეახის ძენი, ხაშრას ძენი, ბესაის ძენი, ასნას ძენი, მეუნიტესის ძენი, ნეფისიმის ძენი, ბაკბუკის ძენი, ხაკუფას ძენი, აშურის ძენი, ფარაკიმის ძენი, ბაცლუთის ძენი,

32მეხიდას ძენი, ქუთას ძენი, ხარეას ძენი, ბარკოსის ძენი, სისერას ძენი, თემას ძენი, ნეციახის ძენი, ხატიფას ძენი,

33სოლომონის მსახურთა ძენი: ჰასოფერეთის ძენი, ფერუდას ძენი, იაყალას ძენი, ლოზონის ძენი, გიდელის ძენი, შეფატიას ძენი,

34ხატილის ძენი, ფოქერეთ-ჰაცებაიმის ძენი, საროთიეს ძენი, მასიას ძენი, გასის ძენი, ადუსის ძენი, სუბასის ძენი, აფერას ძენი, ბაროდისის ძენი, შაფათის ძენი, ამის ძენი.

35სულ ტაძრის მსახურნი და სოლომონის მსახურთა ძენი – სამას სამოცდა თორმეტი.

36ესენი არიან თელმელახიდან და თელხარშადან გამოსულნი; მათი წინამძღვარნი – ქერუბი, ადანი და იმერი.

37ზოგმა ვერ შეძლო თავისი მამულის და ტომის ჩვენება და ვერ დაამტკიცა, რომ ისრაელის მოდგმისაა; ესენი არიან: ტობიას ძის – დელაიას ძენი, ნეკოდას ძენი – ექვსას ორმოცდა თორმეტი.

38მღვდელთაგანნი, მღვდელმსახურებას რომ ასრულებდნენ, მაგრამ სიაში კი არ აღმოჩნდნენ: ჰობაიას ძენი, ჰაკოცის ძენი, იადუს ძენი, რომელმაც ცოლად შეირთო აგია, ბარზილაის ერთ-ერთი ასული, და მისი სახელით იწოდა.

39რაკი ძიებისას საგვარტომო სიაში არ აღმოჩნდნენ, განშორებულ იქნენ მღვდლობისგან.

40უთხრეს მათ ნეემიამ და ატთარიამ, არ ზიარებოდნენ სიწმიდეთ, ვიდრე არ აღდგებოდა ურიმ-თუმიმით შემოსილი მღვდელმთავარი.

41სულ იყვნენ ისრაელის ძენი, თორმეტწლიანებიდან მოყოლებული, მონათა და მხევალთა გარდა, ორმოცდაორი ათას სამას სამოცი; მონები და მხევლები – შვიდი ათას სამას ორმოცდა შვიდი; მგალობელნი და მეფსალმუნენი – ორას ორმოცდა ხუთი.

42აქლემი – ოთხას ოცდა თხუთმეტი, ცხენი – შვიდი ათას ოცდა თექვსმეტი, ჯორი – ორას ორმოცდა ხუთი, საუღლე საქონელი – ხუთი ათას ხუთას ოცდახუთი.

43ღვთის ტაძარს რომ მიადგნენ იერუსალიმში, გვარის ზოგიერთმა თავკაცმა აღთქმა დადო, რომ შეძლებისდაგვარად აღადგენდა უფლის სახლს იმავ ადგილას;

44ტაძრის საგანძურში მშენებლობისათვის დადებდა ათას ოქროს მნას, ხუთი ათას მნას ვერცხლისას და სამღვდელო სამოსელს.

46მღვდლები, ლევიანები და ხალხის ნაწილი იერუსალიმსა და მის შემოგარენში დასახლდნენ, მგალობლები, მეკარენი და მთელი ისრაელი კი – თავიანთ სოფლებში.

47მეშვიდე თვის დამდეგს, როცა ისრაელის ძენი უკვე თავ-თავიანთ სამკვიდრებლებში იყვნენ, ერთად მოიყარეს თავი გაშლილ ადგილას, აღმოსავლეთის პირველ კარიბჭესთან.

48ადგა იესო, იოცადაკის ძე, მისი მღვდელმსახური ძმები, ზერუბაბელი, შეალთიელის ძე და მისი ძმები, და განუმზადეს სამსხვერპლო ისრაელის ღმერთს, რათა მასზე შეეწირათ სრულადდასაწველი, როგორც სწერია მოსეს, ღვთის კაცის, წიგნში.

49და შეიკრიბნენ მათთან იმ ქვეყნის სხვა ტომთაგანნიც და აღმართეს სამსხვერპლო თავის ადგილას, რადგანაც მტრობდნენ მათ, და მძლავრობდა მათზე იმ ქვეყნის ყველა ტომი; ხოლო მათ თავის დროზე მოჰქონდათ მსხვერპლი და დილა-საღამოს სრულადდასაწველს სწირავდნენ უფალს.

50კარვობის დღესასწაულს იხდიდნენ, როგორც აწესებს სჯული, და განაწესისამებრ სწირავდნენ მსხვერპლს,

51რასაც თან ერთვოდა შაბათთა, ახალმთვარობათა და ყველა წმიდა დღესასწაულის განუწყვეტელი ძღვენი და მსხვერპლი.

52და ყველას, ვინც მეშვიდე თვის ახალმთვარობისას აღთქმა დაუდო ღმერთს, მოჰქონდა მსხვერპლი ღვთისათვის, თუმცა ტაძარი ჯერ კიდევ არ აგებულიყო.

53ვერცხლსა და სასმელ-საჭმელს აძლევდნენ ქვისმთლელებსა და ხუროებს, ურმებს – ციდონელებსა და ცორელებს, რათა კედრის ხე-ტყე გამოეზიდათ ლიბანიდან და ტივებით შემოეტანათ იაფოს ნავსადგურში, როგორც უბრძანა მათ კვიროსმა, სპარსეთის მეფემ.

54იერუსალიმში ღვთის ტაძართან მოსვლიდან მეორე წელს და მეორე თვეს ზერუბაბელმა, შეალთიელის ძემ, იესომ, იოცედეკის ძემ და მათმა ძმებმა, მღვდლებმა, ლევიანებმა, და ტყვეობიდან ყველა გამოსულმა

55საძირკველი ჩაუყარეს ღვთის ტაძარს იუდასა და იერუსალიმში მოსვლის მეორე წელს და მეორე თვეს, ახალმთვარობისას.

56და მიუყენეს ლევიანები, ოცწლიანებიდან მოყოლებული უფლის საქმეს; დადგა იესო თავის ვაჟებსა და ძმებთან ერთად, ძმა კადმიელი, ემადაბუნი და ილიადუნის ძის – იოდას ძენი, ვაჟიშვილებით და ძმებითურთ, ყველა ლევიანი, ერთსულოვნად აღძრული უფლის სახლის ასაშენებლად.

57და ააშენეს მშენებლებმა უფლის ტაძარი; დადგნენ შემოსილი მღვდლები საკრავებით და საყვირებით, ხოლო ლევიანები – დაფდაფებით, უგალობდნენ და ისრაელის მეფის – დავითის წესისამებრ ადიდებდნენ ღმერთს.

58მადიდებელნი საგალობელთა გუგუნით უხმობდნენ უფალს, რომ მისი მადლი და დიდება უკუნისამდეა მთელ ისრაელზე.

59საყვირებს ახმიანებდა მთელი ხალხი და ღაღადისით ადიდებდა უფალს ღვთის სახლის აღდგენისათვის.

60ხოლო უხუცესნი და გვართა თავკაცნი ლევიანთაგან თუ მღვდელთაგან, რომელთაც ენახათ უწინდელი სახლი, ხმამაღალი მოთქმა-გოდებით მოვიდნენ მშენებლობის მოსახილავად;

61მრავალნი კი – საყვირებითა და მხიარული ყიჟინით;

62მაგრამ ხალხს არც კი ესმოდა საყვირთა ხმა ამ გნიასში, თუმცაღა ბევრი ხმამაღლა აგუგუნებდა საყვირებს, ასე რომ, მათი გუგუნი შორს ისმოდა;

63გაიგონეს იუდასა და ბენიამინის ტომების მტრებმა და მოვიდნენ იმის გასაგებად, თუ რას მოასწავებდა საყვირთა ხმა.

64შეიტყეს, რომ ტყვეობიდან დაბრუნებულნი ტაძარს უშენებენ ღმერთს, ისრაელის ღმერთს.

65ზერუბაბელს, იესოსა და გვართა წინამძღოლებს მიადგნენ და უთხრეს, ჩვენც თქვენთან ერთად ვაშენებთო;

66რადგან ჩვენც თქვენსავით ვუსმენთ თქვენს უფალს და მსხვერპლს ვწირავთ მას აშურთა მეფის ესარხადონის დროიდან, რომელმაც აქ გადმოგვასახლაო.

67უთხრეს მათ ზერუბაბელმა, იესომ და ისრაელის გვართა წინამძღოლებმა: „თქვენთად ერთად ვერ ავუშენებთ ტაძარს ჩვენს ღმერთს და უფალს.

68ჩვენ თვითონ უნდა ავუგოთ იგი ისრაელის უფალს, როგორც გვიბრძანა კვიროსმა, სპარსელთა მეფემ“.

69ხოლო იმ ქვეყნის ხალხები ავიწროებდნენ იუდაში მყოფთ და აბრკოლებდნენ მშენებლობას.

70ვერაგობით აშფოთებდნენ ხალხს და ხელს უშლიდნენ მშენებლობის დასრულებას მთელი იმ ხნის განმავლობაში, ვიდრე კვიროსი ცოცხალი იყო.

71ასე რომ მშენებლობა ორ წელიწადს გაჭიანურდა დარიოსის გამეფებამდე.

6

6^1დარიოსის მეფობის მეორე წელს წინასწარმეტყველებმა: ანგიამ და ზაქარიამ, ყიდოს ძემ, უფლის, ისრაელის ღმერთის, სახელით უწინასწარმეტყველეს იერუსალიმსა და იუდაში მყოფ იუდაელებს.

2მაშინ ადგა ზერუბაბელი, შეალთიელის ძე, და იესო, იოცედეკის ძე, და დაიწყეს უფლის სახლის შენება იერუსალიმში უფლის წინასწარმეტყველთა თანდასწრებით, რომლებიც შეეწეოდნენ მათ.

3ამ დროს გამოეცხადა მათ სისინესი, სირიისა და ფინიკიის გამგებელი, სათრაბუზანესსა და მის თანამდგომებთან ერთად, და უთხრა მათ:

4„ვისი ნებართვით აშენებთ ამ სახლს და ამ ჭერს, და აღასრულებთ სხვა დანარჩენსაც? ან ვინ არიან ამის მოქმედი მშენებელნი?“

5მაგრამ იუდაელთა უხუცესებმა მიიღეს მადლი უფლისაგან, რომელმაც ტყვეობაში მიხედა მათ;

6ამიტომაც არ აუკრძალეს შენება, ვიდრე ეს ამბავი ეუწყებოდა დარიოსს და პასუხი მოვიდოდა მისგან.

7აი, იმ წერილის პირი, დარიოსს რომ მისწერა და გაუგზავნა სისინესმა, სირიისა და ფინიკიის გამგებელმა, აგრეთვე სათარბუზანმა, და მათმა თანამდგომებმა – სირიისა და ფინიკიის მთავრებმა:

8„მოკითხვას ვუთვლით მეფე დარიოსს! უნდა გაუწყოთ, მეფე-ბატონო: იუდაელთა ქვეყანას რომ ვეწვიეთ და ქალაქ იერუსალიმში შევედით, ვნახეთ ტყვეობიდან გამოსული იუდაელთა უხუცესნი, იერუსალიმში უზარმაზარ ახალ სახლს რომ უგებენ უფალს ძვირფასი თლილი ქვებითა და კედლებში დატანებული ძელებით.

9თავგამოდებით შრომობენ და კარგადაც მიდის საქმე მათ ხელში; დიდებულად და გულმოდგინედ კეთდება ყველაფერი.

10მაშინ ვკითხეთ უხუცესებს და ვუთხარით: ‘ვისი ბრძანებით აშენებთ ამ სახლს და საფუძველს უყრით ამ საქმეს’?

11ასე ვკითხეთ, რათა მოგვეწერა და გვეუწყებინა შენთვის, თუ ვინ არიან მათი თავკაცნი და წინამძღოლთა სიაც მოვთხოვეთ.

12ხოლო მათ პასუხად გვითხრეს: ‘ჩვენა ვართ მონები ღვთისა, ცისა და მიწის შემოქმედისა.

13ეს სახლი მრავალი წლის წინათ აიგო ისრაელის დიდი და ძლევამოსილი მეფის მიერ და დასრულებულ იქნა,

14მაგრამ როცა ჩვენმა მამებმა თავიანთი ცოდვებით განარისხეს ზეციური უფალი ისრაელისა, მაშინ ისინი ნაბუქოდონოსორს, ბაბილონის მეფეს, ქალდეველთა მეფეს ჩაუგდო ხელში.

15სახლი დაანგრიეს და დაწვეს, ხოლო ხალხი ტყვედ წაასხეს ბაბილონში.

16მაგრამ კვიროსის გამეფების პირველსავე წელს ბაბილონის ქვეყანაზე მეფე კვიროსმა ბრძანა აგვეშენებინა ეს სახლი.

17ოქროსა და ვერცხლის წმიდა ჭურჭელი, ნაბუქოდონოსორმა რომ წარიტაცა იერუსალიმის სახლიდან და თავის საკერპოში დადო, კვიროსმა ბაბილონის ტაძრიდან გამოიტანა და ზერუბაბელსა და მთავარ შეშბაცარს გადასცა.

18და უბრძანა მას, წამოეღო ეს ჭურჭელი, იერუსალიმის ტაძარში დაედო და აეშენებინა ღვთის ტაძარი მისსავ ადგილას.

19მაშინ მოვიდა შეშბაცარი და იერუსალიმში საძირკველი ჩაუყარა უფლის სახლს; მას მერე დღემდე შენდება და ჯერ კიდევ არ დასრულებულა’.

20აწ, თუ ინებებ, მეფეო, მოიძიონ ბაბილონს, მეფე კვიროსის წიგნთსაცავებში.

21თუ აღმოჩნდება, რომ უფლის სახლი მეფე კვიროსის ნებით შენდებოდა იერუსალიმში, და თუ ასეთია ჩვენი ბატონის ნებაც, ჩვენც გვეუწყოს“.

22მაშინ ბრძანა დარიოს მეფემ მოეძებნათ ბაბილონის წიგნთსაცავებში; და მიდიის ქალაქ ეკბატანაში მიაკვლიეს ერთ ჩანაწერს, რომელშიაც ნათქვამი იყო:

23„კვიროსის მეფობის პირველ წელს მეფე კვიროსმა ბრძანა უფლის სახლი აეგოთ იერუსალიმში, სადაც უშრეტ ცეცხლზე სწირავენ მსხვერპლს.

24სიმაღლით სამოცი წყრთა, სიგანით სამოცი წყრთა, თლილი ქვის სამი სახლითა და ადგილობრივი ხით ნაშენი ერთი ახალი სახლითურთ, ხოლო ხარჯი კვიროს მეფის სახლმა გაიღოს.

25უფლის სახლის წმიდა ჭურჭელი, ნაბუქოდონოსორმა იერუსალიმის სახლიდან რომ წამოიღო ბაბილონში, იერუსალიმის სახლს დაუბრუნდეს და სადაც ინახებოდა, იქვე დაიდოს.

26ვუბრძანე სისინესს, სირიისა და ფინიკიის გამგებელს, სათრაბუზანესს და მათ თანამდგომთ, სირიასა და ფინიკიაში მთავრებად გამწესებულთ, დაეხსნან იქაურობას და საშუალება მისცენ უფლის მონას ზერუბაბელს, იუდაელთა მთავარს, და იუდაელთა უხუცესებს უფლის სახლი ააგონ მის ძველ ადგილას.

27ხოლო მე ვბრძანებ: მთლიანად ააშენონ და თვალი ადევნონ, რომ ტყვეობიდან დაბრუნებულ იუდაელებს არ მოაკლდეთ შემწეობა უფლის სახლის დასრულებამდე;

28რომ კელესირიასა და ფინიკიაში აკრეფილი ხარკიდან ამ ხალხს დროულად ეძლეოდეს წილი უფლისთვის მსხვერპლის შესაწირად, და მთავარ ზერუბაბელს – ზვარაკის, ვერძებისა და კრავებისთვის.

29ასევე დაუბრკოლებლივ – ხორბალი, მარილი, ღვინო და ზეთი ყოველწლიურად, და როგორც იერუსალიმელი მღვდლები მოითხოვენ, რაც კი რამ სჭირდებათ დღიურ სახარჯოდ.

30რათა მსხვერპლს სწირავდნენ მეფისა და მისი შვილებისათვის და მათ დღეგრძელობას შესთხოვდნენ უზენაეს ღმერთს.

31ვბრძანებ, თუ ვინმე დაარღვევს ან შეცვლის დაწერილს, მისივე საკუთარი ძელი აიღონ და ზედ ჩამოჰკიდონ, მისი ავლადიდება კი მეფის საკუთრებად გამოცხადდეს.

32ამის გამო უფალი, ვის სახელსაც იქ უხმობენ, მიწის პირისაგან აღგვის ყველა მეფესა და ხალხს, ვინც შეეცდება ხელი შეუშალოს, ან ბოროტი ზრახვით შეაფერხებს უფლის სახლის მშენებლობას იერუსალიმში.

33მე, მეფე დარიოსმა, დავადგინე, ყველაფერი ზუსტად აღსრულდეს ამის მიხედვით“.

7

7^1მაშინ სისინესი, კელესირიისა და ფინიკიის გამგებელი, სათრაბუზანესი და მათი თანამდგომნი, დარიოს მეფის ბრძანებისამებრ,

2სათავეში ჩაუდგნენ ამ წმიდა საქმეს და შემწეობას არ აკლებდნენ იუდაელ უხუცესებსა და მღვდელთმთავრებს.

3ასე რომ, წარმატებით წარიმართა წმიდა საქმე ანგია და ზაქარია წინასწარმეტყველთა წინასწარმეტყველებით.

4და აღასრულეს ყოველივე უფლის, ისრაელის ღმერთის, განგებით;

5კვიროსის, დარიოსისა და არტაქსერქსეს – სპარსელ მეფეთა – ნებით დასრულდა წმიდა სახლი ადარის თვის ოცდამესამე დღეს, დარიოსის მეფობის მეექვსე წელს.

6ყველაფერი აღასრულეს ისე, როგორც სწერია მოსეს წიგნში, ისრაელიანებმა და მღვდლებმა, ლევიანებმა და ტყვეობიდან დაბრუნებულმა მათმა დანარჩენმა თანამდგომებმა.

7უფლის ტაძარს სატფურებისთვის შესწირეს ასი კურატი, ორასი ვერძი და ოთხასი კრავი;

8და თორმეტი თხა – ისრაელის ცოდვებისათვის, ისრაელის თორმეტი ტომის მთავართა რიცხვის მიხედვით.

9იდგნენ შემოსილი მღვდლები და ლევიანები, ტომთა მიხედვით, უფლის, ისრაელის ღმერთის, წინაშე, თანახმად მოსეს წიგნისა, და მეკარენი თვითეულ ბჭესთან;

10გაამზადეს ტყვეობიდან დაბრუნებულმა ისრაელიანებმა პასექი პირველი თვის მეთოთხმეტე დღეს, რათა ერთად განწმენდილიყვნენ მღვდლები და ლევიანები.

11ტყვეობიდან დაბრუნებული ყველა ისრაელიანი არ გაწმენდილა, რადგანაც ყველა ლევიანი განიწმიდა ერთად.

12და შესწირეს პასექი ტყვეობის ყველა ძესა და თავიანთ ძმებს, მღვდლებსა და თავიანთ თავს.

13და ჭამა ტყვეობიდან დაბრუნებულმა ისრაელის ყველა ძემ, ქვეყნიერების ხალხთა სიბილწისგან განდგომილმა და უფლის მძებნელმა.

14შვიდი დღე ზეიმობდნენ უფუარობის დღესასწაულს და ხარობდნენ უფლის წინაშე,

15რომელმაც აშურელთა მეფეს შეაცვლევინა გადაწყვეტილება მათ მიმართ, რათა უფლის, ისრაელის ღმერთის, საქმეთათვის განემტკიცებინა მათი ხელი.

8

8^1ყოველივე ამის შემდეგ, სპარსელთა მეფის არტარქსერქსეს მეფობის დროს, მოვიდა ეზრა, სარაიას ძე, აზარიას, ხილკიას, შალუმის,

2ცადოკის, ახიტუბის, ამარიას, ყუცის, ბუკის, აბიშუაყის, ფინხასის, ელეაზარის, მღვდელმთავარ აარონის შთამომავალი.

3ეს ეზრა მოვიდა ბაბილონიდან როგორც მწიგნობარი და გაწაფული მოსეს სჯულში, ღვთისგან რომ მიეცა ისრაელს.

4პატივი მიაგო მეფემ და კეთილმოსურნედ შეიწყნარა მისი ყოველი სათხოვარი.

5მასთან ერთად მოვიდნენ იერუსალიმში ზოგიერთნი ისრაელის ძეთაგან, მღვდელთა, ლევიანთა, მგალობელთა, მეკარეთა და ტაძრის მსახურთაგან, არტაქსერქსეს მეფობის მეშვიდე წლის მეხუთე თვეს.

6პირველი თვის ახალმთვარობისას ბაბილონიდან გამოსულნი, უფლის კეთილმოწყალებით, მეხუთე თვის ახალმთვარობისას მშვიდობიანად მოვიდნენ იერუსალიმში.

7ხოლო ეზრა სულ იმის ცდაში იყო, რომ არაფერი გამორჩენოდა უფლის სჯულიდან და მცნებათაგან და ყველა ისრაელიანისთვის ესწავლებინა მთელი სამართალი და მსჯავრი.

8მოვიდა მეფე არტაქსერქსეს შემდეგი შინაარსის წერილობითი ბრძანებაც ეზრა მღვდლისა და საღვთო სჯულის მკითხველისადმი:

9„მეფე არტარქსერქსე მოკითხვას უთვლის ეზრა მღვდელსა და საღვთო სჯულის მკითხველს.

10კაცთმოყვრულად განვსაჯე და ვბრძანე: ვისაც კი სურს ჩვენს სამეფოში მყოფი იუდაელი ხალხიდან, მღვდელსა თუ ლევიანს, შენთან ერთად წამოვიდეს იერუსალიმს,

11დიახ, ვისაც სურს, გაემზადოს და თან წამოგყვეს, როგორც განვსაჯე ჩემს შვიდ უახლოეს მრჩეველთან ერთად,

12რათა ნახონ, რა ხდება იუდასა და იერუსალიმში, თანახმად უფლის სჯულისა,

13და მიართვან ჩემგან და ჩემი ახლობლებისაგან აღთქმული ძღვენი იერუსალიმში ისრაელის უფალს, მთელი ოქრო-ვერცხლი, რაც კი მოიძებნება ბაბილონის ქვეყნად, ხალხის შესაწირავთან ერთად მათი უფლის ტაძრისათვის, რომელიც არის იერუსალიმში.

14შეგროვდეს ოქრო-ვერცხლი კურატების, ვერძების, კრავებისა და სხვა მისთანათათვის,

15რათა შესწირონ მსხვერპლი მათი უფლის სამსხვერპლოზე იერუსალიმში.

16და ყველაფერი, რისი აღსრულებაც გსურს შენს ძმებთან ერთად ამ ოქრო-ვერცხლით, აღასრულე შენი ღმერთის ნებისამებრ.

17უფლის წმიდა ჭურჭელი, რაც გებოძა, რათა ემსახურო შენი ღმერთის ტაძარს, რომელიც არის იერუსალიმში,

18და ყველაფერი, რაც დაგჭირდება შენი ღმერთის ტაძრისთვის, სამეფო საგანძურიდან გაეცი.

19და მე, მეფე არტარქსერქსემ, ვუბრძანე სირიისა და ფინიკიის საგანძურთა მცველებს, რომ ყველაფერი, რასაც მოითხოვს ეზრა მღვდელი და უზენაესი ღმერთის სჯულის მკითხველი, დაუყოვნებლივ მიეცეს, თვით ვერცხლის ასი ტალანტიც კი;

20ასევე ხორბალი, ას საწყაულამდე, ამდენივე ღვინო და ბლომად მარილი.

21ყოველივე დანარჩენიც, საღვთო სჯულის შესაბამისად, საგულდაგულოდ აღსრულდეს უზენაესი ღმერთის სახელზე, რათა თავს არ დაატყდეს რისხვა მეფის და მის წულთა სამეფოს.

22იმასაც გეტყვით, რომ არავითარი ხარკი არ დააკისროთ არცერთ მღვდელსა და ლევიანს, მგალობელსა და მეკარეს, ტაძრის მსახურს თუ ტაძრის მწერალს; და არც არავის ჰქონდეს უფლება, რაიმე გადაახდევინოს მათ.

23ხოლო შენ, ეზრა, ღვთის სიბრძნისამებრ, დაადგინე მსაჯულნი და მოსამართლენი, რათა მთელს სირიასა და ფინიკიაში განიკითხავდნენ ყველას, ვინც იცის სჯული შენი ღვთისა, არმცოდნეთ კი წვრთნიდე.

24ღვთის სჯულისა თუ მეფის კანონის ყველა დამრღვევი დაუყოვნებლივ დასჯილ იქნეს სიკვდილით ან წამებით, ფულადი ჯარიმით ან განდევნით“.

25კურთხეულია ერთი უფალი, რომელმაც გულში ჩაუნერგა მეფეს განედიდებინა მისი სახლი იერუსალიმში.

26ხოლო მე პატივი მომაგო მეფის და მისი მრჩევლების, ყველა მისი ახლობლისა და დიდებულის წინაშე.

27მხნეობა მოვიკრიფე უფლის, ჩემი ღმერთის, შეწევნით და შევკრიბე ისრაელის ძენი, რათა ჩემთან ერთად წამოსულიყვნენ.

28აი, წინამძღოლნი მათი საგვარეულოებისა და უხუცესობის მიხედვით, ჩემთან ერთად რომ წამოვიდნენ ბაბილონიდან მეფე არტაქსერქსეს მეფობის დროს:

29ფინხასის ძეთაგან – გერშომი; ითამარის ძეთაგან – გამაელი; დავითის ძეთაგან – ხატუში შექანიას [ძე];

30ფაროშის ძეთაგან – ზაქარია და მასთან ერთად ჩაწერილი ას ორმოცდაათი კაცი;

31ფახათმოაბის ძეთაგან – ელიეჰონაი ზერახიას [ძე] და მასთან ერთად ორასი კაცი;

32ზათუს ძეთაგან – შექანია იახაზიელის [ძე] და მასთან ერთად სამასი კაცი; ყადინის ძეთაგან – ყობედ იონათანის [ძე] და მასთან ერთად ორას ორმოცდაათი კაცი;

33ყელამის ძეთაგან – ესაია ყათალიას [ძე] და მასთან ერთად სამოცდაათი კაცი;

34შეფატიას ძეთაგან – ზერახია მიქაელის [ძე] და მასთან ერთად სამოცდაათი კაცი;

35იოაბის ძეთაგან – ყობადია იეხიელის [ძე] და მასთან ერთად ორას თორმეტი კაცი;

36ბანის ძეთაგან – შელომითი იოსიფიას [ძე] და მასთან ერთად ას სამოცი კაცი;

37ბებაის ძეთაგან – ზაქარია ბებაის [ძე] და მასთან ერთად ოცდა რვა კაცი;

38ყაზგადის ძეთაგან – იოხანანი ჰაკატანის [ძე] და მასთან ერთად ას ათი კაცი;

39ადონიკამის ძეთაგან – უკანასკნელნი; და აი, მათი სახელები: ელიფელეტი, იეყუელი და მათთან ერთად სამოცდაათი კაცი;

40ბიგვაის ძეთაგან – ყუთაი ისტალკურუსის [ძე] და მასთან ერთად სამოცდაათი კაცი.

41შევკრიბე ისინი თერასად წოდებულ მდინარესთან, სამი დღე დავყავით იქ და მე დავათვალიერე ისინი.

42მაგრამ მღვდელთა და ლევიანთაგან ვერავინ ვპოვე იქ.

43მაშინ შევუთვალე ელეაზარს, იდუელს, მაყასმასს, ელნათანს, შემაყიას, იარიბს, ნათანს, ელნათანს, ზაქარიას და მეშულამს, წინამძღვრებსა და სწავლულთ,

44რომ მოსულიყვნენ ყიდოსთან, განძთსაცავის ადგილის წინამძღოლთან,

45და ვუბრძანე მათ: უთხარით-მეთქი ყიდოს, მის ძმებსა და განძთსაცავის ადგილას მყოფთ, მღვდელმსახურნი გამოგვიგზავნონ ჩვენი უფლის სახლისთვის.

46და მოგვგვარეს კიდეც, მტკიცე ხელით ჩვენი უფლისა, მცოდნე კაცნი, მახლის, ლევის ძის, ისრაელის ძის, შერებიას შთამომავალნი – მისი ძენი და ძმანი, თვრამეტი კაცი;

47ხაშაბია და ანუნუსი და მისი ძმა ესაია, ხანანიას ძეთაგან, და მათი ძენი, ოცი კაცი;

48ტაძრის მსახურთაგან, დავითმა და წინამძღოლებმა მსახურებად რომ მისცეს ლევიანებს, ორას ოცი კაცი, თვითოეულის სახელის აღნუსხვით.

49და გამოვუცხადე იქ ჭაბუკებს, რომ ემარხულათ ჩვენი უფლის წინაშე,

50რათა კეთილი მგზავრობა გამოგვეთხოვა მისგან ჩვენთვის, ჩვენი თანამგზავრების, შვილებისა და საქონლისათვის.

51რადგანაც მრცხვენოდა მეფისთვის მეთხოვა ქვეითნი, მხედრები და გამყოლები ჩვენს დასაცავად მტრებისაგან,

52ვინაიდან მეფეს ვუთხარით, რომ ჩვენი უფლის ძალმოსილება მის მაძიებლებთან იქნებოდა ყველა კეთილ საქმეში.

53კვლავ შევევედრეთ ჩვენს უფალს ყოველივე ამისათვის და დიდი წყალობა მივიღეთ მისგან.

54გამოვყავი მღვდლების წინამძღვართაგან თორმეტი კაცი, შერებია, ხაშაბია და მათთან ერთად მათივე ძმებისაგან ათი კაცი.

55და ავუწონე მათ ოქრო-ვერცხლი და ჩვენი უფლის სახლის წმიდა ჭურჭელი, თვით მეფის, მისი მრჩევლების, დიდებულებისა და მთელი ისრაელის მიერ მიძღვნილი;

56ავუწონე და გადავეცი ექვსას ორმოცდაათი ვერცხლის ტალანტი, ასი ტალანტის ვერცხლის ჭურჭელი, ასი ოქროს ტალანტი, ოცი ოქროს ნივთი და ოქროსავე მბზინავი წმიდა სპილენძის თორმეტი ჭურჭელი.

57და ვუთხარი მათ: „თქვენც წმიდანი ხართ უფლის წინაშე, ეს ჭურჭელიც და ოქრო-ვერცხლიც; მაშ, ილოცეთ უფლის, ჩვენი მამა-პაპის უფლის მიმართ.

58იფხიზლეთ და გაუფრთხილდით მათ, ვიდრე არ ჩააბარებთ მღვდლების წინამძღვრებს, ლევიანებს და ისრაელის საგვარეულოთა წინამძღოლებს იერუსალიმში, ჩვენი უფლის სახლის საჭურჭლეში“.

59მღვდლებმა და ლევიანებმა, ოქრო-ვერცხლი და ჭურჭელი რომ მიიღეს იერუსალიმში, უფლის ტაძარში შეიტანეს ისინი.

60დავიძარით მდინარე თერასიდან პირველი თვის მეთორმეტე დღეს და შევედით იერუსალიმში ჩვენი უფლის მტკიცე ხელით, რომელიც გვიფარავდა და მტრისაგან გვიცავდა ჩვენ, და ასე მოვაღწიეთ იერუსალიმს.

61აქ, მესამე დღეს, ჩვენი აწონილი ოქრო-ვერცხლი გადაეცა უფლის სახლში მღვდელ მერემოთს, ურიას ძეს.

62მასთან ერთად იყო ელეაზარი, ფინხასის ძე; იქვე იყვნენ ლევიანები – იოზაბადი, იესოს ძე და მოეთი, ბინუის ძე; ყველაფერი ჩააბარეს რიცხვით და წონით და იმავდროულად ჩაწერილ იქნა მათი წონაც.

63ხოლო ტყვეობიდან დაბრუნებულებმა შესწირეს მსხვერპლი უფალს, ისრაელის ღმერთს: თორმეტი კურატი მთელი ისრაელისთვის, ოთხმოცდათექვსმეტი ვერძი, სამოცდათორმეტი კრავი, თორმეტი თხა გადარჩენის აღსანიშნავად, და ყოველივე ეს იყო მსხვერპლი უფლისა.

64მეფის განკარგულებანი გადასცეს სამეფოს გამგებლებსა და კოილე-სირიისა და ფინიკიის მთავრებს, რომლებმაც პატივი მიაგეს ხალხსა და უფლის ტაძარს.

65როცა ყოველივე ეს აღსრულდა, მოვიდნენ ჩემთან წინამძღოლები და მითხრეს:

66„არ განეშორა ისრაელის ერი, მთავრები, მღვდლები და ლევიანები ამ ქვეყნის უცხო ტომებს და მათ უწმინდურებას. ქანაანელებს, ხეთელებს, ფერიზელებს, იებუსელებს, მოაბელებს, ეგვიპტელებს და ედომელებს,

67რადგან თვითონაც და მათი ძენიც შეეუღლნენ მათ ასულებს და შეერია წმიდა თესლი უცხო თესლს, აქაურ ხალხებს; ხოლო წინამძღოლნი და დიდებულნი ამ უსჯულოების მონაწილენი გახდნენ იმთავითვე“.

68ამის გამგონემ შემოვიძარცვე ტანსაცმელი და სამღვდელო შესამოსელი, თმა-წვერს ვიგლეჯდი და ვიჯექი მწუხარე და შეჭირვებული.

69შემომეხვივნენ ისრაელის უფლის სიტყვით აღძრულნი, როცა უსჯულოების გამო ვგოდებდი და მწუხრის მსხვერპლშეწირვამდე ვიჯექი შეურვებული.

70ნამარხულევი რომ ავდექი შემოხეული ტანსაცმლით და სამღვდელო შესამოსელით, მუხლი მოვიყარე და ხელაპყრობით მივმართე უფალს:

71„უფალო, მრცხვენია და ვძრწი შენი სახის წინაშე;

72რადგანაც ცოდვები თავზე გადაგვდის და ჩვენმა უგუნურებამ ზეცას უწია.

73მამა-პაპის დროიდან მოყოლებული დღევანდელ დღემდე დიდ ცოდვაში ვართ დანთქმულნი.

74როგორც ჩვენი, ისე მამა-პაპათა ცოდვების გამო ჩვენს ძმებთან, ჩვენს მეფეებსა და ჩვენს მღვდლებთან ერთად ქვეყნიერების მეფეთა ხელში ჩაგვყარე მახვილით ამოსაწყვეტად, საძარცვავად და საგინებლად დღევანდელ დღემდე.

75მაგრამ რაოდენი მოწყალება მოიღე ჩვენზე ამჟამად, რათა შეგვენარჩუნებინა, უფალო, ჩვენი ფესვი და სახელი შენი საწმიდრის ადგილას;

76შენ მოგვივლინე ნათელი ჩვენი უფლის სახლში და დროულად გვიწყალობე საზრდო ჩვენი მონობის ჟამს.

77მონობაშიაც არ მივუტოვებივართ ჩვენს უფალს, არამედ მადლი მოგვფინა სპარსელ მეფეთა წინაშე,

78რათა მოეცათ ჩვენთვის საზრდო, განედიდებინათ ჩვენი უფლის ტაძარი და აღდგენილიყო დაქცეული სიონი, ხოლო ჩვენ დავმკვიდრებულიყავით იუდასა და იერუსალიმში.

79„აწ რაღა გვეთქმის, უფალო, ყოველივე ამის მქონებელთ? დავარღვიეთ შენი ბრძანებულებანი, რომელნიც მოგვეცი შენი მონა-მორჩილი წინასწარმეტყველთა ხელით და გვითხარი:

80‘ქვეყანა, რომელშიაც შედიხართ, რათა დაიმკვიდროთ იგი, წაბილწულია ქვეყნიერების უცხოელთა სიბილწით, და მათი უწმინდურებითაა სავსე;

81ასე რომ, ამიერიდან თქვენს ასულთ ცოლად ნუ მისცემთ მათ ვაჟებს და ნურც თქვენს ვაჟებს მოჰგვრით მათ ასულთ ცოლად;

82ნურასოდეს დაუზავდებით მათ, რათა გაძლიერდეთ, იგემოთ სიკეთენი ამ მიწისა და თქვენს შვილებს საუკუნო სამკვიდროდ მისცეთ იგი’.

83რაც მოგვდის, ჩვენი უკეთური საქმეებისა და ჩვენი დიდი ცოდვების გამო მოგვდის.

84შენ შეგვიმსუბუქე, უფალო, ჩვენი ცოდვები და მოგვეცი ასეთი ფესვი, მაგრამ ჩვენ კვლავ მივიქეცით, რათა დაგვერღვია შენი სჯული და შევრეოდით ამ ქვეყნის ხალხთა უწმინდურებას.

85ისე ხომ არ გაგვირისხდი, რომ ამოგვწყვიტო და აღარც ჩვენი ფესვი დარჩეს, აღარც თესლი და აღარც სახელი?

86ჭეშმარიტი ხარ, უფალო ისრაელისა, რადგანაც ფესვად დავრჩით დღევანდელ დღემდე.

87მაგრამ აწ კვლავ უსჯულოებაში დანთქმულნი ვართ შენს წინაშე, თუმცა არ კი უნდა ვყოფილიყავით შენს პირისპირ“.

88როცა ეზრა ლოცულობდა, აღსარებას ამბობდა და ტიროდა ტაძრის წინ მიწას განრთხმული, გარს შემოადგა იერუსალიმიდან დიდძალი ხალხი: ქალები, კაცები და ბავშვები, და იყო დიდი გოდება ხალხში.

89შეღაღადა იექონიამ, იეელოსის ძემ, ისრაელის ძეთაგან, და უთხრა ეზრას: „ჩვენ ვცოდეთ უფალს და შევეუღლეთ ამ ქვეყნის უცხო ტომთა ქალებს; და, აი, ახლა შენი იმედი აქვს ისრაელს.

90შევფიცოთ უფალს, რომ გავუშვებთ უცხოტომელ ცოლებს თავიანთი შვილებითურთ, როგორც განსაჯე შენ და საღვთო სჯულის ყველა მორჩილმა.

91აღდექ და აღასრულე ეს შენი საქმე, და შენთან ერთად როგორმე ჩვენც შევძლებთ ამას“.

92აღდგა ეზრა, დააფიცა მთელი ისრაელის მღვდლების და ლევიანების წინამღძოლნი, რომ ასე მოიქცეოდნენ, და მათაც შეჰფიცეს.

9

9^1წამოდგა ეზრა ტაძრის ეზოდან და გაემართა იეჰოხანანის, ელიაშიბის ძის სადგომისაკენ.

2იქ ყოფნისას არც პური უჭამია და არც წყალი უსვამს, გლოვობდა ხალხის დიდი უსჯულოების გამო.

3მთელს იუდასა და იერუსალიმში ეუწყა ტყვეობიდან ყველა გამოსულს, თავი მოეყარათ იერუსალიმში.

4ვინც არ მოვიდოდა ორი თუ სამი დღის განმავლობაში, უხუცესთა წინამძღოლების სამართლით მთელი ქონება ჩამოერთმეოდა, თვითონ კი გაძევებულ იქნებოდა ტყვედყოფილთა კრებულისაგან.

5სამ დღეში ყველანი შეიკრიბნენ იერუსალიმში იუდასა და ბენიამინის ტომიდან, – ეს იყო მეცხრე თვის მეოცე დღეს.

6ისხდა მთელი ხალხი ეზოში და ცახცახებდა, რადგან ზამთარი იდგა.

7წამოდგა ეზრა და უთხრა მათ: „თქვენ დაარღვიეთ სჯული, რაკიღა უცხო ტომის ქალები შეირთეთ ცოლად, და უმრავლეთ ცოდვა ისრაელს.

8ახლა აღსარება უთხარით და ადიდეთ უფალი, ჩვენი მამა-პაპის ღმერთი;

9აღასრულეთ მისი ნება და განეშორეთ ქვეყნის ხალხებს და უცხო ტომის ცოლებს“.

10ხმა აიმაღლა მთელმა ხალხმა და შეღაღადა: „როგორც თქვი, ესე მოვიქცევით.

11მაგრამ ხალხმრავლობაა და ზამთარი დგას, არ შეგვიძლია ვიდგეთ ღია ცის ქვეშ, ეს არც ერთი დღის საქმეა და არც ორისა, რადგანაც ურიცხვი ცოდვა მიგვიძღვის ამ მხრივ.

12ამიტომაც დადგენილ იქნენ ხალხის წინამძღოლნი, და ყველა, ვისაც ჩვენში უცხო ტომის ქალი ჰყავს ცოლად, თავის დროს გამოცხადდეს მათთან,

13თვითოეული ადგილის უხუცესისა და მსაჯულის თანხლებით, ვიდრე არ დაცხრება უფლის რისხვა ჩვენზე ამ საქმის გამო“.

14თავს იდვეს ეს იონათანმა, ყასაელის ძემ, და იახზეიამ, თიკვას ძემ, ხოლო მეშულამი, ლევი და შაბეთაი შეეწეოდნენ მათ.

15და ყველაფერი ამის მიხედვით აღასრულეს ტყვეობიდან გამოსულებმა.

16ეზრა მღვდელმა სახელდებით ამოირჩია საგვარეულოთა წინამძღვარნი, და შეიკრიბნენ ისინი მეათე თვის ახალმთვარობისას საქმის გასარჩევად.

17და დასრულდა იმათი საქმის გამოძიება, ვისაც ცოლად ჰყავდა უცხო ტომის ქალი, პირველი თვის ახალმთვარობისას.

18აღმოჩნდა, რომ შეკრებილ მღვდელთაგან უცხო ტომის ცოლები ჰყავდათ:

19იოცედეკის ძის, იესოს ძეთა და ძმათაგან – მაყასეიას და ელეაზარს, იარიბს და იოდანს,

20რომლებმაც ფიცი დადეს, რომ გაუშვებდნენ ცოლებს და მოიყვანეს ვერძები თავიანთი ცოდვების მისატევებლად.

21იმერის ძეთაგან – ხანანი და ზებადია, მაყასეია და შემაყია, იეხიელი და ყაზარია;

22ფაშხურის ძეთაგან – ელიოყენაი, მაყასეია, ისმაელი, ნათანაელი, გედალია, ელყასა;

23ლევიანთაგან – იოზაბდი და შიმყი, კელაია (იგივე კელიტა) და ფეთახია, იუდა და იონა;

24მგალობელთაგან – ელიაშიბი და ზაქური;

25მეკარეთაგან – შალუმი და ტელემი;

26ისრაელისგან, ფარყოშის ძეთაგან – რამია და იზია, მალქია და მიამინი, ელეაზარი, ხაშაბია და ბენაია;

27ყელამის ძეთაგან – მათანია და ზაქარია, იეხიელი და ყაბდი, იერემოთი და ელია;

28ზათუს ძეთაგან – ელიოყენაი, ელიაშიბი, ოთონია, იერემოთი, ზაბადი და ზერდაია;

29ბებაის ძეთაგან – იოხანანი და ხანანია, ზაბდი და ემათისი;

30ბანის ძეთაგან – მეშულამი, მალუქი, ყადაია, იაშუბი, შეალი და იერემოთი;

31ყიდოს ძეთაგან – ნაათუსი და მოოსიასი, ლაკუნუსი და ნაიდუსი, ბესკასპასმისი და სესთელი, ბელნუუსი და მენაშეასი.

32ხანანის ძეთაგან – ელიონასი და ყასაიასი, მელქიასი, საბაიასი და სიმონ ქოსამეუსი.

33ხაშუმის ძეთაგან – მათენაი და მათათა, ზაბადი და ელიფელეტი, მენაშე და შიმყი;

34ბანის ძეთაგან – იერემია, მაყადაი, ყამრამი, იოელი, მამდაი, ბედეია, ვანია, კარაბასიონ, ელიაშიბი, მაქნადებაი, ელიასისი, ბინუი, ელიალისი, შიმყი, შელემია, ნეთანია; ეზორას ძეთაგან – შეშაი, ყაზარელი, ყაზაელი, შემაყია, ამარია, იოსები;

35ნებოს ძეთაგან – მათითია, ზაბადი, ყიდო, იოელი და ბენაია.

36ყველა ესენი ცხოვრობდნენ უცხო ტომის ცოლებთან და გაუშვეს ისინი ბავშვებიანად.

37და დამკვიდრდნენ მღვდლები, ლევიანები და ისრაელიანები იერუსალიმში და სოფლად, მეშვიდე თვის ახალმთვარობისას, ხოლო ისრაელიანები – თავ-თავიანთ ადგილას.

38მთელმა ხალხმა ერთად მოიყარა თავი აღმოსავლეთის ბჭესთან, გაშლილ ადგილას.

39და სთხოვეს ეზრას, მღვდელმთავარსა და მკითხველს, გამოეტანა მოსეს სჯული, ბოძებული უფლის, ისრაელის ღმერთის მიერ.

40გამოუტანა მღვდელმთავარმა ეზრამ სჯული მთელ ხალხს, კაციდან ქალამდე, და ყველა მღვდელს, რათა მოესმინათ იგი მეშვიდე თვის ახალმთვარობისას.

41კითხულობდა ტაძრის ბჭესთან, გაშლილ ადგილას, ცისკრიდან შუადღემდე, კაცებისა და ქალების წინაშე, და მთელი ხალხი უსმენდა სჯულს.

42და შედგა ეზრა, მღვდელი და მკითხველი, გამზადებულ ფიცარნაგზე.

43მხარმარჯვნივ ედგნენ მათათია, შემაყი, ყანაია, ყაზარია, ურია, ხიზკია და ბალსამუსი;

44ხოლო ხელმარცხნივ – ფედაია, მისაელი, მალქია, ლოთასუბუსი, ნაბარია და ზაქარია.

45აიღო ეზრამ სჯულის წიგნი ხალხის თვალწინ და დიდებით დაჯდა ყველას წინაშე.

46სჯულს რომ ხსნიდა, ყველა წელგამართული იდგა; და აკურთხა ეზრამ უფალი ღმერთი, უზენაესი ღმერთი საბაოთ, ყოვლისმპყრობელი.

47მთელმა ხალხმა ერთხმად შეჰღაღადა: „ამინ!“ ხელაპყრობილი დაემხო მიწაზე და თაყვანი სცა უფალს.

48ლევიანები – იესო და ანიუთი, შერებია და იამინი, ყაკუბი და შაბეთაი, ჰოდია, მაყასეია, კელიტა, ყაზარია, იოზაბდი, ხანანი და ფელაია ხალხის წინაშე კითხულობდნენ უფლის სჯულს და იმავდროულად, კიდევაც განმარტავდნენ მას.

49და უთხრა ატარატესმა ეზრას, მღვდელმთავარსა და მკითხველს, და ლევიანებს, ყველაფერს რომ ასწავლიდნენ ხალხს:

50„წმიდაა ეს დღე უფლისათვის“ – და ყველანი ტიროდნენ, როცა უსმენდნენ სჯულს –

51„მაშ, წადით, ჭამეთ ნოყიერი და სვით ტკბილი, და წყალობას ნუ მოაკლებთ უპოვართ,

52ვინაიდან წმიდაა ეს დღე უფლისათვის და ნუ მწუხარებთ, რადგან უფალი განგადიდებთ თქვენ“.

53ლევიანებიც შეაგონებდნენ ხალხს და ამბობდნენ: წმიდაა ეს დღე და ნუ მწუხარებთო.

54წავიდნენ ყველანი, რათა ესვათ და ეჭამათ, ელხინათ და გაეკითხათ უპოვარნი; და ხარობდნენ დიდად,

55რადგანაც გამსჭვალულნი იყვნენ სიტყვებით, საკრებულოში რომ ესწავლათ.

იუდაელი მეფის მენაშეს ლოცვა
იუდაელი მეფის მენაშეს ლოცვა

1. 1

1
იუდაელი მეფის მენაშეს ლოცვა,
როცა იგი ტყვედ იყო ბაბილონში

1^1უფალო ყოვლისმპყრობელო, ჩვენი მამა-პაპის – აბრაამის, ისაკის, იაკობისა და მათი მართალი მოდგმის ღმერთო,

2რომელმაც შეჰქმენი ცა და მიწა მთელი მათი დიდებულებით,

3დაიურვე ზღვა შენი განგების სიტყვით და დაგმანე უფსკრული შენი საშინელი და დიადი სახელით,

4რომელიც ყველას თავზარსა სცემს და ძრწიან შენი ძალმოსილების წინაშე.

5რადგანაც წინააღუდგომელია შენი დიდების ბრწყინვალება და გაუსაძლისია შენი რისხვა, ცოდვილებს რომ დაატეხ თავზე.

6მაგრამ განუზომელია და გონებამიუწვდომელი მოწყალება შენი აღთქმისა.

7რადგანაც შენა ხარ უფალი უზენაესი, ლმობიერი, სულგრძელი და მრავალმოწყალე, კაცთა ცოდვების გამო მონანული.

8შენი ლმობიერების სიუხვით დაუწესე, უფალო, სინანული და აღუთქვი ცოდვათა მიტევება შენს მიმართ შემცოდეთ.

9უფალო, მართალთა ღმერთო, არ დაგიწესებია სინანული მართალთათვის – აბრაამის, ისაკისა და იაკობისთვის, არამედ მე, ცოდვილს, დამიწესე სინანული,

10რადგანაც ზღვის ქვიშაზე უმეტესია ჩემი ცოდვები და იმრავლა ჩემმა უსჯულოებამ, უფალო; იმრავლა და არა ვარ ღირსი იმისა, რომ ცის სიმაღლეს ვუმზერდე ჩემი ურიცხვი უსამართლობის გამო.

11წელში მოვხრილვარ რკინის ბორკილთა სიმძიმით, ასე რომ, თავიც კი ვერ ამიწევია, და არა მაქვს მოსვენება, რადგანაც განგარისხე, უკუღმართად ვიქცეოდი შენს წინაშე, არ აღვასრულე შენი ნება, არ დავიცავი შენი მცნებანი, დავამკვიდრე სიბილწე და ვამრავლე საცთური.

12ახლა კი მომიდრეკია ჩემი გულის მუხლი და შეწყალებას გემუდარები.

13ვცოდე, უფალო, ვცოდე და ჩემი უსჯულოებანი მე თვითონ ვიცი.

14და მაინც გევედრები, მომიტევე, უფალო, მომიტევე, ნუ დამღუპავ ჩემი უსჯულოების გამო და სუკუნოდ ნუ გამწირავ ქვესკნელისათვის, რადგანაც შენა ხარ მონანულთა ღმერთი.

15მოავლინე ჩემზე შენი სიკეთე და მიხსენი მე, უღირსი, შენი უსაზღვრო გულმოწყალებით.

16და მთელი ჩემი დღე და მოსწრება შენი მადიდებელი ვიქნები, რადგანაც შენ გიგალობენ ზეცის ყოველნი ძალნი და შენია დიდება უკუნითი უკუნისამდე. ამინ.

151-ე ფსალმუნი

151-ე ფსალმუნი

1. 1

1

151-ე ფსალმუნი
მიეწერება დავითს, თუმცა ფსალმუნთა რიცხვში არ შედის;
შეთხზულია მას შემდეგ, რაც ორთაბრძოლაში გოლიათს სძლია

1^1უმცროსი ვიყავ ჩემს ძმებს შორის და უმრწემესი მამაჩემის სახლში. ვმწყემსავდი მამაჩემის ცხვარს.

2ჩემი ხელით გამოვთალე სალამური, ჩემი თითებით ვაწყობდი ქნარს.

3ვინ აუწყებდა ამას ჩემს უფალს? თვითონ მისმინა უფალმა, თვითონ.

4თვითონვე მომივლინა თავისი მაცნე, განმაშორა მამაჩემის ცხვარს და თავისი ცხების ზეთი მცხო.

5მშვენიერნი იყვნენ ჩემი ძმები და ახოვანნი, მაგრამ უფალმა არც ერთი არ აირჩია მათგან.

6მე გამოვედი უხცო ტომის კაცთან საომრად და თავისი კერპებით დამწყევლა მან.

7მაგრამ მე ამოვართვი მახვილი, თავი წავკვეთე და სირცხვილისაგან ვიხსენი ისრაელის ძენი.

მესამე მაკაბელთა
მესამე მაკაბელთა

1. 1

2. 2

3. 3

4. 4

5. 5

6. 6

7. 7

1
მესამე მაკაბელთა

1^1როდესაც ფილოპატორმა მასთან მისულებისაგან შეიტყო, რომ ანტიოქოსი დაუფლებოდა მის კუთვნილ მიწა-წყალს, მოუხმო მთელ თავის ლაშქარს, ქვეითთაც და ცხენოსანთაც, თან წაიყვანა თავისი და არსინოე და რაფიას მხარეს გაემართა, სადაც დაბანაკებული იყო ანტიოქოსის ლაშქარი.

2მაშინ ვინმე თეოდოტოსმა გადაწყვიტა განეხორციელებინა თავისი განზრახვა, იახლა პტოლემეოსისაგან მინდობილი მხნე მეომრები და ღამით შეიპარა პტოლემეოსის კარავში, რათა მალულად მოეკლა იგი და თავიდან აეცილებინა სისხლისღვრა.

3მაგრამ უღალატა მას დოსითეოსმა, დრიმილოსის ძემ, წარმომავლობით იუდაელმა, რომელმაც შემდგომ უარყო სჯული და განუდგა მამა-პაპურ სარწმუნოებას. მან კარავში ერთი მდაბიორი შეუშვა, რომელიც პტოლემეოსის მაგივრად იქნა მოკლული.

4ხოლო როდესაც სასტიკი ბრძოლა გაჩაღდა და ანტიოქოსმა იმძლავრა, თმაგაშლილმა არსინოემ ცრემლისფრქვევით დაიარა მთელი ლაშქარი და ევედრებოდა მეომრებს, მხნედ ებრძოლათ თავიანთი თავისა და თავიანთი ცოლ-შვილისათვის, გამარჯვებულებს კი ორ მინა ოქროს აღუთქვამდა.

5მოხდა ისე, რომ ხელჩართულ ბრძოლაში მტერი ძლეულ იქნა და მრავალი ტყვედ ჩავარდა.

6საწადელს რომ ეწია, ფილოპატორმა განიზრახა მეზობელ ქალაქებშიაც ჩასულიყო და გაემხნევებინა ისინი.

7ესეც რომ აღასრულა და ძღვენი შესწირა სალოცავებს, მხნეობა შთაუნერგა თავის ქვეშევრდომთ.

8როცა შემდეგ იუდაელებმა საბჭოსგან და უხუცესებისაგან ელჩები აახლეს, რათა მიელოცათ, ძღვენი მიერთმიათ და სიხარული გამოეხატათ იმის გამო, რაც მოხდა, პტოლემეოსმა მოისურვა, რაც შეიძლება მალე სწვეოდა მათ.

9იერუსალიმს რომ ჩავიდა, მსხვერპლი შესწირა, მადლი მიაგო უზენაეს ღმერთს და აღასრულა ყველაფერი, რაც შეჰფეროდა წმიდა ადგილს.

10და როცა შიგ შეაბიჯა, მისი სიდიადითა და მშვენიერებით მოიხიბლა და ტაძრის სინატიფით განცვიფრებულმა საწმიდარში შესვლა დააპირა.

11უთხრეს: „ეგ წესი არ არის და, არამცთუ ჩვენს ხალხს, თვით მღვდლებსაც კი ეკრძალებათ შიგ შესვლა. მხოლოდ მღვდელმთავრს აქვს ამის უფლება, და ისიც წელიწადში ერთხელ.“ მაგრამ მეფეს განზრახვაზე ხელი ვერ ააღებინეს.

12სჯულიც წაუკითხეს, მაგრამ ვერც ამან გადაათქმევინა განზრახული; ამბობდა: „აუცილებლად უნდა შევიდე; დაე, ისინი იყვნენ მოკლებულნი ამ პატივს და არა მე.“

13უნდოდა გაეგო, ტაძარში რომ შედიოდა, მაშინ რატომ არავინ შეაჩერა.

14და როცა ვიღაცას წინდაუხედავად წამოსცდა: ძალიან ცუდია, რომ ასე მოხდაო,

15მეფემ თქვა, რაკი ეს, ასე თუ ისე, უკვე მოხდა, ვითომ რატომ არ უნდა შევიდე, მიუხედავად იმისა, გსურთ თუ არა თქვენ ესო.

16წმიდა სამოსით მოსილი მღვდლები პირქვე დაემხნენ და უზენაეს ღმერთს შეჰღაღადეს, შეგვეწიე და შეაჩერე უკეთური ზრახვით შემოჭრილი მოძალადეო. და მოთქმა-გოდებით აავსეს ტაძარი.

17ქალაქში დარჩენილები შეშფოთებულნი მოცვივდნენ, ეგონათ, რაღაც წარმოუდგენელი რამ მოხდაო.

18თავიანთ ოთახებში ჩაკეტილი ქალიშვილები დედებთან ერთად გამორბოდნენ, მტვერსა და ნაცარს იყრიდნენ თავზე და მწარედ მგმინავნი ქვითინით ავსებდნენ ქუჩებს.

19საქორწინოდ მორთულ-მოკაზმული ქალწულნი საქმროებთან შესახვედრად გამზადებულ სანთიობოებს ტოვებდნენ, აღარ ახსოვდათ კდემა და უთავბოლოდ დარბოდნენ ქალაქში.

20დედებს და ძიძებს აქა-იქ მიეყარათ ახალშობილნი: ზოგი სახლში, ზოგიც – ქუჩაში, და უკანმოუხედავად გარბოდნენ უზენაესი ტაძრისკენ.

21ესოდენ მრავალგვარი იყო ტაძართან თავშეყრილი ხალხის ვედრება მეფის ღვთისმგმობი განზრახვის გამო.

22ზოგიერთმა მოქალაქემ ისიც კი გაბედა, რომ მეფისათვის ხელი შეეშალა განზრახულის შესრულებაში.

23სწორედ მათ მოუწოდეს ხალხს, იარაღი აეღოთ და მამა-პაპის სჯულისათვის დაედოთ თავი. აირ-დაირია მთელი ტაძარი, მაგრამ მღვდლებმა და უხუცესებმა დააშოშმინეს ისინი და მათაც სხვებივით დაიწყეს ლოცვა.

24ხალხი კი კვლავინდებურად შემწეობას შესთხოვდა ღმერთს.

25უხუცესები, რომლებიც თან ახლდნენ მეფეს, ყოველნაირად ცდილობდნენ დაეყოლიებინათ იგი, რომ თავის თავხედურ განზრახვაზე აეღო ხელი.

26მაგრამ თავგასული და ყოვლისუგულებელმყოფელი წინ მიიწევდა, რათა ბოლომდე შეესრულებინა ნათქვამი.

27ამის შემხედვარე მეფის მხლებლებმა ჩვენებთან ერთად დაიწყეს ლოცვა ყოვლადძლიერისადმი, რათა ამ გასაჭირში ეხსნა ისინი და აღეკვეთა ეს უსჯულო და უკადრისი ქცევა.

28სასოწარკვეთილი ხალხის გაბმული მოთქმა-გოდება და ღაღადისი გამაყრუებელ გუგუნად ერწყმოდა ერთმანეთს.

29კაცს ეგონებოდა, მარტო ხალხი კი არა, კედლებიცა და მთელი საძირკველიც გმინავენო, თითქოს უკვე სიკვდილს უქადდათ წმიდა ადგილის შებღალვა.

2

2^1მაშინ სიმონ მღვდელმთავარმა ტაძრის წინ მოიყარა მუხლი, მოწიწებით გაიწოდა ხელები და ასე ილოცა:

2„უფალო, უფალო, ცათა მეუფეო და ყოველი ქმნილების მბრძანებელო, წმიდაო წმიდათა შორის, ყოვლისმპყრობელო, მოგვხედე ურვილთ უღვთოსა და მკრეხელისაგან, ძალითა და მძლავრებით რომ გათავხედებულა.

3რადგანაც, ყოვლის შემქმნელო და ყოვლის გამრიგევ, სამართლიანო მეუფეო, შენ განსჯი ყველა თავხედსა და კადნიერს.

4აკი უწინაც შეგიმუსრავს უსამართლობის მოქმედნი, რომელთა შორისაც გიგანტებიც იყვნენ, თავიანთი ძალისა და კადნიერების მოიმედენი, უზომო წყალი რომ მოუვლინე და წარხოცე ისინი.

5შენ გადაბუგე ცეცხლითა და გოგირდით თავგასული სოდომელები, აშკარად რომ სჩადიოდნენ უკეთურებას და ჭკუის სასწავლ მაგალითად დასახე ისინი შთამომავლობისათვის.

6შენი ძალმოსილება უჩვენე ამპარტავან ფარაონს, შენი წმიდა ხალხის – ისრაელის დამმონებელს, მრავალი სხვადსხვა სასჯელით ჰგვემე იგი და დაანახვე შენი ძლიერება.

7ეტლებითა და დიდძალი ლაშქრით რომ დაედევნა შენს ხალხს, ზღვის უფსკრულში დანთქე ისინი, ხოლო შენი, ყოველი ქმნილების მძლეთა-მძლე მბრძანებლის, მოსავნი უვნებლად გამოიყვანე.

8და განდიდებულ იქმენ შენი ხელის ნამოქმედარის მხილველთაგან.

9შენ, მეუფეო, რომელმაც შეჰქმენი უკიდეგანო და უსაზღვრო მიწა, ეს ქალაქი აირჩიე და შენდა სადიდებლად წმიდაჰყავ ეს ადგილი, თუმცაღა არა გაკლია რა, და შენი ღვთაებრივი გამოცხადებით განადიდე იგი, რათა შენი დიადი და სათაყვანებელი სახელის დიდება გეწილადებინა მისთვის.

10ისრაელის სახლის სიყვარულით აღგვითქვი, რომ, თუ უბედურებისა და გაჭირვების ჟამს ამ ადგილას მოვიდოდით და ვილოცებდით, შენ შეისმენდი ჩვენს ლოცვას.

11სარწმუნო ხარ და ჭეშმარიტი,

12რადგანაც ხშირად შეწევნიხარ გასაჭირში ჩავარდნილ ჩვენს წინაპრებს და საშინელი განსაცდელისაგან გიხსნია ისინი.

13და ახლა ჩვენც, წმიდაო მეუფეო, დიდი და ურიცხვი ცოდვების გამო ვიტანჯებით, მტრის ხელში ჩაცვივნილნი და უბედურებით დაუძლურებულნი.

14ამ ჩვენი დაცემის ჟამს ეს თავგასული და ღვთისმგმობი ცდილობს, შეურაცხყოს ეს წმიდა ადგილი, ჩვენს ქვეყანაში შენი დიადი სახელისადმი მიძღვნილი.

15რადგანაც თუმცა შენი სამყოფელი, ზეცათა ზეცა, მიუწვდომელია კაცთათვის,

16მაგრამ შენი მოწყალებით მოჰმადლე შენს ერს, ისრაელს, და წმიდაჰყავ ეს ადგილი.

17ნუ მოგვკითხავ მათ უწმინდურებას, ნუ დაგვსჯი მათი სიბილწისათვის, რათა არ იქადოდნენ უსჯულონი გულში და არ იკვეხნიდნენ კადნიერი ენით:

18‘გავთელეთ სიწმიდის სახლი, როგორც თელავენ სიბილწის სახლებს.’

19გაგვარიდე ჩვენი ცოდვები, მოგვიტევე ჩვენი უსამართლობანი და მოგვივლინე შენი წყალობა ამ ჟამს.

20დაე, მსწრაფლ გადმოვიდეს ჩვენზე შენი სიბრალული, ხოტბის მადლი მიანიჭე გათელილთა და გულით ურვილთა ბაგეს; მშვიდობა მოგვეც.“

21მაშინ შეისმინა თვინიერების ლოცვა ყოვლისმხილველმა და უწმიდესთა შორის უწმიდესმა ღმერთმა, დასაბამიერმა მამამ, და შემუსრა მოძალადე, ძალმომრეობით მოქადული.

22შეარყია იგი, როგორც ირყევა ლერწამი ქარისაგან და განერთხა მიწას უძრავად, ხელ-ფეხ წართმეული და დაუძლურებული, ასე რომ, ხმის ამოღებაც აღარ შეეძლო, რადგანაც სამართლიანი მსჯავრით იყო გვემული.

23შიშმა მოიცვა მისი მეგობრებიცა და პირადი მცველნიც, ამ საშინელი სასჯელის მხილველნი; იფიქრეს, ხელში არ შემოგვაკვდესო და თვითონაც თავზარდაცემულებმა სასწრაფოდ განარიდეს მეფე იმ ადგილს.

24ცოტა ხნის შემდეგ გონს მოეგო, თუმცა სასტიკად დასჯილს აზრადაც არ მოსვლია მონანიება; პირიქით, სასტიკი მუქარით დატოვა იქაურობა.

25ეგვიპტეში დაბრუნებულმა ამრავლა თავისი ბოროტი საქმე, თანამეინახეთა და მეგობართაგან წაქეზებულმა, რომელთათვისაც უცხო იყო ყოველგვარი სამართლიანობა.

26ურიცხვი უკეთურებაც კი არ იკმარა, არამედ იქამდე გაკადნიერდა, რომ ლანძღვა-გინებას უთვლიდა იუდაელებს და ბევრი მისი მეგობარი, მეფის საქციელის შემყურე, მის ნებას იყო აყოლილი.

27ბოლოს, გადაწყვიტა საჯაროდ შეურაცხეყო იუდაელი ხალხი და ამ მიზნით თავისი კოშკის ეზოში სვეტი აღმართა წარწერით:

28„ვინც მსხვერპლს არ სწირავს, იმას ეკრძალება თავის ტაძარში შესვლა; ხოლო ყველა იუდაელი აღწერილ და შეტანილ იქნას მონათა სიაში; ურჩნი კი ძალით მოიყვანონ და სიკვდილით დასაჯონ.

29აღრიცხულნი უნდა დაიდაღონ: ცეცხლით ამოეწვათ დიონისეს ნიშანი – სუროს ფოთოლი, და მონებად შერაცხილთ უფლებები შეეზღუდოთ.“

30მაგრამ ყველასთვის რომ არ შეეძულებინა თავი, იქვე მიაწერა, ვინც წარმართულ მისტერიებს ეზიარება, იმათი უფლებები ალექსანდრიელ მოქალაქეთა უფლებებს გაუთანაბრდესო.

31ზოგიერთმა, მოქალაქეობის უფლებას დახარბებულმა, უარყო საკუთარი სჯული, თითქოს მეფესთან მომავალი ურთიერთობის წყალობით დიდ სახელს მოიხვეჭდა.

32მაგრამ უმეტესობას არ უღალატა სულის სიმტკიცემ და არ განუდგა ღვთისმოსაობას; ფულით ყიდულობდნენ სიცოცხლეს და უშიშრად ცდილობდნენ თავი დაეღწიათ აღწერისაგან.

33რადგანაც ღვთის შეწევნის იმედი ჰქონდათ, ამიტომაც გაემიჯნენ განდგომილთ, თავიანთი ხალხის მტრებად შერაცხეს ისინი და ყოველნაირად თავს არიდებდნენ მათთან ურთიერთობას.

3

3^1ეს რომ გაიგო ამ ღვთისმგმობმა, ისე გაშმაგდა, რომ მარტო ალექსანდრიელ იუდაელებს კი აღარ აფრქვევდა რისხვას, არამედ ქვეყნის ყველა კუთხეში მცხოვრებთა მიმართაც დაუძინებელი მტრობა გამოიჩინა და ბრძანა ყველასათვის ერთ ადგილას მოეყარათ თავი და უსასტიკესი სიკვდილით მოესრათ.

2ვიდრე ეს საქმე მზადდებოდა, ბოროტმოქმედის თანამზრახველებმა ხმა გაავრცელეს იუდაელების წინააღმდეგ, თითქოს ისინი თავს არიდებდნენ კანონიერ მოვალეობათა აღსრულებას.

3თუმცა იუდაელები კეთილგანწყობას და ერთგულებას ინარჩუნებდნენ მეფეთა მიმართ.

4მაგრამ რაკი ისინი თაყვანს სცემდნენ თავიანთ ღმერთს და მისი სჯულისამებრ ცხოვრობდნენ, ამიტომ ზოგიერთ შემთხვევაში მათი ქცევა მოვალეობისათვის თავის არიდებას ჰგავდა, რისთვისაც მათ სიძულვილით უყურებდნენ ზოგიერთნი,

5თუმცა ბევრის თვალში ისინი თავიანთი კეთილმოქმედებითა და სამართლიანობით პატივისცემას იმსახურებდნენ.

6და მაინც, უცხოტომელნი არად აგდებდნენ ამ ხალხის კეთილმსახურებას,

7ყბადაიღეს მათი ღვთისმოსაობა, მათი საჭმელები და ამტკიცებდნენ, თითქოს არც მეფესთან და არც კარისკაცებთან არ გაიზიარებდნენ სუფრას, თითქოს მოშურნენი და სახელმწიფოსადმი ძალზე მტრულად განწყობილნი არიან და ამრიგად განზრახ ჩირქს სცხებდნენ მათ.

8თუმცა ქალაქში მცხოვრებმა ბერძნებმა, რომლებსაც არავითარი უსამართლობა არ ახსოვდათ მათგან, იუდაელთა წინააღმდეგ მიმართული ეს მოულოდნელი აღშფოთება და მათზე აღძრული ბრბოს მძვინვარება რომ დაინახეს, – თუმცა მათი დახმარება არ შეეძლოთ, რადგანაც მეფის ბრძანებას ვერ დაარღვევდნენ, – მაინც სცადეს ენუგეშებინათ ისინი; წუხდნენ და იმედი ჰქონდათ, რომ ვითარება შეიცვლებოდა,

9რადგანაც არ ეგებოდა, ბედის ანაბარა მიეტოვებინათ ამდენი უდანაშაულო ხალხი.

10ზოგიერთი მათი მეზობელი და თანამოძმე ფარულად იფარებდა ზოგიერთ მათგანს და აღუთქვამდა, რომ ყველაფერს იღონებდა მათ დასაცავად.

11ხოლო მეფემ, თავისი დროებითი კეთილდღეობით გალაღებულმა, არაფრად რომ არ აგდებდა უდიადესი ღმერთის ძალმოსილებას და დაჟინებით ცდილობდა ხორცი შეესხა თავისი განზრახვისათვის, ასეთი წერილი დაწერა მათ წინააღმდეგ:

12„მეფე პტოლემეოს ფილოპატორი მოკითხვას უთვლის და ჯანმრთელობას უსურვებს ეგვიპტელებს, ადგილობრივ მხედართმთავრებსა და მეომრებს.

13ჩვენ თვითონ კარგადა ვართ და ჩვენი საქმეებიც კარგად მიდის.

14აზიაში ჩვენი ლაშქრობის შემდეგ, რომელიც, როგორც მოგეხსენებათ, ღმერთების მოულოდნელი თანადგომის წყალობით, ჩვენი განზრახვისამებრ, წარმატებით დავაგვირგვინეთ;

15ვცდილობდით იარაღის ძალით კი არა, შემწყნარებლობითა და კაცთმოყვარეობით გვეზრუნა კოილე-სიირისა და ფინიკიის მოსახლეობის კეთილდღეობაზე;

16ქალაქებში უშურველად ვწირავდით ძღვენს ტაძრებს; ასე მივადექით იეურსალიმს და გვსურდა პატივი მიგვეგო ამ უკეთურთა საწმიდრისათვისაც, რომელთა უგუნურებასაც არა აქვს ზღვარი.

17სიტყვებით კი გულთბილად მიგვიღეს, მაგრამ საქმით გვიმუხთლეს, როცა დავაპირეთ საუცხოო და საკადრისი შესაწირავით შევსულიყავით მათ ტაძარში, რათა პატივი მიგვეგო მისთვის.

18თავიანთი ოდინდელი ქედმაღლობით თავგასულნი მოგვცვივდნენ და შესასვლელი გადაგვიკეტეს, ჩვენ კი არც გვიფიქრია, ძალა გვეხმარა იმ კაცთმოყვარეობის გამო, რასაც ყველა ხალხისადმი ვიჩენთ.

19აშკარა მტრობა რომ გამოავლინეს ჩვენს მიმართ, ეს ხალხი ერთადერთი აღმოჩნდა ყველა ხალხს შორის, თავხედურად რომ ეურჩება მეფეებსა და თავის კეთილისმყოფელთ, და არა სურთ ისე მოიქცნენ, როგორც ჯერ არს.

20მაგრამ ჩვენ არ ავყევით მათ უგუნურებას და გამარჯვებით დაბრუნებულებმა თვით ეგვიპტეშიც კი სათანადო კაცთმოყვარეობა გამოვიჩინეთ, როგორც ყველა ხალხის მიმართ ვიქცევით.

21ამასთანავე, ყველას განვუცხადეთ, რომ დავიწყებას მივეცით ყოველივე ცუდი, რაც მათ თვისტომთაგან გვიწვნევია და გადავწყვიტეთ ერთგვარი ცვლილებაც კი შემოგვეტანა: რაკიღა ჩვენს მოკავშირეებად მიგვაჩნია ისინი და ოდითგანვე მიამიტურად ვანდობდით მრავალ სხვადასხვა საქმეს, ჩვენ გვინდოდა ალექსანდრიის მოქალაქეობის ღირსად და ჩვენს სიწმიდეთა მუდმივ თანამოზიერეებად გვქცია ისინი.

22მაგრამ მათ, თანდაყოლილი ბოროტების გამო, უკუღმართად გაიგეს ჩვენი განზრახვა და, რაკი სიკეთის უარმყოფელნი ერთთავად ბოროტებისაკენ მიდრეკილნი არიან,

23არამცთუ უარყვეს მოქალაქეობის ფასდაუდებელი უფლება, არამედ აშკარად თუ ფარულად გმობენ თავიანთ მცირერიცხოვან თვისტომთ, რომელნიც მეგობრულად არიან განწყობილნი ჩვენს მიმართ; გულწრფელად სწამთ, რომ ჩვენი სამარცხვინო ცხოვრების გამო იძულებულნი ვიქნებით მალე შევცვალოთ ჩვენივე დადგენილებანი.

24ამრიგად, ჩვენ საკმაოდ ბევრი საბუთი გვაქვს, რათა დარწმუნებულნი ვიყოთ, რარიგ მტრულად განწყობილნი არიან ისინი ჩვენდამი, ასე რომ, თუ ოდესმე მოულოდნელად იფეთქა ამბოხებამ ჩვენს წინააღმდეგ, მოღალატეებად და ბარბაროს მტრებად უნდა ვიგულოთ ისინი.

25ამიტომ ვბრძანებთ, ამ წერილის მიღებისთანავე სასტიკად ჰგვემოთ და აწამოთ ისინი და თავიანთ ცოლ-შვილთან ერთად ხელფეხშეკრულნი მოგვგვაროთ, რათა სასტიკი და სამარცხვინო სიკვდილით დაიხოცნენ, რასაც სავსებით იმსახურებენ მტრები.

26რადგანაც, თუ ყველას დავსჯით, დარწმუნებული ვარ, მომავალში უკეთ წარიმართება ჩვენი საქმე და წესრიგი დამყარდება სახელმწიფოში.

27თუ ვინმე შეიფარებს იუდაელს, გნებავთ ხანდაზმულს, გნებავთ ბავშვს ან მეძუძურ ჩვილსაც, დაუნდობლად ამოვწყვეტთ მთელი თავისი სახლეულითურთ.

28ხოლო ვინც რაიმეს შეგვატყობინებს მათზე, ჯილდოდ მიიღებს დამნაშავის ქონებას, ორი ათას დრაქმას სამეფო ხაზინიდან და თავისუფლებას.

29ყველა ადგილი, სადაც კი იპოვიან თავშეყრილ იუდაელებს, განადგურდეს და გადაიბუგოს, ასე რომ, მოკვდავთათვის სამუდამოდ გამოუსადეგარი გახდეს.“

30ასეთი იყო წერილის შინაარსი.

4

4^1ყველგან, სადაც კი მივიდოდა მეფის ბრძანება, წარმართთა შორის საზოგადო ხარჯზე იმართებოდა მხიარული და ხმაურიანი ღრეობები, თითქოს გულის სეღრმეში მიჩქმალული სიძულვილი ახლა აშკარად იჩენდა თავს.

2იუდაელებს კი განუწყვეტელი მოთქმა-გოდებისა და ცრემლის ღვრის ჟამი დაუდგათ; გულისმომკვლელი გმინვა და ქვითინი ისმოდა ყველგან; ტიროდა ასე ანაზდად და მოულოდნელად სასიკვდილოდ განწირული ხალხი.

3რომელი კუთხე თუ ქალაქი, ან რომელი ქუჩა თუ საცხოვრისი არ შეუძრავს მათ მოთქმა-გოდებას?

4საცოდავებს დაუნდობლად ერეკებოდნენ ქალაქებიდან სასტიკი და ულმობელი სარდლები, ასე რომ, ამ უჩვეულო სასჯელისა და სახალხო უბედურების შემყურე ზოგიერთი მტერიც კი წუთისოფლის სიმუხთლეზე ფიქრობდა და დასტიროდა უსამართლოდ დასჯილთა ხვედრს.

5მიერეკებოდნენ ჭაღარით მოსილ, წელთა სიმრავლით წელში მოხრილსა და მოტეხილ მხცოვანთ, და დაუნდობლად გაძევების მოთხოვნისამებრ, აიძულებდნენ სირბილით ევლოთ.

6გოდებდნენ ახლად დაქორწინებული ყმაწვილი ქალები, ის იყო ფეხი რომ შეედგათ სანთიობოში, გლოვად ქცეოდათ შვება, მტვერსა და ნაცარს იყრიდნენ სურნელებანაპკურებ თმაზე და თავშიშველნი, საქორწინო სიმღერების ნაცვლად, მოსთქვამდნენ, უცხოთესლთა სისასტიკით განაწამებნი.

7ბორკილდადებულთ ძალით მიათრევდნენ ხალხის თვალწინ, ვიდრე ხომალდში ჩაყრიდნენ.

8ხოლო მათი ჭაბუკი ქმრები, კისერზე თოკშემოჭერილნი, ლხენისა და განცხრომის ნაცვლად, გლოვაში ატარებდნენ თაფლობის თვის დარჩენილ დღეებს, რადგანაც ფეხქვეშ უკვე ხახადაღებულ ჯოჯოხეთს ხედავდნენ.

9მხეცებივით მიათრევდნენ რკინის ბორკილების ჩხარუნით, ზოგს ჯაჭვებით აბამდნენ ხომალდის მერხებს, ზოგისთვის კი ხუნდები დაედოთ ფეხზე.

10ზემოდან სქელი ფიცარნაგი არ აძლევდათ იმის საშუალებას, რომ დღის სინათლე ეხილათ და ბოროტმოქმედთა მსგავსად მთელი გზა ბნელში უნდა მსხდარიყვნენ.

11როცა სქედიად წოდებულ ადგილს მიადგნენ, მეფის განკარგულებისამებრ, მათი მგზავრობაც დასრულდა, რადგანაც ნაბრძანები იყო ჰიპოდრომზე დაემწკრივებინათ ისინი, რომელსაც ფართო გალავანი ერტყა და, სწორედ რომ, ზედგამოჭრილი იყო სამაგალითოდ დასასჯელად ყველას თვალწინ, ვინც კი ქალაქში შედიოდა ან ქალაქიდან მიემგზავრებოდა ქვეყნის სხვადასხვა მხარეს. უბედურებს მეომრებთანაც აკრძალული ჰქონდათ ურთიერთობა და მოქალაქეებთანაც.

12როდესაც ყოველივე ეს აღსრულდა, მეფემ შეიტყო, რომ ქალაქიდან მალულად გამოდიოდნენ დასასჯელად განწირულთა თვისტომნი და მწარედ დასტიროდნენ მოძმეთა სავალალო ხვედრს.

13განრისხებულმა ბრძანა, რომ ესენიც არანაკლები სისასტკით დაესაჯათ.

14განკარგულება გაიცა, სახელდებით აღეწერათ მთელი ხალხი, მაგრამ იმ მიზნით კი არა, რომ მონებივით ემუშავებინათ, როგორც ცოტა ხნის წინათ იყო გამოცხადებული, არამედ საწამებლად, რათა სამუდამოდ მოეღოთ ბოლო მათთვის.

15და თუმცა აღწერა ძალზე სწრაფად და გამალებით მიმდინარეობდა, მზის ამოსვლიდან მზის ჩასვლამდე, მაგრამ ორმოც დღეშიც ვერ მორჩნენ საქმეს.

16აღტაცებული მეფის სიხარულს საზღვარი არ ჰქონდა, ყველა კერპის წინაშე დაუსრულებელ ღრეობას მართავდა და როგორც უკუღმართი ზრახვით, ისე ბილწი ბაგითაც ადიდებდა იმათ, ვისაც არც მეტყველების უნარი აქვს და არც შემწეობისა, უზენაეს ღმერთს კი უგვანი სიტყვით გმობდა.

17როცა დათქმული ყავლი გავიდა, აღმწერლებმა მოახსენეს მეფეს, რომ აღარ შეეძლოთ იუდაელთა აღწერა მათი ურიცხვი სიმრავლის გამო.

18თანაც, კიდევ უფრო მეტნი მთელ ქვეყანაში იყვნენ მიმოფანტულნი, ზოგი შინ იყო, ზოგიც გზაში, ასე რომ, ეგვიპტის მთელი ხელისუფლებაც კი ვერ შეძლებდა მათ აღწერას.

19განრისხებული მეფე დაემუქრა და ბრალი დასდო მათ: მოქრთამულები ხართ და მზაკვრულად ცდილობთ თავის დაძვრენასო.

20მაშინ უფრო დაბეჯითებით დაუწყეს დარწმუნება, აღწერისათვის საჭირო ქაღალდი და კალმები რომ გამოელიათ.

21ეს იყო მოქმედება წინააღუდგომელი ზეციური განგებისა, რომელიც შეეწეოდა იუდაელებს.

5

5^1მაშინ ძლიერი რისხვით აღვსილმა და თავის სიძულვილზე ურყევად მდგომმა მეფემ მოიხმო სპილოების მომვლელი ჰერმონი

2და უბრძანა, სახვალიოდ ყველა – ხუთივე სპილოსათვის – ბლომად ეჭმიათ საკმეველი და გაუზავებელი ღვინით დაეთროთ, ხოლო შემდეგ სასიკვდილოდ განწირული იუდაელებისათვის მიესიათ გაშმაგებული ცხოველები.

3ამ განკარგულების გაცემის შემდეგ სანადიმოდ მიიწვია მეგობრები და მეომრები, რომლებიც განსაკუთრებით მტრულად იყვნენ განწყობილნი იუდაელების მიმართ.

4ხოლო ჰერმონმა, სპილოების მომვლელმა, ზუსტად შეასრულა მეფის ბრძანება.

5საღამოხანს ამ საქმის აღმსრულებელნი მივიდნენ, რათა ხელები შეეკრათ უბედურთათვის და სხვა მხრივაც დაიზღვიეს თავი, რადგანაც დარწმუნებულნი იყვნენ, რომ ეს ერთი ღამეც და მთელი ამ ხალხის სახსენებელიც აღარ დარჩებოდა.

6მაგრამ ბორკილდადებული იუდაელები, რომლებიც წარმართებს სრულიად უმწეონი და ყოველგვარ მფარველობას მოკლებულნი ეგონათ,

7ცრემლების ღვრით და ხმამაღალი მოთქმა-გოდებით მოუხმობდნენ ყოვლისმპყრობელსა და ყოველი ძალის მბრძანებელ უფალს, თავიანთ მოწყალე ღმერთსა და მამას;

8შესთხოვდნენ, განერიდებინა მათგან ბოროტი ზრახვა და თავისი დიადი გამოცხადებით ეხსნა ისინი მათთვის განკუთვნილი ხვედრისაგან.

9და მათმა გულმხურვალე ლოცვამ ზეცას უწია.

10როცა მძვინვარე სპილოები ღვინით დაათრო და საკმევლით ამოუყორა მუცელი, ჰერმონი დილაადრიან სასახლეში ეახლა მეფეს, რომ მზადყოფნა მოეხსენებინა მისთვის.

11მაგრამ უფალმა ტკბილი ძილი მოჰგვარა მეფეს, ეს კურთხეული ძღვენი, რომელსაც უკუნისიდან, დღისით თუ ღამით, მოუვლენს ყველას, ვისთვისაც მის მოვლინებას ინებებს.

12ღვთის განგებით ღრმა და საამო ძილში დანთქმულს სულ დაავიწყდა თავისი უღვთო განზრახვა, რამაც მთლიანად ჩაშალა მისი ურყევი გადაწყვეტილება.

13ხოლო იუდაელები, რაკი დათქმული ჟამი გავიდა და გარდუვალ სიკვდილს გადაურჩნენ, ადიდებდნენ თავიანთ წმიდა ღმერთს და კვლავ შესთხოვდნენ მათ მიმართ ლმობით მომხედავს, თავისი მძლეთა-მძლე მარჯვენის ძალა ეჩვენებინა გათავხედებული წარმართებისათვის.

14მეათე საათის ნახევარი რომ გავიდა, მესტუმრეთუხუცესმა დაინახა, რომ წვეულნი უკვე შეყრილიყვნენ და გასაღვიძებლად ეახლა მეფეს.

15ძლივსძლივობით გააღვიძა და აუწყა, რომ ნადიმის დრო იწურებოდა და ანგარიში ჩააბარა შესრულებული დავალების თაობაზე.

16გონს რომ მოეგო მეფე, სანადიმოდ გამობრძანდა და სტუმრებს უბრძანა მის წინ ინახით დამსხდარიყვნენ.

17როცა მისი ბრძანება შესრულებულ იქნა, მეფემ მოუწოდა თანამეინახეებს, მხიარულად გაეტარებინათ სანადიმოდ დარჩენილი დრო.

18როდესაც ლხინი ეშხში შევიდა, მეფემ დაიბარა ჰერმონი და წარბშეკრულმა მწყრალად ჰკითხა, როგორ მოხდა, რომ იუდაელები დღევანდელ დღეს გადაურჩნენო.

19მან მოახსენა, რომ ბრძანება ღამითვე შეასრულა, რაც მეფის მეგობრებმაც დაუდასტურეს.

20მაშინ ფალარისზე უფრო მეტად გაშმაგებულმა მეფემ თქვა, ამას დღევანდელ ძილს უმადლოდნენო, და ჰერმონს უბრძანა მეორე დღისთვის აუცილებლად მზად ჰყოლოდა სპილოები უსჯულო იუდაელების შესამუსრავად.

21ეს რომ თქვა, სტუმრებმა მხიარული ყიჟინით გამოხატეს თავიანთი კმაყოფილება და სახლებში წავიდ-წამოვიდნენ.

22მაგრამ ის ღამე ძილში კი არა, იმაზე ფიქრში გაატარეს, თუ როგორ დაემცირებინათ და ეწამებინათ უდანაშაულო დამნაშავეები.

23დილაადრიან, როგორც კი მამალმა იყივლა, ჰერმონმა გაამზადა სპილოები და ვრცელ ეზოში მათ გაღიზიანებას შეუდგა.

24ქალაქში დიდძალმა ხალხმა მოიყარა თავი ამ საცოდაობის საყურებლად. ყველანი მოუთმენლად მოელოდნენ გათენებას.

25გულით ურვილ იუდაელებს კი ცრემლის ღვრითა და მოთქმა-გოდებით აღეპყროთ ხელები ცისკენ და უდიადეს ღმერთს ევედრებოდნენ, კვლავაც მოევლინა ხსნა მათთვის.

26მზე ჯერ კიდევ არ ამოწვერილიყო და მეფე კვლავ თავის მეგობრებს იღებდა, რომ ჰერმონი ეახლა და მოახსენა, თქვენი განკარგულებისამებრ ყველაფერი მზდაა და გთხოვთ მობრძანდეთო.

27ამ სიტყვებითა და მოულოდნელი მიწვევით განცვიფრებულმა მეფემ, რომელსაც ყველაფერი დავიწყებოდა, იკითხა, მაინც რა საქმეა, ასე საგულდაგულოდ რომ ამზადებო.

28მაგრამ ეს იყო ქმედება ყოვლისგამრიგე ღმერთისა, ყველაფერი რომ დაავიწყა მეფეს, რაც ჩაფიქრებული ჰქონდა.

29ჰერმონმა და მეგობრებმა ცხოველებისა და მეომრებისაკენ მიახედეს მეფე და უთხრეს, რომ ყველაფერი მზად იყო, მისი ბრძანებისამებრ.

30ამ სიტყვებმა საშინლად განარისხეს მეფე, რადგანაც ღვთიურმა განგებამ მთელი ჩანაფიქრი ამოუბერტყა თავიდან და წარბშეკრულმა მუქარით თქვა:

31„შენი მშობლები და შვილები რომ გყოლოდა აქ, სწორედ მათ მივუყრიდი მხეცებს სათელად, უდანაშაულო იუდაელების ნაცვლად, რომლებსაც ჩემი წინაპრებისათვის არაერთხელ დაუდასტურებიათ თავიანთი უსაზღვრო ერთგულება.

32რომ არ მიყვარდე, როგორც თანშეზრდილი, და არ მჭირდებოდე, მათ ნაცვლად შენ მოგისწრაფებდი სიცოცხლეს!“

33ასე მოულოდნელად დაატყდა თავს ჰერმონს საშინელი მუქარა. მზერა დაებინდა და სახე მოერღვა.

34მეფის მეგობრებიც უკმაყოფილოდ დაიშალნენ და შეკრებილთაგან თითოეული თავის საქმეზე გაუშვეს.

35იუდაელებმა კი, მეფის ნათქვამი რომ შეიტყვეს, ადიდეს ღმერთის, მეუფეთა-მეუფის, გამოცხადება და მისი შემწეობა.

36ამ გადაწყვეტილების შემდეგ მეფემ კვლავ გამართა ნადიმი და სამხიარულოდ მიიწვია სტუმრები.

37უხმო ჰერმონს და მუქარით უთხრა: „რამდენჯერ უნდა გიბრძანო, უმაქნისო, ერთი და იმავე საქმის აღსრულება?

38სახვალიოდ კვლავ მზად გყავდეს სპილოები, რომ მუსრი გავავლოთ იუდაელებს.“

39მეფის მეგობრებს, მასთან ერთად რომ უსხდნენ სუფრას, გაუკვირდათ ასეთი ორჭოფობა და უთხრეს:

40„როდემდის უნდა გვცდიდე, მეფეო, როგორც ბრიყვებს? აგერ უკვე მესამედ ბრძანებ იუდაელთა გაწყვეტას, მაგრამ საქმე საქმეზე რომ მიდგება, თვითონვე ცვლი და აუქმებ შენს ბრძანებას.

41ამიტომაცაა, რომ ქალაქი ბორგავს და, ხალხის ურიცხვი სიმრავლით სავსეს, ყოველ წამს გაძარცვის საფრთხე ემუქრება.“

42მაშინ უგუნურებით აღსავსე მეფემ, ზედმიწევნით რომ ჰგავდა ფალარისს, არად ჩააგდო თავისი სულიერი რყევა და ორჭოფობა იუდაელთა მიმართ, და საშინელი ფიცით დაიფიცა, რომ დაუყოვნებლივ გაისტუმრებდა მოუსავლეთში სპილოების ფეხით გათელილთ.

43შემდეგ კი ცეცხლითა და მახვილით გაილაშქრებდა იუდაზე და მიწასთან გაასწორებდა მას, გადაწვავდა მისთვის მიუწვდომელ ტაძარს და სამუდამოდ უდაბურსა და უკაცრიელს გახდიდა მსხვერპლის შემწირველთათვის.

44მაშინ მეფის მეგობრები და ახლობლები სიხარულით დაიშალნენ და ქალაქის ყველაზე ხელსაყრელ ადგილებში განალაგეს ლაშქარი მის დასაცავად.

45სპილოების მომვლელმა კი გამაბრუებელი სასმელით – საკმეველნარევი ღვინით – ლამის სიშმაგემდე მიიყვანა ცხოველები და საშინელი იარაღით აღჭურვა ისინი.

46დილაადრიან, როცა ქუჩები აივსო ქალაქიდან ჰიპოდრომისაკენ მიმავალი ხალხით, ჰერმონი მეფეს ეახლა და შეახსენა, რაც უნდა აღესრულებინათ.

47მაშინ სასტიკი რისხვითა და უღვთო ზრახვით აღძრული მეფე მთელი ამალითურთ დაიძრა ჰიპოდრომისაკენ ცხოველებთან ერთად, რათა გულგაქვავებულს საკუთარი თვალით ეხილა განწირულთა სავალალო და საზარელი აღსასრული.

48როდესაც იუდაელებმა დაინახეს კარიბჭიდან დაძრული სპილოების, მათი თანმხლები ლაშქრისა და მრავალრიცხოვანი ბრბოს მსვლელობით ავარდნილი მტვრის კორიანტელი და გაიგონეს გნიასი,

49იფიქრეს, ჩვენი აღსასრულის წამმა მოაწია და დასრულდა ჩვენი საბედისწერო მოლოდინიო; მოთქმა-გოდებით მისცვივდნენ, ყელზე მოეჭდვნენ და კოცნა დაუწყეს ერთმანეთს: მშობლებმა – შვილებს, დედებმა – ყრმებს. ზოგნი კი მკერდში იკრავდნენ ახალშობილ ჩვილებს და უკანასკნელად აჭმევდნენ ძუძუს.

50მაგრამ როდესაც გაიხსენეს, რამდენჯერ მოევლინათ ხსნა, ჩვილები მკერდიდან მოიცილეს, ყველა ერთად დაემხო პირქვე

51და ხმამაღლა შეჰღაღადა ყოველი ძალის ბრძანებელს, რომ ცით მოვლენილს ეხსნა სამარის პირას მდგარნი.

6

6^1მაშინ ვინმე ელეაზარმა, ქვეყნის სამღვდელოთა შორის სახელგანთქმულმა, უკვე მხცოვანმა და ცხოვრებაში ყოველგვარი სიქველით შემკულმა კაცმა, მოუწოდა მის ირგვლივ მყოფ უხუცესთ, წმიდა ღმერთისთვის ეხმოთ, და ასე ილოცა:

2„ყოვლისმძლე მეუფეო, უზენაესო, ყოვლისმპყრობელო, ღმერთო, მოწყალებით ყოვლის გამრიგევ,

3მოხედე, მამაო, აბრაამის მოდგმას, კურთხეული იაკობის შვილებს, შენს წილხვდომილ წმიდა ხალხს, უცხო მიწაზე უცხოდ მოარულს, უსამართლოდ რომ იღუპება.

4შენ დანთქე ზღვაში ფარაონი, ეგვიპტის უწინდელი მბრძანებელი, უსაზღვრო თავხედობითა და ზვაობის სიტყვით აღზევებული, შემუსრე იგი თავისი ურიცხვი ეტლითა და გოროზი ლაშქრითურთ, ისრაელის მოდგმას კი მოუვლინე წყალობის ნათელი.

5შენ დაამხე სანხერიბი, აშურელთა გულმხეცი მეფე, ურიცხვი ლაშქრით მოქადული, თითქმის მთელი ქვეყნიერება რომ დაიპყრო საჭურვლით და შენს წმიდა ქალაქზე გამოილაშქრა, შემუსრე იგი, მეუფეო, და თვალნათლივ უჩვენე შენი ძალა მრავალ ხალხს.

6ის სამი ყრმა ბაბოლონში, ნებაყოფლობით რომ გაწირეს თავი ცეცხლში დასაწვავად, რათა თაყვანი არ ეცათ ფუჭი კერპებისთვის, აგიზგიზებულ ღუმელში ცვრის პკურებით ისე იხსენი, რომ თმაც არ შეტრუსვიათ, ცეცხლის ალი კი მათი მტრებისკენ მიმართე.

7შენ ამოიყვანე უვნებლად დღის სინათლეზე დანიელი, მოშურნეთა ცილისწამებით ხაროში რომ ჩაეგდოთ ლომების დასაფლეთად.

8შენ მოხედე, მამაო, წყალობის თვალით იონას, ზღვის სიღრმეში მობინადრე ვეშაპის სტომაქში უსასოოდ ვნებულს, და უვნებლად მიჰგვარე თავისიანებს.

9და ახლაც, ქედმაღალთა მოძულევ, მრავალმოწყალევ და ყოვლის მფარველო, მსწრაფლ მოევლინე ისრაელის მოდგმას, უსჯულო და უკეთურ წარმართთაგან შეჭირვებულს.

10თუ გადასახლებაში მკრეხელობით აღივსო ჩვენი სიცოცხლე, ჯერ მტრის ხელიდან გვიხსენი, მეუფეო, და მერე, როგორც გნებავს, ისე დაგვღუპე.

11რათა ფუჭმორწმუნეებმა მადლი არ მიაგონ თავიანთ ფუჭ კერპებს, შენს მიერ რჩეულთა დაღუპვის გამო, და არა თქვან, მათმა ღმერთებმაც კი ვერ იხსნესო ისინი.

12ხოლო შენ, წარუვალო, მძლეთა-მძლეო და ძლევამოსილო, აწ მოგვხედე და შეგვიწყალე, გამძვინვარებულ უსჯულოთა ხელით ისე რომ ვიღუპებით, როგორც ბოროტმოქმედნი.

13მაშ, შიშით შესძრას დღეს წარმართნი შენმა უძლეველმა ძალამ, პატივმოსილო, რომელსაც ხელგეწიფება იხსნა იაკობის მოდგმა.

14შენ გევედრებიან ცრემლების ფრქვევით ურიცხვი ბავშვი და მათი მშობლები.

15დაე, იხილოს ყველა წარმართმა, რომ ჩვენთანა ხარ, უფალო, და ნუ იბრუნებ პირს ჩვენგან, არამედ ისე ჰყავი, როგორც გიბრძანებია, მეუფეო, რომ მტრების მიწაზეც არ მიატოვებ შენს ხალხს.

16როგორც კი ელეაზარი ლოცვას მორჩა, მეფე სპილოებითა და მთელი თავისი ლაშქრითურთ შემოვიდა ჰიპოდრომზე.

17მის დანახვაზე იუდაელებმა ისე საზარლად შებღავლეს ზეცას, რომ მახლობელ ხეობაში გაისმა გამოძახილი და სიბრალულით შეუძრა გული მთელ ლაშქარს.

18მაშინ მოავლინა თავისი სახე დიდებამოსილმა და ყოვლისმპყრობელმა, ჭეშმარიტმა ღმერთმა, გაიღო ცის ბჭენი და ჩამოვიდა იქედან ორი დიდებული და შესახედავად საშინელი ანგელოზი, რომლებსაც ყველა ხედავდა, იუდაელების გარდა.

19წინ გადაუდგნენ მტრის ლაშქარს, შიშითა და ძრწოლით აღავსეს და ხუნდებით შებოჭეს იგი.

20მეფესაც მთელი სხეული აუცახცახდა და დავიწყებას მიეცა მისი ქედმაღლური რისხვა.

21სპილოები კი შებრუნდნენ და მათ თანმხლებ მძიმედ აღჭურვილ მოლაშქრეებს დაერივნენ; ფეხით თელავდნენ და მუსრს ავლებდნენ მათ.

22მაშინ მეფის რისხვა სიბრალულად და ცრემლების ღვრად იქცა იმის გამო, რისი აღსრულებაც სულ ცოტა ხნის წინათ ეწადა,

23რადგანაც როცა გაიგონა იუდაელთა ყვირილი და დაინახა სასიკვდილოდ განწირულნი, მწარედ ატირდა და მუქარით უთხრა თავის მეგობრებს:

24„ბოროტად იყენებთ ძალაუფლებას, ტირანებსაც კი აღემატეთ სისატიკით, ბოროტს იზრახავთ სახელმწიფოს წინააღმდეგ და ცდილობთ თვით მეც, თქვენს კეთილისმყოფელს, ტახტი წამართვათ და სიცოცხლე მომისწრაფოთ.

25ვინ გამოყარა სახლებიდან, ან ასე შლეგურად ვინ გამოამწყვდია აქ ეს ხალხი, საიმედოდ რომ იცავდა ჩვენი ქვეყნის ციხე-სიმაგრეებს?

26ვინ სტანჯავს ასე უწყალოდ ამ ხალხს, ძველთაგანვე ყველა სხვა ხალხისაგან გამორჩეულს ჩვენდამი ერთგულებით ყველა საქმეში, ვინ გასწირა ესოდენ სამარცხვინო სასჯელისათვის?

27ახსენით, აჰყარეთ უსამართლო ბორკილები; მშვიდობით გაისტუმრეთ შინ და პატიება სთხოვეთ ყველაფრისათვის, რაც უწინ ჩაგიდენიათ.

28გაათავისუფლეთ ზეციური ყოვლისმპყრობლის, ცოცხალი ღმერთის ძენი, ღმერთისა, წინაპართა დროებიდან მოყოლებული დღემდე დიდებასა და სიმტკიცეს რომ ანიჭებს ჩვენს სახელმწიფოს.“

29აი, რა თქვა მეფემ, ხოლო სიკვდილისაგან ეს-ესაა თავდახსნილი იუდაელები მადლს მიაგებდნენ ღმერთს – თავიანთ წმიდა მხსნელსა და მფარველს.

30ქალაქში დაბრუნების შემდეგ მეფემ მოიხმო მეჭურჭლეთუხუცესი და უბრძანა გაემზადებინა იუდაელებისათვის ღვინო და ყოველივე დანარჩენი, რაც საჭირო იქნებოდა შვიდდღიანი ნადიმის გადასახდელად, რადგანაც გადაწყვიტა, რომ მათ დიდი ზარ-ზეიმით აღენიშნათ გადარჩენა სწორედ იმ ადგილას, სადაც თავიანთ აღსასრულს უნდა შეგებებოდნენ.

31მაშინ დამცირებულმა და სამარის პირას, ან, უფრო სწორად, ცალი ფეხით უკვე სამარეში მდგომმა იუდაელებმა, საბედისწერო და სავალალო სიკვდილის ნაცვლად, ხსნისა და გადარჩენის ლხინი გადაიხადეს და სიხარულით აღვსილებმა სადღესასწაულოდ აქციეს ის ადგილი, მათ სასაკლაოდ და სამარედ რომ იყო განკუთვნილი.

32შეწყვიტეს სამგლოვიარო მოთქმა-გოდება და ისრაელის მხსნელისა და სასწაულმოქმედი ღმერთის სადიდებლად მამა-პაპური საგალობლები დააგუგუნეს; გმინვისა და ქვითინის ნაცვლად ფერხული ჩააბეს სანუკვარი მშვიდობის ნიშნად.

33თავის მხრივ, მეფემაც დიდი ლხინი გადაიხადა და მადლობას სწირავდა ზეცას, რომელმაც ესოდენ დიდებული და სასწაულებრივი ხსნა მოუვლინა იუდაელებს.

34ხოლო იუდაელთა დასაღუპად და მტაცებელ ფრინველთა საჯიჯგნად გამწირველნი, სიხარულით რომ აღწერდნენ და აღრიცხავდნენ მათ, ახლა სირცხვილით იწვოდნენ და ცეცხლივით აბრიალებული მათი თავხედობა სამარცხვინოდ ჩაცხრა.

35იუდაელებმა კი, როგორც უკვე ითქვა, ფერხული ჩააბეს და სამადლობელი სიმღერებითა და საგალობელთა გალობით გაატარეს დღესასწაული.

36ერთხმად დაადგინეს, რომ ყველგან, სადაც კი იუდაელები იცხოვრებდნენ, თაობებიდან თაობებამდე, სიხარულით ეზეიმათ ეს დღეები, მაგრამ დროის სატარებლად კი არა, არამედ ღვთისგან მოვლენილი ხსნის აღსანიშნავად.

37მერე მეფეს ეახლნენ და შინ დაბრუნების ნებართვა სთხოვეს.

38მათი აღწერა მიმდინარეობდა პაქონის თვის ოცდამეხუთე დღიდან ეპეიფის თვის მეოთხე დღემდე – ორმოცი დღის განმავლობაში, ხოლო მათთვის მუსრის გასავლებად დათქმული იყო სამი დღე – ეპიფის თვის მეხუთედან მეშვიდე დღემდე.

39სწორედ ამ დღეებში სასწაულებრივად მოუვლინა მათ წყალობა ყოვლისმპყრობელმა და ერთობლივად იხსნა ისინი.

40მეფის ნაწყალობევით ნადიმობდნენ მეთოთხმეტე დღემდე, როცა დასათხოვად ეახლნენ მეფეს.

41მეფემ შეიწყნარა მათი თხოვნა, დიდსულოვნად დაწერა წერილი მათ დასაცავად, ხელი მოაწერა და ქალაქებში დაუგზავნა სარდლებს.

7

7^1„მეფე პტოლემეოს ფილოპატორი მშვიდობას უსურვებს და მოკითხვას უთვლის ეგვიპტის ყველა სარდალსა და ხელისუფალს.

2ჩვენი შვილებითურთ კარგად ვართ, რადგანაც მაღალი ღმერთი ჩვენი სურვილისამებრ წარმართავს ჩვენს საქმეს.

3ზოგიერთი ჩვენი მეგობარი თავისი ავისმზრახველობით ხშირად გვირჩევდა და გვარწმუნებდა ერთად მოგვეყარა თავი სამეფოს მკვიდრი იუდაელებისთვის და არნახული სასჯელით დაგვესაჯა ისინი, როგორც მოღალატენი.

4იმასაც დასძენდნენ, ჩვენს სამეფოს საშველი არ დაადგება, სანამ ამ საქმეს არ აღვასრულებთ, იმ სიძულვილის გამო, რასაც განიცდიან იუდაელები ყოველი ხალხის მიმართო.

5ამიტომაც ძალით წამოასხეს ბორკილდადებულნი, როგორც მონები, ან, უფრო სწორად, დამნაშავენი, ყოველგვარი გამოძიებისა და განკითხვის გარეშე აპირებდნენ მუსრი გაევლოთ მათთვის და უფრო სასტიკად ექცეოდნენ, ვიდრე სკვითებს ჰქონდათ წესად დამონებულთა ჩაგვრა.

6ჩვენ კი გადაჭრით ავუკრძალეთ ეს, იმ კეთილმოსურნეობის თანახმად, რასაც ყოველი ადამიანის მიმართ ვიჩენთ, და ამრიგად, სიცოცხლე ვაჩუქეთ იუდაელებს, ხოლო როდესაც დავრწმუნდით, რომ ცათა ღმერთი ისე მფარველობს მათ, როგორც მამა – შვილებს,

7როცა გავიხსენეთ მათი კეთილგანწყობილება ჩვენდამი და ჩვენი წინაპრების მიმართ, სამართლიანად მივიჩნიეთ, რომ ყოველგვარი ბრალდებისაგან გაგვეთავისუფლებინა ისინი.

8ამიტომაც ვუბრძანეთ თითოეულს ცალ-ცალკე და ყველას ერთად, თავიანთ სახლებში დაბრუნებულიყვნენ, ისე, რომ არსად არავის არა ევნო რა მათთვის და არც ის წამოეყვედრებინა, რაშიც ბრალი არ მიუძღვით.

9მაშ, იცოდეთ, თუკი რაიმე ბოროტს განიზრახავთ მათ წინააღმდეგ, ან თუნდაც შეურაცხყოფას მიაყენებთ მათ, აუცილებლად პასუხს მოგკითხავთ კაცი კი არა, არამედ ყოველი ძალის მბრძანებელი – უზენაესი ღმერთი. კარგად იყავით.“

10წერილი რომ ჩაიბარეს, იუდაელები არ აჩქარებულან გასამგზავრებლად, არამედ მეფეს სთხოვეს, რომ მათ თვისტომთათვის, რომელნიც ნებით განუდგნენ წმიდა ღმერთს, თავიანთი ხელით მიეგოთ სანაცვლო;

11თანაც დასძინეს, ვინც კუჭის გამო განუდგა ღვთიურ მცნებებს, იმათგან ნურც საქვეყნო საქმეში მოელიო ერთგულებას.

12მეფემაც შეიწყნარა მათი თხოვნა, თანხმობა განუცხადა და ნება მისცა მთელ მის სამეფოში მუსრი გაევლოთ ღვთის სჯულისაგან განდგომილთათვის, მეფის მოხელეთა ნებართვისა თუ ზედამხედველობის გარეშე.

13მაშინ, როგორც ეკადრებოდა, მადლი შესწირეს მეფეს, მღვდლებმა ხალხთან ერთად იგალობეს „ალილუია“ და გახარებულნი წავიდნენ.

14ყველა წაბილწულ თვისტომს, ვისაც კი ხვდებოდნენ გზაზე, სხვებისთვის ჭკუის სასწავლად, სიკვდილით სჯიდნენ.

15იმ დღეს მუსრი გაავლეს სამასზე მეტ კაცს და ხარობდნენ, რომ სიცოცხლეს უსწრაფებდნენ უწმიდურთ.

16თვითონ კი, სიკვდილამდე ღვთის ერთგულნი და ხსნის სიხარულით სავსენი, სურნელოვან ყვავილთა გვირგვინებით შუბლშემკულნი გამოვიდნენ ქალაქიდან, აღტაცებით მღაღადებელნი მადლს სწირავდნენ და საგალობლებით ადიდებდნენ წინაპართა ღმერთს, ისრაელის მარადიულ მხსნელსა და მფარველს.

17როდესაც პტოლემაისში ჩავიდნენ, რომელსაც თავისებური ადგილ-მდებარეობის გამო როდოფოროსი ეწოდება, იქ, საერთო გადაწყვეტილებით შვიდი დღე ელოდნენ ხომალდები.

18იქაც გაშალეს სუფრა გადარჩენის აღსანიშნავად, რადგანაც მეფემ უხვად მოამარაგა ისინი საკმაო საგზლით, რომ შინ დაბრუნებამდე ჰყოფნოდათ.

19აქამდე მშვიდობით მოღწეულებმა სათანადო მადლი მიაგეს უფალს და გადაწყვიტეს აქ დგომის დღეებიც დღესასწაულად ექციათ;

20აკურთხეს ისინი და თავიანთი აღთქმის დასტურად იმ ადგილას, სადაც ინადიმეს, სვეტი აღმართეს, მერე კი ხმელეთით, ზღვით თუ მდინარით თავიანთი სახლებისაკენ გაემართნენ უვნებელნი, თავისუფალნი, სიხარულით სავსენი და მეფის ბრძანებით დაცულნი.

21სწორედ მაშინ მოიხვეჭეს უწინდელზე მეტი ძალა და დიდება, საშიშნი შეიქნენ მტრებისთვის და ვეღარავინ ბედავდა მათი საბადებლის მიტაცებას.

22ვისაც რა ჰქონდა, ყველამ დაიბრუნა, სიის მიხედვით; დიდი მოკრძალებით უბრუნებდნენ უკან, რადგანაც მათ სახსნელად დიადი საქმე მოიმოქმედა მაღალმა ღმერთმა.

23კურთხეულ იყოს ისრაელის მხსნელი უკუნისამდე. ამინ!

ახალი აღთქმა
ახალი აღთქმა

1. მათე

2. მარკოზი

3. ლუკა

4. იოანე

5. საქმეები

6. იაკობი

7. 1 პეტრე

8. 2 პეტრე

9. 1 იოანე

10. 2 იოანე

11. 3 იოანე

12. იუდა

13. რომაელთა

14. 1 კორინთელთა

15. 2 კორინთელთა

16. გალატელთა მიმართ

17. ეფესელთა მიმართ

18. ფილიპელთა მიმართ

19. კოლოსელთა მიმართ

20. 1 თესალონიკელთა

21. 2 თესალონიკელთა

22. 1 ტიმოთე

23. 2 ტიმოთე

24. ტიტეს მიმართ

25. ფილიმონის მიმართ

26. ებრაელთა მიმართ

27. გამოცხადება

მათე
მათე

1. 1

2. 2

3. 3

4. 4

5. 5

6. 6

7. 7

8. 8

9. 9

10. 10

11. 11

12. 12

13. 13

14. 14

15. 15

16. 16

17. 17

18. 18

19. 19

20. 20

21. 21

22. 22

23. 23

24. 24

25. 25

26. 26

27. 27

28. 28

1
მათეს სახარება

იესოს წარმოშობა

1^1წიგნი წარმოშობისა იესო ქრისტესი: დავითის ძისა, აბრაამის ძისა. +

2აბრაამმა შვა ისაკი; ისაკმა შვა იაკობი; იაკობმა შვა იუდა და მისი ძმები; +

3იუდამ შვა ფერეცი და ზერახი თამარისგან; ფერეცმა შვა ხეცრონი; ხეცრონმა შვა რამი; +

4რამმა შვა ყამინადაბი; ყამინადაბმა შვა ნახშონი; ნახშონმა შვა სალმონი;

5სალმონმა შვა ბოყაზი რახაბისგან; ბოყაზმა შვა ყობედი რუთისგან; ყობედმა შვა იესე. +

6იესემ შვა დავით მეფე; დავით მეფემ შვა სოლომონი ურიას ცოლისგან. +

7სოლომონმა შვა რეხაბყამი; რეხაბყამმა შვა აბია; აბიამ შვა ასა. +

8ასამ შვა იოშაფატი; იოშაფატმა შვა იორამი; იორამმა შვა ყუზია;

9ყუზიამ შვა იოთამი; იოთამმა შვა ახაზი; ახაზმა შვა ხიზკია;

10ხიზკიამ შვა მენაშე; მენაშემ შვა ამონი; ამონმა შვა იოშია; +

11იოშიამ შვა იეხონია და მისი ძმანი ბაბილონში გადასახლების წინ; +

12ბაბილონში გადასახლების შემდგომ იეხონიამ შვა შეალთიელი; შეალთიელმა შვა ზერუბაბელი; +

13ზერუბაბელმა შვა აბიჰუდი; აბიჰუდმა შვა ელიაკიმი; ელიაკიმმა შვა ყაზური;

14ყაზურმა შვა ცადოკი; ცადოკმა შვა იაქინი; იაქინმა შვა ელიჰუდი;

15ელიჰუდმა შვა ელეაზარი; ელეაზარმა შვა მათანი; მათანმა შვა იაკობი;

16იაკობმა შვა იოსები, ქმარი მარიამისა, რომლისაგანაც იშვა იესო, რომელსაც ჰქვია ქრისტე.

17ამრიგად მთელი თაობა აბრაამიდან დავითამდე – თოთხმეტი თაობა; დავითიდან ბაბილონში გადასახლებამდე – თოთხმეტი თაობა; ბაბილონში გადასახლებიდან ქრისტემდე – თოთხმეტი თაობა.

იესოს შობა

18ხოლო იესო ქრისტეს შობა ასე მოხდა: დედამისი, მარიამი იოსებზე დანიშვნის შემდეგ, ვიდრე ისინი შეუღლდებოდნენ, სულიწმიდისაგან დაორსულებული აღმოჩნდა; +

19ხოლო იოსები, მისი ქმარი, მართალი იყო, და არ ისურვა მისი მხილება, უნდოდა ფარულად გაეშვა იგი.

20როცა ამას ფიქრობდა, აჰა, ეჩვენა მას სიზმარში უფლის ანგელოზი და უთხრა: „იოსებ, ძეო დავითისა, ნუ გაშინებს შენი ცოლის, მარიამის, მიღება, ვინაიდან მასში ჩასახული სულიწმიდისგან არის.

21შობს ძეს და დაარქმევ მას სახელად იესოს, ვინაიდან იგი იხსნის თავის ხალხს მათი ცოდვებისაგან.“ +

22ყოველივე ეს მოხდა, რათა აღსრულდეს უფლის ნათქვამი წინასწარმეტყველის მიერ, რომელიც ამბობს:

23„აჰა, მუცლად-იღებს ქალწული, შობს ძეს და უწოდებენ სახელად ემანუელს“, – რაც თარგმანით ნიშნავს: „ჩვენთან არს ღმერთი.“ +

24სიზმრისაგან გამოფხიზლებული იოსები ისე მოიქცა, როგორც უფლის ანგელოზმა უბრძანა, და მიიღო თავისი ცოლი.

25და არ შეუცვნია იგი, ვიდრე არა შვა თავისი ძე. და დაარქვა მას იოსებმა სახელად იესო. +

2

მოგვები აღმოსავლეთიდან

2^1როცა იესო იშვა იუდეის ბეთლემში, მეფე ჰეროდეს დღეებში, იერუსალიმში მოვიდნენ მოგვები აღმოსავლეთიდან და თქვეს: +

2„სად არის იუდეველთა მეფე, რომელიც იშვა? ვინაიდან ვიხილეთ მისი ვარსკვლავი აღმოსავლეთში და მოვედით, რათა თაყვანი ვცეთ მას.“ +

3ეს რომ გაიგონა, შეძრწუნდა მეფე ჰეროდე და მასთან ერთად მთელი იერუსალიმი.

4შეკრიბა ყველა მღვდელმთავარი და ერის მწიგნობარნი და ჰკითხა მათ, სად უნდა შობილიყო ქრისტე.

5მათ კი უთხრეს მას: „იუდეის ბეთლემში. ვინაიდან ასეა დაწერილი წინასწარმეტყველის მიერ:

6‘და შენ, ბეთლემო, იუდას მიწავ, არაფრითა ხარ უმცირესი იუდას მთავრებს შორის; ვინაიდან შენგან გამოვა წინამძღოლი, რომელიც დამწყემსავს ჩემს ხალხს, ისრაელს.’“ +

7მაშინ ჰეროდემ მალულად დაიბარა მოგვები და გამოიკითხა ვარსკვლავის გამოჩენის ჟამი.

8წარგზავნა ისინი ბეთლემს, და უთხრა: „წადით, გულმოდგინედ გამოიკითხეთ იმ ყრმის ამბავი და, როცა იპოვით, შემატყობინეთ, რომ მეც მივიდე და თაყვანი ვცე მას.“

9მათაც მოუსმინეს მეფეს და წავიდნენ. და აჰა, ვარსკვლავი, რომელიც მათ აღმოსავლეთში იხილეს, წინ უძღოდა მათ, ვიდრე მივიდოდა და დადგებოდა იმ ადგილზე, სადაც ყრმა იყო.

10ვარსკვლავი რომ დაინახეს, მათ მეტისმეტი სიხარულით გაიხარეს.

11როცა სახლში შევიდნენ, დაინახეს ყრმა მარიამთან, თავის დედასთან, დაემხნენ და თაყვანი სცეს მას. გახსნეს თავიანთი საუნჯენი და მიართვეს მას ძღვენი: ოქრო, გუნდრუკი და მური. +

12და რაკი სიზმარში იყვნენ გაფრთხილებულნი, რომ არ დაბრუნებულიყვნენ ჰეროდესთან, სხვა გზით წავიდნენ თავიანთ ქვეყანაში.

13როცა ისინი წავიდნენ, უფლის ანგელოზი გამოეცხადა სიზმარში იოსებს და უთხრა: „ადექი, წაიყვანე ყრმა და დედამისი, და გაიქეცი ეგვიპტეს და იყავი იქ, ვიდრე მე გეტყოდე, რადგან ჰეროდეს სურს მაგ ყრმის მოძებნა, რათა დაღუპოს იგი.“

ეგვიპტეში გაქცევა

14ადგა, ღამით წაიყვანა ყრმა და დედამისი, და მივიდა ეგვიპტეს.

15და იყო იქ ჰეროდეს სიკვდილამდე, რათა აღსრულებულიყო უფლის ნათქვამი წინასწარმეტყველის მიერ, რომელიც ამბობს: „ეგვიპტიდან მოვუხმე ჩემს ძეს.“ +

ყრმათა ამოჟლეტა

16ძალიან განრისხდა ჰეროდე, როცა ნახა, რომ გააწბილეს მოგვებმა. მიავლინა და მოაკვლევინა ყოველი ყრმა ორი წლისა და იმაზე უმცროსები ბეთლემში და მთელ მის სანახებში, იმ დროის მიხედვით, როგორც მოგვთაგან გამოიძია.

17მაშინ აღსრულდა წინასწარმეტყველ იერემიას მიერ ნათქვამი, რომელიც ამბობს:

18„ხმა გაისმა რამაში, ტირილი და დიდი გოდება, რახელი დასტირის თავის შვილებს და არ სურს თავი ინუგეშოს, ვინაიდან აღარ არიან ისინი.“ +

ეგვიპტიდან დაბრუნება

19ჰეროდეს სიკვდილის შემდეგ კი, აჰა, ეგვიპტეში იოსებს სიზმრად გამოეცხადა უფლის ანგელოზი

20და უთხრა: „ადექი, წაიყვანე ყრმა და დედამისი, და წადი ისრაელის ქვეყანაში, ვინაიდან დაიხოცნენ, ვინც მაგ ყრმის სულს ეძებდნენ.“

21ისიც ადგა, წაიყვანა ყრმა და დედამისი და მივიდა ისრაელის ქვეყანაში.

22ხოლო როცა გაიგო, რომ არქელაოსი მეფობს იუდეაში, მამამისის, ჰეროდეს, ნაცვლად შეეშინდა იქ წასვლისა, მაგრამ სიზმრად მიიღო გაფრთხილება და წავიდა გალილეის მხარეში,

23მივიდა და დასახლდა ნაზარეთად წოდებულ ქალაქში, რათა აღსრულებულიყო წინასწარმეტყველის მიერ ნათქვამი, რომ მას ნაზარეველი დაერქმეოდა. +

3

იოანე ნათლისმცემლის ქადაგება

3^1იმ დღეებში მოვიდა იოანე ნათლისმცემელი და ქადაგებდა იუდეას უდაბნოში. +

2ამბობდა: „მოინანიეთ, ვინაიდან მოახლოებულია ცათა სასუფეველი.

3ვინაიდან ეს არის ის, ვისზეც თქვა ესაია წინასწარმეტყველმა: ‘ხმა მღაღადებლისა უდაბნოში: განუმზადეთ გზა უფალს, მოასწორეთ მისი ბილიკები.’“ +

4თვითონ იოანეს ემოსა აქლემის ბეწვის სამოსი და წელზე ერტყა ტყავის სარტყელი. ხოლო საზრდოდ ჰქონდა კალიები და ველური თაფლი. +

5მაშინ მასთან გამოდიოდა იერუსალიმი, მთელი იუდეა და მთელი იორდანეს სანახები.

6ინათლებოდნენ მისგან იორდანეში და აღიარებდნენ თავიანთ ცოდვებს.

7როცა იოანემ დაინახა მისკენ მოსანათლავად მომავალი მრავალი ფარისეველი და სადუკეველი, უთხრა მათ: „იქედნეთა ნაშობნო, ვინ შთაგაგონათ მომავალ რისხვას გაქცეოდით? +

8მაშ, შექმენით მონანიების ღირსი ნაყოფი

9და ნუ იფიქრებთ, თქვათ თქვენთვის: ჩვენ მამად აბრაამი გვყავსო. ვინაიდან, გეუბნებით თქვენ, ღმერთს შეუძლია ამ ქვებიდან აღუდგინოს აბრაამს შვილები. +

10ცულიც უკვე დევს ხეთა ფესვთან. ყოველ ხეს, რომელიც კეთილ ნაყოფს არ გამოიღებს, მოჭრიან და ცეცხლში ჩააგდებენ. +

11მე წყლით გნათლავთ მოსანანიებლად. მაგრამ ჩემს შემდეგ მომავალი ჩემზე ძლიერია, ვისი სანდლის ტარების ღირსიც არა ვარ. ის მოგნათლავთ თქვენ სულიწმიდით და ცეცხლით. +

12მისი ნიჩაბი მის ხელთაა. ის გაწმედს თავის კალოს, ბეღელში მოაგროვებს თავის ხორბალს, ხოლო ბზეს დაწვავს ჩაუქრობელი ცეცხლით.“ +

ნათლისღება

13მაშინ გალილეიდან იორდანეზე მოვიდა იესო იოანესთან, რათა მის მიერ მონათლულიყო. +

14ხოლო იოანე აკავებდა და ეუბნებოდა: „მე უნდა მოვინათლო შენგან, შენ კი ჩემთან მოდიხარ?“

15მიუგო იესომ და უთხრა მას: „ასე იყოს, ვინაიდან ასე გვმართებს ჩვენ მთელი სიმართლის აღსრულება.“ მაშინ მიუშვა იგი.

16ნათელღებული იესო მყისვე ამოვიდა წყლიდან და აჰა, გაიხსნენ ცანი და მან იხილა ღვთის სული, მტრედივით გარდმომავალი, მასზე რომ ეშვებოდა. +

17აჰა, ხმა იყო ციდან, რომელიც ამბობდა: „ეს არის ჩემი საყვარელი ძე, რომელიც მოვიწონე მე.“ + +

4

იესოს გამოცდა

4^1მაშინ სულმა წაიყვანა იესო უდაბნოში ეშმაკისაგან გამოსაცდელად.

2ორმოც დღეს და ორმოც ღამეს იმარხულა და ბოლოს მოშივდა.

3მიუახლოვდა მას მაცდური და უთხრა: „თუ შენ ღვთის ძე ხარ, თქვი, რომ ეს ქვები პურებად იქცნენ.“

4ხოლო მან მიუგო და უთხრა: „დაწერილია, რომ ‘არა მხოლოდ პურით ცოცხლობს კაცი, არამედ ღვთის პირიდან გამომავალი ყოველი სიტყვით.’“ +

5მაშინ წაიყვანა იგი ეშმაკმა წმიდა ქალაქში და დააყენა ტაძრის ქიმზე.

6უთხრა მას: „თუ ღვთის ძე ხარ, გადაიგდე თავი ძირს, ვინაიდან დაწერილია: „თავის ანგელოზებს უბრძანებს შენზე და ისინი ხელში აყვანილს გატარებენ, რათა ქვას ფეხი არ წამოჰკრა.“ +

7უთხრა მას: „ასევე დაწერილია: ‘არ გამოსცადო უფალი, ღმერთი შენი.’“ +

8ისევ წაიყვანა იგი ეშმაკმა ძალიან მაღალ მთაზე, უჩვენა სოფლის ყველა სამეფო და მათი დიდება.

9უთხრა მას: „ყოველივე ამას შენ მოგცემ, თუ დამხობილი თაყვანს მცემ.“

10მაშინ იესომ უთხრა: „განვედ, სატანავ, ვინაიდან დაწერილია: ‘უფალს, შენს ღმერთს ეცი თაყვანი და მხოლოდ მას ემსახურე.’“ +

11მაშინ მიატოვა იგი ეშმაკმა და აჰა, ანგელოზები მიეახლნენ და ემსახურებოდნენ მას.

12გაიგო იესომ, რომ იოანე გაცემულია და წავიდა გალილეას. +

13მიატოვა ნაზარეთი, მივიდა და დასახლდა ზღვის პირას მდებარე კაპერნაუმში, ზებულუნისა და ნეფთალის საზღვრებში,

14რათა აღსრულებულიყო ნათქვამი ესაია წინასწარმეტყველის, რომელიც ამბობს:

15„ზებულუნის მიწა და ნეფთალის მიწა, ზღვისპირა გზა იორდანეს გაღმით, წარმართთა გალილეა.

16ხალხმა, რომელიც ბნელში ისხდა, იხილა დიდი ნათელი, ჩრდილის ქვეყანაში მსხდომთ ნათელი ამოუბრწყინდათ.“

17იმ დროიდან მოყოლებული დაიწყო იესომ ქადაგება და ამბობდა: „მოინანიეთ, ვინაიდან მოახლოებულია ცათა სასუფეველი.“ +

სიმონის, ანდრიას, იაკობისა და იოანეს მოწოდება

18როცა გალილეის ზღვის ნაპირას მიდიოდა, მან დაინახა ორი ძმა: სიმონი, პეტრედ წოდებული, და ანდრია, მისი ძმა. ბადეებს ისროდნენ ზღვაში, ვინაიდან მებადურები იყვნენ. +

19უთხრა მათ: „მომყევით მე და ადამიანთა მებადურებად გაგხდით.“

20მათ მყისვე მიატოვეს ბადეები და გაჰყვნენ მას.

21იქიდან წავიდა და დაინახა სხვა ორი ძმა: იაკობი, ზებედეს ძე და იოანე, მისი ძმა, რომელნიც თავიანთ მამასთან, ზებედესთან ერთად ნავში ბადეებს ამზადებდნენ, და მოუხმო მათ.

22მათ მყისვე მიატოვეს ნავიც და მამაც და გაჰყვნენ მას.

ქადაგება და კურნება გალილეაში

23და მიმოდიოდა იესო მთელ გალილეაში, ასწავლიდა მათ სინაგოგებში, ქადაგებდა სასუფევლის სახარებას და კურნავდა ყოველგვარ სენს, ყოველნაირ უძლურებას ადამიანებში.

24მოედო მისი ამბავი მთელ სირიას. და მოჰყავდათ მასთან ყველა უძლური, სხვადასხვა სნეულებით და სატანჯველით შეპყრობილნი, ეშმაკეულნი, მთვარეულნი, დავრდომილნი და ის კურნავდა მათ. +

25დიდძალი ხალხი მისდევდა მას გალილეიდან და დეკაპოლისიდან, იერუსალიმიდან და იუდეადან და იორდანეს გაღმიდან. +

5

ქადაგება მთაზე

5^1დაინახა ხალხი და ავიდა მთაზე. როცა დაჯდა, მივიდნენ მასთან მისი მოწაფეები.

2მან გახსნა ბაგე, ასწავლიდა მათ და ეუბნებოდა:

3„ნეტარ არიან ღარიბნი სულით, ვინაიდან მათია ცათა სასუფეველი. +

4ნეტარ არიან მგლოვიარენი, ვინაიდან ისინი ნუგეშცემულნი იქნებიან. +

5ნეტარ არიან თვინიერნი, ვინაიდან ისინი დაიმკვიდრებენ ქვეყანას. +

6ნეტარ არიან სიმართლისათვის მშიერ-მწყურვალნი, ვინაიდან ისინი გაძღებიან.

7ნეტარ არიან მოწყალენი, ვინაიდან ისინი შეწყალებულ იქნებიან.

8ნეტარ არიან გულით სუფთანი, ვინაიდან ისინი ღმერთს იხილავენ. +

9ნეტარ არიან მშვიდობისმყოფელნი, ვინაიდან ღვთის შვილებად იწოდებიან. +

10ნეტარ არიან სიმართლისათვის დევნილნი, ვინაიდან მათია სასუფეველი ცათა. +

11ნეტარ ხართ თქვენ, როცა გაგლანძღავენ, გაგდევნიან და ყოველნაირად ბოროტს იტყვიან თქვენზე ჩემს გამო. +

12იხარეთ და იმხიარულეთ, ვინაიდან დიდია თქვენი საზღაური ცაში. ასევე დევნიდნენ წინასწარმეტყველთ, რომლებიც თქვენზე უწინ იყვნენ. +

თქვენ ხართ მარილი. თქვენ ხართ ნათელი

13თქვენ ხართ მარილი მიწისა. თუ მარილი განქარდა, რიღათი დამარილდეს? ის უკვე აღარაფრად გამოდგება, მხოლოდ გარეთ უნდა გადაყარო კაცთაგან გასათელად. +

14თქვენ სოფლის ნათელი ხართ. მთის წვერზე მდებარე ქალაქი ვერ დაიმალება. +

15სანთელს რომ აანთებენ, ჭურჭელქვეშ კი არ დგამენ, არამედ სასანთლეზე, რომ ყველას გაუნათოს სახლში. +

16ასევე ანათებდეს თქვენი ნათელი ადამიანთა წინაშე, რათა ხედავდნენ ისინი თქვენს კეთილ საქმეებს და ადიდებდნენ თქვენს მამას, რომელიც ზეცაშია. +

არა დასარღვევად, არამედ აღსასრულებლად

17არ იფიქროთ, თითქოს რჯულის ან წინასწარმეტყველთა გასაუქმებლად მოვედი. გასაუქმებლად კი არა, აღსასრულებლად მოვედი.

18ჭეშმარიტად გეუბნებით თქვენ: ვიდრე ცა და მიწა არ გადაივლის, არც ერთი იოტა ანდა არც ერთი წერტილი არ გადაივლის რჯულისა, ვიდრე ყოველივე არ აღსრულდება. +

19ამრიგად, ვინც დაარღვევს ერთს ამ უმცირეს მცნებათაგანს და ისე ასწავლის ადამიანებს, უმცირესი დაერქმევა მას ცათა სასუფეველში, ხოლო ვინც ასრულებს და ასწავლის, მას დიდი დაერქმევა ცათა სასუფეველში.

20ვინაიდან, გეუბნებით თქვენ, თუ თქვენი სიმართლე არ აღემატება მწიგნობართა და ფარისეველთა სიმართლეს, ვერ შეხვალთ ცათა სასუფეველში.

მრისხანებაზე და მკვლელობაზე

21თქვენ გსმენიათ, უთქვამთ ძველებისთვის: ‘არა კლა! ვინც მოკლავს სასჯელის თანამდები იქნება.’ + +

22მე კი გეუბნებით თქვენ: ვინც უმიზეზოდ განურისხდება თავის ძმას, სასჯელის თანამდები იქნება. ვინც თავის ძმას ეტყვის – რაკა, სინედრიონის თანამდები იქნება. ხოლო რომელიც ეტყვის – სულელო, ცეცხლის გეენის თანამდები იქნება.

23ამიტომ, თუ მიიტან შენს ძღვენს სამსხვერპლოზე და იქ გაგახსენდება, რომ შენს ძმას რაიმე აქვს შენს მიმართ,

24მიატოვე იქ შენი ძღვენი სამსხვერპლოსთან და წადი, ჯერ შენს ძმას შეურიგდი, მერე მოდი და შესწირე შენი ძღვენი.

25შეურიგდი შენს მეტოქეს სასწრაფოდ, ვიდრე მასთან ერთად გზას ადგახარ, რომ მეტოქემ არ გადაგცეს მსაჯულს, ხოლო მსაჯულმა არ გადაგცეს მსახურს და არ ჩაგაგდონ საპყრობილეში. +

26ჭეშმარიტად გეუბნები შენ: იქიდან ვერ გამოხვალ, ვიდრე უკანასკნელ კოდრანტს არ გადაიხდი.

გულისთქმით შეხედვა

27გსმენიათ, რომ თქმულა: ‘არ იმრუშო.’ +

28მე კი გეუბნებით, რომ ყველა, ვინც ქალს გულისთქმით უყურებს, მან უკვე იმრუშა მასთან თავის გულში.

29თუ გაცდუნებს შენი მარჯვენა თვალი, ამოითხარე და გადააგდე, ვინაიდან უმჯობესია შენთვის, რომ ერთი ასოთაგანი დაგეღუპოს, ვიდრე მთელი შენი სხეული გეენაში ჩავარდეს. +

30თუ შენი მარჯვენა ხელი გაცდუნებს, მოიკვეთე იგი და გადააგდე, ვინაიდან უმჯობესია შენთვის, რომ ერთი ასოთაგანი დაგეღუპოს, ვიდრე მთელი შენი სხეული გეენაში ჩავარეს.

გაყრისათვის

31ასევე ნათქვამია: ‘ვინც თავის ცოლს გაუშვებს, მისცეს მას გაყრილობის მოწმობა.’ +

32მე კი გეუბნებით თქვენ: ყოველი, ვინც თავის ცოლს გაუშვებს, სიძვის მიზეზის გარეშე, იგი მას მრუშად აქცევს. ვინც გაშვებულს შეირთავს, მრუშობს.

33კიდევ გსმენიათ, რომ უთქვამთ ძველებისთვის: ‘არ დაიფიცო ტყუილად, არამედ შეასრულე შენი ფიცი უფლის წინაშე.’ +

34მე კი გეუბნებით თქვენ: სულ არ დაიფიცოთ არც ცა, რადგან ღვთის ტახტია იგი.

35არც ქვეყანა, რადგან მის ფერხთა კვარცხლბეკია იგი. არც იერუსალიმი, რადგან დიდი მეფის ქალაქია იგი.

36არც საკუთარი თავი დაიფიცო, რადგან ერთი ღერი თმის გათეთრება ან გაშავება არ შეგიძლია.

37არამედ იყოს თქვენი სიტყვა: ‘ჰო’ ჰო! ‘არა’ არა! რაც ამაზე მეტია, ის ბოროტისგანაა. +

თვალი თვალისა წილ. მეორე ლოყაც

38თქვენ გსმენიათ, რომ თქმულა: ‘თვალი თვალისა წილ და კბილი კბილისა წილ.’ +

39მე კი გეუბნებით თქვენ: წინ ნუ აღუდგებით ბოროტს, არამედ, თუ ვინმემ მარჯვენა ლოყაში გაგაწნას, მეორე ლოყაც მიუშვირე. +

40ვინც მოისურვებს შენს განკითხვას და შენი მოსასხამის წაღებას, სამოსელიც თან გაატანე მას.

41ვინც ერთ ათას ნაბიჯზე წაყოლა გაიძულოს, ორზე გაჰყევი.

42ვინც გთხოვოს, მიეცი. ზურგს ნუ შეაქცევ მას, ვისაც შენგან სესხება სურს. +

შეიყვარეთ თქვენი მტრები

43თქვენ გსმენიათ, რომ თქმულა: ‘შეიყვარე მოყვასი შენი და შეიძულე მტერი შენი.’ +

44მე კი გეუბნებით: გიყვარდეთ თქვენი მტრები, დალოცეთ თქვენი მაწყევრები, სიკეთე უყავით თქვენს მოძულეებს და ილოცეთ მათთვის, ვინც თქვენ გავიწროებთ და გდევნით. +

45რათა იყოთ თქვენი ზეციერი მამის ძენი, ვისაც თავისი მზე ამოჰყავს ბოროტთა და კეთილთა თავზე და წვიმას უგზავნის მართლებსა და უსამართლოებს. +

46ვინაიდან, თუ თქვენი მოყვარულები გეყვარებათ, რა იქნება თქვენი საზღაური? განა მებაჟეებიც ასევე არ იქცევიან?

47თუ მხოლოდ თქვენს ძმებს მოიკითხავთ, განსაკუთრებულს რას გააკეთებთ? განა წარმართებიც ასევე არ იქცევიან?

48მაშ, იყავით სრულყოფილნი, როგორც თქვენი ზეციერი მამაა სრულყოფილი.

6

სწავლება მოწყალებისათვის

6^1ერიდეთ სიმართლის კეთებას ადამიანთა თვალწინ, მათ დასანახად, თორემ ვერ მიიღებთ საზღაურს თქვენი ზეციერი მამისაგან.

2ჰოდა, როცა მოწყალებას გასცემ, ნუ გაახმაურებ შენს წინაშე, როგორც თვალთმაქცნი აკეთებენ სინაგოგებსა და ქუჩებში, რათა ხალხმა აქოს ისინი. ჭეშმარიტად გეუბნებით თქვენ: მათ უკვე მიიღეს თავიანთი საზღაური.

3შენ კი, როცა მოწყალებას გასცემ, შენს მარცხენას ნუ ეცოდინება, რას აკეთებს შენი მარჯვენა.

4რათა შენი მოწყალება დაფარულში იყოს და მამაშენი, რომელიც ხედავს დაფარულში, მოგიზღავს შენ ცხადად.

ლოცვისათვის

5როცა ლოცულობთ, ნუ იქნებით, როგორც თვალთმაქცნი, რომელთაც უყვართ სინაგოგებსა და ქუჩის კუთხეებში დგომა და ლოცვა, რათა ხალხს თავი მოაჩვენონ. ჭეშმარიტად გეუბნებით თქვენ: მათ უკვე მიიღეს თავიანთი საზღაური.

6შენ კი, როცა ლოცულობ, შედი შენს ოთახში, ჩაიკეტე კარი და ილოცე დაფარულში მყოფი შენი მამისადმი. და შენი მამა, რომელიც დაფარულში ხედავს, მოგიზღავს შენ.

7ხოლო ლოცვის დროს ნუ ილაპარაკებთ ზედმეტს წარმართებივით, ვინაიდან მათ ჰგონიათ, რომ თავიანთი მრავალსიტყვაობის გამო შესმენილ იქნებიან.

8ნუ მიბაძავთ მათ, ვინაიდან თქვენმა მამამ იცის, რა გიჭირთ თქვენ, ვიდრე სთხოვდეთ.

მამაო ჩვენო

9თქვენ კი ასე ილოცეთ: მამაო ჩვენო, რომელი ხარ ცათა შინა, წმიდა იყოს სახელი შენი. +

10მოვიდეს სუფევა შენი, იყოს ნება შენი, ვითარცა ცათა შინა, ეგრეცა ქვეყანასა ზედა.

11პური ჩვენი არსობისა მოგვეც ჩვენ დღეს.

12და მოგვიტევე ჩვენ თანანადებნი ჩვენნი, ვითარცა ჩვენ მივუტევებთ თანამდებთა ჩვენთა.

13და ნუ შეგვიყვან ჩვენ განსაცდელში, არამედ გვიხსენ ჩვენ ბოროტისაგან. რადგან შენია სუფევა და ძალი და დიდება საუკუნეთა მიმართ. ამინ.

14ვინაიდან, თუ თქვენ მიუტევებთ ადამიანებს მათ შეცოდებებს, თქვენც მოგიტევებთ თქვენი ზეციერი მამა. +

15ხოლო თუ თქვენ არ მიუტევებთ ადამიანებს მათ შეცოდებებს, არც თქვენი მამა მოგიტევებთ თქვენს შეცოდებებს.

მარხვისათვის

16ასევე როცა მარხულობთ, ნუ იქნებით მწუხარენი, როგორც თვალთმაქცნი. ვინაიდან ისინი იმწუხრებენ სახეებს, რათა ადამიანებს მარხულებად აჩვენონ თავი. ჭეშმარიტად გეუბნებით თქვენ: მათ უკვე მიიღეს თავიანთი საზღაური.

17ხოლო შენ, როცა მარხულობ, იცხე თავზე და დაიბანე პირი,

18რათა ადამიანებს კი არ ეჩვენო მარხულად, არამედ დაფარულში მყოფ შენს მამას. და შენი მამა, რომელიც ხედავს დაფარულში, ცხადად მოგიზღავს.

19ნუ დაიუნჯებთ მიწაზე, სადაც ჩრჩილი და ჟანგი სპობს და სადაც ქურდები თხრიან და იპარავენ.

20დაიუნჯეთ ცაში, სადაც არც ჩრჩილი და ჟანგი სპობს და სადაც არც ქურდები თხრიან და იპარავენ. +

21ვინაიდან, სადაც შენი საუნჯეა, შენი გულიც იქვე იქნება.

თვალი სანთელია

22სხეულის სანთელი თვალია. ჰოდა, თუ შენი თვალი სუფთაა, მთელი შენი სხეულიც ნათელი იქნება. +

23ხოლო თუ შენი თვალი ბოროტია, მთელი შენი სხეულიც ბნელი იქნება. თუკი ნათელი, რომელიც შენშია, სიბნელეა, სიბნელე რამდენად დიდი იქნება?

ორი ბატონის სამსახური

24არავის არ შეუძლია ორ ბატონს ემსახუროს: ან ერთი უნდა სძულდეს და მეორე უყვარდეს, ანდა იმ ერთს შეეთვისოს და მეორე დაამციროს. ვერ შეძლებთ ღმერთსაც ემსახუროთ და მამონასაც. +

25ამიტომ გეუბნებით თქვენ: ნუ ზრუნავთ თქვენი სულისათვის, რა ჭამოთ ან რა სვათ, ნურც თქვენი სხეულისათვის, თუ რითი შეიმოსოთ. განა სული საზრდოზე მეტი არ არის და სხეული – სამოსელზე? +

26შეხედეთ ცის ფრინველებს: ისინი არც თესავენ, არც მკიან, არც ბეღლებში აგროვებენ, და თქვენი ზეციერი მამა ასაზრდოებს მათ. განა თქვენ მათზე ბევრად უკეთესნი არა ხართ?

27რომელ თქვენგანს შეუძლია ზრუნვით თავის სიმაღლეს ერთი წყრთა შემატოს?

28სამოსელზე რაღას ზრუნავთ? შეხედეთ ველის შროშანებს, როგორ იზრდებიან: არც შრომობენ, არც ართავენ.

29მაგრამ გეუბნებით თქვენ, რომ სოლომონიც კი, მთელ თავის დიდებაში, არ შემოსილა ისე, როგორც ერთი ამათგანი.

30თუკი მინდვრის ბალახს, რომელიც დღეს არის, ხვალ კი თონეში ჩაიყრება, ღმერთი ასე მოსავს, თქვენ უფრო მეტად არ შეგმოსავთ, მცირედ მორწმუნენო?

31ნუ ზრუნავთ და ნუ ამბობთ: რა ვჭამოთ? ან: რა ვსვათ? ან: რით შევიმოსოთო?

32ვინაიდან ყოველივე ამას წარმართნი ეძებენ. ვინაიდან თქვენმა ზეციერმა მამამ იცის, რომ თქვენ გჭირდებათ ყოველივე ეს.

33თქვენ კი უწინარეს ღვთის სასუფეველი ეძიეთ და მისი სიმართლე, და ეს ყოველივე შეგემატებათ. +

34ნუ ზრუნავთ ხვალინდელ დღეზე, ვინაიდან ხვალინდელი დღე თვითონ იზრუნებს თავის თავზე. ყოველ დღეს საკმარისად აქვს თავისი საზრუნავი.

7

წველი და დირე

7^1ნუ განიკითხავთ, რათა არ განიკითხნეთ. +

2ვინაიდან რომელი განკითხვითაც განიკითხავთ და რომელი საწყაოთიც მიუწყავთ, იმავეთი მოგეწყვებათ თქვენ. +

3რად უყურებ წველს შენი ძმის თვალში, საკუთარ თვალში კი დირესაც ვერ ამჩნევ? +

4ანდა როგორ ეტყვი შენს ძმას: მიმიშვი, ამოგიღო თვალიდან წველიო, და აჰა, შენს თვალში კი დირეა!

5თვალთმაქცო, ჯერ შენი თვალიდან დირე ამოიღე და მერე დაინახავ, როგორ ამოიღო წველი შენი ძმის თვალიდან.

6ნუ მისცემთ წმიდას ძაღლებს და ნურც თქვენს მარგალიტებს დაუყრით წინ ღორებს, რათა ფეხებით არ გათელონ და შემობრუნებისას თქვენც არ დაგგლიჯონ.

ეძებეთ და იპოვით

7ითხოვეთ და მოგეცემათ. ეძებეთ და იპოვით. დარეკეთ და გაგეღებათ. +

8ვინაიდან ყველა, ვინც ითხოვს, ღებულობს, ვინც ეძებს პოულობს და ვინც რეკავს, გაეღება.

9არის კი თქვენს შორის ისეთი კაცი, საკუთარმა შვილმა პური სთხოვოს, მან კი ქვა მისცეს? +

10ანდა თევზი სთხოვს და გველი მიაწოდოს?

11ჰოდა, თუ თქვენ, ბოროტებმა, იცით კეთილ მისაცემელთა მიცემა თქვენი შვილებისთვის, მეტადრე თქვენი ზეციერი მამა მისცემს სიკეთეს იმას, ვინც სთხოვს.

12ამიტომ, ყველაფერში, როგორც გინდათ, რომ მოგექცნენ ადამიანები, თქვენც ისევე მოექეცით მათ. ვინაიდან ეს არის რჯული და წინასწარმეტყველნი. +

როგორც ვიწრო გზა სიცოცხლისაკენ

13შედით ვიწრო კარიბჭით, ვინაიდან ფართოა კარიბჭე და განიერია გზა, რომელსაც დაღუპვისაკენ მიჰყავს, და მრავალნი დადიან მასზე.

14ვინაიდან ვიწროა კარიბჭე და ვიწროა გზა, რომელსაც სიცოცხლისაკენ მიჰყავს, და მცირედნი ჰპოვებენ მას.

ცრუწინასწარმეტყველი ნაყოფით იცნობა

15ერიდეთ ცრუწინასწარმეტყველებს, რომლებიც ცხვრის სამოსით მოდიან თქვენთან, შინაგანად კი მტაცებელი მგლები არიან. +

16მათი ნაყოფით იცნობთ მათ. განა ეკლიდან ყურძენს კრეფენ ან კუროსთავიდან ლეღვს?

17ასე, ყოველი კარგი ხე ნაყოფსაც კარგს იძლევა, ხოლო ცუდი ხე ნაყოფსაც ცუდს იძლევა.

18არ შეუძლია კარგ ხეს ცუდი ნაყოფის გამოღება და არც ცუდ ხეს – კარგი ნაყოფის გამოღება. +

19ყოველ ხეს, რომელსაც კარგი ნაყოფი არ მოაქვს, ჭრიან და ცეცხლში აგდებენ. +

20ასე, მათი ნაყოფით იცნობთ მათ.

არა ყველა, რომელიც მეუბნება: „უფალო, უფალო!“

21ყველა, ვინც მეუბნება: ‘უფალო, უფალო!’ როდი შევა ცათა სასუფეველში, არამედ ის, ვინც აღასრულებს ჩემი ზეციერი მამის ნებას. +

22ბევრი მეტყვის იმ დღეს: ‘უფალო, უფალო! განა შენი სახელით არ ვწინასწარმეტყველებდით? განა შენი სახელით არ ვდევნიდით ეშმაკებს და განა შენი სახელით არ ვახდენდითო მრავალ სასწაულს?’

23მაშინ მე განვუცხადებ მათ: ‘მე არასოდეს არ გიცნობდით თქვენ, გამშორდით, ურჯულოების მოქმედნო.’ +

გონიერი და უგუნური მშენებლები

24ამიტომ ყველას, ვინც ისმენს ამ ჩემს სიტყვებს და ასრულებს მათ, ვამსგავსებ გონიერ კაცს, რომელმაც სახლი კლდეზე აიშენა. +

25მოვიდა წვიმა, გადმოსკდნენ მდინარეები, ამოვარდნენ ქარები და ეკვეთნენ იმ სახლს. ის კი არ დაეცა, ვინაიდან კლდეზე იყო დაფუძნებული.

26ხოლო ყველა, ვინც ისმენს ჩემს ამ სიტყვებს და არ ასრულებს, ემსგავსება უგუნურ კაცს, რომელმაც ქვიშაზე აიშენა სახლი.

27მოვიდა წვიმა, გადმოსკდნენ მდინარეები, ამოვარდნენ ქარები და ეკვეთნენ იმ სახლს, და ის დაეცა, და ძალზე დიდი იყო მისი დაცემა.“

როგორც ხელმწიფების მქონე

28როცა იესომ დაასრულა ეს სიტყვები, ხალხი გაოცებული დარჩა მისი მოძღვრებით. +

29ვინაიდან იგი ასწავლიდა მათ, როგორც ხელმწიფების მქონე და არა როგორც მათი მწიგნობარნი.

8

კეთროვნის განკურნება

8^1მთიდან ჩამომავალს დიდძალი ხალხი მისდევდა მას უკან.

2აჰა, მივიდა მასთან კეთროვანი, თაყვანი სცა და უთხრა: „უფალო, თუ გინდა, შეძლებ ჩემს განწმედას.“ +

3და გაიწოდა ხელი, შეახო მას და თქვა: „განიწმიდე!“ და მყისვე განიწმიდა იგი თავისი კეთრისაგან.

4და უთხრა მას იესომ: „იცოდე, არავის უთხრა, არამედ წადი და ეჩვენე მღვდელს და შესწირე ძღვენი, რაც ბრძანა მოსემ მათთვის დასამოწმებლად.“ +

ასისთავის მსახურის განკურნება

5როცა კაპერნაუმში შევიდა, ასისთავი მივიდა მასთან, შეევედრა +

6და უთხრა: „უფალო, ჩემი მსახური სახლში მიწევს დავრდომილი და სასტიკად იტანჯება.“

7უთხრა მას: „მე მოვალ და განვკურნავ მას.“

8მიუგო ასისთავმა და უთხრა: „უფალო, არა ვარ ღირსი, რომ ჩემს ჭერქვეშ შემოხვიდე, მხოლოდ სიტყვა თქვი და განიკურნება ჩემი მსახური.

9ვინაიდან მეც ხელმწიფების ქვეშ მყოფი კაცი ვარ და ჩემს ხელქვეით მყვანან ჯარისკაცები. ერთს ვეუბნები: წადი-მეთქი და მიდის. სხვას: მოდი-მეთქი და მოდის. ჩემს მონას: გააკეთე-მეთქი ეს! და აკეთებს.“

10ეს რომ გაიგონა, იესოს გაუკვირდა და თავის მიმდევრებს უთხრა: „ჭეშმარიტად გეუბნებით თქვენ: ისრაელშიც ვერ ვპოვე მე ასეთი რწმენა.

11ხოლო თქვენ გეუბნებით, რომ მრავალნი მოვლენ აღმოსავლეთიდან და დასავლეთიდან, და დასხდებიან აბრაამთან, ისაკთან და იაკობთან ცათა სასუფეველში.

12ხოლო სასუფევლის ძენი გადაიყრებიან გარესკნელის ბნელში. იქნება იქ ტირილი და კბილთა ღრჭენა.“ +

13და უთხრა იესომ ასისთავს: „წადი და, როგორც ირწმუნე, ისე მოგეგოს.“ და იმავე საათში განიკურნა მისი მსახური.

პეტრეს სიდედრის განკურნება

14იესო მივიდა პეტრეს სახლში და ნახა მისი სიდედრი მწოლიარე, ცხელებით შეპყრობილი. +

15შეეხო მის ხელს და ცხელებამ გაუარა მას, იგი წამოდგა და ემსახურა მათ.

16როცა მოსაღამოვდა, მრავალი ეშმაკეული მოიყვანეს მასთან და მან სიტყვით განდევნა სულები და ყველა სნეული განკურნა. +

17რათა აღსრულებულიყო ესაია წინასწარმეტყველის მიერ ნათქვამი, რომელიც ამბობს: „მან აიღო ჩვენი უძლურებანი და იტვირთა ჩვენი სნებანი.“ +

18თავის გარშემო დიდძალი ხალხი რომ დაინახა იესომ, უბრძანა გაღმა გასულიყვნენ.

19მიუახლოვდა ერთი მწიგნობარი და უთხრა: „მოძღვარო, გამოგყვები, სადაც კი წახვალ.“ +

20იესომ უთხრა მას: „მელიებს სოროები აქვთ და ცის ფრინველთ – ბუდეები. კაცის ძეს კი არსად არა აქვს თავის მისადრეკელი.“

21ხოლო სხვა მოწაფეთაგანმა უთხრა მას: „უფალო, ნება მომეცი, ჯერ წავიდე და მამაჩემი დავმარხო.“

22იესომ კი უთხრა მას: „შენ მე გამომყევი, მკვდრებმა კი თავიანთი მკვდრები დამარხონ.“ +

ზღვის დაწყნარება

23ჩაჯდა იგი ნავში და მისი მოწაფეებიც მიჰყვნენ. +

24და აჰა, ატყდა დიდი ღელვა ზღვაზე, ისეთი, რომ ნავი ტალღებით იფარებოდა. მას კი ეძინა.

25და მივიდნენ მასთან, გააღვიძეს და უთხრეს: „უფალო, გვიხსენი, ვიღუპებით.“

26და უთხრა მათ: „რამ შეგაშინათ, მცირედ მორწმუნენო?“ მერე წამოდგა, შერისხა ქარები და ზღვა, და ჩამოვარდა დიდი მყუდროება.

27ადამიანებს კი უკვირდათ და ამბობდნენ: „ვინ არის ეს, ქარებიც და ზღვაც რომ მას ემორჩილებიან?“

ორი ეშმაკეულის განკურნება

28როცა გაღმა, ღადარინელთა ქვეყანაში, მივიდა, შემოხვდა ორი ეშმაკეული, რომლებიც სამარხებიდან გამოვიდნენ ისეთი მძვინვარენი, რომ ვერავინ ბედავდა იმ გზაზე გავლას. +

29და აჰა, მორთეს ყვირილი: „რა გინდა ჩვენგან, ღვთის ძეო? ვადაზე ადრე მოხვედი აქ ჩვენს სატანჯველად?“ +

30მათგან მოშორებით ძოვდა ღორების დიდი კოლტი.

31ეშმაკები შეევედრნენ მას: „თუ გაგვდევნი, ღორების კოლტში მაინც შეგვიშვი.“

32უთხრა მათ: „წადით!“ ისინიც გამოვიდნენ და შევიდნენ ღორებში. და აჰა, მთელი კოლტი გადაეშვა კბოდედან ზღვაში და წყალში დაიღუპა.

33მწყემსები კი გაიქცნენ, მივიდნენ ქალაქში და უამბეს ყველაფერი, რაც ეშმაკეულებს დაემართათ.

34და აჰა, მთელი ქალაქი გამოვიდა იესოს შესახვედრად და, რომ დაინახეს იგი, შეევედრნენ, მათ საზღვრებს გასცლოდა.

9

დავრდომილის განკურნება

9^1და ჩაჯდა ნავში, გაღმა გავიდა და მივიდა თავის ქალაქში. +

2აჰა, მიუყვანეს მას ლოგინზე მწოლიარე დავრდომილი. როცა იესომ იხილა მათი რწმენა, უთხრა დავრდომილს: „გამაგრდი, შვილო, მოგეტევა შენი ცოდვები.“ +

3აჰა, ზოგიერთმა მწიგნობარმა თავისთვის თქვა: „ღმერთსა გმობს ეს კაცი.“

4იესომ დაინახა მათი ზრახვები და უთხრა: „რატომ ფიქრობთ თქვენს გულში ბოროტს?

5რისი თქმა უფრო ადვილია: შენი ცოდვები მოგეტევა, თუ იმის თქმა: ადექი და გაიარე? +

6ხოლო რათა იცოდეთ, რომ კაცის ძეს მიწაზე ცოდვების მიტევების ხელმწიფება აქვს, – ასე უთხრა დავრდომილს: ადექი, აიღე შენი საწოლი და წადი შენს სახლში.“

7ისიც წამოდგა და წავიდა თავის სახლში.

8ამის შემყურე ხალხს უკვირდა და ადიდებდა ღმერთს, რომელმაც ასეთი ხელმწიფება მისცა ადამიანებს.

მკურნალი სნეულებს სჭირდებათ

9იქაურობას რომ გაშორდა, იესომ დაინახა კაცი, რომელიც საბაჟოსთან იჯდა, სახელად მათე, და უთხრა მას: „გამომყევი.“ ისიც წამოდგა და გაჰყვა მას. +

10მოხდა ისე, რომ როცა ის სუფრასთან იჯდა სახლში, მრავალი მებაჟე და ცოდვილი მოვიდა და ჩამოჯდა იესოსა და მისი მოწაფეების გვერდით.

11ეს რომ ფარისევლებმა დაინახეს, უთხრეს მის მოწაფეებს: „რატომ ჭამს და სვამს თქვენი მოძღვარი მებაჟეებთან და ცოდვილებთან ერთად?“

12ხოლო მან გაიგონა ეს და უთხრა მათ: „მკურნალი ჯანმრთელებს კი არა, სნეულებს სჭირდებათ.

13წადით და ისწავლეთ, რას ნიშნავს: ‘წყალობა მსურს და არა მსხვერპლი;’ მართალთა კი არა, ცოდვილთა მოსახმობად მოვედი.“ +

მარხვისათვის

14მაშინ მივიდნენ მასთან იოანეს მოწაფეები და უთხრეს: „რატომ არის, რომ ჩვენ და ფარისევლები ვმარხულობთ, შენი მოწაფეები კი არ მარხულობენ?“ +

15უთხრა მათ იესომ: „განა შეუძლიათ იგლოვონ მექორწილეებმა, ვიდრე ნეფე მათთან არის? მაგრამ დადგება დღეები, როცა ნეფე წაერთმევათ და მაშინ იმარხულებენ.

16არავინ დააკერებს ძველ ტანისამოსს ახალთახალ ქსოვილის საკერებელს, ვინაიდან ახლად დაკერებული მოეხევა სამოსელს და უარესად გამოიხევა. +

17არც ახალ ღვინოს ჩაასხამენ ძველ ტიკებში, თორემ ტიკები დასკდება, ღვინოც დაიღვრება და ტიკებიც მოისპობა. არამედ ახალ ღვინოს ახალ ტიკებში ასხამენ და ორივე გადარჩება.“

სისხლდენით გატანჯული ქალი

18როცა მათ ამას ელაპარაკებოდა, მივიდა მასთან ერთი მთავარი, თაყვანი სცა და უთხრა: „ჩემი ქალიშვილი ესესაა მოკვდა, მაგრამ მოდი, შენი ხელი დაადე მას და გაცოცხლდება.“ +

19წამოდგა იესო, გაჰყვა მას და მასთან ერთად მისი მოწაფეებიც.

20აჰა, ერთი ქალი, რომელიც თორმეტ წელიწადს იტანჯებოდა სისხლისდენით, უკნიდან მიუახლოვდა და შეეხო მისი სამოსლის კალთას.

21ვინაიდან თავისთვის ამბობდა: მის სამოსელსაც რომ შევეხო, განვიკურნებიო.

22ხოლო იესო მიბრუნდა, დაინახა იგი და უთხრა: „გამხნევდი, ასულო, შენმა რწმენამ გადაგარჩინა.“ და ქალი იმავე ჟამს განიკურნა.

23მივიდა იესო მთავრის სახლში, დაინახა იქ მესტვირეები და შეჩოჩქოლებული ხალხი.

24უთხრა მათ: „წადით აქედან, რადგან გოგონა არ მომკვდარა, არამედ სძინავს.“ და სასაცილოდ აიგდეს იგი.

25როცა ხალხი გაიყვანეს, ის შევიდა, ხელი მოჰკიდა ხელზე და წამოდგა გოგონა.

26და მთელ იმ მხარეს მოედო ეს ამბავი.

ორი ბრმის განკურნება

27როცა იესო იქიდან მოდიოდა, ორი ბრმა აედევნა. ყვიროდნენ და ამბობდნენ: „შეგვიწყალე, დავითის ძეო!“ +

28სახლში შესულს, მიადგნენ ბრმები და უთხრა მათ იესომ: „გწამთ, რომ მე შემიძლია ამის გაკეთება?“ უთხრეს მას: „კი, უფალო!“

29მაშინ შეეხო მათს თვალებს და უთხრა: „თქვენი რწმენისამებრ მოგეგოთ!“

30და აეხილათ მათ თვალები. იესომ კი მკაცრად გააფრთხილა ისინი და უთხრა: „იცოდეთ, არავინ გაიგოს.“

31მათ კი, როცა გავიდნენ, მთელ იმ ქვეყანას მოსდეს მისი ამბავი.

მუნჯის ალაპარაკება

32ისინი რომ გავიდნენ, მოუყვანეს მას ეშმაკეული მუნჯი კაცი. +

33როცა ეშმაკი განიდევნა, მუნჯმა ენა ამოიდგა. გაკვირვებული ხალხი ამბობდა: ასეთი რამ არასოდეს არ მომხდარაო ისრაელში.

34ფარისევლები კი ამბობდნენ: ეშმაკთა მთავრით დევნის ეშმაკებსო. +

სამკალი ბევრია

35დადიოდა იესო ყველა ქალაქსა და სოფელში, ასწავლიდა მათ სინაგოგებში, ქადაგებდა სასუფევლის სახარებას, კურნავდა ყოველგვარ სენს და ყოველგვარ უძლურებას. +

36ხალხის ბრბო რომ დაინახა, შეებრალა ისინი, ვინაიდან დაუძლურებულნი და დაფანტულნი იყვნენ, როგორც უმწყემსო ცხვარი. +

37მაშინ თავის მოწაფეებს უთხრა: „სამკალი ბევრია, მუშაკნი კი – ცოტა. +

38ამიტომ ევედრეთ სამკლის უფალს, რომ გამოგზავნოს მუშაკნი თავის სამკალში.“ +

10

თორმეტის არჩევა

10^1მოუწოდა თავის თორმეტ მოწაფეს და მისცა მათ ხელმწიფება არაწმიდა სულებზე, რომ განედევნათ ისინი და განეკურნათ ყოველგვარი სენი და ყოველგვარი უძლურება. +

2ესენია იმ თორმეტი მოციქულის სახელები: პირველი სიმონი, პეტრედ წოდებული, და ანდრია, მისი ძმა, იაკობ ზებედეს ძე და მისი ძმა იოანე,

3ფილიპე და ბართლომე, თომა და მათე მებაჟე, იაკობ ალფეს ძე და ლებეოსი, რომელსაც ეწოდა თადეოზი,

4სიმონ კანანელი და იუდა ისკარიოტელი, რომელმაც გასცა იგი.

თორმეტის მივლინება

5ეს თორმეტი მიავლინა იესომ, დაარიგა და უთხრა: „წარმართთა გზაზე არ იაროთ და სამარიელთა ქალაქში არ შეხვიდეთ.

6არამედ წადით ისრაელის სახლის დაკარგულ ცხვრებთან. +

7როცა მიხვალთ, იქადაგეთ, რომ მოახლოებულია ცათა სასუფეველი. +

8სნეულნი განკურნეთ, მკვდრები აღადგინეთ, კეთროვანნი განწმიდეთ, ეშმაკები განდევნეთ. უსასყიდლოდ მიგიღიათ და უსასყიდლოდვე გაეცით.

9ნუ წაიღებთ თან ნურც ოქროს, ნურც ვერცხლს, ნურც სპილენძს თქვენი სარტყლებით. +

10ნურც გუდას გზაში, ნურც ორ სამოსელს, ნურც ფეხსაცმელს, ნურც ხელჯოხს, ვინაიდან მშრომელი თავისი საზრდოს ღირსია. +

11რომელ ქალაქში ან სოფელშიც არ უნდა შეხვიდეთ, გამოიკითხეთ, ვინ არის იქ ღირსეული, და იქ დარჩით, ვიდრე გამოხვიდოდეთ,

12სახლში შესვლისას მიესალმეთ მას და უთხარით: ‘მშვიდობა ამ სახლს!’ +

13თუ სახლი ღირსი იქნება, თქვენი მშვიდობა მიუვა მას. ხოლო თუ არ იქნება ღირსი, თქვენი მშვიდობა თქვენვე დაგიბრუნდებათ.

14ვინც არ მიგიღებთ თქვენ და არც მოისმენენ თქვენს სიტყვებს, მაშინ, სახლიდან ან ქალაქიდან გამოსვლისას, ჩამოიბერტყეთ მტვერი თქვენს ფერხთაგან. +

15ჭეშმარიტად გეუბნებით თქვენ: სოდომისა და გომორას მიწას უფრო გაუადვილდება განკითხვის დღეს, ვიდრე იმ ქალაქს.

ცხვრები მგლებს შორის

16აჰა, მე მიგავლენთ თქვენ, როგორც ცხვრებს მგელთა შორის. მაშ, იყავით გონიერნი, როგორც გველნი, და უმანკონი, როგორც მტრედნი. +

17მოერიდეთ ადამიანებს, ვინაიდან ისინი მიგცემენ სამართალში და თავიანთ სინაგოგებში გაგშოლტავენ თქვენ.

18წაგიყვანენ განმგებლებთან და მეფეებთან ჩემს გამო, მათთვის და წარმართთათვის დასამოწმებლად.

19ხოლო როცა გადაგცემენ თქვენ, ნუ იზრუნებთ, რა ვთქვათ ან როგორ ვთქვათო, ვინაიდან მაშინ მოგეცემათ, რაც უნდა თქვათ. +

20ვინაიდან თქვენ კი არ ილაპარაკებთ, არამედ თქვენი მამის სული ილაპარაკებს თქვენში.

21ძმა ძმას გადასცემს სასიკვდილოდ და მამა – შვილს. აღდგებიან შვილები მშობლების წინააღმდეგ და დახოცავენ მათ.

22ყველასგან მოძულებულნი იქნებით ჩემი სახელის გამო. ბოლომდე მომთმენი კი გადარჩება.

23როცა ერთ ქალაქში დევნას დაგიწყებენ, მეორისაკენ გაიქეცით. ჭეშმარიტად გეუბნებით თქვენ: ვერ მოასწრებთ ისრაელის ქალაქების შემოვლას, რომ კაცის ძეც მოვა.

24მოწაფე მოძღვარზე მეტი არაა, არც მონაა თავის ბატონზე მეტი. +

25საკმარისია მოწაფისათვის ისეთი იყოს, როგორც მისი მოძღვარია და მონისათვის – როგორც მისი ბატონია. თუ სახლის პატრონს ბელზებული უწოდეს, მით უმეტეს მისი ოჯახის წევრებს არა?

26ამიტომ ნუ გეშინიათ მათი, ვინაიდან არაფერია დაფარული, რომ არ გაცხადდეს და დამალული, რომ არ გამჟღავნდეს. +

27რასაც თქვენ სიბნელეში გეუბნებით, სინათლეზე ილაპარაკეთ, და რასაც ყურით მოისმენთ, ერდოებზე იქადაგეთ.

ნუ გეშინიათ მათი

28ნუ გეშინიათ მათი, ვინც სხეულს კლავენ, სულის მოკვლა კი არ ძალუძთ. უფრო მეტად მისი გეშინოდეთ, ვისაც სულის დაღუპვაც შეუძლია გეენაში და სხეულისაც. +

29განა ორი ბეღურა ერთ ასარად არ იყიდება? მაგრამ არც ერთი მათგანი არ დაეცემა მიწაზე თქვენი მამის ნების გარეშე. +

30ხოლო თქვენ თავზე თმებიც კი დათვლილია.

31ნუ გეშინიათ: ბევრ ბეღურაზე უკეთესნი ხართ.

ქრისტეს აღიარება და უარყოფა

32ყველას, ვინც მე მაღიარებს ადამიანთა წინაშე, იმას მეც ვაღიარებ ჩემი ზეციერი მამის წინაშე. +

33ვინც უარმყოფს მე ადამიანთა წინაშე, მას მეც უარვყოფ ჩემი ზეციერი მამის წინაშე. +

34ნუ გგონიათ, თითქოს მიწაზე მშვიდობის მოსატანად მოვედი. მშვიდობის კი არა, მახვილის მოსატანად მოვედი. +

35რადგან მოვედი, რათა გავყო კაცი თავის მამისაგან, ასული – თავის დედისაგან და რძალი – თავის დედამთილისაგან.

36კაცის მტრები მისი შინაურები იქნებიან. +

37ვისაც მამა ან დედა ჩემზე მეტად უყვარს, იგი არ არის ჩემი ღირსი, და ვისაც ძე ან ასული ჩემზე მეტად უყვარს, იგი არ არის ჩემი ღირსი. +

38ვინც არ აიღებს თავის ჯვარს და არ გამომყვება, არ არის ჩემი ღირსი. +

39თავისი სულის მომპოვებელი, დაღუპავს მას, ხოლო თავისი სულის ჩემს გამო დამღუპველი, ჰპოვებს მას. +

ვინც მე მღებულობს

40ვინც თქვენ მიგიღებთ, მე მიმიღებს, ვინც მე მიმიღებს, ჩემს მომავლინებელს მიიღებს. +

41ვინც წინასწარმეტყველს მიიღებს წინასწარმეტყველის სახელით, წინასწარმეტყველის საზღაურს მიიღებს, და ვინც მართალს მიიღებს მართლის სახელით, მართლის საზღაურს მიიღებს.

42ვინც შეასმევს ერთს ამ მცირეთაგანს თუნდაც ერთ სასმის ცივ წყალს, მოწაფის სახელით, ჭეშმარიტად გეუბნებით თქვენ, მას არ დაეკარგება თავისი საზღაური.“

11

იოანე ნათლისმცემლის შეკითხვა

11^1როცა დაამთავრა იესომ თავისი თორმეტი მოწაფის დარიგება, წავიდა იქიდან მათ ქალაქებში დასამოძღვრად და საქადაგებლად.

2ხოლო იოანემ საპყრობილეში გაიგო ქრისტეს საქმენი და თავისი მოწაფეები გაუგზავნა, +

3რომ ეთქვათ მისთვის: „შენა ხარ ის, ვინც უნდა მოვიდეს, თუ სხვას უნდა ველოდოთ?“ +

4მიუგო იესომ და უთხრა მათ: „წადით მოახსენეთ იოანეს, რასაც ისმენთ და ხედავთ:

5ბრმები ხედავენ და ხეიბრები დადიან, კეთროვნები იწმიდებიან და ყრუებს ესმით, მკვდრები დგებიან და ღატაკებს ეხარებათ. +

6ნეტარია ვინც არ შეცდება ჩემში.“

იოანეს შეფასება იესოს მიერ

7როცა ისინი მიდიოდნენ, იესომ დაუწყო ლაპარაკი ხალხს იოანეზე: „რის სანახავად გახვედით უდაბნოში? ქარისაგან შერხეული ლერწმისა?

8აბა, რისთვის გახვედით, ფაფუკად შემოსილი კაცის სანახავად? ფაფუკად შემოსილები მეფეთა სასახლეებში იმყოფებიან.

9აბა, რისთვის გახვედით? წინასწარმეტყველის სანახავად? აბა, გეტყვით თქვენ: წინასწარმეტყველზე მეტისაც.

10ვინაიდან ეს ის არის, ვისზედაც დაწერილია: ‘აჰა, მე ვგზავნი შენს წინაშე ჩემს ანგელოზს, რომელიც განამზადებს შენს გზას შენს წინაშე.’ +

11ჭეშმარიტად გეუბნებით თქვენ: დედაკაცთაგან ნაშობთა შორის არ აღმდგარა იოანე ნათლისმცემელზე დიდი, მაგრამ ცათა სასუფეველში უმცირესი მასზე დიდია.

12იოანე ნათლისმცემლის დღიდან აქამდე ცათა სასუფეველი ძალისხმევით აიღება და ძალისმხმეველნი წარიტაცებენ მას. +

13ვინაიდან ყველა წინასწარმეტყველი და რჯული იოანემდე წინასწარმეტყველებდნენ.

14თუ მიღება გსურთ, ის არის ელია, რომელიც უნდა მოვიდეს.

15ვისაც ყურები აქვს, ისმინოს!

16მაგრამ ვის ვამსგავსო ეს მოდგმა? იგი წააგავს ბავშვებს, რომლებიც მოედნებზე სხედან და გასძახიან თავიანთ ამხანაგებს

17და ეუბნებიან: ‘სალამურს გიკრავდით და არ ცეკვავდით, გიგოდებდით და არ იგლოვეთ.’

18მოვიდა იოანე, არც ჭამს, არც სვამს, და ამბობენ: ეშმაკი ჰყავსო.

19მოვიდა კაცის ძე, ჭამს და სვამს, და ამბობენ: ‘აჰა, კაცი, მჭამელი და ღვინის მსმელი, მებაჟეთა და ცოდვილთა მეგობარი.’ სიბრძნე კი საქმეებით მართლდება.“ +

ვაი, შენ, ქორაზინო, ბეთსაიდავ

და კაპერნაუმო

20მაშინ იწყო იესომ იმ ქალაქების ყვედრება, სადაც ყველაზე მეტად გამოვლინდა მისი ძალნი, იმის გამო, რომ არ მოინანიეს.

21„ვაი შენ, ქორაზინო, და ვაი შენ, ბეთსაიდავ! ვინაიდან ტვიროსსა და ციდონში რომ მომხდარიყო ძალნი, რომლებიც თქვენთან მოხდა, ისინი დიდი ხნის წინათ ძაძებში და ნაცარში მოინანიებდნენ. +

22მაგრამ გეუბნებით თქვენ: ტვიროსსა და ციდონს უფრო გაუადვილდებათ განკითხვის დღეს, ვიდრე თქვენ.

23შენ კი, კაპერნაუმო, განა ცამდე ამაღლდები? ჯოჯოხეთამდე დაეშვები. ვინაიდან სოდომში რომ მომხდარიყო ის ძალნი, შენში რომ მოხდა, იგი ამ დღემდე იდგებოდა.

24ხოლო გეუბნებით თქვენ, რომ სოდომის მიწას უფრო გაუადვილდება განკითხვის დღეს, ვიდრე შენ.“

ბრძენთა და გონიერთათვის დაფარული, ჩვილებისათვის გაცხადებული

25მაშინ თქვა იესომ: „გადიდებ, შენ მამაო, უფალო ცისა და მიწისაო, რადგან დაუფარე ეს ბრძენთა და გონიერთ და განუცხადე ჩვილებს. +

26ჰე, მამაო! ვინაიდან ასეთი იყო შენი ნება.

27ყოველივე ჩემი მამის მიერ გადმომეცა მე და არავინ იცნობს ძეს, გარდა მამისა. არც მამას იცნობს ვინმე, გარდა ძისა და იმისა, ვისაც ძეს სურს, რომ გამოუცხადოს. +

28მოდით ჩემთან, ყოველნო მაშვრალნო და ტვირთმძიმენო, და მე მოგასვენებთ თქვენ.

29იტვირთეთ ჩემი უღელი და ისწავლეთ ჩემგან, ვინაიდან მე მშვიდი და თავმდაბალი ვარ, და ჰპოვებთ სულის სიმშვიდეს. +

30ვინაიდან ჩემი უღელი ადვილია და ჩემი ტვირთი – მსუბუქი.“ +

12

თავთავების წყვეტა შაბათ დღეს

12^1იმხანად იესომ ყანებზე გადაიარა, შაბათ დღეს, ხოლო მის მოწაფეებს მოშივდათ და იწყეს თავთავების წყვეტა და ჭამა. +

2ფარისევლებმა დაინახეს ეს და უთხრეს მას: „აჰა, შენი მოწაფეები იმას აკეთებენ, რის გაკეთებაც შაბათ დღეს არ შეიძლება.“

3მან კი უთხრა მათ: „ნუთუ არ წაგიკითხავთ, რა ქნა დავითმა, როცა მოშივდა მას და მის მხლებლებს?

4როგორ შევიდა ღვთის სახლში და ჭამა საწინაშეო პურები, რაც არც მას უნდა ეჭამა და არც მის მხლებლებს, არამედ მხოლოდდამხოლოდ მღვდლებს? +

5ანდა არ ამოგიკითხავთ რჯულში, რომ შაბათობით ტაძარში მღვდლები ტეხენ შაბათს, მაგრამ უბრალონი არიან? +

6თქვენ გეუბნებით, რომ აქ არის ის, ვინც ტაძარზე მეტია.

7რომ გცოდნოდათ, რას ნიშნავს: ‘წყალობა მნებავს და არა მსხვეპლი,’ მაშინ აღარ დაადებდით მსჯავრს უბრალოებს. +

8ვინაიდან კაცის ძე შაბათის უფალიც არის.“

9და წავიდა იქიდან და მივიდა მათ სინაგოგაში. +

10და აჰა, იყო იქ ხელგამხმარი კაცი, და ჰკითხეს მას, რათა ბრალი დაედოთ მისთვის: „შეიძლება თუ არა განკურნება შაბათს?“

11ხოლო მან უთხრა მათ: „რომელიმე თქვენთაგანს, ერთი ცხვარი რომ ჰყავდეს და შაბათს ორმოში ჩაუვარდეს, არ ჩაავლებს ხელს და არ ამოიყვანს?

12ადამიანი კი რამდენად უკეთესია ცხვარზე! ამიტომ შეიძლება შაბათს სიკეთის კეთება.“

13მაშინ უთხრა იმ კაცს: „გაიწოდე შენი ხელი!“ მანაც გაიწოდა და ისეთივე საღი გაუხდა, როგორც მეორე.

14ფარისეველნი კი გამოვიდნენ და მოითათბირეს მის წინააღმდეგ, თუ როგორ დაეღუპათ იგი. იესომ შეიტყო და იქაურობას გაეცალა.

ესაიას წინასწარმეტყველების აღსრულება

15დიდძალი ხალხი მისდევდა მას და ყველა განკურნა,

16და აუკრძალა მათ ამის გახმაურება.

17რათა აღსრულებულიყო ესაია წინასწარმეტყველის ნათქვამი, რომელიც ამბობს:

18„აჰა, მსახური ჩემი, რომელიც მე ამოვირჩიე, საყვარელი ჩემი, რომელიც მოიწონა ჩემმა სულმა. ჩემს სულს დავდებ მასზე და ის აუწყებს სასჯელს წარმართებს.

19არ იდავებს და არც იყვირებს, და ქუჩებშიც ვერავინ გაიგონებს მის ხმას.

20გადატეხილ ლერწამს არ დალეწავს და მბჟუტავ პატრუქს არ ჩააქრობს, ვიდრე განკითხვას გამარჯვებამდე არ მიიყვანს

21და მის სახელს მიენდობიან წარმართები.“ +

ფარისეველების მიერ იესოს შეურაცხყოფა

22მაშინ მოიყვანეს მასთან ეშმაკეული ბრმა და მუნჯი და მან განკურნა იგი, ისე რომ ბრმა და მუნჯი ხედავდა და ლაპარაკობდა. +

23მთელი ხალხი გაკვირვებული იყო და ამბობდა: „ნუთუ ეს დავითის ძეა?“

24ხოლო ფარისევლებმა რომ მოისმინეს ეს, თქვეს: ნამდვილად ეშმაკთა მთავრის, ბელზებელის ძალით დევნისო ეშმაკებს. +

იესო ამხილებს ფარისევლებს

25იესომ როცა დაინახა მათი ფიქრები, უთხრა მათ: „ყოველი სამეფო, თავის თავის წინააღმდეგ გაყოფილი, გაუდაბურდება, და ყოველი ქალაქი ან სახლი, რომელიც გაიყოფა თავისთავის წინააღმდეგ, ვერ გაძლებს. +

26და თუ სატანა სატანას სდევნის, თავისი თავის წინააღმდეგ გაიყოფა: როგორღა გაძლებს მისი სამეფო?

27თუ მე ბელზებელით ვდევნი ეშმაკებს, თქვენი ძენი ვიღათი დევნიან? ამიტომ ისინი იქნებიან თქვენი მსაჯულები.

28თუ მე ღვთის სულით ვდევნი ეშმაკებს, აბა, მოსულა თქვენთან ღვთის სასუფეველი.

29ანდა, როგორ შეძლებს ვინმე, შევიდეს ძლიერის სახლში და გაიტაცოს მისი ნივთები, თუ ჯერ ძლიერს არ გათოკავს? და მაშინ გაძარცვავს მის სახლს.

30ვინც ჩემთან არ არის, ის ჩემი წინააღმდეგია, და ვინც ჩემთან არ აგროვებს, ის ფანტავს.

31ამიტომ გეუბნებით თქვენ: ყოველი ცოდვა და გმობა მიეტევებათ ადამიანებს, მაგრამ სულიწმიდის გმობა არ მიეტევებათ. +

32ვინც სიტყვას იტყვის კაცის ძის წინააღმდეგ, მიეტევება მას. მაგრამ თუ ვინმე იტყვის სულიწმიდის წინააღმდეგ, არ მიეტევება მას არც ამ სოფლად, არც მომავალში.

ხე ნაყოფით იცნობა

33„ან ხეც კარგად სცანით და მისი ნაყოფიც, ან ხეც ცუდად სცანით და მისი ნაყოფიც, ვინაიდან ხე ნაყოფით შეიცნობა.

34იქედნეთა ნაშობნო, როგორ შეგიძლიათ ილაპარაკოთ კეთილი, როცა ბოროტები ხართ? რადგან გულის სისავსისგან მეტყველებს პირი. +

35კეთილ კაცს კეთილი საგანძურიდან სიკეთე გამოაქვს, ბოროტ კაცს ბოროტი საგანძურიდან ბოროტება გამოაქვს.

36თქვენ კი გეუბნებით, რომ ყოველი ფუჭი სიტყვისათვის, რომელსაც იტყვიან ადამიანები, პასუხს აგებენ განკითხვის დღეს.

37ვინაიდან შენი სიტყვებით გამართლდები და შენივე სიტყვებით გამტყუნდები.“ +

იონას სასწაული

38მაშინ მიუგო მას ზოგიერთმა მწიგნობარმა და ფარისეველმა: „მოძღვარო, გვინდა ნიშანი ვიხილოთ შენგან.“ +

39ხოლო მან მიუგო პასუხად: „ბოროტი და მრუში მოდგმა ეძებს ნიშანს, მაგრამ ნიშანი არ მიეცემა მას, გარდა იონა წინასწარმეტყველის ნიშნისა. +

40ვინაიდან, როგორც იონა იყო დიდი თევზის მუცელში სამ დღესა და სამ ღამეს, ასევე კაცის ძე იქნება სამ დღესა და სამ ღამეს მიწის გულში. +

41ნინევიელები აღდგებიან სამსჯავროზე ამ მოდგმასთან ერთად და მსჯავრს დასდებენ მას, ვინაიდან მათ მოინანიეს იონას ქადაგებით და, აჰა, აქ არის იონაზე დიდი. +

42სამხრეთის დედოფალი აღდგება სამსჯავროზე ამ მოდგმასთან ერთად და მსჯავრს დასდებს მას, ვინაიდან იგი მიწის კიდიდან მოვიდა სოლომონის სიბრძნის მოსასმენად და აჰა, აქ არის სოლომონზე დიდი. +

არაწმიდა სული და დასუფთავებული სახლი

43როცა არაწმიდა სული გამოდის ადამიანიდან, დადის ურწყულებში სიმშვიდის საძებნელად და ვერ პოულობს. +

44მერე ამბობს: დავბრუნდები ჩემს სახლში, საიდანაც გამოვედი. როცა მივა, იპოვის მას ცარიელს, დაგვილსა და მოვლილს,

45მაშინ წავა და თან მოიყვანს შვიდ სხვა სულს, თავისზე უბოროტესს, შევლენ და დაისადგურებენ იქ. და იმ კაცისათვის უკანასკნელი დღე პირველზე უარესი იქნება. ასე დაემართება ამ ბოროტ მოდგმასაც.“ +

იესოს დედა და ძმები

46როცა ის ხალხს ელაპარაკებოდა, გარეთ იდგნენ მისი დედა და ძმები, რომელნიც სალაპარაკოდ ეძებდნენ მას. +

47ვიღაცამ უთხრა მას: „აჰა, დედაშენი და შენი ძმები დგანან გარეთ, შენთან ლაპარაკი სურთ.“

48მან კი მიუგო და უთხრა ამის მთქმელს: „ვინ არის დედაჩემი და ვინ არიან ჩემი ძმები?“

49ხელით უჩვენა თავის მოწაფეებზე და თქვა: „აჰა, დედაჩემი და ჩემი ძმები;

50ვინაიდან, ვინც ჩემი ზეციერი მამის ნებას აღასრულებს, ის არის ჩემი ძმაც, დაც და დედაც.“ +

13
იგავი მთესველზე

13^1იმ დღეს გამოვიდა იესო სახლიდან და დაჯდა ზღვის პირას. +

2დიდძალი ხალხი მოგროვდა მასთან, ისე რომ იგი შევიდა და ჩაჯდა ნავში, ხოლო მთელი ხალხი ნაპირზე იდგა.

3ბევრს ასწავლიდა მათ იგავებით და ეუბნებოდა: „აჰა, გამოვიდა მთესველი დასათესად.

4თესვისას ზოგი მარცვალი გზისპირას დავარდა, მოვიდნენ ფრინველები და აკენკეს იგი.

5ზოგი კლდოვანზე დაცვივდა, სადაც მიწა ბევრი არ იყო, და მალე აღმოცენდა, ვინაიდან ნიადაგს სიღრმე არ ჰქონდა.

6ხოლო მზე რომ ამოვიდა, დაჭკნა და, რაკი ფესვი არ ჰქონდა, გახმა.

7ზოგი ეკლებში ჩაცვივდა. გაიზარდა ეკლები და გააჩანაგა ისინი.

8ზოგი კი კარგ მიწაზე დავარდა და ნაყოფი გამოიღო: ზოგმა ასი, ზოგმა სამოცი და ზოგმა ოცდაათი.

9ვისაც ყურები აქვს, ისმინოს!“

10მივიდნენ მასთან მოწაფეები და უთხრეს მას: „რატომ ელაპარაკები მათ იგავებით?“

11მან პასუხად უთხრა მათ: „იმიტომ, რომ თქვენ მოცემული გაქვთ ცოდნა ცათა სასუფევლის საიდუმლოებათა, მათ კი არა აქვთ ეს მიცემული.

12ვინაიდან, ვისაც აქვს, მას მიეცემა და ექნება უხვად, და ვისაც არა აქვს, ისიც წაერთმევა, რაც აქვს. +

13იგავებით იმიტომ ველაპარაკები მათ, რომ ისინი უყურებენ და ვერ ხედავენ, უსმენენ და არ ესმით და ვერ ხვდებიან.

14სრულდება მათზე ესაიას წინასწარმეტყველება, რომელიც ამბობს: ‘სმენით მოისმენთ, მაგრამ ვერ მიხვდებით, ხილვით იხილავთ, მაგრამ ვერ დაინახავთ. + +

15რადგან დაეხშო ამ ხალხს გული, ყურით მძიმედ ესმით და დახუჭეს თვალები, რომ თვალით არ დაინახონ და ყურით არ მოისმინონ. გულით არ გაიგონ და არ მოიქცნენ, რათა განვკურნო ისინი.’ +

16ხოლო ნეტარ არიან თქვენი თვალები, რომ ხედავენ და თქვენი ყურები, რომ ისმენენ. +

17ჭეშმარიტად გეუბნებით თქვენ, რომ მრავალ წინასწარმეტყველსა და მართალს სურდა ეხილა ის, რასაც თქვენ ხედავთ, მაგრამ ვერ იხილეს, და ესმინათ, რასაც თქვენ ისმენთ, მაგრამ ვერ მოისმინეს. +

იგავის განმარტება

18ხოლო თქვენ მოისმინეთ მთესველის იგავი. +

19ყველას, ვისაც ესმის სიტყვა სასუფეველზე და ვერ ხვდება, მიუვა ბოროტი და მოსტაცებს მის გულში ჩათესილს: აი, რას ნიშნავს გზისპირას დათესილი.

20ხოლო კლდოვანზე დათესილი ის არის, ვინც სიტყვას მოისმენს და მაშინვე სიხარულით მიიღებს მას,

21მაგრამ ფესვები არა აქვს თავისში და ხანმოკლეა. რაჟამს დადგება გასაჭირი ანდა დევნა სიტყვის გამო, მაშინვე ცდუნდება.

22ხოლო ეკლებში დათესილი ის არის, ვინც სიტყვას ისმენს, მაგრამ სოფლის საზრუნავი და სიმდიდრის საცდური აჩანაგებენ სიტყვას და იგი უნაყოფო შეიქმნება.

23ხოლო, კარგ მიწაზე დათესილი ის არის, ვინც მოისმენს სიტყვას და გონებით ჩასწვდება, და სწორედ ის არის ნაყოფიერი. და ზოგი ასს გამოიღებს, ზოგი სამოცს და ზოგიც ოცდაათს.“

იგავი ხორბლისა და ღვარძლისა

24სხვა იგავი მიაწოდა მათ და უთხრა: „ცათა სასუფეველი ჰგავს ადამიანს, რომელმაც კარგი თესლი დათესა თავის ყანაში.

25როცა ხალხს ეძინა, მოვიდა მისი მტერი, ხორბალში ღვარძლი ჩათესა და წავიდა.

26ხოლო როცა ჯეჯილი ამოვიდა და ნაყოფი გამოიღო, ღვარძლმაც მაშინ იჩინა თავი.

27მივიდნენ მონები და უთხრეს სახლის პატრონს: ‘ბატონო! განა შენ კარგი თესლი არ დათესე შენს ყანაში? საიდანღა აქვს მას ღვარძლი?’

28მან კი უთხრა მათ: ‘მტერმა კაცმა გააკეთა ეს.’ ხოლო მონებმა უთხრეს მას: ‘გინდა, წავალთ და გავმარგლავთ?’

29მან თქვა: ‘არა, რათა გამარგვლისას ღვარძლთან ერთად ხორბალიც არ გაგლიჯოთ.

30დააცადეთ, ერთად იზარდოს ორივემ მკის დრომდე. მკის დროს კი ვეტყვი მომკალთ: ჯერ ღვარძლი მოაგროვეთ და ძნებად შეჰკარით, რომ დაწვათ ისინი. ხორბალი კი ჩემს ბეღელში შეაგროვეთ.’“

მდოგვის მარცვალზე

31სხვა იგავი მიაწოდა მათ და უთხრა: „ცათა სასუფეველი წააგავს მდოგვის მარცვალს, რომელიც აიღო კაცმა და დათესა თავის ბოსტანში. +

32იგი ყოველგვარ თესლზე მცირეა, მაგრამ როცა იზრდება, ყოველ მწვანილეულზე დიდია და ხედ იქცევა, ისე რომ, მოფრინდებიან ცის ფრინველები და მის ტოტებში პოულობენ თავშესაფარს.“

საფუარზე

33მერე სხვა იგავი უთხრა მათ: „ცათა სასუფეველი წააგავს საფუარს, რომელიც დედაკაცმა აიღო და დაფარა სამ წყვა ფქვილში, ვიდრე მთლიანად არ გაფუვდა.“ +

34ყოველივე ამას იგავებით ეუბნებოდა იესო ხალხს და იგავის გარეშე არაფერს ეუბნებოდა. +

35რათა აღსრულებულიყო წინასწარმეტყველის მიერ ნათქვამი, რომელიც ამბობს: „იგავებით გავხსნი ჩემს პირს. ვიტყვი, რაც დასაბამიდან დაფარულია.“ +

36მაშინ გაუშვა იესომ ის ხალხი და შინ შევიდა. მივიდნენ მასთან მოწაფეები და უთხრეს: „გაგვიმარტე ყანის ღვარძლის იგავი.“

ყანის და ღვარძლის იგავის განმარტება

37მან მიუგო და უთხრა: „კეთილი თესლის მთესველი კაცის ძეა.

38საყანე კი სოფელია. კეთილი თესლი სასუფევლის ძენი არიან, ხოლო ღვარძლი – ბოროტის ძენი.

39ხოლო მტერი, რომელმაც ის დათესა, არის ეშმაკი. მკა კი არის სოფლის აღსასრული, ხოლო მომკალნი ანგელოზები არიან.

40ამიტომ, როგორც ღვარძლს აგროვებენ და ცეცხლში წვავენ, ასევე იქნება სოფლის დასასრულს.

41ვინაიდან მოავლენს კაცის ძე თავის ანგელოზებს და მოაგროვებენ მისი სამეფოდან ყოველ საცდურსა და ურჯულოების მოქმედს,

42და ჩაყრიან მათ ცეცხლის ქურაში. იქნება იქ ტირილი და კბილთა ღრჭენა.

43მაშინ მართალნი მზესავით გაბრწყინდებიან თავიანთი მამის სასუფეველში. ვისაც ყურები აქვს, ისმინოს! +

მინდორში დაფარული განძი

44ცათა სასუფეველი წააგავს განძს, მინდორში დაფარულს, რომელსაც წააწყდება კაცი და ჩამალავს, სიხარულით მიდის და ყიდის ყოველივეს, რაც აბადია, და ყიდულობს იმ მინდორს.

45კიდევ: ცათა სასუფეველი წააგავს ვაჭარს, რომელიც ლამაზ მარგალიტებს ეძებს.

46როცა წააწყდება ერთ ძვირფას მარგალიტს, წავა, გაყიდის ყველაფერს, რაც აბადია, და იმას შეიძენს.

ზღვაში გადაგდებული ბადე

47კიდევ: ცათა სასუფეველი წააგავს ბადეს, რომელსაც ზღვაში მოისვრიან და ყოველნაირი სახის თევზს იჭერენ.

48როცა ივსება, გამოაქვთ ნაპირზე, მერე დასხდებიან, კარგებს ჭურჭელში მოათავსებენ, ხოლო ცუდებს გარეთ გადაყრიან.

49ასევე იქნება სოფლის აღსასრულის დროს: გამოვლენ ანგელოზები და განაცალკევებენ ბოროტებს მართლებისაგან.

50და ჩაყრიან მათ ცეცხლის ქურაში. იქნება იქ ტირილი და კბილთა ღრჭენა.

51თუ გაიგეთ ყოველივე ეს?“ – დიახო, – მიუგეს მას.

52მან კი უთხრა მათ: „ამიტომ ყოველი მწიგნობარი, რომელიც ცათა სასუფევლის მოწაფე გახდა, წააგავს ადამიანს, სახლის პატრონს, რომელსაც თავისი საუნჯიდან გამოაქვს ძველი და ახალი.“

წინასწარმეტყველის უპატივცემულობა

53იგავები რომ დაასრულა იესომ, იქაურობას გაეცალა.

54მივიდა თავის სამშობლოში და ასწავლიდა მათ თავიანთ სინაგოგაში, ისე რომ, უკვირდათ და ამბობდნენ: „საიდანა აქვს მას ეს სიბრძნე და სასწაულები? +

55განა ეს ხუროს ძე არ არის? დედამისს განა მარიამი არა ჰქვია, მის ძმებს კი – იაკობი და იოსე, სიმონი და იუდა? +

56განა მისი დები ყველანი ჩვენს შორის არ არიან? საიდან აქვს ამას ყოველივე ეს?“

57და შებრკოლდნენ მის გამო. იესომ კი უთხრა მათ: „წინასწარმეტყველი არსად არ არის უპატიოდ, გარდა თავისი სამშობლოსი და საკუთარი სახლისა.“ +

58და არ მოუხდენია იქ ბევრი სასწაული მათი ურწმუნოების გამო.

14

ნათლისმცემლის თავისმოკვეთა

14^1იმ დროს ესმა ჰეროდეს – ტეტრარქს – იესოს ამბავი.

2და უთხრა თავის მსახურებს: „ეს იოანე ნათლისმცემელია, მკვდრეთით აღდგა და ამიტომ სასწაულნი მოქმედებენ მასში.“

3ვინაიდან ჰეროდემ შეიპყრო იოანე, შებორკა და საპყრობილეში ჩასვა თავისი ძმის, ფილიპეს ცოლის, ჰეროდიას, გამო.

4ვინაიდან იოანე ეუბნებოდა მას: შენთვის ნებადართული არ არის მისი ყოლა.

5და უნდოდა მისი მოკვლა, მაგრამ ხალხისა ეშინოდა, რადგან წინასწარმეტყველად მიაჩნდათ იგი.

6ჰეროდეს დაბადების დღეს ჰეროდიას ასულმა იცეკვა შეკრებილთა წინაშე და აამა ჰეროდეს.

7ამიტომ ფიცით შეჰპირდა მას, მიეცა, რაც არ უნდა ეთხოვა.

8ხოლო მან, თავისი დედისაგან დარიგებულმა, უთხრა: „მომეცი აქ ლანგრით იოანე ნათლისმცემლის თავი.“

9და შეწუხდა მეფე, მაგრამ, ფიცისა და თანამეინახეთა რიდის გამო, ბრძანა მიცემა.

10და წარგზავნა და იოანესათვის თავი მოაკვეთინა საპყრობილეში.

11და მოიტანეს მისი თავი ლანგრით და მისცეს ქალიშვილს, მან კი თავის დედას მიართვა.

12და მოვიდნენ მისი მოწაფეები, წაიღეს მისი ნეშტი და დამარხეს. მივიდნენ და აუწყეს იესოს.

ხუთი ათასი კაცის გაძღება

13ეს რომ იესომ მოისმინა, წავიდა იქიდან ნავით და ერთ უდაბურ ადგილას განმარტოვდა. და ეს რომ ხალხმა გაიგო, ფეხით გაედევნა მას ქალაქებიდან. +

14გამოვიდა და, უამრავი ხალხი რომ დაინახა, შეებრალა ისინი და განკურნა მათი სნეულები.

15როცა მოსაღამოვდა, მივიდნენ მასთან მოწაფეები და უთხრეს: „აქ უდაბნო ადგილია, ჟამიც გვიანია. გაუშვი ეს ხალხი, რომ წავიდნენ სოფლებში და საჭმელი იყიდონ თავისთვის.“

16იესომ კი უთხრა მათ: „არ არის საჭირო მათი წასვლა. თქვენ მიეცით საჭმელი.“

17მათ უთხრეს: „ჩვენ აქ მხოლოდ ხუთი პური და ორი თევზი გვაქვს.“ +

18მან უთხრა: „აქ მომიტანეთ.“

19და უბრძანა ხალხს, ბალახზე დამსხდარიყვნენ. აიღო ხუთი პური და ორი თევზი, ზეცას ახედა, აკურთხა, დაამტვრია და დაურიგა პურები მოწაფეებს, მოწაფეებმა კი – ხალხს.

20ყველამ ჭამა და გაძღა. ხოლო დარჩენილი ნატეხებისგან აკრიფეს თორმეტი სავსე გოდორი.

21მჭამელი კი ხუთი ათასამდე კაცი იყო, გარდა ქალებისა და ბავშვებისა.

წყალზე სიარული

22და მაშინვე აიძულა იესომ თავისი მოწაფეები, ნავში ჩამსხდარიყვნენ და მასზე ადრე გასულიყვნენ გაღმა, ვიდრე ის ხალხს გაუშვებდა.

23როცა გაუშვა ხალხი, მთაზე ავიდა, რათა განმარტოებით ელოცა. მოსაღამოვდა და იგი მარტო იყო იქ. +

24ნავი უკვე მრავალ სტადიონზე წასულიყო ხმელეთიდან და ტალღები ეხეთქებოდნენ მას, რადგან პირქარი იყო.

25ღამის მეოთხე გუშაგობისას მივიდა მათთან იესო პირდაპირ ზღვაზე სვლით.

26მოწაფეებმა ზღვაზე მავალი რომ დაინახეს, შეძრწუნდნენ და თქვეს: ეს მოჩვენებააო, და შიშისაგან შეჰყვირეს.

27მაგრამ იესო მყისვე გამოელაპარაკა მათ და უთხრა: „გამხნევდით, მე ვარ, ნუ გეშინიათ!“

28მიუგო მას პეტრემ და უთხრა: „უფალო, თუ ეს შენა ხარ, მიბრძანე, მოვიდე შენთან წყალდაწყალ.“

29უთხრა: „მოდი!“ პეტრე გადმოვიდა ნავიდან და წყალდაწყალ წავიდა, რათა იესოსთან მისულიყო.

30მაგრამ, ქარი რომ დაინახა, შეეშინდა, ჩაძირვა დაიწყო და იყვირა: „უფალო, მიხსენი მე!“

31იესომ იმ წამსვე გაუწოდა ხელი, ამოიყვანა და უთხრა: „რატომ დაეჭვდი, მცირედმორწმუნევ?“

32როცა ისინი ნავში ავიდნენ, ქარი ჩადგა.

33ნავში მყოფებმა თაყვანი სცეს მას და უთხრეს: „ჭეშმარიტად ღვთის ძე ხარ შენ.“

გენესარეთის ქვეყანაში სნეულთა განკურნება

34გაღმა გავიდნენ და მივიდნენ გენესარეთის ქვეყანაში. +

35იმ ადგილის ხალხმა იცნო იგი, წარგზავნეს მთელს იმ მხარეს და მოჰყავდათ მასთან ყველა ავადმყოფი.

36და ევედრებოდნენ მას, რომ მისი სამოსის კალთას მაინც შეხებოდნენ. და ვინც შეეხო, განიკურნა.

15

უხუცესთა ჩვეულება და ღვთის სიტყვა

15^1მაშინ მივიდნენ იესოსთან იერუსალიმელი ფარისეველნი და მწიგნობარნი და უთხრეს: +

2„რატომ არღვევენ შენი მოწაფეები უხუცესთა ჩვეულებას? რადგან ხელს არ იბანენ პურის ჭამის წინ.“

3მან მიუგო და უთხრა მათ: „თქვენ რაღატომ არღვევთ ღვთის მცნებას თქვენი ჩვეულების გამო?

4ვინაიდან ღმერთმა თქვა: ‘პატივი ეცი მამას და დედას, და მამის ან დედის აუგის მთქმელი სიკვდილით მოკვდეს.’ + +

5თქვენ კი ამბობთ: თუ ვინმე ეტყვის თავის მამას ან დედას: ეს შესაწირავია, რითაც ჩემგან უნდა გესარგებლაო,

6ამით პატივს არ სცემს თავის მამას და თავის დედას. ამრიგად, თქვენ გააუქმეთ ღვთის მცნება თქვენი ჩვეულებით.

7თვალთმაქცნო, კარგად წინასწარმეტყველებდა ესაია თქვენზე, როცა ამბობდა:

8‘ეს ხალხი პატივს მცემს ბაგეებით, მათი გული კი შორს არის ჩემგან.’ +

9ამაოდ მცემენ თაყვანს, რაკი ადამიანთა მცნებებს მოძღვრებასავით ასწავლიან.“

10მოუწოდა იმ ხალხს და უთხრა მათ: „ისმინეთ და შეიგნეთ: +

11ადამიანს ბილწავს არა პირში შემავალი, არამედ ის, რაც პირიდან გამოდის. ეს ბილწავს ადამიანს.“

12მაშინ მივიდნენ მოწაფეები და უთხრეს მას: „იცი, რომ ფარისევლები ამ სიტყვის მოსმენით დაბრკოლდნენ?“

13მან პასუხად უთხრა: „ყოველი ნერგი, რომელიც ჩემმა ზეციერმა მამამ არ დარგო, ძირფესვიანად აღმოიფხვრება. +

14მოეშვით მათ: ბრმები არიან და ბრმათა წინამძღოლნი. ხოლო თუ ბრმას ბრმა მიჰყავს, ორივენი ორმოში ჩაცვივდებიან.“ +

15პეტრემ პასუხად უთხრა მას: „განგვიმარტე ეს იგავი.“

გულიდან ამოდის

16ხოლო მან უთხრა: „ნუთუ კიდევ არაფერი გაგეგებათ?

17არ გესმით, რომ ყველაფერი, რაც პირში შედის, მუცელს გაივლის და ზარულში გამოდის?

18პირიდან გამოსული კი გულიდან ამოდის და ეს არის რომ ბილწავს ადამიანს. +

19ვინაიდან გულიდან ამოდის: ბოროტი ზრახვანი, მკვლელობანი, მრუშობანი, მეძაობანი, ქურდობანი, ცრუმოწმობანი, გმობანი. +

20სწორედ ეს ბილწავს ადამიანს, დაუბანელი ხელით ჭამა კი არ ბილწავს ადამიანს.“

ქანაანელი ასულის განკურნება

21გამოვიდა იქიდან იესო და მივიდა ტვიროსისა და სიდონის მხარეებში. +

22და აჰა, ქანაანელი დედაკაცი გამოვიდა იმ ადგილებიდან და შეჰღაღადა მას: „შემიწყალე მე, უფალო, ძეო დავითისა! ჩემი ქალიშვილი ეშმაკეულია.“

23სიტყვაც არ გაუცია მას. მოწაფეები მივიდნენ მასთან და სთხოვეს: „გაუშვი იგი, რადგან მოგვყვირის ის ჩვენ.“

24მან მიუგო და უთხრა: „მე მოვლინებული ვარ მხოლოდ ისრაელის სახლის დაღუპულ ცხვრებთან.“ +

25დედაკაცი კი მიუახლოვდა, თაყვანი სცა მას და უთხრა: „მიშველე მე, უფალო!“

26მან მიუგო და უთხრა: „არ არის კარგი, რომ შვილებს წაართვა პური და ძაღლებს გადაუგდო.“

27დედაკაცმა უთხრა: „დიახ, უფალო, მაგრამ ძაღლებიც ხომ ჭამენ ნამცეცებს, მათი ბატონების სუფრიდან რომ ცვივა.“

28მაშინ იესომ პასუხად უთხრა: „ჰოი, დედაკაცო! დიდია შენი რწმენა. მოგეცეს, როგორც შენ გსურს.“ და იმავე საათში განიკურნა მისი ქალიშვილი.

ბევრის განკურნება და

ოთხი ათასი კაცის გაძღება

29წავიდა იქიდან იესო, მივიდა გალილეის ზღვასთან, ავიდა მთაზე და დაჯდა იქ.

30მივიდა მასთან დიდძალი ხალხი. თან ჰყავდათ კოჭლები, ბრმები, მუნჯები, ხეიბრები და მრავალი სხვა. დასხეს მის ფერხთით და მან განკურნა ისინი. +

31ისე რომ, უკვირდა ხალხს, როცა ხედავდა, რომ მუნჯები ალაპარაკდნენ, ხეიბრები გამოჯანსაღდნენ, კოჭლებმა გაიარეს და ბრმებმა დაინახეს. და ადიდებდნენ ისრაელის ღმერთს.

32იესომ კი მოუხმო თავის მოწაფეებს და უთხრა: „მებრალება ეს ხალხი, სამი დღე რომ ჩემთან არის და საჭმელი კი არაფერი აქვს. არ მინდა მათი უჭმელად გაშვება, რათა გზაში არ დაუძლურდნენ.“ +

33უთხრეს მას მოწაფეებმა: „უდაბნოში სადა გვაქვს იმდენი პური, რომ ამდენი ხალხი გავაძღოთ?“

34უთხრა მათ იესომ: „რამდენი პური გაქვთ?“ მათ უთხრეს: „შვიდი და მცირეოდენი თევზი.“

35და უბრძანა ხალხს, რომ მიწაზე დამსხდარიყვნენ.

36აიღო ის შვიდი პური და თევზები, მადლი შესწირა, დატეხა და დაურიგა თავის მოწაფეებს, მოწაფეებმა კი – ხალხს.

37ყველამ ჭამა და გაძღა. ნარჩენი ნატეხებისაგან კი შვიდი სავსე კალათა აკრიფეს.

38მჭამელი ოთხი ათასამდე კაცი იყო, გარდა ქალებისა და ბავშვებისა.

39და გაუშვა ხალხი. ჩაჯდა ნავში და მივიდა მაგდალას ადგილებში.

16

დროის და ნიშნის გამოცნობა

16^1მივიდნენ მასთან ფარისეველნი და სადუკეველნი და გამოსაცდელად სთხოვეს, ეჩვენებინა მათთვის ნიშანი ციდან. +

2მან მიუგო და უთხრა მათ: „საღამოხანს თქვენ ამბობთ: ხვალ მოწმენდილი იქნება, ვინაიდან ცა წითელიაო; +

3დილით კი – დღეს გაავდრდება, ვინაიდან ცა მოქუფრულიაო. ცის პირის გამოცნობა შეგიძლიათ, დროის ნიშანთა კი – არა?

4ბოროტი და მრუში მოდგმა ეძებს ნიშანს, მაგრამ ნიშანი არ მიეცემა მას, გარდა იონას ნიშნისა.“ და მიატოვა ისინი და წავიდა. +

ფარისეველთა საფუარი

5გაღმა გადასვლისას მის მოწაფეებს პურის წაღება დაავიწყდათ. +

6და იესომ უთხრა მათ: „იხილეთ, მოერიდეთ ფარისეველთა და სადუკეველთა საფუარს.“ +

7ისინი კი გულში ფიქრობდნენ და ამბობდნენ: პური არ წამოგვიღიაო.

8იცოდა ეს იესომ და უთხრა მათ: „რას ფიქრობთ გულში, მცირედ მორწმუნენო, პური რომ არ წამოგიღიათ?

9ნუთუ კიდევ ვერ გაგიგიათ და აღარ გახსოვთ იმ ხუთი ათასის ხუთი პური და რამდენი გოდორი აიღეთ?

10აღარც ოთხი ათასის შვიდი პური და რამდენი კალათი აიღეთ?

11რატომ ვერ გაგიგიათ, რომ პურის გამო არ მითქვამს, ერიდეთ-მეთქი ფარისეველთა და სადუკეველთა საფუარს?“

12მაშინღა მიხვდნენ, რომ იგი ეუბნებოდა, მორიდებოდნენ არა პურის საფუარს, არამედ ფარისეველთა და სადუკეველთა მოძღვრებას.

ქრისტე – ცოცხალი ღვთის ძე

13ფილიპეს კესარიის მხარეს რომ მიდიოდნენ, იესომ ჰკითხა თავის მოწაფეებს: „რას ამბობს ხალხი, ვინ არისო კაცის ძე?“ +

14მათ უთხრეს: „ზოგი ამბობს იოანე ნათლისმცემელიაო, ზოგი – ელიაო და ზოგი – იერემია ან ერთი წინასწარმეტყველთაგანიო.“

15უთხრა მათ: „თქვენ კი რას იტყვით: ვინა ვარ მე?“

16სიმონ-პეტრემ უთხრა მას პასუხად: „შენა ხარ ქრისტე, ძე ცოცხალი ღვთისა.“ +

17მიუგო იესომ და უთხრა მას: „ნეტარ ხარ შენ, სიმონ იონას ძევ, ვინაიდან შენ ეს გამოგიცხადა არა ხორცმა და სისხლმა, არამედ მამაჩემმა, რომელიც ცაშია. +

18მეც გეუბნები შენ: შენა ხარ პეტრე და ამ კლდეზე ავაშენებ ჩემს ეკლესიას და მას ვერ დაძლევენ ჯოჯოხეთის ბჭენი. +

19მოგცემ შენ ცათა სასუფევლის გასაღებებს და, რასაც შეჰკრავ მიწაზე, ზეცაშიც შეკრული იქნება, ხოლო რასაც გახსნი მიწაზე, გახსნილი იქნება ზეცაშიც.“ +

20მაშინ უბრძანა მოწაფეებს, არავისთვის გაემხილათ, რომ ის ქრისტეა. +

21მას შემდეგ დაიწყო იესომ გამხელა თავისი მოწაფეებისათვის, რომ უნდა წასულიყო იერუსალიმს და ტანჯულიყო მღვდელმთავრებისა და მწიგნობრებისაგან, მოკლულიყო და მესამე დღეს აღმდგარიყო.

22პეტრემ გაიხმო იგი და შეეპასუხა: „შეიწყალე თავი, უფალო, ნუმც ყოფილა ეგრე!“

23ის კი მიუბრუნდა პეტრეს და უთხრა: „მომცილდი, სატანავ! ჩემი საცდური ხარ, ვინაიდან ღმერთისაზე კი არ ლაპარაკობ, არამედ კაცისაზე.“ +

იესო მოუწოდებს თავის მიმდევრებს

24მაშინ უთხრა იესომ თავის მოწაფეებს: „ვისაც უნდა, რომ მომყვეს, უარყოს თავისი თავი, აიღოს თავისი ჯვარი და მომდიოს მე. +

25ვინაიდან ვისაც სურს თავისი სული გადაარჩინოს, ის დაღუპავს მას. ხოლო ვინც ჩემი გულისთვის დაღუპავს სულს, ის მოიპოვებს მას.

26რა სარგებელი ექნება ადამიანს, თუ მთელ ქვეყანას შეიძენს, თავის სულს კი დაღუპავს? ან რას გაიღებს ადამიანი თავისი სულის სანაცვლოდ?

27ვინაიდან მოვა კაცის ძე თავისი მამის დიდებით, თავის ანგელოზებთან ერთად, და მაშინ მიუზღავს თითოეულ კაცს მისი ნამოქმედარის მიხედვით. +

28ჭეშმარიტად გეუბნებით თქვენ: არიან ზოგიერთები აქ მდგომთაგან, რომლებიც არ იგემებენ სიკვდილს, სანამ არ იხილავენ კაცის ძეს თავისი სუფევით მომავალს.“ +

17

ფერისცვალება

17^1ექვსი დღის შემდეგ წაიყვანა იესომ პეტრე, იაკობი და მისი ძმა იოანე, და აიყვანა ისინი მაღალ მთაზე განმარტოებით. +

2და ფერი იცვალა მათ წინაშე: გაბრწყინდა მისი სახე მზესავით, ხოლო მისი სამოსელი გასპეტაკდა როგორც ნათელი.

3და აჰა, გამოეცხადდნენ მათ მოსე და ელია, მასთან მოსაუბრენი.

4უთხრა პეტრემ იესოს: „უფალო, რა კარგია ჩვენთვის აქ ყოფნა. თუ გნებავს, გავაკეთებ აქ სამ კარავს: ერთი შენ, ერთი მოსეს და ერთიც ელიას.“

5ის ჯერ კიდევ ლაპარაკობდა, რომ აჰა, ნათელმა ღრუბელმა დაჩრდილა ისინი, და აჰა, ამბობს ხმა ღრუბლიდან: „ეს არის ჩემი საყვარელი ძე, რომელიც მოვიწონე მე. მას უსმინეთ!“ +

6ეს რომ ესმათ მოწაფეებს, პირქვე დაემხნენ და ძალიან შეეშინდათ.

7იესო მიუახლოვდა, და შეეხო მათ და უთხრა: „წამოდექით და ნუ გეშინიათ.“

8თვალი რომ აახილეს, ვეღარავინ დაინახეს, გარდა იესოსი.

9და როცა მთიდან ჩამოდიოდნენ, იესომ უბრძანა მათ და უთხრა: „არავის არაფერი მოუყვეთ ამ ხილვაზე, ვიდრე ძე კაცისა მკვდრეთით არ აღდგება.“

10ჰკითხეს მას მოწაფეებმა: „რატომ ამბობენ მწიგნობრები, პირველად ელია უნდა მოვიდესო?“ +

11ხოლო მან მიუგო და უთხრა: „ელია ნამდვილად მოვა და ყოველივეს მოაწესრიგებს.

12თქვენ გეუბნებით, რომ ელია უკვე მოვიდა, მაგრამ ვერ იცნეს იგი და ისე მოექცნენ, როგორც უნდოდათ. კაცის ძესაც ასევე მოელის მათგან ტანჯვა.“

13მაშინ მიხვდნენ მოწაფეები, რომ ის იოანე ნათლისმცემელზე ელაპარაკებოდათ.

მთვარეულის განკურნება

14და როცა ხალხთან მივიდნენ, ერთი კაცი მიუახლოვდა და მუხლი მოიდრიკა მის წინაშე +

15და უთხრა: „უფალო, შეიწყალე ჩემი ძე, მთვარეულია და ძლიერ იტანჯება, ვინაიდან წარამარა ცეცხლში და წარამარა კიდევ წყალში ვარდება.“

16მივუყვანე იგი შენს მოწაფეებს, მაგრამ მათ ვერ შეძლეს მისი განკურნება.

17მიუგო იესომ და უთხრა: „ჰოი, ურწმუნო და უკუღმართო მოდგმავ! როდემდე ვიქნები თქვენთან? როდემდე მოგითმენთ თქვენ? აქ მომგვარეთ იგი!“

18შერისხა იგი იესომ მოყვანისთანავე და ეშმაკი გამოვიდა მისგან. იმ საათშივე განიკურნა ყმაწვილი.

19მაშინ განმარტოებით მიუახლოვდნენ მოწაფეები იესოს და უთხრეს: „ჩვენ რატომ ვერ შევძელით მისი განდევნა?“

20მან უთხრა მათ: „თქვენი მცირე რწმენის გამო. ჭეშმარიტად გეუბნებით თქვენ: მდოგვის მარცვლისოდენა რწმენაც რომ გქონდეთ და უთხრათ ამ მთას: აქედან იქით გადადიო, იგი გადავა, და არაფერი იქნება თქვენთვის შეუძლებელი. +

21ეს მოდგმა კი მხოლოდ ლოცვითა და მარხვით განიდევნება.“ +

22გალილეაში ყოფნისას უთხრა მათ იესომ: „კაცის ძე გადაცემული იქნება ადამიანთა ხელში, +

23მოკლავენ მას და მესამე დღეს აღდგება.“ ისინი მეტისმეტად შეწუხდნენ.

სატაძრო ხარკისათვის

24კაპერნაუმში მისვლისას მივიდნენ პეტრესთან დიდრაქმის ამკრებნი და უთხრეს: „თქვენი მოძღვარი ხომ არ გადაიხდის დიდრაქმას?“

25მან უთხრა: კიო. როცა ის სახლში შევიდა, იესომ დაასწრო და უთხრა: „რას ფიქრობ, სიმონ, მიწიერი მეფენი ვისგან იღებენ ხარკს ან ბაჟს – თავიანთ ძეთაგან, თუ უცხოთაგან?“

26როცა თქვა: „უცხოთაგან“, იესომ უთხრა მას: „აბა, ძენი თავისუფლები ყოფილან.

27მაგრამ, რომ არ დავაბრკოლოთ ისინი, წადი ზღვაზე, ისროლე ანკესი და პირველი თევზი, რომელიც მოხვდეს, ამოიყვანე, გაუღე პირი და შიგ იპოვი სტატირს. წამოიღე იგი, და მიეცი ჩემთვის და შენთვის.“

18

როგორც ბავშვები

18^1იმ დროს მივიდნენ მოწაფეები იესოსთან და უთხრეს: „ვინ უფრო დიდია ცათა სასუფეველში?“

2იესომ დაუძახა ბავშვს და ჩააყენა მათ შუა, +

3და უთხრა: „ჭეშმარიტად გეუბნებით თქვენ: თუ არ მოიქცევით და არ იქნებით, როგორც ბავშვები, ვერ შეხვალთ ცათა სასუფეველში.

4ამრიგად, ვინც თავს დაიმდაბლებს, როგორც ეს ბავშვი, ის იქნება უდიდესი ცათა სასუფეველში. +

5და ვინც მიიღებს ერთ ასეთ ბავშვს ჩემი სახელით, მე მიმიღებს.

6ხოლო ვინც ერთს ამ მცირეთაგანს, რომელსაც ჩემი სწამს, აცდუნებს, მისთვის აჯობებდა წისქვილის ქვა დაეკიდათ კისერზე და ზღვის უფსკრულში ჩაეძირათ. +

7ვაი სოფელს ცთუნებებისაგან, ვინაიდან ცდუნებები უნდა მოვიდეს, მაგრამ ვაი იმ კაცს, ვისგანაც მოდის ცდუნება. +

8თუ გაცდუნებს შენი ხელი ან შენი ფეხი, მოიკვეთე და გადააგდე. გიჯობს დასახიჩრებული ან კოჭლი შეხვიდე სიცოცხლეში, ვიდრე ორი ხელით ან ორი ფეხით იქნე ჩაგდებული საუკუნო ცეცხლში. +

9თუ გაცდუნებს შენი თვალი, ამოითხარე და გადააგდე. გიჯობს ცალი თვალით შეხვიდე სიცოცხლეში, ვიდრე ორი თვალი გქონდეს და ჩაგდებულ იქნე ცეცხლის გეენაში. +

10იცოდეთ, არ უგულებელყოთ არც ერთი ამ მცირეთაგანი. გეუბნებით თქვენ, რომ მათი ანგელოზები ზეცაში სულმუდამ ხედავენ ჩემი ზეციერი მამის სახეს. +

11ვინაიდან კაცის ძე დაღუპულის სახსნელად მოვიდა. +

გზააბნეული ცხვარი

12„რა გგონიათ თქვენ, კაცს რომ ასი ცხვარი ჰყავდეს და ერთ მათგანს გზა აებნეს, განა მთებში არ მიატოვებს ოთხმოცდაცხრამეტს და არ წავა გზააბნეულის მოსაძებნად? +

13თუ მოხდება და იპოვის მას, ჭეშმარიტად გეუბნებით თქვენ, უფრო მეტად გაიხარებს იმაზე, ვიდრე ოთხმოცდაცხრამეტზე, რომლებსაც გზა არ აბნევიათ.

14ასევე არ სურს თქვენს ზეციერ მამას, რომ დაიღუპოს ერთი ამ მცირეთაგანი.

შემცოდე ძმა

15„ხოლო თუ შენი ძმა შესცოდავს შენს წინააღმდეგ, მიდი და ამხილე იგი, როცა მარტონი იქნებით. თუ გაგიგონებს, შეგიძენია შენი ძმა. +

16ხოლო თუ არ გაგიგონებს, წაიყოლე კიდევ ერთი ან ორი სხვა, რათა ორი ან სამი მოწმის პირით დამტკიცდეს ყოველი სიტყვა. +

17თუ არც მათ გაუგონებს, ეკლესიას უთხარი; თუ არც ეკლესიას გაუგონებს, მაშინ იყოს იგი შენთვის, როგორც წარმართი და მებაჟე.

18ჭეშმარიტად გეუბნებით თქვენ: რასაც მიწაზე შეკრავთ, ზეცაშიც შეკრული იქნება. და რასაც გახსნით მიწაზე, გახსნილი იქნება ზეცაშიც. +

სადაც ორი ან სამი შეიკრიბება

ჩემი სახელით

19„ასევე ჭეშმარიტად გეუბნებით თქვენ: თუ ორნი თქვენგან შეთანხმდებიან დედამიწაზე, ითხოვონ ნებისმიერი რამ, მიეცემათ მათ ჩემი მამისაგან, რომელიც ზეცაშია.

20ვინაიდან, სადაც ორი ან სამია შეკრებილი ჩემი სახელით, მეც იქა ვარ მათ შორის.“

მოწყალე მეფე და უმოწყალო მონა

21მაშინ მივიდა მასთან პეტრე და უთხრა: „უფალო! რამდენჯერ უნდა მივუტევო ჩემს ძმას, ჩემს წინააღმდეგ თუ შესცოდა? შვიდჯერ?“ +

22უთხრა მას იესომ: „მე არ გეუბნები, შვიდჯერ-მეთქი, არამედ სამოცდაათგზის შვიდჯერ.

23ამიტომ ჰგავს ცათა სასუფეველი კაცსა მეფესა, რომელმაც მოისურვა თავისი მონებისათვის ანგარიშის გასწორება.

24როცა დაიწყო ანგარიში, წარუდგინეს მას ერთი, რომელსაც ათი ათასი ტალანტი ემართა მისი.

25და რაკი არაფერი გააჩნდა, რომ გადაეხადა, ბატონმა ბრძანა გაეყიდათ იგი, მისი ცოლი, შვილები და ყოველივე, რაც კი ებადა, და გადაეხადა.

26მონა დაემხო პირქვე, თაყვანი სცა და უთხრა: სულგრძელი იყავ ჩემს მიმართ და ყველაფერს გადაგიხდიო.

27ბატონს შეებრალა ის მონა, გაუშვა და ვალიც აპატია.

28ამ მონას გამოსვლისთანავე შეხვდა ერთი თავისი თანამონა, რომელსაც მისი ასი დინარი ემართა, დაიჭირა, ყელში სწვდა და უთხრა: გადამიხადე, რაც გმართებსო.

29პირქვე დაემხო თანამონა, შეევედრა და უთხრა: სულგრძელი იყავ ჩემს მიმართ და ყველაფერს გადაგიხდიო.

30მაგრამ მან არ ინდომა, არამედ წავიდა და ჩააგდო იგი საპყრობილეში, ვიდრე ვალს არ გადაუხდიდა.

31მისმა თანამონებმა რომ ნახეს, რაც მოხდა, შეწუხდნენ, მივიდნენ თავიანთ ბატონთან და აუწყეს ყოველივე მომხდარი.

32მაშინ დაიბარა იგი მისმა ბატონმა და უთხრა: ‘ბოროტო მონავ! რაკი მთხოვე, მე მთელი ვალი გაპატიე.

33განა არ გმართებდა, შეგეწყალებინა შენი თანამონა, როგორც მე შენ შეგიწყალე?’

34განრისხდა ბატონი და გადასცა იგი მტანჯველებს, ვიდრე მთელ თავის ვალს არ გადაუხდიდა.

35ასევე მოგექცევათ თქვენ ჩემი ზეციერი მამა, თუ ყოველი თქვენგანი გულით არ მიუტევებს თავის ძმას მის შეცოდებებს.“

19

საბაბი გაყრისათვის

19^1ეს სიტყვები რომ დაასრულა იესომ, წავიდა გალილეიდან და მივიდა იუდეის საზღვრებში, იორდანეს გაღმა. +

2დიდძალი ხალხი მისდევდა მას და ის კურნავდა მათ იქ.

3და მივიდნენ მასთან ფარისეველნი და გამოსცდიდდნენ და ეკითხებოდნენ: „შეუძლია კაცს გაუშვას თავისი ცოლი ყოველგვარი მიზეზით?“

4მან მიუგო და უთხრა მათ: „ნუთუ არ წაგიკითხავთ, რომ შემოქმედმა დასაბამიდან მამაკაცად და დედაკაცად შექმნა ისინი? +

5და თქვა: ‘ამიტომ მიატოვებს კაცი მამას და დედას, მიეკრობა თავის ცოლს და ორნი იქნებიან ერთ ხორცად.’ +

6ამრიგად, ისინი უკვე ორნი კი აღარ არიან, არამედ ერთი ხორცი. ამიტომ, ვინც ღმერთმა შეაუღლა, კაცი ნუ დააშორებს მათ.“

7უთხრეს მას: „აბა, მოსემ რაღატომ დადო მცნებად გაყრილობის წერილის მიცემა და გაშვება?“ +

8უთხრა მათ: „მოსემ თქვენი გულქვაობის გამო მოგცათ თქვენი ცოლების გაშვების ნება, დასაბამიდან კი ასე არ ყოფილა.

9მაგრამ მე გეუბნებით თქვენ: ვინც თავის ცოლს გაუშვებს, სიძვის მიზეზის გარეშე, და სხვას შეირთავს, მრუშობს.“ +

10უთხრეს მას მოწაფეებმა: „თუკი ასეთი არის კაცის მოვალეობა ქალის მიმართ, უმჯობესია არ შეირთოს ცოლი.“

11უთხრა მათ: „ყველა ვერ დაიტევს ამ სიტყვას, არამედ ვისაც მიცემული აქვს.

12ვინაიდან არიან საჭურისნი, რომელნიც თავიანთი დედის მუცლიდან იშვნენ ასეთებად, და არიან საჭურისნი, რომელნიც ადამიანებმა დაასაჭურისეს. არიან საჭურისნი, რომელთაც თვითონ დაისაჭურისეს თავი ცათა სასუფევლისათვის. ვისაც შეუძლია დატევა, დაიტიოს.“ +

იესო ლოცავს ბავშვებს

13მაშინ მიიყვანეს მასთან ბავშვები, რომ ხელი დაედო და ელოცა მათთვის, მოწაფეები კი საყვედურობდნენ მათ. +

14იესომ უთხრა მათ: „გამოუშვით ბავშვები და ნუ აბრკოლებთ მათ ჩემთან მოსასვლელად, ვინაიდან ამათნაირებისაა ცათა სასუფეველი.“ +

15და დაადო მათ ხელი და წავიდა იქიდან.

საუკუნო სიცოცხლე. მდიდარი ჭაბუკი

16აჰა, მივიდა მასთან ვიღაც და უთხრა: „მოძღვარო კეთილო, რა სიკეთე ვქნა, რომ საუკუნო სიცოცხლე მქონდეს?“ +

17მან უთხრა მას: „რატომ მიწოდებ კეთილს? კეთილი მხოლოდ ერთი ღმერთია, ხოლო თუ სიცოცხლეში შესვლა გინდა, დაიცავი მცნებები.“ +

18ჰკითხა მას: „რომლები?“ იესომ უთხრა: „არა კლა, არ იმრუშო, არ იპარო, არ გამოხვიდე ცრუ მოწმედ, +

19პატივი ეცი მამას და დედას, და შეიყვარე მოყვასი შენი, ვითარცა თავი შენი.“

20ჭაბუკმა მას უთხრა: „ყოველივე ამას ვიცავდი. რაღა მაკლია კიდევ?“

21უთხრა მას იესომ: „თუ გინდა, სრულყოფილი იყო, წადი, შენი ქონება გაყიდე და მიეცი ღარიბებს, და გექნება საუნჯე ზეცაში; მერე მოდი და გამომყევი.“

22ეს სიტყვა რომ მოისმინა ჭაბუკმა, დაღონებული განშორდა, ვინაიდან დიდძალი ქონება ჰქონდა.

23იესომ კი უთხრა თავის მოწაფეებს: „ჭეშმარიტად გეუბნებით თქვენ: ძნელია მდიდრისათვის ცათა სასუფეველში შესვლა.

24კიდევ გეუბნებით თქვენ: უმალ აქლემი გაძვრება ნემსის ყუნწში, ვიდრე მდიდარი შევა ღვთის სასუფეველში.“

25ეს რომ მოისმინეს, ძალიან გაუკვირდათ მის მოწაფეებს, და თქვეს: „აბა, ვიღას შეუძლია გადარჩენა?“

26გადახედა მათ იესომ და უთხრა: „კაცთაგან ეს შეუძლებელია, ღვთისაგან კი ყოველივე შესაძლებელია.“

27მაშინ პეტრემ პასუხად უთხრა მას: „აჰა, ჩვენ ყველაფერი მივატოვეთ და შენ გამოგყევით, რა გვექნება?“ +

28იესომ უთხრა მათ: „ჭეშმარიტად გეუბნებით, რომ ვინც მე გამომყევით, მეორედ შობისას, როცა კაცის ძე თავისი დიდების ტახტზე დაჯდება, თქვენც დასხდებით თორმეტ ტახტზე ისრაელის თორმეტი ტომის განსაკითხავად. +

29ყველა, ვინც მიატოვა სახლები ან ძმები, ან დები, ან მამა, ან დედა, ან შვილები, ან ყანები, ჩემი სახელის გულისათვის, ასმაგად მიიღებს და საუკუნო სიცოცხლეს დაიმკვიდრებს.

30მაგრამ ბევრნი პირველნი უკანასკნელნი იქნებიან, ხოლო უკანასკნელნი – პირველნი. +

20

იგავი ვენახის მუშაკებზე

20^1„ვინაიდან ცათა სასუფეველი წააგავს ადამიანს – სახლის პატრონს, რომელიც დილაადრიან გავიდა თავის ვენახში მუშაკთა დასაქირავებლად. +

2მუშაკებს დღეში თითო დინარად მოურიგდა და გაისტუმრა თავის ვენახში.

3მესამე საათი იქნებოდა, რომ გავიდა და დაინახა სხვები, ბაზარში უქმად მდგარნი.

4უთხრა მათ: წადით თქვენც ჩემს ვენახში და, რაც გერგებათ, მოგცემთო. და ისინიც წავიდნენ.

5კიდევ გავიდა მეექვსე და მეცხრე საათზე, და ასევე მოიქცა.

6გავიდა მეთერთმეტე საათზე, ნახა სხვა უქმად მდგომნი და უთხრა მათ: ‘რატომ დგახართ აქ მთელ დღეს უქმად?’

7უთხრეს მას: ‘იმიტომ, რომ არავინ დაგვიქირავა.’ უთხრა მათ: ‘წადით ვენახში და რაც გერგებათ, მოგცემთ.’

8რომ მოსაღამოვდა, ვენახის პატრონმა უთხრა თავის მოურავს: ‘დაუძახე მუშაკებს და გადაუხადე ქირა, უკანასკნელიდან პირველამდე.’

9მივიდნენ მეთერთმეტე საათზე დაქირავებულნი და მიიღეს თითო დინარი.

10პიველადმოსულებმა იფიქრეს, მეტს მივიღებთო, მაგრამ იმათაც თითო დინარი მიიღეს.

11როცა მიიღეს, ბუზღუნი დაუწყეს სახლის პატრონს,

12ამბობდნენ: ‘ამ უკანასაკნელებმა მხოლოდ ერთი საათი წაიმუშავეს და ისინი ჩვენ გაგვიტოლე, ვინც დღის სიმძიმე და სიცხე დავითმინეთ.’

13მან კი მიუგო ერთ მათგანს და უთხრა: ‘მეგობარო, არ გაწყენინებ. განა დინარად არ მომირიგდი?

14აიღე შენი გასამრჯელო და წადი. მე კი მინდა, ამ უკანასკნელსაც იგივე მივცე, რაც შენ.

15არა მაქვს უფლება, რომ ჩემი კუთვნილი ჩემი ნებისამებრ განვაგო? იქნებ შენს თვალს შურს, კეთილი რომ ვარ?’

16ასე იქნებიან უკანასკნელნი პირველნი და პირველნი – უკანასკნელნი, ვინაიდან წვეული ბევრია, რჩეული კი – ცოტა.“ +

იესოს წინასწარმეტყველება თავის სიკვდილზე

17იერუსალიმს რომ ადიოდა, იესომ თან გაიყოლა თორმეტნი განცალკევებით და უთხრა მათ გზაში:

18„აჰა, ჩვენ ავდივართ იერუსალიმს და კაცის ძე გადაეცემა მღდელმთავრებსა და მწიგნობართ, და სასიკვდილო მსჯავრს დასდებენ მას. +

19გადასცემენ მას წარმართებს, რომ შეაგინონ, გაშოლტონ და ჯვარს აცვან, და მესამე დღეს აღდგება.“ +

20მაშინ მივიდა მასთან ზებედეს ძეთა დედა, თავის ვაჟებთან ერთად, თაყვანსა სცემდა და რაღაცას ითხოვდა მისგან. +

21უთხრა მას: „რა გინდა?“ უთხრა მას: „თქვი, რომ ეს ჩემი ორი ძე დასხდნენ ერთი შენს მარჯვნივ და მეორე შენს მარცხნივ შენს სასუფეველში.“

22მიუგო იესომ და უთხრა: „არ იცით, რას ითხოვთ. განა შეგიძლიათ იმ სასმისის შესმა, რომელსაც მე შევსვამ?“ უთხრეს მას: „შეგვიძლია.“ +

23უთხრა მათ: „ჩემს სასმისს შესვამთ, მაგრამ ჩემს მარჯვნივ და მარცხნივ დაჯდომის ნებართვა ჩემგან არ არის, არამედ ვისთვისაც გამზადებულია მამაჩემის მიერ.“

24ეს რომ იმ ათმა გაიგონა, გული მოუვიდათ ორ ძმაზე. +

25იესომ კი მოიხმო ისინი და უთხრა: „თქვენ იცით, რომ წარმართთა მთავარნი ბატონობენ მათზე და დიდებულნი ხელმწიფებენ მათზე,

26მაგრამ თქვენს შორის ასე ნუ იქნება, არამედ, ვისაც თქვენს შორის დიდობა სურს, თქვენი მსახური იყოს.

27ვისაც თქვენს შორის პირველობა სურს, თქვენი მონა იყოს.

28ისევე, როგორც კაცის ძე არ მოსულა იმისათვის, რომ ემსახურონ, არამედ იმისათვის, რომ თავად მოემსახუროს და თავი შესწიროს მრავალთა გამოსასყიდად.“ +

ორი ბრმის განკურნება

29როცა ისინი იერიხოდან გამოდიოდნენ, დიდძალი ხალხი მისდევდა მას. +

30და აჰა, ორი ბრმა იჯდა გზის პირას და, როცა გაიგონეს, იესო აქეთ მოდისო, აყვირდნენ და ამბობდნენ: „შეგვიწყალე ჩვენ, უფალო, დავითის ძეო!“ +

31ხალხი კი უწყრებოდა მათ და აჩუმებდა. ხოლო ისინი უფრო მეტად აყვირდნენ და ამბობდნენ: „შეგვიწყალე, უფალო, დავითის ძეო!“

32იესო შეჩერდა, დაუძახა მათ და უთხრა: „რა გინდათ, რომ გაგიკეთოთ?“

33უთხრეს მას: „თვალები რომ აგვიხილო, უფალო.“

34შეებრალა იესოს ისინი და შეეხო მათ თვალებს. მყისვე აეხილათ და გაჰყვნენ მას.

21

იესოს შესვლა იერუსალიმში

21^1როცა იერუსალიმს მიუახლოვდნენ და ბეთბაგეში მივიდნენ, ზეთისხილის მთასთან, იესომ გაგზავნა ორი მოწაფე. +

2უთხრა მათ: „წადით სოფელში, რომელიც თქვენს წინაა, და მაშინვე იპოვით დაბმულ ვირს და მასთან ერთად ჩოჩორს. აუშვით და მომიყვანეთ.

3და თუ ვინმე რამეს გეტყვით, უთხარით: უფალს სჭირდება-თქო და მაშინვე გამოგატანთ მათ.“

4ყოველივე ეს მოხდა, რათა აღსრულებულიყო წინასწარმეტყველის მიერ ნათქვამი, რომელიც ამბობს:

5„უთხარით სიონის ასულს: ‘აჰა, შენი მეფე შენთან მოდის, მშვიდი და მჯდარი ვირზე და ჩოჩორზე, სახედრის ნაშიერზე.’“ +

6მოწაფეები წავიდნენ და ისე მოიქცნენ, როგორც იესომ უბრძანა.

7მოჰგვარეს მას ვირი და ჩოჩორი, დაუფინეს ზედ თავიანთი სამოსლები და დაჯდა მათზე. +

8დიდძალი ხალხი თავის სამოსელს უფენდა გზაზე. სხვები კი ხეებიდან რტოებს ჭრიდნენ და გზაზე უფენდნენ. +

9ხოლო ხალხი, წინ რომ უძღვოდა და უკან მისდევდა, შესძახოდა: „ოსანა დავითის ძეს! კურთხეულია უფლის სახელით მომავალი! ოსანა მაღალთა შინა!“ +

10როცა ის შევიდა იერუსალიმში, მთელი ქალაქი შეიძრა და ამბობდნენ: ეს ვინ არისო?

11ხალხი კი ამბობდა: „ეს იესოა, წინასწარმეტყველი გალილეის ნაზარეთიდან.“

ტაძრის გაწმედა.

ბრმებისა და კოჭლების განკურნება

12შევიდა იესო ტაძრად და გამორეკა ყველა გამყიდველი და მყიდველი, ვინც ტაძარში იყო, და გადააყირავა მეკერმეთა დახლები და მტრედების გამყიდველთა მერხები. +

13უთხრა მათ: „დაწერილია: ‘ჩემი სახლი სამლოცველო სახლად იწოდება,’ თქვენ კი ავაზაკთა ბუნაგად გიქცევიათ იგი!“ +

14მივიდნენ მასთან ტაძარში ბრმები და კოჭლები და მან განკურნა ისინი.

15როცა დაინახეს მღვდელმთავრებმა და მწიგნობრებმა სასწაული, რომელიც მან მოახდინა, და ბავშვები, რომელნიც ტაძარში იძახდნენ და ამბობდნენ: ოსანა დავითის ძესო, გული მოუვიდათ.

16უთხრეს მას: „თუ გესმის, რას ამბობენ ისინი?“ იესომ უთხრა მათ: „ჰო! ნუთუ არასოდეს წაგიკითხავთ: ‘ჩვილთა და ძუძუმწოვართა პირით დაიმკვიდრე დიდება.’“ +

17და დატოვა ისინი, გავიდა ქალაქიდან ბეთანიაში და ღამე იქ გაათია.

ლეღვის ხის გახმობა

18განთიადისას, ქალაქში რომ ბრუნდებოდა, მოშივდა.

19გზაზე ერთი ლეღვის ხე დაინახა, მივიდა ახლოს და ვერაფერი იპოვა ზედ, გარდა ფოთლებისა, და უთხრა მას: „ნუღარასდროს გამოგეღოს ნაყოფი უკუნისამდე.“ და მყისვე გახმა ლეღვი. +

20დაინახეს ეს მოწაფეებმა, გაუკვირდათ და თქვეს: „რა უცბად გახმა ეს ლეღვი!“

21მიუგო იესომ და უთხრა მათ: „ჭეშმარიტად გეუბნებით თქვენ: თუ რწმენა გექნებათ და არ დაეჭვდებით, მარტო იმას კი არ გააკეთებთ, რაც ამ ლეღვს დაემართა, არამედ ამ მთასაც რომ უთხრათ, აიწიე და ზღვაში ჩავარდიო, ასე მოხდება. +

22ყველაფერს, რასაც ლოცვაში რწმენით ითხოვთ, მიიღებთ.“ +

რომელი ხელმწიფებით

23როცა ტაძარში შევიდა და ასწავლიდა, მივიდნენ მასთან მღვდელმთავრები და ხალხის უხუცესნი და უთხრეს მას: „რომელი ხელმწიფებით აკეთებ ამას, ან ვინ მოგცა შენ ეს ხელმწიფება?“ +

24მიუგო იესომ და უთხრა მათ: „მეც გკითხავთ თქვენ ერთ სიტყვას და თუ მიპასუხებთ, მაშინ მეც გეტყვით თქვენ, რომელი ხელმწიფებით ვაკეთებ ამას.

25საიდან იყო იოანეს ნათლისცემა: ზეციდან თუ კაცთაგან?“ ხოლო ისინი ერთმანეთში მსჯელობდნენ: „თუ ვიტყვით: ზეციდანო, გვეტყვის, აბა, რატომ არ ერწმუნეთო მას?

26თუ ვიტყვით: კაცთაგანო, ხალხისა გვეშინია, ვინაიდან ყველას წინასწარმეტყველად მიაჩნია იოანე.“ +

27მიუგეს იესოს და უთხრეს: არ ვიცითო. მანაც უთხრა მათ: „არც მე გეტყვით თქვენ, რომელი ხელმწიფებით ვაკეთებ ამას.

იგავი ორ ძეზე

28„აბა, რა გგონიათ თქვენ? ერთ კაცს ორი შვილი ჰყავდა. მივიდა პირველთან და უთხრა: ‘შვილო, წადი დღეს და იმუშავე ვენახში.’

29მიუგო და უთხრა: ‘არ მინდა.’ ბოლოს კი ინანა და წავიდა.

30მივიდა მეორესთან და იგივე უთხრა, მან კი პასუხად უთხრა: ‘წავალ, ბატონო.’ მაგრამ არ წავიდა.

31ამ ორთაგან რომელმა შეასრულა თავისი მამის ნება?“ უთხრეს: „პირველმა.“ უთხრა მათ იესომ: „ჭეშმარიტად გეუბნებით თქვენ, რომ მებაჟეები და მეძავები თქვენზე წინ შევლენ ღვთის სასუფეველში. +

32ვინაიდან მოვიდა თქვენთან იოანე სიმართლის გზით და არ ერწმუნეთ მას, ხოლო მებაჟეები და მეძავები ერწმუნენ. თქვენ კი იხილეთ ეს და მაინც არ მოინანიეთ, რათა გერწმუნათ იგი. +

იგავი ბოროტ მიწისმუშაკებზე

33„მოისმინეთ სხვა იგავი: იყო ერთი სახლის პატრონი, რომელმაც ვაზი ჩაყარა, გარს ღობე შემოავლო, შიგნით საწნახელი ამოკვეთა და კოშკი ააგო, მიწისმუშაკთ ჩააბარა და წავიდა. +

34რთველი რომ მოახლოვდა, თავისი მონები გაუგზავნა მიწისმუშაკთ მისი ნაყოფის მისაღებად.

35მიწისმუშაკებმა შეიპყრეს მისი მონები. ზოგსა სცემეს, ზოგნი დახოცეს, ზოგნი ჩაქოლეს. +

36კიდევ გაუგზავნა სხვა მონები, უწინდელზე მეტი, იმათაც ასევე მოექცნენ.

37ბოლოს თავისი ძე გაგზავნა მათთან და თქვა: ჩემი ძისა მოერიდებათო.

38მაგრამ მიწისმუშაკებმა ძე რომ დაინახეს, ერთმანეთს უთხრეს: ‘ეს მემკვიდრეა, მოდი, მოვკლათ იგი და დავისაკუთროთ მისი სამკვიდრებელი!’ +

39და შეიპყრეს იგი, გაიყვანეს ვენახს იქით და მოკლეს. +

40აბა, როცა ვენახის პატრონი მოვა, რას უზამს ამ მიწისმუშაკთ?“

41უთხრეს მას: „ამ ბოროტეულთ ბოროტად დახოცავს და ვენახს გადასცემს სხვა მიწისმუშაკთ, რომლებიც ნაყოფს თავის დროზე მისცემენ.“

42უთხრა მათ იესომ: „ნუთუ არასოდეს წაგიკითხავთ წერილებში: ‘ქვა, რომელიც მშენებლებმა დაიწუნეს, ქვაკუთხედად იქცა. უფლისაგან მოხდა ეს და საოცარია ჩვენს თვალში’? + +

43ამიტომ გეუბნებით თქვენ, რომ წაგერთმევათ ღვთის სასუფეველი და მიეცემა ერს, რომელიც გამოიღებს თავის ნაყოფს.

44ის, ვინც ამ ქვაზე დაეცემა, დაილეწება, ხოლო ვისაც დაეცემა, გასრესს.“ +

45მღვდელმთავრებმა და ფარისევლებმა იგავი რომ მოისმინეს, მიხვდნენ, რომ მათზე ამბობდა.

46ცდილობდნენ მის შეპყრობას, მაგრამ ხალხისა ეშინოდათ, ვინაიდან წინასწარმეტყველად მიაჩნდათ იგი.

22

საქორწილო ნადიმი

22^1და მიუგო იესომ ისევ იგავით და უთხრა მათ:

2„ცათა სასუფეველი ჰგავს მეფეკაცს, რომელმაც თავის ძეს ქორწილი გადაუხადა. +

3გაგზავნა თავისი მონები ქორწილში მოწვეულთა დასაძახებლად, მაგრამ მათ არ ისურვეს მოსვლა.

4კვლავ გაგზავნა სხვა მონები და უთხრა: ‘უთხარით მოწვეულებს: აჰა, მოვამზადე ჩემი სერობა, ჩემი ხარები და ნასუქალი პირუტყვი დაკლულია, ყველაფერი მზად არის, გვეწვიეთ ქორწილში!’

5მაგრამ მათ ყური არ უგდეს და ზოგი თავის ყანაში წავიდა, ზოგი თავის სავაჭრო საქმეზე.

6სხვებმა კი შეიპყრეს მისი მონები, შეურაცხყვეს და დახოცეს.

7ეს რომ მეფემ გაიგო, განრისხდა, გაგზავნა თავისი ლაშქარი და ამოჟლიტა ის კაცისმკვლელნი, მათი ქალაქი კი ცეცხლს მისცა. +

8მაშინ უთხრა მან თავის მონებს: ‘ეს ქორწილი მზად არის, მაგრამ მოწვეულები არ იყვნენ ღირსნი.

9ამიტომ გადით გზაჯვარედინებზე და ყველა, ვინც შემოგხვდეთ, მოიწვიეთ ქორწილში.’

10და გავიდნენ მონები გზებზე და შეკრიბეს ყველა, ვინც კი შემოხვდათ, ბოროტი თუ კეთილი, და საქორწილო დარბაზი აივსო სტუმრებით.

11როცა მეფე შევიდა სტუმრების სანახავად და დაინახა იქ კაცი, რომელსაც საქორწილო სამოსელი არ ეცვა,

12უთხრა მას: ‘მეგობარო, აქ როგორ შემოხვედი, საქორწილო სამოსელი რომ არ გაცვია?’ ის კი დუმდა.

13მაშინ უთხრა მეფემ თავის მსახურებს: ‘გაუკარით მაგას ხელ-ფეხი და გადააგდეთ გარესკნელის ბნელში. იქ იქნება მოთქმა და კბილთა ღრჭენა.’

14ვინაიდან წვეული ბევრია, რჩეული კი ცოტა.“ +

კეისარს – კეისრისა და ღმერთს – ღვთისა

15მაშინ ფარისევლები წავიდნენ და მოითათბირეს, როგორ დაეჭირათ იგი სიტყვაში. +

16და მიუგზავნეს მას თავისი მოწაფეები ჰეროდიანებთან ერთად და უთხრეს: „მოძღვარო, ვიცით რომ ჭეშმარიტი ხარ, ჭეშმარიტებით ასწავლი ღვთის გზას და არავის ერიდები, რადგან არ უყურებ კაცთა გარეგნობას.

17ჰოდა, გვითხარი ჩვენ: როგორ ფიქრობ, უნდა ვაძლიოთ ხარკი კეისარს თუ არა?“

18იესომ იცოდა რა მათი მზაკვრობა, უთხრა მათ: „რატომ მცდით, თვალთმაქცნო?

19მიჩვენეთ სახარკო მონეტა.“ და მიუტანეს მას დინარი.

20უთხრა მათ: „ვისია ეს სახე და წარწერა?“

21უთხრეს მას: „კეისრისა!“ მაშინ უთხრა მათ: „მიეცით კეისრისა კეისარსა და ღვთისა – ღმერთსა!“ +

22ეს რომ გაიგონეს, გაუკვირდათ, მიატოვეს იგი და წავიდნენ.

მკვდრეთით აღდგომაზე

23იმ დღეს მივიდნენ მასთან სადუკეველნი, რომელნიც ამბობდნენ, აღდგომა არ არსებობსო, და ჰკითხეს მას: +

24„მოძღვარო, მოსემ თქვა: თუ ვინმე უშვილოდ მოკვდეს, მისმა ძმამ უნდა შეირთოს მისი ცოლი და აღუდგინოსო თესლი თავის ძმას. +

25ჩვენთან შვიდი ძმა იყო. პირველმა შეირთო ცოლი და მოკვდა. შთამომავალი არ ჰყავდა და თავისი ცოლი ძმას დაუტოვა.

26ასევე მეორემაც, მესამემაც, მეშვიდემდე.

27ყველას შემდეგ ქალიც მოკვდა.

28ჰოდა, აღდგომას იმ შვიდიდან ვისი ცოლი იქნება იგი? ის ხომ ყველას ჰყავდა.“

29მიუგო იესომ და უთხრა მათ: „ცდებით, ვინაიდან არც წერილები იცით და არც ღვთის ძალა.

30ვინაიდან აღდგომისას არც ცოლს ირთავენ, არც თხოვდებიან, არამედ არიან, როგორც ანგელოზები ცაში. +

31ხოლო მკვდართა აღდგომაზე ნუთუ არ წაგიკითხავთ ღვთისაგან თქვენთვის თქმული:

32‘მე ვარ ღმერთი აბრაამისა, ღმერთი ისაკისა და ღმერთი იაკობისა?’ ღმერთი მკვდრებისა კი არაა, არამედ ცოცხლებისა.“ +

33ესმოდა ეს ხალხს და უკვირდა მისი მოძღვრება.

უდიდეს მცნებაზე

34როცა ფარისევლებმა გაიგეს, სადუკეველები გააჩუმაო, ერთად შეიკრიბნენ.

35ერთმა მათგანმა, რჯულის მცოდნემ, გამოსაცდელად ჰკითხა მას: +

36„მოძღვარო, რომელი მცნებაა დიდი რჯულში?“

37მან უთხრა მას: „‘შეიყვარე უფალი, ღმერთი შენი, მთელი შენი გულით, მთელი შენი სულით და მთელი შენი გონებით.’ +

38ეს არის პირველი და დიდი მცნება.

39და მეორე ამის მსგავსი: ‘შეიყვარე მოყვასი შენი, როგორც თავი შენი.’ +

40ამ ორ მცნებაზე ჰკიდია მთელი რჯული და წინასწარმეტყველნი.“

იესო ეკითხება ფარისევლებს

41როცა ფარისევლები შეიკრიბნენ, იესომ ჰკითხა მათ:

42„რას ფიქრობთ თქვენ ქრისტეზე? ვისი ძეა იგი?“ მათ უთხრეს: „დავითისა.“ +

43უთხრა მათ: „აბა როგორღა უწოდებს დავითი სულში მას უფალს, როცა ამბობს:

44‘უთხრა უფალმა ჩემს უფალს: დაჯექი ჩემს მარჯვნივ, ვიდრე დავამხობდე შენს მტრებს შენს ფერხთა კვარცხლბეკად’? +

45თუ დავითი უფალს უწოდებს მას, მისი ძე როგორღაა?“

46ვერავინ შეძლო მისთვის სიტყვის მიგება. იმ დღიდან მოკიდებული კითხვას ვეღარავინ უბედავდა.

23

იესო ამხილებს ფარისევლებს

23^1მაშინ იესო ელაპარაკა ხალხს და თავის მოწაფეებს.

2უთხრა: „მოსეს ტახტზე დასხდნენ მწიგნობარნი და ფარისეველნი.

3ამიტომ ყველაფერი, რის დაცვასაც ისინი გეტყვიან, შეასრულეთ და დაიცავით, ოღონდ მათ საქმეებს ნუ მიბაძავთ, ვინაიდან ისინი ამბობენ, და არკი ასრულებენ.

4კრავენ მძიმე ტვირთს და ძნელად საზიდს და ზურგზე ჰკიდებენ ადამიანებს, თავად კი თითითაც არ სურთ მისი დაძვრა. +

5ყველანი თავიანთ საქმეებს ადამიანთათვის საჩვენებლად აკეთებენ, იფართოებენ თავიანთ ფილაკტერიონებს და იგრძელებენ სამოსის ფოჩებს; +

6უყვართ სათავეში სხდომა ნადიმებზე და წინა ადგილებზე ჯდომა სინაგოგებში, +

7და მისალმებანი მოედნებზე, რომ ადამიანებმა უძახონ მათ: ‘რაბი!’

8თქვენ კი ნუ გიწოდებენ რაბის, ვინაიდან ერთია თქვენი მოძღვარი – ქრისტე და თქვენ ყველანი ძმები ხართ. +

9ნურც მამას უწოდებთ ნურავის ქვეყანაზე, ვინაიდან ერთი მამა გყავთ – ზეციერი. +

10ნურც წინამძღვარს გიწოდებენ, ვინაიდან წინამძღვარი ერთი გყავთ თქვენ – ქრისტე.

11უდიდესი თქვენს შორის თქვენი მსახური იყოს.

12ვინც თავს აიმაღლებს, დამდაბლდება, ხოლო ვინც თავს დაიმდაბლებს – ამაღლდება. +

შვიდგზის „ვაი თქვენ!“

13„ვაი თქვენ, მწიგნობარნო და ფარისეველნო, თვალთმაქცნო, რომ ცათა სასუფეველს კეტავთ ადამიანთა წინაშე, რადგან არც თქვენ შედიხართ და არც შემავალთ უშვებთ. +

14ვაი თქვენ, მწიგნობარნო და ფარისეველნო, თვალთმაქცნო, ვინაიდან ჭამთ ქვრივთა სახლებს და მოსაჩვენებლად დიდხანს ლოცულობთ. ამისათვის უფრო დიდ სასჯელს მიიღებთ. +

15ვაი თქვენ, მწიგნობარნო და ფარისეველნო, თვალთმაქცნო, რომ შემოივლით ზღვასა და ხმელეთს, რომ ერთი ვინმე მაინც მოაქციოთ რჯულზე, და როცა მოაქცევთ, გეენას ძედ გახდით, საკუთარ თავზე ორჯერ მეტად.

16ვაი თქვენ, ბრმა წინამძღოლნო, რომლებიც ამბობთ: ვინც ტაძარს დაიფიცებს, არაფერია, ხოლო ვინც ტაძრის ოქროს დაიფიცებს, ის ვალდებულიაო.

17უგუნურებო და ბრმებო! რა უფრო დიდია: ოქრო თუ ტაძარი, ოქროს რომ წმედს?

18და: ვინც სამსხვერპლოს დაიფიცებს, არაფერია, ხოლო ვინც დაიფიცებს ძღვენს, რომელიც მასზეა, ის ვალდებულიაო.

19ბრმებო, რომელი უფრო დიდია: ძღვენი თუ სამსხვერპლო, ძღვენს რომ განწმედს? +

20ვინაიდან ვინც სამსხვერპლოს იფიცებს, ის იფიცებს მას და ყველაფერს, რაც მასზეა.

21და ვინც ტაძარს იფიცებს, ის იფიცებს მასაც და მასში მყოფსაც. +

22და ვინც ცას იფიცებს, ის ფიცულობს ღვთის ტახტსაც და მასზე მჯდომსაც.

23ვაი თქვენ, მწიგნობარნო და ფარისეველნო, თვალთმაქცნო, რომლებიც იხდით პიტნის, კამისა და კვლიავის მეათედს და მიტოვებული გაქვთ ის, რაც უფრო მთავარია რჯულში – განკითხვა, წყალობა და სარწმუნეობა. ესეც უნდა გაგეკეთებინათ და არც ის უნდა მიგეტოვებინათ. +

24ბრმა წინამძღოლებო, კოღოს მწურავებო და აქლემთა მყლაპავებო!

25ვაი თქვენ, მწიგნობარნო და ფარისეველნო, თვალთმაქცნო, რომლებიც გარედან კი ასუფთავებთ სასმისსა თუ ჯამს, მაგრამ შიგნით სავსეა მტაცებლობით და უსამართლობით.

26ბრმა ფარისეველო, ჯერ შიგნიდან გაასუფთავე სასმისი და ჯამი, რომ გარედანაც სუფთა იყოს.

27ვაი თქვენ, მწიგნობარნო და ფარისეველნო, თვალთმაქცნო, შეთეთრებულ სამარხებს რომ ჰგავხართ, რომლებიც გარედან ლამაზები ჩანან, შიგნით კი სავსეა მკვდართა ძვლებითა და ყოველგვარი უწმიდურებით. +

28ასევე თქვენც გარეგნულად მართლები ჩანხართ ადამიანთა წინაშე, შიგნით კი თვალთმაქცობით და ურჯულოებით ხართ აღვსილნი.

29ვაი თქვენ, მწიგნობარნო და ფარისეველნო, თვალთმაქცნო, რომ აშენებთ წინასწარმეტყველთა სამარხებს და ამკობთ მართალთა ძეგლებს.

30ამბობთ: ჩვენი მამების დღეებში რომ გვეცხოვრა, არ ვიქნებოდითო მათი თანამოზიარენი წინასწარმეტყველთა სისხლში.

31ამრიგად, საკუთარ თავს უმოწმებთ, რომ წინასწარმეტყველთა მკვლელების ძენი ხართ.

32ბარემ თქვენც ბოლომდე აავსეთ თქვენი მამების საწყაო!

33იქედნეთა ნაშობო გველებო, როგორ გაექცევით გეენის სასჯელს?

წინასწარმეტყველთა დევნა

34„ამიტომ, აჰა, მე მოგივლენთ წინასწარმეტყველთ, ბრძენკაცებსა და მწიგნობრებს, და თქვენ მოკლავთ ზოგიერთ მათგანს და ჯვარს აცვამთ, ზოგს კი გაშოლტავთ თქვენს სინაგოგებში და განდევნით ქალაქიდან ქალაქში. +

35გეწევათ მთელი ეს მართალი სისხლი, მიწაზე დათხეული, აბელის სისხლიდან მოყოლებული ზაქარია ბარაქიას ძის სისხლამდე, რომელიც ტაძარსა და სამსხვერპლოს შორის მოჰკალით. +

36ჭეშმარიტად გეუბნებით თქვენ, რომ ყოველივე ეს მოეწევა ამ მოდგმას.

საყვედური იერუსალიმს

37„იერუსალიმო, იერუსალიმო, წინასწარმეტყველთა დამხოცველო და შენთან მოვლინებულთა ჩამქოლავო! რამდენჯერ მინდოდა შენი შვილების შემოკრება, როგორც ფრინველი იკრებს ფრთებქვეშ თავის ბარტყებს, მაგრამ არ ინდომეთ. +

38აჰა, გრჩებათ აოხრებული თქვენი სახლი. +

39ვინაიდან გეუბნებით თქვენ: ვეღარ მიხილავთ ამიერიდან, ვიდრე არ იტყვით: ‘კურთხეულია უფლის სახელით მომავალი!’“ +

24

იესოს წინასწარმეტყველება

ტაძრის დანგრევაზე

24^1და გამოვიდა იესო ტაძრიდან და წავიდა. და მივიდნენ მასთან მისი მოწაფეები, რათა ეჩვენებინათ ტაძრის შენობები. +

2ხოლო მან მიუგო და უთხრა მათ: „ხედავთ ყოველივე ამას? ჭეშმარიტად გეუბნებით თქვენ: ქვა ქვაზე არ დარჩება აქ, რომ არ ჩამოიქცეს.“ +

3ხოლო როცა ზეთისხილის მთაზე იჯდა, მიუახლოვდნენ მას მოწაფეები განმარტოებით და უთხრეს: ‘გვითხარი, როდის მოხდება ეს და რა იქნება შენი მოსვლისა და საუკუნის აღსასრულის ნიშანი?“

4მიუგო იესომ და უთხრა მათ: „გაფრთხილდით, რომ არავინ შეგაცდინოთ. +

5ვინაიდან ბევრნი მოვლენ ჩემი სახელით და იტყვიან: მე ქრისტე ვარო! და მრავალს შეაცდენენ.

6ასევე მოისმენთ ომებზე და ომების ამბებს. იცოდეთ, ნუ შეძრწუნდებით, ვინაიდან ეს უნდა მოხდეს, მაგრამ ეს ჯერ კიდევ არ არის აღსასრული.

7ვინაიდან აღდგება ერი ერის წინააღმდეგ და სამეფო სამეფოს წინააღმდეგ, და იქნება შიმშილობები, სნეულებანი და მიწისძვრანი ადგილ-ადგილ.

8ხოლო ყოველივე ეს მშობიარობის ტკივილთა დასაწყისია.

9მაშინ გადაგცემენ სატანჯველად და დაგხოცავენ, და მოგიძულებთ ყველა ერი ჩემი სახელის გამო. +

10მაშინ ცდუნდებიან ბევრნი, ერთმანეთს გასცემენ და შეიძულებენ ერთმანეთს.

11მრავალი ცრუ წინასწარმეტყველი აღდგება და ბევრს შეაცდენენ.

12და რაკი გამრავლდება ურჯულოება, მრავალს გაუნელდება სიყვარული.

13ბოლომდე დამთმენი კი გადარჩება.

14ექადაგება ეს სახარება სასუფეველზე მთელს მსოფლიოს ყველა ხალხისთვის დასამოწმებლად. აი, მაშინ დადგება აღსასრული.

15ამრიგად, როცა იხილავთ გატიალების სიბილწეს, წმიდა ადგილზე მდგომს, წინასწარმეტყველმა დანიელმა რომ თქვა – წამკითხველმა გაიგოს, – +

16მაშინ, ვინც იუდეაშია, მთებს მიაშურონ.

17ვინც ერდოზე იქნება, ნუ ჩამოვა შინიდან რაიმეს გამოსატანად.

18ვინც ყანაში იქნება, ნუ დაბრუნდება უკან თავისი ტანისამოსის წასაღებად.

19ხოლო ვაი ორსულებს და მეძუძურებს იმ დღეებში!

20ილოცეთ, რომ არ მოგიხდეთ გაქცევა ზამთარში ან შაბათ დღეს.

21ვინაიდან იქნება დიდი გასაჭირი, როგორიც არ ყოფილა სოფლის დასაბამიდან დღემდე და აღარც არასოდეს იქნება.

22ის დღეები რომ არ შემოკლებულიყო, ვერა ხორციელი ვერ გადარჩებოდა. მაგრამ რჩეულთა გულისათვის შემოკლდება ის დღეები.“
კაცის ძის მოსვლა

23„მაშინ ვინმემ რომ გითხრათ: ‘აჰა, აქ არის ქრისტე,’ ან: ‘იქ’, არ ერწმუნოთ. +

24ვინაიდან აღდგებიან ცრუქრისტენი და ცრუწინასწარმეტყველნი და მოახდენენ დიდ სასწაულებს და ნიშნებს, რათა რჩეულნიც შეაცდინონ, თუკი შეძლებენ.

25აჰა, წინასწარ გითხარით თქვენ.

26თუ გითხრან: აჰა, ის უდაბნოშიაო, ნუ გამოხვალთ. აჰა, ის შიდა ოთახებშიაო, ნუ ერწმუნებით.

27ვინაიდან, როგორც ელვა გამოდის აღმოსავლეთიდან და თვით დასავლეთამდე ანათებს, ასევე იქნება კაცის ძის მოსვლაც.

28ლეში სადაც არის, იქ მოგროვდებიან ორბები. +

29და მყისვე, გასაჭირის იმ დღეების შემდგომ, მზე დაბნელდება და მთვარე აღარ გამოსცემს თავის ნათელს, ვარსკვლავები ჩამოცვივდებიან ციდან და ციური ძალები შეირყევიან. +

30მაშინ გამოჩნდება კაცის ძის ნიშანი ზეცაში და მაშინ მოჰყვება მოთქმას მიწის ყველა ტომი, და იხილავენ კაცის ძეს, ცის ღრუბლებზე მომავალს, დიადი ძალითა და დიდებით. +

31მოავლინებს თავის ანგელოზებს დიდხმიანი საყვირით და შეკრებენ მის რჩეულებს ოთხივე ქართაგან, ცათა ერთი კიდიდან მეორე კიდემდე. +

32ლეღვისაგან ისწავლეთ მაგალითი: როცა მისი რტოები დარბილდება და ფოთლებს გამოისხამს, იცით, რომ ახლოა ზაფხული.

33ასევე, როცა თქვენ იხილავთ ყოველივე ამას, იცოდეთ, რომ კარზეა მომდგარი.

34ჭეშმარიტად გეუბნებით თქვენ: არ გადავა ეს მოდგმა, ვიდრე ყოველივე ეს არ მოხდება. +

35ცა და მიწა გადაივლიან, ჩემი სიტყვები კი არ გადაივლიან. +

36მაგრამ იმ დღეზე და ჟამზე არავინ იცის, არც ზეციურმა ანგელოზებმა, არც ძემ, არამედ მხოლოდ მამამ. +

37ვინაიდან, როგორც იყო ნოეს დღეები, ისევე იქნება კაცის ძის მოსვლაც. +

38ვინაიდან, როგორც წარღვნამდელ დღეებში ჭამდნენ, სვამდნენ, ცოლს ირთავდნენ და თხოვდებოდნენ იმ დღემდე, ვიდრე ნოე კიდობანში შევიდოდა,

39და არ იცოდნენ, ვიდრე წარღვნა არ მოვიდა და ყველა არ წალეკა, – ასევე იქნება კაცის ძის მოსვლაც.

40მაშინ ორნი იქნებიან მინდვრად: ერთი წარიტაცება და ერთი დარჩება;

41ორნი ფქვავდნენ დოლაბზე: ერთი წარიტაცება და ერთი დარჩება.

42ამიტომ ფხიზლად იყავით, რადგან არ იცით, რომელ დღეს მოვა თქვენი უფალი. +

43ეს კი იცოდეთ: სახლის პატრონმა რომ იცოდეს, რომელ გუშაგობაზე მოვა ქურდი, იფხიზლებდა და თავის სახლს ძირს არავის გამოათხრევინებდა. +

44ამიტომ თქვენც მზად იყავით, ვინაიდან, რომელ საათზეც არ ფიქრობთ, მაშინ მოვა ძე კაცისა.

45ვინ არის ერთგული და გონიერი მონა, რომელიც დაუყენა ბატონმა თავის სახლეულს, რომ დროულად აძლევდეს მათ საზრდოს? +

46ნეტარია მონა, რომლის ბატონიც მოვა და ამგვარად მოქმედს ჰპოვებს მას. +

47ჭეშმარიტად გეუბნებით თქვენ, რომ მთელ თავის საბადებელზე დააყენებს მას.

48ხოლო თუ ეს მონა ბოროტია და თავის გულში იტყვის: იგვიანებსო ჩემი ბატონი,

49და ცემას დაუწყებს თავის თანამონებს და ლოთებთან ჭამდეს და სვამდეს,

50მოვა იმ მონის ბატონი იმ დღეს, როცა არ ელის, და იმ ჟამს, როცა არ იცის,

51შუაზე გაჰკვეთს მას და თვალთმაქცებთან დაუდებს წილს. იქ იქნება გოდება და კბილთა ღრჭენა.

25

იგავი ათ ქალწულზე

25^1„მაშინ ცათა სასუფეველი დაემსგავსება ათ ქალწულს, რომელთაც აიღეს თავიანთი ლამპრები და გამოვიდნენ ნეფის შესახვედრად.

2ხუთი მათგანი უგუნური იყო და ხუთი – გონიერი.

3უგუნურებმა თავიანთი ლამპრები რომ აიღეს, ზეთი არ გაიყოლეს თან.

4ხოლო გონიერებმა თავიანთ ლამპრებთან ერთად ზეთიც გაიყოლეს ჭურჭლებით.

5ნეფემ რომ შეიგვიანა, ყველას ჩათვლიმა და დაეძინა.

6მაგრამ შუაღამისას გაისმა ძახილი: ‘აჰა, ნეფე მოდის, გამოდით შესაგებებლად!’

7მაშინ წამოდგა ყველა ქალწული და გამართეს თავ-თავისი ლამპრები.

8უგუნურებმა უთხრეს გონივრებს: ‘გვიწილადეთ თქვენი ზეთისაგან, ვინაიდან ლამპრები გვიქრება.’

9მიუგეს გონივრებმა და უთხრეს: ‘რომ არც ჩვენ დაგვაკლდეს და არც თქვენ, უმჯობესია, წახვიდეთ ვაჭრებთან და იყიდოთ თქვენთვის.’

10როცა ისინი წავიდნენ საყიდლად, მოვიდა ნეფე და გამზადებულნიც მასთან ერთად შევიდნენ ქორწილში და კარიც დაიხშა. +

11შემდეგ მოვიდნენ დანარჩენი ქალწულებიც და თქვეს: ‘უფალო, უფალო, გაგვიღე!’ +

12ხოლო მან მიუგო და უთხრა: ‘ჭეშმარიტად გეუბნებით თქვენ: არ გიცნობთ!’ +

13ჰოდა, იფხიზლეთ, ვინაიდან არ იცით არც დღე, არც საათი, როდის მოვა კაცის ძე. +

ტალანტებზე

14„ვინაიდან ეს იმ კაცივით იქნება, რომელმაც გამგზავრებისას მოუხმო თავის მონებს და ჩააბარა თავისი ქონება. +

15ერთს ხუთი ტალანტი მისცა, მეორეს – ორი და სხვას – ერთი, თითოეულს მისი უნარისდა მიხედვით, და წავიდა. +

16ხუთი ტალანტის მიმღები მაშინვე წავიდა, ივაჭრა და სხვა ხუთი მოიგო.

17ასევე ორის მიმღებმაც ორი კიდევ სხვა მოიგო.

18ხოლო რომელმაც ერთი მიიღო, წავიდა, ამოთხარა მიწა და დაფლა თავისი ბატონის ვერცხლი.

19კარგა ხნის შემდეგ მოვიდა იმ მონების ბატონი და ანგარიში მოჰკითხა მათ.

20მივიდა ხუთი ტალანტის მიმღები, სხვა ხუთი ტალანტიც მიუტანა და უთხრა: ‘ბატონო, ხუთი ტალანტი რომ ჩამაბარე, აჰა, სხვა ხუთი ტალანტი მოვიგე.’

21უთხრა მას მისმა ბატონმა: ‘კარგი, კეთილო და ერთგულო მონავ! მცირედზე ერთგული იყავი, მრავალზე დაგაყენებ. შედი შენი ბატონის სიხარულში.’ +

22მივიდა ორი ტალანტის მიმღები და უთხრა: ‘ბატონო, ორი ტალანტი რომ ჩამაბარე, აჰა, სხვა ორი ტალანტი მოვიგე.’

23უთხრა მას მისმა ბატონმა: ‘კარგი, კეთილო და ერთგულო მონავ! მცირედზე ერთგული იყავი, ბევრზე დაგაყენებ. შედი შენი ბატონის სიხარულში.’

24მივიდა ისიც, რომელმაც ერთი ტალანტი მიიღო და უთხრა: ‘ბატონო, ვიცოდი, რომ სასტიკი კაცი ხარ: იმკი, სადაც არ დაგითესავს, და კრეფ, სადაც არ დაგიბნევია.

25შემეშინდა, წავედი და მიწაში დავფალი შენი ტალანტი. აჰა, შენი შენვე გქონდეს.’

26მიუგო მას მისმა ბატონმა და უთხრა: ‘ბოროტო და ზარმაცო მონავ! შენ იცოდი, რომ ვიმკი, სადაც არ დამითესავს, და ვკრეფ, სადაც არ დამიბნევია.

27ამიტომ ჩემი ვერცხლი მოვაჭრეთათვის უნდა მიგეცა და დაბრუნებისას ჩემსას სარგებლითურთ მივიღებდი.

28ამიტომ წაართვით მაგას ტალანტი და მიეცით ათი ტალანტის მქონეს.

29ვინაიდან მქონებელს ყველას მიეცემა და დაუხვავდება, ხოლო უქონელს ისიც წაერთმევა, რაც აქვს. +

30ხოლო ეს უვარგისი მონა გადააგდეთ გარესკნელის ბნელში. იქ იქნება მოთქმა და კბილთა ღრჭენა.’ +

ხალხთა განკითხვაზე

31„და როცა მოვა ძე კაცისა თავისი დიდებით და ყველა ანგელოზი მასთან ერთად, მაშინ დაჯდება თავისი დიდების ტახტზე. +

32და შეიყრება მის წინაშე ყოველი ერი და გამოარჩევს მათ ერთი-მეორისაგან, როგორც მწყემსი არჩევს თხებს ცხვრებისაგან.

33და დააყენებს ცხვრებს თავის მარჯვნივ და თხებს – მარცხნივ.

34მაშინ ეტყვის მეფე, თავის მარჯვნივ მდგომთ: ‘მოდით, მამაჩემის კურთხეულნო, დაიმკვიდრეთ სოფლის დასაბამიდან თქვენთვის გამზადებული სასუფეველი. +

35ვინაიდან მშიოდა და საჭმელი მომეცით, მწყუროდა და მასვით, უცხო ვიყავი და მიმიღეთ, +

36შიშველი ვიყავი და შემმოსეთ, სნეული ვიყავი და მომინახულეთ, საპყრობილეში ვიყავი და მომაკითხეთ.’

37მაშინ მიუგებენ მას მართალნი და ეტყვიან: ‘უფალო, როდის გიხილეთ შენ მშიერი და დაგაპურეთ? ან მწყურვალი და გასვით?

38როდის გიხილეთ უცხო და მიგიღეთ? ან შიშველი და შეგმოსეთ?

39როდის გიხილეთ შენ სნეული, ან საპყრობილეში მყოფი და მოგაკითხეთ?’

40მიუგებს მეფე და ეტყვის მათ: ‘ჭეშმარიტად გეუბნებით თქვენ: რაც გაუკეთეთ ერთს ამ ჩემს უმცირეს ძმათაგანს, მე გამიკეთეთ.’ +

41მაშინ იმათაც ეტყვის, ვინც მარცხნივაა: ‘წადით ჩემგან, წყეულნო, საუკუნო ცეცხლში, რომელიც გამზადებულია ეშმაკისა და მისი ანგელოზებისათვის. +

42ვინაიდან მშიოდა და საჭმელი არ მომეცით, მწყუროდა და არ მასვით,

43უცხო ვიყავი და არ მიმიღეთ, შიშველი ვიყავი და არ შემმოსეთ, სნეული ვიყავი და საპყრობილეში და არ მომინახულეთ.’

44მაშინ ისინიც მიუგებენ და ეტყვიან: ‘უფალო, როდის გიხილეთ შენ მშიერი ან მწყურვალი, ან უცხო, ან შიშველი, ან სნეული, ან საპყრობილეში და არ გემსახურეთ?’

45მაშინ მიუგებს მათ და ეტყვის: ‘ჭეშმარიტად გეუბნებით თქვენ: როგორც არაფერი გაუკეთეთ არც ერთს ამ უმცირესთაგანს, არც მე გამიკეთეთ.’

46და წავლენ ესენი საუკუნო სატანჯველში, ხოლო მართალნი – საუკუნო სიცოცხლეში.“ +

26

იესო იუწყება თავის სიკვდილს

26^1ყველა ეს სიტყვა რომ დაასრულა, იესომ უთხრა თავის მოწაფეებს:

2„თქვენ იცით, რომ ორი დღის შემდეგ პასექი დადგება და კაცის ძე მიეცემა ჯვარზე საცმელად.“ +

3მაშინ შეიკრიბნენ მღვდელმთავარნი და ხალხის უხუცესნი კაიაფად წოდებული მღვდელმთავრის ეზოში. +

4მოითათბირეს, მზაკვრულად შეეპყროთ იესო და მოეკლათ. +

5მაგრამ ამბობდნენ: დღესასწაულზე არა, ხალხში შფოთი არ ატყდესო.

იესოს ცხება ნელსაცხებლით ბეთანიაში

6როცა იესო ბეთანიაში იყო, სიმონ კეთროვნის სახლში, +

7მივიდა მასთან ერთი დედაკაცი, მოიტანა ძვირფასი ნელსაცხებელი ალებასტრონის ჭურჭლით და ინახად მჯდომს თავზე დაასხა.

8მოწაფეებმა რომ დაინახეს, გაბრაზდნენ და თქვეს: ასე ფუჭად რატომ დახარჯაო?

9ვინაიდან შეიძლებოდა ამ ნელსაცხებლის გაყიდვა კარგ ფასად და ღარიბებისათვის დარიგება.

10ხოლო იესო მიუხვდა და უთხრა მათ: „რატომ აწბილებთ ამ დედაკაცს? მან ხომ კეთილი საქმე გამიკეთა?

11ვინაიდან ღარიბნი მუდამ თქვენთანა გყავთ, მე კი მუდამ არ გეყოლებით. +

12ეს ნელსაცხებელი რომ დაასხა ჩემს სხეულს, მე მომამზადა დასამარხად.

13ჭეშმარიტად გეუბნებით თქვენ: სადაც კი იქადაგებენ ამ სახარებას მთელ ქვეყნიერებაზე, იტყვიან, რაც ამან გააკეთა, მისსავე მოსაგონებლად.“

გაცემა

14მაშინ ერთი იმ თორმეტთაგანი, იუდა ისკარიოტელად წოდებული, წავიდა მღვდელმთავრებთან +

15და უთხრა: „რას მომცემთ, რომ გადმოგცეთ იგი?“ და მიუწონეს მას ოცდაათი ვერცხლი. +

16მას აქეთ ეძებდა მარჯვე შემთხვევას, რომ გაეცა იგი.

პასექის მომზადება

17უფუარობის პირველ დღესვე მივიდნენ მოწაფეები იესოსთან და უთხრეს მას: „სად გინდა, რომ მოგიმზადოთ საჭმელად პასექი?“ +

18მან უთხრა: „წადით ქალაქში ამა და ამ კაცთან და უთხარით, ასე ამბობს-თქო მოძღვარი: ჩემი ჟამი მოახლოებულია, შენთან დავიყენებ პასექს ჩემს მოწაფეებთან ერთად.“

19მოწაფეებმაც ისე გააკეთეს, როგორც იესომ უბრძანა, და მოამზადეს პასექი.

ბოლო სერობა

20რომ მოსაღამოვდა, დაჯდა თორმეტ მოწაფესთან ერთად. +

21და როცა ჭამდნენ, თქვა: „ჭეშმარიტად გეუბნებით თქვენ: ერთი თქვენგანი გამცემს.“

22ისინი ძალიან შეწუხდნენ და ყველამ სათითაოდ დაუწყო კითხვა: „მე ხომ არა, უფალო?“

23მან მიუგო და უთხრა: „ვინც ჩემთან ერთად ხელს ჩამოაწობს ჯამში, ის გამცემს.

24კაცის ძე კი მიდის, როგორც დაწერილია მასზე. მაგრამ ვაი იმ კაცს, ვის მიერაც გაიცემა ძე კაცისა, უჯობდა იმ კაცს, არ დაბადებულიყო.“ +

25მიუგო იუდამ, მისმა გამცემმა, და უთხრა: „ნუთუ მე ვარ, რაბი?“ „შენ თქვი!“ – უთხრა მას.

26როცა ჭამდნენ, აიღო იესომ პური, აკურთხა და გატეხა, მისცა მოწაფეებს და თქვა: „აიღეთ, ჭამეთ. ეს ჩემი სხეულია.“ +

27აიღო სასმისი, მადლი შესწირა, მისცა მათ და უთხრა: „ყველამ შესვით აქედან,

28ვინაიდან ეს არის ჩემი სისხლი ახალი აღთქმისა, მრავალთათვის დაღვრილი ცოდვათა მისატევებლად. +

29მე გეუბნებით: ამიერიდან აღარ შევსვამ ამ ვაზის ნაყოფისაგან იმ დღემდე, როცა თქვენთან ერთად შევსვამ ახალს მამაჩემის სასუფეველში.“

30იგალობეს და გასწიეს ზეთისხილის მთისაკენ.

პეტრეს მიერ უარყოფაზე

31მაშინ უთხრა მათ იესომ: „თქვენ ყველანი ცდუნდებით ამაღამ ჩემს გამო, ვინაიდან დაწერილია: ‘დავცემ მწყემსს და გაიფანტებიან სამწყსოს ცხვრები.’ +

32ხოლო ჩემი აღდგომის შემდეგ გაგიძღვებით წინ გალილეისაკენ.“ +

33მიუგო პეტრემ და უთხრა მას: „ყველანი რომ ცდუნდნენ შენს გამო, მე არასოდეს ვცდუნდები.“

34უთხრა მას იესომ: ჭეშმარიტად გეუბნები შენ: „ამაღამ, სანამ მამალი იყივლებდეს, სამჯერ უარმყოფ მე.“ +

35უთხრა მას პეტრემ: „მოვკვდები შენთან ერთად და არ უარგყოფ.“ ასევე ამბობდა ყველა მოწაფე.

გეთსიმანია

36მაშინ იესო მივიდა მათთან იმ ადგილზე, რომელსაც გეთსიმანია ჰქვია, და უთხრა მოწაფეებს: „აქ ისხედით, ვიდრე იქ წავიდოდე და ვილოცებდე.“ +

37თან წაიყვანა პეტრე და ზებედეს ორივე ძე, და იწყო წუხილი და ურვა. +

38მაშინ უთხრა მათ: „დამწუხრებულია ჩემი სული სასიკვდილოდ. იყავით აქ და იფხიზლეთ ჩემთან ერთად.“

39და ცოტა რომ გაიარა, პირქვე დაემხო, ლოცულობდა და ამბობდა: „მამაო ჩემო, თუ შესაძლოა, ამარიდე ეს სასმისი; მაგრამ არა როგორც მე მსურს, არამედ როგორც შენ.“ +

40მივიდა მოწაფეებთან და ჰპოვა ისინი მძინარენი და უთხრა პეტრეს: „ნუთუ ვერ შესძელით, ერთ საათს გეფხიზლათ ჩემთან ერთად?

41იფხიზლეთ და ილოცეთ, რომ არ ჩავარდეთ განსაცდელში. სული მხნეა, ხორცი კი უძლური.“

42მეორედაც წავიდა, ლოცულობდა და ამბობდა: „მამაო ჩემო, თუ შეუძლებელია ამარიდო ეს სასმისი, რომ არ შევსვა იგი, იყოს ნება შენი.“

43კვლავ მივიდა და ისევ მძინარენი ჰპოვა ისინი, ვინაიდან თვალები დამძიმებოდათ.

44მიატოვა ისინი, კვლავ წავიდა და მესამედ ილოცა, კვლავ იგივე სიტყვები წარმოთქვა.

45მაშინ მივიდა მოწაფეებთან და უთხრა მათ: „თქვენ ისევ გძინავთ და ისვენებთ? აჰა, მოახლოვდა ჟამი და კაცის ძე მიეცემა ცოდვილებს ხელში.

46ადექით, წავიდეთ, აჰა, მოახლოვდა ჩემი გამცემი.“

იესოს გაცემა და შეპყრობა

47ჯერ სიტყვა არ დაემთავრებინა, რომ აჰა, მოვიდა იუდა, ერთი თორმეტთაგანი, და მასთან ერთად დიდძალი ხალხი მახვილებით და კეტებით – მღვდელმთავართაგან და ხალხის უხუცესთაგან. +

48ხოლო მისმა გამცემმა მისცა მათ ნიშანი და უთხრა: „ვისაც მე ვეამბორები, ის არის და შეიპყარით!“

49მყისვე მივიდა იესოსთან და უთხრა: „გიხაროდეს, რაბი!“ და ეამბორა.

50ხოლო იესომ უთხრა მას: „რისთვის მოსულხარ, მეგობარო?“ მაშინ მივიდნენ, ხელი სტაცეს იესოს და შეიპყრეს.

51და აჰა, ერთ-ერთმა იესოსთან მყოფმა ხელი მიჰყო, იშიშვლა მახვილი, დაჰკრა მღვდელმთავრის მონას და ყური ჩამოათალა.

52მაშინ იესომ უთხრა მას: „თავის ადგილას ჩააბრუნე მახვილი, ვინაიდან ყველა მახვილის ამღები, მახვილითვე დაიღუპება. +

53იქნებ გგონია, არ შემეძლოს შევევედრო მამაჩემს, რომ ახლავე წარმომიდგინოს ანგელოზთა თორმეტი ლეგიონი და მეტიც? +

54აბა, როგორ აღსრულდება წერილი, ეს რომ არ მოხდეს?“ +

55იმ ჟამს უთხრა იესომ ხალხს: „თითქოს ავაზაკის წინააღმდეგ, მახვილებით და კეტებით გამოხვედით ჩემს შესაპყრობად. ყოველდღე ტაძარში ვიჯექი და ვასწავლიდი, და არ შეგიპყრივართ მე.

56მაგრამ ყოველივე ეს მოხდა იმიტომ, რომ აღსრულებულიყო წინასწარმეტყველთა წერილები.“ მაშინ ყველა მოწაფემ მიატოვა იგი და გაიქცა.

სინედრიონის სამსჯავროზე

57იესოს შემპყრობლებმა კი წაიყვანეს იგი მღვდელმთავარ კაიაფასთან, სადაც თავი მოეყარათ მწიგნობრებსა და უხუცესებს. +

58ხოლო პეტრე მოშორებით მიჰყვებოდა მას მღვდელმთავრის ეზომდე. შევიდა შიგნით და მსახურებთან დაჯდა, რათა ენახა აღსასრული.

59მღვდელმთავარნი და მთელი სინედრიონი ეძებდნენ ცრუმოწმობას იესოს წინააღმდეგ, რათა სიკვდილით დაესაჯათ იგი, +

60და ვერ პოულობდნენ, თუმცა ბევრი ცრუმოწმე მოდიოდა. ბოლოს მოვიდნენ ორნი

61და თქვეს: „ეს ამბობდა: შემიძლია ღვთის ტაძარი დავანგრიო და სამ დღეში ავაშენოო.“ +

62მაშინ წამოდგა მღვდელმთავარი და უთხრა მას: „არაფერს უპასუხებ, რასაც ესენი შენს წინააღმდეგ მოწმობენ?“

63იესო დუმდა. მაშინ მღვდელმთავრმა უთხრა მას: „ცოცხალ ღმერთს გაფიცებ, გვითხარი, შენა ხარ ქრისტე, ძე ღვთისა?“ +

64უთხრა მას იესომ: „შენ თქვი. მაგრამ მე გეუბნებით თქვენ: ამიერიდან იხილავთ კაცის ძეს ძალის მარჯვნივ მჯდომარეს და ცის ღრუბლებზე მომავალს.“ + +

65მაშინ მღვდელმთავარმა შემოიხია სამოსელი და თქვა: „მან ჰგმო. რაღად გვინდა მოწმენი? აჰა, ახლა გაიგონეთ გმობა.

66რას ფიქრობთ?“ ხოლო მათ მიუგეს და უთხრეს: „სიკვდილის ღირსია.“

67მაშინ დაუწყეს ფურთხება სახეში და ცემა, ზოგიერთნი სილას აწნავდნენ +

68და ეუბნებოდნენ: „გვიწინასწარმეტყველე, ქრისტე, ვინ დაგარტყა?“

უარყოფა პეტრეს მიერ

69პეტრე კი იჯდა გარეთ, ეზოში. მივიდა მასთან ერთი მხევალი და უთხრა: „შენც იესო გალილეველთან იყავი.“

70მან კი უარყო ყველას წინაშე და თქვა: „არ ვიცი, რას ლაპარაკობ.“ +

71როცა კარიბჭიდან გამოდიოდა, სხვამ დაინახა და უთხრა იქ მყოფთ: „ესეც იესო ნაზარეველთან იყო.“

72მან კვლავ უარყო ფიცით: არ ვიცნობო ამ კაცს.

73ცოტა ხნის შემდეგ მიუახლოვდნენ იქ მდგომნი და უთხრეს პეტრეს: „ნამდვილად შენც მათგანი ხარ, ვინაიდან შენი კილო გამხილებს შენ.“

74მაშინ იწყო წყევლა და ფიცილი: არ ვიცნობო ამ კაცს. და მყისვე იყივლა მამალმა. +

75და გაახსენდა პეტრეს იესოს ნათქვამი სიტყვა: სანამ მამალი იყივლებდეს, სამჯერ უარმყოფო. და გამოვიდა გარეთ და მწარედ ატირდა.

27
იუდას აღსასრული. პილატეს სამსჯავრო

27^1გათენებისას მღვდელმთავრებმა და ხალხის უხუცესებმა ბჭობა გამართეს იესოს წინააღმდეგ, რათა მოეკლათ იგი. +

2შეკრეს იგი, წაიყვანეს და გადასცეს პილატეს – განმგებელს. +

3როცა იუდამ, მისმა გამცემმა, დაინახა, რომ მას მსჯავრი დასდეს, ინანა და უკან მიუბრუნა ოცდაათი ვერცხლი მღვდელმთავრებს და უხუცესებს,

4და უთხრა: „შევცოდე, მართალი სისხლი რომ გავეცი.“ მათ უთხრეს: „ჩვენ რა? შენ იცი.“

5და დაყარა ვერცხლი ტაძარში, გამოვიდა, წავიდა და თავი ჩამოიხრჩო. +

6მღვდელმთავრებმა აიღეს ის ვერცხლი და თქვეს: „არ იქნება ამის ტაძრის საგანძურში დადება, ვინაიდან სისხლის საფასურია.“

7მოითათბირეს და იყიდეს იმით მეთუნის მინდორი უცხოთა დასამარხად.

8ამის გამო იმ მინდორს დღემდე ეწოდება სისხლის მინდორი. +

9მაშინ აღსრულდა წინასწარმეტყველ იერემიას მიერ ნათქვამი, რომელმაც თქვა: „და აიღეს ოცდაათი ვერცხლი, საფასი შეფასებულისა, ვინც შეფასდა ისრაელიანთა მიერ, +

10და მისცეს იგი მეთუნის მინდორში, როგორც მიბრძანა მე უფალმა.“

11ხოლო იესო წარსდგა განმგებლის წინაშე და ჰკითხა მას განმგებელმა: „შენა ხარ იუდეველთა მეფე?“ იესომ უთხრა: „შენ ამბობ.“ +

12და როცა ბრალს სდებდნენ მას მღვდელმთავარნი და უხუცესები, არაფერი უპასუხია. +

13მაშინ უთხრა მას პილატემ: „არ გესმის, რამდენს მოწმობენ შენს წინააღმდეგ?“

14არც ერთ მის სიტყვაზე არ გაუცია პასუხი, ისე რომ ძალიან უკვირდა განმგებელს.

15დღესასწაულზე ჩვეულებად ჰქონდა განმგებელს – ხალხს უთავისუფლებდა ხოლმე პატიმარს, რომელსაც მოისურვებდნენ.

16ჰყავდათ მაშინ ცნობილი პატიმარი, ბარაბად წოდებული.

17როცა მათ თავი მოიყარეს, უთხრა მათ პილატემ: „ვინ გსურთ, რომ გაგითავისუფლოთ: ბარაბა თუ იესო, ქრისტედ წოდებული?“

18ვინაიდან იცოდა, რომ შურით გასცეს იგი.

19როცა ის სამსჯავროს ტახტზე იჯდა, მისმა ცოლმა შეუთვალა და უთხრა: „არაფერი უყო მაგ მართალს, ვინაიდან მე დღეს სიზმარში ბევრი ვიტანჯე მაგის გამო.“

20ხოლო მღვდელმთავრებმა და უხუცესებმა დაარწმუნეს ხალხი, რომ ბარაბა გამოეთხოვათ, იესო კი დაეღუპათ. +

21მიუგო განმგებელმა და უთხრა მათ: „ამ ორიდან რომელი გსურთ, რომ გაგითავისუფლოთ?“ მათ უთხრეს: „ბარაბა.“

22უთხრა მათ პილატემ: „იესოს რაღა ვუყო, ქრისტედ წოდებულს?“ ყველამ თქვა: „ჯვარს ეცვას!“

23ხოლო მან თქვა: „რა ბოროტება ჩაუდენია?“ მაგრამ ისინი კიდევ უფრო მეტად ყვიროდნენ: „ჯვარს ეცვას!“

24როცა პილატემ დაინახა, რომ ვერაფერს შველის, არამედ შფოთიც კი იწყება, აიღო წყალი, ხელები დაიბანა ხალხის წინაშე და თქვა: „უბრალო ვარ ამ მართლის სისხლისაგან. თქვენ იცით.“

25მიუგო მთელმა ხალხმა და უთხრა: „ჩვენზე და ჩვენს შვილებზე იყოს მაგის სისხლი.“

26მაშინ გაუთავისუფლა მათ ბარაბა, ხოლო იესო გააშოლტვინა და გადასცა, რომ ჯვარს ეცვათ იგი. +

ჯვარცმა

27მაშინ განმგებლის ჯარისკაცებმა წაიყვანეს იესო სამსჯავროში და თავს მთელი რაზმი დაახვიეს.

28გახადეს მას და მოასხეს ძოწეულის მოსასხამი.

29დაწნეს ეკლის გვირგვინი, დაადგეს მას თავზე და მარჯვენა ხელში ლერწამი მისცეს. მის წინაშე მუხლს იყრიდნენ, დასცინოდნენ და ეუბნებოდნენ: „გიხაროდეს, იუდეველთა მეფეო!“

30და აფურთხებდნენ მას. აიღეს ლერწამი და ურტყამდნენ თავში.

31დაცინვით რომ გული იჯერეს, გახადეს მოსასხამი, ჩააცვეს თავისივე სამოსელი და წაიყვანეს, რომ ჯვარს ეცვათ.

32როცა გამოდიოდნენ, პოვეს კაცი კვირინელი, სახელად სიმონი, და აიძულეს იგი, მისი ჯვარი ეტარებინა.

33მივიდნენ ადგილას, რომელსაც ჰქვია გოლგოთა, რაც ნიშნავს თხემის ადგილს. +

34მისცეს მას ნაღველნარევი ღვინო სასმელად და, რომ იგემა, შესმა არ ინდომა. +

35ჯვარს რომ აცვეს, წილის ყრით გაიყვეს მისი სამოსელი. +

36ისხდნენ და იქ დარაჯობდნენ მას.

37თავს ზემოთ დაუდგეს დაწერილი ბრალდება: „ეს არის იესო, იუდეველთა მეფე.“

იესოს დაცინვა

38მაშინ მასთან ერთად ჯვარს აცვეს ორი ავაზაკი: ერთი მარჯვნივ და ერთი – მარცხნივ. +

39გამვლელები კი თავს აქნევდნენ და გმობდნენ მას. +

40ამბობდნენ: „ტაძრის დამანგრეველო და სამ დღეში ამშენებელო, იხსენი შენი თავი. თუ ღვთის ძე ხარ, გადმოდი ჯვრიდან.“ +

41ასევე მღვდელმთავარნი მწიგნობრებთან და უხუცესებთან ერთად დასცინოდნენ და ამბობდნენ:

42„სხვებს იხსნიდა, საკუთარი თავის ხსნა კი არ შეუძლია. თუ ისრაელის მეფეა, გადმოვიდეს ჯვრიდან და ვიწამებთ მას.

43ღმერთს იყო მინდობილი და ახლა იხსნას იგი, თუ ნებავს, ვინაიდან თქვა, ღვთის ძე ვარო.“ +

44მასთან ჯვარცმული ავაზაკებიც ასევე ლანძღავდნენ მას.

შეძახილი ჯვრიდან. სიკვდილი

45ხოლო მეექვსე საათიდან ცხრა საათამდე ბნელმა მოიცვა მთელი ქვეყანა. +

46მეცხრე საათი იქნებოდა, რომ შესძახა იესომ დიდი ხმით: „ელი, ელი! ლამა საბაქთან?“ რაც ნიშნავს: „ღმერთო ჩემო, ღმერთო ჩემო, რად მიმატოვე?“ +

47იქ მდგომთაგან ზოგიერთებმა მოისმინეს და თქვეს: ელიას უხმობსო.

48უცბად გაიქცა ერთი მათგანი, აიღო ღრუბელი, ძმრით გაჟღინთა, წამოაგო ლერწამზე და მიაწოდა სასმელად. +

49სხვები კი ამბობდნენ: „მოიცათ, ვნახოთ, თუ მოვა ელია მის გამოსახსნელად.“

50ხოლო იესომ კვლავ შესძახა დიდი ხმით და სული განუტევა.

51და აჰა, ტაძრის კრეტსაბმელი გაიხა ორად მაღლიდან დაბლამდე, და შეიძრა მიწა, და კლდეები დასკდა. +

52სამარხები გაიხსნა და ბევრი განსვენებული წმიდის სხეული აღდგა.

53გამოვიდნენ სამარხებიდან მისი აღდგომის შემდეგ და შევიდნენ წმიდა ქალაქში და ბევრს ეჩვენნენ.

54ხოლო ასისთავსა და მათ, ვინც მასთან ერთად დარაჯობდა იესოს, მიწისძვრა და ყოველივე მომხდარი რომ ნახეს, მეტისმეტად შეეშინდათ და თქვეს: „ეს ჭეშმარიტად ღვთის ძე იყო.“

55იქ იყო აგრეთვე შორიდან მაყურებელი მრავალი დედაკაცი, რომლებიც გალილეიდან გამოჰყვნენ იესოს და ემსახურებოდნენ მას.

56მათ შორის იყვნენ მარიამ მაგდალელი, იაკობისა და იოსების დედა მარიამი და ზებედეს ძეთა დედა.

დაკრძალვა

57როცა მოსაღამოვდა, მოვიდა მდიდარი კაცი არიმათიიდან, სახელად იოსები. ისიც იესოს მოწაფე იყო. +

58მივიდა პილატესთან და გამოითხოვა იესოს გვამი. მაშინ პილატემ ბრძანა, მიეცათ.

59აიღო იოსებმა გვამი და შეახვია იგი სუფთა ტილოში.

60და დაასვენა იგი თავის ახალ სამარხში, რომელიც კლდეში იყო გამოკვეთილი. სამარხის კარზე ლოდი მიაგორა და წავიდა.

61იქვე იყვნენ მარიამ მაგდალელი და სხვა მარიამი, რომლებიც სამარხის წინ ისხდნენ.

სამარხის დაცვა

62მეორე დღეს, რომელიც მოსდევს პარასკევს, მღვდელმთავარნი და ფარისეველნი შეიკრიბნენ პილატესთან

63და თქვეს: „ბატონო, გაგვახსენდა, რომ იმ მატყუარამ, სანამ ცოცხალი იყო, თქვა: სამი დღის შემდეგ აღვდგებიო.

64ამიტომ უბრძანე, მესამე დღემდე უყარაულონ სამარხს, რომ არ მოვიდნენ მოწაფეები, არ მოიპარონ იგი და ხალხს არ უთხრან: მკვდრეთით აღდგაო. უკანასკნელი ტყუილი პირველზე უარესი იქნება.“

65უთხრა მათ პილატემ: „თქვენ გყავთ დაცვა. წადით და უსაფრთხო ჰყავით, როგორც იცით.“

66ისინი წავიდნენ, სამარხი უსაფრთხო ჰყვეს: დაბეჭდეს ლოდი და დაცვა დაუყენეს.

28

ანგელოზი უმჟღავნებს მარიამს

იესოს აღდგომას

28^1შაბათის გასულს, ერთშაბათის თენებისას, მოვიდნენ სამარხის სანახავად მარიამ მაგდალელი და სხვა მარიამი. +

2და აჰა, მოხდა დიდი მიწისძვრა. უფლის ანგელოზი ჩამოვიდა ციდან, მივიდა, ლოდი გადააგორა და ზედ დაჯდა.

3მისი შესახედაობა ელვასავით იყო და მისი ტანისამოსი – თოვლივით სპეტაკი.

4მისი შიშით შედრკნენ მცველები და მკვდრებივით გახდნენ.

5მიუგო ანგელოზმა და უთხრა დედაკაცებს: „ნუ გეშინიათ, ვიცი, რომ ჯვარცმულ იესოს ეძებთ. +

6აქ არ არის, ვინაიდან აღდგა, როგორც თქვა. მოდით, ნახეთ ადგილი, სადაც ესვენა. +

7სასწრაფოდ წადით და უთხარით მის მოწაფეებს, რომ იგი აღდგა მკვდრეთით და აჰა, წინ მიგიძღვით გალილეისაკენ. იქ ნახავთ მას. აჰა, გითხარით თქვენ.“ + +

იესოს შეხვედრა დედაკაცებთან

8ისინი სწრაფად გამოეშურნენ სამარხიდან შიშით და დიდი სიხარულით, და გაიქცნენ, რომ ეცნობებინათ მისი მოწაფეებისათვის.

9და აჰა, იესო შეხვდა მათ და უთხრა: „გიხაროდეთ!“ ისინი მივიდნენ, ფეხებზე მოეხვივნენ და თაყვანი სცეს მას. +

10მაშინ უთხრა მათ იესომ: „ნუ გეშინიათ, წადით და აუწყეთ ჩემს ძმებს, რომ წავიდნენ გალილეას და იქ მნახავენ.“ +

მცველების მოსყიდვა

11როცა ისინი მიდიოდნენ, აჰა, მცველთაგან ზოგიერთები მივიდნენ ქალაქში და აუწყეს მღვდელმთავრებს ყოველივე, რაც მოხდა.

12ისინი შეიკრიბნენ უხუცესებთან ერთად, მოითათბირეს და დიდძალი ვერცხლი მისცეს ჯარისკაცებს

13და უთხრეს: „თქვით, მისი მოწაფეები მოვიდნენ ღამით და მოიპარეს იგი, როცა ჩვენ გვეძინა-თქო.

14და თუ ამას განმგებელი გაიგებს, ჩვენ დავარწმუნებთ მას და აგარიდებთ უსიამოვნებას.“

15მათაც აიღეს ვერცხლი და ისე მოიქცნენ, როგორც დაარიგეს. გავრცელდა ეს ნათქვამი იუდეველებს შორის დღევანდელ დღემდე.

იესო ევლინება თერთმეტს. „წადით და ასწავლეთ ყველა ხალხს!“

16ხოლო თერთმეტი მოწაფე წავიდა გალილეაში, იმ მთაზე, რომელიც იესომ დაუთქვა მათ.

17ნახეს იგი და თაყვანი სცეს, ზოგს კი ეჭვი ეპარებოდა.

18მივიდა იესო მათთან და უთხრა: „მოცემული მაქვს მე მთელი ხელმწიფება ზეცასა და მიწაზე. + +

19ახლა წადით და მოიმოწაფეთ ყველა ხალხი, მონათლეთ ისინი მამისა და ძისა და სულიწმიდის სახელით.

20ასწავლეთ მათ ყოველივეს დაცვა, რაც მე გამცნეთ. აჰა, მე თქვენთანა ვარ დღენიადაგ საუკუნის დასასრულამდე. ამინ.“

+ ლუკ. 3:24.

+ დაბ. 21:2; 25:26.

+ დაბ. 38:30. 1ნეშტ. 2:5. რუთ. 4:18.

+ რუთ. 4:21. 1ნეშტ. 2:11.

+ 1მეფ. 17:12. 2მეფ. 12:24.

+ 3მეფ. 11:43; 14:31. 1მეფ. 3:10.

+ 4მეფ. 20:21. 1ნეშტ. 3:13.

+ 4მეფ. 23:34; 24:6. 1ნეშტ. 3:16.

+ 4მეფ. 24:15. 1მეფ. 3:17. 2ნეშტ. 36:8. ეზრ. 3:2; 5:2.

+ ლუკ. 1:27.

+ ლუკ. 1:31. საქმე. 4:12. 1იოან. 2:2. რომ. 3:24.

+ ეს. 7:14.

+ ლუკ. 2:21.

+ ლუკ. 2:16.

+ რიცხ. 24:17. ეს. 60:3.

+ იოან. 7:42.

+ ფსალმ. 60:6.

+ ოს. 11:1.

+ იერ. 31:15.

+ მსაჯ. 13:5. ეს. 11:1-2.

+ მარკ. 1:4. ლუკ. 3:33. იოან. 1:28. საქმე. 13:24.

+ ეს. 40:3. მარკ. 1:3. ლუკ. 3:4. იოან. 1:23.

+ მარკ. 1:6.

+ მათ. 23:33. ლუკ. 3:7.

+ იოან. 8:39. საქმე. 13:26.

+ მათ. 7:19.

+ მარკ. 1:8. ლუკ. 3:16. იოან. 1:26. საქმე. 1:5; 2:2.

+ მარკ. 1:9. ლუკ. 3:21.

+ მარკ. 1:9. ლუკ. 3:7,21.

+ ლუკ. 3:21. იოან. 1:32.

+ მარკ. 1:11. ლუკ. 3:22. იოან. 5:37.

+ 2პეტრ. 1:17. კოლ. 1:13.

+ რჯლ. 8:3. ლუკ. 4:4.

+ ფსალმ. 90:11-12. ლუკ. 4:10.

+ რჯლ. 6:16. ლუკ. 4:12.

+ რჯლ. 6:13; 10:20. ლუკ. 4:8.

+ მარკ. 1:14. ლუკ. 4:14. იოან. 4:43.

+ მარკ. 1:15.

+ მარკ. 1:16.

+ მარკ. 6:55.

+ ლუკ. 6:17.

+ ეს. 61:2. ლუკ. 6:21.

+ ლუკ. 6:20.

+ ფსალმ. 36:11.

+ ფსალმ. 23:4.

+ ებრ. 12:14.

+ 1პეტრ. 3:14.

+ 1პეტრ. 4:14.

+ მათ. 21:35.

+ მარკ. 9:50. ლუკ. 14:34.

+ ფილიპ. 2:15.

+ მარკ. 4:21. ლუკ. 8:16; 11:33.

+ 1პეტრ. 2:12. ფილიპ. 2:15.

+ ლუკ. 16:17.

+ გამ. 20:13. რჯლ. 5:17.

+ მათ. 19:18. მარკ. 10:19.

+ ლუკ. 12:58.

+ გამ. 20:14. რჯლ. 5:18.

+ რჯლ. 13:6-8. მათ. 18:8-9. მარკ. 9:43,47.

+ რჯლ. 24:1. მათ. 19:7. მარკ. 10:4,11. ლუკ. 16:18.

+ გამ. 20:7. ლევ. 19:12. რჯლ. 23:21.

+ იაკ. 5:12.

+ გამ. 21:24. ლევ. 24:20. რჯლ. 19:21.

+ ლუკ. 6:29. იაკ. 3:13. რომ. 12:17. 1კორ. 6:7. 1თეს. 5:15.

+ რჯლ. 15:7. ლუკ. 6:34.

+ ლევ. 19:17. მათ. 22:39. მარკ. 12:31. იაკ. 2:8. რომ. 13:9.

+ ლუკ. 6:27. საქმე. 7:60. 1კორ. 4:12.

+ ლუკ. 6:35.

+ ლუკ. 11:2.

+ მარკ. 11:25.

+ ლუკ. 12:21. 1ტიმ. 6:19.

+ ლუკ. 11:34.

+ ლუკ. 16:13.

+ ფსალმ. 54:23. ლუკ. 12:22. 1პეტრ. 5:7.

+ ლუკ. 12:31. მარკ. 10:30. 1ტიმ. 4:8.

+ ლუკ. 6:37. რომ. 2:1. 1კორ. 4:5.

+ მარკ. 4:24. ლუკ. 6:38.

+ ლუკ. 6:41.

+ მათ. 21:22. მარკ. 11:24. ლუკ. 11:9. იოან. 14:13.

+ ლუკ. 11:11.

+ ლუკ. 6:31.

+ იერ. 23:16. მათ. 24:4. 1იოან. 4:1.

+ ლუკ. 6:43.

+ მათ. 3:10. იოან. 15:6.

+ ლუკ. 6:46. იოან. 6:40. იაკ. 1:22. რომ. 2:13.

+ ფსალმ. 6:9. ლუკ. 13:25,27.

+ ლუკ. 6:47-48.

+ მათ. 22:33. მარკ. 1. ლუკ. 4:32.

+ მარკ. 1:40. ლუკ. 5:12.

+ ლევ. 14:3-4. მარკ. 1:44. ლუკ. 5:14.

+ ლუკ. 7:2.

+ მათ. 22:13.

+ მარკ. 1:29-30. ლუკ. 4:38.

+ მარკ. 1:32. ლუკ. 4:40.

+ ეს. 53:4. 1პეტრ. 2:24.

+ ლუკ. 9:57.

+ ლუკ. 9:60.

+ მარკ. 4:35. ლუკ. 8:22.

+ მარკ. 5:1-2. ლუკ. 8:27.

+ მარკ. 1:24.

+ მარკ. 2:1.

+ მარკ. 2:3. ლუკ. 5:18.

+ მარკ. 2:9. ლუკ. 5:23.

+ მარკ. 2:14. ლუკ. 5:27.

+ მათ. 12:7. მარკ. 2:17. ლუკ. 5:32.

+ მარკ. 2:18. ლუკ. 5:33.

+ მარკ. 2:21. ლუკ. 5:36.

+ მარკ. 5:22. ლუკ. 8:41.

+ მათ. 20:30.

+ ლუკ. 11:14.

+ მარკ. 3:22. ლუკ. 11:15.

+ მარკ. 6:6. ლუკ. 13:22.

+ ეს. 53:6. მარკ. 6:34.

+ ლუკ. 10:2. იოან. 4:35.

+ 2თეს. 3:1.

+ მარკ. 3:14. ლუკ. 9:1.

+ მათ. 15:24.

+ ლუკ. 9:2.

+ მარკ. 6:8. ლუკ. 9:3.

+ ლუკ. 10:7. 1ტიმ. 5:18.

+ ლუკ. 10:5.

+ მარკ. 6:11. ლუკ. 9:5. საქმე. 13:51.

+ ლუკ. 10:3. რომ. 16:19. 2კორ. 1:12.

+ მარკ. 13:11. ლუკ. 12:11.

+ ლუკ. 6:40. იოან. 13:16; 15:20. მათ. 9:34.

+ მარკ. 4:22. ლუკ. 8:17; 12:2.

+ ლუკ. 12:4.

+ ლუკ. 12:6.

+ მარკ. 8:38. ლუკ. 9:26; 12:8.

+ 2ტიმ. 2:12.

+ ლუკ. 12:51.

+ მიქ. 7:6.

+ ლუკ. 14:26.

+ მათ. 16:24. მარკ. 8:34.

+ მარკ. 8:35. ლუკ. 9:24. იოან. 12:25.

+ ლუკ. 10:16. იოან. 13:20.

+ ლუკ. 7:18-19.

+ რჯლ. 18:15.

+ ეს. 29:18; 35:5.

+ მალ. 3:1. მარკ. 1:2. ლუკ. 7:27.

+ ლუკ. 16:16.

+ ლუკ. 7:34-35.

+ ლუკ. 10:13.

+ ფსალმ. 8:3. ლუკ. 10:21. 1კორ. 1:27. 2კორ. 11:3.

+ იოან. 3:35; 6:46. მათ. 16:17.

+ იერ. 6:16.

+ 1იოან. 5:3.

+ რჯლ. 23:25. მარკ. 2:23. ლუკ. 6:1.

+ 1მეფ. 21:6. მარკ. 2:26. ლუკ. 6:4.

+ ლევ. 8:31; 24:9.

+ ოს. 6:6. მათ. 9:13.

+ მარკ. 3:1. ლუკ. 6:6.

+ ეს. 42:1-4.

+ ლუკ. 11:14.

+ მათ. 9:34. ლუკ. 11:15.

+ მარკ. 3:24. ლუკ. 11:17.

+ მარკ. 3:28. ლუკ. 12:10. 1იოან. 5:16.

+ ლუკ. 6:45.

+ ლუკ. 19:22.

+ მათ. 16:1. 1კორ. 1:22.

+ ლუკ. 11:29.

+ იოან. 2:1.

+ იონ. 3:5. ლუკ. 11:32.

+ 3მეფ. 10:1. 2ნეშტ. 9:1. ლუკ. 11:31.

+ ლუკ. 11:24.

+ 2პეტრ. 2:20. ებრ. 6:4.

+ მარკ. 3:31. ლუკ. 8:19.

+ იოან. 15:14.

+ მარკ. 4:1. ლუკ. 8:4.

+ მათ. 25:29. მარკ. 4:25. ლუკ. 8:18; 19:26.

+ მარკ. 4:12.

+ ლუკ. 8:10. იოან. 12:40. საქმე. 28:26. რომ. 11:8.

+ ეს. 6:9-10.

+ ლუკ. 10:23.

+ 1პეტრ. 1:10.

+ მარკ. 4:15. ლუკ. 8:11.

+ მარკ. 4:30. ლუკ. 13:18.

+ ლუკ. 13:20.

+ მარკ. 4:33.

+ ფსალმ. 48:4; 77:2.

+ დან. 12:3.

+ მარკ. 6:1. ლუკ. 4:16.

+ იოან. 6:42.

+ მარკ. 6:4. ლუკ. 4:24. იოან. 4:44.

+ მარკ. 6:23. ლუკ. 9:10.

+ მარკ. 6:38. ლუკ. 9:13. იოან. 6:9.

+ მარკ. 6:46. იოან. 6:15.

+ მარკ. 6:53.

+ მარკ. 7:1.

+ გამ. 20:12; 21:17.

+ ლევ. 20:9. რჯლ. 5:16. იგავ. 20:20. მარკ. 7:10. ეფეს. 6:2.

+ ეს. 29:13. მარკ. 7:6.

+ მარკ. 7:14.

+ იოან. 15:2.

+ ეს. 42:19. იერ. 5:31. ლუკ. 6:39.

+ იაკ. 3:6.

+ დაბ. 6:5; 8:21. მარკ. 7:21.

+ მარკ. 7:24.

+ ეს. 53:6. იერ. 50:6. ეზეკ. 34:5-6. მათ. 10:6.

+ ეს. 35:5-6.

+ მარკ. 8:1.

+ მათ. 12:38. მარკ. 8:11. 1კორ. 1:22.

+ ლუკ. 12:54.

+ მათ. 12:39.

+ მარკ. 8:14.

+ მარკ. 8:15. ლუკ. 12:1.

+ დან. 7:13-14. მარკ. 8:27. ლუკ. 9:18.

+ მათ. 14:33. მარკ. 8:29. ლუკ. 9:20. იოან. 6:69.

+ მათ. 11:25,27.

+ ლუკ. 22:31-32. 1პეტრ. 2:4. 1კორ. 3:11.

+ მათ. 18:18. იოან. 20:23.

+ მარკ. 8:30.

+ რომ. 8:7.

+ მათ. 10:38. მარკ. 8:34. ლუკ. 14:27.

+ ფსალმ. 61:13. ზაქ. 14:5. მათ. 25:31. რომ. 2:6. გამოცხ. 19:14.

+ მარკ. 9:1. ლუკ. 9:27.

+ მარკ. 9:2. ლუკ. 9:28.

+ რჯლ. 18:15. მათ. 3:17. ლუკ. 3:22.

+ მათ. 11:14. მარკ. 9:11.

+ მარკ. 9:17. ლუკ. 9:38.

+ მათ. 21:21. მარკ. 9:23; 11:23. ლუკ. 17:6.

+ მარკ. 9:29.

+ ლუკ. 9:22; 24:7.

+ მარკ. 9:36.

+ მარკ. 10:14. 1კორ. 14:20.

+ მარკ. 9:42. ლუკ. 17:1.

+ 1კორ. 11:19.

+ მარკ. 9:43.

+ რჯლ. 13:6. მათ. 5:29.

+ ფსალმ. 33:8. ებრ. 1:14.

+ მარკ. 10:6. ლუკ. 9:56.

+ ლუკ. 15:4.

+ ლევ. 19:17. ლუკ. 17:3. იაკ. 5:19-20.

+ რჯლ. 17:6; 19:15. იოან. 8:17. 2კორ. 13:1. ებრ. 10:28.

+ მათ. 16:19. იოან. 20:23.

+ ლუკ. 17:4.

+ მარკ. 10:1.

+ დაბ. 1:27. მარკ. 10:6.

+ დაბ. 2:24. მარკ. 10:7-8. 1კორ. 6:16. ეფეს. 5:31.

+ რჯლ. 24:1. მათ. 5:31.

+ მათ. 5:32. მარკ. 10:11. ლუკ. 16:18.

+ ეს. 56:3. 1კორ. 7:7.

+ მარკ. 10:13. ლუკ. 18:15.

+ მათ. 18:3.

+ მარკ. 10:17. ლუკ. 18:18.

+ იაკ. 1:17.

+ გამ. 30:13. ლევ. 19:18. რჯლ. 5:17.

+ მარკ. 10:28. ლუკ. 18:28.

+ ლუკ. 22:30.

+ მარკ. 10:31. ლუკ. 13:30.

+ მათ. 21:33.

+ მათ. 19:30; 22:14.

+ მარკ. 10:33. ლუკ. 18:31.

+ იოან. 18:31.

+ მარკ. 10:35.

+ მათ. 26:39,42.

+ მარკ. 10:41. ლუკ. 22:24.

+ მათ. 26:28. იოან. 11:51. ფილიპ. 2:7-8.

+ მარკ. 10:46. ლუკ. 18:35.

+ მათ. 9:27.

+ მარკ. 11:1. ლუკ. 19:29.

+ ეს. 62:11. ზაქ. 9:9. იოან. 12:15.

+ მარკ. 11:7.

+ იოან. 12:13.

+ ფსალმ. 117:26. მარკ. 11:10. ლუკ. 19:38.

+ მარკ. 11:15. ლუკ. 19:45. იოან. 2:14.

+ ეს. 56:7. იერ. 7:11. მარკ. 11:17. ლუკ. 19:46.

+ ფსალმ. 8:3.

+ მარკ. 11:13.

+ მათ. 17:20. ლუკ. 17:6. იაკ. 1:6.

+ მათ. 7:7. მარკ. 11:24. იოან. 14:13.

+ მათ. 7:29. მარკ. 11:28. ლუკ. 20:1-2.

+ მათ. 14:5. მარკ. 6:20.

+ ლუკ. 7:29.

+ ლუკ. 3:12.

+ ფსალმ. 79:9. ქებ. 8:11-12. ეს. 5:1. იერ. 2:21.

+ მათ. 5:12; 23:34,37.

+ მათ. 26:4; 27:1.

+ ებრ. 13:12.

+ ფსალმ. 117:22-23. ეს. 28:16.

+ მარკ. 12:10. ლუკ. 20:17. საქმე. 4:11.

+ ეს. 8:14. დან. 2:44. 1პეტრ. 2:7. რომ. 9:32.

+ იგავ. 9:1-6. ლუკ. 14:16. გამოცხ. 19:7.

+ ლუკ. 19:27,43.

+ მათ. 20:16.

+ მარკ. 12:13. ლუკ. 20:20.

+ მარკ. 12:17. რომ. 13:7.

+ მარკ. 12:18. ლუკ. 20:27. საქმე. 23:8.

+ რჯლ. 25:5. მარკ. 12:19. ლუკ. 20:28.

+ 1კორ. 15:44.

+ გამ. 3:6. მარკ. 12:26. ლუკ. 20:37.

+ მარკ. 12:28. ლუკ. 10:25.

+ რჯლ. 6:5. მიქ. 6:8. მარკ. 12:29. ლუკ. 10:27.

+ ლევ. 19:18. მათ. 5:43. მარკ. 12:31.

+ მარკ. 12:35. ლუკ. 20:41.

+ ფსალმ. 109:1. ლუკ. 20:42.

+ საქმე. 15:10.

+ რიცხ. 15:38. რჯლ. 22:12.

+ მარკ. 12:39. ლუკ. 11:43.

+ იაკ. 3:1. 1კორ. 3:4.

+ მალ. 1:6.

+ ლუკ. 14:11.

+ ეზეკ. 22:26. ლუკ. 11:52.

+ მარკ. 12:40. ლუკ. 20:47.

+ გამ. 29:37.

+ 2ნეშტ. 6:2. ფსალმ. 25:8.

+ ოს. 6:6. მიქ. 6:8. მათ. 12:7. ლუკ. 11:42.

+ ლუკ. 11:44. საქმე. 23:3.

+ 2ნეშტ. 36:15-16. ლუკ. 11:49.

+ დაბ. 4:8. 2ნეშტ. 24:21-22. ლუკ. 11:51. იოან. 3:12.

+ რჯლ. 32:11-12. ლუკ. 13:34.

+ ლუკ. 13:35.

+ ფსალმ. 117:26. მათ. 21:9.

+ მარკ. 13:1-2. ლუკ. 21:5-6.

+ მარკ. 13:2. ლუკ. 19:44.

+ მარკ. 13:5. ლუკ. 21:8. ეფეს. 5:6. 2თეს. 2:3.

+ მათ. 10:17. მარკ. 13:9. ლუკ. 21:12. იოან. 15:20.

+ დაბ. 9:27. მარკ. 13:14. ლუკ. 21:20.

+ მარკ. 13:21. ლუკ. 17:23.

+ ლუკ. 17:37.

+ ეს. 13:10. ეზეკ. 32:7. მარკ. 13:24. ლუკ. 21:25.

+ ზაქ. 12:10. მარკ. 14:62. გამოცხ. 1:7.

+ 1კორ. 15:52. 1თეს. 4:16.

+ მარკ. 13:30-31.

+ ეს. 51:6. 2პეტრ. 3:10.

+ მარკ. 13:32.

+ დაბ. 7:7. ლუკ. 17:26. 1პეტრ. 3:20.

+ მათ. 25:13. მარკ. 13:33.

+ ლუკ. 12:39. 1თეს. 5:2. გამოცხ. 16:15.

+ ლუკ. 12:42. 1კორ. 4:2.

+ გამოცხ. 16:15.

+ ლუკ. 13:25-27.

+ მათ. 7:21.

+ ფსალმ. 5:5.

+ მარკ. 13:33. 1კორ. 16:13,14.

+ ლუკ. 19:12.

+ რომ. 12:6. 1კორ. 12:7,11.

+ ეს. 61:7.

+ მათ. 13:12. მარკ. 4:25. ლუკ. 8:18; 19:26.

+ მათ. 24:51.

+ მათ. 13:49; 16:27. საქმე. 1:11.

+ მათ. 20:23.

+ ეს. 58:7. ეზეკ. 18:7. 2ტიმ. 1:18.

+ იგავ. 14:31; 19:17. მათ. 10:42.

+ ფსალმ. 6:9. ლუკ. 13:27.

+ დან. 12:2. იოან. 5:29.

+ მარკ. 14:1. ლუკ. 22:1. იოან. 13:1.

+ ფსალმ. 2:2. იოან. 11:47.

+ ფსალმ. 40:8.

+ მარკ. 14:3. იოან. 11:2; 12:3.

+ რჯლ. 15:11.

+ მარკ. 14:10. ლუკ. 22:4.

+ ზაქ. 11:12-13.

+ გამ. 12:6,15. მარკ. 14:12. ლუკ. 22:7.

+ ფსალმ. 40:10. მარკ. 14:18. ლუკ. 22:14. იოან. 13:21.

+ ფსალმ. 21:3. ეს. 53:3. საქმე. 9:26.

+ მარკ. 14:22. ლუკ. 22:19. 1კორ. 11:24.

+ მათ. 20:28.

+ ზაქ. 13:7. მარკ. 14:27. იოან. 16:32.

+ მათ. 28:16. მარკ. 14:28.

+ მარკ. 14:30. ლუკ. 22:34. იოან. 13:38.

+ მარკ. 14:32. ლუკ. 22:39.

+ ფსალმ. 114:3. იოან. 12:27.

+ მათ. 20:22. იოან. 5:30. ფილიპ. 2:8. ებრ. 5:7-8.

+ მარკ. 14:43. ლუკ. 22:47. იოან. 18:3.

+ დაბ. 9:6. გამოცხ. 13:10.

+ დან. 7:10.

+ ფსალმ. 21:2. ეს. 53:2. დან. 9:26.

+ მარკ. 14:53. ლუკ. 22:54.

+ ფსალმ. 26:12; 34:11. მარკ. 14:15.

+ მათ. 27:40. მარკ. 14:58. იოან. 2:19.

+ ეს. 53:7. საქმე. 8:33.

+ ფსალმ. 109:1.

+ დან. 7:13. იოან. 6:22. საქმე. 14:11. 1თეს. 4:16. გამოცხ. 1:7.

+ ეს. 50:6; 53:3.

+ მარკ. 14:68.

+ მარკ. 14:72.

+ ფსალმ. 2:2.

+ მარკ. 15:1. ლუკ. 23:1.

+ საქმე. 1:18.

+ საქმე. 1:19.

+ ზაქ. 11:12.

+ მარკ. 15:2. ლუკ. 23:3. იოან. 18:37. 1ტიმ. 6:13.

+ მათ. 26:63.

+ მარკ. 15:11. ლუკ. 23:18. იოან. 18:40. საქმე. 3:14.

+ მარკ. 15:15. იოან. 19:1.

+ მარკ. 15:22. ლუკ. 23:33. იოან. 19:17. ებრ. 13:12.

+ ფსალმ. 68:22.

+ ფსალმ. 21:19.

+ ეს. 53:12.

+ ფსალმ. 21:8; 108:25.

+ მათ. 26:61. მარკ. 14:58.

+ ფსალმ. 21:9,18.

+ ამოს. 8:9.

+ ფსალმ. 21:2. მარკ. 15:34.

+ იოან. 19:29.

+ გამ. 26:31. 2ნეშტ. 3:14. ებრ. 10:20.

+ მარკ. 15:42. ლუკ. 23:50. იოან. 19:38.

+ მარკ. 16:1. ლუკ. 24:1. იოან. 20:1.

+ მარკ. 16:6.

+ მათ. 12:40; 17:23.

+ მათ. 26:32. მარკ. 14:28.

+ იოან. 21:1. საქმე. 1:3; 10:41. 1კორ. 15:5.

+ მარკ. 16:9. იოან. 20:14.

+ იოან. 20:17. ებრ. 2:11.

+ მათ. 11:27. ლუკ. 1:32. იოან. 3:35; 13:3; 17:2.

+ 1პეტრ. 3:22. რომ. 14:9. ეფეს. 1:10. ფილიპ. 2:9.

მარკოზი
მარკოზი

1. 1

2. 2

3. 3

4. 4

5. 5

6. 6

7. 7

8. 8

9. 9

10. 10

11. 11

12. 12

13. 13

14. 14

15. 15

16. 16

1
მარკოზის სახარება

იოანე ნათლისმცემელი ამზადებს გზას

1^1დასაწყისი სახარებისა იესო ქრისტესი, ღვთის ძისა.

2როგორც ესაია წინასწარმეტყველში სწერია: „აჰა, მე მოვავლენ შენი სახის წინაშე ჩემს ანგელოზს, რომელიც მოამზადებს შენს გზას. +

3ხმა მღაღადებლისა უდაბნოში. განუმზადეთ გზა უფალს, მოასწორეთ მისი ბილიკები.“ +

4იოანე ნათლისმცემელი უდაბნოში მივიდა და ქადაგებდა სინანულის ნათლისცემას ცოდვათა მისატევებლად. +

5გამოდიოდა მასთან იუდეველთა მთელი ქვეყანა და ყველა იერუსალიმელი და მდინარე იორდანეში მის მიერ ინათლებოდნენ და თავიანთ ცოდვებს აღიარებდნენ.

6იოანეს ემოსა აქლემის ბეწვი და წელზე ტყავის სარტყელი ერტყა. და ჭამდა კალიებსა და ველურ თაფლს. +

7ქადაგებდა და ამბობდა: „ჩემს შემდეგ ჩემზე უძლიერესი მოდის, ვის წინაშეც არა ვარ ღირსი დავიხარო და სანდლის თასმა გავუხსნა. +

8მე წყლით გნათლავდით, ის კი სულიწმიდით მოგნათლავთ.“ + +

ნათლისღება

9მოხდა იმ დღეებში, რომ მოვიდა იესო გალილეის ნაზარეთიდან და მოინათლა იოანეს მიერ იორდანეში. +

10და უცბად, როცა წყლიდან ამოდიოდა, იხილა გახსნილი ცა და სული, მტრედივით გარდამომავალი მასზე. +

11და ციდან იყო ხმა: „შენ ხარ ჩემი საყვარელი ძე, რომელიც მოვიწონე მე.“

გამოცდა. ქადაგება გალილეაში

12და უცბად წაიყვანა იგი სულმა უდაბნოში. +

13უდაბნოში ორმოცი დღე იყო იგი და სატანისგან იცდებოდა. მხეცებთან იყო და ანგელოზები ემსახურებოდნენ.

14მას შემდეგ, რაც იოანე გადაცემულ იქნა, იესო მივიდა გალილეაში და ღვთის სახარებას ქადაგებდა +

15და ამბობდა: „აღსრულდა ჟამი და მოახლოვდა ღვთის სასუფეველი. მოინანიეთ და იწამეთ სახარება.“ +

ოთხი მოციქულის მოწოდება

16როცა გალილეის ზღვის პირას დადიოდა, დაინახა სიმონი და სიმონის ძმა ანდრია, რომლებიც ზღვაში ბადეს ისროდნენ, რადგან მებადურები იყვნენ. +

17იესომ უთხრა მათ: „მომყევით მე და ადამიანთა მებადურებად გაგხდით.“

18მათ მყისვე მიატოვეს ბადეები და გაჰყვნენ მას.

19ცოტა გაიარა და დაინახა იაკობ ზებედეს ძე და მისი ძმა იოანე. ისინი ნავში ბადეებს ამზადებდნენ.

20მყისვე მოიხმო ისინი, და მათ მიატოვეს თავიანთი მამა ზებედე ნავში მყოფ მუშებთან ერთად და გაჰყვნენ მას.

ქადაგება და განკურნებანი

კაპერნაუმსა და გალილეაში

21კაპერნაუმს მივიდნენ და მყისვე, შაბათ დღეს, შევიდნენ სინაგოგაში, და იგი ასწავლიდა მათ. +

22გაოცებულნი იყვნენ მისი მოძღვრებით, რადგან ასწავლიდა მათ, როგორც ხელმწიფების მქონე და არა როგორც მწიგნობარნი. +

23უცბად მათ სინაგოგაში მყოფმა, არაწმიდა სულით შეპყრობილმა, კაცმა იყვირა: +

24„რა გინდა ჩვენგან, იესო ნაზარეველო? ჩვენს დასაღუპავად მოხვედი? გიცნობ, ვინც ხარ, ღვთის წმიდავ.“ +

25იესომ შერისხა იგი და უთხრა: „გაჩუმდი და გადი მაგისგან.“

26არაწმიდა სულმა შეანჯღრია იგი, დიდი ხმით დაიკივლა და გამოვიდა მისგან.

27ისე განცვიფრდნენ ყველანი, რომ, ერთმანეთს ეკითხებოდნენ: ეს რა არისო? ეს რა ახალი მოძღვრებაა, რომ ხელმწიფებით არაწმიდა სულთაც კი უბრძანებს და ისინიც ემორჩილებიანო მას?

28მისი ამბავი მყისვე მოედო გალილეის მთელ მხარეს.

29სინაგოგიდან გამოსვლისთანავე სიმონისა და ანდრიას სახლში მივიდნენ იოანესთან და იაკობთან ერთად. +

30სიმონის სიდედრი იწვა ციებ-ცხელებით შეპყრობილი. მას მყისვე უთხრეს მასზე.

31მივიდა, ხელი მოჰკიდა და წამოაყენა იგი. სიცხემ გაუარა და მოემსახურა მათ.

32საღამო ჟამს, მზის ჩასვლისას, მიუყვანეს მას ყველა, ვინც კი სნეული და ეშმაკეული იყო. +

33მთელი ქალაქი შეკრებილი იყო კართან.

34ბევრი სნეული განკურნა სხვა და სხვა სენისაგან, ბევრი ეშმაკი განდევნა და ნებას არ რთავდა ეშმაკებს, ელაპარაკათ, რადგან ისინი იცნობდნენ მას. +

35განთიადამდე, ჯერ კიდევ ღამიანად ადგა, გავიდა და წავიდა უდაბნო ადგილას, და იქ ლოცულობდა.

36სიმონი და მასთან მყოფნი საჩქაროდ გაედევნენ მას.

37იპოვეს იგი და უთხრეს: „ყველა შენ გეძებს.“

38უთხრა მათ: „წავიდეთ სხვა ახლო-მახლო ქალაქებში, რათა იქაც ვიქადაგო, რადგან ამისათვის ვარ მოსული.“ +

39და დადიოდა მთელ გალილეაში, ქადაგებდა მათ სინაგოგებში და ეშმაკებს დევნიდა.

40მოვიდა მასთან ერთი კეთროვანი, მუხლი მოუყარა, შეევედრა და უთხრა: „თუ გსურს, შეგიძლია ჩემი განწმედა.“

41შეეცოდა იგი, გაიწოდა ხელი, შეახო მას და უთხრა: „მსურს, განიწმიდე!“

42და მყისვე მოშორდა კეთრი და განიწმიდა.

43მკაცრად გააფრთხილა და მყისვე გაუშვა.

44უთხრა მას: „უყურე, არავის უთხრა, არამედ წადი და ეჩვენე მღვდელს და შესწირე შენი განწმედისათვის, რაც ბრძანა მოსემ, მათდა დასამოწმებლად.“ +

45ის კი გავიდა და დაიწყო ბევრი ლაპარაკი და ისე გაახმაურა ეს ამბავი რომ, იესო ცხადად ვეღარ შედიოდა ქალაქში, არამედ გარეთ, უდაბნო ადგილებში იმყოფებოდა და ყოველი მხრიდან მიედინებოდნენ მასთან.

2

დავრდომილის განკურნება.

ხელმწიფება ცოდვების მიტევებისა

2^1რამდენიმე დღის შემდეგ კვლავ მივიდა კაპერნაუმში და ხმა დაირხა, რომ სახლშიაო. +

2იმდენმა ხალხმა მოიყარა თავი, რომ კარში ტევა არ იყო. და ეუბნებოდა მათ სიტყვას.

3მივიდნენ და მიუყვანეს დავრდომილი, რომელიც ოთხს მოჰყავდა. +

4და რადგან მასთან მიყვანა შეუძლებელი იყო ხალხის გამო, იმ სახლს გადახადეს სახურავი, სადაც იგი იმყოფებოდა, ჩათხარეს ხვრელი და ჩაუშვეს საწოლი, რომელზედაც დავრდომილი იწვა.

5იხილა იესომ მათი რწმენა და უთხრა დავრდომილს: „შვილო, მოგეტევა შენი ცოდვები!“ +

6იქ ზოგიერთი მწიგნობარი იჯდა და თავის გულში ფიქრობდა:

7„რატომ ლაპარაკობს ასე? ღმერთსა გმობს. ვის ძალუძს ცოდვების მიტევება ერთი ღვთის გარდა?“

8იესო თავისი სულით მაშინვე მიხვდა, რასაც გულში ფიქრობდნენ ისინი, და უთხრა: „ასეთი რამ გულში რად გაივლეთ? +

9რა უფრო ადვილია – თქმა დავრდომილისთვის: ‘შენი ცოდვები მოგეტევა’, თუ თქმა: ‘ადექი, აიღე შენი საწოლი და გაიარე’? +

10ხოლო, რათა იცოდეთ, რომ კაცის ძეს აქვს ქვეყანაზე ცოდვების მიტევების ხელმწიფება, უთხრა დავრდომილს;

11შენ გეუბნები, ადექი, აიღე შენი საწოლი და წადი შენს სახლში!“

12ადგა, მყისვე აიღო თავისი საწოლი და გამოვიდა ყველას თვალწინ. ყველა განცვიფრდა და ადიდებდა ღმერთს, ამბობდნენ: „არასოდეს გვინახავს მსგავსი რამ.“

ლევის მოწოდება

13კვლავ გავიდა ზღვაზე. და მთელი ხალხი მიდიოდა მასთან და იქ ასწავლიდა მათ.

14გაიარა და დაინახა საბაჟოსთან მჯდომარე ლევი ალფესი და უთხრა: „გამომყევი მე.“ ისიც ადგა და გაჰყვა მას. +

15როცა მის სახლში დაჯდა, იესოსთან და მის მოწაფეებთან ერთად იჯდა ბევრი მებაჟე და ცოდვილი, რადგან მრავალნი იყვნენ იქ, ვინც გაჰყვა მას.

16და რაკი ფარისეველთა მწიგნობრებმა დაინახეს, რომ ის მებაჟეებთან და ცოდვილებთან ჭამდა, მის მოწაფეებს უთხრეს: „რატომ ჭამს მებაჟეებთან და ცოდვილებთან?“

17ეს რომ იესომ გაიგონა, უთხრა მათ: „მკურნალი ჯანმრთელებს კი არა, სნეულებს სჭირდებათ. მართალთა კი არა, ცოდვილთა მოსახმობად მოვედი.“ +

ახალი ღვინო ახალ ტიკში

18იოანეს მოწაფეები და ფარისეველნი მარხულობდნენ. მივიდნენ მასთან და უთხრეს: „რატომაა, რომ იოანეს მოწაფეები და ფარისეველთა მოწაფეები მარხულობენ, შენი მოწაფეები კი არ მარხულობენ?“ +

19იესომ უთხრა მათ: „განა შეუძლიათ მარხულობა მექორწილეებს, ვიდრე ნეფე მათთან არის? ვიდრე ნეფე თანა ჰყავთ, არ შეუძლიათ მარხულობა,

20მაგრამ მოვა დღეები, როცა ნეფე წაერთმევათ და იმარხულებენ იმ დღეს.

21ძველ ტანსაცმელს არავინ დააკერებს ახალთახალი ქსოვილის საკერებელს, თორემ ახალდაკერებული მოეხევა ძველს და უარესად გამოიხევა. +

22არავინ ჩაასხამს ახალ ღვინოს ძველ ტიკებში, თორემ ღვინო ტიკებს დახეთქავს და ღვინოც დაიღუპება და ტიკებიც. არამედ ახალ ღვინოს ახალ ტიკებში ასხამენ.“

შაბათის უფალიც არის კაცის ძე

23მოუხდა მას შაბათ დღეს ყანებზე გადავლა და მისმა მოწაფეებმა გზადაგზა თავთავების წყვეტა დაიწყეს. +

24ფარისევლებმა უთხრეს მას: „აჰა, რატომ აკეთებენ, რაც შაბათ დღეს არაა ნებადართული?“

25უთხრა მათ: „არასოდეს არ წაგიკითხავთ, რა ქნა დავითმა, როცა გაუჭირდა და მოშივდათ მას და მასთან მყოფთ?

26როგორ შევიდა ღვთის სახლში აბიათარ მღვდელმთავრის დროს, ჭამა საწინაშეო პურები, რისი ჭამის ნებაც არავის ჰქონდა, გარდა მღვდლებისა, და თავისთან მყოფებსაც დაურიგა?“ +

27უთხრა მათ: „შაბათი ადამიანისთვის არის შექმნილი და არა ადამიანი შაბათისთვის.

28ამრიგად, კაცის ძე შაბათის უფალიც არის.“

3

ხელშემხმარის განკურნება

3^1და კვლავ შევიდა სინაგოგაში. და იყო იქ კაცი, რომელსაც ხელი ჰქონდა გამხმარი. +

2უთვალთვალებდნენ, შაბათ დღისითაც ხომ არ განკურნავდა, რომ ბრალი დაედოთ მისთვის.

3უთხრა ხელგამხმარ კაცს: „შუაში დადექი.“

4მათ კი უთხრა: „შაბათ დღეს კეთილის კეთებაა ნებადართული, თუ ბოროტისა? სულის ხსნა, თუ დაღუპვა?“ და დუმდნენ ისინი.

5იესომ რისხვით გადახედა მათ, მათი გულდახშულობით დამწუხრებულმა, და იმ კაცს უთხრა: „გაიწოდე ხელი!“ მანაც გაიწოდა და მოურჩა ხელი.

6ფარისევლები გამოსვლისთანავე შეითქვნენ ჰეროდიანებთან ერთად მის წინააღმდეგ, როგორ დაეღუპათ იგი. +

7იესო კი თავის მოწაფეებიანად ზღვისკენ გაემართა. მას უამრავი ხალხი მიჰყვებოდა გალილეიდან და იუდეიდან, +

8იერუსალიმიდან, იდუმეადან, იორდანეს გაღმიდან. მრავალი ხალხი მივიდა მასთან ტვიროსისა და ციდონის სანახებიდან, როცა შეიტყვეს, რაც მოიმოქმედა.

9და უთხრა თავის მოწაფეებს, ნავი გაემზადებინათ მისთვის, რათა ხალხს არ შეევიწროვებინა იგი,

10რადგან ბევრი განკურნა. ზედ აწყდებოდა ყველა, ვისაც რამ სნეულება სჭირდა, და ცდილობდა, შეხებოდა მას.

11არაწმიდა სულებიც, როგორც კი დაინახავდნენ, ეცემოდნენ მის წინაშე და ყვირილით ამბობდნენ: „შენა ხარ ძე ღვთისა!“ +

12იესო მკაცრად უბრძანებდა მათ, რათა არ გაემჟღავნებინათ იგი.

თორმეტის ამორჩევა მოციქულებად

13და ავიდა მთაზე და მოუხმო, ვინც მას სურდა, და წავიდნენ მასთან.

14თორმეტი ამოირჩია, რომ მასთან ერთად ყოფილიყვნენ, რათა გაეგზავნა საქადაგებლად, +

15და რათა ჰქონოდათ მათ განკურნებისა და ეშმაკთა გამოდევნის ხელმწიფება.

16და ამოარჩია თორმეტი: მეტსახელად მისცა სიმონს პეტრე;

17იაკობ ზებედესას და იოანეს, იაკობის ძმას, უწოდა ბანერგეს, რაც ნიშნავს „ქუხილის ძენი“;

18ანდრია და ფილიპე, ბართლომე და მათე, თომა და იაკობ ალფესი, თადეოზი და სიმონ კანანელი.

19და იუდა ისკარიოტელი, რომელმაც გასცა იგი.

სატანა სატანის წინააღმდეგ

20მივიდა სახლში და კვლავ იმდენმა ხალხმა მოიყარა თავი, რომ პურიც ვეღარა ჭამეს.

21მისიანებს მოესმათ და მის შესაპყრობად წამოვიდნენ, რადგან ამბობდნენ: შეშლილიაო. +

22იერუსალიმიდან ჩამოსულმა მწიგნობრებმა თქვეს: ბელზებელი ჰყავს და ეშმაკებს ეშმაკთა მთავრით სდევნისო. +

23მოუხმო მათ და იგავებით ეუბნებოდა: „როგორ შეუძლია სატანას სატანის განდევნა?

24თუ სამეფო თავისივე თავის წინააღმდეგ გაიყოფა, ის სამეფო ვეღარ გაძლებს. +

25თუ სახლი თავისივე თავის წინააღმდეგ გაიყოფა, ის სახლი ვეღარ გაძლებს;

26და თუ სატანა თავის თავს წინ აღუდგა და გაიყო, ვეღარ გაძლებს. დაუდგა აღსასრული.

27ვერავინ შეძლებს შევიდეს ძლიერის სახლში და გაიტაცოს მისი ნივთები, თუ ჯერ ძლიერს არ გათოკავს. მაშინღა გაძარცვავს მის სახლს.

28ჭეშმარიტად გეუბნებით თქვენ: ყველა ცოდვა მიეტევება კაცთა შვილებს, და გმობა, რამდენსაც უნდა გმობდნენ; +

29ხოლო ვინც სულიწმიდას დაგმობს, მას აღარასოდეს მიეტევება, არამედ საუკუნო ცოდვის თანამდებია.

30რადგან ამბობდნენ: არაწმიდა სული ჰყავსო.

იესოს დედა და ძმები

31მივიდნენ მისი ძმები და დედა, გარეთ დადგნენ და გაგზავნეს მის დასაძახებლად. +

32მის გარშემო ხალხი ისხდა, როცა უთხრეს, გარეთ შენი დედა და შენი დანი და შენი ძმანი არიან და შენ გეძებენო.

33პასუხად უთხრა: „ვინ არიან ჩემი დედა და ჩემი ძმები?“

34მის გარშემო მსხდომთ გადახედა და თქვა: „აჰა, ჩემი დედა და ჩემი ძმები.

35რადგან ის, ვინც ღვთის ნებას შეასრულებს, ისაა ჩემი ძმაც, დაც და დედაც.“

4
იგავი მთესველზე

4^1კვლავ დაიწყო სწავლება ზღვის პირას. მასთან ბევრმა ხალხმა მოიყარა თავი, იმდენმა, რომ იგი ნავში ჩაჯდა და გავიდა ზღვაზე. მთელი ხალხი კი ზღვის პირას იყო, ხმელეთზე. +

2ბევრ რასმე ასწავლიდა იგი იგავებით და თავის მოძღვრებაში ამბობდა:

3„ისმინეთ! აჰა, გამოვიდა მთესველი სათესად.

4თესვისას ზოგი გზისპირას დავარდა. მოვიდნენ ფრინველები და აკენკეს.

5ზოგი კლდოვანზე დავარდა, სადაც ბევრი მიწა არ იყო, და მალე აღმოცენდა, ვინაიდან მიწას სიღრმე არ ჰქონდა.

6ხოლო მზე რომ ამოვიდა, დაჭკნა და, რაკი ფესვი არ ჰქონდა, გახმა.

7ზოგი ეკლებში დავარდა, გაიზარდა ეკლები და გააჩანაგეს იგი და მან ნაყოფი ვეღარ გამოიღო.

8ზოგი კარგ ნიადაგზე დავარდა და გამოიღო ნაყოფი. აღმოცენდა, გაიზარდა და იმატა ერთი – ოცდაათად, ერთი – სამოცად და ერთი – ასად.“

9თქვა: „ვისაც ყური აქვს სასმენად, ისმინოს!“

10როცა იგი მარტო დარჩა, მათ, ვინც გარს ეხვია თორმეტთან ერთად, ჰკითხეს იგავზე.

11მან უთხრა: „თქვენ მოცემული გაქვთ ცოდნა ღვთის სასუფევლის საიდუმლოსი, ხოლო გარეშეთათვის ყველაფერი იგავებით ითქმის. +

12რადგან ხედვით ხედავენ და ვერ შეიცნობენ, სმენით ისმენენ და ვერ იგებენ, რათა არ მოიქცნენ და არ მიეტევოთ.“ +

13უთხრა მათ: „ეს იგავი არ გესმით და როგორ მიხვდებით ყველა სხვა იგავს?

14მთესველი სიტყვას თესავს. +

15ისინი კი იმ გზის პირას არიან, სადაც ითესება სიტყვა. როგორც კი მოისმენენ, მაშინვე მოდის სატანა და იტაცებს მათში დათესილ სიტყვას.

16ასევე, კლდოვანზე დათესილნი ისინი არიან, რომლებიც როგორც კი სიტყვას მოისმენენ, მყის სიხარულით მიიღებენ მას. +

17მაგრამ ფესვი არ გააჩნიათ თავის თავში და ხანმოკლენი არიან და, როგორც კი დგება გასაჭირი ანდა დევნა სიტყვის გამო, მყისვე ცდუნდებიან.

18სხვანი, ეკალთა შორის დათესილნი ისინი არიან, რომლებიც სიტყვას მოისმენენ,

19მაგრამ ამ სოფლის საზრუნავი, სიმდიდრის საცდური და სხვა გულისთქმანი, მათში შესვლისას, აშთობენ სიტყვას და იგი უნაყოფო ხდება. +

20კეთილ ნიადაგზე დათესილნი ისინი არიან, რომლებიც სიტყვას მოისმენენ და მიიღებენ, და გამოაქვთ ნაყოფი: ერთი – ოცდაათად, სამოცად და ასად.“

დაუკვირდით,

რასაც ისმენთ

21უთხრა მათ: „განა იმისთვის მოაქვთ სანთელი, რომ ჭურჭლის ან საწოლის ქვეშ შედგან? განა იმისათვის არა, რომ სასანთლეზე დადგან? +

22არ არსებობს დაფარული, რომ არ გაცხადდეს, და არც რამ დამალული, რომ არ გამჟღავნდეს. +

23თუ ვინმეს ყური აქვს სასმენად, ისმინოს!“

24უთხრა მათ: „დაუკვირდით, რასაც ისმენთ: რომელი საწყაოთიც მიუწყავთ, იმავეთი მოგეწყვებათ და მოგემატებათ. +

25რადგან, ვისაც აქვს, მას მიეცემა, და ვისაც არა აქვს, ისიც წაერთმევა, რაცა აქვს.“ +

მდოგვის მარცვალზე

26თქვა: „ასეთია ღვთის სასუფეველი: კაცმა რომ თესლი ჩააგდოს მიწაში,

27ეძინოს და დგებოდეს ღამით თუ დღისით. თესლი აღმოცენდება და იზრდება, მან კი არ იცის, როგორ.

28რადგან მიწა თვითონ გამოიღებს ნაყოფს: პირველად ჯეჯილს, მერე თავთავს, შემდეგ კი სავსე მარცვალს თავთავში.

29რაჟამს მომწიფდება ნაყოფი, მყისვე გამოგზავნის ნამგალს, რადგან მოაწია მკამ.“

30თქვა: „რას შევუდაროთ ღვთის სასუფეველი? ან რომელი იგავით გამოვთქვათ? +

31იგი მდოგვის მარცვალსა ჰგავს, რომელიც მიწაზე დათესვისას ყველაზე მცირეა მიწაზე არსებულ თესლთა შორის,

32დათესვის მერე კი ამოდის და ყველაზე დიდ მწვანილად გადაიქცევა. დიდ ტოტებს გამოისხამს, ისე რომ მის ჩრდილში ცის ფრინველნი იბუდებენ.“

33მრავალი ასეთი იგავით ეუბნებოდა იგი სიტყვას, რამდენის გაგებაც შეეძლოთ. +

34იგავის გარეშე არ ესაუბრებოდა მათ, თავის მოწაფეებს კი ცალკე განუმარტავდა ყველაფერს.

ქარიცა და ზღვაც ემორჩილებიან

35იმავე დღეს, რომ მოსაღამოვდა, უთხრა მათ: „გადავცუროთ გაღმა.“ +

36გაუშვეს ხალხი და წაიყვანეს იგი ნავით, რომელშიც იჯდა. მასთან სხვა ნავებიც იყო.

37ამოვარდა დიდი ქარიშხალი, ტალღები ნავს ეხეთქებოდა, ისე რომ ნავი უკვე ივსებოდა.

38ის კი კიჩოზე იყო და სასთუმალზე ეძინა. გააღვიძეს და უთხრეს: „მოძღვარო, არ გენაღვლება, რომ ვიღუპებით?“

39წამოდგა და შერისხა ქარი და უთხრა ზღვას: „დადუმდი, ჩადექ!“ ქარი დაცხრა და დიდი მყუდროება ჩამოდგა. +

40და უთხრა მათ: „რატომ ხართ ასე მხდალნი? რატომ არა გაქვთ რწმენა?“

41და მათ დიდი შიშით შეეშინდათ და ერთმანეთს გადაულაპარაკეს: „ვინ არის ეს, ქარიცა და ზღვაც რომ მას ემორჩილება?“

5

ლეგიონია ჩემი სახელი

5^1გავიდნენ ზღვის გადაღმა, გერასენელთა მხარეში. +

2ნავიდან გადმოსულს მიეჭრა კაცი სამარხებიდან, არაწმიდა სულით შეპყრობილი.

3მას სამყოფელი სამარხებში ჰქონდა და ჯაჭვებითაც კი არავის შეეძლო მისი შეკვრა.

4ვინაიდან უკვე მრავალჯერ იყო შეკრული ბორკილებითა და ჯაჭვებით, მაგრამ წყვეტდა ჯაჭვებს, ამსხვრევდა ბორკილებს და არავის შეეძლო მისი დამორჩილება.

5მუდამ, დღე და ღამ, სამარხებსა და მთებში ღრიალებდა და ეხეთქებოდა ლოდებს.

6როგორც კი დაინახა შორიდან იესო, მიირბინა მასთან და თაყვანი სცა.

7ხმამაღლა იყვირა და უთხრა: „რა გინდა ჩემგან, უზენაესი ღვთის ძევ? ღმერთს გაფიცებ, ნუ მტანჯავ!“

8რადგან უთხრა მას: „გადი ამ კაცისაგან, არაწმიდა სულო!“

9ჰკითხა მას: „რა არის შენი სახელი?“ უთხრა: „ლეგიონია ჩემი სახელი, ვინაიდან ბევრნი ვართ.“

10ძალიან ევედრებოდა, რომ ამ არე-მარედან არ გაეძევებინა ისინი.

11იქ კი, მთასთან, ღორების დიდი კოლტი ძოვდა.

12შეევედრნენ მას და უთხრეს: „მიგვრეკე ღორებთან, რომ შევიდეთ მათში.“

13დართო მათ ნება და გამოსული არაწმიდა სულები შევიდნენ ღორებში. და მიაწყდა კოლტი კბოდედან ზღვას, ორიათასამდე იყვნენ, და ჩაიხრჩო ზღვაში.

14ხოლო მათი მაძოვებელნი გაიქცნენ და შეატყობინეს ქალაქსა და სოფლებს და გამოვიდნენ, რომ ენახათ, რა მოხდა.

15მოვიდნენ იესოსთან და ხედავენ, რომ ეშმაკეული, რომელსაც ლეგიონი ჰყავდა, ზის შემოსილი და გონთმოსული, და შეშინდნენ.

16მხილველებმა უამბეს მათ, რაც დაემართა ეშმაკეულს და ღორებს.

17და დაუწყეს ხვეწნა, გასცლოდა მათს საზღვრებს.

18როცა ადიოდა იგი ნავში, ყოფილი ეშმაკეული შეევედრა, რომ თავისთან დაეტოვებინა.

19ნება არ დართო მას, არამედ უთხრა: „წადი შენს სახლში, შენიანებთან, და უთხარი მათ, რა გიყო ღმერთმა და როგორ შეგიწყალა.“

20და წავიდა და გამოაცხადა დეკაპოლისში, რაც გაუკეთა მას იესომ, და უკვირდა ყველას.

იაიროსის ქალიშვილის გაცოცხლება

21და როცა იესომ კვლავ გამოღმა გამოსცურა ნავით, დიდძალი ხალხი მოგროვდა მასთან. და იყო ზღვის პირას.

22და აჰა, მოვიდა სინაგოგის ერთი მთავართაგანი, სახელად იაიროსი. და როცა დაინახა იგი, მის ფერხთით დაეცა.

23ბევრს ევედრებოდა მას და ეუბნებოდა: „ჩემი გოგონა სიკვდილის პირასაა. მოდი და დაასხი ხელები, რომ გამოჯანმრთელდეს და იცოცხლოს.“

24და წაჰყვა მას. დიდძალი ხალხი აედევნა და ზედ აწყდებოდა.

25ერთმა ქალმა, რომელსაც თორმეტი წელიწადი იყო, რაც სისხლის დენა სჭირდა +

26და მრავალი ტანჯვა ჰქონდა გადატანილი ბევრი მკურნალისაგან და, რაც კი ებადა, ყველაფერი დაეხარჯა, მაგრამ არაფერს ეშველა, უარეს დღეში ჩავარდნილიყო,

27მოისმინა იესოზე, ხალხში უკნიდან მოუარა და შეეხო მის სამოსელს.

28რადგან ამბობდა: მის სამოსელსაც რომ შევეხო, განვიკურნებიო.

29და მყისვე დაიშრიტა მისი სისხლის წყარო და სხეულში იგრძნო, რომ განიკურნა სატკივარისაგან.

30მყისვე იგრძნო იესომ, რომ ძალა გავიდა მისგან. მიუბრუნდა ხალხს და უთხრა: „ვინ შეეხო ჩემს სამოსელს?“ +

31და უთხრეს მას მისმა მოწაფეებმა: „ხედავ, ხალხი ზედ გაწყდება, შენ კი ამბობ: ვინ შემეხოო?“

32მან მიმოიხედა, რომ დაენახა ამის ჩამდენი.

33ქალი, რომელმაც იცოდა, რაც თვითონ დაემართა, შიშით და თრთოლვით მივიდა, მის წინაშე დაემხო და მთელი სიმართლე უთხრა.

34მან კი უთხრა მას: „ასულო, შენმა რწმენამ გიხსნა, წადი მშვიდობით და მორჩენილი ხარ შენი სენისაგან.“

35ჯერ სიტყვა არ დაემთავრებინა, რომ მოვიდნენ სინაგოგის უფროსისაგან და უთხრეს: „შენი ასული მოკვდა, რაღად აწუხებ მოძღვარს?“ +

36იესომ კი ამ სიტყვების მოსმენისთანავე უთხრა სინაგოგის უფროსს: „ნუ გეშინია, ოღონდ გწამდეს.“

37არავისთვის დაურთავს ნება წაჰყოლოდა, გარდა პეტრესი, იაკობისა და იოანესი – იაკობის ძმისა.

38მივიდნენ სინაგოგის უფროსის სახლში და ხედავს, არეულობაა, ტირიან და ბევრს მოთქვამენ.

39და შევიდა და უთხრა: „რაზე სწუხხართ და სტირით? არ მომკვდარა ბავშვი, სძინავს მხოლოდ.“

40ისინი კი დასცინოდნენ მას. მან ყველანი გამორეკა, წაიყვანა ბავშვის დედ-მამა და მასთან მყოფნი და შევიდა, სადაც ბავშვი იწვა.

41აიღო ბავშვის ხელი და უთხრა: „ტალითა კუმი!“ რაც ნიშნავს: გოგონა, შენ გეუბნები, ადექი!

42და მყისვე წამოდგა გოგონა და გაიარა. თორმეტი წლისა იყო. მათ დიდად გაუკვირდათ.

43მან მკაცრად გააფრთხილა ისინი, რომ არავის გაეგო ეს ამბავი. უთხრა, საჭმელი მიეცათ გოგონასთვის.

6

წინასწარმეტყველის უპატივცემლობა

6^1და გავიდა იქიდან და მივიდა თავის სამშობლოში. და გაჰყვნენ თავისი მოწაფეებიც. +

2შაბათი რომ დადგა, სინაგოგაში დაიწყო სწავლება. მრავალი მსმენელი გაოცებული ამბობდა: საიდანა აქვს ამ კაცს ეს ყველაფერი? და რა სიბრძნე აქვს მონიჭებული? რა სასწაულები ხდება მისი ხელით? +

3ეს ხურო არ არის, მარიამის ძე, იაკობის, იოსეს, იუდას და სიმონის ძმა? აქვე ჩვენთან არ იმყოფებიან მისი დები? და ცდუნდებოდნენ მასში. +

4უთხრა მათ იესომ: „წინასწარმეტყველი არსად არ არის უპატიოდ, გარდა თავისი სამშობლოსი, სანათესაოსი და საკუთარი სახლისა.“ +

5ვერ მოახდინა იქ ვერავითარი სასწაული, გარდა იმისა, რომ ორიოდე სნეულს ხელები დაასხა და განკურნა.

6უკვირდა მათი ურწმუნოება, დადიოდა გარშემო სოფლებში და ასწავლიდა მათ. +

თორმეტი გაიგზავნა მსახურებისათვის

7და მოუხმო თორმეტს და დაიწყო მათი ორ-ორის დაგზავნა და აძლევდა მათ ხელმწიფებას უწმიდურ სულებზე. +

8და გამოუცხადა მათ, არაფერი წაეღოთ გზაში, გარდა ხელჯოხისა: არც პური, არც გუდა, არც სპილენძი სარტყლით.

9ჩაეცვათ სანდლები და არ მოესხათ ორი მოსასხამი.

10უთხრა მათ: „რომელ სახლშიც შეხვალთ, იქ დარჩით, სანამ იმ ადგილიდან არ გამოხვალთ.

11თუ ვინმე არ მიგიღებთ და არ მოგისმენთ, იქიდან წამოსვლისას თქვენს ფერხთაგან მტვერი ჩამოიბერტყეთ მათდა დასამოწმებლად. ჭეშმარიტად გეუბნებით თქვენ: სოდომსა და გომორას უფრო გაუადვილდება განკითხვის დღეს, ვიდრე იმ ქალაქს.“ +

12და გავიდნენ და დაიწყეს სინანულის ქადაგება.

13სდევნიდნენ მრავალ ეშმაკს და სცხებდნენ ზეთს და ბევრ სნეულს კურნავდნენ. +

ამბავი ნათლისმცემლის თავისკვეთისა

14ესმა მეფე ჰეროდეს, ვინაიდან ცნობილი გახდა მისი სახელი, და თქვა: იოანე ნათლისმცემელი აღმდგარა მკვდრეთით და ამიტომ მოქმედებენო ძალები მასში. +

15ერთნი ამბობდნენ, რომ ელიაა. სხვები კი ამბობდნენ, რომ წინასწარმეტყველია, როგორც ერთი წინასწარმეტყველთაგანი.

16ჰეროდემ რომ გაიგო, თქვა: „ეს იოანეა, მე რომ თავი მოვკვეთე, ის აღმდგარა მკვდრეთით.“

17რადგან მან, ჰეროდემ, შეაპყრობინა იოანე და საპატიმროში დაამწყვდია, თავისი ძმის, ფილიპეს ცოლის, ჰეროდიას გამო, ცოლად რომ ჰყავდა იგი. +

18რადგან იოანე ეუბნებოდა ჰეროდეს: „არ გერგება შენი ძმისცოლი ცოლად.“ +

19ჰეროდიას კი გული მოსდიოდა მასზე და უნდოდა მისი მოკვლა, მაგრამ არ შეეძლო.

20რადგან ჰეროდეს ეშინოდა იოანესი: იცოდა, რომ მართალი და წმიდა კაცი იყო და იფარავდა მას. როცა მას უსმენდა, დიდ საგონებელში იყო და სიამოვნებით უგდებდა ყურს.

21დადგა მარჯვე დღე, როცა ჰეროდემ თავის დაბადების დღეს ლხინი გაუმართა თავის მთავრებს, ათასისთავებს და გალილეველ აზნაურებს.

22შევიდა ჰეროდიას ასული, ცეკვავდა და აამებდა ჰეროდესა და მის თანამეინახეებს. და უთხრა მეფემ ქალიშვილს: „რაც გინდა, მთხოვე და მოგცემ.“

23და აღუთქვა მას: „რაც გინდა მთხოვო, მოგცემ, ჩემს ნახევარ სამეფოსაც კი.“

24გამოვიდა და უთხრა თავის დედას: „რა ვთხოვო?“ იოანე ნათლისმცემლის თავიო, უთხრა მან.

25და მყისვე, სასწრაფოდ შევიდა მეფესთან და მოსთხოვა: „მინდა, რომ ახლავე ლანგრით მომართვა იოანე ნათლისმცემლის თავი.“

26შეწუხდა მეფე, მაგრამ ფიცისა და თანამეინახეთა რიდის გამო, არ ისურვა მისი გაწბილება.

27მყისვე გაგზავნა მეფემ ჯალათი და უბრძანა მისი თავის მოტანა.

28და წავიდა იგი, მოჰკვეთა მას თავი საპყრობილეში, ლანგრით მოიტანა მისი თავი და გადასცა ქალიშვილს, ხოლო ქალიშვილმა დედამისს მისცა.

29გაიგეს მისმა მოწაფეებმა, მივიდნენ, აიღეს მისი გვამი და სამარხში დაასვენეს.

ხუთი ათასი კაცის გაძღება

30შეიკრიბნენ იესოსთან მოციქულები და უამბეს მას ყველაფერი, რაც გააკეთეს და რაც ასწავლეს. +

31უთხრა მათ: „წამოდით მარტო თქვენ უდაბურ ადგილას და მცირედ მოისვენეთ.“ ვინაიდან მრავალი იყო მიმსვლელ-მომსვლელი და საჭმელადაც ვერ იცლიდნენ.

32და წავიდნენ უდაბურ ადგილას მარტონი ნავით. +

33დაინახეს ისინი, რომ მიდიოდნენ, და ბევრმა იცნო. ფეხით გაედევნენ ყოველი ქალაქიდან და მათზე ადრე მივიდნენ.

34გამოსულმა უამრავი ხალხი რომ დაინახა, შეებრალა ისინი, ვინაიდან უმწყემსო ცხვრებივით იყვნენ, და დაუწყო მათ მრავალი რამის სწავლება.

35უკვე გვიანი ხანი იყო, რომ მივიდნენ მასთან მისი მოწაფეები და უთხრეს: „უდაბურია ეს ადგილი და უკვე გვიანი დროა.

36გაუშვი ისინი, რომ წავიდნენ ახლომახლო დაბა-სოფლებში და იყიდონ თავისთვის საზრდო.“

37მაგრამ მან მიუგო და უთხრა მათ: „თქვენ მიეცით მათ საჭმელი.“ მათ უთხრეს: „წავიდეთ, ორასი დინარის პური ვიყიდოთ და ამათ მივცეთ საჭმელად?“

38უთხრა მათ: „რამდენი პური გაქვთ? წადით, ნახეთ!“ გაიგეს და უთხრეს: „ხუთი და ორიც თევზი.“ +

39მაშინ უბრძანა მათ, ყველანი ჯგუფ-ჯგუფად დამსხდარიყვნენ მწვანეზე.

40დასხდნენ მწყობრად ას-ასად და ორმოცდაათ-ორმოცდაათად.

41აიღო ხუთი პური და ორი თევზი, ცას ახედა, აკურთხა, დატეხა პურები და მისცა თავის მოწაფეებს, რომ მათთვის ჩამოერიგებინათ. და ორი თევზიც დაუნაწილა ყველას.

42ყველამ ჭამა და გაძღა.

43დარჩენილი ნატეხებიდან და თევზიდან თორმეტი სავსე გოდორი აკრიფეს.

44პურისმჭამელი სულ ხუთი ათასამდე მამაკაცი იყო.

ფეხით სიარული წყალზე

45მყისვე აიძულა თავისი მოწაფეები, ასულიყვნენ ნავში და წინდაწინ გასულიყვნენ გაღმა, ბეთსაიდისკენ, ვიდრე ხალხს გაუშვებდა.

46ისინი რომ გაისტუმრა, მთაზე ავიდა სალოცავად. +

47და როცა შესაღამოვდა, ნავი შუა ზღვაში იყო, ის კი მარტო დარჩა ხმელეთზე. +

48და დაინახა, რომ მათ უჭირდათ ნიჩბების მოსმა, რადგან პირქარი იყო. ღამის მეოთხე გუშაგობაზე წავიდა იგი მათკენ ზღვაზე სიარულით. და უნდოდა მათთვის გვერდი აევლო.

49ხოლო მათ, ზღვაზე მოსიარულე რომ დაინახეს, იფიქრეს, მოჩვენება არისო, და შეჰყვირეს.

50ყველამ დაინახა იგი და შეძრწუნდნენ. ის კი მყისვე გამოელაპარაკა მათ და უთხრა. „გამხნევდით, მე ვარ, ნუ გეშინიათ!“

51და ავიდა ნავში მათთან და ჩადგა ქარი. და უფრო უკვირდათ,

52ჯერ პურების ამბავსაც ვერ მიმხვდარიყვნენ, რადგან გონება დახშოდათ.

მრავალთა გაჯანსაღება

53გავიდნენ გაღმა და მიადგნენ გენესარეთის მიწას, და ჩაუშვეს ღუზა. +

54როგორც კი ნავიდან გადმოვიდნენ, უმალვე იცნეს იგი იქაურებმა.

55შემოირბინეს მთელი ის ქვეყანა და დაიწყეს საწოლებით სნეულთა გამოყვანა ყველგან, სადაც კი გაიგებდნენ, აქ არისო. +

56სადაც არ უნდა შესულიყო, დაბებში, ქალაქებში თუ სოფლებში, დასხამდნენ თავიანთ სნეულებს მოედნებზე და ევედრებოდნენ, რომ სამოსლის კალთაზე შეხების ნება მაინც მიეცა მათთვის. ვინც კი ეხებოდა, იკურნებოდა კიდეც.

7
რა ბილწავს ადამიანს

7^1და შეიკრიბნენ მასთან ფარისევლები და იერუსალიმიდან მოსული ზოგიერთი მწიგნობარი. +

2და დაინახეს, რომ ზოგიერთი მისი მოწაფეთაგანი ბინძური, ესე იგი, დაუბანელი ხელებით ჭამდა პურს.

3რადგან ფარისეველნი და ყველა იუდეველი, იცავენ ძველების ჩვეულებას და ისე არ ჭამენ, თუ საგულდაგულოდ არ დაიბანეს ხელი,

4ბაზრიდან დაბრუნებულები განბანის გარეშე არ ჭამენ. და სხვაც ბევრი რამ არის, რაც მიიღეს შესასრულებლად: სასმისების, თასების, სპილენძის ქვაბების გავლება წყალში.

5და ჰკითხეს ფარისევლებმა და მწიგნობრებმა: „რატომ არ იქცევიან შენი მოწაფეები ძველების გადმოცემისამებრ და ხელდაუბანელი ჭამენ პურს?“

6მან უთხრა მათ: „კარგად წინასწარმეტყველებდა ესაია წინასწარმეტყველი თქვენისთანა თვალთმაქცებზე. როგორც სწერია: ‘ეს ხალხი პატივს მცემს ბაგეებით, მათი გული კი შორსაა ჩემგან.

7ამაოდ მეთაყვანებიან, ასწავლიან რა ადამიანთა მცნებებს და მოძღვრებებს.’ +

8ღვთის მცნებათა მიმტოვებელნი იცავთ კაცთა გადმოცემას, სასმისების და თასების რეცხვას და მრავალ სხვას ამგვარს აკეთებთ.“

9უთხრა მათ: „კარგია, რომ ღვთის მცნებას აუქმებთ, რათა თქვენი გადმოცემა დაიცვათ?

10მოსემ თქვა: ‘პატივი ეცი მამასა შენსა და დედასა შენსა. მამის, გინდ დედის აუგის მთქმელი სიკვდილით მოკვდეს.’ +

11თქვენ კი ამბობთ: თუ კაცი ეტყვის მამას ან დედას: კორბან, ესე იგი, ძღვენიო (ღმერთს), რითაც ჩემგან უნდა გესარგებლა, –

12მას თქვენ ნებასა რთავთ, აღარაფერი გააკეთოს მამისთვის ან დედისათვის.

13აუქმებთ ღვთის სიტყვას თქვენი გადმოცემით, რომელსაც გადასცემთ, და სხვასაც ბევრს ამის მსგავსს აკეთებთ.“

14მოუწოდა კვლავ ხალხს და უთხრა: „მომისმინეთ ყველამ და შეიგნეთ:

15არაფერია ადამიანის გარეთ ისეთი, რასაც მასში შესვლით შეეძლოს მისი წაბილწვა. არამედ რაც ადამიანისაგან გამოდის, ის ბილწავს ადამიანს. +

16თუ ვინმეს ყურები აქვს სასმენად, ისმინოს!“ +

17როცა ხალხს გაერიდა და სახლში შევიდა, მისმა მოწაფეებმა ჰკითხეს მას იგავზე.

18უთხრა მათ: „ნუთუ თქვენც არ გაგეგებათ და ვერ მიმხვდარხართ, რომ არაფერს, რაც ადამიანში გარედან შედის, არ ძალუძს მისი წაბილწვა?

19ვინაიდან, მის გულში კი არ შედის, არამედ მუცელში და გამოდის ზარულში.“ მან ასე განწმიდა ყოველგვარი საკვები.

20შემდეგ უთხრა: „კაცისაგან გამომავალი შებილწავს კაცს.

21ვინაიდან ადამიანის გულიდან გამოდის ბოროტი ზრახვანი, სიძვანი, ქურდობანი, მკვლელობანი,

22მრუშობანი, ანგარებანი, მზაკვრობანი, ვერაგობანი, გარყვნილებანი, თვალბოროტებანი, გმობანი, ამპარტავნება და უგუნურება.

23ყველა ეს ბოროტება შიგნიდან გამოდის და ბილწავს ადამიანს.“

ძაღლებიც ჭამენ

შვილების საჭმლის ნამცეცებს

24ადგა იქიდან და ტვიროსის საზღვრისკენ წავიდა. და სახლში რომ შევიდა, არ უნდოდა ვინმეს ეცნო, მაგრამ ვერ შეძლო დაფარვა. +

25მაგრამ მაშინვე გაიგო ერთმა დედაკაცმა, რომლის ასულიც უწმიდური სულით იგვემებოდა, მივიდა და დაემხო მის ფერხთით.

26ეს დედაკაცი კი ბერძენი იყო, წარმოშობით სიროფინიკიელი, ზღვის გაღმელი, და ემუდარებოდა, განედევნა ეშმაკი მისი ასულისაგან.

27და უთხრა მას: „მოითმინე, ჯერ შვილები გაძღნენ, თორემ არ არის კარგი, შვილებს წაართვა პური და ძაღლებს გადაუგდო.“

28მან მიუგო და უთხრა: „მართალია, უფალო, მაგრამ ძაღლებიც ხომ მაგიდის ქვეშ ჭამენ შვილების ნამცეცებს.“

29უთხრა: „მაგ სიტყვისათვის წადი, გასულია ეშმაკი შენი ასულისაგან.“

30და წავიდა თავის სახლში და ნახა, რომ ბავშვი საწოლზე იწვა, ეშმაკი კი გასული იყო.

ყრუ ენაბლუს განკურნება

31კვლავ გამობრუნდა ტვიროსის საზღვრებიდან და მივიდა ციდონის გზით გალილეის ზღვისკენ, დეკაპოლისის საზღვრების გავლით. +

32და მიუყვანეს მას ერთი ყრუ და ენაბლუ და შეევედრნენ, ხელი დაედო მისთვის.

33გაიყვანა იგი ცალკე, ხალხისაგან მოშორებით, თითებით ყური დაუცო, დაანერწყვა და შეეხო მის ენას,

34ცას ახედა, ამოიოხრა და უთხრა მას: „ეფფათა“, რაც არის: განიხსენ.

35და მყისვე გაეხსნა მას სასმენელი, ენის ბორკილიც აეხსნა და გამართულად ალაპარაკდა.

36უბრძანა მათ, არავისთვის ეთქვათ, მაგრამ, რაც უფრო მეტად უკრძალავდა, მით უფრო აცხადებდნენ.

37მეტისმეტად უკვირდათ და ამბობდნენ: „ყოველივეს სასიკეთოდ აკეთებს: ყრუებს ასმენინებს და მუნჯებს ალაპარაკებს.“ +

8

ოთხი ათასი კაცის გაძღება

8^1იმ დღეებში დიდძალმა ხალხმა მოიყარა თავი და არაფერი ჰქონდათ, რომ ეჭამათ. მან მოუხმო თავის მოწაფეებს და უთხრა: +

2„მეცოდება ეს ხალხი, რადგან უკვე სამი დღეა, რაც ჩემთან არიან და არაფერი აქვთ, რომ ჭამონ.

3მშივრები რომ გავუშვა შინ, დაუძლურდებიან. ზოგიერთი მათგანი ძალიან შორიდან არის მოსული.“

4და მიუგეს მას მისმა მოწაფეებმა: „საიდან შეიძლება ამდენი ხალხის უდაბნოში დაპურება?“

5ჰკითხა მათ: „რამდენი პური გაქვთ?“ მათ უთხრეს: „შვიდი.“

6და უბრძანა ხალხს მიწაზე დამსხდარიყვნენ. აიღო შვიდი პური, მადლი შესწირა, დატეხა და მისცა თავის მოწაფეებს, რომ ჩამოერიგებინათ. მათაც ჩამოურიგეს ხალხს.

7რამდენიმე თევზიც ჰქონდათ. აკურთხა და უბრძანა ისიც ჩამოერიგებინათ.

8ჭამეს და გაძღნენ. დარჩენილი ნატეხებისგან შვიდი კალათი აიღეს.

9ისინი კი ოთხი ათასამდე იყვნენ. და გაუშვა ყველანი.

10და მყისვე ავიდა ნავზე თავის მოწაფეებთან ერთად და მივიდნენ დალმანუთის მხარეში. +

ფარისეველნი მოითხოვენ სასწაულს

11და გამოვიდნენ ფარისეველნი და დაუწყეს დავა და მოსთხოვეს ციდან ნიშანი, რომ გამოეცადათ. +

12სულით ამოიოხრა და თქვა: „რისთვის თხოულობს ეს მოდგმა ნიშანს? ჭეშმარიტად გეუბნებით თქვენ, რომ ამ მოდგმას ნიშანი არ მიეცემა.“

13და მიატოვა ისინი, კვლავ ავიდა ნავზე და გაღმა გავიდა.

ერიდეთ ფარისეველთა საფუარს

14და დაავიწყდათ პურის წაღება. ნავში კი ერთი პურის მეტი არა ჰქონდათ.

15დაარიგა ისინი და უთხრა: „გაფრთხილდით, ერიდეთ ფარისეველთა საფუარს და ჰეროდიანთა საფუარს.“ +

16ისინი კი ერთმანეთში ლაპარაკობდნენ: ალბათ იმიტომ, რომ პური არა გვაქვსო.

17იესო მიხვდა და უთხრა მათ: „რატომ ლაპარაკობთ, რომ პური არა გაქვთ? ნუთუ კიდევ ვერ გაგიგიათ და ვერ შეგიგნიათ? გული გაგიქვავდათ?

18თვალები გაქვთ და ვერ ხედავთ, ყური გაქვთ და არ გესმით? და არც გახსოვთ? +

19როცა ხუთი პური დავტეხე ხუთი ათასი კაცისათვის, რამდენი გოდორი აიღეთ ნატეხებით სავსე?“ უთხრეს: „თორმეტი.“

20„როცა ოთხი ათასისათვის შვიდი პური დავტეხე, რამდენი კალათი აიღეთ ნატეხებით სავსე?“ უთხრეს: „შვიდი.“

21და უთხრა მათ: „როგორ ვერ მიხვდით?“

ბრმის განკურნება ბეთსაიდაში

22მივიდნენ ბეთსაიდაში და მიუყვანეს ბრმა და ევედრებოდნენ, რომ შეხებოდა მას.

23და ჩაჰკიდა ბრმას ხელი, გაიყვანა იგი სოფლიდან, თვალებზე დაანერწყვა, დაადო ხელი და ჰკითხა: „ხედავ რამეს?“

24მან აიხედა და თქვა: „ირგვლივ მოსიარულე ადამიანებს ვხედავ, ხეებივით.“

25შემდეგ კვლავ დაადო ხელი თვალებზე და მას თვალისჩინი აღუდგა, განიკურნა და ყველაფერი ნათლად დაინახა.

26და გაისტუმრა შინ და უთხრა: „სოფელში ნუ შეხვალ.“

იესოს ქრისტედ შეცნობა პეტრესგან

27და დაწავიდნენ იესო და მისი მოწაფეები ფილიპეს კესარიის სოფლებში. გზადაგზა ელაპარაკებოდა იგი თავის მოწაფეებს და ეკითხებოდა: „რას ამბობს ხალხი, ვინა ვარ მე?“ +

28მათ უთხრეს: ამბობენ, იოანე ნათლისმცემელიო. სხვები – ელიაო, სხვები – ერთ-ერთი წინასწარმეტყველიო.

29და მან ჰკითხა მათ: „თქვენ რაღას იტყვით, ვინ ვარ მე?“ პეტრემ უთხრა: „შენ ქრისტე ხარ.“ +

30და გააფრთხილა ისინი, რომ არავისთვის ეთქვათ მასზე.

ვინც თავის სულს გაუფრთხილდება,

დაკარგავს მას

31და დაუწყო სწავლება, რომ კაცის ძეს მართებს მრავალი ტანჯვა აიტანოს, უარყოფილ იქნეს უხუცესების, მღვდელმთავრებისა და მწიგნობრების მიერ, მოიკლას და მესამე დღეს აღდგეს. +

32და ცხადად ამბობდა სიტყვას. გვერდზე გაიხმო პეტრემ და დაუწყო კიცხვა.

33ის კი მობრუნდა და გადახედა თავის მოწაფეებს. პეტრეს გაუწყრა და უთხრა: „მომცილდი, სატანავ! ღვთისას რომ არ ფიქრობ, არამედ ადამიანისას.“

34და მოუხმო ხალხს თავის მოწაფეებთან ერთად და უთხრა: „თუ ვინმეს სურს მე მომყვეს, უარყოს თავი, აიღოს თავისი ჯვარი და მომდიოს მე. +

35ვისაც სურს სული შეინარჩუნოს, იგი დაღუპავს მას. ხოლო ვინც ჩემი ანდა სახარების გულისთვის დაღუპავს სულს, იგი შეინარჩუნებს მას.

36რას არგებს ადამიანს, თუ მთელ ქვეყნიერებას შეიძენს, თავის სულს კი ავნებს?

37ან რისი მიცემა შეუძლია ადამიანს თავისი სულის სანაცვლოდ? +

38რადგან, ვისაც შერცხვება ჩემი და ჩემი სიტყვებისა ამ მრუშ და ცოდვილ მოდგმაში, კაცის ძესაც შერცხვება მისი, როცა მოვა თავისი მამის დიდებაში, წმიდა ანგელოზებთან ერთად.“ + +

9

ფერისცვალება

9^1უთხრა მათ: „ჭეშმარიტად გეუბნებით თქვენ: არიან ზოგიერთნი აქ მდგომთაგან, რომელნიც არ იგემებენ სიკვდილს, სანამ არ იხილავენ ღვთის სასუფეველს, ძლიერებით მოსულს.“ +

2ექვსი დღის შემდეგ წაიყვანა იესომ პეტრე, იაკობი და იოანე, აიყვანა მაღალ მთაზე განმარტოებით და ფერი იცვალა მათ წინაშე. +

3და გაბრწყინდა მისი სამოსელი და ძალზე სპეტაკი გახდა, ისეთი, რომ გამთეთრებელს ამ ქვეყანაზე არ ძალუძს ისე გათეთრება.

4და ეჩვენა მათ ელია მოსესთან ერთად და ესაუბრებოდნენ იესოს.

5მიუგო პეტრემ და უთხრა იესოს: „რაბი, კარგია ჩვენთვის აქ ყოფნა. გავაკეთებთ სამ კარავს. ერთი შენ, ერთი მოსეს და ერთიც ელიას.“

6ვინაიდან არ იცოდა რა ეთქვა, რადგან ყველა შეშინებული იყო.

7და გაჩნდა ღრუბელი, რომელმაც მოუჩრდილა მათ და იყო ხმა ღრუბლიდან: „ეს არის ჩემი საყვარელი ძე, ისმინეთ მისი!“

8უეცრად მიმოიხედეს, მაგრამ ირგვლივ ვერავინ დაინახეს, გარდა იესოსი.

9როცა მთიდან ჩამოდიოდნენ, უბრძანა, არავისთვის ეთქვათ, რაც იხილეს, კაცის ძის მკვდრეთით აღდგომამდე.

10ეს სიტყვა გულში ჩაიდეს და ერთმანეთს ეკითხებოდნენ, რას ნიშნავსო მკვდრეთით აღდგომა.

11და ჰკითხეს მას: რატომ ამბობენ მწიგნობრები, რომ პირველად ელია უნდა მოვიდესო? +

12უთხრა მათ: „მართალია, პირველად ელია უნდა მოვიდეს და ყოველივე მოაწესრიგოს. კაცის ძეზე კი როგორღაა დაწერილი, რომ მას მართებს ბევრი იტანჯოს და დამცირდეს? +

13მაგრამ თქვენ გეუბნებით, რომ ელია მოვიდა და მას ისე მოექცნენ, როგორც უნდოდათ, როგორც დაწერილია მასზე.“ +

განკურნება უტყვი სულით შეპყრობილისა

14როცა მოწაფეებთან მივიდა, დაინახა მათ ირგვლივ დიდძალი ხალხი და მათთან მოდავე მწიგნობრები.

15და მყისვე დაინახა მთელმა ხალხმა და გაუკვირდათ. და მირბოდნენ მასთან და ესალმებოდნენ.

16ჰკითხა მათ: „რას ედავებით ამათ?“

17ხალხიდან ერთ-ერთმა მიუგო: „მოძღვარო, შენთან მოვიყვანე ჩემი ვაჟი, რომელსაც უტყვობის სული სჭირს. +

18სადაც კი შეიპყრობს, ძირს ანარცხებს, და გადმოსდის დუჟი, კბილებს აღრჭენს და შეშდება. ვთხოვე შენს მოწაფეებს, რომ განედევნათ, მაგრამ ვერ შეძლეს.“

19და მან მიუგო მათ და უთხრა: „ჰოი, ურწმუნო მოდგმავ! როდემდე ვიქნები თქვენთან? როდემდე უნდა გითმინოთ თქვენ? მომიყვანეთ იგი.“

20და მოუყვანეს მას. როგორც კი სულმა დაინახა იგი, დაანარცხა. დაეცა მიწაზე, და გორავდა დუჟმორეული.

21და ჰკითხა მის მამას: „რამდენი ხანია, რაც ეს დაემართა?“ უთხრა: „პატარაობიდან.

22ბევრჯერ ჩაუგდია ცეცხლსა და წყალში, რომ დაეღუპა. თუკი რამე შეგიძლია, გვიშველე ჩვენ, შეგვიბრალე“.

23იესომ უთხრა მას: „თუ კი რამე შეგიძლიაო? მორწმუნისათვის ყველაფერი შესაძლებელია.“ +

24ბავშვის მამამ მყისვე შესძახა ცრემლით და თქვა: „მწამს! უშველე ჩემს ურწმუნოებას.“

25როცა დაინახა იესომ, რომ ხალხი მორბის, შერისხა უწმიდური სული და უთხრა: „უტყვო და ყრუ სულო! გიბრძანებ, გადი მაგისგან და აღარ შეხვიდე მასში!“

26შესძახა და მაგრად შეანჯღრია იგი და გავიდა. ის კი მკვდარივით გახდა, ისე რომ, ბევრი ამბობდა კიდეც, რომ ის მოკვდა.

27იესომ დაუჭირა ხელი, წამოაყენა; და ისიც ფეხზე დადგა.

28შინ რომ შევიდა, მისმა მოწაფეებმა განმარტოებით ჰკითხეს მას: „ჩვენ რატომ ვერ გავდევნეთ იგი?“

29უთხრა მათ: „ეს მოდგმა ვერაფრით გამოვა, თუ არა ლოცვითა და მარხვით.“

იესო კვლავ ლაპარაკობს

თავის სიკვდილსა და აღდგომაზე

30იქიდან წასულები გალილეაზე გადიოდნენ. არ უნდოდა, ვინმეს ეცნო.

31ასწავლიდა თავის მოწაფეებს და ეუბნებოდა: „კაცის ძე გადაცემულ იქნება კაცთა ხელში, მოკლავენ მას და მესამე დღეს აღდგება.“ +

32მათ ვერ გაიგეს ეს სიტყვები და ეშინოდათ, რომ შეკითხოდნენ მას.

33და მივიდნენ კაპერნაუმში. სახლში ყოფნისას ჰკითხა მათ: „რაზე მსჯელობდით გზაში?“

34ისინი დუმდნენ, ვინაიდან გზაში ერთმანეთში მსჯელობდნენ: ვინ უფრო დიდიაო.

35და დაჯდა და დაუძახა თორმეტს და უთხრა: „თუ ვინმეს უნდა პირველი იყოს, ის იქნება ყველაზე უკანასკნელი და ყველას მსახური.“

36მოიყვანა ბავშვი, ჩააყენა მათ შუა, მოეხვია და უთხრა მათ: +

37„ვინც მიიღებს ერთ ასეთ ბავშვს ჩემი სახელით, ის მე მიმიღებს. ხოლო ვინც მე მიმიღებს, ის მე კი არ მიღებს, არამედ ჩემს მომავლინებელს.“

38უთხრა მას იოანემ: „მოძღვარო, ჩვენ ვნახეთ კაცი, რომელიც შენი სახელით ეშმაკებს დევნის, ჩვენ კი არ მოგვყვება. და ავუკრძალეთ მას, რადგან ჩვენ არ მოგვყვება.“ +

39იესომ თქვა: „ნუ უკრძალავთ, ვინაიდან არავის, ვინც ჩემი სახელით სასწაულს ახდენს, არ ძალუძს ჩემი ასე იოლად გმობა, +

40ვინაიდან, ვინც ჩვენი წინააღმდეგი არ არის, ის ჩვენთან არის.

41ვინც წყალს შეგასმევთ სასმისით ჩემი სახელით, რაკი ქრისტესნი ხართ, ჭეშმარიტად გეუბნებით თქვენ, მას არ დაეკარგება თავისი საზღაური. +

42ხოლო ვინც ერთ ამ მცირეთაგანს, ჩემი მორწმუნეებიდან, აცდუნებს, მისთვის აჯობებდა, წისქვილის ქვა დაეკიდათ კისერზე და ზღვაში გადაეგდოთ. +

მიზეზი ცდუნებისა და ცეცხლის გეენა

43„თუ გაცდუნებს შენი ხელი, მოიკვეთე იგი. გიჯობს, დასახიჩრებული შეხვიდე სიცოცხლეში, ვიდრე ორი ხელის მქონე შეხვიდე ჯოჯოხეთში, უშრეტელ ცეცხლში, +

44სადაც მატლი მათი არ კვდება და ცეცხლი არ ნელდება. +

45თუ გაცდუნებს შენი ფეხი, მოიკვეთე იგი. გიჯობს, კოჭლი შეხვიდე სიცოცხლეში, ვიდრე ორი ფეხი გქონდეს და ჯოჯოხეთში ჩაგაგდონ,

46სადაც მატლი მათი არ კვდება და ცეცხლი არ ნელდება.

47თუ გაცდუნებს შენი თვალი, ამოითხარე იგი. გიჯობს, ცალი თვალით შეხვიდე ღვთის სასუფეველში, ვიდრე ორი თვალი გქონდეს და ჩაგაგდონ ჯოჯოხეთში,

48სადაც მატლი მათი არ კვდება და ცეცხლი არ ნელდება.

49ვინაიდან ყველა ცეცხლით დამარილდება და ყოველი მსხვერპლი მარილით დამარილდება. +

50მარილი კარგია, მაგრამ თუ მარილი უმარილო გახდება, რიღათი შეანელებთ მას? იქონიეთ თქვენში მარილი და მშვიდობიანად იყავით ერთმანეთში.“ +

10

დარიგება გაყრაზე

10^1და ადგა იქიდან და მივიდა იუდეის მხარეში და იორდანეს გაღმა. კვლავ მოგროვდა მასთან ხალხი და, თავის ჩვეულებისამებრ, კვლავ ასწავლიდა მათ.

2მოვიდნენ ფარისეველნი და ეკითხებოდნენ: „თუ შეუძლია კაცს ცოლის გაშვება?“ და სცდიდნენ მას. +

3მან მიუგო და უთხრა მათ: „რა დაგიწესათ მოსემ?“

4მათ თქვეს: „გაყრის წიგნის დაწერა და გაშვება.“ +

5იესომ უთხრა მათ: „თქვენი გულქვაობის გამო დაგიწერათ მან ეს მცნება.

6მაგრამ შექმნის დასაბამიდან ღმერთმა მამაკაცად და დედაკაცად შექმნა ისინი. +

7ამიტომ მიატოვებს კაცი მამას და დედას და მიეკრობა თავის ცოლს. +

8და ორნი იქნებიან ერთ ხორცად. ამრიგად, ისინი ორნი კი არ არიან, ერთი ხორცი არიან.

9ამრიგად, რაც ღმერთმა შეაუღლა, კაცი ნუ გაყრის მათ.“ +

10სახლში მოწაფეებმა კვლავ ჰკითხეს ამაზე.

11და ეუბნება მათ: „ვინც თავის ცოლს გაუშვებს და სხვას შეირთავს, იგი მრუშობს მის მიმართ.

12თუ ცოლი გაეყრება ქმარს და სხვას მისთხოვდება, მრუშობს.“

იესო ბავშვებს აკურთხებს

13და მოჰყავდათ მასთან ბავშვები, რათა შეხებოდა მათ, მოწაფეები კი საყვედურობდნენ მომყვანებს. +

14დაინახა იესომ, გაწყრა და უთხრა მათ: „გამოუშვით ბავშვები და ნუ დაუშლით ჩემთან მოსვლას, ვინაიდან მაგათნაირებისაა ღვთის სასუფეველი. +

15ჭეშმარიტად გეუბნებით თქვენ: ვინც ბავშვივით არ მიიღებს ღვთის სასუფეველს, ვერ შევა შიგ.“ +

16მოეხვია მათ, ხელები დაასხა და აკურთხა ისინი. +

შეკითხვა საუკუნო სიცოცხლეზე

17გზაზე რომ გამოდიოდა, ვიღაც კაცმა მიირბინა მასთან, მუხლი მოიყარა მის წინაშე და შეევედრა: „კეთილო მოძღვარო, რა ვქნა, რომ საუკუნო სიცოცხლე დავიმკვიდრო?“ +

18იესომ უთხრა მას: „რატომ მიწოდებ მე კეთილს? არავინ არის კეთილი, გარდა ერთი ღმერთისა.

19იცი მცნებანი: არ იმრუშო, არ კლა, არ იპარო, არ იყო ცრუმოწმე, არ მოატყუო, პატივი ეცი შენს მამას და დედას.“ +

20მან უთხრა: „მოძღვარო, ყოველივე ამას ჩემი სიჭაბუკიდან ვიცავდი.“

21იესო დააკვირდა მას და შეუყვარდა, და უთხრა: „ერთი რამ გაკლია: წადი, რაც გაქვს, გაყიდე და ღარიბებს დაურიგე და ზეცაში გექნება საუნჯე. მერე მოდი და გამომყევი.“ +

22ის შეწუხდა ამ სიტყვებზე და დანაღვლიანებული წავიდა, ვინაიდან დიდძალი ქონება ჰქონდა.

23იესომ მიმოიხედა და უთხრა თავის მოწაფეებს: „რა ძნელი იქნება სიმდიდრის მქონეთა შესვლა ღვთის სასუფეველში.“ +

24მოწაფეები განცვიფრდნენ მის სიტყვებზე. იესომ კვლავ მიუგო და უთხრა მათ: „შვილებო, რა ძნელია ღვთის სასუფეველში შესვლა მათთვის, ვინც სიმდიდრეზეა დანდობილი!

25უმალ აქლემი გაძვრება ნემსის ყუნწში, ვიდრე მდიდარი შევა ღვთის სასუფეველში.“

26იმათ კი უფრო მეტად გაიოცეს და ერთმანეთში ამბობდნენ: „ვისღა შეუძლია გადარჩენა?“

27შეხედა მათ იესომ და თქვა: „ეს კაცთათვის არის შეუძლებელი და არა ღვთისათვის, რადგან ღვთისათვის ყოველივე შესაძლებელია.“ +

28დაუწყო პეტრემ მას ლაპარაკი: „აჰა, ჩვენ ყველაფერი მივატოვეთ და შენ გამოგყევით.“ +

29თქვა იესომ: „ჭეშმარიტად გეუბნებით თქვენ: არავინ არის, რომ ჩემი გულისთვის და სახარების გულისთვის მიეტოვებინოს სახლი ან ძმები, ან დები, ან მამა, ან დედა, ან ცოლი, ან შვილები, ან მიწები,

30და ასწილად არ მიეღოს ახლა, ამჟამად, სახლები, ძმები და დები, დედები და შვილები, და მიწები ამ დევნასთან ერთად, ხოლო მომავალ საუკუნეში – საუკუნო სიცოცხლე.

31მაგრამ ბევრნი პირველნი უკანასკნელნი იქნებიან, ხოლო უკანასკნელნი – პირველნი.“ +

იესო მესამედ იუწყება თავის სიკვდილზე

32იერუსალიმს მიმავალ გზას რომ ადგნენ, წინ იესო მიუძღოდათ და კრთოდნენ ისინი. თანმხლებთაც ეშინოდათ. კვლავ დაუძახა თორმეტს და დაუწყო ლაპარაკი იმაზე, თუ რა შეემთხვეოდა მას:

33„აჰა, ჩვენ ავდივართ იერუსალიმს და კაცის ძე გადაეცემა მღვდელმთავრებსა და მწიგნობრებს; სასიკვდილო მსჯავრს დასდებენ და წარმართებს გადასცემენ; +

34შეურაცყოფენ მას, გაშოლტავენ, შეაფურთხებენ და მოკლავენ, მესამე დღეს კი აღდგება.“

ზებედეს ძენი

35და მივიდნენ მასთან ზებედეს ძენი იაკობი და იოანე და უთხრეს: „მოძღვარო, გვინდა შეგვისრულო, რასაც გთხოვთ.“ +

36მან უთხრა მათ: „რა გინდათ, რომ შეგისრულოთ?“

37მათ უთხრეს მას: „ნება მოგვეცი, ერთი ჩვენგანი შენს მარჯვნივ დაჯდეს და მეორე – მარცხნივ, შენს დიდებაში.“

38იესომ უთხრა მათ: „არ იცით, რას ითხოვთ. განა შეგიძლიათ ის სასმისი შესვათ, რომელსაც მე ვსვამ და ის ნათლობა მიიღოთ, რომლითაც მე ვინათლები?“

39მათ უთხრეს: „შეგვიძლია.“ იესომ უთხრა მათ: „სასმისს, რომელსაც მე ვსვამ, შესვამთ და ნათლობით, რომლითაც მე ვინათლები, მოინათლებით;

40მაგრამ ჩემს მარჯვნივ ან მარცხნივ დაჯდომა ჩემზე არ არის, არამედ მათზე, ვისთვისაც გამზადებულია.“

41და მოისმინა იმ ათმა და დაიწყეს დრტვინვა იაკობზე და იოანეზე. +

42იესომ უხმო მათ და უთხრა: „თქვენ იცით, რომ ისინი, ვინც ხალხების მთავრებად არიან მიჩნეულნი, ბატონობენ მათზე და მათი დიდებულნი ხელმწიფებენ მათზე.

43მაგრამ თქვენს შორის ასე ნუ იქნება, არამედ, ვისაც თქვენს შორის დიდობა სურს, ის თქვენი მსახური იყოს;

44ვისაც თქვენს შორის პირველობა სურს, ის იყოს ყველას მონა. +

45რადგან ძე კაცისა არ მოსულა იმისათვის, რომ მას ემსახურონ, არამედ იმისათვის, რომ თავად ემსახუროს და მისცეს თავისი სული მრავალთა გამოსასყიდად.“ +

ბრმა ბარტიმეოსის განკურნება

46და მივიდნენ იერიხოს. იერიხოდან რომ გადიოდა, თავის მოწაფეებთან და დიდძალ ხალხთან ერთად, გზის პირას იჯდა ბრმა მათხოვარი, ტიმეს ძე, ბარტიმაიოსი. +

47როცა გაიგო, იესო ნაზარეველიაო, მორთო ყვირილი და ამბობდა: „იესო, დავითის ძეო, შემიწყალე!“

48ბევრი უწყრებოდა მას, რომ გაეჩუმებინათ, მაგრამ უფრო მეტად ყვიროდა: „დავითის ძეო, შემიწყალე!“

49და შედგა იესო და თქვა: „დაუძახეთ მას.“ და დაუძახეს ბრმას და უთხრეს: „ნუ გეშინია, ადექი, გეძახის.“

50მან გადაიგდო მოსასხამი, ადგა და მივიდა იესოსთან.

51მიუგო მას იესომ და თქვა: „რა გინდა, რომ გაგიკეთო?“ ბრმამ უთხრა: „რაბუნი, რომ თვალი ამეხილოს.“

52იესომ უთხრა მას: „წადი, შენმა რწმენამ გიხსნა.“ და მყისვე აეხილა თვალი და გაედევნა მას გზაზე.

11

იერუსალიმში ზეიმით შესვლა.

„ოსანა მაღალთა შინა!“

11^1როცა მიუახლოვდნენ იერუსალიმს, ბეთბაგეს და ბეთანიას, ზეთისხილის მთასთან, გააგზავნა ორი თავისი მოწაფეთაგანი. +

2უთხრა მათ: „წადით სოფელში, თქვენს წინ რომ არის. როგორც კი შიგ შეხვალთ, მაშინვე იპოვით დაბმულ ჩოჩორს, რომელზეც ჯერ კაცი არ შემჯდარა. ახსენით და მომიყვანეთ.

3თუ ვინმემ გითხრათ: ამას რას შვრებითო? უთხარით, რომ უფალს სჭირდება და უმალ დაგიბრუნებს-თქო.“

4წავიდნენ და იპოვეს ქუჩაში კართან დაბმული ჩოჩორი, და აუშვეს იგი.

5იქ მდგომთაგან ზოგიერთმა უთხრა მათ: „რას შვრებით, რატომ ხსნით ჩოჩორს?“

6მათ უთხრეს, როგორც იესომ უთხრათ, და მოეშვნენ მათ.

7და მიჰგვარეს ჩოჩორი იესოს. ზედ თავიანთი ტანისამოსი დაუფინეს და შეჯდა მასზე. +

8ბევრმა დაუფინა გზაზე მას თავისი ტანისამოსი, ზოგმა კი მინდორში მოჭრილი ტოტები. +

9წინ მიმავალნი და უკან მიმყოლნიც ღაღადებდნენ: „ოსანა! კურთხეულ არს უფლის სახელით მომავალი! +

10კურთხეულ არს ჩვენი მამის, დავითის მომავალი სამეფო! ოსანა, მაღალთა შინა!“

11და შევიდა იესო იერუსალიმში, ტაძარში, და დაათვალიერა ყველაფერი. უკვე გვიანი იყო და თორმეტთან ერთად გავიდა ბეთანიისაკენ.

ლეღვის ხის დაწყევლა

12მეორე დღეს, ბეთანიიდან რომ გავიდნენ, მოშივდა.

13შორიდან დაინახა გაფოთლილი ლეღვის ხე და წავიდა, რომ ზედ რამე ეპოვა. რომ მივიდა, ვერაფერი იპოვა ფოთლების მეტი. არ იყო ლეღვობის დრო.

14მიუბრუნდა და უთხრა მას: „ნუღარავინ ჭამოს უკუნისამდე ნაყოფი შენი!“ და გაიგონეს მისმა მოწაფეებმა.

ტაძრის განწმედა

15და მივიდნენ იერუსალიმში და შევიდა ტაძარში იესო, და დაიწყო გამყიდველთა და მყიდველთა გამორეკვა. მეკერმეთა დახლები და მტრედების გამყიდველთა მერხები ააყირავა. +

16არ ანებებდა, რაიმე გაეტარ-გამოეტარებინათ ტაძარზე.

17და ასწავლიდა მათ და ეუბნებოდა: „არ სწერია, ჩემი სახლი ყველა ხალხის სამლოცველო სახლად იწოდებაო? თქვენ კი ავაზაკთა ბუნაგად აქციეთ.“ +

18გაიგონეს მღვდელმთავრებმა და ეძებდნენ, როგორ დაეღუპათ იგი, რადგან ეშინოდათ მისი, რაკი მთელი ხალხი გაოცებული იყო მისი მოძღვრებით.

19როცა მოსაღამოვდა, გავიდნენ ქალაქიდან.

20დილით ჩაიარეს და დაინახეს, რომ ლეღვი ფესვებამდე გამხმარიყო.

21და გაახსენდა პეტრეს და უთხრა მას: „რაბი, აჰა, ის ლეღვი, შენ რომ დასწყევლე, გამხმარა.“

22მიუგო იესომ და უთხრა მათ:

23„იქონიეთ ღვთის რწმენა. ჭეშმარიტად გეტყვით, რომ ვინც ეტყვის ამ მთას: აიწიე და ზღვაში ჩავარდიო, და გულში არ შეეჭვდება, არამედ ირწმუნებს, რომ მისი სიტყვისამებრ მოხდება, აუსრულდება მას.

24ამიტომ გეუბნებით: ყველაფერს, რასაც ლოცვაში ითხოვთ, გწამდეთ, რომ მიიღებთ და თქვენი იქნება. +

25როცა ლოცვად დგახართ, მიუტევეთ, თუ რაიმე გაქვთ ვინმეს წინააღმდეგ, რათა თქვენმა მამამაც ზეცაში მოგიტეოთ თქვენი შეცოდებანი. +

26ხოლო თუ თქვენ არ მიუტევებთ, არც თქვენი მამა, რომელიც ზეცაშია, მოგიტევებთ თქვენს შეცოდებებს.“

მღვდელმთავრების შეკითხვა

იესოს ხელმწიფებაზე

27კვლავ მივიდნენ იერუსალიმში და, როცა იგი ტაძარში მიმოდიოდა, მღვდელმთავარნი, მწიგნობარნი და უხუცესნი მივიდნენ მასთან. +

28და უთხრეს მას: „რომელი ხელმწიფებით აკეთებ ამას? ან ვინ მოგცა შენ ეს ხელმწიფება?“

29იესომ უთხრა მათ: „მეც გკითხავთ ერთ სიტყვას; მიპასუხეთ და მეც გეტყვით, რომელი ხელმწიფებით ვაკეთებ ამას.

30იოანეს ნათლისცემა ზეციდან იყო თუ კაცთაგან? აბა, მიპასუხეთ.“

31ისინი ერთმანეთში ბჭობდნენ: თუ ვიტყვით, რომ ზეციდანო, გვეტყვის: მაშ რაღატომ არ იწამეთო მისი?

32ხოლო თუ იტყოდნენ: კაცთაგანო, ხალხისა ეშინოდათ, ვინაიდან ყველას მიაჩნდა, რომ იოანე ნამდვილად წინასწარმეტყველი იყო.

33და მიუგეს იესოს და უთხრეს: „არ ვიცით.“ იესომ უთხრა მათ: „არც მე გეტყვით, რომელი ხელმწიფებით ვაკეთებ ამას.“

12

იგავი ბოროტ მიწისმუშაკებზე

12^1და დაიწყო მათთან იგავებით ლაპარაკი: „კაცმა ვაზი ჩაყარა, ღობე შემოავლო, საწნახელი ამოკვეთა და შიგ კოშკი ჩადგა. ჩააბარა იგი მიწისმუშაკებს და წავიდა. +

2ჟამმა რომ მოაწია, ერთი მონა გაუგზავნა მიწისმუშაკთ მიწისმუშაკთაგან ვენახის ნაყოფის მისაღებად.

3მათ კი შეიპყრეს იგი, სცემეს და ხელცარიელი გაუშვეს.

4კვლავ სხვა მონა გაუგზავნა. იგი თავში დაჭრეს და შეურაცხყვეს.

5სხვა გაგზავნა და მოკლეს ის. და კიდევ ბევრი სხვა. ზოგსა სცემეს და ზოგიც მოკლეს.

6ჰყავდა ერთი საყვარელი ძე. ბოლოს ისიც გაუგზავნა მათ, თქვა: ჩემი ძის მოერიდებათო.

7მიწისმუშაკებმა უთხრეს ერთმანეთს: ეს მისი მემკვიდრეა. მოდით, მოვკლათ და მემკვიდრეობა ჩვენ დაგვრჩებაო. +

8და შეიპყრეს იგი, მოკლეს და გადააგდეს ვენახიდან. +

9რას იზამს ვენახის პატრონი? მივა, ამოწყვეტს მიწისმუშაკთ და ვენახს სხვებს გადასცემს.

10ნუთუ არ წაგიკითხავთ ეს წერილი: ‘ქვა, მშენებლებმა რომ დაიწუნეს, ქვაკუთხედად იქცა; +

11უფლისგან მოხდა ეს და საოცრებაა ჩვენს თვალში’?“ +

12შეეცადნენ მის შეპყრობას, მაგრამ ხალხისა შეეშინდათ, ვინაიდან მიხვდნენ, რომ მათზე თქვა ეს იგავი. და მიატოვეს იგი და წავიდნენ.

კეისრის გადასახადზე

13და მიუგზავნეს მას ზოგიერთი ფარისეველთაგან და ჰეროდიანთაგან, რომ დაეჭირათ სიტყვაში. +

14მივიდნენ და უთხრეს: „მოძღვარო, ვიცით, რომ წრფელი ხარ და ყველას მიმართ მიუკერძოებელი, რადგან კაცთა მდგომარეობას არ უყურებ, არამედ სიწრფელით ასწავლი ღვთის გზას. უნდა ვაძლიოთ ხარკი კეისარს თუ არა? მივცეთ თუ არ მივცეთ?“

15მან იცოდა მათი თვალთმაქცობა და უთხრა მათ: „რატომ მცდით? მომიტანეთ დინარი, რომ დავხედო.“

16მიუტანეს და მაშინვე უთხრა მათ: „ვისია ეს სახე და წარწერა?“ კეისრისაო, უთხრეს მას.

17იესომ უთხრა მათ: „მიეცით კეისრისა კეისარს და ღვთისა – ღმერთს.“ და უკვირდათ მისი. +

შეკითხვა ზეცაში ქორწინებაზე

18და მივიდნენ მასთან სადუკეველნი, რომელნიც ამბობდნენ, აღდგომა არ არისო, და ჰკითხეს მას: +

19„მოძღვარო, მოსემ დაგვიწერა: ‘თუ ვინმეს მოუკვდება ძმა და დარჩება მას ცოლი, ხოლო შვილი არ დარჩება, მისმა ძმამ უნდა შეირთოს ის ცოლი და აღუდგინოს თესლი თავის ძმას’. +

20იყო შვიდი ძმა. პირველმა შეირთო ცოლი და ისე მოკვდა, შთამომავლობა არ დარჩენია.

21მეორემ შეირთო იგი და მოკვდა. არც მას დარჩენია შთამომავლობა. ასევე მესამემ.

22შვიდთაგან არც ერთს არ დარჩენია შთამომავლობა. ყველას შემდეგ კი დედაკაციც მოკვდა.

23აღდგომისას, როცა აღდგებიან, რომელი მათგანის ცოლი იქნება, ის ხომ შვიდივეს ჰყავდა ცოლად?“

24უთხრა მათ იესომ: „იმიტომ ხომ არ ცდებით, რომ არ იცით არც წერილები და არც ძალნი ღვთისა?“

25რადგან მკვდრეთით აღდგომისას არც ცოლს ირთავენ, არც თხოვდებიან, არამედ არიან, როგორც ანგელოზები ცაში.

26ხოლო იმის თაობაზე, რომ მკვდრები აღდგებიან, ნუთუ არ ამოგიკითხავთ მოსეს წიგნში, როგორ უთხრა მაყვლის ბუჩქთან ღმერთმა მას: ‘მე ვარ ღმერთი აბრაამისა, ღმერთი ისაკისა და ღმერთი იაკობისა?’ + +

27ღმერთი მკვდრებისა კი არაა, არამედ ცოცხლებისა. ძალიან სცდებით.“

უდიდესი მცნება

28მივიდა მასთან ერთი მწიგნობართაგანი, რომელიც ყურს უგდებდა მათ კამათს და იცოდა, რომ მან კარგი პასუხი გასცა მათ, და ჰკითხა: „რომელია უპირველესი მცნება?“ +

29მიუგო იესომ: „პირველი არის ‘ისმინე, ისრაელო! უფალი, ღმერთი ჩვენი, ერთი უფალია. +

30შეიყვარე უფალი, ღმერთი შენი მთელი შენი გულით, მთელი შენი სულით, მთელი შენი გონებით, მთელი შენი შეძლებით.’ ეს არის პირველი მცნება. +

31მეორე არის: ‘შეიყვარე მოყვასი შენი, როგორც თავი შენი.’ ამათზე დიდი მცნება არ არსებობს.“ + +

32უთხრა მას იმ მწიგნობარმა: „კეთილი, მოძღვარო, ჭეშმარიტება თქვი შენ, ვინაიდან ერთია და სხვა არავინ არის მის გარდა,

33გიყვარდეს იგი მთელი გულით, მთელი გონებით, მთელი სულით, მთელი ძალით, და გიყვარდეს მოყვასი, როგორც თავი შენი. ეს ყოველ სრულადდასაწველსა და შესაწირავზე მეტია.“

34იესომ დაინახა, რომ მან გონივრულად უპასუხა, და უთხრა მას: „შორს არ დგახარ ღვთის სასუფევლისაგან.“ ამის შემდეგ ვეღარავინ შებედა, რამე ეკითხა.

35მიუგო იესომ და თქვა, როცა კვლავ ასწავლიდა ტაძარში: „როგორ ამბობენ მწიგნობარნი, რომ ქრისტე დავითის ძეა? +

36თვითონ დავითმა თქვა სულიწმიდით: ‘უთხრა უფალმა ჩემს უფალს: დაჯექი ჩემს მარჯვნივ, ვიდრე დავამხობდე შენს მტრებს შენს ფერხთა სადგამად.’

37თვითონ დავითი უფალს უწოდებს მას და როგორღა არის მისი ძე?“ მრავალი ხალხი უსმენდა მას მოწადინებით.

38და თქვა თავისი მოძღვრებიდან: „ერიდეთ მწიგნობრებს, რომელთაც გრძელი სამოსლით სიარული და მოედნებზე მოკითხვანი უყვართ;

39ხოლო სინაგოგებში – წინა რიგები და ნადიმებზე – წინა ადგილები. +

40რომელნიც ჭამენ ქვრივთა სახლებს და მოსაჩვენებლად დიდხანს ლოცულობენ, ისინი უფრო დიდ სასჯელს მიიღებენ.“ +

ქვრივის ორი ლეპტა

41იჯდა საგანძურის წინ იესო და ხედავდა, როგორ ყრიდა ხალხი ფულს საგანძურში. მრავალმა მდიდარმა ბევრი ჩაყარა. +

42მოვიდა ერთი ღარიბი, ქვრივი დედაკაცი და ჩადო ორი ლეპტა, რომელიც კოდრანტს შეადგენს.

43დაუძახა მან თავის მოწაფეებს და უთხრა: „ჭეშმარიტად გეუბნებით თქვენ: ამ ღარიბმა ქვრივმა საგანძურში ყველა ჩამდებზე მეტი ჩადო.

44ვინაიდან ყველამ თავისი მოჭარბებულიდან ჩადო, ამან კი თავისი სინაკლულიდან ჩადო, ყველაფერი, რაც კი სასიცოცხლოდ გააჩნდა.

13

წინასწარუწყება იერუსალიმის დანგრევაზე

13^1როცა ტაძრიდან გამოდიოდა, ერთმა მოწაფეთაგანმა უთხრა: „შეხედე, მოძღვარო, რა ლოდებია და რა შენობები!“ +

2იესომ უთხრა მას: „ხედავ ამ დიდ შენობებს? ქვა ქვაზე არ დარჩება აქ, რომ არ ჩამოიქცეს.“ +

3როცა ზეთისხილის მთაზე იჯდა ტაძრის გასწვრივ, ჰკითხეს მას განმარტოებით მყოფმა პეტრემ, იაკობმა, იოანემ და ანდრიამ:

4„გვითხარი, როდის მოხდება ეს, და რა იქნება იმის ნიშანი, როცა ყოველივე ეს უნდა მოხდეს?“

5იესომ დაუწყო მათ ლაპარაკი: „გაფრთხილდით, რომ არავინ შეგაცდინოთ, +

6რადგან ბევრნი მოვლენ ჩემი სახელით და იტყვიან, მე ვარო, და მრავალს შეაცდენენ.

7როცა მოისმენთ ომებზე და ომების ხმებზე, ნუ შეძრწუნდებით: ეს უნდა მოხდეს, მაგრამ ჯერ კიდევ არ არის აღსასრული. +

8აღდგება ერი ერის წინააღმდეგ და სამეფო სამეფოს წინააღმდეგ. იქნება მიწისძვრები ადგილ-ადგილ და შიმშილობები. ეს მშობიარობის ტკივილთა დასაწყისია. +

წინასწარუწყება ტანჯვაზე. ცრუწინასწარმეტყველნი

9„თქვენ კი მიხედეთ თქვენს თავს: გადაგცემენ სამსჯავროზე, გცემენ სინაგოგებში, განმგებელთა და მეფეთა წინაშე წარსდგებით ჩემს გამო, მათ წინაშე დასამოწმებლად. +

10ჯერ სახარება უნდა ექადაგოს ყველა ერს.

11როცა წაგიყვანენ გადასაცემად, ნუ იზრუნებთ წინასწარ, რა ილაპარაკოთ; არამედ, რაც იმ ჟამს მოგეცემათ, ის ილაპარაკეთ, ვინაიდან თქვენ კი არ ილაპარაკებთ, არამედ სულიწმიდა. +

12ძმა ძმას გადასცემს სასიკვდილოდ და მამა – შვილს. აღდგებიან შვილები მშობლების წინააღმდეგ და დახოცავენ მათ.

13მოძულებულნი იქნებით ყველას მიერ ჩემი სახელის გამო. ხოლო ვინც ბოლომე მოითმენს, გადარჩება.

14როცა იხილავთ გატიალების სიბილწეს იქ, სადაც არ ხამს, იუდეაში მყოფმა მთებს მიაშუროს; +

15ვინც ერდოზე იქნება, ნუ ჩამოვა და ნურც შევა შინ რაიმეს გამოსატანად;

16ვინც მინდორში იქნება, ნუ დაბრუნდება უკან თავისი სამოსლის გამოსატანად,

17ხოლო ვაი ორსულებს და მეძუძურებს იმ დღეებში!

18ილოცეთ, რომ ეს ზამთარში არ მოხდეს,

19ვინაიდან იმ დღეებში ისეთი გასაჭირი იქნება, რომლის მსგავსი არ ყოფილა ქვეყნის დასაბამიდან, რომელიც შექმნა ღმერთმა, დღევანდელ დღემდე, და აღარც არასოდეს იქნება.

20უფალს რომ არ შეემოკლებინა ის დღეები, ვერა ხორციელი ვერ გადარჩებოდა. მაგრამ ის დღეები შეამოკლა იმ რჩეულთათვის, რომლებიც მან ამოირჩია.

21მაშინ თუ ვინმე გეტყვით: აჰა, აქ არისო ქრისტე, ან: აჰა, იქო, არ ერწმუნოთ. +

22ვინაიდან აღდგებიან ცრუქრისტეები და ცრუწინასწარმეტყველნი და მოიმოქმედებენ სასწაულებსა და ნიშნებს, რათა რჩეულნი შეაცდინონ, თუ კი შეძლებენ.

23თქვენ კი გაფრთხილდით. წინასწარ გითხარით ყველაფერი.

24მაგრამ იმ დღეებში, იმ გასაჭირის შემდგომ, მზე დაბნელდება და მთვარე აღარ გამოსცემს თავის ნათელს. + +

25იქნება ვარსკვლავთა ცვენა და შეირყევიან ციური ძალები.

26მაშინ იხილავენ კაცის ძეს, ღრუბლებზე მომავალს დიადი ძალით და დიდებით. +

27მაშინ იგი წარგზავნის თავის ანგელოზებს და შეკრებენ მის რჩეულებს ოთხთავ ქართაგან, მიწის კიდიდან ცის კიდემდე.

იფხიზლეთ და ილოცეთ

28„ლეღვისაგან ისწავლეთ მაგალითი: როცა მისი რტოები დარბილდება და შეიფოთლება, იცით, რომ ახლოა ზაფხული.

29ასევე, როცა იხილავთ, რომ ეს ყოველივე ხდება, იცოდეთ, რომ კარსაა მომდგარი.

30ჭეშმარიტად გეუბნებით თქვენ: არ გადაივლის ეს თაობა, ვიდრე ყოველივე ეს არ მოხდება. +

31ცა და მიწა გადავლენ, ჩემი სიტყვები კი არ გადავლენ.

32მაგრამ იმ დღეზე და ჟამზე არავინ იცის, არც ციურმა ანგელოზებმა, არც ძემ, არამედ მხოლოდ მამამ.

33იფრთხილეთ, იფხიზლეთ და ილოცეთ, რადგან არ იცით, როდის დადგება ის ჟამი. +

34როგორც შორ გზაზე მიმავალმა კაცმა მიატოვოს თავისი სახლი, თავის მონებს მისცეს ხელმწიფება და ყველას თავისი საქმე მიუჩინოს და მეკარეს უბრძანოს ფხიზლად ყოფნა,

35ისე იფხიზლეთ, რადგან არ იცით, როდის მოვა სახლის პატრონი – საღამოთი თუ შუაღამისას, მამლის ყივილზე თუ განთიადისას,

36რათა მოულოდნელად რომ მოვიდეს, მძინარენი არ გპოვოთ.

37რასაც თქვენ გეუბნებით, ყველას ვეუბნები: იფხიზლეთ.“

14

იესოს ცხება ძვირფასი ნელსაცხებლით

14^1ორი დღის შემდეგ პასექისა და უფუარობის დღესასწაული იყო. მღვდელმთავარნი და მწიგნობარნი ეძიებდნენ, როგორ შეეპყროთ იგი მზაკვრობით და მოეკლათ. +

2და ამბობდნენ: ოღონდ დღესასწაულზე არა, რათა ხალხი არ აღშფოთდესო.

3როცა იესო ბეთანიაში იყო, სიმონ კეთროვნის სახლში, და ინახად იჯდა, მივიდა დედაკაცი, რომელსაც ალებასტრონის ჭურჭლით ჰქონდა სუფთა ნელსაცხებელი ძვირად ღირებული ნარდისა. და გატეხა მან ალებასტრონი და თავზე დაასხა მას. +

4იყვნენ ზოგიერთნი, რომლებიც აღშფოთებით ლაპარაკობდნენ ერთმანეთში: ასე რად დაიხარჯა ნელსაცხებელიო?

5ხომ შეიძლებოდა ამ ნელსაცხებლის გაყიდვა სამას დინარზე მეტად და ღარიბებისათვის დარიგება? და კიცხავდნენ მას.

6იესომ თქვა: „მოეშვით მაგას, რატომ აწუხებთ? მაგან ხომ სიკეთე მიყო.

7ვინაიდან ღარიბნი მუდამ თქვენთანა გყავთ და, თუკი მოისურვებთ, შეგიძლიათ სიკეთე უყოთ მათ. მე კი მუდამ არ გეყოლებით.

8მან ის გააკეთა, რაც შეეძლო: წინასწარ სცხო ჩემს სხეულს დასამარხავად.

9ჭეშმარიტად გეუბნებით თქვენ: სადაც კი იქადაგებენ სახარებას მთელ სოფელში, იტყვიან, რაც მან გააკეთა, მის მოსაგონებლად.“

ბოლო სერობა. პური და ღვინო

10იუდა ისკარიოტელი, ერთი იმ თორმეტთაგანი, წავიდა მღვდელმთავრებთან, რათა გაეცა იგი. +

11მათ მოისმინეს, გაიხარეს და აღუთქვეს მას ვერცხლის მიცემა. ის კი მარჯვე შემთხვევას ეძებდა, რათა გაეცა იგი.

12უფუარობის პირველ დღეს, როცა საპასექო კრავი იკვლებოდა, მისმა მოწაფეებმა უთხრეს მას: „სად გინდა, რომ წავიდეთ და მოგიმზადოთ საჭმელად პასექი?“ +

13გაგზავნა ორი თავისი მოწაფეთაგანი და უთხრა მათ: „წადით ქალაქში და შემოგეყრებათ კაცი, რომელსაც კოკით წყალი მოაქვს. გაჰყევით მას

14სადაც შევა, უთხარით სახლის პატრონს: ‘მოძღვარმა თქვა: სად არის ჩემი სასტუმრო ოთახი, ჩემს მოწაფეებთან ერთად რომ ვჭამო პასექი?’

15ის გიჩვენებთ ზემოთვალს, მოფარდაგებულსა და გამზადებულს. იქ მოგვიმზადეთ.“

16და გამოვიდნენ მისი მოწაფეები, შევიდნენ ქალაქში და იპოვეს, როგორც მან უთხრა, და მოამზადეს პასექი.

17რომ მოსაღამოვდა, თორმეტთან ერთად მოვიდა იგი.

18როცა ისხდნენ და ჭამდნენ, იესომ თქვა: „ჭეშმარიტად გეუბნებით თქვენ: ერთი თქვენგანი, რომელიც ჩემთან ერთად ჭამს, გამცემს მე.“ +

19ისინი დანაღვლიანდნენ და ჰკითხეს სათითაოდ: „მე ხომ არა ვარ?“

20მან უთხრა მათ: „ერთი თორმეტთაგანი, ჩემთან ერთად ჯამში ჩამწობი.

21რადგან კაცის ძე მიდის, როგორც დაწერილია მასზე, მაგრამ, ვაი იმ კაცს, ვის მიერაც გაიცემა ძე კაცისა. იმ კაცისათვის უმჯობესი იქნებოდა, არ დაბადებულიყო.“

22როცა ისინი ჭამდნენ, აიღო იესომ პური, აკურთხა, დატეხა, მისცა მათ და თქვა: „აიღეთ და ჭამეთ – ეს ჩემი სხეულია!“ +

23აიღო სასმისი, მადლი შესწირა და მისცა მათ. და იქიდან შესვა ყველამ.

24უთხრა მათ: „ეს არის ჩემი სისხლი ახალი აღთქმისა, მრავალთათვის დაღვრილი.

25ჭეშმარიტად გეუბნებით თქვენ: მეტს აღარ შევსვამ ვაზის ნაყოფისაგან იმ დღემდე, როცა შევსვამ ახალს ღვთის სასუფეველში.“

წინასწარუწყება პეტრეს მიერ უარყოფაზე

26იგალობეს და გავიდნენ ზეთისხილის მთაზე.

27უთხრა მათ იესომ: „ყველანი ცდუნდებით, ვინაიდან დაწერილია: ‘დავცემ მწყემსს და გაიფანტებიან ცხვრები.’ + +

28ხოლო ჩემი აღდგომის მერე წინ წაგიძღვებით გალილეაში.“ +

29პეტრემ უთხრა მას: „თუნდაც ყველანი ცდუნდნენ, მაგრამ მე არა!“

30უთხრა მას იესომ: „ჭეშმარიტად გეუბნები შენ: ამაღამ, სანამ მამალი ორჯერ იყივლებდეს, სამჯერ უარმყოფ.“ + +

31ის კი მეტი თავგამოდებით ეუბნებოდა: თუნდაც რომ მოვკვდე შენთან ერთად, არ უარგყოფო. ასევე ამბობდნენ სხვებიც.

გეთსიმანიაში ლოცვა

32მივიდნენ ადგილზე, რომლის სახელია გეთსიმანია, და უთხრა თავის მოწაფეებს: „ისხედით აქ, სანამ ვლოცულობ.“ +

33და წაიყვანა თავისთან პეტრე, იაკობი და იოანე. და იწყო წუხილი და ურვა.

34უთხრა მათ: „სასიკვდილოდ არის დამწუხრებული ჩემი სული. იყავით აქ და იფხიზლეთ.“

35ცოტა გაიარა, დაემხო მიწაზე და ლოცულობდა, რათა, თუ შესაძლებელი იყო, ასცდენოდა ეს ჟამი.

36თქვა: „აბბა, მამაო, შენთვის ყოველივე შესაძლებელია. ამაცილე ეს სასმისი. მაგრამ არა რაც მე მსურს, არამედ, რაც – შენ.“ +

37მოვიდა და ნახა ისინი მძინარენი და უთხრა პეტრეს: „სიმონ, გძინავს? ვერ შესძელი, ერთ საათს გეფხიზლა?

38იფხიზლეთ და ილოცეთ, რომ არ ჩავარდეთ განსაცდელში. სული მხნეა, ხოლო ხორცი უძლური.“ +

39კვლავ წავიდა, ლოცულობდა და იმავე სიტყვებს ამბობდა.

40მობრუნდა და მძინარენი ჰპოვა ისინი, ვინაიდან თვალები დამძიმებოდათ; და არ იცოდნენ, რა ეპასუხათ მისთვის.

41და მოვიდა მესამედ და უთხრა მათ: „თქვენ ისევ გძინავთ და ისვენებთ? კმარა. მოვიდა ჟამი. აჰა, კაცის ძე გადაეცემა ცოდვილთა ხელთ.

42ადექით, წავიდეთ. აჰა, მოახლოვდა ჩემი გამცემი.“ +

გაცემა იუდას მიერ. მოწაფეების გაფანტვა

43კიდევ ლაპარაკობდა, რომ აჰა, მოვიდა იუდა, ერთი თორმეტთაგანი, და მასთან ერთად ხალხი მახვილებით და კეტებით – მღვდელმთავართაგან, მწიგნობართაგან და უხუცესთაგან. +

44მის გამცემს მიეცა მათთვის ნიშანი და ეთქვა: „ვისაც მე ვეამბორები, ის არის იგი, შეიპყარით და დაცვით წაიყვანეთ.“

45როცა მოვიდა, მყისვე მიეჭრა მას და უთხრა: „რაბი!“ და ეამბორა.

46მათ კი ხელი დაადეს მას და შეიპყრეს იგი.

47ერთმა იქ მდგომთაგანმა იძრო მახვილი, დასცხო მღვდელმთავრის მონას და ყური ჩამოათალა.

48მიუგო იესომ და უთხრა მათ: „განა ავაზაკი ვარ, მახვილებითა და კეტებით რომ მოხვედით ჩემს შესაპყრობად?

49ყოველდღე თქვენთან ვიყავი ტაძარში და გასწავლიდით, და არ შეგიპყრივართ. მაგრამ, დაე, აღსრულდეს წერილები.“ + +

50და მიატოვეს იგი და ყველანი გაიქცნენ.

51ერთი ვიღაც ჭაბუკი, რომელსაც შიშველ სხეულზე ტილო მოესხა, მიჰყვებოდა მას და შეიპყრეს იგი.

52შეატოვა ტილო და შიშველი გაიქცა.

იესო სინედრიონის წინაშე.

პეტრეს მიერ უარყოფა

53მიიყვანეს იესო მღვდელმთავართან. და თავი მოიყარა ყველა მღვდელმთავარმა, უხუცესმა და მწიგნობარმა. +

54პეტრე შორიდან მიჰყვებოდა მას, თვით მღვდელმთავრის ეზომდე, და დაჯდა მსახურებთან და ცეცხლს მიეფიცხა.

55მღვდელმთავარნი და მთელი სინედრიონი ეძებდნენ მოწმობას იესოს წინააღმდეგ, რათა მოეკლათ იგი, მაგრამ ვერ პოულობდნენ. +

56მრავალი სწამებდა ცილს, მაგრამ ეს მოწმობანი ერთმანეთს არ ემთხვეოდა.

57ზოგნი წამოდგნენ და ცილს წამებდნენ მას, ამბობდნენ:

58ჩვენ მოვუსმინეთ, რომ ლაპარაკობდა: მე დავანგრევ ამ ხელითქმნილ ტაძარს და სამ დღეში ავაშენებ სხვას, ხელთუქმნელსო. +

59მაგრამ არც მათი მოწმობანი ემთხვეოდა ერთმანეთს.

60დადგა მღვდელმთავარი შუაზე და ჰკითხა იესოს: „არაფერს უპასუხებ? რა არის, რასაც ესენი შენს წინააღმდეგ მოწმობენ?“

61ის დუმდა და არაფერს პასუხობდა. კვლავ ჰკითხა მას მღვდელმთავარმა: „შენა ხარ ქრისტე, ძე კურთხეულისა?“ +

62იესომ თქვა: „მე ვარ. თქვენ იხილავთ კაცის ძეს ძალის მარჯვნივ მჯდომარეს და ცის ღრუბლებში მომავალს.“ +

63მღვდელმთავარმა შემოიხია სამოსელი და თქვა: „რაღად გვინდა მოწმენი?

64თქვენ მოისმინეთ გმობა. რას იტყვით?“ მაშინ ყველამ დასდო მსჯავრი მას, როგორც სიკვდილის თანამდებს.

65ზოგიერთებმა დაუწყეს მას ფურთხება; სახე დაუბურეს და სცემდნენ, და ეუბნებოდნენ: იწინასწარმეტყველეო, და მსახურნი სილას აწნავდნენ.

66როცა პეტრე ქვემოთ, ეზოში იყო, მივიდა მასთან მღვდელმთავრის ერთი მხევალთაგანი. +

67დაინახა ცეცხლს მიფიცხებული პეტრე, დააკვირდა და უთხრა: „შენც იესო ნაზარეველთან ერთად იყავი.“

68მან უარყო და თქვა: არ ვიცი და არც მესმის, რას ამბობო. და პეტრე გავიდა ეზოს გარეთ, და იყივლა მამალმა.

69მხევალმა დაინახა იგი და კვლავ უთხრა იქ მდგომებს: ესეც იმათთაგანიაო.

70მან კვლავ უარყო. მცირეხნის შემდეგ იქ მდგომებმა კვლავ უთხრეს პეტრეს: „ნამდვილად იმათგანი ხარ, რადგან შენც გალილეველი ხარ, კილოზეც გეტყობა.“

71და დაიწყო მან თავის წყევლა და ფიცილი: არ ვიცნობ იმ კაცს, ვისზეც მელაპარაკებითო.

72მყისვე მეორედ იყივლა მამალმა და პეტრეს გაახსენდა სიტყვა, რომელიც იესომ უთხრა, სანამ მამალი ორჯერ იყივლებდეს, სამჯერ უარმყოფო. გაახსენდა და ატირდა. +

15

იესო პილატეს წინაშე

15^1მყისვე დილაადრიანად მღვდელმთავრებმა უხუცესებთან, მწიგნობრებთან და მთელ სინედრიონთან ერთად მოითათბირეს და შეკრეს იესო, წაიყვანეს და პილატეს გადასცეს. +

2და ჰკითხა მას პილატემ: „შენა ხარ იუდეველთა მეფე?“ ხოლო მან მიუგო და უთხრა: „შენ ამბობ.“ +

3მღვდელმთავარნი ბევრ რამეს აბრალებდნენ მას.

4პილატემ კვლავ ჰკითხა მას: „არაფერს უპასუხებ? ხედავ, რამდენს გაბრალებენ?“

5მაგრამ იესო აღარაფერზე პასუხობდა და ეს აოცებდა პილატეს.

6დღესასწაულზე იგი უთავისუფლებდა ხოლმე მათ ერთ პატიმარს, ვისზეც სთხოვდნენ.

7და იყო ვინმე ბარაბად წოდებული, მეამბოხეებთან ერთად შებორკილი, რომელთაც ამბოხისას მკვლელობა ჩაედინათ.

8ავიდა ხალხი და დაუწყო იმის თხოვნა, რასაც იგი ჩვეულებისამებრ უსრულებდა მათ.

9პილატემ მიუგო მათ და უთხრა: „გინდათ გაგითავისუფლოთ იუდეველთა მეფე?“

10ვინაიდან იცოდა, რომ მღვდელმთავრებმა შურით გადასცეს იგი.

11მაგრამ მღვდელმთავრებმა ააგულიანეს ბრბო, რომ ბარაბა გაეთავისუფლებინა მათთვის. +

12პილატემ კვლავ მიუგო და უთხრა: „რაღა ვუყო მას, ვისაც თქვენ იუდეველთა მეფეს უწოდებთ?“

13მათ კვლავ იყვირეს: „ჯვარს აცვი იგი!“

14პილატემ უთხრა მათ: „რა ბოროტება ჩაიდინა?“ მაგრამ ისინი უფრო მეტად აყვირდნენ: „ჯვარს აცვი იგი!“

15პილატემ, რომელსაც სურდა ხალხის დაკმაყოფილება, გაუთავისუფლა მათ ბარაბა, ხოლო იესო გაშოლტვის შემდეგ გადასცა, რათა ჯვარს ეცვათ. +

გოლგოთა

16ჯარისკაცებმა შეიყვანეს იგი იმ ეზოს შიგნით, ანუ პრეტორიაში, და შეკრიბეს მთელი რაზმი.

17შემოსეს იგი ძოწეულით და დაადგეს ეკლისგან დაწნული გვირგვინი.

18და დაუწყეს მას მისალმება: „გიხაროდეს, იუდეველთა მეფევ!“

19ლერწამს ურტყამდნენ თავში, აფურთხებდნენ და მუხლმოყრილნი სცემდნენ თაყვანს.

20როცა შეურაცყვეს, გახადეს ძოწეული და მისივე ტანსაცმელი ჩააცვეს, და გამოიყვანეს, რომ ჯვარს ეცვათ.

21აიძულეს ერთი გამვლელი, სიმონ კვირინელი, ალექსანდრეს და რუფუსის მამა, რომელიც მინდვრიდან მოდიოდა, ეზიდა მისი ჯვარი. +

ჯვარზე სიკვდილი და მისი

22და მიიყვანეს იგი იმ ადგილას, რომელსაც ჰქვია გოლგოთა, რაც ნიშნავს თხემის ადგილს. +

23და მიაწოდეს მას მურნარევი ღვინო დასალევად, მაგრამ არ მიიღო. +

24და ჯვარს აცვეს და გაიყვეს მისი სამოსელი წილის ყრით – ვის რა ერგებოდა. +

25მესამე საათი იყო, როცა ჯვარს აცვეს იგი.

26იყო წარწერილი წარწერა მისი ბრალდებისა: „მეფე იუდეველთა.“ +

27მასთან ერთად ჯვარს აცვეს ორი ავაზაკი, ერთი მის მარჯვნივ და მეორე მარცხნივ.

28და აღსრულდა წერილი, რომელშიც ნათქვამია: „ბოროტმოქმედთა შორის შეირაცხა“. +

29გამვლელები თავს აქნევდნენ და გმობდნენ მას და ამბობდნენ: „ეჰე, ტაძრის დამანგრეველო და სამ დღეში ამშენებელო, +

30იხსენ საკუთარი თავი და გადმოდი ჯვრიდან!“

31ასევე მღვდელმთავარნი, მწიგნობრებთან ერთად, დასცინოდნენ და ერთმანეთს ეუბნებოდნენ: „სხვებს იხსნიდა, საკუთარი თავის ხსნა კი არ შეუძლია.“

32ქრისტე, მეფე ისრაელისა, ჩამოვიდეს ახლა ჯვრიდან, რომ ვიხილოთ და ვირწმუნოთ.“ მასთან ჯვარცმულებიც ლანძღავდნენ მას.

33მეექვსე საათზე ბნელმა მოიცვა მთელი ქვეყანა მეცხრე საათამდე.

34მეცხრე საათზე შესძახა იესომ დიდი ხმით: „ელოი, ელოი, ლამა საბაქთანი?“ რაც ნიშნავს: ღმერთო ჩემო, ღმერთო ჩემო, რად მიმატოვე? +

35იქ მდგომთაგან ზოგიერთებმა მოისმინეს და თქვეს: აჰა, ელიას უხმობსო იგი.

36ერთი ვიღაც გაიქცა, ღრუბელი ძმრით გაჟღინთა, წამოაგო ლერწამზე და მიაწოდა დასალევად, თან ამბობდა: აბა, ვნახოთ, თუ მოვა ელია მის ჩამოსახსნელადო. +

37იესომ ხმამაღლა შესძახა და სული განუტევა.

38და ტაძრის კრეტსაბმელი ორად გაიპო, თავიდან ბოლომდე.

39როცა მის წინაშე მდგომმა ასისთავმა დაინახა, რომ ასე შესძახა და განუტევა სული, თქვა: „ჭეშმარიტად ღვთის ძე იყო ეს კაცი.“

40აქ იყვნენ ქალებიც, რომლებიც შორიდან უმზერდნენ. მათ შორის მარიამ მაგდალელიც, იაკობ მცირისა და იოსეს დედა მარიამი, და სალომე,

41რომელნიც მაშინ, როცა ის გალილეაში იყო, თან დაჰყვებოდნენ და ემსახურებოდნენ მას. ასევე მრავალი სხვაც, რომლებიც მასთან ერთად ამოვიდნენ იერუსალიმს.

იესოს დაკრძალვა

42როცა მოსაღამოვდა, რაკი იყო პარასკევი, ანუ შაბათის წინადღე, +

43მოვიდა იოსებ არიმათიელი, მრჩეველთა გამოჩენილი წევრი, რომელიც თავადაც მოელოდა ღვთის სასუფეველს, თამამად შევიდა პილატესთან და გამოითხოვა იესოს გვამი. +

44პილატეს გაუკვირდა, რომ იგი უკვე მკვდარი იყო. დაუძახა ასისთავს და ჰკითხა: „დიდი ხანია მოკვდა?“

45ეს რომ შეიტყო ასისთავისაგან, უბოძა იოსებს გვამი.

46და მან იყიდა ტილო, გარდმოხსნა იგი, შემოახვია ტილო და დაასვენა სამარხში, რომელიც კლდეში იყო გამოკვეთილი, და ლოდი მიაგორა სამარხის კარზე.

47მარიამ მაგდალელმა და მარიამმა, – იესოს დედამ – დაინახეს, სადაც დაასვენეს იგი. +

16

ქალები ცარიელ სამარხთან

16^1შაბათი რომ გავიდა, მარიამ მაგდალელმა, მარიამ იაკობისამ და სალომემ იყიდეს სურნელებანი, რომ მისულიყვნენ და ეცხოთ მისთვის. +

2შვიდეულის პირველ დღეს, დილაადრიანად მივიდნენ სამარხთან, მზის ამოსვლისას.

3ერთმანეთში ამბობდნენ: ვინ გადაგვიგორებს ლოდს სამარხის კარიდანო?

4გაიხედეს და დაინახეს, რომ ლოდი გადაგორებულია, ძალიან დიდი კი იყო.

5და შევიდნენ სამარხში და დაინახეს მარჯვნივ მჯდომარე ჭაბუკი, სპეტაკი სამოსლით შემოსილი, და შეშფოთდნენ. +

6მან უთხრა მათ: „ნუ შეშფოთდებით! თქვენ ეძებთ ჯვარცმულ იესო ნაზარეველს. იგი აღდგა, აქ არ არის. აჰა, ადგილი, სადაც ის დაასვენეს.

7მაგრამ წადით, უთხარით მის მოწაფეებს და პეტრეს: აჰა, წინ მიგიძღვით იგი გალილეისაკენ. იქ ნახავთ მას, როგორც ნათქვამი აქვს თქვენთვის.“ +

8გამოვიდნენ და გაიქცნენ სამარხიდან, რადგან აცახცახებული და თავზარდაცემულნი იყვნენ. არავის არაფერი უთხრეს, რადგან ეშინოდათ.

იესო ევლინება მოწაფეებს

9შვიდეულის პირველ დღეს ადრე აღმდგარი პირველად ეჩვენა მარიამ მაგდალელს, რომლისგანაც შვიდი ეშმაკი განდევნა.

10ისიც წავიდა და შეატყობინა მათ, ვინც მასთან იყვნენ ხოლმე – მგლოვიარეთ და მოტირალთ.

11ხოლო მათ, როცა მოისმინეს, რომ ცოცხალია და მარიამმა იხილა იგი, არ ირწმუნეს.

12ამის შემდეგ სხვა სახით ეჩვენა ორ მათგანს, როცა დაბისკენ მიდიოდნენ. +

13ისინი მივიდნენ და სხვებს შეატყობინეს, მაგრამ არც ამათი ირწმუნეს.

14მოგვიანებით ეჩვენა თერთმეტს, ინახით მსხდართ, და უსაყვედურა ურწმუნოება და გულქვაობა, რადგან არ ირწმუნეს მათი, რომლებმაც აღმდგარი იხილეს იგი. +

15უთხრა მათ: „მოედეთ მთელს სოფელს და უქადაგეთ სახარება ყოველ ქმნილებას. +

16ვინც ირწმუნებს და მოინათლება, გადარჩება. ვინც არ ირწმუნებს, მსჯავრი დაედება. +

17ეს სასწაულები იქნება მორწმუნეთა თანმხლები: ჩემი სახელით ეშმაკებს განდევნიან, ახალი ენებით ილაპარაკებენ, +

18ხელში გველებს აიყვანენ და, თუნდაც რაიმე სასიკვდილო შესვან, არ ავნებთ. ავადმყოფებს ხელებს დაასხამენ და განიკურნებიან ისინი.“ +

ამაღლება

19ასე, მათთან საუბრის შემდეგ უფალი იესო ამაღლდა ზეცად და დაჯდა ღვთის მარჯვნივ. +

20ისინიც წავიდნენ და ქადაგებდნენ ყველგან. და უფალი შეეწეოდა მათ და განამტკიცებდა სიტყვას თანამდევი სასწაულებით. ამინ. +

+ მალ. 3:1. მათ. 11:10. ლუკ. 7:27.

+ ეს. 40:3. მათ. 3:3. ლუკ. 3:4. იოან. 1:23.

+ მათ. 3:1. ლუკ. 3:3. იოან. 1:31.

+ ლევ. 11:22. მათ. 3:4.

+ ლუკ. 3:16. იოან. 1:27.

+ საქმე. 1:5; 2:4.

+ 1კორ. 12:13.

+ მათ. 3:13. ლუკ. 3:21.

+ მათ. 3:16. ლუკ. 3:21. იოან. 1:32.

+ მათ. 4:1. ლუკ. 4:1.

+ მათ. 4:12. იოან. 4:43.

+ მათ. 4:17.

+ მათ. 4:18.

+ მათ. 4:13. ლუკ. 4:31.

+ მათ. 7:28. ლუკ. 4:32.

+ ლუკ. 4:33.

+ დან. 9:24. მათ. 8:29. იაკ. 2:19.

+ მათ. 8:14. ლუკ. 4:38.

+ მათ. 8:16. ლუკ. 4:40.

+ მარკ. 3:12. ლუკ. 4:41. საქმე. 16:17; 19:15.

+ ლუკ. 4:43.

+ ლევ. 13:2-3. მათ. 8:4. ლუკ. 5:14.

+ მათ. 8:1.

+ მათ. 9:2. ლუკ. 5:18.

+ ეს. 43:25.

+ იოან. 2:24; 6:64.

+ მათ. 9:5. ლუკ. 5:23.

+ მათ. 9:9. ლუკ. 5:27.

+ მათ. 9:13. ლუკ. 5:32. 1ტიმ. 1:15.

+ მათ. 9:14. ლუკ. 5:33.

+ მათ. 9:16. ლუკ. 5:36.

+ რჯლ. 23:24-25. მათ. 12:1. ლუკ. 6:1.

+ გამ. 29:33. ლევ. 24:9. 1მეფ. 21:6-7. მათ. 12:4. ლუკ. 6:4.

+ მათ. 12:9. ლუკ. 6:6.

+ იოან. 10:39.

+ მათ. 4:25.

+ მათ. 16:16.

+ მათ. 10:1. ლუკ. 9:1.

+ იოან. 10:20.

+ მათ. 9:34. ლუკ. 11:15.

+ მათ. 12:25. ლუკ. 11:17.

+ მათ. 12:31. ლუკ. 12:10. 1იოან. 5:16.

+ მათ. 12:46. ლუკ. 8:19.

+ მათ. 13:1. ლუკ. 8:4.

+ მათ. 11:25; 16:17. 1კორ. 2:10.

+ იოან. 12:40.

+ მათ. 13:18. ლუკ. 8:11.

+ ეს. 42:20. ეზეკ. 33:31. იოან. 5:35.

+ ლუკ. 12:15. 1ტიმ. 6:9.

+ მათ. 5:15. ლუკ. 8:16.

+ მათ. 10:26. ლუკ. 8:17; 12:2.

+ მათ. 7:2. ლუკ. 6:38.

+ მათ. 13:12; 25:29. ლუკ. 8:18; 19:26.

+ მათ. 13:31. ლუკ. 13:18.

+ მათ. 13:34.

+ მათ. 8:23. ლუკ. 8:22.

+ იობ. 26:12. ფსალმ. 88:10.

+ მათ. 8:28. ლუკ. 8:26.

+ მათ. 9:20.

+ ლუკ. 8:45.

+ ლუკ. 8:49.

+ მათ. 13:54. ლუკ. 4:16.

+ მათ. 7:28.

+ იოან. 6:42.

+ იერ. 12:6. მათ. 13:57. ლუკ. 4:24. იოან. 4:44.

+ მათ. 9:35.

+ მათ. 10:1. ლუკ. 9:1.

+ მათ. 10:14. საქმე. 13:51; 18:6.

+ იაკ. 5:14.

+ მათ. 14:1. ლუკ. 9:7.

+ ლუკ. 3:19.

+ ლევ. 18:16; 20:21.

+ ლუკ. 9:10.

+ მათ. 14:13. ლუკ. 9:10.

+ მათ. 14:17. ლუკ. 9:13. იოან. 6:9.

+ მათ. 14:23.

+ იოან. 6:16.

+ მათ. 14:34.

+ მათ. 4:24.

+ მათ. 15:1.

+ ეს. 29:13. ტიტ. 1:14.

+ გამ. 20:12; 21:17. მათ. 15:4.

+ მათ. 15:11. რომ. 14:17. ტიტ. 1:15.

+ დაბ. 8:21. იგავ. 6:14. იერ. 17:9. მათ. 15:19.

+ მათ. 15:21.

+ მათ. 15:29.

+ ეს. 35:6.

+ მათ. 15:32.

+ მათ. 15:39. 1კორ. 1:22.

+ მათ. 16:1.

+ მათ. 16:6. ლუკ. 12:1.

+ იოან. 6:9.

+ მათ. 16:13. ლუკ. 9:18.

+ იოან. 6:69.

+ მათ. 9:31; 10:33. ლუკ. 9:22.

+ მათ. 10:38; 16:24. ლუკ. 9:23; 14:26-27.

+ ფსალმ. 48:9.

+ მათ. 10:33. ლუკ. 9:26. 1იოან. 2:23.

+ რომ. 1:16. 2ტიმ. 2:12.

+ მათ. 16:28. ლუკ. 9:27.

+ მათ. 17:1.

+ მათ. 17:10.

+ ფსალმ. 21:7. ეს. 53:3. დან. 7:13; 9:26.

+ მათ. 17:12.

+ მათ. 17:14. ლუკ. 9:38.

+ მათ. 17:20.

+ მათ. 17:22. ლუკ. 24:7.

+ მათ. 18:5. ლუკ. 9:48.

+ ლუკ. 9:49.

+ 1კორ. 12:3.

+ მათ. 10:42.

+ მათ. 18:6. ლუკ. 17:1.

+ რჯლ. 13:8. მათ. 5:29.

+ ეს. 66:24.

+ ლევ. 2:13.

+ მათ. 5:13.

+ მათ. 19:3.

+ რჯლ. 24:1. მათ. 5:31. ლუკ. 16:18.

+ დაბ. 1:27. მათ. 19:4.

+ დაბ. 2:24.

+ 1კორ. 7:10.

+ მათ. 19:13. ლუკ. 18:15.

+ მათ. 18:4. 1პეტრ. 2:2. 1კორ. 14:20.

+ მათ. 11:25.

+ მათ. 19:15.

+ მათ. 19:16. ლუკ. 18:18.

+ რჯლ. 5:17. მათ. 5:21. ლუკ. 18:20.

+ მათ. 6:1.

+ იობ. 31:24. იაკ. 2:5. 1ტიმ. 6:17.

+ იობ. 42:2.

+ მათ. 19:27. ლუკ. 18:28.

+ მათ. 19:30. ლუკ. 13:30.

+ მათ. 20:18. ლუკ. 18:31.

+ მათ. 20:20.

+ მათ. 20:24. ლუკ. 22:24.

+ მათ. 9:35.

+ 1პეტრ. 5:3. ფილიპ. 2:7.

+ მათ. 20:29.

+ მათ. 21:1. ლუკ. 19:29.

+ მათ. 21:7. ლუკ. 19:35.

+ იოან. 12:13.

+ ფსალმ. 117:26.

+ მათ. 21:12. ლუკ. 19:45. იოან. 2:14.

+ ეს. 56:7. იერ. 7:11.

+ მათ. 7:7. ლუკ. 11:9. იოან. 14:13.

+ მათ. 6:14. ეფეს. 4:32. კოლ. 3:13.

+ მათ. 21:23. ლუკ. 20:1.

+ ფსალმ. 79:9. ქებ. 8:12. ეს. 5:1-4. მათ. 21:33.

+ მათ. 26:3-4.

+ ებრ. 13:12.

+ ფსალმ. 117:22-23.

+ მათ. 26:3-4.

+ მათ. 22:15. ლუკ. 20:20.

+ მათ. 22:21.

+ ლუკ. 20:27.

+ რჯლ. 25:5. მათ. 22:24. ლუკ. 20:28.

+ გამ. 3:6.

+ მათ. 22:32. ლუკ. 20:37.

+ მათ. 22:35. ლუკ. 10:25.

+ ლუკ. 10:27.

+ რჯლ. 6:4-5. მათ. 22:37.

+ ლევ. 19:18. მათ. 5:43; 22:39.

+ იაკ. 2:8. რომ. 13:9. გალ. 5:14.

+ მათ. 22:41. ლუკ. 20:41.

+ მათ. 23:6. ლუკ. 1:43.

+ ეზეკ. 22:25. ლუკ. 20:47.

+ ლუკ. 21:1.

+ მათ. 24:1. ლუკ. 21:5.

+ ლუკ. 19:44.

+ მათ. 24:4. ლუკ. 21:8. 2თეს. 2:3.

+ მათ. 24:6.

+ მათ. 24:7.

+ იოან. 15:20.

+ მათ. 10:19. ლუკ. 12:11.

+ დან. 9:27. მათ. 24:15. ლუკ. 21:20.

+ მათ. 24:23. ლუკ. 17:23.

+ ეს. 13:10. ეზეკ. 32:7.

+ მათ. 24:29. ლუკ. 21:25.

+ მათ. 24:30. გამოცხ. 1:7.

+ მათ. 24:34.

+ მათ. 24:42.

+ მათ. 26:2. ლუკ. 22:1.

+ მათ. 26:7. იოან. 11:2; 12:3.

+ მათ. 26:14. ლუკ. 22:4.

+ მათ. 26:17. ლუკ. 22:7.

+ ფსალმ. 40:10. მათ. 26:20. ლუკ. 22:14. იოან. 13:21.

+ მათ. 26:26. ლუკ. 22:19. 1კორ. 11:24.

+ ზაქ. 13:7.

+ მათ. 26:31. იოან. 16:32.

+ მათ. 16:7.

+ მათ. 26:34.

+ ლუკ. 22:34. იოან. 13:38.

+ მათ. 26:36. ლუკ. 22:39.

+ მათ. 26:39. ფილიპ. 2:8. ებრ. 5:7-8.

+ ლუკ. 22:40.

+ მათ. 26:46.

+ მათ. 26:47. ლუკ. 22:47. იოან. 18:3.

+ იობ. 19:13.

+ ფსალმ. 21:7; 68:9; 87:9. ეს. 53:12. მათ. 26:54.

+ მათ. 26:57.

+ ფსალმ. 26:12; 34:11. მათ. 26:59.

+ მარკ. 15:29.

+ ეს. 53:7. საქმე. 8:32. ებრ. 1:5.

+ მათ. 26:64. 2თეს. 1:10.

+ მათ. 26:69. ლუკ. 22:56. იოან. 18:25.

+ მათ. 26:75.

+ მათ. 27:2. ლუკ. 22:66.

+ მათ. 27:11. ლუკ. 23:3. იოან. 18:33. 1ტიმ. 6:13.

+ მათ. 27:20. ლუკ. 23:18. იოან. 18:40. საქმე. 3:14.

+ მათ. 27:26. იოან. 19:1.

+ მათ. 27:32. ლუკ. 23:26.

+ მათ. 27:33. ლუკ. 23:33. იოან. 19:17. ებრ. 13:12.

+ ფსალმ. 68:22.

+ ფსალმ. 21:19. იოან. 19:24.

+ მათ. 27:37.

+ ფსალმ. 68:21. ეს. 53:12.

+ მათ. 26:61; 27:40. მარკ. 14:58. ლუკ. 22:37. იოან. 2:19.

+ ფსალმ. 21:2. მათ. 27:46.

+ ფსალმ. 68:22. მათ. 27:48.

+ მათ. 27:57.

+ ლუკ. 23:50. იოან. 19:38.

+ მათ. 27:61.

+ მათ. 28:1. ლუკ. 24:1. იოან. 20:1.

+ იოან. 20:12.

+ მათ. 26:32. მარკ. 14:28.

+ ლუკ. 24:13.

+ ლუკ. 24:36. იოან. 20:19. 1კორ. 15:5-7.

+ ეს. 2:3; 52:10. მათ. 28:19. იოან. 15:16.

+ იოან. 12:48.

+ საქმე. 2:4. 1კორ. 12:10.

+ ლუკ. 10:19. საქმე. 28:8. იაკ. 5:14.

+ ფსალმ. 109:1. ლუკ. 24:51. საქმე. 1:9.

+ საქმე. 14:3. 1კორ. 3:6; 15:10. ებრ. 2:4.

ლუკა
ლუკა

1. 1

2. 2

3. 3

4. 4

5. 5

6. 6

7. 7

8. 8

9. 9

10. 10

11. 11

12. 12

13. 13

14. 14

15. 15

16. 16

17. 17

18. 18

19. 19

20. 20

21. 21

22. 22

23. 23

24. 24

1
ლუკას სახარება

წიგნის მიძღვნა

1^1რაკი უკვე ბევრმა მიჰყო ხელი ჩვენს შორის აღსრულებულ ამბავთა თანმიმდევრულ აღწერას,

2როგორც გადმოგვცეს თავიდანვე თვითმხილველებმა და სიტყვის მსახურებმა, +

3მეც მივიჩნიე, რომ მას შემდეგ, რაც გულდასმით გამოვიკვლიე ყოველივე თავიდან, თანმიმდევრულად აგიწერო, ღირსეულო თეოფილე,

4რომ შეიცნო იმ მოძღვრების ჭეშმარიტება, რომელიც გისწავლია.

წინასწარუწყება იოანე ნათლისმცემელზე

5იუდეის მეფის, ჰეროდეს, დღეებში იყო მღვდელი ვინმე, სახელად ზაქარია, აბიას რიგიდან, ხოლო მისი ცოლი იყო აარონის ასულთაგანი, სახელად ელისაბედი. +

6ისინი ორივენი მართლები იყვნენ ღვთის წინაშე, უმწიკვლოდ იქცეოდნენ უფლის ყოველი მცნებითა და წესდებით.

7მათ არ ჰყავდათ შვილი, ვინაიდან ელისაბედი ბერწი იყო, და ორივენი უკვე ხანგადასულნი იყვნენ.

8ერთხელ, როცა თავისი ყოველდღიური რიგისამებრ, მსახურებდა ღვთის წინაშე,

9მღვდელთა სამსახურის წესით, მას წილად ხვდა კმევა და შევიდა უფლის ტაძარში. +

10უამრავი ხალხი ლოცულობდა გარეთ კმევის დროს, –

11ეჩვენა მას უფლის ანგელოზი, საკმევლის სამსხვერპლოს მარჯვნივ მდგარი.

12და შეკრთა მისი ხილვით ზაქარია და შიში დაეცა მას.

13უთხრა მას ანგელოზმა: „ნუ გეშინია, ზაქარია, ვინაიდან შესმენილია შენი ლოცვა, და შენი ცოლი ელისაბედი გიშობს ძეს და დაარქმევ მას სახელად იოანეს.

14გექნება შენ სიხარული და მხიარულება და მრავალი გაიხარებს მისი შობით. +

15ვინაიდან დიდი იქნება ის უფლის წინაშე, ღვინოსა და თაფლუჭს არ დალევს და სულიწმიდით აღივსება დედის მუცლიდანვე.

16მრავალ ისრაელიანს მოაქცევს უფლისაკენ – მათი ღვთისაკენ.

17და ის ივლის მის წინაშე ელიას სულით და ძალით, რომ მოაქციოს მამათა გულები შვილთა მიმართ, ხოლო ურჩნი მართალთა გონებაზე და წარუდგინოს უფალს მომზადებული ხალხი.“ +

18უთხრა ზაქარიამ ანგელოზს: „რითი გავიგებ ამას? მე ხომ მოხუცებული ვარ და ჩემი ცოლიც უკვე ხანგადასულია.“

19მიუგო ანგელოზმა და უთხრა მას: „მე ვარ გაბრიელი, ღვთის წინაშე მდგომელი. წარმოგზავნილი ვარ, რათა გელაპარაკო და გახარო ეს.

20და აჰა, დადუმდები და ვერ შეძლებ ლაპარაკს იმ დღემდე, ვიდრე ეს ახდება, რაკი არ ერწმუნე ჩემს სიტყვებს, რომლებიც აღსრულდება თავის დროზე.“

21ხალხი კი იდგა და ელოდა ზაქარიას და უკვირდათ მისი დაყოვნება ტაძარში.

22როცა გამოვიდა, მათთვის ხმის გაცემა ვერ შეძლო. და მიხვდნენ, რომ ჩვენება იხილა ტაძარში. ანიშნებდა მათ და დარჩა უტყვად.

23და როცა დასრულდა მისი მსახურების დღენი, შინ წავიდა.

24იმ დღეების შემდეგ დაორსულდა ელისაბედი, მისი ცოლი. ხუთ თვეს იმალებოდა და ამბობდა:

25„ასე მიყო უფალმა ამ დღეებში, როცა მომხედა, რომ მოეშორებინა ჩემთვის სირცხვილი ადამიანთა თვალში.“
ხარება

26მეექვსე თვეს კი წარმოიგზავნა ღვთისაგან გაბრიელ ანგელოზი გალილეის ქალაქს, რომლის სახელია ნაზარეთი,

27ქალწულთან, რომელიც დანიშნული იყო კაცზე, სახელად იოსებზე, დავითის სახლიდან, და ქალწულის სახელი იყო მარიამი. +

28და შევიდა მასთან და უთხრა: „გიხაროდეს, მიმადლებულო, შენთანაა უფალი. კურთხეული ხარ შენ დედათა შორის.“

29ის შეშფოთდა ამ სიტყვებზე და ჩაფიქრდა: რას უნდა ნიშნავდესო ეს მისალმება?

30და უთხრა მას ანგელოზმა: „ნუ გეშინია, მარიამ, ვინაიდან მადლი ჰპოვე ღმერთთან.

31აჰა, დაორსულდები და შობ ძეს და სახელად იესოს დაარქმევ. +

32დიდი იქნება ის და უზენაესის ძედ იწოდება. და მისცემს მას უფალი ღმერთი მისი მამის, დავითის, ტახტს. +

33და საუკუნოდ იმეფებს იაკობის სახლზე და მის მეფობას არ ექნება დასასრული.“ + +

34უთხრა მარიამმა ანგელოზს: „როგორ იქნება ეს, როცა მე მამაკაცი არ ვიცი?“

35მიუგო ანგელოზმა და უთხრა: „სულიწმიდა გადმოვა შენზე და მაღლის ძალა მოგიჩრდილავს. ამიტომ წმიდა შობილი იწოდება ღვთის ძედ. +

36აჰა, შენს ნათესავ ელისაბედსაც სიბერეში ჩაესახა ძე და მეექვსე თვეშია უკვე.

37ვინაიდან ღმერთთან არავითარი სიტყვა არ დარჩება შეუძლებელი.“

38თქვა მარიამმა: „აჰა, უფლის მხევალი ვარ. მეყოს მე შენი სიტყვისამებრ.“ და განეშორა მას ანგელოზი. „ადიდებს სული ჩემი უფალსა!“

39ადგა მარიამი იმ დღეებში და საჩქაროდ წავიდა მთიან მხარეში, იუდეის ქალაქში.

40და შევიდა ზაქარიას სახლში და მიესალმა ელისაბედს.

41როცა ელისაბედმა მარიამის მისალმება მოისმინა, ყრმა შეუტოკდა მუცელში. და აღივსო ელისაბედი სულიწმიდით.

42და დაიძახა ხმამაღლა და თქვა: „კურთხეული ხარ დედათა შორის, და კურთხეულია შენი მუცლის ნაყოფი!

43ვინა ვარ მე, რომ ჩემი უფლის დედა მოვიდა ჩემთან?

44ვინაიდან, როცა შენი მოსალმების ხმა მოსწვდა ჩემს ყურს, სიხარულით შეტოკდა ყრმა ჩემს მუცელში.

45ნეტარია, ვინც ირწმუნა, ვინაიდან აღსრულდება უფლის მიერ თქმული მის მიმართ.“

46და თქვა მარიამმა: „ადიდებს სული ჩემი უფალსა, +

47და იზეიმა სულმა ჩემმა ღმერთში, ჩემს მაცხოვარში.

48ვინაიდან მოხედა თავისი მხევლის სიმდაბლეს და ამიერიდან ნეტარად ჩამთვლის მე ყოველი თაობა.

49ვინაიდან დიდი საქმე მიყო ძლიერმა და წმიდაა სახელი მისი.

50და მისი წყალობა მის მოშიშებს თაობიდან თაობამდე. +

51ქმნა სიმტკიცე თავისი მკლავით; გაფანტა ამპარტავანნი მათი გულისზრახვებთან ერთად; +

52ტახტებიდან გადმოყარა ძლიერნი და აამაღლა თავმდაბალნი; +

53მშიერნი სიკეთით აღავსო და მდიდარნი ხელცარიელი გაუშვა; +

54შეეწია თავის მსახურს, ისრაელს, გაიხსენა წყალობა, +

55როგორც ეუბნებოდა ჩვენს მამებს – აბრაამს და მის მოდგმას საუკუნოდ.“ +

56დარჩა მარიამი მასთან სამიოდე თვეს და დაბრუნდა თავის სახლში.

იოანეს შობა

57ელისაბედს კი დაუდგა მშობიარობის ჟამი და შვა ვაჟი.

58და ესმათ მის მეზობლებსა და ნათესავებს, რომ განადიდა უფალმა თავისი წყალობა მის მიმართ და მასთან ერთად ხარობდნენ.

59მერვე დღეს მივიდნენ ბავშვის წინადასაცვეთად და უნდოდათ დაერქმიათ მამამისის სახელი – ზაქარია.

60მიუგო დედამისმა და თქვა: „არა, იოანე ერქმევა მას.“

61უთხრეს მას, რომ შენს ნათესაობაში არავინ არის, რომ ეგ სახელი ერქვას.

62ნიშნებით ჰკითხეს მამამისს, რისი დარქმევა სურდა.

63და ფიცარი მოითხოვა და დაწერა: „იოანეა მისი სახელი.“ და ყველას გაუკვირდა ეს.

64უცებ გაეხსნა მას პირი და ენა, ალაპარაკდა და ადიდა ღმერთი.

65შიშმა მოიცვა ყველა, ვინც მათ ირგვლივ ცხოვრობდა. და ყოველივე ამაზე დიდი მითქმა-მოთქმა იყო მთელი იუდეის მთიანეთში.

66ყველამ, ვინც მოისმინა ეს, გულში ჩაიდო და თქვა: „რა იქნება ეს ყრმა?“ და უფლის ხელი იყო მასთან.

67მამამისი ზაქარია აღივსო სულიწმიდით და წინასწარმეტყველებდა და ამბობდა:

68„კურთხეულ არს უფალი, ღმერთი ისრაელისა, რადგან მოხედა თავის ხალხს და გაუმზადა მას გამოსყიდვა. +

69აღგვიდგინა რქა ხსნისა თავისი მსახურის, დავითის სახლში, +

70როგორც ელაპარაკებოდა ძველთაგანვე თავის წმიდა წინასწარმეტყველთა პირით, +

71რომ გვიხსნიდა ჩვენი მტრებისა და ყველა ჩვენი მოძულის ხელიდან;

72წყალობას უყოფდა ჩვენს მამებს და გაიხსენებდა თავის წმიდა აღთქმას; +

73ფიცს, რომლითაც შეჰფიცა ჩვენს მამას, აბრაამს, რომ შეგვაძლებინებდა ჩვენ, +

74ჩვენი მტრების ხელიდან თავდახსნილთ, უშიშრად +

75გვემსახურა მისთვის სიწმიდით და სიმართლით მის წინაშე, მთელი ჩვენი სიცოცხლე. +

76და შენ, ყრმაო, დაგერქმევა მაღლის წინასწარმეტყველი, ვინაიდან იწინამძღვრებ უფლის წინაშე მისი გზების გასამზადებლად, +

77რომ მისცე მის ხალხს ხსნის ცოდნა მათი ცოდვების მიტევებით,

78ჩვენი ღვთის გულმოწყალებით, რომლითაც გადმოგვხედა აღმოსავლეთმა მაღლიდან, +

79ბნელში და სიკვდილის ჩრდილში მსხდომარეთათვის გასანათებლად, ჩვენს ფერხთა წასამართავად სამშვიდობო გზაზე.“

80ყრმა კი იზრდებოდა და სულით მტკიცდებოდა, და უდაბნოში იყო იმ დღეებამდე, ვიდრე ისრაელს გამოეცხადებოდა.

2

იესოს შობა

2^1იმ დღეებში გამოვიდა კეისარ ავგუსტუსის ბრძანება: აღეწერათ მთელი მსოფლიო.

2ეს აღწერა პირველი იყო სირიაში კვირენიოსის მმართველობისას.

3ყველანი მიდიოდნენ ჩასაწერად, თითოეული თავის ქალაქში.

4იოსებიც წავიდა გალილეიდან, ქალაქ ნაზარეთიდან იუდეაში, დავითის ქალაქში, რომელსაც ეწოდება ბეთლემი, ვინაიდან იგი დავითის სახლისა და ტომისა იყო. +

5რათა ჩაწერილიყო მარიამთან ერთად, რომელიც მასზე იყო დანიშნული და ორსულად იყო.

6მათი იქ ყოფნისას შეუსრულდა მარიამს მშობიარობის დღეები

7და შვა ძე, თავისი პირმშო, შეახვია და მიაწვინა იგი ბაგაში, ვინაიდან სასტუმროში არ იყო ადგილი მათთვის. +

8იმ მხარეში მწყემსები იყვნენ მინდვრად და ღამით დარაჯობდნენ თავიანთ სამწყსოს.

9და აჰა, უფლის ანგელოზი დაადგა მათ, უფლის დიდება გამოუბრწყინდათ და შეშინდნენ დიდი შიშით.

10და უთხრა მათ ანგელოზმა: „ნუ გეშინიათ. აჰა, გახარებთ დიდ სიხარულს, რომელიც მთელი ხალხისა იქნება:

11ვინაიდან დღეს დავითის ქალაქში თქვენთვის იშვა მაცხოვარი, რომელიც არის ქრისტე უფალი.

12და ნიშნად ეს გექნებათ: იპოვით ყრმას შეხვეულს და ბაგაში მწოლარეს.“

13და უეცრად გაჩნდა ანგელოზთან ერთად დიდძალი ციური ლაშქარი და აქებდნენ ღმერთს და ამბობდნენ:

14„დიდება მაღალთა შინა ღმერთს, მშვიდობა ქვეყანად და კაცთა შორის სათნოება!“ +

15როცა ანგელოზები ზეცად ამაღლდნენ, მწყემსებმა უთხრეს ერთმანეთს: „წავიდეთ ბეთლემს და ვნახოთ მომხდარი ამბავი, უფალმა რომ გვაუწყა.“

16გაჩქარებულნი მივიდნენ და ნახეს მარიამი და იოსები, და ბაგაში მწოლარე ყრმა.

17როცა დაინახეს, მოუთხრეს ამბავი, რაც ემცნოთ მათ ამ ყრმაზე.

18ვინც კი ისმენდა, ყველას უკვირდა, რასაც მწყემსები ეუბნებოდნენ მათ.

19მარიამმა კი ჩაიმარხა ყოველი სიტყვა და ჩაიდო ისინი გულში.

20და დაბრუნდნენ მწყემსები და ადიდებდნენ და აქებდნენ ღმერთს ყოველივე იმის გამო, რაც ესმათ და იხილეს, როგორც ემცნოთ მათ.

მირქმა

21და როცა შესრულდა რვა დღე, რათა წინადაეცვითათ მისთვის, დაერქვა მისი სახელი იესო, ანგელოზის მიერ დარქმეული მუცელში ჩასახვამდე. +

22და როცა გასრულდა მათი განწმედის დღეები მოსეს რჯულისამებრ, აიყვანეს იგი იერუსალიმს უფლის წინაშე წარსადგენად.

23როგორც უფლის რჯულში სწერია: „ყოველ მამროვანს, რომელმაც განაპოს საშო, უფლის წმიდა ეწოდოს, +

24და შესწირონ მსხვერპლად, როგორც უფლის რჯულშია ნათქვამი, ორი გვრიტი ან ორი მართვე მტრედისა“ +

25და აჰა, იყო იერუსალიმში კაცი, სახელად სიმონი, კაცი მართალი და ღვთისმოშიში, რომელიც მოელოდა ისრაელის ნუგეშისცემას, და სულიწმიდა იყო მასზე. +

26სულიწმიდისგან ჰქონდა ნაუწყები, რომ არ იხილავდა სიკვდილს უფლის ცხებულის ხილვამდე.

27შევიდა სულით ტაძარში და, როცა მშობლებმა მიიყვანეს ყრმა იესო, რათა მოქცეოდნენ მას რჯულის წესისამებრ,

28მან მიირქვა ყრმა მკლავებზე, ადიდა ღმერთი და თქვა:

29„ახლა კი გამიშვი, ბატონო, შენი მონა მშვიდობით, როგორც ნათქვამი გაქვს. +

30ვინაიდან იხილა ჩემმა თვალმა შენი ხსნა,

31რომელიც შენ განამზადე ყოველი ხალხის წინაშე,

32წარმართთათვის ნათლის გამოსაცხადებლად და შენი ხალხის, ისრაელის, დიდებად.“ +

33იოსებს და მის დედას კი უკვირდათ მასზე ნათქვამი.

34და აკურთხა სიმონმა ისინი და უთხრა მარიამს, მის დედას: „აჰა, განწესებულია ეს მრავალთა დამხობად და აღდგენად ისრაელში და საცილობელ ნიშნად. +

35და თვით შენს სულშიც გაივლის მახვილი, რათა გაცხადდეს მრავალ გულთაგან ზრახვები.“ +

36და იყო ანა წინასწარმეტყველი, ფენუელის ასული, აშერის ტომიდან, ღრმად მოხუცებული, თავისი ქალწულობის შემდეგ შვიდ წელიწადს ნაცხოვრები ქმართან.

37იყო იგი ოთხმოცდაოთხი წლის ქვრივი, არ შორდებოდა ტაძარს, მარხვით და ვედრებით ემსახურებოდა დღე და ღამ. +

38ისიც იმავე ჟამს იყო მისული და ადიდებდა ღმერთს და ელაპარაკებოდა მასზე ყველას, ვინც კი გამოსყიდვას მოელოდა იერუსალიმში.

39როცა აღასრულეს ყოველივე უფლის რჯულისამებრ, დაბრუნდნენ გალილეაში, თავიანთ ქალაქ ნაზარეთში.

თორმეტი წლის იესო ტაძარში

40ხოლო ყრმა იზრდებოდა, მტკიცდებოდა სულით და ივსებოდა სიბრძნით და ღვთის მადლი იყო მასზე. +

41და დადიოდნენ მისი მშობლები ყოველ წელიწადს იერუსალიმში პასექის დღესასწაულზე. +

42და როცა თორმეტი წლისა გახდა, ავიდნენ იერუსალიმში ჩვეულებისამებრ, სადღესასწაულოდ.

43ხოლო დღესასწაულის დამთავრების შემდეგ, უკან რომ დაბრუნდნენ, ყრმა იესო დარჩა იერუსალიმში, და არ იცოდნენ იოსებმა და მისმა დედამ.

44ეგონათ, რომ მგზავრთა შორის იყო და ერთი დღის გზა რომ გაიარეს, დაუწყეს ძებნა ნათესავებსა და ნაცნობებს შორის.

45რომ ვერ იპოვეს იგი, დაბრუნდნენ იერუსალიმში და ეძებდნენ მას.

46სამი დღის შემდეგ იპოვეს ტაძარში მჯდომი მოძღვართა შორის, უსმენდა და ეკითხებოდა მათ.

47და გაოცებული იყო ყველა მისი მსმენელი მისი გონებითა და პასუხებით. +

48რომ დაინახეს იგი, გაუკვირდათ, და დედამისმა უთხრა მას: „ეს რა გვიყავი, შვილო? აჰა, მამაშენი და მე შეწუხებულნი დაგეძებთ.“

49მან უთხრა მათ: „რატომ მეძებდით? ნუთუ არ იცით, რომ მამის სახლში უნდა ვიყო?“ +

50ხოლო მათ ვერ გაიგეს სიტყვა, რაც უთხრა მათ. +

51და გაჰყვა მათ და მივიდა ნაზარეთს და ემორჩილებოდა მათ. დედამისმა კი გულში ჩაიმარხა ყოველივე ეს.

52ხოლო იესოს ემატებოდა სიბრძნე და ტანი, და მადლი ღვთისა და ადამიანთა წინაშე.

3

იოანე ქადაგებს და ნათლავს

3^1ტიბერიოს კეისრის მთავრობის მეთხუთმეტე წელს, პონტოელი პილატეს განმგებლობისას იუდეაში, და ჰეროდეს ტეტრარქობისას გალილეაში, მისი ძმის, ფილიპეს, ტეტრარქობისას იტურეასა და ტრახონიტის მხარეში, და ლისანიასის ტეტრარქობისას აბილენეში,

2ანას და კაიაფას მღვდელმთავრობის დროს იყო სიტყვა ღვთისა იოანესადმი, ზაქარიას ძისადმი, უდაბნოში.

3დადიოდა იგი იორდანეს მთელს არემარეში და ქადაგებდა სინანულის ნათლისღებას ცოდვათა მისატევებლად, +

4როგორც სწერია ესაია წინასწარმეტყველის სიტყვათა წიგნში: „ხმა მღაღადებლისა უდაბნოში: განუმზადეთ გზა უფალს, მოასწორეთ მისი ბილიკები. + +

5ყოველი ხევი ამოივსება, ყოველი მთა და ბორცვი დადაბლდება, მრუდე გასწორდება და ოღროჩოღრო გზა გავაკდება.

6და ყოველი ხორციელი იხილავს ხსნას ღვთისაგან.“

7მოსანათლავად მისულ ხალხს იოანე ეუბნებოდა: „იქედნეთა ნაშობნო, ვინ გაგაფრთხილათ, რომ გაექცეთ მომავალ რისხვას? +

8მაშ, გამოიღეთ მონანიების ღირსი ნაყოფნი და ნუ მოჰყვებით ერთმანეთში ლაპარაკს: მამად აბრაამი გვყავსო. ვინაიდან, გეუბნებით თქვენ, რომ ღმერთს შეუძლია ამ ქვებიდან აღუდგინოს აბრაამს შვილები. +

9ცულიც უკვე დევს ხეთა ფესვთან. ყოველ ხეს, რომელიც კეთილ ნაყოფს არ გამოიღებს, ჭრიან და ცეცხლში აგდებენ.“ +

10ეკითხებოდა მას ხალხი და ეუბნებოდა: აბა, რაღა ვქნათო?

11მიუგებდა და ეტყოდა მათ: „ვისაც ორი მოსასხამი აქვს, მისცეს უქონელს. ვისაც საზრდო აქვს, ისიც ასე მოიქცეს.“ +

იესოს ნათლისღება

12მოვიდნენ მებაჟენიც მოსანათლავად და უთხრეს მას: „მოძღვარო, რა ვქნათ?“ +

13მან უთხრა მათ: „თქვენთვის დაწესებულის მეტს ნურაფერს მოითხოვთ.“

14ჯარისკაცებიც ეკითხებოდნენ: „ჩვენ რაღა ვქნათ?“ უთხრა მათ: „ნურავის შეავიწროვებთ, ცილს ნუ დასწამებთ და თქვენს ჯამაგირს დასჯერდით.“

15როცა ხალხი მოლოდინში იყო და ყველა თავის გულში ფიქრობდა იოანეზე, ქრისტე ხომ არ არისო,

16მიუგებდა და ეტყოდა ყველას იოანე: „მე წყლით გნათლავთ, მაგრამ მოდის ჩემზე ძლიერი, რომლის სანდლის თასმის გახსნის ღირსიც არა ვარ. ის მოგნათლავთ თქვენ სულიწმიდით და ცეცხლით, +

17რომლის ხელშია ნიჩაბი, რათა გაწმიდოს თავისი კალო და თავის ბეღელში მოაგროვოს ხორბალი, ბზე კი დაწვას ჩაუქრობელი ცეცხლით.“ +

18კიდევ ბევრ სხვა რამესაც ახარებდა და შეაგონებდა ხალხს.

19ხოლო ჰეროდემ, ტეტრარქმა, რომელსაც იგი ამხილებდა მისი ძმის ცოლის ჰეროდიას გამო და ყოველივე იმის გამო, რა ბოროტებაც ჩაედინა, +

20ყველაფერს ამას ისიც მიუმატა, რომ იოანე საპყრობილეში ჩასვა.

21როცა მთელი ხალხი ინათლებოდა და იესოც მოინათლა და ლოცულობდა, გაიხსნა ცა +

22და გადმოვიდა მასზე სულიწმიდა ხორციელი სახით, როგორც მტრედი, და გაისმა ზეცით ხმა: „შენ ხარ ჩემი საყვარელი ძე, რომელიც მოვიწონე მე.“

იესოს წარმოშობა

23თვით იესო, როცა იწყებდა, იქნებოდა ოცდაათი წლისა და, როგორც ფიქრობდნენ, იყო ძე იოსებისა, ყელისა, +

24მათათისა, ლევისა, მალქისა, იანაისა, იოსებისა,

25მათითიასი, ამოცისა, ნახუმისა, ხესლისა, ნაგაისა,

26მახათისა, მათითიასი, შიმყისა, იოსებისა, იოდასი,

27იოხანანისა, რეშასი, ზერუბაბელისა, შეალთიელისა, ნერისა,

28მალქისა, ადისა, კოსამისა, ელმადამისა, ყერისა,

29იესოსი, ელეაზარისა, იორიმისა, მათათისა, ლევისა,

30სიმონისა, იუდასი, იოსებისა, იონამისა, ელიაკიმისა,

31მალეასი, მინასი, მათათასი, ნათანისა, დავითისა,

32იესესი, ყობედისა, ბოყაზისა, სალმონისა, ნახშონისა,

33ყამინადაბისა, ადმინისა, არნისა, ხეცრონისა, ფერეცისა, იუდასი,

34იაკობისა, ისაკისა, აბრაამისა, თერახისა, ნახორისა, +

35სერუგისა, რეყუსი, ფელეგისა, ყებერისა, შალახისა, +

36კენანისა, არფაქშადისა, სემისა, ნოესი, ლამექისა, +

37მეთუშელახისა, ხანოქისა, იერედისა, მაჰალალელისა, კენანისა, +

38ენოშისა, შეთისა, ადამისა, ღვთისა. +

4

იესოს გამოცდა

4^1იესო, სულიწმიდით აღვსილი დაბრუნდა იორდანედან და სულით გაყვანილ იქნა უდაბნოში +

2და ორმოც დღეს სცდიდა მას ეშმაკი და არაფერი უჭამია იმ დღეებში, და მათი გასვლის შემდეგ მოშივდა.

3უთხრა მას ეშმაკმა: „თუ ღვთის ძე ხარ, უთხარი ამ ქვას, რომ პურად იქცეს.“

4მიუგო მას იესომ: „დაწერილია, რომ არა მხოლოდ პურით უნდა ცოცხლობდეს კაცი, არამედ ღვთის ყოველი სიტყვით.“ +

5და აიყვანა იგი მაღალ მთაზე და უჩვენა ერთ წამში მსოფლიოს ყველა სამეფო.

6და უთხრა მას ეშმაკმა: „მოგცემ მთელს ამ ხელმწიფებას და მათ დიდებას, ვინაიდან მე მაქვს მოცემული და, ვისაც მინდა, იმას ვაძლევ.

7თუ თაყვანსა მცემ, შენი იქნება ყოველივე!“

8მიუგო იესომ და უთხრა მას: „დაწერილია: ‘უფალს, შენს ღმერთს, ეცი თაყვანი და მხოლოდ მას ემსახურე.’“ +

9წაიყვანა იგი იერუსალიმს, დააყენა ტაძრის ფრთაზე და უთხრა: „თუ ღვთის ძე ხარ, თავი გადაიგდე აქედან ძირს.

10ვინაიდან დაწერილია, რომ ‘თავის ანგელოზებს უბრძანებს შენზე, რომ დაგიცვან’

11და რომ ‘ხელში აყვანილი გატარონ, რათა ქვას ფეხი არ წამოჰკრა.’“ +

12და მიუგო და უთხრა მას იესომ: „ნათქვამია: ‘არ გამოსცადო უფალი, ღმერთი შენი.’“ +

13და როცა დაამთავრა ყველა გამოცდა, ეშმაკი გაშორდა მას სხვა ჟამის მოლოდინში.

ქადაგება გალილეაში. იესოს უარყოფა ნაზარეთში

14დაბრუნდა იესო სულის ძალით გალილეაში და მისი ამბავი მოედო მთელ არემარეს. +

15ასწავლიდა მათ სინაგოგებში და განდიდებულ იყო ყველას მიერ.

16და მივიდა ნაზარეთს, სადაც აღიზარდა. და შევიდა შაბათ დღეს, თავისი ჩვეულებისამებრ, სინაგოგაში და დადგა წასაკითხავად. +

17და მიაწოდეს მას ესაია წინასწარმეტყველის წიგნი, და გაშალა წიგნი და იპოვა ადგილი, სადაც დაწერილი იყო:

18„უფლის სულია ჩემზე, ვინაიდან მან მცხო გლახაკთა სახარებლად, მომავლინა გულშემუსვრილთა განსაკურნებლად, ტყვეთათვის თავისუფლების და ბრმათათვის თვალის ახელის გამოსაცხადებლად, ჩაგრულთა გასათავისუფლებლად, +

19უფლის შეწყალების წლის გამოსაცხადებლად.“

20და დახურა წიგნი, გადასცა მსახურს და დაჯდა. ყველას თვალი სინაგოგაში მისკენ იყო მიპყრობილი.

21და დაუწყო ლაპარაკი მათ: „დღეს აღსრულდა ეს წერილი, თქვენ რომ მოისმინეთ.“

22და ყველამ დაუმოწმა მას და გაოცებულნი იყვნენ მისი პირიდან გამოსული მადლის სიტყვებით და ამბობდნენ: „ეს იოსების ძე არ არის?“

23უთხრა მათ: „ნამდვილად მეტყვით ამ ანდაზას: ‘მკურნალო, განიკურნე შენი თავი. ყველაფერი, რაც კი კაპერნაუმში მოხდა, როგორც გავიგეთ, მოახდინე აქაც, შენს სამშობლოში.’“

24უთხრა: „ჭეშმარიტად გეუბნებით თქვენ, რომ არც ერთი წინასწარმეტყველი არაა მიღებული თავის სამშობლოში. +

25ჭეშმარიტებით გეუბნებით თქვენ, მრავალი ქვრივი იყო ისრაელში ელიას დროს, როცა დაიხშო ცა სამ წელიწადსა და ექვს თვეს ისე, რომ დიდი შიმშილობა იყო მთელ ქვეყანაზე. +

26და არც ერთ მათგანთან არ იქნა მივლენილი ელია, გარდა ქვრივი დედაკაცისა ციდონის ცარფათში.

27კეთროვანიც მრავალი იყო ისრაელში ელისე წინასწარმეტყველის დროს, მაგრამ არც ერთი მათგანი არ გაწმენდილა, გარდა ნეემან სირიელისა.“ +

28ეს რომ მოისმინეს სინაგოგაში მყოფთ, ყველანი მძვინვარებით აღივსნენ.

29წამოდგნენ და გააძევეს იგი ქალაქიდან, და მიიყვანეს იმ მთის წვერამდე, რომელზეც მათი ქალაქი იყო გაშენებული, რათა გადაეგდოთ იგი.

30მაგრამ მან გაიარა მათ შორის და წავიდა.

იესო კაპერნაუმსა და გალილეაში

31და ჩავიდა გალილეის ქალაქ კაპერნაუმში და იქ ასწავლიდა მათ შაბათობით +

32და გაოცებულნი იყვნენ მისი მოძღვრებით, ვინაიდან ძალმოსილი იყო მისი სიტყვა. +

33სინაგოგაში იყო კაცი, უწმიდური სულით შეპყრობილი, და იყვირა ხმამაღლა: +

34„რა გინდა ჩვენგან, იესო ნაზარეველო? ჩვენს დასაღუპავად მოხვედი? გიცნობ, ვინცა ხარ, ღვთის წმიდაო.“

35იესომ შერისხა იგი და უთხრა: „გაჩუმდი და გადი მაგისგან!“ და დასცა იგი ეშმაკმა მათ შუაში და გამოვიდა მისგან, და არაფერი უვნია მისთვის.

36ყველანი განცვიფრდნენ და ამბობდნენ ერთმანეთში: „ეს რა სიტყვაა, რომ ხელმწიფებითა და ძალით უწმიდურ სულებს უბრძანებს და ისინიც გამოდიან?“

37და მოეფინა ხმა მის შესახებ იმ მხარის ყოველ ადგილს.

38ადგა სინაგოგიდან და შევიდა სიმონის სახლში. ხოლო სიმონის სიდედრი შეპყრობილი იყო დიდი სიცხით და სთხოვეს მისთვის. +

39და დაადგა თავზე და შერისხა სიცხე. მანაც მიატოვა იგი. მყისვე წამოდგა და ემსახურებოდა მათ.

40მზის ჩასვლისას ყველამ, ვისაც ჰყავდა სხვადასხვა სნეულებებით დაავადებულნი, მასთან მიიყვანა, და მან ყოველ მათგანს ხელები დაასხა და განკურნა. +

41ბევრისგან ეშმაკებიც გამოდიოდნენ, ყვიროდნენ და ამბობდნენ: „შენ ხარ ქრისტე, ძე ღვთისა!“ ის კი რისხავდა და უკრძალავდა ლაპარაკს, რადგან იცოდნენ მათ, რომ ქრისტეა იგი. +

42დღე რომ გათენდა, გამოვიდა იქიდან და წავიდა უდაბურ ადგილას. ხალხმა მოძებნა და მივიდნენ მასთან და აკავებდნენ, რომ არ წასულიყო მათგან.

43მან კი უთხრა მათ: „სხვა ქალაქებსაც უნდა ვახარო ღვთის სასუფეველი, ვინაიდან ამისთვის ვარ მოვლენილი.“ +

44და ქადაგებდა გალილეის სინაგოგებში.

5

პირველ მოწაფეთა მოწოდება

5^1ერთხელ, როცა ხალხის ბრბო აწყდებოდა მას, რომ ღვთის სიტყვა მოესმინათ, და ის იდგა გენესარეთის ტბასთან,

2დაინახა ტბასთან მდგომი ორი ნავი. ნავებიდან გადმოსული მებადურები ბადეებს რეცხავდნენ.

3ავიდა ერთ ნავზე, რომელიც სიმონისა იყო. სთხოვა ნაპირს ცოტა გაშორებოდა, ჩაჯდა და ნავიდან ასწავლიდა ხალხს.

4როცა ლაპარაკი დაამთავრა, უთხრა სიმონს: „შეცურდი ღრმად და მოისროლეთ ბადეები თევზის დასაჭერად.“

5მიუგო სიმონმა და უთხრა: „მოძღვარო, მთელი ღამე ვიშრომეთ და ვერაფერი დავიჭირეთ. მაგრამ შენი სიტყვით ვისვრი ბადეს.“

6ასეც მოიქცნენ. იმდენი თევზი მოიმწყვდიეს, რომ ბადეები ეხეოდათ.

7ნიშანი მისცეს ამხანაგებს მეორე ნავში, რომ მოსულიყვნენ მოსაშველებლად. მოვიდნენ და ისე აავსეს ორივე ნავი, რომ ლამის იძირებოდნენ.

8ეს რომ დაინახა სიმონ-პეტრემ, დაეცა იესოს მუხლებთან და უთხრა: „გამშორდი, უფალო, ვინაიდან ცოდვილი კაცი ვარ.“

9რადგან შიშმა შეიპყრო იგი და ყველა მასთან მყოფი იმ თევზისჭერის გამო, მათ რომ დაიჭირეს.

10ასევე იაკობი და იოანე, ზებედეს ძენი, სიმონის მოზიარენი. და უთხრა სიმონს იესომ: „ნუ გეშინია, ამიერიდან ადამიანთა დამჭერი იქნები.“

11მიაყენეს ნავები მიწას, ყველაფერი მიატოვეს და გაჰყვნენ მას.

კეთროვნის და უძლურის განკურნება

12ერთხელ, ერთ-ერთ ქალაქში მისი ყოფნისას, აჰა, მოვიდა კეთრით დაფარული კაცი. დაინახა იესო და დაემხო, ევედრებოდა და ეუბნებოდა: „უფალო, თუ გსურს, შეგიძლია ჩემი განწმედა.“

13და გაიწოდა ხელი, შეახო მას და თქვა: „მსურს, განიწმიდე!“ და მყისვე მოშორდა კეთრი.

14და უბრძანა მას: „არავის უთხრა, არამედ წადი და ეჩვენე მღვდელს და შესწირე შენი განწმედისთვის, როგორც დაუდგინა მათ მოსემ მოწმობად.“ +

15და უფრო და უფრო ვრცელდებოდა სიტყვა მის შესახებ და დიდძალი ხალხი დაჰყვებოდა მას, რათა მოესმინათ და განკურნებულიყვნენ თავიანთ სნეულებათაგან.

16ის კი უდაბურ ადგილებში მიდიოდა და ლოცულობდა.

17ერთ დღეს, როცა ის ასწავლიდა, ისხდნენ იქ ფარისეველნი და რჯულის მოძღვარნი, რომელნიც მოსულიყვნენ გალილეისა და იუდეის ყოველი კუთხიდან და იერუსალიმიდან, და უფლის ძალა იყო მასთან განსაკურნავად,

18აჰა, კაცებმა საწოლით მოიყვანეს ადამიანი, რომელიც დავრდომილი იყო, და ცდილობდნენ, შიგნით შეეყვანათ და იესოს წინ დაეწვინათ. +

19და რომ ვერ მოახერხეს მისი შეყვანა ხალხმრავლობის გამო, ერდოზე ავიდნენ და კრამიტებს შორის საწოლიანად ჩაუშვეს შუაგულ ოთახში იესოს წინ.

20რომ დაინახა მათი რწმენა, უთხრა: „ადამიანო, მოგეტევა შენი ცოდვები.“

21და იწყეს მწიგნობრებმა და ფარისევლებმა მსჯელობა ურთიერთშორის და ამბობდნენ: „ვინ არის ეს, ღმერთს რომ გმობს? ვის ძალუძს ცოდვების მიტევება ერთი ღვთის გარდა?“

22იესო მიხვდა მათ ზრახვებს, და მიუგო და უთხრა: „რას კითხულობთ თქვენს გულში?

23რა უფრო ადვილია, თქმა: შენი ცოდვები მოგეტევა, თუ თქმა: ადექ და გაიარე?

24რათა იცოდეთ, რომ კაცის ძეს მიწაზე აქვს ცოდვების მიტევების ხელმწიფება, – ეუბნება დავრდომილს: შენ გეუბნები, ადექ, აიღე შენი საწოლი და შინ წადი.“

25და მყისვე წამოდგა მათ წინაშე, აიღო, რაზეც იწვა, და წავიდა თავის სახლში და ადიდებდა ღმერთს.

26და განცვიფრებამ შეიპყრო ყველა და ადიდებდნენ ღმერთს და შეშინებულები ამბობდნენ: საოცრებანი ვიხილეთო დღეს.

ლევის მოწოდება.

„არა მართალთა, არამედ ცოდვილთა“

27ამის შემდეგ გამოვიდა და დაინახა მებაჟე, სახელად ლევი, რომელიც იჯდა საბაჟოში, და უთხრა მას: „გამომყევი მე.“ +

28მანაც მიატოვა ყოველივე, წამოდგა და გაჰყვა მას.

29და მოუმზადა ლევიმ მას დიდი ნადიმი თავის სახლში. და იყო იქ ბევრი მებაჟე და სხვანი, რომლებიც მათთან ერთად უსხდნენ სუფრას.

30მათი მწიგნობარნი და ფარისეველნი დრტვინავდნენ და ეუბნებოდნენ მის მოწაფეებს: „რატომ ჭამთ და სვამთ მებაჟეებთან და ცოდვილებთან ერთად?“

31და მიუგო იესომ და უთხრა მათ: „მკურნალი ჯანმრთელებს კი არა, სნეულებს სჭირდებათ.

32მოვედი არა მართალთა მოსაწოდებლად, არამედ ცოდვილთა, რათა მოინანიონ.“ +

ახალი ღვინო და საკერებელი

33მათ კი უთხრეს მას: „იოანეს მოწაფეები ხშირად მარხულობენ და ლოცვებს აღავლენენ, ასევე ფარისეველთანიც. შენები კი ჭამენ და სვამენ.“

34იესომ უთხრა მათ: „როგორ აიძულებთ მექორწილეებს, იმარხულონ, ვიდრე ნეფე მათთან არის?

35მაგრამ დადგება დღეები, როცა ნეფე წაერთმევათ და მაშინ იმარხულებენ, იმ დღეებში.“

36იგავიც უთხრა მათ: „არავინ მოხევს საკერებელს ახალ სამოსელს და არ დაადებს ძველ სამოსელს, თორემ ახალსაც დახევს და ძველსაც არ გამოადგება ახალი სამოსლის საკერებელი. +

37არავინ ჩაასხამს ახალ ღვინოს ძველ ტიკებში, თორემ ახალი ღვინო ტიკებს დახეთქავს და ღვინოც დაიღვრება და ტიკებიც დაიღუპება.

38არამედ ახალი ღვინო ახალ ტიკებში უნდა ჩაისხას.

39არც ერთი ძველის მსმელი არ მოისურვებს ახალს, რადგან იტყვის: ძველი სჯობიაო.“

6

ძე კაცისა შაბათის უფალიც არის

6^1ერთხელ, შაბათს, ყანებზე გადავლა მოუხდა; და მისი მოწაფეები წყვეტდნენ თავთავებს, ხელით ფშვნეტდნენ და ჭამდნენ. +

2ფარისეველთაგან ზოგიერთებმა უთხრეს მათ: „რატომ აკეთებთ იმას, რისი გაკეთებაც შაბათს არაა ნებადართული?“

3და მიუგო და უთხრა მათ იესომ: „ნუთუ არ წაგიკითხავთ, რა ქნა დავითმა, როცა მოშივდა მას და მასთან მყოფებს? +

4როგორ შევიდა ღვთის სახლში, აიღო და შეჭამა საწინაშეო პურები და თავისთან მყოფთაც დაურიგა, რომლის ჭამის ნებაც არავის ჰქონდა, გარდა მღვდლებისა?“ +

5და უთხრა მათ: „შაბათის ბატონიც არის კაცის ძე.“

6და მოხდა, რომ ერთ სხვა შაბათსაც შევიდა სინაგოგაში და ასწავლიდა მათ. იქ იყო კაცი, რომელსაც მარჯვენა ხელი გამხმარი ჰქონდა. +

7მწიგნობარნი და ფარისეველნი უთვალთვალებდნენ მას, აბა, შაბათს თუ განკურნავსო, რათა ეპოვათ როგორ დაედოთ ბრალი მისთვის.

8მან იცოდა მათი ზრახვები და უთხრა კაცს, რომელსაც ხელი გამხმარი ჰქონდა: „ადექ და გამოდი შუაში!“ ისიც ადგა და დადგა შუაში.

9უთხრა იესომ მათ: „გეკითხებით თქვენ: შაბათ დღეს კეთილის კეთება შეიძლება თუ ბოროტისა? სულის ხსნა შეიძლება თუ დაღუპვა?“

10და თვალი მოავლო ყველას და უთხრა მას: „გაიწოდე შენი ხელი!“ ასეც მოიქცა და მოურჩა ხელი.

11ისინი კი რისხვით აღივსნენ და ურთიერთშორის მსჯელობდნენ, რა ექნათ იესოსთვის.

თორმეტი მოციქულის არჩევა

12იმ დღეებში წავიდა იგი მთაზე სალოცავად და მთელი ღამე ღვთისადმი ლოცვაში გაატარა.

13დღე რომ დადგა, დაუძახა თავის მოწაფეებს და ამოირჩია მათგან თორმეტი, რომელთაც მოციქულები უწოდა: +

14სიმონი, რომელსაც პეტრე შეარქვა, მისი ძმა ანდრია, იაკობი და იოანე, ფილიპე და ბართოლომე,

15მათე და თომა, იაკობ ალფესი და სიმონი, მოშურნედ წოდებული.

16იუდა იაკობის ძე და იუდა ისკარიოტელი, რომელიც გამცემი გახდა.

17და ჩავიდა მათთან ერთად და დადგა ვაკე ადგილას. იქ იყო მრავალი მისი მოწაფე და ბევრი ხალხი იუდეიდან და იერუსალიმიდან, და ზღვისპირეთიდან – ტვიროსიდან და ციდონიდან, +

18რომელნიც მოვიდნენ, რომ მისთვის მოესმინათ და თავიანთი სნეულებებისგან განკურნებულიყვნენ – უწმიდური სულით გატანჯულნიც – და იკურნებოდნენ.

19მთელი ხალხი ცდილობდა შეხებოდა მას, ვინაიდან მისგან გამოდიოდა ძალა და ყველას კურნავდა. +

ნეტართათვის. სიყვარული და სამსჯავრო

20აღმართა მზერა თავის მოწაფეებზე და უთხრა: „ნეტარნი ხართ, გლახაკნი, ვინაიდან თქვენია ღვთის სასუფეველი. +

21ნეტარნი ხართ, ვისაც ახლა გშიათ, ვინაიდან გაძღებით. ნეტარნი ხართ, ვინც ახლა ტირით, ვინაიდან გაიცინებთ. +

22ნეტარნი ხართ, როცა შეგიძულებენ ადამიანები, როცა გაგყრიან და გაგლანძღავენ, ხოლო თქვენს სახელს განდევნიან, როგორც ბოროტს, კაცის ძის გამო. +

23გაიხარეთ იმ დღეს და გამხიარულდით, ვინაიდან, აჰა, დიდია თქვენი საზღაური ცაში, ვინაიდან ასევე ექცეოდნენ წინასწარმეტყველთ მათი მამები. +

24მაგრამ, ვაი თქვენ, მდიდარნო, ვინაიდან უკვე მიიღეთ თქვენი ნუგეშისცემა.

25ვაი თქვენ, მაძღარნო, აწ, ვინაიდან მოგშივდებათ. ვაი თქვენ, ვინც ახლა იცინით, ვინაიდან იგლოვებთ და იტირებთ. +

26ვაი თქვენ, როცა ყველანი კარგს ილაპარაკებენ თქვენზე. ასევე ექცეოდნენ ცრუწინასწარმეტყველთ მათი მამები. +

27ხოლო თქვენ, ვინც მისმენთ, გეტყვით: გიყვარდეთ თქვენი მტრები და სიკეთე უყავით თქვენს მოძულეებს. +

28აკურთხებდეთ თქვენს მაწყევრებს და ლოცულობდეთ თქვენსავე შეურაცხმყოფელთათვის.

29ვინც ლოყაში გაგარტყას, მეორეც მიუშვირე. ვინც სამოსელი წაგართვას, მოსასხამსაც ნუ დაუჭერ. +

30ყველას, ვინც გთხოვოს, მიეცი და ვინც გამოგართმევს, უკან ნუღარ მოსთხოვ.

31როგორც თქვენ გინდათ, რომ მოგექცნენ ადამიანები, თქვენც ისევე მოექეცით მათ. +

32თუ თქვენი მოყვარულნი გეყვარებათ, თქვენთვის რა მადლია? ვინაიდან ცოდვილთაც უყვართ თავიანთი მოყვარულნი.

33თუ სიკეთეს უზამთ თქვენს კეთილისმყოფელთ, თქვენთვის რა მადლია? ცოდვილნიც ასევე აკეთებენ.

34თუ სესხს აძლევთ იმას, ვისი იმედიც გაქვთ, რომ უკან დაგიბრუნებთ, ეს რაღა მადლია? ცოდვილნიც ასესხებენ ცოდვილთ, რომ დაიბრუნონ იმდენივე.

35ხოლო თქვენ გიყვარდეთ თქვენი მტრები, სიკეთე უყავით და ასესხეთ და ნურაფერს მოელით, და დიდი იქნება თქვენი საზღაური: მაღლის ძენი იქნებით, ვინაიდან იგი კეთილია უმადურთა და ბოროტთა მიმართაც. +

36იყავით გულმოწყალენი, ისევე როგორც თქვენი მამაა გულმოწყალე. +

37ნუ განიკითხავთ და არ განიკითხებით; მსჯავრს ნუ დასდებთ და არ დაგედებათ მსჯავრი; მიუტევეთ და მოგეტევებათ. +

38მიეცით და თქვენც მოგეცემათ: კარგი საწყაო, დატკეპნილი, გატენილი და პირთამდე სავსე, მოგეცემათ თქვენსავე კალთაში. რადგან რომელი საწყაოთიც მიუწყავთ, იმავეთი მოგეწყვებათ.“ +

39იგავიც უთხრა მათ: „განა შეუძლია ბრმას ბრმის მეგზურობა? განა ორივენი ორმოში არ ჩაცვივდებიან? +

40მოწაფე მასწავლებელზე მეტი არ არის, ხოლო ყველა სწავლაგასრულებული, ისეთივე იქნება, როგორც მისი მასწავლებელი. +

41რად უყურებ წველს შენი ძმის თვალში, საკუთარ თვალში კი დირეს ვერ ამჩნევ? +

42ანდა როგორ შეგიძლია უთხრა შენს ძმას: ძმაო, მიმიშვი, ამოგიღო თვალიდან წველი, საკუთარ თვალში კი დირეს ვერ ხედავ? თვალთმაქცო, ჯერ შენი თვალიდან ამოიღე დირე და მერე დაინახავ, თუ როგორ უნდა ამოუღო შენს ძმას თვალიდან წველი. +

43არ არსებობს კარგი ხე, რომელმაც ცუდი ნაყოფი გამოიღოს; არც ცუდი ხე, რომელმაც კარგი ნაყოფი გამოიღოს. +

44ვინაიდან ყოველი ხე თავისი ნაყოფით შეიცნობა: ეკალზე ხომ ვერ მოკრეფენ ლეღვს და არც მაყვლის ბუჩქებზე იკრიფება ყურძენი. +

45კეთილი კაცი თავისი გულის კეთილი საუნჯიდან სიკეთეს გამოიღებს, ბოროტი კაცი კი ბოროტისგან ბოროტს გამოიღებს. ვინაიდან გულის სავსებისაგან მეტყველებს მისი პირი.

46რატომ მიწოდებთ: ‘უფალო, უფალო!’ და იმას კი არ აკეთებთ, რასაც გეუბნებით? +

47ყველა, ვინც ჩემთან მოდის, ჩემს სიტყვებს ისმენს და მათ ასრულებს, გიჩვენებთ ვისაცა ჰგავს.

48იგი ჰგავს სახლის მშენებელ კაცს, რომელმაც მოთხარა, ჩააღრმავა და კლდეზე დადო საძირკველი. წყალდიდობისას მდინარე ეკვეთა იმ სახლს და ძვრა ვერ უყო, ვინაიდან კარგად იყო ნაშენი.

49ხოლო ვინც ისმენს და არ ასრულებს, იგი ჰგავს კაცს, რომელმაც სახლი ააშენა მიწაზე უსაძირკვლოდ და, როცა მდინარე ეკვეთა, უმალ დაინგრა და ძალზე დიდი იყო იმ სახლის ჩამოქცევა.“

7

ასისთავის მონის განკურნება.

ქვრივის ვაჟის გაცოცხლება

7^1როცა მან დაასრულა ყველა თავისი სიტყვა ხალხის სასმენელთა მიმართ, შევიდა კაპერნაუმში. +

2ერთ ასისთავს ავად ჰყავდა და უკვდებოდა მონა, რომელიც მისთვის ძვირფასი იყო,

3იესოზე რომ მოისმინა, გაგზავნა მასთან იუდეველთა უხუცესები სათხოვნელად, რათა მოსულიყო და განეკურნა მისი მონა.

4ისინი მივიდნენ იესოსთან, სთხოვეს მხურვალედ და უთხრეს: „იგი ღირსია, რომ ეს გაუკეთო,

5ვინაიდან უყვარს ჩვენი ხალხი და სინაგოგა მან აგვიშენა.“

6იესო წაჰყვა მათ და უკვე იმ სახლის შორი-ახლოს იყვნენ, როცა ასისთავმა გამოუგზავნა მეგობრები მისთვის სათქმელად: „უფალო, ნუ გაირჯები, ვინაიდან ღირსი არა ვარ, რომ ჩემს ჭერქვეშ შემოხვიდე.

7ამიტომ ჩემი თავიც არ მივიჩნიე შენთან მოსვლის ღირსად. მხოლოდ სიტყვა თქვი და განიკურნება ჩემი მონა.

8რადგან მეც, ძალაუფლებას დამორჩილებულს, ჩემს ხელქვეით მყვანან ჯარისკაცები. ერთს ვეუბნები: ‘წადი!’ და მიდის. და სხვას: ‘მოდი!’ და მოდის. ჩემს მონას: ‘გააკეთე ეს!’ და აკეთებს.“

9ეს რომ გაიგონა, იესოს გაუკვირდა მისი, მიუბრუნდა თავის უკან მომავალ ხალხს და უთხრა: „გეუბნებით, რომ ისრაელშიც ვერ ვპოვე მე ასეთი რწმენა.“

10წარგზავნილებმა სახლში დაბრუნებისას გამოკეთებული ნახეს ის მონა.

11ამის შემდეგ იესო წავიდა ქალაქში, რომელსაც ერქვა ნაინი, და თან მიჰყვებოდნენ მისი მოწაფენი და დიდძალი ხალხი.

12ქალაქის კარიბჭეს რომ მიუახლოვდა, აჰა, მოასვენებდნენ მიცვალებულს, დედისერთა ვაჟს, ხოლო დედა ქვრივი იყო. დიდძალი ხალხი მოსდევდა მას ქალაქიდან.

13ქვრივის დანახვისას უფალს შეეცოდა იგი და უთხრა: „ნუ სტირი.“

14მივიდა და შეეხო ცხედარს. გამსვენებლები შედგნენ და მან თქვა: „ჭაბუკო, შენ გეუბნები, ადექ!“

15მკვდარი წამოჯდა და იწყო ლაპარაკი, და იესომ ჩააბარა იგი თავის დედას.

16ყველანი შიშმა შეიპყრო, ღმერთს ადიდებდნენ და ამბობდნენ: „დიდი წინასწარმეტყველი აღმდგარა ჩვენს შორის და ღმერთმა მოხედა თავის ხალხს“. +

17ეს სიტყვა მოედო მთელ იუდეას და მთელ შემოგარენს.

პასუხი იოანე ნათლისმცემელს

18აუწყეს იოანეს მისმა მოწაფეებმა ყოველივე ეს. +

19იოანემ დაიბარა ორი თავისი მოწაფე და იესოსთან გაგზავნა შესაკითხავად: „შენა ხარ ის, ვინც უნდა მოსულიყო, თუ სხვას უნდა ველოდოთ?“ +

20მივიდნენ ისინი მასთან და უთხრეს: „იოანე ნათლისმცემელმა გამოგვგზავნა შენთან საკითხავად: შენა ხარ ის, ვინც უნდა მოსულიყო, თუ სხვას უნდა ველოდოთ?“

21იმჟამად მან ბევრი განკურნა სნეულებათა და სატკივართაგან და ავი სულებისაგან, და მრავალ ბრმას უწყალობა მხედველობა.

22მიუგო და უთხრა მათ: „წადით და უთხარით იოანეს, რაც ნახეთ და მოისმინეთ: ბრმებს მხედველობა უბრუნდებათ, ხეიბრები დადიან, კეთროვანები განიწმიდებიან, ყრუებს ესმით, მკვდრები დგებიან და ღატაკებს ეხარებათ. +

23ნეტარია ვინც არ შეცდება ჩემში.“ +

24როცა იოანეს მოციქულები წავიდნენ, დაიწყო ლაპარაკი ხალხთან იოანეზე: „რის სანახავად გახვედით უდაბნოში? ქარისაგან შერხეული ლერწმისა?

25მაშ, რის სანახავად გახვედით – კაცისა, რომელსაც ფაფუკი სამოსელი აცვია? აჰა, ისინი, ვინც მდიდრულად არიან შემოსილნი და ფუფუნებით ცხოვრობენ, სამეფო კარზე იმყოფებიან.

26რიღას სანახავად წახვედით? წინასწარმეტყველისა? დიახ, გეუბნებით თქვენ, წინასწარმეტყველზე მეტისაც.

27ვინაიდან ეს არის ის, რომლის შესახებაც დაწერილია: ‘აჰა, მე ვგზავნი ჩემს ანგელოზს შენი სახის წინაშე, რომელიც განამზადებს შენს გზას შენს წინაშე.’ +

28ვინაიდან გეუბნებით თქვენ: დედაკაცთა ნაშობთა შორის არავინ არის იოანეზე დიდი, მაგრამ ღვთის სასუფეველში უმცირესიც კი მასზე უფრო დიდია.“ +

29მთელმა ხალხმა, რომელიც მას უსმენდა, და მებაჟეებმაც კი, განადიდეს ღმერთი და იოანეს ნათლობით მოინათლნენ. +

30ხოლო ფარისევლებმა და რჯულის მცოდნეებმა უარყვეს ღვთის რჩევა მათ მიმართ და არ ინათლებოდნენ მისგან.

31მაშინ უფალმა თქვა: „ვის ვამსგავსო ეს მოდგმა და ვისი მსგავსნი არიან ისინი? +

32ისინი ჰგვანან ყრმებს, რომლებიც მოედნებზე სხედან და ერთმანეთს გასძახიან: ‘სალამურს გიკრავდით და არ ცეკვავდით, გიგოდებდით და არ სტიროდით.’

33ვინაიდან მოვიდა იოანე ნათლისმცემელი და არც პურს ჭამს, არც ღვინოს სვამს და თქვენ ამბობთ: ეშმაკი ჰყავსო.

34მოვიდა კაცის ძე და ჭამს და სვამს და ამბობთ: აჰა კაცი, მჭამელი და ღვინის მსმელი, მებაჟეთა და ცოდვილთა მეგობარიო.

35გამართლებულია სიბრძნე მისი ყველა შვილის მიერ.“

ცოდვილი დედაკაცი იესოსთან

36ვინმე ფარისეველთაგანი სთხოვდა მას, მასთან ეჭამა პური. შევიდა იმ ფარისევლის სახლში და მიუჯდა სუფრას.

37იმ ქალაქში იყო ცოდვილი დედაკაცი. როგორც კი გაიგო, იგი ფარისევლის სახლში ზისო, მოიტანა ნელსაცხებელი ალებასტრონის ჭურჭლით. +

38და დადგა უკან, მის ფერხთით, ცრემლებით უსველებდა ფეხებს და თავისი თმებით უხოცავდა, ფეხებს უკოცნიდა და ნელსაცხებელს სცხებდა.

39ფარისეველმა, რომელმაც იესო მიიწვია, ამის დანახვაზე თავისთვის თქვა: „ეს რომ წინასწარმეტყველი იყოს, შეიტყობდა ვინ და რანაირი დედაკაცი ეხება მას, რადგან ცოდვილია იგი.“ +

40მიუგო იესომ და უთხრა მას: „სიმონ, რაღაც მაქვს შენთან სათქმელი,“ მან კი უთხრა: „თქვი, მოძღვარო.“

41თქვა: „ერთ მევახშეს ორი მოვალე ჰყავდა: ერთს ხუთასი დინარი ემართა, მეორეს – ორმოცდაათი.

42მაგრამ რაკი არაფერი ჰქონდათ, რომ გადაეხადათ, ორივეს მიუტევა. ახლა მითხარი, რომელს უფრო მეტად შეუყვარდება იგი?“

43მიუგო სიმონმა და თქვა: „მე ვფიქრობ, რომელსაც უფრო მეტი მიუტევა.“ ხოლო მან უთხრა მას: „სწორად განსაჯე.“

44მიბრუნდა დედაკაცისაკენ და სიმონს უთხრა: „ხომ ხედავ ამ დედაკაცს? შენს სახლში შემოვედი და წყალი არ მომეცი ფერხთათვის, ამან კი ცრემლით დამისველა ფერხნი და თავისი თმებით შემიხოცა.

45შენ არ გიკოცნია ჩემთვის, ამას კი, რაც აქ შემოვიდა, არ შეუწყვეტია ჩემს ფერხთა კოცნა.

46შენ ზეთი არ გიცხია ჩემს თავზე, ამან კი ნელსაცხებელი სცხო ჩემს ფერხთ.

47ამის გამო გეუბნები: მაგას მიეტევა მრავალი თავისი ცოდვა, რადგან ძლიერ შემიყვარა. ხოლო ვისაც ცოტა მიეტევა, ცოტათი უყვარს.“

48და უთხრა მას: „მიგეტევა შენი ცოდვანი.“

49მასთან მსხდომებმა იწყეს ლაპარაკი თავისთვის: „ვინ არის ეს, ცოდვებსაც რომ მიუტევებს?“

50მან კი უთხრა დედაკაცს: „შენმა რწმენამ გიხსნა შენ. წადი მშვიდობით.“

8

იესო ახარებს ქალაქებში

8^1ამის შემდეგ დადიოდა ქალაქიდან ქალაქში და სოფლიდან სოფელში, ქადაგებდა და ახარებდა ღვთის სასუფეველს. და თორმეტნიც მასთან იყვნენ,

2ასევე ზოგი დედაკაციც, რომელნიც განიკურნენ ავი სულებისა და სნეულებებისაგან: მარიამი, მაგდალელად წოდებული, რომლისგანაც შვიდი ეშმაკი გავიდა; +

3იოანა, ჰეროდეს მოურავის ქუზას ცოლი, სუსანა და ბევრი სხვა, რომელნიც ემსახურებოდნენ მას თავიანთი ქონებით.

იგავი მთესველზე

4როცა დიდძალი ხალხი მოგროვდა მასთან და ქალაქის ყველა მცხოვრები მიეახლა, მან დაიწყო იგავით ლაპარაკი: +

5„გამოვიდა მთესველი თავისი თესლის დასათესად. და თესვისას ზოგი გზის პირას დაცვივდა, გაითელა და ცის ფრინველებმა აკენკეს.

6ზოგი კლდოვანზე დაცვივდა, აღმოცენდა და გახმა, ვინაიდან სინოტივე აკლდა.

7ზოგი ეკლებში ჩაცვივდა, ეკალი გაიზარდა და გააჩანაგა.

8ზოგი კი კარგ ნიადაგზე დაცვივდა, აღმოცენდა და ასმაგი ნაყოფი გამოიღო.“ ეს თქვა და დაიძახა: „ვისაც ყურები აქვს სასმენად, ისმინოს!“

9ჰკითხეს მას მისმა მოწაფეებმა, რას ნიშნავდა ეს იგავი.

10მან თქვა: „თქვენ მოგეცათ, რომ იცოდეთ ღვთის სასუფევლის საიდუმლოებანი, ხოლო სხვებს იგავებით მიეცათ, რომ უყურებდნენ და ვერ ხედავდნენ, ისმენდნენ და ვერ იგებდნენ. +

11ეს იგავი კი ამას ნიშნავს: ის თესლი ღვთის სიტყვაა.

12გზასთან დაცვენილები კი ისინი არიან, ვისაც ესმით, მერე მოდის ეშმაკი და მიაქვს სიტყვა მათი გულიდან, რომ არ იწამონ და არ გადარჩნენ. +

13ესენი კი, კლდეზე რომ არიან, ისინია, ვინც მოისმენენ სიტყვას და სიხარულით მიიღებენ, მაგრამ ფესვი არა აქვთ და მხოლოდ მცირე ხანს სწამთ, განსაცდელის ჟამს კი განდგებიან. +

14ხოლო ეკლებში ჩაცვენილნი ისინი არიან, ვინც ისმენენ, მაგრამ ცხოვრების გზაზე საზრუნავი, სიმდიდრე და განცხრომანი აჩანაგებენ მათ და ნაყოფი ვეღარ მწიფდება. +

15ხოლო კარგ მიწაზე დაცვენილნი ისინი არიან, ვინც კეთილი და წრფელი გულით ისმენენ სიტყვას, იცავენ და მოთმინებით იძლევიან ნაყოფს.“

დაუკვირდით, როგორ ისმენთ

16„არავინ ანთებს სანთელს, რომ ჭურჭელი დაახუროს ზედ ან საწოლ ქვეშ შეედგას, არამედ სასანთლეზე დადებს, რათა შემომსვლელებმა იხილონ ნათელი. +

17ვინაიდან არ არსებობს დაფარული, რომელიც ცხადი არ გახდეს, არც დამალული, რომელიც არ გამჟღავნდეს და არ გაცხადდეს. +

18ამიტომ დაუკვირდით, როგორ ისმენთ: ვისაც აქვს, მას მიეცემა. ვისაც არა აქვს, ისიც წაერთმევა, რაც ჰგონია, რომ ექნება.“ +

19მივიდნენ მასთან მისი დედა და ძმები და ვერ შეძლეს ახლოს მისვლა ხალხის გამო. +

20შეატყობინეს მას: დედაშენი და შენი ძმები გარეთ დგანან, შენი ნახვა სურთო.

21ხოლო მან მიუგო და უთხრა მათ: „დედაჩემი და ჩემი ძმები ისინი არიან, ვინც ღვთის სიტყვას ისმენენ და ასრულებენ.“

22მოხდა ისე, რომ ერთ დღეს იგი ჩაჯდა ნავში თავის მოწაფეებთან ერთად, და უთხრა მათ: „გადავიდეთ ტბის გაღმა,“ და გაცურეს. +

23როცა მიცურავდნენ, მას ჩაეძინა, და ტბაზე ქარიშხალი ამოვარდა. ნავი წყლით ევსებოდათ და საფრთხეში იყვნენ.

24მივიდნენ, გააღვიძეს და უთხრეს: „მოძღვარო, მოძღვარო, ვიღუპებით.“ და მან, გაღვიძებულმა, შერისხა ქარი და წყლის ღელვა, და დაცხრნენ და ჩამოვარდა მყუდროება.

25უთხრა მათ: „სად არის თქვენი რწმენა?“ ისინი შიშითა და გაოცებით ეუბნებოდნენ ერთიმეორეს: „ვინ არის ეს, ქარებსაც რომ უბრძანებს და წყალსაც, და ემორჩილებიან მას?“ +

ლეგიონი სულების განდევნა ეშმაკეულისგან. ღორების კოლტი

26გადაცურეს გერასენელთა ქვეყნისკენ, რომელიც გალილეის გაღმა მხარეს არის. +

27როცა გავიდა ხმელეთზე, წინ შემოხვდა ერთი კაცი ქალაქიდან. მას ეშმაკები დაუფლებოდნენ დიდი ხანის წინ და არც სამოსელს იცვამდა და არც სახლში ცხოვრობდა, არამედ სამარხებში.

28როგორც კი დაინახა იესო, დაიკივლა, მის წინ დაეცა და ხმამაღლა იყვირა: „რა გინდა ჩემგან, იესო, ძეო მაღალი ღვთისა? გევედრები, ნუ მტანჯავ.“

29ვინაიდან უბრძანა არაწმიდა სულს ამ კაცისგან გამოსულიყო (ვინაიდან დიდ ხანს სტანჯავდა მას, ჰკრავდნენ ჯაჭვებით და ბორკილებით, რომ დაეკავებინათ იგი. მაგრამ ის წყვეტდა ბორკილებს და იდევნებოდა ეშმაკის მიერ უდაბნოებში).

30ჰკითხა მას იესომ: „რა არის შენი სახელი?“ მან უთხრა: „ლეგიონი,“ ვინაიდან ბევრი ეშმაკი იყო მასში შესული.

31და ევედრებოდნენ იესოს, რომ არ ებრძანებინა მათთვის უფსკრულში ჩასვლა.

32იქ იყო ღორების დიდი კოლტი, რომელიც მთაზე ძოვდა. ეშმაკები შეევედრნენ იესოს, რომ ნება დაერთო შესულიყვნენ მათში, და მან დართო ნება.

33გამოვიდნენ ეშმაკები იმ კაციდან და შევიდნენ ღორებში. კოლტი კბოდედან გადაეშვა ტბაში და ჩაიხრჩო.

34ეს ამბავი რომ დაინახეს მწყემსებმა, გაიქცნენ და შეატყობინეს ქალაქსა და სოფლებს.

35გამოვიდნენ მომხდარის სანახავად. მოვიდნენ იესოსთან და ნახეს კაცი, რომლისგანაც გავიდნენ ეშმაკები. იგი შემოსილი და გონსმოგებული იჯდა იესოს ფერხთით, და შეეშინდათ.

36მხილველებმა უამბეს, როგორ გადარჩა ეშმაკეული.

37ევედრებოდა გერასენელთა სანახების მთელი ხალხი, რათა გასცლოდა მათ, ვინაიდან დიდმა შიშმა მოიცვა ისინი. ისიც ჩაჯდა ნავში და გაბრუნდა.

38ის კაცი, რომლისგანაც ეშმაკები გავიდნენ, შეევედრა იესოს, თავისთან დაეტოვებინა, მაგრამ მან გაუშვა და უთხრა:

39„დაბრუნდი შინ და უამბე, რაც გიყო ღმერთმა.“ ისიც წავიდა და მთელ ქალაქს ამცნობდა, რა გაუკეთა იესომ.

იაიროსის ასულის გაცოცხლება.

სისხლმდინარი ქალის განკურნება

40როცა იესო დაბრუნდა, ხალხმა მიიღო იგი, ვინაიდან ყველანი ელოდნენ მას.

41და აჰა, მოვიდა კაცი სახელად იაიროსი, რომელიც სინაგოგის მთავარი იყო. დაემხო იესოს ფერხთით და ევედრებოდა, შინ გაჰყოლოდა. +

42ვინაიდან ერთადერთი ასული ჰყავდა, თორმეტი წლისა, და უკვდებოდა. იესო რომ მიდიოდა, ხალხი ზედ აწყდებოდა მას.

43იყო ერთი ქალი, რომელიც თორმეტი წელი სისხლის დენით იტანჯებოდა, მთელი ქონება ექიმებს დაახარჯა და ვერავინ განკურნა.

44უკნიდან მიეპარა და მისი ტანსაცმლის კალთას შეეხო. იმწამსვე შეუწყდა სისხლის დენა.

45თქვა იესომ: „ვინ შემეხო?“ როცა ყველამ იუარა, პეტრემ და მასთან მყოფებმა უთხრეს: „მოძღვარო, ხალხი გარს გახვევია და ზედ გაწყდება, შენ კი ამბობ, ვინ შემეხოო?“ +

46ხოლო იესომ თქვა: „ვიღაც შემეხო მე, რადგან ვგრძნობ, რომ ძალა გავიდა ჩემგან.“

47ქალმა, რაკი დაინახა, რომ ვერ დაიმალა, მიუახლოვდა ძრწოლით, დაემხო მის წინაშე და საჯაროდ განაცხადა, რა მიზეზითაც შეეხო და როგორ უცბად განიკურნა.

48უთხრა მას: „ასულო, შენმა რწმენამ გადაგარჩინა. წადი მშვიდობით!“

49ჯერ სიტყვა არ დაემთავრებინა, რომ ვიღაც მოვიდა სინაგოგის მთავრის სახლიდან და უთხრა: „შენი ასული მოკვდა. ნუღარ შეაწუხებ მოძღვარს.“ +

50იესომ, ეს რომ მოისმინა, მიუგო მას: „ნუ გეშინია, მხოლოდ ირწმუნე და განიკურნება.“

51სახლში რომ მივიდნენ, არავის დართო ნება შესულიყო, პეტრეს, იაკობის, იოანეს და გოგონას დედ-მამის გარდა.

52ყველა მოთქვამდა და დასტიროდა მას, მან კი უთხრა: „ნუ სტირით. ის არ მომკვდარა, სძინავს მხოლოდ.“

53ისინი კი დასცინოდნენ მას, ვინაიდან იცოდნენ, რომ მკვდარი იყო.

54ხელი ხელში ჩასჭიდა, შესძახა და თქვა: „გოგონავ, ადექ!“

55და დაუბრუნდა სული. უცებ წამოდგა იგი და მან ბრძანა, საჭმელი მიეცათ გოგონასთვის.

56და გაუკვირდათ მის მშობლებს. მან უბრძანა მათ, არავისთვის ეთქვათ მომხდარის შესახებ.

9

თორმეტი მოციქულის გაგზავნა

9^1მოუხმო თორმეტს, მისცა მათ ძალა და ხელმწიფება ყველა ეშმაკზე, რომ განეკურნათ სნეულებანი. +

2მიავლინა ისინი ღვთის სასუფევლის საქადაგებლად და სნეულთა განსაკურნავად.

3უთხრა მათ: „არაფერი წაიღოთ გზაში, არც ხელჯოხი, არც გუდა, არც პური, არც ვერცხლი და არც ორი მოსასხამი იქონიოთ.

4რომელ სახლშიც შეხვალთ, იქ დარჩით და იქიდანვე გაემგზავრეთ.

5ხოლო თუ სადმე არ მიგიღონ, იმ ქალაქიდან გამოსვლისას თქვენს ფერხთაგან მტვერი ჩამოიბერტყეთ მათ წინააღმდეგ დასამოწმებლად.“ +

6წავიდნენ და იწყეს სოფელ-სოფელ სიარული, ახარებდნენ და ყველგან კურნავდნენ.

იესოს მოქმედებამ გააოგნა ჰეროდე

7მოისმინა ჰეროდემ – ტეტრარქმა, ყოველი მისი ნამოქმედარი, და გაოგნდა, ვინაიდან ერთნი იმას ამბობდნენ: იოანე აღდგაო მკვდრეთით, +

8მეორენი – ელია გამოჩნდაო. სხვები ამბობდნენ: ერთი ძველი წინასწარმეტყველთაგანი აღდგაო მკვდრეთით.

9ჰეროდემ თქვა: „იოანეს მე მოვკვეთე თავი, ეს კი ვინ არის, ვისზეც ასეთი რამ მესმის?“ და უნდოდა მისი ნახვა. +

ხუთი ათასი კაცის გაძღება

10დაბრუნდნენ მოციქულები და უამბეს მას, რაც გააკეთეს. მან წაიყვანა ისინი და განმარტოვდა, ბეთსაიდად წოდებული ქალაქისაკენ. +

11შეიტყო დიდძალმა ხალხმა და გაჰყვა მას. ის ღებულობდა მათ და ელაპარაკებოდა ღვთის სასუფეველზე, ხოლო, ვისაც განკურნება ესაჭიროებოდა, კურნავდა მათ.

12როცა დღემ იწყო გადახრა, მივიდნენ მასთან თორმეტნი და უთხრეს: „გაუშვი ეს ხალხი, რომ წავიდნენ გარემო სოფლებსა და დაბებში ღამის გასათევად და საზრდოს საშოვნელად, ვინაიდან აქ უდაბურ ადგილას ვიმყოფებით.“

13უთხრა მათ: „მიეცით საჭმელი.“ მათ უთხრეს: „ხუთი პურისა და ორი თევზის მეტი არაფერი გაგვაჩნია, თუ არ წავალთ და საჭმელს არ ვუყიდით მთელ ამ ხალხს.“ +

14რადგან იქ ხუთი ათასამდე კაცი იქნებოდა. მან უთხრა თავის მოწაფეებს: „დასხით ისინი ჯგუფებად, თითოში ორმოცდაათამდე იყოს.“

15ასე მოიქცნენ და დასხეს ყველანი.

16მან აიღო ხუთი პური და ორი თევზი, ზეცას ახედა, აკურთხა, დატეხა და მისცა მოწაფეებს, რომ ჩამოერიგებინათ ხალხისთვის.

17ყველამ ჭამა და გაძღა, ხოლო დარჩენილი ნატეხებით თორმეტი გოდორი გაავსეს.

იესო წინასწარ იუწყება

თავის სიკვდილზე

18ერთხელ, როცა განმარტოებული ლოცულობდა და მოწაფეებიც მასთან იყვნენ, იესომ ჰკითხა მათ: „რას ამბობს ხალხი, ვინა ვარ მე?“ +

19მათ მიუგეს და თქვეს: იოანე ნათლისმცემელიო; სხვები – ელიაო, სხვები კი – ვინმე ძველი, აღმდგარი წინასწარმეტყველიო.

20იესომ უთხრა: „თქვენ კი რაღას ამბობთ: ვინა ვარ მე?“ პეტრემ პასუხად უთხრა: „ღვთის ცხებული.“ +

21მაგრამ მან აუკრძალა მათ. უბრძანა, არავისთვის გაემხილათ ეს.

22უთხრა მათ: „კაცის ძის ხვედრია, მრავალი ტანჯვა აიტანოს და უარყოფილ იქნეს უხუცესთა, მღვდელმთავართა და მწიგნობართა მიერ, მოკლულ იქნეს და მესამე დღეს აღდგეს.“ +

23ყველას გასაგონად კი ასე თქვა: „თუ ვინმეს სურს გამომყვეს, უარყოს თავისი თავი, ყოველდღე იტვირთავდეს თავის ჯვარს და მომყვებოდეს. +

24ვინაიდან, ვისაც სურს თავისი სული იხსნას, იგი დაღუპავს მას. ხოლო ვინც ჩემი გულისთვის დაღუპავს მას, იგი იხსნის მას.

25რადგან რას არგებს ადამიანს, თუ მთელს სოფელს მოიგებს, თავის თავს კი დაღუპავს ან ავნებს? +

26რადგან, ვისაც შერცხვება ჩემი და ჩემი სიტყვებისა, კაცის ძესაც შერცხვება მისი, როცა მოვა თავისი მამისა და წმიდა ანგელოზების დიდებით. +

ფერისცვალება

27ჭეშმარიტად გეუბნებით თქვენ: არიან ზოგიერთები აქ მდგომთაგან, რომლებიც არ იგემებენ სიკვდილს, რომ უკვე იხილავენ ღვთის სასუფეველს.“

28ამ სიტყვებიდან რვა დღის შემდეგ პეტრე, იოანე და იაკობი წაიყოლა თან და მთაზე ავიდა სალოცავად. +

29როცა ლოცულობდა, მისი სახის იერი შეიცვალა და მისი სამოსელი თეთრად მოქათქათე შეიქნა.

30და აჰა, მასთან საუბრობდა ორი კაცი, ესენი იყვნენ მოსე და ელია.

31ისინი გამოჩნდნენ დიდებით და ლაპარაკობდნენ მის წასვლაზე, რომელიც იერუსალიმში უნდა აღსრულებულიყო. +

32პეტრე და მასთან მყოფნი დამძიმებულნი იყვნენ ძილით და, როცა გაეღვიძათ, იხილეს მისი დიდება და მასთან მდგომარე ორი კაცი. +

33ხოლო როცა ისინი შორდებოდნენ მას, პეტრემ უთხრა იესოს: „მოძღვარო, რა კარგია ჩვენთვის აქ ყოფნა. გავაკეთებთ აქ სამ კარავს: ერთი შენ, ერთი მოსეს და ერთი ელიას.“ ვინაიდან არ იცოდა, რას ლაპარაკობდა.

34ამას რომ ამბობდა, გამოჩნდა ღრუბელი და მიუჩრდილა მათ. ღრუბელში რომ შევიდნენ, შეეშინდათ.

35ღრუბლიდან გაისმა ხმა, რომელიც ამბობდა: „ეს არის ძე ჩემი საყვარელი, მას უსმინეთ.“ +

36ეს ხმა რომ გაისმა, იესო მარტო დარჩა, ისინი კი დადუმდნენ და იმ დღეებში არავისთვის უთქვამთ, რაც იხილეს.

ავი სულით შეპყრობილის განკურნება

37მეორე დღეს, როცა მთიდან ჩამოვიდნენ, ბევრი ხალხი შეეგება მას.

38და აჰა, იმ ხალხში ვიღაც კაცმა შეჰყვირა: „მოძღვარო, გევედრები, მოხედე ჩემს ძეს, რადგან ეს ერთადერთი მყავს. +

39სულსა ჰყავს შეპყრობილი; უეცრად წამოაყვირებს, აქეთ-იქით ახეთქებს მას, დუჟს ადენს, და როცა დააოსებს, ძლივსძლივობით გაეცლება.

40ვთხოვე შენს მოწაფეებს, რომ გამოედევნათ, მაგრამ ვერ შეძლეს.“

41მიუგო იესომ და თქვა: „ჰოი, ურწმუნო და უკუღმართო მოდგმავ, როდემდე ვიყო თქვენთან და გითმინოთ? აქ მომიყვანე შენი ძე.“

42ვიდრე მოვიდოდა, ეშმაკმა დაახეთქა და დაუწყო კრუნჩხვა. იესომ შერისხა არაწმიდა სული, განკურნა ყრმა და ჩააბარა თავის მამას.

43ყველანი გაოცებულნი იყვნენ ღვთის სიდიადით. როცა ყველას უკვირდა ყოველივე, რასაც ის აკეთებდა, უთხრა თავის მოწაფეებს:

44„ყურად იღეთ ეს სიტყვები: ძე კაცისა გადაეცემა კაცთა ხელში.“ +

45მაგრამ ისინი ვერ მიხვდნენ ამ ნათქვამს, და იგი დაფარული იყო მათთვის, ისე რომ ვერ ჩასწვდნენ მას. და ეშინოდათ, ეკითხათ მისთვის ამ სიტყვების გამო. +

46ერთი ფიქრი კი დაებადათ: ვინ უფრო დიდი იყო მათ შორის? +

47იესომ, რომელიც ხვდებოდა მათი გულის ზრახვებს, მოიყვანა ბავშვი და თავის წინ დააყენა.

48უთხრა მათ: „ვინც მიიღებს ამ ბავშვს ჩემი სახელით, ის მე მიმიღებს. ხოლო ვინც მე მიმიღებს, ის ჩემს მომავლინებელსაც მიიღებს. ხოლო ვინც თქვენს შორის უმცირესია, ის არის დიდი.“ +

იესოს მიმდევრებზე

49მიუგო იოანემ და თქვა: „მოძღვარო, ჩვენ ვნახეთ კაცი, რომელიც შენი სახელით ეშმაკებს დევნის, და ჩვენ დავუშალეთ მას, რადგან არ დაგვყვება ჩვენ.“ +

50უთხრა მას იესომ: „ნუ დაუშლით, ვინაიდან ის, ვინც თქვენს წინააღმდეგ არ არის, ის თქვენთანაა.“ +

51როცა მოახლოვდა მისი ამაღლების დღეები, იბრუნა პირი იერუსალიმში ასასვლელად. +

52წინდაწინ მიავლინა მაცნეები. და ისინი წავიდნენ და შევიდნენ სამარიელთა სოფელში, რათა გაემზადებინათ მისთვის.

53მაგრამ იქ არ მიიღეს იგი, ვინაიდან პირი მიქცეული ჰქონდა იერუსალიმში წასასვლელად. +

54დაინახეს ეს მისმა მოწაფეებმა, იაკობმა და იოანემ და უთხრეს: „უფალო, თუ გინდა, ვიტყვით, რომ ცეცხლი ჩამოვიდეს ციდან და მოსპოს ისინი, როგორც ელიამ გააკეთა.“ +

55მაგრამ ის მიბრუნდა მათკენ, გაუწყრა და უთხრა: „არ იცით, ვისი სულისანი ხართ?

56ვინაიდან ძე კაცისა მოვიდა არა ადამიანთა სულების დასაღუპავად, არამედ სახსნელად!“ და წავიდნენ სხვა სოფელში. +

57გზაზე რომ მიდიოდნენ, ვიღაცამ უთხრა მას: „გამოგვყვები, სადაც კი წახვალ.“ +

58იესომ უთხრა მას: „მელიებს სოროები აქვთ და ცის ფრინველთ – ბუდეები; კაცის ძეს კი არა აქვს თავის მისადრეკი.“

59მეორეს კი უთხრა: „გამომყევი.“ მან თქვა: „უფალო, ნება მომეცი, ჯერ წავიდე და მამაჩემი დავმარხო.“

60მან კი უთხრა მას: „დაანებე მკვდრებს თავიანთი მკვდრების დამარხვა. შენ კი წადი და იქადაგე ღვთის სასუფეველი.“ +

61სხვამაც თქვა: „მე გამოგყვები, უფალო, ოღონდ ჯერ ნება მომეცი, ჩემს შინაურებს დავემშვიდობო.“

62უთხრა მას იესომ: „არავინ გამოდგება ღვთის სასუფევლისათვის, ვისაც გუთანი უჭირავს ხელში და უკან იყურება.“

10
სამოცდაათი მოწაფის მივლინება

10^1ამის შემდეგ ამოარჩია უფალმა სხვა სამოცდაათი და წინასწარ მიავლინა ორ-ორი ყოველ ქალაქსა და სოფელში, სადაც მისვლას აპირებდა.

2უთხრა მათ: „სამკალი ბევრია, მუშაკი – ცოტა. ამიტომ ევედრეთ სამკლის პატრონს, რომ გამოგზავნოს მუშაკნი თავის სამკალში. +

3წადით, აჰა გაგზავნით თქვენ, როგორც კრავებს მგლებს შორის. +

4არც ქისა წაიღოთ თან, არც გუდა, არც ფეხსაცმელი, არც არავინ მოიკითხოთ გზაში. +

5რომელ სახლშიც შეხვიდეთ, უწინ ეს სთქვით: მშვიდობა ამ სახლს! +

6თუ იქნება იქ მშვიდობის ძე, მასზე დაივანებს თქვენი მშვიდობა. თუ არა და, თქვენვე დაგიბრუნდებათ.

7იმავე სახლში დარჩით, ჭამეთ და სვით, რაც მათ აქვთ, ვინაიდან მუშაკი ღირსია თავისი საზღაურისა. ერთი სახლიდან მეორე სახლში ნუ გადახვალთ. +

8რომელ ქალაქშიც მიხვალთ და მიგიღებენ, ჭამეთ, რაც შემოგთავაზონ.

9განკურნეთ იქ მყოფი სნეულნი და უთხარით: ‘ღვთის სასუფეველი მოგიახლოვდათ.’

10ხოლო თუ რომელიმე ქალაქში შესვლისას არ მიგიღებენ, ქუჩაში გამოსვლისას თქვით:

11‘თქვენი ქალაქის მტვერს, რომელიც ჩვენს ფეხებს მიეკრო, ვიბერტყავთ თქვენს მიმართ. ოღონდ ესეც იცოდეთ, რომ გიახლოვდებათ ღვთის სასუფეველი.’ +

12გეუბნებით, სოდომს უფრო გაუადვილდება იმ დღეს, ვიდრე იმ ქალაქს. +

13ვაი შენ, ქორაზინო, და ვაი შენ, ბეთსაიდავ! ვინაიდან ტვიროსსა და ციდონში რომ მომხდარიყო ძალთაქმედებანი, რომელნიც თქვენთან მოხდა, ისინი დიდი ხნის წინ ძაძებსა და ნაცარში მსხდომარენი მოინანიებდნენ. +

14მაგრამ ტვიროსსა და ციდონს უფრო გაუადვილდება განკითხვისას, ვიდრე თქვენ.

15შენ კი, კაპერნაუმო, განა ცამდე ამაღლდები? ჯოჯოხეთამდე დაეშვები!

16ვინც თქვენ მოგისმენთ, მეც მომისმენს; თქვენი უარმყოფელი მეც უარმყოფს. ჩემი უარმყოფელი უარყოფს ჩემს მომავლინებელს!“ +

17სიხარულით დაბრუნდნენ სამოცდაათნი და უთხრეს: „უფალო, შენი სახელით ეშმაკებიც კი გვემორჩილებიან.“

18მან კი უთხრა მათ: „დავინახე სატანა, ელვასავით ციდან გადმოვარდნილი.

19აჰა, გაძლევთ თქვენ ხელმწიფებას გველთა და მორიელთა დასათრგუნავად, და მტრის ყოველი ძალისა. თქვენ კი არაფერი გევნებათ. +

20ოღონდ ნუ ხარობთ, რომ სულები გემორჩილებიან. არამედ გიხაროდეთ, რომ თქვენი სახელები ცაშია ჩაწერილი.“ +

იესო ადიდებს მამას

21იმ დროს სულში გაიხარა იესომ და თქვა: „გადიდებ შენ, მამაო, უფალო ცისა და მიწისა, რადგან დაუფარე ეს ბრძენთა და გონიერთ, ჩვილებს კი განუცხადე. ჰეი, მამაო, ვინაიდან ასე იყო მოსაწონი შენს წინაშე. +

22ყოველივე ჩემი მამისგან გადმომეცა, ხოლო არავინ იცის, ვინ არის მამა, გარდა ძისა. და არავინ იცის ვინ არის ძე, გარდა მამისა, და იმისა, ვისაც ძეს სურს, რომ განუცხადოს.“

23მიუბრუნდა მოწაფეებს ცალკე და უთხრა: „ნეტარია თვალები, რომელნიც ხედავენ, რასაც თქვენ ხედავთ. +

24რადგან გეტყვით, რომ მრავალ წინასწარმეტყველსა და მეფეს სურდა ენახა, რასაც თქვენ ხედავთ, მაგრამ ვერ იხილა, და ესმინა, რასაც თქვენ ისმენთ, და ვერ მოისმინა.“ +

იგავი გულმოწყალე სამარიელიზე

25აჰა, ერთი რჯულის მცოდნე, წამოდგა და გამოსაცდელად თქვა: „რა უნდა გავაკეთო, მოძღვარო, რომ საუკუნო სიცოცხლე დავიმკვიდრო?“ +

26მან უთხრა მას: „რჯულში როგორ სწერია? შენ როგორ კითხულობ?“

27მან მიუგო და უთხრა: „შეიყვარე უფალი, ღმერთი შენი, მთელი შენი გულით, მთელი შენი სულით, მთელი შენი ძალითა და მთელი შენი გონებით, და მოყვასი შენი, როგორც თავი შენი.“ +

28უთხრა მას: „სწორად მიპასუხე. ეგრე მოიქეცი და იცოცხლებ.“ +

29მაგრამ მას თავის გამართლება უნდოდა და უთხრა იესოს: „ვინ არის ჩემი მოყვასი?“

30უპასუხა იესომ და უთხრა: „ერთი კაცი მიდიოდა იერუსალიმიდან იერიხოს და დაესხნენ ყაჩაღები, ტანსაცმელი გახადეს, დაჭრეს და წავიდნენ. ის კი ცოცხალ-მკვდარი მიატოვეს.

31შემთხვევით ერთმა მღვდელმა ჩაიარა იმ გზაზე, დაინახა იგი და გვერდი აუქცია. +

32ასევე ლევიანმა ჩაიარა იმ ადგილას, დაინახა და გვერდი აუქცია.

33მერე ვიღაც სამარიელმა გამოიარა, დაინახა და შეიცოდა.

34მივიდა მასთან, ჭრილობები შეუხვია, ზეთი და ღვინო დაასხა, შესვა თავის პირუტყვზე, მიიყვანა სასტუმროში და იზრუნა მასზე.

35მეორე დღეს ამოიღო ორი დინარი, მისცა სასტუმროს პატრონს და უთხრა: იზრუნე მასზე და, თუ ზედმეტი ხარჯი მოგივა, რომ დავბრუნდები, მოგცემო.

36რას ფიქრობ, იმ სამიდან რომელი უფრო იყო ყაჩაღების ხელში ჩავარდნილის მოყვასი?“

37მან თქვა: „რომელმაც წყალობა უყო მას.“ უთხრა მას იესომ: „წადი და შენც ასევე მოიქეცი.“

მარიამი და მართა

38განაგრძეს გზა და შევიდა იგი ერთ სოფელში და ერთმა დედაკაცმა, სახელად მართამ, მიიწვია იგი სახლში. +

39მას ჰყავდა და, სახელად მარიამი, რომელიც იესოს ფერხთით დაჯდა და ისმენდა მის სიტყვას.

40მართა კი ზრუნავდა გულუხვად გამასპინძლებაზე. მივიდა მასთან და უთხრა: „უფალო, არ განაღვლებს, რომ ჩემმა დამ მარტოდ დამტოვა სამასპინძლოდ? უთხარი, მომეხმაროს.“

41და უთხრა მას უფალმა პასუხად: „მართა, მართა! შენ ბევრ რამეზე ზრუნავ და წუხხარ,

42საჭირო კი მხოლოდ ერთია. მარიამმა უკეთესი წილი ამოირჩია, რომელიც არ წაერთმევა მას.“

11

„მამაო ჩვენო“

11^1ერთხელ, როცა იგი ერთ ადგილას ლოცულობდა, და დაასრულა ლოცვა, ერთმა მოწაფეთაგანმა მიმართა: „უფალო, გვასწავლე ლოცვა, როგორც იოანე ასწავლიდა თავის მოწაფეებს.“

2უთხრა მათ: „როცა ლოცულობთ, თქვით: მამაო ჩვენო, რომელი ხარ ცათა შინა, წმიდა იყოს სახელი შენი, მოვიდეს სუფევა შენი, იყოს ნება შენი, ვითარცა ცათა შინა, ეგრეცა ქვეყანასა ზედა. +

3პური ჩვენი არსობისა მოგვეც ჩვენ დღითი დღე. +

4და მოგვიტევე ჩვენი ცოდვები, რადგან ჩვენც მივუტევებთ ყველა ჩვენს თანამდებს და ნუ შეგვიყვან ჩვენ განსაცდელში.“ +

5და უთხრა მათ: „რომელიმე თქვენგანს რომ მეგობარი ჰყავდეს და შუაღამისას მიადგეს და უთხრას: ‘მეგობარო, მასესხე სამი პური.

6ვინაიდან მეგობარი მომივიდა ნამგზავრი და არაფერი გამაჩნია, წინ რომ დავუდო.’

7და მან შიგნიდან გამოსძახოს: ‘ნუ მაწუხებ, კარი დაკეტილია, ბავშვებიც ლოგინში მიწვანან, არ შემიძლია წამოდგომა და პურის მოცემა.’

8გეუბნებით თქვენ: თუ არ ადგება და მეგობრობის გამო არ მისცემს პურს, მისი აბეზრობის გამო მაინც ადგება და მისცემს იმდენ პურს, რამდენიც სჭირდება.

9და მე გეუბნებით თქვენ: ითხოვეთ და მოგეცემათ. ეძიეთ და იპოვით. დარეკეთ და გაგეღებათ. +

10ვინაიდან ყველა, ვინც ითხოვს, ღებულობს, და ვინც ეძიებს, პოულობს, და ვინც რეკს, გაუღებენ.

11რომელი მამა იქნება თქვენში, რომ შვილმა პური სთხოვოს და ქვა მისცეს? ანდა თევზი სთხოვოს და თევზის წილ გველი მისცეს? +

12ანდა, კვერცხი რომ სთხოვოს, მორიელი მისცეს?

13ჰოდა, თუ თქვენ, ბოროტებმა, იცით კეთილ მისაცემთა მიცემა თქვენი შვილებისათვის, მეტადრე ზეციერი მამა მისცემს სულიწმიდას იმათ, ვინც სთხოვს.“ +

ბელზებულის ძალით, თუ ღვთის თითით. დაგვილი სახლი

14დევნიდა იგი ეშმაკს კაცისაგან რომელიც მუნჯი იყო. და, როცა ეშმაკი გავიდა, მუნჯი ალაპარაკდა და გაოცდა ხალხი. +

15ზოგიერთი ამბობდა: ბელზებულით, ეშმაკთა მთავრით, დევნისო ეშმაკებს. +

16ზოგი კი გამოსაცდელად მოითხოვდა მისგან ნიშანს ციდან. +

17ხოლო მან იცოდა მათი ზრახვები და უთხრა მათ: „ყოველი სამეფო, რომელიც თავისავე წინააღმდეგაა გაყოფილი, გაპარტახდება და სახლი სახლზე დაემხობა. +

18და თუ სატანა გაყოფილია თავისავე წინააღმდეგ, როგორღა გაძლებს მისი სამეფო? თქვენ კი ამბობთ, ვითომც მე ბელზებულით ვდევნიდე ეშმაკებს.

19თუ მე ბელზებულით ვდევნი ეშმაკებს, თქვენი შვილები ვიღათი დევნიან? ამიტომ ისინი იქნებიან თქვენი მსაჯულები.

20და თუ მე ღვთის თითით ვდევნი ეშმაკებს, აბა, დაგდგომიათ ღვთის სასუფეველი. +

21როცა ძლიერი კაცი იარაღით იცავს თავის კარმიდამოს, მაშინ მისი ქონება მშვიდობით არის.

22ხოლო, როცა მასზე ძლიერი თავს დაესხმის და დაამარცხებს, წაართმევს იარაღს, რომლის იმედიცა ჰქონდა, და ნადავლს დაარიგებს.

23ვინც ჩემთან არ არის, ის ჩემს წინააღმდეგაა, და ვინც ჩემთან არ აგროვებს, ის ფანტავს.

24როცა უწმიდური სული გამოვა ადამიანისგან, დადის ურწყულებში, ეძებს სიმშვიდეს, მაგრამ ვერ პოულობს. მაშინ ამბობს: დავბრუნდები ჩემს სახლში, საიდანაც გამოვედიო. +

25მივა და იპოვის მას, დაგვილსა და მოვლილს.

26მაშინ წავა და მოიყვანს შვიდ სხვა სულს, თავისზე უბოროტესს, შევლენ და დასახლდებიან იქ. და იმ კაცისთვის უკანასკნელი პირველზე უარესი იქნება.“ +

ნეტარ არიან მსმენელნი და დამცველნი

27სანამ ის ამას ლაპარაკობდა, ერთმა დედაკაცმა ხმა აღიმაღლა ხალხიდან და წარმოთქვა: „ნეტარია მუცელი, რომელმაც შენ გატარა და ძუძუნი, რომელთაც სწოვდი.“ +

28მან კი თქვა: „ნეტარ არიან ისინი, ვინც მოისმენენ და დაიცავენ ღვთის სიტყვას.“

29როცა ხალხი მოაწყდა, და იწყო, მან ლაპარაკი: „ეს მოდგმა ბოროტი მოდგმაა: ითხოვს ნიშანს და ნიშანი არ მიეცემა მას, გარდა იონას ნიშნისა; +

30ვინაიდან, როგორც იონა იყო ნიშანი ნინეველთათვის, ასევე იქნება ამ მოდგმისათვის ძე კაცისა.

31სამხრეთის დედოფალი წამოდგება სამსჯავროზე ამ მოდგმის ადამიანებთან ერთად და მსჯავრს დასდებს მათ, ვინაიდან იგი დედამიწის კიდიდან მოვიდა სოლომონის სიბრძნის მოსასმენად და აჰა, აქ არის სოლომონზე დიდი. +

32ნინეველები აღდგებიან სამსჯავროზე ამ მოდგმასთან ერთად და მსჯავრს დასდებენ მას, ვინაიდან მათ მოინანიეს იონას ქადაგებით და, აჰა, აქ არის იონაზე დიდი.“ +

ნათელი და ბნელი

33„არავინ ანთებს სანთელს, რომ დადგას მოფარებულში ანდა ჭურჭლის ქვეშ, არამედ სასანთლეზე, რათა შემოსულები ხედავდნენ ნათელს. +

34სხეულის სანთელი შენი თვალია. როცა შენი თვალი სუფთაა, მთელი შენი სხეულიც ნათელია. მაგრამ როცა იგი ბოროტია, შენი სხეულიც ბნელია. +

35ამიტომ უყურე: ნათელი, რომელიც შენშია, ბნელი ხომ არ არის?

36თუ კი მთელი შენი სხეული ნათელია და ბნელი არაფერი აქვს, მთლიანად ნათელი იქნება იგი, როგორც სანთელი ელვარებით გინათებდეს.“

37ამას რომ ლაპარაკობდა, ერთმა ფარისეველმა სთხოვა, მასთან ეჭამა პური. შევიდა და სუფრას მიუჯდა.

38ფარისეველს გაუკვირდა, როცა დაინახა, რომ მან არ დაიბანა ჭამის წინ. +

39უთხრა მას უფალმა: „ახლა თქვენ, ფარისეველნო, სასმისსა და თეფშს გარედან ასუფთავებთ, თქვენი შინაგანი კი სავსეა მტაცებლობით და ბოროტებით. +

40უგუნურნო, განა გარეგანის შემქმნელმა არ შექმნა შინაგანიც?

41არამედ გაეცით მოწყალება, რაც შიგნითაა, და აჰა, ყველაფერი სუფთა გექნებათ. +

ვაი ფარისევლებს

42„მაგრამ, ვაი თქვენ, ფარისეველნო, რომ გამოჰყოფთ პიტნის, ტეგანისა და ყოველნაირი ბოსტნეულის მეათედს და გვერდს უქცევთ ღვთის სამართალსა და სიყვარულს! ეს უნდა გაგეკეთებინათ და არც ის უნდა დაგეტოვებინათ. +

43ვაი თქვენ, ფარისეველნო, რომ გიყვართ წინა ადგილზე ჯდომა სინაგოგებში და მოსალმებანი მოედნებზე! +

44ვაი თქვენ, რადგან ხართ უჩინარი სამარხებივით, რომლებზეც ადამიანები დადიან და არ კი იციან!“

45ამაზე ერთ-ერთმა რჯულის მცოდნემ უთხრა: „მოძღვარო, ამას რომ ამბობ, ამით ჩვენც გვაყენებ შეურაცხყოფას.“

46მან კი უთხრა: „ვაი თქვენც, რჯულის მცოდნენო, რომ აჰკიდებთ ადამიანებს მძიმე ტვირთს, თვითონ კი იმ ტვირთს თითსაც არ აკარებთ. +

47ვაი თქვენ, სამარხებს რომ უშენებთ წინასწარმეტყველთ, რომელნიც თქვენმა მამებმა დახოცეს!

48ამით თქვენ ემოწმებით და ეთანხმებით თქვენი მამების საქმეებს, ვინაიდან მათ დახოცეს წინასწარმეტყველნი, თქვენ კი მათ სამარხებს უშენებთ.

49ამიტომ თქვა ღვთის სიბრძნემ: ‘მივუვლენ მათ წინასწარმეტყველებსა და მოციქულებს, და მათგან ზოგს დახოცავენ, ზოგს განდევნიან,’ +

50რათა მოიკითხოს ყველა წინასწარმეტყველის სისხლი, რაც სოფლის შექმნიდან დაღვრილა –

51აბელის სისხლიდან მოყოლებული ზაქარიას სისხლამდე, რომელიც სამსხვერპლოსა და ტაძარს შორის დაიღუპა. აჰა, გეუბნებით, ამ მოდგმას მოჰკითხავენ. +

52ვაი თქვენ, რჯულის მცოდნენო, რომ წარიტაცეთ ცოდნის გასაღები! არც თქვენ შეხვედით და შემსვლელებიც დააბრკოლეთ.“ +

53როცა ამას ეუბნებოდა მათ, მწიგნობრებმა და ფარისევლებმა დაუწყეს დიდად შევიწროება და ბევრზე სალაპარაკოდ გამოწვევა.

54რათა მახე დაეგოთ, რაიმე დაეცდენინებინათ და ბრალი დაედოთ მისთვის.

12

დაფარული გაცხადდება

12^1ამასობაში ათასობით ხალხი შეიყარა, ისე რომ, ერთმანეთს თელავდნენ. ჯერ დაიწყო ლაპარაკი თავისი მოწაფეების მიმართ: „მოერიდეთ ფარისეველთა საფუარს, რომელიც პირმოთნეობაა. +

2არაფერია დაფარული, რომ არ გაცხადდეს, და დამალული, რომ არ გამჟღავნდეს. +

3ამიტომ, რაც ბნელში გითქვამთ, ნათელში მოისმენენ, და რაც ყურში იჩურჩულეთ ოთახებში, ერდო-ბანებზე გახმაურდება.

4გეუბნებით თქვენ, ჩემო მეგობრებო, ნუ გეშინიათ მათი, ვინც სხეულსა კლავს და ამის მეტის არაფრის გაკეთება შეუძლია. +

5მაგრამ გაჩვენებთ, ვისი უნდა გეშინოდეთ: გეშინოდეთ მისი, ვისაც მოკვლის შემდეგ აქვს ხელმწიფება გეენაში ჩაგდებისა. აჰა, გეუბნებით, მისი გეშინოდეთ.

6ანდა, განა ხუთი ბეღურა ორი ასარი არა ღირს? და არც ერთი მათგანი დავიწყებული არ არის ღვთის წინაშე. +

7თქვენს თავზე თმებიც დათვლილია. ჰოდა, ნუ გეშინიათ, თქვენ ბევრ ბეღურაზე უკეთესნი ხართ. +

8ამასაც გეტყვით: ყველას, ვინც მე მაღიარებს ადამიანთა წინაშე, კაცის ძე აღიარებს ღვთის ანგელოზთა წინაშე. +

9ხოლო, ვინც უარმყოფს ადამიანთა წინაშე, ისიც უარყოფილი იქნება ღვთის ანგელოზთა წინაშე.

10ყველას, ვინც იტყვის სიტყვას კაცის ძის წინააღმდეგ, მიეტევება, მაგრამ სულიწმიდის წინააღმდეგ გმობა არ მიეტევება. +

11როცა შეგიყვანენ სინაგოგებში მთავართა და ხელისუფალთა წინაშე, ნუ იზრუნებთ იმაზე, როგორ ან რა უპასუხოთ, ან რა ილაპარაკოთ, +

12ვინაიდან სულიწმიდა გასწავლით მაშინ, რაც უნდა ილაპარაკოთ.“

იგავი უგუნურ მდიდარზე

13ხალხიდან ვიღაცამ უთხრა მას: „მოძღვარო, უთხარი ჩემს ძმას, რომ გამიყოს მემკვიდრეობა.“

14მან უთხრა მას: „ადამიანო, ვინ დამაყენა თქვენს მსაჯულად ან გამყოფად?“

15უთხრა მათ: „დაუკვირდით და დაიცავით თავი ყოველი ანგარებისაგან, ვინაიდან ადამიანის სიცოცხლე მისი ქონების სიუხვეზე როდია დამოკიდებული.“ +

16და უთხრა მათ იგავი: „ერთ მდიდარ კაცს ყანაში კარგი მოსავალი მოუვიდა.

17იფიქრა თავისთვის: ‘რა ვქნა, არაფერი მაბადია, რომ სადმე დავაბინავო ჩემი მოსავალი?’

18თქვა: ‘აი, რას ვიზამ: ჩემს ბეღლებს დავანგრევ, უფრო დიდებს ავაშენებ და იქ შევაგროვებ მთელ ჩემს ხორბალს და დოვლათს,

19და ვეტყვი ჩემს სულს: სულო, ბევრი სიკეთე გაქვს დაგროვილი მრავალი წლისათვის; მოისვენე, ჭამე, სვი, იმხიარულე.’ +

20მაგრამ უთხრა მას ღმერთმა: ‘უგუნურო, ამაღამ სულს მოგთხოვენ და, რაც დაიმზადე, ვიღას დარჩება?’ +

21ისიც ასევეა, ვინც თავისთვის იუნჯებს და ღმერთში არ მდიდრდება.“ +

ეძიეთ ციური სასუფეველი

22უთხრა თავის მოწაფეებს: „ამიტომ გეუბნებით თქვენ: ნუ ზრუნავთ თქვენი თავისათვის – რა ჭამოთ, ნურც თქვენი სხეულისათვის – რით შეიმოსოთ. +

23ვინაიდან სული საზრდოზე მეტია და სხეული – სამოსელზე.

24დააკვირდით ყორნებს: ისინი არც თესავენ, არც მკიან, არც ბეღელი აქვთ და არც საწყობი, და ღმერთი არჩენს მათ. თქვენ კი რამდენად სჯობიხართ ფრინველებს? +

25რომელ თქვენგანს შეუძლია ზრუნვით თავის სიმაღლეს ერთი წყრთა შემატოს?

26ჰოდა, თუ უმცირესიც არ შეგიძლიათ, სხვაზე რაღას ზრუნავთ?

27შეხედეთ შროშნებს, როგორ იზრდებიან: არც შრომობენ, არც ართავენ. მაგრამ გეუბნებით თქვენ, რომ სოლომონიც კი, მთელი თავისი დიდებით, არ შემოსილა ისე, როგორც ერთი ამათგანი.

28თუკი ველის ბალახს, რომელიც დღეს არის, ხვალ კი თონეში ჩაიყრება, ღმერთი ამგვარად მოსავს, თქვენ უფრო მეტად არ შეგმოსავთ, მცირედ მორწმუნენო?

29თქვენც ნუ ეძებთ, რა ჭამოთ და რა სვათ, და ნუ შფოთავთ.

30ვინაიდან ყოველივე ამას ეძიებს ამ სოფლის ყველა ხალხი. თქვენმა მამამ იცის, რომ გჭირდებათ ესენი.

31არამედ ეძიეთ ღვთის სასუფეველი და ყოველივე ეს მოგეცემათ თქვენ. +

32ნუ გეშინია, მცირე სამწყსოვ, ვინაიდან თქვენმა ზეციერმა მამამ მოისურვა თქვენთვის სასუფევლის მოცემა.

33გაყიდეთ თქვენი ქონება და გაიღეთ მოწყალება. დაიმზადეთ უცვეთელი ქისები, საუკუნოდ ულეველი საუნჯე ზეცაში, სადაც ქურდი ვერ მიეკარება და ჩრჩილი ვერ ავნებს, +

34ვინაიდან, სადაც თქვენი საუნჯეა, თქვენი გულიც იქ იქნება.

ერთგული მნე

35„იყოს თქვენი წელი შემოსარტყლული და სასანთლენი თქვენი – ანთებული. +

36თქვენ კი იყავით მსგავსნი იმ ადამიანებისა, რომლებიც ელიან თავიანთი ბატონის დაბრუნებას ქორწილიდან, რომ როცა მოვა და დარეკს, იმწამსვე გაუღონ.

37ნეტარ არიან ის მონები, რომლებსაც შინ დაბრუნებული ბატონი ფხიზლებს ნახავს. ჭეშმარიტად გეტყვით, რომ ის შემოირტყამს სარტყელს და დასხამს მათ, მივა და მოემსახურება.

38თუ მეორე და თუნდაც მესამე გუშაგობისას მოვიდა და ასე ნახა, ნეტარ არიან ის მონები.

39ეს კი იცოდეთ: სახლის პატრონმა რომ იცოდეს, რომელ საათზე მოვა ქურდი, იფხიზლებდა და თავისი სახლის ძირის გამოთხრას არ დაანებებდა. +

40ამიტომ თქვენც მზად იყავით, ვინაიდან, რომელ ჟამზეც არ ფიქრობთ, სწორედ მაშინ მოვა ძე კაცისა.“

41უთხრა მას პეტრემ: „უფალო, ამ იგავს ჩვენ გვეუბნები, თუ ყველას?“

42უფალმა უთხრა: „ვინ არის ერთგული და გონიერი მნე, რომელსაც დააყენებს ბატონი თავის მსახურებზე, რათა დროულად მისცეს მათ ულუფა? +

43ნეტარია მონა, რომლის ბატონი მოვა და ამის მოქმედს ნახავს მას.

44ჭეშმარიტად გეუბნებით თქვენ, რომ მთელ თავის ქონებაზე დააყენებს მას.

45ხოლო თუ ეს მონა თავის გუნებაში იტყვის: აგვიანებს ჩემი ბატონი მოსვლასო, და დაიწყებს მსახურებისა და მხევლების ცემას, ჭამა-სმას და ლოთობას,

46მოვა იმ მონის ბატონი იმ დღეს, როცა არ ელის, და იმ ჟამს, როცა არ იცის, და შუაზე გაჰკვეთს მას და ურწმუნოებთან დაუდებს წილს.

47ხოლო მონა, რომელმაც იცოდა თავისი ბატონის ნება და არ მოემზადა, ან არ მოიქცა მისი ნებისამებრ, მაგარ ცემას მიიღებს. +

48ხოლო რომელმაც არ იცოდა და ისე მოიქცა, რომ ცემა დაიმსახურა, ნაკლებად იცემება. ყველას, ვისაც მეტი მიეცა, მეტს მოსთხოვენ, და ვისაც მეტს მიანდობენ, მას მეტსაც მოჰკითხავენ.

ოჯახის გაყოფა და მომავალი განკითხვა

49„ამქვეყნად ცეცხლის მოსატანად მოვედი და როგორ მინდა, რომ ენთოს.

50ნათლობით უნდა მოვინათლო, და როგორ ვარ შეჭირვებული, ვიდრე ეს აღსრულდება. +

51გგონიათ, ვითომ ქვეყნად მშვიდობის მოსაფენად მოვედი? არა, გეუბნებით თქვენ: გასაყოფად.

52ვინაიდან ამიერიდან ხუთნი გაიყოფიან ერთ სახლში: სამი ორთაგან და ორი სამთაგან.

53გაიყოფა მამა ძისაგან და ძე – მამისაგან, დედა ასულისაგან და ასული – დედისაგან, დედამთილი – თავისი რძლისაგან და რძალი დედამთილისაგან.“ +

54ხალხსაც უთხრა: „როცა დასავლეთით ამომავალ ღრუბელს დაინახავთ, ამბობთ იმწამსვე: წვიმა მოვაო, და ასეც ხდება. +

55ხოლო, როცა სამხრეთის ქარი უბერავს, ამბობთ: სიცხე იქნებაო, და ხდება.

56თვალთმაქცნო! ცისა და მიწის პირის გამოცნობა შეგიძლიათ, ეს ჟამი კი როგორ ვერ გამოგიცვნიათ?

57თავად რატომ არ განსჯით, რა არის სამართლიანი?

58როცა შენს მოდავესთან ერთად მთავართან მიდიხარ, ეცადე გზაშივე გათავისუფლდე მისგან, რომ მან არ მიგიყვანოს მოსამართლესთან, მოსამართლემ არ მიგცეს ბოქაულს და ბოქაულმა არ ჩაგაგდოს საპყრობილეში. +

59გეუბნები: ვერ გამოხვალ იქიდან, ვიდრე უკანასკნელ ლეპტას არ გადაიხდი.“

13

იგავი ლეღვის ხეზე

13^1ამ დროს მოვიდნენ ზოგიერთები და უამბეს მას გალილეველთა შესახებ, რომელთა სისხლი პილატემ შეურია მათ მსხვერპლებს.

2მიუგო იესომ და უთხრა მათ: „თქვენ გგონიათ, ვითომ ეს გალილეველები ყველა გალილეველზე უფრო ცოდვილები იყვნენ, ასე რომ ევნენ?

3არა, გეუბნებით, მაგრამ თუ არ მოინანიებთ, ყველანი მათსავით დაიღუპებით.

4ან რა გგონიათ, ის თვრამეტი კაცი, რომელთაც შილოახის კოშკი დაეცა ზედ და ამოწყვიტა, უფრო დამნაშავენი იყვნენ, ვიდრე ყველა ის ადამიანი, იერუსალიმში რომ ცხოვრობს?

5არა, გეუბნებით: მაგრამ თუ არ მოინანიებთ, ყველანი მათსავით დაიღუპებით!“

6უთხრა ეს იგავი: „ერთ კაცს თავის ვენახში ლეღვი ედგა. მივიდა, რომ ზედ ნაყოფი მოეძებნა და ვერ იპოვა.

7უთხრა მევენახეს: ‘აჰა, სამი წელია მოვდივარ ამ ლეღვის ნაყოფის საძებნელად და ვერ ვპოულობ. მოჭერი იგი, რად უნდა ფიტავდეს მიწას?’ +

8მან კი მიუგო და უთხრა მას: ‘ბატონო, დატოვე ამ წელიწადსაც, ვიდრე ძირს შემოვუთოხნიდე და ნაკელს დავუყრიდე,

9იქნებ მოისხას ნაყოფი. თუ არა და, მოჭრი მას.’“

დედაკაცის განკურნება შაბათს

10ასწავლიდა მათ ერთ სინაგოგაში შაბათს.

11და აჰა, იქ იყო დედაკაცი, რომელიც თვრამეტ წელიწადს შეპყრობილი იყო სნეულების სულით, და იყო დაკრუნჩხული და წელში ვერ იმართებოდა.

12დაინახა იგი იესომ, დაუძახა და უთხრა მას: „დედაკაცო, თავისუფალი ხარ შენი სნეულებისაგან.“

13დაადო ხელები და მაშინვე გაიმართა იგი, და ადიდებდა ღმერთს.

14განრისხდა სინაგოგის მთავარი, შაბათს რომ განკურნა იესომ, და უთხრა ხალხს: „ექვსი დღეა, როცა შეიძლება რაიმეს კეთება. ამ დღეებში მოდით და განიკურნეთ, ოღონდ შაბათს არა.“

15მიუგო მას უფალმა და უთხრა: „თვალთმაქცო, განა ყოველი თქვენგანი არ უშვებს შაბათობით ბაგიდან თავის ხარს ან ვირს და არ მიჰყავს წყლის დასალევად?

16ხოლო ეს აბრაამის ასულია, რომელიც უკვე თვრამეტი წელიწადია შეკრული ჰყავდა სატანას. შაბათ დღეს არ შეიძლებოდა გამოხსნილიყო ამ ხუნდებიდან?“

17როცა ამას ლაპარაკობდა, ყველა მის მოწინააღმდეგეს რცხვენოდა. ხოლო მთელი ხალხი ხარობდა მის დიდებულებათა გამო, რასაც სჩადიოდა.

იგავი მდოგვის მარცვალსა და საფუარზე

18ის ამბობდა: „რას შეჰგავს ღვთის სასუფეველი და რას ვამსგავსო იგი? +

19იგი შეჰგავს მდოგვის მარცვალს, რომელიც აიღო კაცმა და დათესა თავის ბოსტანში. გაიზარდა იგი და იქცა ხედ და მის ტოტებში ცის ფრინველებმა დაიბუდეს.“

20და კიდევ თქვა: „რას ვამსგავსო ღვთის სასუფეველი? +

21იგი შეჰგავს საფუარს, რომელიც დედაკაცმა აიღო და ჩაფლა სამ საწყაო ფქვილში, ვიდრე მთლიანად გაფუვდებოდა.“

როცა ვიწრო კარი დაიკეტება

22მიმოდიოდა ქალაქებსა და სოფლებში, ასწავლიდა და თან იერუსალიმის გზას ადგა. +

23ვიღაცამ უთხრა მას: „უფალო, ნუთუ ცოტანი გადარჩებიან?“ მან კი უთხრა მათ:

24„იღვაწეთ, რათა შეხვიდეთ ვიწრო კარიდან. რადგან, გეუბნებით, მრავალი ეცდება შესვლას და ვერ შეძლებს. +

25როცა სახლის პატრონი ადგება და დაკეტავს კარს, მაშინ თქვენ, გარეთ მდგომნი, დაიწყებთ კარზე რეკვას და ეტყვით: ‘ბატონო, ბატონო, გაგვიღე!’ მაგრამ ის მოგიგებთ და გეტყვით თქვენ: ‘არ გიცნობთ, სადაურები ხართ.’ +

26მაშინ დაუწყებთ ლაპარაკს: ‘შენს წინაშე ვჭამდით და ვსვამდით, და ჩვენს ქუჩებში ასწავლიდი.’

27და გეტყვით: ‘გეუბნებით, არ გიცნობთ, სადაურები ხართ. გამშორდით ყველანი, უსამართლობის მოქმედნო.’ +

28იქნება იქ ტირილი და კბილთა ღრჭენა, როცა იხილავთ აბრაამს და ისაკს და იაკობს და ყველა წინასწარმეტყველს ღვთის სასუფეველში, თქვენს თავს კი – გარეთ განდევნილებს.

29მოვლენ აღმოსავლეთიდან და დასავლეთიდან, ჩრდილოეთიდან და სამხრეთიდან, და ინახად დასხდებიან ღვთის სასუფეველში. +

30და აჰა, არიან უკანასკნელნი, რომელნიც პირველნი იქნებიან, და არიან პირველნი, რომელნიც უკანასკნელნი იქნებიან.“ +

იესოს პასუხი ჰეროდეს

31ამ დროს მოვიდნენ ზოგიერთნი ფარისეველთაგან და უთხრეს მას: „წადი, გაეცალე აქაურობას, რადგან ჰეროდეს შენი მოკვლა უნდა.“

32და უთხრა მათ: „წადით და უთხარით იმ მელას: აჰა, ვდევნი ეშმაკებს და ვკურნავ დღესა და ხვალ, მესამე დღეს კი დავასრულებ.

33მაგრამ მე უნდა ვიარო დღეს, ხვალ და ზეგ, ვინაიდან არ იქნება, რომ წინასწარმეტყველი იერუსალიმის გარეთ დაიღუპოს! „იერუსალიმო, იერუსალიმო!“

34„იერუსალიმო, იერუსალიმო, დამხოცველო წინასწარმეტყველთა და ჩამქოლავო შენთან მოვლინებულთა! რამდენჯერ მინდოდა შენი შვილების შეკრება, როგორც ფრინველი იკრებს ფრთებქვეშ თავის ბარტყებს, მაგრამ თქვენ არ ისურვეთ. +

35აჰა, სახლი აოხრებული გრჩებათ. გეუბნებით: ვეღარ მიხილავთ ამიერიდან, ვიდრე არ იტყვით: ‘კურთხეულია უფლის სახელით მომავალი!’“

14

განკურნება შაბათს

14^1ერთხელ, როცა შევიდა იგი ფარისეველთა რომელიღაც მთავრის სახლში შაბათს პურის საჭმელად და ისინი უთვალთვალებდნენ მას,

2აჰა, მის წინაშე წარდგა ერთი კაცი, წყალმანკით დაავადებული.

3მიუგო იესომ და უთხრა რჯულის მცოდნეებსა და ფარისევლებს: „შეიძლება თუ არა განკურნება შაბათს?“

4ისინი დუმდნენ. და შეეხო მას, განკურნა და გაუშვა.

5და მათ უთხრა: „რომელიმე თქვენგანს ვირი ან ხარი რომ ჩაუვარდეს ჭაში, განა იმ წამსვე არ ამოიყვანს, შაბათი დღეც რომ იყოს?“

6და ვერ შეძლეს ამაზე პასუხის მიცემა.

უპოვართა მოწვევა ნადიმზე

7უთხრა წვეულებს იგავი, როცა შეამჩნია, რომ წინა ადგილებს ირჩევდნენ, და უთხრა მათ:

8„თუ ვინმემ ქორწილში მიგიწვიოს, ნუ დაჯდები წინა ადგილზე, რადგან შეიძლება შენზე უფრო საპატიო სხვა ჰყავდეს მოწვეული, +

9რომ არ მოვიდეს შენი და მისი მაწვევარი და არ გითხრას: ‘დაუთმე ამას ადგილი!’ მაშინ შერცხვენილმა უნდა დაიკავო უკანასკნელი ადგილი.

10მაგრამ როცა მოგიწვევენ, მიდი და დაჯექი ბოლო ადგილზე, რომ მოვიდეს შენი მაწვევარი და გითხრას: ‘მეგობარო, გადაბრძანდი უფრო მაღლა!’ მაშინ გექნება მეტი დიდება ყოველი თანამეინახის წინაშე.

11ვინაიდან ყველა, ვინც თავს აიმაღლებს, დამდაბლდება, და ვინც თავს დაიმდაბლებს – ამაღლდება.“ +

12თავის მაწვევარსაც უთხრა: „როცა სადილს ან ვახშამს გამართავ, ნუ მოიწვევ შენს მეგობრებს, ნურც შენს ძმებს, ნურც შენს ნათესავებს, ნურც მდიდარ მეზობლებს, რათა მერე იმათაც არ მიგიწვიონ და არ მიიღო სამაგიერო, +

13არამედ, როცა ლხინს გამართავ, მოიწვიე გლახაკნი, ხეიბრები, კოჭლები და ბრმები.

14ნეტარი იქნები, რადგან მათ არაფერი აქვთ, რომ მოგიზღან. მაგრამ შენ მართალთა აღდგომისას მოგეზღვება.“

15ეს რომ გაიგონა ერთმა მასთან მჯდომმა, უთხრა მას: „ნეტარია, ვინც ჭამს პურს ღვთის სასუფეველში.“

მოწვეულთა უარი

16მან კი უთხრა მას: „ერთმა კაცმა დიდი პურობა გამართა და ბევრი მოიწვია. +

17პურობის დრომ რომ მოაღწია, გაგზავნა თავისი მონა, რათა წვეულთათვის ეთქვა: მობრძანდით, ყველაფერი მზად არისო.

18ყველამ ერთხმად დაიწყო მობოდიშება. პირველმა თქვა: ყანა ვიყიდე და მის სანახავად უნდა წავიდე, გთხოვ, მაპატიოო;

19მეორემ უთხრა: ხუთი უღელი ხარი ვიყიდე და მათ გამოსაცდელად მივდივარ, გთხოვ, მაპატიოო;

20მესამემ უთხრა: ცოლი შევირთე და ამის გამო არ შემიძლია მოსვლაო.

21დაბრუნდა მონა უკან და აუწყა ეს თავის ბატონს. განრისხდა მაშინ მასპინძელი და უთხრა თავის მონას: ‘გადი სასწრაფოდ, ქალაქის მოედნებზე და ქუჩებში, მომიყვანე გლახაკნი, ხეიბრები, ბრმები და კოჭლები.’ +

22და უთხრა მონამ: ‘ბატონო, აღსრულებულია რაც ბრძანე, და კიდევ დარჩა ადგილი.’

23და უთხრა ბატონმა მონას: ‘გადი გზებზე და ორღობეებში, დაიყოლიე ისინი, რომ მოვიდნენ, რათა აივსოს ჩემი სახლი,

24რადგან გეუბნებით: ვერავინ იმ წვეულთაგან ვერ იგემებს ჩემს პურობას!’“ +

საკუთარი ჯვრის ტარება

25მივიდა მასთან დიდძალი ხალხი და ის მიუბრუნდა მათ და უთხრა:

26„თუ ვინმე მოვა ჩემთან და არ მოიძულებს თავის მამას და დედას, ცოლსა და შვილებს, ძმებსა და დებს, საკუთარ სულსაც კი, იგი ვერ გახდება ჩემი მოწაფე.

27ვინც არ ატარებს თავის ჯვარს და ისე არ გამომყვება, ვერ გახდება ჩემი მოწაფე. +

28რადგან რომელიმე თქვენგანმა რომ კოშკის აშენება მოისურვოს, განა თავდაპირველად არ დაჯდება და არ იანგარიშებს იმ ფასს, რაც მის დასამთავრებლად იქნება საჭირო?

29რადგან საძირკველს თუ ჩაყრის და ვერ დაამთავრებს, ყველა, ვინც დაინახავს, დაცინვას დაუწყებს,

30და იტყვის: ამ კაცმა შენება დაიწყო და ვეღარ დაამთავრაო.

31ანდა, რომელი მეფეა, რომ მეორე მეფის წინააღმდეგ ომის განმზრახველი, ჯერ სათათბიროდ არ დაჯდეს, შეუძლია თუ არა ათი ათასით დაუხვდეს ოცი ათას მომხვდურს?

32თუ არა და, ვიდრე ჯერ კიდევ შორს არის იგი, ელჩობას მიუგზავნის, და ზავსა სთხოვს.

33ასევეა ყოველი თქვენგანი. ვინც უარს არ იტყვის ყველაფერზე, რაც აბადია, ვერ შეძლებს, ჩემს მოწაფეობას.

34მარილი კარგია, მაგრამ, თუ მარილი განქარდა, რიღათი დამარილდეს? +

35არც მიწისთვის გამოდგება, არც ნაკელისთვის, ამიტომ შორს გადაყრიან. ვისაც ყურები აქვს მოსასმენად, ისმინოს!“

15

დაკარგულ ცხვარზე

15^1ახლოს მიდიოდა მასთან ყველა მებაჟე და ცოდვილი და უსმენდა მას.

2ფარისეველნი და მწიგნობარნი ბუზღუნებდნენ და ამბობდნენ: ცოდვილებს ღებულობს და მათთან ჭამსო.

3უთხრა მათ ეს იგავი:

4„რომელიმე თქვენგანს რომ ასი ცხვარი ჰყავდეს და ერთი დაეკარგოს, განა არ დატოვებს ოთხმოცდაცხრამეტს უდაბნოში და არ წავა დაკარგულის საძებრად, ვიდრე არ იპოვის? +

5რომ იპოვის, სიხარულით მხრებზე შეისვამს.

6შინ რომ დაბრუნდება, დაუძახებს მეგობრებს, მეზობლებს და ეტყვის: თქვენც იხარეთ ჩემთან ერთად, დაკარგული ცხვარი ვიპოვეო.

7თქვენ გეუბნებით, რომ ასევე მეტი სიხარული იქნება ზეცაში ერთი ცოდვილის გამო, რომელმაც მოინანია, ვიდრე იმ ოთხმოცდაცხრამეტი მართლის გამო, რომელთაც მონანიება არ სჭირდებათ.

დაკარგულ დრაქმაზე

8„ანდა დედაკაცი, რომელსაც ათი დრაქმა აქვს, ერთი დრაქმა რომ დაეკარგოს, განა არ აანთებს სანთელს და არ გამოგვის სახლს და გულმოდგინეთ არ დაუწყებს ძებნას, ვიდრე არ იპოვის?

9როცა იპოვის, დაუძახებს მეგობრებს და მეზობლებს და ეტყვის: ჩემთან ერთად იხარეთ, ვინაიდან ვიპოვე დაკარგული დრაქმაო.

10თქვენ გეუბნებით: ასევე იქნება სიხარული ღვთის ანგელოზებთან ერთი მომნანიებელი ცოდვილის გამო.“

ძე შეცთომილი

11თქვა: „ერთ კაცს ორი ვაჟი ჰყავდა.

12უმცროსმა ვაჟმა უთხრა მამას: ‘მომეცი ჩემი კუთვნილი წილი ქონებისა.’ და მამამ გაუყო მათ ქონება.

13რამდენიმე დღის შემდეგ უმცროსმა ვაჟმა მოაგროვა ყველაფერი, წავიდა შორეულ ქვეყანაში და გაფლანგა თავისი ქონება თავაშვებული ცხოვრებით.

14როცა ყველაფერი შემოეხარჯა, იმ ქვეყანაში დიდი შიმშილობა ჩამოვარდა, და მას გაუჭირდა.

15წავიდა და იმ ქვეყნის ერთ მცხოვრებს მიეკედლა, რომელმაც თავის მინდვრებში გაგზავნა ღორების საძოვებლად.

16ენატრებოდა, მუცელი იმ რკოთი მაინც ამოეყორა, რომელსაც ღორები ჭამდნენ, მაგრამ არავინ არაფერს აძლევდა.

17როცა გონს მოეგო, თქვა: ‘მამაჩემთან რამდენ მოჯამაგირეს პური თავსაყრელი აქვს, მე კი შიმშილით ვკვდები.

18ავდგები, წავალ მამაჩემთან და ვეტყვი: მამა, შევცოდე ზეცის მიმართ და შენს წინაშე,

19ღირსი აღარა ვარ, რომ შენს ძედ ვიწოდებოდე. მიმიღე როგორც ერთი შენი მოჯამაგირეთაგანი!’

20ადგა და წავიდა თავის მამასთან. როცა ჯერ კიდევ შორს იყო, მამამ დაინახა და შეებრალა. გაიქცა, ყელზე მოეხვია და აკოცა.

21ვაჟმა კი უთხრა: ‘მამა! შევცოდე ზეცის მიმართ და შენს წინაშე. ღირსი აღარა ვარ, რომ შენს ძედ ვიწოდებოდე.’

22უთხრა მამამ თავის მონებს: ‘მოუტანეთ საუკეთესო სამოსელი და ჩააცვით, გაუკეთეთ ბეჭედი ხელზე და სანდლები ჩააცვით ფეხებზე.

23მოიყვანეთ ნასუქალი ხბო და დაკალით. ვჭამოთ და ვიმხიარულოთ.

24ვინაიდან ეს ჩემი ვაჟი მკვდარი იყო და გაცოცხლდა, დაკარგული იყო და გამოჩნდა.’ და დაიწყეს მხიარულება. +

25უფროსი ვაჟი კი მინდორში იმყოფებოდა. რომ დაბრუნდა და სახლს მიუახლოვდა, სიმღერისა და ცეკვა-თამაშის ხმა შემოესმა.

26დაუძახა ერთ მსახურთაგანს და ჰკითხა: ‘ეს რა ამბავია?’

27მან უთხრა მას: ‘შენი ძმა მოვიდა და მამაშენმა ნასუქალი ხბო დაკლა, რაკი მრთელი დაუბრუნდა.’

28ის კი გაბრაზდა და შესვლა აღარ უნდოდა. მამამისი გამოვიდა და იწვევდა.

29მან მიუგო და უთხრა თავის მამას: ‘აგერ, რამდენი წელია გემსახურები, არასოდეს შენს ბრძანებას არ გადავსულვარ და ერთხელაც არ მოგიცია ციკანი, რომ ჩემს მეგობრებთან მემხიარულა.

30ხოლო, როცა მოვიდა ეს შენი ვაჟი, რომელმაც თავისი ქონება მეძავებთან გაფლანგა, ნასუქალი ხბო დაუკალი.’

31მან უთხრა მას: ‘შვილო, შენ მუდამ ჩემთან ხარ და, რაც კი მაქვს, შენია.

32მაგრამ უნდა ვხარობდეთ და ვმხიარულებდეთ, ვინაიდან შენი ძმა მკვდარი იყო და გაცოცხლდა, დაკარგული იყო და გამოჩნდა.’“

16
ორგული მნე

16^1უთხრა თავის მოწაფეებსაც: „იყო ერთი მდიდარი კაცი და ჰყავდა მნე, რომელზეც ამბავი მიუტანეს, რომ მის ქონებას ანიავებდა.

2დაიბარა და უთხრა: ‘ეს რა მესმის შენზე? ჩამაბარე შენი სამნეოს ანგარიში, ვინაიდან ვეღარ იქნები მნე.’

3მნემ თქვა თავისთვის: ‘როგორ მოვიქცე? ჩემი ბატონი მართმევს სამნეოს. ბარვა არ შემიძლია, მათხოვრობის მრცხვენია.

4ვიცი, როგორც უნდა მოვიქცე, რომ მიმიღონ თავიანთ სახლებში, როცა მნეობას ჩამომაშორებენ.’

5დაიბარა თავისი ბატონის ყველა მოვალე. პირველს უთხრა: ‘რამდენი გმართებს ჩემი ბატონისა?’

6მან თქვა: ‘ასი საწყაული ზეთი.’ უთხრა მას: ‘მიიღე შენი ხელწერილი, დაჯექი სასწრაფოდ და დაწერე – ორმოცდაათი.’

7მერე სხვას უთხრა: ‘შენ რამდენი გმართებს?’ მან თქვა: ‘ასი კოდი ხორბალი.’ მან უთხრა: ‘მიიღე შენი ხელწერილი და დაწერე – ოთხმოცი.’

8შეაქო ბატონმა უსამართლო მნე, ხერხიანად რომ მოიქცა. რადგან ამ სოფლის ძენი ნათლის შვილებზე მოხერხებულნი არიან თავიანთ მოდგმაში.

9და მეც გეუბნებით თქვენ: შეიძინეთ მეგობრები უსამართლობის მამონისგან, რომ, როცა გაღარიბდებით, მიგიღონ საუკუნო სავანეში. +

10მცირედში ერთგული ბევრშიც ერთგულია; და ვინც მცირედშიც უსამართლოა, ბევრშიც უსამართლოა. +

11ჰოდა, თუ უსამართლო მამონას არ უერთგულეთ, ჭეშმარიტს ვინ განდობთ?

12და თუ სხვისას არ უერთგულეთ, თქვენსას ვინ მოგცემთ?

13არც ერთ მსახურს არ შეუძლია ორ ბატონს ემსახუროს: ან ერთი უნდა სძულდეს და მეორე უყვარდეს. ან იმ ერთს შეეთვისოს და მეორე დაამციროს. ვერ შეძლებთ ღმერთსაც ემსახუროთ და მამონასაც!“ +

14ყოველივე ეს ესმოდათ ფარისევლებსაც, რომლებიც ვერცხლის მოყვარულნი იყვნენ, და დასცინოდნენ მას. +

15და უთხრა მათ: „თქვენ თავს იმართლებთ ადამიანთა წინაშე, მაგრამ ღმერთმა იცის თქვენი გული, ვინაიდან, რაც კაცთა შორის მაღალია, ღვთის წინაშე სისაძაგლეა. +

16რჯული და წინასწარმეტყველნი იოანემდე იყო. მას შემდეგ ღვთის სასუფეველი იხარება და ყველა ძალით შედის მასში. +

17უმალ ცა და მიწა გადაივლის, ვიდრე ერთი წერტილი ამოვარდება რჯულიდან.

18ყოველი, ვინც თავის ცოლს გაუშვებს და სხვას შეირთავს, მრუშობს; და ვინც ქმრის მიერ გაშვებულს შეირთავს, მრუშობს.“ +

მდიდარი და ლაზარე

19„იყო ერთი მდიდარი კაცი, ძოწეულსა და ბისონს იცვამდა, ყოველდღე დიდებულად ნადიმობდა.

20ასევე იყო ერთი გლახაკი, სახელად ლაზარე, რომელიც მის ჭიშკართან იწვა დაწყლულებული.

21ენატრებოდა მდიდრის სუფრიდან გადმოცვენილი ნამცეცებით გაძღომა. ძაღლები მოდიოდნენ და წყლულებს ულოკავდნენ.

22მოკვდა ის გლახაკი და ანგელოზებმა მიიყვანეს აბრაამის წიაღში. მდიდარიც მოკვდა და დამარხეს.

23და ჯოჯოხეთში, ტანჯვა-წამებაში მყოფმა, აახილა თვალები და დაინახა შორიდან აბრაამი და ლაზარეც მის წიაღში.

24შესძახა და თქვა: ‘მამაო აბრაამ, შემიწყალე და მომივლინე ლაზარე, რომ დაისველოს თავისი თითის წვერი წყალში და ენა გამიგრილოს, ვინაიდან ვიტანჯები ამ ალში.’

25უთხრა აბრაამმა: ‘შვილო, გაიხსენე, რომ უკვე მიიღე შენს სიცოცხლეში სიკეთე და ლაზარემ კი – სიავე. ახლა ის აქ ნუგეშცემულია, შენ კი იტანჯები. +

26ყოველივე ამის გარდა ჩვენსა და თქვენს შორის დიდი უფსკრულია დამყარებული, ასე რომ გადმოსვლის მსურველები ვერც ჩვენგან თქვენსკენ გადმოვლენ და ვერც თქვენგან ჩვენსკენ.’

27თქვა: ‘რაკი ასეა, გეხვეწები, მამაო, მიავლინე ეგ მამაჩემის სახლში.’

28ვინაიდან ხუთი ძმა მყავს, რათა მათ დაუმოწმოს, რომ არ მოხვდნენ ამ სატანჯველ ადგილას.’

29უთხრა მას აბრაამმა: ‘მათ ჰყავთ მოსე და წინასწარმეტყველნი. იმათ უსმინონ.’ +

30მან თქვა: ‘არა, მამაო აბრაამ, თუ ვინმე მკვდართაგანი მივა მათთან, მოინანიებენ.’

31უთხრა მას: ‘თუ მოსესა და წინასწარმეტყველთ არ მოუსმენენ, მკვდრეთითაც რომ აღდგეს ვინმე, არ ირწმუნებენ.’“

17

ცდუნება, მიტევება, რწმენა და მორჩილება

17^1უთხრა თავის მოწაფეებს: „შეუძლებელია არ მოვიდეს ცდუნებები, მაგრამ ვაი მას, ვისი მეშვეობითაც მოვა. +

2მისთვის უმჯობესი იქნებოდა წისქვილის ქვა დაეკიდათ კისერზე და ზღვაში გადაეგდოთ, ვიდრე ერთი ამ მცირეთაგანი ეცდუნებინა.

3ფრთხილად იყავით: თუ შენმა ძმამ შეგცოდოს, გაუწყერი მას. თუ მოინანიოს, მიუტევე. +

4დღეში შვიდჯერ რომ შეგცოდოს და შვიდჯერვე მოიქცეს და გითხრას, ვინანიებო, მიუტევე.“

5უთხრეს მოციქულებმა უფალს: „მოგვიმატე რწმენა.“

6თქვა უფალმა: „მდოგვის მარცვლისოდენა რწმენაც რომ გქონდეთ და უთხრათ ამ ლეღვის ხეს: აღმოიფხვერი და ზღვაში გადაინერგეო, გაგიგონებდათ. +

7რომელიმე თქვენგანს მონა რომ ჰყავდეს – მხვნელი ანდა მწყემსი, მინდვრიდან დაბრუნებისას ნუთუ ეტყვის: წადი ჩქარა, სუფრას მიუჯექიო?

8განა არ ეტყვის: მომიმზადე ვახშამი და სარტყელშემორტყმული მემსახურე, ვიდრე ვჭამ და ვსვამ, მერე კი შენც ჭამე და სვიო?

9ნუთუ მადლობას ეტყვის მონას იმისათვის, რომ მისი ბრძანება შეასრულა? არა მგონია.

10ასევე თქვენც, როცა შეასრულებთ ყველაფერს, რაც ნაბრძანები გქონდათ, თქვით: უბრალო მონები ვართ, რადგან გავაკეთეთ ის, რაც უნდა გაგვეკეთებინა.“ +

მადლიერი სამარიელი და ცხრა უმადური

11ერთხელ იერუსალიმს მიმავალმა სამარიასა და გალილეას შორის გაიარა. +

12ერთ სოფელში რომ შედიოდა, ათი კეთროვანი კაცი შემოხვდა, რომლებიც მოშორებით გაჩერდნენ. +

13ხმა აღიმაღლეს და ამბობდნენ: „შეგვიწყალე, იესო მოძღვარო!“

14ისინი რომ დაინახა, უთხრა: „წადით, ეჩვენეთ მღვდლებს.“ როგორც კი წავიდნენ, განიწმიდნენ. +

15ერთი მათგანი, რომ დაინახა განვიკურნეო, მობრუნდა და მაღალი ხმით ადიდებდა ღმერთს.

16პირქვე დაემხო მის ფერხთით და მადლი შესწირა. ის კაცი სამარიელი იყო.

17მიუგო იესომ და თქვა: „ნუთუ ათივენი არ განიწმიდნენ? ცხრა სადღა არის?

18როგორ მოხდა, რომ უცხოტომელის გარდა არავინ დაბრუნდა ღვთის სადიდებლად?“

19უთხრა მას: „ადექი და წადი! შენმა რწმენამ გიხსნა.“

იმ დღეს, როცა ძე კაცისა გამოჩნდება

20ჰკითხეს მას ფარისევლებმა: „როდის მოვა ღვთის სასუფეველი?“ მიუგო და უთხრა მათ: „ღვთის სასუფეველი არ მოვა თვალსაჩინოდ.

21არც იტყვიან: აგერ, აქ არისო, ან: აგერ, იქ არისო. ვინაიდან, აჰა, თვითონ თქვენშია ღვთის სასუფეველი.“

22უთხრა მოწაფეებს: „დადგება დღეები, როცა ინატრებთ, თუნდაც ერთი დღით იხილოთ ძე კაცისა და ვერ იხილავთ.

23გეტყვიან: აგერ, აქ არისო, ან: აგერ, იქ არისო. ნუ წახვალთ და ნუ გაედევნებით. +

24ვინაიდან, როგორც ელვა ელავს ცის ერთი კიდიდან და ანათებს მეორე კიდემდე, ასევე იქნება ძე კაცისა თავის დღეს.

25ოღონდ თავდაპირველად მისი ხვედრია მრავალი ტანჯვის ატანა და უარყოფა ამ მოდგმის მიერ. +

26და როგორც ნოეს დღეებში იყო, ასევე იქნება კაცის ძის დღეებშიც: +

27ჭამდნენ, სვამდნენ, ცოლს ირთავდნენ, თხოვდებოდნენ იმ დღემდე, ვიდრე ნოე კიდობანში შევიდოდა. მერე მოვიდა წარღვნა და ყველა დაღუპა.

28ისევე, როგორც ლოტის დროს იყო: ჭამდნენ, სვამდნენ, ყიდდნენ, ყიდულობდნენ, რგავდნენ და აშენებდნენ. +

29ხოლო იმ დღეს, როცა ლოტი სოდომიდან გავიდა, ცეცხლმა და გოგირდმა იწვიმა ზეციდან და ყველა დაღუპა.

30ასევე იქნება იმ დღესაც, როცა ძე კაცისა გამოჩნდება.

31იმ დღეს, ვინც ერდოზე იქნება, ხოლო მისი ნივთები სახლში, ნუ ჩამოვა ასაღებად; ვინც ყანაში იქნება, უკან ნუ გაბრუნდება.

32გაიხსენეთ ლოტის ცოლი. +

33ვინც ცდილობს თავისი სული შეინარჩუნოს, დაღუპავს მას. ხოლო ვინც დაღუპავს თავის სულს, შეინარჩუნებს მას. +

34თქვენ გეუბნებით: იმ ღამეს ორნი იქნებიან ერთ საწოლზე: ერთს წაიყვანენ და მეორე დარჩება.

35ორნი დაფქვავენ ერთად: ერთს წაიყვნენ, მეორე დარჩება. +

36ორნი იქნებიან მინდორში: ერთს წაიყვანენ, მეორე დარჩება.“

37მიუგეს და უთხრეს მას: „სად, უფალო?“ ხოლო მან უთხრა მათ: „ლეში სადაც არის, იქ მოგროვდებიან ორბები.“ +

18

უსამართლო მსაჯული

18^1უთხრა მათ იგავი იმის შესახებ, რომ ყოველთვის უნდა ილოცონ და არ მობეზრდეთ. +

2თქვა: „ერთ ქალაქში იყო ერთი მსაჯული, ღვთისა არ ეშინოდა და ხალხისა არ რცხვენოდა.

3იმავე ქალაქში ცხოვრობდა ერთი ქვრივი. მივიდა მასთან და უთხრა: ‘დამიცავი ჩემი მოქიშპისაგან.’

4დიდხანს უარობდა. მერე თავისთვის თქვა: ‘მართალია, ღვთისა არ მეშინია და ხალხისა არ მრცხვენია,

5მაგრამ, რაკი ეს ქვრივი მოსვენებას არ მაძლევს, დავიცავ, რომ აღარ მოვიდეს და თავი არ მომაბეზროს.’“

6თქვა უფალმა: „გესმით, რას ამბობს უსამართლო მსაჯული?

7განა ღმერთი არ დაიცავს თავის რჩეულთ, რომელნიც დღედაღამ მას შეღაღადებენ, და არ იქნება სულგრძელი მათდამი? +

8თქვენ გეუბნებით: მალე დაიცავს მათ. მაგრამ, როცა ძე კაცისა მოვა, ნეტა ჰპოვებს ამქვეყნად რწმენას?“

9ზოგიერთებს, ვისაც სჯეროდა, რომ მართალნი იყვნენ, სხვებს კი ამცირებდნენ, უთხრა ეს იგავი: +

10„ორი კაცი შევიდა ტაძარში სალოცავად – ერთი ფარისეველი და მეორე მებაჟე.

11ფარისეველი იდგა და თავისთვის ლოცულობდა: ‘გმადლობ, შენ, ღმერთო, რომ არა ვარ, როგორც სხვა ადამიანები არიან – მძარცველები, უსამართლონი, მრუშნი, ან როგორც ეს მებაჟეა. +

12კვირაში ორჯერ ვმარხულობ და მეათედს ვიძლევი ყოველი ჩემი შენაძენიდან.’

13ხოლო მებაჟე მოშორებით იდგა და ვერც კი ბედავდა, რომ ცისკენ აღეპყრო თვალი. მკერდში მჯიღს იცემდა და ამბობდა: ‘ღმერთო, შემიწყალე მე, ცოდვილი.’

14თქვენ გეუბნებით: ეს უფრო გამართლებული წავიდა შინ, ვიდრე იგი, ვინაიდან ყველა, ვინც თავს აიმაღლებს, დამდაბლდება, და ვინც თავს დაიმდაბლებს, ამაღლდება.“ +

„გამოუშვით ბავშვები ჩემთან“

15მოუყვანეს მას ყრმებიც, რომ შეხებოდა მათ. ეს რომ მოწაფეებმა დაინახეს, აჩერებდნენ მათ. +

16იესომ დაუძახა მათ და თქვა: „გამოუშვით ბავშვები და ხელს ნუ უშლით ჩემთან მოსასვლელად, ვინაიდან მაგათნაირებისაა ღვთის სასუფეველი. +

17ჭეშმარიტად გეუბნებით თქვენ: ვინც ისე არ მიიღებს ღვთის სასუფეველს, როგორც ბავშვი, ვერ შევა შიგ.“

მთავრის შეკითხვა

18ჰკითხა მას ერთმა მთავართაგანმა და უთხრა: „კეთილო მოძღვარო, რა ვქნა, რომ საუკუნო სიცოცხლე დავიმკვიდრო?“ +

19უთხრა მას იესომ: „რატომ მიწოდებ მე კეთილს? არავინ არის კეთილი, გარდა ერთი ღვთისა.

20იცი მცნებანი: არ იმრუშო, არ მოკლა, არ მოიპარო, არ იყო ცრუმოწმე, პატივი ეცი შენს მამას და დედას.“ +

21მან თქვა: „ყოველივე ამას ჩემი სიჭაბუკიდანვე ვიცავდი.“

22ეს რომ მოისმინა, იესომ უთხრა: „ერთიღა გაკლია: რაც გაქვს, ყველაფერი გაყიდე და მიეცი ღარიბებს, და გექნება საუნჯე ზეცაში. მოდი და გამომყევი.“ +

23ამის გაგონებაზე იგი დაღონდა, რადგან ძალიან მდიდარი იყო.

24შეხედა მას იესომ და თქვა: „რაოდენ ძნელია სიმდიდრის მქონეთა შესვლა ღვთის სასუფეველში! +

25ვინაიდან უმალ აქლემი გაძვრება ნემსის ყუნწში, ვიდრე მდიდარი შევა ღვთის სასუფეველში.“

26მსმენელებმა თქვეს: „ვიღას შეუძლია გადარჩენა?“

27მან თქვა: „კაცთათვის შეუძლებელი ღვთისთვის შესაძლებელია.“

28თქვა პეტრემ: „აჰა, ჩვენ ყველაფერი მივატოვეთ და შენ გამოგყევით.“ +

29მან უთხრა მათ: „ჭეშმარიტად გეუბნებით თქვენ: არავინ არის, რომ ღვთის სასუფევლის გულისათვის დატოვოს სახლი ან ცოლი, ან მშობლები, ან ძმები, ან შვილები,

30და ახლავე არ მიიღოს მრავალგზის მეტი, ხოლო მომავალში – საუკუნო სიცოცხლე.“

უწყება იესოს სიკვდილზე

31წაიყვანა თავისი თორმეტი მოწაფე და უთხრა მათ: „აჰა, ავდივართ იერუსალიმს და აღსრულდება წინასწარმეტყველთა ყოველი დაწერილი კაცის ძეზე. +

32რადგან წარმართებს გადაეცემა, შეაგინებენ, შეურაცხყოფენ, შეაფურთხებენ, +

33გაშოლტავენ, მოკლავენ და მესამე დღეს აღდგება.“

34მათ კი აქედან ვერაფერი გაიგეს და ეს სიტყვა დაფარული იყო მათთვის და ვერ ხვდებოდნენ ნათქვამს.

ბრმის განკურნება

35იერიხოს რომ მიუახლოვდნენ, ვიღაც ბრმა იჯდა გზაზე და მოწყალებას ითხოვდა. +

36გამვლელი ხალხის ხმა გაიგონა და იკითხა: „რა ამბავია?“

37უთხრეს: იესო ნაზარეველი მოდისო.

38მაშინ მან დაიყვირა: „იესო, დავითის ძეო, შემიწყალე!“

39წინ მიმავალნი გაუწყრნენ, რომ გაეჩუმებინათ, მაგრამ ის კიდევ უფრო აყვირდა: „დავითის ძეო, შემიწყალე!“

40შეჩერდა იესო და ბრძანა, მასთან მოეყვანათ. როცა იგი მიუახლოვდა, ჰკითხა:

41„რა გინდა, რომ გაგიკეთო?“ უთხრა: „უფალო, რომ თვალი ამეხილოს.“

42იესომ უთხრა მას: „აახილე! შენმა რწმენამ გიხსნა შენ.“

43და იმწამსვე აეხილა. მიჰყვებოდა მას და ადიდებდა ღმერთს. მთელი ხალხი ხედავდა ამას და აქებდა ღმერთს.

19

მებაჟე ზაქე

19^1შევიდა და გაიარა იერიხოზე.

2და აჰა, იყო კაცი ვინმე, სახელად ზაქე – მებაჟეთა უფროსი და მდიდარი.

3სურდა მას იესოს ხილვა, რომ გაეგო, ვინ იყო იგი, მაგრამ ვერ შეძლო ხალხის სიმრავლის გამო, ვინაიდან ტანად დაბალი იყო.

4წინ გაიქცა და ლეღვის ხეზე ავიდა, რათა დაენახა, რადგან იესოს აქეთ უნდა გამოევლო.

5იმ ადგილას რომ მივიდა, იესომ აიხედა მაღლა და უთხრა: „ზაქე, ჩამოდი სწრაფად, დღეს შენს სახლში უნდა დავრჩე.“

6სწრაფად ჩამოვიდა და სიხარულით მიიღო იგი.

7ვინც კი დაინახა, ყველანი ბუზღუნს მოჰყვნენ და ამბობდნენ: ცოდვილ კაცთან შევიდაო.

8ზაქე წამოდგა და უთხრა უფალს: „აჰა, უფალო, ჩემი ქონების ნახევარს ღარიბებს მივცემ და, თუ ვინმესთვის რამე გამომიძალავს, ოთხმაგად მივაგებ.“ +

9უთხრა მას იესომ: „დღეს მოხდა ამ სახლის ხსნა, რაკი ისიც აბრაამის ძეა.

10რადგან ძე კაცისა მოვიდა დაკარგულის მოსაძებნად და სახსნელად.“ +

იგავი ათ მნაზე

11როცა ისინი ისმენდნენ ამას, მან დაურთო იგავი, რადგან ახლოს იყო იერუსალიმთან და მათ ეგონათ, უეცრივ გამოჩნდებოდა ღვთის სასუფეველი.

12ამის გამო თქვა: „ერთი დიდგვაროვანი კაცი წავიდა შორეულ ქვეყანაში, რომ მეფობა მიეღო და უკან დაბრუნებულიყო. +

13დაუძახა თავის ათ მონას, მისცა ათი მნა და უთხრა: ვიდრე დავბრუნდებოდე, ივაჭრეთო.

14მაგრამ მის მოქალაქეებს სძულდათ იგი და უკან ელჩობა დაადევნეს და დააბარეს: ‘არა გვსურს, რომ მაგან იმეფოს ჩვენზე’.

15როცა მეფობა მიიღო და უკან დაბრუნდა, ბრძანა მისთვის მოეგვარათ ის მონები, რომლებსაც ვერცხლი მისცა, რათა გაეგო, ვინ რა ივაჭრა.

16მოვიდა პირველი და უთხრა: ‘ბატონო, შენმა მნამ ათი მნა მოიგო’.

17უთხრა მას: ‘კარგი, კეთილო მონავ, რაკი მცირედზე ერთგული იყავი, ათ ქალაქზე გქონდეს ხელმწიფება’. +

18მოვიდა მეორე და უთხრა: ‘ბატონო, შენმა მნამ ხუთი მნა მოიტანა’.

19მასაც უთხრა: ‘შენც ხუთ ქალაქზე იყავ’.

20მესამე მოვიდა და უთხრა: ‘ბატონო, აჰა, შენი მნა, რომელიც ხელსახოცში მქონდა გამოკრული,

21ვინაიდან შემეშინდა, რადგან სასტიკი ხარ: იღებ, რაც არ დაგიდია, და იმკი, რაც არ დაგითესავს’.

22უთხრა მას: ‘შენივე პირით განგიკითხავ, ბოროტო მონავ. იცოდი, რომ სასტიკი კაცი ვარ: ვიღებ, რაც არ დამიდია, და ვიმკი, რაც არ დამითესია. +

23აბა, რაღატომ არ გაუშვი ჩემი ვერცხლი ბრუნვაში, რომ დაბრუნებულს სარგებლითურთ მიმეღო?’

24და იქ მდგომთ უთხრა: ‘წაართვით ამას ის ერთი მნა და მიეცით ათი მნის მქონეს’.

25მათ უთხრეს: ‘უფალო, მას ათი მნა აქვს’.

26‘გეუბნებით თქვენ, რომ ყოველ მქონეს მიეცემა, ხოლო უქონელს ისიც წაერთმევა, რაცა აქვს. +

27ხოლო ჩემი მტრები, რომლებსაც არ სურდათ, რომ მათზე მემეფა, მომგვარეთ აქ და დახოცეთ ჩემს წინაშე.’“ +

ზეიმით შესვლა იერუსალიმში და

იესოს განდიდება

28თქვა ეს და წინ წავიდა იერუსალიმში ასასვლელად.

29როცა მიუახლოვდა ბეთბაგეს და ბეთანიას, მთას, რომელსაც ზეთისხილის მთა ეწოდება, მიავლინა ორი მოწაფე. +

30უთხრა მათ: „წადით მეზობელ სოფელში. რომ შეხვალთ, იპოვით დაბმულ ჩოჩორს, რომელზეც ჯერ კაცი არ მჯდარა. აუშვით და მოიყვანეთ.

31თუ ვინმემ გკითხოთ, რატომ უშვებთო, ასე უთხარით: უფალს სჭირდება-თქო.“

32წავიდნენ წარგზავნილები და იპოვეს, როგორც მან უთხრა.

33და როცა ჩოჩორს უშვებდნენ, მისმა პატრონებმა უთხრეს: „რატომ უშვებთ ამ ჩოჩორს?“

34მათ თქვეს: „იმიტომ, რომ უფალს სჭირდება.“

35მიჰგვარეს იგი იესოს, ტანისამოსი დააფინეს ჩოჩორს და ზედ შესვეს იესო. +

36როცა იგი მიდიოდა, ხალხი თავის ტანისამოსს გზაზე უფენდა.

37როცა ზეთისხილის მთის დაღმართს მიუახლოვდა, მოწაფეთა მთელმა სიმრავლემ სიხარულით იწყო ხმამაღლა ღვთის ქება-დიდება ყველა სასწაულისათვის, რაც მათ იხილეს.

38ამბობდნენ: „კურთხეულია უფლის სახელით მომავალი მეფე! მშვიდობა ცაზე და დიდება მაღალთა შინა!“ +

39ხალხიდან ზოგიერთმა ფარისეველმა უთხრა მას: „მოძღვარო, გაუწყერი შენს მოწაფეებს.“

40მან მიუგო და უთხრა: „თქვენ გეუბნებით, ესენი რომ დადუმდნენ, ქვები იღაღადებენ.“ +

იესოს გოდება იერუსალიმზე

41როცა მიუახლოვდა და დაინახა ქალაქი, ატირდა მის გამო.

42და თქვა: „ნეტავ ამ დღეს მაინც გცოდნოდა, რაც სამშვიდობოა შენთვის, მაგრამ ახლა ეს დაფარულია შენს თვალთაგან.

43რადგან დაგიდგება დღეები, როცა მტრები შენს წინააღმდეგ აღმართავენ ზვინულს, შემოგერტყმიან და შეგავიწროებენ ყოველი მხრიდან. +

44მიწასთან გაგასწორებენ შენ და შენს შვილებს შენში. ქვას ქვაზე აღარ დატოვებენ შენში, რადგან ვერ გაიგე შენი მოხედვის ჟამი.“

მოვაჭრეთა გამორეკვა

45შევიდა ტაძარში და დაიწყო მოვაჭრეთა გამორეკვა. +

46უთხრა მათ: „დაწერილია: ‘ჩემი სახლი სამლოცველო სახლი უნდა იყოს.’ თქვენ კი ავაზაკთა ბუნაგად აქციეთ იგი.“ +

47და ასწავლიდა ყოველდღე ტაძარში. ხოლო მღვდელმთავარნი, მწიგნობარნი და ერისმთავარნი ცდილობდნენ მის დაღუპვას.

48მაგრამ ვერაფერი მოიგონეს, რა უნდა ექნათ, რადგან მთელი ხალხი მოუშორებლად უსმენდა მას.

20

შეკითხვა იესოს ხელმწიფებაზე

20^1ერთ დღეს, როცა ის ხალხს ასწავლიდა ტაძარში და ახარებდა, მიუცვივდნენ მღვდელმთავარნი და მწიგნობარნი უხუცესებთან ერთად +

2და უთხრეს მას: „გვითხარი, რომელი ხელმწიფებით აკეთებ ამას ან ვინ მოგცა შენ ეს ხელმწიფება?“

3მიუგო და უთხრა მათ: „მეც გკითხავთ ერთ სიტყვას და მითხარით:

4იოანეს ნათლისცემა ზეციდან იყო თუ კაცთაგან?“

5ისინი ერთმანეთში მსჯელობდნენ: „თუ ვიტყვით, რომ ზეციდანო, იტყვის: მაშ, რაღატომ არ იწამეთო მისი?

6თუ ვიტყვით კაცთაგან, მთელი ხალხი ჩაგვქოლავს, ვინაიდან სჯერათ, რომ იოანე წინასწარმეტყველი იყო.“ +

7და მიუგეს: „არ ვიცით საიდან.“

8იესომ უთხრა მათ: „მეც არ გეტყვით, რომელი ხელმწიფებით ვაკეთებ ამას.“

იგავი ავ მიწისმუშაკებზე

9დაუწყო ხალხს ამ იგავის მოყოლა: „ერთმა კაცმა ვაზი ჩაყარა და მიწისმუშაკთ ჩააბარა. თვითონ კი სხვა ქვეყანაში წავიდა კარგა ხნით. +

10როცა დრო მოვიდა, მონა გაუგზავნა მიწისმუშაკთ, რომ მიეცათ ვენახის ნაყოფთაგან. მაგრამ მიწისმუშაკებმა სცემეს მას და ხელცარიელი გაუშვეს.

11კვლავ გაუგზავნა მათ სხვა მონა. მასაც სცემეს, გალანძღეს და ხელცარიელი გაუშვეს.

12მერე მესამეც გაგზავნა. დაჭრეს იგი და გააგდეს გარეთ.

13მაშინ ვენახის პატრონმა თქვა: ‘როგორ მოვიქცე? ჩემს საყვარელ ძეს გავუგზავნი, იქნებ მისი მოერიდოთ.’

14მაგრამ მიწისმუშაკებმა, ის რომ დაინახეს, ერთმანეთში მოითათბირეს და თქვეს: ‘ეს მემკვიდრეა. მოდი, მოვკლათ და მემკვიდრეობა ჩვენ დაგვრჩება.’ +

15გააგდეს ვენახის გარეთ და მოკლეს. რას უზამს მათ ვენახის პატრონი? +

16მოვა, ამოწყვეტს იმ მიწისმუშაკთ და ვენახს სხვებს ჩააბარებს.“ ვინც მოისმინეს, თქვეს: „ნუმც მოხდება.“

17მან კი შეხედა მათ და თქვა: „რას ნიშნავს ეს დაწერილი: ‘ქვა, რომელიც მშენებლებმა დაიწუნეს, ქვაკუთხედად იქცა’? + +

18ყველა, ვინც იმ ქვაზე დაეცემა, დაილეწება. ხოლო ვისაც ის დაეცემა, გასრესს.“

19მღვდელმთავარნი და მწიგნობარნი სწორედ ამ დროს შეეცადნენ, რომ ხელი დაედოთ მისთვის, მაგრამ ხალხისა ეშინოდათ, რადგან იცოდნენ, რომ მათზე თქვა ეს იგავი.

20უთვალთვალებდნენ მას და მიუგზავნეს მსტოვრები, რომლებიც თავს მართალ ადამიანებად აჩვენებდნენ, რათა სიტყვაში დაეჭირათ და მთავრობისათვის და განმგებლის ხელმწიფებაში გადაეცათ. +

მიეცით კეისრისა კეისარს

21ჰკითხეს მას და უთხრეს: „მოძღვარო, ვიცით, რომ სიმართლეს ლაპარაკობ და ასწავლი, არავის მიჰკერძებ, არამედ ჭეშმარიტებით ასწავლი ღვთის გზას.

22შეიძლება თუ არა მივცეთ ხარკი კეისარს?“

23იგი მიუხვდა მათ მზაკვრობას და უთხრა:

24„მიჩვენეთ დინარი: ვისია ეს ხატი და წარწერა?“ თქვეს: კეისრისაო.

25უთხრა მათ: „ჰოდა, მიეცით კეისრისა კეისარს და ღვთისა – ღმერთს.“ +

26ვერ შეძლეს მისი სიტყვაში დაჭერა ხალხის წინაშე. გაუკვირდათ მისი პასუხი და დადუმდნენ.

სადუკეველების შეკითხვა ქორწინებაზე

27მიუახლოვდა რამდენიმე სადუკეველი, რომლებიც ამბობდნენ, აღდგომა არ არისო, და ჰკითხეს მას: +

28„მოძღვარო, მოსემ დაგვიწერა: თუ ვინმეს მოუკვდება ძმა, რომელსაც ცოლი ჰყავდა, მაგრამ უშვილოდ გადაეგო, მისმა ძმამ შეირთოს მისი ცოლი და აღუდგინოს თესლი თავის ძმას. +

29იყვნენ შვიდნი ძმანი. პირველმა შეირთო ცოლი და მოკვდა უშვილოდ.

30და მეორემაც

31და მესამემაც შეირთეს იგი. შვიდთაგან არცერთს არ დარჩენია შვილები, და დაიხოცნენ.

32ბოლოს დედაკაციც მოკვდა.

33ჰოდა, აღდგომისას, რომელი ერთის ცოლი იქნება, რადგან შვიდივეს ჰყავდა ცოლად?“

34და უთხრა მათ იესომ: „ამ საუკუნის შვილები ირთავენ ცოლებს და თხოვდებიან;

35ხოლო ვინც ღირსნი არიან მოიპოვონ ის საუკუნე და მკვდრეთით აღდგომა, არც ცოლს ირთავენ, არც თხოვდებიან,

36ვინაიდან აღარც სიკვდილი შეუძლიათ მათ, რაკი ანგელოზთა სწორნი და ღვთის ძენი არიან ისინი, ძენი აღდგომის.

37ხოლო მკვდრები რომ აღდგებიან, ეს მოსემაც მიანიშნა მაყვლის ბუჩქით, როცა აბრაამის ღმერთს, ისაკის ღმერთს და იაკობის ღმერთს უწოდა უფალი. +

38ხოლო ღმერთი მკვდრებისა კი არ არის, არამედ ცოცხლებისა, ვინაიდან მისთვის ყველა ცოცხალია.“

მწიგნობრებმა ვეღარ გაბედეს შეკითხვა

39მიუგო ზოგიერთმა მწიგნობარმა და უთხრა: კარგად თქვიო, მოძღვარო.

40და ვეღარ გაბედეს, რამე ეკითხათ მისთვის, ხოლო მან უთხრა მათ: +

41„როგორ ამბობენ, რომ ქრისტე დავითის ძეა?

42თვითონ დავითი კი ამბობს წიგნში: ‘უთხრა უფალმა ჩემს უფალს: დაჯექი ჩემს მარჯვნივ, +

43ვიდრე შენს მტრებს დავამხობდე შენს ფერხთა კვარცხლბეკად.’

44აჰა, დავითი უფალს უწოდებს მას და როგორღა არის მისი ძე?“

45და როცა მთელი ხალხი უსმენდა, უთხრა თავის მოწაფეებს:

46„ერიდეთ მწიგნობრებს, რომლებსაც სურთ გრძელი სამოსლით სიარული და მოედნებზე მოკითხვანი, სინაგოგებში წინა სავარძლები და წინა ადგილები ნადიმებზე; +

47რომელნიც ჭამენ ქვრივთა სახლებს და მოსაჩვენებლად დიდხანს ლოცულობენ. ისინი უფრო დიდ სასჯელს მიიღებენ.“

21

ქვრივის ორი ლეპტა

21^1აიხედა და დაინახა, რომ საგანძურში ჰყრიდნენ მდიდრები თავიანთ შესაწირავს. +

2დაინახა აგრეთვე ღარიბი ქვრივი, რომელმაც ორი ლეპტა ჩააგდო.

3თქვა: „ჭეშმარიტად გეუბნებით თქვენ, რომ ამ ღარიბმა ქვრივმა ყველაზე მეტი ჩადო, +

4ვინაიდან ყველამ თავისი მოჭარბებულისგან ჩადო, მან კი თავისი სიდუხჭირისაგან ჩადო მთელი სარჩო, რაც ებადა.“

ტაძრის დანგრევაზე

5როცა ზოგიერთები ამბობდნენ ტაძარზე, ძვირფასი ქვებით და შეწირულებებით არისო დამშვენებული, იესომ თქვა: +

6„დადგება დღეები, როცა ამათგან, რასაც აქ ხედავთ, ქვა ქვაზე არ დარჩება, რომ არ ჩამოიშალოს.“ +

7ისინი ეუბნებოდნენ მას და ეკითხებოდნენ: „მოძღვარო, როდის იქნება ეს და რა იქნება ნიშანი, ეს რომ უნდა მოხდეს?“

8მან თქვა: „გაფრთხილდით, რომ არ შეცდეთ, ვინაიდან ბევრი მოვა ჩემი სახელით და იტყვის: მე ვარო და ის ჟამი მოახლოებულიაო. თქვენ ნუ გაჰყვებით მათ. +

9როცა მოისმენთ ომებსა და შფოთებზე, ნუ შეძრწუნდებით, ვინაიდან ჯერ ეს უნდა მოხდეს, რადგან უცებ არ იქნება აღსასრული.“

10მაშინ უთხრა მათ: „აღდგება ხალხი ხალხის წინააღმდეგ და სამეფო – სამეფოს წინააღმდეგ. +

11იქნება დიდი მიწისძვრანი, ადგილ-ადგილ მოსრვა და შიმშილობანი, საშინელებანი და დიდი ნიშნები ზეციდან.

12ამის უწინარეს ხელს დაგადებენ თქვენ და დაგიწყებენ დევნას, გადაგცემენ სინაგოგებსა და საპყრობილეებს, მეფეთა და განმგებელთა წინაშე მიგიყვანენ ჩემი სახელის გამო. +

13ეს გექნებათ თქვენ დასამოწმებლად.

14ამიტომ თქვენს გულებში ჩაიდეთ, რომ წინასწარ არ იზრუნოთ, რითი იმართლოთ თავი, +

15ვინაიდან მე მოგცემთ თქვენ პირსა და სიბრძნეს, რომელთაც ვერ დაუპირისპირდებიან და ვერც შეეპასუხებიან თქვენი მოწინააღმდეგენი. +

16ასევე გაცემულ იქნებით მშობლებისა და ძმების, ნათესავებისა და მეგობრების მიერ, ხოლო ზოგიერთ თქვენგანს მოკლავენ. +

17და ყველა მოგიძულებთ ჩემი სახელის გამო.

18მაგრამ ბეწვიც კი არ დაიკარგება თქვენი თავიდან.

19მოთმინებით მოიპოვეთ თქვენი სული.

20და როცა იხილავთ იერუსალიმს, ლაშქრით გარსშემორტყმულს, მაშინ იცოდეთ, რომ მოახლოვდა მისი აოხრება. +

21მაშინ იუდეაში მყოფნი მთებში გაიხიზნონ; ვინც იერუსალიმშია, გარეთ გავიდეს; ვინც სოფლად არის, ნუღარ შევა მასში.

22ვინაიდან ეს შურისგების დღეებია, რათა აღსრულდეს ყოველივე დაწერილი. +

23ხოლო, ვაი ორსულთ და მეძუძურთ იმ დღეებში, ვინაიდან დიდი იქნება უბედურება მიწაზე და რისხვა ამ ხალხზე.

24დაეცემიან მახვილის პირით, ტყვედ წაასხამენ ყველა ხალხში. იერუსალიმი გათელილი იქნება წარმართთა მიერ, ვიდრე დასრულდება წარმართთა ჟამი.

25და იქნება ნიშნები მზეზე და მთვარეზე და ვარსკვლავებზე. ხოლო მიწაზე, ხალხები შეშფოთდებიან თავგზააბნეულნი ზღვის ხმაურისა და ბობოქრობის გამო. + +

26ხალხს გული შეუწუხდება შიშით და მსოფლიოზე მოსავალთა მოლოდინით, ვინაიდან ციური ძალები შეირყევიან.

27მაშინ იხილავენ ძეს კაცისას, ღრუბელზე მომავალს, დიადი ძალითა და დიდებით. +

28ხოლო როცა ამის ახდენა დაიწყება, გაიმართეთ და თავი ასწიეთ, რადგან ახლოვდება თქვენი ხსნა.“ +

29უთხრა მათ იგავი: „შეხედეთ ლეღვს და ყველა ხეს.

30როცა ისინი უკვე იფოთლებიან, შეხედავთ და იცით, რომ ახლოსაა ზაფხული.

31ასევე თქვენ, როცა იხილავთ ყოველივე ამის ახდენას, იცოდეთ, რომ ახლოსაა ღვთის სასუფეველი.

32ჭეშმარიტად გეუბნებით თქვენ: არ გადაივლის ეს მოდგმა, ვიდრე ყველაფერი არ ახდება.

33ცა და მიწა გადაივლიან, ჩემი სიტყვები კი არ გადაივლიან. +

გაფრთხილდით

34„გაფრთხილდით, არ დამძიმდეს თქვენი გულები ღრეობით, ლოთობითა და სიცოცხლეზე ზრუნვით, და იმ დღემ არ გიწიოთ უცაბედად, + +

35რადგან ის, ეწევა, როგორც მახე, ყველა მკვიდრს მთელს მიწის პირზე. +

36მაშ, ყოველჟამს იფხიზლეთ და ილოცეთ, რათა შეგეძლოთ ყოველგვარ ამ მოსახდენთაგან თავის დაღწევა და წარდგომა კაცის ძის წინაშე.“ +

უკანასკნელი სწავლება ტაძარში

37დღისით იესო ტაძარში იმყოფებოდა და ასწავლიდა. ღამ-ღამობით კი ადიოდა მთაზე, რომელსაც ზეთისხილისა ეწოდება. +

38მთელი ხალხი დილიდან მიდიოდა მასთან ტაძარში მის მოსასმენად.

22

იუდას გეგმა გაცემაზე

22^1ახლოვდებოდა პასექად წოდებული უფუარობის დღესასწაული. +

2და დაეძებდნენ მას მღვდელმთავარნი და მწიგნობარნი, რომ როგორმე მოეკლათ იგი, მაგრამ ხალხისა ეშინოდათ.

3შევიდა სატანა იუდაში, ისკარიოტელად წოდებულში, რომელიც ერთი თორმეტთაგანი იყო. +

4წავიდა, ელაპარაკა მღვედლმთავრებსა და მცველთა უფროსებს, როგორ მიეცა მათთვის იესო.

5მათ გაუხარდათ და დათანხმდნენ, მიეცათ მისთვის ვერცხლი.

6მანაც აღუთქვა და ეძებდა მარჯვე შემთხვევას, რომ ხალხის დაუსწრებლად მიეცა იგი მათთვის.

ბოლო სერობა. პური და ღვინო

7დადგა უფუარობის დღე, როცა უნდა დაკლულიყო პასექი. +

8მიავლინა პეტრე და იოანე და უთხრა: „წადით, მოამზადეთ ჩვენთვის პასექი, რომ ვჭამოთ.“

9მათ უთხრეს მას: „სად გინდა, რომ მოვამზადოთ?“

10მან უთხრა მათ: „აჰა, ქალაქში შესვლისას შემოგხვდებათ კაცი, რომელსაც წყალი მიაქვს კოკით. მიჰყევით მას იმ სახლამდე, სადაც შევა,

11და უთხარით სახლის პატრონს: მოძღვარი გეუბნება: სად არის სასტუმრო ოთახი, რომ ჩემს მოწაფეებთან ერთად ვჭამოო პასექი?

12ის გიჩვენებთ დიდ მოფარდაგებულ ზემოთვალს. იქ მოამზადეთ.“

13წავიდნენ და იპოვეს, როგორც მან უთხრა, და მოამზადეს პასექი.

14როცა მოაღწია ჟამმა, დაჯდა იგი და მოციქულებიც მასთან ერთად. +

15უთხრა მათ: „სურვილით მსურდა თქვენთან ერთად მეჭამა ეს პასექი ჩემი ტანჯვის წინ.

16რადგან გეუბნებით თქვენ, რომ აღარ ვჭამ მას, ვიდრე არ აღსრულდება ღვთის სასუფეველში.“ +

17აიღო სასმისი, მადლი შესწირა და უთხრა მათ: „მიიღეთ და გაიყავით ერთმანეთს შორის.

18რადგან გეტყვით თქვენ: ამიერიდან აღარ შევსვამ ვაზის ნაყოფისგან, ვიდრე არ მოვა ღვთის სასუფეველი.“

19აიღო პური, მადლი შესწირა, დატეხა, დაურიგა მათ და უთხრა: „ეს ჩემი სხეულია, რომელიც თქვენთვის მიეცემა. ეს გააკეთეთ ჩემს მოსაგონებლად.“ +

20ასევე აიღო სასმისი სერობის შემდეგ და თქვა: „ეს სასმისი არის ახალი აღთქმა ჩემს სისხლში, თქვენთვის რომ იღვრება.

21და აჰა, ჩემი გამცემის ხელი ჩემთან ერთად არის ამ სუფრაზე; +

22რადგან ძე კაცისა მიდის განჩინებისამებრ, მაგრამ ვაი იმ კაცს, ვის მიერაც გაიცემა იგი.“ +

23და მათ დაიწყეს ერთმანეთის გამოკითხვა: რომელი მათგანი გააკეთებდა ამას.

ვინ არის დიდი

24ასევე იყო დავა მათ შორის: რომელი მათგანი უნდა ჩათვლილიყო დიდად.

25მან კი უთხრა მათ: „ხალხთა მეფეები ბატონობენ მათზე და მათი ხელმწიფენი მწყალობლებად იწოდებიან.

26თქვენ კი ასე როდი ხართ. თქვენს შორის უფროსი უმცროსივით იყოს, ხოლო ვინც უფროსობს – მსახურივით.

27ვინაიდან ვინ არის უფრო დიდი: მეინახე თუ მსახური? განა მეინახე არა? მე კი თქვენ შორის ვარ, როგორც მსახური, +

28თქვენ კი ისინი ხართ, რომელნიც ჩემთან დარჩით ჩემს განსაცდელში.

29მეც ისევე აღგითქვით, როგორც მე აღმითქვა ჩემმა მამამ სასუფეველი,

30რომ ჭამოთ და სვათ ჩემს სუფრაზე ჩემს სასუფეველში და დასხდეთ ტახტებზე ისრაელის თორმეტი ტომის განსაკითხავად.“ +

წინასწარუწყება პეტრეს უარყოფაზე

31თქვა უფალმა: „სიმონ, სიმონ! აჰა, სატანამ გამოგითხოვათ თქვენ, რომ ხორბალივით გაგცხრილოთ. +

32მაგრამ მე ვილოცე შენთვის, რომ არ დაილიოს შენი რწმენა და, როცა კვლავ მოიქცევი, გაამხნევე შენი ძმები.“ +

33მან კი უთხრა მას: „უფალო, შენთან მე მზად ვარ საპყრობილეშიც წამოვიდე და სასიკვდილოდაც,“

34ხოლო მან თქვა: „შენ გეუბნები, პეტრე, მამალი არ იყივლებს დღეს, სანამ სამჯერ არ უარყოფ, რომ მიცნობ.“ +

ორი მახვილი

35უთხრა მათ: „როცა ქისის, გუდის და ფეხსაცმლის გარეშე გგზავნიდით, რაიმე გაკლდათ?“ თქვეს: არაფერიო. +

36უთხრა მათ: „ახლა კი, ვისაც ქისა აქვს, აიღოს, ასევე გუდა. ხოლო ვისაც არა აქვს, თავისი ტანსაცმელი გაყიდოს და მახვილი იყიდოს.

37თქვენ გეუბნებით, რომ ეს დაწერილი ჩემზე უნდა აღსრულდეს: ‘ბოროტმოქმედებთან შეირაცხა.’ რადგან მას, რაც ჩემს შესახებაა, დასასრული აქვს.“ +

38მათ თქვეს: „უფალო, აჰა, აქ ორი მახვილია.“ მან კი უთხრა მათ: „კმარა.“

ბრძოლა გეთსიმანიაში

39გამოვიდა იქიდან და, ჩვეულებისამებრ, წავიდა ზეთისხილის მთაზე. მოწაფეებიც გაჰყვნენ მას. +

40ადგილზე მისვლისთანავე უთხრა მათ: „ილოცეთ, რომ არ ჩაცვივდეთ განსაცდელში.“ +

41თვითონ განშორდა მათ ქვის სასროლ მანძილზე, მუხლი მოიყარა და ლოცულობდა.

42ამბობდა: „მამაო! თუ გსურს, ამაცდინე ეს სასმისი, მაგრამ ჩემი ნება კი არა, შენი იყოს.“

43ეჩვენა მას ციდან ანგელოზი და აძლიერებდა.

44ამ აგონიაში მყოფი უმხურვალესად ლოცულობდა. და გახდა მისი ოფლი, როგორც სისხლის მსხვილი წვეთები, რომლებიც მიწაზე ცვიოდა.

45ლოცვის შემდეგ წამოდგა, მივიდა მოწაფეებთან და ნახა ისინი მწუხარებისაგან ჩაძინებულები.

46უთხრა მათ: „რას გძინავთ? ადექით, ილოცეთ, რომ არ ჩაცვივდეთ განსაცდელში.“

იესოს გაცემა

და წაყვანა მღვდელმთავრის სახლში

47ჯერ სიტყვა არ დაემთავრებინა, რომ აჰა, მოვიდა ხალხი და მათ წინ მოუძღვის ერთი თორმეტთაგანი, სახელად იუდა, და მივიდა იესოსთან საამბორებლად. +

48იესომ უთხრა მას: „იუდა, ამბორით გასცემ კაცის ძეს?“

49მასთან მყოფებმა რომ დაინახეს, რაც ხდებოდა, უთხრეს: „უფალო, დავკრათ მახვილი?“

50ერთმა მათგანმა დასცა მღვდელმთავრის მონას და მარჯვენა ყური ჩამოათალა.

51მიუგო იესომ და თქვა: „თავი დაანებეთ, საკმარისია!“ და შეეხო ყურს და გაუმრთელა იგი.

52უთხრა იესომ მის წინააღმდეგ მოსულ მღვდელმთავრებს, ტაძრის მცველთა უფროსებს და უხუცესებს: „როგორც ავაზაკის წინააღმდეგ, მახვილებით და კეტებით გამოხვედით ჩემს შესაპყრობად?

53ყოველდღე თქვენთან ერთად ვიყავი ტაძარში და ჩემზე ხელი არ აგიმართავთ. მაგრამ ეს თქვენი ჟამია და სიბნელის ხელმწიფება.“

54და შეიპყრეს იგი, წაიყვანეს და მღვდელმთავრის სახლში შეიყვანეს. პეტრე კი მოშორებით მიჰყვებოდა. +

იესო სინედრიონის წინაშე

55როცა შუა ეზოში ცეცხლი დაანთეს და გარს შემოუსხდნენ, პეტრეც მათ შორის დაჯდა.

56ერთმა მხევალმა იგი ცეცხლთან მჯდომარე რომ დაინახა, დააკვირდა და თქვა: „ესეც იმასთან იყო.“

57მაგრამ მან უარყო და თქვა: „დედაკაცო, არ ვიცნობ იმას.“

58ცოტა მოგვიანებით სხვამ დაინახა იგი და თქვა: „შენც იმათგანი ხარ.“ მაგრამ პეტრემ უთხრა: „ადამიანო, არა ვარ.“

59თითქმის ერთი საათი იყო გასული, რომ ვიღაც სხვამ დაიწყო მტკიცება და ამბობდა: „ჭეშმარიტად, ესეც იმასთან იყო, ვინაიდან გალილეველია.“

60თქვა პეტრემ: „ადამიანო, არ ვიცი, რას ამბობ.“ და უცებ, როცა ამას ამბობდა, მამალმა იყივლა.

61და მობრუნდა უფალი და შეხედა პეტრეს. და გაახსენდა პეტრეს უფლის სიტყვა, რომ უთხრა: დღეს სანამ მამალი იყივლებდეს, სამჯერ უარმყოფო, +

62და გავიდა გარეთ და მწარედ ატირდა.

63ხოლო კაცები, რომლებსაც შეპყრობილი ჰყავდათ იესო, აგინებდნენ და სცემდნენ მას. +

64თავი დაუფარეს, სახეში სცემდნენ და ეკითხებოდნენ: „აბა, იწინასწარმეტყველე, ვინ დაგარტყა“?

65და კიდევ მრავალ სხვა გმობას ამბობდნენ მის წინააღმდეგ.

66როცა გათენდა, შეიკრიბნენ ხალხის უხუცესთა საბჭო, მღვდელმთავარნი და მწიგნობარნი, და მიიყვანეს იგი თავიანთ სინედრიონში +

67და უთხრეს: „თუ ქრისტე ხარ, გვითხარი.“ უთხრა მათ: „რომ გითხრათ, არ დამიჯერებთ,

68და თუ შეგეკითხებით, არ მიპასუხებთ.

69ამიერიდან ძე კაცისა იქნება ღვთის ძალის მარჯვნივ მჯდომარე.“ +

70თქვა ყველამ: „მაშ, შენა ხარ ძე ღვთისა?“ მან უთხრა მათ: „თქვენ ამბობთ, რომ მე ვარ.“

71მათ თქვეს: „მეტი რაღა მოწმობა გვჭირდება? ვინაიდან ჩვენ თვითონ მოვისმინეთ მისი პირიდან.“

23

იესო პილატეს წინაშე

23^1და წამოიშალა მთელი ეს ხალხი და წაიყვანეს იგი პილატესთან. +

2შეუდგნენ მის დადანაშაულებას და ამბობდნენ: „ჩვენ ვნახეთ, რომ ეს რყვნის ჩვენს ხალხს და კრძალავს კეისრისათვის ხარკის მიცემას, თავის თავზე კი ამბობს ქრისტე მეფე ვარო.“ +

3პილატემ ჰკითხა მას: „შენ ხარ იუდეველთა მეფე?“ ხოლო მან მიუგო მას და თქვა: „შენ ამბობ.“ +

4პილატემ უთხრა მღვდელმთავრებს და ხალხს: „მე ვერავითარ დანაშაულს ვერ ვპოულობ ამ კაცში.“

5მაგრამ ისინი დაჟინებით ამბობდნენ: „ეგ აშფოთებს ხალხს, ასწავლის მთელ იუდეაში, გალილეიდან მოყოლებული აქამდე.“

6პილატემ ეს რომ გაიგონა, იკითხა: „განა გალილეველია ეს კაცი?“

7როცა შეიტყო, რომ ჰეროდეს სამფლობელოდან იყო, გაუგზავნა იგი ჰეროდეს, რადგან იმ დღეებში ისიც იერუსალიმში იმყოფებოდა.

8ჰეროდემ, იესო რომ დაინახა, ძალიან გაუხარდა, რადგან დიდი ხნიდან სურდა მისი ხილვა, რაკი გაგონილი ჰქონდა მასზე და იმედი ჰქონდა, რაიმე სასწაულს ნახავდა მისგან. +

9ბევრს ეკითხებოდა, მაგრამ იგი არაფერს პასუხობდა.

10მღვდელმთავარნი და მწიგნობარნი კი იდგნენ და გაცხარებით ბრალს სდებდნენ მას.

11ხოლო ჰეროდე თავის ჯარისკაცებითურთ ამცირებდა მას და დასცინოდა, ჩააცვა ბრწყინვალე სამოსელი და უკან გაუგზავნა პილატეს. +

12იმ დღეს პილატე და ჰეროდე დამეგობრდნენ, თუმცა ადრე მტრობდნენ ერთიმეორეს.

იუდეველების მოთხოვნა

13პილატემ მოუხმო მღვდელმთავრებს, მთავრებს და ხალხს.

14და უთხრა მათ: „თქვენ მოიყვანეთ ჩემთან ეს კაცი, როგორც ხალხის გამრყვნელი, და აჰა, მე თქვენს წინაშე გამოვიძიე და ვერავითარი დანაშაული ვერ ვპოვე ამ კაცში, რაშიც თქვენ ადანაშაულებთ მას, +

15და ვერც ჰეროდემ, რადგან უკან გამოგვიგზავნა იგი. და აჰა, სიკვდილის ღირსი არაფერი ჩაუდენია მას.

16ამიტომ ჭკუას ვასწავლი და გავუშვებ.“

17მას კი სწორედ ერთი უნდა გაეშვა სადღესასწაულოდ.

18მაგრამ მთელი ხალხი აუყვირდა: მოაშორე ეგ და გაგვითავისუფლე ბარაბაო, +

19რომელიც ჩაგდებული იყო საპყრობილეში ქალაქში მომხდარი რაღაც შფოთისა და მკვლელობისათვის.

20პილატემ კვლავ მიმართა მათ, ვინაიდან სურდა იესოს გაშვება.

21მაგრამ ისინი გაჰყვიროდნენ: „ჯვარს აცვი, ჯვარს აცვი ეგ.“

22მესამედ უთხრა მათ: „რა ბოროტება აქვს ჩადენილი? მე ვერაფერი სასიკვდილო ბრალი ვერ ვპოვე მასში. ამიტომ ჭკუას ვასწავლი და გავუშვებ.“

23ისინი კი დაჟინებით ხმამაღლა მოითხოვდნენ, რომ ჯვარს ეცვათ იგი. და იმძლავრა მათმა ხმამ და მღვდელმთავრების ხმამ.

24და პილატემ გადაწყვიტა, შეესრულებინა მათი მოთხოვნა:

25გაუშვა შფოთისა და მკვლელობისათვის საპყრობილეში ჩაგდებული, რომელსაც ისინი მოითხოვდნენ, იესო კი მათ ნებას გადასცა.

გოლგოთას გზაზე

26როცა იგი მიჰყავდათ, გზაში დაიჭირეს მინდვრიდან მომავალი ვინმე სიმონ კვირინელი, და აჰკიდეს ჯვარი, რომ ეტარებინა იესოს კვალდაკვალ.

27მისდევდნენ მას დიდძალი ხალხი და დედაკაცები, რომლებიც ტიროდნენ და მოთქვამდნენ მის გამო.

28იესო მიუბრუნდა მათ და უთხრა: „იერუსალიმის ასულნო, ნუ სტირით ჩემზე, არამედ თქვენ თავზე და თქვენს შვილებზე იტირეთ.

29რადგან, აჰა, მოდის დღეები, როცა იტყვიან: ‘ნეტარ არიან უნაყოფონი და საშონი, რომელთაც არ უშვიათ, და ძუძუნი, რომელთაც არ უწოვებიათ!’

30მაშინ ეტყვიან მთებს: ‘დაგვემხეთ ზედ!’ და ბორცვებს: ‘დაგვფარეთ ჩვენ!’ +

31ვინაიდან თუ ნედლ ხეს ასე ექცევიან, ხმელს რაღას უზამენ?“

32მასთან ერთად სასიკვდილოდ მიჰყავდათ სხვებიც – ორი ავაზაკი.

იესო ჯვარზე

33როცა იმ ადგილას მივიდნენ, რომელსაც თხემის ადგილი ჰქვია, იქ ჯვარს აცვეს ისიც და ბოროტმოქმედნიც – ერთი მის მარჯვნივ და ერთი მის მარცხნივ. +

34იესო ამბობდა: „მამაო, მიუტევე ამათ, რადგან არ იციან, რას აკეთებენ.“ და გაიყვეს მისი სამოსელი წილისყრით. +

35იდგა ხალხი და შეჰყურებდა. მთავრებიც დასცინოდნენ და ამბობდნენ: „სხვებს იხსნიდა, ახლა თავისი თავი იხსნას, თუ ეგ ქრისტეა, ღვთის რჩეული.“

36ასევე ჯარისკაცებიც დასცინოდნენ მას, მიდიოდნენ და ძმარი მიჰქონდათ მასთან,

37ეუბნებოდნენ: „თუ იუდეველთა მეფე ხარ, იხსენი შენი თავი.“

38მის ზემოთ იყო წარწერა ბერძნული, რომაული და ებრაული სიტყვებით დაწერილი: „ეს არის იუდეველთა მეფე.“

39ერთი ჩამოკიდებული ბოროტმოქმედი გმობდა მას: „განა შენ ქრისტე არა ხარ? იხსენი შენი თავი და ჩვენც.“

40მიუგო მეორემ, გაუწყრა და თქვა: „ნუთუ ღვთისა არ გეშინია, როცა შენც იმავე სასჯელში ხარ?

41ჩვენ სამართლიანად დავიმსახურეთ, ვინაიდან ჩვენ რაც გავაკეთეთ, იმისი საკადრისი მივიღეთ, მაგას კი არაფერი უჯერო არ ჩაუდენია.“

42და თქვა: „იესო, გამიხსენე, როცა შენს სასუფეველში მიხვალ.“ +

43და უთხრა მას: „ჭეშმარიტად გეუბნები შენ: დღესვე ჩემთან ერთად იქნები სამოთხეში.“

44დღის ექვსი საათი იქნებოდა და მთელი მიწა ბნელმა მოიცვა ცხრა საათამდე. +

45დაბნელდა მზე და ტაძრის ფარდა შუაზე გაიპო.

46და შესძახა იესომ დიდი ხმით და თქვა: „მამაო, შენს ხელთ გაბარებ ჩემს სულს.“ ეს თქვა და სული განუტევა. +

47ასისთავმა რომ იხილა მომხდარი, ღმერთი ადიდა და თქვა: „ჭეშმარიტად, ეს კაცი მართალი იყო.“

48ამ სანახაობაზე შეკრებილი მთელი ხალხი, რომ ხედავდა, რაც ხდებოდა, გულში მჯიღის ცემით ბრუნდებოდა უკან.

49ყველა, ვინც მას იცნობდა, და დედაკაცები, გალილეიდან რომ მოჰყვნენ, მოშორებით იდგნენ და უყურებდნენ ამას.

გარდამოხსნა. დაკრძალვა

50აჰა, ერთი კაცი, სახელად იოსები, საბჭოს წევრი, კეთილი და მართალი კაცი, +

51რომელიც არ დაეთანხმა მათ თათბირსა და საქმიანობას, იუდეველთა ქალაქ არიმათიიდან, რომელიც მოელოდა ღვთის სასუფეველს,

52მივიდა პილატესთან და გამოითხოვა იესოს გვამი.

53გარდამოხსნა იგი, გაახვია ტილოში და დაასვენა კლდეში გამოკვეთილ სამარხში, სადაც ჯერ კიდევ არავინ დაესვენებინათ.

54ის დღე პარასკევი იყო და შაბათი დგებოდა.

55უკან გაჰყვნენ დედაკაცებიც, რომელნიც იესოსთან ერთად მოვიდნენ გალილეიდან, და უყურებდნენ სამარხს, როგორ დაიდო მისი გვამი.

56ამის შემდეგ დაბრუნდნენ, მოამზადეს სურნელებანი და ნელსაცხებელი. შაბათს კი მოისვენეს მცნებისამებრ.

24

დედაკაცები და პეტრე ცარიელ სამარხთან

24^1ერთშაბათს, უთენია მოვიდნენ სამარხთან და მოიტანეს სურნელებანი, რომლებიც მომზადებული ჰქონდათ. +

2და ნახეს ლოდი, სამარხიდან გადაგორებული.

3მაგრამ რომ შევიდნენ, ვერ ნახეს უფალ იესოს გვამი.

4ამის გამო შეფიქრიანდნენ და, აჰა, მათ წინაშე წარსდგა ორი მამაკაცი, ბრწყინვალე სამოსლით მოსილი.

5რაკი შეძრწუნდნენ და სახე მიწად დახარეს, მათ უთხრეს: „რად ეძებთ ცოცხალს მკვდრებს შორის?

6არ არის აქ, არამედ აღდგა. გაიხსენეთ, რას გეუბნებოდათ, როცა ჯერ კიდევ გალილეაში იყო, +

7რომ ძე კაცისა ცოდვილ კაცთა ხელთ უნდა გადაეცეს, ჯვარს ეცვას და მესამე დღეს აღდგესო.“ +

8და მათ გაიხსენეს მისი სიტყვები.

9დაბრუნდნენ სამარხიდან და ყოველივე ეს უამბეს იმ თერთმეტს და ყველა დანარჩენს.

10ესენი იყვნენ მარიამ მაგდალელი, იოანა და იაკობის დედა მარიამი, და დანარჩენები მათთან ერთად, რომლებმაც მოუთხრეს მოციქულებს ეს ამბავი.

11მაგრამ ეს სიტყვები ფუჭად ეჩვენათ და არ დაუჯერეს მათ.

12ხოლო პეტრე ადგა, გაიქცა სამარხისკენ და, რომ დაიხარა, მხოლოდ ტილოები დაინახა, და დაბრუნდა მომხდარის გამო გაკვირვებული. +

ემაუსის გზაზე

13და აჰა, იმავე დღეს ორი მათგანი მიდიოდა ერთ სოფელში, რომელიც სამოცი სტადიონით იყო დაშორებული იერუსალიმიდან და ერქვა ემაუსი. +

14ისინი ერთმანეთში ლაპარაკობდნენ ყოველივე ამის გამო.

15ამ ლაპარაკსა და მსჯელობაში რომ იყვნენ, თავად იესო მიუახლოვდა და დაემგზავრა მათ.

16მაგრამ თვალები დაბმული ჰქონდათ და ვერ იცნეს იგი.

17უთხრა მათ: „რაზე მსჯელობდით გზაზე ერთმანეთში?“ ისინი შეჩერდნენ დაღონებულნი.

18მიუგო ერთმა მათგანმა, სახელად კლეოპამ და უთხრა მას: „ნუთუ ერთი შენა ხარ უცხო იერუსალიმში, რომ არ იცი, რაც იქ ამ დღეებში მოხდა?“

19და უთხრა მათ: „რა მოხდა?“ მათ უთხრეს მას: „იესო ნაზარეველზე ვლაპარაკობთ, რომელიც იყო კაცი წინასწარმეტყველი, ძლიერი საქმითა და სიტყვით ღვთისა და მთელი ხალხის წინაშე, +

20როგორ გადასცეს იგი ჩვენმა მღვდელმთავრებმა და მთავრებმა სიკვდილის მისასჯელად და ჯვარს აცვეს.

21ჩვენ კი იმედი გვქონდა, რომ იგი სწორედ ის იყო, ვისაც უნდა გამოეხსნა ისრაელი. ყველაფერ ამასთან ერთად, უკვე მესამე დღეა, რაც ეს მოხდა. +

22მაგრამ ზოგიერთმა ჩვენიანმა დედაკაცმა გაგვაოცა. ისინი დილაადრიან იყვნენ სამარხთან

23და ვერ იპოვეს მისი გვამი. მოვიდნენ და თქვეს, რომ იხილეს ჩვენება ანგელოზთა, რომელთაც უთქვამთ, ცოცხალიაო.

24ზოგიერთი ჩვენთაგანიც წავიდა სამარხისაკენ და მართლაც, იგივე დაინახეს, რასაც დედაკაცები ამბობდნენ. ის კი ვერ ნახეს.“

25მან უთხრა მათ: „ჰოი, უგუნურნო და გულით მძიმენო, ყველაფრის იმის სარწმუნებლად, რასაც წინასწარმეტყველები ამბობდნენ! + +

26განა ასე არ უნდა დატანჯულიყო ქრისტე და შესულიყო თავის დიდებაში?“ + +

27და დაიწყო მოსედან და ყველა წინასწარმეტყველიდან და განუმარტავდა მათ ყოველ წერილში მასზე ნათქვამს.

28მიუახლოვდნენ იმ სოფელს, სადაც მიდიოდნენ, ის კი თითქოს გზის გაგრძელებას აპირებდა.

29მაგრამ ისინი აკავებდნენ მას და ეუბნებოდნენ: „დარჩი ჩვენთან, ვინაიდან დღე უკვე მიიწურა და მწუხრი ჩამოდგა.“ ისიც შევიდა, რომ დარჩენილიყო მათთან.

30როცა მათთან იჯდა, აიღო პური, აკურთხა, გატეხა და მიაწოდა მათ.

31მაშინ თვალი აეხილათ და იცნეს. მაგრამ ის უჩინარი შეიქნა მათთვის.

32უთხრეს ერთმანეთს: „განა არ გიზგიზებდა ჩვენი გული ჩვენში, როცა გზაში გველაპარაკებოდა და როცა წერილებს განგვიმარტავდა?“

33ადგნენ იმავე ჟამს და დაბრუნდნენ იერუსალიმში, მონახეს შეკრებილნი თერთმეტნი და მათთან მყოფნი,

34რომელნიც ამბობდნენ, რომ უფალი ჭეშმარიტად აღდგა და ეჩვენა სიმონს.

35მათაც უამბეს გზაში მომხდარი და ისიც, როგორ იცნეს იგი პურის გატეხისას.

იესო ეცხადება თერთმეტს

36ამ ლაპარაკში რომ იყვნენ, თვითონ იესო ჩადგა მათ შუა და უთხრა: „მშვიდობა თქვენდა!“ +

37შეძრწუნებულებსა და შეშინებულებს ეგონათ, რომ სულს ხედავდნენ.

38მაგრამ მან უთხრა: „რატომ შეძრწუნდით და რატომ გებადებათ გულში ასეთი ფიქრები?

39შეხედეთ ჩემს ხელებსა და ჩემს ფეხებს. ეს მე ვარ თვითონ. შემეხეთ მე და ნახეთ, რადგან სულს არა აქვს ხორცი და ძვლები, მე კი მაქვს, როგორც ხედავთ.“

40ეს რომ უთხრა, უჩვენა მათ ხელები და ფეხები.

41რადგან სიხარულისაგან მათ ჯერ კიდევ არ ეჯერებოდათ და გაკვირვებულნი იყვნენ, უთხრა მათ: „გაქვთ აქ რამე საჭმელი?“

42მათ მიაწოდეს მას შემწვარი თევზის ნაჭერი და თაფლის გოლეული.

43გამოართვა და შეჭამა მათ წინაშე. ხოლო მორჩენილი აიღო და მისცა მათ.

44უთხრა მათ: „ეს არის ჩემი სიტყვები, რომელთაც გეუბნებოდით, ვიდრე თქვენთან ვიყავი: უნდა შესრულდეს ყოველივე, რაც დაწერილია ჩემზე მოსეს რჯულში, წინასწარმეტყველებში და ფსალმუნებში.“ +

45მაშინ გაუხსნა მათ გონება წერილთა გასაგებად +

46და უთხრა მათ: „ასე სწერია, რომ ქრისტე უნდა დაიტანჯოს და მკვდრეთით აღდგეს მესამე დღეს; +

47და მისი სახელით ნაქადაგები უნდა იყოს მონანიება ცოდვათა მისატევებლად ყველა ხალხში, იერუსალიმიდან მოყოლებული.

48თქვენ კი ამის მოწმენი ხართ.

49და აჰა, მე მოვავლენ თქვენზე მამაჩემის აღთქმულს. თქვენ კი დარჩით ქალაქში, ვიდრე მაღლიდან ძალით შეიმოსებოდეთ.“ +

ამაღლება

50და გაიყვანა ისინი ბეთანიამდე და აღაპყრო ხელები, და აკურთხა ისინი.

51როგორც კი აკურთხა, განშორდა მათ და ამაღლდა ზეცაში. +

52მათ თაყვანი სცეს მას და დაბრუნდნენ იერუსალიმში დიდი სიხარულით.

53და სულმუდამ ტაძარში იყვნენ, ღვთის მადიდებელნი და მაკურთხეველნი. ამინ.

+ 1იოან. 1:1. ებრ. 2:3.

+ 1ნეშტ. 24:10.

+ გამ. 30:7. ლევ. 16:17. ებრ. 9:6.

+ ლუკ. 1:58. იოან. 5:35.

+ ეს. 40:3. მარკ. 1:3; 9:12. იოან. 1:23.

+ მათ. 1:18.

+ ეს. 7:14. მათ. 1:21.

+ 2მეფ. 7:12. ფსალმ. 131:11. ეს. 9:7.

+ 1ნეშტ. 22:10. ფსალმ. 44:7.

+ ეს. 9:7. იერ. 23:5. დან. 2:44; 7:14. მიქ. 4:7.

+ დან. 9:24.

+ ეს. 61:10. აბაკ. 3:18.

+ ფსალმ. 102:17.

+ ფსალმ. 32:10. ეს. 52:10.

+ იობ. 5:11. ეს. 66:2.

+ 1მეფ. 2:5. ფსალმ. 33:11. მათ. 5:6.

+ ფსალმ. 97:3. ეს. 41:8.

+ დაბ. 17:19; 22:18. ფსალმ. 131:11.

+ მათ. 1:21.

+ ფსალმ. 131:17. ეზეკ. 29:21.

+ ფსალმ. 71:4. იერ. 23:6.

+ დაბ. 22:16. ლევ. 26:42. იერ. 31:33.

+ ებრ. 6:13.

+ რომ. 8:15. ებრ. 2:15.

+ 1პეტრ. 1:15. ეფეს. 4:24.

+ ლუკ. 1:17.

+ იერ. 23:5. ზაქ. 3:8.

+ იოან. 7:42.

+ მათ. 2:1.

+ ეს. 2:4. მიქ. 4:3. ლუკ. 19:38. რომ. 5:1.

+ დაბ. 17:12. მათ. 1:21.

+ გამ. 13:2,12; 22:29. რიცხ. 8:16.

+ ლევ. 12:6,8.

+ ლუკ. 24:21.

+ დაბ. 49:18. 1მეფ. 2:1. ფსალმ. 97:3. ეს. 52:10.

+ ეს. 9:2. საქმე. 13:27.

+ ეს. 8:14. მათ. 21:44. 1პეტრ. 2:7. რომ. 9:32.

+ იოან. 19:25.

+ 1ტიმ. 5:5.

+ ლუკ. 2:52.

+ გამ. 23:17.

+ მათ. 7:28. მარკ. 1:22. ლუკ. 4:32. იოან. 7:15.

+ მალ. 3:1.

+ ლუკ. 2:40.

+ მათ. 1:4; 3:1.

+ ეს. 40:3-5.

+ მათ. 3:3. მარკ. 1:3. იოან. 1:23.

+ მათ. 3:7.

+ მათ. 3:9; 8:11. იოან. 8:39.

+ მათ. 3:10; 7:19. იოან. 15:6.

+ იაკ. 2:15. 1იოან. 3:17. 2კორ. 8:14.

+ მათ. 21:32.

+ მათ. 3:11. მარკ. 1:7. იოან. 1:15. საქმე. 1:5.

+ მათ. 3:12.

+ მათ. 14:3. მარკ. 6:17.

+ მათ. 3:16. მარკ. 1:10. იოან. 1:32.

+ მათ. 13:55. მარკ. 6:3. ლუკ. 4:22. იოან. 6:42.

+ დაბ. 11:24-26.

+ დაბ. 11:20-22.

+ დაბ. 5:28-29; 6:10; 11:10.

+ დაბ. 5:12.

+ დაბ. 5:3.

+ მათ. 4:1. მარკ. 1:12.

+ რჯლ. 8:3. მათ. 4:4.

+ რჯლ. 6:13; 10:20. მათ. 4:10.

+ ფსალმ. 90:11-12. მათ. 4:6.

+ რჯლ. 6:16. მათ. 4:7.

+ მათ. 4:12. მარკ. 1:14. იოან. 4:43.

+ მათ. 13:54. მარკ. 6:1.

+ ეს. 61:1-2.

+ მათ. 13:57. მარკ. 6:4. იოან. 4:44.

+ 3მეფ. 17:10. იაკ. 5:17.

+ 4მეფ. 5:14.

+ მათ. 4:13. მარკ. 1:21.

+ მათ. 7:28. მარკ. 1:22. ლუკ. 2:47.

+ მარკ. 1:23.

+ მათ. 8:14. მარკ. 1:29.

+ მათ. 8:16. მარკ. 1:32.

+ მარკ. 1:34; 3:12.

+ მარკ. 1:38.

+ ლევ. 14:3-4. მათ. 8:4. მარკ. 1:44.

+ მათ. 9:2. მარკ. 2:3.

+ მათ. 9:9. მარკ. 2:14.

+ მათ. 9:10.

+ მათ. 9:16. მარკ. 2:21.

+ რჯლ. 23:25. მათ. 12:1. მარკ. 2:23.

+ 1მეფ. 21:6. მარკ. 2:26.

+ გამ. 29:32. ლევ. 8:31; 24:9. მათ. 12:4. მარკ. 2:26.

+ მათ. 12:9. მარკ. 3:1.

+ მათ. 10:1. მარკ. 3:13.

+ მათ. 4:25.

+ მარკ. 5:30.

+ მათ. 5:3.

+ ეს. 55:1; 61:2; 65:13.

+ მათ. 5:11.

+ 2ნეშტ. 36:16. ნეემ. 9:26. ეს. 35:10.

+ იგავ. 14:13. ეს. 65:13.

+ ეს. 30:10. იოან. 7:7.

+ გამ. 23:4. იგავ. 25:21. მათ. 5:44.

+ მათ. 5:39. რომ. 12:17. 1კორ. 6:7.

+ მათ. 7:12.

+ რჯლ. 15:8. მათ. 5:45.

+ მათ. 5:48.

+ მათ. 7:2. რომ. 2:1. 1კორ. 4:5.

+ იგავ. 19:17. მათ. 7:2. მარკ. 4:24.

+ ეს. 42:19. მათ. 15:14.

+ მათ. 10:24. იოან. 13:16; 15:20.

+ მათ. 7:3.

+ იგავ. 18:17.

+ მათ. 7:18; 12:33.

+ მათ. 7:16.

+ მალ. 1:6. მათ. 7:21. იაკ. 1:22. რომ. 2:13.

+ მათ. 8:5.

+ ლუკ. 1:68. იოან. 6:14.

+ მათ. 11:2.

+ დაბ. 42:10. ეს. 35:4. დან. 9:24. იოან. 6:14.

+ ფსალმ. 145:8. ეს. 35:5; 42:7; 61:1. მათ. 11:5. ლუკ. 4:18.

+ ეს. 8:14. მათ. 11:6. 1პეტრ. 2:8.

+ მალ. 3:1. მათ. 11:10. მარკ. 1:2.

+ მათ. 11:11.

+ მათ. 21:31.

+ მათ. 11:16.

+ მათ. 27:7. მარკ. 14:3. იოან. 11:2; 12:3.

+ ლუკ. 15:2.

+ მარკ. 15:40; 16:9.

+ მათ. 13:3. მარკ. 4:1-2.

+ ეს. 6:9-10. მათ. 13:14. მარკ. 4:12. იოან. 12:40.

+ მათ. 13:19. მარკ. 4:15.

+ ეზეკ. 33:31.

+ მათ. 13:22. მარკ. 4:18; 10:23. ლუკ. 18:23. 1ტიმ. 6:9.

+ მათ. 5:15. მარკ. 4:21. ლუკ. 11:33.

+ იობ. 12:22. მათ. 10:26. ლუკ. 12:2.

+ მათ. 13:12; 25:29. მარკ. 4:25.

+ მათ. 12:46. მარკ. 3:31.

+ მათ. 8:23. მარკ. 4:35.

+ იობ. 26:12. ფსალმ. 88:10.

+ მათ. 8:28. მარკ. 5:1.

+ მათ. 9:18. მარკ. 5:22.

+ მარკ. 5:30.

+ მარკ. 5:35.

+ მათ. 10:1. მარკ. 3:13; 6:7.

+ მათ. 10:14. მარკ. 6:11. საქმე. 13:51.

+ მათ. 14:1. მარკ. 6:14.

+ ლუკ. 23:8.

+ მათ. 14:13. მარკ. 6:32.

+ მათ. 14:17. მარკ. 6:38. იოან. 6:9.

+ მათ. 16:13. მარკ. 8:27.

+ იოან. 6:69.

+ მათ. 17:22.

+ მათ. 10:38; 16:24. მარკ. 8:34. ლუკ. 14:27.

+ მათ. 16:26. მარკ. 8:36.

+ მათ. 10:32. მარკ. 8:38. ლუკ. 12:9. 2ტიმ. 2:12.

+ მათ. 17:1. მარკ. 9:2.

+ ლუკ. 22:37.

+ 2პეტრ. 1:16.

+ რჯლ. 8:15. მათ. 3:17; 17:5.

+ მათ. 17:14. მარკ. 9:17.

+ მათ. 17:22. მარკ. 9:31.

+ ლუკ. 2:50.

+ მათ. 18:1. მარკ. 9:33.

+ მათ. 10:40; 18:5.

+ მარკ. 9:38.

+ ფილიპ. 1:18.

+ საქმე. 1:2.

+ იოან. 4:9.

+ 4მეფ. 1:10,12.

+ მათ. 18:11. იოან. 3:17.

+ მათ. 8:19.

+ მათ. 8:22.

+ მათ. 9:37. იოან. 4:35.

+ მათ. 10:16.

+ 4მეფ. 4:2. მათ. 10:9.

+ მათ. 10:12. მარკ. 6:10.

+ რჯლ. 24:14. მათ. 10:10. 1ტიმ. 5:18.

+ მათ. 10:14. საქმე. 13:51.

+ მათ. 11:24.

+ ეს. 23:1. ეზეკ. 3:6; 26:2. მათ. 11:21.

+ რიცხ. 16:11. მათ. 10:40. ლუკ. 9:48. იოან. 13:20.

+ ფსალმ. 90:13. 1იოან. 2:13.

+ ეს. 4:3. დან. 12:1. ფილიპ. 4:3.

+ ეს. 32:4. მათ. 11:25. 1კორ. 1:21. 2კორ. 4:3.

+ მათ. 13:16.

+ 1პეტრ. 1:10.

+ მათ. 22:35. მარკ. 12:28.

+ ლევ. 19:18. რჯლ. 6:5. მათ. 22:37. მარკ. 12:29.

+ ლევ. 18:5.

+ საქმე. 10:28.

+ იოან. 11:1; 12:2.

+ მათ. 6:9.

+ იგავ. 30:8.

+ 1პეტრ. 5:8. 2პეტრ. 2:9. 1კორ. 10:13.

+ მათ. 7:7; 21:22. მარკ. 11:24. იოან. 14:13. იაკ. 1:6.

+ მათ. 7:9.

+ ებრ. 12:9.

+ მათ. 9:32; 12:22.

+ მათ. 9:34; 12:24. მარკ. 3:22.

+ 1კორ. 1:22.

+ მათ. 12:25. მარკ. 3:24.

+ გამ. 8:19. დან. 2:44.

+ მათ. 12:43.

+ 2პეტრ. 2:20. ებრ. 6:4; 10:26.

+ ლუკ. 1:48.

+ იონ. 2:1. მათ. 12:39.

+ 3მეფ. 10:14. 2მეფ. 9:1. მათ. 12:42.

+ იონ. 3:5. მათ. 12:41.

+ მათ. 5:15. მარკ. 4:21.

+ მათ. 6:22.

+ მარკ. 7:3.

+ მათ. 23:25.

+ ეს. 58:7. დან. 4:24.

+ მათ. 23:23.

+ მათ. 23:6-7. მარკ. 12:38-39. ლუკ. 20:46.

+ მათ. 23:4. საქმე. 15:10.

+ 2ნეშტ. 36:15. ნეემ. 9:26. მათ. 23:34.

+ დაბ. 4:8. 2ნეშტ. 24:21. მათ. 23:35.

+ მათ. 23:13.

+ მათ. 16:6. მარკ. 8:5.

+ მათ. 10:26. მარკ. 4:22. ლუკ. 8:17.

+ ეს. 8:12; 51:7. იერ. 1:8. მათ. 10:28.

+ მათ. 10:29.

+ ლუკ. 21:18.

+ მათ. 10:32. მარკ. 8:38. ლუკ. 9:26. 2ტიმ. 2:12.

+ მათ. 12:31. 1იოან. 5:16.

+ მათ. 10:19. მარკ. 13:11.

+ მარკ. 4:19. 1ტიმ. 6:9.

+ 1კორ. 15:32.

+ იობ. 20:22. ეს. 38:7. იერ. 17:11.

+ მათ. 6:20. 1ტიმ. 6:19.

+ ფსალმ. 54:23. მათ. 6:25. 1პეტრ. 5:7.

+ ფსალმ. 103:27-28.

+ მათ. 6:33; 10:30.

+ მათ. 6:20.

+ 1პეტრ. 1:13. ეფეს. 3:16.

+ მათ. 24:43. 2პეტრ. 3:10. 1თეს. 5:2. გამოცხ. 16:15.

+ მათ. 24:45.

+ იოან. 15:22.

+ მათ. 20:22.

+ მიქ. 7:6.

+ მათ. 16:2.

+ მათ. 5:25.

+ მათ. 21:19.

+ მათ. 13:31. მარკ. 4:30.

+ მათ. 13:33.

+ მათ. 9:35. მარკ. 6:6.

+ მათ. 7:13.

+ მათ. 7:23; 25:10. ლუკ. 6:46.

+ ფსალმ. 6:9. მათ. 25:41. 1კორ. 8:3. 2ტიმ. 2:19.

+ დაბ. 28:14. ეს. 2:3; 49:6; 60:3. მალ. 1:11.

+ მათ. 19:30. მარკ. 10:31. საქმე. 10:45; 28:28.

+ მათ. 23:37.

+ იგავ. 25:6.

+ მათ. 23:12. ლუკ. 18:14.

+ იგავ. 3:27-28.

+ იგავ. 9:2. მათ. 22:2. გამოცხ. 19:9.

+ მათ. 5:3. 1კორ. 1:27-28.

+ მათ. 22:8.

+ მათ. 10:37,38; 16:24. მარკ. 8:34. ლუკ. 9:23. 2ტიმ. 3:12.

+ მათ. 5:13. მარკ. 9:50.

+ მათ. 18:12.

+ ეფეს. 2:1; 5:14. კოლ. 2:13. გამოცხ. 3:1.

+ მათ. 6:19; 19:21.

+ მათ. 25:21.

+ მათ. 6:24.

+ 1ტიმ. 6:10.

+ 1მეფ. 16:7.

+ მათ. 11:12.

+ რჯლ. 24:1. მათ. 19:9.

+ იობ. 21:7,13.

+ იოან. 5:39,45.

+ მათ. 18:6. მარკ. 9:42.

+ ლევ. 19:17. მათ. 18:15. იაკ. 5:19.

+ მათ. 17:20; 21:21. მარკ. 11:23.

+ იობ. 22:3; 35:7. 1კორ. 9:16.

+ იოან. 4:4.

+ ლევ. 13:46.

+ ლევ. 14:2. მათ. 8:4. მარკ. 1:44. ლუკ. 5:14.

+ მათ. 24:23. მარკ. 13:21.

+ მათ. 16:21; 17:22; 20:18. მარკ. 8:31.

+ დაბ. 7:7. მათ. 24:37. 1პეტრ. 3:20.

+ დაბ. 19:14,24.

+ დაბ. 19:26.

+ მათ. 10:39. მარკ. 8:35. ლუკ. 9:24. იოან. 12:25.

+ მათ. 24:41.

+ მათ. 24:28.

+ რომ. 12:12. ეფეს. 6:18. 1თეს. 5:17.

+ ფსალმ. 9:19. ლუკ. 11:9. გამოცხ. 6:10.

+ ლუკ. 16:15.

+ ეს. 58:3. გამოცხ. 3:17.

+ იობ. 22:29. იგავ. 29:23. მათ. 23:12. ლუკ. 14:11.

+ მათ. 19:13. მარკ. 10:13.

+ მათ. 18:3; 19:14. 1პეტრ. 2:2. 1კორ. 14:20.

+ მათ. 19:16. მარკ. 10:17.

+ გამ. 20:12-16. რჯლ. 5:17.

+ 1ტიმ. 6:18-19.

+ იგავ. 11:28. მათ. 19:23. მარკ. 10:23. 1ტიმ. 6:9-10.

+ მათ. 19:27. მარკ. 10:28.

+ ფსალმ. 21:7. მათ. 20:18. მარკ. 10:33.

+ ეს. 53:7.

+ მათ. 20:29. მარკ. 10:46.

+ გამ. 22:1.

+ მათ. 18:11.

+ მათ. 25:14.

+ ლუკ. 16:10.

+ იობ. 15:6. მათ. 12:37.

+ მათ. 13:12; 25:29. მარკ. 4:25. ლუკ. 8:18.

+ მათ. 22:7.

+ მათ. 21:1. მარკ. 11:1.

+ მათ. 21:7. მარკ. 11:7. იოან. 12:14.

+ ფსალმ. 117:26. ლუკ. 2:14. ეფეს. 2:14.

+ აბაკ. 2:11.

+ ეს. 23:3. იერ. 6:6. ეზეკ. 21:22. მათ. 22:7. ლუკ. 21:6.

+ მათ. 21:12. მარკ. 11:15. იოან. 2:15.

+ 3მეფ. 8:29. ეს. 56:7. იერ. 7:11.

+ მათ. 21:23. მარკ. 11:27.

+ მათ. 14:5.

+ ეს. 5:1. იერ. 2:21. მათ. 21:33. მარკ. 12:1.

+ ებრ. 1:2.

+ ებრ. 13:12.

+ ფსალმ. 117:22. ეს. 28:16.

+ მათ. 21:42. მარკ. 12:10. საქმე. 4:11. 1პეტრ. 2:6. რომ. 9:33.

+ მათ. 22:15. მარკ. 12:13.

+ მათ. 17:27; 22:21. რომ. 13:7.

+ მათ. 22:23. მარკ. 12:18. საქმე. 23:8.

+ რჯლ. 25:5.

+ გამ. 3:6,16. მათ. 22:32. მარკ. 12:26.

+ მათ. 22:42. მარკ. 12:35.

+ ფსალმ. 109:1. მათ. 22:44.

+ მათ. 23:6. მარკ. 12:38-39. ლუკ. 11:43.

+ მარკ. 12:41.

+ 2კორ. 8:12.

+ მათ. 24:1. მარკ. 13:1.

+ 3მეფ. 9:7. ლუკ. 19:42.

+ მათ. 24:4. მარკ. 13:5. 1იოან. 4:1. ეფეს. 5:6. 2თეს. 2:3.

+ ეს. 19:2.

+ მათ. 10:17; 24:9. მარკ. 13:9. იოან. 15:20.

+ ლუკ. 12:11.

+ გამ. 4:12. საქმე. 6:10.

+ მიქ. 7:6.

+ დან. 9:27. მათ. 24:15. მარკ. 13:14.

+ ზაქ. 14:1.

+ ეს. 13:10. ეზეკ. 32:7.

+ ამოს. 5:20. სოფ. 1:15. მათ. 24:29. მარკ. 13:24.

+ დან. 7:10. მარკ. 13:26.

+ რომ. 8:23.

+ ფსალმ. 101:27. ეს. 51:6. მათ. 24:35.

+ 1პეტრ. 4:7. რომ. 13:13.

+ 1თეს. 5:6.

+ ეს. 24:17.

+ მათ. 24:42. მარკ. 13:33.

+ იოან. 8:2.

+ მათ. 26:2. მარკ. 14:1.

+ მათ. 26:14.

+ რჯლ. 16:1. მათ. 26:17. მარკ. 14:12.

+ მათ. 26:20. მარკ. 14:18. იოან. 13:12.

+ საქმე. 10:41.

+ მათ. 26:26. მარკ. 14:22. 1კორ. 11:24.

+ ფსალმ. 40:10. მათ. 26:22-23.

+ საქმე. 2:23; 4:28.

+ ფილიპ. 2:7.

+ მათ. 19:28. 1კორ. 6:2. გამოცხ. 3:21; 20:4.

+ 1პეტრ. 5:8.

+ მათ. 16:18. იოან. 17:15.

+ მათ. 26:34. მარკ. 14:30. იოან. 13:38.

+ მათ. 10:9-10. მარკ. 6:8. ლუკ. 9:3; 10:4.

+ ეს. 53:12. მათ. 15:28.

+ მათ. 26:36. მარკ. 14:32. იოან. 18:1.

+ მათ. 26:41. მარკ. 14:38.

+ მათ. 26:47. მარკ. 14:43. იოან. 18:3.

+ მათ. 26:57. მარკ. 14:53. იოან. 18:24.

+ მათ. 26:34. მარკ. 14:30. იოან. 13:38.

+ მათ. 26:67. მარკ. 14:65.

+ ფსალმ. 2:2. მათ. 27:2. მარკ. 15:1. იოან. 18:28.

+ ფსალმ. 109:1. დან. 7:13. მათ. 26:64. მარკ. 14:62. იოან. 6:62.

+ მათ. 27:2. მარკ. 15:1. იოან. 18:28.

+ მათ. 22:21.

+ მათ. 27:11. მარკ. 15:2. იოან. 18:33. 1ტიმ. 6:13. გამოცხ. 1:5.

+ ლუკ. 9:9.

+ ეს. 53:3.

+ მათ. 27:23. მარკ. 15:14. იოან. 18:38; 19:4.

+ მათ. 27:20. მარკ. 15:11. იოან. 18:40. საქმე. 3:14.

+ ეს. 2:19. ოს. 10:8. გამოცხ. 6:16; 9:6.

+ მათ. 27:33. მარკ. 15:22. იოან. 19:17.

+ ფსალმ. 21:19. მათ. 5:44. მარკ. 15:24.

+ მათ. 16:28.

+ ამოს. 8:9.

+ ფსალმ. 30:6.

+ მათ. 27:57. მარკ. 15:43. იოან. 19:38.

+ მათ. 28:1. მარკ. 16:1. იოან. 20:1.

+ მათ. 17:22.

+ მარკ. 9:31. ლუკ. 9:22.

+ იოან. 20:6.

+ მარკ. 16:12.

+ მათ. 21:11. ლუკ. 7:16. იოან. 3:2; 6:14. საქმე. 2:22.

+ ლუკ. 2:25. საქმე. 26:6.

+ დაბ. 3:15; 22:18; 19:10-11.

+ რიცხ. 21:9. ფსალმ. 21:7; 68:10,21. ეს. 50:6; 53:3.

+ ფსალმ. 15:8-10.

+ ეს. 40:10. იერ. 23:5; 33:15. ეზეკ. 34:23; 37:24. დან. 9:24. მიქ. 7:20.

+ მარკ. 16:14. იოან. 20:19. საქმე. 13:31. 1კორ. 15:5.

+ მათ. 16:21.

+ იოან. 5:39.

+ ლუკ. 24:27.

+ იოან. 14:16; 15:26. საქმე. 1:4,8.

+ მარკ. 16:19. საქმე. 1:9.

იოანე
იოანე

1. 1

2. 2

3. 3

4. 4

5. 5

6. 6

7. 7

8. 8

9. 9

10. 10

11. 11

12. 12

13. 13

14. 14

15. 15

16. 16

17. 17

18. 18

19. 19

20. 20

21. 21

1
იოანეს სახარება

დასაწყისში იყო სიტყვა

1^1დასაწყისში იყო სიტყვა და სიტყვა იყო ღმერთთან, და სიტყვა იყო ღმერთი. +

2ის იყო დასაწყისში ღმერთთან.

3ყოველივე მის მიერ შეიქმნა და უიმისოდ არაფერი შექმნილა, რაც კი შექმნილა. +

4მასში იყო სიცოცხლე და სიცოცხლე იყო ადამიანთა ნათელი.

5ნათელი ბნელში ანათებს და ბნელმა ვერ მოიცვა იგი. +

იოანე ნათლისმცემლის მოწმობა იესოზე

6იყო კაცი, მოვლინებული ღვთისგან; სახელი მისი იყო იოანე. +

7იგი მოვიდა დასამოწმებლად, რათა დაემოწმებინა ნათლის შესახებ, რათა ყველას ერწმუნა მისი მეშვეობით.

8იგი არ იყო ნათელი, არამედ რათა დაემოწმებინა ნათლის შესახებ.

9იყო ნათელი ჭეშმარიტი, რომელიც უნათებს სოფლად მომსვლელ ყოველ ადამიანს. +

10იყო სოფელში და სოფელი მის მიერ შეიქმნა, და სოფელმა ვერ იცნო იგი.

11თავისიანებთან მოვიდა და თავისიანებმა არ მიიღეს იგი. +

12ხოლო ვინც მიიღო იგი და ირწმუნა მისი სახელი, მისცა მათ ხელმწიფება ღვთის შვილებად გახდომისა. +

13ისინი იშვნენ არა სისხლისაგან, არა ხორცის ნდომისაგან, არა მამაკაცის ნდომისაგან, არამედ ღვთისაგან.

14სიტყვა ხორცი იქმნა და დაემკვიდრა ჩვენს შორის, მადლითა და ჭეშმარიტებით აღსავსე. და ჩვენ ვიხილეთ მისი დიდება, როგორც დიდება მამისაგან მხოლოდშობილისა. +

15იოანე მოწმობს მასზე და ღაღადებს: „ეს იყო, ვისზეც ვთქვი: ჩემს შემდეგ მომავალი ჩემზე უპირატესია, ვინაიდან ჩემზე უწინ იყო. +

16მისი სისავსიდან მივიღეთ ყველამ მადლი მადლისა წილ. +

17ვინაიდან რჯული მოცემულია მოსეს მიერ, ხოლო მადლი და ჭეშმარიტება იესო ქრისტეს მიერ იქმნა.“ +

იოანე უთითებს ღვთის კრავზე

18ღმერთი არასოდეს არავის უნახავს. მხოლოდშობილმა ძემ, მამის წიაღში მყოფმა, გააცხადა. +

19აჰა, მოწმობა იოანესი, როცა იუდეველებმა მიუგზავნეს იერუსალიმიდან მღვდელნი და ლევიანები, რათა ეკითხათ მისთვის: „ვინ ხარ შენ?“ +

20მან აღიარა და არ უარყო, აღიარა: „მე არა ვარ ქრისტე.“ +

21და ჰკითხეს მას კვლავ: „მაშ ვინა ხარ? ელია ხარ?“ ამბობს: „არა ვარ.“ „წინასწარმეტყველი ხარ?“ მიუგებს: „არა.“

22მაშინ უთხრეს მას: „ვინა ხარ, რომ პასუხი გავცეთ ჩვენს წარმომგზავნელთ: რას იტყვი შენზე?“

23თქვა: „მე ვარ ხმა მღაღადებლისა უდაბნოში: მოუსწორეთ გზა უფალს, როგორც თქვა ესაია წინასწარმეტყველმა.“ +

24წარმოგზავნილები კი ფარისეველთაგან იყვნენ.

25და ჰკითხეს მას და უთხრეს: „აბა, რაღატომ ნათლავ, თუ არც ქრისტე ხარ, არც ელია, არც წინასწარმეტყველი?“

26მიუგო მათ იოანემ და უთხრა: „მე ვნათლავ წყლით, მაგრამ თქვენს შორის დგას, ვისაც ვერ იცნობთ.

27ის ჩემს შემდეგ მოდის, მაგრამ მე მის სანდლებზე თასმის შეხსნის ღირსიც არა ვარ.“

28ეს ბეთანიაში მოხდა, იორდანეს გაღმა, სადაც იოანე ნათლავდა.

29მეორე დღეს იხილა მან მისკენ მომავალი იესო და თქვა: „აჰა, ღვთის კრავი, რომელმაც აიღო სოფლის ცოდვა. +

30ეს არის, ვისზეც ვთქვი: ჩემს შემდეგ მოდის კაცი, რომელიც ჩემზე უპირატესია, ვინაიდან ჩემზე უწინ იყო-მეთქი.

31მე არ ვიცნობდი მას, მაგრამ იმიტომ მოვედი წყლით სანათლავად, რომ ის გამოეცხადოს ისრაელს.“ +

32მოწმობდა იოანე და ამბობდა: „მე ვიხილე ციდან მტრედივით გადმომავალი სული, რომელმაც დაივანა მასზე. +

33მე არ ვიცნობდი მას, მაგრამ ვინც მომავლინა წყლით სანათლავად, მან მითხრა: ‘ვისზეც დაინახო სული, გადმომავალი და დავანებული, ის არის სულიწმიდით ნათლისმცემელი.’

34მე დავინახე და დავამოწმე, რომ ეს არის ძე ღვთისა.“

35მეორე დღეს კვლავ იდგა იოანე და ორი მისი მოწაფეთაგანი.

36დაინახა მომავალი იესო და თქვა: „აჰა, ღვთის კრავი.“

37ორმა მოწაფემ გაიგონა მისი სიტყვა და გაჰყვა იესოს.

38იესო მობრუნდა და დაინახა, რომ მიჰყვებიან, და ეუბნება მათ: „რას ეძებთ?“ მათ უთხრეს: „რაბი (რაც თარგმანით ნიშნავს: მოძღვარო), სად დგახარ?“

39ეუბნება მათ: „წამოდით და ნახავთ.“ წავიდნენ და ნახეს, სადაც იდგა. ის დღე მასთან დაჰყვეს. იქნებოდა ასე მეათე საათი.

40ერთი ამ ორთაგანი, რომელთაც იოანესგან მოისმინეს და გაჰყვნენ იესოს, იყო ანდრია, ძმა სიმონ-პეტრესი.

41მან პირველად თავისი ძმა სიმონი ნახა და უთხრა: „ჩვენ ვიპოვეთ მესია“ (რაც თარგმანით ნიშნავს ქრისტეს).

42მიიყვანა იგი იესოსთან. შეხედა მას იესომ და უთხრა: „შენ ხარ სიმონი, იოანეს ძე. ამიერიდან შენ გერქმევა კეფა (რაც თარგმანით ნიშნავს კლდეს, პეტრეს). +

43მეორე დღეს მოისურვა გალილეას წასვლა, და იპოვა ფილიპე. უთხრა მას იესომ: „გამომყევი“.

44ხოლო ფილიპე ბეთსაიდიდან იყო, ანდრიას და პეტრეს ქალაქიდან.

45ფილიპე შეხვდა ნათანაელს და უთხრა: „ჩვენ ვნახეთ ის, ვისზეც დაწერეს რჯულში მოსემ და წინასწარმეტყველებმა: იესო, იოსების ძე, ნაზარეთიდან.“ + +

46უთხრა მას ნათანაელმა: „ნაზარეთიდან რა სიკეთე შეიძლება იყოს?“ უთხრა მას ფილიპემ: „წამოდი და ნახე“.

47იესომ რომ დაინახა მისკენ მომავალი ნათანაელი, თქვა მასზე: „აჰა, ნამდვილი ისრაელიანი, რომელშიც არ არის მზაკვრობა.“

48ეუბნება მას ნათანაელი: „საიდან მიცნობ?“ მიუგო იესომ და უთხრა მას: „ვიდრე ფილიპე დაგიძახებდა, ლეღვის ქვეშ დაგინახე.“

49მიუგო მას ნათანაელმა: „რაბი, შენ ხარ ძე ღვთისა, შენ ხარ მეფე ისრაელისა.“

50მიუგო იესომ და უთხრა მას: „შენ იმის გამო გწამს, რომ გითხარი, ლეღვის ქვეშ დაგინახე-მეთქი? ამაზე მეტსაც იხილავ.“

51ეუბნება მას: „ჭეშმარიტად, ჭეშმარიტად გეუბნებით თქვენ: ამიერიდან იხილავთ გახსნილ ცას და ღვთის ანგელოზებს, კაცის ძეზე აღმავალთ და ჩამომავალთ.“ +

2

პირველი სასწაული კანაში

2^1მესამე დღეს ქორწილი იყო გალილეის კანაში და იესოს დედაც იქ იყო.

2იესო და მისი მოწაფეებიც იყვნენ მიწვეულნი ქორწილში.

3და როცა ღვინო შემოაკლდათ, ეუბნება იესოს დედამისი: „ღვინო აღარა აქვთ.“

4ეუბნება მას იესო: „რა გინდა ჩემგან, დედაკაცო? ჩემი ჟამი ჯერ არ დამდგარა.“

5ეუბნება დედამისი მსახურებს: „გააკეთეთ ყველაფერი, რასაც ის გეტყვით.“

6იყო იქ ექვსი ქვის ჭურჭელი, იუდეველთა საწესო განწმედისთვის. თითოში ორი თუ სამი საწყაული ჩადიოდა.

7ეუბნება მათ იესო: „დაავსეთ წყლით ეგ ჭურჭლები.“ და მათაც დაავსეს პირთამდე.

8და ეუბნება მათ: „ახლა ამოიღეთ და მიართვით სუფრის გამრიგეს!“ და მიართვეს.

9როცა სუფრის გამრიგემ გემო უნახა ღვინოდ ქცეულ წყალს (არ იცოდა, საიდან იყო ეს, იცოდნენ მხოლოდ მსახურებმა, რომლებმაც ამოიღეს წყალი), მაშინ სუფრის გამრიგემ დაუძახა ნეფეს

10და ეუბნება მას: „ყველა კაცი ჯერ კარგ ღვინოს ჩამოდგამს, ხოლო როცა შეთვრებიან, მდარეს. შენ კი აქამდე ინახავდი კარგ ღვინოს.“

11ასე დაიწყო იესომ სასწაულების მოხდენა გალილეის კანაში და გამოავლინა თავისი დიდება. და ირწმუნეს მისმა მოწაფეებმა.

12ამის შემდეგ ჩავიდნენ კაპერნაუმს ის და დედამისი, ძმები და მისი მოწაფეები. და იქ დარჩნენ რამდენიმე დღეს.

ტაძრიდან ვაჭრების გარეკვა

13ახლოვდებოდა იუდეველთა პასექი და იესო ავიდა იერუსალიმს. +

14ნახა ტაძარში ხარების, ცხვრების და მტრედების გამყიდველნი და მსხდომარე მეკერმენი. +

15გააკეთა საბლის შოლტი და გამორეკა ტაძრიდან ყველა, აგრეთვე ხარებიც და ცხვრებიც, კერმის გადამცვლელებს კერმა დაუბნია და დახლები აუყირავა.

16მტრედების გამყიდველებს უთხრა: „გაიყვანეთ ესენი აქედან და ჩემი მამის სახლს ნუ გახდით სავაჭრო სახლად.“

17გაახსენდათ მის მოწაფეებს, რომ დაწერილია: „შენი სახლის შური შემჭამს მე.“ +

მისი სხეული ტაძარია

18მიუგეს იუდეველებმა და უთხრეს მას: „რა ნიშანს გვიჩვენებ, ამას რომ აკეთებ?“

19მიუგო იესომ და უთხრა მათ: „დაანგრიეთ ეს ტაძარი და სამ დღეში აღვადგენ მას.“ +

20უთხრეს იუდეველებმა: „ეს ტაძარი ორმოცდაექვს წელიწადს შენდებოდა და შენ სამ დღეში აღადგენ მას?“

21ის კი თავისი სხეულის ტაძარზე ლაპარაკობდა.

22როცა ის მკვდრეთით აღდგა, მისმა მოწაფეებმა გაიხსენეს, ამას რომ ამბობდა, და იწამეს წერილი და სიტყვა, რომელიც იესომ თქვა. +

მისი სასწაულით ბევრმა ირწმუნა

23ხოლო, როცა იერუსალიმში პასექის დღესასწაულზე იყო, ბევრმა ნახა მის მიერ მოხდენილი სასწაულები და იწამა მისი სახელი.

24თვითონ იესო არ ენდობოდა მათ, ვინაიდან ყველას იცნობდა. +

25არც სჭირდებოდა, რომ ვინმეს დაემოწმებინა კაცის შესახებ, რადგან იცოდა, რა იყო კაცში. +

3
ნიკოდემოსი იესოსთან

3^1იყო ერთი კაცი ფარისეველთაგან, სახელად ნიკოდემოსი, იუდეველთა მთავარი. +

2იგი ღამით მივიდა მასთან და უთხრა: „რაბი, ჩვენ ვიცით, რომ შენ ხარ მოძღვარი, ღვთისაგან მოსული, ვინაიდან არავის ძალუძს ისეთი სასწაულების მოხდენა, როგორსაც შენ ახდენ, თუ მასთან ღმერთი არ არის.“

3მიუგო იესომ და უთხრა მას: „ჭეშმარიტად, ჭეშმარიტად გეუბნები შენ: ვინც ხელახლად არ იშვება, ვერ იხილავს ღვთის სასუფეველს.“ +

4ეუბნება მას ნიკოდემოსი: „როგორ შეუძლია კაცს იშვას, თუ იგი მოხუცია? ნუთუ შეძლებს, რომ თავისი დედის მუცელში მეორედ შევიდეს და იშვას?“

5მიუგო იესომ: „ჭეშმარიტად, ჭეშმარიტად გეუბნები შენ: ვინც წყლისა და სულისგან არ იშვება, ვერ შევა ღვთის სასუფეველში.

6ხორცისაგან შობილი ხორცია და სულისაგან შობილი სულია. +

7ნუ გაგიკვირდება, რომ გითხარი: თქვენ ხელახლად უნდა იშვათ-მეთქი.

8ქარი ქრის, სადაც მოისურვებს. მისი ხმა გესმის, მაგრამ არ იცი, საიდან მოდის და სად მიდის. ასევეა ყველა, ვინც სულისაგან არის შობილი.“ +

9ნიკოდემოსმა მიუგო და უთხრა მას: „როგორ შეიძლება მოხდეს ეს?“

10მიუგო იესომ და უთხრა მას: „შენ ისრაელის მოძღვარი ხარ და განა ეს არ იცი?

11ჭეშმარიტად, ჭეშმარიტად გეუბნები შენ: ვლაპარაკობთ იმაზე, რაც ვიცით, და ვმოწმობთ, რაც გვინახავს, მაგრამ თქვენ არ ღებულობთ ჩვენს მოწმობას.

12თუ მიწიერზე გითხარით და არ გწამთ, როგორ იწამებთ, ზეციერზე რომ გითხრათ?

13არავინ ასულა ცაში, გარდა ციდან ჩამოსული კაცის ძისა, რომელიც ცაშია. +

14როგორც მოსემ აღამაღლა გველი უდაბნოში, ასევე უნდა ამაღლდეს ძე კაცისა. +

15რათა არც ერთი მისი მორწმუნე არ დაიღუპოს, არამედ ჰქონდეს საუკუნო სიცოცხლე.

16რადგან იქამდე შეიყვარა ღმერთმა სოფელი, რომ მისცა თავისი ერთადერთი ძე, რათა არავინ, ვინც მას ირწმუნებს, არ დაიღუპოს, არამედ ჰქონდეს საუკუნო სიცოცხლე. +

17რადგან იმისთვის კი არ მოავლინა ღმერთმა თავისი ძე სოფლად, რომ განეკითხა სოფელი, არამედ გადარჩენილიყო სოფელი მის მიერ.

18ვისაც ის სწამს, არ განიკითხება, ხოლო ვისაც არ სწამს, უკვე განკითხულია, რადგან არ ირწმუნა სახელი ღვთის მხოლოდშობილი ძისა.

19განკითხვა კი ის არის, რომ ნათელი მოვიდა სოფელში და ადამიანებმა ნათელზე მეტად ბნელი შეიყვარეს, ვინაიდან ბოროტი იყო მათი საქმეები. +

20ვინაიდან ყველას, ვინც ბოროტებას სჩადის, სძულს ნათელი და არ მიდის ნათლისკენ, რათა არ იქნეს მხილებული მისი საქმეები.

21ხოლო ჭეშმარიტების მოქმედი ნათლისკენ მიდის, რათა ცხადი გახდეს მისი საქმეები, რადგან ღმერთშია ქმნილი.“

იოანე ნათლისმცემელი ისევ მოწმობს იესოზე

22ამის შემდეგ იესო თავის მოწაფეებთან ერთად მივიდა იუდეას ქვეყანაში, იქ დარჩა მათთან და ნათლავდა.

23იოანე კი ნათლავდა ენონში, სალიმის მახლობლად, ვინაიდან ბევრი წყალი იყო იქ, და მიდიოდნენ და ინათლებოდნენ.

24ვინაიდან იოანე ჯერ კიდევ არ იყო საპყრობილეში ჩაგდებული.

25მაშინ იოანეს მოწაფეებსა და იუდეველებს შორის დავა ჩამოვარდა განწმედის გამო.

26მივიდნენ იოანესთან და უთხრეს: „რაბი, ის, ვინც შენთან იყო იორდენეს გაღმა, და ვისზეც შენ მოწმობდი, აჰა, ის ნათლავს და ყველანი მასთან მიდიან.“ +

27მიუგო იოანემ და თქვა: „ადამიანს არაფრის მიღება არ შეუძლია, თუ ზეციდან არა აქვს მიცემული. +

28თქვენ თვითონ დამემოწმებით, რომ ვთქვი: მე არა ვარ ქრისტე, არამედ მოვლენილი ვარ მის წინ.

29ვისაც საცოლე ჰყავს, ის სიძეა, ხოლო სიძის მეგობარი, რომელიც დგას და უსმენს მას, სიხარულით ხარობს სიძის ხმაზე. ეს ჩემი სიხარული უკვე აღსრულდა. +

30ის უნდა იზრდებოდეს, მე კი ვმცირდებოდე.

31მაღლიდან მომავალი ყველაზე მაღლაა, ხოლო ვინც მიწიდან არის, მიწიერია, და მიწის შესახებ ლაპარაკობს. ზეციდან მომავალი კი ყველაზე მაღლაა. +

32რაც მან იხილა და მოისმინა, იმას მოწმობს და მის მოწმობას არავინ ღებულობს. +

33ვინც მიიღო მისი მოწმობა, დაბეჭდა, რომ ღმერთი ჭეშმარიტია. +

34რადგან ის, ვინც ღმერთმა მოავლინა, ღვთის სიტყვებს ლაპარაკობს. ვინაიდან ღმერთი გამოზომილად არ იძლევა სულს. +

35მამას უყვარს ძე და ყველაფერი მას მისცა ხელთ. +

36ვისაც ძე სწამს, საუკუნო სიცოცხლე აქვს, ხოლო ძის ურჩი ვერ იხილავს სიცოცხლეს, არამედ ღვთის რისხვა დარჩება მასზე.“ +

4
ღმერთი არის სული

4^1როცა შეიტყო იესომ, რომ ფარისევლებს გაგებული ჰქონდათ, იესო უფრო მეტ მოწაფეებს იძენს და ნათლავს, ვიდრე იოანეო, +

2(თუმცა ნათლავდა არა თვით იესო, არამედ მისი მოწაფეები),

3დატოვა იუდეა და კვლავ გალილეას წავიდა.

4მას სამარიაზე უნდა გაევლო.

5მივიდა სამარიელთა ქალაქში, სიქარი რომ ეწოდება, იმ მინდვრის მახლობლად, რომელიც იაკობმა მისცა თავის ძეს იოსებს. +

6იქ იყო იაკობის ჭა. გზით დაქანცული იესო წყაროსთან ჩამოჯდა. ასე ექვსი საათი იქნებოდა.

7მოვიდა ქალი სამარიიდან წყლის ამოსაღებად. ეუბნება მას იესო: „წყალი დამალევინე,“

8რადგან მისი მოწაფეები ქალაქში იყვნენ წასული საჭმელის საყიდლად.

9ეუბნება მას სამარიელი ქალი: „როგორ მთხოვ შენ, იუდეველი, სამარიელ დედაკაცს, დამალევინეო?“ (რადგან იუდეველებს არა აქვთ ურთიერთობა სამარიელებთან.) +

10მიუგო იესომ და უთხრა მას: „შენ რომ იცოდე რას იძლევა ღმერთი და ვინ არის ის, ვინც გეუბნება, წყალი დამალევინეო, მაშინ შენ თვითონ სთხოვდი მას და ისიც მოგცემდა ცოცხალ წყალს.“ +

11ეუბნება მას ქალი: „ბატონო, არც ასავსები ჭურჭელი გაქვს და ეს ჭაც ღრმაა. საიდან გაქვს ცოცხალი წყალი?

12ნუთუ შენ მეტი ხარ ჩვენს მამა იაკობზე, რომელმაც ეს ჭა მოგვცა, და თვითონაც აქედან სვამდა, მისი შვილებიც და მისი საქონელიც?“

13მიუგო იესომ და უთხრა მას: „ყველას, ამ წყლის შემსმელს, კვლავ მოსწყურდება.

14ხოლო ვინც შესვამს წყლიდან, რომელსაც მე მივცემ მას, საუკუნოდ არ მოსწყურდება. რადგან წყალი, მე რომ მივცემ, მასში გადაიქცევა წყლის წყაროდ, რომელიც საუკუნო სიცოცხლედ იდინებს.“

15ეუბნება მას ქალი: „ბატონო, მომეცი ის წყალი, რომ აღარ მომწყურდეს და აღარც წყლის ამოსაღებად მოვიდე აქ.“

16ეუბნება მას: „წადი, დაუძახე შენს ქმარს და მოდი აქ.“

17მიუგო ქალმა და უთხრა: „მე არ მყავს ქმარი.“ ეუბნება მას იესო: „მართალი თქვი, ქმარი არა მყავსო,

18რადგან ხუთი ქმარი გყავდა და, ვინც ახლა გყავს, არც ისაა შენი ქმარი. მართალი თქვი.“

19ეუბნება მას ქალი: „ბატონო, ვხედავ, რომ წინასწარმეტყველი ხარ.

20ჩვენი მამები ამ მთაზე სცემდნენ თაყვანს, თქვენ კი ამბობთ, იერუსალიმშია ადგილი, სადაც უნდა სცემდნენო თაყვანს.“ +

21ეუბნება მას იესო: „ქალო, მერწმუნე, დგება ჟამი, როცა არც ამ მთაზე და არც იერუსალიმში თაყვანს აღარ სცემთ მამას.

22თქვენ არ იცით, რას სცემთ თაყვანს. ჩვენ კი ვიცით, რას ვცემთ თაყვანს, რადგან ხსნა იუდეველთაგანაა. +

23მაგრამ დგება ჟამი და უკვე აქ არის, როცა ჭეშმარიტი თაყვანისმცემელნი თაყვანს სცემენ მამას სულითა და ჭეშმარიტებით, რადგან მამაც სწორედ ასეთ თაყვანისმცემლებს ეძებს თავისთვის.

24ღმერთი არის სული და მისი თაყვანისმცემელნი თაყვანს უნდა სცემდნენ სულითა და ჭეშმარიტებით.“ +

25ეუბნება მას ქალი: „ვიცი, რომ მოდის მესია, რომელსაც ჰქვია ქრისტე. ის რომ მოვა, ყველაფერს გაგვიცხადებს.“

26ეუბნება მას იესო: „მე ვარ, ვინც შენ გელაპარაკება.“

27ამ დროს მოვიდნენ მისი მოწაფეები და გაუკვირდათ, რომ იგი ქალთან საუბრობდა, მაგრამ არც ერთს არ უთქვამს: რას ეძიებ ან რას ელაპარაკებიო მას.

28დატოვა თავისი ჭურჭელი ქალმა და წავიდა ქალაქში და ეუბნება ადამიანებს:

29„წადით, ნახეთ ადამიანი, რომელმაც ყველაფერი მითხრა, რაც კი ჩამიდენია. ის ხომ არ არის ქრისტე?“

30გამოვიდნენ ქალაქიდან და გაემართნენ მისკენ.

მომწიფდა სამკალად

31ამასობაში მოწაფეებმა სთხოვეს მას და უთხრეს: „რაბი, ჭამე!“

32მან უთხრა მათ: „მე მაქვს საჭმელი, რომელიც თქვენ არ იცით.“

33ამიტომ მოწაფეებმა ერთმანეთს გადაულაპარაკეს: „ნუთუ ვინმემ მოუტანა მას საჭმელი?“

34ეუბნება მათ იესო: „ჩემი საჭმელია – ვქმნა ჩემი მომავლინებლის ნება და აღვასრულო მისი საქმე.

35განა თქვენ არ ამბობთ, რომ კიდევ ოთხი თვე და დადგება მკა? აჰა, მე გეუბნებით თქვენ: აახილეთ თვალები და შეხედეთ ყანებს, როგორ გადათეთრებულან სამკალად. +

36მომკელი ღებულობს თავის საზღაურს და მოაგროვებს ნაყოფს საუკუნო სიცოცხლისათვის, ისე რომ, მთესველი და მომკელი ერთად გაიხარებენ.

37ამგვარად, ჭეშმარიტია ანდაზა: ერთი თესავს და სხვა იმკისო.

38მე თქვენ მიგავლენთ იმის მოსამკელად, რაზეც არ გიშრომიათ. სხვებმა იშრომეს, თქვენ კი მათ ნამუშაკევში შეხვედით.“

სამარიელებმა იწამეს იესო

39ბევრმა იმ ქალაქში მცხოვრებმა სამარიელმა ირწმუნა იგი იმ ქალის სიტყვით, რომელიც ამოწმებდა: ყველაფერი მითხრა, რაც ჩამიდენიაო.

40ამიტომ, როცა მოვიდნენ მასთან სამარიელები, სთხოვეს, მათთან დარჩენილიყო, და იგი ორ დღეს დარჩა იქ.

41კიდევ მრავალმა ირწმუნა მისი სიტყვით.

42ქალს უთხრეს: „უკვე გვწამს არა შენი ნათქვამის გამო, არამედ თვითონ მოვუსმინეთ და ვიცით, რომ ჭეშარიტად ის არის სოფლის მხსნელი.“

43ორი დღე რომ გავიდა, წამოვიდა იქიდან გალილეაში. +

44რადგან თავად იესო მოწმობდა, რომ წინასწარმეტყველს თავის სამშობლოში არა აქვს პატივი. +

45როცა გალილეაში მივიდა, გალილეველებმა მიიღეს იგი, რაკი ყველაფერი ნახეს, რაც მოიმოქმედა იერუსალიმში დღესასწაულზე, რადგან ისინიც ესწრებოდნენ დღესასწაულს.

დიდებულის შვილის განკურნება

46ასე რომ, იესო კვლავ მივიდა გალილეის კანაში, სადაც წყალი ღვინოდ აქცია. და იყო იქ ერთი მეფის მოხელე, რომელსაც შვილი ჰყავდა ავად კაპერნაუმში. +

47როგორც კი გაიგო, იესო მოსულა იუდეიდან გალილეაშიო, მივიდა მასთან და შეევედრა, წაჰყოლოდა და განეკურნა მისი შვილი, რადგან სიკვდილის პირას იყო.

48უთხრა იესომ მას: „არ ირწმუნებთ, თუკი ნიშნებსა და სასწაულებს არ იხილავთ.“

49ეუბნება მას მეფის მოხელე: „უფალო, წამოდი, სანამ ჩემი ბავშვი არ მომკვდარა.“

50ეუბნება მას იესო: „წადი, ცოცხალია შენი შვილი.“ ირწმუნა კაცმა, რაც იესომ უთხრა მას, და წავიდა.

51შინ რომ ბრუნდებოდა, მისი მსახურები მიეგებნენ მას და უთხრეს, რომ ცოცხალია მისი ვაჟი.

52ჰკითხა, თუ რომელ საათზე გამომჯობინდა. უთხრეს, რომ გუშინ მეშვიდე საათზე გაუარაო სიცხემ.

53ამით მიხვდა მამა, რომ ეს ის საათი იყო, როცა იესომ უთხრა: „ცოცხალია შენი შვილი.“ და ირწმუნა მან და მთელმა მისმა სახლმა.

54ეს მეორე სასწაული მოახდინა იესომ მას შემდეგ, რაც იუდეიდან გალილეაში დაბრუნდა.

5

განკურნება ბეთ-ხაზდასთან

5^1ამის შემდეგ იუდეველთა დღესასწაული იყო და ავიდა იესო იერუსალიმს.

2იერუსალიმში, ცხვრის ჭიშკართან, აუზია, რომელსაც ებრაულად ბეთ-ხაზდა ეწოდება, და ხუთი სტოა აქვს.

3იქ იწვა ძალიან ბევრი სნეული, ბრმა, ხეიბარი და ჩამომხმარი, რომლებიც წყლის ამღვრევას ელოდნენ,

4რადგან უფლის ანგელოზი ჩამოდიოდა დროდადრო აუზში და ამღვრევდა წყალს. ხოლო მას შემდეგ, რაც წყალი აიმღვრეოდა, ვინც პირველი ჩავიდოდა, განიკურნებოდა, რა სენითაც არ უნდა ყოფილიყო შეპყრობილი.

5აქ იყო კაცი, რომელიც ოცდათვრამეტი წელი იტანჯებოდა თავისი სენით.

6იესომ იხილა იგი მწოლარე და შეატყო, რომ უკვე დიდი ხანია სნეულია, და უთხრა: „გინდა, განიკურნო?“

7მიუგო მას სნეულმა: „უფალო, კაცი არა მყავს, წყლის შემღვრევისას რომ ჩამიშვას აუზში. მანამ მე მივალ, სხვა მასწრებს.“

8ეუბნება მას იესო: „ადექი, აიღე შენი სარეცელი და გაიარე.“

9და მაშინვე გაჯანსაღდა ეს კაცი. აიღო თავისი სარეცელი და გაიარა. იმ დღეს შაბათი იყო.

10უთხრეს იუდეველებმა განკურნებულს: „დღეს შაბათია. ნება არა გაქვს სარეცლის აღებისა.“ +

11მან მიუგო მათ: „ვინც განმკურნა, მან მითხრა: აიღე შენი სარეცელი და გაიარეო.“

12ჰკითხეს მას: „ვინ არის ის კაცი, ვინც გითხრა, აიღე და გაიარეო?“

13განკურნებულმა არ იცოდა, ვინ იყო იგი, რადგან იესო იმ ადგილას მყოფ ბრბოს შეერია.

14ამის შემდეგ იესო ტაძარში შეხვდა მას და უთხრა: „აჰა, შენ გაჯანსაღდი, ნუღარ შესცოდავ, რათა რამე უარესი არ დაგემართოს.“

15ის კაცი წავიდა და იუდეველებს უთხრა, რომ იესოა მისი განმკურნებელი.

16იუდეველებმა დევნა დაუწყეს იესოს იმის გამო, რომ შაბათს ასეთი რამ გააკეთა.

17იესომ მიუგო მათ: „მამაჩემი აქამდე ასე აკეთებს და მეც ვაკეთებ.“ +

18ამიტომ იუდეველებმა უფრო მეტად დაუწყეს ძებნა მოსაკლავად, რადგან არა მარტო შაბათს ტეხდა, არამედ ღმერთს საკუთარ მამად იხსენებდა და თავს ღმერთს უტოლებდა. +

იოანეს მოწმობა

19მიუგო იესომ და უთხრა მათ: „ჭეშმარიტად, ჭეშმარიტად გეუბნებით თქვენ: ძე თვითონ ვერაფერს გააკეთებს, რომ არ ეხილოს, რასაც მამა აკეთებს, რადგან რასაც ის აკეთებს, ძეც იმასვე აკეთებს.

20რადგან მამას უყვარს ძე და, რასაც აკეთებს, ყველაფერს უჩვენებს მას. ამაზე უფრო დიდ საქმეებსაც აჩვენებს, ისეთებს რომ გაგიკვირდებათ.

21რადგან, როგორც მამა აღადგენს მკვდრებს და აცოცხლებს, ასევე ძეც აცოცხლებს მას, ვისი გაცოცხლებაც სურს.

22რადგან მამა არავის განიკითხავს, არამედ მთელი განკითხვა ძეს გადასცა, +

23რათა ყველამ სცეს პატივი ძეს, როგორც მამას სცემენ პატივს. ვინც ძეს არ სცემს პატივს, ის არც მამასა სცემს პატივს, მის მომავლინებელს. +

24ჭეშმარიტად, ჭეშმარიტად გეუბნებით თქვენ: ვინც ჩემს სიტყვებს ისმენს და ჩემი მომავლინებელი სწამს, მას აქვს საუკუნო სიცოცხლე და განკითხვაზე არ მიდის, არამედ უკვე სიკვდილიდან სიცოცხლეში გადავიდა.

25ჭეშმარიტად, ჭეშმარიტად გეუბნებით თქვენ: მოდის ჟამი, და უკვე არის ახლა, როცა მკვდრები მოისმენენ ღვთის ძის ხმას და ვინც მას მოისმენენ, იცოცხლებენ.

26რადგან, როგორც მამას აქვს სიცოცხლე თავის თავში, ასევე ძესაც მისცა, რათა ჰქონდეს სიცოცხლე თავის თავში.

27სამართლის გაჩენაშიც ხელმწიფება მისცა მას, რადგან კაცის ძე არის იგი. +

28ნუ გაიკვირვებთ ამას, რადგან მოდის ჟამი, როცა ყველანი, ვინც სამარხებში არიან, მის ხმას მოისმენენ. +

29კეთილის მქნელნი სიცოცხლის აღდგომისთვის გამოვლენ, სიავის მოქმედნი კი – განკითხვის აღდგომისთვის. +

30ჩემთავად არაფრის გაკეთება არ შემიძლია. როგორც ვისმენ, ისე განვიკითხავ, და ჩემეული განკითხვა სამართლიანია, რადგან მე ჩემს ნებას არ ვეძებ, არამედ ჩემი მომავლინებლის ნებას. +

31თუ მე ვმოწმობ ჩემს თავზე, ჩემი მოწმობა არაა ჭეშმარიტი.

32სხვა არის დამმოწმებელი ჩემზე და ვიცი, რომ ჭეშმარიტია ის მოწმობა, რომლითაც ის ამოწმებს ჩემზე. +

33თქვენ გაგზავნეთ იოანესთან და მან დაამოწმა ჭეშმარიტება.

34თუმცა ადამიანისგან არ ვიღებ მოწმობას, მაგრამ ამას იმიტომ ვამბობ, რომ თქვენ გადარჩეთ.

35იგი ანთებული და მანათობელი სანთელი იყო და თქვენ გინდოდათ გეხარათ ერთხანს მის ნათელში.

36მე კი მაქვს უფრო დიდი მოწმობა, ვიდრე იოანესია, რადგან საქმენი, რომელნიც მამამ მომცა აღსასრულებლად, თვით ჩემს მიერ გაკეთებული საქმენი, მოწმობენ ჩემზე, რომ მამამ მომავლინა. +

37და მამა, რომელმაც მე მომავლინა, მოწმობდა ჩემზე, თქვენ კი არასოდეს მოგისმენიათ მისი ხმა და არც ხატი გიხილავთ მისი. +

38მისი სიტყვა არა გაქვთ შეწყნარებული, რადგან არა გწამთ მისი, რომელიც მან მოავლინა.

39იკვლევთ წერილებს, რადგან გგონიათ, რომ მათში გაქვთ საუკუნო სიცოცხლე. ისინი კი ჩემზე მოწმობენ. +

40თქვენ კი არ გსურთ ჩემთან მოსვლა, რომ სიცოცხლე გქონდეთ. +

41დიდებას არ ვღებულობ კაცთაგან,

42მაგრამ მე გიცნობთ თქვენ: ღვთის სიყვარული არ არის თქვენში.

43მე მოვედი მამაჩემის სახელით და არ მღებულობთ. სხვა ვინმე თუ მოვა თავისი სახელით, მას მიიღებთ.

44როგორ შეგიძლიათ ირწმუნოთ, როცა ერთიმეორისაგან ღებულობთ დიდებას, ხოლო დიდებას ერთადერთი ღვთისაგან არ ეძებთ? +

45ნუ გგონიათ, რომ მამის წინაშე მე დაგდებთ ბრალს. თქვენი ბრალმდებელი მოსეა, ვისი იმედიცა გაქვთ.

46რადგან, თქვენ რომ მოსესი გწამდეთ, მეც მიწამებდით, ვინაიდან მან ჩემზე დაწერა. +

47ხოლო, თუ მისი დაწერილისა არ გწამთ, როგორ იწამებთ ჩემს სიტყვებს?“

6

ხუთი ათასი კაცის გაძღება

6^1ამის შემდეგ გავიდა იესო გალილეის ანუ ტიბერიის ზღვის გაღმა.

2უამრავი ხალხი მიჰყვებოდა, რადგან იხილეს სასწაულები, რომლებსაც ის ახდენდა სნეულებზე.

3ავიდა მთაზე იესო და დაჯდა იქ თავის მოწაფეებთან ერთად. +

4ახლოვდებოდა პასექი, იუდეველთა დღესასწაული.

5იესომ გაიხედა და დაინახა, რომ უამრავი ხალხი მოდიოდა მისკენ და ეუბნება ფილიპეს: „სად ვიყიდოთ პური, ამათ რომ ვაჭამოთ?“ +

6ამას გამოსაცდელად ეუბნებოდა, თორემ თავად კი იცოდა, რასაც მოიქმედებდა.

7მიუგო მას ფილიპემ: „ორასი დინარის პურიც არ ეყოფათ, რომ თითოეულ მათგანს ცოტაოდენი მაინც ერგოს.“

8ეუბნება მას ერთი მისი მოწაფეთაგანი, ანდრია, სიმონ-პეტრეს ძმა:

9„აქ არის ერთი ბიჭი, რომელსაც ხუთი ქერის პური და ორი თევზი აქვს, მაგრამ ამდენ ხალხს ეს რას ეყოფა?“

10თქვა იესომ: „უთხარით ხალხს, დასხდნენ.“ ხოლო იმ ადგილზე ხშირი ბალახი იყო. რიცხვით ხუთი ათასამდე კაცი დაჯდა.

11აიღო პურები იესომ, მადლი შესწირა და ჩამოურიგა მოწაფეებს, მოწაფეებმა კი იქ მსხდომთ, ასევე თევზიც, ვისაც რამდენი უნდოდა.

12როცა დანაყრდნენ, უთხრა თავის მოწაფეებს: „მოაგროვეთ ნამუსრევი, რომ არაფერი არ დაიკარგოს.“

13მოაგროვეს და აავსეს თორმეტი გოდორი იმ ხუთი ქერის პურის ნამუსრევით, რაც ჭამის შემდეგ დარჩა. +

14მაშინ იესოს მიერ მოხდენილი სასწაულის მხილველმა ხალხმა თქვა: „ესაა ჭეშმარიტად ის წინასწარმეტყველი, რომელიც სოფელში უნდა მოსულიყო.“ +

წყალზე სიარული ფეხით

15იესომ იცოდა, რომ აპირებენ მოსვლას მის მოსატაცებლად, რათა გაემეფებინათ იგი, და კვლავ განმარტოვდა მთაზე.

16როცა მოსაღამოვდა, ჩავიდნენ მისი მოწაფეები ზღვაზე.

17ავიდნენ ნავზე და გაემართნენ ზღვის გაღმა, კაპერნაუმისკენ. უკვე ჩამობნელებული იყო, იესო კი ჯერაც არ მისულიყო მათთან. +

18ძლიერმა ქარმა დაუბერა და ზღვა აღელდა.

19ოცდახუთი თუ ოცდაათი სტადიონი რომ გაცურეს, დაინახეს ზღვაზე მომავალი იესო, რომელიც ნავს უახლოვდებოდა, და შეეშინდათ.

20ის კი ეუბნება მათ: „მე ვარ, ნუ გეშინიათ.“

21უნდოდათ, ნავზე აეყვანათ იგი; და ნავი მაშინვე იმ ქვეყანაში გაჩნდა, სადაც მიდიოდნენ.

პური სიცოცხლისა

22მეორე დღეს ზღვის გაღმა მდგომმა ხალხმა დაინახა, რომ იქ სხვა ნავი არ იყო, გარდა ერთისა, რომელშიც მისი მოწაფეები ჩასხდნენ, და რომ არც იესო ჩამჯდარა ნავში თავის მოწაფეებთან ერთად, არამედ მხოლოდ მოწაფეებმა გაცურეს.

23სხვა ნავებიც მოვიდა ტიბერიიდან იმ ადგილის მახლობლად, სადაც ჭამეს პური მას შემდეგ, რაც უფალმა მადლი შესწირა.

24როცა დაინახა ხალხმა, რომ იქ არც იესოა და არც მისი მოწაფეები, ჩასხდნენ ნავებში და მივიდნენ კაპერნაუმს იესოს საძებრად.

25და ნახეს იგი ზღვის გაღმა და უთხრეს მას: „რაბი, როდის მოხვედი აქ?“

26მიუგო იესომ და უთხრა: „ჭეშმარიტად, ჭეშმარიტად გეუბნებით თქვენ: იმიტომ კი არ მეძებთ მე, რომ სასწაული იხილეთ, არამედ იმის გამო, რომ პური ჭამეთ და გაძეხით.

27ნუ ირჯებით ხრწნადი საზრდოსათვის, არამედ იმ საზრდოსათვის გაისარჯეთ, რომელიც რჩება საუკუნო სიცოცხლისათვის, რომელსაც ძე კაცისა მოგცემთ თქვენ, რადგან მას დაასვა ბეჭედი მამა ღმერთმა.“ +

28უთხრეს მას: „როგორ მოვიქცეთ, რომ ღვთის საქმენი ვაკეთოთ?“

29მიუგო იესომ და უთხრა მათ: „ღვთის საქმე ის არის, რომ ირწმუნოთ იგი, რომელიც მან მოავლინა.“ +

30უთხრეს მას: „რა ნიშანს იძლევი, რომ დავინახოთ და გერწმუნოთ? რას მოიმოქმედებ?

31ჩვენი მამები მანანას ჭამდნენ უდაბნოში, როგორც დაწერილია: ‘პური ზეციდან მისცა მათ საზრდოდ.’“ +

32უთხრა მათ იესომ: „ჭეშმარიტად, ჭეშმარიტად გეუბნებით თქვენ: მოსემ კი არ მოგცათ პური ზეციდან, არამედ ჩემი მამა გაძლევთ ჭეშმარიტ პურს ზეციდან.

33რადგან ღვთის პური ისაა, რომელიც ზეციდან ჩამოდის და სიცოცხლეს აძლევს სოფელს.“

34უთხრეს მას: „უფალო, მუდამ გვაძლიე ეს პური.“

35უთხრა მათ იესომ: „მე ვარ პური სიცოცხლისა. ჩემთან მომსვლელს არ მოშივდება და ჩემს მორწმუნეს არასოდეს მოსწყურდება. +

36მე კი გითხარით, რომ კიდევაც მიხილავთ, მაგრამ არ იწამებთ.

37ყველაფერი, რასაც მამა მაძლევს, ჩემთან მოვა. ჩემთან მოსულს გარეთ არ გავაძევებ.

38რადგან ზეციდან ჩემი ნების აღსასრულებლად კი არ ჩამოვედი, არამედ მისი ნებისა, ვინც მე მომავლინა. +

39ეს არის ნება იმისი, ვინც მე მომავლინა, რათა რაც მომცა, არაფერი დამეკარგოს, არამედ აღვადგინო უკანასკნელ დღეს. +

40ჩემი მამის ნება ისაა, რომ ყველას, ვინც ძეს იხილავს და ირწმუნებს, საუკუნო სიცოცხლე ჰქონდეს, და მე აღვადგენ მას უკანასკნელ დღეს.“
პეტრე აღიარებს იესოს ღვთის ძედ

41იუდევლები დრტვინავდნენ მის გამო, რადგან თქვა: „მე ვარ პური, ზეციდან ჩამოსული.“

42თქვეს: „ეს იესო არ არის, იოსების ძე, რომლის მამას და დედას ვიცნობთ? როგორღა ამბობს, ზეციდან ჩამოვედიო?“ +

43მიუგო იესომ და უთხრა მათ: „ნუ დრტვინავთ ერთმანეთს შორის.

44არავის შეუძლია ჩემთან მოსვლა, თუ იგი მამამ, ჩემმა მომავლინებელმა, არ მოიყვანა, და მე აღვადგენ მას უკანასკნელ დღეს.

45წინასწარმეტყველებს უწერიათ: ‘ყველა განისწავლება ღვთის მიერ.’ ყველა, ვინც უსმენს მამას და სწავლობს, ჩემთან მოდის. +

46ისე კი არაა, თითქოს ყველას ეხილოს მამა. ვინც ღვთისგანაა, მხოლოდ მან იხილა მამა. +

47ჭეშმარიტად, ჭეშმარიტად გეუბნებით თქვენ: ვისაც ჩემი სწამს, მას საუკუნო სიცოცხლე აქვს.

48მე ვარ პური სიცოცხლისა.

49თქვენმა მამებმა ჭამეს მანანა უდაბნოში და დაიხოცნენ. +

50ეს არის პური, ზეციდან გადმომავალი, რომ კაცმა შეჭამოს იგი და არ მოკვდეს.

51მე ცოცხალი პური ვარ, ზეციდან გადმომავალი. ვინც ამ პურს შეჭამს, საუკუნოდ იცოცხლებს. პური, რომელსაც გავცემ, ჩემი ხორცია, რომელსაც სოფლის სიცოცხლისათვის გავცემ.“

52იუდეველებმა დაიწყეს კამათი ერთმანეთში და ამბობდნენ: „როგორ შეუძლია, თავისი ხორცი მოგვცეს საჭმელად?“

53უთხრა მათ იესომ: „ჭეშმარიტად, ჭეშმარიტად გეუბნებით თქვენ: თუ არ შეჭამთ კაცის ძის ხორცს და არ შესვამთ მის სისხლს, არ გექნებათ სიცოცხლე თქვენში. +

54ჩემი ხორცის მჭამელს და ჩემი სისხლის შემსმელს საუკუნო სიცოცხლე აქვს. და მე მას აღვადგენ უკანასკნელ დღეს.

55რადგან ჩემი ხორცი ჭეშმარიტი საჭმელია და ჩემი სისხლი ჭეშმარიტი სასმელი.

56ჩემი ხორცის მჭამელი და ჩემი სისხლის შემსმელი ჩემში რჩება, და მე – მასში.

57როგორც მე მომავლინა ცოცხალმა მამამ და მე მამაში ვცოცხლობ, ასევე ჩემი მჭამელი იცოცხლებს ჩემში.

58ეს არის ციდან ჩამოსული პური, ისეთი კი არა, თქვენმა მამებმა რომ ჭამეს მანანა და დაიხოცნენ. ამ პურის მჭამელი საუკუნოდ იცოცხლებს.“

59ამას ამბობდა სინაგოგაში, როცა კაპერნაუმში ასწავლიდა.

60ბევრი მისი მოწაფეთაგანი ამის მოსმენისას ამბობდა: „მძიმე სიტყვაა, ვის შეუძლია ამის მოსმენა?“

61იესომ იცოდა, რომ მისი მოწაფეები ბუზღუნებდნენ თავისთვის ამის გამო, და უთხრა მათ: „ეს გაცდუნებთ თქვენ?

62თუ იხილავთ კაცის ძეს, იქ აღმავალს, სადაც წინათ იყო? +

63სული ცხოველმყოფელია, ხოლო ხორცი უსარგებლო. სიტყვები, რომლებიც გითხარით, სული და სიცოცხლეა. +

64მაგრამ თქვენ შორის არიან ისეთებიც, რომელთაც არ სწამთ.“ რადგან იესომ თავიდანვე იცოდა, ვინ არიან ურწმუნონი და ვინ არის მისი გამცემი. +

65და თქვა: „ამიტომ გეუბნებოდით, რომ ჩემთან არავის შეუძლია მოსვლა, თუ მამისგან არ ექნება მიცემული.“ +

66ამის შემდეგ ბევრი მისი მოწაფეთაგანი გაბრუნდა უკან და აღარ მისდევდა მას.

67მაშინ უთხრა იესომ თორმეტს: „თქვენც ხომ არ გინდათ წასვლა?“

68მიუგო მას სიმონ-პეტრემ: „უფალო, ვისთან უნდა წავიდეთ? საუკუნო სიცოცხლის სიტყვები შენა გაქვს.

69ჩვენ ვიწამეთ და შევიცანით, რომ შენ ხარ ქრისტე, ღვთის წმიდა.“ +

70მიუგო მათ იესომ: „თორმეტი არ აგირჩიეთ? ერთი თქვენგანი ეშმაკია.“ +

71თქვა იუდა სიმონის ძეზე, ისკარიოტელზე, რადგან იგი, ერთი თორმეტთაგანი, აპირებდა მის გაცემას.

7

იესოს ძმებსაც არ სწამთ მისი

7^1ამის შემდეგ იესო გალილეაში მიმოდიოდა, რადგან იუდეაში არ სურდა სიარული, რაკი იუდეველნი მოსაკლავად დაეძებდნენ.

2ახლოვდებოდა იუდეველთა დღესასწაული, კარვობა. +

3უთხრეს მას მისმა ძმებმა: „წადი აქედან და მიდი იუდეაში, რათა შენმა მოწაფეებმაც იხილონ შენი საქმეები, რომელთაც აკეთებ,

4რადგან ფარულად არავინ არაფერს აკეთებს, არამედ თავის გამოჩენას ეძებს. რაკი ასეთ საქმეებს აკეთებ, გამოეცხადე სოფელს.“

5რადგან მის ძმებსაც კი არ სწამდათ მისი.

6ეუბნება მათ იესო: „ჩემი ჟამი ჯერ არ დამდგარა, თქვენი დრო კი მუდამ მოწეულია.

7სოფელს არ შეუძლია თქვენი შეძულება, მე კი ვძულვარ იმის გამო, რომ მე ვამოწმებ მასზე, რომ მისი საქმეები ბოროტია. +

8თქვენ ადით დღესასწაულზე. მე კი არ ავალ ამ დღესასწაულზე, რადგან ჩემი ჟამი ჯერ არ აღსრულებულა.“

9ეს რომ უთხრა, დარჩა გალილეაში.

იესო ცხადად ასწავლის ტაძარში

10მაგრამ როცა მისი ძმები დღესასწაულზე ავიდნენ, მაშინ თვითონაც ავიდა, მხოლოდ არა გაცხადებულად, არამედ ფარულად.

11იუდეველნი კი ეძებდნენ მას დღესასწაულზე და ამბობდნენ, სად არისო?

12ხალხში ბევრი მითქმა-მოთქმა იყო მასზე: ერთნი ამბობდნენ, კეთილიაო. მეორენი ამბობდნენ, არა, ხალხს აცდუნებსო. +

13ოღონდ ცხადად არავინ არ ლაპარაკობდა მასზე, რადგან იუდეველებისა ეშინოდათ. +

14უკვე შუა დღესასწაულზე ავიდა იესო ტაძარში და ასწავლიდა.

15გაუკვირდათ იუდეველებს და თქვეს: როგორ იცის წერილები უსწავლელადო?

16მიუგო მათ იესომ და თქვა: „ჩემი მოძღვრება ჩემი არაა, არამედ მისია, ვინც მე მომავლინა. +

17ვისაც სურს აღასრულოს მისი ნება, იგი გაიგებს ამ მოძღვრების შესახებ – ღვთისგანაა თუ ჩემით ვლაპარაკობ. +

18ვინც თავისით ლაპარაკობს, საკუთარ დიდებას ეძებს. ხოლო ვინც ეძებს იმის დიდებას, ვინც იგი მოავლინა, ჭეშმარიტია და უსამართლობა არ არის მასში.

19განა მოსემ არ მოგცათ რჯული? მაგრამ არც ერთი თქვენგანი არ ასრულებს რჯულს. რატომ მეძებთ მოსაკლავად?“ +

20მიუგო ხალხმა: „ეშმაკია შენში. ვინ გეძებს მოსაკლავად?“

21მიუგო იესომ და უთხრა მათ: „ერთი საქმე გავაკეთე და ყველას გიკვირთ.

22მოსემ მოგცათ წინადაცვეთა, თუმცა იგი მოსესგან კი არა, მამებისგანაა – და შაბათობით წინადაცვეთთ ადამიანს. +

23თუ ადამიანი წინადაცვეთას მიიღებს შაბათს, რათა მოსეს რჯული არ დაირღვეს, მე რაღად მრისხავთ იმის გამო, რომ მთელი ხალხი განვკურნე შაბათს?

24ნუ განიკითხავთ გარეგნობით, არამედ სამართლიანი განკითხვით განიკითხეთ.“ +

25თქვეს ზოგიერთებმა იერუსალიმელთაგან: „ეს ის არაა, მოსაკლავად რომ ეძებენ?

26აჰა, აშკარად ლაპარაკობს და ვერაფერს ეუბნებიან. ხომ არ დარწმუნდნენ მთავრები, რომ იგი ნამდვილად ქრისტეა?

27მაგრამ ჩვენ ხომ ვიცით, საიდანაცაა იგი. ხოლო ქრისტე რომ მოვა, არავის ეცოდინება, საიდან არის.“ +

28შესძახა იესომ ტაძარში სწავლებისას და თქვა: „მე მიცნობთ და იცით, საიდან ვარ. ჩემით არ მოვსულვარ. მაგრამ ჭეშმარიტია ჩემი მომავლინებელი, რომელსაც თქვენ არ იცნობთ. +

29მე ვიცნობ მას, რადგან მისგან ვარ და მან მომავლინა.“

სიცოცხლის წყალზე

30ცდილობდნენ მის შეპყრობას, მაგრამ ხელი ვერავინ დაადო მას, რადგან მისი ჟამი არ დამდგარიყო. +

31ხალხიდან ბევრი ერწმუნა მას და თქვეს: „როცა ქრისტე მოვა, განა იგი იმაზე მეტ სასწაულებს მოახდენს, რაც ამან მოახდინა?“

32მოისმინეს ფარისევლებმა ხალხის ასეთი მითქმა-მოთქმა მასზე და მსახურები გაგზავნეს მის შესაპყრობად მღვდელმთავრებმა და ფარისევლებმა.

33თქვა იესომ: „მე კიდევ მცირე ხანს ვარ თქვენთან და წავალ ჩემს მომავლინებელთან.

34ძებნას დამიწყებთ და ვერ მიპოვით. სადაც მე ვიქნები, იქ ვერ მოხვალთ.“ +

35უთხრეს ერთმანეთს იუდეველებმა: „სად უნდა წავიდეს, რომ ვერ ვიპოვოთ? ბერძნეთა შორის განთესილებთან ხომ არ წავა და ბერძნებს ხომ არ დაუწყებს სწავლას?

36ეს რა სიტყვაა, რომელიც თქვა: ძებნას დამიწყებთ და ვერ მიპოვით, სადაც მე ვიქნები, იქ ვერ მოხვალთო?“

37დღესასწაულის უკანასკნელ დიდ დღეს ადგა იესო, შესძახა და თქვა: „თუ ვინმეს სწყურია, ჩემთან მოვიდეს და შესვას. +

38ვისაც ჩემი სწამს, როგორც წერილი ამბობს, მისი წიაღიდან იდინებენ ცოცხალი წყლის მდინარეები.“ +

39ეს მან იმ სულზე თქვა, მის მორწმუნეებს რომ უნდა მიეღოთ, რადგან ჯერ კიდევ არ იყო მოცემული სული, რაკი იესო ჯერ განდიდებული არ იყო. +

40ხალხიდან ბევრმა ამ სიტყვების გაგონებაზე თქვა: „ეს ჭეშმარიტად წინასწარმეტყველია.“

41სხვებმა თქვეს: „ეს ქრისტეა.“ სხვები ამბობდნენ: „განა გალილეიდან მოვა ქრისტე?

42განა წერილი არ ამბობს, რომ ქრისტე დავითის მოდგმიდან მოვა, ბეთლემიდან, იმ დაბიდან, საიდანაც დავითი იყო?“ +

43და ჩამოვარდა ხალხში განხეთქილება მის გამო. +

44ზოგიერთ მათგანს მისი შეპყრობა უნდოდა, მაგრამ ხელი ვერავინ დააკარა.

არასოდეს კაცს ისე არ ულაპარაკია

45მივიდნენ მსახურნი მღვდელმთავრებთან და ფარისევლებთან და მათ უთხრეს: „რატომ არ მოიყვანეთ იგი?“

46მიუგეს მსახურებმა: „არასოდეს კაცს ისე არ ულაპარაკია, როგორც ეს კაცი ლაპარაკობს.“

47მიუგეს მათ ფარისევლებმა: „ნუთუ თქვენც გაცდუნათ?

48ნუთუ მთავართაგან ან ფარისეველთაგან ვინმემ იწამა იგი?

49მაგრამ ეს ხალხი, რჯულის უმეცარი, დაწყევლილია.“

50ეუბნება მათ ნიკოდემოსი, რომელიც ღამით მივიდა მასთან და ერთი იმათთაგანი იყო: +

51„განა განიკითხავს ჩვენი რჯული ადამიანს, თუ წინასწარ არ მოუსმინა და არ გაიგო, რაც მან ჩაიდინა?“ +

52მიუგეს და უთხრეს მას: „შენც გალილეიდან არა ხარ? გამოიკვლიე და ნახე, რომ გალილეიდან წინასწარმეტყველი არ აღდგება.“

53ყველანი თავ-თავიანთ სახლებში წავიდნენ.

8

მრუში დედაკაცის მიტევება

8^1იესო წავიდა ზეთისხილის მთისკენ.

2დილით კი შებრუნდა ტაძარში. მთელი ხალხი მასთან მივიდა და მჯდომარე ასწავლიდა მათ.

3მოიყვანეს მწიგნობრებმა და ფარისევლებმა ქალი, რომლისთვისაც მრუშობაზე წაესწროთ, და შუაში ჩააყენეს.

4ეუბნებიან მას: „მოძღვარო, ეს ქალი მრუშობაზეა წასწრებული.

5მოსემ კი რჯულში მცნებად დაგვიდო, ასეთების ჩაქოლვა. შენ რას იტყვი?“ +

6ამას გამოსაცდელად ეუბნებოდნენ, რათა მისი საწინააღმდეგო ბრალდება ჰქონოდათ. მაგრამ იესო დაიხარა და მიწაზე თითით წერდა.

7რომ არ მოეშვნენ შემკითხველნი, გასწორდა და უთხრა მათ: „ვინც თქვენს შორის უცოდველია, პირველად მან დაჰკრას ქვა!“

8კვლავ დაიხარა და განაგრძო წერა მიწაზე.

9ეს რომ მოისმინეს, უხუცესებიდან მოყოლებული, სათითაოდ გაიკრიბნენ სინდისმხილებულნი, და დარჩა მარტო იესო, და შუაში მდგომი ქალი.

10წამოიმართა იესო, ვერავინ დაინახა იმ ქალის მეტი და უთხრა მას: „ქალო, სად არიან შენი ბრალმდებელნი? არავინ დაგდო მსჯავრი?“

11უთხრა მან: „არავინ, უფალო!“ უთხრა იესომ: „არც მე გდებ მსჯავრს. წადი და ამიერიდან ნუღარ შესცოდავ.“

„მე ვარ ნათელი სოფლისა“

12კვლავ ელაპარაკა მათ იესო და უთხრა: „მე ვარ ნათელი სოფლისა. ვინც წამომყვება, ბნელში აღარ ივლის, არამედ სიცოცხლის ნათელი ექნება მას.“ +

13უთხრეს მას ფარისევლებმა: „შენ თვითონ მოწმობ შენს თავზე. შენი მოწმობა არაა ჭეშმარიტი.“

14მიუგო იესომ მათ და უთხრა: „მე თუ ჩემს თავზე ვმოწმობ, ჩემი მოწმობა ჭეშმარიტია, რადგან ვიცი, საიდან მოვედი და სად მივდივარ. თქვენ კი არ იცით, საიდან მოვედი და სად მივდივარ.

15თქვენ ხორცის მიხედვით განიკითხავთ, მე კი არავის არ განვიკითხავ.

16მე თუ განვიკითხავ, ჩემეული განკითხვა ჭეშმარიტია, რადგან მე მარტო კი არ ვარ, არამედ მე და მამა, ჩემი მომავლინებელი.“

17თქვენს რჯულშიც სწერია, რომ ორი ადამიანის მოწმობა ჭეშმარიტია. +

18მე ჩემს თავზე ვმოწმობ და ჩემზევე მოწმობს მამა, ჩემი მომავლინებელი. +

19უთხრეს მას: „სად არის შენი მამა?“ უთხრა მათ იესომ: „არც მე მიცნობთ, არც ჩემს მამას. მე რომ მიცნობდეთ, ჩემი მამაც გეცნობებოდათ.“

20ეს სიტყვები წარმოთქვა იესომ საგანძურთან, როცა ტაძარში ასწავლიდა. ვერავინ შეიპყრო იგი, რადგან ჯერ არ მოსულიყო მისი ჟამი.

„მე კი სოფლისა არა ვარ“

21კვლავ უთხრა მათ იესომ: „მე მივდივარ და თქვენ ძებნას დამიწყებთ, მაგრამ თქვენს ცოდვაში დაიხოცებით. სადაც მივდივარ, თქვენ ვერ მოხვალთ.“ +

22თქვეს იუდეველებმა: „თავი ხომ არ უნდა მოიკლას, რომ ამბობს: სადაც მე მივდივარ, თქვენ ვერ შეძლებთ მოსვლასო?“

23უთხრა მათ: „თქვენ ქვემოდან ხართ, მე კი მაღლიდან ვარ. თქვენ სოფლისანი ხართ, მე კი სოფლისა არა ვარ. +

24ამიტომ გითხარით, თქვენს ცოდვებში დაიხოცებით-მეთქი. რადგან, თუ არ იწამებთ, რომ მე ვარ, თქვენსავე ცოდვებში დაიხოცებით.“

25უთხრეს მას: „ვინ ხარ შენ?“ უთხრა მათ იესომ: „თავიდანვე გითხარით და ახლაც გეუბნებით თქვენ:

26ბევრი მაქვს თქვენზე სალაპარაკო და განსაკითხველი, მაგრამ ვინც მე მომავლინა, ჭეშმარიტია, და რაც მისგან მოვისმინე, იმას ვლაპარაკობ სოფელზე“.

27ვერ მიხვდნენ, რომ მამაზე ეუბნებოდა მათ.

28უთხრა მათ იესომ: „როცა აამაღლებთ კაცის ძეს, მაშინ გაიგებთ, რომ ეს მე ვარ და არაფერს ვაკეთებ ჩემით, არამედ რაც მამამ მასწავლა, იმას ვლაპარაკობ. +

29ვინც მე მომავლინა, ჩემთანაა, მარტო არ დამტოვა, რადგან მუდამ იმას ვაკეთებ, რაც მისთვის არის მოსაწონი.“

30როცა ამას ამბობდა, ბევრმა ირწმუნა იგი.

31უთხრა იესომ იმ იუდეველებს, რომლებიც ერწმუნენ მას: „თუ ჩემს სიტყვაში დარჩებით, ჭეშმარიტად ჩემი მოწაფეები ხართ.

32შეიცნობთ ჭეშმარიტებას და ჭეშმარიტება გაგათავისუფლებთ თქვენ.“ +

33მიუგეს მას: „ჩვენ აბრაამის შთამომავალნი ვართ და არასოდეს არავისი მონები არ ვყოფილვართ. როგორღა ამბობ, თავისუფლები გახდებითო?“

34მიუგო მათ იესომ: „ჭეშმარიტად, ჭეშმარიტად გეუბნებით თქვენ: ყველა ცოდვის ჩამდენი ცოდვის მონაა. +

35მაგრამ მონა არ რჩება სახლში საუკუნოდ; ძე რჩება საუკუნოდ.

36თუ ძე გაგათავისუფლებთ, ნამდვილად თავისუფლები იქნებით.

ვინც ღვთისაგან არის,

ის ისმენს ღვთის სიტყვას

37ვიცი, რომ აბრაამის შთამომავალნი ხართ, მაგრამ ჩემს მოკვლას ცდილობთ, რადგან ჩემი სიტყვა ვერ ეტევა თქვენში.

38მე იმას ვლაპარაკობ, რაც ჩემს მამასთან ვნახე, თქვენ კი აკეთებთ იმას, რაც თქვენი მამისაგან მოისმინეთ.“

39მიუგეს და უთხრეს მას: „ჩვენი მამა აბრაამია!“ უთხრა მათ იესომ: „თქვენ რომ აბრაამის შვილები იყოთ, აბრაამის საქმეებს გააკეთებდით. +

40ახლა კი ჩემს მოკვლას ეძებთ, კაცისას, რომელმაც გითხარით ჭეშმარიტება, რაც ღვთისაგან მოვისმინე. აბრაამს ასეთი რამ არ გაუკეთებია.

41თქვენ მამათქვენის საქმეებს აკეთებთ.“ უთხრეს მას: „ჩვენ სიძვით შობილნი როდი ვართ, ჩვენ ერთი მამა გვყავს – ღმერთი.“

42უთხრა მათ იესომ: „ღმერთი რომ მამა იყოს თქვენი, მაშინ მე გეყვარებოდით, რადგან მე გამოვედი და მოვედი ღვთისგან, ვინაიდან მე ჩემით კი არ მოვსულვარ, არამედ მან მომავლინა.

43რატომ ვერ იგებთ ჩემს ნათქვამს? იმიტომ, რომ არ შეგიძლიათ მოისმინოთ ჩემი სიტყვა.

44თქვენი მამა არის ეშმაკი და მამათქვენის გულისთქმის შესრულება გწადიათ. ის კაცის მკვლელი იყო თავიდან და ჭეშმარიტებაში ვერ დადგა, რადგან არაა მასში ჭეშმარიტება. როცა სიცრუეს ამბობს, თავისას ამბობს, რადგან ცრუა იგი და სიცრუის მამაა. +

45ხოლო, რაკი მე ჭეშმარიტებას ვლაპარაკობ, არა გწამთ ჩემი.

46რომელი თქვენგანი მამხილებს ცოდვის გამო? და თუ ჭეშმარიტებას ვამბობ, რატომ არა გწამთ ჩემი?

47ვინც ღვთისგანაა, ღვთის სიტყვებს ისმენს. თქვენ იმიტომ არ ისმენთ, რომ ღვთისგან არა ხართ.“ +

იუდეველების ბრალდება

48მაშინ მიუგეს იუდეველებმა და უთხრეს მას: „განა კარგად არ ვამბობთ, რომ შენ სამარიელი ხარ და ეშმაკია შენში?“

49მიუგო იესომ: „ჩემში არ არის ეშმაკი, არამედ მე პატივს ვცემ ჩემს მამას, თქვენ კი უპატიომყობთ მე.

50თუმცა მე არ ვეძებ ჩემს დიდებას. არის მძებნელი და განმკითხველი.

51ჭეშმარიტად, ჭეშმარიტად გეუბნებით თქვენ: ვინც ჩემს სიტყვას ინახავს, იგი არ იხილავს სიკვდილს უკუნისამდე.“

52უთხრეს მას იუდეველებმა: „ახლა კი მივხვდით, რომ ეშმაკი გყავს. აბრაამი და წინასწარმეტყველნი დაიხოცნენ, შენ კი ამბობ: ვინც ჩემს სიტყვას ინახავს, არ იგემებსო სიკვდილს უკუნისამდე.

53განა შენ ჩვენს მამა აბრაამზე დიდი ხარ, რომელიც მოკვდა? წინასწარმეტყველნიც დაიხოცნენ. რა გგონია შენი თავი?“

54მიუგო იესომ: „მე თუ ჩემს თავს განვადიდებ, ჩემი დიდება არაფერია. მე განმადიდებს ჩემი მამა, ვისზეც ამბობთ, ჩვენი ღმერთი არისო. +

55თქვენ ის ვერ შეიცანით, მე კი ვიცნობ მას. თუ ვიტყვი, რომ არ ვიცნობ მას, თქვენისთანა ცრუ ვიქნები. მაგრამ ვიცნობ მას და ვინახავ მის სიტყვას.

56აბრაამს, მამათქვენს, უხაროდა, რომ იხილავდა ჩემს დღეს. იხილა და გაიხარა.“ +

57უთხრეს მას იუდეველებმა: „ჯერ ორმოცდაათი წლისაც არა ხარ და აბრაამი გინახავს?“

58უთხრა მათ იესომ: „ჭეშმარიტად, ჭეშმარიტად გეუბნებით თქვენ: სანამ აბრაამი იქნებოდა, მე ვარ.“

59მაშინ აიღეს ქვები მის ჩასაქოლად, მაგრამ იესო თვალს მიეფარა და გავიდა ტაძრიდან.

9
ბრმადშობილის განკურნება

9^1მიმავალმა დაინახა კაცი, დაბადებიდან ბრმა.

2და შეეკითხნენ მოწაფეები: „რაბი, ვინ შესცოდა, მან თუ მისმა მშობლებმა, ბრმა რომ დაიბადა?“

3მიუგო იესომ: „არც მას შეუცოდავს და არც მის მშობლებს, არამედ, რათა ღვთის საქმენი გამოცხადდეს მასში.

4ჩვენ უნდა ვაკეთოთ იმისი საქმეები, ვინც მე მომავლინა, სანამ დღეა. მოდის ღამე, როცა ვეღარავინ შეძლებს კეთებას. +

5სანამ სოფელში ვარ, სოფლის ნათელი ვარ.“ +

6ეს რომ თქვა, მიწაზე დაანერწყვა, ნერწყვით ტალახი მოზილა და თვალებზე წაუსვა ბრმას. +

7უთხრა მას: „წადი და მოიბანე შილოახის საბანელში“ (რაც ნიშნავს, მოვლინებულს). წავიდა, მოიბანა და მოვიდა თვალახელილი. +

8მეზობლებმა და მათ, ვისაც ადრე ენახათ, რომ მათხოვარი იყო, თქვეს: „ეს ის არ არის, რომ იჯდა და მათხოვრობდა?“

9ერთნი ამბობდნენ: ეს სწორედ ისააო. სხვებმა თქვეს: არა, მაგრამ იმასა ჰგავსო. მან კი თქვა: მე ვარო.

10მაშინ უთხრეს მას: „როგორ აგეხილა თვალები?“

11მიუგო მან: „კაცმა, იესო რომ ჰქვია, მოზილა ტალახი, წამისვა თვალებზე და მითხრა: ‘წადი შილოახს და მოიბანე.’ წავედი, მოვიბანე და ამეხილა თვალები.“

12და უთხრეს მას: „სადაა იგი?“ ამბობს: „არ ვიცი.“

13მიიყვანეს ფარისევლებთან ის კაცი, წინათ რომ ბრმა იყო.

14შაბათი იყო ის დღე, იესომ რომ ტალახი მოზილა და თვალები აუხილა.

15კვლავ ჰკითხეს მას ფარისევლებმაც, თუ როგორ აეხილა თვალები. უთხრა მათ: „ტალახი დამადო თვალებზე, მოვიბანე და ვხედავ.“

16თქვეს ზოგიერთებმა ფარისეველთაგან: „ეს კაცი არ არის ღვთისაგან, რაკი შაბათს არ ინახავს.“ სხვებმა კი თქვეს: „როგორ შეძლებს ცოდვილი კაცი ასეთი სასწაულების მოხდენას?“ და იყო მათ შორის განხეთქილება. +

17კვლავ ეუბნებიან ბრმას: „შენ რას იტყვი მასზე, თვალები რომ აგიხილა?“ მან თქვა, რომ წინასწარმეტყველიაო იგი. +

18არ დაუჯერეს იუდეველებმა, რომ ბრმა იყო და თვალები აეხილა, სანამ თვალახელილის მშობლებს არ დაუძახეს.

19და ჰკითხეს მათ: „ესაა თქვენი ვაჟი, ვისზეც ამბობთ, რომ ბრმა დაიბადაო? ახლა როგორღა ხედავს?“

20მიუგეს მისმა მშობლებმა და თქვეს: „ვიცით, რომ ეს ჩვენი შვილია და ბრმა დაიბადა,

21მაგრამ ახლა როგორ ხედავს, არ ვიცით, ან ვინ აუხილა თვალები, არც ეგ ვიცით. ხომ სრულწლოვანია, მას ჰკითხეთ და თვითონ იტყვის თავის თავზე.“

22ასე უთხრეს მისმა მშობლებმა, რადგან ეშინოდათ იუდეველებისა. ვინაიდან უკვე შეთქმულიყვნენ იუდეველები, რომ სინაგოგიდან მოეკვეთათ ყველა, ვინც მას ქრისტედ აღიარებდა. +

23ამიტომ უთხრეს მშობლებმა: სრულწლოვანია, მას ჰკითხეთო.

24მეორედ დაუძახეს იმ კაცს, ბრმა რომ იყო, და უთხრეს: „მიაგე დიდება ღმერთს. ჩვენ ვიცით, რომ ცოდვილია ის კაცი.“

25მიუგო მან: „არ ვიცი, ის კაცი ცოდვილია თუ არა. ერთი რამ ვიცი: ბრმა ვიყავი და ახლა ვხედავ.“

26კვლავ უთხრეს მას: „რა გაგიკეთა, როგორ აგიხილა თვალები?“

27მიუგო მათ: „მე უკვე გითხარით და არ მისმინეთ, რად გინდათ კვლავ მოსმენა? ან იქნებ მის მოწაფეებად გახდომა გსურთ?“

28მათ გალანძღეს იგი და თქვეს: „შენა ხარ მისი მოწაფე, ჩვენ კი მოსეს მოწაფეები ვართ.

29ჩვენ ვიცით, რომ მოსეს ელაპარაკებოდა ღმერთი. ამაზე კი არაფერი ვიცით, საიდანაა იგი.“

30მიუგო კაცმა და უთხრა მათ: „საკვირველი სწორედ ისაა, რომ თქვენ არ იცით, საიდანაა იგი, მან კი თვალები ამიხილა.

31ჩვენ კი ვიცით, რომ ცოდვილებს არ უსმენს ღმერთი, არამედ, ვინც ღვთის მოშიშია და მის ნებას ასრულებს, იმას უსმენს. +

32საუკუნითგან არ გაგონილა, რომ ვინმეს ბრმად დაბადებულისთვის თვალები აეხილოს. +

33ეს რომ ღვთისაგან არ ყოფილიყო, ვერაფერს გახდებოდა.“

34მიუგეს და უთხრეს მას: „შენ მთლიანად ცოდვებში დაიბადე და ჩვენ გვასწავლი?“ და გარეთ გააგდეს იგი.

ბრმამ ირწმუნა

35გაიგო იესომ, რომ გარეთ გააგდეს იგი, მონახა და უთხრა მას: „შენ გწამს ძე კაცისა?“

36მიუგო მან და თქვა: „ვინაა იგი, უფალო, რომ ვიწამო?“

37უთხრა იესომ: „შენ გინახავს იგი და, ვინც შენ გელაპარაკება, ისაა.“

38მან თქვა: „მწამს, უფალო.“ და თაყვანი სცა მას.

39და თქვა იესომ: „განსაკითხავად მოვედი ამ სოფელში, რათა ბრმებმა დაინახონ, მხედველნი კი დაბრმავდნენ.“ +

40გაიგონა მასთან მყოფმა ზოგიერთმა ფარისეველმა ეს და უთხრა მას: „ნუთუ ჩვენც ბრმები ვართ?“

41უთხრა მათ იესომ: „ბრმები რომ ყოფილიყავით, ცოდვა არ გექნებოდათ, მაგრამ რაკი ამბობთ, თვალხილულნი ვართო, თქვენი ცოდვა გრჩებათ.“ +

10

მე ვარ მწყემსი კეთილი

10^1„ჭეშმარიტად, ჭეშმარიტად გეუბნებით თქვენ: ვინც კარიდან არ შედის ცხვრის ფარეხში და სხვა გზით გადადის, ქურდია იგი და ავაზაკი.

2ვინც კარიდან შედის, ცხვრის მწყემსია იგი.

3მეკარე უღებს მას, ცხვარს ესმის მისი ხმა, იგი სახელით მოუხმობს თავის ცხვარს და გამოჰყავს ისინი.

4როცა თავისებს გამოუშვებს, იმათ წინ მიუძღვის და ცხვარიც მისდევს მას, რადგან სცნობს მის ხმას.

5უცხოს არ გაჰყვება, გაექცევა, რადგან უცხოთა ხმას არ სცნობს.“

6ეს იგავი უთხრა მათ იესომ, მათ კი ვერ გაიგეს, რას ეუბნებოდა.

7კვლავ უთხრა იესომ: „ჭეშმარიტად გეუბნებით თქვენ: მე ვარ კარი ცხვართა.

8ყველა, ვინც ჩემზე წინ მოვიდა, ქურდი და ავაზაკია, და ცხვარმა არ უსმინა მათ. +

9მე ვარ კარი: ვინც შედის ჩემით, გადარჩება, და შევა და გამოვა და ჰპოვებს საძოვარს. +

ბრალდება

10„ქურდი მხოლოდ იმისათვის მოდის, რომ მოიპაროს, მოკლას და მოსპოს. მე იმისთვის მოვედი, რომ სიცოცხლე ჰქონდეთ მათ და უხვად ჰქონდეთ.

11მე ვარ მწყემსი კეთილი. მწყემსი კეთილი თავის სულს გასწირავს ცხვართათვის. +

12მოჯამაგირე კი, რომელიც არ არის მწყემსი და არც ცხვარი ეკუთვნის, მოსული მგლის დანახვაზე ტოვებს ცხვრებს და გარბის. მგელი კი იტაცებს მათ და ფანტავს.

13მოჯამაგირე კი გარბის, რადგან მოჯამაგირეა იგი და არ ზრუნავს ცხვრებზე.

14მე ვარ მწყემსი კეთილი. მე ვიცნობ ჩემსას და ჩემი მიცნობს მე, +

15როგორც მამა მიცნობს მე და მე ვიცნობ მამას. ჩემს სულს ვდებ ცხვართათვის.

16მე სხვა ცხვრებიცა მყავს, არა ამ ფარეხისა. მე ისინიც უნდა მოვიყვანო და მოისმენენ ჩემს ხმას და იქნება ერთი ფარა და ერთი მწყემსი. +

17იმიტომ ვუყვარვარ მამას, რომ მე ჩემს სიცოცხლეს ვდებ, რათა კვლავ მივიღო იგი. +

18ვერავინ წამართმევს მას, მაგრამ მე თვითონ ვდებ მას. მე მაქვს ხელმწიფება მის დასადებად და მაქვს ხელმწიფება კვლავაც მის მისაღებად. ეს მცნება ჩემი მამისაგან მაქვს მიღებული.“ +

19ამ სიტყვების გამო კვლავ ჩამოვარდა განხეთქილება იუდეველთა შორის.

20თქვა ბევრმა მათგანმა: „ეშმაკეულია იგი და შეშლილი. რისთვის უსმენთ მას?“

21სხვებმა თქვეს: „ეს სიტყვები ეშმაკეულისა არ არის. განა შეძლებს ეშმაკი, ბრმას თვალი აუხილოს?“

22მაშინ სატფურების დღესასწაული იყო იერუსალიმში. ზამთარი იდგა.

23და მიმოდიოდა იესო ტაძარში, სოლომონის სტოაში.

24შემოეხვივნენ მას იუდეველნი და უთხრეს: „როდემდე უნდა გვაეჭვებდე? თუ ქრისტე ხარ, გვითხარი ცხადად.“

25მიუგო მათ იესომ: „გითხარით და არ ირწმუნეთ! ჩემი საქმეები, ჩემი მამის სახელით რომ ვაკეთებ, მოწმობენ ჩემზე! +

26მაგრამ თქვენ არ გჯერათ, რადგან ჩემი ცხვრისანი არა ხართ, როგორც გითხარით. +

27ჩემი ცხვრები ჩემს ხმას ისმენენ, და მე ვიცნობ მათ, და ისინი მე მომყვებიან.

28მე მათ საუკუნო სიცოცხლეს ვაძლევ და არ დაიღუპებიან საუკუნოდ და ხელიდან ვერავინ გამომტაცებს.

29ჩემი მამა, რომელმაც მომცა ისინი, ყველაზე დიდია, და ვერავინ გაიტაცებს მათ ჩემი მამის ხელიდან. +

30მე და მამა ერთი ვართ.“

31კვლავ აკრიფეს იუდეველებმა ქვები მის ჩასაქოლად. +

32მიუგო მათ იესომ: „ბევრი კარგი საქმე გაჩვენეთ მამისგან, რომელი მათგანისთვის მქოლავთ?“

33მიუგეს მას იუდეველებმა: „კეთილი საქმისთვის კი არ გქოლავთ, არამედ ღვთისგმობისათვის და იმისთვის, რომ კაცი ხარ და ღმერთად ხდი შენს თავს.“

34მიუგო მათ იესომ: „განა თქვენს რჯულში არ სწერია, რომ ‘მე ვთქვი: თქვენ ღმერთები ხართ?’ +

35თუ ღმერთები უწოდა მათ, ვის მიმართაც ღვთის სიტყვა იყო და ვის მიმართაც წერილი არ ირღვევა,

36მას, რომელიც მამამ განწმიდა და მოავლინა სოფელში, ეუბნებით: ღმერთს გმობო, რაკი ვთქვი: ღვთის ძე ვარ-მეთქი? +

37თუ ჩემი მამის საქმეებს არ ვაკეთებ, ნუ მერწმუნებით.

38და თუ ვაკეთებ და არ მერწმუნებით, საქმეებს ერწმუნეთ, რათა გაიგოთ და იცოდეთ, რომ ჩემშია მამა და მე მამაში ვარ.“ +

39კვლავ შეეცადნენ მის შეპყრობას, მაგრამ დაუსხლტა მათ ხელიდან.

იორდანეს გაღმა წასვლა

40წავიდა კვლავ იორდანეს გაღმა, იმ ადგილას, სადაც წინათ ნათლავდა იოანე, და იქ დარჩა. +

41ბევრნი მიდიოდნენ მასთან და ამბობდნენ, რომ იოანეს არ მოუხდენია არც ერთი სასწაული, მაგრამ ყველაფერი, რაც იოანემ თქვა მასზე, ჭეშმარიტი იყოო.

42და იქ ბევრი ერწმუნა მას.

11

ლაზარეს ავადმყოფობა და სიკვდილი

11^1იყო ვინმე ავადმყოფი, ლაზარე ბეთანიელი, მარიამისა და მისი დის მართას სოფლიდან.

2ეს ის მარიამი იყო, უფალს რომ ნელსაცხებელი სცხო და ფეხები თავისი თმებით შეუმშრალა. მისი ძმა ლაზარე იყო ავად. +

3გაუგზავნეს მისმა დებმა კაცი და შეუთვალეს: „უფალო, აჰა, ვინც შენ გიყვარს, ავადაა.“

4მოისმინა იესომ და უთხრა: „ეს სნეულება სასიკვდილო არ არის, არამედ ღვთის სადიდებლადაა, რათა მისით განდიდდეს ძე ღვთისა.“ +

5იესოს უყვარდა მართა, მისი და, და ლაზარე.

6როცა გაიგო, რომ ავად იყო, ორი დღე დარჩა იმ ადგილზე, სადაც იმყოფებოდა.

7ამის შემდეგ ეუბნება მოწაფეებს: „ისევ იუდეაში წავიდეთ.“

8უთხრეს მას მოწაფეებმა: „რაბი, იუდეველები ახლახან შენს ჩაქოლვას ცდილობდნენ და კიდევ იქ მიდიხარ?“ +

9მიუგო იესომ: „თორმეტი საათი არ არის დღეში? ვინც დღისით დადის, არ წაიბორძიკებს, რადგან ამ სოფლის ნათელს ხედავს. +

10ღამით მოარული კი წაიბოძიკებს, რადგან ნათელი არ არის მასში.“ +

11ეს თქვა და მერე ეუბნება მათ: „ლაზარემ, ჩვენმა მეგობარმა, დაიძინა, მაგრამ მე მის გასაღვიძებლად მივდივარ.“

12უთხრეს მოწაფეებმა მას: „უფალო, თუ დაიძინა, გამოკეთდება.“

13იესომ მის სიკვდილზე თქვა, მათ კი ეგონათ, რომ ბუნებრივ ძილზე ამბობდა.

14მაშინ უთხრა მათ იესომ გაცხადებით: „ლაზარე მოკვდა.

15მიხარია თქვენს გამო, იქ რომ არ ვიყავი, რათა ირწმუნოთ. მაგრამ მოდით, წავიდეთ მასთან.“

16მაშინ თომამ, ტყუპის ცალად წოდებულმა, უთხრა თანამოწაფეებს: „ჩვენც წავყვეთ, რათა მასთან ერთად დავიხოცოთ.“

ლაზარეს აღდგინება

17იესო მივიდა და ნახა, რომ ის უკვე ოთხი დღის დამარხული იყო.

18ბეთანია ახლოს იყო იერუსალიმიდან, ასე თხუთმეტი სტადიონის მანძილზე.

19ბევრი მივიდა იუდეველთაგან მართასთან და მარიამთან, რათა ენუგეშებინათ ისინი ძმის გამო.

20რომ გაიგო მართამ, იესო მოდისო, შეეგება მას. მარიამი კი შინ იჯდა.

21მართამ უთხრა იესოს: „უფალო, აქ რომ ყოფილიყავი, ჩემი ძმა არ მოკვდებოდა.

22მაგრამ ახლაც ვიცი: რასაც სთხოვ ღმერთს, მოგცემს ღმერთი.“

23ეუბნება მას იესო: „აღდგება შენი ძმა.“

24ეუბნება მას მართა: „ვიცი რომ აღდგება აღდგომისას, უკანასკნელ დღეს.“ +

25უთხრა მას იესომ: „მე ვარ აღდგომა და სიცოცხლე, ვინც მე მიწამებს, კიდეც რომ მოკვდეს, იცოცხლებს.

26ყველა, ვინც ცოცხალია და ჩემი მორწმუნეა, არ მოკვდება უკუნისამდე. გწამს ეს?“ +

27ეუბნება მას: „ჰო, უფალო, მე მწამს, რომ შენ ქრისტე ხარ, ძე ღვთისა, ამ სოფლად მომავალი.“ +

28ეს რომ თქვა, წავიდა და თავის დას, მარიამს, მოუხმო და ჩუმად უთხრა: „მოძღვარი აქ არის და შენ გიხმობს.“

29როგორც კი გაიგონა, სასწრაფოდ წამოდგა და მივიდა მასთან.

30იესო ჯერ დაბაში არ იყო შესული, იმავე ადგილზე იდგა, სადაც მართა შეეგება.

31იუდეველებმა, რომლებიც მასთან იყვნენ სახლში და ანუგეშებდნენ, როცა დაინახეს, რომ მარიამი სასწრაფოდ წამოდგა და გავიდა, გაჰყვნენ უკან, ეგონათ, სამარხისკენ მიდიოდა სატირლად.

32მარიამი მივიდა იმ ადგილას, სადაც იესო იყო და, რომ იხილა იგი, დაემხო მის ფერხთით და უთხრა: „უფალო, აქ რომ ყოფილიყავი, ჩემი ძმა არ მოკვდებოდა.“

33როცა იესომ დაინახა, რომ ტიროდა იგი და მასთან ერთად მოსული იუდეველებიც ტიროდნენ, შეიძრა სულით და აღელდა.

34უთხრა: „სად დაასვენეთ იგი?“ ეუბნებიან: „უფალო, მოდი და ნახე.“

35და აცრემლდა იესო.

36თქვეს იუდეველებმა: „ნახე, როგორ ჰყვარებია!“

37ზოგიერთმა მათგანმა კი თქვა: „ნუთუ ბრმის თვალის ამხელს არ შეეძლო ისე გაეკეთებინა, რომ ეს არ მომკვდარიყო?“ +

38იესო კი, კვლავ შეძრული, მივიდა სამარხთან. ეს იყო გამოქვაბული, რომელსაც ლოდი ჰქონდა აფარებული.

39ამბობს იესო: „აიღეთ ლოდი.“ ეუბნება მას მიცვალებულის და, მართა: „უფალო, უკვე ყარს, რადგან მეოთხე დღეა, რაც დავმარხეთ.“

40ეუბნება მას იესო: „განა არ გითხარი, თუ ირწმუნებ, ღვთის დიდებას იხილავ-მეთქი?“

41აიღეს ლოდი. იესომ თვალები მაღლა აღაპყრო და თქვა: „მამაო, გმადლობ, რომ მისმინე.

42მე ვიცოდი, რომ ყოველთვის მისმენ. მე მხოლოდ გარშემოკრებილი ხალხის გასაგონად ვთქვი, რათა ირწმუნონ, რომ შენ მომავლინე.“

43ეს თქვა და დიდი ხმით შესძახა: „ლაზარე, გამოდი!“

44და გამოვიდა მიცვალებული, ხელ-ფეხი სახვევებით ჰქონდა შეკრული და სახეც სუდარით ჰქონდა შეხვეული. ეუბნება მათ იესო: „გახსენით და გაუშვით, იაროს.“

45მაშინ ბევრმა იუდეველთაგან, რომლებიც მოვიდნენ მარიამთან და იხილეს, რაც მან მოახდინა, ირწმუნა იგი.

მღვდელმთავრებმა და ფარისევლებმა

პირი შეკრეს იესოს მოსაკლავად

46ზოგიერთი მათგანი კი წავიდა ფარისევლებთან და უთხრა, რაც მოახდინა იესომ.

47შეკრიბეს მღვდელმთავრებმა და ფარისევლებმა სინედრიონი და თქვეს: „რა ვქნათ, რადგან ეს კაცი ბევრ სასწაულს ახდენს? +

48თუ მივუშვებთ თავის ნებაზე, ყველა ირწმუნებს მას. მოვლენ რომაელები და დაიპყრობენ ჩვენს ადგილსაც და ერსაც.“

49ერთმა მათგანმა, კაიაფამ, რომელიც მღვდელმთავრობდა იმ წელიწადს, უთხრა მათ: „თქვენ არაფერი გაგეგებათ,

50ვერ მოგიფიქრებიათ, რომ გვიჯობს ერთი ადამიანი მოკვდეს ხალხისთვის, ვიდრე მთელი ერი დაიღუპოს.“ +

51ეს თავისით არ უთქვამს, არამედ მღვდელმთავარი იყო იმ წელიწადს და იწინასწარმეტყველა, რომ იესო ერისთვის მოკვდებოდა.

52და არა მარტო ერისთვის, არამედ იმისთვისაც, რომ ღვთის გაფანტული შვილები შეეკრიბა ერთად. +

53იმ დღიდან გადაწყვიტეს, მოეკლათ იგი. +

54აღარ უვლია იესოს იუდეველთა შორის გაცხადებულად, არამედ გაეცალა იქაურობას უდაბნოს მახლობელ მხარეში, ქალაქში, ეფრემი რომ ეწოდება, და იქ დარჩა მოწაფეებთან ერთად.

55ახლოვდებოდა იუდეველთა პასექი და ამ მხარიდან მრავალი ავიდა პასექამდე იერუსალიმში განსაწმედად. +

56ეძებდნენ იესოს და ტაძარში მდგომნი ერთმანეთს ეუბნებოდნენ: ‘როგორ ფიქრობთ, არ მოვა დღესასწაულზე?’

57მღვდელმთავრებმა და ფარისევლებმა განკარგულებები გასცეს, რომ ვინც შეიტყობდა, სად იყო იგი, ეცნობებინა, რათა შეეპყროთ.

12

ბეთანიელი მარიამი

ნელსაცხებელს სცხებს იესოს

12^1პასექამდე ექვსი დღით ადრე მივიდა იესო ბეთანიაში, სადაც იყო ლაზარე, რომელიც იესომ აღადგინა მკვდრეთით. +

2გაუმართეს მას პურობა იქ და მართა ემსახურებოდა, ლაზარე კი მისი ერთ-ერთი თანამეინახე იყო. +

3მარიამმა აიღო ერთი ლიტრა სუფთა, ძვირფასი ნარდის ნელსაცხებელი, ფეხებზე სცხო იესოს და თავისი თმებით შეუმშრალა ფეხები. სახლი ნელსაცხებლის სურნელებით აივსო.

4ამბობს იუდა ისკარიოტელი, ერთი მისი მოწაფეთაგანი, რომელსაც უნდოდა გაეცა იგი:

5„რატომ არ გაიყიდა ეს ნელსაცხებელი სამას დინარად და ღარიბებს არ დაურიგდა?“

6ეს იმიტომ კი არ თქვა, რომ ღარიბებზე ზრუნავდა, არამედ იმიტომ, რომ ქურდი იყო. ყულაბა მას ჰქონდა და, რასაც ჩაყრიდნენ, იღებდა. +

7უთხრა იესომ: „დაანებე თავი, მან ჩემი დამარხვის დღისთვის გადაინახა იგი.

8რადგან ღარიბები ყოველთვის თქვენთანა გყავთ, მე კი ყოველთვის არ გეყოლებით.“ +

9გაიგო დიდძალმა ხალხმა იუდეველთაგან, რომ ის იქ იყო, და მივიდნენ არა მარტო იესოს გულისთვის, არამედ ლაზარეს სანახავადაც, რომელიც მან მკვდრეთით აღადგინა.

10გადაწყვიტეს მღვდელმთავრებმა ლაზარეც მოეკლათ,

11რადგან მის გამო ბევრი იუდეველი მოდიოდა და ერწმუნებოდა იესოს.

იესოს ზეიმით შესვლა იერუსალიმში

12მეორე დღეს სადღესასწაულოდ მოსულმა დიდძალმა ხალხმა გაიგო, რომ იესო იერუსალიმში მიდიოდა.

13აიღეს პალმის რტოები, მის შესაგებებლად გავიდნენ და იძახდნენ: „ოსანა! კურთხეულ არს უფლის სახელით მომავალი, და მეფე ისრაელისა!“ +

14იპოვა იესომ ერთი ჩოჩორი და ზედ შეჯდა, როგორც დაწერილია:

15„ნუ გეშინია, სიონის ასულო; აჰა, შენი მეფე მოდის ჩოჩორზე მჯდომი.“ +

16ეს ვერ გაიგეს მოწაფეებმა პირველად, მაგრამ, როცა იესო განდიდდა, მაშინ გაიხსენეს, რომ ეს მასზე იყო დაწერილი და ასე მოექცნენ მას.

17ემოწმებოდა ხალხი, რომელიც მასთან იყო, როცა ლაზარე საფლავიდან გამოიხმო და მკვდრეთით აღადგინა.

18ამიტომ შეეგება მას ხალხი, რაკი გაგონილი ჰქონდა, რომ ეს სასწაული მოახდინა.

19ფარისეველებმა კი ერთმანეთს უთხრეს: „ხედავთ, რომ ვეღარაფერს ხდებით? მთელი ქვეყანა მას მიჰყვება.“

ბერძნებს უნდათ იესოს ნახვა

20იყვნენ იქ ბერძნებიც ამოსულთაგან, რომ თაყვანი ეცათ დღესასწაულზე.

21მივიდნენ ისინი ფილიპესთან, რომელიც გალილეის ბეთსაიდიდან იყო, სთხოვეს და უთხრეს: „ბატონო, იესოს ნახვა გვსურს.“

22ფილიპე მივიდა ანდრიასთან და უთხრა. შემდეგ ანდრიამ და ფილიპემ უთხრეს იესოს.

კაცის ძის განდიდება

23იესომ მიუგო მათ და უთხრა: „მოვიდა ჟამი, რომ განდიდდეს ძე კაცისა.

24ჭეშმარიტად, ჭეშმარიტად გეუბნებით თქვენ: თუ მიწაში ჩავარდნილი ხორბლის მარცვალი არ მოკვდა, მარტო დარჩება. და თუ მოკვდა, ბევრ ნაყოფს გამოიღებს.

25ვისაც თავისი სული უყვარს, კარგავს მას. ხოლო ვისაც თავისი სული სძულს ამ სოფელში, საუკუნო სიცოცხლისათვის შეინახავს მას. +

26ვინც მე მემსახურება, მე მომყვეს და, სადაც მე ვარ, ჩემი მსახურიც იქ იქნება. ვინც მე მემსახურება, მას პატივს მიაგებს მამა. +

27ახლა შფოთავს ჩემი სული და რა ვთქვა? მამაო, მიხსენი ამ ჟამისაგან! თუმცა ამისთვის მოვედი ამ ჟამს. +

28მამაო, განადიდე სახელი შენი!“ მოვიდა ზეციდან ხმა: „განვადიდე და კვლავაც განვადიდებ.“

29იქ მდგომმა ხალხმა ამის გაგონებაზე თქვა, ქუხილიაო. სხვებმა კი თქვეს, ანგელოზი ელაპარაკებოდაო.

30მიუგო იესომ და თქვა: „ჩემთვის კი არ იყო ეს ხმა, არამედ თქვენთვის.

31ახლაა ამ სოფლის სამსჯავრო. ამ სოფლის მთავარი ახლა გარეთ გაიდევნება. +

32და როცა ავმაღლდები მიწიდან, ყველას ჩემთან მივიზიდავ.“ +

33ამას იმის მისანიშნებლად ლაპარაკობდა, თუ როგორი სიკვდილით აპირებდა სიკვდილს.

34მიუგო მას ხალხმა: „რჯულიდან გაგვიგონია, რომ ქრისტე სამუდამოდ რჩება. როგორღა ამბობ, ძე კაცისა უნდა ამაღლდესო. ვინაა ეს ძე კაცისა?“ + +

35უთხრა მათ იესომ: „კიდევ მცირე ხანს არის თქვენს შორის ნათელი. იარეთ, სანამ ნათელი გაქვთ, რათა ბნელმა არ მოგიცვათ. ბნელში მოარულმა არ იცის, საით მიდის.

36სანამ ნათელი გაქვთ, იწამეთ ნათელი, რათა იყოთ ძენი ნათლისა.“ ეს ილაპარაკა იესომ და წავიდა, და მათ თვალს მიეფარა.

ესაიას წინასწარმეტყველება

თვალების სიბრმავეზე

37ამდენი სასწაული მოახდინა მათ წინაშე და მაინც არ ერწმუნენ მას,

38რათა აღსრულებულიყო ესაია წინასწარმეტყველის სიტყვა, რომელმაც თქვა: „უფალო, ვინ ირწმუნა ჩვენგან სმენილი და უფლის მკლავი ვის გამოეცხადა?“ +

39იმიტომაც ვერ ირწმუნეს, რომ, როგორც კიდევ თქვა ესაიამ:

40„მან თვალები დაუბრმავა მათ და გული დაუხშო, რათა თვალებით ვერ ეხილათ და გულით ვერ მიმხვდარიყვნენ და არ მოქცეულიყვნენ, რომ განმეკურნა ისინი.“ + +

41ეს თქვა ესაიამ, რაკი იხილა მისი დიდება, და ლაპარაკობდა მასზე.

მთავრებმა ირწმუნეს, მაგრამ არ აღიარებენ

42თუმცა ბევრი მთავარიც ერწმუნა მას, მაგრამ ფარისეველთა გამო ვერ აღიარებდნენ, რათა სინაგოგიდან არ მოეკვეთათ.

43რადგან ადამიანთა დიდება უფრო უყვარდათ, ვიდრე ღვთის დიდება. +

44იესომ შესძახა და თქვა: „ვისაც ჩემი სწამს, ჩემი კი არ სწამს, არამედ იმისი, ვინც მე მომავლინა,

45და ჩემი მხილველი ხედავს მას, ვინც მე მომავლინა.

46მე ნათელი მოვედი სოფელში, რომ არც ერთი ჩემი მორწმუნე ბნელში არ დარჩეს. +

47თუ ვინმე მოისმენს ჩემს სიტყვებს და არ დაიცავს, მე არ განვიკითხავ მას, რადგან სოფლის განსაკითხად კი არ მოვედი, არამედ სოფლის სახსნელად.

48ვინც მე უარმყოფს და არ იწყნარებს ჩემს სიტყვებს, ჰყავს განმკითხველი. სიტყვა, რომელიც წარმოვთქვი, განიკითხავს მას უკანასკნელ დღეს. +

49რადგან მე ჩემით კი არ მილაპარაკია, არამედ მამამ, ჩემმა მომავლინებელმა, მომცა მცნება, რა ვთქვა და რა ვილაპარაკო. +

50და მე ვიცი, რომ მისი მცნება საუკუნო სიცოცხლეა. ამიტომ, რასაც ვლაპარაკობ, როგორც მამამ მითხრა, ისე ვლაპარაკობ.“

13
ფერხთბანა

13^1პასექის დღესასწაულის წინ იცოდა იესომ, რომ დადგა ამ სოფლიდან მამასთან მისი გადასვლის ჟამი. როგორც შეიყვარა თავისიანები, რომლებიც ამ სოფელში იყვნენ, ისევე ბოლომდე უყვარდა ისინი. +

2სერობის დროს, როცა ეშმაკმა უკვე ჩაუდო გულში იუდას, სიმონ ისკარიოტელის ძეს, რომ გაეცა იგი,

3იესომ, იცოდა რა, რომ მამამ ყველაფერი მისცა მას ხელთ, რომ ღვთიდან გამოვიდა და ღმერთთან მიდის, +

4წამოდგა სერობიდან, გადაიძრო ზედა სამოსელი, აიღო ტილო და წელზე შემოირტყა. +

5მერე ჩაასხა წყალი საბანელში და დაიწყო მოწაფეების ფერხთბანა და იმ ტილოთი შემშრალება, წელზე რომ ერტყა.

6მივიდა სიმონ-პეტრესთან. ის კი ეუბნება: „უფალო, შენ უნდა დამბანო ფეხი?“

7მიუგო იესომ და უთხრა მას: „რასაც ვაკეთებ, ახლა ვერ ხვდები, მერე კი გაიგებ.“

8ეუბნება მას პეტრე: „უკუნისამდე არ დამბან ფეხს.“ მიუგო იესომ: „თუ არ დაგბან, ჩემთან არ გექნება წილი.“

9ეუბნება მას სიმონ-პეტრე: „უფალო, მარტო ფეხი კი არა, არამედ ხელიც და თავიც.“

10ეუბნება მას იესო: „განბანილს აღარ სჭირდება დაბანა, გარდა ფეხისა, რადგან ის მთლიანად სუფთაა და თქვენც სუფთანი ხართ, ოღონდ ყველა არა.“ +

11რადგან იცოდა, ვინც გასცემდა. ამიტომ თქვა: ყველანი არ ხართო სუფთა.

12ფერხნი რომ დაბანა მათ და თავისი სამოსელი აიღო და კვლავ დაჯდა, უთხრა მათ: „იცით რა გიყავით?

13თქვენ მე მიწოდებთ მოძღვარს და უფალს, და სწორად ამბობთ, რადგან ვარ. +

14ამიტომ, თუკი მე, უფალმა და მოძღვარმა, დაგბანეთ ფერხნი, თქვენც ერთმანეთს უნდა დაბანოთ ფერხნი.

15რადგან მაგალითი მოგეცით, რათა, როგორც მე მოგექეცით, თქვენც ისე მოიქცეთ.

16ჭეშმარიტად, ჭეშმარიტად გეუბნებით თქვენ: მონა არაა თავის ბატონზე დიდი და მოვლინებული არ არის მომავლინებელზე დიდი. +

17რაკი ეს იცით, ნეტარნი ხართ, თუ ამას აღასრულებთ.

18ყველა თქვენგანზე არ ვლაპარაკობ. მე ვიცი, ვინც ამოვარჩიე: მაგრამ უნდა აღსრულდეს წერილი: ‘ჩემი პურის მჭამელმა ჩემზე აღმართა ქუსლი.’ +

19ახლა გეუბნებით, სანამ ეს ახდებოდეს, რათა, როცა ახდება, ირწმუნოთ, რომ მე ვარ. +

20ჭეშმარიტად, ჭეშმარიტად გეუბნებით თქვენ: ვინც მიიღებს იმას, ვისაც მე მივავლენ, მე მიმიღებს, ხოლო ვინც მე მიმიღებს, ჩემს მომავლინებელსაც მიიღებს.“ +

იესოს წინასწარუწყება გაცემაზე

21ამის თქმის შემდეგ იესო სულით აღელდა, დაამოწმა და თქვა: „ჭეშმარიტად, ჭეშმარიტად გეუბნებით თქვენ: ერთი თქვენგანი გამცემს მე.“ +

22გადახედეს მოწაფეებმა ერთმანეთს გაოგნებულებმა, ვისზე თქვაო.

23იესოს უბეს მიყრდნობოდა ერთი მოწაფეთაგანი, რომელიც უყვარდა იესოს. +

24სიმონ-პეტრემ ანიშნა მას და უთხრა: ჰკითხე, ვინ არის, ვისზეც თქვაო.

25გადაიხარა იგი იესოს მკერდისკენ და ეუბნება: „უფალო, ვინაა იგი?“

26მიუგებს იესო: „ეს ისაა, ვისაც ამოვუწებ ლუკმას და მივცემ.“ ამოაწო ლუკმა, აიღო და მისცა იუდას, სიმონ ისკარიოტელის ძეს.

27ამ ლუკმის შემდეგ სატანა შევიდა მასში. ეუბნება მას იესო: „რაც გასაკეთებელი გაქვს, მალე გააკეთე.“

28მაგრამ მეინახეთაგან ვერავინ მიხვდა, რად უთხრა ეს.

29ზოგიერთმა იფიქრა, რაკი ყულაბა იუდას ჰქონდა, იესო ეუბნება, სადღესასწაულოდ გვიყიდე, რაც გვჭირდებაო, ან კიდევ, რომ რაიმე მიეცა ღარიბებისათვის.

30ის კი, როგორც კი ლუკმა აიღო, დაუყოვნებლივ გავიდა. და იყო ღამე.

ახალი მცნება: „გიყვარდეთ ერთმანეთი!“

31როცა გავიდა, ამბობს იესო: „ახლა განდიდდა ძე კაცისა და ღმერთი განდიდდა მასში. +

32რაკი ღმერთი განდიდდა მასში, ღმერთიც განადიდებს მას თავისთან და უმალვე განადიდებს მას.

33შვილებო, კიდევ მცირე ხანსღა ვარ თქვენთან. ძებნას დამიწყებთ, როგორც იუდეველებს ვუთხარი, სადაც მივდივარ, თქვენ ვერ შეძლებთ-მეთქი მოსვლას, თქვენც იმასვე გეუბნებით ახლა. +

34ახალ მცნებას გაძლევთ თქვენ: გიყვარდეთ ერთმანეთი. როგორც მე შეგიყვარეთ თქვენ, თქვენც ისე გიყვარდეთ ერთმანეთი. +

35ჩემი მოწაფეები რომ ხართ, ამით გაიგებენ ყველანი, თუ ერთმანეთის სიყვარული გექნებათ.“

36ეუბნება მას სიმონ-პეტრე: „უფალო, სად მიდიხარ?“ მიუგო მას იესომ: „ახლა იქ ვერ გამომყვები, სადაც მე მივდივარ, მერე კი გამომყვები.“

37ეუბნება მას პეტრე: „უფალო, ახლავე რატომ ვერ გამოგყვები? სულს დავდებ შენთვის.“

38მიუგო იესომ: „სულს დადებ ჩემთვის? ჭეშმარიტად, ჭეშმარიტად გეუბნები შენ: მამალი არ იყივლებს, სანამ სამჯერ არ უარმყოფ. +

14

მე ვარ გზა და ჭეშმარიტება და სიცოცხლე

14^1„ნუ შეკრთება თქვენი გული. იწამეთ ღმერთი და მიწამეთ მე.

2ჩემი მამის სახლში ბევრი სავანეა. ასე რომ არ იყოს, არ გეტყოდით. მე მივდივარ, რათა ადგილი გაგიმზადოთ.

3როცა წავალ და ადგილს გაგიმზადებთ, ისევ მოვალ და ჩემთან წაგიყვანთ, რათა, სადაც მე ვარ, თქვენც იქ იყოთ. +

4სადაც მე მივდივარ, თქვენ იცით ის გზა.“

5ეუბნება მას თომა: „უფალო, არ ვიცით, სად მიდიხარ, და გზა როგორღა გვეცოდინება?“

6ეუბნება მას იესო: „მე ვარ გზა, ჭეშმარიტება და სიცოცხლე. მამასთან ვერავინ მივა, თუ არა ჩემით. + +

7მე რომ მიცნობდეთ, ჩემი მამაც გეცნობებოდათ. ამიერიდან იცნობთ მას და ნანახი გყავთ იგი.“

8ეუბნება მას ფილიპე: „უფალო, გვაჩვენე მამა და საკმარისია ჩვენთვის.“

9ეუბნება მას იესო: „რა ხანია, თქვენთან ვარ და ვერ მიცნობ, ფილიპე? ვინც მე მიხილა, მან მამაც იხილა. როგორღა ამბობ, მამა გვაჩვენეო?

10არ გწამს, რომ მე მამაში ვარ და მამა ჩემშია? სიტყვებს, რომელთაც გეუბნებით, ჩემით არ ვამბობ. ჩემში მყოფი მამა აკეთებს საქმეებს.

11მერწმუნეთ, რომ მე მამაში ვარ და მამა ჩემშია. თუ არა და, თვით საქმეებს მაინც ერწმუნეთ.

12ჭეშმარიტად, ჭეშმარიტად გეუბნებით თქვენ: ვისაც ჩემი სწამს, იმ საქმეებს, რასაც მე ვაკეთებ, თავადაც გააკეთებს, და მათზე დიდსაც გააკეთებს, რადგან მე მამასთან მივდივარ.

13რასაც ითხოვთ ჩემი სახელით, გავაკეთებ, რათა განდიდდეს მამა ძეში. +

14თუ რამეს ითხოვთ ჩემი სახელით, გავაკეთებ.

აღთქმა სულიწმიდის მოვლინებისა

15„თუ მე გიყვარვართ, ჩემი მცნებანი დაიცავით.

16მე მამას შევევედრები და ის სხვა ნუგეშისმცემელს მოგივლენთ, რათა თქვენთან იყოს საუკუნოდ,

17ჭეშმარიტების სულს, რისი მიღებაც არ შეუძლია სოფელს, რადგან ვერ ხედავს და არ იცნობს მას. თქვენ კი იცნობთ მას, რადგან თქვენთან რჩება და თქვენში იქნება. +

18ობლად არ დაგტოვებთ, მოვალ თქვენთან.

19კიდევ ცოტაც, და სოფელი ვეღარ მიხილავს, თქვენ კი მიხილავთ, რადგან მე ცოცხალი ვარ და თქვენც იცოცხლებთ. +

20იმ დღეს გაიგებთ, რომ მე ჩემს მამაში ვარ და თქვენ ჩემში, და მე თქვენში.

21ვისაც ჩემი მცნებები აქვს და იცავს მათ, მას ვუყვარვარ მე, ჩემს მოყვარულს კი ჩემი მამაც შეიყვარებს. მეც შევიყვარებ მას და მე თავად გამოვეცხადები.“

22ეუბნება მას იუდა, ისკარიოტელი კი არა: „უფალო, როგორ იქნება, რომ შენ თავად გამოგვეცხადები ჩვენ და არა სოფელს?“

23მიუგო იესომ და უთხრა მას: „ვისაც ვუყვარვარ, ის ჩემს სიტყვას დაიცავს და ჩემი მამაც შეიყვარებს მას. ჩვენც მივალთ და მასთან დავიდებთ სავანეს. +

24ვისაც არ ვუყვარვარ, არ იცავს ჩემს სიტყვებს. სიტყვა, რომელსაც ისმენთ, ჩემი კი არაა, ჩემი მომავლინებელი მამისაა. +

25ამას გელაპარაკებოდით თქვენთან ყოფნისას,

26ხოლო ნუგეშისმცემელი კი, სულიწმიდა, რომელსაც ჩემი სახელით მოავლინებს მამა, ყველაფერს გასწავლით და ყველაფერს გაგახსენებთ, რაც თქვენთვის მითქვამს. +

27მშვიდობას გიტოვებთ თქვენ, ჩემს მშვიდობას გაძლევთ თქვენ. სოფელი რომ იძლევა, ისე კი არ გაძლევთ. ნუ შეკრთება თქვენი გული და ნურც შეშინდება. +

28ხომ მოისმინეთ, რომ გითხარით: მივდივარ და დავბრუნდები თქვენთან. რომ გყვარებოდით, გაგიხარდებოდათ, რაკი მამასთან მივდივარ, რადგან ჩემზე დიდია მამა.

29ახლა გითხარით ეს, სანამ ახდებოდეს, რათა ირწმუნოთ, როცა ახდება.

30ბევრს აღარ ვილაპარაკებ თქვენთან, რადგან სოფლის მთავარი მოდის და მას ჩემში არაფერი ეკუთვნის. +

31მაგრამ, რათა გაიგოს სოფელმა, რომ მამა მიყვარს და, როგორც მამამ მიბრძანა, ისე ვაკეთებ. ადექით, წავიდეთ აქედან. +

15

ჭეშმარიტი ვაზი და ლერწები

15^1„მე ვარ ვაზი ჭეშმარიტი, მამაჩემი კი მიწისმუშაკია.

2ყოველ უნაყოფო ლერწს ჩემში ის მაშორებს და ყოველ ნაყოფიერს კი განწმედს, რათა მეტი ნაყოფი გამოიღოს. +

3თქვენ უკვე განწმედილნი ხართ იმ სიტყვით, რომელიც გითხარით.

4თქვენ ჩემში დარჩით, მე კი – თქვენში. როგორც ლერწი ვერ მოისხამს ნაყოფს თავისით, თუ ვაზზე არ დარჩება, ისევე თქვენც, თუ ჩემში არ დარჩებით.

5მე ვაზი ვარ, თქვენ კი – ლერწები. ვინც ჩემში რჩება და მე მასში, იგი ბევრ ნაყოფს ისხამს, რადგან უჩემოდ არაფრის კეთება არ შეგიძლიათ. +

6ვინც ჩემში არ დარჩება, გარეთ გადაიგდება, როგორც ლერწი, და დაჭკნება. მოაგროვებენ მათ, ცეცხლში ჩაყრიან და დაიწვება. +

7თუ ჩემში დარჩებით და ჩემი სიტყვები თქვენში დარჩება, რასაც ისურვებთ, ითხოვეთ და გექნებათ. +

8ამით განდიდდება ჩემი მამა, თუ ბევრ ნაყოფს გამოიღებთ და ჩემი მოწაფეები იქნებით.

დარჩით ჩემს სიყვარულში

9„როგორც მამამ შემიყვარა მე, მეც ასევე შეგიყვარეთ თქვენ. დარჩით ჩემს სიყვარულში.

10თუ ჩემს მცნებებს დაიცავთ, ჩემს სიყვარულში დარჩებით, როგორც მე დავიცავი ჩემი მამის მცნებები და ვრჩები მის სიყვარულში.

11ეს ყველაფერი იმიტომ გითხარით, რომ ჩემი სიხარული იყოს თქვენში და თქვენი სიხარული სავსე იყოს.

12ეს არის ჩემი მცნება: გიყვარდეთ ერთმანეთი, როგორც მე შეგიყვარეთ თქვენ. +

13იმაზე დიდი სიყვარული არავის აქვს, როცა ვინმე თავს სწირავს თავისი მეგობრებისათვის.

14თქვენ ჩემი მეგობრები ხართ, თუ აკეთებთ იმას, რასაც მცნებად გიდებთ.

15მე აღარ გიწოდებთ მონებს, ვინაიდან მონამ არ იცის, რას აკეთებს მისი ბატონი. არამედ მეგობრები გიწოდეთ, რადგან ყველაფერი, რაც ჩემი მამისგან მოვისმინე, თქვენ გამცნეთ. +

16თქვენ არ აგირჩევივართ, არამედ მე აგირჩიეთ თქვენ და დაგადგინეთ, რათა წახვიდეთ და ნაყოფი გამოიღოთ და თქვენი ნაყოფი დარჩეს, რათა, რასაც კი სთხოვთ მამას ჩემი სახელით, მოგცეთ თქვენ.

17ამას გიდებთ მცნებად, რათა გიყვარდეთ ერთმანეთი.

თქვენც დაგიწყებენ დევნას

18„თუ თქვენ სოფელს სძულხართ, იცოდეთ, რომ თქვენზე უწინ მე შემიძულა. +

19თქვენ რომ სოფლისანი ყოფილიყავით, სოფელს ეყვარებოდა თავისიანები. და რაკი არ ხართ სოფლისანი, არამედ მე გამოგარჩიეთ სოფლიდან, ამიტომ სძულხართ სოფელს.

20გაიხსენეთ სიტყვა, რომელიც გითხარით: მონა არ არის-მეთქი თავის ბატონზე დიდი. მე თუ მდევნიდნენ, თქვენც დაგიწყებენ დევნას. თუ ჩემი სიტყვა დაიცვეს, თქვენსასაც დაიცავენ. +

21მაგრამ ყოველივე ამას ჩემი სახელის გამო გაგიკეთებენ, რადგან არ იცნობენ ჩემს მომავლინებელს. +

22მე რომ არ მოვსულიყავი და არ მეთქვა მათთვის, არ ექნებოდათ ცოდვა. ახლა კი არა აქვთ პატიება თავიანთი ცოდვებისათვის.

23ჩემს მოძულეს ჩემი მამაც სძულს.

24მე რომ არ გამეკეთებინა მათ შორის საქმეები, რაომელნიც სხვას არავის გაუკეთებია, ცოდვაც აღარ ექნებოდათ. ახლა კი იხილეს და შეგვიძულეს მეც და ჩემი მამაც.

25მაგრამ აღსრულდეს მათ რჯულში დაწერილი სიტყვა: ‘უმიზეზოდ შემიძულეს.’ +

26როცა მოვა ნუგეშისმცემელი, რომელსაც მე მოგივლენთ მამისგან – ჭეშმარიტების სული, რომელიც მამისგან გამოდის, ის დაამოწმებს ჩემზე. +

27თქვენც დაამოწმებთ, ვინაიდან თავიდანვე ჩემთანა ხართ. +

16

ნუგეშისმცემლის მოვლინების დაპირება

16^1„ეს ყველაფერი გელაპარაკეთ, რათა არ დაბრკოლდეთ.

2სინაგოგიდან მოგკვეთენ, მაგრამ მოდის ჟამიც, როცა ყველა თქვენს მკვლელს ეგონება, რომ ამით ღმერთს ემსახურება.

3ასე მოგექცევიან, რადგან არ იცნეს არც მამა, არც მე. +

4მაგრამ ეს გელაპარაკეთ, რათა, როცა მოვა ჟამი, გაიხსენოთ, რომ მე გითხარით. ეს არ მითქვამს თავიდანვე, რადგან თქვენთან ვიყავი. +

5ახლა მივდივარ მასთან, ვინც მე მომავლინა, და არცერთი თქვენგანი არ მეკითხება: ‘საით მიდიხარ შენ?’ +

6მაგრამ მწუხარებით აღივსო თქვენი გული, ეს რომ გითხარით.

7მაგრამ ჭეშმარიტებას გეუბნებით თქვენ: თქვენთვის უკეთესია, რომ წავიდე, რადგან თუ არ წავედი, ნუგეშისმცემელი ვერ მოვა თქვენთან. თუ წავალ, მე მოგივლენთ. +

8და როცა ის მოვა, ამხილებს სოფელს ცოდვის, სიმართლისა და განკითხვის გამო,

9ცოდვის გამო, რომ არ მიწამეს,

10სიმართლის გამო, მამასთან რომ მივდივარ და ვერასოდეს მიხილავთ,

11განკითხვის გამო, რომ მთავარი ამ სოფლისა განკითხულია. +

12კიდევ ბევრი რამ მაქვს თქვენთვის სათქმელი, მაგრამ ვეღარ იტვირთავთ.

13როცა მოვა იგი, სული ჭეშმარიტებისა, შეგიძღვებათ სრულ ჭეშმარიტებაში. თავისით კი არ ილაპარაკებს, არამედ იმას ილაპარაკებს, რასაც ისმენს, და მომავალს გაუწყებთ თქვენ. +

14იგი განმადიდებს მე, რადგან ჩემგან მიიღებს და თქვენ გაუწყებთ.

15ყველაფერი, რაც მამას აქვს, ჩემია. ამიტომ გითხარით, ჩემგან მიიღებს და თქვენ გაუწყებთ-მეთქი. +

მე მამასთან მივდივარ

16„ცოტაც და, ვეღარ მიხილავთ. კიდევ ცოტაც და, მიხილავთ, რადგან მე მამასთან მივდივარ.“

17ზოგიერთმა მისმა მოწაფემ ერთმანეთს გადაულაპარაკა: „ამას რას გვეუბნება: ცოტაც და, ვეღარ მიხილავთო. კიდევ ცოტაც და, მიხილავთ, რადგან მამასთან მივდივარო?“

18ასე ლაპარაკობდნენ: ამას რას ამბობს: ცოტაცო? არ ვიცით, რას ამბობსო.

19მიხვდა იესო, რომ უნდოდათ მისთვის ეკითხათ, და უთხრა მათ: „იმიტომ ეკითხებით ერთმანეთს, მე რომ ვთქვი: ცოტაც და, ვეღარ მიხილავთ, და კიდევ ცოტაც და, მიხილავთ-მეთქი?

20ჭეშმარიტად, ჭეშმარიტად გეუბნებით თქვენ: იტირებთ და ივალალებთ, სოფელი კი გაიხარებს. თქვენ დამწუხრდებით, მაგრამ თქვენი მწუხარება სიხარულად იქცევა.

21დედაკაცი მშობიარობისას წუხს, რადგან მისი ჟამი დადგა. ხოლო ბავშვს რომ გააჩენს, სიხარულისგან აღარ ახსოვს ტანჯვა, რადგან ადამიანი იშვა სოფელში.

22თქვენც დამწუხრებულნი ხართ ახლა, მაგრამ კვლავ გიხილავთ და გაიხარებს თქვენი გული, და თქვენს სიხარულს ვეღარავინ წაგართმევთ. +

ითხოვეთ ჩემი სახელით

23„იმ დღეს არაფერს მკითხავთ. ჭეშმარიტად, ჭეშმარიტად გეუბნებით თქვენ: რასაც სთხოვთ მამას, ჩემი სახელით მოგცემთ თქვენ. +

24აქამდე არაფერი გითხოვიათ ჩემი სახელით. ითხოვეთ და მიიღებთ, რათა თქვენი სიხარული სრულყოფილი იყოს.

25ამას იგავებით გელაპარაკებოდით, მაგრამ მოდის ჟამი, როცა აღარ დაგელაპარაკებით იგავებით, არამედ პირდაპირ გაუწყებთ მამის შესახებ.

26იმ დღეს შესთხოვთ ჩემი სახელით, ამიტომაც არ გეუბნებით, რომ მამას ვთხოვ თქვენთვის. +

27ვინაიდან თვით მამას უყვარხართ, რაკი მე შემიყვარეთ და ირწმუნეთ, რომ ღვთისგან გამოვედი. +

28მამისგან გამოვედი და სოფელში მოვედი. კვლავ ვტოვებ სოფელს და მივდივარ მამასთან.“

29უთხრეს მისმა მოწაფეებმა: „აჰა, ახლა პირდაპირ ლაპარაკობ და არავითარ იგავს არ ამბობ.

30ახლა ვიცით, რომ ყველაფერი იცი. არ გჭირდება, რომ ვინმემ გკითხოს. ამის გამო გვწამს, რომ ღვთისგან გამოხვედი.“

გამაგრდით, მე ვძლიე სოფელს

31მიუგო მათ იესომ: „ახლა გწამთ?

32აჰა, მოდის ჟამი, და მოვიდა კიდეც, როცა ყველა სათითაოდ გაიფანტება. მე დამტოვებთ, მაგრამ მე არა ვარ მარტო, ვინაიდან მამაა ჩემთან. +

33ეს იმიტომ გითხარით, რომ მშვიდობა გქონდეთ ჩემში. სოფელში გასაჭირი გექნებათ, მაგრამ გამაგრდით, მე ვძლიე სოფელს.“ +

17
ლოცვა მოწაფეთათვის

17^1ეს ილაპარაკა იესომ და ცას მიაპყრო თვალები და თქვა: „მამაო, დადგა ჟამი, განადიდო შენი ძე, რათა ძემ განგადიდოს შენ. +

2რადგან მიეცი მას ხელმწიფება ყველა ხორციელზე, რათა ყველას, ვინც მას ჩააბარე, საუკუნო სიცოცხლე მისცეს. +

3ესაა საუკუნო სიცოცხლე, რომ გიცნობდნენ შენ, ერთ ჭეშმარიტ ღმერთს, და მას, ვინც მოავლინე – იესო ქრისტეს. +

4მე განგადიდე მიწაზე იმ საქმის აღსრულებით, რომელიც მომეცი, რომ გამეკეთებინა.

5ახლა კი შენ განმადიდე, მამაო, იმავე დიდებით, რაც მქონდა შენთან სოფლის გაჩენამდე. +

6შენი სახელი გამოვუცხადე ადამიანებს, რომლებიც შენ მომეცი სოფლისგან. შენები იყვნენ ისინი და მე მომეცი, შენი სიტყვა დაიცვეს მათ. +

7ახლა შეიცნეს, რომ ყველაფერი, რაც მომეცი, შენგანაა.

8რადგან სიტყვები, რომლებიც შენ მომეცი, მათ გადავეცი. მიიღეს მათ და ცნეს ჭეშმარიტად, რომ მე შენგან წამოვედი, და ირწმუნეს, რომ შენ მომავლინე. +

9მათთვის გევედრები: სოფლისთვის კი არ გევედრები, არამედ მათთვის, რომლებიც შენ მომეცი, რადგან შენები არიან ისინი.

10ყველაფერი ჩემი შენია, შენი კი – ჩემი. და მე მათში განვდიდდი. +

11მე აღარა ვარ სოფელში, მაგრამ ისინი არიან სოფელში. მე კი შენთან მოვდივარ. წმიდაო მამაო, დაიცავი შენი სახელით ესენი, რომლებიც შენ მომეცი, რათა ჩვენსავით ერთნი იყვნენ. +

12როცა მათთან ვიყავი, ვიცავდი მათ შენი სახელით. ისინი, რომლებიც შენ მომეცი, მე დავიფარე, და მათგან არავინ დაღუპულა, დაღუპვის ძის გარდა, რათა აღსრულებულიყო წერილი. +

13ახლა კი შენთან მოვდივარ და ამას სოფელში ვლაპარაკობ, რათა აივსნენ ჩემი სიხარულით.

14მე მათ მივეცი შენი სიტყვა და სოფელმა შეიძულა ისინი, რადგან არ არიან სოფლისანი, როგორც მე არა ვარ სოფლისა. +

15არ გევედრები, რომ სოფლიდან წაიყვანო ისინი, არამედ დაიცვა ბოროტისაგან.

16ისინი სოფლისანი არ არიან, როგორც მე არა ვარ სოფლისა.

17განწმიდე ისინი ჭეშმარიტებით. შენი სიტყვა ჭეშმარიტებაა. +

18როგორც შენ მომავლინე სოფელში, მეც ასევე მივავლინე ისინი სოფელში. +

19ჩემს თავს განვწმედ მათთვის, რათა ისინიც წმიდანი იყვნენ ჭეშმარიტებაში. +

ლოცვა ყველასათვის

20„მე მხოლოდ ამათზე არ გთხოვ, არამედ იმათზეც, ვინც ჩემი მორწმუნენი იქნებიან თავიანთი სიტყვით.

21რათა ყველა ერთი იყოს, როგორც შენ ჩემში, მამაო, მე კი – შენში, რათა ისინიც იყვნენ ჩვენში, რათა ირწმუნოს სოფელმა, რომ შენ მომავლინე. +

22და დიდება, რომელიც შენ მომეცი, მათ მივეცი, რათა ერთი იყვნენ, როგორც ჩვენ ვართ ერთნი.

23მე მათში და შენ ჩემში, რათა სრულყოფილნი იყვნენ ერთში და რათა იცოდეს სოფელმა, რომ შენ მომავლინე და ისე შეიყვარე ისინი, როგორც მე შემიყვარე.

24მამაო, მსურს, რომ სადაც მე ვარ, ისინიც ჩემთან იყვნენ, რომელნიც შენ მომეცი, რათა ნახონ ჩემი დიდება, რომელიც შენ მომეცი, რადგან შემიყვარე სოფლის დაფუძნებამდე. +

25მამაო მართალო, სოფელმა არ შეგიცნო, მე კი შეგიცან და ამათაც შეიცნეს, რომ შენ მომავლინე.

26მე ვაუწყე მათ შენი სახელი და კვლავაც ვაუწყებ, რათა სიყვარული, რომლითაც შემიყვარე, იყოს მათში და მე მათში ვიყო.“ +

18

იესო გაცემულია

18^1ეს თქვა იესომ და გავიდა თავის მოწაფეებთან ერთად კედრონის ხევს გაღმა, სადაც ბაღი იყო, რომელშიც შევიდნენ თვითონ და მისი მოწაფეები. +

2იცოდა იუდამაც, მისმა გამცემმა, ეს ადგილი, რადგან იესო და მისი მოწაფეები ხშირად იკრიბებოდნენ იქ.

3იუდამ კი წაიყვანა რაზმი და მღვდელმთავართა და ფარისეველთაგან მხლებელნი, და მივიდნენ იქ ლამპრებით, ჩირაღდნებითა და საჭურველით. +

4იესომ იცოდა ყველაფერი, რაც მოელოდა, და გამოვიდა და უთხრა მათ: „ვის ეძებთ?“

5მიუგეს მას: „იესო ნაზარეველს.“ ეუბნება მათ: „მე ვარ.“ მისი გამცემი იუდაც მათთან იდგა.

6როცა უთხრა, მე ვარო, დაიხიეს უკან და მიწაზე დაემხენ.

7კვლავ ჰკითხა მათ: „ვის ეძებთ?“ მათ უთხრეს: „იესო ნაზარეველს.“

8მიუგო იესომ: „გითხარით, მე ვარ-მეთქი. მე თუ მეძებთ, ესენი გაუშვით, წავიდნენ.“

9რათა აღსრულებულიყო მისი ნათქვამი სიტყვა: „ვინც შენ მომეცი, მათგან არავინ დამიღუპავს.“ +

პეტრემ მახვილი იშიშვლა

10სიმონ-პეტრემ, რომელსაც მახვილი ჰქონდა, ამოიღო და დაჰკრა მღვდელმთავრის მონას და მარჯვენა ყური ჩამოათალა. მონას მალქოსი ერქვა. +

11უთხრა იესომ პეტრეს: „ჩააგე მახვილი ქარქაშში. სასმისი, რომელიც მამამ მომცა არ შევსვა?“

12მაშინ რაზმმა, ათასისთავმა და იუდეველთა მხლებლებმა, შეიპყრეს იესო და შეკრეს

13და პირველად ანასთან წაიყვანეს. ის იყო სიმამრი კაიაფასი, რომელიც მღვდელმთავარი იყო იმ წელიწადს. +

14ეს ის კაიაფა იყო, რომელმაც იუდეველებს ურჩია, უმჯობესია, ერთი კაცი მოკვდეს ხალხისთვისო. +

15იესოს მიჰყვებოდნენ სიმონ-პეტრე და სხვა მოწაფე. ის მოწაფე მღვდელმთავრის ნაცნობი იყო და იესოსთან ერთად მღვდელმთავრის ეზოში შევიდა.

16პეტრე კი კარს გარეთ იდგა. შემდეგ სხვა მოწაფე, მღვდელმთავრის ნაცნობი, გამოვიდა, გადაულაპარაკა მეკარე ქალს და პეტრე შეიყვანა.

17ეუბნება პეტრეს მხევალი მეკარე: „განა შენც იმ კაცის მოწაფეთაგანი არა ხარ?“ ეუბნება იგი: „არა ვარ.“ +

18იდგნენ მონები და მსახურნი და ნაკვერცხლები გაეღვივებინათ, რადგან სიცივე იყო, და თბებოდნენ. პეტრეც მათთან იდგა და თბებოდა.

იესო მღვდელმთავრების წინაშე

19მღვდელმთავარმა ჰკითხა იესოს მის მოწაფეებზე და მის მოძღვრებაზე.

20მიუგო მას იესომ: „მე აშკარად ველაპარაკებოდი სოფელს და მუდამ ვასწავლიდი სინაგოგასა და ტაძარში, სადაც ყველა იუდეველი იკრიბება. ფარულად არაფერი მილაპარაკია.

21მე რას მეკითხები, ჰკითხე მსმენელებს, რას ველაპარაკებოდი მათ. აჰა, მათ იციან, რასაც ვამბობდი.“

22ამ სიტყვებს რომ ამბობდა, ერთმა მსახურთაგანმა, იქ მდგომმა, გაარტყა იესოს და უთხრა: „ასე პასუხობ მღვდელმთავარს?“

23მიუგო იესომ: „თუ ცუდად ვთქვი, დაამოწმე ცუდი, და თუ კარგად – რადა მცემ?“

24ანამ შებოჭილი გაგზავნა იგი მღვდელმთავარ კაიაფასთან.

უარყოფა პეტრესგან

25სიმონ-პეტრე კი იდგა და თბებოდა. უთხრეს მას: „შენც მისი მოწაფეთაგანი არა ხარ?“ უარყო და თქვა: „არა ვარ.“

26მღვდელმთავრის ერთერთმა მონამ, პეტრემ რომ ყური ჩამოათალა, იმის ნათესავმა, უთხრა: „განა მასთან ერთად არ გნახე ბაღში?“

27პეტრემ კვლავ უარყო და მყისვე მამალმა იყივლა. +

პილატეს სამსჯავროზე

28კაიაფასგან იესო პრეტორიუმში წაიყვანეს. ადრე იყო და პრეტორიუმში არ შესულან, რათა არ გაუწმიდურებულიყვნენ, რომ პასექის ჭამა შესძლებოდათ. +

29გამოვიდა პილატე მათთან გარეთ და თქვა: „რა ბრალსა სდებთ ამ კაცს?“

30მიუგეს და უთხრეს მას: „ეს რომ ბოროტმოქმედი არ იყოს, არ გადმოგცემდით.“

31უთხრა მათ პილატემ: „წაიყვანეთ თქვენთან და თქვენი რჯულით განიკითხეთ.“ უთხრეს მას იუდეველებმა: „ჩვენ არავის მოკვლის უფლება არა გვაქვს.“

32რათა აღსრულებულიყო იესოს სიტყვა, რომელიც თქვა იმის მისანიშნებლად, თუ როგორი სიკვდილით უნდა მომკვდარიყო. +

33პილატე კვლავ შევიდა პრეტორიუმში, იესოს დაუძახა და უთხრა მას: „შენა ხარ იუდეველთა მეფე?“ +

34მიუგო იესომ: „შენით ამბობ ამას, თუ სხვებმა გითხრეს ჩემზე?“

35მიუგო პილატემ: „განა მე იუდეველი ვარ? შენმა ერმა და მღვდელმთავრებმა გადმომცეს შენი თავი. რა გაქვს ჩადენილი?“

36მიუგო იესომ: „ჩემი მეფობა არ არის ამ სოფლისა. ჩემი მეფობა რომ ამ სოფლისა ყოფილიყო, მაშინ ჩემი მხლებელნი იბრძოლებდნენ, რომ იუდეველებს ხელში არ ჩავვარდნოდი. არა, ჩემი მეფობა სააქაო არ არის.“ +

37უთხრა მას პილატემ: „მაშ, მეფე ხარ?“ მიუგო იესომ: „შენ თავად ამბობ, რომ მეფე ვარ. მე იმიტომ დავიბადე და იმიტომ მოვედი სოფელში, რომ ჭეშმარიტება დავამოწმო. ყველა, ვინც ჭეშმარიტებისგანაა, ისმენს ჩემს ხმას.“ +

38ეუბნება მას პილატე: „რა არის ჭეშმარიტება?“ ეს თქვა და კვლავ გამოვიდა იუდეველებთან და უთხრა მათ: „ვერავითარ ბრალს ვერ ვპოულობ მასში.

39ხომ გაქვთ ჩვეულება, რომ პასექზე ერთი გაგითავისუფლოთ. გსურთ, რომ გაგითავისუფლოთ იუდეველთა მეფე?“ +

40კვლავ აყვირდნენ და თქვეს: „ეს კი არა, ბარაბა.“ ბარაბა კი ავაზაკი იყო. +

19
ჯვარცმა

19^1მაშინ წაიყვანა პილატემ იესო და გააშოლტვინა. +

2ჯარისკაცებმა ეკლის გვირგვინი დაწნეს და თავზე დაადგეს, და ძოწეული მოახურეს.

3მიდიოდნენ მასთან და ეუბნებოდნენ: „გიხაროდეს, იუდეველთა მეფევ!“ და სახეში სცემდნენ.

4კვლავ გამოვიდა პილატე გარეთ და უთხრა მათ: „აჰა, მე გამომყავს იგი თქვენთან, რათა იცოდეთ, რომ ვერავითარ ბრალს ვერ ვპოულობ მასში.“ +

5გამოვიდა იესო გარეთ, ეკლის გვირგვინით და ძოწეულით შემოსილი, და უთხრა მათ პილატემ: „აჰა, კაცი!“

6როცა იხილეს იგი მღვდელმთავრებმა და მხლებლებმა, იყვირეს: „ჯვარს აცვი! ჯვარს აცვი!“ ეუბნება მათ პილატე: „თავად წაიყვანეთ და აცვით ჯვარს, ვინაიდან მე ვერ ვპოულობ მასში ბრალს.“ +

7მიუგეს მას იუდეველებმა: „ჩვენ გვაქვს რჯული და ჩვენი რჯულით უნდა მოკვდეს, ვინაიდან თავი ღვთის ძედ გაიხადა.“ +

8როცა მოისმინა პილატემ ეს სიტყვა, უფრო შეეშინდა,

9კვლავ შევიდა პრეტორიუმში და უთხრა იესოს: „საიდან ხარ?“ მაგრამ იესომ პასუხი არ გასცა მას. +

10ეუბნება მას პილატე: „მე არ მელაპარაკები? განა არ იცი, რომ ხელმწიფება მაქვს შენს განტევებაზე და შენს ჯვარცმაზე?“

11მიუგო იესომ: „არავითარი ხელმწიფება არ გექნება ჩემზე, მაღლიდან თუ არ მოგეცა. ამიტომ მას, ვინც ჩემი თავი გადმოგცა შენ, უფრო დიდი ცოდვა აქვს.“ +

12ამის შემდეგ პილატე შეეცადა მის გათავისუფლებას, მაგრამ იუდეველები აყვირდნენ და თქვეს: „თუ ამას გაათავისუფლებ, არა ხარ მეგობარი კეისრისა, რადგან, ვინც მეფედ ხდის თავს, კეისარს ეურჩება.“

13პილატემ რომ ეს სიტყვები მოისმინა, იესო გარეთ გაიყვანა და დაჯდა მსაჯულის ტახტზე, ადგილზე, რომელსაც ქვაფენილი ეწოდებოდა, ებრაულად კი გაბათა.

14პასექის პარასკევი იყო, იქნებოდა მეექვსე საათი, და უთხრა იუდეველებს: „აჰა, თქვენი მეფე.“

15მათ კი იყვირეს: „შორს, შორს! ჯვარს აცვი!“ ეუბნება მათ პილატე: „თქვენი მეფე ვაცვა ჯვარს?“ მიუგეს მღვდელმთავრებმა: „ჩვენ არ გვყავს მეფე, გარდა კეისრისა!“

16მაშინ გადასცა მათ ჯვარზე საცმელად. და წაიყვანეს იესო.

17თავად მოიკიდა ჯვარი და გავიდა თხემის ადგილზე, რომელსაც ებრაულად გოლგოთა ჰქვია, +

18სადაც ჯვარს აცვეს იგი, მასთან ერთად, აქეთ-იქით, ორი სხვა, შუაში კი – იესო.

იუდეველთა მეფე

19პილატემ წარწერაც გააკეთებინა ფიცარზე და ჯვარს მიამაგრა. ეწერა: „იესო ნაზარეველი, იუდეველთა მეფე“.

20ბევრი იუდეველი კითხულობდა ამ წარწერას, რადგან იესოს ჯვარცმის ადგილი ახლოს იყო ქალაქთან და დაწერილი იყო ებრაულად, რომაულად და ბერძნულად.

21უთხრეს პილატეს იუდეველმა მღვდელმთავრებმა: „ნუ დაწერ: ‘იუდეველთა მეფე’, არამედ, როგორც თავად თქვა: ‘იუდეველთა მეფე ვარ’.“

22მიუგო პილატემ: „რაც დავწერე, დავწერე.“

წილისყრა კვართზე

23ჯარისკაცებმა, როცა ჯვარს აცვეს იესო, აიღეს მისი სამოსელი და გაყვეს ოთხ წილად, თითოეულ ჯარისკაცს შეხვდა თითო წილი, და ცალკე იყო კვართი. კვართი კი უკერველი იყო, თავიდან ბოლომდე ნაქსოვი. +

24უთხრეს ერთმანეთს: „ნუ დავხევთ, წილი ვყაროთ მასზე. ვნახოთ, ვის შეხვდება.“ რათა აღსრულებულიყო წერილი: „გაინაწილეს ჩემი სამოსელი და წილი ჰყარეს ჩემს კვართზე.“ ჯარისკაცებმაც ასე გააკეთეს. +

იესოს დედა

25იდგნენ იესოს ჯვართან დედამისი, დედამისის და – მარიამ კლეოპასი – და მარიამ მაგდალელი. +

26იესომ დაინახა იქ მდგომი დედა და მოწაფე, რომელიც უყვარდა, და ეუბნება დედას: „ქალო, აჰა, შენი ძე!“

27მერე მოწაფეს ეუბნება: „აჰა, დედაშენი!“ და მოწაფემ მაშინვე თავისთან წაიყვანა იგი.

იესოს სიკვდილი

28ამის შემდეგ, იცოდა რა იესომ, რომ უკვე დასრულდა ყველაფერი წერილის აღსასრულებლად, თქვა: „მწყურია!“ +

29იქ ძმრით სავსე ჭურჭელი იდგა. ძმრით გაჟღენთილი ღრუბელი წამოაცვეს უსუპს და პირთან მიუტანეს.

30როცა მიიღო ძმარი იესომ, თქვა: „აღსრულდა!“ და მიიდრიკა თავი და სული განუტევა.

31იუდეველებმა, რაკი პარასკევი იყო, და გვამები შაბათს რომ არ დარჩენილიყო ჯვარზე (ის შაბათი კი დიდი დღე იყო), სთხოვეს პილატეს, წვივები დაემტვრიათ მათთვის და ჩამოეხსნათ. +

32მოვიდნენ ჯარისკაცები და წვივები დაუმტვრიეს მასთან ერთად ჯვარცმულებს, ერთსაც და მეორესაც.

33იესოსთან მისულებმა, როცა დაინახეს, რომ უკვე მომკვდარიყო, აღარ დაუმტვრიეს წვივები.

34მაგრამ ერთმა ჯარისკაცმა შუბით გაუგმირა ფერდი და მყისვე გადმოსკდა სისხლი და წყალი.

35მხილველმა დაამოწმა ეს და მისი მოწმობა ჭეშმარიტია. მან იცის, რომ ჭეშმარიტებას ამბობს, რათა თქვენ ირწმუნოთ.

36რადგან ეს მოხდა, რათა აღსრულებულიყო წერილი: „მისი ძვალი არ შეიმუსრება.“ +

37ასევე სხვა წერილიც ამბობს: „შეხედავენ მას, რომელსაც უგმირეს.“ +

დაკრძალვა

38ამის შემდეგ სთხოვა პილატეს იოსებ არიმათიელმა, რომელიც იესოს მოწაფე იყო, ოღონდ ფარული, იუდეველთა შიშის გამო, ნება მიეცა მისთვის წაეღო იესოს ცხედარი. პილატემ დართო ნება. მივიდა იგი და წაიღო მისი ცხედარი. +

39მოვიდა ნიკოდემოსიც, უწინ ღამით რომ ეწვია იესოს, და მოუტანა ასიოდე ლიტრა სმირნისა და ალოეს ნაზავი. +

40აიღეს და შეახვიეს იესოს ცხედარი ტილოში სურნელებასთან ერთად, როგორც მიღებულია იუდეველებში დამარხვისას.

41იმ ადგილას, სადაც ჯვარს აცვეს იგი, ბაღი იყო, ბაღში კი – ახალი სამარხი, რომელშიც ჯერ არავინ ჩაესვენებინათ.

42იქ ჩაასვენეს იესო, იუდეველთა პარასკევის გამო, რადგან ახლოს იყო სამარხი.

20

ცარიელი სამარხი

20^1ერთშაბათს, დილაადრიან, როცა ჯერ ისევ ბნელოდა, მივიდა მარიამ მაგდალელი სამარხთან და ხედავს, რომ ლოდი გადაგორებულია სამარხიდან. +

2გაიქცა და მივიდა სიმონ-პეტრესთან და სხვა მოწაფესთან, რომელიც უყვარდა იესოს, და უთხრა მათ: „უფალი წაუღიათ სამარხიდან და არ ვიცით, სად დადეს.“

3მაშინვე გამოვიდნენ პეტრე და სხვა მოწაფე და მივიდნენ სამარხთან.

4ორივენი ერთად მირბოდნენ, მაგრამ მეორე მოწაფე პეტრეზე სწრაფად გაიქცა და პირველი მივიდა სამარხთან.

5დაიხარა და დაინახა დაწყობილი ტილოები, მაგრამ არ შესულა.

6მივიდა სიმონ-პეტრეც მის შემდეგ, და შევიდა სამარხში და დაინახა დაწყობილი ტილოები. +

7სუდარა, თავზე რომ ეხვია, იმ ტილოებთან კი არ იდო, არამედ ცალკე იყო დახვეული ერთ ადგილას.

8მაშინ შევიდა სხვა მოწაფეც, სამარხთან პირველი რომ მივიდა, და იხილა და იწამა,

9რადგან აქამდე არ იცოდნენ წერილიდან, რომ იგი მკვდრეთით უნდა აღმდგარიყო. +

10წავიდნენ კვლავ თავ-თავისთვის მოწაფეები.

აღმდგარი უფალი ეცხადება

მარიამ მაგდალელს

11მარიამი კი იდგა სამარხთან, გარეთ და ტიროდა. და მტირიალი სამარხისაკენ დაიხარა, +

12და დაინახა თეთრებში შემოსილი ორი ანგელოზი, მსხდომარენი ერთი თავთით და მეორე ფერხთით, სადაც იესოს გვამი ესვენა.

13უთხრეს მას: „ქალო, რატომ სტირი?“ ეუბნება მათ: „ჩემი უფალი წაიღეს და არ ვიცი, სად დადეს.“

14ამის თქმისას მოტრიალდა და დაინახა მდგომარე იესო. მაგრამ ვერ იცნო, რომ იესო იყო. +

15ეუბნება მას იესო: „ქალო, რატომ სტირი, ვის ეძებ?“ მას მებაღე ეგონა იგი და ეუბნება მას: „ბატონო, თუ შენ წაიღე, მითხარი, სად დადე, და მე წამოვიღებ.“

16ეუბნება მას იესო: „მარიამ!“ მოტრიალდა მარიამი და ებრაულად უთხრა: „რაბუნი!“ (რაც ნიშნავს: მოძღვარო)

17ეუბნება მას იესო: „არ შემეხო, რადგან ჯერ არ ავსულვარ მამასთან. წადი ჩემს ძმებთან და უთხარი: ავდივარ ჩემს მამასთან და თქვენს მამასთან, ჩემს ღმერთთან და თქვენს ღმერთთან.“ +

18მარიამ მაგდალელი მივიდა და აუწყა მოწაფეებს, რომ უფალი იხილა და ეს უთხრა მას.

იესო ორჯერ ეცხადება შეკრებილ მოწაფეებს

19იმავე დღის საღამოჟამს, ერთშაბათს, როცა იუდეველთა შიშის გამო დაკეტილი იყო კარი, სადაც მოწაფეები იყვნენ, მივიდა იესო და დადგა შუაში, და უთხრა მათ: „მშვიდობა თქვენდა!“ + +

20ეს რომ თქვა, უჩვენა ხელებიცა და ფერდიც. მოწაფეებმა გაიხარეს უფლის ხილვით. +

21კვლავ უთხრა მათ იესომ: „მშვიდობა თქვენდა! როგორც მე მომავლინა მამამ, მეც მიგავლენთ თქვენ.“ +

22ეს რომ თქვა, სული შეუბერა და ეუბნება: „მიიღეთ სულიწმიდა.

23ვისაც მიუტევებთ ცოდვებს, მიეტევებათ, ვისაც დაუკავებთ, დაეკავებათ.“ +

24თომა, ერთი თორმეტთაგანი, ტყუპისცალად წოდებული, არ იყო მათთან, როცა იესო მოვიდა.

25უთხრეს მას სხვა მოწაფეებმა: „ჩვენ ვიხილეთ უფალი.“ მან უთხრა მათ: „თუ მის ხელებზე ნალურსმევს არ ვიხილავ და ნალურსმევში საკუთარ თითს არ ჩავყოფ და მის ფერდში – საკუთარ ხელს, არ ვიწამებ! +

26რვა დღის შემდეგ მისი მოწაფეები კვლავ შინ იყვნენ და თომაც მათთან იყო. შევიდა იესო ჩაკეტილ კარებში, დადგა შუაში და თქვა: „მშვიდობა თქვენდა.“

27მერე თომას ეუბნება: „მოიტა აქ შენი თითი და გასინჯე ჩემი ხელები. მოიტა შენი ხელი და ჩადე ჩემს ფერდში. ურწმუნო კი ნუ იქნები, მორწმუნე იყავ.“

28მიუგო თომამ და უთხრა მას: „უფალი ჩემი და ღმერთი ჩემი!“

29ეუბნება მას იესო: „შენ მირწმუნე იმიტომ, რომ მიხილე. ნეტარ არიან ისინი, ვისაც არ ვუნახივარ და მირწმუნეს.“ +

30ბევრი სხვა ნიშანიც მოიმოქმედა იესომ მოწაფეების წინაშე, რაც ამ წიგნში არ დაწერილა. +

31ეს კი დაიწერა, რათა ირწმუნოთ, რომ იესო არის ქრისტე, ძე ღვთისა, და, რათა მორწმუნეებს გქონდეთ სიცოცხლე მისი სახელით. +

21

იესო ეცხადება შვიდ მოწაფეს

ტიბერიის ზღვაზე

21^1ამის შემდეგ კვლავ გამოეცხადა იესო მოწაფეებს ტიბერიის ზღვაზე. ასე გამოეცხადა: +

2ერთად იყვნენ სიმონ-პეტრე, ტყუპისცალად წოდებული თომა, ნათანაელი გალილეის კანადან, ზებედეს ძენი და ორი სხვა მისი მოწაფეთაგანი. +

3ეუბნება მათ სიმონ-პეტრე: „სათევზაოდ მივდივარ.“ უთხრეს მას: „ჩვენც წამოგყვებით.“ გავიდნენ და ჩასხდნენ ნავში. იმ ღამეს ვერაფერი დაიჭირეს.

4უკვე გათენებული იყო და, იესო იდგა ნაპირზე, მოწაფეებმა კი არ იცოდნენ, რომ ეს იესო იყო.

5ეუბნება მათ იესო: „შვილებო, არა გაქვთ საჭმელი?“ მიუგეს მას: „არა.“

6უთხრა მათ: „ისროლეთ ბადე ნავის მარჯვენა მხარეს და იპოვით.“ ისროლეს და ვეღარ გამოათრიეს თევზის სიმრავლის გამო.

7მოწაფე, რომელიც უყვარდა იესოს, ეუბნება პეტრეს: „ეს უფალია.“ სიმონ-პეტრემ რომ გაიგონა, უფალიაო, მოსასხამი მოიხვია, რადგან შიშველი იყო, და ზღვაში გადაეშვა.

8სხვა მოწაფეები კი პატარა ნავით მოვიდნენ, რადგან შორს არ იყვნენ ხმელეთიდან, ასე ორას წყრთაზე, და გამოათრიეს ბადე თევზიანად.

9ხმელეთზე რომ გადმოვიდნენ, ნახეს დაწყობილი ნაკვერცხლები და მათზე დადებული თევზი და პური.

10ეუბნება მათ იესო: „იმ თევზისა მოიტანეთ, ახლა რომ დაიჭირეთ.“

11წავიდა სიმონ-პეტრე და ხმელეთზე გამოათრია ბადე, სავსე ას ორმოცდაცამეტი დიდი თევზით და, სიმრავლის მიუხედავად, ბადე არ გახეულა.

12ეუბნება მათ იესო: „მოდით, ისაუზმეთ.“ მოწაფეთაგან ვერც ერთმა ვერ გაბედა, ეკითხა, ვინ ხარო, რადგან იცოდნენ, რომ უფალი იყო.

13მივიდა იესო, აიღო პური და მისცა მათ, ასევე თევზიც. +

14ეს უკვე მესამედ გამოეცხადა იესო მოწაფეებს, მკვდრეთით აღმდგარი.

სამჯერ ეკითხება იესო პეტრეს: „გიყვარვარ?“

15რომ ისაუზმეს, იესო ეუბნება სიმონ-პეტრეს: „სიმონ იოანესო, ამათზე მეტად გიყვარვარ?“ ეუბნება მას: „დიახ, უფალო, შენ იცი, რომ მიყვარხარ.“ ეუბნება მას: „აძოვე ჩემი კრავები.“

16ეუბნება მას კვლავ მეორედ: „სიმონ იოანესო, გიყვარვარ?“ ეუბნება მას: „დიახ, უფალო, შენ იცი, რომ მიყვარხარ.“ ეუბნება მას: „დამწყსე ჩემი ცხვრები.“ +

17ეუბნება მას მესამედ: „სიმონ იოანესო, გიყვარვარ?“ პეტრე დაღონდა, მესამედ რომ უთხრა: „გიყვარვარ“? და ეუბნება მას: „უფალო, შენ ყველაფერი იცი. იცი, რომ მიყვარხარ!“ ეუბნება მას იესო: „აძოვე ჩემი ცხვრები.

18ჭეშმარიტად, ჭეშმარიტად გეუბნები შენ: სანამ ახალგაზრდა იყავი, შენ თვითონ შემოირტყამდი სარტყელს და მიდიოდი, სადაც გსურდა. როცა დაბერდები, გაშლი ხელებს და სხვა შემოგარტყამს სარტყელს და წაგიყვანს იქ, სადაც არ გსურს.“ +

19ეს თქვა იმის მისანიშნებლად, თუ როგორი სიკვდილით განადიდებდა ღმერთს. ეს რომ თქვა, უთხრა: „მომყევი.“

შენ მე მომყევი

20მოტრიალდა პეტრე და დაინახა, რომ მოწაფე, რომელიც უყვარდა იესოს, მოსდევდა მათ. სწორედ ის, მისი მკერდისკენ რომ გადაიხარა სერობისას და უთხრა, უფალო, ვინ გაგცემსო? +

21ეს რომ დაინახა პეტრემ, ეუბნება იესოს: „უფალო, ამას რა?“

22ეუბნება მას იესო: „თუ მე მსურს, რომ დარჩეს ჩემს მოსვლამდე, შენ რა? შენ მე გამომყევი.“

23და გავრცელდა ეს სიტყვა ძმებს შორის, რომ ის მოწაფე არ მოკვდებოდა. მაგრამ იესოს არ უთქვამს მასზე, არ მოკვდებაო, არამედ, თუ მე მსურს, რომ დარჩეს, ჩემს მოსვლამდე, შენ რაო?

ჭეშმარიტი დამოწმება მოწაფისა

24ეს არის ის მოწაფე, რომელიც ამოწმებს ამას და რომელმაც დაწერა ეს. და ვიცით, რომ მისი მოწმობა ჭეშმარიტია. +

25კიდევ ბევრი სხვაც არის, რაც იესომ მოიმოქმედა, რომელიც, დაწვრილებით რომ დაწერილიყო, ვფიქრობ, მთელი სოფელიც კი ვერ დაიტევდა დაწერილ წიგნებს. ამინ. +

+ იგავ. 8:22. 1იოან. 1:1-2.

+ დაბ. 1:3. ფსალმ. 22:6.

+ იოან. 3:19.

+ მათ. 3:1.

+ ეს. 60:1.

+ მათ. 15:24.

+ რომ. 8:15. გალ. 3:26.

+ მათ. 1:16; 17:2. 2კორ. 3:9. ეფეს. 2:11.

+ მათ. 3:11.

+ ეფეს. 1:6. კოლ. 1:19.

+ გამ. 20:1. რომ. 3:24.

+ გამ. 33:20. 1იოან. 4:12. 1ტიმ. 6:16.

+ იოან. 5:33.

+ იოან. 3:28. საქმე. 13:25.

+ ეს. 40:3. მათ. 3:3. მარკ. 1:3. ლუკ. 3:4.

+ გამ. 12:3. ეს. 53:7.

+ მარკ. 1:4.

+ მათ. 3:16. მარკ. 1:10. ლუკ. 3:22. იოან. 6:27.

+ მათ. 16:18.

+ რჯლ. 18:18. ფსალმ. 39:8. ეს. 4:2; 7:14; 9:6; 40:11; 53:1.

+ იერ. 23:5; 33:14. ეზეკ. 34:23; 37:24. ზაქ. 9:9.

+ დაბ. 28:12.

+ რჯლ. 16:1.

+ მათ. 21:12. მარკ. 11:16. ლუკ. 19:45.

+ ფსალმ. 68:10.

+ მათ. 26:61; 27:40. მარკ. 14:58; 15:29.

+ ფსალმ. 15:8. ეს. 55:3. მათ. 17:23. საქმე. 2:25; 13:34.

+ მათ. 9:4. მარკ. 2:8.

+ ფსალმ. 7:10. იერ. 11:20. იოან. 6:64.

+ იოან. 7:50; 19:39.

+ იაკ. 1:18. 1პეტრ. 1:23. 2კორ. 5:17. გალ. 6:15. ტიტ. 3:5.

+ რომ. 8:5.

+ კოლ. 3:3.

+ იგავ. 30:4. იოან. 6:62.

+ რიცხ. 21:9. იოან. 12:32.

+ ეს. 9:6. მარკ. 16:16. იოან. 6:40. 1იოან. 4:9-10.

+ იოან. 1:5; 8:12.

+ იოან. 1:27.

+ იოან. 1:20. საქმე. 13:25.

+ მათ. 22:2. ეფეს. 5:25,27.

+ იოან. 8:23. რომ. 9:5. ეფეს. 1:21.

+ იოან. 8:26.

+ 1იოან. 5:10. რომ. 3:4.

+ იოან. 1:16. ეფეს. 4:7.

+ დან. 7:14. მათ. 28:18.

+ აბაკ. 2:4.

+ იოან. 3:26.

+ დაბ. 33:19; 48:22. იესო. 24:32.

+ 4მეფ. 17:24. ლუკ. 9:53.

+ ეს. 12:3; 44:3. ზაქ. 14:8.

+ რჯლ. 12:6; 16:6. 3მეფ. 9:3.

+ დაბ. 12:3. 4მეფ. 17:29. ეს. 2:3. რომ. 9:5.

+ რჯლ. 3:17. ფილიპ. 3:3.

+ მათ. 9:37. ლუკ. 10:2.

+ მათ. 4:12. მარკ. 1:14.

+ მათ. 13:57. მარკ. 6:4. ლუკ. 4:24.

+ იოან. 2:11.

+ იერ. 17:22.

+ იოან. 9:4; 14:10.

+ იოან. 7:30.

+ მათ. 28:18. საქმე. 17:31. 1პეტრ. 4:5.

+ 1იოან. 2:23.

+ დან. 7:14.

+ ეს. 26:19. დან. 12:2. 1კორ. 15:52.

+ მათ. 25:46. გამოცხ. 14:11.

+ მათ. 26:39.

+ იოან. 1:19.

+ იოან. 10:25.

+ რჯლ. 4:12. მათ. 3:17.

+ რჯლ. 18:15. ეს. 9:6; 53:1.

+ იოან. 1:11; 3:19.

+ იოან. 12:43.

+ დაბ. 3:15; 12:3; 18:18; 49:10. რჯლ. 18:15.

+ გამ. 12:18.

+ მათ. 14:16. მარკ. 6:35. ლუკ. 9:12.

+ მარკ. 8:19.

+ მათ. 11:3.

+ მათ. 14:22. მარკ. 6:47.

+ მათ. 3:17. იოან. 1:32; 10:36.

+ იოან. 17:3. 1იოან. 3:23.

+ გამ. 16:15. რიცხ. 11:7. ფსალმ. 77:24. 1კორ. 10:3.

+ იოან. 4:14; 7:37.

+ მათ. 26:39. იოან. 8:29.

+ იოან. 10:28.

+ მათ. 13:55.

+ ეს. 54:13. იერ. 31:34.

+ მათ. 11:27.

+ იოან. 6:31.

+ მათ. 26:26.

+ მათ. 26:64. იოან. 3:13. ეფეს. 4:8.

+ რომ. 8:2. 2კორ. 3:6.

+ მარკ. 2:8. იოან. 2:24.

+ იოან. 3:27.

+ მათ. 16:16. მარკ. 8:29. ლუკ. 9:20.

+ ლუკ. 6:13.

+ ლევ. 23:34.

+ იოან. 3:19.

+ იოან. 9:16.

+ იოან. 12:42.

+ იოან. 8:28; 12:49; 14:24.

+ იოან. 8:47.

+ გამ. 20:1. იოან. 5:18.

+ დაბ. 17:10. ლევ. 12:3.

+ რჯლ. 1:17; 16:19.

+ მათ. 13:55.

+ იოან. 8:42.

+ იოან. 8:20.

+ იოან. 13:33.

+ ლევ. 23:36. იოან. 4:14. გამოცხ. 22:17.

+ ეს. 12:3.

+ ეს. 44:3. ზაქ. 12:10. დან. 2:17,33.

+ მიქ. 5:2. მათ. 2:6. ლუკ. 2:4.

+ იოან. 9:16.

+ იოან. 3:1.

+ რჯლ. 1:17; 17:8.

+ ლევ. 20:10. რჯლ. 22:22.

+ იოან. 1:5; 9:5. 1იოან. 1:5.

+ რჯლ. 17:6; 19:15. მათ. 18:16. 2კორ. 13:1. ებრ. 10:28.

+ ეს. 42:1. იოან. 5:32.

+ იოან. 13:33.

+ იოან. 3:31. კოლ. 3:1.

+ იოან. 7:16; 12:32.

+ ეს. 42:7; 61:1. რომ. 6:14.

+ რომ. 6:16. 2პეტრ. 2:19.

+ რომ. 4:16.

+ 1იოან. 3:8.

+ იოან. 10:27. 1იოან. 4:6.

+ იოან. 16:14. საქმე. 3:13.

+ დაბ. 15:6; 22:16.

+ იოან. 4:34; 12:35.

+ ეს. 42:6. იოან. 1:5; 8:12.

+ იოან. 11:37.

+ ნეემ. 3:15.

+ იოან. 7:43.

+ ლუკ. 7:16. იოან. 4:19.

+ იოან. 12:42.

+ იგავ. 15:29. ეს. 1:15. მიქ. 3:4.

+ ეს. 42:7.

+ მათ. 11:25. 2კორ. 3:14.

+ იოან. 15:22.

+ იერ. 23:1; 50:6. ეზეკ. 34:2.

+ ფსალმ. 22:2.

+ ფსალმ. 22:1. ეს. 40:11. ეზეკ. 34:13; 37:24. 1პეტრ. 2:25; 5:4.

+ ეზეკ. 34:11. 2ტიმ. 2:19.

+ ეზეკ. 37:22.

+ ეს. 53:11.

+ იოან. 2:19; 14:31.

+ იოან. 5:36.

+ იოან. 8:19. 1იოან. 4:6.

+ რჯლ. 33:3.

+ იოან. 5:18.

+ ფსალმ. 81:6.

+ იოან. 6:27.

+ იოან. 14:10; 17:21.

+ იოან. 1:28.

+ მათ. 26:7. მარკ. 14:3. იოან. 12:3.

+ იოან. 9:3.

+ იოან. 10:31.

+ იოან. 9:4.

+ იოან. 12:35.

+ იობ. 19:25-26. ეს. 26:19. ეზეკ. 37:4. დან. 12:2.

+ იოან. 6:54.

+ მათ. 16:16.

+ იოან. 9:6.

+ მათ. 26:3. მარკ. 14:1.

+ იოან. 18:14.

+ იოან. 10:16. ეფეს. 2:13.

+ მათ. 21:38.

+ 2ნეშტ. 30:17.

+ მათ. 26:6. მარკ. 14:3. იოან. 11:2.

+ ლუკ. 10:40.

+ იოან. 13:29.

+ რჯლ. 15:11.

+ მათ. 21:8. მარკ. 11:8. ლუკ. 19:36.

+ ეს. 62:11. ზაქ. 9:9. მათ. 21:5.

+ მათ. 10:39. მარკ. 8:35. ლუკ. 9:24; 14:27.

+ იოან. 17:24.

+ მათ. 26:38. ებრ. 5:7.

+ იოან. 14:30; 16:11.

+ იოან. 3:14.

+ 2მეფ. 7:13.

+ ფსალმ. 88:37. ეს. 9:7. ეზეკ. 37:25. დან. 2:44; 7:14. მიქ. 5:2.

+ ეს. 53:1. რომ. 10:16.

+ ეს. 6:9-10. მათ. 13:14.

+ მარკ. 4:12. ლუკ. 8:10. საქმე. 28:26. რომ. 11:8.

+ იოან. 5:44.

+ იოან. 3:19.

+ მარკ. 16:16.

+ იოან. 14:10.

+ მათ. 26:2. მარკ. 14:1.

+ მათ. 11:27; 28:18.

+ ლუკ. 17:8; 22:27.

+ იოან. 15:3.

+ 1კორ. 8:6; 12:3. ფილიპ. 2:11.

+ მათ. 10:24. ლუკ. 6:40. იოან. 15:20.

+ ფსალმ. 40:10. საქმე. 1:16.

+ იოან. 14:29.

+ მათ. 10:40. ლუკ. 10:16.

+ მათ. 26:21. მარკ. 14:18. ლუკ. 22:21.

+ იოან. 21:20.

+ იოან. 12:23.

+ იოან. 7:34; 8:21.

+ იოან. 15:12. 1იოან. 3:11. 1თეს. 4:9.

+ მათ. 26:34. მარკ. 14:30. ლუკ. 22:34.

+ იოან. 17:24. 1თეს. 4:17.

+ ეს. 35:8.

+ იოან. 1:14,17; 6:33,40; 8:32; 10:28; 11:25. 1იოან. 5:20.

+ მათ. 7:7. მარკ. 11:24. ლუკ. 11:9. იოან. 15:7; 16:23. იაკ. 1:6.

+ იოან. 16:13. 1კორ. 2:14.

+ იოან. 11:25. 1თეს. 4:14.

+ ზაქ. 2:10. 1კორ. 3:16. გამოცხ. 3:20.

+ იოან. 12:49.

+ იოან. 15:26.

+ ფილიპ. 4:7.

+ იოან. 12:31; 16:11.

+ იოან. 10:18.

+ მათ. 15:13. გალ. 5:22.

+ საქმე. 4:12.

+ ეზეკ. 15:4. მათ. 3:10; 7:19.

+ იოან. 14:13; 16:23. 1იოან. 3:22.

+ 1იოან. 3:11; 4:21. ეფეს. 5:2. 1თეს. 4:9.

+ ეფეს. 1:9; 3:5.

+ 1იოან. 3:13.

+ მათ. 10:24; 24:9. მარკ. 13:9. ლუკ. 21:12. იოან. 13:16.

+ იოან. 16:3.

+ ფსალმ. 34:19; 68:5.

+ ლუკ. 24:49. იოან. 14:26.

+ საქმე. 1:8; 2:32. 1პეტრ. 5:1.

+ იოან. 15:21.

+ მათ. 9:15. იოან. 14:29.

+ იოან. 7:33.

+ იოან. 15:26.

+ იოან. 12:31; 14:30. კოლ. 2:15.

+ მათ. 10:19.

+ იოან. 17:10.

+ ლუკ. 24:41,52. იოან. 20:20. 1პეტრ. 1:8.

+ მათ. 7:7. მარკ. 11:24. ლუკ. 11:9. იოან. 14:13; 15:7. იაკ. 1:6.

+ რომ. 8:34.

+ იოან. 17:25.

+ მათ. 26:31. მარკ. 14:27.

+ 1იოან. 4:4; 5:4. 1კორ. 15:57.

+ იოან. 12:23.

+ დან. 7:14. მათ. 28:18. ებრ. 2:5-8.

+ იოან. 6:29. 1იოან. 3:23.

+ გამოცხ. 5:12.

+ იოან. 18:9.

+ იოან. 16:27.

+ იოან. 16:15.

+ იოან. 10:30. ეფეს. 4:3.

+ ფსალმ. 108:8. იოან. 18:9.

+ იოან. 8:23.

+ ფსალმ. 118:142. იოან. 14:6.

+ ეს. 61:1.

+ ებრ. 9:14.

+ იოან. 17:11.

+ იოან. 12:26.

+ იოან. 15:15.

+ მათ. 26:36.

+ მათ. 26:47. მარკ. 14:43. ლუკ. 22:47. საქმე. 1:16.

+ იოან. 17:6,12.

+ მათ. 26:51.

+ მათ. 26:57. მარკ. 14:53. ლუკ. 22:54.

+ იოან. 11:50.

+ მათ. 26:69. მარკ. 14:66. ლუკ. 22:56.

+ მარკ. 14:72.

+ მათ. 27:2. მარკ. 15:1. ლუკ. 22:66.

+ მათ. 20:19.

+ მათ. 27:11. მარკ. 15:2. ლუკ. 23:3.

+ დან. 2:44.

+ 1ტიმ. 6:13.

+ მათ. 27:15. მარკ. 15:6. ლუკ. 23:17.

+ საქმე. 3:14.

+ მათ. 27:26. მარკ. 15:15.

+ იოან. 18:38. საქმე. 3:13.

+ მათ. 27:23. მარკ. 15:14. ლუკ. 23:4. საქმე. 13:28.

+ რჯლ. 18:20.

+ ეს. 53:7. იოან. 18:33.

+ ლუკ. 22:53.

+ მათ. 27:33. მარკ. 15:22. ლუკ. 23:33. ებრ. 13:12.

+ მათ. 27:35. მარკ. 15:24. ლუკ. 23:34.

+ ფსალმ. 21:19.

+ ლუკ. 2:35.

+ ფსალმ. 68:22. მათ. 27:48.

+ რჯლ. 21:23.

+ გამ. 12:46. რიცხ. 9:12.

+ ზაქ. 12:10. გამოცხ. 1:7.

+ მათ. 27:57. მარკ. 15:43. ლუკ. 23:50.

+ იოან. 3:2; 7:50.

+ მათ. 28:1. მარკ. 16:1. ლუკ. 24:1.

+ ლუკ. 24:12.

+ ფსალმ. 15:10. ეს. 53:11. იოან. 2:1.

+ მათ. 28:1. მარკ. 16:5.

+ მათ. 28:9. მარკ. 16:9.

+ ფსალმ. 21:23. მათ. 28:10. რომ. 8:29. ებრ. 2:11.

+ მარკ. 16:14. ლუკ. 24:36.

+ საქმე. 13:31. 1კორ. 15:5-7.

+ იოან. 16:22.

+ იოან. 17:18.

+ მათ. 16:19; 18:18.

+ იოან. 19:34.

+ 1პეტრ. 1:8. 2კორ. 5:7.

+ იოან. 21:25.

+ იოან. 3:15. რომ. 15:4.

+ მათ. 28:7.

+ ლუკ. 24:16.

+ საქმე. 10:41.

+ საქმე. 20:28. 1პეტრ. 5:2.

+ 2პეტრ. 1:14.

+ იოან. 13:23.

+ იოან. 19:35.

+ იოან. 20:30.

საქმეები
საქმეები

1. 1

2. 2

3. 3

4. 4

5. 5

6. 6

7. 7

8. 8

9. 9

10. 10

11. 11

12. 12

13. 13

14. 14

15. 15

16. 16

17. 17

18. 18

19. 19

20. 20

21. 21

22. 22

23. 23

24. 24

25. 25

26. 26

27. 27

28. 28

1
მოციქულთა საქმეები

ავტორი პირველი წიგნის შესახებ

1^1პირველი წიგნი, თეოფილე, მე შევადგინე ყოველივე იმის შესახებ, რისი კეთება და სწავლებაც დაიწყო იესომ,

2იმ დღემდე, ვიდრე ამაღლდებოდა, სულიწმიდით მოძღვრავდა მოციქულებს, რომლებიც მან ამოირჩია, +

3რომელთაც წარუდგა ცოცხლად თავისი ტანჯვის შემდეგ, მრავალი სარწმუნო ნიშნით. ორმოც დღეს ეჩვენებოდა მათ და მოუთხრობდა ღვთის სასუფეველზე. +

4და შეკრიბა ისინი და უბრძანა: არ გასცილებოდნენ იერუსალიმს, არამედ დალოდებოდნენ მამის აღთქმულს, რაზეც უთხრა: „ჩემგან მოისმინეთ; +

5ვინაიდან იოანე ნათლავდა წყლით, თქვენ კი, არცთუ მრავალი დღის შემდეგ, მოინათლებით სულიწმიდით.“ +

6ამიტომ შეკრებილნი ეკითხებოდნენ მას: „ამ ხანებში ხომ არ აღუდგენ, უფალო, ისრაელს სამეფოს?“ +

იესოს ამაღლება

7უთხრა მათ: „თქვენი საქმე არ არის, იცოდეთ დროები ან ვადები, რომელიც მამამ დაადგინა თავისი ხელმწიფებით.

8არამედ თქვენ მიიღებთ ძალას, როცა გადმოვა სულიწმიდა თქვენზე და იქნებით ჩემი მოწმენი იერუსალიმში, მთელ იუდეასა და სამარიაში და ქვეყნის კიდემდე.“ +

9ეს თქვა და, სანამ ისინი უყურებდნენ მას, ამაღლდა და ღრუბელმა მოაფარა მათ თვალს. +

10როცა ისინი ხედავდნენ მის ცად ამაღლებას, აჰა, წარუდგა მათ ორი კაცი თეთრი სამოსით.

11უთხრეს: „გალილეველო კაცებო, რას დგახართ და შეჰყურებთ ზეცას? ეს იესო, რომელიც თქვენგან ამაღლდა ზეცად, კვლავ მოვა ისევე, როგორც ზეცად აღმავალი იხილეთ.“ +

დაბრუნება იერუსალიმში

12მაშინ ისინი დაბრუნდნენ იერუსალიმში ზეთისხილისად წოდებული მთიდან, რომელიც მდებარეობს იერუსალიმის ახლოს, შაბათის გზაზე.

13შესვლისთანავე ავიდნენ ზედათვალში, სადაც იმყოფებოდნენ პეტრე და იოანე, იაკობი და ანდრია, ფილიპე და თომა, ბართლომე და მათე, იაკობ ალფესი და სიმონ მოშურნე და იუდა იაკობისა. +

14ისინი ყველანი ერთსულოვნად გამუდმებულ ლოცვა-ვედრებაში იყვნენ დედაკაცებთან, იესოს დედასთან, მარიამთან, და მის ძმებთან ერთად.

მათიას არჩევა

15იმ დღეებში წამოდგა პეტრე შეკრებილ ძმებს შორის და თქვა (იქნებოდა იმ ადგილას სულ ასოცამდე კაცი):

16„კაცნო ძმანო! უნდა აღსრულებულიყო წერილი, რაც წინასწარ თქვა სულიწმიდამ დავითის პირით იუდაზე, რომელიც წაუძღვა იესოს შემპყრობლებს, +

17ვინაიდან იგი ჩარიცხული იყო ჩვენთან და წილად ხვდა ეს სამსახური.“

18მან შეიძინა მიწა უსამართლობის საზღაურად და, როცა დაენარცხა, შუაზე გასკდა და მთელი შიგნეულობა გადმოეფანტა. +

19ეს ცნობილი გახდა იერუსალიმის ყველა მკვიდრისათვის. ამგვარად, მათს საკუთარ ენაზე ეწოდა იმ მიწას ხაკელდამა, ანუ სისხლის ყანა.

20„ვინაიდან ფსალმუნთა წიგნში სწერია: ‘გატიალდეს მისი სახლ-კარი, ნუ იქნება მასში მკვიდრი’; და ‘მისი განსაგებელი სხვამ მიიღოს’.

21ამგვარად, ჯერ არს, იმ კაცთაგან, ვინც მუდამ თან გვახლდნენ, როცა ჩვენს შორის დადიოდა უფალი იესო,

22იოანეს ნათლისცემიდან მოყოლებული ჩვენგან მისი ამაღლების დღემდე, ერთ-ერთი მათგანი გახდეს ჩვენთან ერთად მისი აღდგომის მოწმე.“

23და დააყენეს ორნი: იოსები, ბარშაბად წოდებული, რომელსაც იუსტოსი შეარქვეს, და მათია.

24ილოცეს და თქვეს: „უფალო, ყველას გულთამხილველო, გვიჩვენე ამ ორთაგან ერთი, რომელიც შენ ამოირჩიე,

25რომ მიიღოს ადგილი ამ მსახურებისა და მოციქულობისა, რომელსაც გამოაკლდა იუდა, რათა თავის ადგილზე წასულიყო.“

26და წილი უყარეს მათ და ერგო წილი მათიას, და მიეთვალა თერთმეტ მოციქულს.

2

ორმოცდამეათე დღე

2^1ორმოცდამეათე დღე რომ სრულდებოდა, ყველანი ერთად იყვნენ იმავე ადგილას. +

2და იქმნა მოულოდნელად ხმაური ზეციდან, თითქოს ძლიერმა ქარმა დაბერაო, და აავსო მთელი სახლი, სადაც ისინი ისხდნენ. +

3და ეჩვენათ მათ გაყოფილი ენები, თითქოს ცეცხლისანი, და სათითაოდ მოეფინა ყოველ მათგანს.

4ყველანი აღივსნენ სულიწმიდით და იწყეს ლაპარაკი სხვადასხვა ენებზე, როგორც სული ამეტყველებდა მათ. +

5ხოლო იერუსალიმში ცხოვრობდნენ იუდეველნი, ღვთის მოშიში კაცები, ყველა ხალხთაგან, რომელნიც კი ცისქვეშეთში არიან.

6როცა ეს ხმაური მოხდა, ბევრმა მოიყარა თავი და შეშფოთდა, ვინაიდან თითოეული ისმენდა, როგორ მეტყველებდნენ მის საკუთარ ენაზე.

7ყველანი გაოგნებული იყვნენ და უკვირდათ, ამბობდნენ: „განა ყველა ესენი, ვინც ლაპარაკობენ, გალილეველები არ არიან?

8როგორ გვესმის თითოეულ ჩვენგანს საკუთარ ენაზე, რომელშიც ვიშვით?

9პართნი და მიდიელნი, ყელამელნი, და მკვიდრნი შუამდინარეთისა, იუდეისა, კაბადუკიისა, პონტოსი და აზიისა,

10ფრიგიისა და პამფილიისა, ეგვიპტისა და კვირინეის მხარეს მდებარე ლიბიის ოლქებისა, და რომიდან ამოსულნი,

11იუდეველნი და რჯულშეცვლილნი, კრეტელნი და არაბები, ვუსმენთ მათ, ჩვენ-ჩვენი ენებით რომ ლაპარაკობენ ღვთის დიად საქმეებზე.“

12გაოგნდა ყველა და საგონებელში ჩაცვივდნენ, ერთმანეთს ეუბნებოდნენ: „ნეტავ, ეს რას უნდა ნიშნავდეს?“

13სხვები კი დაცინვით ამბობდნენ: ტკბილით არიან გამტყვრალნი.

პეტრეს სიტყვა

14ხოლო თერთმეტთან ერთად მდგომი პეტრე წამოდგა, ხმა აღიმაღლა და უთხრა მათ: „იუდეველნო და იერუსალიმის ყველა მკვიდრნო! იყოს ეს თქვენთვის ცნობილი და ყური დაუგდეთ ჩემს სიტყვებს.

15ისინი არ არიან მთვრალები, როგორც თქვენ გგონიათ, ვინაიდან ახლა დღის მესამე საათია.

16მაგრამ ესაა ნათქვამი იოელ წინასწარმეტყველის მიერ:

17‘იქნება უკანასკნელ დღეებში, – ამბობს ღმერთი, – რომ ჩემი სულისაგან მოვაფენ ყველა ხორციელზე და იწინასწარმეტყველებენ თქვენი ძენი და თქვენი ასულნი. და თქვენი ჭაბუკნი ჩვენებას იხილავენ და თქვენს მოხუცებულებს სიზმრები დაესიზმრებათ. +

18ჩემს მონებზე და ჩემს მხევლებზე მოვაფენ იმ დღეებში ჩემი სულისაგან და აწინასწარმეტყველდებიან.

19ვაჩვენებ სასწაულებს მაღლა ცაში და ნიშნებს დაბლა მიწაზე, სისხლსა და ცეცხლს, და კვამლის ბოლქვებს.

20მზე წყვდიადად იქცევა და მთვარე სისხლად, ვიდრე დადგებოდეს უფლის დღე, დიადი და გაცხადებული.

21და იქნება: ყოველი, ვინც მოუხმობს უფლის სახელს, გადარჩება.’ +

22კაცნო ისრაელიანნო, ისმინეთ ეს სიტყვები: იესო ნაზარეველი, კაცი, დამტკიცებული ღვთისაგან თქვენთვის ძალით, სასწაულებითა და ნიშნებით, რომლებიც ღმერთმა მოახდინა მისი ხელით თქვენს შორის, როგორც თვითონვე იცით,

23იგი, ღვთის განჩინებული ზრახვით და წინასწარცნობით გადაცემული, ურჯულოთა ხელით მიალურსმეთ და მოკალით.

24მაგრამ ღმერთმა აღადგინა იგი, შეხსნა რა სიკვდილის ბორკილები, ვინაიდან სიკვდილი მას ვერ დააკავებდა. +

25ვინაიდან დავითი ამბობს მასზე: ‘ჩემს წინაშე ვხედავდი ყოველთვის უფალს, რადგან ის ჩემს მარჯვნივაა, რათა არ შევდრკე.

26ამიტომ გაიხარა ჩემმა გულმა და გამხიარულდა ჩემი ენა, ჩემი ხორციც კი სასოებით იშვებს.

27ვინაიდან ჩემს სულს არ მიატოვებ ჯოჯოხეთში და არ გაიმეტებ შენს წმიდას ხრწნილების სახილველად.

28შენ შემაცნობინე ცხოვრების გზა, სიხარულით აღმავსებ შენი სახის წინაშე.’

29კაცნო ძმანო, აშკარად უნდა გითხრათ მამამთავარ დავითზე, რომ ის აღესრულა და დაიკრძალა, და დღევანდლამდე ჩვენს შორისაა მისი სამარხი. +

30რაკი წინასწარმეტყველი იყო და იცოდა, რომ ფიცით შეჰფიცა მას ღმერთმა, რომ მისი საზარდულის ნაყოფს დასვამდა მის ტახტზე, +

31მან წინასწარხედვით თქვა ქრისტეს აღდგომაზე, რომ მიტოვებული არ არის ჯოჯოხეთში და მის ხორცს არ უხილავს ხრწნილება. +

32ეს იესო აღადგინა ღმერთმა, რისი მოწმენიც ჩვენ ყველანი ვართ. +

33ამგვარად ღვთის მარჯვენით ამაღლებულმა, მამისაგან მიიღო სულიწმიდის აღთქმა და მოჰფინა ის, რასაც თქვენ ხედავთ და ისმენთ. +

34დავითი ხომ არ ამაღლებულა ზეცად, თვითონვე ამბობს: ‘უთხრა უფალმა ჩემს უფალს: დაჯექი ჩემს მარჯვნივ, +

35ვიდრე შენს მტრებს დავამხობდე შენს ფერხთა კვარცხლბეკად.’

36ამრიგად, მტკიცედ იცოდეს ისრაელის მთელმა სახლმა, რომ ღმერთმა გახადა უფლად და ქრისტედ ეს იესო, რომელიც თქვენ ჯვარს აცვით.“ +

37ეს რომ მოისმინეს, გულზე მოხვდათ და უთხრეს პეტრესა და დანარჩენ მოციქულებს: „როგორ მოვიქცეთ, კაცნო ძმანო?“

38ხოლო პეტრემ: „მოინანიეთ და ყოველი თქვენგანი მოინათლოს იესო ქრისტეს სახელით ცოდვების მისატევებლად, და მიიღებთ სულიწმიდის ნიჭს.

39ვინაიდან თქვენ გეკუთვნით აღთქმა, და თქვენს შვილებს და ყველა შორეულს, ვისაც კი მოუხმობს უფალი, ღმერთი ჩვენი.“ +

40და მრავალი სხვა სიტყვითაც უმოწმებდა, შეაგონებდა და ეუბნებოდა: იხსენით თავი ამ გარყვნილი მოდგმისაგანო.

ისინი, ვინც სიტყვა მიიღეს, მოინათლნენ

41ამრიგად, ვინც მიიღო მისი სიტყვა, მოინათლნენ და იმ დღეს შეემატა სამი ათასამდე სული.

42და იყვნენ ისინი გამუდმებით მოციქულთა მოძღვრებაში, თანამოზიარობაში, პურის გატეხასა და ლოცვებში.

43ყოველი სული შიშით იყო მოცული და მრავალი სასწაული და ნიშანი ხდებოდა მოციქულთა მიერ.

44ყველა მორწმუნე ერთად იყო და ყველაფერი საერთო ჰქონდათ. +

45ქონებას და სარჩო-საბადს ჰყიდდნენ და უნაწილებდნენ ყველას, საჭიროებისამებრ.

46დღენიადაგ ერთსულოვნად ტაძარში იმყოფებოდნენ, სახლებში ტეხდნენ პურს, იღებდნენ საზრდელს მხიარულებით და გულუბრალოებით. +

47აქებდნენ ღმერთს და მთელი ხალხის თვალში მადლს ჰპოვებდნენ. უფალი კი ყოველ დღე უმატებდა დახსნილებს მათ რიცხვს. +

3

განკურნება ტაძრის კართან

3^1პეტრე და იოანე ადიოდნენ ტაძარში ლოცვის მეცხრე საათზე.

2იყო კაცი ვინმე, დედის მუცლიდანვე საპყარი. ყოველდღე მოჰყავდათ იგი და სვამდნენ ტაძრის კართან, რომელსაც მშვენიერი ეწოდებოდა, რათა ტაძარში შემომსვლელთაგან მოწყალება ეთხოვა.

3როცა დაინახა ტაძარში შემავალი პეტრე, და იოანე, სთხოვა მათ მოწყალება.

4პეტრე იოანესთან ერთად დააკვირდა მას და უთხრა: „შემოგვხედე ჩვენ.“

5იგი დაჟინებით უყურებდა მათ იმ იმედით, რომ რაიმეს გამორჩებოდა.

6უთხრა პეტრემ: „ვერცხლი და ოქრო არა მაქვს, ხოლო რაც მაქვს, იმას გაძლევ: იესო ქრისტე ნაზარეველის სახელით, გაიარე!“

7მარჯვენაზე მოჰკიდა ხელი და წამოაყენა, და მას უცბად გაუმაგრდა ფეხები და კოჭები.

8წამოხტა, დადგა და სიარული დაიწყო, მათთან ერთად შევიდა ტაძარში. დადიოდა, ხტოდა და აქებდა ღმერთს. +

9და ხედავდა მთელი ხალხი მას, მოარულსა და ღვთის მაქებარს.

10იცნეს იგი, რომ ეს იყო ტაძრის მშვენიერ კარიბჭესთან მოწყალების სათხოვრად მჯდომი. ისინი შიშით აღვსილნი და გაოგნებულნი იყვნენ იმის გამო, რაც მას შეემთხვა.

11და რაკი იგი ჩაბღაუჭებული იყო პეტრესა და იოანეს, მთელი ხალხი განცვიფრებული მიაწყდა მათ სოლომონის სტოაში, როგორც იწოდება. +

პეტრე მოუწოდებს ხალხს მონანიებისკენ

12დაინახა პეტრემ და უპასუხა ხალხს: „კაცნო ისრაელიანნო, რად გიკვირთ ეს? ანდა რატომ გვიყურებთ ასე? განა ჩვენი საკუთარი ძალით და სიწმიდით დავაწყებინეთ მას სიარული?

13აბრაამის, ისაკისა და იაკობის ღმერთმა, ჩვენი მამების ღმერთმა, განადიდა თავისი მსახური იესო, რომელიც თქვენ გაეცით და უარყავით პილატეს წინაშე, როცა იგი აპირებდა მის გათავისუფლებას. +

14თქვენ უარყავით წმიდა და მართალი და მოითხოვეთ, რომ კაცისმკვლელი ეჩუქებინა თქვენთვის. +

15სიცოცხლის წინამძღვარი მოჰკალით, რომელიც ღმერთმა აღადგინა მკვდრეთით, რისი მოწმენიც ჩვენ ვართ. +

16მისი სახელის რწმენით, მისმა სახელმა გაამაგრა ეს კაცი, რომელსაც თქვენ ხედავთ და იცნობთ, და მისმა რწმენამ მისცა მას ეს სიმრთელე ყოველი თქვენგანის თვალწინ.

17ახლა ვიცი, ძმებო, რომ თქვენ, როგორც თქვენმა მთავრებმა, უმეცრებით ჩაიდინეთ ეს. +

18ხოლო ღმერთმა, როგორც წინდაწინ გვამცნო ყველა თავისი წინასწარმეტყველის პირით, რომ ქრისტე უნდა წამებულიყო, ასევე აღასრულა კიდეც. +

19აბა, მოინანიეთ და მოიქეცით, რომ აღიხოცოს თქვენი ცოდვები.

20რათა დადგეს განახლების დღეები უფლის პირისაგან და მოგივლინოთ მან თქვენთვის წინასწარ განწესებული ქრისტე იესო, +

21რომელიც ზეცამ უნდა მიიღოს, ვიდრე ყველაფერი აღდგებოდეს, რასაც ღმერთი დასაბამიდან ამბობდა თავის წმიდა წინასწარმეტყველთა პირით. +

22ვინაიდან მოსემ თქვა: ‘წინასწარმეტყველს, როგორიც მე ვარ, აღგიდგენთ თქვენი უფალი ღმერთი თქვენს ძმათაგან. გაუგონეთ მას ყველაფერი, რასაც გეტყვით. +

23და მოხდება, რომ ყოველი სული, ვინც არ გაუგონებს იმ წინასწარმეტყველს, მოიკვეთება ხალხიდან.’

24ყველა წინასწარმეტყველნი, სამუელიდან და მას აქეთ, რამდენს ლაპარაკობდნენ და ასევე წინასწარ იუწყებოდნენ ამ დღეებზე.

25თქვენ ხართ ძენი წინასწარმეტყველთა და იმ აღთქმისა, რომელიც აღუთქვა ღმერთმა თქვენს მამებს, როცა უთხრა აბრაამს: ‘შენს თესლში იკურთხება მიწის ყოველი ტომი!’ +

26ღმერთმა, აღადგინა რა თავისი მსახური, პირველად თქვენ მოგივლინათ თქვენს საკურთხებლად, რათა მოგაქციოთ ყოველი თქვენი ბოროტი საქმიდან.“ +

4

მოციქულთა პატიმრობა

4^1როცა ისინი ხალხს ელაპარაკებოდნენ, თავს დაადგნენ მათ მღვდლები, ტაძრის მცველთა უფროსი და სადუკეველნი,

2გაბრაზებულნი, ხალხს რომ ასწავლიდნენ და უქადაგებდნენ იესოს მკვდრეთით აღდგომას. +

3და დაადეს ხელები მათ და დაცვას ჩააბარეს მეორე დღემდე, ვინაიდან უკვე საღამოვდებოდა.

4ბევრმა კი, ვინც ისმინა სიტყვა, ირწმუნა. მათმა რიცხვმა ხუთი ათასამდე მიაღწია.

5მეორე დღეს იერუსალიმში შეიკრიბნენ მათი მთავრები, უხუცესები და მწიგნობრები,

6და ანა მღვდელმთვარი და კაიაფა, იოანე და ალექსანდრე, აგრეთვე სხვები მღვდელმთავრის მოდგმიდან. +

7შუაში ჩაიყენეს ისინი და ეკითხებოდნენ: „რომელი ძალით, ან ვისი სახელით ჩაიდინეთ ეს?“

8მაშინ პეტრე აღივსო სულიწმიდით და უთხრა მათ: „ხალხის მთავარნო და უხუცესნო, +

9თუ დღეს ჩვენ მოგვეთხოვება პასუხი ამ უძლური კაცისათვის გაწეულ სიკეთეზე, თუ როგორ განიკურნა იგი,

10ცხადი იყოს ყველა თქვენგანისა და მთელი ისრაელის ხალხისათვის, რომ იგი თქვენს წინაშე ჯანმრთელი დგას იესო ქრისტე ნაზარეველის სახელით, რომელიც თქვენ ჯვარს აცვით და რომელიც ღმერთმა აღადგინა მკვდრეთით.

11ეს არის ქვა, რომელიც უკუაგდეთ თქვენ, მაშენებლებმა, და რომელიც ქვაკუთხედად იქცა. + +

12სხვაში არავისში არ არსებობს ხსნა, არც არის ცის ქვეშ ხალხისათვის მიცემული სხვა სახელი, რომლითაც გადავრჩებით.“ +

სინედრიონის მუქარა

13როცა ხედავდნენ პეტრესა და იოანეს ესოდენ სიმტკიცეს და მიხვდნენ, რომ ისინი უწიგნური და უბრალო ადამიანები არიან, გაუკვირდათ. თანაც იცოდნენ, რომ ისინი იესოსთან ნამყოფები იყვნენ.

14ხოლო მათთან მდგომ განკურნებულ კაცს რომ ხედავდნენ, საწინააღმდეგოს ვერაფერს ეუბნებოდნენ.

15უბრძანეს მათ სინედრიონიდან გასვლა და ერთმანეთში იწყეს მსჯელობა.

16ამბობდნენ: „რა ვუყოთ ამ ხალხს? მათი ხელით რომ მოხდა ეს ცხადი სასწაული, ცნობილია იერუსალიმის ყოველი მკვიდრისთვის და ამას ჩვენ ვერ უარვყოფთ.

17მაგრამ, უფრო მეტად რომ არ გახმაურდეს ეს ხალხში, დავემუქროთ მათ, რომ კაციშვილს აღარ ელაპარაკონ ამ სახელით.“

18დაუძახეს მათ და უბრძანეს, ამიერიდან აღარ ელაპარაკათ და აღარ ესწავლებინათ იესოს სახელით. +

19მაგრამ პეტრემ და იოანემ მიუგეს და უთხრეს: „განსაჯეთ, მართებულია განა ღვთის წინაშე, თქვენ უფრო გისმინოთ, ვიდრე ღმერთს? +

20ჩვენ არ შეგვიძლია არ ვილაპარაკოთ ის, რაც ვიხილეთ და მოვისმინეთ.“

21ხოლო მათ მუქარით გაუშვეს ისინი, რადგან ვერ პოულობდნენ მიზეზს მათ დასასჯელად, ხალხის გამო, რადგან ყველა ადიდებდა ღმერთს მომხდარისათვის.

22ვინაიდან ორმოც წელს გადაცილებული იყო ის კაცი, რომელზეც მოხდა განკურნების სასწაული.

ეკლესიის სიხარული და ლოცვა

23ხოლო ისინი, ვინც გაუშვეს, მივიდნენ თავისიანებთან და უამბეს, რას ეუბნებოდნენ მათ მღვდელმთავარნი და უხუცესნი.

24მათ კი, რომ მოუსმინეს, ერთსულოვნად აღიმაღლეს ხმა ღვთის მიმართ და შეჰღაღადეს: „ღმერთო, შემოქმედო ცისა და მიწისა, ზღვისა და ყველაფრისა, რაც მათშია;

25ჩვენი მამის, შენი მსახურის დავითის ბაგე ალაპარაკე სულიწმიდით: ‘რად შფოთავენ წარმართნი და ხალხები განიზრახავენ ამაოებას? +

26აღდგნენ მეფენი ქვეყნისა და მთავრები ერთად შეიკრიბნენ უფლისა და მისი ცხებულის წინააღმდეგ.’

27ვინაიდან ნამდვილად შეიკრიბნენ ამ ქალაქში შენი წმიდა მსახურის, შენი ცხებულის, იესოს წინააღმდეგ ჰეროდე და პონტოელი პილატე წარმართებთან და ისრაელის ხალხთან ერთად, +

28რომ მოემოქმედათ ის, რისი მოხდენაც წინასწარ განსაზღვრა შენმა ხელმა და შენმა ზრახვამ. +

29ახლა კი, დაინახე, უფალო, მათი მუქარა და მიეცი შენს მონებს ძალა, მთელი გაბედულებით ილაპარაკონ შენი სიტყვა, +

30როცა გაიწვდი შენს ხელს განსაკურნებლად, ნიშნებისა და სასწაულების მოსახდენად შენი წმიდა მსახურის იესოს სახელით.“

31როცა ლოცულობდნენ, შეიძრა ის ადგილი, სადაც ისინი იყვნენ შეკრებილნი, და ყველანი აღივსნენ სულიწმიდით და გაბედულად ლაპარაკობდნენ ღვთის სიტყვას. +

მათ ყველაფერი საერთო ჰქონდათ

32მორწმუნეთა სიმრავლეს ერთი გული და სული ჰქონდა, და არავინ თავის ქონებას არ უწოდებდა თავისას, არამედ ყველაფერი საერთო ჰქონდათ. +

33დიდი ძალით მოწმობდნენ მოციქულები უფალ იესოს აღდგომას და დიდი მადლი იყო ყოველ მათგანზე.

34არავინ იყო მათ შორის გაჭირვებული, ვინაიდან ყველა, ვინც მინდვრების ან სახლების მესაკუთრე იყო, ყიდდა და გაყიდულის საფასური მოჰქონდა

35და დებდა მოციქულთა ფერხთით და თითოეულს უნაწილდებოდა, ვისაც რა სჭირდებოდა.

36ასევე იოსებმაც, რომელსაც მოციქულებმა შეარქვეს ბარნაბა (რაც ნუგეშისცემის ძედ ითარგმნება), ლევიანმა, წარმოშობით კვიპროსელმა,

37გაყიდა თავისი მინდორი, ფული მოიტანა და მოციქულთა ფერხთით დადო.

5

ანანია და საფირა

5^1ერთმა კაცმა კი, სახელად ანანიამ, თავის ცოლთან, საფირასთან, ერთად გაყიდა მინდორი +

2და გადამალა საფასურიდან, – ეს მისმა ცოლმაც იცოდა, – ხოლო რაღაც ნაწილი მოიტანა და დადო მოციქულთა ფერხთით.

3უთხრა პეტრემ: „ანანია, რატომ აღავსო შენი გული სატანამ, რომ მოგეტყუებინა სულიწმიდა და გადაგემალა მიწის საფასურიდან?

4განა რაც გქონდა, შენი არ იყო, და გაყიდულიც შენს ხელში არ იყო? რაღატომ ჩაიდე ეს საქმე გულში? ადამიანებს კი არ ეცრუე, არამედ ღმერთს.“

5ამის გამგონე ანანია დაეცა და სული განუტევა. ვინც ეს მოისმინა, დიდმა შიშმა მოიცვა ყველა.

6წამოდგნენ ჭაბუკები, შესუდრეს იგი, გაიტანეს და დამარხეს.

7სამიოდე საათმა განვლო და შევიდა მისი ცოლიც, რომელმაც არ იცოდა რა მოხდა.

8ჰკითხა მას პეტრემ: „მითხარი, განა ამდენად გაყიდეთ მიწა?“ თქვა: „დიახ, ამდენად.“

9პეტრემ უთხრა მას: „რატომ შეითქვით, რომ გამოგეცადათ უფლის სული? აჰა, კარში დგანან შენი ქმრის დამმარხავთა ფერხნი, და შენც გაგიტანენ.“

10დაეცა იგი უცბად მის ფეხებთან და სული განუტევა. შემოსულმა ჭაბუკებმა მკვდარი იპოვეს იგი, გაიტანეს და ქმრის გვერდით დამარხეს.

11დიდმა შიშმა მოიცვა მთელი ეკლესია და ყველა, ვინც ეს მოისმინა.

ხალხი ადიდებს მოციქულებს

12მოციქულთა ხელით მრავალი ნიშანი და სასწაული ხდებოდა ხალხში. და იყვნენ ერთსულოვნად ყველანი სოლომონის სტოაში. +

13დანარჩენთაგან ვერავინ ბედავდა, შეერთებოდა მათ, მაგრამ აქებდა მათ ხალხი.

14სულ უფრო და უფრო ემატებოდნენ უფალს მორწმუნეები, მრავალი მამაკაცი და დედაკაცი. +

15ისე რომ, ავადმყოფები ქუჩაში გამოჰყავდათ და საკაცეებზე და საწოლებზე აწვენდნენ, რომ ჩავლილი პეტრეს ჩრდილი მაინც დაფენოდა რომელიმე მათგანს.

16ბევრნი მოდიოდნენ იერუსალიმის გარშემო ქალაქებიდანაც, მოჰყავდათ სნეულები და უწმიდური სულებით შეპყრობილნი, და ყველანი იკურნებოდნენ.

პატიმრობა და გათავისუფლება

17აღდგნენ მღვდელმათავარი და ყველა მასთან მყოფი, რომლებიც სადუკეველთა მწვალებლობას ეკუთვნოდნენ, და შურით აღივსნენ.

18დაადეს ხელი მოციქულებს და საერთო საპატიმროში ჩასხეს.

19მაგრამ უფლის ანგელოზმა ღამით გააღო საპყრობილის კარი, გამოიყვანა ისინი და უთხრა:

20„წადით, დადექით ტაძარში და უქადაგეთ ხალხს ამ სიცოცხლის ყოველი სიტყვა.“ +

21ეს რომ მოისმინეს, განთიადისას შევიდნენ ტაძარში და ასწავლიდნენ. ამასობაში მოვიდნენ მღვდელმთავარი და მასთან მყოფნი, მოიწვიეს სინედრიონი და ისრაელიანთა უხუცესების საბჭო და გაგზავნეს საპატიმროში მათ მოსაყვანად.

22მხლებელნი რომ მივიდნენ, ვერ ნახეს ისინი საპყრობილეში, უკან გამობრუნდნენ და მოახსენეს,

23უთხრეს: „საპატიმრო საგულდაგულოდ დაკეტილი დაგვიხვდა და მცველები კარებთან მდგომნი. რომ გავაღეთ, შიგ ვერავინ ვნახეთ.“

24ეს სიტყვები რომ ესმათ ტაძრის მცველთა უფროსსა და მღვდელმთავრებს, საგონებელს მიეცნენ, რა უნდა მომხდარიყო.

25ვიღაც მივიდა და მოახსენა მათ: „აგერ ის კაცები, თქვენ რომ საპყრობილეში ჩაამწყვდიეთ, ტაძარში დგანან და ასწავლიან ხალხს.“

მოწმობა სინედრიონის წინაშე

26მაშინ წავიდა მცველთა უფროსი მხლებლებთან ერთად და მოიყვანა ისინი იძულების გარეშე, ვინაიდან ხალხისა ეშინოდათ, არ ჩაგვქოლონო.

27მოიყვანეს სინედრიონის წინაშე და დააყენეს და ჰკითხა მათ მღვდელმთავარმა

28და უთხრა: „სასტიკად აგიკრძალეთ, რომ არ გესწავლებინათ ამ სახელით. აჰა, თქვენი მოძღვრებით აავსეთ იერუსალიმი და გინდათ, იმ კაცის სისხლმა გვიწიოს ჩვენ.“ +

29მიუგეს პეტრემ და მოციქულებმა და უთხრეს: „ღმერთს უფრო მეტად უნდა ვემორჩილებოდეთ, ვიდრე ადამიანებს. +

30ჩვენი მამების ღმერთმა აღადგინა იესო, რომელიც თქვენ მოჰკალით ძელზე დაკიდებით. +

31იგი ღმერთმა წინამძღვრად და მაცხოვრად აღამაღლა თავისი მარჯვენით, რომ მიეცეს ისრაელს მონანიება და ცოდვების მიტევება. +

32და მოწმენი ვართ ამ სიტყვებისა ჩვენ და სულიწმიდა, რომელიც ღმერთმა მისცა თავის მორჩილთ.“ +

33ეს რომ მოისმინეს, განრისხდნენ და მოინდომეს მათი დახოცვა.

34წამოდგა სინედრიონში ერთი ფარისეველთაგანი, სახელად გამალიელი, რჯულის მოძღვარი, მთელი ხალხის მიერ პატივდებული, და ბრძანა, მოციქულები მცირე ხნით გარეთ გაეყვანათ.

35უთხრა მათ: „კაცნო ისრაელიანნო, დაფიქრდით ამ ხალხზე, რასაც უპირებთ მათ.

36ვინაიდან ამ დღეების წინ აღდგა თევდა და თავი დიდ ვინმედ მოჰქონდა, და ოთხასამდე კაცი გაჰყვა მას. მაგრამ ის მოკლეს და, ყველა, ვინც მორჩილებდა მას, გაიფანტა და არარად იქცა. +

37ამის შემდეგ, აღწერის დროს, აღდგა იუდა გალილეველი და დიდძალი ხალხი გაიყოლია. ისიც დაიღუპა, და ყველა, ვინც მას მორჩილებდა, გაიფანტა. +

38ახლა გეუბნებით თქვენ: ჩამოშორდით ამ ხალხს და მოეშვით მათ, ვინაიდან, თუ კაცისაგან არის ეს ზრახვა ანდა საქმე, ჩაიფუშება, +

39ხოლო თუ ღვთისაგან არის, მაშინ თქვენ ვერ ჩაფუშავთ მას და, ვაითუ, ღვთის მოწინააღმდეგენი აღმოჩნდეთ.“ +

40დაუჯერეს ეს და დაუძახეს მოციქულებს, სცემეს და უბრძანეს, რომ აღარ ელაპარაკათ იესოს სახელით, და გაუშვეს.

41ხოლო ისინი წავიდნენ სინედრიონიდან და უხაროდათ, რომ მისი სახელისათვის შეურაცხყოფის ღირსნი გახდნენ. +

42ყოველდღე დაუცხრომლად ასწავლიდნენ და ახარებდნენ ტაძარში და სახლებში ქრისტე იესოს.

6

შვიდის არჩევა მომსახურებისთვის

6^1ამ დღეებში, როცა მომრავლდნენ მოწაფეები, ატყდა გაბერძნებულთა დრტვინვა ებრაელობის წინააღმდეგ, ვინაიდან უგულებელყოფილი იყო მათი ქვრივების ყოველდღიური მომსახურება.

2მაშინ თორმეტმა მოიწვია მოწაფეთა სიმრავლე და უთხრა მათ: „არ შეგვშვენის ღვთის სიტყვის მიტოვება და სუფრების მომსახურება.

3ამოირჩიეთ ძმებო, თქვენგან შვიდი სარწმუნო, სულიწმიდით და სიბრძნით აღსავსე კაცი, ისინი გავამწესოთ ამ საქმეზე.

4ჩვენ კი ვიყოთ ლოცვასა და სიტყვის მსახურებაში.“

5მთელ სიმრავლეს მოეწონა ეს სიტყვა. და ამოირჩიეს სტეფანე, რწმენითა და სულიწმიდით სავსე კაცი, აგრეთვე ფილიპე, პროხორი, ნიკანორი, ტიმონი, პარმენასი და გაიუდევებული ანტიოქიელი ნიკოლოზი. +

6წარუდგინეს ისინი მოციქულებს, ილოცეს და ხელები დაადეს მათ.

7და ვრცელდებოდა ღვთის სიტყვა და დიდად მრავლდებოდა მოწაფეთა რიცხვი იერუსალიმში და მღვდელთაგანიც ბევრი ემორჩილებოდა რწმენას.

ბრალდება სტეფანეს მიმართ

8სტეფანე კი, მადლით და ძალით აღსავსე, დიდ სასწაულებსა და ნიშნებს ახდენდა ხალხში.

9ადგნენ ზოგიერთები ეგრეთ წოდებულ ლიბერტინელთა, კვირინელთა და ალექსანდრიელთა სინაგოგიდან, ზოგიერთებიც კილიკიიდან და აზიიდან და კამათი დაუწყეს სტეფანეს,

10და ვერ შეძლეს დაპირისპირებოდნენ სიბრძნესა და სულს, რომლითაც ის ლაპარაკობდა. +

11მაშინ მოისყიდეს კაცები და ათქმევინეს: „ჩვენ გავიგონეთ, როგორ ლაპარაკობდა იგი მოსეს და ღვთის საგმობ სიტყვებს.“

12ააღელვეს ხალხი, უხუცესები და მწიგნობრები. მიუხდნენ მას, შეიპყრეს და სინედრიონში მიიყვანეს.

13წარმოუდგინეს ცრუ მოწმენი, რომლებიც ამბობდნენ: ეს კაცი დღენიადაგ ამ წმიდა ადგილისა და რჯულის საწინააღმდეგო სიტყვებს ლაპარაკობსო.

14ვინაიდან ჩვენ მოვისმინეთ, როგორ ამბობდა, რომ ეს იესო ნაზარეველი დაარღვევს ამ ადგილს და შეცვლის წეს-ჩვეულებებს, რომლებიც მოსემ გადმოგვცაო. +

15უყურებდნენ მას ყველანი, სინედრიონში მსხდომნი, და ხედავდნენ მის სახეს, როგორც ანგელოზის სახეს.

7
სტეფანე სინედრიონის წინაშე

7^1უთხრა მღვდელმთავარმა: „მართალია, რასაც ამბობენ?“

2მან თქვა: „კაცნო ძმანო და მამანო, ისმინეთ! დიდების ღმერთი ეჩვენა ჩვენს მამას აბრაამს შუამდინარეთში ყოფნისას, ვიდრე ხარანში დასახლდებოდა, და უთხრა მას:

3‘გამოდი შენი ქვეყნიდან და შენი სანათესაოდან და წადი იმ ქვეყანაში, რომელსაც მე გიჩვენებ.’ +

4მაშინ გამოვიდა ქალდეველთა ქვეყნიდან და დასახლდა ხარანში. მამამისის სიკვდილის შემდეგ კი ღმერთმა გადმოასახლა იგი ამ ქვეყანაში, სადაც ახლა თქვენ სახლობთ.

5მასში ფეხის მოსაკიდებელი ადგილიც კი არ მისცა სამკვიდროდ, მაგრამ აღუთქვა, რომ მისცემდა სამფლობელოდ მას და მის თესლს მის შემდეგ, როცა ჯერ კიდევ არ ჰყავდა შვილი.

6ასე ელაპარაკა ღმერთი, რომ მისი თესლი მდგმურად იქნებოდა უცხო ქვეყანაში, დაიმონებდნენ მას და ავად მოექცეოდნენ ოთხას წელიწადს. +

7‘იმ ხალხს კი, ვისაც დაემონებიან, მე განვიკითხავ,’ – თქვა ღმერთმა, – ‘და ამის შემდეგ გამოვლენ იქიდან და მომემსახურებიან ამ ადგილას.’

8და მისცა მას წინადაცვეთის აღთქმა. მან შვა ისაკი და წინადასცვითა მას მერვე დღეს; ხოლო ისაკმა – იაკობი, იაკობმა – თორმეტი მამამთავარი. +

9მამამთავრებს შეშურდათ იოსებისა და გაყიდეს იგი ეგვიპტეში, მაგრამ ღმერთი იყო მასთან +

10და იხსნა იგი ყველა მისი გასაჭირიდან და უბოძა მას მადლი და სიბრძნე ფარაონის, ეგვიპტის მეფის წინაშე, რომელმაც დააყენა იგი ეგვიპტისა და მთელი თავისი სახლის განმგებლად. +

11მოვიდა შიმშილი და დიდი გასაჭირი მთელ ეგვიპტესა და ქანაანში, და ჩვენი მამები ვერ შოულობდნენ საზრდოს.

12ხოლო იაკობმა გაიგო, რომ ეგვიპტეში არის პური, გაგზავნა პირველად ჩვენი მამები. +

13მეორედ ჩასვლისას გაუმჟღავნა იოსებმა თავი თავის ძმებს და ფარაონმა შეიტყო იოსების გვარტომობა. +

14გაგზავნა იოსებმა და მოიწვია თავისი მამა იაკობი და მთელი თავისი სანათესაო, სამოცდათხუთმეტი სული. +

15და ჩავიდა იაკობი ეგვიპტეში და გარდაიცვალა იგი, და ჩვენი მამებიც. +

16გადმოასვენეს ისინი შექემს და ჩაასვენეს სამარხში, რომელიც აბრაამმა იყიდა ვერცხლის ფასად შექემში ემორის ძეთაგან. +

17და როცა ახლოვდებოდა აღთქმის შესრულების ჟამი, ღმერთმა რომ მისცა აბრაამს, ეს ხალხი მატულობდა ეგვიტეში და მრავლდებოდა, +

18ვიდრე ეგვიპტეზე აღდგებოდა სხვა მეფე, რომელიც არ იცნობდა იოსებს.

19ის ვერაგულად ექცეოდა ჩვენს მოდგმას, აიძულებდა ჩვენს მამებს, რათა გადაეყარათ თავიანთი ჩვილები, რომ არ ეცოცხლათ.

20ამ დროს დაიბადა მოსე და იყო სათნო ღვთის წინაშე. სამ თვეს თავისი მამის სახლში იზრდებოდა. +

21როცა გადააგდეს, აიყვანა იგი ფარაონის ასულმა და შვილად გაზარდა. +

22და განისწავლა მოსე ეგვიპტელთა მთელი სიბრძნით და იყო ძლიერი თავისი სიტყვებითა და საქმეებით.

23როცა ორმოცი წელი შეუსრულდა, გულით მოისურვა თავისი ძმების, ისრაელიანების, მონახულება.

24როცა დაინახა, რომ ერთს ჩაგრავდნენ, გამოესარჩლა და იმ დაჩაგრულის შური იძია და განგმირა ეგვიპტელი. +

25ეგონა, მიუხვდებოდნენ ძმები, რომ ღმერთი მისი ხელით იხსნიდა მათ, მაგრამ ვერ მიხვდნენ.

26მეორე დღეს მოევლინა მათ, როცა ისინი ჩხუბობდნენ, მათი შერიგება მოინდომა და უთხრა: ‘კაცებო, თქვენ ხომ ძმები ხართ, რატომ ჩაგრავთ ერთმანეთს?’ +

27მაგრამ მოყვასის დამჩაგვრელმა ხელი ჰკრა მას და უთხრა: ‘ვინ დაგნიშნა ჩვენს მთავრად და მსაჯულად?

28ხომ არ გინდა მეც მომკლა, როგორც გუშინ ეგვიპტელი მოკალი?’

29ამ სიტყვებზე გაიქცა მოსე და გახდა მდგმური მიდიამის ქვეყანაში, სადაც შეეძინა ორი ვაჟი.

30როცა შესრულდა ორმოცი წელი, ეჩვენა მას სინაის მთის უდაბნოში უფლის ანგელოზი, ალმოდებული მაყვლოვანიდან. +

31მოსემ დაინახა და განცვიფრდა ამ ხილვაზე. როცა დასაკვირვებლად მიუახლოვდა, იყო უფლის ხმა:

32‘მე ვარ შენი მამების ღმერთი, ღმერთი აბრაამისა, ისაკისა და იაკობისა.’ შეძრწუნდა მოსე და ვერ გაბედა დაკვირვება.

33უთხრა მას უფალმა: ‘გაიძრე ფეხსამოსი ფეხზე, რადგან ადგილი, რომელზეც დგახარ, წმიდა მიწაა.

34მე ვხედავ ჩემი ხალხის გაჭირვებას ეგვიპტეში და მესმის მისი კვნესა, და ჩამოვედი მათ გამოსახსნელად. ახლა წადი, მე მიგავლენ ეგვიპტეში.’

35ეს ის მოსეა, რომელიც მათ უარყვეს და უთხრეს: ‘ვინ დაგნიშნა მთავრად და მსაჯულადო?’ ღმერთმა მთავრად და მხსნელად ეს მიავლინა იმ ანგელოზის ხელით, რომელიც მას მაყვლოვანში ეჩვენა. +

36მან გამოიყვანა ისინი და ახდენდა სასწაულებს და ნიშნებს ეგვიპტის ქვეყანაში, მეწამულ ზღვაზე და უდაბნოში ორმოცი წელი. +

37ეს არის მოსე, რომელმაც უთხრა ისრაელიანებს: ‘წინასწარმეტყველს, როგორიც მე ვარ, აღგიდგენთ ღმერთი თქვენი ძმებიდან. მას უსმინეთ!’ +

38ეს არის, ვინც იყო კრებულში უდაბნოდ ანგელოზთან ერთად, რომელიც მას ელაპარაკებოდა სინაის მთაზე, და ჩვენს მამებთან ერთად; ვინც მიიღო ცოცხალი სიტყვები, რომ ჩვენთვის გადმოეცა; +

39ვისი მორჩილებაც არ ისურვეს ჩვენმა მამებმა, არამედ განუდგნენ და თავიანთი გულებით ეგვიპტისკენ მიიქცნენ.

40უთხრეს აარონს: ‘გაგვიკეთე ღმერთები, რომლებიც წინ წაგვიძღვებიან, ვინაიდან არ ვიცით, რა დაემართა ამ მოსეს, რომელმაც ეგვიპტის ქვეყნიდან გამოგვიყვანა.’ +

41და გააკეთეს იმ დღეებში ხბო, შესწირეს მსხვერპლი კერპს და შეჰხაროდნენ თავიანთი ხელის ქმნილებას.

42ზურგი შეაქცია მათ ღმერთმა და ციური მხედრობის სამსახურს მიანება ისინი, როგორც წინასწარმეტყველთა წიგნში სწერია: ‘თუ მოგიტანიათ ჩემთვის საკლავი და მსხვერპლი უდაბნოში ორმოც წელიწადს, სახლო ისრაელისა? +

43დაატარებდით მოლექის კარავს და თქვენი ღმერთის რემფას ვარსკვლავს, გამოსახულებებს, რომლებიც თქვენ გააკეთეთ, რომ თაყვანი გეცათ მათთვის, და მეც გადაგასახლებთ ბაბილონს იქით.’

44მოწმობის კარავი ჰქონდათ ჩვენს მამებს უდაბნოში, როგორც დაუდგინა მოსეს მასთან მოლაპარაკემ, რათა გაეკეთებინა იმ სახის თანახმად, რომელიც იხილა. +

45მიიღეს იგი ჩვენმა მამებმა და იესოსთან ერთად შეიტანეს იმ ხალხთა სამკვიდრებელში, რომლებიც ღმერთმა განდევნა ჩვენი მამების წინაშე. ასე იყო დავითის დღეებამდე. +

46მან ჰპოვა მადლი ღვთის წინაშე და სთხოვდა ნებას, რომ იაკობის ღვთისთვის სავანე ეპოვა. +

47სახლი კი სოლომონმა აუგო მას. +

48მაგრამ მაღალი არ არის ხელით ქმნილში დამკვიდრებული, როგორც წინასწარმეტყველი ამბობს: +

49‘ცა ტახტია ჩემი და ქვეყანა – ჩემს ფერხთა კვარცხლბეკი, – ამბობს უფალი, – როგორ სახლს ამიგებთ მე, ან რომელი ადგილია ჩემი დასასვენებლი ადგილი? +

50განა ჩემმა ხელმა არ შექმნა ყოველივე ეს?’ +

51ქედფიცხელნო, გულით და ყურით წინადაუცვეთელნო, თქვენ ყოველთვის ეწინააღმდეგებით სულიწმიდას, როგორც თქვენი მამები, ასევე თქვენც. +

52რომელს არ დევნიდნენ წინასწარმეტყველთაგან თქვენი მამები? მათ დახოცეს წინასწარმაუწყებელნი მართლის მოსვლისა, ვისი გამცემები და მკვლელებიც ახლა თქვენ გახდით, +

53თქვენ, რომლებმაც მიიღეთ რჯული ანგელოზების განკარგულებით და არ დაიცავით იგი.“

სტეფანეს ჩაქოლვა

54ამას რომ ისმენდნენ, გულზე სკდებოდნენ და კბილებს აღრჭიალებდნენ მასზე.

55ახედა მან ცას, აღსავსემ სულიწმიდით, და დაინახა ღვთის დიდება და ღვთის მარჯვნივ მდგარი იესო. +

56და თქვა: „აჰა, მე ვხედავ გახსნილ ცას და კაცის ძეს, ღვთის მარჯვნივ მდგარს.“

57მაგრამ მათ ხმამაღალი ყვირილი მორთეს, ყურები დაიცვეს და ერთსულოვნად დაეძგერნენ მას.

58და გაათრიეს ქალაქგარეთ და ჩაქოლეს. მოწმეებმა თავიანთი ტანისამოსი დააწყვეს ერთი ჭაბუკის ფერხთით, რომელსაც სავლე ერქვა. +

59რომ ქოლავდნენ, სტეფანე უხმობდა და ამბობდა: „უფალო იესო, მიიბარე ჩემი სული.“ +

60მუხლი მოიყარა და ხმამაღლა შეჰღაღადა: „უფალო, ნუ მიუთვლი ამათ ამ ცოდვას.“ ეს თქვა და მიიძინა. +

8

დევნა და გაფანტვა

8^1სავლემ მოიწონა მისი მოკვლა. იმ დღეებში მოხდა იერუსალიმის ეკლესიის დიდი დევნა და ყველა, მოციქულთა გარდა, გაიფანტა იუდეასა და სამარიის მხარეებში. +

2დაკრძალეს სტეფანე ღვთისმოშიშმა კაცებმა და დიდად იგლოვეს იგი.

3სავლე კი არბევდა ეკლესიას, იჭრებოდა სახლებში და ძალით გამოჰყავდა მამაკაცები და დედაკაცები, და საპყრობილეში ჰყრიდა მათ. +

4ამასობაში გაფანტულები მიმოდიოდნენ და ახარებდნენ სიტყვას.

ფილიპეს ქადაგება

და განკურნებანი სამარიაში

5ფილიპე ჩავიდა სამარიელთა ქალაქში და მათ უქადაგებდა ქრისტეს.

6ხალხი ერთსულოვნად ყურს უგდებდა, რასაც ფილიპე ლაპარაკობდა, უსმენდა და ხედავდა, რა ნიშნებს ახდენდა იგი.

7ვინაიდან მრავალთაგან, რომლებიც უწმიდური სულებით იყვნენ შეპყრობილნი, ხმამაღალი ყვირილით გამოდიოდნენ. მრავალი დავრდომილი და კოჭლი იკურნებოდა. +

8დიდი სიხარული იყო იმ ქალაქში.

9იმავე ქალაქში იყო ერთი კაცი, სახელად სიმონი, რომელიც ადრევე ჯადოქრობას ეწეოდა და აოცებდა სამარიელ ხალხს, თავი დიდ ვინმედ მოჰქონდა.

10ყურს უგდებდა მას ყველა, დიდიან-პატარიანად, და ამბობდა: „ეს ის ღვთიური ძალაა, დიდად რომ იწოდება.“

11ყურს კი იმიტომ უგდებდნენ მას, რომ დიდი ხნიდან აოგნებდა მათ ჯადოქრობით.

12როცა ერწმუნენ ფილიპეს, რომელიც ახარებდა ღვთის სასუფევლსა და იესო ქრისტეს სახელს, ინათლებოდნენ მამაკაცებიც და დედაკაცებიც. +

13თვითონ სიმონმაც ირწმუნა და მოინათლა, აღარ შორდებოდა ფილიპეს და, მოხდენილ დიდ სასწაულებსა და ნიშნებს რომ ხედავდა, გაოგნებული იყო.

პეტრე და იოანე სამარიაში

14გაიგეს იერუსალიმში მყოფმა მოციქულებმა, რომ სამარიამ მიიღო ღვთის სიტყვა, და გაგზავნეს მათთან პეტრე და იოანე,

15რომლებიც ჩავიდნენ იქ და ილოცეს მათთვის, რომ მიეღოთ სულიწმიდა.

16ვინაიდან მანამდე არცერთ მათგანზე არ იყო გადმოსული, მხოლოდ მონათლულები იყვნენ უფალ იესოს სახელით.

17მაშინ დაასხეს ხელები მათ და მათაც მიიღეს სულიწმიდა. +

18როცა დაინახა სიმონმა, რომ მოციქულთა ხელების დასხმით ეძლეოდათ სულიწმიდა, ფული მიუტანა მათ.

19თქვა: „მეც მომეცით ხელმწიფება, რომ ჩემგან ხელდასხმულმაც მიიღოს სულიწმიდა.“

20პეტრემ უთხრა მას: „შენი ვერცხლი შენვე გქონდეს შენს დასაღუპად, ვინაიდან ღვთის ნიჭის ფულით მოპოვება განიზრახე. +

21არა გაქვს შენ წილი და ხვედრი სიტყვაში, ვინაიდან შენი გული არ არის წრფელი ღვთის წინაშე.

22მაშ, მოინანიე შენი უკეთურება და შეევედრე უფალს, ვინძლო მოგეტეოს შენი გულისზრახვა,

23ვინაიდან გხედავ მწარე ნაღვლითა და უსამართლობით შებორკილს.“ +

24მიუგო სიმონმა და უთხრათ: „შეევედრეთ ჩემთვის უფალს, რომ არაფერი ეწიოს თქვენი ნათქვამიდან.“

25ხოლო როცა მათ დაამოწმეს და ილაპარაკეს უფლის სიტყვა, გამობრუნდნენ იერუსალიმისკენ და სამარიელთა მრავალ სოფელში ახარებდნენ.

საჭურისის მოქცევა

26უფლის ანგელოზმა უთხრა ფილიპეს: „ადექი და წადი სამხრეთისაკენ, იმ გზაზე, რომელიც იერუსალიმიდან ღაზაში ჩადის. უკაცრიელია იგი.“

27ადგა და წავიდა, და აჰა, ერთი ეთიოპელი კაცი, საჭურისი, ეთიოპიის დედოფლის, კანდაკეს, დიდებული, მთელი მისი საგანძურის მცველი, რომელიც თაყვანის საცემად მოსულიყო იერუსალიმში, +

28უკან ბრუნდებოდა და, თავის ეტლში მჯდომი, კითხულობდა ესაია წინასწარმეტყველს.

29უთხრა სულმა ფილიპეს: „მიდი და ახლოს დაუდექი მაგ ეტლს.“

30მიირბინა ფილიპემ და, როცა მოისმინა, რომ იგი ესაია წინასწარმეტყველს კითხულობდა, უთხრა: „თუ გესმის, რასაც კითხულობ?“

31მან უთხრა: „როგორ გავიგებ, თუ არავინ განმიმარტავს?“ და სთხოვა ფილიპეს, ასულიყო და მის გვერდით დამჯდარიყო.

32წერილის ადგილი, რომელსაც ის კითხულობდა, ეს იყო: „კრავივით დასაკლავად მიიყვანეს და, როგორც ცხვარი დუმს მპარსველთა წინაშე, ისე მასაც არ დაუძრავს ბაგე. +

33დამცირებაში წაერთვა სამართალი და ვინ მოიკითხავდა მის წარმოშობას? რადგან ცოცხალთა ქვეყანას მოსწყდა, ჩემი ხალხის ცოდვებისთვის შეხვდა სატანჯველი.“

34მიუგო საჭურისმა ფილიპეს და უთხრა: „გევედრები, ვისზე ამბობს ამას წინასწარმეტყველი. თავის თავზე, თუ სხვა ვინმეზე?“

35გახსნა ფილიპემ ბაგეები, დაიწყო ამ წერილით და ახარა იესოს შესახებ.

36როცა გზა განაგრძეს, მიადგნენ ერთ წყალს და თქვა საჭურისმა: „აჰა, წყალი. რა მაბრკოლებს რომ მოვინათლო?“

37უთხრა მას ფილიპემ: „თუ მთელი გულით გწამს, შეიძლება.“ მიუგო და უთხრა მან: „მწამს, რომ იესო ქრისტე ღვთის ძეა.“ +

38და უბრძანა ეტლი გაეჩერებინათ და ორივენი ჩავიდნენ წყალში, ფილიპე და საჭურისი, და მონათლა იგი.

39როცა წყლიდან ამოვიდნენ, უფლის სულმა ფილიპე წარიტაცა და ვეღარ დაინახა იგი საჭურისმა. წავიდა თავის გზაზე გახარებული.

40ფილიპე კი აღმოჩნდა აშდოდში, მიმოდიოდა და ახარებდა ყველა ქალაქს, ვიდრე კესარიაში მივიდოდა.

9

იესო ეცხადება სავლეს

9^1სავლე კი, რომელიც ჯერ კიდევ სიკვდილის მუქარით სუნთქავდა უფლის მოწაფეთა წინააღმდეგ, მღვდელმთავართან მივიდა +

2და სთხოვა ბარათები დამასკოს სინაგოგებისადმი, რომ ვისაც იპოვიდა ამ გზაზე მდგომს, მამაკაცებს თუ დედაკაცებს, შებორკილი მიეყვანა იერუსალიმში.

3გზად მიმავალს, როცა დამასკოს უახლოვდებოდა, უეცრად მოეფინა ნათელი ციდან +

4და დაეცა მიწაზე და მოესმა ხმა, რომელიც ეუბნებოდა: „სავლე, სავლე, რად მდევნი მე?“

5თქვა: „ვინ ხარ შენ, უფალო?“ მან კი: „მე ვარ იესო, რომელსაც შენ სდევნი.“

6შეძრწუნებულმა და გაოგნებულმა უთხრა: „რა გსურს, უფალო, რომ გავაკეთო?“ და უთხრა მას უფალმა: „ადექი და შედი ქალაქში და გეტყვიან, რაც უნდა გააკეთო.“

7კაცები კი, რომლებიც მასთან ერთად მიდიოდნენ, უსიტყვოდ იდგნენ, ხმა კი ესმოდათ, მაგრამ ვერავის ხედავდნენ.

8წამოდგა სავლე მიწიდან, თვალები გახელილი ჰქონდა, მაგრამ ვერაფერს ხედავდა. ხელი მოჰკიდეს მას და შეიყვანეს დამასკოში.

9სამი დღე ვერ ხედავდა, არც ჭამდა და არც სვამდა.

ანანიას ჩვენება

10იყო ერთი მოწაფე დამასკოში, სახელად ანანია. და უთხრა უფალმა მას ჩვენებაში: „ანანია!“ მან თქვა: „აჰა, მე, უფალო.“

11უთხრა მას უფალმა: „ადექი და მიდი ქუჩაზე, რომესაც ჰქვია სწორი და იუდას სახლში იკითხე ტარსუსელი კაცი, სახელად სავლე. აჰა, ლოცულობს იგი. +

12და იხილა მან ჩვენებაში კაცი, სახელად ანანია, რომელიც მივიდა და ხელები დაასხა მას, რათა თვალი აეხილა.“

13მიუგო ანანიამ: „უფალო, ბევრისგან მსმენია ამ ადამიანზე, რაოდენი ბოროტება უყო შენს წმიდებს იერუსალიმში.

14და აქაც მღვდელმთავრებისაგან აქვს ხელმწიფება შებორკოს ყველა, ვინც შენს სახელს ახსენებს.“

15უთხრა მას უფალმა: „წადი, ვინაიდან ის არის ჩემი რჩეული ჭურჭელი, რათა ატაროს ჩემი სახელი წარმართთა, მეფეთა და ისრაელიანთა წინაშე. +

16მე ვაჩვენებ მას, რამდენი უნდა იტანჯოს ჩემი სახელის გულისთვის.“

17წავიდა ანანია, შევიდა იმ სახლში, დაასხა მას ხელები და უთხრა: „ძმაო სავლე, უფალმა გამომგზავნა მე, იესომ, რომელიც გეჩვენა გზაზე, სადაც მიდიოდი, რომ თვალი აგეხილოს და აღივსო სულიწმიდით.“

18და მაშინვე, თითქოს ქერცლი მოსძვრაო მის თვალებს, აეხილა, ადგა და მოინათლა.

სავლეს პირველი ქადაგება დამასკოში

19და მიიღო საჭმელი და მომაგრდა. და დარჩა იგი დამასკოში მყოფ მოწაფეებთან რამდენიმე დღე.

20და სასწრაფოდ დაიწყო სინაგოგებში ქადაგება იესოზე, რომ ის არის ძე ღვთისა.

21გაოგნებული იყო ყველა მსმენელი და ამბობდა: „ნუთუ ეს ის კაცია, იერუსალიმში რომ სპობდა ამ სახელის მხმობელთ და აქაც ხომ იმისათვის მოვიდა, რომ შებორკილნი წაეყვანა ისინი მღვდელმთავრებთან?“ +

22სავლე კი, სულ უფრო ძლიერდებოდა და განაცვიფრებდა დამასკოში მცხოვრებ იუდეველებს და ამტკიცებდა, რომ ეს არის ქრისტე.

23განვლო მრავალმა დღემ და იუდეველები შეითქვნენ მის მოსაკლავად.

24ცნობილი გახდა სავლესთვის მათი შეთქმულების ამბავი. ისინი კი დღედაღამ სდარაჯობდნენ კარიბჭესთან, რომ მოეკლათ იგი. +

25აიყვანეს მოწაფებმა ღამით და გალავნიდან ჩაუშვეს გოდრით.

26მივიდა იერუსალიმში და ცდილობდა მოწაფეებს შეერთებოდა, მაგრამ ყველას ეშინოდა მისი, არ სჯეროდათ, რომ მოწაფე იყო.

27ბარნაბამ წაიყვანა იგი, მიიყვანა მოციქულებთან და მოუთხრო მათ, თუ როგორ იხილა გზაში უფალი, რომელიც ელაპარაკა მას და როგორ გაბედულად ლაპარაკობდა იგი დამასკოში იესოს სახელით.

28და დარჩა იგი მათთან. გამოდიოდა და შედიოდა იერუსალიმში და გაბედულად ქადაგებდა უფლის სახელით.

29ლაპარაკობდა და ეპაექრებოდა კიდეც გაბერძნებულთ, ისინი კი მის მოკვლას ცდილობდნენ.

30როცა შეიტყვეს ეს ძმებმა, წაიყვანეს იგი კესარიას და გაგზავნეს ტარსუსში.

პეტრე კურნავს ენეასს

და აცოცხლებს ტაბითას

31ამგვარად ეკლესიას მთელ იუდეაში, გალილეასა და სამარიაში მშვიდობა ჰქონდა, შენდებოდა, ვიდოდა უფლის მოშიშებით და სულიწმიდის ნუგეშისცემით მრავლდებოდა.

32ერთხელ, ყველა ადგილის შემოვლისას, პეტრე მივიდა წმიდებთანაც, რომლებიც ლიდაში ცხოვრობდნენ.

33ნახა იქ ერთი კაცი, სახელად ენეასი, რომელიც რვა წელიწადს დავრდომილი იწვა სარეცელზე.

34და უთხრა მას პეტრემ: „ენეას, გკურნავს შენ იესო ქრისტე. ადექ და გაისწორე ლოგინი.“ და მაშინვე წამოდგა.

35ხედავდა მას ყველა, ვინც ლიდასა და შარონში ცხოვრობდა, და მოიქცნენ ისინი უფლისაკენ.

36იყო იაფოში ერთი მოწაფე დედაკაცი, სახელად ტაბითა, რაც თარგმანით ნიშნავს ქურციკს. იგი სავსე იყო კეთილი საქმეებითა და მოწყალებით, რასაც იქმოდა.

37იმ დღეებში იყო, რომ ავად გახდა იგი და მოკვდა. განბანეს და დაასვენეს ზედათვალში.

38ახლოს იყო ლიდა იაფოსთან და, მოწაფეებმა შეიტყეს პეტრე იქ არისო, და ორი კაცი გაუგზავნეს სათხოვნელად, რომ არ დაეყოვნებინა მათთან მისვლა.

39ადგა პეტრე და წავიდა მათთან. როცა მივიდა, აიყვანეს ზედათვალში, და მის წინაშე წარდგა ყველა ქვრივი. ისინი ტიროდნენ და უჩვენებდნენ მოსასხამებსა და სამოსელს, რომლებსაც ქურციკი უმზადებდა, სანამ მათთან იყო.

40გაუშვა გარეთ ყველანი პეტრემ, მუხლი მოიყარა და ილოცა, მოუტრიალდა ცხედარს და თქვა: „ტაბითა, ადექი!“ მან აახილა თვალი და, პეტრე რომ დაინახა, წამოჯდა.

41ხელი გაუწოდა, წამოაყენა, დაუძახა წმიდებსა და ქვრივებს და ცოცხალი წარუდგინა იგი.

42ცნობილი გახდა ეს მთელ იაფოში და მრავალმა იწამა უფალი.

43მან მრავალი ხანი დაჰყო იაფოში ვინმე სიმონთან, მეტყავესთან.

10

კორნელიოსის ჩვენება კესარიაში

10^1იყო ერთი კაცი კესარიაში, სახელად კორნელიოსი, იტალიურად წოდებული კოჰორტის ასისთავი.

2კეთილმსახური და ღვთისმოშიში იყო და მთელს თავის სახლთან ერთად, ბევრ მოწყალებას გასცემდა ხალხისათვის და ყოველთვის ლოცულობდა ღვთის წინაშე.

3იხილა მან ჩვენებაში ცხადად, ასე, დღის მეცხრე საათზე, ღვთის ანგელოზი, რომელიც შევიდა მასთან და უთხრა: „კორნელიოს!“

4შეხედა მას შეშინებულმა და თქვა: „რა არის, უფალო?“ მან უთხრა: „შენი ლოცვანი და მოწყალებანი ამაღლდა ღვთის წინაშე მოსახსენებლად.

5ახლა მიავლინე კაცები იაფოში და დაუძახე ვინმე სიმონს, რომელიც პეტრედ იწოდება.

6იგი სტუმრად არის ვინმე სიმონ მეტყავესთან, რომლის სახლი ზღვის პირასა დგას.“ +

7როცა წავიდა მასთან მოსაუბრე ანგელოზი, მან დაუძახა თავის ორ მსახურს და ერთ კეთილმსახურ მეომარს, რომელიც თან ახლდა,

8უამბო მათ ყოველივე და გაგზავნა იაფოში.

პეტრეს ჩვენება

9მეორე დღეს, როცა ისინი გზაში იყვნენ და ქალაქს უახლოვდებოდნენ, იქნებოდა ასე ექვსი საათი, რომ პეტრე ერდოზე ავიდა სალოცავად.

10მოშივდა და ჭამა მოუნდა. ვიდრე რამეს მოუმზადებდნენ, გარინდებამ მოიცვა იგი

11და იხილა გახსნილი ცა და გარდმომავალი რაღაც ჭურჭელი, დიდი ტილოს მსგავსი, რომელიც ოთხი კიდით ეშვებოდა მიწაზე.

12მასში იყო მიწის ყოველნაირი ოთხფეხი, ქვეწარმავალი და ცის ფრინველი. +

13და იყო ხმა მის მიმართ: „ადექი, პეტრე, დაკალი და ჭამე.“

14პეტრემ თქვა: „არა, უფალო, არასოდეს არაფერი მიჭამია შებილწული და უწმიდური.“

15მეორედ კვლავ იყო მის მიმართ ხმა: „რაც ღმერთმა განწმიდა, ნუ მიიჩნევ შებილწულად“. +

16ასე მოხდა სამგზის და ჭურჭელი მყისვე ცად ამაღლდა.

კორნელიოსის წარგზავნილები

17როცა გულში ფიქრობდა პეტრე, თუ რა იყო ეს ჩვენება, რომელიც მან იხილა, აჰა, კორნელიოსის გამოგზავნილი კაცები კითხულობდნენ სიმონის სახლს და ჭიშკართან იდგნენ.

18დაუძახეს და ჰკითხეს: „აქაა სტუმრად სიმონი, პეტრედ წოდებული?“

19ვიდრე პეტრე ჩვენებაზე ფიქრობდა, სულმა უთხრა მას: „აგერ, სამი კაცი გეძებს შენ.

20ადექი, ჩადი და გაჰყევი მათ. ნუ ყოყმანობ, ვინაიდან მე მოვავლინე ისინი.“ +

21ჩავიდა პეტრე იმ კაცებთან და უთხრა: „მე ვარ, ვისაც თქვენ ეძებთ. რისთვის მოსულხართ?“

22მათ თქვეს: „ასისთავ კორნელიოსს, მართალს და ღვთისმოშიშ კაცს, რომელსაც ემოწმება იუდეველთა მთელი ერი, წმიდა ანგელოზისგან ებრძანა, მოგიხმოს თავის სახლში და მოისმინოს შენი სიტყვები.“

23მაშინ მიიწვია ისინი და უმასპინძლა. მეორე დღეს კი ადგა და გაჰყვა მათ და ზოგიერთი იაფოელი ძმაც თან ახლდა. +

24მეორე დღეს შევიდნენ კესარიაში. კორნელიოსი ელოდა მათ, შემოეკრიბა თავისი ნათესავები და ახლო მეგობრები.

25როცა შედიოდა პეტრე, კორნელიოსი შეეგება მას, ფეხებში ჩაუვარდა და თაყვანი სცა.

26პეტრემ კი წამოაყენა და უთხრა: „ადექი, მეც კაცი ვარ.“ +

27და მასთან საუბრით შევიდა და მრავალი შეკრებილი ჰპოვა იქ,

28უთხრა მათ: „თქვენ უწყით, რომ იუდეველ კაცს ეკრძალება ურთიერთობა და დაახლოება უცხოტომელთან. მაგრამ მე მიჩვენა ღმერთმა, რომ არც ერთი ადამიანისთვის არ მეწოდებინა შებილწული ან უწმიდური. +

29ამიტომ, როცა მომიხმეს, უყოყმანოდ მოვედი. ამიტომ გეკითხებით: რა საქმეზე მომიხმეთ?“

30კორნელიოსმა თქვა: „ოთხი დღის წინ, ამ საათამდე, ვმარხულობდი, მეცხრე საათზე ჩემს სახლში ვლოცულობდი. და აჰა, ჩემს წინაშე დადგა კაცი ელვარე სამოსით.

31თქვა: ‘კორნელიოს, შესმენილია შენი ლოცვა და შენი მოწყალებანი მოხსენებულია ღვთის წინაშე.

32ახლა გაგზავნე იაფოში და დაუძახე სიმონს, რომელიც პეტრედ იწოდება: მეტყავე სიმონის სახლში დგას ზღვის პირას.’

33მაშინვე გამოვგზავნე შენთან და კარგად მოიქეცი, რომ მოხვედი. ახლა ჩვენ ყველანი ვდგავართ ღვთის წინაშე, რომ მოვისმინოთ ყოველივე, რაც უფლისაგან გაქვს ნაბრძანები.“

პეტრეს ქადაგება კორნელიოსის სახლში

34გახსნა პეტრემ ბაგე და თქვა: „ჭეშმარიტად ვრწმუნდები, რომ ღმერთი მიკერძოებული არ არის, + +

35არამედ ყოველ ხალხში მისი მოშიში და სიმართლის მოქმედი სათნოა მისთვის.

36მან მოუვლინა ისრაელიანებს სიტყვა და ახარა მშვიდობა, იესო ქრისტეს მეშვეობით, ის არის ყოველთა უფალი. +

37თქვენ იცით, რა მოხდა მთელს იუდეაში, გალილეიდან დაწყებული, იმ ნათლისღების შემდეგ, რომელსაც ქადაგებდა იოანე. +

38როგორ სცხო ღმერთმა სულიწმიდით და ძალით იესო ნაზარეველს. დადიოდა, ქველმოქმედებდა და კურნავდა ყველას, ეშმაკისაგან შეპყრობილებს, ვინაიდან ღმერთი იყო მასთან. +

39ჩვენ ყველაფრის მოწმენი ვართ, რაც მან გააკეთა იუდეის ქვეყანაში და იერუსალიმში, და რომ ბოლოს იგი მოკლეს ძელზე დაკიდებით. +

40იგი ღმერთმა აღადგინა მესამე დღეს და გამოაცხადებინა თავი, +

41არა მთელი ხალხისთვის, არამედ ღვთის მიერ წინასწარ ამორჩეულ მოწაფეთათვის, ჩვენთვის, რომლებიც მასთან ერთად ვჭამდით და ვსვამდით მისი მკვდრეთით აღდგომის შემდეგ. +

42გვიბრძანა, ვუქადაგოთ ხალხს და ვუმოწმოთ, რომ ის არის ღვთისგან განწესებული ცოცხალთა და მკვდართა მსაჯულად.

43მასზე ყველა წინასწარმეტყველი ამოწმებს, რომ ყოველი მისი მორწმუნე მისი სახელით მიიღებს ცოდვების მიტევებას. +

სულიწმიდის მოფენა წარმართებზე

44ჯერ კიდევ ლაპარაკობდა პეტრე ამ სიტყვებს, რომ სულიწმიდა გადმოვიდა ყველაზე, ვისაც ესმოდა სიტყვა.

45მორწმუნენი წინადაცვეთილთაგან, რომლებიც პეტრეს მოჰყვნენ, გაოცდნენ, რომ სულიწმიდის ნიჭი წარმართებსაც მოეფინათ,

46რადგან ესმოდათ, რომ ლაპარაკობდნენ ენებზე და ადიდებდნენ ღმერთს. მაშინ მიუგო პეტრემ: +

47„ვის შეუძლია წყლით ნათლისღება დაუკავოს იმათ, ვინც ჩვენსავით მიიღეს სულიწმიდა?“ +

48უბრძანა მათ, მონათლულიყვნენ იესო ქრისტეს სახელით. მაშინ სთხოვეს მას, დარჩენილიყო მათთან რამდენიმე დღეს.

11

წინადაცვეთილები პეტრეს საყვედურობენ

იერუსალიმში

11^1გაიგეს მოციქულებმა და ძმებმა, რომლებიც იუდეაში იყვნენ, რომ წარმართებმაც მიიღეს ღვთის სიტყვა. +

2როცა პეტრე ავიდა იერუსალიმში, საყვედურობდნენ მას წინადაცვეთილები

3და ეუბნებოდნენ: წინადაუცვეთელ ხალხთან შეხვედი და მათთან ერთად ჭამეო.

4დაუწყო მათ პეტრემ განმარტება თანამიმდევრულად, როგორც მოხდა, და თქვა:

5„მე ვიყავი ქალაქ იაფოში, ვლოცულობდი და გარინდებაში ვიხილე ჩვენება: გარდმომავალი რაღაც ჭურჭელი, დიდი ტილოს მსგავსი, ოთხი კიდით ეშვებოდა ზეციდან, და ჩემამდე დაეშვა.

6შევხედე მას, დავაკვირდი და დავინახე შიგ მიწის ოთხფეხნი, მხეცნი, ქვეწარმავალნი და ცის ფრინველნი.

7მომესმა ხმა, რომელმაც მითხრა: ‘ადექი, პეტრე, დაკალი და ჭამე!’

8ვთქვი: ‘არა, უფალო! რადგან ჩემს პირში არასოდეს არაფერი ჩასულა შებილწული და უწმიდური.’

9მეორედ მომიგო ხმამ ციდან: ‘რაც ღმერთმა განწმიდა, ნუ მიიჩნევ შებილწულად.’

10ეს მოხდა სამჯერ, და ყველაფერი ისევ ცად ამაღლდა.

11და აჰა, მაშინვე კესარიიდან ჩემთან გამოგზავნილი სამი კაცი მოადგა იმ სახლის ჭიშკარს, სადაც მე ვიყავი.

12მითხრა სულმა, რომ უყოყმანოდ გავყოლოდი მათ. წამომყვა ეს ექვსი ძმა და შევედით იმ კაცის სახლში. +

13გვიამბო, როგორ იხილა თავის სახლში მდგომარე ანგელოზი, რომელმაც უთხრა: ‘გაგზავნე იაფოში და მოუხმე სიმონს, პეტრედ წოდებულს.

14ის გეტყვის სიტყვებს, რომლითაც გადარჩებით შენ და მთელი შენი სახლი.’

15როცა ლაპარაკი დავიწყე, სულიწმიდა გადმოვიდა მათზე, ისევე როგორც ჩვენზე თავდაპირველად. +

16გამახსენდა უფლის სიტყვა, როგორ ამბობდა: იოანე წყლით ნათლავდა, თქვენ კი სულიწმიდით მოინათლებითო. +

17თუკი ღმერთმა ისეთივე ნიჭი მისცა მათ, როგორც ჩვენ, რომელთაც ვირწმუნეთ უფალი იესო ქრისტე, მე ვინ ვიყავი, რომ შემძლებოდა წინ აღვდგომოდი ღმერთს?“

18ეს რომ მოისმინეს, დადუმდნენ. ღმერთს ადიდებდნენ და ამბობდნენ: „აჰა, წარმართებსაც მისცა ღმერთმა მონანიება სასიცოცხლოდ.“

მოწაფეებს პირველად ეწოდათ ქრისტიანები

19ხოლო დაფანტულები დევნისაგან, სტეფანეს გამო რომ მოხდა, მივიდნენ ფინიაკამდე, კვიპროსამდე და ანტიოქიამდე, და ებრაელების გარდა არავის ეუბნებოდნენ სიტყვას. +

20იყვნენ მათგან ზოგიერთნი კვიპროსელნი და კვირენელნი, რომლებიც ანტიოქიაში მისვლისას ელაპარაკებოდნენ ბერძნებსაც და ახარებდნენ მათ უფალ იესოს.

21და იყო უფლის ხელი მათთან, ძალიან ბევრმა ირწმუნა და მოიქცა უფლისაკენ. +

22მიაღწია ამ ამბავმა იერუსალიმში მყოფი ეკლესიის ყურამდე და მიავლინეს ბარნაბა ანტიოქიაში.

23როდესაც მივიდა და იხილა ღვთის მადლი, გაიხარა და ყველას შეაგონებდა, წრფელი გულით დარჩენილიყვნენ უფალში; +

24ვინაიდან იგი კეთილი კაცი იყო, სულიწმიდითა და რწმენით აღსავსე. და მრავალი ხალხი შეემატა უფალს.

25წავიდა ტარსუსში სავლეს საძებნელად და ნახა იგი, და ანტიოქიაში მოიყვანა. +

26მოუხდათ მათ, რომ მთელ წელიწადს იკრიბებოდნენ ეკლესიაში, ასწავლიდნენ დიდძალ ხალხს. და, პირველად ანტიოქიაში ეწოდათ მოწაფეებს ქრისტიანები.

27იმ დღეებში მოვიდნენ მქადაგებელნი იერუსალიმიდან ანტიოქიაში. +

28წამოდგა ერთი მათგანი, სახელად აგაბოსი, გამოაცხადა სულით, რომ დიდი შიმშილობა ჩამოვარდებოდა მთელ მსოფლიოში, რაც მოხდა კიდეც კლავდიუსის დროს. +

29ხოლო მათ გადაწყვიტეს, რომ მოწაფეებს, თითოეულს თავისი შეძლებისამებრ, შეწევნა გაეგზავნათ ძმებისათვის, რომლებიც იუდეაში იმყოფებოდნენ. +

30ასეც მოიქცნენ, და გაუგზავნეს უხუცესებს ბარნაბასა და სავლეს ხელით. +

12

ჰეროდემ მოკლა იაკობი და

პეტრე ციხეში ჩასვა

12^1იმ ხანებში ხელი აღმართა მეფე ჰეროდემ ეკლესიის ზოგიერთ წევრზე საბოროტოდ,

2და მახვილით მოაკვლევინა იაკობი, იოანეს ძმა. +

3როცა დაინახა, რომ ამით ასიამოვნა იუდეველებს, დააპატიმრა პეტრეც. უფუარობის დღეები იყო.

4შეიპყრო იგი და ჩასვა საპყრობილეში და უბრძანა მისი დარაჯობა ჯარისკაცთა ოთხ ოთხეულს. განზრახული ჰქონდა, რომ პასექის შემდეგ გამოეყვანა ხალხის წინაშე.

5დამწყვდეული იყო პეტრე საპყრობილეში, ეკლესია კი მხურვალედ ევედრებოდა ღმერთს მისთვის.

ანგელოზი ათავისუფლებს პეტრეს

6როცა დააპირა მისი გამოყვანა ჰეროდემ, იმ ღამეს პეტრეს ორ ჯარისკაცს შორის ეძინა, ორმაგი ბორკილით შეკრულს. კართან მდგარი მცველები კი დარაჯობდნენ საპყრობილეს.

7და, აჰა, უფლის ანგელოზი წარდგა და ნათელი გაბრწყინდა შენობაში. ფერდში წაჰკრა პეტრეს, გააღვიძა და უთხრა: „ადექი ჩქარა!“ და დასცვივდა ბორკილები ხელებიდან.

8უთხრა მას ანგელოზმა: „სარტყელი შემოირტყი და ჩაიცვი სანდლები.“ ასეც გააკეთა. ეუბნება მას: „მოისხი შენი მოსასხამი და გამომყევი.“

9გავიდა და გაჰყვა მას. არ იცოდა, რომ, რასაც ანგელოზი იქმოდა, ცხადი იყო, არამედ ფიქრობდა, რომ ჩვენებას ხედავდა.

10გასცდნენ პირველ და მეორე საგუშაგოს და მიუახლოვდნენ ქალაქში შესასვლელ დარკინულ კარიბჭეს, რომელიც თავისით გაიღო მათ წინაშე. გავიდნენ და გაიარეს ერთი ქუჩა და ანგელოზი იმწამს განშორდა მას.

11გონს რომ მოეგო, თქვა პეტრემ: „ახლა ჭეშმარიტად ვიცი, რომ უფალმა გამოგზავნა თავისი ანგელოზი და დამიხსნა ჰეროდეს ხელიდან და ყველაფრისაგან, რასაც იუდეველი ხალხი ელოდა.“

12გონს მოსული მიადგა იოანეს (მარკოზს რომ ეძახდნენ) დედის, მარიამის, სახლს, სადაც მრავალნი შეკრებილიყვნენ და ლოცულობდნენ.

13ჭიშკარზე რომ დააკაკუნა, ერთი მოახლე, სახელად როდე, კარის გასაღებად გამოვიდა.

14იცნო პეტრეს ხმა და ისე გაუხარდა, რომ ჭიშკარიც არ გაუღია, შინ შევარდა და შეატყობინა, რომ პეტრე იდგა ჭიშკართან.

15მათ უთხრეს მას: „შეიშალე?“ ის კი ამტკიცებდა თავისას. ხოლო მათ თქვეს: ეს მისი ანგელოზი იქნებაო. +

16პეტრე კი განაგრძობდა კაკუნს. როცა გაუღეს, დაინახეს და სახტად დარჩნენ.

17ანიშნა მათ ხელით, რომ გაჩუმებულიყვნენ და უამბო მათ, როგორ გამოიყვანა უფალმა საპყრობილიდან, და თქვა: „შეატყობინეთ ეს იაკობსა და ძმებს.“ მერე გავიდა და სხვაგან წავიდა.

18როცა გათენდა ჯარისკაცებს შორის დიდი განგაში ატყდა იმის გამო, თუ რა იქნა პეტრე.

19ჰეროდე კი ეძებდა მას და ვერ იპოვნა. დაჰკითხა მცველები და ბრძანა მათი წაყვანა დასახოცად. მერე იუდეიდან კესარიაში ჩავიდა და იქ დარჩა.

ჰეროდეს სიკვდილი

20ჰეროდე გულმოსული იყო ტვირელებსა და ციდონელებზე. ისინი კი ერთსულოვნად მივიდნენ მასთან, მიიმხრეს ბლასტოსი, მეფის მესაწოლე, და ითხოვდნენ მშვიდობას, ვინაიდან მათი ქვეყანა ჰეროდეს სამეფოდან საზრდოობდა. +

21დაწესებულ დღეს ჰეროდემ ჩაიცვა სამეფო შესამოსელი, დაჯდა ტახტზე და მიმართა მათ.

22ხალხი კი ღაღადებდა: „ღვთის ხმაა და არა კაცისა!“

23უეცრად უფლის ანგელოზმა დასცა იგი, რადგან არ მიაგო დიდება ღმერთს, და მატლებისგან შეჭმულმა სული განუტევა.

24უფლის სიტყვა კი იზრდებოდა და ვრცელდებოდა. +

25ბარნაბამ და სავლემ გაასრულეს თავიანთი სამსახური და გამობრუნდნენ იერუსალიმიდან. თან წამოიყვანეს იოანეც, მარკოზად წოდებული. +

13

გამოყოფა ანტიოქიაში

13^1იყვნენ ანტიოქიაში, იქაურ ეკლესიაში, წინასწარმეტყველნი და მოძღვარნი: ბარნაბა და სიმონი, რომელსაც ნიგერი ერქვა, ლუკიოს კვირენელი და მანაინი – ტეტრარქის – ჰეროდეს – ძუძუმტე, და სავლე. +

2როცა ისინი უფალს ემსახურებოდნენ და მარხულობდნენ, თქვა სულიწმიდამ: „გამომიყავით ბარნაბა და სავლე იმ საქმეზე, რაზეც მათ მოვუწოდე.“ + +

3მაშინ იმარხულეს, ილოცეს, ხელები დაასხეს მათ და გაუშვეს. +

ქადაგება კვიპროსზე

4ამრიგად, სულიწმიდის მიერ მივლინებულნი ჩავიდნენ ისინი სელევკიაში და იქიდან გასცურეს კვიპროსზე.

5სალამისში ყოფნისას ღვთის სიტყვას ქადაგებდნენ იუდეველთა სინაგოგებში. იოანეც თან ჰყავდათ მსახურად. +

6როცა მთელი კუნძული მოიარეს პაფოსამდე, ნახეს ერთი კაცი, მოგვი, ცრუწინასწარმეტყველი, იუდეველი, სახელად ბარიესუსი,

7რომელიც იყო პროკონსულ სერგის-პავლესთან, გონიერ კაცთან. მან მოუხმო ბარნაბას და სავლეს, სურდა მოესმინა ღვთის სიტყვა.

8წინაღუდგა მათ ელიმას მოგვი, ვინაიდან ასე ითარგმნება მისი სახელი, და ცდილობდა რწმენისაგან გადაეცდინა პროკონსული. +

9ხოლო სავლე, იგივე პავლე, აღივსო სულიწმიდით, მიაპყრო მას მზერა

10და უთხრა: „ჰოი, ყოველგვარი მზაკვრობითა და ყოველგვარი სიბოროტით აღვსილო, ეშმაკის ძეო და ყოველივე მართლის მტერო, მოეშვები თუ არა უფლის სწორი გზების გამრუდებას? +

11აჰა, შენზეა ახლა უფლის ხელი: შენ დაბრმავდები და ერთხანს ვეღარ დაინახავ მზეს.“ და მყისვე დაეცა მას ჯანღი და სიბნელე, აქეთ-იქით აწყდებოდა და ეძებდა გამძღოლს.

12მაშინ დაინახა პროკონსულმა, რაც მოხდა, და ირწმუნა, უფლის მოძღვრებით განცვიფრებულმა.

პისიდიის ანტიოქიაში

13პაფოსიდან გამგზავრებული, პავლე და მასთან მყოფნი, პამფილიის პერგეში მივიდნენ, ხოლო იოანე ჩამოშორდა მათ და იერუსალიმში დაბრუნდა.

14ისინი კი პერგეს გავლით მივიდნენ პისიდიის ანტიოქიაში, სინაგოგაში შევიდნენ შაბათ დღეს და დასხდნენ.

15რჯულისა და წინასწარმეტყველთა კითხვის შემდეგ სინაგოგის უფროსებმა მიუგზავნეს მათ და უთხრეს: „კაცნო ძმანო, თუ რამე მანუგეშებელი სიტყვა გაქვთ ამ ხალხისათვის სათქმელი, თქვით.“ +

პავლეს სიტყვა ანტიოქიაში

16ადგა პავლე, ხელით ანიშნა და თქვა: „კაცნო ისრაელიანნო და ღვთის მოშიშნო, ისმინეთ!

17ამ ერის, ისრაელის, ღმერთმა ამოარჩია ჩვენი მამები და აღამაღლა ეს ხალხი ეგვიპტის ქვეყანაში მდგმურობისას, და მაღალი მკლავით გამოიყვანა იქიდან. +

18და ორმოციოდე წელიწადს ასაზრდოებდა მათ უდაბნოში. +

19მოსპო შვიდი ხალხი ქანაანის ქვეყანაში და მათ დაუმკვიდრა მათი ქვეყანა. +

20ამის შემდეგ, ასე, ოთხას ორმოცდაათ წელიწადს აძლევდა მათ მსაჯულებს წინასწარმეტყველ სამუელამდე. +

21მერე მოითხოვეს მეფე და მისცა მათ ღმერთმა საული, კიშის ძე, კაცი ბენიამინის ტომიდან, ორმოცი წლის მანძილზე. +

22მისი გადაყენების შემდეგ, მეფედ დაუყენა მათ დავითი, რომლის შესახებ თქვა დამოწმებით: ‘ვპოვე დავითი, ძე იესესი, ჩემი გულის სანდომი კაცი, რომელიც შეასრულებს ყველა ჩემს ნება-სურვილს.’ +

23მისი შთამომავლობისაგან ღმერთმა აღთქმისამებრ აღუდგინა ისრაელს მხსნელი იესო. +

24მისი მოსვლის წინ იოანე უქადაგებდა მთელ ისრაელის ხალხს მონანიების ნათლისღებას. +

25როცა ამთავრებდა თავის სარბიელს, იოანე ამბობდა: ‘ვინ გგონივართ მე? მე არა ვარ, არამედ, აჰა, მოდის ჩემს შემდეგ ის, ვის ფეხზე სანდლის შეხსნის ღირსიც არა ვარ.’ +

26კაცნო ძმანო, აბრაამის მოდგმის ძენო და თქვენს შორის ღვთისმოშიშნო! თქვენ მოგევლინათ ხსნის სიტყვა. +

27ვინაიდან იერუსალიმის მკვიდრებმა და მათმა მთავრებმა არ იცნეს იგი, დასაჯეს და ამით აღასრულეს წინასწარმეტყველთა სიტყვები, რომლებიც ყოველ შაბათს იკითხება. +

28და რაკი ვერავითარი სასიკვდილო ბრალდება ვერ მოუნახეს, პილატეს სთხოვეს მისი მოკვლა. +

29როცა აღსრულდა ყოველივე მასზე დაწერილი, ჩამოხსნეს ძელიდან და დაასვენეს სამარხში.

30ხოლო ღმერთმა მკვდრეთით აღადგინა იგი. +

31მრავალი დღის განმავლობაში ეჩვენებოდა მათ, რომლებიც მასთან ერთად გამოვიდნენ გალილეიდან იერუსალიმში და რომლებიც ახლა მისი მოწამენი არიან ხალხის წინაშე. +

32და ჩვენ გახარებთ, რომ აღთქმა, რომელიც მამებს მისცა, ღმერთმა ჩვენ, მათ შვილებს, შეგვისრულა და აღგვიდგინა იესო. +

33როგორც მეორე ფსალმუნში სწერია: ‘ჩემი ძე ხარ, დღეს გშობე შენ.’ +

34ხოლო რაკი მან აღადგინა მკვდრეთით, რათა ის აღარასოდეს დაბრუნებოდა ხრწნილებას, ასე თქვა: მე მოგცემთ თქვენ დავითის სარწმუნო სიწმიდეებს, +

35ამიტომ სხვაგანაც ამბობს: ‘ხრწნილებას არ ახილვინებ შენს წმიდას.’ +

36მაგრამ დავითმა, რომელიც მსახურებდა თავის თაობაში, ღვთის ნებით განისვენა, შეერთო თავის მამებს და იხილა ხრწნილება. +

37ხოლო მას, ვინც ღმერთმა აღადგინა, არ უხილავს ხრწნილება. +

38ცნობილი იყოს თქვენთვის, კაცნო ძმანო, რომ მისით ცოდვების მიტევება გეუწყებათ. +

39ყოველივესგან, რისგანაც მოსეს რჯულით ვერ შესძელით გამართლება, მასში მართლდება ყველა მორწმუნე. +

40გაფრთხილდით, რომ არ გეწიოთ წინასწარმეტყველთა მიერ თქმული:

41‘იხილეთ, მოძულენო, და განცვიფრდით და გაუჩინარდით, რადგან ისეთ საქმეს მოვიმოქმედებ თქვენს დღეებში, რომელსაც არ დაიჯერებდით, ვინმეს რომ მოეთხრო თქვენთვის.’“ +

42როცა იუდეველთა სინაგოგიდან გამოდიოდნენ, ხალხი ევედრებოდა მათ, რომ მომავალ შაბათსაც ელაპარაკა მათთვის ეს სიტყვები

43კრებული რომ დაიშალა, ბევრი იუდეველთაგანი და ღვთისმოსავი რჯულშეცვლილი მისდევდა პავლეს და ბარნაბას. ისინი ესაუბრებოდნენ და არწმუნებდნენ, რომ დარჩენილიყვნენ ღვთის მადლში. +

44მეორე შაბათს თითქმის მთელმა ქალაქმა მოიყარა თავი ღვთის სიტყვის მოსასმენად.

45როცა იუდეველებმა ამდენი ხალხი დაინახეს, შურით აღივსნენ, და შეურაცხმყოფელად უარყოფდნენ იმას, რასაც პავლე ლაპარაკობდა.

იუდეველები ეწინააღმდეგებიან პავლეს

46მხნეობა მოიკრიბეს ბარნაბამ და პავლემ გაბედეს და თქვეს: „პირველად თქვენთვის უნდა თქმულიყო ღვთის სიტყვა, მაგრამ ვინაიდან უარყოფთ მას და თქვენ თვითონვე საუკუნო სიცოცხლის უღირსად მიგაჩნიათ თავი, მაშინ ჩვენ წარმართებს მივმართავთ. +

47ვინაიდან ასე გვიბრძანა ჩვენ უფალმა: ‘მე დაგაყენე წარმართთა ნათლად, რომ იყო ხსნად ქვეყნის კიდემდე.’“ +

48ეს რომ ესმოდათ, წარმართები ხარობდნენ და ადიდებდნენ უფლის სიტყვას, და ყველამ ირწმუნა, ვინც საუკუნო სიცოცხლისათვის იყო განწესებული.

49მთელ ქვეყანაში ვრცელდებოდა უფლის სიტყვა.

50ხოლო იუდეველებმა წააქეზეს ღვთისმოსავი და წარჩინებული ქალები და ქალაქის მთავარნი, დაიწყეს პავლესა და ბარნაბას დევნა და გააძევეს ისინი თავიანთი საზღვრებიდან. +

51მათ კი დაიბერტყეს ფეხის მტვერი და მივიდნენ იკონიაში. +

52ხოლო მოწაფეები აღივსებოდნენ სიხარულითა და სულიწმიდით.

14

სამსახურის გაგრძელება იკონიაში

14^1იგივე მოხდა იკონიაში: ისინი შევიდნენ იუდეველთა სინაგოგაში და იმგვარად ილაპარაკეს, რომ მრავალმა იუდეველმა და ბერძენმა ირწმუნა.

2ხოლო ურწმუნო იუდეველები აღიზიანებდნენ და აბოროტებდნენ წარმართთა სულებს ძმების წინააღმდეგ.

3თუმცა ისინი საკმაო ხანს გაბედულად აგრძელებდნენ ლაპარაკს უფალზე, რომელიც თავისი მადლის სიტყვის დასამოწმებლად მათი ხელით იძლეოდა ნიშნებსა და ახდენდა სასწაულებს. +

4გაიყო ქალაქის ერი: ერთნი იუდეველებს მიემხრნენ, სხვანი კი – მოციქულებს.

5როცა იუდეველები და წარმართები თავიანთ მთავრებთან ერთად ცდილობდნენ, რომ შეურაცხეყოთ და ჩაექოლათ ისინი,

6მათ შეიტყეს და გაიქცნენ ლუკაონიის ქალაქებში – ლუსტრასა და დერბეში, მათ შემოგარენში, +

7და იქ ახარებდნენ.

მოციქულებისათვის მსხვერპლშეწირვის ცდა

8ერთი კაცი, ფეხებით უძლური, იჯდა ლუსტრაში, დედის მუცლიდანვე კოჭლი იყო და არასოდეს გაევლო.

9იგი ისმენდა პავლეს საუბარს. პავლემ შეხედა მას და დაინახა, რომ მას ჰქონდა განკურნების რწმენა.

10უთხრა ხმამაღლა: „შენ გეუბნები უფლის, იესო ქრისტეს სახელით: წამოდექი ფეხზე და გაიმართე!“ ისიც წამოხტა და დაიწყო სიარული. +

11ხალხმა რომ დაინახა, თუ რა მოიმოქმედა პავლემ, ხმა აღიმაღლა და ლუკაონურად თქვა: ღმერთები ადამიანებს დაემსგავსნენ და ჩვენთან ჩამოვიდნენო,

12და უწოდეს ბარნაბას ზევსი და პავლეს – ჰერმესი, ვინაიდან პავლე უფროსობდა სიტყვაში.

13ხოლო ქურუმმა ზევსის ტაძრისა, რომელიც იმ ქალაქის წინ იყო, ჭიშკართან მორეკა ხარები და მოიტანა გვირგვინები და აპირებდა ხალხთან ერთად მსხვერპლის შეწირვას.

14ეს რომ გაიგონეს, მოციქულებმა ბარნაბამ და პავლემ ტანისამოსი შემოიხიეს, ხალხში შეცვივდნენ, შეჰყვირეს და თქვეს:

15„კაცნო, ამას რას სჩადიხართ? ჩვენც თქვენი მსგავსი ადამიანები ვართ და გახარებთ, რომ ამ ამაოებისაგან მოიქცეთ ცოცხალი ღვთისაკენ, რომელმაც შექმნა ცა და მიწა, ზღვა და ყველაფერი, და რაც მათ წიაღშია; +

16რომელმაც წარსულ თაობებში მიუშვა ყველა ერი, რომ თავისი გზებით ევლოთ,

17თუმცა უმოწმებლად არ დაუტოვებია თვისი კეთილმოქმედება, ზეციდან გვაძლევდა წვიმას და ნაყოფის მომცემ დროებს, საზრდოთი და სიხარულით გვივსებდა გულებს.“ +

18ამას რომ ლაპარაკობდნენ, ძლივს შეაკავეს ხალხი, რომ მსხვერპლი არ შეეწირათ მათთვის.

პავლეს ქვებს უშენენ

19მოვიდნენ ანტიოქიიდან და იკონიიდან იუდეველნი, დაარწმუნეს ხალხი და ქვებით ჩაქოლეს პავლე და ქალაქგარეთ გაათრიეს, რადგან მკვდარი ეგონათ. +

20როცა მოწაფეები გარს შემოეხვივნენ, წამოდგა და წავიდა ქალაქში. მეორე დღეს კი ბარნაბასთან ერთად დერბეში წავიდა.

მოციქულები ბრუნდებიან ანტიოქიაში

21სახარებას უქადაგებდნენ ამ ქალაქს, მრავალი დაიმოწაფეს და დაბრუნდნენ ლუსტრას, იკონიას და ანტიოქიას.

22ამხნევებდნენ მოწაფეთა სულებს და შეაგონებდნენ, მტკიცედ მდგარიყვნენ რწმენაში, ვინაიდან მრავალი ჭირით გვმართებსო ღვთის სასუფეველში შესვლა. +

23ხელი დაასხეს მათ თითოეულ ეკლესიაში უხუცესებს და ლოცვითა და მარხვით შეავედრეს ისინი უფალს, რომელიც ირწმუნეს.

24და გაიარეს პისიდია და მივიდნენ პამფილიაში.

25და იქადაგეს პერგეში სიტყვა და ჩავიდნენ ატალიაში.

26იქიდან გასცურეს ანტიოქიაში, საიდანაც მიენდნენ ღვთის მადლს საქმისათვის, რომელიც შეასრულეს. +

27მოვიდნენ და შეკრიბეს ეკლესია და უამბეს, რაც გაუკეთა მათ ღმერთმა და როგორ გაუხსნა რწმენის კარი წარმართებს.

28დაყვეს არამცირედი ხანი მოწაფეებთან.

15

პავლე და ბარნაბა იერუსალიმში

15^1ჩამოვიდნენ ზოგიერთები იუდეიდან და ასწავლიდნენ ძმებს: თუ წინადაცვეთას არ მიიღებთ მოსეს წესით, ვერ გადარჩებითო. +

2როდესაც პავლეს და ბარნაბას უთანხმოება და არამცირედი დავა მოუხდათ მათთან, გადაწყვიტეს, პავლე, ბარნაბა და ზოგიერთი სხვა მათგანი ამ საკითხის გამო ასულიყვნენ იერუსალიმში მოციქულებთან და უხუცესებთან.

3გააცილა ეკლესიამ და ფინიკიასა და სამარიაში გავლისას ისინი უამბობდნენ წარმართთა მოქცევაზე, და ყველა ძმათაგანს დიდ სიხარულს ანიჭებდნენ.

4იერუსალიმში რომ მივიდნენ, მიიღეს ისინი ეკლესიამ, მოციქულებმა და უხუცესებმა, და აუწყეს, რამდენი რამ მოიმოქმედა ღმერთმა მათი ხელით,

5წამოდგნენ ზოგიერთნი მორწმუნენი ფარისეველთა დასიდან და თქვეს, რომ საჭიროა მათი წინადაცვეთა და მცნებად დადება, რომ დაიცვან მოსეს რჯული.

პეტრეს და იაკობის დასტური

წარმართთა შესახებ

6შეიკრიბნენ მოციქულები და უხუცესები ამ საქმის გასარჩევად.

7ხანგრძილივი გამოძიების შემდეგ პეტრე ადგა და უთხრა მათ: „კაცნო ძმანო, თქვენ იცით, რომ ღმერთმა პირველი დღეებიდანვე ამომირჩია თქვენს შორის, რათა წარმართებს ჩემი პირით მოესმინათ სახარების სიტყვა და ერწმუნათ. +

8და გულთამხილველმა ღმერთმა დაუმოწმა მათ სულიწმიდის მიცემით, როგორც ჩვენ. +

9განსხვავება წაშალა ჩვენსა და მათ შორის, როცა რწმენით განწმიდა მათი გულები. +

10ახლა რატომ გამოსცდით ღმერთს და ქედზე ადგამთ მოწაფეებს უღელს, რომლის ტარება ვერც ჩვენმა მამებმა შეძლეს, ვერც ჩვენ? +

11მაგრამ გვწამს, რომ უფალ იესოს მადლით გადავრჩებით ისევე, როგორც ისინი.“ +

12ბევრი დადუმდა და უსმენდა ბარნაბასა და პავლეს, რომლებიც მოუთხრობდნენ, თუ რა ნიშნები და სასწაულები მოახდინა ღმერთმა მათი ხელით წარმართებს შორის.

13მათი დადუმების შემდეგ მიუგო იაკობმა და თქვა: „კაცნო ძმანო, მომისმინეთ:

14სიმონმა მოგვითხრო, როგორ მოხედა ღმერთმა პირველად წარმართებს, რომ წარმართთაგან გამოეკრიბა ხალხი თავისი სახელისათვის.

15ამასვე ეთანხმება წინასწარმეტყველთა სიტყვები, როგორც დაწერილია:

16‘ამის შემდეგ დავბრუნდები და აღვადგენ დავითის დამხობილ კარავს, დანგრეულს აღვადგენ და კვლავ ავაშენებ, +

17რათა ეძიოს ადამიანთა ნატამალმა უფალი და ჩემი სახელით წოდებულმა ყველა ერმა, ამბობს უფალი, ყოველივე ამის მოქმედი. +

18საუკუნითგან ღვთისთვის ცნობილია ყოველი მისი საქმე.’

19ამიტომ მე ვფიქრობ, არ დავაბრკოლოთ ისინი, ვინც წარმართთაგან ღვთისკენ არიან მიქცეულნი,

20არამედ მივწეროთ მათ, რომ ერიდონ კერპებით შებილწულს, მრუშობას, დამღრჩვალს და სისხლს. + +

21ვინაიდან მოსეს რჯულს ძველთაგანვე ჰყავს ყველა ქალაქში თავისი მოქადაგენი და იგი ყოველ შაბათს იკითხება სინაგოგებში.“

მოციქულები და უხუცესები წარმართთა მოსაქცევად

22მაშინ მოციქულებმა და უხუცესებმა მთელ ეკლესიასთან ერთად საჭიროდ მიიჩნიეს, ამოერჩიათ თავიანთი წრიდან კაცები ანტიოქიაში მისავლენად პავლესთან და ბარნაბასთან ერთად: იუდა, რომელსაც ბარშაბა ეწოდა, და სილა – კაცები, რომლებიც წინამძღვრობდნენ ძმებს შორის.

23დაწერეს თავიანთი ხელით: „მოციქულები და უხუცესები, ძმები – ანტიოქიაში, სირიასა და კილიკიაში, წარმართთაგან მოქცეულ ძმებს: გიხაროდეთ!

24რაკი გავიგეთ, რომ ზოგიერთებმა, რომლებიც ჩვენგან გამოვიდნენ, აღგაშფოთეს თავიანთი სიტყვებით და სული შეგირყიეს, რადგან გითხრეს, უნდა წინადაიცვითოთ და რჯული დაიცვათო, რაც ჩვენ არ დაგვივალებია,

25ერთსულოვნად საჭიროდ მივიჩნიეთ კაცების არჩევა თქვენთან მოსავლენად ჩვენს საყვარელ ბარნაბასა და პავლესთან ერთად,

26ადამიანებთან, რომელთაც თავი გადადეს ჩვენი უფლის იესო ქრისტეს სახელისათვის.

27ჩვენ გამოგიგზავნეთ იუდა და სილა, რომლებიც ამასვე გადმოგცემენ სიტყვით.

28საჭიროდ სულიწმიდამ და ჩვენც, რომ არავითარი ზედმეტი ტვირთი არ დაგაკისროთ, გარდა იმისა, რაც აუცილებელია.

29ერიდეთ ნაკერპავს და სისხლს, დამღრჩვალსა და მრუშობას. თუ ამისგან დაიცავთ თავს, კარგს იზამთ. იყავით ჯანმრთელად!“

იუდა და სილა

30წარგზავნილები ჩავიდნენ ანტიოქიაში, შეკრიბეს კრებული და გადასცეს წერილი.

31როდესაც წაიკითხეს, გაიხარეს ამ ნუგეშისცემით.

32იუდამ და სილამ, რომლებიც აგრეთვე წინასწარმეტყველნი იყვნენ, მრავალი სიტყვით ანუგეშეს ძმები და გაამხნევეს. +

33დაყვეს იქ რამდენიმე ხანი და მშვიდობით გამოისტუმრეს ძმებმა მოციქულებთან.

34ხოლო სილამ საჭიროდ მიიჩნია იქვე დარჩენა.

35პავლე და ბარნაბა შეყოვდნენ ანტიოქიაში, ასწავლიდნენ და ახარებდნენ ბევრ სხვასთან ერთად უფლის სიტყვას.

ბარნაბა მიცურავს მარკოზთან ერთად კვიპროსში

36რამდენიმე დღის შემდეგ უთხრა ბარნაბას პავლემ: „წავიდეთ კიდევ და მოვინახულოთ ჩვენი ძმები ყველა ქალაქში, სადაც ვიქადაგეთ უფლის სიტყვა. ვნახოთ, როგორ არიან.“

37ბარნაბას სურდა, თან წაეყვანა იოანე, რომელსაც მარკოზი ერქვა. +

38პავლე კი ფიქრობდა, რომ არ უნდა წაეყვანათ ის, ვინც ჩამოშორდა მათ პამფილიაში და არ წაჰყვა მათ საქმეზე. +

39ჩამოვარდა უთანხმოება და ისინი დასცილდნენ ერთმანეთს. ბარნაბამ თან წაიყვანა მარკოზი და გაცურეს კვიპროსამდე.

40ხოლო პავლემ სილა აირჩია და გაემგზავრა, ძმათაგან უფლის მადლს მინდობილი.

41მიმოდიოდა სირიასა და კილიკიაში და განამტკიცებდა ეკლესიებს. +

16

პავლე მეორედ ნახულობს ეკლესიებს

16^1ჩავიდა დერბეს და ლუსტრას. და, აჰა, იქ იყო ერთი მოწაფე, სახელად ტიმოთე, იუდეველი მორწმუნე დედაკაცისა და ბერძენი მამის შვილი, +

2რომელზეც მოწმობდნენ ლუსტრელი და იკონიელი ძმები.

3პავლემ მოისურვა მასთან ერთად წასვლა. წაიყვანა და წინადაცვითა იუდეველთა გულისთვის, რომლებიც იმ ადგილებში იყვნენ, ვინაიდან ყველამ იცოდა, რომ მამამისი ბერძენი იყო. +

4ქალაქებში გავლისას ისინი ასწავლიდნენ, რომ დაეცვათ მოციქულთა და უხუცესთა მიერ იერუსალიმში დადგენილი წესები. +

5ეკლესიები კი მტკიცდებოდა რწმენით და დღითი დღე იზრდებოდა მათი რიცხვი.

მიწვევა მაკედონიიდან.

გამგზავრება ფილიპეში

6გაიარეს მათ ფრიგია და გალატელთა ქვეყანა, და სულიწმიდისგან აკრძალული ჰქონდათ სიტყვის ქადაგება აზიაში.

7მივიდნენ მისიამდე და აპირებდნენ ბითვინიაში გამგზავრებას, მაგრამ იესოს სულმა არ გაუშვა ისინი.

8მისიას გასცდნენ და ტროაში ჩავიდნენ.

9ღამით პავლეს ჩვენება ჰქონდა: წარუდგა ვიღაც მაკედონიელი კაცი, ევედრებოდა და ამბობდა: „მოდი მაკედონიაში და დაგვეხმარე.“

10ამ ჩვენების შემდეგ მაშინვე ვცადეთ მაკედონიაში გამგზავრება. ვფიქრობდით, რომ ღმერთმა მოგვიწოდა, გვეხარებინა მათთვის.

ლიდიას მონათვლა და

პავლეს მიღება მის სახლში

11გავცურეთ ტროადან და პირდაპირ გავეშურეთ სამოთრაკეში, ხოლო მეორე დღეს – ნეაპოლისში.

12იქიდან ფილიპეში, რომელიც მაკედონიის მთავარი ნაწილის ქალაქია, კოლონია. ამ ქალაქში დავყავით რამდენიმე დღე.

13შაბათ დღეს გავედით კარიბჭის გარეთ, მდინარის პირას, სადაც სალოცავი გვეგულებოდა. დავსხედით და ველაპარაკებოდით იქ შეკრებილ დედაკაცებს.

14ერთი დედაკაცი, სახელად ლიდია, ქალაქ თიატირადან, ძოწეულით მოვაჭრე, ღვთისმოშიში, ისმენდა. უფალმა გაუხსნა გული პავლეს ნალაპარაკევის მოსასმენად.

15როდესაც მოინათლნენ ის და მისი სახლი, გვთხოვა და გვითხრა: „თუ უფლის მორწმუნედ შემრაცხეთ, მოდით ჩემს სახლში და დარჩით.“ და დაგვიყოლია.

პავლე საპატიმროში

16როდესაც სალოცავში მივდიოდით, შეგვხვდა ერთი მხევალი, რომელსაც პითონის სული ჰქონდა და თავისი მისნობით დიდძალ მოგებას აძლევდა თავის ბატონებს.

17იგი პავლეს და ჩვენ აგვედევნა, ყვიროდა და ამბობდა: ეს კაცები უზენაესი ღვთის მონები არიან, რომლებიც გაუწყებენ თქვენი ხსნის გზებსო.

18ასე იქცეოდა მრავალი დღის განმავლობაში. პავლე ძალიან შეწუხდა, მიუბრუნდა სულს და უთხრა: „იესო ქრისტეს სახელით გიბრძანებ, გამოხვიდე მაგისგან.“ და იმწამსვე გამოვიდა. +

19დაინახეს იმისმა ბატონებმა, რომ გაქრა მათი მოგების იმედი, შეიპყრეს პავლე და სილა და მიიყვანეს მოედანზე მთავრებთან.

20მთავრებს რომ წარუდგინეს, უთხრეს: „ეს კაცები იუდეველები არიან და აშფოთებენ ჩვენს ქალაქს.

21და გვასწავლიან ზნე-ჩვეულებებს, რომელთა არც მიღება შეგვშვენის და არც შესრულება, ვინაიდან რომაელები ვართ.“

22და აღდგა ხალხი მათ წინააღმდეგ. ხოლო მთავრებმა ტანისამოსი შემოახიეს და მათი გაჯოხვა ბრძანეს. +

23მაგრად რომ სცემეს, საპყრობილეში ჩაყარეს და საპყრობილის ზედამხედველს უბრძანეს, ფხიზლად ედარაჯა მათთვის.

24ასეთი ბრძანება რომ მიიღო, მანაც შეყარა ისინი შიდა საპყრობილეში და ფეხებზე ხუნდები დაადო.

საპატიმროს ზედამხედველის მოქცევა

25შუაღამისას პავლე და სილა ლოცულობდნენ და უგალობდნენ ღმერთს. პატიმრები კი ყურს უგდებდნენ.

26უცერად მოხდა დიდი მიწისძვრა, ისე რომ, საპყრობილის საძირკველი შეირყა. მყისვე გაიღო ყველა კარი და ყველას დასცვივდა ბორკილები. +

27გამოეღვიძა საპყრობილის ზედამხედველს და დაინახა, რომ საპყრობილის კარი ღია იყო. იძრო მახვილი და თავის მოკვლა დააპირა, რადგან ეგონა, რომ პატიმრები გაიქცნენ.

28პავლემ გამოსძახა ხმამაღლა და უთხრა: „შენს თავს ავს ნურაფერს შეამთხვევ, ვინაიდან ჩვენ ყველანი აქა ვართ.“

29მან კი სანთელი მოითხოვა, შიგნით შეიჭრა და ათრთოლებული დაემხო პავლესა და სილას წინაშე.

30გარეთ გამოიყვანა ისინი და უთხრა: „ბატონებო, რა ვქნა, რომ გადავრჩე?“

31ხოლო მათ უთხრეს: „იწამე უფალი იესო და გადარჩებით შენც და მთელი შენი სახლიც.“ +

32და უქადაგეს ღვთის სიტყვა მას და ყველას, მის სახლში მყოფს.

33და წაიყვანა ისინი იმ ღამეს, იმ საათშივე, წყლულები მობანა და მაშინვე მოინათლნენ ის და ყველა მისიანი.

34მიიყვანა ისინი თავის სახლში, სუფრა გაუშალა და ხარობდა მთელ თავის სახლეულთან ერთად, რომ იწამა ღმერთი.

მთავრების თხოვნით წასვლა ფილიპედან

35რომ გათენდა, მთავრებმა გაგზავნეს მსახურნი და უთხრეს: „გაუშვი ის კაცები.“

36შეატყობინა საპყრობილის ზედამხედველმა ეს ამბავი პავლეს და უთხრა: „მთავრებმა კაცი გამოგზავნეს თქვენს გასაშვებად. ახლა გამოდით და მშვიდობით წადით.“

37მაგრამ პავლემ უთხრა მათ: „ჩვენ, რომაელი მოქალაქეები, განუკითხავად გვცემეს სახალხოდ და საპყრობილეში ჩაგვყარეს, და ახლა ფარულად გვიშვებენ? არა, მოვიდნენ და თვითონ გაგვიყვანონ.“ +

38მოახსენეს მსახურებმა მთავრებს ეს სიტყვები. ხოლო მათ შეეშინდათ, როცა გაიგეს, რომაელნი ყოფილანო.

39და მოვიდნენ, მოუბოდიშეს, გამოიყვანეს საპყრობილიდან და სთხოვეს, ქალაქს გასცლოდნენ.

40გამოვიდნენ საპყრობილიდან და მივიდნენ ლიდიასთან, მოინახულეს ძმები, ანუგეშეს და წავიდნენ.

17

პავლეს ქადაგება თესალონიკეში

17^1გაიარეს ამფიპოლისი და აპოლონია და მივიდნენ თესალონიკეში, სადაც იუდეველთა სინაგოგა იყო.

2თავისი ჩვეულებისამებრ, პავლე შევიდა მათთან და სამი შაბათის განმავლობაში ელაპარაკებოდა მათ წერილებიდან.

3უხსნიდა და უმტკიცებდა, რომ ქრისტე უნდა დატანჯულიყო და მკვდრეთით აღმდგარიყო, და რომ ეს ქრისტე იესოა, რომელსაც მე გახარებთო თქვენ. + +

4ზოგიერთმა მათგანმა ირწმუნა და შეუერთდა პავლესა და სილას, როგორც მრავალი ღვთისმოშიში ბერძენი, ასევე ბევრი დიდგვაროვანი დედაკაცი.

5იუდეველები შურით აღივსნენ, ვიღაც უკეთური კაცები მოიყვანეს ბაზრიდან, შეყარეს ბრბო და აშფოთებდნენ ქალაქს. მიადგნენ იასონის სახლს და ცდილობდნენ მათ გამოყვანას ხალხის წინაშე.

6ისინი რომ ვერ იპოვეს, იასონი და ზოგიერთი ძმა წაათრიეს ქალაქის მთავრებთან და ყვიროდნენ: „მსოფლიოს ამრევებმა აქაც მოაღწიეს, +

7იასონმა შეიფარა ისინი. ყველანი ეურჩებიან კეისრის ბრძანებებს და სხვას ამბობენ მეფედ, იესოს.“

8ააშფოთეს ხალხი და ქალაქის მთავრები, რომელთაც ესმოდათ ეს.

9მიიღეს სათავდებო იასონისგან და სხვათაგან და გაუშვეს ისინი.

პავლე და სილა ბერეაში

10ძმებმა იმ ღამითვე დაუყოვნებლივ გაისტუმრეს პავლე და სილა ბეროაში, სადაც ჩასვლისთანავე შევიდნენ იუდეველთა სინაგოგაში.

11ესენი უფრო კეთილშობილები იყვნენ თესალონიკელებზე. მათ მთელი გულმოდგინებით მიიღეს სიტყვა, ყოველდღე არჩევდნენ წერილებს, ნამდვილად ასე თუ არისო. +

12ბევრმა მათგანმა ირწმუნა, წარჩინებულ ბერძენ ქალთაგან და კაცთაგან არამცირედმა.

13როდესაც შეიტყვეს თესალონიკელმა იუდეველებმა, რომ ბეროაშიც ქადაგებდა პავლე ღვთის სიტყვას, იქაც მივიდნენ, ააღელვეს და ააშფოთეს ხალხი.

14მაშინ ძმებმა მყისვე გაგზავნეს პავლე ზღვისკენ, სილა და ტიმოთე კი იქვე დარჩნენ.

15გამცილებლებმა პავლე ათენამდე მიიყვანეს, და მიიღეს დავალება სილას და ტიმოთეს მიმართ, რომ, რაც შეიძლება, მალე მისულიყვნენ მასთან, და გამობრუნდნენ.

პავლე ქადაგებს იესოს და აღდგომას

16ვიდრე პავლე მათ ათენში ელოდა, მისი სული აღაშფოთა ამ კერპებით სავსე ქალაქის ხილვამ. +

17ამაზე ელაპარაკებოდა სინაგოგებში იუდეველებს და მორწმუნეებს და იმათ, ვისაც ყოველდღე ხვდებოდა მოედანზე.

18ზოგიერთმა ეპიკურელმა და სტოელმა ფილოსოფოსმა კამათი გაუმართა მას. ერთნი ამბობდნენ: რისი თქმა სურსო ამ მოლაყბეს. მეორენი ამბობდნენ: ეტყობა, უცხო ღმერთებზე ქადაგებსო, რაკი იესოსა და აღდგომას ახარებდა მათ.

19შეიპყრეს იგი და მიიყვანეს არეოპაგში და უთხრეს: „შეგვიძლია თუ არა გავიგოთ, რა არის, შენგან ნაქადაგები, ეს ახალი მოძღვრება?

20ვინაიდან რაღაცას უცნაურს ასმენ ჩვენს ყურებს. ამიტომ გვინდა ვიცოდეთ, რას ნიშნავს ეს?“

21ყველა ათენელს და იქ მცხოვრებ უცხოელს ისე არაფერი ეხალისებოდათ, როგორც რაიმე ახლის ლაპარაკი ან მოსმენა.

პავლეს სიტყვა არეოპაგში

22დადგა პავლე არეოპაგის შუაში და თქვა: „კაცნო ათენელნო, ყველაფერში გატყობთ, რომ ძალიან მორწმუნენი ხართ,

23ვინაიდან, როცა გავიარე და დავათვალიერე თქვენი სათაყვანო ადგილები, ვნახე სამსხვერპლოც, რომელსაც აწერია: ‘უცნობ ღმერთს’. მე გიქადაგებთ მას, ვისაც არ იცნობთ და ეთაყვანებით.

24ღმერთი, შემოქმედი სამყაროსი და ყოველივესი, რაც მასშია, უფალი ცისა და მიწისა, ხელთქმნილ ტაძრებში არ მკვიდრობს, +

25არც ადამიანთა ხელიდან სამსახურს საჭიროებს, თავად ანიჭებს ყველას სიცოცხლეს, სუნთქვას და ყოველივეს. +

26ერთიდან შექმნა ადამიანთა ყოველი ტომი, რათა დედამიწის ზურგზე დამკვიდრებულიყვნენ. წინასწარ დააწესა მათ დასამკვიდრებლად დრონი და საზღვრები,

27რათა ეძიონ ღმერთი. ვინძლო იგრძნონ იგი და იპოვონ, შორს როდია თითოელი ჩვენთაგანისაგან.

28ვინაიდან მასში ვცოცხლობთ, ვიძვრით და ვარსებობთ, როგორც ზოგიერთი თქვენი პოეტი ამბობდა: ჩვენ მისი მოდგმა ვართო.

29და რაკი ღვთის მოდგმა ვართ, არ უნდა ვიფიქროთ, რომ ღმერთი ჰგავს ოქროს ანდა ვერცხლს, ანდა ქვას, ადამიანის ხელოვნებით და წარმოსახვით გამოხატულს. +

30მაგრამ ღმერთმა დაუშვა უმეცრების დროება და ახლა აუწყებს ადამიანებს, ყველას ყველგან, რომ მოინანიონ. +

31ვინაიდან მან დაადგინა დღე, როდესაც მსოფლიოს განიკითხავს სამართლით წინასწარ არჩეული კაცის ხელით, ყველას მისცა რწმენა, როცა იგი მკვდრეთით აღადგინა.“ +

32ხოლო მკვდართა აღდგომაზე რომ მოისმინეს, ერთნი დასცინოდნენ, სხვები კი ამბობდნენ: ამის თაობაზე კვლავაც მოგისმენთო.

33ასე გამოვიდა პავლე მათგან.

34ზოგიერთნი მიემხრნენ და ირწმუნეს – მათ შორის დიონისიოს არეოპაგელმა და ქალმა, სახელად დამარისმა, და სხვებმაც მათთან ერთად.

18

პავლეს მომსახურება კორინთოში

18^1ამის შემდეგ პავლემ დატოვა ათენი და მივიდა კორინთოში.

2და ნახა ერთი იუდეველი, სახელად აკვილა, წარმოშობით პონტოელი, და მისი ცოლი პრისკილა, იტალიიდან ახალდაბრუნებულნი, ვინაიდან კლავდიუსმა ბრძანა ყველა იუდეველი რომიდან გამოეძევებინათ, და მივიდა მათთან. +

3და რაკი ერთი ხელობისანი იყვნენ, დარჩა მათთან და შრომობდა, ვინაიდან მათი ხელობაც მეკარვეობა იყო. +

4ყოველ შაბათს საუბრობდა სინაგოგაში და არწმუნებდა იუდეველებსა და ბერძნებს.

5როცა სილა და ტიმოთე მაკედონიიდან მოვიდნენ, მიეცა პავლე ქადაგებას, რათა დაემოწმებინა იუდეველთათვის, რომ ქრისტეა იესო. +

6მაგრამ როცა შეეწინააღმდეგნენ და გმობა დაუწყეს, ტანისამოსი დაიბერტყა და უთხრა მათ: „თქვენს თავზე იყოს თქვენივე სისხლი! მე უბრალო ვარ. ამიერიდან წარმართებთან მივდივარ.“ +

7და წავიდა იქიდან და შევიდა ერთი ღვთისმოშიშის, სახელად იუსტოსის, სახლში სინაგოგის გვერდით.

8კრისპოსმა კი, სინაგოგის მთავარმა, მთელ თავის სახლთან ერთად ირწმუნა უფალი; და მრავალმა კორინთოელთაგან, როცა მოისმინა, ირწმუნა და მოინათლა. +

9უთხრა ღამით უფალმა ჩვენებაში პავლეს: „ნუ შეგეშინდება, არამედ ილაპარაკე და ნუ დადუმდები. +

10ვინაიდან მე ვარ შენთან და ვერავინ გავნებს, რადგან ბევრი ხალხი მყავს ამ ქალაქში.“ +

11დარჩა იქ ერთ წელიწადსა და ექვს თვეს, და ასწავლიდა მათ შორის ღვთის სიტყვას.

პავლე გალიონის წინაშე

12როცა გალიონი აქაიას მთავარი იყო, იუდეველები ერთსულოვნად დაესხნენ თავს პავლეს და მიიყვანეს სამსჯავროში,

13და თქვეს: „ეს კაცი არწმუნებს ხალხს, რომ რჯულის საწინააღმდეგოდ სცენ თაყვანი ღმერთს.“

14როცა პავლემ ხმის ამოღება დააპირა, გალიონმა უთხრა იუდეველებს: „იუდეველებო, რომ ყოფილიყო რაიმე დანაშაული ან ბოროტმოქმედება, მართლაც უნდა მომესმინა თქვენთვის,

15ხოლო, როდესაც სარჩელი ეხება თქვენს მოძღვრებას, სახელებსა და რჯულს, თქვენ თვითონ მიხედეთ, მე არ მსურს ვიყო ამის მსაჯული.“ +

16და გამოყარა ისინი სამსჯავროდან.

17მაშინ ბერძნებმა შეიპყრეს სინაგოგის მთავარი სოსთენესი და სცემეს სამსჯავროს წინ. მაგრამ გალიონს ესენი არ ადარდებდა +

პავლეს დაბრუნება სირიაში

18პავლემ საკმაო ხანი რომ დაჰყო, გამოეთხოვა ძმებს და გასცურა სირიისაკენ, პრისკილასთან და აკვილასთან ერთად. მან კენქრეში გაიპარსა თავი, ვინაიდან აღთქმა ჰქონდა მიცემული. +

19ეფესოს რომ მიაღწია, ისინი იქ დატოვა, თვითონ სინაგოგაში შევიდა და ეკამათა იუდეველებს.

20როცა მას სთხოვეს, რომ მეტ ხანს დარჩენილიყო მათთან, არ დათანხმდა,

21არამედ გამოეთხოვა მათ და თქვა: „მომავალი დღესასწაული აუცილებლად იერუსალიმში უნდა გავატარო. თქვენთან ისევ დავბრუნდები, თუ ღმერთმა ინება.“ და გასცურა ეფესოდან. +

22და ჩავიდა კესარიაში, მოიკითხა ეკლესია და მერე ანტიოქიაში ჩავიდა.

23დაჰყო რამდენიმე ხანი და წავიდა და რიგრიგობით მოიარა გალატელთა ქვეყანა და ფრიგია, და განამტკიცებდა მოწაფეებს.

აპოლოსი ეფესოში

24ერთი იუდეველი კაცი, სახელად აპოლოსი, წარმოშობით ალექსანდრიელი, ენამჭევრი კაცი და ძლიერი წერილებში, მივიდა ეფესოს. +

25განსწავლული იყო უფლის გზებში, მხურვალე სულით ლაპარაკობდა და ზუსტად ასწავლიდა იესოს შესახებ, ოღონდ მარტო იოანეს ნათლისცემა იცოდა. +

26მან გაცხადებულად დაიწყო ლაპარაკი სინაგოგაში. მოუსმინეს აკვილამ და პრისკილამ და თან წაიყვანეს და უფრო ზუსტად აუხსნეს უფლის გზა.

27ხოლო როდესაც განიზრახა აქაიაში წასვლა, ძმებმა გაამხნევეს იგი და მისწერეს მოწაფეებს, ემასპინძლათ მისთვის. ისიც მივიდა და ბევრს ეხმარებოდა მადლით მორწმუნეებს.

28ვინაიდან იგი ბეჯითად ამხილებდა იუდეველებს საჯაროდ, ადასტურებდა წერილების მიხედვით, რომ ქრისტეა იესო.

19

პავლე ასწავლის ეფესოში

19^1კორინთოში აპოლოსის ყოფნისას პავლემ მოიარა ზემო მხარეები, ჩავიდა ეფესოში და იპოვა ზოგიერთი მოწაფეთაგანი. +

2უთხრა მათ: „თუ მიიღეთ სულიწმიდა, როცა ირწმუნეთ?“ მათ მიუგეს: „არც კი გაგვიგონია, თუ არსებობს სულიწმიდა.“ +

3უთხრა: „რიღათი მოინათლეთ?“ მათ თქვეს: „იოანეს ნათლისცემით.“

4თქვა პავლემ: „იოანე ნათლავდა მონანიების ნათლისცემით და ეუბნებოდა ხალხს, რომ ერწმუნათ მის შემდგომ მომავალი, ანუ იესო ქრისტე.“ +

5მათაც გაიგეს და მოინათლნენ უფალ იესოს სახელით.

6როდესაც პავლემ დაასხა მათ ხელი, გადმოვიდა მათზე სულიწმიდა და იწყეს ენებით ლაპარაკი, და აწინასწარმეტყველდნენ. +

7სულ იყო თორმეტიოდე კაცი.

8შევიდა სინაგოგაში და სამ თვეს გაცხადებულად საუბრობდა და ირწმუნებოდა ღვთის სასუფეველის შესახებ.

9მაგრამ, რაკი ზოგიერთები გაჯიუტდნენ და არ ირწმუნეს, და საჯაროდ ლანძღავდნენ უფლის გზას, მაშინ მან მიატოვა ისინი, გამოაცალკევა მოწაფეები და ყოველდღე ქადაგებდა ვინმე ტირანუსის სკოლაში.

10ასე გასტანა ორ წელიწადს, ისე რომ აზიის ყველა მცხოვრები ისმენდა უფლის სიტყვას – როგორც იუდეველები, ისე ბერძნები. +

11ხოლო ღმერთი უჩვეულო სასწაულებს ახდენდა პავლეს ხელით. +

12ისე რომ, ავადმყოფებს მისი სხეულიდან აღებულ ხელსახოცებსა თუ წელსაკრავებს ადებდნენ და ბოლო ეღებოდა მათ სნეულებებს, და ავი სულები გამოდიოდნენ მათგან.

საჯადოსნო წიგნების დაწვა

13შეეცადა ზოგიერთი მოხეტიალე შემლოცველი იუდეველიც უფალ იესოს სახელის ხსენებას ავი სულით შეპყრობილზე და ამბობდნენ: გაფიცებთ იესოს, რომელსაც პავლე ქადაგებსო.

14ამას აკეთედა ერთი იუდეველი მღვდელმთავრის, სკევას, შვიდი ვაჟი.

15მიუგო ავმა სულმა და უთხრა მათ: „იესოსაც ვიცნობ და პავლეც ვიცი, თქვენ კი ვინა ხართ?“ +

16და დაეძგერა მათ ის კაცი, რომელშიც ავი სული იყო, სძლია და ისე სცემა მათ, რომ შიშვლები და დასახიჩრებულები გამოცვივდნენ სახლიდან.

17ეს ცნობილი გახდა ყველა იუდეველისა და ბერძენისათვის, რომლებიც ეფესოში ცხოვრობდნენ, და თავზარი დაეცა ყველას და განდიდდა უფალ იესოს სახელი.

18მრავალი მორწმუნეთაგანი მოდიოდა და აღიარებდა და აცხადებდა თავის საქმეებს. +

19ბევრმა მათგანმა, ვინც ეწეოდა ჯადოსნობას, მოაგროვა წიგნები და დაწვა ყველას თვალწინ. აღრიცხეს მათი ფასი და ორმოცდაათი ათასი ვერცხლი აღმოჩნდა.

20ასე იზრდებოდა და მტკიცდებოდა უფლის ძალისამებრ სიტყვა. +

პავლეს განზრახვა

21როდესაც ეს აღსრულდა, პავლემ გულში ჩაიდო მაკედონიასა და აქაიას გავლით იერუსალიმში წასვლა და თქვა: „იქ ყოფნის შემდეგ რომიც უნდა მოვინახულო.“ +

22გაგზავნა მაკედონიაში ორი თავისი მსახური – ტიმოთე და ერასტოსი, თვითონ კი დროებით აზიაში დარჩა.

ამბოხება ეფესოში

დემეტრეს ხელმძღვანელობით

23იმ ხანებში დიდი არეულობა მოხდა უფლის გზის გამო.

24იყო ერთი ვერცხლის მჭედელი, სახელად დემეტრე, რომელიც არტემისის ვერცხლის ტაძრებს აკეთებდა და არამცირედ საქმეს უჩენდა ხელოსნებს.

25შეკრიბა ისინი და მათი ხელობის ხალხი და უთხრა: „კაცნო, თქვენ იცით, რომ ამ ხელობაზეა დამოკიდებული ჩვენი კეთილდღეობა.

26ხედავთ და გესმით, რომ არა მარტო ეფესოში, არამედ თითქმის მთელ აზიაში ამ პავლემ თავისი დარწმუნებით ამდენი ხალხი შეაცდინა. ასე ამბობს: ადამიანთა ხელითქმნილნი არ არიანო ღმერთები. + +

27ეს კი იმას გვიქადის, რომ არა მარტო ხელობა გახდება სამარცხვინო, არამედ დიდი ქალღმერთის, არტემისის ტაძარსაც აღარაფერი მნიშვნელობა ექნება და დაემხობა მისი სიდიადე, რომელსაც თაყვანსა სცემს მთელი აზია და მსოფლიო.“

28ეს რომ მოისმინეს, რისხვით აღივსნენ, მორთეს ყვირილი და ამბობდნენ: „დიდია ეფესელთა არტემისი!“

29მთელი ქალაქი მღელვარებამ მოიცვა. შეიპყრეს გაიოსი და არისტარქოს მაკედონელნი, პავლეს თანამგზავრები, და ერთსულოვნად გაეშურნენ თეატრონისაკენ. +

30პავლეს სურდა ხალხში გასულიყო, მაგრამ მოწაფეებმა არ გაუშვეს.

31ასევე ზოგიერთმა აზიელმა მთავარმა, რომლებიც მისი მეგობრები იყვნენ, კაცი გაუგზავნეს და სთხოვეს არ გამოჩენილიყო თეატრონში.

32ერთნი ერთს გაჰყვიროდნენ, მეორენი კი – სხვას, ვინაიდან კრებული ჭრელი იყო და უმრავლესობამ არ იცოდა, რისთვის იყვნენ შეკრებილნი.

33ხალხიდან გამოიყვანეს ალექსანდრე, რომელიც იუდეველებმა წარადგინეს. ალექსანდრემ ხელით ანიშნა, უნდოდა თავი ემართლებინა ხალხის წინაშე. +

34როცა შეიტყეს, რომ ისიც იუდეველი იყო, ყველას ერთი ხმა აღმოხდა და თითქმის ორ საათს გაჰყვიროდნენ: „დიდია ეფესელთა არტემისი!“

35ქალაქის მწერალმა დააწყნარა ხალხი და თქვა: „ეფესელო კაცებო, ვინ არ იცის, რომ ეფესელთა ქალაქი მცველია დიდი არტემისისა და ცითმოვლენილისა?

36და რაკი ეს უცილობელია, თქვენ მშვიდად უნდა იყოთ და წინდაუხედავად არ უნდა მოიქცეთ.

37მოიყვანეთ ეს ხალხი, რომლებიც არც ტაძრის მძარცველები არიან და არც ჩვენი ქალღმერთის მგმობელები.

38თუ დემეტრესა და მასთან ერთად სხვა ხელოსნებს აქვთ ვინმეზე საჩივარი, აგერ გვაქვს სამსჯავროს შეკრებები და გვყავს პროკონსულები, და უჩივლონ ერთმანეთს.

39ხოლო თუ სხვა რამეს ეძებთ, ესეც კანონიერ კრებაზე გადაწყდება.

40ვინაიდან ჩვენ საფრთხე გვემუქრება, რომ დღევანდელი შფოთისთვის ბრალს დაგვდებენ, რაკი არ არსებობს მიზეზი, ამ თავყრილობის გამართლება რომ შეგვეძლოს.“ ეს თქვა და კრება დაითხოვა.

20

მგზავრობა მაკედონიასა და საბერძნეთში

20^1ამბოხების ჩაცხრომის შემდეგ პავლემ დაიბარა მოწაფეები, დაარიგა, დაემშვიდობა, გავიდა და მაკედონიისკენ გასწია.

2ის მხარეები რომ მოიარა და მრავალი სიტყვით დაარიგა, ელადაში მივიდა.

3იქ სამი თვე დაჰყო, ხოლო სირიაში გადაცურვა რომ დააპირა, იუდეველებმა მის წინააღმდეგ შეთქმულება მოაწყვეს. ამიტომ გადაწყვიტა მაკედონიის გზით დაბრუნებულიყო.

4თან ახლდნენ მას აზიამდე ბერეაელი სოპატრე, პიროსის ძე, თესალონიკელთაგან არისტარქოსი და სეკუნდოსი, დერბელი გაიოსი და ტიმოთე, აზიელთაგან – ტიქიკოსი და ტროფიმე. +

5ისინი წინ წავიდნენ, რათა დაგვლოდებოდნენ ტროადაში.

6ჩვენ კი უფუარობის შემდეგ ფილიპედან გავცურეთ და მეხუთე დღეს მივედით მათთან ტროადაში, სადაც შვიდი დღე დავყავით.

ევტიხის გაცოცხლება ტროადაში

7შვიდეულის პირველ დღესვე, როცა მოწაფეები შეიკრიბნენ პურის გასატეხად, პავლე, რომელიც მეორე დღეს გამგზავრებას აპირებდა, ესაუბრებოდა მათ და შუაღამემდე გააგრძელა სიტყვა. +

8ზედათვალში, სადაც ჩვენ ვიყავით შეკრებილები, ბევრი სანთელი იყო.

9ერთი ჭაბუკი, სახელად ევტიხი, რომელიც სარკმლის რაფაზე ჩამომჯდარიყო, რაკი პავლეს სიტყვა გაუგრძელდა, ძილქუშმა მოიცვა და მძინარე მესამე სართულიდან გადავარდა და მკვდარი აიყვანეს.

10ჩამოვიდა პავლე, გადაემხო მას, მოეხვია და თქვა: „ნუ შეშფოთდებით, ვინაიდან სული მისი მასთანვეა.“

11ავიდა ზევით და პური გატეხა და ჭამა, კარგა ხანს საუბრობდა, განთიადამდე, და წავიდა.

12ის ყრმა კი ცოცხალი მოიყვანეს და არამცირედი ნუგეში ეცათ.

პავლე გაუდგა იერუსალიმის გზას

13ჩვენ წინ გავწიეთ ხომალდით და მივცურეთ ასონში, რათა პავლე წამოგვეყვანა იქიდან. ასე გვიბრძანა, რადგანაც თავად ფეხით აპირებდა ასვლას.

14როცა ჩვენ შეგვხვდა ასონში, წამოვიყვანეთ იგი და მივედით მიტილენეში.

15იქიდან გავცურეთ და მომდევნო დღეს დავდექით ხიოსის პირდაპირ, მეორე დღეს მივადექით სამოსს, დავყავით ტროგილიუმში და მომდევნო დღეს მივედით მილეტში.

16პავლემ გადაწყვიტა ეფესოსთვის გვერდი აექცია, რომ არ დაყოვნებულიყო აზიაში, ვინაიდან ჩქარობდა, უნდოდა ორმოცდაათობის დღეს იერუსალიმში ყოფილიყო.

სიტყვა მილეტში უხუცესებისადმი

17მილეტიდან კაცი გაგზავნა ეფესოში და დაიბარა ეკლესიის უხუცესები.

18როცა მოვიდნენ მასთან, უთხრა: „თქვენ იცით, რომ პირველივე დღიდან, როცა აზიაში მოვედი, მუდამ თქვენთან ვიყავი. +

19ვემსახურებოდი უფალს სრული თავმდაბლობით, მრავალი ცრემლითა და განსაცდელებით, რომელნიც შემემთხვა იუდეველთა შეთქმულებებით.

20არაფერი დამიშურებია სასარგებლო, თქვენთვის რომ არ გამეცხადებინა და არ მესწავლებინა საჯაროდ თუ სახლებში.

21ვუმოწმებდი იუდეველებსა და ბერძნებს ღვთის წინაშე მონანიებას და ჩვენი უფლის იესო ქრისტეს რწმენას. +

22და აჰა, ახლა სულის მიერ შეკრული მივდივარ იერუსალიმში და რა შემემთხვევა, არ ვიცი.

23მხოლოდ სულიწმიდა მიმოწმებს ქალაქიდან ქალაქში და მეუბნება, რომ ბორკილები და გასაჭირი მელის. +

24მაგრამ სიცოცხლე არად მიღირს, ოღონდ კი იმ ჩემს სარბიელსა და მსახურებას დავასრულებდე, რომელიც უფალ იესოსგან მივიღე, რათა დავამოწმო ღვთის მადლის სახარება. +

25აჰა, ახლა ვიცი, რომ ვეღარ იხილავს ჩემს სახეს ვერცერთი თქვენგანი, რომელთა შორისაც დავდიოდი და ვქადაგებდი ღვთის სასუფეველს.

26ამიტომ გიმოწმებთ თქვენ ამ დღეს, რომ უბრალო ვარ ყველას სისხლისაგან. +

27ვინაიდან არ დამიტოვებია გაუცხადებელი ღვთის ყოველი ნება. +

28გაუფრთხილდით თქვენს თავსაც და თქვენს სამწყსოსაც, რომლის მეთვალყურედაც სულიწმიდამ დაგაყენათ, რათა მწყემსავდეთ ღვთის ეკლესიას, რომელიც მან საკუთარი სისხლით შეიძინა. +

29ვინაიდან მე ვიცი, რომ ჩემი წასვლის შემდეგ შემოგივარდებიან ულმობელი მგლები, რომლებიც არ დაინდობენ სამწყსოს. +

30და თქვენგანაც აღდგებიან კაცები, რომლებიც უკუღმართად ილაპარაკებენ, რათა მოწაფეები გადაიბირონ.

31ამიტომ ფხიზლად იყავით, გახსოვდეთ, რომ სამ წელიწადს, დღე და ღამე განუწყვეტლივ ცრემლით ვასწავლიდი თითოეულ თქვენგანს. +

32ახლა კი, ძმებო, მიგანდობთ უფალს და მისი მადლის სიტყვას, რომელსაც შეუძლია აგაშენოთ და მოგცეთ სამკვიდრებელი ყველა განწმედილთან ერთად. +

33არავისი არც ვერცხლი მინატრია, არც ოქრო, არც ტანისამოსი. +

34თქვენ თვითონ იცით, რომ ეს ჩემი ხელები ემსახურებოდა ჩემსა და ჩემთან მყოფთა საჭიროებებს. +

35ყველაფერი გიჩვენეთ თქვენ, რომ ასეთი შრომით უნდა შეეწიოთ უძლურებს და გახსოვდეთ უფალ იესოს სიტყვა, როგორც მან თქვა: „გაცემა მეტი ნეტარებაა, ვიდრე მიღება.“ +

36ეს რომ თქვა, მუხლი მოიყარა და ყველასთან ერთად ილოცა.

37მაშინ დიდი ტირილი იყო ყველასთან, ყელზე ეხვეოდნენ პავლეს და კოცნიდნენ.

38უფრო მეტად იმ სიტყვაზე წუხდნენ, რომ თქვა, ვეღარ იხილავთო ჩემ სახეს. და მიაცილეს იგი ხომალდამდე.

21

პავლეს მგზავრობის შეწყვეტა ტვიროსში

21^1როცა მათ დავშორდით, გადავცურეთ პირდაპირ და მივედით კოსში, ხოლო მეორე დღეს – როდოსს, და იქიდან – პატრაში.

2ვნახეთ ხომალდი, რომელიც ფინიკიაში მიდიოდა, ავედით და გავცურეთ.

3კვიპროსი რომ გამოჩნდა, მარცხნივ მოვიტოვეთ იგი, სირიისაკენ გავცურეთ და ჩავედით ტვიროსში, ვინაიდან იქ უნდა გადმოეტვირთათ ხომალდი.

4მოვნახეთ მოწაფეები და შვიდ დღეს გავჩერდით იქ. ისინი სულით ეუბნებოდნენ პავლეს, რომ არ ასულიყო იერუსალიმში. +

5ამ დღეებმა რომ ჩაიარა, გამოვედით და გავწიეთ. ყველამ ცოლ-შვილითურთ ქალაქგარეთ გამოგვაცილა და ზღვის ნაპირზე მუხლმოყრილებმა ვილოცეთ. +

6ერთმანეთს გამოვემშვიდობეთ და ავედით ხომალდზე, ისინი კი სახლებში დაბრუნდნენ.

აგაბოსის წინასწარმეტყველება

7დავასრულეთ ცურვა და ტვიროსიდან პტოლემაისში ჩავედით, მოვიკითხეთ ძმები და ერთი დღე დავყავით მათთან.

8მეორე დღეს გამოვედით და მივედით კესარიას, და შევედით ერთ-ერთ შვიდთაგანის – ფილიპე მახარებლის – სახლში და დავრჩით მასთან. +

9მას ჰყავდა ოთხი ქალიშვილი – გაქადაგებული ქალწულები. +

10მრავალი დღე დავყავით იქ და ამასობაში იუდეიდან ჩამოვიდა წინასწარმეტყველი, სახელად აგაბოსი. +

11მოვიდა ჩვენთან, აიღო პავლეს სარტყელი, ხელ-ფეხი შეიკრა და თქვა: „ასე ამბობს სულიწმიდა: კაცს, ვისაც ეს სარტყელი ეკუთვნის, ასე შეკრავენ იერუსალიმში იუდეველები და წარმართებს მისცემენ ხელში.“ +

12ეს რომ მოვისმინეთ, ჩვენც და იქაურებიც ვევედრებოდით, არ ასულიყო იერუსალიმში.

13მაშინ მოგვიგო პავლემ და გვითხრა: „რას სჩადით, ტირით და გულს მიტეხთ? მე არა თუ შესაკვრელად, არამედ იერუსალიმში სასიკვდილოდაც მზადა ვარ უფალ იესოს სახელისათვის.“

14რაკი ვერ შევძელით მისი დაყოლიება, დავწყნარდით და ვუთხარით: „უფლის ნება იყოს!“ +

პავლეს ასვლა იერუსალიმში

15იმ დღეების შემდეგ გავემზადეთ და ავედით იერუსალიმს.

16თან გამოგვყვა აგრეთვე ზოგიერთი მოწაფე კესარიიდან და მიგვიყვანეს მნასონთან, ერთ ძველ კვიპროსელ მოწაფესთან, ვისთანაც ღამე უნდა გაგვეთია.

17იერუსალიმში მისულნი სიხარულით მიგვიღეს ძმებმა.

18მეორე დღეს პავლე ჩვენთან ერთად შევიდა იაკობთან და ყველა უხუცესიც მოვიდა.

19მოიკითხა ისინი და დაწვრილებით უამბო ყველაფერი, რაც ღმერთმა მოახდინა წარმართებს შორის მისი მსახურებით.

რჩევა წეს-ჩვეულებათა დაცვაზე

20ეს რომ მოისმინეს, ადიდეს ღმერთი და უთხრეს მას: „ხედავ, ძმაო, რამდენი ათასი მორწმუნეა იუდეველთა შორის! და ყველანი რჯულის მოშურნენი არიან. +

21შენზე გაიგეს, რომ მოსესგან განდგომას ასწავლი წარმართებში მცხოვრებ ყველა იუდეველს, და ამბობ, რომ არ უნდა წინადაცვითონ თავიანთ შვილებს და არც წეს-ჩვეულებებს უნდა მისდიონო.

22აბა, რა ვქნათ? ნამდვილად შეიყრება ხალხი, შენს მოსვლას რომ გაიგებენ.

23ისე მოიქეცი, როგორც ჩვენ გეტყვით: ჩვენ გვყავს ოთხი კაცი, რომელთაც აღთქმა აქვთ დადებული.

24წაიყვანე ესენი, მათთან ერთად განიწმიდე, გაიღე მათი ხარჯები, რათა თავი გაიპარსონ, და გაიგებს ყველა, რომ რაც შენზე გაუგიათ, ტყუილია, და რომ შენ თვითონ განაგრძობ რჯულის დაცვას. +

25ხოლო წარმართებზე, რომელთაც ირწმუნეს, ჩვენ ვიმსჯელეთ და მივწერეთ, მოერიდონ ნაკერპავებს, სისხლს, დამხრჩვალს და მრუშობას.“ +

26მაშინ პავლემ წაიყვანა ის კაცები, მეორე დღეს მათთან ერთად განიწმიდა, მომდევნო დღეს შევიდა ტაძარში და გამოაცხადა, რომ დასრულდა განწმედის დღეები, როცა თითოეული მათგანისათვის უნდა შეწირულიყო შესაწირავი.

პავლეს გადარჩენა

რომაელი ჯარისკაცების მიერ

27როცა იწურებოდა შვიდი დღე, აზიელმა იუდეველებმა, ტაძარში რომ დაინახეს იგი, მთელი ხალხი აღაშფოთეს და ხელი დაადეს მას.

28ყვიროდნენ: „კაცნო ისრაელიანნო, გვიშველეთ! ეს ის კაცია, რომელიც ყველას და ყველგან უქადაგებს ხალხის, რჯულისა და ამ ადგილის წინააღმდეგ. ახლა ბერძნებიც კი შეიყვანა ტაძარში და შებღალა ეს წმიდა ადგილი.“ +

29მასთან ერთად ქალაქში უნახავთ ტროფიმე ეფესელი და ჰგონებიათ, პავლემ შეიყვანაო ტაძარში.

30მთელი ქალაქი შეიძრა და შეგროვდა ხალხი. პავლე შეიპყრეს, გამოათრიეს ტაძრიდან და კარები მყისვე ჩაიკეტა. +

31როცა მოკვლა დაუპირეს, რაზმის ათასისთავს მიუვიდა ამბავი, მთელი იერუსალიმი ამბოხდაო.

32მან მყისვე წაიყვანა ჯარისკაცები და ასისთავები და გაეშურა მათკენ. ხოლო მათ, ათასისთავი და ჯარისკაცები რომ დაინახეს, თავი ანებეს პავლეს ცემას.

33მაშინ ათასისთავი ახლოს მივიდა, გამოიყვანა იგი და ბრძანა ორი ჯაჭვით შეეკრათ, და კითხულობდა: ვინ არის და რა ჩაიდინაო? +

34ხალხში ერთნი ერთს გაჰყვიროდნენ, მეორენი – მეორეს. ხოლო მან, რაკი ვერ შეძლო არეულობის გამო სინამდვილის გაგება, მისი ბანაკში წაყვანა ბრძანა.

35როცა კიბეებთან მიაღწია, ჯარისკაცებს მისი აყვანა მოუხდათ ხალხის სიმრავლის გამო,

36ვინაიდან დიდძალი ხალხი მისდევდა და ყვიროდა: „სიკვდილი მაგას!“

ხალხთან ლაპარაკის ნებართვა

37ბანაკში რომ შეჰყავდათ, პავლემ უთხრა ათასისთავს: „შეიძლება ერთი რამ გითხრა?“ მან თქვა: „ბერძნული იცი?

38შენ არა ხარ ის ეგვიპტელი, ამას წინათ შფოთი რომ ატეხა და ოთხი ათასი ყელისგამომღადვრელი უდაბნოში გაიყვანა?“

39თქვა პავლემ: „მე იუდეველი კაცი ვარ, ტარსუსელი, არცთუ უცნობი კილიკიის ქალაქის მოქალაქე. გთხოვ, ნება მომცე, ხალხს დაველაპარაკო.“ +

40ნება რომ მისცა, პავლე დადგა კიბეზე, ხელით ანიშნა ხალხს და, როცა სრული სიჩუმე ჩამოვარდა, ებრაულად მიმართა და თქვა.

22
პავლეს სიტყვა

22^1„კაცნო, ძმანო და მამანო! მოისმინეთ ჩემი თავის მართლება თქვენს წინაშე.“

2როცა გაიგონეს, რომ ებრაულად ელაპარაკებოდა მათ, კიდევ უფრო გაყუჩდნენ. მან თქვა:

3„მე ვარ იუდეველი კაცი, კილიკიის ტარსუსში დაბადებული, ამ ქალაქში გამალიელის ფერხთით აღზრდილი, ზედმიწევნით განსწავლული მამების რჯულში. ღვთისთვის მოშურნე, როგორც თქვენ ხართ დღეს ყველანი. +

4სასიკვდილოდ ვდევნიდი ამ გზაზე დამდგართ, ბორკილებს ვადებდი და საპყრობილეში გადავცემდი როგორც კაცებს, ასევე ქალებს. +

5ამაში მღვდელმთავარიც დამემოწმება და მთელი უხუცესობა. მათგან ბარათებიც მივიღე დამასკოში მყოფი ძმებისათვის და მივდიოდი, რომ იქაურებიც წამეყვანა დასასჯელად იერუსალიმში.

6მოხდა ისე, რომ როცა მივდიოდი და ვუახლოვდებოდი დამასკოს, შუადღისას უეცრად ძლიერმა ნათელმა მომიცვა ციდან. +

7დავეცი მიწაზე და მომესმა ხმა, რომელიც მეუბნებოდა: ‘სავლე, სავლე, რად მდევნი მე?’

8მე მივუგე: ‘ვინა ხარ, უფალო?’ მან მითხრა: ‘მე ვარ, იესო ნაზარეველი, რომელსაც შენ სდევნი.’

9ჩემთან მყოფებმა იხილეს ნათელი, მაგრამ ჩემი მოსაუბრის ხმა არ სმენიათ.

10ვთქვი: ‘რა ვქნა, უფალო?’ უფალმა მითხრა: ‘ადექი და წადი დამასკოს და იქ გეუწყება ყოველივე, რისი გაკეთებაც გაქვს დავალებული.’

11რაკი იმ ნათლის დიდების გამო ვეღარაფერს ვხედავდი, ჩემთან მყოფებმა ხელი ჩამკიდეს და ისე მიმიყვანეს დამასკოში.

12ვინმე ანანია, კაცი ღვთისმოსავი რჯულის წესით, რომელსაც ემოწმებოდა იქ მცხოვრები ყველა იუდეველი,

13მოვიდა ჩემთან, დამადგა და მითხრა: ‘ძმაო სავლე, აგეხილოს თვალი!’ და მე იმ ჟამსავე დავინახე იგი.

14ხოლო მან მითხრა: ‘ჩვენი მამების ღმერთმა წინასწარ განგაწესა შენ, რომ შეიცნო მისი ნება, დაინახო მართალი კაცი და ისმინო ხმა მისი ბაგიდან. + +

15რადგან შენ იქნები მისი მოწმე ყველა ადამიანის წინაშე იმისა, რაც ნახე და მოისმინე.

16ახლა რაღად აყოვნებ? ადექი, მოინათლე, ჩამოირეცხე შენი ცოდვები და მოუხმე უფლის სახელს.’

17როცა იერუსალიმში დავბრუნდი და ტაძარში ვლოცულობდი, მოვხვდი ხილვაში.

18დავინახე იგი და მან მითხრა: ‘იჩქარე და გადი სწრაფად იერუსალიმიდან, ვინაიდან არ მიიღებენ შენს მოწმობას ჩემზე.’ +

19და მე ვთქვი: ‘უფალო, მათ იციან, რომ მე საპყრობილეებში ვყრიდი და სინაგოგებში ვცემდი შენს მორწმუნეებს.

20როცა შენი მოწამის, სტეფანეს სისხლი იღვრებოდა, მეც იქ ვიდექი და ვიწონებდი, და ვდარაჯობდი მის მკვლელთა ტანისამოსს.’ +

21და მითხრა: ‘წადი, შორს მიგავლენ წარმართებთან.’“ +

22ამ სიტყვამდე უსმენდნენ მას, და აღიმაღლეს ხმა და თქვეს: „აღიგავოს ასეთი კაცი მიწისაგან, ვინაიდან არ არის სიცოცხლის ღირსი!“

23როცა ისინი ყვიროდნენ, ტანისამოსს იგლეჯდნენ და ჰაერში მტვრის კორიანტელს აყენებდნენ,

24ათასისთავმა ბრძანა ბანაკში შეეყვანათ იგი და უთხრა, შოლტის ქვეშ დაეკითხათ, რათა გაეგოთ, რისთვის ყვიროდნენ ასე მის წინააღმდეგ.

25როცა გაჭიმეს ღვედებით, პავლემ უთხრა იქვე მდგომ ასისთავს: „რა უფლება გაქვთ, რომ გაუსამართლებლად გაშოლტოთ რომაელი კაცი?“

26ეს რომ ასისთავმა გაიგო, მივიდა ათასისთავთან და მოახსენა და უთხრა: „რას აპირებ, რომაელი ყოფილა ეს კაცი!“

27მივიდა ათასისთავი და უთხრა მას: „მითხარი, რომაელი ხარ?“ მიუგო: „ჰო.“

28მიუგო ათასისთავმა: „მე დიდი თანხით მოვიპოვე ეს მოქალაქეობა.“ ხოლო პავლემ თქვა: „მე კი – დაბადებით.“

29მყისვე მოეშვნენ, ვინც მას დაკითხვას უპირებდნენ. ხოლო ათასისთავს შეეშინდა, როცა გაიგო, რომ იგი რომაელი ყოფილა, მან კი შეაბორკინა იგი.

პავლეს მიყვანა სინედრიონზე

30მეორე დღეს მოინდომა დანამდვილებით შეეტყო, რას აბრალებდნენ მას იუდეველები. შეხსნა მას ბორკილები და ბრძანა მღვდელმთავართა და მთელი სინედრიონის შეკრება. მოიყვანა პავლე და დააყენა მათ წინაშე.

23

პავლე სინედრიონის წინაშე

23^1პავლემ მზერა მიაპყრო სინედრიონს და თქვა: „კაცნო ძმანო, დღემდე წრფელი სინდისით ვმოქალაქეობდი ღვთის წინაშე.“ +

2მღვდელმთავარმა ანანიამ კი თავის წინაშე მდგომთ უბრძანა მისი სახეში ცემა.

3მაშინ პავლემ უთხრა მას: „ღმერთი გცემს შენ, შეფეთქილო კედელო! რჯულით განსაკითხად ზიხარ და ურჯულოდ კი ბრძანებ ჩემს ცემას.“ +

4იქ მდგომებმა თქვეს: „ღვთის მღვდელმთავარს აგინებ?“

5თქვა პავლემ: „მე არ ვიცოდი, ძმებო, თუ ეგ მღვდელმთავარი იყო, ვინაიდან დაწერილია: ‘შენი ხალხის მთავარზე აუგს ნუ იტყვი.’“ +

6პავლემ იცოდა, რომ ერთი ნაწილი სადუკევლებისა იყო, სხვა კი ფარისევლებისა, და დაიძახა სინედრიონში: „კაცნო ძმანო, მე ფარისეველი ვარ, ფარისევლის ძე, და მკვდრეთით აღდგომის იმედისთვის განვიკითხები.“ +

7ეს რომ თქვა, ფარისევლებსა და სადუკეველებს შორის დავა ატყდა, და გაიყო კრებული.

8ვინაიდან სადუკეველნი ამბობენ, რომ არ არის არც აღდგომა, არც ანგელოზი, არც სულიო, ფარისევლები კი ერთსაც აღიარებენ და მეორესაც. +

9ატყდა დიდი ხმაური, წამოდგა ზოგიერთი მწიგნობარი ფარისეველთა მხრიდან, დაობდნენ და ამბობდნენ: „ამ კაცში ცუდი ვერაფერი ვპოვეთ. ან სული ელაპარაკებოდა მას, ან ანგელოზი. ღმერთს ნუ ებრძვით!“ +

10რაკი დიდი შფოთი ატყდა, ათასისთავს შეეშინდა, რომ მათ არ გაეგლიჯათ პავლე, და ჯარისკაცებს უბრძანა შესულიყვნენ, გამოერიდებინათ იგი მათგან და ბანაკში წაეყვანათ.

11მეორე ღამეს უფალი გამოეცხადა მას და უთხრა: „გამხნევდი, ვინაიდან, როგორც იერუსალიმში მოწმობდი ჩემზე, ასევე რომშიც გმართებს დამოწმება.“ +

შეთქმულება პავლეს მოსაკლავად

12რომ გათენდა, იუდეველებმა შეკრება მოაწყვეს და შეფიცეს ერთმანეთს, თქვეს, არ ეჭამათ და არ ესვათ, ვიდრე პავლეს არ მოკლავდნენ.

13ორმოცზე მეტნი იყვნენ ისინი, ვინც შეითქვნენ.

14მივიდნენ ისინი მღვდელმთავრებთან და უხუცესებთან და უთხრეს: „ფიცით დავიფიცეთ, რომ არაფერს ვიგემებთ, ვიდრე პავლეს არ მოვკლავთ.

15ახლა თქვენ და სინედრიონმა შეუთვალეთ ათასისთავს, რომ მოიყვანოს იგი თქვენთან, ვითომ უფრო წვრილად გინდათ გამოიკვლიოთ მისი საქმე. ჩვენ კი, ვიდრე ის თქვენთან მოვა, მზად ვიქნებით მის მოსაკლავად.“

16შეიტყო ეს ვერაგობა პავლეს დისწულმა, წავიდა, შევიდა ბანაკში და აუწყა პავლეს.

17პავლემ გამოიძახა ერთი ასისთავთაგანი და უთხრა: „ეს ჭაბუკი მიიყვანე ათასისთავთან, რაღაც აქვს სათქმელი მისთვის.“

18მანაც წაიყვანა იგი, მიიყვანა ათასისთავთან და უთხრა: „პატიმარმა პავლემ დამიძახა და მთხოვა, ეს ჭაბუკი შენთან მომეყვანა, სათქმელი აქვს შენთვის.“

19ათასისთავმა ხელი მოჰკიდა მას, განზე გაიყვანა და ჰკითხა: „რა გაქვს ჩემთვის სათქმელი?“

20მან უთხრა: „იუდეველები შეთანხმდნენ, გთხოვონ შენ, რომ ხვალ გამოიყვანო პავლე სინედრიონში, თითქოს მათ სურდეთ უფრო წვრილად გამოიკვლიონ მისი საქმე.

21შენ ნუ დაუჯერებ მათ, ვინაიდან ჩასაფრებული ჰყავთ მათგან ორმოცზე მეტი კაცი, რომელთაც ფიცი დადეს, არც ჭამონ და არც სვან, ვიდრე პავლეს არ მოკლავენ. ახლა ისინი გამზადებულები არიან და შენს ბრძანებას ელიან.“

პავლეს გაგზავნა კესარიაში

22მაშინ ათასისთავმა გაუშვა ჭაბუკი და უბრძანა: არავის გაუმხილო, რაც მე შემატყობინეო.

23გამოიძახა ორი ასისთავთაგანი და უთხრა: „მოამზადეთ ორასი ჯარისკაცი კესარიაში წასასვლელად, სამოცდაათი ცხენოსანი და ორასი შუბოსანი ღამის მესამე საათისათვის,

24მოიმარაგეთ პირუტყვები, რომ შესვან პავლე და მშვიდობით მიიყვანონ განმგებელ ფელიქსთან.“

25მისწერა ამგვარი წერილი:

26„კლავდიუს ლუსია – უაღმატებულეს განმგებელს, ფელიქსს: იხარებდე!

27ეს კაცი შეიპყრეს იუდეველებმა და განზრახული ჰქონდათ მოეკლათ იგი. მე მივედი ჯარისკაცებით და გამოვარიდე მათ, როცა გავიგე, რომ რომაელია. +

28მინდოდა გამეგო, რაში სდებდნენ ბრალს, და მივუყვანე მათ სინედრიონში. +

29გავიგე, რომ თავიანთი რჯულის საქმეში დაუდვიათ ბრალი მისთვის, მაგრამ ისეთი არაფერი დანაშაული ჰქონია, რომ სიკვდილი ან ბორკილები დაემსახურებინოს. +

30როცა ცნობილი შეიქნა ჩემთვის რომ შეთქმულება იყო ამ კაცის წინააღმდეგ, დაუყოვნებლივ გამოვგზავნე შენთან. ბრალმდებლებსაც ვუბრძანე, მასზე ილაპარაკონ შენს წინაშე. იცოცხლე!“

განმგებელი აკავებს

პავლეს ბრალმდებლების მოსვლამდე

31ამრიგად, ჯარისკაცებმა ბრძანებისამებრ წაიყვანეს პავლე და ღამით მიიყვანეს ანტიპატრისში.

32მეორე დღეს კი ცხენოსნებს გააყოლეს იგი და ბანაკში დაბრუნდნენ.

33მათ კი, რომლებიც კესარიაში მივიდნენ და განმგებელს გადასცეს წერილი, პავლეც წარუდგინეს მას.

34წაიკითხა წერილი და ჰკითხა, თუ რომელი მხრიდან იყო. როცა შეიტყო, რომ კილიკიიდან იყო, თქვა: +

35„მოგისმენ, როცა შენი ბრალმდებლებიც მოვლენ.“ და ბრძანა ჰეროდესეულ პრეტორიუმში დაეკავებინათ.

24

ტერტილოსის ბრალდება პავლეს მიმართ ფელიქსის წინაშე

24^1ხუთი დღის შემდეგ მივიდა მღვდელმთავარი ანანია უხუცესებთან და ვინმე რიტორ ტერტილოსთან ერთად, რომლებმაც განმგებელთან უჩივლეს პავლეს.

2როცა გამოიძახეს, ტერტილოსმა დაიწყო მისი ბრალდება და თქვა:

3„ყველგან და ყოველთვის მთელი მადლიერებით ვაღიარებთ, რომ შენის წყალობით სრული მშვიდობა გვაქვს, და შენს მზრუნველობას ვუმადლით ცვლილებებს ამ ხალხისათვის, უაღმატებულესო ფელიქს.

4მაგრამ, ზედმეტად რომ არ შეგაწუხოთ, გთხოვთ, მოისმინო მოკლედ ნათქვამი შენთვის ჩვეული მოთმინებით.

5ეს კაცი ვცანით ჭირად და მთელს მსოფლიოში მცხოვრებ იუდეველთა შორის შფოთის ამტეხად და ნაზორეველთა მწვალებლობის წინამძღოლად, +

6რომელმაც ტაძრის შებღალვაც კი სცადა, და შევიპყარით იგი და გვინდოდა ჩვენი რჯულის მიხედვით განგვესაჯა, +

7მაგრამ ათასისთავი ლუსია მოვიდა და დიდი ძალმომრეობით გამოგვტაცა ხელიდან

8და უბრძანა მის ბრალმდებლებს შენთან მოსულიყვნენ, რათა შენ თავად შეგძლებოდა მისგან გაგეგო, რას ვდებთ ბრალად.“

9იუდეველებმაც დაადასტურეს და თქვეს: ასეაო.

პავლე უარყოფს ბრალდებას

10მიუგო პავლემ, როცა განმგებელმა ანიშნა, ილაპარაკეო: „ვიცი, რომ მრავალი წელია, ამ ხალხის მსაჯული ხარ, და ამიტომ გულდაჯერებით დავიცავ ჩემს საქმეს.

11შენ შეგიძლია შეიტყო, რომ თორმეტ დღეზე მეტი არ არის, რაც იერუსალიმში ავედი თაყვანისსაცემად.

12არც ტაძარში ვუნახივარ ვინმეს, რომ ვინმესთან მედავოს ან ხალხი ამეშფოთებინოს, ან სინაგოგაში, ან ქალაქში.

13შენს წინაშე ვერც იმას დაამტკიცებენ, რაშიც ახლა ბრალს მდებენ.

14ამას კი ვაღიარებ შენთან, რომ იმ მოძღვრებით, რომელსაც ეგენი მწვალებლობას უწოდებენ, მე ნამდვილად ვემსახურები მამების ღმერთს და მწამს ყოველივე, რაც ეთანხმება რჯულს და რაც წინასწარმეტყველებაშია დაწერილი.

15მაქვს ღვთის იმედი, რომ იქნება აღდგომა, როგორც მართალთა, ისე უკეთურთა, რასაც თავად ესენიც მოელიან. +

16ამიტომ ვცდილობ, ყოველთვის უმწიკვლო სინდისით ვიყო ღვთისა და კაცთა წინაშე. +

17მრავალი წლის შემდეგ მოვედი ჩემი ხალხისათვის მოწყალებისა და შესაწირავის მოსატანად. +

18ამგვარად მნახეს ტაძარში, განწმედილი, ბრბოსა და შფოთის გარეშე. +

19აზიელ იუდეველთაგან იყვნენ ისინი, რომელნიც უნდა გამოცხადებულიყვნენ შენს წინაშე და დაედოთ ბრალი, თუ რამე ჰქონდათ ჩემს წინააღმდეგ.

20ანდა, თვითონ ამათ თქვან, რა ბრალი ნახეს ჩემში, როცა სინედრიონის წინაშე ვიდექი,

21გარდა იმ ერთი სიტყვისა, რომელიც მე წამოვიძახე, მათ შორის მდგარმა: მკვდრეთით აღდგომისათვის განვიკითხები-მეთქი დღეს თქვენგან.“ +

ფელიქსი ვადას უდებს ორ წლამდე

22ეს რომ მოისმინა ფელიქსმა, რაკი კარგად იცნობდა ამ გზას, ვადა გადაუდო მათ და უთხრა: როცა ათასისთავი ლუსია მოვა, მაშინ განვიხილავ თქვენს საქმესო.

23ასისთავს უბრძანა, დაეცვა იგი, მაგრამ ისე, რომ არ შეეწუხებინათ და მისიანთაგან არავისთვის აეკრძალათ მისი მომსახურება. +

24რამდენიმე დღის შემდეგ მოვიდა ფელიქსი და თან ახლდა თავისი მეუღლე დრუსილა, იუდეველი. მოუხმო პავლეს და უსმენდა მას ქრისტე იესოს სარწმუნოების შესახებ.

25როცა ის ლაპარაკობდა სამართლიანობაზე, თავშეკავებასა და მომავალ განკითხვაზე, ფელიქსი შეშინდა და მიუგო: „ახლა წადი და, როცა მოვიცლი, დაგიძახებ.“

26ამასთანავე იმედი ჰქონდა, რომ პავლესგან ფულს მიიღებდა, რომ გაეშვა იგი. ამიტომ ხშირად უხმობდა და ესაუბრებოდა მას.

27ორი წელი რომ გავიდა, ფელიქსს შემცვლელი მოუვიდა, პორკიოს ფესტოსი. ფელიქსს იუდეველების მომადლიერება უნდოდა და პავლე შებორკილი დატოვა. +

25

პავლე ითხოვს კეისრის სამსჯავროს

25^1სამთავროში რომ მივიდა ფესტოსი, სამი დღის შემდეგ კესარიიდან იერუსალიმში ავიდა.

2აცნობეს მას მღვდელმთავარმა და იუდეველთა მთავრებმა თავიანთი სარჩელი პავლეს წინააღმდეგ და ევედრებოდნენ,

3სთხოვდნენ წყალობას, რათა გამოეძახა იგი იერუსალიმში, რომ გზაში ჩასაფრებოდნენ და მოეკლათ.

4მაგრამ ფესტოსმა მიუგო, რომ პავლე კესარიაშია დაპატიმრებული და რომ მალე თვითონაც იქ მიემგზავრება.

5უთხრა მან: „ახლა რომელ თქვენგანსაც შეუძლია, წამომყვეს და, თუ რაიმე აქვს ამ კაცს დანაშაული, ბრალი დასდოს.“

6მათ შორის ათი თუ რვა დღე დაჰყო და ჩამოვიდა კესარიაში. მეორე დღეს დაჯდა მსაჯულის ადგილზე და პავლეს მოყვანა ბრძანა.

7როცა ის მოვიდა, მის ირგვლივ დადგნენ იერუსალიმიდან ჩამოსული იუდეველნი, ბევრი და მძიმე ბრალდება წაუყენეს, რომელთა დამტკიცება ვერ შესძლეს.

8პავლემ კი თავის გასამართლებლად თქვა: „არაფერი შემიცოდავს არც იუდეველთა რჯულის, არც ტაძრის, არც კეისრის წინააღმდეგ.“ +

9ფესტოსს იუდეველთა მომადლიერება უნდოდა და მიუგო პავლეს და უთხრა: „გინდა იერუსალიმში ასვლა, რომ იქ განიკითხო ამის გამო ჩემს წინაშე?“

10უთხრა პავლემ: „კეისრის სამსჯავროს წინაშე ვდგავარ, სადაც ჯერ არს ჩემი განკითხვა. იუდეველთათვის ცუდი არაფერი მიქნია, როგორც თავად მოგეხსენება.

11თუ მართალი არა ვარ და სიკვდილის ღირსი რაიმე ჩამიდენია, არ გავექცევი სიკვდილს. ხოლო თუ ყველაფერი ტყუილია, რაშიც ესენი ბრალს მდებენ, არავის შეუძლია, მათ ხელში მიმცეს. კეისრის სამსაჯავროს მოვითხოვ.“ +

12მაშინ ფესტოსი მოეთათბირა თავის საბჭოს და მიუგო: „კეისრის სამსჯავროს მოითხოვ და კეისართანვე წახვალ.“

პავლეს საქმეს ფელიქსი უდგენს აგრიპას

13რამდენიმე დღის შემდეგ მეფე აგრიპა და ბერნიკე ჩავიდნენ კესარიაში ფესტოსის მოსაკითხავად.

14და რაკი მრავალი დღე დაჰყვეს იქ, ფესტოსმა უთხრა მეფეს პავლეზე: „ერთი კაცია, რომელიც ფელიქსმა დატოვა პატიმრად,

15ვისზეც, იერუსალიმში ყოფნისას, შემომჩივლეს მღვდელმთავრებმა და იუდეველთა უხუცესებმა. მის დასჯას მოითხოვდნენ ისინი. +

16მათ მივუგე, რომ რომაელებს არ სჩვევიათ სასიკვდილოდ გადასცენ ვინმე, სანამ ბრალდებულს პირისპირ არ წარუდგებიან ბრალმდებელნი, და სანამ ბრალდებისაგან თავის მართლების საშუალება არ მიეცემა.

17როცა ისინი აქ მოვიდნენ, დაუყოვნებლივ, მეორე დღესვე დავჯექი მსაჯულის ადგილზე და ვბრძანე იმ კაცის მოყვანა.

18ბრალმდებლებმა, რომლებიც გარს შემოეხვივნენ, ვერცერთი ბრალდება ვერ წაუყენეს, რომელსაც მე ვვარაუდობდი.

19მაგრამ ისინი რაღაცას ედავებოდნენ მას სარწმუნოებაზე და ვიღაც გარდაცვლილ იესოზე, რომლის შესახებაც პავლე ამტკიცებდა, ცოცხალიაო. +

20ამ საქმის გარჩევა რომ გამიძნელდა, ვუთხარი მას: ხომ არ სურდა იერუსალიმში წასულიყო და იქ განკითხულიყო ამისთვის?

21მაგრამ, რადგან პავლემ მოითხოვა, რომ კეისრის განსახილველად დაეტოვებინათ, მეც ვბრძანე დაცვის ქვეშ ჰყოლოდათ, ვიდრე კეისარს გავუგზავნიდი.“

22აგრიპამ კი უთხრა ფესტოსს: მეც მინდა იმ კაცის მოსმენა. მან თქვა: „ხვალვე მოუსმენ მას.“

პავლე აგრიპა მეფის წინაშე

23მეორე დღეს, როცა მოვიდნენ აგრიპა და ბერნიკე დიდი ბრწყინვალებით და შევიდნენ მისაღებ დარბაზში ათასისთავებთან და ქალაქის წარჩინებულ მოქალაქეებთან ერთად, ფესტოსის ბრძანებით მოიყვანეს პავლე.

24და თქვა ფესტოსმა: „მეფე აგრიპავ და ყველა აქ დამსწრე კაცნო, თქვენ ხედავთ იმას, ვის გამოც მრავალი იუდეველი მოდიოდა ჩემთან იერუსალიმშიც და აქაც. ყვიროდნენ, მან მეტი აღარ უნდა იცოცხლოსო. +

25მაგრამ მე ვცანი, რომ მას სიკვდილის ღირსი არაფერი ჩაუდენია და, რაკი თვითონ მოითხოვა კეისრის სამსჯავრო, გადავწყვიტე მისი გაგზავნა. +

26დამაჯერებელი არაფერი მაქვს, რომ მივწერო ხელმწიფეს. ამიტომ მოვიყვანე ეგ თქვენს წინაშე, უფრო კი შენს წინაშე, მეფე აგრიპავ, რათა დაკითხვის შემდეგ მისაწერი მქონდეს.

27ვინაიდან უაზროდ მეჩვენება, პატიმარი გავუგზავნო და არ ვაუწყო მისი დანაშაული.“

26
პავლე თავს იცავს აგრიპას წინაშე

26^1აგრიპამ უთხრა პავლეს: „ნება გეძლევა ილაპარაკო საკუთარ თავზე.“ მაშინ პავლემ ხელი გაიწოდა და თავის დასაცავად თქვა:

2„ბედნიერად ვთვლი ჩემს თავს, მეფე აგრიპავ, რომ დღეს შემიძლია შენს წინაშე ვიმართლო თავი ყველაფერში, რაშიც მე იუდეველნი ბრალს მდებენ.

3მეტადრე კი იმიტომ, რომ შენ იუდეველთა ყველა ჩვეულებისა და სადაო საკითხის მცოდნე ხარ. ამიტომ გთხოვ სულგრძელად მომისმინო.

4ყველა იუდეველმა იცის ჩემი ცხოვრება სიჭაბუკიიდან, რომელიც იმთავითვე ჩემს ხალხში, იერუსალიმში გავატარე.

5ისინი კარგა ხანია, მიცნობენ, თუკი დამოწმება სურთ, რომ მე, როგორც ფარისეველი, ვცხოვრობდი ჩვენი სარწმუნოების უზუსტესი მოძღვრების მიხედვით. +

6და ახლა ვდგავარ განსაკითხავად აღთქმის იმედის გამო, რომელიც ღმერთმა მისცა ჩვენს მამებს, + +

7რომლის მიღწევის იმედი აქვს ჩვენს თორმეტ ტომს, დღედაღამ გულმოდგინედ რომ ემსახურება ღმერთს. სწორედ ამ იმედისათვის მდებენ ბრალს იუდეველები, მეფევ!

8დაუჯერებელი რატომ გგონია, რომ ღმერთი მკვდრებს აღადგენს?

9თავად, მეც ვფიქრობდი, რომ ყველა ღონე უნდა მეხმარა იესო ნაზარეველის სახელის წინააღმდეგ,

10და ასეც ვაკეთებდი იერუსალიმში: ბევრი წმიდა ჩავყარე საპყრობილეებში მღვდელმთავართა ხელმწიფებით აღჭურვილმა, და მათ დახოცვაზე თანხმობას ვიძლეოდი, +

11ყველა სინაგოგაში მრავალგზის ვტანჯავდი მათ და ვაიძულებდი დაეგმოთ და, მათზე მეტისმეტად განმძვინვარებული, სხვა ქალაქებშიც კი ვდევნიდი.

12ამისთვის მივდიოდი დამასკოში მღვდელმთავართა ხელმწიფებითა და დავალებით.

13შუადღისას, მეფევ, გზაზე ვიხილე ნათელი ციდან, მზის უბრწყინვალესი ნათელი, რომელიც მოგვეფინა მე და ჩემს თანამგზავრებს. +

14ყველანი მიწაზე დავემხეთ და მომესმა ხმა, რომელიც ებრაულ ენაზე მეუბნებოდა: ‘სავლე, სავლე, რად მდევნი მე? გაგიძნელდება საგმირისათვის წიხლის ცემა.’

15მე ვთქვი: ‘ვინ ხარ შენ, უფალო?’ უფალმა თქვა: ‘მე ვარ იესო, რომელსაც შენ სდევნი.

16მაგრამ წამოდექი და დადექი ფეხზე, ვინაიდან იმისათვის გამოგეცხადე, რომ დაგაყენო მსახურად და იმის მოწამედ, რაც იხილე და რასაც გამოგიცხადებ,

17რათა გიხსნა ამ ხალხისგან და წარმართთაგან, რომლებთანაც მიგავლენ

18მათი თვალების ასახელად და ბნელიდან ნათლისაკენ, და სატანის ხელმწიფებიდან ღვთისაკენ მოსაქცევად, რათა ჩემდამი რწმენით მიიღონ ცოდვების მიტევება და წილი განწმედილებთან ერთად.’ +

19ამიტომ, მეფე აგრიპავ, არ ვეურჩე ციურ ჩვენებას,

20არამედ პირველად დამასკოს მკვიდრთ და მერე იერუსალიმელებს და იუდეის მთელ ქვეყანას და აგრეთვე წარმართებს ვუქადაგებდი მონანიებას და ღვთისაკენ მოქცევას, და მონანიების ღირს საქმეებს ვაკეთებდი. +

21ამისათვის შემიპყრეს იუდეველებმა ტაძარში და მოკვლა დამიპირეს.

22მაგრამ, ღვთის შეწევნით, მე დღემდე ვდგავარ, ვუმოწმებ მცირესა და დიდს, არაფერი მითქვამს იმაზე მეტი, რასაც წინასწარმეტყველნი და მოსე ამბობდნენ, რომ ასე უნდა მომხდარიყო,

23რომ ქრისტე უნდა ვნებულიყო და მკვდართაგან პირველი აღმდგარიყო, რომ ნათელი ეუწყებინა ამ ხალხისა და წარმართებისათვის.“ +

24ასე რომ იცავდა თავს, ფესტოსმა ხმამაღლა თქვა: „სულელობ, პავლე! ბევრ სწავლას სისულელემდე მიჰყავხარ.“ +

25პავლემ კი: „მე არ ვსულელობ, უაღმატებულესო ფესტოს, არამედ ჭეშმარიტებისა და კეთილგონიერების სიტყვებს ვლაპარაკობ.

26ვინაიდან ეს ამბავი იცის მეფემ, რომლის წინაშეც თამამად ვლაპარაკობ. მე არ მჯერა, რომ მისთვის აქედან რაიმე იყოს დაფარული, ვინაიდან ეს სადღაც გადაკარგულში არ მომხდარა. +

27წინასწარმეტყველთა თუ გწამს, მეფე აგრიპავ? ვიცი, რომ გწამს.“

28აგრიპამ პავლეს: „ცოტაც და ქრისტიანად მაქცევ.“

29პავლემ კი: „ღმერთს ვევედრები, რომ მალე თუ გვიან არა მარტო შენ, არამედ ყველა, ვინც დღეს მე მისმენს, ისეთი გახდეს, როგორც მე ვარ, გარდა ამ ბორკილებისა.“ +

30ეს რომ თქვა, მეფე და განმგებელი, ბერნიკა და მასთან მსხდომნი წამოიშალნენ,

31განზე გავიდნენ და ერთმანეთს ეუბნებოდნენ, რომ ეს კაცი არაფერს აკეთებს ისეთს, სიკვდილს ან ბორკილებს რომ იმსახურებდესო.

32ხოლო აგრიპამ ფესტოსს უთხრა: „შეიძლებოდა ამ კაცის გათავისუფლება, კეისრის სამსჯავრო რომ არ მოეთხოვა.“

27

პავლეს მგზავრობა რომში:

კესარიიდან კრეტემდე

27^1როცა გადაწყდა ჩვენი გადაცურვა იტალიაში, პავლე და ზოგიერთი სხვა პატიმარი გადასცეს კეისრის ასისთავს, სახელად იულიოსს.

2ავედით ადრამიტიუმის ხომალდზე, რომელსაც აზიის სანაპიროებზე უნდა გაევლო, და გავემგზავრეთ. ჩვენთან იყო თესალონიკელი არისტარქოს მაკედონოსი. +

3მეორე დღეს ჩავედით ციდონს. იულიოსმა კაცთმოყვარეობა გამოიჩინა პავლეს მიმართ და ნება დართო, წასულიყო თავის მეგობრებთან, რათა მათგან შემწეობა მიეღო. +

4იქიდან გავემგზავრეთ და კვიპროსისკენ გავცურეთ პირქარის გამო.

5განვვლეთ ზღვა კილიკიისა და პამფილიის გასწვრივ და მივედით ლუკიას მირაში.

6იქ ნახა ასისთავმა ალექსანდრიის ხომალდი, რომელიც იტალიისაკენ მიცურავდა და იმ ხომალდზე გადაგვსხა.

7მრავალ დღეს ნელა მივცურავდით ჩვენთვის არახელსაყრელი ქარის გამო და ძლივს გავუსწორდით კნიდოსს და მივცურეთ კრეტესთან, სალმონის მხარეს.

8წვალებით რომ ჩავუარეთ მას, მივადექით ერთ ადგილს, რომელსაც კეთილი ნავსაყუდელი ეწოდება, რომლის ახლოს არის ქალაქი ლასეა.

9რაკი საკმაოდ დიდი დრო გავიდა და ნაოსნობა გაძნელდა, ვინაიდან მარხვა უკვე გასული იყო, პავლემ ურჩია მათ

10და უთხრა: „კაცნო, მე ვხედავ, რომ ეს ნაოსნობა იქნება საზიანო და დიდად ზარალიანი არა მარტო ტვირთისა და ხომალდისათვის, არამედ ჩვენი სიცოცხლისათვისაც.“

11მაგრამ ასისთავი მესაჭესა და ხომალდის უფროსს უფრო ენდობოდა, ვიდრე პავლეს სიტყვებს.

12რადგან ნავსადგური მოუხერხებელი იყო გამოსაზამთრებლად, უმრავლესობა რჩევას იძლეოდა გამგზავრებულიყვნენ იქიდან, რომ როგორმე ჩასულიყვნენ გამოსაზამთრებლად ფინიკიაში, კრეტეს ნავსადგურში, რომელიც სამხრეთ-დასავლეთისა და ჩრდილო-დასავლეთისკენაა მიქცეული.

ქარიშხალის ამოვარდნა ზღვაზე

13როცა დაუბერა სამხრეთის ქარმა, იფიქრეს, საწადელს ვეწიეთო, და აუშვეს ღუზა, და გაცურეს კრეტეს გასწვრივ.

14მაგრამ სულ მალე ამოვარდა ევროკლიდონად წოდებული ქარბორბალა

15და გაიტაცა ხომალდი, რომელიც ვეღარ დაუდგა ქარს, და ჩვენც, ტალღებს მინებებულნი, მივქროდით.

16ჩავუქროლეთ რომელიღაც პატარა კუნძულს, რომელსაც ერქვა კლავდა, და ძლივძლივობით მოვახერხეთ ნავის დაკავება.

17მაღლა რომ ამოათრიეს, მერე ხომალდებს ბაგირები შემოარტყეს ირგვლივ. შეშინებულებმა, სურტისზე არ გავირიყოთო, აფრა დაუშვეს და ასე გაქროლდნენ.

18რაკი ქარიშხალი კვლავ ბობოქრობდა, მეორე დღეს დაიწყეს ტვირთის გადაყრა.

19მესამე დღეს კი საკუთარი ხელით გადაყარეს ხომალდიდან აღჭურვილობა.

20მრავალი დღის განმავლობაში არც მზე ჩანდა, არც ვარსკვლავები, და არც ძლიერი ქარიშხალი ცხრებოდა. ბოლოს, გადარჩენის ყოველგვარი იმედი გადაგვეწურა.

21დიდი ხნის უჭმელობის შემდეგ პავლე დადგა მათ შორის და თქვა: „კაცნო, ჩემთვის რომ დაგეჯერებინათ და კრეტედან არ წამოვსულიყავით, აღარ ნახავდით ამ ზიანსა და ზარალს.

22ახლა კი გირჩევთ, გამხნევდეთ. ყველანი გადარჩებით ხომალდის გარდა,

23რადგან წუხელ გამომეცხადა ანგელოზი ღვთისა, რომელსაც მე ვეკუთვნი და ვემსახურები,

24და მითხრა: ‘ნუ გეშინია, პავლე! შენ კეისრის წინაშე უნდა წარსდგე და აჰა, ღმერთმა გაჩუქა ყველა, ვინც შენთან ერთად მოცურავს ხომალდით.’

25ამიტომ გამხნევდით, კაცნო, ვინაიდან მე მწამს ღვთისა, რომ ისე მოხდება, როგორც მეუწყა.

26რომელიმე კუნძულზე უნდა გავირიყოთ.“ +

ხომალდის დაღუპვა

27მეთოთხმეტე ღამე რომ დადგა, რაც ადრიატიკის ზღვაში დავცურავდით, შუაღამისას მეზღვაურები მიხვდნენ, რომ რომელიღაც ხმელეთს უახლოვდებოდნენ.

28გაზომეს სიღრმე და აღმოჩნდა ოცი მხარი. შემდეგ მცირე მანძილზე კიდევ გაზომეს და თხუთმეტი მხარი აღმოჩნდა.

29შეეშინდათ, კლდოვან ადგილებზე არ მოვხვედრილიყავით, კიჩოებიდან ოთხი ღუზა ჩაუშვეს და გათენებას დაელოდნენ.

30როცა მეზღვაურებმა ხომალდიდან გაქცევა დააპირეს და ნავის ზღვაში ჩაშვება დაიწყეს იმ საბაბით, თითქოს ხომალდის ცხვირიდანაც უნდა ჩაეშვათ ღუზები,

31უთხრა პავლემ ასისთავსა და ჯარისკაცებს: თუ ისინი არ დარჩებიან ხომალდზე, თქვენ ვერ გადარჩებითო.

32მაშინ ჯარისკაცებმა გადაჭრეს საბელი და ნავი ზღვაში ჩავარდა.

33როცა თენდებოდა, პავლე შეაგონებდა ყველას საჭმელი ეჭამათ და ეუბნებოდა: „დღეს მეთოთხმეტე დღეა, რაც უჭმელი ხართ და არაფერი არ გიგემიათ.

34ამიტომ გთხოვთ, ჭამოთ საჭმელი. ეს საჭიროა თქვენსავე გადასარჩენად, ვინაიდან არცერთი თქვენგანის თავიდან ერთი ღერი თმაც არ ჩამოვარდება.“ +

35ეს რომ თქვა, აიღო პური, ყველას წინაშე მადლი შესწირა ღმერთს, გატეხა და დაიწყო ჭამა.

36მაშინ ყველანი გამხნევდნენ და იმათაც ჭამეს საჭმელი.

37ხომალდზე სულ ორას სამოცდათექვსმეტი სული ვიყავით.

38როცა დაპურდნენ, ზღვაში ხორბლის გადაყრით დაიწყეს ხომალდის შემსუბუქება.

ყველამ მიაღწია ხმელეთს

39რომ გათენდა, ხმელეთი ვერ იცნეს, მხოლოდ ერთი სანაპიროიანი ყურე შენიშნეს. სწორედ იქ აირჩიეს ხომალდის მიყენება, თუკი მოახერხებდნენ.

40მოხსნეს ღუზები და მიატოვეს ზღვაში, იმავე დროს ახსნეს საჭის თოკები. აუშვეს მცირე აფრა ქარის საწინააღმდეგოდ და ნაპირისკენ აიღეს გეზი.

41მიადგნენ მეჩეჩს და მასზე შეაჩერეს ხომალდი. ცხვირი უძრავად ჩაერჭო, კიჩო კი აბობოქრებული ტალღებისაგან ილეწებოდა. +

42ჯარისკაცებმა გადაწყვიტეს, დაეხოცათ პატიმრები, რომ რომელიმეს არ გაეცურა და არ გაქცეულიყო.

43მაგრამ ასისთავს პავლეს გადარჩენა უნდოდა და ამიტომ არ დართო ამის ნება. ბრძანა, ვინც ცურვა იცოდა, პირველი გადაშვებულიყო და გასულიყო ხმელეთზე.

44დანარჩენები კი – ზოგი ფიცრით და ზოგი ხომალდის ნამსხვრევებით. და ამგვარად ყველამ თავს უშველა ხმელეთზე.

28

დაზამთრება მელიტაზე

28^1გადარჩენილებმა, მერეღა შევიტყეთ, რომ კუნძულს მელიტა ერქვა.

2კუნძულელებმა დიდი კაცთმოყვარეობა გამოიჩინეს, წვიმასა და სიცივეში დაგვინთეს ცეცხლი და ყველას გაგვიმასპინძლდნენ.

3როცა პავლემ ბლომად ფიჩხი მოაგროვა და ცეცხლს შეუკეთა, მხურვალების გამო იქედნე გამოძვრა და ხელზე შემოეხვა მას. +

4კუნძულელებმა რომ დაინახეს მის ხელზე შემოხვეული გველი, ერთმანეთს უთხრეს: „ეს კაცი ნამდვილად კაცისმკვლელია, რადგან ზღვას კი გადაურჩა, მაგრამ სამართალი სიცოცხლეს არ ანებებს.“

5მაგრამ მან ხელი დაიქნია და ქვეწარმავალი ცეცხლში ჩააგდო, ისე რომ, თავად არაფერი ვნებია.

6ისინი კი ელოდნენ, რომ დასივდებოდა ან უცბად დაეცემოდა მკვდარი. მაგრამ რაკი დიდხანს ელოდნენ და ხედავდნენ, არაფერი ევნო, აზრი შეიცვალეს და თქვეს: ეს ღმერთიაო.

7იმ არე-მარეში კუნძულის მთავარს, სახელად პოპლიოსს, ყანები ჰქონდა. მან მიგვიღო ჩვენ და სამ დღეს მეგობრულად გვიმასპინძლა.

8პოპლიოსის მამა ციებ-ცხელებითა და ნაწლავთა სნეულებით შეპყრობილი იწვა. შევიდა მასთან პავლე, ილოცა, ხელები დაასხა და განიკურნა იგი.

9ამ ამბის შემდეგ სხვებიც, ვისაც კი კუნძულზე რამე სჭირდა, მოდიოდნენ და იკურნებოდნენ.

10მათ დიდი პატივი გვცეს და წამოსვლისას საგზლით მოგვამარაგეს.

პატიმარ პავლეს მისვლა რომში

11სამი თვის შემდეგ გავემგზავრეთ კუნძულზე გამოზამთრებული ალექსანდრიული ხომალდით, რომელიც დიოსკურების ნიშანს ატარებდა.

12სირაკუზაში ჩავედით და სამ დღეს დავყავით იქ.

13იქიდან წამოვედით და რეგიუმს მივადექით. ერთი დღის შემდეგ სამხრეთის ქარმა დაჰქროლა და მეორე დღეს პუტეოლში მივედით,

14სადაც ვნახეთ ძმები და მათი თხოვნით შვიდ დღეს დავრჩით იქ, ხოლო შემდეგ რომში წავედით. +

15იქაურმა ძმებმა გაიგეს ჩვენი ამბავი და გამოვიდნენ ჩვენს შესახვედრად აპიუსის მოედნამდე და სამდუქნამდე. ისინი რომ დაინახა პავლემ, ღმერთს მადლი შესწირა და გამხნევდა.

16როცა რომში მივედით, პავლეს უფლება მისცეს, თავისთვის ყოფილიყო მის მცველ ჯარისკაცთან ერთად.

პავლე ასწავლის რომში ორი წლის მანძილზე

17სამი დღის შემდეგ პავლემ მოიწვია წარჩინებული იუდეველნი და, როცა შეიკრიბნენ, უთხრა მათ: „კაცნო ძმანო, მე არაფერი ჩამიდენია ხალხისა და მამათა ჩვეულების საწინააღმდეგო, და პატიმრად გადამცეს იერუსალიმიდან რომაელთა ხელთ. +

18მათ დამკითხეს და უნდოდათ ჩემი გათავისუფლება, ვინაიდან არავითარი სასიკვდილო ბრალი არ მქონდა.

19მაგრამ რაკი იუდეველნი წინ აღმიდგნენ, იძულებული გავხდი კეისრის სამსჯავრო მომეთხოვა, თუმცა იმიტომ არა, რომ ჩემი ხალხისათვის რაიმე ბრალი დამედო.

20ამ მიზეზით მოგიწვიეთ, რომ მენახეთ და მელაპარაკა თქვენთან, ვინაიდან ისრაელის სასოებისათვის მაქვს ეს ჯაჭვი შემოხვეული.“ +

21მათ უთხრეს მას: „ჩვენ არც წერილი მიგვიღია შენზე იუდეადან, არც ვინმეს, მოსულ ძმათაგან, უცნობებია ან უთქვამს შენზე რაიმე ძვირი.

22ოღონდ ჩვენ გვინდა, მოვისმინოთ შენგან, რას ფიქრობ, რადგან ჩვენ ვიცით, რომ ამ მოძღვრებას ყველგან ეწინააღმდეგებიან.“ +

23დაუნიშნეს დღე და ბევრი მივიდა მასთან სასტუმროში, და დილიდან საღამომდე განუმარტავდა მათ და უმოწმებდა ღვთის სასუფეველზე და იესოზე არწმუნებდა მოსეს რჯულიდან და წინასწარმეტყველთაგან.

24ზოგმა დაიჯერა მისი ნალაპარაკევი, სხვებმა კი არ იწამეს.

25რომ ვერ შეთანხმდნენ და უნდა დაშლილიყვნენ, პავლემ თქვა ერთი სიტყვა: „კარგად უთხრა სულიწმიდამ თქვენს მამებს ესაია წინასწარმეტყველის პირით:

26‘მიდი ამ ხალხთან და უთხარი: სმენით მოისმენთ და ვერ გაიგებთ, ხილვით იხილავთ და ვერ დაინახავთ. +

27ვინაიდან გასუქდა ამ ხალხის გული, და ყურებით მძიმედ ესმით და დახუჭეს თვალები, რომ თვალებით ვერ ხედავდნენ, ყურებით არ ესმოდეთ, გულით ვერ ხვდებოდნენ, რომ არ განვკურნო ისინი.

28ამრიგად, იცოდეთ, რომ ღვთის ხსნა მოევლინა წარმართებს და მოისმენენ კიდეც.“

29ეს რომ თქვა, იუდეველნი წავიდნენ და დიდი დავა ჰქონდათ ერთმანეთში.

30პავლე მთელ ორ წელიწადს ცხოვრობდა თავის ნაქირავებში და ღებულობდა ყველა მასთან მიმსვლელს.

31ქადაგებდა ღვთის სასუფეველს და ასწავლიდა უფალ იესო ქრისტეზე სრულებით ცხადად, დაუბრკოლებლად.

+ მარკ. 15:16. იოან. 20:21.

+ მათ. 28:7. მარკ. 16:14.

+ ლუკ. 24:49. იოან. 14:26.

+ მათ. 3:11. მარკ. 1:8.

+ დან. 7:18,27. ამოს. 9:11.

+ ლუკ. 24:49. საქმე. 2:32.

+ მარკ. 16:19. ლუკ. 24:51.

+ დან. 7:13. მათ. 25:31. 1თეს. 1:10. გამოცხ. 1:17.

+ მათ. 10:2.

+ ფსალმ. 40:10. იოან. 13:18; 18:3.

+ მათ. 27:5.

+ ლევ. 23:16. რჯლ. 16:9.

+ საქმე. 1:5; 11:15; 19:6. მათ. 3:11.

+ მარკ. 16:17. 1კორ. 12:10,28.

+ ეს. 44:3. ზაქ. 12:10. იოან. 7:39. საქმე. 11:28.

+ რომ. 10:13.

+ იოან. 10:18. საქმე. 3:15; 4:10.

+ 3მეფ. 2:10. საქმე. 13:36.

+ 2მეფ. 7:12,19; 23:3. ფსალმ. 131:11. ლუკ. 1:69.

+ ფსალმ. 15:10. საქმე. 13:15.

+ იოან. 15:27. საქმე. 3:15.

+ იოან. 14:16.

+ ფსალმ. 109:1. მათ. 22:44.

+ მათ. 28:18.

+ იერ. 31:34. საქმე. 3:25.

+ საქმე. 4:32.

+ ლუკ. 24:53. საქმე. 20:11.

+ საქმე. 5:14; 11:21.

+ ეს. 35:6.

+ 3მეფ. 6:3.

+ საქმე. 5:31. ფილიპ. 2:9.

+ მათ. 27:20. მარკ. 15:11. ლუკ. 23:18. იოან. 18:40.

+ საქმე. 2:24; 5:32; 13:30; 17:31.

+ ლუკ. 23:34. იოან. 16:3. საქმე. 13:27.

+ ლუკ. 24:27. საქმე. 26:22.

+ ეს. 49:10.

+ ოს. 2:23; 3:5. იოან. 10:16.

+ რჯლ. 18:15-18. მათ. 17:5. საქმე. 7:37.

+ დაბ. 12:3. საქმე. 2:39. რომ. 9:4. გალ. 3:8.

+ მათ. 10:6. საქმე. 13:46.

+ საქმე. 23:6.

+ ლუკ. 3:2.

+ ლუკ. 12:12.

+ ფსალმ. 117:22.

+ ეს. 28:16. მათ. 21:42. მარკ. 12:10. ლუკ. 20:17. 1პეტრ. 2:6.

+ საქმე. 10:43. კოლ. 1:14,20. 1თეს. 5:9. 1ტიმ. 2:5-6.

+ საქმე. 5:40.

+ საქმე. 5:29.

+ ფსალმ. 2:1-2.

+ ეს. 61:1. მათ. 26:3-4. ლუკ. 1:35; 4:18. იოან. 10:36.

+ მათ. 26:24.

+ საქმე. 13:46.

+ საქმე. 16:26.

+ საქმე. 2:44.

+ რიცხ. 30:3. ეკლ. 5:3.

+ საქმე. 2:43. რომ. 5:19.

+ საქმე. 2:47; 11:21.

+ იოან. 6:68.

+ მათ. 27:25. საქმე. 2:22; 3:13; 4:18.

+ საქმე. 4:19.

+ საქმე. 3:15.

+ საქმე. 2:33; 4:12. 1იოან. 2:1-2.

+ იოან. 15:26-27. საქმე. 3:15.

+ საქმე. 21:38.

+ ლუკ. 2:2.

+ მათ. 15:13.

+ ლუკ. 21:15.

+ მათ. 5:10. იაკ. 1:2. 1პეტრ. 4:13. 2კორ. 6:10; 12:10. ებრ. 10:34.

+ საქმე. 13:3; 21:8. 1ტიმ. 4:14.

+ ლუკ. 21:15.

+ დან. 9:26,27.

+ დაბ. 12:1. ნეემ. 9:7.

+ დაბ. 15:13. გამ. 12:40. გალ. 3:17.

+ დაბ. 17:10; 21:4; 29:31; 35:22.

+ დაბ. 37:28. ფსალმ. 104:17.

+ დაბ. 41:38,41.

+ დაბ. 42:1.

+ დაბ. 45:4.

+ დაბ. 46:27.

+ დაბ. 46:5; 49:33.

+ დაბ. 23:16; 50:13. იესო. 24:32.

+ გამ. 1:7. ფსალმ. 104:24.

+ გამ. 2:2. ებრ. 11:23.

+ გამ. 2:5,10.

+ გამ. 2:12.

+ გამ. 2:13.

+ გამ. 3:2.

+ გამ. 3:10.

+ გამ. 18:15.

+ რჯლ. 18:15. საქმე. 3:22.

+ გამ. 19:3. გალ. 3:19.

+ გამ. 32:1.

+ რჯლ. 4:19. იერ. 19:13. ამოს. 5:25-27.

+ გამ. 25:40. ებრ. 8:5.

+ იესო. 3:14.

+ 2მეფ. 7:2. ფსალმ. 131:5.

+ 3მეფ. 6:1.

+ 3მეფ. 8:27; 17:24.

+ ეს. 66:1-2.

+ მათ. 23:34. 1თეს. 2:15.

+ რჯლ. 9:13. იერ. 6:10. ეზეკ. 44:9.

+ რჯლ. 33:2. გალ. 3:19.

+ საქმე. 6:5,10.

+ საქმე. 22:20.

+ ფსალმ. 30:6. ლუკ. 23:46.

+ მათ. 5:44. ლუკ. 23:34. 1კორ. 4:12.

+ საქმე. 11:19.

+ საქმე. 9:1; 26:10. 1კორ. 15:9. გალ. 1:13.

+ მარკ. 16:17.

+ საქმე. 6:5.

+ საქმე. 6:6.

+ მათ. 10:8.

+ რჯლ. 29:18.

+ 3მეფ. 8:41.

+ ეს. 53:7-8.

+ მარკ. 16:16.

+ საქმე. 8:3; 22:4. გალ. 1:13. 1ტიმ. 1:13.

+ საქმე. 22:6; 26:13. 1კორ. 15:18.

+ საქმე. 22:3.

+ რომ. 15:19. ეფეს. 3:8. 1ტიმ. 2:7.

+ საქმე. 8:3. გალ. 1:3,23.

+ 2კორ. 11:32.

+ საქმე. 9:43.

+ ლევ. 11:23; 20:25.

+ მათ. 15:11. რომ. 14:14. 1ტიმ. 4:4. ტიტ. 1:15.

+ საქმე. 15:7.

+ საქმე. 11:12.

+ საქმე. 14:15. გამოცხ. 19:10; 22:9.

+ მათ. 9:11. იოან. 4:9.

+ რჯლ. 10:17. 2ნეშტ. 19:7.

+ იობ. 34:19. 1პეტრ. 1:17. რომ. 2:11. ეფეს. 6:9.

+ ეფეს. 2:17. ფილიპ. 2:11.

+ ლუკ. 4:14.

+ ფსალმ. 44:8. ლუკ. 4:18.

+ საქმე. 5:32; 13:31.

+ საქმე. 2:24.

+ მათ. 28:7. ლუკ. 24:30. საქმე. 13:31.

+ ეს. 53:5. იერ. 31:34. დან. 9:24. მიქ. 7:18. ზაქ. 13:1. საქმე. 15:9.

+ მარკ. 16:17.

+ საქმე. 15:8.

+ საქმე. 10:44.

+ საქმე. 10:20; 15:7.

+ საქმე. 2:2.

+ მათ. 3:11. მარკ. 1:8. საქმე. 1:5; 19:4.

+ საქმე. 8:1.

+ საქმე. 5:14.

+ საქმე. 14:22.

+ საქმე. 9:30.

+ საქმე. 13:1; 15:32.

+ საქმე. 21:10.

+ საქმე. 24:17.

+ რომ. 15:25. 2კორ. 8:4; 9:8.

+ მათ. 20:23.

+ დაბ. 48:16. მათ. 18:10.

+ 3მეფ. 5:1,9.

+ ეს. 55:11. საქმე. 6:7. კოლ. 1:6.

+ საქმე. 11:30; 13:5.

+ საქმე. 11:27.

+ საქმე. 9:15. რომ. 1:1. გალ. 1:15.

+ 1ტიმ. 2:7.

+ საქმე. 6:6.

+ საქმე. 12:25.

+ საქმე. 8:9. 2ტიმ. 3:8.

+ მათ. 13:38. იოან. 8:44. 1იოან. 3:8.

+ საქმე. 15:38.

+ გამ. 1:1; 13:16.

+ გამ. 16:35.

+ იესო. 3:10.

+ მსაჯ. 2:16.

+ 1მეფ. 8:5; 9:16.

+ 1მეფ. 13:14. ფსალმ. 88:21.

+ 2მეფ. 7:12. ფსალმ. 131:11. ეს. 11:1.

+ მათ. 3:1.

+ იოან. 1:20; 3:28.

+ მათ. 10:6.

+ ლუკ. 24:27. 1კორ. 2:8.

+ მათ. 27:20. ლუკ. 23:23. საქმე. 3:14.

+ მათ. 28:6. მარკ. 16:6.

+ იოან. 20:19.

+ დაბ. 22:18. 2მეფ. 7:12. ეს. 4:2. დან. 9:24.

+ ფსალმ. 2:7. ებრ. 1:5.

+ ეს. 55:3.

+ ფსალმ. 15:10. საქმე. 2:31.

+ 3მეფ. 2:10. საქმე. 2:29.

+ საქმე. 2:31.

+ ეს. 53:12. იერ. 31:34. ლუკ. 24:47.

+ რომ. 3:20.

+ აბაკ. 1:5.

+ საქმე. 11:23.

+ რჯლ. 32:21. საქმე. 3:26; 4:29; 18:6.

+ ეს. 42:6; 49:6. ლუკ. 2:32.

+ 2ტიმ. 3:11.

+ მათ. 10:14. მარკ. 6:11. ლუკ. 9:5.

+ მარკ. 16:20.

+ მათ. 10:23.

+ ეს. 35:6.

+ დაბ. 1:1. ფსალმ. 145:6. ამოს. 2:4. საქმე. 10:26.

+ ფსალმ. 64:10. მათ. 5:45. რომ. 1:19-20.

+ 2კორ. 11:25.

+ ფსალმ. 33:20. მათ. 7:14. ლუკ. 13:24. 2ტიმ. 3:12. გამოცხ. 14:12.

+ საქმე. 13:2.

+ გალ. 2:3-4; 5:2. ფილიპ. 3:3.

+ საქმე. 10:20; 11:12.

+ ფსალმ. 7:10. საქმე. 11:15.

+ საქმე. 10:43. 1კორ. 1:2.

+ მათ. 23:4. ლუკ. 11:46. გალ. 5:1.

+ გალ. 3:22. ეფეს. 2:8. 2ტიმ. 1:9. ტიტ. 3:4-5.

+ ამოს. 9:11-12.

+ ამოს. 9:11-12.

+ დაბ. 9:4. გამ. 34:15.

+ საქმე. 21:25. რომ. 1:27. 1კორ. 6:15.

+ საქმე. 14:22.

+ საქმე. 12:12. კოლ. 4:10.

+ საქმე. 13:13.

+ საქმე. 14:22.

+ რომ. 16:21. ფილიპ. 2:19. 1თეს. 1:1.

+ 1კორ. 9:20.

+ საქმე. 15:28.

+ მათ. 10:1. მარკ. 1:34; 16:17.

+ 1თეს. 2:2.

+ საქმე. 4:31.

+ მარკ. 16:16.

+ საქმე. 22:25.

+ ფსალმ. 21:7.

+ ეს. 50:6; 53:3. დან. 9:24. მათ. 16:21. მარკ. 8:31. ლუკ. 9:22.

+ საქმე. 16:20.

+ ეს. 8:20; 34:16. იოან. 5:39. 1პეტრ. 1:10. 1ტიმ. 4:16.

+ 2პეტრ. 2:8.

+ დაბ. 1:1. ფსალმ. 8:2; 32:6. საქმე. 7:48.

+ იობ. 12:10. ფსალმ. 20:5; 26:1; 35:7; 49:9. ეს. 42:5.

+ ეს. 40:18.

+ რომ. 13:12. ეფეს. 1:9; 3:5. კოლ. 1:26.

+ საქმე. 2:24; 3:15; 4:10; 13:30. რომ. 6:4; 14:9.

+ რომ. 16:3. 2ტიმ. 4:19.

+ საქმე. 20:34. 1კორ. 4:12. 1თეს. 2:9. 2თეს. 3:8.

+ საქმე. 17:14.

+ ეზეკ. 3:19. მათ. 10:14. საქმე. 13:46,51; 20:26.

+ 1კორ. 1:14.

+ ეს. 62:1. საქმე. 23:11.

+ იერ. 1:19. მათ. 28:20.

+ საქმე. 23:29.

+ 1კორ. 1:1.

+ რიცხ. 6:18. საქმე. 21:24.

+ იაკ. 4:15. 1კორ. 4:19.

+ 1კორ. 1:12; 16:12.

+ საქმე. 19:3. რომ. 12:11.

+ საქმე. 18:21.

+ იოან. 7:39.

+ მათ. 3:11. მარკ. 1:8. ლუკ. 3:16. იოან. 1:26. საქმე. 1:5.

+ საქმე. 8:17.

+ 2ტიმ. 1:15.

+ მარკ. 16:20. იოან. 14:12.

+ მარკ. 1:24,34.

+ მარკ. 3:6.

+ ეს. 55:11. საქმე. 6:7; 12:24.

+ საქმე. 28:14. რომ. 1:11.

+ გამ. 20:23.

+ ლევ. 19:4. რჯლ. 5:8. ფსალმ. 96:7. ეს. 40:18. იერ. 10:3. აბაკ. 2:18.

+ საქმე. 16:19; 20:4. კოლ. 4:10.

+ 1ტიმ. 1:20. 2ტიმ. 4:14.

+ საქმე. 19:29; 27:2.

+ საქმე. 2:46. 1კორ. 10:16.

+ საქმე. 19:9.

+ ლუკ. 24:47.

+ საქმე. 9:16; 21:11. 1თეს. 3:3.

+ საქმე. 21:13. რომ. 8:35. გალ. 1:1. კოლ. 1:24. ტიტ. 1:3.

+ ეზეკ. 23:9. საქმე. 18:6.

+ ლუკ. 7:30. ეფეს. 1:11.

+ ეს. 53:12. იოან. 21:15. 1პეტრ. 5:2. რომ. 3:25.

+ მათ. 7:15. 2პეტრ. 2:1.

+ მათ. 25:13. ებრ. 13:17.

+ ეფეს. 1:18.

+ 1მეფ. 12:3.

+ საქმე. 18:3. 1კორ. 4:12. 1თეს. 2:9. 2თეს. 3:8.

+ ლუკ. 6:38; 18:22.

+ საქმე. 20:23.

+ საქმე. 20:36.

+ საქმე. 6:5.

+ საქმე. 2:17-18.

+ საქმე. 11:28.

+ საქმე. 24:27; 26:29. ეფეს. 6:20. ფილიპ. 1:13.

+ მათ. 6:10.

+ საქმე. 22:3. რომ. 10:2.

+ რიცხ. 6:18. საქმე. 18:18.

+ საქმე. 15:20.

+ საქმე. 24:6.

+ საქმე. 26:21.

+ საქმე. 20:23.

+ საქმე. 22:3.

+ საქმე. 5:34; 21:20,39. გალ. 1:14.

+ საქმე. 8:3; 9:1; 26:10.

+ საქმე. 9:3; 26:13.

+ საქმე. 18:9.

+ 1იოან. 2:1. გალ. 1:12.

+ საქმე. 9:15. 1კორ. 9:1; 15:8.

+ საქმე. 7:58.

+ საქმე. 9:15. გალ. 1:16. 1ტიმ. 2:7. 2ტიმ. 1:11.

+ საქმე. 24:16. 1კორ. 4:4. 2კორ. 1:12; 4:2.

+ ლევ. 19:35. რჯლ. 17:10. მათ. 23:27.

+ გამ. 22:28.

+ საქმე. 24:21. ფილიპ. 3:5.

+ მათ. 22:23. მარკ. 12:8. ლუკ. 20:27.

+ საქმე. 25:25.

+ საქმე. 18:9; 19:21.

+ საქმე. 21:32.

+ საქმე. 22:30.

+ საქმე. 25:19.

+ საქმე. 24:1; 25:16.

+ საქმე. 28:22.

+ საქმე. 21:28.

+ დან. 12:2. იოან. 5:28.

+ საქმე. 23:1.

+ საქმე. 11:29. რომ. 15:25.

+ საქმე. 21:26-27.

+ საქმე. 23:6.

+ საქმე. 27:3.

+ საქმე. 21:11; 25:9.

+ საქმე. 24:12; 28:17.

+ საქმე. 28:18.

+ საქმე. 24:1.

+ საქმე. 18:15.

+ საქმე. 22:22; 24:5.

+ საქმე. 23:9.

+ საქმე. 22:3; 23:6.

+ დაბ. 3:15; 22:18. რჯლ. 18:15.

+ 2მეფ. 7:12. ფსალმ. 131:11. ეს. 4:2; 7:14. იერ. 23:5; 33:15.

+ საქმე. 8:3; 9:1; 22:4. 1კორ. 15:9. გალ. 1:3. 1ტიმ. 1:13.

+ საქმე. 22:6.

+ ეს. 42:7; 60:1. ლუკ. 2:32. იოან. 1:9. ეფეს. 5:8. 1პეტრ. 2:9.

+ იერ. 18:8. ეზეკ. 33:14. საქმე. 9:20.

+ რიცხ. 21:9. ეს. 53:2. დან. 9:26. ზაქ. 12:10. ლუკ. 24:27.

+ 1კორ. 1:23; 2:14.

+ იოან. 18:20.

+ საქმე. 24:27.

+ საქმე. 20:4. 2კორ. 11:23. კოლ. 4:10.

+ საქმე. 24:23.

+ საქმე. 28:1.

+ მათ. 10:30.

+ 2კორ. 11:25.

+ მარკ. 16:8.

+ საქმე. 19:21.

+ საქმე. 25:8.

+ ლუკ. 2:38.

+ ლუკ. 2:34. საქმე. 24:5. ებრ. 12:3.

+ ეს. 6:9-10. იერ. 6:21. ეზეკ. 12:2. მათ. 13:14. მარკ. 4:12. ლუკ. 8:10; 24:47. იოან. 12:40.

იაკობი
იაკობი

1. 1

2. 2

3. 3

4. 4

5. 5

1
იაკობ მოციქულის წერილი

1^1იაკობი, ღვთისა და უფლის იესო ქრისტეს მონა, განთესილობაში მყოფ თორმეტ ტომს, გიხაროდეთ.

რწმენის გამოცდა შობს მოთმინებას

2ყოველივე სიხარულად ჩათვალეთ, ჩემო ძმებო, როდესაც მრავალნაირ განსაცდელში ცვივდებით. +

3რაკი იცით, რომ თქვენი რწმენის გამოცდა მოთმინებას შობს. +

4მოთმინებას კი ჰქონდეს სრულყოფილი მოქმედება, რათა იყოთ სრულქმნილნი, წუნდაუდებელნი და ყოველმხრივ უნაკლონი.

5თუ რომელიმე თქვენგანს აკლია სიბრძნე, სთხოვოს ღმერთს, ყველასათვის უხვად და დაუყვედრებლად გამცემს, და მიეცემა. +

6რწმენით და ეჭვის გარეშე სთხოვოს, რადგან ეჭვიანი ჰგავს ზღვის ტალღას, ქარისაგან აღძრულსა და მიმოტაცებულს. +

7ნურც ჰგონია ასეთ კაცს, რომ ღვთისაგან მიიღებს რაიმეს.

8ორჭოფი კაცი მერყევია თავის ყველა გზაზე.

9მაგრამ თავმდაბალი ძმა იქოს თავისი სიმაღლით,

10მდიდარი კი – თავისი სიმდაბლით, რადგან გადაივლის, როგორც ბალახის ყვავილი. +

11რადგან აღმოხდა მზე პაპანაქებით და გაახმო ბალახი, დაცვივდა მისი ყვავილი და მისი სახის მშვენება დაიკარგა. ასე დაჭკნება მდიდარი თავის გზებზე.

12ნეტარია კაცი, რომელმაც დაითმინა განსაცდელი, რადგან, რაკი გამოიცდება, მიიღებს სიცოცხლის გვირგვინს, ღმერთმა რომ აღუთქვა თავის მოყვარულთ. +

განსაცდელის გადატანა სიხარულით

13ნურავინ იტყვის განსაცდელში: ღვთისგან ვიცდებიო. რადგან ღმერთი არ იცდება ბოროტით და არც არავის ცდის. +

14არამედ ყოველი იცდება თავისი გულისთქმით, რომელიც წარიტაცებს და აცდუნებს მას.

15მერე გულისთქმა ჩასახავს და შობს ცოდვას. ჩადენილი ცოდვა კი შობს სიკვდილს. +

16ნუ შეცდებით, ჩემო საყვარელო ძმებო.

17ყველა კეთილი საბოძვარი და ყველა სრულყოფილი ნიჭი მაღლიდან მოდის, ნათელთა მამისაგან, რომელთანაც არ არის ცვლილება და არც ჩრდილი ცვალებადობისა. +

18მან თავისი ნებით გაგვაჩინა ჩვენ ჭეშმარიტების სიტყვით, რათა ვიყოთ ვითარცა პირველნაყოფი მის მიერ შექმნილთა შორის. +

სიტყვის მსმენელნი და შემსრულებელნი

19ჰოდა, ჩემო საყვარელო ძმებო, ყოველი ადამიანი იყოს სმენაში მკვირცხლი, სიტყვაში ნელი და რისხვაში ნელი. +

20ვინაიდან ადამიანის რისხვა არ ქმნის ღვთის სიმართლეს.

21ამიტომ, მოიშორეთ ყოველგვარი სიბინძურე და ბოროტების ნატამალი და მშვიდად მიიღეთ თქვენში ჩანერგილი სიტყვა, რომელსაც თქვენი სულების ხსნა შეუძლია. +

22იყავით სიტყვის შემსრულებელნი და არა მხოლოდ მომსმენნი თავის მოსატყუებლად. +

23რადგან, თუ ვინმე ისმენს სიტყვას და არ ასრულებს, ჰგავს ადამიანს, რომელიც თავის ბუნებრივ სახეს სარკეში ათვალიერებს.

24შეხედა თავის თავს, წავიდა და მყისვე დაავიწყდა, როგორია იგი.

25მაგრამ, ვინც ჩაუკვირდება თავისუფლების სრულყოფილ რჯულს და ასე განაგრძობს, მომსმენი და დამვიწყებელი კი აღარაა, არამედ საქმის მოქმედი. კურთხეული იქნება იგი თავის მოქმედებაში. +

26თუ რომელიმე თქვენგანს ჰგონია, რომ მორწმუნეა და ენას არ ალაგმავს, არამედ თავის გულს აცდუნებს, ფუჭია მისი სარწმუნოება. +

27წმიდა და შეუბღალავი საწმუნოება მამის წინაშე ისაა, რომ მიხედო ქვრივ-ობლებს მათ გასაჭირში და შეურყვნელად დაიცვა თავი სოფლისაგან. +

2

მიკერძოება ცოდვაა

2^1ჩემო ძმებო, მიკერძოებით ნუ გექნებათ ჩვენი უფლის, იესო ქრისტეს, დიდების რწმენა. +

2რადგან, თუ შემოვა კაცი თქვენს სინაგოგაში, ოქროსბეჭდიანი და ბრწყინვალე სამოსელში გამოწყობილი, და შემოვა აგრეთვე ღარიბი ჭუჭყიანი სამოსით,

3როცა შეხედავთ ბრწყინვალე სამოსში გამოწყობილს და ეტყვით მას: „აქ დაბრძანდი კარგად.“ ღარიბს კი ეტყვით: შენ იქ დადექი, ანდა: აქ დაჯექი, ჩემს ფერხთითო,

4განა არ არჩევთ თქვენს შორის და ცუ-დი ფიქრებით განმკითხველნი არ გამოდიხართ?

5ისმინეთ, ჩემო საყვარელო ძმებო, განა ღმერთმა სოფლის ღარიბები არ აირჩია რწმენით მდიდრებად და იმ სასუფევლის მემკვიდრეებად, რომელიც თავის მოყვარულებს აღუთქვა? +

6თქვენ კი დაამცირეთ ღარიბი. განა მდიდრები არ გჩაგრავენ თქვენ და არ მიგათრევენ სამსჯავროებში?

7განა ისინი არ გმობენ თქვენს კეთილ სახელს, რომლითაც თქვენ იწოდებით?

8თუ ასრულებთ სამეუფო რჯულს, წერილის მიხედვით: „შეიყვარე მოყვასი შენი, ვითარცა თავი შენი,“ კარგს შვრებით. +

9მაგრამ, თუ მიკერძოებით იქცევით, ცოდვას სჩადიხართ, რჯული გამხილებთ, როგორც რჯულის დამრღვევთ. +

10რადგან, ვინც მთელ რჯულს იცავს და ერთში შესცოდავს, იგი ყველაფერში დამნაშავე ხდება. +

11რადგან მთქმელმა: „არ იმრუშო!“ ესეც თქვა: „არ მოკლა!“ და თუ არ მრუშობ, მაგრამ კლავ, დამნაშავეებს. +

12ისე ილაპარაკეთ და ისე მოიქეცით, როგორც თავისუფლების რჯულით განსაკითხველებმა.

13რადგან, უწყალო მსჯავრი – უმოწყალოს. წყალობა აღემატება მსჯავრს. +

რწმენა საქმის გარეშე მკვდარია

14ჩემო ძმებო, რა სარგებელია, თუ ვინმე იტყვის, რომ რწმენა აქვს, საქმენი კი არ გააჩნია? განა ამ რწმენას შეუძლია მისი ხსნა? +

15თუ ძმა ან და შიშველია და დღიური საზრდო აკლია, +

16რომელიმე თქვენგანი კი ეტყვის მას: „მშვიდობით იარე, გათბი და ისაზრდოე“, სხეულისათვის საჭიროს კი არას მისცემთ, რა სარგებელია?

17ასევეა რწმენაც: თუ საქმენი არ გააჩნია, თავისთავად მკვდარია.

18მაგრამ იტყვის ვინმე: „შენ გაქვს რწმენა, მე კი მაქვს საქმენი. მიჩვენე შენი რწმენა საქმეთა გარეშე და გიჩვენებ ჩემს რწმენას ჩემს საქმეთაგან.“

19შენ გწამს, რომ ღმერთი ერთია, კარგს შვრები. მაგრამ ეშმაკებსაც სწამთ იგი და თრთიან. +

20გსურს, ამაო ადამიანო, გაიგო, რომ რწმენა საქმეთა გარეშე მკვდარია?

21განა ჩვენი მამა, აბრაამი, საქმეებით არ გამართლდა, როცა თავის ძეს, ისაკს, სამსხვერპლოზე სწირავდა? +

22ხედავ, რწმენა მოქმედებდა მის საქმეებთან ერთად. საქმეებით კი სრულყოფილი შეიქმნა რწმენა.

23აღსრულდა წერილი, რომელიც ამბობს: „და ერწმუნა აბრაამი ღმერთს.“ ეს მას სიმართლეში ჩაეთვალა და ღვთის მეგობარი ეწოდა. +

24თქვენ ხედავთ, რომ საქმით მართლდება კაცი და არა მხოლოდ რწმენით.

25ასევე რახაბ მეძავი. განა საქმეებით არ გამართლდა, როცა მზვერავები მიიღო შინ და სხვა გზით გაისტუმრა? +

26რადგან, როგორც სხეულია მკვდარი სულის გარეშე, ასევე რწმენაც მკვდარია საქმეთა გარეშე.

3

ენა დაუკავებელი ბოროტებაა

3^1ჩემო ძმებო, ბევრნი ნუ გახდებით მასწავლებლები. იცოდეთ, რომ უფრო დიდ მსჯავრს მივიღებთ, +

2რადგან ჩვენ ყველანი ბევრს ვცოდავთ. ვინც სიტყვით არ ცდება, სრულყოფილი ადამიანია. მას შეუძლია, ალაგმოს მთელი სხეულიც. +

3აჰა, ცხენებს ლაგამს ამოვდებთ, რათა დაგვემორჩილონ და ვმართავთ მთელ მათ სხეულს.

4აჰა, ხომალდები. როგორი დიდებიც არ უნდა იყვნენ და როგორმა ძლიერმა ქარებმაც არ უნდა ატორტმანონ, პატარა საჭე იქით მიაბრუნებს მათ, საითაც მესაჭე მოინდომებს.

5ასევეა ენაც. პატარა ასოა და ბევრს იქადის. აჰა, რა მცირე ცეცხლი ჰბუგავს დიდ ტყეს.

6ენაც ცეცხლია, უსამართლობის სამყაროა იგი. ენა ჩვენს ასოებს შორისაა მოთავსებული. იგია მთელი სხეულის წამბილწავი და, ჩვენი დაბადების ბორბლის აღმაგზნებელი, თვით აღგზნებულია ჯოჯოხეთისაგან. +

7რადგან ყოველგვარი ბუნება მხეცთა და ფრინველთა, ქვეწარმავალთა და ზღვის ცხოველთა თვინიერდება და მოთვინიერებულია ადამიანის ბუნების მიერ.

8ენის მოთვინიერება კი კაციშვილს არ შეუძლია. დაუოკებელია ეს ბოროტება და მომაკვდინებელი გესლითაა სავსე. +

9მით ვაკურთხებთ ღმერთსა და მამას და მით ვწყევლით ღვთის ხატად შექმნილ ადამიანებს. +

10ერთი პირიდან გამოდის ლოცვა-კურთხევა და წყევლა. ასე არ უნდა იყოს, ჩემო ძმებო.

11განა მოედინება ერთი წყაროსთვალიდან ტკბილი და მწარე?

12ჩემო ძმებო, განა შეუძლია ლეღვის ხეს ზეთისხილი მოისხას, ანდა ვაზს – ლეღვი? ასევე ერთი წყაროდან არ შეიძლება მოედინებოდეს მლაშე და ტკბილი წყალი. +

მაღლიდან გარდმომავალი სიბრძნე წმიდაა

13ვინაა თქვენს შორის ბრძენი და გონიერი? კარგი საქციელით აჩვენოს თავისი საქმენი ბრძნულ მოთმინებაში. +

14მაგრამ თუ გულში მწარე შური და შუღლი გაქვთ, ნუ ტრაბახობთ და ნუ ცრუობთ ჭეშმარიტების წინააღმდეგ.

15ეს არაა მადლით გარდმოვლენილი სიბრძნე, არამედ ქვეყნიური, მიწიერი, ეშმაკისა.

16რადგან, სადაც შური და შუღლია, იქ შფოთი და ყოველგვარი ბოროტმოქმედებაა. +

17ხოლო მაღლიდან გარდმომავალი სიბრძნე, პირველყოვლისა, წმიდაა, მერე მშვიდობიანი, ლმობიერი, ნებიერი, წყალობითა და კეთილი ნაყოფით სავსე, მიუკერძოებელი და უთვალთმაქცო. +

18სიმართლის ნაყოფი მშვიდობით ეთესებათ მშვიდობისმყოფელთ. +

4

ომისა და შუღლის საწინააღმდეგოდ

4^1საიდან მოდის ბრძოლები და შუღლი თქვენს შორის? თუ არა თქვენივე გულისთქმათაგან, რომლებიც თქვენს ასოებს შორის იბრძვიან. +

2გსურთ და არ გაქვთ, კლავთ და გშურთ, მაგრამ ვერ აღწევთ. ჩხუბობთ და იბრძვით და არ გაქვთ, რადგან არ ითხოვთ.

3ითხოვთ და არ გეძლევათ, რადგან ბოროტს ითხოვთ, რათა თქვენი გულისთქმანი დაიკმაყოფილოთ. +

4მრუშნო, განა არ იცით, რომ სოფელთან მეგობრობა ღვთის მტრობაა? ასეა, ვისაც სოფელთან მეგობრობა სურს, იგი ღვთის მტერი ხდება. +

5ნუთუ გგონიათ, რომ ამაოდ ამბობს წერილი: „შურით სწადია ჩვენში დავანებულ სულს?“ +

6მაგრამ მით უფრო მეტ მადლსაც იძლევა. ამიტომ ამბობს: „ღმერთი ამპარტავნებს ეწინააღმდეგება, თავმდაბლებს კი მადლს ანიჭებს.“ +

7ამიტომ დაემორჩილეთ ღმერთს, წინ აღუდექით ეშმაკს და გაიქცევა თქვენგან.

8მიუახლოვდით ღმერთს და ისიც მოგიახლოვდებათ თქვენ. დაიბანეთ ხელები, ცოდვილნო, განიწმიდეთ გულები, ორჭოფნო. +

9დანაღვლიანდით, იგლოვეთ და იტირეთ. თქვენი სიცილი გლოვად იქცეს, სიხარული – მწუხარებად. +

10დამდაბლდით უფლის წინაშე და იგი აგამაღლებთ თქვენ. +

11ძმებო, ნუ ძრახავთ ერთმანეთს. ძმის მძრახავი და თავისი ძმის განმსჯელი ძრახავს და განსჯის რჯულს. თუ რჯულს განიკითხავ, აღმსრულებელი კი აღარა ხარ, არამედ განმკითხველი. +

12ერთია რჯულმდებელი და განმკითხველი, რომელსაც შეუძლია ხსნა და დაღუპვა. შენ ვინა ხარ, სხვას რომ განიკითხავ? +

თავდაჯერებულობის წინააღმდეგ

13ახლა თქვენ, ვინც ამბობთ: დღეს თუ ხვალ ამა და ამ ქალაქში წავალთ, იქ ერთ წელს დავყოფთ, ვივაჭრებთ და მოვიგებთო, +

14რომელთაც არ იცით, რა მოხდება ხვალ, რადგან რა არის თქვენი სიცოცხლე? ნისლი, რომელიც ერთხანს გამოჩნდება, მერე კი გაქრება. +

15ნაცვლად იმისა, რომ თქვათ: „თუ ინებებს უფალი და ვიცოცხლებთ, ამას და ამას გავაკეთებთ“, – +

16ახლა თქვენი ამპარტავნებით პატივმოყვარეობთ. ყოველი ამგვარი ამპარტავნება ბოროტებაა.

17ამიტომ, ვინც სიკეთის კეთება იცის და არ აკეთებს, ეს ცოდვად ეთვლება მას. +

5

მსჯავრი მდიდრებს

5^1მოდით, ახლა თქვენც იტირეთ, მდიდრებო, და ივაგლახეთ იმ უბედურებაზე, თქვენზე რომ მოდის. +

2თქვენი სიმდიდრე დალპა, თქვენი სამოსელი კი ჩრჩილმა დაჭამა.

3თქვენი ოქრო და ვერცხლი დაჟანგდა. მათი ჟანგი იქნება მოწმობა თქვენს წინააღმდეგ, და თქვენს ხორცს ცეცხლივით შეჭამს იგი. დაუნჯებული გაქვთ განძი უკანასკნელი დღეებისათვის. +

4აჰა, მუშაკთა საზღაური, რომელიც დაუკავეთ თქვენი ყანების მომკელთ, ღაღადებს, და მომკელთა ღაღადი უფალ ცაბაოთის ყურამდე აღწევს. +

5თქვენ განცხრომას ეძლეოდით ქვეყანაზე და ნებივრობდით, თითქოს დაკვლის დღისთვის გულები დაისუქეთ. +

6თქვენ მსჯავრი დასდეთ და მოჰკალით მართალი, ის კი არ გაგიძალიანდათ.

7ამიტომ, ძმებო, სულგრძელნი იყავით უფლის მოსვლამდე. აჰა, მიწისმუშაკი ელოდება მიწის ძვირფას ნაყოფს, სულგრძელად ელის ადრეული და გვიანი წვიმის მოსვლას.

8თქვენც ისულგრძელეთ და გულები გაიმაგრეთ, რადგან მოახლოებულია უფლის მოსვლა. +

9ჩემო ძმებო, ნუ ჩივით ერთმანეთზე, რათა არ იყოთ მსჯავრდადებულნი. აჰა, განმკითხავი კარზეა მომდგარი.

10ჩემო ძმებო, წინასწარმეტყველები, რომლებიც უფლის სახელით ლაპარაკობდნენ, ტანჯვისა და სულგრძელების მაგალითად აიღეთ თქვენთვის. +

11აჰა, ჩვენ შევნატრით იმ მომთმენთ. იობის მოთმინება გაგიგონიათ და უფლისმიერი ბოლო გინახავთ, რადგან მრავალმოწყალე და მწყალობელია უფალი. +

არ დაიფიცოთ. ილოცეთ ერთმანეთისთვის

12პირველყოვლისა, ჩემო ძმებო, ნუ დაიფიცებთ ნურც ზეცას და ნურც მიწას, ნურც სხვა რაიმე საფიცარს. თქვენი ‘ჰო’ იყოს ჰო და ‘არა’ არა, რათა სამსჯავროში არ მოხვდეთ. +

13ვინც იტანჯება თქვენს შორის, ილოცოს, ვისაც უხარია, იგალობოს. +

14არის თქვენს შორის ვინმე ავად? მოიხმოს ეკლესიის ხუცესნი და ილოცონ მათზე და სცხონ ზეთი უფლის სახელით. +

15რწმენის ლოცვა იხსნის ავადმყოფს. უფალი წამოაყენებს მას და, თუ რამ ცოდვები ჩაუდენია, მიეტევება. +

16აღიარეთ ცოდვები ერთმანეთის წინაშე და ილოცეთ ერთმანეთისათვის, რათა განიკურნოთ, რადგან ბევრი რამ შეუძლია მართლის ძლიერ ლოცვას. +

17ელია ჩვენი მსგავსი კაცი იყო და ლოცვით ილოცა, რომ არ მოსულიყო წვიმა და არ მოსულა ქვეყნად წვიმა სამ წელსა და ექვს თვეს. +

18კვლავ ილოცა და ცამ მოსცა წვიმა და მიწამ აღმოაცენა თავისი ნაყოფი. +

19ჩემო ძმებო, თუ ვინმე თქვენგანი გადაცდება ჭეშმარიტებას და ვინმე მოაქცევს მას, +

20იცოდეს, რომ ცოდვილის მომქცევი მისი ცდომილების გზიდან, სიკვდილისაგან იხსნის მის სულს და მრავალ ცოდვას დაფარავს.

+ საქმე. 5:41. 1კორ. 10:13.

+ 1პეტრ. 1:7. რომ. 5:3.

+ 3მეფ. 3:12. იგავ. 2:6. დან. 2:21.

+ მათ. 7:7. მარკ. 11:24. ლუკ. 11:9. იოან. 14:13; 16:23.

+ იობ. 14:2. ფსალმ. 89:6; 102:15. ეს. 40:6. 1პეტრ. 1:24.

+ იობ. 5:17. იგავ. 3:11. 2ტიმ. 4:8. ებრ. 12:5.

+ ლუკ. 11:4.

+ რომ. 6:21-23.

+ რიცხ. 23:19. ეს. 46:10. მალ. 3:6. იოან. 3:27.

+ იოან. 1:13. 1პეტრ. 1:23. ებრ. 12:23.

+ იგავ. 17:2. ეკლ. 5:1; 7:9.

+ რომ. 1:16. ეფეს. 4:22.

+ მათ. 7:21. ლუკ. 11:28. რომ. 2:13.

+ იოან. 13:17. 2კორ. 3:18.

+ ფსალმ. 33:14. 1პეტრ. 3:10.

+ იაკ. 2:17.

+ ლევ. 19:15.

+ გამ. 20:6. მათ. 5:3.

+ ლევ. 19:18. მათ. 5:43.

+ ლევ. 19:18. მათ. 5:43.

+ მათ. 5:19.

+ გამ. 20:14. რჯლ. 5:18. მათ. 19:18.

+ იგავ. 21:13. მათ. 6:15.

+ მათ. 7:26.

+ ლუკ. 3:11. 1იოან. 3:17.

+ მარკ. 1:24; 12:29. საქმე. 19:15.

+ დაბ. 22:9. ებრ. 11:17.

+ დაბ. 15:6. 2ნეშტ. 20:7. ეს. 41:8. რომ. 4:3. გალ. 3:6.

+ იესო. 2:1. ებრ. 11:31.

+ მათ. 23:8.

+ 3მეფ. 8:46.

+ იგავ. 16:27. მათ. 15:18.

+ ფსალმ. 139:3-4.

+ დაბ. 1:27.

+ ლუკ. 6:44.

+ მათ. 5:16. 2ტიმ. 2:24.

+ 1კორ. 3:3.

+ მათ. 5:7-8. 2კორ. 6:6. გალ. 5:22. 1ტიმ. 1:5.

+ ეს. 32:17.

+ რომ. 7:23. გალ. 5:17.

+ იგავ. 1:28. ეს. 1:15. 1იოან. 3:22.

+ იოან. 15:19. რომ. 8:7.

+ დაბ. 6:5; 8:21. გალ. 5:17.

+ იგავ. 3:34. ლუკ. 14:11. 1პეტრ. 5:5.

+ 2ნეშტ. 15:2. ეს. 1:15-16.

+ მათ. 5:4.

+ 1პეტრ. 5:6.

+ მათ. 7:1.

+ რომ. 14:4.

+ ლუკ. 12:18.

+ იობ. 7:7. იგავ. 27:1.

+ საქმე. 18:21. 1კორ. 4:19; 16:7.

+ ლუკ. 12:47.

+ ლუკ. 6:24. 1ტიმ. 6:9.

+ მათ. 6:19.

+ რჯლ. 24:14.

+ იობ. 21:13. ლუკ. 6:25.

+ ლუკ. 21:9. ებრ. 10:36.

+ მათ. 5:12.

+ იობ. 1:21.

+ მათ. 5:34,37.

+ ეფეს. 5:19; 6:18.

+ მარკ. 6:13.

+ მათ. 9:2.

+ ფსალმ. 144:19.

+ 3მეფ. 17:1. ლუკ. 4:25.

+ 3მეფ. 18:42,45.

+ ლევ. 19:17. მათ. 18:15. ლუკ. 17:3.

1 პეტრე

1 პეტრე

1. 1

2. 2

3. 3

4. 4

5. 5

1
პეტრე მოციქულის პირველი წერილი

მოკითხვა

1^1პეტრე, იესო ქრისტეს მოციქული – რჩეულთ, პონტოს, გალატიის, კაბადოკიის, აზიისა და ბითვინიის განთესილობის ხიზნებს, +

2მამა ღვთის წინასწარი განჭვრეტით და სულის მიერ განწმენდით, დამორჩილებად და იესო ქრისტეს სისხლის საპკურებლად – მადლი და მშვიდობა გიმრავლოთ. +

ცოცხალი იმედისთვის

3კურთხეულია ღმერთი და მამა ჩვენი უფლის იესო ქრისტესი, რომელმაც თავისი მრავალი წყალობით ხელახლა გვშვა ჩვენ იესო ქრისტეს მკვდრეთით აღდგომით ცოცხალ იმედად, +

4უხრწნელი, შეუბილწავი და უჭკნობი მემკვიდრეობისათვის, რომელიც ცაშია შენახული თქვენთვის, +

5ღვთის ძალაში, რწმენით დაცულებო, ხსნისათვის, რომელიც მზადაა უკანასკნელ ჟამს გამოსაცხადებლად. +

ამ იმედით ხარობთ განსაცდელში

6ამაზე ილხინეთ, თუმცა ამჟამად მრავალგვარ განსაცდელში მცირე ხანს უნდა გაწვალდეთ, +

7რათა გამოჩნდეს თქვენი გამოცდილი რწმენა, ხრწნად ოქროზე ძვირფასი, რომელიც ცეცხლში იცდება, ქების, პატივისა და დიდებისათვის იესო ქრისტეს გამოცხადებისას. +

8ვინც არ გინახავთ და გიყვართ, თუმცა ვერ ხედავთ, მაგრამ გწამთ, ხარობთ გამოუთქმელი და დიდი სიხარულით, +

9თქვენი რწმენით აღწევთ სულების ხსნას. +

10ამ ხსნისთვის იძიებდნენ და იკვლევდნენ წინასწარმეტყველნი, რომლებიც თქვენთვის განკუთვნილ მადლზე წინასწარმეტყველებდნენ. +

11იკვლევდნენ, რომელ და როგორ ჟამზე მიუთითებდა მათში მყოფი ქრისტეს სული, როცა წინასწარ უმოწმებდა ქრისტეს ტანჯვას და ტანჯვის შემდგომ დიდებას. +

12რომელთაც გამოეცხადა, რომ თვით მათ კი არა, თქვენ მოგემსახურებოდათ ის, რაც ეხლა გეუწყათ ციდან მოვლინებული სულიწმიდის მიერ, თქვენი მახარებლისგან, რის ჩაწვდომასაც ნატრობდნენ ანგელოზები. +

იყავით წმიდანი,

როგორც ქრისტეს სისხლით გამოსყიდულნი

13ამიტომ შემოისარტყლეთ თქვენი გონების წელნი, იფხიზლეთ და იესო ქრისტეს გამოცხადებაში თქვენთვის მოსანიჭებელი მადლის სრული იმედი იქონიეთ. +

14როგორც გამგონე შვილები, ნუ აჰყვებით თქვენი უმეცრების დროინდელ გულისთქმებს, +

15არამედ თვითონაც იყავით წმიდები ყოველ საქციელში, როგორც წმიდაა იგი, ვინც თქვენ მოგიწოდათ. +

16რადგან სწერია: „იყავით წმიდები, რადგან წმიდა ვარ მე.“ +

17თუ მამას უწოდებთ იმას, ვინც მიუკერძოებლად განიკითხავს თითოეულს საქმეთა მიხედვით, მაშინ მოშიშებით გაატარეთ თქვენი მწირობის ხანი. +

18რაკი იცით, რომ არა ხრწნადი ვერცხლით ან ოქროთი იქენით გამოსყიდულნი მამებისგან გადმოცემული ამაო გზიდან,

19არამედ ქრისტეს ძვირფასი სისხლით, როგორც უბიწო და უმანკო კრავისა, +

20რომელიც სოფლის შექმნამდე იყო წინასწარ განწესებული, მაგრამ უკანასკნელ დროს გამოჩნდა თქვენი გულისათვის.

21რომელთაც მისით იწამეთ ღმერთი, ვინც მკვდრეთით აღადგინა იგი და მისცა დიდება, რათა გქონდეთ რწმენა და ღვთის იმედი.

22რაკი ჭეშმარიტებისადმი დამორჩილებით განიწმიდეთ თქვენი სულები უთვალთმაქცო ძმათმოყვარებისათვის: სუფთა გულით შეიყვარეთ ერთმანეთი მტკიცედ. +

23როგორც ხელახლად შობილნი არა ხრწნადი თესლისაგან, არამედ უხრწნელისაგან, ღვთის ცოცხალი და მარადარსებული სიტყვის მიერ. +

24რადგან ყოველი ხორციელი ბალახივითაა და ყოველი მისი დიდება ბალახის ყვავილივითაა. ბალახი გახმა და ყვავილიც დასცვივდა. +

25ღვთის სიტყვა კი საუკუნოდ მყოფობს. ეს კი ის სიტყვაა, თქვენ რომ გეხარათ.

2

ქვები სულიერი სახლისათვის

2^1ამრიგად, მოიშორეთ ყოველგვარი ბოროტება, ყოველგვარი მზაკვრობა და პირფერობა და შური და ყოველგვარი ავსიტყვაობა. +

2როგორც ახალშობილმა ყრმებმა, ინატრეთ სუფთა სულიერი რძე, რათა იმით გაიზარდოთ ხსნისათვის. +

3რადგან იგემეთ, რომ ტკბილია უფალი, +

4რომელთანაც მიხვედით – ცოცხალ ლოდთან, ადამიანებმა რომ დაიწუნეს, ღვთისაგან კი რჩეული და პატივცემულია. +

5და თქვენც აშენდით, როგორც ცოცხალი ქვები, სულიერ სახლად, წმიდა სამღვდელოებად, რათა შესწიროთ ღვთის მოსაწონი სულიერი მსხვერპლები იესო ქრისტეს მეშვეობით. +

6რადგან ნათქვამია წერილში: „აჰა, მე ვდებ სიონში ქვას, რჩეულსა და ძვირფას ქვაკუთხედს, და მისი მორწმუნე არ შერცხვება.“ +

7ამიტომ თქვენთვის, მორწმუნეთათვის, პატივია იგი, ურწმუნოთათვის კი ‘ქვა, რომელიც მშენებლებმა დაიწუნეს, იქმნა ქვაკუთხედად,’ +

8და ‘შებრკოლების ქვად და წატყუების კლდედ’. ისინი ბრკოლდებიან, რადგან ეურჩებიან სიტყვას და სწორედ ამისათვის არიან განწესებულნი.

9თქვენ კი რჩეული მოდგმა ხართ, სამეფო სამღვდელოება, წმიდა ერი, წილხვედრილი ხალხი, რათა გამოაცხადოთ მისი სათნოებანი, ვინც სიბნელიდან თავისი საკვირველი ნათლისკენ გამოგიხმოთ. +

10ოდესღაც რომ არახალხი იყავით, ახლა ღვთის ხალხი ხართ. ოდესღაც რომ არაშეწყალებულნი იყავით, ახლა შეწყალებულნი ხართ. +

დარიგება წმიდა ცხოვრებაზე

11საყვარელნო, შეგაგონებთ, როგორც მწირებსა და ხიზნებს, განეშორენით ხორციელ გულისთქმებს, რომლებიც სულის წინააღმდეგ იბრძვიან. +

12კარგად მოიქეცით წარმართებში, რათა რაშიც გაძაგებენ, როგორც ბოროტმოქმედებს, იმაში დაინახონ თქვენი კეთილი საქმეები და ადიდონ ღმერთი მოხედვის დღეს. +

13დაემორჩილეთ ყოველ ადამიანურ დადგენილებას უფლის გულისათვის, თუნდ მეფეს, როგორც უმაღლეს ხელისუფლებას, +

14განმგებელთ, როგორც მის მოვლინებულთ, ბოროტმოქმედთა დასასჯელად და კეთილის მოქმედთა სადიდებლად.

15რადგან ასეთია ნება ღვთისა: რათა კეთილის ქმნით დაადუმოთ უგუნურ ადამიანთა უმეცრება.

16იცხოვრეთ როგორც თავისუფლებმა, ოღონდ ბოროტების საფარად თავისუფლებას ნუ გამოიყენებთ, არამედ იცხოვრეთ როგორც ღვთის მონებმა. +

17ყველას პატივი მიაგეთ, გიყვარდეთ საძმო, ღვთისა გეშინოდეთ, მეფეს პატივი ეცით. +

მსახურებს მოთმინებაზე

18მსახურნო, დაემორჩილეთ ბატონებს მთელი შიშით, არა მარტო კეთილებსა და შემწყნარებლებს, არამედ მრისხანეთაც.

19რადგან მადლი ის არის, თუ ვინმე სინდისის გამო უსამართლოდ იტანჯება და ღვთის გულისათვის იტანს გასაჭირს. +

20რადგან, თუ დანაშაულისათვის გცემენ და ითმენთ, რა საქებარია? ხოლო თუ კეთილისმოქმედნი იტანჯებით და ითმენთ, ეს მადლია ღვთის წინაშე. +

21ამისათვის ხართ მოწოდებულნი: ქრისტეც ხომ იტანჯა თქვენთვის და მაგალითიც დაგიტოვათ, რათა მის კვალს მიჰყვეთ; +

22რომელსაც არც ცოდვა ჩაუდენია და არც მზაკვრობა გაჰკარებია მის ბაგეს; +

23რომელსაც ლანძღავდნენ და ლანძღვით არ უპასუხებდა, იტანჯებოდა და არ იმუქრებოდა, არამედ მიენდო სიმართლით განმკითხველს; +

24რომელმაც ჩვენი ცოდვები თვითონვე აზიდა ძელზე თავისი სხეულით, რათა ცოდვისათვის მკვდრებმა სიმართლისათვის ვიცოცხლოთ; ვისი ჭრილობებითაც თქვენ განიკურნეთ. +

25ცხვრებივით გზააბნეული იყავით და ახლა დაუბრუნდით მწყემსსა და თქვენს სულთა ზედამხედველს. +

3

მითითება ცოლებს და ქმრებს

3^1ასევე ცოლები დაემორჩილონ თავიანთ ქმრებს, რათა ისინი, ვინც არ ერწმუნებიან სიტყვას, სიტყვის გარეშე გახდნენ მოგებულნი თავიანთი ცოლების საქციელით, +

2როცა დაინახავენ თქვენს უბიწო ქცევას მოშიშობით.

3თქვენი მშვენება ნუ იქნება გარეგნობა: თმის ნაწნავები, ოქროს სამკაულები ან ჩაცმულობა, +

4არამედ გულის დაფარული კაცი უხრწნელ მყუდროებაში და სულის სიმშვიდეში, რაც ძვირფასია ღვთის წინაშე. +

5ღვთის მოსავი წმიდა ქალებიც ოდესღაც ასე იმკობდნენ თავს, თავიანთ ქმრებს დამორჩილებულნი,

6როგორც სარა დაემორჩილა და ბატონი უწოდა აბრაამს, რომლის შვილებიცა ხართ, როცა კეთილ საქმეს აკეთებთ და არაფრის შიში არ გაკრთობთ. +

7თქვენც, ქმრებო, გონივრულად მოეპყარით ცოლებს, როგორც უუძლურეს ჭურჭელს, პატივი ეცით, როგორც სიცოცხლის მადლის თანამემკვიდრეებს, რათა ლოცვა არ დაგიბრკოლდეთ. +

ნუ მიაგებ ბოროტს

8ბოლოს: იყავით ყველანი ერთი აზრისანი, თანამგრძნობნი, ძმათმოყვარენი, შემწყნარებელნი, თავმდაბალნი. +

9ნუ მიაგებთ ბოროტს ბოროტის წილ და ლანძღვას ლანძღვის წილ. პირიქით, აკურთხეთ, რადგან ამისათვის ხართ მოწოდებულნი, რათა კურთხევა დაიმკვიდროთ. +

10რადგან, ვისაც სიცოცხლე უყვარს და კეთილი დღეების ხილვა, შეიკავოს ენა ბოროტისაგან და მისი ბაგეები ნუ იტყვიან ზაკვას.

11ერიდოს ბოროტს, სიკეთე აკეთოს, ეძიებდეს მშვიდობას და მისკენ ისწრაფოდეს, +

12რადგან ღვთის თვალები მიპყრობილია მართალთა მიმართ, ყურები კი – მათი ვედრების მიმართ, ხოლო ღვთის სახე ბოროტმოქმედთა წინააღმდეგაა.

სიმართლისათვის ტანჯვა ნეტარებაა

13ვინ გიბოროტებთ, თუ კეთილის მოშურნე იქნებით?

14მაგრამ ნეტარნი ხართ თქვენ, რომ იტანჯოთ კიდეც სიმართლისათვის. მათი შიშით ნურც შეშინდებით და ნურც დაღონდებით. +

15წმიდაჰყავით ქრისტე, როგორც უფალი, თქვენს გულებში და მუდამ მზად იყავით, რომ სიმშვიდით და მოწიწებით უპასუხოთ ყველას, ვინც თქვენი იმედის გამო ახსნა-განმარტებას მოგთხოვთ. +

16კეთილი სინდისი გქონდეთ, რათა, რისთვისაც გაძაგებენ, როგორც ბოროტმოქმედებს, იმაში შერცხვნენ თქვენი ქრისტესმიერი კეთილი ქცევის შეურაცხმყოფელნი. +

17რადგან, თუ ღმერთს ნებავს, უმჯობესია, კარგ საქმეთა გამო იტანჯოთ, ვიდრე ბოროტთა გამო. +

18რადგან ქრისტეც მოკვდა ერთხელ ჩვენი ცოდვებისთვის, მართალი – უსამართლოთათვის, რათა მივეყვანეთ ღმერთთან; მოიკლა ხორცით და გაცოცხლდა სულით, +

19რომლითაც წავიდა და უქადაგა საპყრობილეში სულებსაც, +

20ოდესღაც ურჩნი რომ იყვნენ, როდესაც ღვთის სულგრძელება კიდევ იცდიდა, ნოეს დღეებში, სანამ შენდებოდა კიდობანი, რომელშიც ცოტა, ესე იგი, რვა სული გადაურჩა წყალს; +

21რაც იყო ხატება ნათლისღებისა, რომელიც ამჟამად თქვენ გიხსნით (იგი ხორციელი ჭუჭყის ჩამორეცხვა კი არ არის, არამედ კეთილი სინდისის ღვთისთვის შეპირება) იესო ქრისტეს აღდგომით, +

22რომელიც ღვთის მარჯვნივ არის მას შემდეგ, რაც ზეცად ამაღლდა, რომელსაც დაემორჩილნენ ანგელოზნი, ხელმწიფებანი და ძალნი. +

4

კეთილი მნეები

4^1რაკი ქრისტე ჩვენთვის იტანჯა ხორციელად, თქვენც აღიჭურვეთ იმავე აზრით, ვინაიდან, ვინც კი ხორციელად იტანჯა, შეწყვიტა ცოდვის ჩადენა. +

2რათა ხორცში დარჩენილი დრო განვლოთ არა ადამიანური გულისთქმებით, არამედ ღვთის ნებით. +

3რადგან თქვენთვის ისიც საკმარისია, რომ წარსულში იქცეოდით წარმართთა ნებისამებრ, როცა ცხოვრებას ატარებდით გარყვნილებაში, გულისთქმებში, სიმთვრალეში, ღრეობაში, სმაში და საძაგელ კერპთაყვანისმცემლობაში. +

4ამის გამო უკვირთ მათ, რომ მათთან ერთად არ მისდევთ იმ უზომო გარყვნილებას, და გგმობენ. +

5ისინი პასუხს აგებენ იმის წინაშე, რომელიც განიკითხავს ცოცხლებსა და მკვდრებს. +

6რადგან იმიტომ ეხარათ მკვდართაც, რომ კაცთა კვალზე ხორცში განკითხულებმა ღვთის კვალზე სულში იცოცხლონ.

7მაგრამ ყველაფრის აღსასრული მოახლოებულია. ამიტომ იყავით გონიერნი და ფხიზელნი ლოცვაში. +

8უპირველეს ყოვლისა კი, იქონიეთ გულითადი სიყვარული ერთმანეთისადმი, რადგან ცოდვათა სიმრავლეს სიყვარული ფარავს. +

9იყავით ერთმანეთის მიმართ სტუმართმოყვარენი წუწუნის გარეშე. +

10თვითოეული ერთმანეთს იმ ნიჭით ემსახურეთ, რაც მიგიღიათ, როგორც ღვთის მრავალგვარი მადლის კეთილმა მნეებმა. +

11თუ ვინმე ლაპარაკობს, ილაპარაკოს როგორც ღვთის სიტყვით. თუ ვინმე ემსახურება, ღვთის მიერ მინიჭებული ძალით ემსახუროს, რათა იდიდებოდეს ღმერთი ყველაფერში იესო ქრისტეს მიერ, რომელსაც აქვს დიდება და ძალი უკუნითი უკუნისამდე. ამინ. +

თუ ვინმე იტანჯებოდა, როგორც ქრისტიანი,

ნუ შერცხვება

12საყვარელნო, ნუ გაგაოცებთ თქვენზე მოვლენილი ცეცხლოვანი განსაცდელი, თითქოს უცხო რამ დაგმართოდეთ. +

13არამედ გიხაროდეთ, როგორც ქრისტეს ტანჯვათა მოზიარეებს, რათა თქვენც იხაროთ და იმხიარულოთ მისი დიდების გამოცხადებისას. +

14თუ გაგლანძღავენ ქრისტეს სახელისათვის, ნეტარნი ხართ, რადგან სული დიდებისა, სული ღვთისა თქვენზე ივანებს. მათით იგმობა, თქვენით კი იდიდება. +

15ოღონდ არც ერთ თქვენგანს არა ევნოს რა, როგორც მკვლელს ან ქურდს, ბოროტმოქმედს ან სხვის საქმეში ჩამრევს. +

16ხოლო თუ ვინმე იტანჯება, როგორც ქრისტიანი, ნუ შერცხვება, არამედ ადიდოს ღმერთი ამის გამო.

17რადგან დროა ღვთის სახლიდან განკითხვის დაწყებისა, და, თუ პირველად ჩვენგან დაიწყება, რაღა აღსასრული ელით ღვთის სახარების ურჩებს? +

18თუ მართალი ძლივს გადარჩება, უღვთო და ცოდვილი სადღა გამოჩნდება? +

19ამიტომ ტანჯულებმაც ღვთის ნებისამებრ, თავიანთი სულები მიანდონ ჭეშმარიტ გამჩენს სიკეთის ქმნაში.

5

სწავლება ერთგულებასა და სიფხიზლეზე

5^1თქვენს შორის ხუცესებს შევაგონებ მე, თანახუცესი, ქრისტეს ტანჯვის მოწმე და აგრეთვე თანაზიარი იმ დიდებისა, რომელიც გამოცხადდება. +

2მწყემსეთ ღვთის სამწყსო, რომელიც თქვენს შორისაა, არა იძულებით, არამედ ნებით და ღვთისათვის სათნოდ, არა ბილწი ანგარებისათვის, არამედ გულმოდგინებით. +

3ნუკი ეუფლებით ღვთის წილს, არამედ მაგალითი იყავით სამწყსოსათვის. +

4და როდესაც მწყემსმთავარი გამოჩნდება, მიიღებთ დიდების უჭკნობ გვირგვინს. +

5ასევე, ახალგაზრდებო, დაემორჩილეთ ხუცესთ. დაემორჩილეთ ერთმანეთს, შეიმოსეთ თავმდაბლობა, რადგან ღმერთი ამპარტავნებს ეწინააღმდეგება, თავმდაბლებს კი მადლს ანიჭებს. +

6მაშ, დამდაბლდით ღვთის ძლიერი ხელის ქვეშ, რათა აგამაღლოთ მან თავის დროზე. +

7თქვენი ყველა საზრუნავი მას მიანდეთ, რადგან ის ზრუნავს თქვენზე. +

8მღვიძარენი იყავითი, იფხიზლეთ, რადგან თქვენი მოწინააღმდეგე ეშმაკი დაძწრის, როგორც მბრდღვინავი ლომი, და ეძებს, ვინ ჩაყლაპოს. +

9წინაღუდექით მას მტკიცე რწმენით და იცოდეთ, რომ მსგავსი სატანჯველი თქვენს საძმოსაც ხვდება სოფელში.

10ხოლო ღმერთი ყოველგვარი მადლისა, რომელმაც მოგვიწოდა თავისი სამუდამო დიდებისაკენ ქრისტეში, თქვენი მცირეოდენი ტანჯვის შემდეგ სრულგყოფთ, გაგაძლიერებთ, განგამტკიცებთ და დაგამყარებთ. +

11დიდება და ძალი მას უკუნითი უკუნისამდე. ამინ.

მისალმება და კურთხევა

12სილოვანეს, როგორც ვფიქრობ, თქვენი ერთგული ძმის ხელით მოგწერეთ მცირე რამ თქვენს შესაგონებლად და დასამოწმებლად, რომ ღვთის ეს მადლი, რომელშიც დგახართ, ჭეშმარიტია.

13მოკითხვას გითვლიან ბაბილონში თანაარჩეული ეკლესია და მარკოზი, ჩემი შვილი.

14ერთმანეთი მოიკითხეთ სიყვარულის ამბორით. მშვიდობა თქვენდა ყველას, ვინც ქრისტეში ხართ. ამინ. +

+ 1პეტრ. 2:9.

+ ეფეს. 1:4,7. ებრ. 12:24.

+ რომ. 6:4. ეფეს. 1:3.

+ 2ტიმ. 4:8.

+ იოან. 10:28.

+ მათ. 5:12. 2კორ. 4:17.

+ იობ. 23:10. იგავ. 17:3. ზაქ. 13:9.

+ იოან. 20:29. 2კორ. 5:7.

+ რომ. 6:23.

+ დაბ. 49:10. დან. 2:44; 9:24. მათ. 13:17. 2პეტრ. 1:21.

+ ფსალმ. 21:7. ეს. 53:3.

+ ეფეს. 3:10. 1ტიმ. 3:16.

+ ლუკ. 12:35.

+ საქმე. 17:30.

+ ლუკ. 1:75.

+ ლევ. 11:44.

+ რჯლ. 10:17.

+ 1იოან. 1:7. 1კორ. 6:20. ეფეს. 1:7. ებრ. 9:14. გამოცხ. 1:5.

+ 1პეტრ. 2:17.

+ იაკ. 1:18.

+ ეს. 40:6-8.

+ კოლ. 3:8. ებრ. 12:1.

+ მათ. 18:3. მარკ. 10:14.

+ ფსალმ. 33:9.

+ მათ. 16:18.

+ მალ. 1:11. გამოცხ. 1:6.

+ ეს. 28:16. რომ. 9:33.

+ ფსალმ. 117:22. ეს. 8:14. მათ. 21:42.

+ გამ. 19:6. ეს. 61:6. საქმე. 26:18.

+ ოს. 2:23. რომ. 9:25.

+ ფსალმ. 38:13. რომ. 13:13. გალ. 5:16.

+ მათ. 5:16.

+ რომ. 13:1. ტიტ. 3:1.

+ გალ. 5:13.

+ 1პეტრ. 1:22. რომ. 12:10.

+ მათ. 5:10.

+ 1პეტრ. 3:14; 4:14.

+ მათ. 16:24. ფილიპ. 2:5.

+ ეს. 53:9. 1იოან. 3:5.

+ ეს. 50:6.

+ ეს. 53:4-6. მათ. 8:17. რომ. 6:2.

+ ეზეკ. 34:5,23. იოან. 10:11.

+ ეფეს. 5:22. კოლ. 3:18.

+ 1ტიმ. 2:9.

+ ფსალმ. 44:14. რომ. 7:22. 2კორ. 4:16.

+ დაბ. 18:12.

+ 1კორ. 7:3. გალ. 3:28.

+ რომ. 15:5.

+ იგავ. 17:3; 20:22. მათ. 5:39. რომ. 12:14,17.

+ ეს. 1:16.

+ ეს. 8:12. მათ. 5:10.

+ კოლ. 4:6.

+ 1პეტრ. 2:12.

+ 1პეტრ. 4:15.

+ რომ. 5:6. ებრ. 9:28.

+ კოლ. 2:15.

+ დაბ. 7:7. მათ. 24:37. ლუკ. 17:26.

+ რომ. 6:4. ეფეს. 5:26.

+ მათ. 28:18. ეფეს. 1:20.

+ 1პეტრ. 2:21.

+ 2კორ. 5:15. გალ. 2:20.

+ ეფეს. 4:17.

+ 1პეტრ. 2:12.

+ 2ტიმ. 4:1.

+ ლუკ. 21:34. იაკ. 5:8.

+ იგავ. 10:12.

+ რომ. 12:13. ფილიპ. 2:14. ებრ. 13:2.

+ რომ. 12:6.

+ მათ. 5:16.

+ 1პეტრ. 1:7.

+ 2კორ. 4:10. ფილიპ. 3:10.

+ მათ. 5:11.

+ 1პეტრ. 2:19; 3:17.

+ იერ. 25:29. ეზეკ. 9:6. ლუკ. 23:31.

+ იგავ. 11:31.

+ საქმე. 1:8. რომ. 8:17.

+ საქმე. 20:28.

+ მარკ. 10:44.

+ 1პეტრ. 2:25. 1კორ. 9:25.

+ იაკ. 4:6. ეფეს. 5:21. ფილიპ. 2:3.

+ იაკ. 4:10.

+ ფსალმ. 54:23. მათ. 6:23. ლუკ. 12:30.

+ იობ. 1:7; 2:2. ლუკ. 22:31.

+ 2კორ. 4:17.

+ რომ. 16:16. 1კორ. 16:20. 2კორ. 13:12.

2 პეტრე

2 პეტრე

1. 1

2. 2

3. 3

1
პეტრე მოციქულის მეორე წერილი

რწმენაში აჩვენეთ სათნოება

1^1სიმონ-პეტრე, იესო ქრისტეს მონა და მოციქული, მათ, ვინც მიიღეს იგივე ძვირფასი რწმენა, რაც – ჩვენ ჩვენი ღვთისა და მაცხოვრის, იესო ქრისტეს სიმართლით:

2მადლი და მშვიდობა გაგიმრავლდეთ ღვთისა და ჩვენი უფლის იესოს ცოდნით,

3ისე, როგორც მისმა ღვთიურმა ძალამ მოგვანიჭა ყოველივე, რაც სიცოცხლისა და ღვთისმოსაობისათვის გვჭირდება, მისი ცოდნით, ვინც მოგვიწოდა თავის დიდებასა და სათნოებაში, +

4რომელთა მიერაც მოგვენიჭა უაღრესად დიდი და ძვირფასი აღთქმანი, რათა მათ მიერ გახდეთ ღვთიური ბუნების ზიარნი და ამ სოფელში განერიდოთ გულისთქმით გამოწვეულ გახრწნილებას.

5ამისათვის ეცადეთ, ყოველი ღონე იხმაროთ, რათა შესძინოთ თქვენს რწმენას სათნოება და სათნოებას – ცოდნა,

6ცოდნას – თავშეკავება, თავშეკავებას – მოთმინება, მოთმინებას – ღვთისმოსაობა,

7ღვთისმოსაობას – ძმათმოყვარეობა, ძმათმოყვარეობას – სიყვარული. +

8ვინაიდან, თუ ყოველივე ეს თქვენშია და მრავლდება, არ დარჩებით უქმად და უნაყოფოდ ჩვენი უფლის იესო ქრისტეს ცოდნაში. +

9ხოლო, ვისაც არ გააჩნია, ის ბრმაა და ბეცი, და დავიწყებული აქვს, რომ განწმედილია ძველი ცოდვებისგან. +

10ამიტომ, ძმანო, უფრო და უფრო ეცადეთ განამტკიცოთ თქვენი მოწოდება და რჩეულობა. თუ ასე მოიქცევით, არასოდეს წაიბორძიკებთ,

11ვინაიდან ასე უხვად გაგეხსნებათ ჩვენი უფლისა და მაცხოვრის იესო ქრისტეს საუკუნო სასუფევლის შესასვლელი.

რწმენა დაფუძნებულია მოწმობასა და წინასწარმეტყველებაზე

12ამიტომ მუდამ შეგახსენებთ ამას, თუმცა იცით და მტკიცენი ხართ ახლანდელ ჭეშმარიტებაში.

13სწორად კი მივიჩნევ შეხსენებით გამოგაფხიზლოთ, ვიდრე ამ კარავში ვიმყოფები.

14რადგან ვიცი, რომ მალე უნდა მივატოვო ჩემი კარავი, როგორც გამომიცხადა კიდეც ჩვენმა უფალმა იესო ქრისტემ. +

15ვეცდები, რომ ჩემი წასვლის შემდეგაც ყოველთვის იხსენებდეთ ამას.

16ვინაიდან ჩვენი უფლის, იესო ქრისტეს ძალი და მოსვლა ბრძნული იგავების მოყოლით კი არ გაუწყეთ, არამედ მისი სიდიადე საკუთარი თვალით ვიხილეთ. +

17ვინაიდან მან მამა ღვთისაგან მიიღო პატივი და დიდება, როცა მისი დიდმშვენიერი დიდებიდან მასთან მიაღწია ასეთმა ხმამ: „ეს არის ჩემი საყვარელი ძე, რომელიც მე მოვიწონე.“ +

18ეს ზეციდან წამოსული ხმა გავიგონეთ, როცა მასთან ერთად წმიდა მთაზე ვიყავით.

19ახლა ჩვენ გვაქვს უმტკიცესი წინასწარმეტყველური სიტყვა და კარგად იქცევით, რომ მიმართავთ მას, როგორც ლამპარს, რომელიც ბნელში ანათებს, ვიდრე დღე გათენდებოდეს და ცისკრის ვარსკვლავი ამოვიდოდეს თქვენს გულებში.

20ეს იცოდეთ უპირველესად, რომ წერილის არავითარი წინასწარმეტყველება თავისით არ განიმარტება.

21ვინაიდან წინასწრმეტყველება არასოდეს არ წარმოთქმულა ადამიანის ნებით, არამედ ადამიანები, სულიწმიდის მიერ აღძრულნი, ღვთისაგან წარმოთქვამდნენ მას. +

2

გაფრთხილება ცრუწინასწარმეტყველთა წინააღმდეგ

2^1იყვნენ ცრუწინასწარმეტყველნიც ხალხში ისევე, როგორც თქვენშიც იქნებიან ცრუმოძღვარნი, რომელნიც შემოიღებენ დამღუპველ მწვალებლობას, თავიანთ გამომსყიდველ ხელმწიფეს უარყოფენ და სწრაფად დაიღუპავენ თავს. +

2მრავალნი მიჰყვებიან მათს თავაშვებულებას და მათ გამო დაიგმობა ჭეშმარიტების გზა. +

3ანგარების გამო ტყუილი სიტყვებით თქვენგან გამორჩენას მოძებნიან. დიდი ხანია, გამზადებულია მათი სამსჯავრო და მათი დაღუპვა არ თვლემს. +

4რადგან, თუკი ღმერთმა ის ანგელოზები არ დაინდო, რომელთაც შესცოდეს, არამედ ტარტაროზში ჩაყარა და წყვდიადის ჯურღმულებს გადასცა სამსჯავრომდე შესანახავად, +

5არც პირველი სოფელი დაინდო: რვა სული შეინახა და მათ შორის ნოე – სიმართლის მქადაგებელი, როცა წარღვნა მოუვლინა უღვთოთა სოფელს. +

6სოდომსა და გომორას ქალაქებს მსჯავრი დასდო, ფერფლად აქცია და ამით გაკვეთილი მისცა მომავალ უღვთოებს, +

7ხოლო მართალი ლოტი, ურჯულოთა ლაგამახსნილი ქცევით დაჩაგრული, იხსნა, +

8რადგან ეს მართალი კაცი, რაკი მათ შორის ცხოვრობდა, დღითი დღე თავისი მართალი სულით იტანჯებოდა, მათ უკანონო საქმეებს რომ ხედავდა და ისმენდა. +

9ვინაიდან იცის ღმერთმა, როგორ იხსნას განსაცდელისაგან ღვთისმოსავნი, ხოლო უკეთურნი შემოინახოს განკითხვის დღისათვის დასასჯელად, +

10უპირატესად კი, ხორციელ გულისთქმებს ბილწად აყოლილნი, უფლებათა მოძულენი, თავხედნი, ჯიუტნი და დიდებათა გმობის ურიდნი, +

11მაშინ, როცა ანგელოზებიც კი, რომელნიც მათზე მაგარნი და ძლიერნი არიან, არ მიიტანენ უფლის წინაშე შეურაცხმყოფელ ბრალდებას თავიანთ თავზე. +

ჭეშმარიტების გზას აცდენილნი

12ისინი კი, როგორც უგნური ცხოველები, ბუნებით დასაჭერად და მოსასპობად გაჩენილნი, თავიანთი გახრწნილებით დაიღუპებიან, ვინაიდან გმობენ იმას, რაც არ გაეგებათ,

13და მიიღებენ უკეთურების საზღაურს, რადგან ყოველდღიური ფუფუნება ნეტარებად მიაჩნიათ. ბინძურნი და მანკიერნი, საკუთარი საცდურით ნებივრობენ, ნადიმობენ თქვენთან ერთად. +

14მათი თვალები აღსავსეა მრუშებით და განუწყვეტელი ცოდვით. ისინი აცდუნებენ უსუსურ სულებს და მათი გულები მიჩვეულნი არიან ანგარებას. წყევლა-კრულვის შვილნი არიან ისინი. +

15მიატოვეს სწორი გზა, დაიბნენ და დაადგნენ ბილყამ ბეყორის ძის გზას, რომელმაც შეიყვარა უკეთურების საზღაური, +

16მაგრამ მხილებული იყო თავის ურჯულოებაში: უტყვი ვირი ადამიანის ხმით ალაპარაკდა და ალაგმა წინასწარმეტყველის სიშმაგე. +

17ესენი არიან დამშრალი წყაროები და ქარიშხლის მიერ დევნილი ღრუბლები. მათთვის გამზადებულია საუკუნო წყვდიადი. +

18ვინაიდან მაღალფარდოვანი ლაქლაქით ხორციელ გულისთქმებში და გარყვნილებაში ითრევენ იმათ, ვინც ეს-ესაა ჩამოსცილდნენ ცდომილებაში მყოფთ.

19თავისუფლებას პირდებთან მათ, თვითონ კი გახრწნილების მონები არიან, რადგან ვინც ვისგანაა ძლეული, მისივე მონაა. +

20ვინაიდან, თუ უფლისა და მაცხოვრის იესო ქრისტეს ცოდნით სოფლის სიბილწეებს ჩამოცილებულნი კვლავ გაეხვევიან მათში და დაიძლევიან, უკანასკნელი პირველზე უარესი იქნება. +

21უმჯობესი იქნებოდა არ შეეცნოთ სიმართლის გზა, ვიდრე შეეცნოთ და უკუქცეულიყვნენ მათთვის გადაცემული წმიდა მცნებისაგან. +

22იმ მართალი იგავისა არ იყოს, იმათაც ასე მოუვიდათ: ძაღლი თავის ნარწყევს უბრუნდება, ხოლო ნაბანი ღორი ტალახში საგორაოდ მიდის. +

3

უფლის სამსჯავროს მოსვლა სარწმუნოა

3^1ამას უკვე მეორე წერილს გწერთ, საყვარელნო, და ორთავეში შეხსენებით ვაღვიძებ თქვენს წრფელ აზრს, +

2რათა გახსოვდეთ წმიდა წინასწარმეტყველთა მიერ ადრევე თქმული სიტყვები და ჩვენი უფლისა და მაცხოვრის მცნებანი, გადმოცემული თქვენი მოციქულების მიერ.

3უპირველესად იცოდეთ, რომ უკანასკნელ დღეებში მოვლენ დაცინვით დამცინავნი, რომელნიც საკუთარი გულისთქმისამებრ იქცევიან. +

4და ამბობენ: „სად არის მისი მოსვლის აღთქმა? რადგან მას შემდეგ, რაც მიიცვალნენ მამები, ყოველივე უცვლელად რჩება დასაბამიდან მოყოლებული.“ +

5ისინი განზრახ ივიწყებენ იმას, რომ ღვთის სიტყვით შეიქმნა ძველთაგანვე ცა და მიწა, წყლისაგან და წყალით; +

6და რომ მაშინდელი სოფელი წარღვნის წყლით მოისპო. +

7ხოლო ახლანდელი ცა და მიწა, რომლებიც იმავე სიტყვით ინახება, გამზადებულია საცეცხლოდ უღვთო კაცთა განკითხვისა და მოსპობის დღისათვის. +

8ეს ერთი არ უნდა დაიფაროს თქვენგან, საყვარელნო, რომ უფლისათვის ერთი დღე არის, როგორც ათასი წელი, ხოლო ათასი წელი, როგორც ერთი დღე.

9არ აყოვნებს უფალი აღთქმულს, ზოგიერთებს რომ დაყოვნებად მიაჩნიათ, არამედ სულგრძელია თქვენდამი და არ სურს, რომ ვინმე დაიღუპოს, არამედ ყველა მივიდეს მოსანანიებლად. +

10ხოლო უფლის დღე ქურდივით მოვა და მაშინ ზეცანი გრგვინვით გადაივლიან, გავარვარებული კავშირნი დაიშლებიან, მიწა და მისი საქმენი, რაც მასზეა, გადაიბუგება. +

ჩვენ ველოდებით ახალ ცას და ახალ მიწას

11თუკი ყველაფერი ასე დაინგრევა, როგორღა უნდა იყოთ წმიდა ქცევასა და ღვთისმოსაობაში,

12რაკი ელით და ესწრაფით ღვთის მოსვლის დღეს, როცა ალმოდებული ცანი დაირღვევიან, ხოლო კავშირნი დაიწვებიან და დადნებიან. +

13ხოლო ჩვენ მისი აღთქმისამებრ მოველით ახალ ცასა და ახალ მიწას, სადაც დამკვიდრებულია სიმართლე. +

გაფრთხილდით,

არ მოსწყდეთ თქვენს სიმტკიცეს

14ამიტომ, საყვარელნო, რაკი ამას ელოდებით, იბეჯითეთ, რომ შეუბღალავნი და უბიწონი წარდგეთ მშვიდობით მის წინაშე, +

15და ჩვენი უფლის სულგრძელობა მიიჩნიეთ ხსნად, როგორც ჩვენმა საყვარელმა ძმამ პავლემაც მოგწერათ მისთვის მინიჭებული სიბრძნით, +

16როგორც ლაპარაკობს იგი ამის შესახებ ყველა წერილშიც, რომლებშიც ზოგი რამ ისე ძნელად გასაგებია, რომ უმეცარნი და უმტკიცონი, სხვა წერილების მსგავსად, ამახინჯებენ საკუთარი თავის დასაღუპად. +

17თქვენ კი, საყვარელნო, რაკი წინასწარ იცით ეს, გაფრთხილდით, რომ არ აჰყვეთ ურჯულოთა ცდომილებებს და არ დაკარგოთ თქვენი სიმტკიცე,

18არამედ აღიზარდეთ ჩვენი უფლისა და მაცხოვრის იესო ქრისტეს მადლით და ცოდნით. მისია დიდება აწ და საუკუნო დღის მიმართ. ამინ. +

+ რომ. 8:30.

+ 1იოან. 3:16.

+ ტიტ. 3:14.

+ 1იოან. 2:9.

+ იოან. 21:18.

+ ლუკ. 9:32. იოან. 1:14. 1კორ. 2:13.

+ მათ. 17:5. მარკ. 9:7.

+ 1პეტრ. 1:10.

+ რჯლ. 13:1. მათ. 24:11. 1ტიმ. 4:1.

+ 2ტიმ. 4:3.

+ რომ. 16:18.

+ იობ. 4:18. 1იოან. 3:8. იუდ. 1:6.

+ დაბ. 7:7.

+ დაბ. 19:24.

+ დაბ. 19:5,9.

+ ეზეკ. 9:4.

+ ფსალმ. 90:15. 1კორ. 10:13.

+ იუდ. 1:8.

+ იუდ. 1:9.

+ რომ. 16:18. ფილიპ. 3:19.

+ 1ტიმ. 6:10.

+ იუდ. 1:11.

+ რიცხ. 22:23-28.

+ იუდ. 1:12.

+ იოან. 8:34. რომ. 6:16.

+ მათ. 12:45. ლუკ. 11:26.

+ იოან. 15:22.

+ იგავ. 26:11.

+ 2პეტრ. 1:13.

+ იუდ. 1:18. 1ტიმ. 4:1. 2ტიმ. 3:1.

+ ეს. 5:19. ეზეკ. 12:22. 1კორ. 15:12.

+ დაბ. 1:1. ფსალმ. 23:2. ებრ. 11:3.

+ დაბ. 7:23.

+ ფსალმ. 101:27. ეს. 51:6. მათ. 13:40.

+ ეზეკ. 18:32; 33:11. 1ტიმ. 2:4.

+ მათ. 24:43. 1თეს. 5:2.

+ ფსალმ. 49:3. მიქ. 1:4.

+ ეს. 65:17; 66:22. გამოცხ. 21:1.

+ 1კორ. 1:8.

+ რომ. 2:4.

+ რომ. 8:21. 1კორ. 15:24. 1თეს. 4:15.

+ გამოცხ. 22:5.

1 იოანე

1 იოანე

1. 1

2. 2

3. 3

4. 4

5. 5

1
იოანე მოციქულის პირველი წერილი

სიცოცხლის სიტყვა

1^1იმაზე, რაც იყო დასაბამიდან, რაც მოგვისმენია და ჩვენი თვალით გვინახავს, რასაც ჩავკვირვებივართ და ჩვენს ხელებს მოუსინჯავს, სიცოცხლის სიტყვაზე, +

2რადგან სიცოცხლე გამოჩნდა და ჩვენ ვიხილეთ და ვმოწმობთ, და გაუწყებთ თქვენ ამ საუკუნო სიცოცხლეს, რომელიც იყო მამასთან და გამოგვეცხადა ჩვენ; +

3იმაზე, რაც გვინახავს და მოგვისმენია, გაუწყებთ, რათა თქვენც გქონდეთ თანაზიარება ჩვენთან, ხოლო ჩვენი მოზიარეობა არის მამასთან და მის ძესთან, იესო ქრისტესთან. +

4ამას გწერთ, რომ სრულყოფილი იყოს თქვენი სიხარული.

იარეთ ნათელში

5აჰა, ამბავი, რომელიც მოვისმინეთ მისგან და გაუწყებთ თქვენ: ღმერთი არის ნათელი და არავითარი სიბნელე არ არის მასში. +

6თუ ვამბობთ, რომ თანაზიარება გვაქვს მასთან, ბნელში კი დავდივართ, მაშინ ვტყუით და არ ვიქცევით ჭეშმარიტებით. +

7ხოლო თუ ნათელში დავდივართ, როგორც ის არის ნათელში, მაშინ მოზიარეობა გვაქვს ერთმანეთთან და მისი ძის, იესო ქრისტეს, სისხლი გვწმედს ყოველგვარი ცოდვისაგან. +

8თუ ვამბობთ, რომ არა გვაქვს ცოდვა, საკუთარ თავს ვატყუებთ და ჭეშმარიტება არ არის ჩვენში. +

9თუ ვაღიარებთ ჩვენს ცოდვებს, მაშინ ის, სარწმუნო და მართალი, მოგვიტევებს ცოდვებს და განგვწმედს ყოველგვარი უკეთურებისაგან. +

10თუ ვამბობთ, რომ არ შეგვიცოდავს, ცრუდ ვსახავთ მას და მისი სიტყვა არ არის ჩვენში.

2

ქრისტე – შუამდგომელი მამის წინაშე

2^1შვილნო ჩემნო, ამას გწერთ იმისათვის, რომ არ შესცოდოთ. ხოლო თუ ვინმე შესცოდავს, გვყავს შუამდგომელი მამის წინაშე მართალი იესო ქრისტე. +

2ის არის ჩვენი და არა მარტო ჩვენი, არამედ მთელი სოფლის ცოდვების მიმტევებელი. +

3იმით გავიგებთ, რომ შევიცანით იგი, თუ დავიცავთ მის მცნებებს.

4ვინც ამბობს: შევიცანიო იგი და მის მცნებებს არ იცავს, ცრუა და არ არის მასში ჭეშმარიტება.

5ხოლო ვინც იცავს მის სიტყვას, მასშია ჭეშმარიტად აღსრულებული ღვთის სიყვარული. ამით ვუწყით, რომ მასში ვართ.

6ვინც ამბობს, რომ მასში რჩება, ისევე უნდა მოიქცეს, როგორც ის იქცეოდა. +

ვისაც უყვარს ძმა, იგი ნათელშია

7საყვარელნო! გწერთ არა ახალ მცნებას, არამედ ძველ მცნებას, რომელიც დასაბამიდან გქონდათ. ძველი მცნება არის ის სიტყვა, რომელიც ისმინეთ დასაბამიდან. +

8ამასთანავე გწერთ ახალ მცნებასაც, რომელიც ჭეშმარიტია მასშიც და თქვენშიც. რადგან ბნელი მიდის და ჭეშმარიტი ნათელი უკვე ბრწყინავს. +

9ვინც ამბობს, რომ ნათელშია, თავისი ძმა კი სძულს, იგი კვლავ ბნელში იმყოფება. +

10ვისაც თავისი ძმა უყვარს, იგი ნათელში რჩება და საცდური არ არის მასში.

11ის კი, ვისაც თავისი ძმა სძულს, ბნელში იმყოფება და ბნელში დადის და არ იცის, საით მიდის, ვინაიდან სიბნელემ დაუბრმავა თვალები. +

მამანო, ჭაბუკნო, ყრმანო…

12თქვენ გწერთ, შვილნო, რადგან მოგეტევათ ცოდვები მისი სახელისთვის. +

13თქვენ გწერთ, მამანო, რადგან შეიცანით ის, რომელიც დასაბამიდანვეა. თქვენ გწერთ, ჭაბუკნო, რადგან სძლიეთ ბოროტს. +

14მე მოგწერეთ თქვენ, ყრმანო, რადგან შეიცანით მამა. მოგწერეთ თქვენ, მამანო, რადგან თქვენ შეიცანით ის, ვინც დასაბამიდანვეა. თქვენ მოგწერეთ ჭაბუკნო, რადგან ძლიერები ხართ, ღვთის სიტყვა იმყოფება თქვენში და სძლიეთ ბოროტს. +

ნუ შეიყვარებთ სოფელს

15ნუ შეიყვარებთ სოფელს, ნურც იმას, რაც სოფელშია. ვისაც სოფელი უყვარს, მასში არ არის მამის სიყვარული. +

16ვინაიდან ყოველივე, რაც სოფელშია: ხორციელი გულისთქმა, თვალთა გულისთქმა და სიამაყე ცხოვრებისა, მამისგან კი არა, სოფლისაგან არის.

17გადადის სოფელი და მისი გულისთქმაც, ღვთის ნების აღმსრულებელი კი რჩება უკუნისამდე. +

ანტიქრისტე

18ყრმანო, უკანასკნელი ჟამია და, როგორც მოისმინეთ, რომ მოდის ანტიქრისტე და ახლაც მრავლად არიან ანტიქრისტეები, ამით ვიცით, რომ უკანასკნელი ჟამია. +

19ისინი ჩვენგან გავიდნენ, თუმცა ჩვენგანნი არ ყოფილან, ვინაიდან ჩვენგანნი რომ ყოფილიყვნენ, ჩვენთანვე დარჩებოდნენ. მაგრამ ამით გახდა ცხადი, რომ ყველანი როდი არიან ჩვენგანნი. +

20თქვენ კი ცხებულება გაქვთ წმიდის მიერ და იცით ყველაფერი. +

21იმიტომ კი არ მოგწერეთ, რომ ჭეშმარიტება არ იცოდით, არამედ იმიტომ, რომ იცით იგი და ისიც, რომ ჭეშმარიტებისგან არავითარი სიცრუე არ არის.

22ვინ არის ცრუ, თუ არა იგი, ვინც უარყოფს, რომ იესო არის ქრისტე? იგი ანტიქრისტეა, მამისა და ძის უარმყოფელი.

23ყოველი, ვინც ძეს უარყოფს, არც მამა ჰყავს. ხოლო ვინც აღიარებს ძეს, მამაც ჰყავს. +

24ამრიგად, რჩებოდეს თქვენში, რაც მოისმინეთ დასაბამიდან. და თუ დარჩება თქვენში, რაც დასაბამიდან მოისმინეთ, თქვენც დარჩებით ძეში და მამაში.

25ხოლო აღთქმა, რომელიც მან აღგვითქვა, საუკუნო სიცოცხლეა.

26ეს მოგწერეთ თქვენს მაცდუნებელთა შესახებ.

27ხოლო ცხებულება, რომელიც თქვენ მიიღეთ მისგან, თქვენშია და არავისგან სწავლა არ დაგჭირდებათ, არამედ მისი ცხებულება გასწავლით ყველაფერს. და ის არის ჭეშმარიტი და უტყუარი, რასაც იგი გასწავლით. მასში დარჩით. +

28აბა, შვილებო, დარჩით მასში, რათა, როცა იგი გამოცხადდება, გვქონდეს გაბედულება და არ შერცხვეთ მის წინაშე მისი მოსვლისას.

29თუ იცით, რომ იგი მართალია, ისიც იცოდეთ, რომ ყოველი სიმართლის მოქმედი მისგან არის შობილი.

3

ახლა ღვთის შვილები ვართ

3^1ნახეთ, როგორი სიყვარული მოგვცა მამამ, რათა გვეწოდოს და ვიყოთ ღვთის შვილნი. სოფელი იმიტომ არ გვიცნობს ჩვენ, რომ არ შეიცნო იგი. +

2საყვარელნო! ამიერიდან ღვთის შვილნი ვართ, ოღონდ ჯერ არ გამომჟღავნებულა, რანი ვიქნებით. ვიცით, რომ როცა გამომჟღავნდება, მისი მსგავსნი ვიქნებით, რადგან ვიხილავთ მას, როგორიც არის. +

3ყოველმა, ვისაც ეს იმედი აქვს მისი, განიწმიდოს თავი, როგორც ის არის წმიდა. +

ღვთისაგან შობილი არ სცოდავს

4ყოველი ცოდვის ჩამდენი ურჯულოებასაც სჩადის და ცოდვა ურჯულოებაა. +

5თქვენ იცით, რომ იგი გამოჩნდა, რათა ეტვირთა ჩვენი ცოდვები, და რომ მასში არ არის ცოდვა. +

6ყოველი, ვინც რჩება მასში, არ სცოდავს. ვერც ერთი შემცოდე ვერ იხილავს და ვერ შეიცნობს მას.

7შვილებო, ნურავინ გაცდუნებთ. სიმართლის მოქმედი მართალია ისევე, როგორც ის არის მართალი. +

8ცოდვის ჩამდენი ეშმაკისგან არის, რადგან თავდაპირველად ეშმაკმა შესცოდა. ამისათვის გამოჩნდა ძე ღვთისა, რათა დაერღვია ეშმაკის საქმენი. +

9ყოველი, ვინც ღვთისაგან არის შობილი, არ სჩადის ცოდვას, ვინაიდან მისი თესლი იმყოფება მასში და არ ძალუძს შეცოდება, ვინაიდან ღვთისაგან არის შობილი. +

10ამით შეიცნობიან ღვთის შვილნი და ეშმაკის შვილნი: ყოველი, ვინც არ იქმს სიმართლეს, იგი არ არის ღვთისაგან, და არც ის, ვისაც თავისი ძმა არ უყვარს.

ძმათმოყვარეობა

11რადგან ეს არის უწყება, რომელიც დასაბამიდან მოისმინეთ, რათა გვიყვარდეს ერთმანეთი. +

12ისე კი არა, როგორც კაენს, რომელიც ბოროტისაგან იყო და მოკლა თავისი ძმა. მერედა რისთვის მოკლა? იმისათვის, რომ მისი საქმენი ბოროტი იყო, ხოლო მისი ძმისა – მართალი. +

13ნუ გაგიკვირდებათ, ძმანო, თუ სძულხართ სოფელს. +

14ჩვენ ვიცით, რომ სიკვდილიდან სიცოცხლეში გადავედით, რადგან გვიყვარს ძმები. ვისაც არ უყვარს, სიკვდილში რჩება. +

15ყოველი, ვისაც სძულს თავისი ძმა, კაცისმკვლელია. ხოლო თქვენ იცით, რომ არც ერთ კაცისმკვლელს არა აქვს საუკუნო სიცოცხლე, რომელიც მასშია.

16ამით შევიცანით სიყვარული, რომ მან საკუთარი სული გაწირა ჩვენთვის და ჩვენც უნდა გავწიროთ სულები ძმათათვის. +

17ვისაც ამქვეყნიური ქონება აქვს, ძმას კი გაჭირვებაში ხედავს და მისგან კეტავს თავის გულს, როგორ დარჩება მასში ღვთის სიყვარული? +

მცნება სიყვარულზე

18ჩემო შვილებო, ნუ გვიყვარს სიტყვებით, ნურც ენით, არამედ საქმითა და ჭეშმარიტებით.

19ამით გავიგებთ, რომ ჭეშმარიტებისაგან ვართ და მის წინაშე დავიწყნარებთ გულს. +

20ვინაიდან, თუ ჩვენი გული გვდებს მსჯავრს, ღმერთი ხომ ჩვენს გულზე დიდია და ყოველივე უწყის.

21საყვარელნო! თუ ჩვენი გული არ გვდებს მსჯავრს, კადნიერება გვაქვს უფლის მიმართ. +

22რასაც კი ვთხოვთ, მივიღებთ მისგან, რადგან ვიცავთ მის მცნებებს და ვიქმთ მის წინაშე მოსაწონს. +

23ხოლო მისი მცნება ის არის, რომ გვწამდეს მისი ძის იესო ქრისტეს სახელი და გვიყვარდეს ერთმანეთი, როგორც გადმოგვცა მცნება. +

24მისი მცნებების დამცველი რჩება მასში, ის კი – მასში. ის რომ ჩვენში რჩება, გავიგებთ სულით, რომელიც მან მოგვცა. +

4

სულების სწორი გამოცდა

4^1საყვარელნო! ნუ ენდობით ყოველ სულს, არამედ გამოსცადეთ სულნი, ღვთისაგან არიან თუ არა, რადგან ბევრი ცრუწინასწარმეტყველი გამოვიდა სოფელში. +

2ასე შეიცანით ღვთის სული: ყოველი სული, რომელიც აღიარებს ხორციელად მოსულ იესო ქრისტეს, ღვთისაგან არის.

3ხოლო ყოველი სული, რომელიც არ აღიარებს იესოს, ღვთისაგან არ არის, არამედ ეს არის სული ანტიქრისტესი, რომლის შესახებაც გსმენიათ, რომ მოვა, და იგი ახლა უკვე სოფელშია. +

4თქვენ ღვთისგან ხართ, შვილნო, და სძლიეთ მათ. რადგან ის, ვინც თქვენშია, მეტია იმაზე, ვინც სოფელშია. +

5ისინი სოფლისანი არიან, ამიტომაც სოფლისას ლაპარაკობენ და სოფელიც ყურს უგდებს მათ. +

6ჩვენ ღვთისგან ვართ. ვინც იცნობს ღმერთს, ის გვისმენს ჩვენ, ხოლო ვინც ღვთისგან არ არის, არ გვისმენს ჩვენ. ამით შევიცნობთ ჭეშმარიტების სულს და ცდომილების სულს. +

სრულყოფილი სიყვარული სდევნის შიშს

7საყვარელნო, გვიყვარდეს ერთმანეთი, რადგან ღვთისგანაა სიყვარული. ხოლო ყოველი, ვისაც უყვარს, ღვთისგან არის შობილი და იცნობს ღმერთს.

8ვისაც არ უყვარს, მას არ შეუცვნია ღმერთი, ვინაიდან ღმერთი სიყვარულია.

9ღვთის სიყვარული იმით გამოგვეცხადა, რომ ღმერთმა მოავლინა სოფელში თავისი მხოლოდშობილი ძე, რათა მისით ვიცოცხლოთ. +

10ამაშია სიყვარული, რომ ჩვენ კი არ შევიყვარეთ ღმერთი, არამედ მან შეგვიყვარა და მოავლინა თავისი ძე ჩვენი ცოდვების მოსატევებლად. +

11საყვარელნო, თუკი ასე შეგვიყვარა ღმერთმა, ჩვენც გვმართებს ერთმანეთის სიყვარული. +

12ღმერთი არასოდეს არავის უხილავს. თუ ჩვენ ერთმანეთი გვიყვარს, ღმერთი ჩვენში რჩება და მისი სრულყოფილი სიყვარული ჩვენშია. +

13ჩვენ რომ მასში ვრჩებით და ის – ჩვენში, იმით ვგებულობთ, რომ მან თავისი სულისგან მოგვცა. +

14ჩვენ ვიხილეთ და ვამოწმებთ, რომ მამამ მოავლინა ძე სოფლის მაცხოვრად.

15ვინც აღიარებს, რომ იესო არის ძე ღვთისა, ღმერთი მასში რჩება, ის კი – ღმერთში. +

16ჩვენ ვცანით და ვიწამეთ სიყვარული, რომელიც ჩვენდამი აქვს ღმერთს. ღმერთი სიყვარულია, ხოლო სიყვარულში დარჩენილი ღმერთში რჩება, ხოლო ღმერთი – მასში. +

17სიყვარულმა ჩვენში მიაღწია ისეთ სრულყოფას, რომ გულდაჯერება გვქონდეს განკითხვის დღეს, რადგან როგორიც ის არის, ჩვენც ისეთები ვართ ამ სოფელში.

18სიყვარულში არ არის შიში, არამედ სრულყოფილი სიყვარული სდევნის შიშს, ვინაიდან შიშში ტანჯვაა, ხოლო მშიშარა არ არის სიყვარულში სრულყოფილ.

19ჩვენ გვიყვარს იმიტომ, რომ პირველად მან შეგვიყვარა.

20თუ ვინმე ამბობს, ღმერთი მიყვარსო, თავისი ძმა კი ეჯავრება, იგი ცრუა, ვინაიდან ვისაც არ უყვარს თავისი ძმა, რომელსაც ხედავს, როგორღა ეყვარება ღმერთი, რომელსაც ვერ ხედავს? +

21და ასეთი მცნება გვაქვს მისგან, რომ ღვთის მოყვარულს თავისი ძმაც უნდა უყვარდეს. +

5

5^1სოფლის მძლეველი ჩვენი რწმენაა ყველა, ვისაც სწამს, რომ იესო არის ქრისტე, ღვთისაგან არის შობილი, და ყველა, ვისაც მშობელი უყვარს, მისგან შობილიც უყვარს. +

2ღვთის შვილნი რომ გვიყვარს, მაშინ ვგებულობთ, როდესაც გვიყვარს ღმერთი და ვიცავთ მის მცნებებს.

3ვინაიდან ღვთის სიყვარული ისაა, რომ ვიცავდეთ მის მცნებებს. ხოლო მისი მცნებები მძიმე როდია. +

4ვინაიდან ყოველი ღვთისგან შობილი სძლევს სოფელს. და ეს არის ძლევა, სოფლის მძლეველი, ჩვენი რწმენა. +

5ვინ არის სოფლის მძლეველი, თუ არა ის, ვისაც სწამს, რომ იესო არის ძე ღვთისა? +

6ეს არის იესო ქრისტე, რომელიც მოვიდა წყლითა და სისხლით. მარტო წყლით კი არა, არამედ წყლითა და სისხლით. სული მოწმობს, ვინაიდან სული ჭეშმარიტებაა. +

ღმერთმა დაამოწმა თავის ძეზე

7რადგან სამნი არიან, რომლებიც მოწმობენ ცათა შინა: მამა, სიტყვა და სულიწმიდა. და ეს სამი ერთია. +

8და სამნი არიან, რომლებიც მოწმობენ დედამიწაზე: სული, წყალი და სისხლი. და ეს სამი ერთია. +

9თუ ვღებულობთ კაცთა მოწმობას, ღვთის მოწმობა უფრო დიდია, ვინაიდან ეს არის ღვთის მოწმობა, რომლითაც დაამოწმა თავის ძეზე. +

10ღვთის ძის მორწმუნეს თავის თავშივე აქვს მოწმობა. ვისაც ღმერთი არ სწამს, ცრუდ სახავს მას, ვინაიდან არა სწამს მოწმობა, რომლითაც ღმერთმა დაამოწმა თავის ძეზე. +

11ეს არის მოწმობა, რომ ღმერთმა მოგვანიჭა საუკუნო სიცოცხლე და ეს სიცოცხლე მის ძეშია.

12ვისაც ძე ჰყავს, სიცოცხლე აქვს. ვისაც ძე ღვთისა არა ჰყავს, სიცოცხლე არა აქვს.

როცა ვთხოვთ რამეს მისი ნებით, გვისმენს

13ეს მოგწერეთ თქვენ, ღვთის ძის სახელის მორწმუნეებს, რათა იცოდეთ, რომ გაქვთ საუკუნო სიცოცხლე. +

14და აჰა, რა გულდაჯერება გვაქვს მის მიმართ, რომ, როცა რამეს ვთხოვთ მისი ნებისამებრ, იგი გვისმენს. +

15ხოლო როცა ვიცით, რომ იგი გვისმენს, რასაც კი ვთხოვთ, ისიც ვიცით, რომ გვაქვს, რაც მისგან ვითხოვეთ.

16თუ ვინმე ხედავს, რომ მისი ძმა სცოდავს არა მომაკვდინებელი ცოდვით, ილოცოს და იგი მისცემს სიცოცხლეს არამომაკვდინებელი ცოდვით შემცოდეს. არის მომაკვდინებელი ცოდვა, მასზე არ ვამბობ, ილოცოს-მეთქი. +

17ყოველგვარი უსამართლობა ცოდვაა, მაგრამ არის არამომაკვდინებელი ცოდვა. +

ჩვენ ვიცით, რომ ღვთისაგან ვართ

18ვიცით, რომ ღვთისაგან შობილი არავინ სცოდავს; მაგრამ ის, ვინც ღვთისაგან იშვა, იცავს მას და ბოროტება ვერ ეკარება. +

19ვიცით, რომ ღვთისაგან ვართ და მთელი სოფელი ბოროტში ძევს.

20ისიც ვიცით, რომ მოვიდა ძე ღვთისა და მოგვცა გონება, რათა შევიცნოთ ჭეშმარიტი და ვიყოთ მის ჭეშმარიტ ძეში, იესო ქრისტეში. ეს არის ჭეშმარიტი ღმერთი და საუკუნო სიცოცხლე.

21შვილებო! დაიცავით თქვენი თავი კერპთაგან. ამინ!

+ ლუკ. 1:2; 24:39. იოან. 14:14.

+ იოან. 1:4.

+ იოან. 15:10. 1კორ. 1:9.

+ იოან. 8:12.

+ 2კორ. 6:14. ეფეს. 5:11.

+ 1პეტრ. 1:19. ებრ. 9:14. გამოცხ. 1:5.

+ 3მეფ. 8:46. იგავ. 20:9. ეკლ. 7:20.

+ 2მეფ. 12:13. ფსალმ. 31:5. იგავ. 28:13.

+ რომ. 8:34. 1ტიმ. 2:5.

+ საქმე. 5:31. 1იოან. 1:9; 4:10. ებრ. 2:10.

+ იოან. 13:15.

+ იოან. 13:34.

+ იოან. 1:9. რომ. 13:12.

+ 1კორ. 13:2.

+ იოან. 12:35.

+ საქმე. 4:12.

+ ლუკ. 10:18-19.

+ ეფეს. 6:10.

+ მათ. 6:24.

+ 1კორ. 7:31.

+ ლუკ. 21:8.

+ საქმე. 20:30.

+ მათ. 11:25. 2კორ. 1:21.

+ მარკ. 8:38. იოან. 8:19.

+ იოან. 14:26. 1იოან. 2:20.

+ იოან. 1:12.

+ მათ. 5:8. 1კორ. 13:12.

+ 2კორ. 7:1.

+ 1იოან. 5:17.

+ ეს. 53:4,9. 1პეტრ. 2:22.

+ ეზეკ. 18:9.

+ იოან. 8:44.

+ 1პეტრ. 1:23. 1იოან. 5:18.

+ იოან. 13:34; 15:12. 1იოან. 4:21.

+ დაბ. 4:8. მათ. 23:35. ებრ. 11:4.

+ იოან. 15:18.

+ ლევ. 19:17. ეფეს. 2:5.

+ იოან. 15:13. რომ. 5:8. ეფეს. 5:2.

+ რჯლ. 15:18. ლუკ. 3:11. იაკ. 2:15.

+ იოან. 18:37.

+ 1იოან. 2:28. ებრ. 10:22.

+ მათ. 21:22. იოან. 15:7. 1იოან. 5:14.

+ იოან. 6:29; 13:34; 17:3.

+ იოან. 14:23.

+ მათ. 7:15. გამოცხ. 2:2.

+ 1იოან. 2:22. 1კორ. 12:3.

+ 2ნეშტ. 32:7.

+ იოან. 15:19.

+ იოან. 8:47.

+ ეს. 9:6. იოან. 3:16. 2კორ. 5:19.

+ 1იოან. 2:2. რომ. 5:8.

+ მათ. 18:33. იოან. 15:12.

+ გამ. 33:20. იოან. 1:18. 1ტიმ. 6:16.

+ 1იოან. 3:24.

+ 1იოან. 5:5. რომ. 10:9.

+ 1იოან. 3:24.

+ 1იოან. 2:4; 3:1,7.

+ მათ. 22:37,39. იოან. 13:34. 1იოან. 3:11.

+ 1იოან. 4:15.

+ მათ. 11:30.

+ იოან. 16:33. 1კორ. 15:57.

+ 1იოან. 4:4.

+ იოან. 19:34.

+ მათ. 3:16-17.

+ იოან. 1:33.

+ მათ. 3:17. იოან. 8:18.

+ იოან. 3:33.

+ იოან. 20:31.

+ იერ. 29:12-13. 1იოან. 3:22.

+ რიცხ. 15:30. 1მეფ. 2:25. იერ. 7:16. მათ. 12:31. ლუკ. 12:10.

+ 1იოან. 3:4.

+ 1იოან. 3:9.

2 იოანე

2 იოანე

1. 1

1
იოანე მოციქულის მეორე წერილი

მოკითხვა რჩეულ ქალბატონს

1^1უხუცესი – რჩეულ ქალბატონს და მის შვილებს, რომელნიც მიყვარს ჭეშმარიტებით, და არა მარტო მე, არამედ ყველას, ვისაც კი შეუცვნია ჭეშმარიტება,

2ჭეშმარიტებისათვის, რომელიც მკვიდრობს ჩვენში და უკუნისამდე იქნება ჩვენთან. +

3იყოს თქვენთან მადლი, წყალობა და მშვიდობა მამა ღვთისაგან და მამის ძის, უფალ იესო ქრისტესგან, ჭეშმარიტებითა და სიყვარულით.

4ძალიან გავიხარე, რომ ვპოვე შენს შვილებში ჭეშმარიტებით მავალნი, როგორც მამისაგან მივიღეთ მცნება.

5ახლა კი გთხოვ, ქალბატონო, არა როგორც ახალ მცნებას გწერდე, არამედ იმას, რაც გვაქვს დასაბამიდან, რათა გვიყვარდეს ერთმანეთი. +

6სიყვარული კი ისაა, რომ ვიქცეოდეთ მის მცნებათა მიხედვით. ეს ის მცნებაა, რომელიც ისმინეთ დასაბამიდან, რათა მისებრ ვიდოდეთ. +

მაცდურებს ნუ მიიღებთ სახლში

7რადგან სოფელში შემოვიდა მრავალი მაცდური, რომელნიც არ აღიარებენ ხორციელად მოსულ იესო ქრისტეს. ესენი არიან მაცდურნი და ანტიქრისტე. +

8თავს გაუფრთხილდით, რომ არ დაკარგოთ ის, რისთვისაც ვიღწვოდით, არამედ მივიღოთ სრული საზღაური.

9ყველას, ვინც განზე მიდის და არ მკვიდრობს ქრისტეს მოძღვრებაში, არა ჰყავს ღმერთი. ქრისტეს მოძღვრებაში მყოფს მამაც ჰყავს და ძეც.

10თუ ვინმე მოდის თქვენთან და არ მოაქვს ეს მოძღვრება, ნუ მიიღებთ სახლში და ნურც მოიკითხავთ მას. +

11რადგან ვინც მას მოიკითხავს, მის ბოროტ საქმეთა მოზიარეა.

12ბევრი რამ მაქვს თქვენთან მოსაწერი, მაგრამ არა მსურს ქაღალდითა და მელნით, რადგან ვიმედოვნებ თქვენთან მოსვლას და პირისპირ ლაპარაკს, რათა სრული იყოს ჩვენი სიხარული. +

13მოგიკითხავენ შენი დისწულები რჩეულნი. ამინ.

+ იოან. 14:17.

+ იოან. 13:34. 1იოან. 3:11.

+ იოან. 14:15. 1იოან. 2:5.

+ 1იოან. 4:1.

+ რომ. 16:17. 1კორ. 5:11. ტიტ. 3:10.

+ 1იოან. 1:4.

3 იოანე

3 იოანე

1. 1

1
იოანე მოციქულის მესამე წერილი

შექება მოგზაური მუშების მიღებაზე

1^1უხუცესი – საყვარელ გაიოზს, რომელიც მიყვარს ჭეშმარიტებით.

2საყვარელო, ვლოცულობ, რომ კეთილი გზით გევლოს და ჯანმრთელად იყო, როგორც შენი სული დადის კეთილად.

3ვინაიდან ძალიან გავიხარე, როცა მოვიდნენ ძმები და დაამოწმეს შენი ჭეშმარიტება, თუ როგორ დადიხარ ჭეშმარიტებით.

4არ არის ჩემთვის იმაზე მეტი სიხარული, ვიდრე იმის მოსმენა, რომ ჩემი შვილები ჭეშმარიტებით დადიან. +

5საყვარელო, ერთგულად აკეთებ ყოველივეს, რასაც იქმ ძმებისათვის და უცხოთათვის,

6რომელთაც დაამოწმეს შენი სიყვარული ეკლესიის წინაშე. კარგს იზამ, თუ ღვთის წინაშე ღირსეულად გამოისტუმრებ.

7ვინაიდან მისი სახელის გულისათვის წავიდნენ და არაფერი აუღიათ წარმართთაგან.

8ამიტომ გვმართებს ასეთების მიღება, რათა ჭეშმარიტების თანამშრომელნი გავხდეთ. +

გაფრთხილება დიოტრეფეს

9მე მივწერე ეკლესიას, მაგრამ მათში პირველობის მოყვარე დიოტრეფე არ გვღებულობს ჩვენ.

10ამიტომ, თუ მივალ, შევახსენებ თავის საქმეებს, რასაც ის აკეთებს, ბოროტ ხმებს რომ გვიყრის. და, თითქოს ეს არ კმაროდეს, ძმებსაც არ ღებულობს და მსურველებსაც უკრძალავს და სდევნის ეკლესიიდან.

11საყვარელო, ნუ ბაძავ ბოროტს, არამედ კეთილს მიბაძე. კეთილის მოქმედი ღვთისაგან არის, ბოროტის მოქმედს კი ღმერთი არ უხილავს. +

12დემეტრეზე დაამოწმა ყველამ და თვით ჭეშმარიტებამაც. ჩვენც ვამოწმებთ და თავადაც იცი, რომ ჩვენი მოწმობა ჭეშმარიტია.

13ბევრი რამ მქონდა შენთვის მოსაწერი, მაგრამ არა მსურს მელნითა და კალმით მოგწერო.

14ვიმედოვნებ, რომ მალე გნახავ და პირისპირ ვისაუბრებთ.

15მშვიდობა შენდა! მოკითხვას გითვლიან მეგობრები. მოიკითხე მეგობრები სახელებით. ამინ.

+ 1კორ. 4:15.

+ მათ. 10:40.

+ 1იოან. 2:29.

იუდა
იუდა

1. 1

1
იუდა მოციქულის წერილი

მისალმება

1^1იუდა, იესო ქრისტეს მონა და იაკობის ძმა – მოწოდებულთ, რომელნიც შეიყვარა მამა ღმერთმა და დაცულნი არიან იესო ქრისტესათვის. +

2გაგიმრავლდეთ წყალობა, მშვიდობა და სიყვარული.

გაფრთხილება უწმიდური მოძღვრების წინააღმდეგ

3საყვარელნო! ძალიან მოწადინებული ვიყავი მომეწერა თქვენთვის ჩვენს საერთო ხსნაზე. საჭიროდ ჩავთვალე მომეწერა თქვენთვის შეგონება, რომ იღწვოდეთ რწმენისათვის, რომელიც ერთხელ წმიდებს გადაეცა. +

4ვინაიდან შემოიპარნენ ზოგიერთი ადამიანები, რომელთაც ადრიდანვე ეწერათ ეს მსჯავრდება, უღვთონი, რომელთაც ჩვენი ღვთის მადლი გარყვნილებად აქციეს და უარყოფენ ერთადერთ მბრძანებელსა და ჩვენს უფალ იესო ქრისტეს. +

5მინდა შეგახსენოთ, უკვე ყველაფრის მცოდნეთ, რომ უფალმა იხსნა ხალხი ეგვიპტის ქვეყნიდან და შემდეგ დაღუპა ურწმუნონი. +

6ხოლო ანგელოზნი, რომელთაც არ დაიცვეს თავიანთი ღირსება, არამედ მიატოვეს თავიანთი სავანე, საუკუნო ბორკილებისა და წყვდიადის ქვეშ შემოინახა, რათა დიად დღეს იქნან განკითხულნი. +

7როგორც სოდომი და გომორა და მოსაზღვრე ქალაქები, მათ მსგავსად რომ მეძაობდნენ და აედევნენ უცხო ხორცს, საუკუნო ცეცხლით დასჯის მაგალითებად არიან დადგენილი, +

8ასევე დაემართებათ ამ მეოცნებეთაც, რომელნიც ბილწავენ ხორცს, უარყოფენ უფლებათ და გმობენ დიდებათ.

9მიქაელ მთავარანგელოზმა ეშმაკთან პაექრობისას, როცა ედავებოდა მას მოსეს სხეულისთვის, ვერ გაბედა გმობის მსჯავრი წარმოეთქვა, არამედ თქვა: „შეგრისხოს უფალმა!“ +

10ესენი კი გმობენ იმას, რაც არ იციან, ხოლო რაც ბუნებრივად იციან, როგორც უგუნურმა პირუტყვებმა, იმით იხრწნიან თავს. +

11ვაი მათ, რადგან კაენის გზით მიდიან. საზღაურისათვის აჰყვნენ ბილყამის ცდომილებას და ჯიუტობით იღუპებიან, როგორც კორახი. +

12ისინი ლაქებად არიან თქვენს სიყვარულის სერობებზე. უშიშრად ნადიმობენ თქვენთან და მასპინძლობენ თავიანთ თავს. ქარისგან მიმოფანტული უწყლო ღრუბლები არიან, შემოდგომის უნაყოფო ხენი – ორგზის მომკვდარნი და ძირფესვიანად აღმოფხვრილნი, +

13მძვინვარე ტალღები ზღვისა, თავისივე სირცხვილით აქაფებულნი, ცთომილი ვარსკვლავნი, რომელთათვისაც სიბნელის წყვდიადია შენახული საუკუნოდ.

14ხანოქმაც, ადამის შემდეგ მეშვიდემ, იწინასწარმეტყველა მათზე და თქვა: „აჰა, მოდის უფალი თავის ათეულ ათასობით წმიდასთან ერთად.“ +

15რათა ყველა განიკითხოს და ამხილოს უღვთოთა ყოველგვარი საქმე, რაც მათ უღვთობით ჩაუდენიათ, და ყველა სასტიკი სიტყვა, მის მიმართ რომ უთქვამთ იმ უღვთო ცოდვილთ. +

16ისინი მდრტვინავნი არიან, უკმაყოფილონი, თავიანთი გულისთქმებით მავალნი, რომელთა ბაგენი მაღალფარდოვან სიტყვებს წარმოთქვამენ, ანგარების გამო პირფერობენ. +

უშველეთ განსაცდელში მყოფთ

17თქვენ კი, საყვარელნო, გახსოვდეთ ჩვენი უფლის იესო ქრისტეს მოციქულთა მიერ წინასწართქმული.

18ისინი გეუბნებოდნენ თქვენ, რომ უკანასკნელ ჟამს მოვლენ მკიცხავნი, თავიანთი უღვთო გულისთქმებით მავალნი. +

19ესენი არიან განმყოფელნი, მიწიერნი, სულის უქონელნი. +

20ხოლო თქვენ, საყვარელნო, აღაშენეთ თქვენი თავი უწმიდეს რწმენაზე, ილოცეთ სულიწმიდით, +

21დაიცავით თქვენი თავი ღვთის სიყვარულში და დაელოდეთ ჩვენი უფლისაგან, იესო ქრისტესაგან, წყალობას საუკუნო სიცოცხლისათვის.

22ერთნი – დაეჭვებულნი შეიწყალეთ.

23სხვანი ცეცხლიდან გამოტაცებით იხსენით, სხვანი შიშით ამხილეთ და ხორცისგან გაბინძურებული პერანგი შეიზიზღეთ. +

24ხოლო ვისაც ძალუძს დაგიცვათ დაცემისაგან და უბიწონი დაგაყენოთ სიხარულში თავისი დიდების წინაშე,

25ერთადერთ ბრძენს – ღმერთს, ჩვენს მაცხოვარს ჩვენი უფლის იესო ქრისტეთი დიდება, სიდიადე, ძალა და ხელმწიფება ყოველთა საუკუნეთა უწინარეს აწ და ყოველთა საუკუნეთა მიმართ. ამინ.

+ ლუკ. 6:16. იოან. 14:22; 17:11.

+ ფილიპ. 1:27.

+ მარკ. 16:16. იოან. 3:18.

+ გამ. 12:37; 14:13. რიცხ. 14:29.

+ იობ. 4:18. იოან. 8:44. 2პეტრ. 2:4.

+ დაბ. 19:24. ლუკ. 17:29. 2პეტრ. 2:6.

+ რჯლ. 34:6. ზაქ. 3:1-4.

+ 2პეტრ. 2:12.

+ დაბ. 4:8. რიცხ. 22:23; 31:16. 2პეტრ. 2:15.

+ იგავ. 25:14. 2პეტრ. 2:17.

+ დან. 7:10. მათ. 25:31. გამოცხ. 1:7.

+ მათ. 12:36.

+ ფსალმ. 16:10. 1ტიმ. 6:5.

+ 2პეტრ. 3:3. 1ტიმ. 4:1.

+ 1კორ. 2:14. ებრ. 10:25.

+ კოლ. 2:7.

+ ამოს. 4:11. ეფეს. 4:22.

რომაელთა
რომაელთა

1. 1

2. 2

3. 3

4. 4

5. 5

6. 6

7. 7

8. 8

9. 9

10. 10

11. 11

12. 12

13. 13

14. 14

15. 15

16. 16

1
პავლე მოციქულის წერილი რომაელთა მიმართ

მოკითხვა რომაელებს

1^1პავლე, ქრისტე იესოს მონა, მოწოდებული მოციქული, ამორჩეული ღვთის სახარებისათვის, +

2რომელიც წინასწარ აღთქმული ჰქონდა თავის წინასწარმეტყველთა მიერ წმიდა წერილებში +

3თავის ძეზე, რომელიც დავითის თესლისგან იშვა ხორციელად, +

4განწესებულზე ღვთის ძედ ძალაში სიწმიდის სულით, მკვდრეთით აღდგომისათვის, ჩვენს უფალ იესო ქრისტეზე, +

5რომლის მეოხებითაც მივიღეთ მადლი და მოციქულობა, რათა მისი სახელით დავუმორჩილოთ სარწმუნოებას ყველა ხალხები, +

6რომელთა შორის ხართ თქვენც, იესო ქრისტეს მიერ მოწოდებულნი;

7ყველას, ვინც რომში იმყოფებით, ღვთის საყვარელთ, წოდებულ წმიდებს: მადლი თქვენ და მშვიდობა ჩვენი მამა ღმერთისაგან და უფალ იესო ქრისტესაგან. +

სურვილი რომში მისვლისა

8პირველად ჩემს ღმერთს ვმადლობ იესო ქრისტეს მეოხებით ყველა თქვენგანისათვის, რადგან თქვენი რწმენა იხარება მთელ სოფელში.

9ჩემი მოწმეა ღმერთი, რომელსაც ჩემი სულით ვემსახურები მისი ძის სახარებით, რომ განუწყვეტლივ გიხსენებთ თქვენ. +

10მუდამ ვევედრები ჩემს ლოცვებში, რომ ოდესმე გავბედნიერდე ღვთის ნებით თქვენთან მოსვლით,

11ვინაიდან ძალიან მსურს თქვენი ნახვა, რათა გიწილადოთ სულიერი ნიჭი თქვენს განსამტკიცებლად. +

12ესე იგი, თქვენთან ერთად ვინუგეშო ერთმანეთის რწმენით, რომელიც თქვენიც არის და ჩემიც.

13მინდა იცოდეთ, ძმებო, რომ მრავალჯერ განმიზრახავს თქვენთან მოსვლა, მაგრამ აქამდე ვბრკოლდებოდი, რათა თქვენშიც მქონოდა რაიმე ნაყოფი, როგორც დანარჩენ წარმართებში.

14ბერძენთა და ბარბაროსთა, ბრძენთა და უგუნურთა მოვალე ვარ. +

15ამგვარად, ჩემი მხრით, მზად ვარ გახაროთ თქვენც, რომში მყოფთ.

სახარება არის ძალა ღვთისა

16ვინაიდან მე არ მრცხვენია სახარებისა, რადგან ღვთის ძალაა იგი ყოველი მორწმუნის სახსნელად, ჯერ იუდეველისა და მერე ბერძენისაც. +

17მასში ცხადდება ღვთის სიმართლე რწმენიდან რწმენაში, როგორც სწერია: „მართალი იცოცხლებს რწმენით.“ +

ღვთის რისხვა უწმიდურ ადამიანებზე

18ვინაიდან ცხადდება ზეციდან ღვთის რისხვა ადამიანთა ყოველგვარ უღმერთობასა და უსამართლობაზე, უსამართლობით რომ აბრკოლებენ ჭეშმარიტებას.

19იმიტომ, რომ ცხადია მათთვის, რაც ღმერთზე შეიძლება იცოდნენ, ვინაიდან ღმერთმა განუცხადა მათ.

20ვინაიდან მისი უხილავი, მისი მარადიული ძალა და ღვთაება სოფლის დასაბამიდან ქმნილებათა ხილვით შეიცნობა. ასე რომ, მათ პატიება არა აქვთ. +

21რადგან შეიცნეს ღმერთი და არ ადიდეს, როგორც ღმერთი, არც მადლობდნენ, არამედ ამაო გახდა მათი გონიერება და დაუბნელდათ უმეცარი გული. +

22თავიანთ თავს ბრძენს უწოდებენ და გამოსულელდნენ.

23და უხრწნელი ღვთის დიდება გაცვალეს ხრწნადი ადამიანის, ფრინველთა, ოთხფეხთა და ქვეწარმავალთა ხატების მსგავსებაში. +

24ამიტომ გადასცა ისინი ღმერთმა უწმიდურებას მათი გულისთქმებითურთ, რათა თავად შეებილწათ თავიანთი სხეულები.

25რომელთაც ღვთის ჭეშმარიტება შეცვალეს სიცრუით, თაყვანს სცემდნენ და ემსახურებოდნენ ქმნილებას, ნაცვლად შემოქმედისა, რომელიც კურთხეულია უკუნისამდე. ამინ.

26ამიტომ გადასცა ისინი ღმერთმა სამარცხვინო ვნებებს, რადგან მათმა ქალებმაც კი ბუნებრივი წესი შეცვალეს ბუნების საწინააღმდეგოთი. +

27ასევე მამაკაცებმაც მიატოვეს ქალის ბუნებრივი წესი და გახურდნენ ავხორცობით ერთმანეთის მიმართ. მამაკაცი მამაკაცთან სჩადიოდა სამარცხვინოს და მიიღეს საკადრისი საზღაური თავიანთი ცდუნებისათვის.

28და რაკი არ ცდილობდნენ ცოდნით ჰყოლოდათ ღმერთი, ღმერთმა ისინი გადასცა უკუღმართ გონებას დაუწესებლის საკეთებლად. +

29აღვსილნი არიან ყოველგვარი უსამართლობით, ბოროტებით, ანგარებითა და სიავით, სავსენი შურით, მკვლელობით, შუღლით, ვერაგობით, უზნეობითა და მაბეზღრობით,

30ცილისმწამებელნი, ღვთის მოძულენი, შეურაცხმყოფელნი, ამპარტავანნი, მკვეხარნი, ბოროტგამზრახველნი, მშობლების ურჩნი,

31უგუნურნი, ვერაგნი, მიუნდობელნი, უყვარულნი და ულმობელნი.

32იციან მათ ღვთის სამართალი, რომ ამის მოქმედნი სიკვდილს იმსახურებენ, მაგრამ არა მარტო აკეთებენ ამას, არამედ გამკეთებლებსაც კვერს უკრავენ.

2
ღმერთთან არ არის მიკერძოება

2^1ამიტომ თავს ვერ გაიმართლებ შენ, ადამიანო, ყოვლის განმკითხველო, რადგან რის გამოც სხვას განიკითხავ, შენს თავს სდებ მსჯავრს, ვინაიდან სხვისი განმკითხველი იმასვე სჩადიხარ. +

2ჩვენ კი ვიცით, რომ ჭეშმარიტების მიხედვით არის ღვთის სამსჯავრო ამის ჩამდენთათთვის.

3შენ კი, ადამიანო, რომელიც განიკითხავ ამის ჩამდენთ და თვითონ იმასვე აკეთებ, ნუთუ გგონია თავი დააღწიო ღვთის სამსჯავროს?

4თუ უგულებელყოფ მისი სახიერების, თავშეკავებისა და სულგრძელობის სიმდიდრეს და ვერ შეგიგნია, რომ ღვთის სახიერებას მონანიებისკენ მიჰყავხარ? +

5ხოლო შენი სიჯიუტით და მოუნანიებელი გულით შენ თვითონვე იხვეჭ რისხვას ღვთის რისხვისა და მართლმსაჯულების გამოცხადების დღეს, +

6რომელიც ყველას მისი საქმეებისამებრ მიუზღავს: +

7მათ, ვინც კეთილი საქმის გამუდმებული კეთებით ეძებს დიდებას, პატივსა და უხრწნელებას – საუკუნო სიცოცხლეს; +

8ხოლო მათ, ვინც ჯიუტობს და ჭეშმარიტებას კი არ ემორჩილება, არამედ უსამართლობას – რისხვასა და გულისწყრომას. +

9ჭირი და შევიწროება ყოველი ადამიანის სულზე, ვინც ბოროტს სჩადის – ჯერ იუდეველს და ასევე ბერძენს.

10ხოლო დიდება, პატივი და მშვიდობა ყოველს, სიკეთის ჩამდენს – ჯერ იუდეველს და ასევე ბერძენს.

11რადგან ღმერთთან არ არსებობს მიკერძოება. +

12ისინი, ვინც რჯულის გარეშე შესცოდეს, რჯულის გარეშე დაიღუპებიან. ხოლო ისინი, ვინც რჯულით შესცოდეს, რჯულით განიკითხებიან +

13რადგან რჯულის მსმენელნი კი არ არიან მართალნი ღმერთთან, არამედ რჯულის შემსრულებელნი გამართლდებიან, +

14რადგან, როცა წარმართნი, რომელთაც რჯული არ გააჩნიათ, ბუნებით რჯულისმიერს აკეთებენ, თუმცა რჯული არა აქვთ, თავიანთი თავის რჯული არიან.

15ისინი აჩვენებენ, რომ რჯულის საქმე გულებში უწერიათ, რასაც მოწმობს მათი სინდისი და აზრები, ხან ბრალს რომ სდებენ ერთიმეორეს და ხან ამართლებენ, –

16იმ დღეს, როცა ჩემი სახარების მიხედვით ღმერთი განიკითხავს ადამიანთა დაფარულ ფიქრებს იესო ქრისტეს მიერ. +

იუდეველები დანაშაულით

სახელს უტეხენ ღმერთს

17აჰა, შენ გქვია იუდეველი და დანდობილი ხარ რჯულზე და იკვეხნი ღმერთით, +

18იცი მისი ნება, არჩევ უკეთესს, ვინაიდან რჯულიდან გისწავლია.

19და დარწმუნებული ხარ, რომ ბრმების მეგზური და ნათელი ხარ ბნელში მყოფთათვის. +

20უგუნურთა დამრიგებელი და ჩვილთა მოძღვარი, და გაქვს ცოდნისა და ჭეშმარიტების სახება რჯულში.

21როგორაა, სხვებს რომ ასწავლი და საკუთარ თავს კი არ ასწავლი? +

22ქადაგებ: არ მოიპაროო და იპარავ? ამბობ: არ იმრუშოო და მრუშობ? კერპები გეზიზღება და მაინც მკრეხელობ?

23რჯულით იკვეხნი და რჯულის დარღვევით ღმერთს შეურაცხყოფ.

24რადგან თქვენი გულისათვის, როგორც სწერია, ღვთის სახელი იგმობა წარმართებში. +

25ვინაიდან წინადაცვეთა სასარგებლოა, თუ რჯულს აღასრულებ. ხოლო თუ რჯულის დამრღვევი ხარ, შენი წინადაცვეთა წინადაუცვეთლობად იქცა. +

26მაშ, თუ წინადაუცვეთელი იცავს რჯულის წესებს, განა მისი წინადაუცვეთლობა წინადაცვეთად არ ჩაითვლება? +

27ბუნებით წინადაუცვეთელი, მაგრამ რჯულის დამცველი, განგიკითხავს შენ, წერილითა და წინადაცვეთით რჯულის დამრღვევს. +

28ვინაიდან იუდეველი ის კი არ არის, ვინც გარეგნულადაა ასე, და არც წინადაცვეთილობაა ის, რაც გარეგნულადაა ხორცზე, +

29არამედ ვინც დაფარულშია, ის არის იუდეველი და გულის წინადაცვეთა სულშია, არა ასოში. მისი ქება კაცთაგან კი არა, ღვთისგან არის. +

3

იუდეველთა უპირატესობა

3^1აბა, რა არის იუდეველის უპირატესობა ან წინადაცვეთილობის სარგებლობა?

2დიდია უპირატესობა ყოველნაირად, პირველ ყოვლისა: მათ აქვთ მინდობილი ღვთის სიტყვები, +

3თორემ რაა? თუ ზოგიერთებს არ სწამდა, განა მათი ურწმუნოება გააბათილებს ღვთის რწმენას? +

4არამც და არამც! ღმერთია ჭეშმარიტი და ყოველი ადამიანი – ცრუ, როგორც სწერია: „რადგან მართალი ხარ შენს სიტყვებში, გამართლებული ხარ შენი განკითხვისას.“ +

5ხოლო თუ ჩვენი უსამართლობა გამოაჩენს ღვთის სიმართლეს, რაღა გვეთქმის? განა უსამართლოა ღმერთი, რომელიც მოავლენს რისხვას? – ვლაპარაკობ ადამიანურად.

6არამც და არამც! სხვაგვარად როგორღა განიკითხოს ღმერთმა სოფელი? +

7ვინაიდან, თუ ჩემი სიცრუით გამრავლდა ღვთის ჭეშმარიტება მისი დიდებისათვის, რაღად ვიქნე განკითხული როგორც ცოდვილი?

8მაშ, ხომ არ ვაკეთოთ ბოროტი, რათა კეთილი გამოვიდეს? როგორც ზოგიერთები ავსიტყვაობენ ჩვენზე და ამბობენ, თითქოს ასე ვასწავლიდეთ? სამართლიანია განკითხვა ასეთებზე. +

9მერედა, რა? გვაქვს უპირატესობა? არავითარი, რადგან უკვე განვსაჯეთ, რომ იუდეველებიც და ბერძნებიც ცოდვის ქვეშ არიან. +

არავინაა მართალი

10როგორც სწერია: „არავინ არის მართალი, +

11არავინ არის გონიერი; არავინ ეძებს ღმერთს. +

12ყველანი გზას ასცდნენ, აღარავინ გამოდგება. არ არის სიკეთის მქმნელი, არ არის არავინ. +

13მათი ხორხი ღია სამარეა. ენებით ცრუობენ. მათ ბაგეებზე ასპიტის გესლია. +

14მათი პირი წყევლით და გესლით არის სავსე. +

15მათი ფეხები სწრაფია სისხლის დასაღვრელად. +

16ნგრევა და უბედურებაა მათ გზებზე

17და მშვიდობის გზა არ იციან.

18ღვთის შიში არ არის მათ თვალწინ.“ +

19ხოლო ჩვენ ვიცით, რომ, რასაც რჯული ამბობს, რჯულის ქვეშ მყოფთათვის ამბობს, რათა დაიხშოს ყოველი ბაგე და მთელი სოფელი ბრალდებული გახდეს ღვთის წინაშე. +

20იმიტომ, რომ რჯულის საქმეებით ვერცერთი ხორციელი ვერ გამართლდება მის წინაშე, ვინაიდან რჯულით შეიცნობა ცოდვა. +

იუდეველთა და წარმართთა გამართლება

21ხოლო ახლა, რჯულისგან დამოუკიდებლად, გამოჩნდა ღვთის სიმართლე, რომელსაც მოწმობენ რჯული და წინასწარმეტყველნი, +

22ღვთის სიმართლე იესო ქრისტეს რწმენით ყველა მორწმუნისადმი, ვინაიდან არ არის განსხვავება, +

23ვინაიდან ყველამ შესცოდა და მოკლებულნი არიან ღვთის დიდებას, +

24და უსასყიდლოდ მართლდებიან მისი მადლით, ქრისტე იესოში გამოსყიდვით, +

25რომელიც წინდაწინ დააყენა ღმერთმა შენდობის მსხვერპლად რწმენის მეშვეობით, მისსავე სისხლში, რათა უწინ ჩადენილ ცოდვათა მიტევებით გამოჩენილიყო მისი სიმართლე ღვთის სულგრძელებაში, +

26რომ ამჟამად გამოჩნდეს მისი სიმართლე, რათა იგი იყოს მართალი და იესოს მორწმუნის გამმართლებელი.

27სადღაა დასაკვეხნი? აღარ არსებობს. რომელი რჯულით? საქმეთა რჯულით? არა, არამედ რწმენის რჯულით.

28რადგან მიგვაჩნია, რომ რწმენით მართლდება კაცი, რჯულის საქმეთაგან დამოუკიდებლად.

29განა ღმერთი მარტო იუდეველთა ღმერთია? განა წარმართებისაც არა? დიახ, წარმართებისაც. +

30ვინაიდან ერთია ღმერთი, რომელიც ამართლებს წინადაცვეთილებს რწმენის გამო და წინადაუცვეთელებს – რწმენით. +

31მაშ, ჩვენ რწმენით ვაბათილებთ რჯულს? არამც და არამც. არამედ განვამტკიცებთ რჯულს. +

4
აბრაამს რწმენა ჩაეთვალა სიმართლედ

4^1რა ვთქვათ, აბრაამმა, ჩვენმა წინაპარმა ხორციელად მოიპოვა რაიმე?

2თუ საქმეებით გამართლდა აბრაამი, დიდება მას, ოღონდ არა ღვთის წინაშე. +

3ვინაიდან, რას ამბობს წერილი? „ერწმუნა აბრაამი ღმერთს და ეს სიმართლედ ჩაეთვალა მას.“ +

4მოქმედს საზღაური ჩაეთვლება არა მადლის, არამედ მოვალეობის მიხედვით. +

5მაგრამ არა მოქმედს, რომელსაც სწამს იგი, ვინც ამართლებს უღვთოს, თავისი რწმენა ჩაეთვლება სიმართლედ.

6ასევე დავითიც ნეტარს უწოდებს ადამიანს, რომელსაც ღმერთი სიმართლეს უთვლის საქმეთაგან დამოუკიდებლად:

7„ნეტარ არიან, ვისი ურჯულოებანიც მიტევებულია და ცოდვები დაფარული. +

8ნეტარ არს კაცი, რომელსაც უფალი არ ჩაუთვლის ცოდვას.“

9მაშ, ეს ნეტარება წინადაცვეთაზეა თუ წინადაუცვეთლობაზეც? ჩვენ ხომ ვამბობთ, რომ აბრაამს რწმენა ჩაეთვალა სიმართლედ.

10როდის ჩაეთვალა? წინადაცვეთილს თუ წინადაუცვეთელს? არა წინადაცვეთილს, არამედ წინადაუცვეთელს.

11ხოლო წინადაცვეთის ნიშანი მიიღო, როგორც ბეჭედი რწმენით გამართლებისა, რომელიც წინადაუცვეთლობაში ჰქონდა, რომ გამხდარიყო ყველა წინადაუცვეთელი მორწმუნის მამა, რათა მათაც ჩათვლოდათ სიმართლედ. +

12ასევე წინადაცვეთილთა მამა, ოღონდ არა მარტო წინადაცვეთილთა, არამედ მათიც, ვინც მიჰყვება ჩვენი მამის, აბრაამის, რწმენის კვალს, რაც ჯერ კიდევ წინადაუცვეთელობისას ჰქონდა.

13ვინაიდან აბრაამს ან მის თესლს არა რჯულით, არამედ რწმენის სიმართლით მიეცა აღთქმა ყოფილიყო სოფლის მემკვიდრე. +

14თუ რჯულისაგანნი არიან მემკვიდრენი, რწმენა ამაოა და აღთქმა – უსარგებლო.

15ვინაიდან რჯული წარმოქმნის რისხვას, რადგან სადაც რჯული არ არის, იქ არც დანაშაულია. +

16მაშ, რწმენით, რათა ყოფილიყო მადლით, რათა აღთქმა მტკიცე ყოფილიყო მთელი თესლისათვის. არა მარტო რჯულით თესლისათვის, არამედ რწმენით აბრაამის თესლისათვისაც, ვინც ყველა ჩვენგანის მამაა

17როგორც სწერია: „მე დაგაყენე მრავალი ერის მამად“ ღვთის წინაშე, რომელსაც იგი ერწმუნა, ღმერთს, რომელიც მკვდრებს აცოცხლებს და არყოფილს ყოფად მოუწოდებს. +

18რომელიც უსასოობაში ერწმუნა სასოებით, რათა გამხდარიყო მრავალი ხალხის მამა, როგორც ნათქვამია: „ასე იქნება შენი თესლი.“ +

19არ დაუძლურებულა რწმენაში, როცა ხედავდა, რომ მისი სხეული, თითქმის ასი წლისა, უკვე ჩაკვდა, ხოლო სარას საშო მკვდარი იყო.

20მაგრამ იგი არ დაეჭვებულა ღვთის აღთქმაში ურწმუნობით, არამედ განმტკიცდა რწმენით და დიდება უძღვნა ღმერთს.

21და გულდაჯერებული იყო, რომ ის, ვინც აღუთქვა, შესრულებასაც შეძლებდა. +

22ამიტომაც ჩაეთვალა მას სიმართლედ.

23და არა მარტო მისი გულისათვის არის დაწერილი, რომ ჩაეთვალა მას, +

24არამედ ჩვენი გულისთვისაც: ჩაგვეთვლება ჩვენც, იმის მორწმუნეებს, ვინც მკვდრეთით აღადგინა ჩვენი უფალი იესო,

25რომელიც მიეცა ჩვენი ცოდვებისათვის და აღდგა ჩვენდა გამართლებად. +

5

მშვიდობა ღმერთთან რწმენით,

ქრისტეს მეშვეობით

5^1და, რაკი რწმენით გავმართლდით, მშვიდობა გვაქვს ღმერთთან ჩვენი უფლის იესო ქრისტეს მიერ, +

2რომლის მეშვეობითაც რწმენით მოვიპოვეთ მისადგომი ამ მადლთან, რომელშიც ვდგავართ და ვიქადით ღვთის დიდების სასოებით. +

3და არა მარტო ამით, არამედ გასაჭირითაც ვიქადით, რადგან ვიცით, რომ გასაჭირი შეიქმს მოთმინებას, +

4მოთმინება – სიმტკიცეს, სიმტკიცე – სასოებას,

5ხოლო სასოება არ არის შემარცხვენელი, ვინაიდან ღვთის სიყვარული ჩაგვესახა გულებში სულიწმიდის მეშვეობით, რომელიც მოგვეცა ჩვენ. +

6ვინაიდან ქრისტე, როცა ჯერ კიდევ უძლურნი ვიყავით, განწესებულ ჟამს მოკვდა უკეთურთათვის. +

7ძნელად თუ ვინმე მოკვდება მართლისათვის, ხოლო კეთილთათვის, შესაძლოა, ვინმემ კიდევ გაბედოს სიკვდილი.

8მაგრამ ღმერთი თავის სიყვარულს ჩვენდამი ამტკიცებს იმით, რომ ქრისტე მოკვდა ჩვენთვის, როცა ჯერ კიდევ ცოდვილნი ვიყავით. +

9ახლა კი, როცა მისი სისხლით გავმართლდით, მით უფრო გადავურჩებით რისხვას მისი წყალობით. +

10ვინაიდან, თუ მისი ძის სიკვდილით შევურიგდით ღმერთს, როცა მტრები ვიყავით, მით უმეტეს, შერიგებულნი გადავრჩებით მისი სიცოცხლით. +

11უფრო მეტიც, ვიქადით ღმერთით ჩვენი უფლის იესო ქრისტეს მეშვეობით, რომლის წყალობითაც მივიღეთ ახლა შერიგება.

ადამიანით სიკვდილი, ქრისტეთი სიცოცხლე

12ამიტომ, როგორც ერთი ადამიანის მიერ ცოდვა შემოვიდა სოფელში, ხოლო ცოდვის მიერ – სიკვდილი, ასევე სიკვდილი გადავიდა ყველა ადამიანში, რადგან ყველამ შესცოდა. +

13ვინაიდან რჯულამდეც იყო ცოდვა სოფელში, მაგრამ, თუ რჯული არ არის, ცოდვა არ შეირაცხება. +

14მაგრამ სიკვდილი მეფობდა ადამიდან მოსემდე მათზეც, რომელთაც არ შეუცოდავთ, როგორც შესცოდა ადამმა, რომელიც მომავლის სახეა. +

15მაგრამ მადლი არაა დანაშაულივით, რადგან თუ ერთის დანაშაულით მრავალი გაწყდა, მით უმეტეს, ბევრად ჭარბობს მრავალთა მიმართ ღვთის მადლი და ნიჭი ერთი კაცის, იესო ქრისტეს, მადლით. +

16ხოლო ნიჭი იგივე არ არის, რაც შედეგი ერთი შემცოდისაგან, ვინაიდან მსჯავრი ერთისაგან გამოდის განსაკითხავად, ნიჭი მადლისა კი მრავალი დანაშაულის გასამართლებლად.

17ვინაიდან, თუ ერთის დანაშაულით სიკვდილი სუფევდა ერთის მიერ, მით უმეტეს ისინი, რომლებიც უხვად მიიღებენ მადლს და სიმართლის ნიჭს, იმეფებენ სიცოცხლეში ერთის, იესო ქრისტეს, მეშვეობით. +

18ამრიგად, თუ ერთის დანაშაულით ყველა ადამიანს დაედო მსჯავრი, ასევე ერთის სიმართლით ყველა ადამიანი გამართლდება სასიცოცხლოდ.

19ვინაიდან, როგორც ერთი კაცის ურჩობით ბევრი გახდა ცოდვილი, ასევე ერთის მორჩილებით ბევრი გახდება მართალი. +

20რჯული კი შემდეგ შემოვიდა, რომ ემრავლა დანაშაულს. ხოლო სადაც ცოდვამ იმრავლა, უფრო გაუხვდა მადლი, +

21რათა, როგორც ცოდვა მეფობდა სიკვდილით, ასევე მადლს ემეფა სიმართლის მეოხებით საუკუნო სიცოცხლისათვის ჩვენი უფლის, იესო ქრისტეს მიერ.

6

ქრისტეში მონათლულები ცოდვებს მოვუკვდით

6^1რაღა ვთქვათ? დავრჩეთ ცოდვაში, რათა მადლმა იმრავლოს? არამც და არამც!

2ჩვენ, რომელნიც მოვუკვდით ცოდვას, როგორღა ვიცოცხლოთ მასში? +

3ნუთუ არ იცით, რომ ყველანი, ვინც მოვინათლეთ ქრისტე იესოში, მის სიკვდილში მოვინათლეთ? +

4ამიტომ დავიმარხეთ მასთან ერთად სიკვდილში ნათლისღებით, რათა, როგორც მამის დიდებით მკვდრეთით აღდგა ქრისტე, ჩვენც ვიაროთ სიცოცხლის განახლებით. +

5ვინაიდან, თუ დავენერგეთ მას სიკვდილის მსგავსებაში, ასევე ვიქნებით მისი აღდგომისას. +

6რადგან ვიცით, რომ მასთან ერთად ჯვარს ეცვა ჩვენი ძველი კაცი, რათა გაუქმდეს ცოდვის სხეული და აღარ ვიყოთ ცოდვის მონები. +

7ვინაიდან, ვინც მოკვდა, ცოდვისაგან თავისუფალია.

8და თუ ჩვენ ქრისტესთან დავიხოცენით, გვწამს, რომ მასთან ვიცოცხლებთ კიდეც, +

9რადგან ვიცით, რომ მკვდრეთით აღმდგარი ქრისტე აღარ კვდება და სიკვდილი აღარ ბატონობს მასზე. +

10ვინაიდან, ის რომ მოკვდა, ცოდვისათვის მოკვდა ერთხელ, ხოლო რომ ცოცხლობს, ღვთისათვის ცოცხლობს. +

11თქვენც ასევე შერაცხეთ თქვენი თავი ცოდვისათვის მკვდრებად და ღვთისათვის ცოცხლებად ქრისტე იესოში. +

არა ცოდვის, არამედ სიმართლის მონები

12მაშ, ნუ იმეფებს ცოდვა თქვენს მოკვდავ სხეულში მის გულისთქმათა მორჩილებად.

13ნურც მისცემთ თქვენს ასოებს ცოდვას უსამართლობის იარაღად, არამედ წარუდგინეთ ღმერთს თავნი თქვენნი, როგორც მკვდრეთით გაცოცხლებულნი, და თქვენი ასოები სიმართლის იარაღად ღმერთს. +

14ვინაიდან ცოდვა ვეღარ იბატონებს თქვენზე, რადგან თქვენ რჯულის ქვეშ კი არა, მადლის ქვეშ ხართ. +

15მაშ, ახლა რა? ხომ არ ვცოდოთ, რაკი რჯულის ქვეშ კი არა, მადლის ქვეშ ვართ? არამც და არამც! +

16ნუთუ არ იცით, რომ ვისაც თქვენს თავს მისცემთ მონებად მორჩილებისათვის, მისი მონები ხართ, ვისაც დაემორჩილებით: ან ცოდვისა სასიკვდილოდ, ან მორჩილებისა სიმართლისათვის. +

17ხოლო მადლობა ღმერთს, რომ თქვენ, ადრე ცოდვის მონები, შემდგომ გულით დაემორჩილეთ იმ სახის მოძღვრებას, რომელსაც თქვენი თავი გადაეცით.

18გათავისუფლდით რა ცოდვისაგან, სიმართლის მონები გახდით. +

19ადამიანურად ვამბობ თქვენი ხორცის უძლურების გამო. როგორც გადასცემდით თქვენს ასოებს მონებად უწმიდურებას და ურჯულოებას ურჯულოებისთვის, ასევე ახლა გადაეცით თქვენი ასოები მონებად სიმართლეს – განსაწმედელად.

20რადგან, როცა ცოდვის მონები იყავით, მაშინ თავისუფალნი იყავით სიმართლისაგან.

21აბა, რა ნაყოფი გქონდათ მაშინ? საქმეები, რომელთა გამო ახლა გრცხვენიათ, ვინაიდან მათი ბოლო სიკვდილია. +

22ახლა კი, როცა თავისუფლები ხართ ცოდვისაგან და ღვთის მონები გახდით, თქვენი ნაყოფი სიწმიდეა, ხოლო ბოლო – საუკუნო სიცოცხლე.

23ვინაიდან ცოდვის საზღაური სიკვდილია, ხოლო ღვთის მადლი – საუკუნო სიცოცხლე ჩვენს უფალში, ქრისტე იესოში. +

7
რჯულს მოვუკვდით

7^1ანდა, განა არ იცით, ძმებო, – რადგან რჯულის მცოდნეებს ველაპარაკები, – რომ რჯული ბატონობს ადამიანზე, ვიდრე ის ცოცხალია?

2რადგან ქმრიანი დედაკაცი რჯულით არის დაკავშირებული ცოცხალ ქმართან, ხოლო თუ ქმარი მოკვდება, თავისუფალია ქმრის რჯულისაგან. +

3ამიტომ, თუ ქმრის სიცოცხლეში სხვა ქმრისა გახდება, მრუში ეწოდება; ხოლო თუ ქმარი მოკვდება, რჯულისაგან თავისუფალია და სხვა ქმრისად გახდომა მრუშობად არ შეერაცხება.

4ამრიგად, ჩემო ძმებო, თქვენც რჯულისათვის დაიხოცენით ქრისტეს სხეულით, რომ ეკუთვნოდეთ სხვას, მკვდრეთით აღმდგარს, რათა ნაყოფი მივუტანოთ ღმერთს. +

5ვინაიდან, როცა ხორცში ვიყავით, რჯულის მიერ ცოდვის ვნებანი მოქმედებდნენ ჩვენს ასოებში, რომ სიკვდილის ნაყოფი გამოგვეღო. +

6ახლა კი, რჯულისათვის მკვდრები, გავთავისუფლდით მისგან, რითაც შეპყრობილნი ვიყავით, რათა ვემსახუროთ ღმერთს განახლებული სულით და არა დაძველებული ასოთი. +

7მაშ, რაღას ვიტყვით? ნუთუ რჯული ცოდვაა? არამც და არამც. ოღონდ სხვანაირად არ შემიცვნია ცოდვა, თუ არა რჯულის მეოხებით, ვინაიდან ვერც გულისთქმას შევიცნობდი, რჯულს რომ არ ეთქვა: არ ისურვო. +

8ხოლო ცოდვამ მცნებიდან აიღო საბაბი და ჩემში წარმოქმნა ყოველგვარი სურვილი. ვინაიდან ცოდვა რჯულის გარეშე მკვდარია. +

9ხოლო მე ოდესღაც ვცხოვრობდი რჯულის გარეშე და, როცა მცნება მოვიდა, ცოდვა გაცოცხლდა,

10მე კი მოვკვდი. ხოლო მცნება, რომელიც მოცემული იყო სასიცოცხლოდ, სასიკვდილო გამოდგა ჩემთვის, +

11რადგან ცოდვამ მცნებისგან აიღო საბაბი, მაცდუნა და მომკლა მისი მეშვეობით. +

12ამრიგად, რჯული წმიდაა, მცნებაც წმიდაა, მართალი და კეთილი. +

13ნუთუ სიკეთე სიკვდილად მექცა? არამც და არამც. მაგრამ ცოდვა იმიტომ აღმოჩნდა ცოდვად, რომ კეთილის მეშვეობით მოაქვს ჩემთვის სიკვდილი, რათა ცოდვა მეტისმეტად ცოდვილი იყოს მცნების მეშვეობით.

14რადგან ვიცით, რომ რჯული სულიერია, მე კი – ხორციელი, ცოდვას მიყიდული. +

15ვინაიდან რას ვაკეთებ, არ ვიცი. იმიტომ, რომ იმას არ ვაკეთებ, რაც მსურს, არამედ, რაც მძულს, იმას ვაკეთებ. +

16ხოლო თუ იმას ვაკეთებ, რაც არ მსურს, ვეთანხმები რჯულს, რომ ის კეთილია.

17მაშასადამე, მე კი აღარ ვაკეთებ ამას, არამედ ცოდვა, რომელიც ჩემში იმყოფება.

18ვინაიდან ვიცი, რომ ჩემში, ესე იგი, ჩემს სხეულში, არ იმყოფება კეთილი. ამრიგად, სურვილი არის ჩემში, მაგრამ კეთილის კეთება – არა. +

19ვინაიდან არ ვაკეთებ კეთილს, რომელიც მსურს, არამედ ვაკეთებ ბოროტს, რომელიც არ მსურს.

20ხოლო თუ იმას ვაკეთებ, რაც არ მსურს, მე კი აღარ ვაკეთებ, არამედ ცოდვა, რომელიც ჩემშია დამკვიდრებული.

21ასე აღმოვაჩენ იმ რჯულს, რომ როცა კეთილის გაკეთება მსურს, ბოროტი გვერდით მიწევს,

22ვინაიდან შინაგანი ადამიანის მიხედვით მეამება ღვთის რჯული. +

23მაგრამ ჩემს ასოებში მე ვხედავ სხვა რჯულს, რომელიც წინააღმდეგობას უწევს ჩემი გონების რჯულს და მაქცევს ჩემს ასოებში მყოფი ცოდვის რჯულის ტყვედ. +

24უბადრუკი ადამიანი ვარ! ვინ დამიხსნის ამ სიკვდილის სხეულისაგან?

25ვმადლობ ღმერთს ჩვენი უფლის ქრისტე იესოს მიერ. აჰა, მე თავად ჩემი გონებით ღვთის რჯულს ვემონები, ხოლო სხეულით – ცოდვის რჯულს.

8

ცხოვრება არა ხორციელად, არამედ სულიერად

8^1ამიტომ ახლა არავითარი მსჯავრი არ არის მათზე, რომლებიც ქრისტე იესოში ცხოვრობენ არა ხორციელად, არამედ სულიერად. +

2რადგან სიცოცხლის სულის რჯულმა ქრისტე იესოში გამათავისუფლა მე ცოდვისა და სიკვდილის რჯულისგან. +

3ვინაიდან, რაკი ვერ შეძლო ხორცის მიერ დაუძლურებულმა რჯულმა, ღმერთმა მოავლინა თავისი ძე ცოდვილი ხორცის მსგავსებაში და ცოდვის გამო მსჯავრი დასდო ცოდვას ხორცში, +

4რათა აღსრულებულიყო რჯულის სიმართლე ჩვენში, რომლებიც ვცხოვრობთ არა ხორციელად, არამედ სულიერად.

5ვინაიდან ისინი, რომლებიც ხორციელად არიან, ხორციელზე ფიქრობენ, ხოლო რომლებიც სულიერად არიან – სულიერზე. +

6რადგან ხორციელი ფიქრები სიკვდილია, ხოლო სულიერი ფიქრები – სიცოცხლე და მშვიდობა. +

7იმიტომ, რომ ხორციელი ფიქრები ღვთის მტრობაა, ვინაიდან არ ემორჩილება ღვთის რჯულს და არც შეუძლია. +

8ამიტომ მათ, რომელნიც ხორციელად ცხოვრობენ, არ ძალუძთ აამონ ღმერთს. +

9თქვენ კი ცხოვრობთ არა ხორციელად, არამედ სულიერად, თუკი ღვთის სული ცხოვრობს თქვენში. ხოლო ვისაც ქრისტეს სული არა აქვს, ის მისი არ არის. +

10და თუ ქრისტე თქვენშია, სხეული მკვდარია ცოდვისათვის, ხოლო სული ცოცხალია სიმართლისათვის.

11ხოლო თუ თქვენში იმყოფება მისი სული, ვინც მკვდრეთით აღადგინა იესო, მაშინ ის, ვინც ქრისტე იესო აღადგინა მკვდრეთით, თქვენს მოკვდავ სხეულებსაც გააცოცხლებს თავისი სულით, რომელიც თქვენშია დამკვიდრებული. +

ღვთის სულით მავალნი ღვთის შვილები არიან

12ამიტომ, ძმებო, ჩვენ ხორცის მოვალენი არა ვართ, რომ ხორციელად ვიცხოვროთ. +

13ვინაიდან, თუ ხორციელად ცხოვრობთ, სიკვდილი არ აგცდებათ, ხოლო თუ სულით აკვდინებთ ხორციელ საქმეებს, იცოცხლებთ. +

14რადგან ისინი, ვინც ღვთის სულით წარიმართებიან, ღვთის შვილები არიან. +

15ვინაიდან არ მიგიღიათ მონობის სული, რათა კვლავ შიშით იყოთ, არამედ მიღებული გაქვთ შვილობის სული, რომლითაც ვღაღადებთ: „აბბა, მამაო!“ +

16სწორედ ეს სული ემოწმება ჩვენს სულს, რომ ღვთის შვილები ვართ. +

17ხოლო თუ შვილები – მემკვიდრენიც, ღვთის მემკვიდრენი, და ქრისტეს თანამემკვიდრენი, თუ სინამდვილეში მასთან ერთად ვიტანჯებით, რათა მასთან ერთად ვიდიდოთ კიდეც. +

18ვინაიდან ვფიქრობ, რომ ახლანდელი ტანჯვანი არაფერია იმ დიდებასთან, რომელიც გამოცხადდება ჩვენს მიმართ. +

19ვინაიდან ქმნილება იმედით მოელის ღვთის შვილთა გამოცხადებას. +

20რადგან ქმნილება თავისი ნებით კი არ დაემორჩილა ამაოებას, არამედ მისი დამმორჩილებლის მიერ, სასოებით,

21რომ თვით ქმნილებაც გათავისუფლდება ხრწნილების მონობისაგან ღვთის შვილთა დიდების თავისუფლებისათვის.

22ვინაიდან ვიცით, რომ მთელი ქმნილება ერთად კვნესის და იტანჯება აქამდე,

23და არა მარტო ის, არამედ ჩვენც, რომელთაც სულის პირველი ნაყოფები გვაქვს, ჩვენ თვითონაც ვკვნესით გულში, მოველით რა შვილებას და ჩვენი სხეულის გამოსყიდვას. +

24ვინაიდან სასოებით ვიქენით დახსნილნი, ხოლო ხილული სასოება არ არის სასოება, ვინაიდან, თუკი ხედავს კაცი, რაღას ესავს? +

25ხოლო თუ იმის სასოება გვაქვს, რასაც ვერ ვხედავთ, მოთმინებით მოველით მას.

ჩამოშორება ღვთის სიყვრულისგან შეუძლებელია

26ასევე სულიც ეხმარება ჩვენს უძლურებას. ვინაიდან არ ვიცით, როგორ უნდა ვილოცოთ, არამედ თვით სული შუამდგომლობს ჩვენთვის გამოუთქმელი ოხვრით.

27ხოლო გულთამხილავმა იცის, რა არის სულის ზრახვა, იმიტომ, რომ იგი ღვთის ნებით შუამდგომლობს წმიდათათვის. +

28ჩვენ კი ვიცით, რომ ღვთის მოყვარულებს, მისი განზრახვით მოწოდებულებს, ყოველმხრივ ეწევა სასიკეთოდ. +

29ვინაიდან, რომელნიც წინასწარ იცნო, მათ წინასწარვე განუსაზღვრა თავისი ძის ხატების მსგავსად ყოფნა, რათა იყოს იგი პირმშო მრავალ ძმათა შორის. +

30ხოლო ვისაც განუსაზღვრა, მათ კიდეც მოუწოდა და, ვისაც მოუწოდა, კიდეც გაამართლა. და ვინც გაამართლა, კიდეც განადიდა. +

31ამაზე რაღა ვთქვათ? თუ ღმერთი ჩვენსკენ არის, ვინ გამოვა ჩვენს წინააღმდეგ? +

32ის, ვინც თავისი საკუთარი ძე არ დაინდო, არამედ გასწირა ჩვენთვის, ყველასათვის, განა მასთან ერთად ყოველივეს არ მოგვმადლებს? +

33ვინ გაამტყუნებს ღვთის რჩეულებს? ღმერთი გამამართლებელი. +

34ვინ დასდებს მსჯავრს? ქრისტე იესო, რომელიც მოკვდა და, მეტიც, რომელიც აღდგა მკვდრეთით, ღვთის მარჯვნივ არის და ის შუამდგომლობს ჩვენთვის. +

35ვინ ჩამოგვაშორებს ქრისტეს სიყვარულს: ჭირი თუ შევიწროება, დევნა თუ შიმშილი, სიშიშვლე თუ საფრთხე, ანდა მახვილი? +

36როგორც სწერია: „რადგან შენს გამო გვხოცავენ ყოველდღე, დასაკლავ ცხვრებად ვართ შერაცხილნი.“ +

37მაგრამ ყოველივე ამას ვძლევთ ჩვენი მოყვარულის მეშვეობით. +

38და მწამს, რომ ვერც სიკვდილი და ვერც სიცოცხლე, ვერც ანგელოზები და ვერც მთავრობანი, ვერც ძალნი, ვერც აწმყო და ვერც მყოფადი, +

39ვერც სიმაღლე და ვერც სიღრმე, ვერც ვერავითარი სხვა ქმნილება ვერ შეძლებს ჩვენს ჩამოშორებას ღვთის სიყვარულისაგან ჩვენს უფალ ქრისტე იესოში.

9

პავლეს მწუხარება ისრაელიანებზე

9^1ჭეშმარიტებას ვლაპარაკობ ქრისტეში, არა ვცრუობ, ჩემი სინდისი მიმოწმებს სულიწმიდაში,

2რომ დიდია ჩემდა მწუხარება და განუწყვეტელია ჩემი გულის ტანჯვა.

3ნეტავ მე თვითონ ვყოფილიყავი ქრისტესაგან მოკვეთილი ჩემი ძმებისთვის, ჩემს ხორციელ თვისტომთათვის, +

4რომელნიც ისრაელიანები არიან და ეკუთვნით შვილება და დიდება, აღთქმანი და რჯულმდებლობა, მსახურებანი და დაპირებანი. +

5მათნი არიან მამანი და მათგანაა ხორციელად ქრისტე, რომელიც არის ღმერთი ყოველთა ზედა, უკუნისამდე კურთხეული. ამინ. +

აღთქმის შვილები ითვლებიან

ღვთის შვილებად

6მაგრამ არა ისე, რომ ღვთის სიტყვა დაეცა, ვინაიდან ვინც ისრაელისაგან არის, ყველა ისრაელიანი როდია. +

7და ყველა, ვინც აბრაამის თესლია, როდია მისი შვილი, ვინაიდან ნათქვამია: „ისაკში იქნება წოდებული შენი თესლი.“ +

8ესე იგი, არა ეს ხორციელი შვილები არიან ღვთის შვილები, არამედ აღთქმის შვილები შეირაცხებიან თესლად. +

9რადგან ასეთია აღთქმის სიტყვა, როგორც ნათქვამია: „ამ დროს მოვალ და სარას ეყოლება ძე.“ +

10არა მხოლოდ, არამედ როცა რებეკასაც ერთისაგან, ჩვენი მამის, ისაკისაგან ჩაესახა +

11(ვინაიდან ჯერ კიდევ დაბადებულნი არ იყვნენ მისი შვილები და ჯერ კიდევ არაფერი ჰქონდათ გაკეთებული, კარგი ან ცუდი, რომ ღვთის განზრახვა მისი არჩევანის თანახმად მომხდარიყო)

12არა საქმეთაგან, არამედ მომწოდებლისაგან ეთქვა მას: „უფროსი დაემონება უმცროსს.“ +

13როგორც სწერია: „შევიყვარე მე იაკობი, ხოლო ესავი შევიძულე.“ +

ღვთის მადლით არიან მოწოდებულნი, იუდეველიც და წარმართიც

14თუ ასეა, რაღა ვთქვათ? ნუთუ უსამართლობაა ღმერთთან? არამც და არამც! +

15რადგან მოსეს ეუბნება: „ვინც მსურს შევიწყალო, შევიწყალებ, და ვინც მსურს შევიწყნარო, შევიწყნარებ.“ +

16ამრიგად, ეს დამოკიდებულია არა მსურველზე და არა მცდელზე, არამედ შემწყალე ღმერთზე.

17ვინაიდან წერილი ეუბნება ფარაონს: „სწორედ ამისათვის დაგაყენე შენ, რომ შენზე ვაჩვენო ჩემი ძალა, რათა განითქვას ჩემი სახელი მთელ ქვეყანაზე.“ +

18ამრიგად, ვინც სურს, მას შეიწყალებს, და ვინც სურს, მას გააჯიუტებს.

19შენ მეტყვი: „აბა, რაღას გვდებს ბრალს? მის ნებას ვინ აღუდგება წინ?“ +

20ვინ ხარ შენ, ადამიანო, ღმერთს რომ ედავები? განა ქმნილება ეტყვის შემოქმედს: რატომ შემქმენი ასე? +

21ნუთუ მეკეცეს უფლება არა აქვს თიხაზე, რომ თავისი მოზელილი თიხიდან ზოგი საპატიო ჭურჭელი გააკეთოს, ზოგიც უპატიო? +

22მაშ რა, თუ ღმერთი, რომელსაც სურს თავისი რისხვის ჩვენება და ძლიერების უწყება, მრავალი სულგრძელებით ითმენს დასაღუპავად გამზადებულ რისხვის ჭურჭლებს, +

23რათა გამოაჩინოს თავისი დიდების სიუხვე წყალობის ჭურჭლებზე, რომლებიც წინასწარ გაამზადა სადიდბლად, +

24ჩვენზე, რომელთაც მოგვიწოდა არა მარტო იუდეველთაგან, არამედ წარმართთაგანაც? +

25როგორც ოსიასთანაც ამბობს: „არა-ჩემს ერს ვიტყვი ჩემს ერად და არა-საყვარელს – საყვარლად. +

26და იმ ადგილზე, სადაც მათ ეთქვათ: ‘არა-ჩემი ერი ხართ თქვენ,’ – იქ ეწოდებათ ცოცხალი ღვთის ძენი.“

27ხოლო ესაია ღაღადებს ისრაელზე: „ისრაელიანთა რიცხვი ზღვის ქვიშასავითაც რომ იყოს, ნაწილი გადარჩება.“ +

28რადგან თავის სიტყვას ბოლომდე და დაუყოვნებლივ შეასრულებს უფალი ქვეყანაზე.

29და როგორც თქვა ესაიამ წინასწარ: „უფალ ცაბაოთს რომ არ დაეტოვებინა ჩვენი თესლი, სოდომელებივით ვიქნებოდით და გომორელებს დავემსგავსებოდით.“ +

რწმენითა და საქმეებით

30მაშ, რაღა ვთქვათ? წარმართებმა, რომლებიც სიმართლეს არ მისდევდნენ, მიიღეს სიმართლე, სიმართლე რწმენისაგან. +

31ხოლო ისრაელმა, რომელიც სიმართლის რჯულს ეძებდა, ვერ მიაღწია სიმართლის რჯულს. +

32რატომ? იმიტომ, რომ რწმენაში კი არ ეძებდა, არამედ რჯულის საქმეებში. შებრკოლდნენ შებრკოლების ქვაზე,

33როგორც სწერია: „აჰა, დავდებ სიონში შებრკოლების ქვას და წატყუების კლდეს და, ყოველი, ვისაც სწამს იგი, არ შერცხვება.“ + +

10

სამართალი და ხსნა მხოლოდ რწმენით

10^1ძმებო! ჩემი გულის სურვილი და ჩემი ვედრება ღვთისადმი ისრაელისათვის არის, რათა გადარჩნენ.

2ვინაიდან ვუმოწმებ მათ, რომ აქვთ გულმოდგინება ღვთისადამი, ოღონდ არა შეცნობილად.

3რადგან ღვთის სიმართლე ვერ შეიცნეს და ცდილობდნენ საკუთარი სიმართლის დადგენას და ღვთის სიმართლეს არ დაემორჩილნენ. +

4ვინაიდან ქრისტეა რჯულის დასასრული ყოველი მორწმუნის გასამართლებლად. +

5მოსე რჯულის სამართლიანობაზე წერს, რომ მისი შემსრულებელი კაცი მისით იცოცხლებს. +

6ხოლო რწმენისმიერი სამართლიანობა ასე ამბობს: „ნუ იტყვი შენს გულში: „ვინ ავა ზეცაში?“ ესე იგი, ქრისტეს ჩამოსაყვანად. +

7ანდა: „ვინ ჩავა უფსკრულში?“ ესე იგი, ქრისტეს მკვდრეთით ამოსაყვანად. +

8მაგრამ რას ამბობს იგი? „ახლოა შენთან სიტყვა შენს ბაგეში და შენს გულში,“ ესე იგი, რწმენის სიტყვა, რომელსაც ვქადაგებთ. +

9იმიტომ რომ, თუ შენი ბაგით აღიარებ, რომ იესო უფალია, და შენი გულით ირწმუნებ, რომ ღმერთმა აღადგინა იგი მკვდრეთით, გადარჩები. +

10ვინაიდან გულით სწამთ სიმართლე, ხოლო ბაგით აღიარებენ გადასარჩენად.

11რადგან წერილი ამბობს: „არც ერთი მისი მორწმუნე არ შერცხვება.“ +

12ამაში არ არის განსხვავება იუდეველსა და წარმართს შორის, ვინაიდან ერთი უფალი არის ყველაზე. ის უხვია ყველასათვის, ვინც მას მოუხმობს. +

13რადგან ყოველი, ვინც უფლის სახელს მოუხმობს, გადარჩება. +

სახარება ეხარებოდა ისრაელიანებსაც, მაგრამ ისინი არ იყვნენ მორჩილნი

14მაგრამ როგორ მოუხმონ მას, ვისიც არ ირწმუნეს? როგორ ირწმუნონ, ვისზეც არ სმენიათ? როგორ მოისმინონ მქადაგებლის გარეშე?

15და როგორ იქადაგონ, თუ წარგზავნილები არ არიან? როგორც სწერია: „რა მშვენიერია სიკეთის მახარებელთა ფერხნი!“ +

16მაგრამ ყველამ როდი ისმინა სახარება, რადგან ესაია ამბობს: „უფალო, ვინ ირწმუნა ჩვენგან მოსმენილი?“ +

17ამრიგად, რწმენა – მოსმენისაგან, ხოლო მოსმენა – ქრისტეს სიტყვისაგან.

18მაგრამ ვამბობ: ნუთუ არ მოუსმენიათ? პირიქით, მთელ მსოფლიოს მოედო მათი ხმა, და ქვეყნის კიდეებს – მათი სიტყვები. +

19მაგრამ ვამბობ: ნუთუ ისრაელმა არ იცოდა? პირველი მოსე ამბობს: „მე შურს აღვძრავ თქვენში არა-ერით, გაგარისხებთ უგუნური ერით.“ +

20ხოლო ესაია გაბედულად ამბობს: „მიპოვეს მათ, ვინც არ მეძებდა. გამოვეცხადე მათ, ვინც არ მკითხულობდა.“ +

21ხოლო ისრაელს ეუბნება: „მთელ დღეს ვიწვდიდი ჩემს ხელებს ურჩი და გაუგონარი ხალხისაკენ.“ +

11

მადლის არჩევით ინახება ნატამალი

11^1მაშ, ვამბობ: ნუთუ ღმერთმა უარყო თავისი ხალხი? არამც და არამც! რადგან მეც ისრაელიანი ვარ, აბრაამის თესლისაგან, ბენიამინის ტომიდან. +

2არ უარუყვია ღმერთს თავისი ხალხი, რომელიც წინასწარ იცნო. განა არ იცით, რას ამბობს წერილი ელიას შესახებ, როგორ ჩივის ისრაელზე ღვთის წინაშე და ამბობს:

3„უფალო! შენი წინასწარმეტყველნი ამოხოცეს და შენი სამსხვერპლოები დაანგრიეს. დავრჩი მარტო მე და ჩემს მოკვლას ცდილობენ.“ +

4მაგრამ რას ეუბნება მას ღვთის პასუხი? „დავიტოვე მე ჩემთვის შვიდი ათასი კაცი, რომელთაც მუხლი არ მოიდრიკეს ბაყალის წინაშე.“ +

5ასევე ამჟამადაც არსებობს ნატამალი, მადლით ამორჩეული.

6ხოლო თუ მადლით, უკვე არა საქმეებით, თორემ მადლი აღარ იქნება მადლი. ხოლო თუ საქმეებით იყო, ეს უკვე მადლი აღარ არის. თორემ საქმეც აღარ არის საქმე. +

7მაშ რა? რასაც ეძებდა ისრაელი, ვერ მიაღწია. მხოლოდ რჩეულებმა მიაღწიეს, დანარჩენებს კი გული დაეხშოთ.

8როგორც სწერია: „მისცა მათ ღმერთმა უგრძნობლობის სული, თვალები, რათა არ ხედავდნენ, და ყურები, რათა არ ესმოდეთ დღევანდელ დღემდე.“ + +

9ხოლო დავითი ამბობს: „მათი სუფრა იყოს მახე, ბადე და საცდური და მათდა მისაგებელი,

10დაიბინდოს მათი თვალები, რათა ვერ ხედავდნენ, ხოლო მათი ხერხემალი სამუდამოდ მრუდი იყოს.“ +

ისრაელიანთა დაცემით წარმართების ხსნა

11მაშ, ვამბობ: იმდენად უნდა წაბორძიკდნენ, რომ დაეცნენ? არამც და არამც! მაგრამ მათი დაცემით ხსნა ეღირსათ წარმართებს, რათა აღძრულიყო მათში შური. +

12და თუ მათი დაცემა სოფლის სიმდიდრეა და მათი დამცრობა – წარმართთა სიმდიდრე, მით უმეტეს მათი სავსება.

13ხოლო თქვენ გეუბნებით, წარმართნო: რამდენადაც წარმართთა მოციქული ვარ, ჩემს მსახურებას ვადიდებ.

14ნეტა შემძლებოდა შურის გაღვივება ჩემს ახლობლებში და ზოგიერთი მათგანის ხსნა. +

15ვინაიდან, თუ მათი განდევნა სოფლის შერიგებაა ღმერთთან, აბა, რაღა იქნება მათი მიღება, თუ არა სიცოცხლე მკვდართაგან? +

16თუ პირველნაყოფი წმიდაა, მაშ, ცომიც; და თუ ფესვი წმიდაა, მაშ, რტოც.

17ხოლო თუ ზოგი რტო გადატყდა და შენ, ველურო ზეთისხილო, დაემყენ მათ ადგილას და გახდი ზეთის ხილის ფესვისა და წვენის თანაზიარი, +

18ნუ იამპარტავნებ რტოთა წინაშე. ხოლო თუ იამპარტავნებ, იცოდე, შენ კი არ გიკავია ფესვი, არამედ ფესვს უკავიხარ შენ. +

19შენ იტყვი: რტოები გადატყდნენ, რათა მე დავემყნოო!

20კეთილი. ისინი გადატყდნენ, ვინაიდან არ სწამდათ, შენ კი დგახარ რწმენით. ნუ გაამაყდები, არამედ გეშინოდეს.

21ვინაიდან, თუ ღმერთმა არ დაინდო ბუნებრივი რტოები, შენც არ დაგინდობს.

22ამრიგად, ხედავ ღვთის სახიერებას და სიმკაცრეს: სიმკაცრეს დაცემულებზე და სახიერებას შენზე, თუ იდგები მის სახიერებაში, თუ არა და, შენც მოიკვეთები. +

23და ისინიც, თუ ურწმუნოებაში არ იდგებიან, დაემყნობიან, რადგან ღმერთს ძალუძს მათი კვლავ დამყნობა.

24ხოლო თუ შენ მოკვეთილი ხარ ბუნებით ველური ზეთისხილისგან და არაბუნებრივად დაემყნე კარგ ზეთისხილს, მით უმეტეს ესენი, ბუნებრივები, დაემყნობიან თავიანთ ზეთისხილს.

ყველა ისრაელიანი გადარჩება

25რადგან არ მინდა, ძმებო, არ იცოდეთ ეს საიდუმლო, რათა არ ეყრდნობოდეთ თქვენს სიბრძნეს: მანამდე ახლავს ნაწილობრივ სიბრმავე ისრაელს, ვიდრე მთელი წარმართობა არ მივა ღმერთთან. +

26ასე მთელი ისრაელი გადარჩება, როგორც სწერია: „მოვა სიონიდან მხსნელი და უღვთოებას ააცდენს იაკობს. +

27ეს არის ჩემი აღთქმა მათთვის, როცა წარვხოცავ მათ ცოდვებს.“ +

28დიახ, სახარების მიხედვით ისინი მტრები არიან თქვენი გულისათვის; ხოლო ამორჩევის მიხედვით – საყვარელნი, მამების გულისათვის.

29ვინაიდან უცვალებელია ღვთის ნიჭი და მოწოდება. +

30ისევე, როგორც თქვენც ოდესღაც ეურჩებოდით ღმერთს, ახლა კი შეწყალებული ხართ მათი ურჩობით, +

31ისე, ახლა ისინიც ურჩობენ იმისათვის, რომ ისინიც შეწყალებულნი იქნენ იმ წყალობით, რომელიც თქვენ გეძლევათ.

32ვინაიდან ყველანი ურჩობაში ჩაკეტა ღმერთმა, რათა ყველანი შეიწყალოს. +

33ო, ღვთის სიმდიდრეთა და სიბრძნისა და შემეცნების სიღრმე! რა ჩაუწვდომელნი არიან მისი სამართალნი და მიუკვლეველნი მისი გზები! +

34რადგან ვინ შეიცნო უფლის გონება? ვინ იყო მისი მრჩეველი? +

35ან წინასწარ ვინ მისცა მას, რომ მიუზღოს? +

36რადგან ყოველივე მისგან, მის მიერ და მის მიმართ არის. მას დიდება უკუნისამდე. ამინ.

12

სხეული შესწირეთ ცოცხალ მსხვერპლად

12^1ამრიგად, შეგაგონებთ, ძმებო, ღვთის წყალობებით, რომ შესწიროთ თქვენი სხეული ცოცხალ, წმიდა, ღვთის სასურველ მსხვერპლად, რაც თქვენი სულიერი მსახურება იქნება. +

2და ნუ მიესადაგებით ამ წუთისოფელს, არამედ შეიცვალენით თქვენი გონების განახლებით, რათა შეიცნოთ, რა არის ღვთის ნება – კეთილი, სასურველი და სრულყოფილი. +

სხეული ერთია, ასოები – ბევრი

3ჩემთვის მოცემული მადლით ვეუბნები ყოველ თქვენგანს: თქვენს თავზე იმაზე მეტად ნუ იფიქრებთ, ვიდრე უნდა ფიქრობდეთ, არამედ იფიქრეთ საღად, იმ რწმენის კვალობაზე, რაც ღმერთმა გიწილადათ თითოეულს. +

4ვინაიდან ჩვენ ერთ სხეულში მრავალი ასო გვაქვს, მაგრამ ყველა ასოს როდი აქვს ერთი და იგივე საქმე. +

5ასევე ჩვენ, მრავალნი ერთ სხეულად ვართ ქრისტეში, ხოლო ერთიმეორისათვის – ასონი.

6და გვაქვს მადლით სხვადასხვა ნიჭი, ჩვენთვის მოცემული, თუ ქადაგებაა – რწმენის მიხედვით, +

7თუ მსახურებაა – მსახურებაში, თუ მოძღვარია – დამოძღვრაში,

8თუ გამამხნევებელია – გამხნევებაში, გამნაწილებელია – უბრალოებაში, წინამდგომია – სიბეჯითეში და მწყალობელია – მხიარულებაში. +

გიყვარდეთ, აკურთხეთ, იხარეთ

9სიყვარული წრფელი იყოს. გძაგდეთ ბოროტი და მიეკვროდეთ კეთილს. +

10ძმათმოყვარეობაში – ერთმანეთისადმი გულთბილი სიყვარულით, პატივისცემაში ერთმანეთს დაასწარით. +

11იბეჯითეთ და ნუ დაიღლებით. სულით აღეგზნეთ. ემსახურეთ უფალს.

12იხარეთ იმედში, მომთმენნი იყავით გასაჭირში, ლოცვაში – ურყევნი. +

13მონაწილეობა მიიღეთ წმიდათა საჭიროებაში, ესწრაფეთ სტუმართმოყვარეობას. +

14ლოცეთ თქვენი მდევნელები, ლოცეთ და ნუ წყევლით. +

15მოხარულებთან იხარეთ და მოტირალებთან იტირეთ. +

16ერთსულოვანნი იყავით ერთმანეთში. ქედმაღლური ფიქრები ნუ გექნებათ, არამედ მორჩილებს მისდიეთ, ბრძენი ნუ გეგონებათ საკუთარი თავი. +

17ნურავის მიაგებთ ბოროტის წილ ბოროტს. ცდილობდეთ კეთილს ყველა ადამიანის წინაშე. +

18თუ თქვენის მხრივ შესაძლებელია, ყველა ადამიანთან მშვიდობიანად იყავით. +

19შურს ნუ იძიებთ თქვენთვის, საყვარელნო, არამედ ადგილი მიეცით უფლის რისხვას, ვინაიდან სწერია: „ჩემია შურისგება და მე მივაგებ, – ამბობს უფალი.“ +

20ამიტომ, თუ შენი მტერი მშიერია, დააპურე იგი; თუ სწყურია, დაალევინე. ვინაიდან ამის გაკეთებით ნაკვერცხლებს აგროვებ მის თავზე. +

21არ დაგძლიოს ბოროტმა, არამედ სძლიე ბოროტს კეთილით.

13

ხელმწიფებანი ღვთისმსახურნი არიან

13^1ყოველი სული დაემორჩილოს უმაღლეს ხელმწიფებას. ვინაიდან არ არსებობს ხელმწიფება, თუ არა ღვთისაგან, ხოლო არსებულნი ღვთის მიერ არიან დადგენილნი. +

2ამიტომ ხელმწიფების მოწინააღმდეგე ეწინააღმდეგება ღვთის დადგენილებას, ხოლო მოწინააღმდეგენი მსჯავრს დაიტეხენ თავზე.

სიყვარული არის რჯულის ასრულება

3რადგან მთავარნი საშიშნი არიან არა კეთილი საქმეებისათვის, არამედ ბოროტთათვის. თუ გსურს, რომ ხელმწიფებისა არ გეშინოდეს, კეთილი აკეთე და ქებას მიიღებ მისგან. +

4ვინაიდან იგი ღვთის მსახურია შენდა სასიკეთოდ. მაგრამ თუ ბოროტებას იქმ, გეშინოდეს, რადგან ტყუილად როდი ატარებს მახვილს. ის ღვთის მსახურია და რისხვით შურისმაძიებელი ბოროტმოქმედზე.

5ამიტომ ჩვენ უნდა დავემორჩილოთ არა მარტო რისხვის გამო, არამედ სინდისის გამოც.

6სწორედ ამისათვის იხდით ხარკს, ვინაიდან ისინი ღვთის მსახურები არიან და დღენიადაგ ამას აკეთებენ.

7ამრიგად, მიეცით ყველას, რაც ეკუთვნის: ვისაც ხარკი – ხარკი, ვისაც ბაჟი – ბაჟი, ვისაც შიში – შიში, ვისაც პატივი – პატივი. +

8არავისი არაფერი დაგედოთ ვალად, გარდა ერთიმეორის სიყვარულისა, ვინაიდან სხვისი მოყვარული ასრულებს რჯულს. +

9რადგან: „არ იმრუშო, არ მოკლა, არ მოიპარო, არ იყო ცრუმოწმე, არ ინდომო“ და სხვა რამ მცნებაც შედის ამ სიტყვაში: „გიყვარდეს მოყვასი შენი, ვითარცა თავი შენი.“ + +

10სიყვარული არ უბოროტებს მოყვასს. ამიტომ სიყვარული რჯულის აღსრულებაა.

შეიმოსეთ ნათლის საჭურველი

11მაშ ასე, იმოქმედეთ, რადგან იცით დრო, რომ დადგა ძილისაგან თქვენი გამოღვიძების ჟამი. ვინაიდან ახლა უფრო ახლოა ჩვენი ხსნა, ვიდრე მაშინ, როცა ვირწმუნეთ. +

12ღამე წავიდა და დღე მოახლოვდა. ამიტომ მოვიშოროთ სიბნელის საქმეები და შევიმოსოთ ნათლის საჭურველი. +

13მოვიქცეთ თავდაჭერილად, როგორც დღისით: არა მსუნაგობით და ლოთობით, არა ავხორცობითა და თავაშვებულობით, არა ჩხუბით და შურით, +

14არამედ შეიმოსეთ უფალი ქრისტე და ხორცზე ზრუნვას გულისთქმად ნუ გაიხდით. +

14

რატომ ამცირებ შენს ძმას?

14^1რწმენაში უძლურნი მიიღეთ, ოღონდ არა აზრებზე საკამათოდ.

2ზოგს სჯერა, რომ ყველაფრის ჭამა შეიძლება, უძლური კი მხოლოდ მწვანილეულს ჭამს. +

3ვინც ჭამს, ნუ დაამცირებს იმას, ვინც არა ჭამს. და ვინც არა ჭამს, ნუ განიკითხავს იმას, ვინც ჭამს. იმიტომ რომ ღმერთმა მიიღო იგი.

4ვინ ხარ შენ, სხვისი მონის გამკითხველო? თავისი უფლის წინაშე იგი დგას ან ეცემა, მაგრამ წამოყენებული იქნება, ვინაიდან ღმერთს ძალუძს მისი წამოყენება. +

5ზოგი დღეს დღისგან განარჩევს, ზოგი კი ყველა დღეს ერთნაირად განიკითხავს. ყველა თავის რწმენაში იყოს მტკიცე.

6ვინც პატივს მიაგებს დღეს, უფლისათვის მიაგებს, და ვინც ჭამს, უფლისათვის ჭამს, რადგან მადლობას სწირავს ღმერთს. ხოლო ვინც არ ჭამს, უფლისათვის არ ჭამს და მადლობას სწირავს ღმერთს. +

7ვინაიდან არც ერთი ჩვენგანი არ ცოცხლობს საკუთარი თავისათვის და არავინ კვდება საკუთარი თავისათვის. +

8ვინაიდან, თუ ვცოცხლობთ, უფლისათვის ვცოცხლობთ და, თუ ვკვდებით, უფლისათვის ვკვდებით. და ამიტომ, ვცოცხლობთ თუ ვკვდებით, უფლისანი ვართ.

9რადგან იმისათვის მოკვდა ქრისტე და გაცოცხლდა, რომ იუფლოს მკვდრებზეც და ცოცხლებზეც. +

10მაშ, შენ რატომ განიკითხავ შენს ძმას? ანდა რატომ ამცირებ შენს ძმას? ჩვენ ხომ ყველანი წარვდგებით ღვთის სამსჯავროს წინაშე. +

11რადგან სწერია: „მე ცოცხალი ვარ, – ამბობს უფალი, – ჩემს წინაშე მოიდრიკება ყოველი მუხლი და ყოველი ენა აღიარებს ღმერთს.“ +

12ამრიგად, ყოველი ჩვენგანი საკუთარი თავისათვის პასუხს აგებს ღვთის წინაშე. +

ისეთ რაიმეს ნუ გააკეთებ,

რაც შენს ძმას აცდუნებს

13ამიტომ ნუღარ განვიკითხავთ ერთმანეთს, არამედ უფრო იმას განიკითხავდეთ, რომ ძმამ ძმა არ დააბრკოლოს და არ აცდუნოს. +

14მე ვიცი და დარწმუნებული ვარ უფალ იესოში, რომ თავისთავად არაფერია გაუწმიდურებული. მხოლოდ მისთვის არის გაუწმიდურებული, ვინც გაუწმიდურებულად ჩათვლის რაიმეს. +

15თუ საჭმლის გამო შეწუხდება შენი ძმა, შენ უკვე აღარ იქცევი სიყვარულით. შენი საჭმლით ნუ დაღუპავ მას, ვისთვისაც მოკვდა ქრისტე. +

16დასაგმობი ნუ გახდება თქვენი სიკეთე.

17ვინაიდან ღვთის სასუფეველი საჭმელ-სასმელი კი არ არის, არამედ სიმართლე, მშვიდობა და სიხარული სულიწმიდაში. +

18ხოლო ვინც ამით ემსახურება ქრისტეს, იგი სასურველია ღვთისათვის და მოსაწონი – ადამიანთათვის.

19მაშ, ვესწრაფოთ იმას, რაც მშვიდობასა და ერთმანეთის აღშენებას ემსახურება.

20საჭმლისათვის ნუ დაარღვევ ღვთის საქმეებს. ყოველივე წმიდაა, მაგრამ ბოროტია იმისათვის, ვინც შებრკოლებით ჭამს. +

21უმჯობესია არა ჭამო ხორცი, არ დალიო ღვინო და არც სხვა რამ, რითაც შენი ძმა შებრკოლდება.

22გაქვს რწმენა? გქონდეს შენთვის ღვთის წინაშე. ნეტარია ის, ვინც თავის თავს არ სდებს მსჯავრს იმის გამო, რასაც ირჩევს. +

23ვინც ეჭვობს ჭამისას, დამნაშავეა, ვინაიდან რწმენით არ იქცევა. ხოლო ყოველივე, რაც რწმენით არაა, ცოდვაა. +

24ხოლო მას, ვისაც ძალუძს თქვენი განმტკიცება ჩემი სახარების და იესო ქრისტეს ქადაგების მიხედვით, იმ საიდუმლოს გამოცხადებით, რომელიც უკუნისიდან მიდუმებული იყო, +

25ხოლო ახლა გაცხადებულია წინასწარმეტყველურ წერილებში, მარადიული ღვთის ბრძანებით ეუწყა ყველა ერს, რომ დაემორჩილონ რწმენას. +

26ერთადერთ ბრძენ ღმერთს, იესო ქრისტეს მეშვეობით, დიდება უკუნითი უკუნისამდე. ამინ.

15

მიიღეთ ერთმანეთი,

როგორც ქრისტემ მიგიღოთ

15^1ხოლო ჩვენ, ძლიერთ, გვმართებს ვზიდოთ უსუსურთა უძლურება და არ ვეძებოთ საკუთარი თავის სიამე.

2ყოველი ჩვენგანი უნდა აამებდეს მოყვასს სასიკეთო აღშენებისათვის. +

3ვინაიდან ქრისტეც არ ეძებდა სიამეს თავისთვის, არამედ როგორც სწერია: „შენი მლანძღველების ლანძღვა დამატყდა მე.“ +

4რადგან ყოველივე, რაც წინათ დაიწერა, ჩვენს სასწავლებლად დაიწერა, რათა მოთმინებით და წერილთა ნუგეშით გვქონდეს სასოება. +

5ხოლო მოთმინებისა და ნუგეშის ღმერთმა მოგცეთ თქვენ ერთმანეთში ერთსულოვნება ქრისტე იესოს მიერ. +

6რათა ერთსულოვნად, ერთი პირით ადიდოთ ღმერთი, ჩვენი უფლის იესო ქრისტეს მამა.

7ამიტომ მიიღეთ ერთმანეთი ისევე, როგორც ქრისტემ მიგიღოთ თქვენ ღვთის სადიდებლად. +

ქრისტე წინადაცვეთილთა მსახური

8ხოლო მე ვამბობ, რომ ქრისტე გახდა წინადაცვეთილთა მსახური ღვთის ჭეშმარიტებისათვის, რათა შესრულებულიყო მამებისათვის აღთქმული, +

9და რათა წარმართებს განედიდებინათ ღმერთი წყალობისათვის, როგორც სწერია: „ამისათვის გაღიარებ წარმართებს შორის და ვუგალობებ შენს სახელს.“ +

10და კვლავ ამბობს: „იხარებდეთ, წარმართნო, მის ხალხთან ერთად.“ +

11და კვლავ: „წარმართებო, აქებდეთ უფალს და, ხალხებო, ადიდებდეთ მას.“ +

12და კვლავ, ესაია ამბობს: „იყოს იესეს ფესვი, რომელიც აღდგება წარმართებზე საუფლოდ, მისი სასოება ექნებათ წარმართებს.“ +

13ხოლო სასოების ღმერთმა აგავსოთ ყოველგვარი სიხარულით და მშვიდობით რწმენაში, რათა სულიწმიდის ძალით იუხვოთ სასოებაში. +

პავლე – ქრისტეს მსახური წარმართებში

14და თვითონ მეც, ძმანო, დარწმუნებული ვარ, რომ თქვენ თვითონაც სავსე ხართ სათნოებით, სავსე ხართ ყოველი ცოდნით და შეგიძლიათ ერთმანეთის დარიგება.

15მაგრამ ცოტა გავკადნიერდი, როცა გწერდით აქა-იქ, როგორც თქვენდამი შეხსენებას ღვთის მიერ ჩემთვის მოცემული მადლით,

16ვიყო იესო ქრისტეს მსახური წარმართებთან და ღვთის სახარების მღვდელმსახური, რათა წარმართთა შესაწირავი იყოს სასურველი და სულიწმიდის მიერ განწმედილი. +

17ამიტომ შემიძლია ვიამაყო ქრისტე იესოში ღვთის წინაშე.

18რადგან ისეთი რამის ლაპარაკს ვერ გავბედავ, რაც ქრისტეს არ გაეკეთებინოს ჩემი მეშვეობით წარმართთა დასამორჩილებლად სიტყვით და საქმით,

19ნიშნებისა და სასწაულების ძალით, ღვთის სულის ძალით, ისე, რომ იერუსალიმიდან და მისი შემოგარენიდან ილირიკამდე გავავრცელე ქრისტეს სახარება.

20თანაც, ვცდილობდი მეხარებინა არა იქ, სადაც უკვე ცნობილი იყო ქრისტეს სახელი, რათა არ მეშენებინა სხვის საძირკველზე, +

21არამედ როგორც სწერია: „ვისთვისაც არ გამოუცხადებიათ, დაინახავენ, და ვისაც არ მოუსმენია, მიხვდებიან.“ +

ესპანეთში მგზავრობის განზრახვა

22ამის გამოც იყო, რომ მრავალგზის შემიფერხდა თქვენთან მოსვლა. +

23ხოლო ახლა, როცა ჯერ კიდევ არა მაქვს ადგილი ამ მხარეებში, ხოლო მრავალი წელია მსურს თქვენთან მოსვლა, +

24როგორც კი დავაპირებ ესპანეთში გამგზავრებას, გამოგივლით, ვინაიდან ვიმედოვნებ, რომ გნახავთ გავლისას, და თქვენ გამაცილებთ იქ, და ერთხანს მაინც დავტკბები თქვენთან ყოფნით.

25ხოლო ახლა იერუსალიმში მივდივარ წმიდათა სამსახურად.

26რადგან მაკედონიამ და აქაიამ ინებეს მოწყალების გაზიარება ღარიბი წმიდებისათვის, რომლებიც იერუსალიმში არიან. +

27ინებეს და მოვალენიც არიან მათ წინაშე. ვინაიდან, თუ წარმართები ეზიარნენ მათ სულიერში, ხორციელადაც უნდა მოემსახურონ მათ. +

28ამრიგად, როცა დავამთავრებ ამას და ბეჭედს დავასვამ მათ ნაყოფს, თქვენთან გამოვლით წავალ ესპანეთისკენ.

29ხოლო ვიცი, რომ თქვენთან მოსვლისას მოვალ ქრისტეს სახარების სრული კურთხევით. +

30შეგაგონებთ თქვენ, ძმანო, ჩვენი უფლით, იესო ქრისტეთი და სულის სიყვარულით, ჩემთან ერთად იბეჯითოთ ჩემთვის ღვთისადმი ლოცვებში. +

31რათა გადავურჩე ურწმუნოებს იუდეაში და წმიდათათვის სასიამოვნო იყოს ჩემი სამსახური იერუსალიმში. +

32რათა სიხარულით მოვიდე თქვენთან ღვთის ნებით და დავისვენო თქვენთან. +

33მშვიდობის ღმერთი იყოს ყველა თქვენგანთან. ამინ. +

16

ფებეს შექება და მოკითხვები

16^1აჰა, წარმოგიდგენთ ჩვენს დას ფებეს, რომელიც არის კენქრელთა ეკლესიის მსახური,

2რათა მიიღოთ იგი უფალში, როგორც წმიდებს შეეფერება, და დაეხმაროთ ყველაფერში, რაც დასჭირდება თქვენთან, ვინაიდან ისიც ბევრის შემწე იყო და პირადად ჩემიც.

3მოიკითხეთ პრისკა და აკვილა, ჩემი თანამშრომელნი ქრისტე იესოში, +

4რომელნიც თავს სწირავდნენ ჩემი სიცოცხლისათვის და რომელთაც არა მარტო მე ვემადლიერები, არამედ წარმართთა ეკლესიებიც,

5და მათი საშინაო ეკლესიაც. მოიკითხეთ ჩემი საყვარელი ეპენეტოსი, რომელიც აზიაში პირველი ნაყოფია ქრისტესათვის. +

6მოიკითხეთ მარიამი, რომელმაც ბევრი იშრომა თქვენთვის.

7მოიკითხეთ ანდრონიკე და იუნია, ჩემი ნათესავები და ჩემი თანატყვეები, რომელნიც განთქმული არიან მოციქულთა შორის და ჩემზე უწინაც ირწმუნეს ქრისტე.

8მოიკითხეთ ამპლიასი, ჩემი საყვარელი, უფალში.

9მოიკითხეთ ურბანოსი, ჩვენი თანამშრომელი ქრისტეში, და ჩემი საყვარელი სტაქისი.

10მოიკითხეთ ქრისტეში გამოცდილი აპელესი. მოიკითხეთ არისტობულეს შინაურები.

11მოიკითხეთ ჩემი ნათესავი იროდიონი. მოიკითხეთ ნარკისუსის შინაურები, უფალში მყოფნი.

12მოიკითხეთ უფალში მშრომელები, ტრიფენა და ტრიფოსასი. მოიკითხეთ საყვარელი პერსისი, რომელმაც ბევრი იშრომა უფალში.

13მოიკითხეთ უფალში რჩეული რუფუსი და დედა მისი და ჩემი.

14მოიკითხეთ ასვინკრიტოსი, ფლეგონი, ჰერმესი, პატრობასი, ჰერმასი და მათთან მყოფი ძმები.

15მოიკითხეთ ფილოლოგოსი და იულია, ნირეასი და მისი და, ოლიმპასი, და მათთან მყოფი ყველა წმიდა.

16მოიკითხეთ ერთმანეთი წმიდა ამბორით. მოკითხვას გითვლით ქრისტეს ყველა ეკლესია. +

გაფრთხილება განხეთქილების წინააღმდეგ

17შეგაგონებთ, ძმანო, მოერიდეთ მათ, ვინც განხეთქილებასა და საცდურს ქმნის წინააღმდეგ იმ მოძღვრებისა, რომელიც თქვენ ნასწავლი გაქვთ, და შეაქციეთ მათ ზურგი. + +

18ვინაიდან ასეთი ადამიანები ემსახურებიან არა ჩვენს უფალს იესო ქრისტეს, არამედ თავიანთ მუცელს და ლამაზი სიტყვებით და მოფერებით აცდუნებენ უმანკოთა გულებს. +

19რადგან თქვენი მორჩილება ყველასათვის ცნობილია. ამიტომ მოხარული ვარ თქვენს გამო, მაგრამ მინდა, რომ ბრძენები იყოთ სიკეთისათვის და უბრალონი – ბოროტისათვის.

20ხოლო მშვიდობის ღმერთი მალე თქვენს ფერხთით შემუსრავს სატანას. ჩვენი უფლის იესო ქრისტეს მადლი თქვენთანაა. ამინ. +

მოკითხვა პავლეს თანაშემწეებიდან

და კურთხევა

21მოკითხვას გითვლიან ჩემი თანამშრომელი ტიმოთე და ჩემი ნათესავები ლუკიოსი, იასონი, და სოსიპატროსი. +

22მოკითხვას გითვლით უფალში ტერტოსი, რომელმაც დავწერე ეს წერილი.

23მოკითხვას გითვლიან ჩემი მასპინძელი გაიოზი და მთელი ეკლესია. მოკითხვას გითვლიან ქალაქის მეგანძური ერასტოსი და ძმა კვარტოსი.

24ჩვენი უფლის იესო ქრისტეს მადლი ყოველ თქვენგანთან. ამინ.

+ საქმე. 9:15.

+ ეს. 52:7. ლუკ. 1:70. იოან. 1:45.

+ მათ. 1:1. ლუკ. 2:4.

+ 2მეფ. 7:12.

+ საქმე. 2:22. 2კორ. 10:5.

+ 1კორ. 1:2. ეფეს. 1:1.

+ იოან. 4:23. საქმე. 24:14.

+ რომ. 15:29. 1თეს. 3:10.

+ საქმე. 9:15. 1კორ. 9:16.

+ მარკ. 8:38. 1კორ. 1:24; 15:2. 2ტიმ. 1:8.

+ აბაკ. 2:4. რომ. 3:21.

+ ფსალმ. 18:2.

+ რჯლ. 28:29. იობ. 5:14. ეს. 59:10. ეფეს. 4:18.

+ გამ. 32:4. იერ. 2:27.

+ ლევ. 18:23; 20:16.

+ ფსალმ. 80:13. იერ. 7:15. ოს. 9:10. 2თეს. 2:11.

+ 2მეფ. 12:5. მათ. 7:1. ლუკ. 6:37. 1კორ. 4:5.

+ ეს. 30:18. იერ. 3:12. 2პეტრ. 3:15.

+ იაკ. 5:3.

+ იგავ. 24:12. მათ. 16:27.

+ მათ. 25:46.

+ იერ. 23:19. ებრ. 10:27.

+ რჯლ. 10:17. 2ნეშტ. 19:7.

+ ლუკ. 12:47.

+ მათ. 7:21. იაკ. 1:22.

+ ეკლ. 12:14. მათ. 25:31. იოან. 5:22. საქმე. 10:42. 1კორ. 4:5.

+ მიქ. 3:11.

+ ეს. 42:19. მათ. 15:14.

+ ფსალმ. 49:16,21.

+ ეს. 52:5. ეზეკ. 36:20.

+ ლევ. 26:41. იერ. 4:4. 1კორ. 7:19. გალ. 6:15.

+ საქმე. 10:35.

+ მათ. 12:41.

+ რომ. 9:6-8.

+ რჯლ. 30:6. რომ. 4:12. კოლ. 2:11.

+ რჯლ. 4:8. ფსალმ. 147:8. რომ. 9:4.

+ რიცხ. 23:19. 2ტიმ. 2:13.

+ ფსალმ. 50:6; 115:2. იოან. 3:33.

+ დაბ. 18:25. იობ. 8:3.

+ რომ. 6:5.

+ გალ. 3:22.

+ ფსალმ. 13:1-3; 52:4.

+ დაბ. 8:21.

+ ფსალმ. 13:1-3.

+ ფსალმ. 5:10; 139:3.

+ ფსალმ. 9:28.

+ იგავ. 1:16. ეს. 59:7-8.

+ ფსალმ. 35:2.

+ ფსალმ. 106:42; 142:2. ეზეკ. 16:62.

+ რომ. 7:7. გალ. 2:16.

+ დაბ. 15:6. ეს. 28:16. აბაკ. 2:4.

+ გალ. 3:28.

+ რომ. 3:10; 5:12.

+ ეს. 55:1. რომ. 8:32.

+ საქმე. 13:38. 2კორ. 5:19.

+ დაბ. 17:5.

+ რომ. 4:11.

+ გალ. 3:24.

+ ეფეს. 2:8.

+ დაბ. 15:6. იაკ. 2:23. გალ. 3:6.

+ რომ. 11:6.

+ ფსალმ. 31:1-2.

+ დაბ. 17:11.

+ დაბ. 15:6; 17:5.

+ რომ. 3:20; 5:13; 7:8. 1კორ. 15:56. გალ. 3:10.

+ დაბ. 17:5. ებრ. 11:12.

+ დაბ. 15:5.

+ ფსალმ. 113:11. ლუკ. 1:37.

+ რომ. 15:4.

+ ეს. 53:5. 1პეტრ. 1:21. რომ. 5:6. 1კორ. 15:22.

+ ლუკ. 2:14. ეფეს. 2:16. კოლ. 1:20.

+ იოან. 14:6. ეფეს. 2:18. ებრ. 10:19.

+ იაკ. 1:2. 2კორ. 12:10.

+ ფსალმ. 21:6. რომ. 8:16. 2კორ. 1:22.

+ 1პეტრ. 3:18. ებრ. 9:15.

+ იოან. 15:13. 1იოან. 3:16.

+ რომ. 3:25. 1თეს. 1:10.

+ 2კორ. 5:18. კოლ. 1:22.

+ დაბ. 2:17. რომ. 6:23. 1კორ. 15:21.

+ რომ. 4:15.

+ 1კორ. 15:21,45-55.

+ იოან. 1:16. ეფეს. 1:6.

+ 2ტიმ. 2:12. გამოცხ. 1:6; 22:5.

+ ეს. 53:11. ფილიპ. 2:8.

+ რომ. 7:8. გალ. 3:19.

+ 1პეტრ. 2:24. გალ. 6:14.

+ გალ. 3:27.

+ ეფეს. 4:23. კოლ. 2:12.

+ რომ. 8:11. 1კორ. 6:14.

+ გალ. 5:24.

+ კოლ. 3:5,9-10. 2ტიმ. 2:11.

+ 1კორ. 15:54. ებრ. 9:28.

+ ლუკ. 20:38.

+ გალ. 2:19.

+ რომ. 12:1. გალ. 2:20.

+ რომ. 5:20.

+ გალ. 2:17.

+ მათ. 6:24. იოან. 8:34. 2პეტრ. 2:19.

+ იოან. 8:32. გალ. 5:1.

+ რომ. 1:26,31; 7:5.

+ რომ. 2:7; 5:12.

+ რიცხ. 5:12. მათ. 5:32.

+ რომ. 6:14; 8:2. 2კორ. 11:2. გალ. 5:22.

+ იაკ. 1:15.

+ რომ. 6:2.

+ გამ. 20:17.

+ რომ. 4:15.

+ ლევ. 18:5. ეზეკ. 20:11.

+ ებრ. 3:13.

+ ფსალმ. 18:8. 1ტიმ. 1:8.

+ ეს. 50:1.

+ გალ. 5:17.

+ დაბ. 8:21.

+ ფსალმ. 1:2. ეფეს. 3:16.

+ იაკ. 4:1. გალ. 5:17.

+ რომ. 5:1.

+ იოან. 6:63; 8:36. 1კორ. 15:45. 2კორ. 3:7.

+ 2კორ. 5:21. გალ. 3:13. ებრ. 7:18.

+ იოან. 3:6. 1კორ. 2:14.

+ რომ. 6:21.

+ იაკ. 4:4.

+ ებრ. 11:6.

+ 1კორ. 3:16.

+ რომ. 6:4.

+ რომ. 6:7.

+ გალ. 5:19.

+ გალ. 5:18.

+ 1იოან. 4:18. 1კორ. 2:12. ებრ. 2:15.

+ ეფეს. 4:30.

+ გალ. 4:7.

+ 1პეტრ. 4:13.

+ 2პეტრ. 3:13.

+ ლუკ. 21:28. 1იოან. 3:2. 2კორ. 5:4. ეფეს. 4:30.

+ ებრ. 11:1.

+ 1მეფ. 16:7. იოან. 14:17.

+ ეფეს. 1:4.

+ 2კორ. 3:18. კოლ. 1:18.

+ რომ. 5:9; 9:24.

+ ფსალმ. 55:12.

+ იოან. 3:16.

+ ეს. 50:9. გამოცხ. 12:10.

+ 1იოან. 2:1.

+ 1იოან. 2:28. 2კორ. 12:10.

+ ფსალმ. 43:23.

+ 1იოან. 5:5. 1კორ. 15:57. გამოცხ. 21:11.

+ ეფეს. 6:12.

+ გამ. 32:32.

+ გამ. 4:22. 1მეფ. 4:21.

+ მათ. 1:1. ლუკ. 3:23.

+ რიცხ. 23:19. რომ. 3:3.

+ დაბ. 21:12. ებრ. 11:18.

+ გალ. 4:28.

+ დაბ. 18:10.

+ დაბ. 25:21.

+ დაბ. 25:23.

+ მალ. 1:2-3.

+ რჯლ. 32:4.

+ გამ. 33:19.

+ გამ. 9:16; 14:4.

+ ეს. 46:10. იერ. 49:19.

+ ეს. 29:16.

+ იერ. 18:4-6. 2ტიმ. 2:20.

+ რომ. 2:4.

+ რომ. 8:28.

+ რომ. 3:29.

+ ოს. 2:23. 1პეტრ. 2:10.

+ ეს. 22:23.

+ დაბ. 19:24. ეს. 1:9.

+ რომ. 10:20.

+ რომ. 11:7.

+ ფსალმ. 117:22.

+ ეს. 8:14. მათ. 21:44. მარკ. 12:10. ლუკ. 2:34.

+ ფილიპ. 3:9.

+ გალ. 3:24.

+ ლევ. 18:5. ეზეკ. 20:11. გალ. 3:12.

+ რჯლ. 30:12.

+ რჯლ. 30:13.

+ რჯლ. 30:14.

+ მათ. 10:32.

+ ეს. 28:16.

+ საქმე. 10:34. რომ. 3:29.

+ საქმე. 2:21.

+ ეს. 52:7.

+ ეს. 53:1. იოან. 12:38.

+ ფსალმ. 18:5. მათ. 24:14.

+ რჯლ. 32:21. რომ. 11:11.

+ ეს. 65:1.

+ ეს. 65:2.

+ 1მეფ. 12:22. 2კორ. 11:22. ფილიპ. 3:5.

+ 3მეფ. 19:14.

+ 3მეფ. 19:18.

+ რჯლ. 9:4. რომ. 4:5. გალ. 5:4.

+ რჯლ. 29:4.

+ ეს. 6:9; 29:10. მათ. 13:14. მარკ. 4:12. ლუკ. 8:10. იოან. 12:40.

+ ფსალმ. 68:23-24.

+ საქმე. 13:47. რომ. 10:19.

+ 1კორ. 9:22.

+ 2კორ. 5:19.

+ იერ. 11:16. ეფეს. 2:12.

+ ეს. 66:2. რომ. 12:16.

+ იოან. 15:2.

+ ლუკ. 21:24.

+ ეს. 27:9; 59:20-21.

+ იერ. 31:33. ებრ. 8:10.

+ რიცხ. 23:19.

+ ტიტ. 3:5.

+ რომ. 3:9. გალ. 3:22.

+ იობ. 9:10; 36:23.

+ ეს. 40:13. იერ. 33:18. 1კორ. 2:16.

+ იობ. 35:7. ეს. 40:13-14.

+ 1კორ. 3:17.

+ ეფეს. 1:18; 5:10,17.

+ ეფეს. 4:7.

+ 1კორ. 12:12.

+ მათ. 25:15. 1პეტრ. 4:10. 1კორ. 12:4.

+ მათ. 6:2.

+ ფსალმ. 96:10. ამოს. 5:15.

+ 1პეტრ. 2:17. ეფეს. 4:2.

+ ლუკ. 18:1.

+ 1კორ. 16:1. ებრ. 13:2.

+ მათ. 5:44.

+ 1კორ. 12:26.

+ იგავ. 3:7. ეს. 5:21. იოან. 17:11.

+ იგავ. 20:22. 2კორ. 8:21.

+ ებრ. 12:14.

+ რჯლ. 32:35. მათ. 5:39. ლუკ. 6:28. 1კორ. 6:7.

+ იგავ. 25:21-22.

+ დან. 2:21. 1პეტრ. 2:13. ტიტ. 3:1.

+ 1პეტრ. 2:14; 3:13.

+ მათ. 22:21. მარკ. 12:17. ლუკ. 20:25.

+ კოლ. 3:14. 1ტიმ. 1:5.

+ გამ. 20:14. ლევ. 19:18.

+ რჯლ. 5:18. მათ. 22:39. მარკ. 12:31. ლუკ. 10:27. იაკ. 2:8.

+ ეფეს. 5:14.

+ საქმე. 17:30. 2კორ. 4:5. ეფეს. 5:11.

+ ლუკ. 21:34.

+ 1პეტრ. 2:11. გალ. 5:16.

+ 1კორ. 10:25.

+ იაკ. 4:12.

+ 1კორ. 10:31. 1ტიმ. 4:4.

+ 1პეტრ. 4:2. 2კორ. 5:15. 1თეს. 5:10.

+ მათ. 28:18. საქმე. 10:42.

+ მათ. 7:1-2. 2კორ. 5:10.

+ ეს. 45:23. მათ. 26:64. ფილიპ. 2:10.

+ მათ. 12:36.

+ მათ. 18:7.

+ მათ. 15:11.

+ 1კორ. 8:11.

+ 1კორ. 8:8. გალ. 5:22.

+ მათ. 13:11.

+ 1იოან. 3:21.

+ ტიტ. 1:15.

+ 1კორ. 2:7.

+ ეს. 42:16.

+ 1კორ. 10:24.

+ ფსალმ. 68:10.

+ რომ. 4:23-24.

+ 1კორ. 1:10. ფილიპ. 2:2.

+ იოან. 17:24.

+ საქმე. 3:25. რომ. 3:30.

+ 2მეფ. 22:50. ფსალმ. 17:50.

+ რჯლ. 32:43.

+ ფსალმ. 116:1.

+ ეს. 11:10. გამოცხ. 5:5.

+ რომ. 12:12; 14:17.

+ ეს. 66:19. საქმე. 9:15. რომ. 12:2.

+ 1კორ. 3:10. 2კორ. 10:15.

+ ეს. 52:15.

+ რომ. 1:13.

+ 1თეს. 3:10.

+ 1კორ. 16:1. 2კორ. 8:4.

+ 1კორ. 9:11.

+ რომ. 1:11.

+ 2კორ. 1:11.

+ საქმე. 20:23.

+ რომ. 1:10.

+ რომ. 16:20. 1კორ. 14:33.

+ საქმე. 18:2.

+ მათ. 18:20.

+ 1პეტრ. 5:14. 1კორ. 16:20. 2კორ. 13:12.

+ მათ. 18:17.

+ საქმე. 15:24. 1კორ. 15:11. გალ. 5:9. ფილიპ. 3:2. კოლ. 2:8.

+ ფილიპ. 3:18-19.

+ გამოცხ. 12:10.

+ საქმე. 16:1. ფილიპ. 2:19.

1 კორინთელთა

1 კორინთელთა

1. 1

2. 2

3. 3

4. 4

5. 5

6. 6

7. 7

8. 8

9. 9

10. 10

11. 11

12. 12

13. 13

14. 14

15. 15

16. 16

1
პავლე მოციქულის პირველი წერილი კორინთელთა მიმართ

მოკითხვა კორინთოს ეკლესიას

1^1პავლე, იესო ქრისტეს მოწოდებული მოციქული ღვთის ნებით და ძმა სოსთენი, +

2ღვთის ეკლესიას, რომელიც კორინთოშია, ქრისტე იესოში განწმენდილთ, მოწოდებულ წმიდებს, ყველასთან ერთად, ვინც მოუხმობს ჩვენი უფლის იესო ქრისტეს სახელს, ყველა ადგილას – მათთან და ჩვენთან: +

3მადლი თქვენ და მშვიდობა ჩვენი მამა ღმერთისა და უფალ იესო ქრისტესაგან. +

მადლობა მადლისთვის

4მარადის ვმადლობ ღმერთს თქვენთვის, ღვთის მადლისათვის, რომელიც გებოძათ თქვენ ქრისტე იესოში, +

5იმიტომ, რომ გამდიდრდით მასში ყოველივეთი, ყოველგვარი სიტყვით და ყოველგვარი ცოდნით, +

6რადგან ქრისტეს მოწმობა განმტკიცდა თქვენში, +

7ისე, რომ არ გაკლიათ არავითარი ნიჭი ჩვენი უფლის იესო ქრისტეს გამოცხადების მოლოდინში, +

8ვინც განგამტკიცებთ თქვენ ბოლომდე, რათა უმწიკვლო იყოთ ჩვენი უფლის იესო ქრისტეს დღეს. +

9სარწმუნოა ღმერთი, რომლისგანაც იქენით მოწოდებულნი მის ძესთან, ჩვენს უფალ იესო ქრისტესთან თანაზიარებისათვის. +

შეგონება განხეთქილების წიმააღმდეგ

10ხოლო მე შეგაგონებთ, ძმანო, ჩვენი უფლის იესო ქრისტეს სახელით, რომ ყველანი ამბობდეთ ერთსა და იმავეს და არ იყოს თქვენში განხეთქილება, არამედ გაერთიანებულნი იყოთ გონებით და აზრით. +

11რადგან ჩემთვის ცნობილი გახდა, ძმანო, ქლოეს ხალხისგან, რომ თქვენს შორის დავაა.

12მე ვგულისხმობ, რომ ყოველი თქვენგანი ამბობს: მე პავლესი ვარ, მე აპოლოსისა, მე კეფასი, მე კი ქრისტესიო. +

13განა გაიყო ქრისტე? განა პავლე ეცვა ჯვარს თქვენთვის? ან პავლეს სახელით მოინათლეთ? +

14მადლობას ვწირავ ღმერთს, რომ არცერთი თქვენგანი არ მომინათლავს, გარდა კრისპოსის და გაიოზისა, +

15რათა ვინმემ არ თქვას, რომ ჩემი სახელით მოინათლეთ.

16მოვნათლე აგრეთვე სტეფანას სახლი. მათ გარდა კი, არ ვიცი, თუ მოვნათლე ვინმე,

17რადგან ქრისტეს არ მოვუვლენივარ სანათლავად, არამედ სახარებლად – არა ბრძნული სიტყვებით, რათა არ გაუქმებულიყო ქრისტეს ჯვარი. +

ჯვარცმული ქრისტე ღვთის ძალაა და სიბრძნე

18ვინაიდან სიტყვა ჯვრის შესახებ სისულელეა მათთვის, რომელნიც იღუპებიან, ხოლო ჩვენთვის, რომელნიც გადავრჩებით, ღვთის ძალაა. +

19რადგან სწერია: „ბრძენთა სიბრძნეს მოვსპობ და გონიერთა გონიერებას არად ჩავაგდებ.“ +

20სად არის ბრძენი? სად არის მწიგნობარი? სად არის ამ საუკუნის მოკამათე? განა სისულელედ არ აქცია ღმერთმა სიბრძნე ამ სოფლისა? +

21ვინაიდან, რაკი ღვთაებრივ სიბრძნეში ვერ იცნო ღმერთი სოფელმა თავისი სიბრძნით, ღვთისთვის სათნო იყო მორწმუნეთა ხსნა ქადაგების უგუნურებით. +

22რადგან იუდეველნი მოითხოვენ სასწაულებს და ბერძნები სიბრძნეს ეძებენ, +

23ხოლო ჩვენ ვქადაგებთ ჯვარცმულ ქრისტეს: იუდეველთათვის საცდურს და ბერძენთათვის – უგუნურებას, +

24ხოლო მოწოდებულთათვის – იუდეველებისთვისაც და ბერძნებისთვისაც – ვქადაგებთ ქრისტეს – ღვთის ძალას და ღვთის სიბრძნეს.

25რადგან უგნურება ღვთისა ადამიანებზე უბრძენესია და უძლურება ღვთისა – ადამიანებზე უძლიერესი. +

26ნახეთ, ძმანო, ვინ ხართ მოწოდებულნი: ბევრი არ არის ხორციელად ბრძენი, ბევრი არ არის ძლიერი და ბევრი არ არის წარჩინებული. +

27არამედ სოფლის უმეცარნი ამოარჩია ღმერთმა, რათა შეარცხვინოს ბრძენნი, და სოფლის უძლურნი ამოარჩია ღმერთმა, რათა შეარცხვინოს ძლიერნი. +

28მდაბიონი ამოარჩია ღმერთმა და დამცირებულნი, და არარსებული, რათა გააუქმოს არსებული,

29რომ არც ერთი ხორციელი არ იქადოდეს ღვთის წინაშე. +

30იმისგან ხართ თქვენ ქრისტე იესოში, რომელიც გახდა ჩვენთვის სიბრძნედ ღვთისმიერ, სიმართლედ, განწმედად და გამოსყიდვად. +

31რათა იყოს, როგორც სწერია: „ვინც იქადის, უფლით დაიქადოს.“ +

2

პავლე ახარებს ჯვარცმულ ქრისტეს

2^1და მეც მოვედი თქვენთან, ძმებო, მოვედი ღვთის მოწმობის საუწყებლად, არა ამაღლებული სიტყვით ან სიბრძნით, +

2რადგან გადავწყვიტე არაფერი მცოდნოდა თქვენს შორის, გარდა იესო ქრისტესი, და ისიც ჯვარცმულისა. +

3და ვიყავი თქვენთან უძლურებაში, შიშში და დიდ ძრწოლაში. +

4და ჩემი სიტყვა და ქადაგება ჩემი სიბრძნის დამარწმუნებელი სიტყვებით კი არ იყო, არამედ სულისა და ძალის გამოცხადებით. +

5რათა თქვენი რწმენა იყოს არა კაცთა სიბრძნით, არამედ ღვთის ძალით. +

ვქადაგებ არაკაცობრივ სიბრძნეს

შესწავლილი სიტყვებით

6ოღონდ სიბრძნეს ვლაპარაკობთ სულიერად მოწიფულთა შორის, არა სოფლის სიბრძნეს, არც სოფლის მთავართა, წარმავალთა, +

7არამედ ვლაპარაკობთ ღვთის სიბრძნეს საიდუმლოებაში, დაფარულს, რომელიც წინასწარ განსაზღვრა ღმერთმა საუკუნეთა უწინარეს ჩვენი დიდებისთვის, +

8რაც ვერავინ შეიცნო სოფლის მთავართაგან. ვინაიდან, რომ შეეცნოთ, ჯვარს არ აცვამდნენ დიდების უფალს. +

9მაგრამ, როგორც სწერია: „რაც თვალს არ უნახავს, ყურს არ სმენია, კაცს გულში არ გაუვლია, ღმერთმა ის მოუმზადა თავის მოყვარულებს.“ +

10ჩვენ კი გაგვიმხილა ღმერთმა თავისი სულით. ვინაიდან სული ჭვრეტს ყოველივეს, ღვთის სიღრმეებსაც. +

11ვინაიდან, რომელმა ადამიანმა იცის, რა არის ადამიანში, გარდა ადამიანის სულისა, რომელიც მასშია? ასევე ღვთისა არავინ არაფერი იცის, გარდა ღვთის სულისა. +

12ხოლო ჩვენ მივიღეთ არა სოფლის სული, არამედ სული ღვთისაგან, რათა ვიცოდეთ ღვთისაგან ჩვენთვის მონიჭებული. +

13და ამას ვლაპარაკობთ არა ადამიანთა სიბრძნით შესწავლილი სიტყვებით, არამედ სულიწმიდისაგან შესწავლილით. სულიერს სულიერით განვმარტავთ. +

14აი, მიწიერი ადამიანი არ ღებულობს იმას, რაც ღვთის სულისაგან არის, ვინაიდან უგუნურებად მიიჩნევს და არც ძალუძს შეცნობა, რადგან სულიერად არის განსასჯელი. +

15ხოლო სულიერი განსჯის ყოველივეს, თავად კი არავისგან არ განისჯება. +

16რადგან ვინ შეიცნო უფლის აზრი, რათა ასწავლოს მას? ჩვენ კი გვაქვს ქრისტეს აზრი. +

3

მე დავრგე, აპოლოსმა მორწყა,

მაგრამ ღმერთმა გაზარდა

3^1ხოლო მე, ძმანო, არ შემეძლო თქვენთან ლაპარაკი, როგორც სულიერებთან, არამედ როგორც ხორციელებთან, როგორც ჩვილებთან ქრისტეში. +

2რძეს გასმევდით თქვენ და არა საჭმელს, ვინაიდან მაშინ არ შეგეძლოთ და ახლაც არ ძალგიძთ, +

3იმიტომ, რომ ჯერ კიდევ ხორციელნი ხართ. ვინაიდან თუ შური და დავაა თქვენს შორის, განა ხორციელნი არა ხართ და ადამიანისებურად არ იქცევით?

4რადგან, როცა ერთი ამბობს: მე პავლესი ვარო, ხოლო მეორე: მე აპოლოსისა ვარო, განა ხორციელნი არა ხართ? +

5აბა, ვინ არის პავლე? ვინ არის აპოლოსი? მხოლოდ მსახურნი, რომელთა მეშვეობითაც ირწმუნეთ, როგორც თითოეულს მისცა უფალმა. +

6მე დავრგე, აპოლოსმა მორწყა, მაგრამ ღმერთმა გაზარდა. +

7ამიტომ არც დამრგველია არაფერი, არც მომრწყველი, არამედ გამზრდელი ღმერთი.

8დამრგველი და მომრწყველი ერთი და იგივეა. ხოლო თითოეული მიიღებს თავის საზღაურს თავისი შრომისამებრ.

9ვინაიდან ჩვენ ღვთის თანამშრომელნი ვართ, თქვენ კი – ღვთის ყანა და ღვთის შენობა. +

არავის შეუძლია სხვა საძირკვლის ჩაყრა

10მე, ღვთის მიერ ჩემთვის ბოძებული მადლით, როგორც ბრძენმა ხუროთმოძღვარმა, საძირკველი დავუდე, ხოლო სხვა აშენებს მასზე. მაგრამ თითოეულმა უყუროს, როგორ აშენებს მასზე.

11ვინაიდან არავის ძალუძს დაუდოს სხვა საძირკველი, გარდა იმისა, რაც დადებულია, რომელიც არის იესო ქრისტე. +

12და თუ ვინმე აშენებს ამ საძირკველზე – ოქროს, ვერცხლს, პატიოსან ქვებს, ძელს, ნამჯას, –

13თითოეულის საქმე გამომჟღავნდება. ვინაიდან დღე გამოაჩენს, რადგან ის ცეცხლით გამოცხადდება და თითოეულის საქმეს, როგორიც არის, ცეცხლი გამოცდის. +

14ვისი დაშენებულიც გაძლებს, ის მიიღებს საზღაურს.

15ვისი საქმეც დაიწვება, ის იზარალებს. თვითონ კი გადარჩება, მაგრამ როგორც ცეცხლიდან.

თქვენ ხართ ღვთის ტაძარი

16ნუთუ არ იცით, რომ ღვთის ტაძარი ხართ და ღვთის სული ცოცხლობს თქვენში? +

17თუ ვინმე აზიანებს ღვთის ტაძარს, ღმერთი დააზიანებს მას, რადგან წმიდაა ღვთის ტაძარი და ეს თქვენა ხართ.

ნურავინ დაიკვეხნის ადამიანით

18ნურავინ იცდუნებთ თავს. თუ ვინმეს ამ სოფელში თავისი თავი ბრძნად წარმოუდგენია, გაუგუნურდეს, რათა ბრძენი გახდეს. +

19ვინაიდან ამ სოფლის სიბრძნე უგუნურებაა ღვთის წინაშე, როგორც სწერია: „მათ ცბიერებაში შეიპყრობს ბრძენებს.“ +

20და კიდევ: „იცის უფალმა ბრძენთა ზრახვანი, რომ ამაოა ისინი.“ +

21ამიტომ ნურავინ დაიკვეხნის ადამიანებით, ვინაიდან ყოველივე თქვენია.

22გინდ პავლე, გინდ აპოლოსი, გინდ კეფა, გინდ სოფელი, გინდ სიცოცხლე, გინდ სიკვდილი, გინდ აწმყო და გინდ მყოფადი – ყოველივე თქვენია.

23თქვენ ხომ ქრისტესი ხართ, ქრისტე კი ღვთისაა.

4

უფალია ჩემი მსაჯული

4^1ადამიანმა ისე შეგვრაცხოს ჩვენ, როგორც ქრისტეს მსახურნი და ღვთის საიდუმლოთა მნეები. +

2და უფრო მეტიც, მნეთა შორის ეძებენ, რომ აღმოჩნდეს სარწმუნო ვინმე. +

3ხოლო ჩემთვის უმნიშვნელოა, თქვენ განმსჯით მე, თუ ადამიანთა სამსჯავრო. მაგრამ მე ნამდვილად არ განვსჯი ჩემს თავს.

4ვინაიდან არაფერი ვიცი ჩემს თავზე, მაგრამ ამით არ ვმართლდები. ჩემი განმსჯელი ხომ უფალია. +

5ამიტომ ნუ განსჯით უჟამოდ, ვიდრე მოვიდოდეს უფალი, რომელიც გაანათებს ბნელში დამალულს და გამოაჩენს გულის ზრახვებს და მაშინ ექნება თითოეულს ქება ღვთისაგან. +

უგუნურები ქრისტეს გულისათვის

6და ეს, ძმანო, ნიმუშად დავუდე ჩემს თავს და აპოლოსს თქვენი გულისათვის, რათა ისწავლოთ ჩვენგან, რომ არ გადახვიდეთ დაწერილს და არ გაუყოყოჩდეთ ერთმანეთს. +

7რადგან, ვინ განგასხვავებს? რა გაქვს, რაც არ მიგიღია? ხოლო თუ მიიღე, რად იკვეხნი, თითქოს არ მიგეღოს? +

8დიახ, უკვე გაძეხით, უკვე გამდიდრდით, ჩვენს გარეშე გამეფდით. და ნეტა მართლა მეფობდეთ, რომ ჩვენც ვმეფობდეთ თქვენთან ერთად.

9რადგან ვფიქრობ, რომ ჩვენ, მოციქულებს, ღმერთმა უკანასკნელი ადგილი მოგვიჩინა, როგორც სიკვდილმისჯილებს. ვინაიდან სანახაობად გავხდით სოფლისათვის, ანგელოზებისთვისაც და ადამიანებისთვისაც. +

10ჩვენ უგუნურები ვართ ქრისტეს გულისათვის, თქვენ კი ბრძენები ხართ ქრისტეში. ჩვენ უძლურნი ვართ, თქვენ კი ძლიერნი. თქვენ დიდებულნი, ჩვენ კი უპატიონი.

11ჩვენ ამ ჟამამდე მშივრები და მწყურვლები ვართ, შიშვლები და ნაგვემნი, და მოხეტიალენი.

12ვშრომობთ, ჩვენი ხელებით ვმუშაობთ. გაგვლანძღავენ – ვლოცავთ, გვდევნიან – ვითმენთ. +

13სახელს გვიტეხენ – ვეფერებით. და გავხდით განახვეტი სოფლისა, ყველაფრის ნაგავი აქამდე.

პავლე შეაგონებს

14თქვენდა შესარცხვენად როდი ვწერ ამას, არამედ შეგაგონებთ, როგორც ჩემს საყვარელ შვილებს.

15ვინაიდან თუნდაც ათი ათასი აღმზრდელი გყავდეთ ქრისტეში, მამები ბევრი არა გყავთ, რადგან მე გშობეთ თქვენ ქრისტე იესოში სახარებით. +

16ამიტომ შეგაგონებთ თქვენ: მომბაძეთ მე.

17ამისათვის გამოვგზავნე თქვენთან ტიმოთე, ჩემი საყვარელი და ერთგული შვილი უფალში, და ის გაგახსენებთ ჩემს გზებს ქრისტე იესოში, როგორ ვასწავლი ყოველ ადგილას, ყოველ ეკლესიაში.

18ზოგიერთები გაამპარტავნდნენ, თითქოს არ მოვიდოდე თქვენთან,

19მაგრამ მალე მოვალ თქვენთან, თუ უფალი ინებებს, და გამოვცდი არა ქედმაღლურ სიტყვებს, არამედ ძალას. +

20რადგან ღვთის სასუფეველი არის არა სიტყვაში, არამედ ძალაში. +

21რა გსურთ? არგნით მოვიდე თქვენთან თუ სიყვარულით და თავმდაბლობის სულით? +

5

მეძავი უნდა იყოს მოცილებული

5^1ხმა დადის საერთოდ, რომ მრუშობაა თქვენში, თანაც ისეთი მრუშობა, რომლის მსგავსი წარმართებშიც კი არ არის, რომ ვიღაცას მამის ცოლი ჰყავს. +

2და თქვენ კიდეც ქედმაღლობთ იმის ნაცვლად, რომ გლოვობდეთ, რათა მოიკვეთოს თქვენგან ასეთი საქმის ჩამდენი.

3თუმცა სხეულით არა ვარ თქვენთან, სულით ვიმყოფები. უკვე მსჯავრი დავდე მას, თითქოს თქვენთან ვყოფილიყავი, ვინც ასეთი საქმე ჩაიდინა.

4ჩვენი უფლის იესო ქრისტეს სახელით, როცა შეიკრიბებით ჩემი სულის თანდასწრებით, ჩვენი უფლის იესო ქრისტეს ძალით,

5ასეთი კაცი გადაეცეს სატანას ხორცის დასაღუპავად, რათა სული გადარჩეს ჩვენი უფლის იესოს დღეს. +

6არ შეგფერით კვეხნა. ნუთუ არ იცით, რომ მცირეოდენი საფუარი მთელ ცომს აფუებს? +

7განწმიდეთ ძველი საფუარი, რათა იყოთ ახალი ცომი, რამდენადაც ხმიადები ხართ, ვინაიდან ჩვენი პასექი, ქრისტე, ჩვენს გამო შეეწირა. +

8ამიტომ ვიდღესასწაულოთ არა ძველი საფუარით, არა ბოროტებისა და უკეთურების საფუარით, არამედ სიწმიდისა და ჭეშმარიტების ხმიადით.

გარეშეებს ღმერთი განიკითხავს

9წერილში გწერდით, რომ არ იქონიოთ ურთიერთობა გარყვნილ ხალხთან.

10არა მარტო ამ სოფლის გარყვნილებთან ან ხარბებთან, მტაცებლებთან ან კერპთაყვანისმცემლებთან, ვინაიდან მაშინ თქვენ უნდა განშორებოდით სოფელს.

11არამედ გწერდით თქვენ, რომ არ იქონიოთ კავშირი იმასთან, ვინც ძმად იწოდება, მაგრამ გარყვნილია, ან ხარბი, ან კერპთაყვანისმცემელი, ან მაგინებელი, ან ლოთი, ან მტაცებელი. ასეთთან არც კი ჭამოთ. +

12ვინაიდან მე რატომ განვიკითხო გარეშეები? განა თქვენ შინაურებს არ განიკითხავთ?

13გარეშეებს ღმერთი განიკითხავს. მოიშორეთ ბოროტი თქვენგან.

6

განკითხვა ურწმუნოსაგან მორწმუნისა

6^1ნუთუ ბედავს რომელიმე თქვენგანი, თავისიანთან დავა რომ აქვს, სამართლის ძიებას უსამართლოებთან და არა წმიდებთან?

2ნუთუ არ იცით, რომ წმიდები განიკითხავენ სოფელს? ხოლო თუ სოფელს განიკითხავთ, მცირე საქმეთა განკითხვის ღირსნი არა ხართ? +

3ნუთუ არ იცით, რომ ანგელოზები უნდა განვიკითხოთ? მით უმეტეს, ცხოვრებისეული რაღა გახდა!

4თქვენ კი, როცა ცხოვრებისეული საქმეები გაქვთ, თქვენს განმსჯელებად მათ აყენებთ, ვინც არაფრად არის მიჩნეული ეკლესიაში.

5თქვენდა სამარცხვინოდ ვამბობ ამას: ნუთუ თქვენში არ მოიპოვება ერთი ბრძენი, რომ შეეძლოს განკითხვა თავის ძმებს შორის?

6მაგრამ ძმა ძმას ედავება და თანაც ურწმუნოთა წინაშე.

7და ისიც მეტად დამამცირებელია თქვენთვის, რომ ერთმანეთს ედავებით. რატომ არ არჩევთ ნაწყენად დარჩენას? რატომ არ არჩევთ დაზარალებულად დარჩენას? +

8მაგრამ თქვენ უსამართლოდ ექცევით და ართმევთ, თანაც თქვენს ძმებს.

9ნუთუ არ იცით, რომ უსამართლონი ვერ დაიმკვიდრებენ ღვთის სასუფეველს? თავს ნუ მოიტყუებთ: ვერც მეძავნი, ვერც კერპთაყვანისმცემელნი, ვერც მრუშნი, ვერც დადედლებულნი, ვერც მამათმავალნი, +

10ვერც მპარავნი, ვერც ხარბნი, ვერც ლოთები, ვერც მლანძღველნი, ვერც მტაცებელნი ვერ დაიმკვიდრებენ ღვთის სასუფეველს.

11ასეთი იყო ზოგიერთი თქვენგანი. მაგრამ განიბანეთ, მაგრამ წმიდა გახდით, მაგრამ გამართლდით ჩვენი უფლის იესო ქრისტეს სახელით და ჩვენი ღვთის სულით. +

ფასით ხართ ნაყიდი. ადიდეთ ღმერთი

12ყოველივე ნებადართულია ჩემთვის, მაგრამ ყველაფერი სასარგებლო როდია. ყოველივე ნებადართულია ჩემთვის, მაგრამ მე არაფერს დავემონები. +

13საჭმელი მუცლისათვის, ხოლო მუცელი საჭმლისათვის. მაგრამ ღმერთი მოსპობს ერთსაც და მეორესაც. სხეული კი არის არა მრუშობისათვის, არამედ უფლისათვის, ხოლო უფალი – სხეულისათვის. +

14ღმერთმა აღადგინა უფალი და ჩვენც აღგვადგენს თავისი ძალით. +

15ნუთუ არ იცით, რომ თქვენი სხეულები ქრისტეს ასოებია? განა ავიღებ ქრისტეს ასოებს და მეძავის ასოებად ვაქცევ? არამც და არამც! +

16ანდა, ნუთუ არ იცით, რომ ვინც მეძავს უერთდება, ერთი სხეული ხდება მასთან ერთად? რადგან ნათქვამია: „ორი ერთ ხორცად იქნება.“ +

17ხოლო ვინც უფალს უერთდება, ერთ სულად იქნება უფალთან.

18გაურბოდეთ სიძვას. ყოველი ცოდვა, რომელსაც ადამიანი სჩადის, სხეულის გარეშეა, ხოლო მეძავი საკუთარი სხეულის წინააღმდეგ სცოდავს.

19ანდა, ნუთუ არ იცით, რომ თქვენი სხეულები ტაძარია თქვენში სულიწმიდისა, რომელიც ღვთისაგან გაქვთ, და რომ თქვენს თავს არ ეკუთვნით? +

20ვინაიდან ფასით ხართ ნაყიდნი. ამიტომ ადიდეთ ღმერთი თქვენი სხეულით და თქვენი სულებით, რომლებიც ღვთისაა. +

7

ქორწინებაზე

7^1ხოლო იმის შესახებ, რაც თქვენ მომწერეთ: კაცისათვის კარგია, არ გაეკაროს დედაკაცს.

2მაგრამ სიძვის თავიდან ასაცილებლად ყოველ მამაკაცს ჰყავდეს თავისი ცოლი და ყოველ დედაკაცს – თავისი ქმარი.

3ქმარმა ჯეროვანი პატივი უნდა სცეს ცოლს, აგრეთვე ცოლმაც ქმარს. +

4ცოლი არ ხელმწიფებს თავის სხეულზე, არამედ ქმარი. ასევე ქმარიც არ ხელმწიფებს თავის სხეულზე, არამედ ცოლი.

5ნუ განშორდებით ერთმანეთს, გარდა შეთანხმებისა, დროებით, რომ მოიცალოთ მარხვისა და ლოცვისათვის, და კვლავ ერთად იყოთ, რათა არ გამოგცადოთ სატანამ თქვენი თავშეუკავებლობით. +

6ხოლო ამას ვამბობ დასაშვებად და არა ბრძანებით.

7ვინაიდან მსურს, ყველა ადამიანი იყოს, როგორც მე ვარ. მაგრამ ყველას თავისი ნიჭი აქვს ღვთისაგან, ზოგს ასეთი და ზოგს ისეთი. +

დაუქორწინებელნი და დაქორწინებულნი დარჩნენ, როგორც არიან

8ხოლო დაუქორწინებლებს და ქვრივებს ვეუბნები, რომ მათთვის კარგია ჩემსავით დარჩნენ.

9თუ თავს ვერ იკავებენ, იქორწინონ, ვინაიდან უმჯობესია დაქორწინდნენ, ვიდრე აღიგზნებოდნენ. +

10ხოლო დაქორწინებულებს ვამცნებ არა მე, არამედ უფალი: ცოლი არ გაეყაროს ქმარს. +

11ხოლო თუ გაეყრება, უქორწინოდ დარჩეს ანდა ქმარს შეურიგდეს. და ქმარი ნუ დატოვებს თავის ცოლს.

12სხვებს კი ვეუბნები მე და არა უფალი: თუ ვინმე ძმას ჰყავს ურწმუნო ცოლი და ის ქალი თანახმაა მასთან იცხოვროს, ნუ დატოვებს იმ ცოლს.

13დედაკაცი, რომელსაც ურწმუნო ქმარი ჰყავს და კაცს სურს მასთან ცხოვრება, ნუ დატოვებს ქმარს.

14ვინაიდან ურწმუნო ქმარი განიწმიდება ცოლით და ურწმუნო ცოლი განიწმიდება ქმრით. თორემ თქვენი შვილები არაწმიდები იქნებოდნენ, ახლა კი წმიდები არიან.

15მაგრამ თუ ურწმუნოს სურს გაყრა, გაეყაროს. ასეთ ვითარებაში ძმა ან და დამონებულნი არ არიან, რადგან მშვიდობისაკენ მოგვიწოდა ღმერთმა. +

16ვინაიდან, რა იცი შენ, ცოლო, იქნებ იხსნა ქმარი? ანდა რა იცი შენ, ქმარო, იქნებ იხსნა ცოლი?

თითოეული მოიქცეს ისე,

როგორც ღმერთმა უწილხვედრა

17თითოეული ისე მოიქცეს, როგორც ღმერთმა უწილხვედრა და თვითოეული – როგორც უფალმა მოუწოდა. და ასე ვუწესებ მე ყოველ ეკლესიას. +

18თუ რომელიმე მოწოდებული წინადაცვეთილია, ნუ დამალავს. თუ რომელიმე მოწოდებული წინადაუცვეთელია, ნუ წინადაიცვეთს.

19არაფერია წინადაცვეთა და არაფერია წინადაუცვეთლობა, არამედ ღვთის მცნებათა დაცვა. +

20დაე, თითოეული დარჩეს იმ მოწოდებაში, რომლითაც მოუწოდეს. +

21თუ მოწოდებული ხარ, როგორც მონა, ნუ ითაკილებ. მაგრამ თუ ძალგიძს გათავისუფლება, უმჯობესია, ისარგებლო.

22ვინაიდან უფალში მოწოდებული მონა უფლის თავისუფალია. მსგავსადვე მოწოდებული თავისუფალი ქრისტეს მონაა. +

23ფასით ხართ ნაყიდნი, ნუ გახდებით ადამიანთა მონები. +

24ძმანო, თითოეული იმ მოწოდებით დარჩეს ღვთის წინაშე, რომელშიც მოწოდებული იყო.

ქალწულების და ქვრივების ქორწინებაზე

25უქორწინებელთა შესახებ არა მაქვს ბრძანება უფლისაგან. მხოლოდ ჩემს რჩევას გაუწყებთ, რადგან შემიწყალა უფალმა, რომ მისი სარწმუნო ვიყო. +

26მე ვფიქრობ, რომ ახლანდელ გასაჭირში ადამიანისათვის უმჯობესია დარჩეს, როგორც არის.

27თუ შეერთებული ხარ ცოლთან, გაყრას ნუ ეძებ. ხოლო თუ უცოლო ხარ, ცოლს ნუ ეძებ.

28ცოლიც რომ შეირთო, არ შესცოდავ. და, თუ ქალწული გათხოვდება, არ შესცოდავს. მაგრამ ასეთებს ხორციელი გასაჭირი ექნებათ და არ მეთმობით.

29ხოლო ამას გეტყვით ძმანო: ჟამი იწურება, ამიტომ ამიერიდან ცოლიანები იყავით, როგორც უცოლონი; +

30მოტირალნი, როგორც არა მოტირალნი; მოხარულნი, როგორც არა მოხარულნი; მქონენი, როგორც არა მქონელნი;

31სოფლით მოსარგებლენი, როგორც არა მოსარგებლენი. ვინაიდან წარმავალია სოფლის სახე. +

32მე მსურს, რომ უზრუნველად იყოთ. უცოლო უფლისაზე ზრუნავს, როგორ აამოს უფალს;

33ხოლო ცოლიანი სოფლის საქმეებზე ზრუნავს, როგორ აამოს ცოლს.

34არის განსხვავება ქმრიანსა და ქალწულს შორის: ქალი, უქმრო და ქალწული, ზრუნავს უფლისაზე, რათა სხეულითაც წმიდა იყოს და სულითაც. ქმრიანი კი სოფლის საქმეებზე ზრუნავს, როგორ აამოს ქმარს.

35ამას გეუბნებით თქვენდა სასარგებლოდ, არა იმისათვის, რომ მარყუჟი მოგდოთ, არამედ რათა ღირსეულად და წრფელად ემსახუროთ უფალს, შფოთის გარეშე.

36თუ ვინმეს შეუფერებლად მიაჩნია, რომ მისი დანიშნული ქალწული სიყმაწვილის ასაკს გადასცდა, როგორც ენებოს, ისე მოიქცეს, არ შესცოდავს. დაე, დაქორწინდნენ.

37ხოლო ვინც თავისი გულით მტკიცედ დგას და იძულებული არ არის, არამედ აქვს ხელმწიფება თავის ნებაზე და გადაწყვიტა თავის გულში თავისი ქალწულის დაცვა, კარგად იქცევა.

38ამიტომ, ვინც გაათხოვებს თავის ქალწულს, კარგად იქცევა, და ვინც არ გაათხოვებს, უკეთესად იქცევა.

39ცოლი რჯულით შეკრულია, სანამ ცოცხალია მისი ქმარი. ხოლო თუ ქმარი მოუკვდება, თავისუფალია გაჰყვეს, ვისაც სურს, ოღონდ უფალში. +

40მაგრამ უფრო ნეტარია, თუ ასე დარჩება, ჩემი რჩევით. ვფიქრობ, რომ მეც მაქვს ღვთის სული.

8

ნაკერპავის ჭამაზე

8^1ახლა ნაკერპავებზე. ვიცით, რადგან ყველას გვაქვს ცოდნა. მაგრამ ცოდნა აამპარტავნებს, სიყვარული კი აშენებს. +

2ვინც ფიქრობს, რომ რაიმე იცის, მან ჯერაც არაფერი იცის ისე, როგორც უნდა იცოდეს. +

3მაგრამ ვისაც ღმერთი უყვარს, იგი შეცნობილია მისგან. +

4ამგვარად, ნაკერპავების საჭმელად გამოყენების შესახებ ვიცით, რომ კერპი არაფერია სოფელში და არ არსებობს ღმერთი, გარდა ერთისა. +

5და თუ კიდევ არიან ეგრეთწოდებული ღმერთები ან ცაში, ან მიწაზე (რადგან არის მრავალი ღმერთი და მრავალი უფალი), +

6ჩვენ კი ერთი მამა ღმერთი გვყავს, რომლისგანაც არის ყოველი და ჩვენ მისთვის ვართ, და ერთი უფალი იესო ქრისტე, რომლის მიერ არის ყოველი და ჩვენც მის მიერ. +

თავისუფლება დაბრკოლება არ გახდეს უძლურთათვის

7თუმცა ყველას როდი აქვს ცოდნა. ზოგიერთები ჩვეულებით აქამდე ჭამენ კერპთაგან, როგორც ნაკერპავს და, ამრიგად, მათი დაუძლურებული სინდისი იბღალება. +

8საჭმელი არ მიგაახლოვებთ ღმერთთან, ვინაიდან, თუ ვჭამთ, ვერაფერს ვიმატებთ, და თუ არ ვჭამთ, არაფერი გვაკლდება. +

9მაგრამ გაფრთხილდით, რომ ეს თქვენი თავისუფლება დაბრკოლება არ გახდეს უძლურთათვის. +

10ვინაიდან, თუ ვინმე დაგინახავს შენ, რომელსაც ცოდნა გაქვს, საკერპეში მჯდომარეს, განა მისი უძლური სინდისი არ განაწყობს მას ნაკერპავთა ჭამისთვის?

11და დაიღუპება შენი ცოდნის მეოხებით შენი უძლური ძმა, რომლისთვისაც მოკვდა ქრისტე. +

12ამრიგად, შესცოდავთ რა ძმების მიმართ და დაჭრით მათ უძლურ სინდისს, ქრისტეს მიმართ შესცოდავთ.

13ამიტომ თუ საჭმელი აცდუნებს ჩემს ძმას, საუკუნოდ არ ვჭამ ხორცს, რათა არ დავაბრკოლო ჩემი ძმა. +

9
ღვთისმსახურთა საზრდო

9^1განა მე მოციქული არა ვარ? განა მე თავისუფალი არა ვარ? განა მე არ ვნახე ჩვენი უფალი იესო ქრისტე? განა თქვენ ჩემი ნაღვაწი არა ხართ უფალში? +

2თუ სხვებისათვის არა ვარ მოციქული, თქვენთვის ხომ მაინც ვარ, ვინაიდან ჩემი მოციქულობის ბეჭედი ხართ უფალში. +

3აი, რა პასუხს გავცემ ჩემს მკიცხველებს:

4განა არა გვაქვს ჭამა-სმის უფლება? +

5განა არა გვაქვს უფლება, დავიმგზავროთ მორწმუნე ცოლი, როგორც დანარჩენმა მოციქულებმა, უფლის ძმებმა და კეფამ?

6თუ მარტო მე და ბარნაბას არა გვაქვს უფლება, რომ არ ვმუშაობდეთ?

7რომელ ჯარისკაცს უმსახურია ოდესმე საკუთარ ხარჯზე? ვინ რგავს ვაზს და მისი ნაყოფისაგან არა ჭამს? ვინ მწყესავს ფარას და ფარის რძეს პირს არ აკარებს?

8განა ადამიანურად არ ვლაპარაკობ ასე? განა რჯულიც ამასვე არ ამბობს?

9რადგან მოსეს რჯულში სწერია: „პირს ნუ აუკრავ ხარს ლეწვისას.“ ხარებზე ზრუნავს ღმერთი? +

10თუ ნამდვილად ჩვენთვის ამბობს? დიაღაც ჩვენთვის სწერია. მხვნელმა უნდა ხნას იმედით, მლეწავმა კი – წილის იმედით.

11თუ სულიერი დაგითესეთ, განა დიდი ამბავია, რომ თქვენგან ხორციელი მოვიმკათ? +

12თუ სხვებს ხელმწიფება აქვთ თქვენზე, განა ჩვენ უფრო მეტად არა? მაგრამ ჩვენ არ გამოვიყენეთ ეს ხელმწიფება, არამედ ყოველგვარ ტანჯვას ვიტანთ, რათა რაიმე დაბრკოლება არ შეექმნას ქრისტეს სახარებას. +

13ნუთუ არ იცით, რომ წმიდათა მსახურნი ტაძრისაგან ჭამენ? ხოლო სამსხვერპლოს მსახურნი მსხვერპლიდან იღებენ წილს?

14ასევე უფალმა დაუწესა სახარების მქადაგებლებს სახარებისაგან ცხოვრება. +

15ხოლო მე არც ერთი მათგანი არ გამომიყენებია. და ესეც იმიტომ კი არ დავწერე, რომ ასე ყოფილიყო ჩემთვის. ვინაიდან სიკვდილი მიჯობს, ვიდრე ვინმემ გააბათილოს ჩემი ქადილი.

16რადგან თუ ვახარებ, არაფერი მაქვს სასიქადულო, ვინაიდან ეს ჩემი აუცილებელი მოვალეობაა, და ვაი მე, თუ არ ვახარებ.

17ვინაიდან თუ სურვილით ვაკეთებ ამას, საზღაური მქონია, ხოლო თუ სურვილის გარეშე, მხოლოდ მნეობა მქონია მონდობილი.

18მაშ, რა არის ჩემი საზღაური? ის, რომ როცა სახარებას ვქადაგებ, შემიძლია ვიქადაგო უსასყიდლოდ და არ ვიყენებ ჩემს უფლებას ხარებაში.

ყველასთვის გავხდი ყველაფერი,

რომ მეხსნა ზოგიერთები

19ვინაიდან, ყველასგან თავისუფალი ყველას დავემონე, რათა უფრო მეტი შემეძინა. +

20იუდეველთათვის გავხდი, როგორც იუდეველი, რათა იუდეველები შემეძინა. რჯულის ქვეშ მყოფთათვის – როგორც რჯულის ქვეშ მყოფი, თუმცა თვითონ რჯულის ქვეშ უმყოფელი, რათა რჯულის ქვეშ მყოფნი შემეძინა.

21ურჯულოთათვის – როგორც ურჯულო, თუმცა არა ვარ ღმერთის ურჯულო, არამედ ქრისტეს რჯულიერი, რათა ურჯულოები შემეძინა. +

22უძლურთათვის გავხდი უძლურივით, რათა უძლურნი შემეძინა. ყველასთვის ყველაფერი გავხდი, რათა ზოგიერთები მეხსნა როგორმე. +

23და ყოველივე ამას ვაკეთებ სახარებისათვის, რათა მეც გავხდე მისი თანამონაწილე.

სხეულის დათრგუნვაზე

24განა არ იცით, რომ ასპარეზზე მორბენალნი ყველანი გარბიან, მაგრამ მხოლოდ ერთი მიიღებს ჯილდოს? მაშ, ირბინეთ ისე, რომ მოიპოვოთ. +

25ყველა, ვინც იღწვის, თავს იკავებს ყველაფრისგან. ისინი – ხრწნადი გვირგვინის მისაღებად, ჩვენ კი – უხრწნადისა. +

26ამიტომ მე გავრბივარ არა უმიზნოდ, ვიბრძვი არა ისე, ვითომც ჰაერს ვგვემდე.

27არამედ ვთრგუნავ და ვიმონებ ჩემს სხეულს, რათა სხვებს რომ ვუქადაგებ, მე თვითონ უღირსი არ დავრჩე. +

10

ეგონათ, რომ იდგნენ, მაგრამ დაეცნენ

10^1არ მინდა, ძმებო, არ იცოდეთ, რომ ჩვენი მამები ყველანი ღრუბელქვეშ იყვნენ და ყველამ გაიარა ზღვაში. +

2და ყველანი მოინათლნენ მოსეს მიერ ღრუბელში და ზღვაში.

3და ყველანი ჭამდნენ ერთსა და იმავე სულიერ საჭმელს, +

4და ყველანი სვამდნენ ერთსა და იმავე სულიერ სასმელს, ვინაიდან სვამდნენ სულიერი კლდიდან, რომელიც თან დაჰყვებოდა მათ. ხოლო ეს კლდე იყო ქრისტე. +

5მაგრამ მათგან უმრავლესობა როდი მოიწონა ღმერთმა: ვინაიდან ისინი უდაბნოში დაეცნენ. +

6ეს კი ჩვენთვის მაგალითი იყო, რათა არ შევნატროდეთ ბოროტს, როგორც შენატროდნენ ისინი. +

7არც კერპთაყვანისმცემლები იყოთ, როგორც ზოგიერთი მათგანი, როგორც სწერია: „დასხდა ხალხი საჭმელ-სასმელად, და წამოდგნენ სათამაშოდ.“ +

8ნურც ვიმეძავებთ, როგორც ზოგიერთი მათგანი მეძაობდა, და ერთ დღეს ოცდასამი ათასი კაცი დაეცა. +

9ნურც გამოვცდით უფალს, როგორც ზოგიერთმა მათგანმა გამოსცადა და ისინი გველებისაგან დაიღუპნენ. +

10არც იდრტვინოთ, როგორც ზოგიერთი მათგანი დრტვინავდა და დაიღუპნენ შემმუსვრელისაგან. +

11ყოველივე ეს მათ დაემართათ სამაგალითოდ და აღწერილია ჩვენს დასარიგებლად, რომლებმაც მივაღწიეთ სოფლის აღსასრულს. +

12ამიტომ, ვინც ფიქრობს, რომ დგას, იფრთხილოს, რომ არ წაიქცეს. +

13არ შეგმთხვევიათ განსაცდელი, გარდა ადამიანურისა; და სარწმუნო ღმერთი, რომელიც არ დაუშვებს, რომ თქვენს შესაძლებლობაზე მეტად გამოიცადოთ, არამედ განსაცდელში გამოსავალსაც მოგცემთ, რომ შესძლოთ ატანა. +

განერიდეთ კერპთაყვანისმცემლობას

14ამიტომ, ჩემო საყვარელნო, განერიდეთ კერპთაყვანისმცემლობას.

15როგორც გონიერებს გელაპარაკებით; თავად განსაჯეთ, რასაც ვამბობ. +

16კურთხევის სასმისი, რომელსაც ჩვენ ვაკურთხებთ, განა ქრისტეს სისხლის თანაზიარება არ არის? პური, რომელსაც ჩვენ ვტეხთ, განა ქრისტეს სხეულის თანაზიარება არ არის? +

17ვინაიდან პური ერთია, ჩვენ კი მრავალნი – ერთი სხეული, რადგან ყველა ერთი პურიდან ვეზიარებით. +

18შეხედეთ ისრაელს ხორცის მიხედვით: ვინც მსხვერპლიდან ჭამს, განა ისინი სამსხვერპლოს ზიარნი არ არიან? +

19მაშ, რას ვამბობ? განა იმას, რომ რაიმეა კერპი, ან იმას, რომ რაიმეს ნიშნავს ნაკერპავი? +

20არამედ, რასაც ისინი სწირავენ, ეშმაკს სწირავენ და არა ღმერთს. მე კი არ მინდა, რომ ეშმაკთა ზიარნი იყოთ. +

21არ შეგიძლიათ სვათ უფლის სასმისი და ეშმაკის სასმისი. არ შეგიძლიათ უფლის სუფრასაც ეზიაროთ და ეშმაკის სუფრასაც. +

22ნუთუ ვბედავთ უფლის განრისხებას? განა მასზე ძლიერები ვართ?

23ყოველივე ნებადართულია ჩემთვის, მაგრამ ყველაფერი სასარგებლო როდია. ყოველივე ნებადართულია ჩემთვის, მაგრამ ყველაფერი როდი აშენებს. +

არ ეძებოს თავის სარგებელი

24არავინ ეძებოს თავისი სარგებელი, არამედ სხვისი. +

25ყველაფერი, რაც ბაზარში იყიდება, ჭამეთ და ნურაფერს გამოიძიებთ სინდისის გამო.

26რადგან უფლისაა მიწა და მისი სისავსე. +

27ხოლო თუ მიგიწვევთ რომელიმე ურწმუნოთაგანი და მოისურვებთ მასთან წასვლას, ყველაფერი ჭამეთ, რასაც თქვენს წინ დააწყობენ და ნურაფერს გამოიძიებთ სინდისის გამო.

28ხოლო თუ ვინმე გეტყვით: ეს ნაკერპავიაო, ნუ შეჭამთ მთქმელის გამო და სინდისის გამო, რადგან უფლისაა მიწა და მისი სისავსე. +

29სინდისს ვამბობ არა შენსას, არამედ სხვისას. ვინაიდან რატომ იქნას განკითხული ჩემი თავისუფლება სხვისი სინდისით?

30ხოლო თუ მადლიერებით ვჭამ, რაღად შევიბღალო იმის გამო, რისთვისაც მადლიერი ვარ? +

31ამიტომ ჭამთ, სვამთ, თუ სხვა რამეს აკეთებთ, ყველაფერი აკეთეთ ღვთის სადიდებლად. +

32ნუ შეურაცხყოფთ ნურც იუდეველებს, ნურც წარმართებს და ნურც ღვთის ეკლესიას.

33ისევე, როგორც მეც ვაამებ ყველას ყველაფერში და სარგებლობას ვეძებ არა ჩემთვის, არამედ მრავალთათვის, რათა გადარჩნენ. +

11

თავდახურვა ლოცვის

ან წინასწარმეტყველების დროს

11^1ჩემი მომბაძავი იყავით, როგორც მე – ქრისტესი. +

2ამისათვის გაქებთ თქვენ, ძმანო, რომ ყველაფერში გახსოვართ და ინახავთ მოძღვრებებს, როგორც გადმოგეცით. +

3მაგრამ ასევე მინდა იცოდეთ, რომ ყოველი მამაკაცის თავი ქრისტეა, ცოლის თავი – ქმარი და ქრისტეს თავი – ღმერთი. +

4ყოველი მამაკაცი, რომელიც თავდაფარული ლოცულობს ან წინასწარმეტყველებს, თავის თავს ირცხვენს.

5და ყოველი დედაკაცი, რომელიც თავდაუფარავი ლოცულობს ან წინასწარმეტყველებს, თავს ირცხვენს, ვინაიდან ეს იგივეა, რომ გადაპარსული იყოს.

6ვინაიდან, თუ დედაკაცი თავს არ დაიფარავს, გადაიპარსოს. ხოლო თუ დედაკაცს რცხვენია, იყოს გაკრეჭილი ან გადაპარსული, თავდაფარული იყოს.

7ამგვარად, მამაკაცმა მართლაც არ უნდა დაიფაროს თავი, ვინაიდან ის ღვთის ხატება და დიდებაა. ცოლი კი ქმრის დიდებაა. +

8ვინაიდან მამაკაცი კი არ არის დედაკაცისაგან, არამედ დედაკაცი – მამაკაცისაგან. +

9ასევე მამაკაცი კი არ შექმნილა დედაკაცის გულისათვის, არამედ დედაკაცი – მამაკაცის გულისათვის.

10ამიტომ დედაკაცი ვალდებულია, თავზე ჰქონდეს ხელმწიფების ნიშანი ანგელოზების გულისათვის.

11თუმცა არც ქმარია ცოლის გარეშე და არც ცოლია ქმრის გარეშე უფალში.

12ვინაიდან, ისევე, როგორც დედაკაცი მამაკაცისაგან არის, მამაკაციც დედაკაცის მეოხებით არის. ხოლო ყოველივე ღვთისაგან არის.

13თქვენ თვითონ განსაჯეთ, შეშვენის დედაკაცს ღვთის წინაშე თავდაუფარავად ლოცვა?

14ანდა, განა თვით ბუნებაც არ გასწავლით, რომ მამაკაცის გრძელთმიანობა სამარცხვინოა მისთვის?

15მაგრამ დედაკაცის გრძელთმიანობა დიდებაა მისთვის. გრძელი თმა მას საბურველის ნაცვლად აქვს მიცემული.

16და თუ ვინმე განიზრახავს იდაოს, ჩვენ არა გვაქვს ასეთი ჩვეულება, არც ღვთის ეკლესიებს.

უფლის სერობის წესრიგისათვის

17ხოლო ამას რომ გამცნებთ, არ გაქებთ, რომ იკრიბებით არა უმჯობესისათვის, არამედ უარესისათვის.

18ვინაიდან, ჯერ ერთი, გაგებული მაქვს, რომ როცა ეკლესიად იკრიბებით, დაყოფა არსებობს თქვენს შორის, რასაც ნაწილობრივ ვუჯერებ. +

19ვინაიდან აზრთა სხვაობაც უნდა იყოს თქვენში, რათა გამოჩნდნენ გამოცდილნი თქვენს შორის. +

20როცა იკრიბებით ერთად, უფლის სერს არა ჭამთ.

21ვინაიდან ყველა წინასწარ ჭამს თავის საკუთარ სერს და ზოგი მშიერია და ზოგი მთვრალი.

22ნუთუ სახლები არა გაქვთ, რომ იქ ჭამოთ და სვათ? თუ უგულებელყოფთ ღვთის ეკლესიას და არცხვენთ უქონელთ? რა გითხრათ? შეგაქოთ? ამისათვის არ გაქებთ.

23ვინაიდან მე მივიღე უფლისაგან, რაც თქვენც გადმოგეცით, რომ უფალმა იესომ იმ ღამეს, რომელსაც გაიცემოდა, აიღო პური, +

24მადლი შესწირა, გატეხა და თქვა: „მიიღეთ, ჭამეთ, ეს არის ჩემი სხეული, თქვენთვის დამტვრეული. ეს აკეთეთ ჩემს მოსაგონრად.“

25ასევე ასწია სასმისიც სერობის შემდეგ და თქვა: „ეს სასმისი ახალი აღთქმაა ჩემს სისხლში. ეს აკეთეთ ჩემს მოსაგონრად, რამდენჯერაც სვამდეთ.“

26რადგან, ყოველთვის, როცა ამ პურს ჭამთ და ამ სასმისს სვამთ, აუწყეთ უფლის სიკვდილი, ვიდრე მოვიდოდეს.

27ამიტომ, ვინც შეჭამს ამ პურს ან დალევს უფლის სასმისს უღირსად, დამნაშავე იქნება უფლის სხეულისა და სისხლის წინაშე. +

28ადამიანმა ჯერ თავი გამოსცადოს და ასე ჭამოს ამ პურიდან და შესვას ამ სასმისიდან. +

29ვინაიდან, ვინც უღირსად ჭამს და სვამს, თავისი თავის დაგმობას ჭამს და სვამს, ვერ არჩევს რა უფლის სხეულს.

30ამის გამო თქვენს შორის ბევრია უძლური და ავადმყოფი, და ბევრიც მოკვდა.

31ხოლო ჩვენ თვითონვე რომ განგვეკითხა ჩვენი თავი, აღარ ვიქნებოდით მსჯავრდადებულნი. +

32ხოლო მსჯავრდადებულნი ვიწვრთნებით უფლის მიერ, რათა სოფელთან ერთად არ ვიყოთ მსჯავრდადებულნი.

33ამიტომ, ჩემო ძმანო, როცა ერთად შეიკრიბებით საჭმელად, ერთიმეორეს დაელოდეთ.

34და თუ ვინმეს შიოდეს, თავის სახლში ჭამოს, რათა მსჯავრის დასადებად არ შეიკრიბოთ. დანარჩენს, როცა მოვალ, მაშინ მოვაგვარებ.

12

ნიჭი სხვადასხვანაირია, სული კი ერთია

12^1ახლა სულიერ ნიჭზე. არ მინდა, ძმანო, უცოდინარნი იყოთ.

2იცით, რომ როდესაც წარმართები იყავით, უტყვ კერპებთან დადიოდით, თითქოს ვიღაც გეწეოდათ. +

3ამიტომ გაუწყებთ, რომ ვერავინ, ვინც ღვთის სულით ლაპარაკობს, ვერ იტყვის: შეჩვენებულიაო იესო. და არავის შეუძლია უფალი უწოდოს იესოს, თუ არა სულიწმიდით. +

4სხვადასხვანაირია ნიჭი, მაგრამ სული ერთია. +

5მსახურებანიც სხვადასხვანაირია, უფალი კი ერთია.

6მოქმედებანიც სხვადასხვანაირია, ხოლო ღმერთი ერთია, რომელიც ამოქმედებს ყველას ყველაში.

7მაგრამ თითოეულს ეძლევა სულის გამოვლინება სასიკეთოდ. +

8ვინაიდან ერთს სულის მიერ ეძლევა სიბრძნის სიტყვა, მეორეს – ცოდნის სიტყვა იმავე სულით.

9ზოგს რწმენა – იმავე სულით და ზოგს – განკურნებათა ნიჭი იმავე სულით. +

10ზოგს – სასწაულთმოქმედება, ზოგს – წინასწარმეტყველება, ზოგს – სულების გარჩევა, ზოგს – სხვადასხვა ენები, ზოგს – ენების განმარტება. +

11ხოლო ყოველივე ამას აკეთებს ერთი და იგივე სული, რომელიც თითოეულს საკუთრივ უნაწილებს, როგორც ნებავს.

სხეული ქრისტესია

12რადგან, როგორც სხეული ერთია, მაგრამ მრავალი ასო აქვს, და სხეულის ყველა ასო, თუმცა ბევრნი არიან, ერთი სხეულია, ასევეა ქრისტეც. +

13ვინაიდან ყველანი ერთი სულით მოვინათლეთ ერთ სხეულად – იუდეველები თუ ელინები, მონები თუ თავისუფლები, და ყველას ერთი სული გვისვამს. +

14ვინაიდან სხეულიც ერთი ასო კი არ არის, არამედ ბევრი.

15ფეხმა რომ თქვას: მე ხელი არა ვარ, ამიტომ სხეულს არ ვეკუთვნიო, განა ამიტომ არ ეკუთვნის სხეულს?

16ანდა ყურმა რომ თქვას: მე თვალი არა ვარ, ამიტომ სხეულს არ ვეკუთვნიო, განა ამიტომ არ ეკუთვნის სხეულს?

17თუ მთელი სხეული თვალია, სადღაა სმენა? თუ ყველაფერი სმენაა, სადღაა ყნოსვა?

18და აჰა, ღმერთმა განალაგა ასოები სხეულში – თითოეული მათგანი, როგორც ნებავდა.

19და ყველა რომ ერთი ასო იყოს, სადღა იქნება სხეული?

20აჰა, ასოები ბევრია, სხეული კი ერთი.

21თვალი ვერ ეტყვის ხელს: არ მჭირდებიო. ვერც თავი ფეხს: არ მჭირდებითო.

22არამედ, სხეულის ის ასოები, რომლებიც ყველაზე უძლურნი ჩანან, უფრო მეტად საჭირონი არიან.

23ხოლო რომლებიც ნაკლებ საპატიოდ გვეჩვენება სხეულში, მათ უფრო უხვად გარემოვიცავთ პატივით. და ჩვენს უსახურთ უფრო უხვად აქვთ სახიერება.

24ჩვენს სახიერებს არ სჭირდებათ პატივი. მაგრამ ღმერთმა ისე შეაზავა სხეული, რომ უფრო უხვი პატივი არგუნა იმას, რომელსაც ნაკლებად აქვს.

25რათა არ იყოს განხეთქილება სხეულში, არამედ ყველა ასო ერთნაირად ზრუნავდეს სხვაზე.

26და თუ ერთი ასო იტანჯება, მასთან ერთად ყველა ასო იტანჯება, ხოლო თუ ერთი ასო დიდებას მოიხვეჭს, მასთან ერთად ყველა ასო ხარობს.

27თქვენ კი ქრისტეს სხეული ხართ, ხოლო ცალ-ცალკე – მისი ასოები. +

28დააყენა ღმერთმა ეკლესიაში პირველად მოციქულები, მეორედ მქადაგებელნი, მესამედ მოძღვარნი, მერე კურნებათა ნიჭები, შეწევნანი, მართვანი, სხვადასხვა ენები. +

29ყველა მოციქულია? ყველა მქადაგებელია? ყველა მოძღვარია? ყველას სასწაულთმოქმედება აქვს?

30ყველას აქვს განკურნებათა ნიჭი? ყველანი ლაპარაკობენ ენებით? ყველანი განმარტავენ?

31ეშურეთ დიდ ნიჭებს და გაჩვენებთ უფრო აღმატებულ გზას.

13

ნიჭი სიყვარულის გარეშე არაფერია

13^1თუ მე ადამიანთა და ანგელოზთა ენებით ვლაპარაკობ, ხოლო სიყვარული არა მაქვს, მაშინ ჟღარუნა რვალი ვარ ან ჩხარუნა წინწილა.

2წინასწარმეტყველებაც რომ მქონდეს, ყოველი საიდუმლო და მთელი ცოდნაც რომ ვუწყოდე, სრული რწმენაც რომ მქონდეს, ისეთი, მთების გადაადგილება რომ შემეძლოს, ხოლო სიყვარული არ მქონდეს, არარაობა ვიქნებოდი. +

3მთელი ჩემი ქონება რომ დავარიგო და ჩემი სხეული დასაწვავად გავწირო, ხოლო სიყვარული არ მქონდეს, არაფრად ვევარგები. +

სიყვარულის გამოჩენა

4სიყვარული სულგრძელია, სიყვარული ქველმოქმედია, არ შურს, არ ყოყოჩობს, არ ამპარტავნობს, +

5არ სჩადის უწესობას, თავისას არ ეძიებს, არ მრისხანებს და არ განიზრახავს ბოროტს, +

6არ ხარობს სიცრუით, არამედ ჭეშმარიტება ახარებს.

7ყოველივეს იტანს, ყველაფერი სწამს, ყველაფრის სასოება აქვს და ყოველივეს ითმენს. +

რწმენა, სასოება, სიყვარული

8სიყვარული არასოდეს მთავრდება. წინასწარმეტყველებანი იყოს, გაუქმდება, ენები იყოს, შეწყდება, ცოდნა იყოს, გაუქმდება.

9ვინაიდან ნაწილობრივი ვიცით და ნაწილობრივს ვწინასწარმეტყველებთ. +

10და როცა სრულყოფილი მოვა, ნაწილობრივი განქარდება.

11როცა ბავშვი ვიყავი, ბავშვურად ვმსჯელობდი. როცა კაცი გავხდი, ყოველივე ბავშვური მივატოვე.

12ვინაიდან ახლა ჩვენ ვხედავთ სარკით, ბუნდოვნად, მაშინ კი პირისპირ. ახლა ვიცი მცირეოდენი, ხოლო მაშინ შევიცნობ ისე, როგორც მე ვარ შეცნობილი. +

13ახლა კი რჩება რწმენა, სასოება, სიყვარული – ეს სამი. მათგან უდიდესი კი სიყვარულია.

14
ენები განუმარტებლად არ აშენებენ

14^1ესწრაფეთ სიყვარულს და ეშურეთ სულიერ ნიჭებს, უფრო კი, რომ იწინასწარმეტყველოთ. +

2ვინაიდან, ვინც ენით ლაპარაკობს, ის ადამიანებს კი არ ელაპარაკება, არამედ ღმერთს, რადგან არავის ესმის. რადგან სულით ლაპარაკობს იგი საიდუმლოებებს.

3ხოლო, ვინც წინასწარმეტყველებს, ის ადამიანებს ელაპარაკება აღსაშენებლად, სანუგეშებლად და გასამხნევებლად.

4ენით მოლაპარაკე თავის თავს აშენებს, ხოლო ვინც წინასწარმეტყველებს, ეკლესიას აშენებს.

5მე მსურს, რომ თქვენ ყველანი ლაპარაკობდეთ ენებით. და უფრო მეტად, რომ წინასწარმეტყველებდეთ, ვინაიდან, ის, ვინც წინასწარმეტყველებს, ენებით მოლაპარაკეზე მეტია, თუ განმარტავს კიდეც, რათა ეკლესია აღშენდეს.

6ახლა კი, ძმანო, თუ მოვალ თქვენთან და ვილაპარაკებ ენებით, რა სარგებლობას მოგიტანთ, თუ არ გეტყვით ან გამოცხადებით, ან ცოდნით, ან წინასწარმეტყველებით, ან მოძღვრებით?

7ასევე უსულო საგნები, რომლებიც ხმას გამოსცემენ – სტვირი ან ებანი, თუ ხმებში არ იძლევიან განსხვავებებს, როგორ შეიცნობა, რას უკრავენ სტვირზე ან ებანზე.

8საყვირიც თუ გაურკვეველ ხმას გამოსცემს, ვინ გაემზადება საბრძოლველად?

9ასევე თქვენც თუ ენით გაურკვეველ სიტყვას წარმოთქვამთ, როგორ გაიგება ნალაპარაკევი? ჰაერში ილაპარაკებთ.

10მაგალითად, რამდენი განსხვავებული სიტყვაა სოფელში და მათგან არც ერთი არ არის უმნიშვნელო.

11ამიტომ, თუ სიტყვის მნიშვნელობა არ ვიცი, უცხო ვიქნები მოლაპარაკისათვის, ხოლო მოლაპარაკე – უცხო ჩემთვის.

12ასევე თქვენც, როცა ეშურებით სულიერ ნიჭებს, ეცადეთ იუხვოთ ეკლესიის აღსაშენებლად.

13ამიტომ ილოცოს ენით მოლაპარაკემ, რათა განმარტოს კიდეც.

14ვინაიდან, როცა ენით ვლოცულობ, ჩემი სული ლოცულობს, ჩემი გონება კი უნაყოფოა.

15მაშ, რა ვქნათ? ვილოცებ სულით და გონებითაც ვილოცებ. ვიგალობებ სულით და გონებითაც ვიგალობებ. +

16ვინაიდან, თუ სულით აკურთხებ, როგორ იტყვის ამინს შენს მადლობაზე უმეცართაგანი ვინმე, თუ არ ესმის, რას ამბობ შენ?

17აი, შენ კეთილად სწირავ მადლს, მაგრამ სხვა არ შენდება.

18ვმადლობ ჩემს ღმერთს, რომ ყველა თქვენგანზე მეტს ვლაპარაკობ ენებით.

19მაგრამ მირჩევნია ეკლესიაში ხუთი სიტყვა ვთქვა ჩემი გონებით, რათა სხვებსაც ვასწავლო, ვიდრე ათი ათასი სიტყვა – ენებით.

ურწმუნოს ამხელს წინასწარმეტყველება

20ძმანო! ნუ იქნებით ბავშვები გონებით. მხოლოდ ბოროტებისათვის გახდით ბავშვები, გონებისთვის კი სრულწლოვანნი იყავით. +

21რჯულში სწერია: „სხვა ენებით და სხვათა ბაგეებით დაველაპარაკები ამ ხალხს და მაინც არ მომისმენენ მე, ამბობს უფალი.“ +

22ამიტომ ენა მორწმუნეთათვის კი არ არის ნიშანი, არამედ ურწმუნოთათვის. და წინასწარმეტყველება ურწმუნოთათვის კი არ არის, არამედ მორწმუნეთათვის.

23და აი, თუ მთელი ეკლესია ერთად შეიკრიბება და ყველანი ილაპარაკებენ ენებით და შემოვლენ უმეცარნი ან ურწმუნონი, განა არ იტყვიან, შეშლილები ხართო?

24მაგრამ, თუ ყველანი წინასწარმეტყველებენ და შემოვა ვინმე ურწმუნო ან უმეცარი, მას ყველა ამხელს და ყველა განსჯის,

25და ამრიგად გამომჟღავნდება მისი გულის დაფარულნი. ის დაემხობა ძირს, თაყვანს სცემს ღმერთს და იტყვის, რომ ჭეშმარიტად თქვენს შორის არის ღმერთი. +

როგორ ილაპარაკოს და იწინასწარმეტყველოს ეკლესიაში

26მაშ, რაღა, ძმანო? როცა თქვენ იკრიბებით, ყოველს აქვს ფსალმუნი, აქვს სწავლა, აქვს ენა, აქვს გამოცხადება, აქვს განმარტება – ყოველივე ეს ხდებოდეს აღსაშენებლად. +

27თუ ვინმე ლაპარაკობს ენებით, ილაპარაკოს ორ-ორმა, ან დიდი-დიდი სამმა, ერთიმეორის მიყოლებით, და ერთმა განმარტოს.

28თუ არ არის განმმარტებელი, მაშინ გაჩუმდეს ეკლესიაში და ელაპარაკოს თავის თავს და ღმერთს.

29წინასწარმეტყველებმა კი ილაპარაკონ ორმა ან სამმა, ხოლო სხვებმა განსაჯონ.

30თუ სხვას გამოეცხადება იქ მჯდომთაგანს, პირველი გაჩუმდეს,

31ვინაიდან ყველას სათითაოდ შეგიძლიათ წინასწარმეტყველება, რათა ყველამ ისწავლოს და ყველამ ინუგეშოს.

32წინასწარმეტყველთა სულები ემორჩილებიან წინასწარმეტყველთ.

33ვინაიდან ღმერთი უწესრიგობის კი არ არის, არამედ მშვიდობისაა, როგორც წმიდათა ყველა ეკლესიაში. +

34დედაკაცებმა იყუჩონ ეკლესიებში, რადგან უფლება არა აქვთ ილაპარაკონ, არამედ მორჩილად იყვნენ, როგორც რჯულიც ამბობს. +

35ხოლო თუ რამის შესწავლა სურთ, ჰკითხონ თავიანთ ქმრებს სახლში. ვინაიდან სამარცხვინოა დედაკაცისათვის ეკლესიაში ლაპარაკი.

36განა თქვენგან გამოვიდა ღვთის სიტყვა? ან მარტო თქვენამდე მოაღწია?

37თუ ვინმეს თავი წინასწარმეტყველი ეგონოს, ანდა სულიერი, დაე, გაიგოს, რომ რასაც მე თქვენა გწერთ, უფლის მცნებაა.

38ხოლო თუ ვინმე უვიცია, უვიცი იყოს.

39მაშ, ასე, ძმანო, ეშურეთ, რომ იწინასწარმეტყველოთ, მაგრამ ენებზე ლაპარაკს ნუ აკრძალავთ.

40ყველაფერი შესაფერისად და წესიერად ხდებოდეს.

15

მრავალი და სხვადასხვა მოწმენი

ქრისტეს აღდგომისა

15^1გაუწყებთ თქვენ, ძმანო, სახარებას, რომელიც მე გახარეთ, რომელიც კიდეც მიიღეთ და რომელზეც დგახართ. +

2რომლითაც გადარჩებით კიდეც, თუ დაიცავთ სიტყვას, მე რომ გახარეთ, თუ ფუჭად არ ირწმუნებთ. +

3ვინაიდან თავიდანვე გადმოგეცით ის, რაც მე თავად მივიღე, რომ ქრისტე მოკვდა ჩვენი ცოდვებისათვის, როგორც წერილებშია, +

4და რომ დამარხულ იქნა და რომ აღდგა მესამე დღეს, როგორც წერილებშია, +

5და რომ გამოეცხადა კეფას და შემდეგ თორმეტს. +

6შემდეგ გამოეცხადა ხუთასზე მეტ ძმას ერთდროულად, რომელთაგან უმრავლესნი აქამდე ცოცხალნი არიან, ზოგმა კი განისვენა.

7შემდეგ გამოეცხადა იაკობს და მერე ყველა მოციქულს.

8ხოლო ყველაზე ბოლოს, როგორც უდღეურს, გამომეცხადა მეც. +

9ვინაიდან უმცირესი ვარ მოციქულთა შორის და მოციქულად წოდების ღირსიც არა ვარ, რადგან ვდევნიდი ღვთის ეკლესიას. +

10მაგრამ ღვთის მადლით ვარ, რაცა ვარ. და მისი მადლი არ იყო ჩემს მომართ ფუჭი, არამედ ყველა მათგანზე მეტს ვშრომობდი – არა მე, არამედ ღვთის მადლი, რომელიც ჩემთანაა. +

11და აჰა, მე ვარ თუ ისინი, ასე ვქადაგებთ, და თქვენც ასე ირწმუნეთ.

თუ ქრისტე არ აღდგა,

მაშინ თქვენი რწმენა ამაოა

12ხოლო თუ ქრისტეზე იქადაგება, რომ ის აღდგა მკვდრეთით, როგორღა ამბობს ზოგიერთი თქვენგანი, არ არის მკვდრეთით აღდგომაო? +

13მკვდრეთით აღდგომა თუ არ არის, ქრისტეც არ აღმდგარა. +

14ხოლო ქრისტე თუ არ აღმდგარა, ჩვენი ქადაგებაც ფუჭია და ფუჭია თქვენი რწმენაც.

15მაშინ ჩვენ ვიქნებოდით ღვთის ცრუ მოწმენი, რადგან დავამოწმებდით ღმერთზე, რომ მან აღადგინა ქრისტე, რომელიც არ აღუდგენია, თუ მართლაც არ აღდგებიან მკვდრები.

16რადგან, თუ მკვდრები არ აღდგებიან, არც ქრისტე აღმდგარა.

17ხოლო თუ ქრისტე არ აღდგა, თქვენი რწმენა ფუჭია და კვლავ თქვენს ცოდვებში ხართ. +

18მაშინ ისინიც დაღუპულან, რომელთაც ქრისტეში განისვენეს.

19და თუ ჩვენ მხოლოდ ამ ცხოვრებაში ვართ ქრისტეს მოიმედენი, ყველა ადამიანზე საცოდავნი ვყოფილვართ.

20მაგრამ მკვდრეთით აღდგა ქრისტე, განსვენებულთა ნათავარი. +

21ვინაიდან, როგორც კაცის მიერ მოვიდა სიკვდილი, ასევე კაცის მიერ – მკვდრეთით აღდგომა. +

22ვინაიდან, როგორც ადამში კვდება ყველა, ასევე გაცოცხლდებიან ქრისტეში.

23და თითოეული თავისი წესით: პირველად – ქრისტე, ხოლო შემდეგ ქრისტესნი მისი მოსვლისას. +

24მერე კი დასასრული, როცა მეფობას გადასცემს უფალსა და მამას, მას შემდეგ, რაც გააუქმებს ყოველ მთავრობას, ყოველ უფლებასა და ძალას. +

25ვინაიდან მან უნდა იმეფოს, ვიდრე თავის ფეხქვეშ მოაქცევდეს თავის ყველა მტერს. +

26ხოლო უკანასკნელი მტერი, რომელიც განქარდება, სიკვდილია. +

27იმიტომ, რომ ყოველივე დაამორჩილა მის ფეხქვეშ. ხოლო როცა ნათქვამია, რომ ყოველივე მას დაემორჩილა, ცხადია, გარდა იმისი, რომელმაც მას დაუმორჩილა ყოველივე. +

28და როცა ყოველივეს მას დაუმორჩილებს, მაშინ თვით ძეც დაემორჩილება იმას, ვინც ყოველივე მას დაუმორჩილა, რათა ღმერთი იყოს ყველაფერი ყველაფერში. +

29თორემ რას აკეთებენ მკვდართათვის მონათლულნი? თუ მკვდრები საერთოდ არ აღდგებიან, რატომ ინათლებიან მკვდართათვის?

30და ჩვენც ყოველჟამს რატომ ვართ საფრთხეში? +

31ვფიცავ თქვენდამი ჩემს სიქადულს, ძმანო, რომელიც ჩვენს უფალ ქრისტე იესოში მაქვს, რომ ყოველდღე ვკვდები. +

32თუ ადამიანურად ვებრძოდი ავ მხეცებს ეფესოში, რა სარგებელი მაქვს, თუ მკვდრები არ აღდგებიან? „ვჭამოთ და ვსვათ, რადგან ხვალ დავიხოცებით!“ +

33ნუ დაიბნევით: ცუდი საზოგადოებანი ხრწნიან კეთილ ჩვევებს.

34გამოფხიზლდით ჯეროვნად და ნუ სცოდავთ. ვინაიდან თქვენდა სამარცხვინოდ ვამბობ, რომ ზოგიერთები არ იცნობენ ღმერთს. +

როგორ აღდგებიან მკვდრები?

35მაგრამ იტყვის ვინმე: როგორ აღდგებიან მკვდრები და რომელ სხეულში მოვლენო?

36უგუნურო! რასაც დათესავ, არ გაცოცხლდება, თუ არ მოკვდა. +

37და როცა თესავ, იმ სხეულს კი არ თესავ, რომელიც იქნება, არამედ შიშველ მარცვალს, ხორბლის იქნება თუ რომელიმე სხვისა.

38ხოლო ღმერთი აძლევს მას სხეულს, როგორც ნებავს, თითოეულ თესლს თავის სხეულს.

39ყოველი ხორცი ერთი ხორცი როდია, არამედ ადამიანის ხორცი სხვანაირია, ცხოველის ხორცი სხვანაირი, ფრინველის ხორცი სხვანაირი, თევზისა სხვანაირი.

40არის ციური სხეულები და არის მიწიერი სხეულები, მაგრამ ციურის დიდება სხვაა და მიწიერისა – სხვა.

41სხვანაირია მზის დიდება, სხვანაირია მთვარის დიდება და სხვანაირია ვარსკვლავთა დიდება, რადგან ვარსკვლავიც განირჩევა ვარსკვლავისაგან დიდებით.

42ასევე მკვდრეთით აღდგომაც: ითესება ხრწნილებით და აღდგება უხრწნელებით.

43ითესება დამცირებით და აღდგება დიდებით. ითესება უძლურებაში და აღდგება ძლიერებაში. +

44ითესება მიწიერი სხეული და აღდგება სულიერი სხეული. არის მიწიერი სხეული და არის სულიერი სხეული.

45ასეც სწერია: „პირველი კაცი ადამი გახდა ცოცხალ არსებად.“ ხოლო უკანასკნელი ადამი – მაცოცხლებელ სულად. +

46მაგრამ პირველად სულიერი კი არ არის, არამედ მიწიერი და შემდეგ სულიერი.

47პირველი კაცი მიწისგანაა, მიწიერი, ხოლო მეორე კაცი – ცისაგან. +

48და როგორც მიწიერი, ისევე მიწიერნი, და როგორც ზეციერი, ისევე ზეციერნი. +

49და როგორც ვატარებდით მიწიერის ხატებას, ასევე ვატაროთ ზეციერის ხატებაც. +

ჩვენ ყველანი შევიცვლებით

50ამას კი გეტყვით, ძმანო, რომ ხორცსა და სისხლს არ ძალუძთ ღვთის სასუფევლის დამკვიდრება, და ხრწნაც ვერ დაიმკვიდრებს უხრწნელებას. +

51აი, მე საიდუმლოს გეუბნებით: ყველანი არ განვისვენებთ, მაგრამ ყველანი შევიცვლებით +

52ერთ წამში, თვალის დახამხამებაზე, უკანასკნელ საყვირზე. ვინაიდან დასძახებს საყვირი და მკვდრები აღდგებიან უხრწნელად, ხოლო ჩვენ შევიცვლებით. +

53ვინაიდან, ეს ხრწნადი უხრწნელებით უნდა შეიმოსოს და ეს მოკვდავი უკვდავებით უნდა შეიმოსოს.

სად არის, სიკვდილო, შენი ნესტარი?

54ხოლო, როცა ეს ხრწნადი უხრწნელებით შეიმოსება და ეს მოკვდავი – უკვდავებით, მაშინ ახდება დაწერილი სიტყვა: „სიკვდილი შთაინთქა ძლევით.“ +

55„სად არის, სიკვდილო, შენი ნესტარი? სად არის, ჯოჯოხეთო, შენი ძლევა?“ +

56სიკვდილის ნესტარია ცოდვა, ხოლო ცოდვის ძალა რჯულია. +

57მაგრამ მადლობა ღმერთს, რომელიც გვაძლევს ძლევას ჩვენი უფლის იესო ქრისტეს მიერ. +

58ამიტომ, ჩემო საყვარელო ძმანო, იყავით მტკიცენი და შეურყეველნი, მუდამ იუხვეთ უფლის საქმეში, რადგან იცით, რომ ფუჭი არაა თქვენი შრომა უფლის წინაშე. +

16

გეგმა შესაწირავსა და მონახულებაზე

16^1რაც შეეხება წმიდათათვის შესაწირავს, როგორც გალატიის ეკლესიებს დავუწესე, თქვენც ისე მოიქეცით. +

2ყოველ ერთშაბათს თითოეულმა თქვენგანმა გადადოს თავისთან და გადაინახოს, რამდენადაც ხეირი ნახოს, რათა ჩემი მოსვლისას არ იწყებოდეს შეგროვება.

3ხოლო როცა მოვალ, ვისაც თქვენ სცნობთ სანდოდ, იმათ მოვავლენ წერილებით თქვენი ძღვენის წასაღებად იერუსალიმში. +

4და თუ იქ ჩემი წასვლაც ღირს, მაშინ ჩემთან ერთად წამოვლენ.

5ხოლო მე მოვალ თქვენთან, როცა მაკედონიაზე გავივლი, ვინაიდან მაკედონიაზე უნდა გავიარო.

6თქვენთან კი, შესაძლოა, გავჩერდე, ან იქნებ გამოვიზამთრო, რათა გამაცილოთ იქ, სადაც წავალ,

7ვინაიდან ახლა არ მინდა თქვენი ნახვა გავლით, არამედ ვიმედოვნებ რამდენიმე ხანს დავრჩე თქვენთან, თუ უფალი ინებებს. +

8ხოლო ეფესოში დავრჩები ორმოცდამეათე დღემდე,

9ვინაიდან ჩემთვის ღიაა ღვაწლის ფართე კარი და მოწინააღმდეგენიც მრავლად არიან.

ტიმოთეს და აპოლოსის მონახულების შესახებ

10და თუ ტიმოთე მოვა, ეცადეთ, რომ უშიშრად იყოს თქვენთან, ვინაიდან ის უფლის საქმეს აკეთებს ისევე, როგორც მე.

11ამიტომ არავინ უგულებელყოს იგი. გამოისტუმრეთ მშვიდობით, რათა მოვიდეს ჩემთან, ვინაიდან ველოდები მას ძმებთან ერთად.

12რაც შეეხება ძმა აპოლოსს, ძალიან ვეხვეწებოდი, რომ მოსულიყო თქვენთან ძმებითურთ, მაგრამ არ ისურვა ახლა წამოსვლა. მაგრამ მოვა, როცა შეძლებს.

შეგონებანი და მოკითხვანი

13იფხიზლეთ, იდექით რწმენაში, იყავით მამაცნი, გამაგრდით. +

14ყოველივე თქვენი სიყვარულში იყოს.

15ხოლო შეგაგონებთ, ძმანო: ხომ იცით სტეფანას სახლობა, რომელიც აქაიას პირველი ნაყოფია, და რომ მათ თავიანთი თავი მიუძღვნეს წმიდათა მსახურებას. +

16თქვენც დაემორჩილეთ ასეთებს და ყველას, ვინც თანამშრომელი და მოღვაწეა.

17და აი, მიხარია სტეფანას, ფორტუნატეს და აქაიკოსის მოსვლა, ვინაიდან მათ შემივსეს თქვენი არყოფნა,

18და დაამშვიდეს ჩემი სულიც და თქვენიც. ამიტომ სცანით ასეთები.

19მოგიკითხავენ აზიის ეკლესიები. დიდად მოგიკითხავენ უფლის მიერ აკვილა და პრისკილა და ასევე მათი საშინაო ეკლესია. +

20მოგიკითხავთ ყველა ძმა. მოიკითხეთ ერთმანეთი წმიდა ამბორით. +

21მოგიკითხავთ ჩემი, პავლეს, ხელით.

22ვისაც არ უყვარს უფალი იესო ქრისტე, იყოს შეჩვენებული. მარანათა!

23ჩვენი უფლის იესო ქრისტეს მადლი იყოს თქვენთან

24და ჩემი სიყვარული ყველა თქვენგანის მიმართ ქრისტე იესოში. ამინ.

+ საქმე. 18:17. რომ. 1:1.

+ იოან. 17:19. საქმე. 15:9. 1თეს. 4:7. 2ტიმ. 2:19.

+ 1პეტრ. 1:2.

+ 2თეს. 1:3.

+ კოლ. 1:9.

+ 1კორ. 2:2.

+ 1კორ. 12:11. ფილიპ. 3:20. ტიტ. 2:13.

+ 1თეს. 3:13.

+ 1თეს. 5:24.

+ რომ. 15:5. ფილიპ. 2:2.

+ საქმე. 18:24.

+ ეფეს. 4:5.

+ საქმე. 18:8.

+ 2პეტრ. 1:16. 1კორ. 2:13.

+ საქმე. 17:18. რომ. 1:16.

+ ეს. 29:14.

+ ეს. 33:18; 44:25.

+ მათ. 11:25.

+ მათ. 12:38; 16:1.

+ ეს. 8:14. საქმე. 17:18. რომ. 9:32.

+ რომ. 1:16. კოლ. 2:3.

+ იოან. 7:48. იაკ. 2:5.

+ 2კორ. 10:5.

+ რომ. 3:27. ეფეს. 2:9.

+ იერ. 23:5. იოან. 17:19. 1პეტრ. 1:18. კოლ. 2:3.

+ იერ. 9:24. 2კორ. 10:17.

+ 1კორ. 1:17.

+ 1კორ. 1:23; 15:3. ფილიპ. 3:8.

+ საქმე. 18:1.

+ 2პეტრ. 1:16.

+ 2კორ. 6:7.

+ იაკ. 3:15.

+ რომ. 14:24. ეფეს. 3:9.

+ მათ. 11:25. საქმე. 13:27. 2კორ. 3:14.

+ ეს. 64:4.

+ მათ. 13:11. მარკ. 4:11. იოან. 4:26.

+ რომ. 11:33.

+ რომ. 8:15.

+ 1კორ. 1:17.

+ რომ. 8:5.

+ იგავ. 28:5.

+ ეს. 40:13. რომ. 11:34.

+ ეფეს. 4:14.

+ 1პეტრ. 2:2.

+ 1კორ. 1:12.

+ რომ. 12:6.

+ მარკ. 16:20. საქმე. 19:1.

+ ეს. 5:1; 61:3.

+ ეს. 28:16. ეფეს. 2:22.

+ ეს. 48:10. 1პეტრ. 1:7.

+ იოან. 14:23. რომ. 8:9. 1კორ. 6:19. 2კორ. 6:16. ებრ. 3:6. გალ. 4:6.

+ ეს. 5:21.

+ იობ. 5:13.

+ ფსალმ. 93:11.

+ 2კორ. 6:4.

+ მათ. 24:45. ლუკ. 12:42.

+ იოან. 9:2. საქმე. 23:1.

+ მათ. 7:1. რომ. 2:1.

+ იგავ. 3:7. რომ. 12:3.

+ იოან. 3:27.

+ ფსალმ. 43:23. რომ. 8:36. 2კორ. 4:11.

+ მათ. 5:44. ლუკ. 23:34. საქმე. 7:60. 1თეს. 2:9. 2თეს. 3:8.

+ გალ. 4:19. ფილიპ. 1:10.

+ საქმე. 18:21. იაკ. 4:15.

+ 1კორ. 2:4.

+ 2კორ. 13:10.

+ ლევ. 18:8.

+ ფსალმ. 108:6. 1ტიმ. 1:20. კოლ. 2:5.

+ 1კორ. 15:33. გალ. 5:9. 2ტიმ. 2:17.

+ ეს. 53:7.

+ მათ. 18:17. რომ. 16:17. 2თეს. 3:14.

+ მათ. 19:28. გამოცხ. 20:4.

+ მათ. 5:40. ლუკ. 6:29. რომ. 12:19. 1თეს. 5:15.

+ გალ. 5:21. ეფეს. 5:5.

+ ეფეს. 2:2. ტიტ. 3:3.

+ 1კორ. 10:23.

+ მათ. 22:30. რომ. 6:13,19.

+ 2კორ. 4:14. 1თეს. 4:14.

+ ეფეს. 5:30.

+ დაბ. 2:24. მათ. 19:5. მარკ. 10:7. ეფეს. 5:31.

+ 1კორ. 3:16. 2კორ. 6:16. 1პეტრ. 2:5.

+ საქმე. 20:28. გალ. 3:13. 1პეტრ. 1:19.

+ 1პეტრ. 3:7.

+ იოელ. 2:16.

+ მათ. 19:12.

+ 1ტიმ. 5:14.

+ რჯლ. 24:1. მათ. 5:32; 19:6. მარკ. 10:11. ლუკ. 16:18.

+ რომ. 12:18. 1კორ. 14:33.

+ საქმე. 15:28. ეფეს. 4:1.

+ გალ. 5:6.

+ 1თეს. 2:12.

+ იოან. 8:36. რომ. 6:22.

+ 1კორ. 6:20.

+ 2კორ. 2:17.

+ იობ. 9:25; 14:1. ფსალმ. 102:15.

+ ეს. 40:6. იაკ. 1:10; 4:14. 1პეტრ. 1:24. 1იოან. 2:17.

+ რომ. 7:2.

+ 1კორ. 13:4.

+ 1კორ. 13:12.

+ 2ტიმ. 2:19.

+ რჯლ. 4:39. 1ტიმ. 2:5.

+ რჯლ. 10:17.

+ მალ. 2:10. იოან. 13:13.

+ რომ. 14:23.

+ რომ. 14:7.

+ რომ. 14:13.

+ რომ. 14:15.

+ რომ. 14:21.

+ საქმე. 9:3; 22:18. 1კორ. 4:15; 15:18.

+ 2კორ. 3:2.

+ ლუკ. 10:7. 2თეს. 3:9.

+ რჯლ. 25:4. 1ტიმ. 5:18.

+ რომ. 15:27.

+ საქმე. 20:23. 2კორ. 11:8. 1თეს. 2:9.

+ მათ. 10:10.

+ 1კორ. 10:33.

+ 1კორ. 7:18.

+ რომ. 15:1.

+ ფილიპ. 3:12. 2ტიმ. 4:7.

+ 2ტიმ. 2:4. გამოცხ. 2:10.

+ რომ. 6:18.

+ გამ. 13:21; 14:22. რიცხ. 9:18.

+ გამ. 16:14. ფსალმ. 77:24.

+ გამ. 17:6.

+ რიცხ. 14:23; 26:65.

+ რიცხ. 11:4.

+ გამ. 32:6. ფსალმ. 105:19.

+ რიცხ. 25:1,9.

+ რიცხ. 21:6. ფსალმ. 105:14.

+ რიცხ. 14:36.

+ რომ. 15:4.

+ რომ. 11:20.

+ ებრ. 12:4. 2პეტრ. 2:9.

+ 1კორ. 1:5.

+ მათ. 26:26.

+ იოან. 6:33.

+ ლევ. 7:15.

+ 1კორ. 8:4.

+ რჯლ. 32:17.

+ 2კორ. 6:15.

+ 1კორ. 6:12.

+ რომ. 15:2.

+ რჯლ. 10:14. ფსალმ. 23:1.

+ ფსალმ. 23:1.

+ რომ. 14:6.

+ კოლ. 3:17.

+ რომ. 15:2.

+ 1კორ. 4:16. ფილიპ. 3:17.

+ 1კორ. 15:1.

+ დაბ. 3:16. იოან. 14:28. ეფეს. 5:23.

+ დაბ. 1:26. კოლ. 3:3.

+ დაბ. 2:21.

+ 1კორ. 3:3.

+ ლუკ. 17:1.

+ მათ. 26:26. მარკ. 14:22. ლუკ. 22:19. 1კორ. 10:16.

+ ებრ. 10:19.

+ 2კორ. 13:5.

+ ფსალმ. 31:5.

+ ეფეს. 2:12.

+ მათ. 16:17. მარკ. 9:39. ფილიპ. 2:11.

+ ეფეს. 4:11.

+ მათ. 25:15.

+ მარკ. 16:17-18.

+ საქმე. 2:4.

+ რომ. 12:4.

+ მარკ. 1:8. გალ. 3:28.

+ ეფეს. 5:23.

+ რომ. 12:6. ეფეს. 4:11.

+ მათ. 7:22.

+ მათ. 6:1.

+ იგავ. 10:12. 1პეტრ. 4:8. ფილიპ. 2:3.

+ რომ. 15:1.

+ გალ. 6:2.

+ 2კორ. 5:7.

+ ფილიპ. 3:12. 2ტიმ. 2:19.

+ რიცხ. 11:29.

+ კოლ. 3:16.

+ მათ. 18:4. მარკ. 10:14. რომ. 16:19.

+ ეს. 28:12.

+ ეს. 45:14.

+ 1კორ. 12:8.

+ 1კორ. 12:25. 1თეს. 5:23.

+ დაბ. 3:16. კოლ. 3:18. 1ტიმ. 2:11.

+ გალ. 1:11.

+ რომ. 1:16.

+ ფსალმ. 21:7. ეს. 53:5. დან. 9:24. ზაქ. 13:7.

+ ფსალმ. 15:10. ეს. 53:11. ოს. 6:3. იოან. 2:1.

+ მათ. 28:17. მარკ. 16:14. ლუკ. 24:34.

+ საქმე. 9:3.

+ საქმე. 8:3. ეფეს. 3:8. 1ტიმ. 1:13.

+ მათ. 10:20. მარკ. 16:20. ეფეს. 3:7.

+ საქმე. 17:18. 2ტიმ. 2:18.

+ იოან. 11:25. რომ. 8:11.

+ საქმე. 13:38. რომ. 4:25.

+ საქმე. 26:23. კოლ. 1:18. გამოცხ. 1:5.

+ დაბ. 2:17; 3:19. იოან. 6:39.

+ 1თეს. 4:15-16.

+ დან. 7:14. მათ. 28:18. 1ტიმ. 6:15.

+ ფსალმ. 109:1. საქმე. 2:34. ებრ. 1:13.

+ გამოცხ. 20:14.

+ ფსალმ. 8:7. ებრ. 2:8.

+ 1კორ. 3:11.

+ 2კორ. 11:26.

+ რომ. 8:36.

+ ეს. 22:13. ლუკ. 12:19.

+ რომ. 13:11.

+ იოან. 12:24.

+ მათ. 22:30.

+ დაბ. 2:7. რომ. 5:18.

+ დაბ. 2:7. იოან. 3:31.

+ იოან. 3:6.

+ დაბ. 5:3. რომ. 8:29.

+ იოან. 1:13; 3:3.

+ 1თეს. 4:17.

+ მათ. 24:31. იოან. 5:28. 1თეს. 4:16.

+ ფსალმ. 25:8.

+ ოს. 13:14.

+ რომ. 4:15.

+ 1იოან. 5:4-5.

+ კოლ. 1:23.

+ რომ. 12:13.

+ 2კორ. 8:19.

+ იაკ. 4:15. 1კორ. 4:19.

+ მათ. 24:42. 1პეტრ. 5:8. გამოცხ. 3:11,20.

+ 1კორ. 1:16.

+ 2ტიმ. 4:19.

+ 1პეტრ. 5:14. რომ. 16:16. 2კორ. 13:12.

2 კორინთელთა

2 კორინთელთა

1. 1

2. 2

3. 3

4. 4

5. 5

6. 6

7. 7

8. 8

9. 9

10. 10

11. 11

12. 12

13. 13

1
პავლე მოციქულის მეორე წერილი კორინთელთა მიმართ

მოკითხვა კორინთოს ეკლესიას

1^1პავლე, ღვთის ნებით იესო ქრისტეს მოციქული, და ძმა ტიმოთე – ღვთის ეკლესიას, რომელიც კორინთოშია, მთელ აქაიაში მყოფ ყველა წმიდასთან ერთად:

2მადლი თქვენ და მშვიდობა ჩვენი მამა ღმერთისა და უფალ იესო ქრისტესაგან. +

მადლობა ღმერთს სიკვდილისგან გადარჩენისათვის

3კურთხეულია ღმერთი და მამა ჩვენი უფლის იესო ქრისტესი, მოწყალების მამა და ყოველი ნუგეშის ღმერთი. +

4ჩვენი ნუგეშისმცემელი ჩვენს ყოველგვარ გასაჭირში, რომ ჩვენც შევძლოთ ნუგეშისცემა ყოველგვარ გასაჭირში მყოფთათვის იმავე ნუგეშით, რომლითაც გვანუგეშებს ღმერთი. +

5რადგან, როგორც ქრისტეს ტანჯვანი არიან მრავლად ჩვენში, ასევე მრავლდება ჩვენი ნუგეშისცემა ქრისტეს მიერ. +

6და აჰა, თუ გასაჭირში ვართ, ეს თქვენი ნუგეშისცემისა და ხსნისათვის არის, რომელიც ხდება იმავე ტანჯვათა თმენით, რომლითაც ჩვენც ვიტანჯებით.

7მტკიცეა ჩვენი სასოება თქვენს მიმართ, ვინაიდან ვიცით, რომ, როგორც ტანჯვათა მონაწილენი ხართ, ასევე ნუგეშისცემისაც.

8რადგან არ გვინდა, ძმებო, არ იცოდეთ ჩვენი გასაჭირი, რაც აზიაში გადავიტანეთ, რომ მეტისმეტად დაგვიმძიმდა, ვიდრე ამის მოთმენა შეგვეძლო.

9ხოლო ჩვენ თავად გვქონდა სასიკვდილო მსჯავრი, რათა ჩვენი თავის იმედი კი არ გვქონოდა, არამედ ღვთისა, რომელიც აღადგენს მკვდრებს,

10რომელმაც გვიხსნა კიდეც ასეთი სიკვდილისაგან და გვიხსნის, რომლის იმედი გვაქვს, რომ კვლავაც გვიხსნის,

11თქვენი ჩვენდამი შეწევნითი ლოცვითაც, რათა მრავალმა შესწიროს მადლობა ჩვენთვის, რომ მოგვენიჭა მადლი მრავალთა შუამდგომლობით. +

თავის დაცვა ბრალდებისაგან

12რადგან ეს ჩვენი ქადილი არის ჩვენი სინდისის მოწმობა, რომ ჩვენ ღვთაებრივი სიწმიდით და გულწრფელობით ვიქცეოდით სოფელში. განსაკუთრებით თქვენთან, არა ხორციელი სიბრძნით, არამედ ღვთის მადლით. +

13ვინაიდან სხვას არაფერს გწერთ თქვენ, თუ არა იმას, რასაც კითხულობთ, ანდა შეიცნობთ და რასაც, როგორც ვიმედოვნებ, ბოლომდე შეიცნობთ.

14როგორც ნაწილობრივ შეგვიცანით ჩვენ, რომ ჩვენ თქვენი დიდება ვართ, ისევე როგორც თქვენ იქნებით ჩვენი უფლის იესოს დღეს.

15და ამ ნდობით მინდოდა ჯერ თქვენთან მოსვლა, რათა მეორედ მიგეღოთ მადლი, +

16და თქვენთან გავლით წავიდე მაკედონიაში, ხოლო მაკედონიიდან კვლავ თქვენთან დავბრუნდე და თქვენ გამისტუმროთ იუდეაში.

17ნაჩქარევი ხომ არ იყო ჩემი განზრახვა? ან იქნებ, რაც განვიზრახე, ხორციელად განვიზრახე. ასე, რომ ჩემი „ჰო, ჰო“, იგივეა, რაც „არა, არა“? +

18მაგრამ მოწმეა ღმერთი, რომ ჩვენი სიტყვა თქვენს მიმართ არ ყოფილა ჰოც და არაც,

19ვინაიდან ძე ღვთისა იესო ქრისტე, რომელსაც თქვენ შორის ვქადაგებდით ჩვენ – მე, სილოანე და ტიმოთე, არ იყო „ჰოც“ და „არაც“, არამედ „ჰო“ იყო მასში,

20რადგან ღვთის ყველა აღთქმანი მასში „ჰო“ არის და მისით ითქმის „ამინი“ ღვთის სადიდებლად ჩვენს მიერ. +

21ის, რომელიც თქვენთან ერთად გვამტკიცებს ქრისტეში და რომელმაც გვცხო ჩვენ, ღმერთია, +

22რომელმაც აღგვბეჭდა კიდეც და მოგვცა ჩვენს გულებში სულის საწინდარი. +

23და მე მოვუხმობ ღმერთს ჩემი სულის მოწმედ, რომ თქვენ გზოგავდით და აქამდე იმიტომ არ მოვდიოდი კორინთოში.

24არა იმიტომ, რომ ვიბატონოთ თქვენს რწმენაზე, არამედ ხელს ვუწყობთ თქვენს სიხარულს, ვინაიდან რწმენაში მტკიცენი ხართ.

2

პავლეს ნაღვლიანი წერილი

2^1მაგრამ ჩემთვის ასე გადავწყვიტე, აღარ მოვიდე თქვენთან დასამწუხრებლად.

2ვინაიდან თუ მე გამწუხრებთ, მაშ ვინღა გამახარებს, თუ არა ის, ვინც დამწუხრებულია ჩემგან.

3სწორედ ეს მოგწერეთ თქვენ, რათა ჩემი მოსვლისას არ მქონდეს წუხილი მათგან, ვისითაც უნდა გამეხარა. ხოლო ყველა თქვენგანში დარწმუნებული ვარ, რომ ჩემი სიხარული ყველა თქვენგანის სიხარულიცაა. +

4ვინაიდან დიდი გულისტკივილითა და ნაღველით გწერდით და უამრავი ცრემლით, და არა იმიტომ, რომ დამემწუხრებინეთ, არამედ გეგრძნოთ ის უზომო სიყვარული, რომელიც თქვენდამი მაქვს. +

მონანულს აღმოეჩინოს წყალობა

5და თუ ვინმემ დამამწუხრა, მე კი არ დამამწუხრა, არამედ, რამდენადმე გადაჭარბებულად რომ არ ვთქვა, თქვენ ყველანი.

6ასეთისათვის საკმარისია ეს სასჯელი მრავალთაგან. +

7ასე რომ, პირიქით, აპატიეთ და ნუგეში ეცით, რათა მეტისმეტმა ნაღველმა არ შთანთქას იგი.

8ამიტომ შეგაგონებთ, სიყვარული გამოიჩინოთ მის მიმართ.

9ვინაიდან იმისთვისაც დავწერე, რომ გამომეცადეთ, ყველაფერში მორჩილნი ხართ თუ არა.

10და ვისაც თქვენ აპატიებთ რამეს, მეც, ვინაიდან მე თუ ვინმეს რაიმე ვაპატიე, თქვენი გულისათვის ვაპატიე ქრისტეს სახის წინაშე.

11რათა ზიანი არ მოგვაყენოს სატანამ, ვინაიდან ჩვენთვის უცნობი არ არის მისი ზრახვები. +

პავლეს სიხარული

სახარების გავრცელების გამო

12ხოლო მე, როცა ტროადაში მოვედი ქრისტეს სახარების გულისათვის, კარი ღია იყო ჩემთვის უფალში,

13მაგრამ არ მქონდა სულის სიმშვიდე, რადგან ვერ ვპოვე იქ ჩემი ძმა ტიტე. გამოვემშვიდობე მათ და გავემართე მაკედონიისაკენ.

14მაგრამ მადლობა ღმერთს, რომელიც ყოველთვის ძლევას გვანიჭებს ქრისტეში და ჩვენი ხელით ავრცელებს თავისი ცოდნის კეთილსურნელებას ყოველ ადგილას,

15ვინაიდან ქრისტეს კეთილსურნელება ვართ ღვთისათვის დახსნილთა შორისაც და დაღუპულთა შორისაც. +

16ზოგისთვის სიკვდილის სურნელია სასიკვდილოდ და ზოგისთვის სიცოცხლის სურნელია სასიცოცხლოდ. ვინაა ღირსი ამისათვის? +

17ვინაიდან ჩვენ არ ვმეწვრილმანეობთ, როგორც მრავალნი, ღვთის სიტყვით, არამედ წრფელად, როგორც ღვთისაგან, ღვთის წინაშე ვქადაგებთ ქრისტეში. +

3

ასო კლავს, სული კი აცოცხლებს

3^1ნუთუ კიდევ დავიწყოთ საკუთარ თავთა წარდგენა? ნუთუ საჭიროა ჩვენთვის, როგორც ზოგიერთებისათვის, წარდგენის წერილები თქვენდამი ან თქვენგან? +

2თქვენ ხართ ჩვენი წერილი, ჩვენს გულებში დაწერილი, რომელსაც იცნობს და კითხულობს ყოველი ადამიანი. +

3თქვენ აჩვენებთ, რომ თქვენ ხართ ქრისტეს წერილი, ჩვენგან გაგზავნილი, დაწერილი არა მელნით, არამედ ცოცხალი ღვთის სულით, არა ქვის ფიცრებზე, არამედ გულის ხორციელ ფიცრებზე. +

4ასეთი ნდობა გვაქვს ქრისტეს მიერ ღვთის მიმართ,

5არა იმიტომ, რომ ჩვენ ძალგვედვას ჩვენ თვითონ განვსაჯოთ რაიმე, ვითომც ჩვენგან იყოს და არა ღვთისაგან ჩვენი შემძლეობა. +

6მან შეგვაძლებინა, ვყოფილიყავით მსახურნი ახალი აღთქმისა, არა ასოებისა, არამედ სულისა. ვინაიდან ასო კლავს, სული კი აცოცხლებს. +

7ხოლო თუ სიკვდილის მსახურება, ქვაზე ასოებით გამოსახული, ისე დიდებული იყო, რომ ისრაელიანებმა ვერ შეძლეს მოსეს სახის ხილვა მის სახეზე გადმოსული დიდების გამო, +

8რამდენად დიდი იქნება სულის მსახურების დიდება?

9ვინაიდან, თუ განკითხვის მსახურება დიდებაა, მით უფრო უხვობს დიდებით სამართლიანობის მსახურება,

10რადგან ამრიგად განდიდებული არ ჩაითვლება დიდებულად ამ აღზევებულ დიდებასთან შედარებით.

11ვინაიდან, თუ წარმავალს ჰქონდა დიდება, რამდენად მეტი აქვს დიდება მას, რაც რჩება.

სადაც უფლის სულია, იქ თავისუფლებაა

12ამიტომ, რაკი ამდენი თავისუფლება გვაქვს, დიდი გაბედულებითაც ვმოქმედებთ.

13და არა როგორც მოსე, რომელმაც რიდე ჩამოიფარა სახეზე, რომ არ ეხილათ ისრაელიანებს წარმავალი დიდების დასასრული. +

14მაგრამ დაეხშათ მათ გონება, ვინაიდან ძველი აღთქმის კითხვისას დღემდე რჩება იგივე აუხდელი რიდე, რადგან იგი ქრისტეშია მოხსნილი. +

15მაგრამ დღემდე, როცა მოსეს კითხულობენ, რიდე ადევთ გულზე,

16ხოლო როცა უფლისაკენ მიიქცევიან, რიდე ეხდებათ. +

17ხოლო უფალი სულია და სადაც უფლის სულია, იქ თავისუფლებაა. +

18ჩვენ კი ყველანი ახდილი სახით ვხედავთ უფლის დიდებას, როგორც სარკეში, და გარდავისახებით იმავე სახედ დიდებიდან დიდებაში, როგორც უფლის სულისაგან. +

4

პავლეს გულწრფელი ხარება

4^1ამიტომ, რაკი ასეთი მსახურება გვაქვს, როგორიც გვეწყალობა, არ ვცხრებით,

2არამედ უარვყავით სასირცხვილოს დაფარვა და არა ცბიერი ქცევით და ღვთის სიტყვის დამახინჯებით, არამედ ჭეშმარიტების გამოჩენით წარვადგენთ ჩვენს თავს ყველა ადამიანის სინდისის მიმართ ღვთის წინაშე. +

3და თუ ჩვენი სახარება დაფარულია, დაღუპულთათვის არის დაფარული, +

4ურწმუნოთათვის, ვისაც ამ საუკუნის ღმერთმა დაუბრმავა გონება, რათა მათთვის არ ებრწყინა სახარებისეულ ნათელს ქრისტეს დიდებისა, რომელიც უხილავი ღვთის ხატია. +

5ვინაიდან ჩვენს თავს კი არ ვქადაგებთ, არამედ ქრისტე იესოს, უფალს. ხოლო ჩვენ თქვენი მონები ვართ იესოსთვის. +

6ვინაიდან ღმერთმა, რომელმაც ბრძანა, რომ ნათელი ბნელიდან გამობრწყინებულიყო, მანვე გაანათა ჩვენს გულებში, რათა გაგვინათოს ღვთის დიდების ცოდნით იესო ქრისტეს სახეში. +

საუნჯე თიხის ჭურჭლებში

7მაგრამ ეს განძი ჩვენ გვაქვს თიხის ჭურჭლებში, რათა გადამეტებული ძლიერება ღვთისგან იყოს და არა ჩვენგან. +

8ყველაფერში შევიწროებულნი ვართ, მაგრამ არა ვართ დათრგუნულნი. შეწუხებულნი ვართ, მაგრამ არა სასოწარკვეთილნი.

9დევნილნი ვართ, მაგრამ არა მიტოვებულნი. გადაყრილნი ვართ, მაგრამ არა დაღუპულნი. +

10და მუდამ სხეულში ვატარებთ უფალ იესოს სიკვდილს, რათა იესოს სიცოცხლეც ჩვენს სხეულში გამოჩნდეს. +

11ვინაიდან ჩვენ, ცოცხლები, მუდამ ვეძლევით სიკვდილს იესოსათვის, რათა იესოს სიცოცხლეც ჩვენს მოკვდავ ხორცში გამოჩნდეს. +

12ამიტომ ჩვენში სიკვდილი მოქმედებს, ხოლო თქვენში – სიცოცხლე.

13და რაკი რწმენის იგივე სული გვაქვს, როგორც სწერია: „მწამდა და ამიტომ ვლაპარაკობდი,“ ჩვენც გვწამს და ამიტომ ვლაპარაკობთ. +

14რაკი ვიცით, რომ, ვინც აღადგინა უფალი იესო, ჩვენც აღგვადგენს იესოსთან ერთად და წარგვადგენს თქვენთან ერთად. +

15ვინაიდან ყოველივე თქვენთვის არის, რათა მრავლის მიერ მადლის გამრავლებით გავრცელდეს მადლიერება ღვთის სადიდებლად.

ვუყურებთ არა ხილულს

16ამიტომ არ ვცხრებით, მაგრამ თუ გარეგანი კაცი იხრწნება, ჩვენი შინაგანი მაინც განახლდება დღითი დღე.

17ვინაიდან ჩვენი მსუბუქი და ხანმოკლე ტანჯვა დიდ და მომეტებულ საუკუნო დიდებას ქმნის ჩვენთვის, +

18როცა ვუყურებთ არა ხილულს, არამედ უხილავს, ვინაიდან ხილული დროებითია, ხოლო უხილავი – საუკუნო.

5

სხეულიდან გამოსვლა და უფალში დამკვიდრება

5^1რადგან ვიცით, რომ, როცა დაინგრევა ეს ჩვენი მიწიერი სახლი – კარავი, ღვთისაგან გვაქვს შენობა ცაში, ხელთუქმნელი სახლი, საუკუნო. +

2ვინაიდან მართლაც ვოხრავთ და ვნატრობთ ჩვენი ზეციური სახლით შემოსვას, +

3თუ შემოსილნიც შიშვლები არ აღმოვჩნდით. +

4ვინაიდან, მართლაც, ამ კარავში ტვირთქვეშ ვოხრავთ, რადგან გახდა კი არა გვსურს, არამედ შემოსვა, რათა მოკვდავი შთაინთქას სიცოცხლის მიერ. +

5სწორედ ამისათვის შეგვამზადა ჩვენ ღმერთმა და მოგვცა სული საწინდრად. +

6ამიტომ ყოველთვის მხნედა ვართ და ვიცით, რომ სანამ დამკვიდრებულნი ვართ სხეულში, განშორებულნი ვართ უფლისაგან,

7ვინაიდან რწმენით დავდივართ და არა ხილვით. +

8მხნედა ვართ და გვირჩევნია სხეულს განვშორდეთ და უფალთან დავბინავდეთ. +

9ამიტომ ვცდილობთ კიდეც, აქ ვიქნებით თუ იქ, მისთვის სასურველნი ვიყოთ.

10ვინაიდან ჩვენ ყველანი უნდა გამოვცხადდეთ ქრისტეს სამსჯავროს წინაშე, რათა თითოეულმა მიიღოს იმის მიხედვით, რასაც სხეულის სიცოცხლის დროს აკეთებდა – კეთილს თუ ბოროტს. +

ქრისტეს სიყვარულით ვართ მოცულნი

11და რაკი უფლის შიში ვიცით, ადამიანებს შთავაგონებთ, ღვთისთვის კი გაცხადებული ვართ. და ვიმედოვნებ, რომ თქვენი სინდისისთვისაც გაცხადებული ვართ.

12ხელახლა კი არ წარმოგიდგენთ ჩვენს თავს, არამედ საბაბს გაძლევთ მოჰკვეხდეთ ჩვენით, რომ სათქმელი გქონდეთ მათთვის, ვინც ზერელედ იკვეხნის და არა გულით.

13ვინაიდან თუ გონს გადასულნი ვართ – ღვთისათვის, ხოლო თუ გონიერები – თქვენთვის. +

14ქრისტეს სიყვარულით ვართ მოცულნი, როცა ასე ვმსჯელობთ: თუ ერთი მოკვდა ყველასთვის, ყველანი დაიხოცნენ.

15ქრისტე კი ყველასთვის მოკვდა, რათა ცოცხლებმა თავიანთთვის კი აღარ იცოცხლონ, არამედ იმისთვის, ვინც მათთვის მოკვდა და აღდგა. +

16ამიტომ ამიერიდან აღარავის ვიცნობთ ხორციელად. თუ ხორციელად ვიცნობდით კიდეც ქრისტეს, ახლა აღარ ვიცნობთ.

17მაშასადამე, ის, ვინც ქრისტეშია, ის ახალი ქმნილებაა. ძველი გადავიდა და ახლა ყოველივე ახალია. +

18ყოველივე ღვთისაგან არის, რომელმაც შეგვირიგა იესო ქრისტეს მეშვეობით და მოგვცა შერიგების მსახურება. +

19იმიტომ, რომ ღმერთმა ქრისტეში შეირიგა სოფელი და არ ჩაუთვალა მათ მათი დანაშაულებანი და გვიბოძა შერიგების სიტყვა.

20ამგვარად, ჩვენ ელჩები ვართ ქრისტესთვის, და ვითომც თავად ღმერთი შეგაგონებდეთ ჩვენი მეშვეობით, ქრისტეს სახელით გთხოვთ: შეურიგდით ღმერთს.

21ვინც ცოდვა არ იცოდა, ის გახადა ცოდვად ჩვენს გამო, რათა გავხდეთ ღვთის სამართლიანობა მასში. +

6

ვედრება, რომ მადლი იქნეს მიღებული

არა ამაოდ

6^1და ჩვენ, როგორც თანამშრომელნი, შეგაგონებთ, რომ ფუჭად არ მიიღოთ ღვთის მადლი.

2ვინაიდან ის ამბობს: „მოწყალების ჟამს შეგიწყნარე და ხსნის დღეს შეგეწიე.“ აჰა, ახლაა მოწყალების ჟამი, აჰა, ახლაა ხსნის დღე. +

3ჩვენ არაფერში არ ვიძლევით დაბრკოლების საბაბს, რათა მსახურება არ შეიბღალოს,

4არამედ ყველაფერში წარმოვდგებით, როგორც ღვთის მსახურნი: დიდ მოთმინებაში, მწუხარებაში, გაჭირვებაში, შევიწროებაში, +

5ცემაში, საპყრობილეებში, შფოთში, უძილობაში, მარხვაში,

6სიწმიდეში, ცოდნაში, სახიერებაში, სულიწმიდაში და უანგარო სიყვარულში,

7ჭეშმარიტების სიტყვაში, ღმერთის ძალაში, მარჯვენისა და მარცხენის სიმართლის იარაღით,

8დიდებასა და სირცხვილში, გმობით და ქებით, ვითომც მაცდურნი, მაინც ჭეშმარიტნი;

9როგორც უცნობნი, მაგრამ ცნობილნი, როგორც მომაკვდავნი, და აჰა, ვცოცხლობთ! როგორც დასჯილნი, მაგრამ არ ვკვდებით;

10როგორც მწუხარენი, მაგრამ მუდამ მოხარულნი; როგორც ღატაკნი, მაგრამ მრავალთა გამამდიდრებელნი, როგორც უქონელნი, მაგრამ ყველაფრის მქონებელნი. +

არ იქონიოთ ურთიერთობა ურწმუნოებთან

11ჩვენი ბაგე გახსნილია თქვენს მიმართ, კორინთელნო, და გაშლილია ჩვენი გული.

12თქვენ ვიწროთ არა ხართ ჩვენში, არამედ თქვენშივეა სივიწროვე.

13ხოლო ამაზე სამაგიეროდ გეუბნებით, როგორც შვილებს: იყავით თქვენც გაშლილნი.

14ნუ შეებმებით უცხო უღელში ურწმუნოებთან ერთად. რადგან რა მონაწილეობა აქვს სიმართლეს ურჯულოებასთან? რა აქვს საზიარო ნათელს ბნელთან?

15რა თანხმობა აქვს ქრისტეს ბელიართან? ან რა წილი აქვს მორწმუნეს ურწმუნოსთან? +

16რა კავშირი აქვს ღვთის ტაძარს კერპებთან? რადგან თქვენ ხართ ცოცხალი ღვთის ტაძარი, როგორც ღმერთმა თქვა: „დავმკვიდრდები და ვივლი მათ შორის, ვიქნები მათი ღმერთი და ისინი იქნებიან ჩემი ხალხი. +

17ამიტომ გამოდით მათგან და გამოეყავით!“ – ამბობს უფალი. „უწმიდურს ნუ მიეკარებით და მე მიგიღებთ თქვენ. +

18ვიქნები თქვენთვის მამა და თქვენ იქნებით ჩემთვის ძენი და ასულნი“, ამბობს უფალი ყოვლისმპყრობელი. +

7

ერთად სიკვდილი და ერთად სიცოცხლე

7^1ამიტომ, ჩემო საყვარელნო, როცა ასეთი აღთქმანი გვაქვს, განვიწმიდოთ ხორცისა და სულის ყოველგვარი ბიწისაგან, ღვთის მოშიშებით აღვასრულოთ სიწმიდე.

2შეგვითვისეთ, არავის მოვქცევივართ უსამართლოდ, არავისთვის გვივნია, არავისგან გვიძებნია გამორჩენა.

3მსჯავრის დასადებად არ ვამბობ. რადგან წინასწარვე ვთქვი, რომ ჩვენს გულებში ხართ, რათა თქვენთან მოვკვდეთ და თქვენთან ვიცოცხლოთ.

4დიდი ნდობა მაქვს თქვენი, ბევრს ვიკვეხნი თქვენით. აღვსილი ვარ ნუგეშით, გულნაჯერი ვარ სიხარულით, მიუხედავად მთელი ჩვენი გასაჭირისა.

ღვთის გულისათვის დანაღვლიანება წარმოშობს მონანიებას ხსნისათვის

5ვინაიდან, როცა მაკედონიაში მოვედით, ჩვენს სხეულს არ ჰქონია მოსვენება, არამედ შევიწროებულნი ვიყავით ყველაფერში: გარეთ – ბრძოლები, შინ – შიში.

6მაგრამ ღმერთმა, რომელიც მორჩილთა ნუგეშისმცემელია, ნუგეში გვცა ტიტეს მოსვლით. +

7და არა მარტო მისი მოსვლით, არამედ აგრეთვე ნუგეშით, რომლითაც ნუგეშცემული იყო იგი თქვენით, როცა გვიამბო თქვენს სიბეჯითეზე, თქვენს ტირილზე, თქვენს თავგამოდებაზე ჩემს მიმართ და, ამრიგად, უფრო მეტად გავიხარე.

8ამიტომ, თუ კიდეც დაგამწუხრეთ წერილით, არ ვნანობ, თუმცა კინაღამ ვინანე, ვინაიდან ვხედავ, რომ ამ წერილმა დაგამწუხრათ, თუნდაც დროებით.

9ახლა მე ვხარობ არა იმიტომ, რომ დამწუხრდით, არამედ იმიტომ, რომ დამწუხრდით მოსანანიებლად, რადგან დამწუხრდით ღვთის გულისათვის. ასე, რომ არაფერი დაგზიანებიათ ჩვენგან.

10ვინაიდან ღვთის გულისათვის დამწუხრება წარმოშობს სინანულს სახსნელად და არ გახდება სანანებელი, ხოლო სოფლის წუხილი სიკვდილს წარმოშობს. +

11ვინაიდან იმან, ღვთის გულისათვის რომ დამწუხრდით, დახეთ, რამდენი რამ წარმოშვა თქვენში: როგორი სიბეჯითე, როგორი გამართლება, როგორი გულისწყრომა, როგორი შიში, როგორი სურვილი, როგორი მოშურნეობა, როგორი სასჯელი და ყველაფერში აჩვენეთ, რომ სუფთანი ხართ ამ საქმეში.

12ამიტომ, თუ კიდეც მოგწერეთ თქვენ, არც შეურაცხმყოფელის გულისათვის და არც შეურაცხყოფილის გულისათვის, არამედ, რათა თქვენი გულმოდგინება ჩვენდამი გამოჩნდეს თქვენში ღვთის წინაშე.

13და ამიტომ ვინუგეშეთ თავი თქვენი ნუგეშით. ხოლო უმეტესად გავიხარეთ ტიტეს სიხარულით, რომ თქვენ ყველამ დაამშვიდეთ მისი სული.

14თუ რამეში დავიკვეხე თქვენს შესახებ მის წინაშე, არ შევრცხვენილვარ. მაგრამ, როგორც ყველაფერს ჭეშმარიტად გელაპარაკებოდით, ასევე ჭეშმარიტი გამოდგა ჩვენი კვეხნა ტიტეს წინაშე.

15უფრო ძლიერდება მისი სიყვარული თქვენს მიმართ, იხსენებს რა ყველა თქვენგანის მორჩილებას და იმას, რომ მოშიშობით და თრთოლვით მიიღეთ იგი.

16ამრიგად, მოხარული ვარ, რომ შემიძლია ყველაფერში მოგენდოთ.

8

უხვად შესწირონ ქრისტეს გულისთვის

8^1და აჰა, გაუწყებთ, ძმანო, ღვთის მადლის შესახებ, რომელიც მიეცა მაკედონიის ეკლესიებს.

2ვინაიდან, მიუხედავდ დიდი შევიწროებით გამოცდისა, მათი სიხარულის სიუხვე და მათი სიღატაკის სიღრმე უხვად გამოიხატა მათი ხელგაშლილობის სიმდიდრეში. +

3ვინაიდან, ვადასტურებ, რომ თავიანთი ძალის შესაბამისად და უფრო მეტადაც გულუხვნი იყვნენ.

4დიდი დაჟინებით გვთხოვეს მადლი და თანაზიარება წმიდათა მომსახურებაში.

5და არა მარტო ის, რისი იმედიც გვქონდა, არამედ მათ საკუთარი თავი მისცეს ჯერ უფალს და მერე ჩვენ, ღვთის ნებით.

6ამიტომ ტიტეს ვთხოვეთ, რომ, როგორც დაიწყო, ასევე დაემთავრებინა თქვენთან ეს კეთილი საქმე.

7ხოლო როგორც სიუხვე გაქვთ ყველაფრით: რწმენით და სიტყვით, ცოდნით და ყოველგვარი სიბეჯითით და თქვენში ჩვენი სიყვარულით, ასე იუხვეთ ამ მადლშიც.

8ამას ბრძანებით კი არ ვამბობ, არამედ რათა სხვათა სიბეჯითით გამოვცადო თქვენი სიყვარულის სიწრფელეც.

9ვინაიდან იცით თქვენ ჩვენი უფლის იესო ქრისტეს მადლი; რომ იგი, თუმცა მდიდარი იყო, თქვენს გამო გაღატაკდა, რათა თქვენ გამდიდრებულიყავით მისი სიღატაკით. +

10ჩემს რჩევას ვიძლევი ამაზე, რადგან სასარგებლო იქნება თქვენთვის იმის აღსრულება რაც შარშან წამოიწყეთ და ხალისითაც.

11ახლა კი დაასრულეთ კიდეც საქმე, რათა, რისი გაკეთებაც გულმოდგინედ გსურდათ, დაამთავროთ კიდეც თქვენი შეძლებისამებრ.

12ვინაიდან, როცა გულმოდგინება არის, ეს მიიღება იმის მიხედვით, ვისაც რა აქვს, და არა იმის მიხედვით, რაც არა აქვს. +

13არა იმისათვის, რომ სხვებს შვება ჰქონდეთ და თქვენ გაჭირვება, არამედ თანასწორობისთვის.

14ამჟამად თქვენი ნამეტი შეავსებს მათს ნაკლულებას, რათა მათმა ნამეტმაც შეავსოს თქვენი ნაკლულება, რომ იყოს თანასწორობა.

15როგორც სწერია: „ვინც ბევრი აკრიფა, ზედმეტი არ ჰქონდა, ხოლო ვინც ნაკლები – არ აკლდა.“ +

თავდებობა ტიტეს ერთგულებაზე.

მისი თანამგზავრები

16და მადლობა ღმერთს, რომელიც ასეთსავე სიბეჯითეს აძლევს თქვენს მიმართ ტიტეს გულს.

17ვინაიდან მართლაც მიიღო ჩვენი შეგონება და მომეტებული სიბეჯითით და საკუთარი სურვილით წამოვიდა თქვენთან.

18მასთან ერთად გამოვგზავნეთ ძმა, რომელსაც ყველა ეკლესიაში აქებენ სახარების ქადაგებისთვის.

19გარდა ამისა, ის არჩეულია ეკლესიების მიერ ჩვენს თანამგზავრადაც ამ სამადლო საქმეში, რასაც ჩვენ ვემსახურებით თვით უფლის სადიდებლად და თქვენი გულმოდგინების შესაბამისად.

20ვფრთხილობთ, რომ არავინ გამოვიდეს ბოროტი საყვედურით ჩვენზე, როცა ესოდენ უხვია ეს შემოწირულება, რომელიც ჩვენი მსახურებით იქნა მოპოვებული.

21ვინაიდან ვცდილობთ კეთილისათვის არა მარტო უფლის წინაშე, არამედ ადამიანთა წინაშეც. +

22გამოვგზავნეთ მათთან ერთად ჩვენი ძმა, რომლის სიბეჯითე მრავალჯერ გამოვცადეთ ბევრ რამეში, ხოლო ახლა უფრო მეტად ბეჯითია, რადგან დიდი ნდობა აქვს თქვენდამი.

23რაც შეეხება ტიტეს, ის ჩემი მეგობარი და თანამშრომელია თქვენთან. ხოლო რაც შეეხება ჩვენს ძმებს, ეკლესიების წარგზავნილნი და ქრისტეს დიდება არიან.

24ამიტომ უჩვენეთ და დაუმტკიცეთ მათ ეკლესიების წინაშე თქვენი სიყვარული და ის, რითაც ჩვენ ვიკვეხნით თქვენით.

9

ძმების გაგზავნა წინასწარ,

რომ ისინი მზად იყვნენ

9^1თუმცა ზედმეტია ჩემთვის მოგწეროთ წმიდანთა მომსახურებაზე,

2ვინაიდან ვიცი თქვენი გულმოდგინება და ვიკვეხნი თქვენით მაკედონელთა წინაშე, რომ აქაია მომზადებულია შარშანდლიდან. და მრავალი წაახალისა თქვენმა მოშურნეობამ,

3ხოლო ძმები გამოვგზავნე იმისათვის, რომ ფუჭი არ იყოს ჩვენი კვეხნა თქვენით ამ საქმეში და რათა მზად იყოთ, როგორც ვთქვი,

4რათა, როცა მაკედონელნი მოვლენ ჩემთან ერთად და გპოვებენ მოუმზადებელთ, არ შევრცხვეთ, არ ვამბობ, თქვენ-მეთქი, რაკი ესოდენ დაბეჯითებით დავიკვეხეთ.

5ამიტომ საჭიროდ მივიჩნიე მეთხოვა ძმებისათვის, რომ წინასწარ მოსულიყვნენ თქვენთან და გაემზადებინათ თქვენი უკვე დაპირებული ძღვენი, რათა მზად იყოს, როგორც ძღვენი და არა როგორც ანგარება.

ორმაგი კურთხევა სწორად შემწირველს

6ამასთან გეტყვით, ვინც ძუნწად თესავს, ის ძუნწად მოიმკის, ხოლო ვინც კურთხევით თესავს, ის კურთხევით მოიმკის.

7თითოეულმა როგორც გულით აირჩია, არც შეწუხებით და არც ძალდატანებით. ვინაიდან სიხარულით გამცემი უყვარს ღმერთს. +

8ხოლო ღმერთს ძალუძს გაგამდიდროთ ყოველგვარი მადლით, რათა თქვენ, ყველაფერში მუდამ ყოველივეს საკმარისად მქონენი, მდიდარნი იყოთ ყოველ კეთილ საქმეში. +

9როგორც სწერია: „გაფანტა, ღარიბებს დაურიგა, მისი სიმართლე რჩება საუკუნოდ.“ +

10ხოლო ის, ვინც თესლს აძლევს მთესველს და პურს – საჭმელად, მოგცემთ და გაამრავლებს თქვენს თესლს და გაზრდის თქვენი სიმართლის ნაყოფთ: +

11ყველაფერში გამდიდრდებით ყოველგვარი ხელგაშლილობისათვის, რაც ჩვენს მიერ ღვთისადმი მადლიერებას გამოიწვევს.

12ვინაიდან ამ საქმის სამსახური არა მარტო ავსებს წმიდათა ნაკლებობას, არამედ უხვობს კიდეც ღვთისადმი მრავალი მადლიერებით.

13ამ სამსახურის გამოცდილებით ადიდებენ ღმერთს თქვენს მიერ ქრისტეს სახარების მორჩილი აღიარებისათვის, აგრეთვე ხელგაშლილობისათვის მათთან და ყველასთან თანაზიარებაში.

14ხოლო ისინი, როცა ლოცულობენ თქვენთვის, შემოგნატრიან თქვენ ღვთის მადლისათვის, რომელიც თქვენში მომეტებულად არის.

15მადლობა ღმერთს მისი აურაცხელი ნიჭისათვის.

10
პასუხი განმაქიქებელთ

10^1თავად მე, პავლე, მოგიწოდებთ ქრისტესმიერი თვინიერებით და კეთილგანწყობით – მე, რომელიც თქვენთან პირისპირ მყოფი თავმდაბალი ვარ, შორიდან კი – კადნიერი, –

2და გევედრებით, რომ ჩემი მოსვლისას არ დამჭირდეს სიმკაცრე, რომლის გამოყენებას ვფიქრობ ზოგიერთების მიმართ, ვისაც ჰგონია, თითქოს ხორცის მიხედვით დავდიოდეთ. +

3ვინაიდან, თუმცა ხორცში დავდივართ, ხორციელად არ ვიბრძვით. +

4ვინაიდან ჩვენი საბრძოლო იარაღი ხორციელი არ არის, არამედ არის ღვთიური ძლიერება სიმაგრეთა დასანგრევად. +

5იმით ვამხობთ ზრახვებს და ყოველ სიმაღლეს, რომელიც აღმართულია ღვთის ცოდნის წინააღმდეგ, და ვატყვევებთ ყოველგვარ აზრს ქრისტესთვის დასამორჩილებლად. +

6და მზად ვართ შური ვიძიოთ ყოველგვარ ურჩობაზე, როცა თქვენი მორჩილება აღსრულდება.

7შეხედეთ იმას, რაც თქვენს წინაშეა. ვისაც სჯერა, რომ ქრისტესია, თვითონვე დაფიქრდეს, რომ როგორც თავად არის ქრისტესი, ასევე ჩვენც ქრისტესნი ვართ. +

8და თუ უფრო მეტად დავიკვეხნი ჩვენი ხელმწიფებით, რომელიც უფალმა მოგვცა ასაშენებლად და არა თქვენს დასაქცევად, არ შევრცხვები. +

9ამიტომ არ მოგეჩვენოთ, თითქოს გემუქრებოდეთ წერილებით.

10ამბობენ: წერილებში ის მძიმე და ძლიერიაო, მაგრამ როდესაც პირადად იმყოფება, სუსტია და მისი სიტყვაც არარაობააო. +

11დაე, იცოდეს ასეთმა, რომ, როგორებიც სიტყვებით ვართ წერილებში არყოფნისას, ისეთივე ვართ საქმეში თქვენთან ყოფნისას.

12ვინაიდან ვერ ვბედავთ დავუპირისპირდეთ, ანდა შევედაროთ იმათ, რომელთაც თავი მოაქვთ: ისინი უჭკუობით თავისი თავით ზომავენ თავს და თავიანთ თავს თავის თავთან ადარებენ.

13ხოლო ჩვენ უზომოდ არ დავიკვეხნით, არამედ იმ ზომით, რა ხვედრიც ღმერთმა გვიწილადა, რომ თქვენამდე მოვაღწიოთ. +

14ვინაიდან, ჩვენ ხომ მეტისმეტად არ ვიძაბებით, თითქოს არ მოგვეღწიოს თქვენამდე, იმიტომ, რომ თქვენამდეც მოვაღწიეთ ქრისტეს სახარებით.

15უზომოდ არ ვიკვეხნით სხვისი შრომით, მაგრამ იმედი გვაქვს, რომ თქვენი რწმენის ზრდის კვალობაზე უხვად გავადიდებთ თქვენში ჩვენს ხვედრს. +

16რათა თქვენს იქითაც ვახაროთ და არ ვიკვეხნიდეთ იმით, რაც უკვე გამზადებულია სხვათა ხვედრში.

17ვინც იკვეხნის, უფლით დაიკვეხოს. +

18ვინაიდან, ის კი არ არის მოწონებული, ვინც თავს იქებს, არამედ – ვისაც უფალი აქებს. +

11
იყავით ერთგულნი ქრისტესთვის

11^1ო, ნეტავ ოდნავ მაინც შეიწყნარებდეთ ჩემს სისულელეს! თუმცა მიწყნარებთ კიდეც.

2ვინაიდან თავგამოდებული ვარ თქვენს მიმართ ღვთიური თავგამოდებით, რადგან დაგწინდეთ თქვენ ერთ კაცზე, რათა წმიდა ქალწულად წარგადგინოთ ქრისტეს წინაშე. +

3მაგრამ ვშიშობ, რომ როგორც გველმა თავისი მზაკვრობით აცდუნა ევა, ასევე არ გაირყვნეს თქვენი აზროვნება და არ გარდახდეთ სიწრფელესა და სიწმიდეს ქრისტეში. +

4ვინაიდან, თუ მოვა ვინმე და გიქადაგებთ სხვა იესოს, რომელიც ჩვენ არ გვიქადაგია, ანდა, რომ მიიღოთ სხვა სული, რომელიც არ მიგიღიათ, ან სხვა სახარება, რომელიც არ მიგიღიათ, მაშინ თქვენ მეტისმეტად შემწყნარებელნი იქნებოდით.

5რადგან ვფიქრობ, არაფერში ჩამოვუვარდები აღმატებულ მოციქულებს. +

6და თუმცა სიტყვით უმეცარი ვარ, არა ცოდნით, მაინც ყველაფერში გაცხადებულნი ვართ თქვენთვის. +

7ანდა, ნუთუ ცოდვა ჩავიდინე თავის დამდაბლებით, რათა თქვენ ამაღლებულიყავით, რადგან უსასყიდლოდ გახარებდით ღვთის სახარებას?

8სხვა ეკლესიებს ვართმევდი, ვიღებდი მათგან ქირას, რათა თქვენ მოგმსახურებოდით. ხოლო როცა თქვენთან ვიყავი და მაკლდა კიდეც, არავინ შემიწუხებია. +

9ვინაიდან ჩემს ნაკლულებას ავსებდნენ მაკედონიიდან მოსული ძმები და ყველაფერში ვცდილობდი ტვირთად არ დაგწოლოდით თქვენ, და კვლავაც ვეცდები.

10ქრისტეს ჭეშმარიტებით, რომელიც ჩემშია, გეუბნებით, რომ ეს სიქადული არ წამერთმევა აქაიის მხარეებში. +

11რატომ? განა იმიტომ, რომ არ მიყვარხართ? ღმერთმა უწყის!

12მაგრამ რასაც ვაკეთებ, იმასვე გავაკეთებ, რათა საბაბი მოვკვეთო მათ, ვინც საბაბს ეძებს, რათა ისინი ჩვენისთანანი აღმოჩნდნენ იმაში, რითაც იკვეხნიან.

13ვინაიდან ასეთები არიან ცრუ მოციქულნი, მზაკვარი მუშაკნი, ქრისტეს მოციქულებად გარდასახულნი. +

14და არ არის საკვირველი, რადგან თვით სატანაც ხომ ნათლის ანგელოზად გარდაისახება.

15ამიტომ დიდი ამბავი არ არის, თუ მისი მსახურნიც სიმართლის მსახურებად გარდაისახებიან. მაგრამ მათი ბოლო მათი საქმეთამებრ იქნება. +
პავლეს ტანჯვა სახარებისთვის

16კვლავაც ვიტყვი: ნურავინ ჩამთვლის უგუნურად. და თუ არა, ისე მაინც მიმიღეთ, როგორც უგუნური, რათა მცირეოდენით მეც ვიკვეხნო.

17რასაც ვამბობ, უფლის მიხედვით კი არ ვამბობ ასეთ თავდაჯერებულ კვეხნაზე, არამედ თითქოს უგუნურებით,

18რაკი ბევრი იკვეხნის ხორციელად, ამიტომ მეც დავიკვეხი. +

19ვინაიდან თქვენ, გონიერნი, ხალისით იწყნარებთ უგუნურებს.

20რადგან იწყნარებთ, თუ ვინმე დაგიმონებთ, თუ ვინმე შეგსანსლავთ, თუ ვინმე დაგიპყრობთ, თუ ვინმე გაყოყოჩდება, თუ ვინმე სახეში გცემთ.

21შესარცხვენად ვამბობ ამას, თითქოს დავუძლურდით. მაგრამ, თუ ვინმე გაკადნიერდება და რაიმეთი დაიკვეხნის, უგუნურებით ვიტყვი ამას: მეც გავკადნიერდები.

22ისინი ებრაელები არიან? მეც. ისრაელიანები არიან? მეც. აბრაამის თესლნი არიან? მეც. +

23ქრისტეს მსახურნი არიან? უგუნურივით ვამბობ: მე უფრო მეტად. უფრო მეტად შრომაში, ბევრად უფრო მეტად ტანჯვაში, უფრო მეტად საპყრობილეში და მრავალგზის სიკვდილის პირას.

24ხუთჯერ მივიღე იუდეველთაგან ორმოცზე ერთით ნაკლები დარტყმა. +

25სამჯერ კვერთხით მცემეს, ერთხელ ჩამქოლეს და სამჯერ გემის მსხვრევა განვიცადე, ღამე და დღე შუა ზღვაში დავყავი, +

26მრავალჯერ მოგზაურობებში, განსაცდელში მდინარეებზე, განსაცდელში ყაჩაღებისაგან, განსაცდელში თანატომელთაგან, განსაცდელში წარმართთაგან, განსაცდელში ქალაქად, განსაცდელში უდაბნოდ, განსაცდელში ზღვაზე, განსაცდელში ცრუ ძმათა შორის,

27შრომასა და გაჭირვებაში, გამუდმებულ სიფხიზლეში, შიმშილსა და წყურვილში, გამუდმებულ მარხულობაში, ყინვასა და სიშიშვლეში. +

28კიდევ გარდა სხვათა, დღითი-დღე რომ მიხდება: ზრუნვა ყველა ეკლესიაზე.

29ვინმე დაუძლურდა და მე არ დავუძლურდი? ვინმე დაბრკოლდა და მე არ ავენთე? +

30თუ დასაკვეხნია, ჩემი უძლურებით დავიკვეხნი.

31ღმერთმა, ჩვენი უფლის იესო ქრისტეს მამამ, კურთხეულმა უკუნითი უკუნისამდე, უწყის, რომ არ ვცრუობ. +

32დამასკოში მეფე არეტას ოლქის განმგებელი დარაჯობდა დამასკელთა ქალაქს, რათა შევეპყარი. +

33სარკმლიდან გადმომიშვეს გოდრით კედელზე და ხელიდან დავუსხლტი მას.

12

პავლეს ხილვანი და გამოცხადებანი

12^1მართლაც სასარგებლო არ არის ჩემთვის კვეხნა, ვინაიდან მივალ უფლის ხილვებთან და გამოცხადებებთან. +

2ვიცი კაცი ქრისტეში, რომელიც თოთხმეტი წლის წინათ, არ ვიცი, სხეულში, არ ვიცი, სხეულის გარეთ, ღმერთმა იცის, ატაცებულ იქნა მესამე ცამდე.

3ვიცი ასეთ კაცზე, სხეულში იყო, თუ სხეულის გარეშე, არ ვიცი, ღმერთმა იცის, –

4რომ ის ატაცებულ იქნა სამოთხეში და ისმენდა გამოუთქმელ სიტყვებს, რომელთა გამოთქმა ნებადართული არა აქვს ადამიანს.

5ასეთი კაცით დავიკვეხნი, ჩემი თავით კი არ დავიკვეხნი, მხოლოდ ჩემი უძლურებებით.

6ხოლო თუ მოვისურვებ დავიკვეხნო, უგუნური არ ვიქნები, ვინაიდან ჭეშმარიტებას ვიტყვი. მაგრამ თავს ვიკავებ, რათა არავინ ჩამთვალოს იმაზე მეტად, რასაც ჩემში ხედავს ან ჩემგან ისმენს.

7რათა არ გავმედიდურდე მეტისმეტი გამოცხადებებით, ეკალი მომეცა სხეულში, სატანის ანგელოზი, რომ დამქეჯნოს, რათა არ გავმედიდურდე.

8სამჯერ შევევედრე უფალს, რომ განმაშოროს იგი.

9და მითხრა: „გეყოფა ჩემი მადლი, ვინაიდან უძლურებაში ხდება სრულყოფილი ჩემი ძალა.“ ამიტომ უფრო ხალისით დავიკვეხნი ჩემი უძლურებებით, რათა ქრისტეს ძალა დამკვიდრდეს ჩემში. +

10ამიტომ კმაყოფილი ვარ უძლურებაში, შეურაცხყოფაში, გაჭირვებაში, დევნაში და შევიწროებაში ქრისტეს გულისათვის. ვინაიდან როცა უძლური ვარ, მაშინ ვარ ძლიერი.

11უგუნური შევიქენი, რაკი ვიკვეხნი. თქვენ მაიძულეთ. თქვენ გევალებოდათ ჩემი ქება, ვინაიდან არაფრით ვარ აღმატებულ მოციქულებზე ნაკლები, თუმცა არაფერი ვარ.

12მოციქულის ნიშნები ამოქმედდა თქვენ შორის ყოველგვარი მოთმინებით, ნიშნებით, სასწაულებით და ძალებით.

13ვინაიდან რა გაკლიათ სხვა ეკლესიებთან შედარებით, გარდა იმისა, რომ მე არ დაგაწექით მძიმე ტვირთად? მაპატიეთ ეს დანაშაული. +

არც ის და არც ტიტე

არ იყვნენ ტვირთად ეკლესიისთვის

14აჰა, მე მზად ვარ მესამედ მოვიდე თქვენთან და არ დაგაწვებით მძიმე ტვირთად, ვინაიდან მე თქვენ გეძებთ და არა თქვენსას. რადგან შვილები კი არ უნდა აგროვებდნენ სიმდიდრეს მშობლებისათვის, არამედ მშობლები – შვილებისათვის. +

15ხოლო მე ხალისით დავიხარჯები და გამოვიფიტები თქვენი სულებისათვის, თუმცა მიუხედავად ჩემი თქვენდამი დიდი სიყვარულისა, ნაკლებად გიყვარვართ. +

16მაგრამ თუ ასეა და მე არ დაგიმძიმდით თქვენ, იქნებ, როგორც მატყუარამ, მზაკვრობით წარგიტაცეთ?

17ან ვეძიებდი ანგარებას ვინმეს მეშვეობით, რომელიც თქვენთან გამოვგზავნე? +

18მე ვთხოვე ტიტეს და მასთან ერთად გამოვგზავნე ერთ-ერთი ძმა: განა გამოგიყენათ თქვენ ტიტემ? ერთი სულით არ დავდიოდით? ერთი გზით არ დავდიოდით?

19კიდევ ხომ არ ფიქრობთ, რომ თავს ვიმართლებდით თქვენთან? ღვთის წინაშე ვლაპარაკობთ ქრისტეში და ყოველივე ეს, საყვარელნო, თქვენს აღსაშენებლადაა. +

20ვინაიდან ვშიშობ, რომ, როცა მოვალ, გიპოვით თქვენ არა ისეთებს, როგორც მე მსურს, და თქვენც მიპოვით ისეთს, როგორც არ გსურთ, რათა არ იყოს თქვენში შუღლი, შური, მძვინვარება, დავიდარაბა, ცილისწამება, ენატანიობა, გულზვაობა და შფოთი.

21რათა, როცა კვლავ მოვალ, არ დამამდაბლოს ჩემმა ღმერთმა თქვენთან და არ ვიგლოვო მრავალნი, რომელთაც ადრე შესცოდეს და არ მოინანიეს უწმიდურება, სიძვა და გარყვნილება, რასაც სჩადიოდნენ.

13

მალე ნახვისა და სასტიკი მსჯავრის შესახებ

13^1ეს მესამედ მოვდივარ თქვენთან. ორი მოწმის ან სამი მოწმის პირით დამტკიცდება ყოველი სიტყვა. +

2მე წინასწარ ვეუბნებოდი და ახლაც ვეუბნები, როგორც თქვენთან მეორედ ყოფნისას, ისე ახლაც – არყოფნისას, მათ, ვინც ადრე შესცოდა, და ყველა სხვას, რომ, თუ კვლავ მოვალ, არავის დავინდობ, +

3რაკი თქვენ ეძებთ იმის მტკიცებას, ლაპარაკობს ჩემში თუ არა ქრისტე, რომელიც უძლური არ არის თქვენთვის, არამედ ძლიერია თქვენში.

4ვინაიდან, თუმცა უძლურებისგან იყო ჯვარცმული, მაგრამ ცოცხალია ღვთის ძალისგან. და ჩვენც უძლურნი ვართ მასში, მაგრამ ვიცოცხლებთ მასთან ერთად ღვთის ძალისგან თქვენთვის. +

5საკუთარი თავი გამოსცადეთ, თუ ხართ რწმენაში. საკუთარი თავი გამოარკვიეთ. ნუთუ არ იცნობთ საკუთარ თავს, რომ თქვენშია იესო ქრისტე? თუ არა და, მაშ, გამოცდას ვერ უძლებთ. +

6მაგრამ ვიმედოვნებ, ჩვენზე კი გაიგებთ, რომ არა ვართ გამოუცდელნი.

7ვლოცულობთ ღვთისადმი, რომ არავითარი ბოროტება არ ჩაიდინოთ, არა იმისათვის, რომ ჩვენ გამოცდილნი გამოვჩნდეთ, არამედ რათა სიკეთეს აკეთებდეთ, ჩვენ კი თუნდაც გამოუცდელნი ვიყოთ.

8ვინაიდან არაფრის გაკეთება ძალგვიძს ჭეშმარიტების წინააღმდეგ, არამედ ჭეშმარიტებისათვის.

9რადგან გვიხარია, როცა ჩვენ უძლურნი ვართ, თქვენ კი ძლიერნი. ამაზე ვლოცულობთ კიდეც, თქვენს სრულყოფაზე.

10ამიტომ ვწერ ამას შორიდან, რათა მოსვლისას არ მოვიქცე მკაცრად იმ ძალაუფლებისამებრ, რომელიც უფალმა მომცა აღსაშენებლად და არა დასანგრევად. +

უკანასკნელი დარიგება და კურთხევა

11მაშ, ძმებო, იხარეთ და განმტკიცდით, თავი ინუგეშეთ და იყავით ერთსულოვანნი, მშვიდობიანნი, და სიყვარულისა და მშვიდობის ღმერთი თქვენთან იქნება. +

12მოიკითხეთ ერთმანეთი წმიდა ამბორით. მოგიკითხავთ ყველა წმიდა. +

13მადლი უფლისა იესო ქრისტესი, სიყვარული ღვთისა და თანაზიარება სულიწმიდისა იყოს ყველასთან თქვენთან. ამინ.

+ 1კორ. 1:3.

+ გამ. 34:6. 1პეტრ. 1:3.

+ ფსალმ. 33:20.

+ კოლ. 1:24.

+ რომ. 15:30. 2კორ. 4:15.

+ საქმე. 23:1. 2კორ. 2:17; 4:2; 7:14.

+ 1კორ. 4:19.

+ მათ. 5:37.

+ რიცხ. 23:19.

+ 1იოან. 2:20.

+ რომ. 8:15. 2კორ. 5:5. გამოცხ. 2:17.

+ 2კორ. 1:14.

+ 1კორ. 5:1.

+ 1კორ. 5:5.

+ ლუკ. 22:31. 1პეტრ. 5:8.

+ 1კორ. 1:18. 2კორ. 4:3.

+ ლუკ. 2:34. 2კორ. 3:5.

+ 2კორ. 1:12; 4:2; 11:15. 1ტიმ. 6:5. ტიტ. 1:11.

+ 2კორ. 1:12.

+ 1კორ. 9:2.

+ ეზეკ. 11:19. ებრ. 8:10.

+ იოან. 15:5. 1კორ. 15:10.

+ იერ. 31:33. იოან. 6:63.

+ გამ. 34:30.

+ რომ. 10:4.

+ ეს. 6:10. 1კორ. 2:8.

+ გამ. 34:34.

+ იოან. 4:24.

+ 1კორ. 15:49. 2კორ. 4:6.

+ საქმე. 23:9. 2კორ. 2:17.

+ 1კორ. 1:18.

+ იოან. 14:9. კოლ. 1:15. ებრ. 1:3.

+ 1კორ. 2:2; 3:5.

+ დაბ. 1:3. 1პეტრ. 2:9.

+ 1კორ. 2:5. 2კორ. 3:5.

+ ფსალმ. 36:24.

+ გალ. 6:17.

+ რომ. 8:17.

+ ფსალმ. 115:1.

+ 1კორ. 6:14. 1თეს. 1:10.

+ რომ. 8:18.

+ იობ. 4:19. ებრ. 9:11.

+ რომ. 8:23.

+ ეს. 61:10. გამოცხ. 16:15.

+ 1კორ. 15:54.

+ 2კორ. 1:22.

+ რომ. 8:25.

+ ფილიპ. 1:23.

+ იობ. 34:11. მათ. 16:27; 25:32. რომ. 14:10.

+ 2კორ. 11:11.

+ რომ. 14:9. გალ. 2:20.

+ ეს. 43:18-19. რომ. 6:4. გამოცხ. 21:5.

+ რომ. 5:11. ეფეს. 2:16. კოლ. 1:20.

+ ეს. 53:9. იოან. 8:46. 1პეტრ. 2:22. 1იოან. 3:5.

+ ეს. 49:8. ლუკ. 4:19. ებრ. 3:7.

+ 1კორ. 4:11. 2კორ. 12:10.

+ იგავ. 13:7.

+ 3მეფ. 18:21.

+ ლევ. 26:12. 1კორ. 3:16.

+ ეს. 52:11. იერ. 50:8. გამოცხ. 18:4.

+ იერ. 3:19.

+ 2კორ. 1:4.

+ 1პეტრ. 2:19.

+ მარკ. 12:44. რომ. 12:8.

+ მათ. 8:20. ლუკ. 2:7. იოან. 1:16. ფილიპ. 2:7.

+ იგავ. 3:28.

+ გამ. 16:18.

+ იგავ. 3:4. რომ. 12:17. ფილიპ. 4:8.

+ რჯლ. 15:7. 2კორ. 8:2.

+ 1ტიმ. 6:6.

+ ფსალმ. 111:9.

+ ეს. 55:10.

+ 2კორ. 2:17.

+ 1ტიმ. 1:18.

+ იერ. 1:10. ეფეს. 6:13.

+ 1კორ. 1:19.

+ იოან. 7:24.

+ 2კორ. 13:10.

+ 2კორ. 11:6.

+ 2კორ. 12:5.

+ რომ. 15:20.

+ იერ. 9:24. 1კორ. 1:31.

+ იგავ. 27:2. 1კორ. 4:5.

+ ეს. 62:5. ოს. 2:19.

+ დაბ. 3:4. იოან. 8:44. 2პეტრ. 3:17. 1ტიმ. 6:3.

+ 1კორ. 15:10.

+ 1კორ. 2:1. 2კორ. 10:10.

+ საქმე. 20:33. 2თეს. 3:8.

+ რომ. 9:1.

+ საქმე. 15:24.

+ მათ. 7:15.

+ ფილიპ. 3:4.

+ საქმე. 22:3. ფილიპ. 3:5.

+ რჯლ. 25:3.

+ საქმე. 14:19; 16:22; 27:41.

+ 1კორ. 4:11.

+ 1კორ. 9:22.

+ რომ. 9:1. გალ. 1:20.

+ საქმე. 9:24.

+ გალ. 1:12; 2:2.

+ რომ. 5:3. 2კორ. 4:8; 11:30.

+ 1კორ. 1:5.

+ საქმე. 20:33.

+ კოლ. 1:24. 1თეს. 2:8. 2ტიმ. 2:10.

+ 2კორ. 7:2.

+ 1კორ. 10:33.

+ რჯლ. 17:6; 19:15. მათ. 18:16. იოან. 8:16. ებრ. 10:28.

+ 2კორ. 10:2.

+ რომ. 6:4.

+ 1კორ. 11:28. ეფეს. 3:17.

+ 2კორ. 10:8.

+ 1პეტრ. 3:8. რომ. 15:5. ფილიპ. 2:2.

+ 1პეტრ. 5:14. რომ. 16:16. 1კორ. 16:20.

გალატელთა მიმართ
გალატელთა მიმართ

1. 1

2. 2

3. 3

4. 4

5. 5

6. 6

1
პავლე მოციქულის წერილი გალატელთა მიმართ

პავლეს სიტყვა გალატიის ეკლესიებს

1^1პავლე მოციქული, არა კაცთაგან და არც კაცის მიერ, არამედ იესო ქრისტეს და მამა ღვთის მიერ, რომელმაც მკვდრეთით აღადგინა იგი, +

2და ჩემთან მყოფი ყველა ძმა – გალატიის ეკლესიებს:

3მადლი თქვენ და მშვიდობა ჩემი მამა ღმერთისა და უფალ იესო ქრისტესაგან,

4რომელმაც თავისი თავი გადასცა ჩვენი ცოდვებისათვის, რათა ვეხსენით ახლანდელი ბოროტი საუკუნისაგან ჩვენი მამა ღვთის ნებით, +

5რომელსაც ეკუთვნის დიდება უკუნითი უკუნისამდე. ამინ.

შეჩვენება მათ, ვინც უკუღმა ახარა

6მიკვირს, რომ ასე მალე გადადიხართ სხვა სახარებაზე იმისგან, რომელმაც მოგიწოდათ ქრისტეს მადლით.

7არ არსებობს სხვა, მაგრამ არსებობენ ადამიანები, რომელთაც არეულობა შეაქვთ თქვენში და სურთ დაამახინჯონ ქრისტეს სახარება. +

8მაგრამ თუნდაც ჩვენ ან ანგელოზმა ზეციდან გახაროთ არა ის, რასაც ჩვენ გახარებდით, შეჩვენებული იყოს იგი.

9როგორც უკვე ვთქვით, ახლა კვლავ ვამბობ: თუ ვინმემ გახაროთ თქვენ არა ის, რაც მიიღეთ, შეჩვენებული იყოს.

10ახლა ადამიანებს ვარწმუნებ თუ ღმერთს? ან იქნებ ვცდილობ ადამიანებს ვაამო? აქამდე ისევ ადამიანებს რომ ვაამებდე, ქრისტეს მონა აღარ ვიქნებოდი. +

სახარების მიღება არა კაცისგან,

არამედ თავად ქრისტესგან

11ხოლო გაუწყებთ თქვენ, ძმებო, რომ სახარება, რომელსაც ვახარებდი, არ არის კაცთმიერი. +

12ვინაიდან მეც არ მიმიღია და არ მისწავლია იგი კაცისაგან, არამედ იესო ქრისტეს გამოცხადებით. +

13რადგან გსმენიათ თქვენ ჩემი წინანდელი მიმოსვლა იუდეველობაში, რომ მე სასტიკად ვდევნიდი ღვთის ეკლესიას და ვარბევდი მას. +

14აღვემატებოდი იუდეველობაში მრავალ ჩემს ტოლს ჩემს ტომში, ვინაიდან ჩემი მამების გადმოცემების მოშურნე ვიყავი მეტისმეტად.

15ხოლო როცა კეთილინება ღმერთმა, რომელმაც გამომარჩია დედის საშოდან და მომიწოდა თავისი მადლით, +

16გამოეცხადებინა ჩემში თავისი ძე, რომ მეხარებინა იგი წარმართთათვის, მყისვე როდი დავეთათბირე ხორცსა და სისხლს. +

17არც იერუსალიმში ავსულვარ ჩემს წინამორბედ მოციქულებთან, არამედ არაბეთში წავედი და კვლავ დავბრუნდი დამასკოს.

18მერე, სამი წლის შემდეგ, ავედი იერუსალიმში პეტრეს სანახავად და თხუთმეტი დღე დავყავი მასთან. +

19სხვა მოციქულთაგან არავინ მინახავს, გარდა უფლის ძმის, იაკობისა. +

20ხოლო რასაც მე თქვენ გწერთ, მართალია, და არ ვცრუობ ღვთის წინაშე. +

21ამის შემდეგ წავედი სირიისა და კილიკიის ქვეყნებში. +

22მაგრამ იუდეაში ქრისტეს ეკლესიებისათვის პირადად არ ვიყავი ცნობილი.

23მხოლოდ ის გაეგონათ, რომ კაცი, რომელიც ოდესღაც გვდევნიდა, ახლა ახარებს იმ სარწმუნეობას, რომელსაც წინათ ებრძოდაო,

24და ადიდებდნენ ღმერთს ჩემს გამო.

2
შეცნობა იერუსალიმში

2^1მერე, თოთხმეტი წლის შემდეგ, კვლავ ავედი იერუსალიმში ბარნაბასთან ერთად. ტიტეც თან წავიყვანე.

2ავედი იქ გამოცხადებით და წარვუდგინე მათ სახარება, რომელსაც ვქადაგებდი წარმართებს შორის. განსაკუთრებით წარვუდგინე იგი წარჩინებულებს. ამაოდ ხომ არ დავრბივარ ან დავრბოდი. +

3მაგრამ ჩემთან მყოფი ტიტეც კი, თუმცა ის ბერძენი იყო, არ აიძულეს, რომ წინადაეცვითა. +

4ხოლო ცრუ ძმებს, რომლებიც შემოიპარნენ, რომ ეთვალთვალათ ჩვენი თავისუფლებისათვის, რომელიც გვაქვს იესო ქრისტეში, რათა დავემონებინეთ, +

5ერთი საათიც კი არ დავუთმეთ და არ დავემორჩილეთ, რათა სახარების ჭეშმარიტება დაცულიყო თქვენში.

6ხოლო რაც შეეხება მათ, ვინც რამედ ჩანან (როგორებიც არ უნდა იყვნენ ისინი, ჩემთვის სულ ერთია – ღმერთი გარეგნობის მიხედვით არ განსჯის), ამ ხალხს მეტი არაფერი დაუკისრებია ჩემთვის. +

7პირიქით, როცა დაინახეს, რომ მე მონდობილი მაქვს ხარება წინადაუცვეთელთათვის, ისევე, როგორც პეტრეს – წინადაცვეთილთათვის, +

8ვინაიდან ის, ვინც პეტრესთან იღწვოდა წინადაცვეთილებთან მოციქულობაში, ჩემთანაც იღწვოდა წარმართებთან მოციქულობაში,

9და როცა ჩემთვის მოცემული მადლის შესახებ შეიტყვეს იაკობმა, კეფამ და იოანემ, რომელნიც სვეტებად ითვლებიან, გამოგვიწოდეს მე და ბარნაბას თანაზიარების მარჯვენა, რომ ჩვენ წარმართებთან წავსულიყავით, ისინი კი – წინადაცვეთილებთან.

10ოღონდ უნდა გვხსომებოდა ღატაკები, და მეც ამის კეთების მოშურნე ვიყავი. +

11როცა კეფა ანტიოქიაში მოვიდა, მე წინ აღვუდექი მას საჯაროდ, ვინაიდან მასზე საჩივარი იყო.

12ვინაიდან, ვიდრე ზოგიერთები მოვიდოდნენ იაკობისგან, წარმართებთან ერთად ჭამდა, ხოლო მათი მოსვლისთანავე დაიწყო ჩამოშორება და განზე გადგომა წინადაცვეთილთა რიდით. +

13მასთან ერთად პირფერობდნენ სხვა იუდეველებიც, ისე, რომ, ბარნაბაც კი ჩაითრია მათმა პირფერობამ.

14მაგრამ, როცა დავინახე, რომ ისინი სწორად არ მიჰყვებიან სახარების ჭეშმარიტებას, ყველას თანდასწრებით ვუთხარი კეფას: თუ შენ, იუდეველი, წარმართივით ცხოვრობ და არა იუდეველივით, აბა, წარმართებს რაღად აიძულებ-მეთქი, რომ გაიუდეველდნენ? +

15ჩვენ ბუნებით იუდეველნი ვართ და არა ცოდვილნი წარმართთაგან.

16მაგრამ, რაკი შევიტყვეთ, რომ ადამიანი გამართლდება არა რჯულის საქმეებით, არამედ იესო ქრისტეში რწმენით, ჩვენც ვირწმუნეთ იესო ქრისტე, რათა გავმართლდეთ ქრისტეში რწმენით და არა რჯულის საქმეებით, ვინაიდან რჯულის საქმეებით ვერა ხორციელი ვერ გამართლდება. +

17ხოლო თუ ქრისტეში გამართლების მძებნელნი ცოდვილნი აღმოვჩნდით, განა ქრისტე ცოდვის მსახურია? არამც და არამც! +

18ვინაიდან, თუ მე კვლავ ვაშენებ, რაც დავანგრიე, ამით ჩემს თავს დამნაშავედ ვხდი.

19მე რჯულით მოვკვდი რჯულისათვის, რათა ღვთისათვის ვიცოცხლო. მე ქრისტესთან ერთად ვარ ჯვარცმული. +

20მე უკვე აღარ ვცოცხლობ, არამედ ქრისტე ცოცხლობს ჩემში. ახლა რომ ხორციელად ვცოცხლობ, რწმენით ვცოცხლობ ღვთის ძეში, რომელმაც შემიყვარა და თავი გადასცა ჩემთვის. +

21არ უგულებელვყოფ ღვთის მადლს, ვინაიდან, თუ რჯულითაა სიმართლე, აბა, ამაოდ მომკვდარა ქრისტე. +

3

მითითება გალატელებს

3^1ჰოი, უგუნურო გალატელებო! ვინ მოგაჯადოვათ თქვენ, რომ არ დამორჩილებოდით ჭეშმარიტებას, თქვენ, რომელთა თვალწინ აღიწერა ცხადად იესო ქრისტეს ჯვარცმა.

2მხოლოდ ეს მსურს ვიცოდე თქვენგან: რჯულის საქმეებით მიიღეთ სული თუ რწმენის შესმენით? +

3ნუთუ იმდენად უგუნურნი ხართ, რომ სულით დაიწყეთ და ახლა ხორცით ამთავრებთ?

4ამაოდ იტანჯეთ ამდენი? ნეტა, მართლა ამაოდ!

5ვინც სული მოგცათ თქვენ და თქვენს შორის სასწაულებს ახდენდა, რჯულის საქმეებით აკეთებდა ამას თუ რწმენის შესმენით?

აღთქმა აბრაამის მსგავსად

მიღებული აქვთ რწმენით

6როცა ღმერთი ირწმუნა აბრაამმა, ეს სიმართლედ ჩაეთვალა მას. +

7ამიტომ, გაიგეთ, რომ ვინც რწმენისაგან არიან, აბრაამის შვილები არიან. +

8წერილმა, როცა წინასწარ განჭვრიტა, რომ ღმერთი რწმენით გაამართლებს წარმართებს, წინასწარ ახარა აბრაამს: „და იკურთხება შენში ყველა ერი.“ +

9ამიტომ ისინი, ვინც რწმენისაგან არიან, მორწმუნე აბრაამთან ერთად იკურთხებიან.

10ვინაიდან ყველანი, ვინც რჯულის საქმეთაგან არიან, წყევლის ქვეშ იმყოფებიან, ვინაიდან დაწერილია: „წყეულია ყოველი, ვინც არ შეასრულებს ყოველივეს, რაც რჯულის წიგნშია დაწერილი, რათა ყველაფერი შეასრულოს.“ +

11ცხადია, რომ რჯულით ვერავინ გამართლდება ღვთის წინაშე, ვინაიდან მართალი რწმენით იცოცხლებს. +

12ხოლო რჯული რწმენით არ არის, მაგრამ, ვინც მას შეასრულებს, მისით იცოცხლებს. +

13ქრისტემ გამოგვისყიდა რჯულის წყევლისაგან და გახდა წყეული ჩვენს ნაცვლად, ვინაიდან დაწერილია: „წყეულია ყოველი დაკიდებული ძელზე,“ +

14რათა აბრაამის კურთხევა ქრისტე იესოს მიერ იყოს წარმართებზე, რომ სულის აღთქმა მივიღოთ რწმენით. +

რჯულის გვიან მიცემა

არ ცვლის ღვთის აღთქმას

15ძმებო! ადამიანურად ვამბობ: ადამიანის მიერ დამტკიცებულ ანდერძსაც კი ვერავინ უკუაგდებს და ვერც ვერაფერს დაუმატებს.

16ხოლო აბრაამს ეთქვა ეს აღთქმანი და მის თესლს. არ თქმულა: „შენს თესლთ“ – როგორც მრავალზე, არამედ როგორც ერთზე: „შენს თესლს“, რომელიც არის ქრისტე. +

17ამას კი ვამბობ, რომ ღვთის მიერ წინათ დამტკიცებულ აღთქმას ოთხას ოცდაათი წლის შემდეგ მოსული რჯული ვერ დაარღვევს ისე, რომ აღთქმული გაუქმდეს. +

18ვინაიდან, თუკი რჯულითაა მემკვიდრეობა, მაშინ აღარაა აღთქმით. აბრაამს ღმერთმა აღთქმით მიჰმადლა. +

19აბა, რჯული რაღაა? დანაშაულთა გამო მიეცა რჯული, ვიდრე მოვიდოდა თესლი, რომლისადმიცაა აღთქმა, და გადაეცა იგი ანგელოზთა მიერ, შუამავლის ხელით. +

20ერთის შუამავალი არ არსებობს, ხოლო ღმერთი ერთია.

21აბა, რჯული ეწინააღმდეგება ღვთის აღთქმებს? არამც და არამც! ვინაიდან, თუ მოცემული იყო რჯული, რომელსაც ძალუძს ცხოველმყოფელობა, მაშინ ნამდვილად იქნებოდა სიმართლე რჯულის მიერ.

22მაგრამ წერილმა ყველა მოამწყვდია ცოდვის ქვეშ, რათა მორწმუნეებს იესო ქრისტეს რწმენით მისცემოდათ აღთქმული. +

თუ თქვენ ქრისტეს ეკუთვნით,

მაშინ აღთქმით მემკვიდრენი ხართ

23რწმენის მოსვლამდე კი მომწყვდეულები ვიყავით რჯულის მეთვალყურეობის ქვეშ, ვიდრე რწმენა გამოჩნდებოდა.

24ამრიგად, რჯული იყო ჩვენი წარმმართველი ქრისტესაკენ, რათა გავმართლებულიყავით რწმენით. +

25მაგრამ როცა რწმენა უკვე მოვიდა, წარმმართველის ხელქვეით აღარ ვიმყოფებით.

26ვინაიდან თქვენ ყველანი ღვთის შვილები ხართ ქრისტე იესოში რწმენით. +

27ვინაიდან, რაკი ყველა მოინათლეთ ქრისტეში, ქრისტეში შეიმოსენით. +

28უკვე აღარ არსებობს არც იუდეველი და არც ბერძენი, არც მონა და არც თავისუფალი, არც მამრი და არც მდედრი, ვინაიდან თქვენ ყველანი ერთი ხართ ქრისტე იესოში. +

29და თუ ქრისტესნი ხართ, მაშ, აბრაამის თესლი ხართ და აღთქმით მემკვიდრენი. +

4

ქრისტემ გამოისყიდა რჯულის ქვეშ მყოფნი

4^1ვამბობ: მემკვიდრე-მეთქი, მაგრამ ვიდრე ის ყრმაა, არაფრით არ განირჩევა მონისაგან, თუმცა ყოვლის პატრონია.

2არამედ მეურვეთა და მნეთა ხელქვეით იმყოფება იგი, მამამისის მიერ დანიშნულ ვადამდე.

3ასევე ჩვენც, ვიდრე ყრმანი ვიყავით, დამონებულნი ვყავდით ამ სოფლის წესებს. +

4და როცა მოვიდა სისავსე ჟამსა, მოავლინა ღმერთმა თავისი ძე, რომელიც დედაკაცისაგან იშვა, და დაემორჩილა იგი რჯულს +

5რჯულის ქვეშ მყოფთა გამოსასყიდად, რათა მიგვეღო შვილობა. +

6და რაკიღა თქვენ შვილები ხართ, ღმერთმა მოავლინა თქვენს გულებში თავისი ძის სული, რომელიც შესძახის: „აბბა, მამაო.“

7ამიტომ შენ უკვე აღარ ხარ მონა, არამედ ძე, ხოლო თუ ძე, მემკვიდრეცა ხარ ღვთის მიერ. +

ვშიშობ, ამაოდ ხომ არ გავისარჯე

თქვენს შორის

8ხოლო მაშინ, როცა არ იცნობდით ღმერთს, ემსახურებოდით მათ, რომლებიც ბუნებით ღმერთები არ არიან. +

9ახლა კი, როცა ღმერთი იცანით, უფრო მეტიც, როცა ღმერთმა გიცნოთ, როგორღა უბრუნდებით უძლურ და ღატაკ წესებს და გინდათ ხელახლა დაემონოთ მათ? +

10დღეებს იცავთ თქვენ და თვეებს, ვადებსა და წელიწადებს. +

11ვშიშობ, ამაოდ ხომ არ გავისარჯე თქვენს შორის.

12იყავით ჩემისთანები, ვინაიდან მეც თქვენისთანა ვარ, ძმებო, გევედრებით. ცუდი არაფერი გაგიკეთებიათ ჩემთვის.

13ეს იცით, რომ ხორცის უძლურებით გახარეთ თქვენ პირველად.

14თქვენ კი არ შეიძულეთ და არც უგულებელყავით ჩემი განსაცდელი ხორციელად, არამედ მიმიღეთ, როგორც ღვთის ანგელოზი, როგორც ქრისტე იესო.

15სად არის თქვენი მაშინდელი ნეტარება! ვმოწმობ თქვენზე: რომ შეგძლებოდათ, თვალებს ამოითხრიდით და მე მომცემდით.

16მაშ, ნუთუ თქვენი მტერი გავხდი, ჭეშმარიტებას რომ გელაპარაკებით?

17კეთილად როდი მოშურნეობენ თქვენთვის, არამედ სურთ თქვენი დაცილება ჩვენგან, რათა თქვენ თავი გამოიდოთ მათთვის.

18კარგია სასიკეთოდ მოშურნეობა ყოველთვის და არა მხოლოდ თქვენთან ჩემი ყოფნისას.

19ჩემო შვილებო, რომელთათვისაც ჯერაც განვიცდი მშობიარობის ტკივილებს, ვიდრე თქვენში გამოისახება ქრისტე,

20მინდოდა თქვენთან ვყოფილიყავი და გამომეცვალა ჩემი კილო, ვინაიდან გაოგნებული ვარ თქვენს გამო.

აბრაამის შვილები

21მითხარით, ვისაც რჯულის ქვეშ ყოფნა გსურთ, განა არ უსმენთ რჯულს?

22ვინაიდან დაწერილია, რომ ორი ძე ჰყავდა აბრაამს, ერთი მხევლისგან და მეორე თავისუფლისგან. +

23მაგრამ რომელიც მხევლისგან იყო, ის ხორციელად შობილი იყო, ხოლო რომელიც თავისუფლისგან – აღთქმის თანახმად. +

24ამაში არის ქარაგმა. ეს არის ორი აღთქმა: ერთი სინაის მთიდან, მონობისათვის შობილი, რომელიც არის აგარი. +

25ვინაიდან აგარი არის სინაის მთა არაბეთში და ამჟამინდელ იერუსალიმს შეესაბამება, ვინაიდან ის მონობაშია თავის შვილებთან ერთად.

26ხოლო ზენა იერუსალიმი თავისუფალია: ის ყველა ჩვენგანის დედაა. +

27რადგან დაწერილია: „იხარებდე, ბერწო, უშობელო! სიხარულით აყიჟინდი, სალმობის განუცდელო! რადგან მიტოვებულს მეტი შვილები ეყოლება, ვიდრე გათხოვილს.“ +

28და ჩვენ, ძმებო, ისაკის კვალზე აღთქმის შვილები ვართ. +

29და როგორც მაშინ ხორციელად შობილი სდევნიდა სულით შობილს, ასევეა ახლაც. +

30მაგრამ წერილი რას ამბობს? „განდევნე მხევალი და მისი ძე, ვინაიდან მხევლის ძე ვერ დაიმკვიდრებს თავისუფლის ძესთან ერთად.“ +

31ამრიგად, ძმებო, ჩვენ მხევლის შვილები კი არ ვართ, არამედ თავისუფალისა. +

5

იდექით თავისუფლებაში

5^1თავისუფლებისათვის გაგვათავისუფლა ქრისტემ. მაშ, იდექით და ნუღარ შეუდგებით მონობის უღელს. +

2აჰა, მე, პავლე, გეუბნებით თქვენ: თუ წინადაიცვეთთ, არავითარი სარგებლობა არ გექნებათ ქრისტესაგან. +

3და კიდევ ვუმოწმებ ყოველ ადამიანს, რომელიც წინადაიცვეთს, რომ ის ვალდებულია მთელი რჯული შეასრულოს.

4თქვენ, რომლებიც რჯულით იმართლებთ თავს, უქრისტეოდ დარჩით და მოსწყდით მადლს.

5ჩვენ კი სულით ველით სიმართლის სასოს რწმენისაგან. +

6ვინაიდან ქრისტეში ძალა არა აქვს არც წინადაცვეთას, არც წინადაუცვეთელობას, არამედ სიყვარულით მოქმედ რწმენას. +

7კეთილად რბოდით და ვინ დაგაბრკოლათ, რომ არ დაემორჩილოთ ჭეშმარიტებას?

8ეს დარწმუნება იმისაგან არ არის, ვინც თქვენ მოგიწოდებთ.

9მცირე საფუარი მთელ ცომს გააფუებს. +

10თქვენი მწამს მე უფალში, რომ არ იფიქრებთ სხვანაირად, ხოლო თქვენი აღმაშფოთებელი, ვინც უნდა იყოს, მსჯავრს იტვირთავს.

11მე კი რისთვის ვარ დევნილი, ძმებო, თუ კი კვლავ ვქადაგებდი წინადაცვეთას? მაშინ ჯვრის ცდუნება შეწყდებოდა. +

12ო, ნეტა განიდევნებოდნენ თქვენი შემაშფოთარნი.

არ ისარგებლოთ თავისუფლებით

ხორციელი ტკბობისათვის

13ხოლო თქვენ, თავისუფლებისათვის ხართ მოწოდებულნი, ძმებო, ოღონდ ეს თავისუფლება არ გახდეს საბაბი ხორცის საამებლად, არამედ სიყვარულით ემსახურეთ ერთმანეთს. +

14ვინაიდან მთელ რჯულს ეს ერთი მცნება მოიცავს: „გიყვარდეს მოყვასი შენი, ვითარცა თავი შენი.“ +

15მაგრამ, თუ კბენთ და ჭამთ ერთმანეთს, ფრთხილად იყავით, ერთმანეთი არ მოსპოთ.

ხორციელი საქმეები და სულიერი ნაყოფი

16აჰა, მე ვამბობ: მოიქეცით სულიერად და არ აღასრულებთ ხორცის გულისთქმებს.

17ვინაიდან ხორცს სულის საწინააღმდეგო სურს, სულს კი – ხორცის საწინააღმდეგო. ერთმანეთს ეწინააღმდეგებიან, რათა აკეთოთ არა ის, რაც გსურთ. +

18და თუ სულით იარებით, რჯულის ქვეშ აღარ ხართ. +

19ხორცის საქმეები აშკარაა: ეს არის სიძვა, უწმიდურება და თავაშვებულება, +

20კერპთმსახურება, მისნობა, მტრობა, ჩხუბი, შური, რისხვა, შუღლი, უთანხმოებანი, მწვალებლობა,

21სიძულვილი, მკვლელობა, ლოთობა, გაუმაძღრობა და სხვა ასეთი. გეუბნებით წინასწარ, როგორც ადრე მითქვამს, რომ ამის ჩამდენნი ღვთის სასუფეველს ვერ დაიმკვიდრებენ.

22ხოლო სულის ნაყოფია: სიყვარული, სიხარული, მშვიდობა, სულგრძელება, სახიერება, სიკეთე, ერთგულება, +

23სიმშვიდე, თავშეკავება – ამათ წინააღმდეგ არ არის რჯული.

24ხოლო მათ, ვინც ქრისტესნი არიან, ჯვარს აცვეს თავიანთი ხორცი ვნებებთან და გულისთქმასთან ერთად. +

25თუ სულით ვცოცხლობთ, სულითვე უნდა ვიაროთ.

26ნუ ვიქნებით პატივმოყვარენი, ერთმანეთის გამაღიზიანებელნი და ერთმანეთის მოშურნენი.

6

ატარეთ ერთიმეორის ტვირთი

6^1ძმებო! თუ კაცი რაიმე შეცოდებაში ჩავარდება, თქვენ, სულიერებმა, გამოასწორეთ იგი თავმდაბლობის სულით და გაფრთხილდი, რომ შენც არ ჩავარდე განსაცდელში. +

2ატარეთ ერთმანეთის ტვირთი და ამით აღასრულებთ ქრისტეს რჯულს. +

3ვინაიდან, ვისაც თავისი თავი რაიმე ჰგონია და არაფერიც არ არის, ის თავის თავს ატყუებს. +

4ხოლო ყველამ თავისი საქმე გამოსცადოს და მაშინ ექნება სიქადული თავისით და არა სხვისით.

5ვინაიდან ყველამ თავისი სატარებელი ატაროს. +

6სიტყვაში დამოძღვრილი ყოველივე სიკეთეს უზიარებდეს დამმოძღვრელს. +

7ნუ მოტყუვდებით: ღმერთი არ შეურაცხყოფს, ვინაიდან, რასაც დათესავს კაცი, იმას მოიმკის. +

8ვინც თავის ხორცისთვის თესავს, ხორცისგან მოიმკის ხრწნილებას. ხოლო ვინც სულისთვის თესავს, სულისგან მოიმკის საუკუნო სიცოცხლეს.

9სიკეთის კეთება ნუ მოგვეწყინება, რადგან თავის დროზე მოვიმკით, თუ არ მოვდუნდებით. +

10მაშ, ვიდრე დრო გვაქვს, სიკეთე ვაკეთოთ ყველამ, და უფრო მეტად მათ, ვინც ჩვენიანია რწმენით.

უკანასკნელი გაფრთხილება და კურთხევა

11ნახეთ, რამხელა წერილი მოგწერეთ ჩემი ხელით.

12ხორცით განდიდების მსურველები გაიძულებენ წინადაცვეთას მხოლოდ იმიტომ, რომ ქრისტეს ჯვრისთვის არ იდევნებოდნენ.

13ვინაიდან თვით წინადაცვეთილებიც არ იცავენ რჯულს, ოღონდ უნდათ, რომ წინადაიცვითოთ, რათა თქვენი ხორცით დაიკვეხონ.

14მე კი, თუ დავიკვეხო, მხოლოდ ჩვენი უფლის იესო ქრისტეს ჯვრით, რომლითაც სოფელია ჯვარცმული ჩემთვის და მე სოფლისთვის. +

15ვინაიდან ქრისტე იესოში არაფერს ნიშნავს არც წინადაცვეთა და არც წინადაუცვეთელობა, არამედ მხოლოდ ახალი ქმნილება. +

16ვინც ამ წესის მიხედვით მოიქცევიან, მშვიდობა და წყალობა მათზე და ღვთის ისრაელზე.

17ამიერიდან ნუღარავინ შემაწუხებს, რადგან უფალ იესოს წყლულებს ვატარებ ჩემი სხეულით. +

18ჩვენი უფლის იესო ქრისტეს მადლი თქვენს სულთან, ძმებო. ამინ.

+ საქმე. 9:15.

+ მათ. 20:28. ლუკ. 1:74.

+ საქმე. 15:24.

+ 1თეს. 2:4.

+ 1კორ. 15:1.

+ საქმე. 26:16.

+ საქმე. 9:21.

+ საქმე. 9:15.

+ ეფეს. 3:8.

+ საქმე. 9:26.

+ მათ. 13:55.

+ 2კორ. 11:31.

+ საქმე. 9:30.

+ ფილიპ. 2:16.

+ საქმე. 16:3.

+ გალ. 4:3.

+ რჯლ. 10:17. 2მეფ. 19:7. საქმე. 10:34. რომ. 2:11. ეფეს. 6:9.

+ საქმე. 9:15.

+ საქმე. 24:17. რომ. 15:26. 1კორ. 16:1. 2კორ. 9:1.

+ საქმე. 21:20.

+ საქმე. 10:28.

+ საქმე. 13:38. გალ. 3:11. ტიტ. 3:7.

+ რომ. 3:19,24.

+ 1პეტრ. 4:2. რომ. 7:6. 2კორ. 5:15.

+ რომ. 6:6. ტიტ. 2:14.

+ გალ. 5:2. ებრ. 7:14.

+ საქმე. 2:38.

+ დაბ. 15:6. იაკ. 2:23. რომ. 4:3.

+ იოან. 8:39.

+ დაბ. 12:3.

+ რჯლ. 27:26. იერ. 11:3.

+ აბაკ. 2:4. რომ. 1:17. ებრ. 10:38.

+ ლევ. 18:5.

+ რჯლ. 21:23. 1პეტრ. 2:24. რომ. 8:3.

+ ეს. 44:5. საქმე. 3:25.

+ დაბ. 12:7.

+ გამ. 12:40. საქმე. 7:6.

+ რომ. 8:17. გალ. 2:21.

+ გამ. 19:3. საქმე. 7:38.

+ რომ. 3:9.

+ რომ. 10:4.

+ იოან. 1:12. რომ. 8:15.

+ რომ. 6:3.

+ იოან. 17:21. რომ. 10:12.

+ ეფეს. 3:6.

+ გალ. 5:1. კოლ. 2:20.

+ ეს. 7:14. ლუკ. 1:31.

+ რომ. 8:15.

+ გალ. 3:29.

+ ეფეს. 2:12.

+ 1კორ. 13:12. ებრ. 7:18; 10:1.

+ კოლ. 2:16.

+ დაბ. 16:15; 21:3.

+ რომ. 9:8.

+ რომ. 8:1.

+ ეს. 60:1. ებრ. 12:22. გამოცხ. 21:2.

+ ეს. 54:1.

+ რომ. 9:8.

+ დაბ. 21:9.

+ დაბ. 21:10.

+ გალ. 3:29.

+ საქმე. 15:10. 1პეტრ. 2:16.

+ გალ. 2:21.

+ რომ. 5:5.

+ რომ. 2:29.

+ 1კორ. 5:6.

+ 1კორ. 1:23.

+ 1პეტრ. 2:16. 1კორ. 8:9.

+ ლევ. 19:18. მათ. 5:43. მარკ. 12:31. იაკ. 2:8.

+ 1პეტრ. 2:11. რომ. 7:23.

+ რომ. 6:14.

+ 1კორ. 6:9.

+ კოლ. 3:12.

+ გალ. 2:20.

+ 1კორ. 10:12.

+ იოან. 13:34. 1თეს. 5:14.

+ 1კორ. 8:2.

+ რომ. 14:12. 1კორ. 3:8.

+ რომ. 15:27. 1კორ. 9:7.

+ რომ. 2:6.

+ მათ. 24:13. 2თეს. 3:13.

+ რომ. 6:6.

+ გალ. 5:6. კოლ. 3:11.

+ 2კორ. 4:10.

ეფესელთა მიმართ
ეფესელთა მიმართ

1. 1

2. 2

3. 3

4. 4

5. 5

6. 6

1
პავლე მოციქულის წერილი ეფესელთა მიმართ

მისალმება

1^1პავლე, ღვთის ნებით იესო ქრისტეს მოციქული, ეფესოში მყოფ წმიდათ და მორწმუნეთ იესო ქრისტეში: +

2მადლი და მშვიდობა ჩვენი მამა ღმერთისა და უფალ იესო ქრისტესაგან. +

დიდება ღმერთს კურთხევისათვის

3კურთხეულია ჩვენი უფლის იესო ქრისტეს ღმერთი და მამა, რომელმაც გვაკურთხა ქრისტეში ყოველგვარი სულიერი კურთხევით ცათა შინა,

4როგორც ამოგვარჩია ჩვენ მასში სოფლის შექმნამდე, რათა წმიდანი და უბიწონი ვყოფილიყავით მის წინაშე სიყვარულით. +

5წინასწარ განსაზღვრა ჩვენი შვილება იესო ქრისტეს მეშვეობით თავისი ნებისამებრ,

6თავისი მადლის დიდების საქებრად, რომლითაც მოგვმადლა თავის საყვარელში, +

7რომლის მიერ გვაქვს გამოსყიდვა მისი სისხლით, ცოდვების მოტევება მისივე მადლის სიმდიდრით, +

8რომელიც უხვად მოგვცა ყოველგვარი სიბრძნით და გონებით,

9რაკი გვაუწყა თავისი ნების საიდუმლო თავისივე სურვილით, რომელიც წინასწარ განიზრახა მასში +

10სამნეოდ ჟამთა აღვსებისა რათა ქრისტეში მოიყაროს თავი ყოველივემ, რაც ცაშია და რაც მიწაზეა. +

11მასში არჩეულნი ვიქენით კიდეც მემკვიდრეებად, რისთვისაც წინასწარ განსაზღვრული ვიყავით მისი განზრახვით, ვინც ყოველივეს იქმს თავისი ნებით, +

12რათა ვიყოთ მისი დიდების საქებად ჩვენ, რომელთაც წინასწარ გვქონდა ქრისტეს იმედი.

13მასში ხართ თქვენც, ვინც მოისმინეთ ჭეშმარიტების სიტყვა, თქვენი ხსნის სახარება, იწამეთ იგი და დაიბეჭდეთ სულიწმიდის მიერ აღთქმული, +

14რომელიც ჩვენი მემკვიდრეობის საწინდარია, საკუთრების გამოსასყიდად მისი დიდების საქებრად. +

ლოცვა, რომ შეიცნონ სახარების დიდება

15ამიტომ მეც, როცა მოვისმინე თქვენი რწმენა უფალ იესოში და თქვენი სიყვარული ყველა წმიდის მიმართ,

16არ ვწყვეტ ღვთისადმი მადლობას თქვენთვის, გიხსენებთ ჩემს ლოცვებში, +

17რათა მოგცეთ თქვენ ჩვენი უფლის იესო ქრისტეს ღმერთმა, დიდების მამამ, სიბრძნისა და გამოცხადების სული მის შესაცნობად, +

18და გაანათლოს თქვენი გულის თვალები, რათა იცოდეთ, რა არის მისი მოწოდების იმედი და როგორია მისი დიდებული მემკვიდრეობის სიმდიდრე წმიდათათვის, +

19და რა განუზომელია მისი ძალის სიდიადე ჩვენში, რომელთაც საქმით გვწამს მისი ძალის ძლიერება,

20რომლითაც მან იმოქმედა ქრისტეში, მკვდრეთით აღადგინა რა იგი და თავის მარჯვნივ დასვა ზეცაში +

21ყველა მთავრობაზე, ხელმწიფებაზე, ძალზე, უფლებაზე და ყოველივე სახელზე მაღლა, რაც კი იწოდება არა მარტო ამ საუკუნეში, არამედ მომავალშიც. +

22და ყოველივე დაუმორჩილა მის ფერხთა ქვეშ და დაადგინა იგი ყველაფერზე – თავად ეკლესიისა, +

23რომელიც მისი სხეულია, სისავსე აღმავსებლისა ყოველივესი ყოველივეში.

2

ღმერთმა თავისი მადლით გაგვაცოცხლა

2^1და თქვენც, მკვდრები რომ იყავით თქვენი დანაშაულით და ცოდვებით, +

2რომლებითაც ოდესღაც იარებოდით ამ სოფლის ჟამისამებრ, ჰაერის ძალთა მთავრის, იმ სულის ნებით, ამჟამად ურჩ შვილებში რომ მოქმედებს. +

3ჩვენც ყველანი მათ შორის ვცხოვრობდით ოდესღაც ჩვენი ხორციელი გულისთქმებით და ვასრულებდით ხორცისა და გონების ნებას, და ბუნებით რისხვის შვილები ვიყავით სხვების მსგავსად.

4მაგრამ წყალობით მდიდარმა ღმერთმა თავისი დიდი სიყვარულით, რომლითაც ჩვენ შეგვიყვარა, +

5ჩვენ, დანაშაულთა გამო მკვდრები, გაგვაცოცხლა ქრისტესთან ერთად (მადლითა ხართ დახსნილნი), +

6და თანააღგვადგინა და ცათა შინა თანადაგვსხა ქრისტე იესოში,

7რათა მომავალ საუკუნეებში აჩვენოს თავისი მადლის გარდამეტებული სიმდიდრე ჩვენდამი მოწყალებით ქრისტე იესოში. +

8ვინაიდან მადლით ხართ გადარჩენილები, რწმენის მეშვეობით, და ეს თქვენგნით კი არ არის, არამედ ღვთის ნიჭია, +

9არა საქმეთაგან, რათა არავინ დაიკვეხოს, +

10ვინაიდან მისი ქმნილებანი ვართ, ქრისტე იესოში შექმნილნი კეთილი საქმეებისათვის, რომლებიც წინასწარ გაგვიმზადა ღმერთმა, რათა ამ საქმეებით ვიაროთ. +

ქრისტემ დაანგრია ზღუდე

იუდეველთა და წარმართთა შორის

11ამიტომ გახსოვდეთ, რომ თქვენ, ოდესღაც ხორცით წარმართები, რომელთაც წინადაუცვეთლებს გიწოდებდნენ ისინი, ვისაც ერქვათ წინადაცვეთილები ხორცის წინდაცვეთით, რაც ხელით სრულდებოდა,

12რომ იმ დროს თქვენ ქრისტეს გარეშე იყავით, ისრაელის კრებულისგან გაუცხოებულნი, აღთქმის მცნებათაგან უცხონი, არ გაგაჩნდათ სასო და უღვთონი იყავით სოფელში. +

13ახლა კი იესო ქრისტეში, ოდესღაც შორს მყოფნი, ახლობლები გახდით ქრისტეს სისხლით. +

14ვინაიდან ის არის ჩვენი მშვიდობა, რომელმაც ორი ერთად აქცია და დაანგრია მათ შუა მდგარი ზღუდე. +

15გააუქმა მტრობა თავისი ხორცით, მცნებათა რჯული – მცნებებით, რათა ორისაგან თავის თავში შეექმნა ერთი ახალი კაცი, მშვიდობისმყოფელი. +

16და ერთ სხეულში ორივე შეერიგებინა ღმერთთან ჯვრის მეშვეობით მტრობის მოკვდინებით მასში.

17მოვიდა და გახარათ მშვიდობა თქვენ – შორებელთ და ახლობელთ, +

18ვინაიდან მისი მეშვეობით ორივეს გვაქვს ერთი სულით მისადგომი მამასთან. +

თქვენ აღარ ხართ უცხონი და ხიზნები

19ამიტომ თქვენ უკვე აღარა ხართ უცხოები და მდგმურები, არამედ წმიდათა თანამოქალაქენი და ღვთის სახლეულნი,

20დაშენებულნი მოციქულთა და წინასწარმეტყველთა საძირკველზე, სადაც თვითონ ქრისტე იესოა ქვაკუთხედი, +

21რაზედაც მთელი შენაწევრებული შენობა იზრდება უფალში წმიდა ტაძრად, +

22რომელზეც შენდებით თქვენც ღვთის დასამკვიდრებლად სულში. +

3

პავლეს წვლილი – წარმართებისათვის

გზის გახსნა

3^1ამისათვის მე, პავლე, ქრისტეს პატიმარი თქვენთვის, წარმართებისათვის. – +

2როგორც თქვენ ისმინეთ ღვთის მადლის მნეობაზე, რომელიც მე დამევალა თქვენთვის, +

3რადგან გამოცხადებით მეუწყა საიდუმლო, რომლის შესახებაც უკვე მოგწერეთ მოკლედ. +

4როცა წაიკითხავთ, შეგეძლებათ გაიგოთ ჩემი ცოდნა ქრისტეს საიდუმლოსი,

5რაც ადრინდელ თაობებში არ გამოცხადებია ადამიანთა შვილებს, როგორც ახლა გამოეცხადათ მის წმიდა მოციქულებს და წინასწარმეტყველებს სულით. +

6რათა წარმართებიც თანამემკვიდრენი, თანასხეულნი და აღთქმის თანაზიარნი ყოფილიყვნენ ქრისტეში ხარების მეშვეობით, +

7რომლის მსახური გავხდი ღვთის მადლის ნიჭით, ჩემთვის მოცემული მისი ძალისხმევით. +

8მე, ყველა წმიდას შორის უმცირესს, მომეცა ეს მადლი – მეხარებინა წარმართთათვის ქრისტეს აურაცხელი სიმდიდრე +

9და გამეცხადებინა ყველასათვის, რა არის საუკუნეთაგან დაფარული საიდუმლოს განგებულება ყოვლის შემქმნელ ღმერთში. +

10რათა ახლა ეკლესიის მეშვეობით მთავრობათ და ხელმწიფებათ ეუწყოს ცაში ღვთის მრავალმხრივი სიბრძნე +

11მარადიული განჩინებით, რომელიც განახორციელა ჩვენს უფალ ქრისტე იესოში,

12რომელშიც გვაქვს სითამამე და საიმედო მისადგომი მისი რწმენის მეშვეობით, +

13ამიტომ გთხოვთ, გული არ გაიტეხოთ თქვენთვის ჩემი გასაჭირის გამო, რომელიც თქვენი დიდებაა. +

რწმენით დამკვიდრდეს ქრისტე თქვენში

14ამისათვის ვიდრეკ მუხლს მამის წინაშე,

15ვის მიერაც იწოდება ყოველი მამობა ცაში და ქვეყანაზე, +

16რომ მოგცეთ ძალა თავისი დიდების სიმდიდრით, თავისი სულით შინაგან კაცში განსამტკიცებლად. +

17ქრისტეს დასამკვიდრებლად რწმენით თქვენს გულებში, და იყოთ თქვენ ფესვგადგმულები და დაფუძნებულები სიყვარულში, +

18რათა შეძლოთ ყველა წმიდასთან ერთად ჩაწვდეთ, რა არის განი და სიგრძე და სიმაღლე და სიღრმე,

19და შეიცნოთ ქრისტეს სიყვარული, ცოდნას რომ აღემატება, რათა აღივსოთ სრული ღვთიური სისავსით. +

20ხოლო მას, ვისაც ჩვენში მოქმედი ძალით შეუძლია განუზომლად მეტის კეთება, ვიდრე ჩვენ ვთხოვთ ან ვფიქრობთ, +

21მას დიდება ეკლესიაში, ქრისტე იესოში, ყველა თაობაში უკუნითი უკუნისამდე. ამინ.

4

დაიცავით სულის ერთიანობა

4^1ამიტომ შეგაგონებთ, მე, პატიმარი უფალში, მოიქცეთ იმ მოწოდების ღირსად, რომელშიც მოწოდებულნი ხართ, +

2მთელი თავმდაბლობით, სიმშვიდითა და სულგრძელებით შეიწყნარეთ ერთმანეთი სიყვარულში.

3ეცადეთ შეინარჩუნოთ სულის ერთობა მშვიდობის საკვრელით.

4ერთია სხეული და ერთია სული, როგორც ხართ კიდეც მოწოდებულნი თქვენი მოწოდების ერთ სასოებაში. +

5ერთია უფალი, ერთია რწმენა, ერთია ნათლისღება,

6ერთია ღმერთი და მამა ყოველთა, რომელიც არის ყოველთა ზედა, ყველას მიერ და ყველა ჩვენგანში. +

7ხოლო ყოველ ჩვენგანს მოცემული აქვს მადლი ქრისტესმიერი ნიჭის ზომისამებრ. +

8ამისათვის ამბობს: „ავიდა მაღლობზე, დაატყვევა ტყვე და ნიჭები უბოძა ადამიანს.“ +

9ხოლო „ავიდა“ რას ნიშნავს, თუ არა იმას, რომ იგი პირველად მიწის ქვესკნელში ჩავიდა?

10ჩასული კი იგივეა, რაც ასული ყველა ცაზე მაღლა, რათა აღავსოს ყოველივე.

11მან დააყენა ერთნი მოციქულებად, მეორენი – წინასწარმეტყველებად, ზოგნი – მახარებლად, ზოგნი – მწყემსებად და მოძღვრებად, +

12რათა სრულეყოთ წმიდები მსახურების საქმისათვის – ქრისტეს სხეულის აღსაშენებლად,

13ვიდრე ყველანი მივაღწევდეთ რწმენის ერთიანობას და ღვთის ძის შეცნობას სრულ კაცად, ქრისტეს სისავსის ასაკის ზომას. +

14რათა აღარ ვიყოთ ბავშვები, რომელთაც არყევს და იტაცებს მოძღვრების ყოველგვარი ქარი ადამიანთა ცბიერებით, ცდუნების მზაკვრული ხელოვნებით,

15არამედ, ჭეშმარიტების მეტყველნი სიყვარულით, ყველაფერში ვიზრდებოდეთ მის მიმართ, ვინც არის თავი – ქრისტე; +

16ვის მიერაც მთელი სხეული, შენაწევრებული და შემტკიცებული ყოველნაირი მაცოცხლებელი კავშირების საშუალებით, სხეულის თითოეული ასოს ზომიერად მოქმედებით იზრდება თავისი თავის სიყვარულში აღსაშენებლად.

მიატოვეთ ძველი კაცი და

შეიმოსეთ ახალი კაცი

17ამიტომ ამას ვამბობ და ვმოწმობ უფალში, რათა აღარ მოიქცეთ ისე, როგორც წარმართები იქცევიან თავიანთი გონების ამაოებით,

18გონებადაბნელებულნი და ღვთის ცხოვრებისაგან გაუცხოებულნი, თავიანთი უმეცრებისა და გულქვაობის გამო,

19ისინი, რომელთაც გრძნობა დაკარგეს და გარყვნილებას მიეცნენ, რათა ყოველგვარი უწმიდურება ჩაიდინონ გაუმაძღრობით. +

20ხოლო თქვენ ასე როდი გისწავლიათ ქრისტე,

21რადგან მოგისმენიათ მისთვის და მასში ხართ განსწავლულნი, ვინაიდან იესოშია ჭეშმარიტება.

22მიტოვებული გაქვთ წინანდელი ცხოვრება ძველი კაცისა, მაცდური გულისთქმებით გახრწნილი, +

23და განახლებული ხართ თქვენი გონების სულით, +

24და შეგიმოსიათ ახალი კაცი, რომელიც შექმნილია ღვთისამებრ, სიმართლითა და ჭეშმარიტების სიწმიდით.

ზეციერი ცხოვრებით იცხოვრეთ

25ამიტომ განიშორეთ სიცრუე და თვითოეულმა თქვენგანმა თავის მოყვასს ჭეშმარიტება ელაპარაკოს, ვინაიდან ერთიმეორის ასოები ვართ. +

26განრისხდით, ოღონდ ნუ შესცოდავთ: მზე ნუ ჩავა თქვენს რისხვაზე. +

27ადგილი არ მისცეთ ეშმაკს. +

28ვინც იპარავდა, ნუღარ მოიპარავს. უკეთესია, იშრომოს და თავისი ხელით აკეთოს კეთილი, რათა ჰქონდეს გაჭირვებულისათვის მისაცემად.

29არავითარი უშვერი სიტყვა არ დაგცდეთ პირიდან, არამედ მხოლოდ კეთილი აღსაშენებლად, რათა მადლი მიანიჭოს გამგონეთ. +

30ნუ დაანაღვლიანებთ ღვთის სულიწმიდას, რომლითაც თქვენ აღბეჭდეთ გამოსყიდვის დღისათვის. +

31ყოველგვარი სიმწარე, მძვინვარება, რისხვა, ყვირილი და გმობა განგშორდეთ ყველა ბოროტებასთან ერთად.

32მაგრამ იყავით კეთილნი ერთიმეორის მიმართ, თანაუგრძნეთ და მიუტევეთ ერთმანეთს, როგორც ქრისტეში მოგიტევათ თქვენ ღმერთმა. +

5
იცხოვრეთ სიყვარულში

5^1მაშ, მიბაძეთ ღმერთს, როგორც საყვარელმა შვილებმა. +

2იარეთ სიყვარულში, ისევე, როგორც ქრისტემ შეგვიყვარა ჩვენ და თავისი თავი მისცა ჩვენთვის ღმერთს შესაწირავად და მსხვერპლად, საამო კეთილსურნელებად. +

3ოღონდ სიძვა, ყოველგვარი უწმიდურება და ანგარება აღარ იხსენებოდეს თქვენს შორის, როგორც წმიდებს შეშვენით. +

4ასევე ბილწსიტყვაობა, ლაქლაქი და დაცინვა არ შეგფერით, არამედ – უფრო სამადლობელი, +

5რადგან იცოდეთ, რომ არც ერთ მეძავს, ან უწმიდურს, ან ანგარს, რომელიც კერპთმსახურია, არა აქვს მემკვიდრეობა ქრისტეში და ღვთის სასუფეველში. +

6არავინ გაცდუნოთ ფუჭი სიტყვებით, ვინაიდან ამისათვის ღვთის რისხვა ეწევა ურჩ შვილებს. +

7ამიტომ ნუ იქნებით მათი თანაზიარნი.

8ვინაიდან ოდესღაც ბნელი იყავით, ახლა კი ნათელი ხართ უფალში. იარეთ, როგორც ნათლის შვილებს შეშვენით. +

9რადგან ნათლის ნაყოფი არის ყოველივე სიკეთეში, სიმართლესა და ჭეშმარიტებაში. +

10გამოსცადეთ, რა არის უფლის მოსაწონი.

11ნუ შეეზიარებით ბნელის უნაყოფო საქმეებს, არამედ ამხილეთ. +

12ვინაიდან, რასაც ისინი ფარულად აკეთებენ, სალაპარაკოდაც კი სამარცხვინოა.

13და მაინც, მხილებული ნათლით მჟღავნდება, +

14ვინაიდან ყოველივე, რაც გამომჟღავნდება, ნათელია, ამიტომ ამბობს: „გაიღვიძე, მძინარევ, და აღსდექ მკვდრეთით, და გაგინათებს შენ ქრისტე.“ +

15მაშ, ფრთხლად მოიქეცით – არა როგორც უგუნურნი, არამედ როგორც ბრძენნი. +

16მოივაჭრეთ ჟამი, ვინაიდან დღეები მუხთალია.

17მაშ, ნუ იქნებით უგუნურები, არამედ შეიცანით, რა არის ღვთის ნება. +

18ნუ დათვრებით ღვინით, რომელშიც აღვირახსნილობაა, არამედ აღივსენით სულით. +

19ელაპარაკეთ ერთმანეთს ფსალმუნით, გალობითა და სულიერი საგალობლებით, უმღერეთ და ეფსალმუნეთ უფალს გულებში. +

20მადლობდეთ ყოველთვის ყველაფრისათვის ღმერთს და მამას ჩვენი უფლის იესო ქრისტეს სახელით. +

21დაემორჩილეთ ერთმანეთს ღვთის მოშიშებით.

ქრისტე და ეკლესია – ცოლ-ქმრობის მაგალითი

22ცოლებო, დაემორჩილეთ თქვენს ქმრებს, როგორც უფალს. +

23ვინაიდან ქმარი არის ცოლის თავი, ისევე როგორც ქრისტე არის ეკლესიის თავი და ის არის სხეულის მაცხოვარი. +

24მაგრამ, როგორც ეკლესია ემორჩილება ქრისტეს, ასევე ცოლებიც – თავიანთ ქმრებს ყველაფერში.

25მამაკაცებო, გიყვარდეთ თქვენი ცოლები, ისევე როგორც ქრისტემ შეიყვარა ეკლესია და თავი გასწირა მისთვის, +

26რათა წმიდაეყო იგი და განეწმიდა წყალში განბანით სიტყვის მეშვეობით. +

27რათა განემზადებინა იგი თავისთვის დიდებულ ეკლესიად, არ ჰქონოდა მწიკვლი ან მანკი, ან რაიმე მისი მსგავსი, არამედ, პირიქით, რათა წმიდა და უბიწო ყოფილიყო. +

28ისე უნდა უყვარდეთ მამაკაცებს თავიანთი ცოლები, როგორც საკუთარი სხეულები. ვისაც თავისი ცოლი უყვარს, მას საკუთარი თავი უყვარს.

29ვინაიდან არავის არასოდეს მოსძულებია თავისი ხორცი, არამედ კვებავს და უვლის მას, ისევე როგორც უფალი ეკლესიას.

30იმიტომ, რომ მისი სხეულის ასოები ვართ, მისი ხორცთაგანნი და მისი ძვალთაგანნი. +

31ამიტომ მიატოვებს კაცი თავის მამას და თავის დედას და მიეკრობა თავის ცოლს, და ორივენი ერთ ხორცად იქნებიან. +

32დიდია ეს საიდუმლო, მე ვამბობ ქრისტეზე და ეკლესიაზე.

33ასევე ყოველ თქვენთაგანს უყვარდეს თავისი ცოლი, როგორც საკუთარი თავი. ცოლსაც ეშინოდეს ქმრისა.

6
შვილებზე, მამებზე, დედებზე, ბატონებზე

6^1დაემორჩილეთ, შვილებო, თქვენს მშობლებს უფალში, ვინაიდან ეს სამართლიანია + +

2„პატივი ეცი შენს მამას და დედას, – ეს არის პირველი მცნება აღთქმით, –

3რათა მოგეცეს სიკეთე და დღეგრძელი იყო ქვეყანაზე.“

4თქვენ კი, მამებო, ნუ გააღიზიანებთ თქვენს შვილებს, არამედ აღზარდეთ ისინი უფლის მოძღვრებითა და დარიგებით. +

5დაემორჩილეთ, მონებო, თქვენს ხორციელ უფალთ შიშითა და ძრწოლით, გულწრფელად, როგორც ქრისტეს, +

6არა თვალთმაქცური სამსახურით, როგორც პირმოთნენი, არამედ როგორც ქრისტეს მონები, რომლებიც სულით არსულებენ ღვთის ნებას

7და გულმოდგინებით ემსახურებიან უფალს და არა ადამიანებს.

8იცოდეთ, რომ ყველა, ვინც სიკეთეს სჩადის, მასვე მიიღებს, უფლის მონა იქნება ის, თუ თავისუფალი. +

9თქვენ კი, ბატონებო, მათაც ასევე მოექეცით, თავი შეიკავეთ სისასტიკისაგან და იცოდეთ, რომ მათაც და თქვენც უფალი გყავთ ცაში და მის წინაშე არ არსებობს პირმოთნეობა. +

10და ბოლოს, ჩემო ძმებო, გამაგრდით უფლით და მისი ძალის სიმტკიცით.

11შეიმოსეთ ღვთის სრული საჭურველი, რათა შეძლოთ წინაღუდგეთ ეშმაკის მზაკვრობას. +

12რადგან ჩვენი ბრძოლა არ არის სისხლისა და ხორცის წინააღმდეგ, არამედ მთავრობათა წინააღმდეგ, ხელმწიფებათა წინააღმდეგ, ამ სოფლის სიბნელის მპყრობელთა წინააღმდეგ, ცისქვეშეთის ბოროტების სულთა წინააღმდეგ. +

13ამიტომ ხელი მოჰკიდეთ ღვთის სრულ საჭურველს, რათა შეძლოთ წინაღდგომა ბოროტ დღეს და ყოვლის მძლევლებმა გასძლოთ.

14მაშ, იდექით ჭეშმარიტებით წელშემოსარტყლულნი და სიმართლის ჯავშნით შემოსილები, +

15და ფეხშემოსილნი მზადყოფნაში მშვიდობის სახარებლად.

16და ყოველივე ამასთან ერთად აიღეთ რწმენის ფარი, რომლითაც შეძლებთ ბოროტის გავარვარებული ისრების ჩაქრობას.

17აიღეთ ხსნის ჩაჩქანი და სულის მახვილი, რომელიც არის ღვთის სიტყვა. +

18ყოველგვარი ლოცვით და ვედრებით ილოცეთ ყოველ ჟამს სულით, და მუდამ იფხიზლეთ ამაზე ყოველგვარი სიმედგრით და ლოცვით ყველა წმიდისათვის, +

19ჩემთვისაც, რათა მომეცეს სიტყვა და ჩემი პირით გაცხადებით ვაუწყო, რომლის ელჩიცა ვარ, +

20სახარების საიდუმლო, ბორკილდადებულმა, რათა გაცხადებით ვილაპარაკო, რისი თქმაც მმართებს. +

21რათა თქვენც იცოდეთ ჩემი გარემოებანი და საქმეები, ყოველივეს გაუწყებთ ტვიქიკოსი, საყვარელი ძმა და უფლის სარწმუნო მსახური, +

22რომელიც სწორედ იმიტომ გამოვგზავნე თქვენთან, რათა შეიტყოთ ჩვენი ამბავი და მანაც ანუგეშოს თქვენი გულები.

23მშვიდობა ძმებს და სიყვარული რწმენითურთ მამა ღვთისაგან და უფალ იესო ქრისტესაგან.

24მადლი იყოს ყველასთან, ვისაც უხრწნელებაში უყვარს ჩვენი უფალი იესო ქრისტე. ამინ.

+ 2კორ. 1:1.

+ 1პეტრ. 1:3. 2კორ. 1:3.

+ რომ. 8:29. 2ტიმ. 1:9.

+ მათ. 3:17. რომ. 5:15.

+ რომ. 3:25.

+ ეფეს. 3:9.

+ დან. 9:24. მარკ. 1:15. გალ. 4:4. კოლ. 1:20.

+ ლუკ. 7:30. საქმე. 20:27.

+ ეფეს. 4:30.

+ 2კორ. 5:5.

+ ფილ. 1:3.

+ 1კორ. 12:8.

+ საქმე. 26:18.

+ ფსალმ. 109:1. მარკ. 16:19.

+ კოლ. 2:10.

+ ფსალმ. 8:7. მათ. 28:18. 1კორ. 15:27. ეფეს. 5:23. კოლ. 1:18; 2:10.

+ კოლ. 2:13.

+ იოან. 12:31. 1კორ. 6:11. კოლ. 3:7.

+ რომ. 2:4.

+ რომ. 8:11.

+ ეფეს. 3:8.

+ საქმე. 15:11.

+ რომ. 3:20.

+ ეს. 44:21. ტიტ. 2:14. ებრ. 13:21.

+ ეზეკ. 13:9. რომ. 9:4. კოლ. 1:21.

+ საქმე. 2:39.

+ ფსალმ. 9:6. იოან. 16:33.

+ 2კორ. 5:17.

+ ეს. 57:19. ზაქ. 9:10.

+ იოან. 14:6. რომ. 5:2. ებრ. 10:19.

+ ეს. 28:16. 1პეტრ. 2:4.

+ კოლ. 2:19.

+ 2კორ. 6:16.

+ საქმე. 21:33.

+ საქმე. 9:15. გალ. 1:16.

+ ეფეს. 1:9.

+ 1პეტრ. 1:12.

+ რომ. 15:12.

+ საქმე. 9:15.

+ რომ. 15:19. 1კორ. 15:9. გალ. 1:16.

+ 1პეტრ. 1:20. რომ. 14:24. 1კორ. 2:7. კოლ. 1:26.

+ 1პეტრ. 1:12.

+ ეფეს. 2:18.

+ 2ტიმ. 2:10.

+ ეფეს. 1:10.

+ ეფეს. 1:7.

+ იოან. 14:23.

+ იოან. 1:16. კოლ. 2:9.

+ რომ. 14:24.

+ ფილიპ. 1:27. კოლ. 1:10. 1თეს. 2:12.

+ რომ. 12:5. 1კორ. 12:12.

+ მალ. 2:10. მარკ. 12:29.

+ რომ. 12:3. 1კორ. 12:11. 2კორ. 10:13.

+ ფსალმ. 67:19. იოან. 3:13.

+ 1კორ. 12:28.

+ 1კორ. 14:20.

+ რომ. 12:9. ეფეს. 1:22. კოლ. 1:18.

+ რომ. 1:24.

+ კოლ. 3:9. ებრ. 12:1.

+ 1პეტრ. 4:2. რომ. 6:4. კოლ. 3:10.

+ ზაქ. 8:16.

+ ფსალმ. 4:5.

+ იაკ. 4:7.

+ მათ. 12:36. ეფეს. 5:4.

+ ეს. 7:13. ეფეს. 1:13.

+ მათ. 6:14. მარკ. 11:25.

+ მათ. 5:48.

+ იოან. 13:34. 1იოან. 3:11.

+ 1კორ. 6:15.

+ მათ. 12:36. ეფეს. 4:29.

+ 1კორ. 6:10.

+ მათ. 24:4. მარკ. 13:5. ლუკ. 21:8. 2თეს. 2:3.

+ იოან. 8:12; 12:36.

+ გალ. 5:22.

+ 2კორ. 6:14. 1ტიმ. 5:20.

+ იოან. 3:20.

+ ეს. 60:1. რომ. 6:4.

+ კოლ. 4:5.

+ რომ. 12:2. 1თეს. 4:3.

+ ეს. 5:11. ლუკ. 21:34.

+ კოლ. 3:16.

+ ეს. 63:7. კოლ. 3:17. 1თეს. 5:18.

+ კოლ. 3:18. ტიტ. 2:5.

+ 1კორ. 11:3. ეფეს. 1:22.

+ გალ. 1:4. კოლ. 3:19.

+ 1პეტრ. 3:21. ტიტ. 3:5. ებრ. 9:14.

+ ქებ. 4:7. 2კორ. 11:2. ეფეს. 1:4.

+ დაბ. 2:23.

+ დაბ. 2:24. მათ. 19:5. მარკ. 10:7. 1კორ. 6:16.

+ გამ. 20:12. რჯლ. 5:16. იგავ. 23:22.

+ მათ. 15:4. მარკ. 7:10. კოლ. 3:20.

+ იგავ. 13:25.

+ 1პეტრ. 2:18. კოლ. 3:22. ტიტ. 2:9.

+ 2კორ. 5:10.

+ რჯლ. 10:17. 2ნეშტ. 19:7. იობ. 34:19. გალ. 2:6.

+ რომ. 13:12. 1თეს. 5:8.

+ იოან. 12:31; 14:30. ეფეს. 2:2.

+ ლუკ. 12:35. 1პეტრ. 1:13.

+ ეს. 59:17. 1თეს. 5:8. ებრ. 4:12.

+ ლუკ. 18:1. კოლ. 4:2.

+ 2თეს. 3:1.

+ საქმე. 21:11.

+ საქმე. 20:4. კოლ. 4:7.

ფილიპელთა მიმართ
ფილიპელთა მიმართ

1. 1

2. 2

3. 3

4. 4

1
პავლე მოციქულის წერილი ფილიპელთა მიმართ

წმიდებს ფილიპეში

1^1პავლე და ტიმოთე, იესო ქრისტეს მონები, ყველა წმიდას ქრისტე იესოში, რომელნიც ფილიპეში იმყოფებიან, ეპისკოპოსებითა და დიაკვნებითურთ:

2მადლი თქვენ და მშვიდობა ჩვენი მამა ღმერთისა და უფალ იესო ქრისტესაგან.

3ვმადლობ ჩემს ღმერთს თქვენს ყოველ გახსენებაზე. +

4მუდამ, ჩემს ყველა ვედრებაში, სიხარულით ვევედრები ყოველი თქვენგანისათვის,

5სახარებაში თქვენი თანაზიარებისათვის, პირველი დღიდან აქამომდე.

6დარწმუნებული ვარ, რომ დამწყები თქვენში კეთილი საქმისა შეასრულებს კიდეც მას იესო ქრისტეს დღემდე. +

7სწორედაც რომ მმართებს ფიქრი ყოველ თქვენგანზე, რადგან გულში მყავხართ, ჩემს ბორკილებში და სახარების დაცვისას და განმტკიცებისას, ყველანი თანაზიარნი ხართ ჩემს მადლში.

8ვინაიდან ღმერთია ჩემი მოწამე, რომ ყველანი მიყვარხართ იესო ქრისტეს სიყვარულით.

9ამაზე ვლოცულობ, რომ უფრო და უფრო გაიზარდოს თქვენი სიყვარული ცოდნასა და ყოველ გრძნობაში,

10რათა გამოსცადოთ უმჯობესი და იყოთ წრფელნი და დაუბრკოლებელნი ქრისტეს დღეს, +

11სიმართლის ნაყოფით აღვსილნი იესო ქრისტეს მიერ ღვთის სადიდებლად და საქებრად. +

ბორკილებმა გაავრცელეს სახარება

12ძმებო, მსურს იცოდეთ, რომ რაც თავს გადამხდა სახარების წარმატებას უფრო ემსახურნენ.

13ისე რომ, ჩემი ბორკილები ქრისტეში ცნობილი გახდა მთელი პრეტორიისათვის და ყველა დანარჩენთათვის. +

14უფალში ძმათა უმრავლესობა გამხნევდა ჩემი ბორკილებით და გაბედა, რომ უფრო მეტად და უშიშრად ელაპარაკა ღვთის სიტყვა. +

15თუმცა ზოგიერთნი შურიანობით და ჯიბრით ქადაგებენ ქრისტეს, ზოგნი კი კეთილი ზრახვით. +

16ესენი სიყვარულით, ვინაიდან იციან, რომ სახარების დასაცავად ვარ დაყენებული.

17ზოგნი კი – ჯიბრით ქადაგებენ ქრისტეს არაწმიდად, რადგან ფიქრობენ დაამძიმონ ჩემი ბორკილები.

18მერედა რა? როგორც არ უნდა იქადაგონ ქრისტე – რაღაც მიზეზით თუ გულწრფელად, მე ასეც მიხარია და კვლავაც გავიხარებ.

19ვინაიდან ვიცი, რომ ეს ჩემი ხსნა იქნება თქვენი ლოცვითა და იესო ქრისტეს სულის შეწევნით,

20თანახმად მოლოდინისა და სასოებისა, რომ არაფერში არ შევრცხვები, არამედ მთელი სიცხადით, როგორც ყოველთვის, ისე ახლაც განდიდდება ქრისტე ჩემს სხეულში – სიცოცხლით იქნება თუ სიკვდილით,

21ვინაიდან ჩემთვის სიცოცხლე ქრისტეა და სიკვდილი – მონაგები. +

22თუ ხორციელი ცხოვრება ნაყოფს შემატებს ჩემს საქმეს, არ ვიცი, რა ამოვირჩიო.

23მიზიდავს ორივე: მსურს წავიდე და ვიყო ქრისტესთან, რაკი ეს ბევრად უკეთესია, +

24მაგრამ ხორცში დარჩენა უფრო მეტად თქვენთვის არის საჭირო.

25მე კი დანამდვილებით ვიცი, რომ დავრჩები და ვიქნები თქვენთან ყველასთან ერთად თქვენი წარმატებისა და რწმენის სიხარულისათვის,

26რათა ჩემი მეშვეობით გამრავლდეს თქვენი ქება ქრისტე იესოში, როცა კვლავ მოვალ თქვენთან. +

იცხოვრეთ სახარების ღირსად

27ოღონდ მოიქეცით ქრისტეს სახარების ღირსად, რათა, ან როცა მოვალ და გნახავთ, ან თუ არ ვიქნები თქვენთან, მოვისმინო თქვენზე, რომ დგახართ ერთი სულით და ერთსულოვნად იღწვით სახარების რწმენისათვის. +

28ნურაფერში შეუშინდებით მოწინააღმდეგეს: ეს მათთვის დაღუპვის ნიშანია, თქვენთვის კი – ხსნისა. ეს ღვთისაგან არის. +

29ვინაიდან ქრისტეს გულისათვის მოგეცათ თქვენ არა მარტო რწმენა, არამედ მისთვის ტანჯვაც +

30ისეთივე ღვაწლით, რომელიც ჩემში ნახეთ და რომელსაც ახლა ისმენთ ჩემზე. +

2

ერთიანობისა და თავმდაბლობის შესახებ

2^1ამრიგად, თუ არის რაიმე ნუგეშისცემა ქრისტეში, თუ არის რაიმე სალბუნი სიყვარულისა, თუ არის რაიმე თანამოზიარეობა სულისა, თუ არის რაიმე თანაგრძნობა და შეწყალება, +

2შეავსეთ ჩემი სიხარული, რათა ერთსა და იმავეს ფიქრობდეთ, გქონდეთ ერთი და იგივე სიყვარული, იყოთ ერთსულოვანნი, და ერთაზროვანნი. +

3არაფერი გააკეთოთ ჯიბრით ან პატივმოყვარეობით, არამედ თავმდაბლობით. საკუთარ თავზე მეტად შერაცხეთ ერთმანეთი. +

4თითოეული მარტო თავის თავზე კი ნუ იზრუნებს, არამედ სხვებზეც. +

ქრისტე ნიმუშია

5თქვენშიაც იმ საფიქრალზე იფიქრეთ, რაც ქრისტე იესოშია. +

6რომელიც ღვთის ხატება იყო და, მიტაცებად არ თვლიდა ღვთის თანასწორად ყოფნას, +

7არამედ წარმოიცარიელა თავი და მიიღო მონის ხატება, გახდა კაცთა მსგავსი და შესახედაობით კაცს დაემსგავსა. +

8დაიმდაბლა თავი და მორჩილი გახდა თვით სიკვდილამდე, ჯვარცმით სიკვდილამდე. +

9ამიტომ ღმერთმაც აღამაღლა იგი და მიანიჭა მას ყველა სახელზე უზენაესი სახელი. +

10რათა იესოს სახელის წინაშე მუხლი მოიდრიკოს ყოველმა ზეციერმა, მიწიერმა და ქვესკნელელმა, +

11ყველა ენამ აღიაროს, რომ იესო ქრისტე არის უფალი, მამა ღმერთის სადიდებლად. +

სიცოცხლის სიტყვის დაცვა

12ამიტომ, ჩემო საყვარელნო, როგორც ყოველთვის იყავით მორჩილნი, არა მარტო ჩემი ყოფნისას, არამედ უფრო მეტად ახლა, ჩემი არყოფნის დროს, შიშით და ძრწოლით იღვაწეთ თქვენს სახსნელად.

13ღმერთი დაბადებს თქვენში სურვილსაც და მოქმედებასაც თავისი სათნოებით. +

14ყველაფერი გააკეთეთ უდრტვინველად და უყოყმანოდ, +

15რათა იყოთ უმწიკვლონი და უბრალონი, ღვთის უმანკო შვილები მრუდ და უკუღმართ თაობაში, რომელშიც ანათებთ, როგორც მნათობნი სამყაროში, +

16სიცოცხლის სიტყვის მფლობელნი, რათა დავიკვეხო ქრისტეს დღეს, რომ ამაოდ არ დავრბოდი და ამაოდ არ ვიღვწოდი. +

17და თუ ვიღვრები თქვენი რწმენის მსხვერპლად ღვთისმსახურებაში, მიხარია და ვხარობ თქვენთან ერთად. +

18ასევე თქვენც იხარეთ და ხარობდეთ ჩემთან ერთად.

პავლეს გეგმა

ტიმოთესა და ეპაფროდიტეს მიმართ

19იმედი მაქვს უფალ იესოში, მალე გამოგიგზავნოთ ტიმოთე, რათა გავმხნევდე თქვენი ამბის შეტყობით. +

20ვინაიდან არავინ მყავს ისეთი თანამოზიარე, ასე ბეჯითად რომ ზრუნავდეს თქვენზე.

21იმიტომ, რომ ყველანი თავისას ეძებენ და არა იმას, რაც იესო ქრისტესია. +

22თქვენ იცით მისი გამოცდა, რომ როგორც მამასთან შვილი, ისე მსახურობოდა ჩემთან ერთად სახარებისთვის. +

23იმედი მაქვს, რომ მალე გამოგიგზავნით მას, როგორც კი ვნახავ, როგორ იქნება ჩემი საქმე.

24მჯერა უფლისა, რომ მეც მალე მოვალ თქვენთან.

25საჭიროდ მივიჩნევ გამოგიგზავნოთ ეპაფროდიტოსი, ჩემი ძმა, თანამშრომელი და თანამებრძოლი, იგივე თქვენი მოციქული და მსახური ჩემს საჭიროებაში.

26რადგან ძალიან სურდა ყველა თქვენთაგანის ხილვა და ძალიან შეწუხდა, რომ შეიტყეთ მისი ავადმყოფობა.

27რადგან დაავადდა და სიკვიდილის პირზეც იყო, მაგრამ ღმერთმა შეიწყალა ის და არა მარტო ის, არამედ მეც, რათა ჩემს მწუხარებას მწუხარება არ დართვოდა.

28ამიტომ ვიჩქარე მისი გამოგზავნა თქვენთან, რათა გენახათ და კვლავ გაგეხარათ, და მეც მომკლებოდა დარდი.

29აბა, მიიღეთ იგი ყოველგვარი სიხარულით უფალში და პატივისცემით მოეპყარით მისთანებს. +

30ვინაიდან ქრისტეს საქმისათვის სიკვდილს მიუახლოვდა და საფრთხეში ჩაიგდო სიცოცხლე, რათა შეევსო ჩემდამი თქვენი სამსახურის დანაკლისი.

3

უპირატესობა ჩავთვალე ამაოდ

3^1ამრიგად, ჩემო ძმებო, იხარეთ უფალში. თქვენდამი მსგავსი რამის მოწერა საძნელო არ არის ჩემთვის, თქვენთვის კი გამხნევებაა. +

2ერიდეთ ძაღლებს, ერიდეთ ცუდ მუშაკებს, ერიდეთ წინადაცვეთას, +

3ვინაიდან წინადაცვეთილობა ჩვენ ვართ – ღვთის მსახურნი სულით, ვადიდებთ ქრისტე იესოს და არ გვეიმედება ხორცი. +

4თუმცა შემეძლო ხორცის იმედი მქონოდა. თუ სხვა ვინმე ფიქრობს ხორცის იმედზე, მე – მით უმეტეს.

5წინადაცვეთილი ვარ მერვე დღეს, მე, ისრაელიანი, ბენიამინის ტომიდან, ებრაელი ებრაელთაგანი, რჯულით ფარისეველი, +

6მოშურნედ მდევნელი ეკლესიისა, რჯულის სიმართლით, უმწიკვლოდ. +

7მაგრამ, რაც ჩემთვის მოგება იყო, წაგებად ჩავთვალე ქრისტეს გულისათვის.

8ახლაც ყველაფერი წაგებად მიმაჩნია ჩემი უფლის იესო ქრისტეს ცოდნის უპირატესობისთვის, რის გამოც უარი ვთქვი ყოველივეზე და ყველაფერს ნაგვად მივიჩნევ, რათა ქრისტე შევიძინო +

9და აღმოვჩნდე მასში არა ჩემი სიმართლით, რაც რჯულიდანაა, არამედ იმით, რაც არის ქრისტეს რწმენა, ღვთიური სიმართლე, რწმენის მიხედვით, +

10რათა შევიცნო იგი და მისი აღდგომის ძალა და მის ტანჯვებში თანაზიარება, და მის სიკვდილს ვემსგავსო, +

11რათა, როგორმე მივწვდე მკვდრეთით აღდგომას.

12არა იმიტომ, რომ უკვე მივაღწიე ან სრულქმნილი გავხდი, არამედ ვისწრაფი, ვინძლო მივაღწიო, როგორც მე მომაღწია ქრისტე იესომ. +

13ძმებო, არ მგონია რომ უკვე მივაღწიე. ერთია, რომ ვივიწყებ, რაც ჩემს უკან არის, და იმას ველტვი, რაც ჩემს წინ არის. +

14ვილტვი მიზნისაკენ, ღვთის უზენაესი მოწოდების პატივისაკენ ქრისტე იესოში. +

სადამდისაც მივაღწიეთ,

იმ წესით ვიცხოვროთ

15ამიტომ, ვინც ჩვენს შორის სრულქმნილია, ასე უნდა იაზროვნოს, და თუ სხვანაირად აზროვნებთ, ამასაც ღმერთი გამოგიცხადებთ. +

16ამრიგად, რასაც მივაღწიეთ, იგივე უნდა შევინარჩუნოთ. +

17ძმებო, იყავით ჩემი მომბაძველნი და უყურეთ მათ, ვინც ისე იქცევა, რისი ნიმუშიც ჩვენში გაქვთ. +

18ვინაიდან ბევრნი, რომელთა შესახებ ხშირად მითქვამს თქვენთვის და ახლა ცრემლებითაც გეუბნებით, ისე იქცევიან, როგორც ქრისტეს ჯვრის მტრები.

19მათი ბოლო დაღუპვაა, მათი ღმერთი მუცელია, მათი დიდება კი სირცხვილშია. ისინი მიწიერზე ფიქრობენ. +

20რადგან ჩვენი მოქალაქეობა ზეცაშია, საიდანაც ველით მაცხოვარს, უფალ იესო ქრისტეს, +

21რომელიც ჩვენს დამდაბლებულ სხეულს გარდაქმნის თავისი დიდების სხეულის შესაფერისად, ძალისხმევით, რაც შეაძლებინებს მას ყოველივე დაიმორჩილოს. +

4

იდექით უფალში

4^1აბა, ჩემო საყვარელო და სასურველო ძმებო, ჩემო სიხარულნო და გვირგვინნო, იდექით ასე უფალში, საყვარელნო. +

2ევოდიას შევახსენებ და სვინტიქეს შევაგონებ, თანამოაზრენი იყვნენ უფალში. +

3შენ კი, ჩემო ერთგულო თანამშრომელო, შენც გთხოვ დაეხმარო მათ, რომელნიც იღწვოდნენ ჩემთან ერთად სახარებაში, კლემენტოსთან და სხვა ჩემს თანამშრომლებთან ერთად, რომელთა სახელები სიცოცხლის წიგნშია. +

4მარადის იხარეთ უფალში და კიდევ ვიტყვი: იხარეთ!

5თქვენი თავმდაბლობა ცნობილი იყოს ყველა ადამიანისათვის. ახლოა უფალი. +

6არაფერზე იზრუნოთ, მხოლოდ ლოცვასა და ვედრებაში მადლიერებით აუწყეთ თქვენი სურვილი ღმერთს +

7და ღვთის მშვიდობა, რომელიც ყოველგვარ გონებას აღემატება, დაიფარავს თქვენს გულებს და თქვენს ფიქრებს ქრისტე იესოში. +

8აბა ასე, ჩემო ძმებო, ყოველივე, რაც ჭეშმარიტია, რაც პატიოსანია, რაც მართალია, რაც წმიდაა, რაც საყვარელია, რაც საქებარია, ყოველივე, რაც სათნო და ქებულია, იმაზე იფიქრეთ. +

9რაც ჩემგან ისწავლეთ და მიიღეთ, მოისმინეთ და დაინახეთ ჩემში, ის შეასრულეთ და მშვიდობის ღმერთი იქნება თქვენთან. +

ყველა გაჭირვების ატანა ქრისტესათვის

10მე კი დიდად გავიხარე უფალში, რადგან ახლა კვლავ იწყეთ ჩემზე ზრუნვა. უწინაც ზრუნავდით, მაგრამ ვერ ახერხდებით.

11გაჭირვების გამო არ ვამბობ ამას, ვინაიდან ვისწავლე იმით დაკმაყოფილება, რაცა მაქვს. +

12ვიცი ხელმოკლეობაში ცხოვრება და ვიცი სიუხვეში ცხოვრებაც, მიჩვეული ვარ ყველაფერს და ყოველივეს: გაძღომას და შიმშილს, სიუხვესა და ხელმოკლეობას. +

13ყოველივე ძალმიძს ჩემს განმამტკიცებელში, ქრისტეში. +

14ხოლო თქვენ კარგად მოიქეცით, ჩემი ჭირი რომ გაიზიარეთ.

15თქვენც იცით, ფილიპელნო, რომ ხარების დაწყებისას, როცა მაკედონიიდან გამოვედი, არც ერთმა ეკლესიამ არ მიიღო მონაწილეობა ჩემთან მიღება-გაცემაში, თქვენს გარდა.

16თესალონიკეშიც გამომიგზავნეთ, რაც მჭირდებოდა, ერთი-ორჯერ,

17არა იმიტომ, რომ მოსაკითხს ვეძებდე, არამედ ვეძებ ნაყოფს, რომელიც თქვენს სასარგებლოდ მრავლდება. +

18მივიღე ყოველივე და უხვად მაქვს. კმაყოფილი ვარ, რომ მივიღე ეპაფროდიტოსისგან თქვენს მიერ გამოგზავნილი კეთილსურნელება, საამებელი მსხვერპლი, ღვთისთვის მოსაწონი.

19ხოლო ჩემი ღმერთი აღავსებს თქვენს ყოველ საჭიროებას, თავისი სიუხვისამებრ, დიდებით ქრისტე იესოში. +

20ხოლო ღმერთს და ჩვენს მამას დიდება უკუნითი უკუნისამდე. ამინ.

21მოიკითხეთ ყველა წმიდა ქრისტე იესოს სახელით. მოგიკითხავენ ჩემთან მყოფი ძმანი.

22მოგიკითხავს ყველა წმიდა და უფრო მეტად კეისრის სახლიდან.

23უფალ იესო ქრისტეს მადლი თქვენს სულთან. ამინ.

+ 1თეს. 1:2.

+ იოან. 6:29. 1თეს. 1:3.

+ 1თეს. 5:23.

+ მათ. 5:16. იოან. 5:8.

+ საქმე. 21:11.

+ ეფეს. 3:13.

+ 2კორ. 2:17.

+ გალ. 2:20.

+ 2კორ. 5:8.

+ 2კორ. 1:14. ფილიპ. 2:16.

+ ეფეს. 4:1. კოლ. 1:10. 1თეს. 2:12.

+ ლუკ. 12:4.

+ საქმე. 5:41.

+ 1თეს. 2:2.

+ კოლ. 3:12.

+ რომ. 15:5. ფილიპ. 3:16.

+ ლუკ. 14:11. რომ. 12:10.

+ 1კორ. 10:24.

+ მათ. 11:29.

+ 2კორ. 4:4. კოლ. 1:15.

+ ფსალმ. 21:7. ეს. 49:6. მათ. 20:28.

+ მათ. 26:39. ებრ. 2:17.

+ მათ. 28:18. ებრ. 1:4.

+ ეს. 45:23. რომ. 14:11. გამოცხ. 5:14.

+ იოან. 13:13. 1კორ. 8:6.

+ ებრ. 13:21.

+ 1პეტრ. 4:9.

+ იგავ. 4:18. მათ. 5:14.

+ ფილიპ. 4:1.

+ 2ტიმ. 4:6.

+ საქმე. 16:1.

+ 1კორ. 10:24.

+ საქმე. 16:2.

+ 1თეს. 5:12.

+ 2კორ. 13:11.

+ ეს. 56:10. 2კორ. 11:13.

+ იერ. 4:4. რომ. 2:29.

+ საქმე. 23:6; 26:5.

+ საქმე. 8:3.

+ ეს. 53:11. იერ. 9:24. იოან. 17:3.

+ რომ. 3:22.

+ რომ. 6:5; 8:17.

+ 1კორ. 13:12. 1ტიმ. 6:12.

+ ლუკ. 9:62.

+ 1კორ. 9:24.

+ ებრ. 5:14.

+ რომ. 12:16; 15:5. 1კორ. 1:10.

+ ფილიპ. 4:9. 2თეს. 3:9.

+ 2პეტრ. 2:1. რომ. 16:18.

+ ტიტ. 2:13. ებრ. 13:14.

+ 1იოან. 3:2. 1კორ. 15:42-44.

+ 2კორ. 1:14. 1თეს. 2:19.

+ ფილიპ. 2:2.

+ გამ. 32:32. ლუკ. 10:20. გამოცხ. 3:5.

+ იაკ. 5:9. 1პეტრ. 4:7.

+ მათ. 6:25. 1ტიმ. 2:1.

+ იოან. 14:27. კოლ. 3:15.

+ მათ. 5:16. რომ. 13:13.

+ რომ. 15:33.

+ 1ტიმ. 6:6.

+ 2კორ. 6:10.

+ 2კორ. 12:9.

+ 2კორ. 12:14.

+ ფსალმ. 22:1. ეფეს. 3:16.

კოლოსელთა მიმართ
კოლოსელთა მიმართ

1. 1

2. 2

3. 3

4. 4

1
პავლე მოციქულის წერილი კოლოსელთა მიმართ

1^1პავლე, ღვთის ნებით იესო ქრისტეს მოციქული, და ძმა ტიმოთე,

2კოლოსეში მყოფ წმიდათ და მორწმუნე ძმებს ქრისტეში.

მადლობა ღმერთს

მათი რწმენისა და სიყვარულისათვის

3მადლი თქვენ და მშვიდობა ჩვენი მამა ღმერთისა და უფალ იესო ქრისტესაგან. ვმადლობთ ღმერთს, ჩვენი უფლის იესო ქრისტეს მამას ყოველთვის, როცა თქვენთვის ვლოცულობთ. +

4რომ გვესმის თქვენი რწმენა ქრისტე იესოში და თქვენი სიყვარული ყოველი წმიდის მიმართ, +

5თქვენთვის ზეცაში გამზადებული სასოების გამო, რომელიც წინასწარ გესმათ სახარების ჭეშმარიტი სიტყვით,

6რომელიც მოვიდა თქვენთან ისევე, როგორც მთელ სოფელში, და მოაქვს ნაყოფი და იზრდება ისევე, როგორც თქვენს შორისაც იმ დღიდან მოკიდებული, რაც თქვენ ისმინეთ და შეიცანით ღვთის მადლი ჭეშმარიტებაში, +

7როგორც ისწავლეთ ჩვენ საყვარელ თანამსახურ, ეპაფრასაგან, რომელიც ერთგულად ემსახურება ქრისტეს თქვენთვის,

8მანვე გვაუწყა თქვენი სიყვარული სულით.

ლოცულობს, რომ მოიქცნენ უფლის ღირსად

9ამისათვის ჩვენც იმ დღიდან, რაც ეს მოვისმინეთ, განუწყვეტლივ ვლოცულობთ თქვენთვის, რათა აღივსოთ მისი ნების შეცნობით, ყოველნაირი სიბრძნითა და სულიერი გონებით, +

10რათა მოიქცეთ უფლის ღირსად და ყველაფერში აამოთ მას ყოველ კეთილ საქმეში ნაყოფის გამოღებით და ღვთის შეცნობაში ზრდით, +

11მთელი ძალით გაძლიერდეთ მისი დიდების სიმტკიცისამებრ ყოველგვარ მოთმინებაში და სულგრძელებაში სიხარულით. +

12ჰმადლობდეთ მამას, რომელმაც წმიდანთა მემკვიდრეობის მონაწილეობის ღირსი გაგვხადა ნათელში, +

13რომელმაც გვიხსნა სიბნელის ხელმწიფებისაგან და შეგვიყვანა თავისი საყვარელი ძის სასუფეველში, +

იესოს ჰქონდეს ყველაფერში პირველობა

14რომელშიც გვაქვს მისი სისხლით გამოსყიდვა და ცოდვების მიტევება, +

15ვინც არის უხილავი ღვთის ხატება, პირმშო ყოველი ქმნილებისა, +

16ვინაიდან მისით შეიქმნა ყოველი, რაც ცაში და მიწაზეა, ხილული და უხილავი: საყდარნი თუ უფლებანი, მთავრობანი თუ ხელმწიფებანი – ყველაფერი მის მიერ და მისთვის არის შექმნილი. +

17იგი არის უწინარეს ყოვლისა და ყოველივე მისით დგას. +

18ის არის ეკლესიის სხეულის თავი. ის არის დასაბამი, პირმშო მკვდართაგან, რათა მას ჰქონდეს პირველობა ყველაფერში. +

19რადგან მასში მოიწონა მთელი სისავსის დამკვიდრება, +

20რათა მისით შემოერიგებინა ყოველი, დაემშვიდებინა მისი ჯვრის სისხლით მიწაზე თუ ცაში. +

სახარების ქადაგება წარმართთა შორის

21თქვენც, რომელნიც ოდესღაც იყავით გაუცხოებულნი და გონებით მტრები თქვენი ბოროტი საქმეების გამო,

22ახლა შეგირიგათ მისი სხეულის ხორცში, მისი სიკვდილით, რათა წარგადგინოთ თავის წინაშე წმიდები, უბიწონი და უბრალონი. +

23ოღონდ თუ დარჩებით მტკიცე და შეურყეველი რწმენაში და არ გადაუხვევთ სახარების სასოებას, რომელიც თქვენ ისმინეთ, რომელიც ექადაგა ყოველ ქმნილებას ცისქვეშეთში და რომლის მსახურიც გავხდი მე, პავლე.

24ახლა კი ვხარობ ჩემი ტანჯვებით თქვენს გამო და ჭირს, რაც ქრისტეს დააკლდა, ვავსებ საკუთარი ხორცით მისი სხეულისათვის, რომელიც ეკლესიაა, +

25რომლის მსახურიც მე გავხდი საღვთო მნეობის მიხედვით, რომელიც ნაბოძები მაქვს თქვენი გულისთვის, აღსასრულებლად ღვთის სიტყვისა, +

26საიდუმლოსი, რომელიც დაფარული იყო საუკუნეთა და თაობათაგან და ახლა გაემხილათ მის წმიდებს, +

27რომელთათვისაც ღმერთმა ინება ეცნობებინა, თუ რა არის სიმდიდრე ამ საიდუმლოს დიდებისა წარმართებს შორის, რაც არის ქრისტე თქვენში, დიდების სასოება, +

28რომელსაც ვქადაგებთ ჩვენ, რათა შევაგონოთ ყოველ ადამიანს და ვასწავლოთ ყოველ ადამიანს ყოველგვარი სიბრძნე, რათა ყოველი კაცი წარვადგინოთ სრულქმნილად ქრისტე იესოში. +

29ამისათვის მეც ვშრომობ და ვიღწვი მისი ძალით, რომელიც ძლიერად მოქმედებს ჩემში. +

2

კოლოსელთა მტკიცე რწმენა

2^1მინდა, იცოდეთ, რაოდენი ღვაწლი მაქვს თქვენზე, ლაოდიკიელებზე და ყველაზე, ვისაც ხორციელად არ უხილავს ჩემი სახე. +

2რათა ინუგეშონ სიყვარულით შეერთებულმა მათმა გულებმა სრულქმნილი გონების ყოველგვარი სიმდიდრისათვის, ღვთისა და ქრისტეს საიდუმლოს შეცნობისათვის,

3რომელშიც დაფარულია სიბრძნისა და ცოდნის ყველა განძი. +

4ამას იმიტომ გეუბნებით, რათა არავინ შეგაცდინოთ მაცდური სიტყვით.

5ვინაიდან, თუმცა ხორციელად შორს ვარ თქვენგან, სულით თქვენთან ვიმყოფები და მიხარია, რომ ვხედავ თქვენს წესიერებას და თქვენი რწმენის სიმტკიცეს ქრისტეში. +

6ამიტომ, როგორც მიიღეთ ქრისტე იესო უფალი, ასევე იარეთ მასში,

7ფესვგადგმულებმა და მისით აღშენებულებმა, განმტკიცებულებმა რწმენით, როგორც გისწავლიათ, და წარმატებულებმა მადლიერებაში. +

სრულყოფილი ხართ მასში

8გაფრთხილდით, არავინ გაგიტაცოთ სიბრძნისმოყვარებითა და ფუჭი ცდუნებით, კაცთამიერი გადმოცემისა და ამ სოფლის წესისამებრ და არა ქრისტესამებრ. +

9ვინაიდან მასში დამკვიდრებულია ხორციელად ღვთაების მთელი სისავსე. +

10და თქვენ სავსენი ხართ მასში, ვინც ყოველი მთავრობისა და ხელმწიფების თავია. +

11თქვენ მასში წინადაცვეთილებიც ხართ ხელთუქმნელი წინადაცვეთით, ხორცის ცოდვილი სხეულის განძარცვით – ქრისტესეული წინადაცვეთით. +

12მასთან ნათლისღებით დამარხულები მასთანვე აღდექით ღვთის ძალისადმი რწმენით, რომელმაც აღადგინა იგი მკვდრეთით. +

13თქვენც, მკვდრები შეცოდებებში და თქვენი ხორცის წინადაუცვეთლობაში, გაგაცოცხლათ მასთან ერთად და მოგიტევათ ყველა შეცოდება. +

14განჩინებებით წაშალა თანანადებთა ხელით წერილი, რომელიც ჩვენს წინააღმდეგ იყო, აიღო იგი შუაგულიდან და ჯვარს მიამსჭვალა. +

15განაიარაღა მთავრობანი და ხელმწიფებანი. სააშკარაოდ შეარცხვინა და ჯვრით იზეიმა მათზე გამარჯვება. +

ნურავინ განგსჯით სასმელ-საჭმელისათვის

16ამიტომ ნურავინ განგსჯით თქვენ საჭმელისა თუ სასმელისათვის, ან რაიმე დღესასწაულისათვის ანდა ახალმთვარობისა და შაბათებისათვის. +

17ეს მომავლის ჩრდილია, სხეული კი – ქრისტესი. +

18ნურავინ შეგაცდენთ სიმდაბლით და ანგელოზების სამსახურით, ვინც ეპოტინება იმას, რაც არ უნახავს და ფუჭად ამპარტავნებს თავისი ხორციელი გონებით. +

19არ ეჭიდება თავს, რომლისგანაც მთელი სხეული, სახსრებითა და კავშირებით შენივთებული და შეერთებული, იზრდება ღვთისმიერი ზრდით. +

20თუ ქრისტესთან ერთად მოუკვდით ამ სოფლის წესებს, სოფელში მცხოვრებთა მსგავსად რაღად ემორჩილებით მათ? +

21ნუ მიეკარები, ნუ იგემებ, ნუ შეეხები

22ნურაფერს, რაც იხრწნება ხმარებისაგან, კაცთა მცნებებისა და მოძღვრების თანახმად? +

23ეს ყველაფერი მხოლოდ გარეგნულად ჰგავს სიბრძნეს ცრუთაყვანებით, სიმდაბლით და სხეულის დათრგუნვით, მაგრამ ყოველივე ეს არ არის გამიზნული ხორცის განცხრომის წინააღმდეგ.

3

თქვენი სიცოცხლე დაფარულია

ქრისტესთან ღმერთში

3^1ამგვარად, თუ თქვენ აღდექით ქრისტესთან ერთად, ეძიეთ მაღლა, სადაც ქრისტე ზის ღვთის მარჯვნივ. +

2ზეციერზე იფიქრეთ და არა მიწიერზე. +

3ვინაიდან თქვენ მოკვდით და თქვენი სიცოცხლე დაფარულია ქრისტესთან ღმერთში. +

4როცა გამოჩნდება ქრისტე, თქვენი სიცოცხლე, მაშინ თქვენც გამოჩნდებით მასთან ერთად დიდებით. +

განიშორეთ ძველი, შეიმოსეთ ახალი

5მაშ, მოაკვდინეთ თქვენი მიწიერი ასოები: სიძვა, უწმიდურება, ვნება, ბოროტი გულისთქმა და ანგარება, რაც კერპთმსახურებაა. +

6რომელთა გამოც ღვთის რისხვა მოდის, +

7რომელთა შორისაც თქვენც დადიოდით, როცა მათ შორის ცხოვრობდით.

8ახლა კი განიშორეთ ყოველივე ეს: რისხვა, მძვინვარება, ბოროტება, გმობა, თქვენი ბაგეების ბილწსიტყვაობა. +

9ნუ ეცრუებით ერთმანეთის მიმართ, რადგან შემოძარცული გაქვთ ძველი ადამიანი მისი საქმეებითურთ. +

10და შეიმოსეთ ახალი, რომელიც განახლებულია ცოდნით მისი შემოქმედის ხატისამებრ, +

11სადაც არ არის არც ბერძენი, არც იუდეველი, არც წინადაცვეთა, არც წინადაუცვეთელობა, არ არის ბარბაროსი, სკვითი, მონა და თავისუფალი, არამედ ქრისტეა ყოველივე და ყოველივეში. +

12ამიტომ, როგორც ღვთის რჩეულებმა, წმიდებმა და საყვარლებმა, შეიმოსეთ მოწყალება, სახიერება, თავმდაბლობა, სიმშვიდე, სულგრძელება. +

13შეიწყნარეთ ერთმანეთი და მიუტევეთ ერთმანეთს, თუ ვინმესთან რაიმე სადაო აქვს ვინმეს, როგორც ქრისტემ მოგიტევათ, ასევე – თქვენც. +

14და ყოველივე ამას დაურთეთ სიყვარული, რაც სრულქმნილების კავშირია.

15ბატონობდეს თქვენს გულებში ღვთის მშვიდობა, რომლისკენაც მოწოდებულნი ხართ ერთ სხეულად და იყავით მადლიერნი. +

სიტყვა ქრისტესი დამკვიდრდეს თქვენში

16უფლის სიტყვა უხვად დამკვიდრდეს თქვენში სრული სიბრძნით. ასწავლეთ და შთააგონეთ ერთმანეთი ფსალმუნით, სადიდებლით და სასულიერო საგალობლებით, და უგალობეთ ღმერთს თქვენს გულებში მადლიერებით. +

17და ყოველივე, რასაც თქვენ აკეთებთ სიტყვით თუ საქმით, ყოველივე გააკეთეთ უფალ იესოს სახელით და მის მიერ ჰმადლობდეთ მამა ღმერთს. +

18ცოლებო, დაემორჩილეთ თქვენს ქმრებს, როგორც უფალშია საკადრისი. +

19ქმრებო, გიყვარდეთ თქვენი ცოლები და ნუ იქნებით სასტიკნი მათ მიმართ. +

20შვილებო, დაემორჩილეთ თქვენს მშობლებს ყველაფერში, ვინაიდან ასეა მოსაწონი უფლისათვის. +

21მამებო, ნუ გააღიზიანებთ თქვენს შვილებს, რათა თავი არ მოაბეზროთ.

22მონებო, ყველაფერში დაემორჩილეთ თქვენს ხორციელ ბატონებს, არა მოჩვენებითი სამსახურით, როგორც კაცთმაამებლებმა, არამედ გულწრფელად, როგორც ღვთისმოშიშებმა. +

23ყოველივე, რასაც აკეთებთ, გააკეთეთ სულით, როგორც ღვთისათვის და არა კაცთათვის.

24იცოდეთ, რომ მემკვიდრეობას მიიღებთ უფლისაგან საზღაურად, ვინაიდან უფალ ქრისტეს ემსახურებით.

25ხოლო, ვინც უსამართლოდ მოიქცევა, იგი მიიღებს თავისი უსამართლობისათვის. და არ არის მიკერძოება. +

4

ბეჯითი ლოცვაში, მადლიერებაში

4^1ბატონებო, მიაგეთ მონებს რაც სწორი და სამართლიანია, იცოდეთ, რომ თქვენც გყავთ უფალი ზეცაში.

2იბეჯითეთ ლოცვაში და ფხიზლად იყავით მასში მადლიერებით. +

3ილოცეთ ჩვენთვისაც, რომ ღმერთმა გაგვიღოს სიტყვის კარი, რომ ვაუწყოთ ქრისტეს საიდუმლო, რომლისთვისაც შებორკილი ვარ, +

4რათა გავაცხადო იგი, როგორც მმართებს, რომ ვაუწყო.

5სიბრძნით მოიქეცით გარეშეთა მიმართ და მოივაჭრეთ ჟამი. +

6თქვენი სიტყვა ყოველთვის მადლიანი იყოს, მარილით შეზავებული, რათა იცოდეთ, ვის რა პასუხი გასცეთ. +

წერილები წაიკითხეთ ეკლესიებში

7ჩემს შესახებ ყველაფერს გაცნობებთ ტვიქიკოსი, საყვარელი ძმა, ერთგული მსახური და თანამშრომელი უფალში,

8რომელიც იმისათვის გამოგიგზავნეთ, რომ შეიტყოთ ჩვენი ამბავი და ნუგეში სცეს თქვენს გულებს

9ონისიმესთან, ერთგულ და საყვარელ ძმასთან ერთად, რომელიც თქვენიანია. ისინი გიამბობენ ყველა აქაურ ამბავს.

10მოკითხვას გითვლით არისტარქოსი, ჩემთან ერთად ტყვედ მყოფი, და მარკოზი, ბარნაბას დისწული, რომლის შესახებაც მოგივიდათ უწყება: თუ მოვიდეს თქვენთან, მიიღეთო.

11ასევე იესო, რომელსაც იუსტოსს ეძახიან, ორივე წინადაცვეთილთაგანია. მხოლოდ ესენი იყვნენ ღვთის სასუფევლისთვის თანამშრომელნი, მე რომ მანუგეშებდნენ.

12მოკითხვას გითვლით თქვენიანი ეპაფრა, ქრისტე იესოს მსახური, რომელიც მუდამ თქვენთვის იღწვის ლოცვებში, რათა წარდგეთ მტკიცედ სრულნი და სავსენი ღვთის ყოველი ნებით.

13მე ვამოწმებ მასზე, რომ დიდი მოშურნეა თქვენთვის, აგრეთვე ლაოდიკიელთათვის და იერაპოლელთათვის.

14მოიკითხეთ საყვარელი მკურნალი ლუკა და დემასი.

15მოიკითხეთ ლაოდიკიელი ძმები, ნუმფა და მისი საშინაო ეკლესია.

16როცა ამ წერილს წაიკითხავენ თქვენთან, ისე მოიქეცით, რომ ლაოდიკიელთა ეკლესიაშიც წაიკითხონ, ხოლო რომელიც ლაოდიკიიდან არის, თქვენც წაიკითხეთ.

17ასე უთხარით არქიპოსს: ყურადღებით იყავი, რომ შეასრულო მსახურება, რომელიც უფლისგან მიიღე-თქო.

18მოკითხვა ჩემი, პავლეს ხელით. გახსოვდეთ ჩემი ბორკილები. მადლი თქვენთან. ამინ.

+ ფილიპ. 1:3.

+ ებრ. 6:10.

+ მათ. 13:8. იოან. 15:16.

+ რომ. 12:2.

+ ეფეს. 4:1. ფილიპ. 1:27. 1თეს. 2:12.

+ საქმე. 5:41.

+ საქმე. 26:18.

+ მათ. 3:17. ებრ. 2:15.

+ რომ. 3:25.

+ იგავ. 8:22. ებრ. 1:3.

+ იოან. 1:3. ეფეს. 3:9. ებრ. 1:2.

+ იოან. 1:1.

+ რომ. 8:29. 1კორ. 15:20. ეფეს. 1:22.

+ კოლ. 2:9.

+ ეს. 9:6. ლუკ. 2:14.

+ ლუკ. 1:75. რომ. 5:10. 1კორ. 1:2. ეფეს. 1:4. ტიტ. 2:14.

+ რომ. 5:3.

+ 1კორ. 4:1; 9:17.

+ რომ. 14:24. ეფეს. 3:9.

+ რომ. 9:23. ეფეს. 3:17.

+ 2კორ. 11:2.

+ 1კორ. 15:10. ფილიპ. 2:13.

+ ფილიპ. 3:8.

+ 1კორ. 1:30.

+ 1კორ. 5:3.

+ 1კორ. 1:5. ეფეს. 3:17.

+ ეფეს. 5:6. ებრ. 13:9.

+ იოან. 1:14. კოლ. 1:19.

+ ეფეს. 1:22.

+ გალ. 3:27.

+ რომ. 6:4. ეფეს. 1:19.

+ ეფეს. 2:1.

+ ეფეს. 2:15.

+ ეფეს. 4:8. ებრ. 2:14.

+ რომ. 14:6.

+ ებრ. 10:1.

+ 2კორ. 11:14.

+ ეფეს. 4:15.

+ რომ. 7:4.

+ ეს. 29:13. მათ. 15:9.

+ მარკ. 16:19. რომ. 8:34.

+ ფილიპ. 3:20.

+ რომ. 8:24. გალ. 2:20.

+ 1იოან. 3:2. ფილიპ. 3:21.

+ ეფეს. 5:3.

+ 1კორ. 6:9.

+ რომ. 6:4. ეფეს. 4:22. ებრ. 12:1.

+ ლევ. 19:11. ეფეს. 4:25.

+ დაბ. 1:27; 5:1; 9:6. ეფეს. 4:24.

+ გალ. 6:15.

+ ეფეს. 4:32.

+ მათ. 6:14. რომ. 13:8; 15:1.

+ ეფეს. 4:3. ფილიპ. 4:7.

+ ეფეს. 5:19.

+ ებრ. 13:15.

+ ეფეს. 5:22.

+ 1პეტრ. 3:7.

+ ეფეს. 6:1.

+ 1პეტრ. 2:18. ეფეს. 6:5. ტიტ. 2:9.

+ საქმე. 10:34. ეფეს. 6:9.

+ ლუკ. 18:1. ეფეს. 6:18.

+ 1კორ. 16:9.

+ ეფეს. 5:15.

+ ეკლ. 10:12.

1 თესალონიკელთა

1 თესალონიკელთა

1. 1

2. 2

3. 3

4. 4

5. 5

1
პავლე მოციქულის პირველი წერილი თესალონიკელთა მიმართ

1^1პავლე, სილოანე და ტიმოთე თესალონიკელთა ეკლესიას მამა ღმერთში და უფალ იესო ქრისტეში: მადლი თვქვენ და მშვიდობა ჩვენი მამა ღმერთისა და უფალ იესო ქრისტესაგან. +

მათი რწმენის დიდება გაისმა ყველგან

2ვმადლობთ ღმერთს მარადის ყველა თქვენგანისათვის და გიხსენიებთ ჩვენს ლოცვებში. +

3განუწყვეტლივ ვიხსენებთ თქვენი რწმენის საქმეს და სიყვარულის შრომას და ჩვენი უფლის იესო ქრისტესადმი, ჩვენი ღვთისა და მამის წინაშე, თქვენს იმედიან მოთმინებას, +

4ვიცით რა თქვენი რჩეულება, ღვთის საყვარელნო ძმანო.

5რადგანაც ჩვენი სახარება თქვენდამი არ იყო მხოლოდ სიტყვით, არამედ აგრეთვე ძალით, სულიწმიდით და სრული დამაჯერებლობით, როგორც თქვენ თავადაც იცით, რანი ვიყავით თქვენს შორის თქვენთვის. +

6თქვენ გახდით ჩვენი და უფლის მობაძავნი, რადგან დიდ გასაჭირში მიიღეთ სიტყვა სულიწმიდის სიხარულით. +

7ისე, რომ გახდით ნიმუში ყველა მორწმუნისათვის მაკედონიასა და აქაიაში.

8ვინაიდან თქვენგან გაისმა უფლის სიტყვა არა მარტო მაკედონიასა და აქაიაში, არამედ ყოველ ადგილას მისწვდა თქვენი რწმენა ღვთისადმი ისე, რომ აღარაფერი გვაქვს სათქმელი.

9რადგან თვითონ ყვებიან ჩვენზე, როგორი შემოსვლა გვქონდა თქვენთან და როგორ შემობრუნდით კერპებისაგან ღვთისკენ, რათა ემსახუროთ ცოცხალ და ჭეშმარიტ ღმერთს,

10და ელოდოთ ზეციდან მის ძეს, რომელიც მკვდრეთით აღადგინა, იესოს, რომელიც მომავალი რისხვისაგან გვიხსნის ჩვენ. +

2

პავლე იხსენებს თავის საქციელს მათ შორის

2^1თქვენ თავად იცით, ძმებო, რომ ჩვენი თქვენთან შემოსვლა არ იყო ამაო.

2ოღონდ მანამდე ფილიპეში გატანჯულებმა და გალანძღულებმა, როგორც იცით, გავბედეთ ჩვენს ღმერთში, რომ თქვენთვის გვექადაგა სახარება დიდი ბრძოლით. +

3ვინაიდან ჩვენს შეგონებაში არ არის არც ცდუნება, არც უწმიდურება და არც ცბიერება. +

4არამედ, როგორც ღვთისგან გამოვიცადეთ, რომ ჩვენთვის მოენდო სახარება, ისე ვლაპარაკობთ და ვაამებთ არა ადამიანებს, არამედ ღმერთს, რომელიც ცდის ჩვენს გულებს. +

5რადგან არასოდეს გვილაპარაკია მოსაფერებელი სიტყვებით, როგორც იცით, ანგარების მიზნით. ღმერთია მოწამე.

6არც ვეძიებთ კაცთაგან დიდებას – არც თქვენგან, არც სხვებისგან.

7თუმცა კი შეგვეძლო მძიმე ტვირთად დაგწოლოდით, როგორც ქრისტეს მოციქულები, მაგრამ მშვიდად ვიქცეოდით თქვენს შორის, როგორც მეძუძური, თავის ბალღებს რომ შეფოფინებს. +

8ასევე ჩვენც, თქვენდამი გულმხურვალთ, გვსურდა მოგვეცა თქვენთვის არა მარტო ღვთის სახარება, არამედ ჩვენი სულიც, იმიტომ რომ საყვარელნი გახდით ჩვენთვის.

9ხომ გახსოვთ, ძმებო, ჩვენი შრომა და ჯაფა: დღედაღამ ვშრომობდით, რათა არავის დავწოლოდით ტვირთად და ისე ვქადაგებდით თქვენს შორის სახარებას. +

10თქვენ მოწმენი ხართ და ღმერთიც, თუ რა წრფელად, სამართლიანად და უმწიკვლოდ ვიქცეოდით თქვენდამი – მორწმუნეთა მიმართ.

11რადგან, თქვენ იცით, როგორც მამა შვილებს, ისე შევაგონებდით თითოეულ თქვენგანს.

12განუგეშებდით და გარწმუნებდით, რომ გევლოთ ღვთის ღირსად, ვინც მოგიწოდებთ თავისი სასუფევლისა და დიდებისაკენ. +

მადლობა ღმერთს, რომ მიიღეს ღვთის სიტყვა დევნის დროსაც კი

13ამისათვის ჩვენც განუწყვეტლივ ვმადლობთ ღმერთს, რომ თქვენ, როცა მიიღეთ ჩვენგან მოსმენილი ღვთის სიტყვა, მიიღეთ იგი არა როგორც კაცთა სიტყვა, არამედ როგორც ღვთის სიტყვა, როგორც სინამდვილეშია, რომელიც მოქმედებს კიდეც თქვენში, მორწმუნეებში.

14რადგან თქვენ გახდით, ძმებო, იუდეაში მყოფი ღვთის ეკლესიების მობაძვნი ქრისტე იესოში, ვინაიდან თქვენც იგემეთ ტანჯვა თქვენი თვისტომებისგან, იესევე, როგორც მათ – იუდეველთაგან, +

15რომელთაც უფალი იესოც მოკლეს და მისი წინასწარმეტყველნიც და ჩვენც გამოგვრეკეს, ღმერთს არ აამებენ და ყველა ადამიანს ეწინააღმდეგებიან, +

16გვაბრკოლებენ წარმართებთან ლაპარაკში, რომ არ ვიხსნათ ისინი, რითაც მუდამ ავსებენ თავიანთ ცოდვებს, მაგრამ მიეწევათ რისხვა საბოლოოდ.

ჩვენი დიდება და სიხარული ხართ

17ჩვენ კი, ძმებო, მცირე ხნით რომ დაგშორდით სახით და არა გულით, მით უფრო მეტი წადილით ვესწრაფოდით თქვენი პირისხილვას.

18ამისათვის გვინდოდა, განსაკუთრებით კი მე, პავლეს, ერთი-ორჯერ, თქვენთან მოსვლა, მაგრამ სატანა გვაბრკოლებდა.

19რადგან რა არის ჩვენი სასოება, ან ჩვენი სიხარული, ან ჩვენი კვეხნის გვირგვინი? თუ არა თქვენ ჩვენი უფლის იესო ქრისტეს წინაშე მისი მოსვლისას? +

20ვინაიდან თქვენა ხართ ჩვენი დიდება და სიხარული. +

3

ტიმოთეს მოაქვს სასიხარულო ცნობა

3^1ამიტომ, რაკი მეტის მოთმენა ვეღარ შევძელით, მოვისურვეთ ათენში მარტოდ დარჩენა

2და გამოვგზავნეთ ტიმოთე, ჩვენი ძმა და ღვთის მსახური, და ჩვენი თანამშრომელი ქრისტეს სახარებაში, რათა გაგვემტკიცებინეთ და გვენუგეშებინეთ თქვენს რწმენაში, +

3რათა არავინ შემდრკალიყო ამ გასაჭირში, ვინაიდან, თვითონ იცით, რომ ჩვენ საამისოდ ვართ დადგენილნი. +

4ვინაიდან მაშინაც, როცა თქვენთან ვიმყოფებოდით, წინასწარ გეუბნებოდით, ჭირი მოგველის-მეთქი, რაც ახდა კიდეც და თავადაც მოგეხსენებათ.

5ამიტომ ვეღარც მე შევძელი მეტის მოთმენა და გამოვგზავნე თქვენი რწმენის ამბის შესატყობად, ვაითუ განგცადათ მაცდურმა და ჩვენი შრომა ფუჭი გამოდგა.

6ახლა კი, როცა ტიმოთე თქვენგან დაგვიბრუნდა და გვახარა თქვენი რწმენისა და სიყვარულის ამბავი, რომ თქვენ ყოველთვის კეთილად გახსოვართ და გსურთ ჩვენი ხილვა, ისევე როგორც ჩვენ – თქვენი,

7მაშინ თქვენით ვინუგეშეთ თავი, ძმებო, ყველა ჩვენს უბედურებასა თუ გასაჭირში, თქვენი რწმენის მეშვეობით.

8რადგან ახლა ვცოცხლობთ, რაკიღა მტკიცედ დგახართ უფალში.

პავლეს ლოცვა, რომ განამტკიცოს

მათი გულები

9როგორი მადლობა შეგვიძლია შევწიროთ ღმერთს თქვენი გულისათვის ყველა იმ სიხარულის გამო, რომლითაც ვხარობთ თქვენით ჩვენი ღვთის წინაშე,

10დღედაღამ მხურვალედ რომ ვლოცულობთ, რათა ვიხილოთ თქვენი სახე და შევავსოთ, რაც აკლია თქვენს რწმენას. +

11თვით ჩვენმა ღმერთმა და მამამ და ჩვენმა უფალმა იესომ წარმართოს ჩვენი გზა თქვენსკენ.

12უფალმა გაგიზარდოთ და გიმატოთ სიყვარული ერთმანეთისა და ყველას მიმართ, როგორც ჩვენა ვართ თქვენდამი,

13რათა განმტკიცდეს თქვენი გული უმწიკვლოდ სიწმიდეში ჩვენი ღვთის და მამის წინაშე, როცა მოვა ჩვენი უფალი იესო ქრისტე ყველა თავის წმიდასთან ერთად. +

4

ღვთის ნებაა თქვენი სიწმიდე

4^1დაბოლოს, ძმებო, გევედრებით და შეგაგონებთ უფალ იესოში: ჩვენ გასწავლეთ თქვენ, როგორ გევლოთ ღვთის საამებლად, და აკი კიდევაც დადიხართ ასე, მაგრამ კიდევ წინ უნდა წახვიდეთ. +

2რადგან იცით, როგორი მცნებანი მოგეცით თქვენ უფალ იესოსგან,

3ვინაიდან ღვთის ნებაა თქვენი განწმედა, რათა განერიდოთ სიძვას, +

4რათა ყოველმა თქვენგანმა იცოდეს თავისი ჭურჭლის შენახვა სიწმიდით და პატივით, +

5და არა გარყვნილების ავხორცობით, წარმართების მსგავსად, რომლებიც არ იცნობენ ღმერთს.

6რათა არავინ გადავიდეს ზღვარს და არ მოატყუოს თავისი ძმა საქმეში, ვინაიდან შურისმგებელია უფალი ყოველივე იმის გამო, როგორც ადრეც გითხარით და დაგიმოწმეთ. +

7ვინაიდან ღმერთმა მოგვიწოდა ჩვენ არა უწმიდურებისაკენ, არამედ სიწმიდისაკენ. +

8ამიტომ ურჩი ეურჩება არა ადამიანს, არამედ ღმერთს, რომელიც გაძლევთ თქვენ თავის წმიდა სულს. +

ძმათა სიყვარულზე, საქმის კეთებაზე

9ხოლო ძმათმოყვარეობაზე საჭირო არ არის თქვენთვის მოწერა, თქვენ ღვთივგანსწავლულნი ხართ ერთიმეორის სიყვარულში. +

10რადგან ასევე იქცევით ყველა ძმის მიმართ მთელ მაკედონიაში. მაგრამ შეგაგონებთ, ძმანო, უფრო და უფრო

11და გულმდგინედ ეცადოთ იყოთ მშვიდნი, აკეთოთ თქვენი საქმე საკუთარი ხელებით, როგორც ჩვენ გამცნეთ, +

12რათა ღირსეულად იქცეოდეთ გარეშეებთან და არაფერი გაგიჭირდეთ. +

მკვდრეთით აღდგომა უფლის მოსვლისას

13გვსურს იცოდეთ, ძმებო, სიმართლე განსვენებულთა შესახებ, რათა არ ინაღვლოთ სხვებივით, რომელთაც სასოება არ გააჩნიათ.

14ვინაიდან თუ გვწამს, რომ იესო მოკვდა და აღდგა, მაშინ ღმერთი იესოში განსვენებულებსაც მოიყვანს მასთან ერთად. +

15რადგან ამას გეუბნებით თქვენ უფლის სიტყვით, რომ ჩვენ, ვინც დავრჩით უფლის მოსვლამდე, ვერ დავასწრებთ განსვენებულებს. +

16ვინაიდან თვითონ უფალი გადმოვა ციდან ბრძანების სიტყვით, მთავარანგელოზის ხმაზე და ღვთის საყვირზე და ჯერ ქრისტეში მკვდარნი აღდგებიან, +

17მერე კი ჩვენ, ცოცხლად დარჩენილები, მათთან ერთად ვიქნებით ზეატაცებულნი ღრუბლებში, რათა ჰაერში შევეგებოთ უფალს და ამგვარად უფალთან ვიქნებით სამარადისოდ. +

18ამიტომ ანუგეშეთ ერთმანეთი ამ სიტყვებით.

5

უფლის მოსვლის დღის შესახებ

5^1ჟამზე და ვადებზე საჭირო არ არის რამე მოგწეროთ, ძმებო, +

2რადგან თქვენ თვითონაც ზუსტად იცით, რომ უფლის დღე ღამის ქურდივით მოვა. +

3ვინაიდან, როცა იტყვიან: მშვიდობა და უსაფრთხოებაო, მაშინ მოულოდნელად დაატყდებათ თავს განადგურება, როგორც ფეხმძიმეს მშობიარობის ტკივილები, და ვერ დააღწევენ თავს. +

4მაგრამ, თქვენ, ძმებო, ბნელში არ იმყოფებით, რომ დღე მპარავივით წამოგეწიოთ.

5ვინაიდან თქვენ ყველანი ნათლის შვილები ხართ და დღის შვილები. არც ღამისანი ვართ ჩვენ და არც ბნელისანი. +

6ამიტომ ნუ დავიძინებთ, როგორც სხვები, არამედ გვეღვიძოს და ვიფხიზლოთ. +

7ვინაიდან მძინარეებს ღამღამობით სძინავთ და ლოთები ღამით თვრებიან.

8მაგრამ ჩვენ, რაკი დღის შვილები ვართ, ვიფხიზლოთ და შევიმოსოთ რწმენისა და სიყვარულის აბჯარი და ხსნის სასოების მუზარადი. +

9რადგან ღმერთმა დაგვადგინა არა შესარისხად, არამედ ხსნის მისაღებად ჩვენი უფლის იესო ქრისტეს მეშვეობით, +

10რომელიც ჩვენთვის მოკვდა, რათა ჩვენ, ვფხიზლობთ თუ გვძინავს, მასთან ერთად ვიცოცხლოთ. +

11ამიტომ შეაგონეთ ერთმანეთს და აღაშენეთ ერთმანეთი, როგორც იქცევით კიდეც.

მშრომელებს პატივისცემა.

ეძებეთ კეთილი, იხარეთ

12გთხოვთ, ძმებო, სცანით თქვენს შორის მშრომელნი და თქვენი წინამძღოლნი უფალში და თქვენი დამრიგებელნი.

13უაღრესი სიყვარული გამოიჩინეთ მათდამი მათი საქმის გამო. იყავით მშვიდობიანად ერთმანეთში.

14და აჰა, შეგაგონებთ თქვენ, ძმანო, დაარიგეთ უწესონი, ანუგეშეთ სულმოკლენი, მხარი დაუჭირეთ უძლურთ და სულგრძელნი იყავით ყველას მიმართ. +

15თვალი გეჭიროთ, არ მიაგო ერთმანეთს ბოროტის წილ ბოროტი, არამედ მუდამ ცდილობდეთ სიკეთე უყოთ ერთმანეთს და ყველას. +

16მუდამ ხარობდეთ;

17ილოცეთ განუწყვეტლივ; +

18მადლიერნი იყავით ყველაფრისათვის, ვინაიდან ეს არის თქვენს მიმართ ღვთის ნება ქრისტე იესოში;

19სულს ნუ ჩააქრობთ;

20წინასწარმეტყველებას ნუ გააბიაბურებთ; +

21ყველაფერი გამოსცადეთ, კეთილს ჩაეჭიდეთ; +

22ერიდეთ ყოველგვარ ბოროტებას.

23თავად მშვიდობის ღმერთმა წმიდა გყოთ სრულად და მთლიანად: სული, სამშვინველი და სხეული დაცულ იქნეს უმწიკვლოდ ჩვენი უფლის იესო ქრისტეს მოსვლისათვის. +

24სარწმუნოა თქვენი მხმობელი, რომელიც აღასრულებს კიდეც. +

25ძმებო, ილოცეთ ჩვენთვის. +

26მოიკითხეთ ყველა ძმა წმიდა ამბორით.

27გაფიცებთ უფალს, წაუკითხეთ ეს წერილი ყველა ძმას.

28ჩვენი უფლის იესო ქრისტეს მადლი იყოს თქვენთან. ამინ.

+ საქმე. 16:1. გალ. 1:3.

+ ფილიპ. 1:3. 2თეს. 1:3.

+ საქმე. 17:4.

+ რომ. 15:19.

+ ფილიპ. 3:17.

+ ოს. 13:14.

+ საქმე. 16:22.

+ 2კორ. 2:17.

+ იერ. 17:10.

+ 2ტიმ. 2:24.

+ საქმე. 18:3. 1კორ. 4:12. 2თეს. 3:8.

+ ეფეს. 4:1. ფილიპ. 1:27. კოლ. 1:10.

+ ებრ. 10:4.

+ მათ. 23:34.

+ 2კორ. 1:14.

+ ფილიპ. 4:1.

+ საქმე. 16:1.

+ 2ტიმ. 3:12.

+ რომ. 1:10.

+ 1კორ. 1:8. ფილიპ. 1:10. 1თეს. 5:23.

+ ფილიპ. 1:27.

+ რომ. 6:22; 12:2.

+ 1კორ. 6:18.

+ 1ტიმ. 6:10.

+ 1კორ. 1:2. ეფეს. 1:4.

+ ლუკ. 10:16. 1კორ. 2:10.

+ იოან. 13:34; 15:12. 1იოან. 3:11.

+ ეფეს. 4:28. 2თეს. 3:10.

+ რომ. 13:13.

+ 1კორ. 15:20.

+ 1კორ. 15:51.

+ მათ. 24:31. 2თეს. 1:7.

+ იოან. 14:3; 17:24.

+ საქმე. 1:7.

+ მათ. 24:43. 2პეტრ. 3:10. გამოცხ. 3:3; 16:15.

+ ლუკ. 21:35.

+ რომ. 13:12.

+ მათ. 24:42.

+ ეს. 59:17. ეფეს. 6:14.

+ 2თეს. 2:14.

+ რომ. 14:9.

+ გალ. 6:2.

+ იგავ. 17:13. მათ. 5:39. 1პეტრ. 3:9. რომ. 12:17.

+ ლუკ. 18:1. კოლ. 4:2.

+ 1კორ. 14:1.

+ 1იოან. 4:1.

+ 1თეს. 3:13.

+ 1კორ. 1:9.

+ კოლ. 4:3.

2 თესალონიკელთა

2 თესალონიკელთა

1. 1

2. 2

3. 3

1
პავლე მოციქულის მეორე წერილი თესალონიკელთა მიმართ

მადლიერება

1^1პავლე, სილოანე და ტიმოთე თესალონიკელთა ეკლესიას ჩვენს მამა ღმერთში და უფალ იესო ქრისტეში:

2მადლი თქვენ და მშვიდობა ჩვენი მამა ღმერთისა და უფალ იესო ქრისტესაგან.

3ვალდებულნი ვართ, ვმადლობდეთ ღმერთს თქვენთვის, ძმებო, როგორც შეჰფერის, რადგან უაღრესად იზრდება თქვენი რწმენა და მრავლდება ყოველი თქვენგანის სიყვარული ერთმანეთის მიმართ. +

4ისე რომ, თავადაც ვიკვეხნით თქვენით ღვთის ეკლესიებში თქვენი მოთმინებით და რწმენით ყოველ დევნასა და გასაჭირში, რასაც ითმენთ.

შეჭირვება შემაჭირვებლებს

უფლის მოსვლისას

5ეს არის ღვთის სამართლიანი განკითხვის ნიშანი, რომ ღირსნი იქნებით ღვთის სასუფევლისა, რომლისთვისაც იტანჯებით კიდეც. +

6რადგან სამართლიანია ღვთის წინაშე, რომ ჭირი მიეგოს თქვენს შემაჭირვებლებს, +

7თქვენ კი, შეჭირვებულებს – შვება ჩვენთან ერთად, როდესაც უფალი იესო გამოცხადდება ციდან თავისი ძლიერების ანგელოზებითურთ

8და ცეცხლის ალით იძიებს შურს მათზე, ვინც არ შეიცნო ღმერთი და არ ემორჩილება უფალ იესოს სახარებას, +

9ვინც სასჯელად მიიზღავს მარადიულ დაღუპვას უფლის პირისაგან და მისი ძლიერების დიდებისგან.

10როცა ის მოვა, იმ დღეს, რათა განდიდდეს თავის წმიდებს შორის და მიეგოს პატივი ყველა მორწმუნეს, რათა იწამოთ ჩვენი მოწმობა თქვენს მიმართ იმ დღეს.

11ამიტომ ვლოცულობ მუდამ თქვენთვის, რომ ჩვენმა ღმერთმა გაგხადოთ მოწოდების ღირსნი და ძალით სრულყოს ყოველგვარი სასიკეთო სათნოება და რწმენის საქმე.

12რათა იდიდოს ჩვენი უფლის იესოს სახელმა თქვენში და თქვენ კი მასში, ჩვენი ღვთისა და უფალ იესო ქრისტეს მადლით.

2

რა აკავებს უფლის მოსვლას

2^1აჰა, გთხოვთ, ძმებო, ჩვენი უფლის იესო ქრისტეს მოსვლისა და მასთან ჩვენი შეკრების გამო,

2რათა მალე არ შეიძრას თქვენი გონება და არ შეშფოთდეთ არც სულით, არც სიტყვით და არც ვითომდაც ჩვენგან გამოგზავნილი წერილით, თითქოს უკვე დადგაო უფლის დღე.

3არანაირად არ გაცდუნოთ ვინმემ, ვინაიდან ის დღე არ დადგება, სანამ ჯერ განდგომილება არ მოვა და არ გამოჩნდება ურჯულოების კაცი, ძე დაღუპვისა, +

4წინააღმდგომი და აღზევებული ყოველივეზე მაღლა, რაც კი რამ სახელდებულია ღმერთად და სამსახურებლად. ისე რომ, ღვთის ტაძარშიც კი დაჯდება იგი, როგორც ღმერთი და თავს ღმერთად გამოაცხადებს. +

5განა არ გახსოვთ, რომ ჯერ კიდევ თქვენთან ყოფნისას გეუბნებოდით ამას?

6ახლა იცით, რა აკავებს მას, რომ გამოცხადდეს თავის დროზე.

7ვინაიდან ურჯულოების საიდუმლო უკვე მოქმედებს, ოღონდ ახლა შემკავებელი აკავებს, სანამ შუაგულიდან არ იქნება გაყვანილი. +

8მაშინ გამოცხადდება ურჯულო, რომელსაც უფალი იესო გაანადგურებს თავის ბაგეთა სულით და განაქარვებს თავისი მოსვლის გაცხადებისას, +

9მას, რომლის მოსვლა სატანის მოქმედებით არის, ყოველგვარი ყალბი ძალით, ნიშნებითა და სასწაულებით,

10და უსამართლობის ყველა საცდურით დაღუპულთათვის, იმის გამო, რომ მათ არ შეიწყნარეს ჭეშმარიტების სიყვარული თავის სახსნელად.

11ამისათვის გაუგზავნის მათ ღმერთი მცდარ ქმედებას, რათა იწამონ სიცრუე, +

12რათა დაისაჯოს ყველა, ვინც ჭეშმარიტება არ იწამა და მოიწონა უსამართლობა.

გეპყრათ ჩვენი გადმოცემები სიტყვით

თუ წერილებით

13ხოლო ჩვენ ყოველ ჟამს უნდა ვუმადლოდეთ ღმერთს თქვენი გულისათვის, უფლის მიერ საყვარელო ძმებო, რომ ღმერთმა დასაბამიდან ამოგირჩიათ დასახსნელად, სულის განწმედით და ჭეშმარიტების რწმენით,

14რისთვისაც მოგიწოდათ ჩვენი სახარებით ჩვენი უფლის იესო ქრისტეს დიდების მისაღწევად.

15მაშ ასე, ძმებო, მტკიცედ იდექით და გეპყრათ გადმოცემები, რომლებიც გისწავლიათ ჩვენი სიტყვით თუ წერილით.

16ხოლო თავად ჩვენმა უფალმა იესო ქრისტემ და ჩვენმა ღმერთმა და მამამ, რომელმაც შეგვიყვარა და მოგვმადლა მარადიული ნუგეში და კეთილი იმედი,

17ანუგეშოს თქვენი გულები და განგამტკიცოთ ყოველ კეთილ საქმესა და სიტყვაში.

3

თხოვნა ლოცვაზე

3^1აბა, ძმებო, ილოცეთ ჩვენთვის, რათა უფლის სიტყვა გავრცელდეს და განდიდდეს, როგორც თქვენს შორის არის, +

2რათა განვერიდოთ უწესო და ბოროტ ადამიანებს, ვინაიდან ყველაში როდია რწმენა.

3მაგრამ სარწმუნოა უფალი, რომელიც განგამტკიცებთ თქვენ და დაგიცავთ ბოროტისაგან. +

4ჩვენ კი გვჯერა თქვენს გამო უფალში, რომ ასრულებთ და კვლავაც შეასრულებთ, რასაც გამცნებთ.

5უფალმა წარმართოს თქვენი გულები ღვთის სიყვარულში და ქრისტეს მოთმინებაში.

მოერიდონ უწესოებს

6ჩვენ კი გამცნებთ, ძმებო, ჩვენი უფლის იესო ქრისტეს სახელით, რომ ჩამოშორდეთ ყოველ ძმას, რომელიც უწესოდ იქცევა და არა იმ გადმოცემისამებრ, ჩვენგან რომ მიიღეთ.

7რადგან თქვენ თვითონ იცით, როგორ უნდა გვბაძავდეთ ჩვენ, ვინაიდან უწესონი არ ვყოფილვართ თქვენს შორის. +

8მუქთად არავისი პური გვიჭამია, არამედ დღედაღამ შრომა-გარჯაში ვიყავით, რომ რომელიმე თქვენგანს ტვირთად არ დავწოლოდით. +

9არა იმიტომ, რომ ძალაუფლება არ გაგვაჩნია, არამედ რათა ჩვენი თავი მისაბაძ მაგალითად მოგვეცა. +

10ვინაიდან, როცა თქვენთან ვიმყოფებოდით, ამას გამცნებდით: „ვისაც შრომა არ სურს, ის ნუღარც ჭამს,“ +

11რადგან გვესმის, რომ ზოგიერთი თქვენს შორის უწესოდ იქცევა, არაფერს აკეთებს, არამედ ფუჭად ფაციფუცობს.

12ასეთებს ვამცნებთ და შევაგონებთ ჩვენს უფალ იესო ქრისტეში, რათა მათ მშვიდი შრომით ჭამონ თავიანთი პური.

არ შეწყვიტოთ კეთილის კეთება

13თქვენ კი, ძმებო, ნუ მოიწყენთ კეთილი საქმეების კეთებას. +

14ხოლო თუ ვინმე არ შეისმენს ჩვენს სიტყვას ამ წერილით, შენიშნული გყავდეთ იგი და ნუ გექნებათ მასთან ურთიერთობა, რათა შერცხვეს. +

15ოღონდ მტრად ნუ მიიჩნევთ, არამედ ძმასავით დაარიგეთ.

16თავად მშვიდობის უფალმა მოგცეთ თქვენ მშვიდობა ყოველთვის და ყველგან. უფალი იყოს ყველა თქვენგანთან. +

17მოკითხვა ჩემი, პავლეს, ხელით, რაც ნიშანია ყოველ ჩემს წერილში. მე ასე ვწერ.

18ჩვენი უფლის იესო ქრისტეს მადლი იყოს ყველასთან თქვენთან. ამინ.

+ 1თეს. 1:2.

+ რომ. 8:17.

+ რომ. 2:8.

+ ებრ. 12:29.

+ მათ. 24:4. მარკ. 13:5. ლუკ. 21:8. ეფეს. 5:6.

+ დან. 11:36. გამოცხ. 13:1.

+ საქმე. 20:29.

+ ეს. 11:4. 1იოან. 2:18. გამოცხ. 19:15.

+ 3მეფ. 22:22. მათ. 24:24.

+ ეფეს. 6:19.

+ იოან. 17:15.

+ 1კორ. 11:1. 1თეს. 4:12.

+ საქმე. 4:34. 1კორ. 4:12. 1თეს. 2:9.

+ 1კორ. 4:16.

+ დაბ. 3:19.

+ გალ. 6:9.

+ მათ. 18:17.

+ ფილიპ. 4:9. 1თეს. 5:23.

1 ტიმოთე

1 ტიმოთე

1. 1

2. 2

3. 3

4. 4

5. 5

6. 6

1
პავლე მოციქულის პირველი წერილი ტიმოთეს მიმართ

მისალმება

1^1პავლე, ქრისტე იესოს მოციქული, ღვთის, ჩვენი მაცხოვრის და ჩვენი სასოების, იესო ქრისტეს ბრძანებით. +

2ტიმოთეს, ჭეშმარიტ შვილს რწმენაში: მადლი, წყალობა და მშვიდობა მამა ღმერთისა და ჩვენი უფლის ქრისტე იესოსაგან. +

ამცნე ზოგიერთებს,

რომ არ ასწავლონ სხვა რამ

3როცა მაკედონიაში მივდიოდი, გთხოვდი დარჩენილიყავი ეფესოში და გემცნო ზოგიერთებისათვის, რომ არ ასწავლონ განსხვავებული რამ

4და არ შეაჩერონ ყურადღება ზღაპრებსა და დაუსრულებელ საგვარტომო ნუსხებზე, რომლებიც დავას უფრო იწვევენ, ვიდრე ღვთიურ მნეობას რწმენაში. +

5ხოლო მცნების მიზანია წმიდა გულით, კეთილი სინდისითა და უთვალთმაქცო რწმენით სიყვარული, +

6რასაც ზოგიერთები ასცდნენ და გადაუხვიეს ამაო ლაყბობისაკენ.

7რადგან სურთ რჯულის მასწავლებლები იყვნენ, არ კი გაეგებათ, რას ლაპარაკობენ და რას ამტკიცებენ.

8ხოლო ჩვენ ვიცით, რომ რჯული მაშინ არის კეთილი, თუ ვინმე ჯეროვნად იყენებს მას. +

9ცნობილია, რომ რჯული დადგენილია არა მართალთათვის, არამედ ურჯულოთა და ურჩთა, უღვთოთა და ცოდვილთა, გარყვნილთა და უწმიდურთა, დედ-მამის მკვლელთა და კაცისმკვლელთათვის, +

10მეძავთა და მამათმავალთა, კაცის-მპარავთა და ცრუთა, ფიცის გამტეხთა და ყველა სხვათათვის, ვინც საღ მოძღვრებას ეწინააღმდეგება,

11კურთხეული ღვთის დიდებული სახარების თანახმად, რომელიც მე მაქვს მონდობილი. +

ქრისტეს მოსვლა ცოდვილთა გადასარჩენად

12ვემადლიერები მას, ვინც ძალა მომცა – ჩვენს უფალს ქრისტე იესოს, რომელმაც სარწმუნოდ მიმიჩნია და განმაწესა მსახურებად. +

13მე, რომელიც უწინ მგმობელი, მდევნელი და შეურაცხმყოფელი ვიყავი, მაგრამ შეწყალებულ ვიქენი, ვინაიდან უმეცარი ვიყავი და ვიქცეოდი ურწმუნოებით. +

14მაგრამ უფრო მეტად გაუხვდა ჩვენი უფლის მადლი რწმენით და სიყვარულით ქრისტე იესოში. +

15სარწმუნოა და სრულიად მიღების ღირსია სიტყვა, რომ ქრისტე იესო მოვიდა სოფელში ცოდვილთა სახსნელად, რომელთა შორის პირველი მე ვარ. +

16სწორედ იმიტომ ვიქენი შეწყალებული, რომ იესო ქრისტეს ჩემით პირველად ეჩვენებინა მთელი სულგრძელება მათდა სამაგალითოდ, რომლებიც ირწმუნებენ მას საუკუნო სიცოცხლისათვის.

17ხოლო საუკუნეთა მეფეს, უხრწნელს, უხილავს, ერთადერთ ღმერთს – მას დიდება და პატივი უკუნეთი უკუნისამდე. ამინ. +

ტიმოთემ დაიცვას რწმენა და

წინაღუდგეს ღვთის მგმობელთ

18ამ მცნებას შენ განდობ, შვილო ტიმოთე, შენზე მოვლენილი უწინდელი წინასწარმეტყველების თანახმად, რათა იომო, როგორც კეთილმა მეომარმა, +

19გქონდეს რწმენა და კეთილი სინდისი, რომელიც უარყვეს ზოგიერთებმა და დაიმსხვრა მათი რწმენის ხომალდი. +

20მათგან არიან ჰიმენევსი და ალექსანდრე, რომლებიც სატანას გადავეცი, რათა ისწავლონ, რომ აღარ დაგმონ. +

2

ილოცეთ ყველასთვის,

განსაკუთრებით მმართველებისთვის

2^1ამრიგად, უწინარეს ყოვლისა, შეგაგონებთ, ჰყოთ ვედრებანი, ლოცვანი, შუამდგომლობანი და მადლიერებანი ყველა ადამიანისათვის,

2მეფეებისა და ყველა მბრძანებლისათვის, რათა მშვიდად და წყნარად ვიცხოვროთ სრული ღვთისმოსაობით და პატიოსნებით, +

3ვინაიდან ეს კეთილი და სათნოა ჩვენი მაცხოვარი ღვთისათვის,

4რომელსაც ნებავს, რომ ყველა ადამიანი გადარჩეს და მიაღწიოს ჭეშმარიტების ცოდნას. +

5ვინაიდან ერთია ღმერთი და ერთია ღმერთსა და კაცთა შორის შუამავალი – კაცი ქრისტე იესო,

6რომელმაც თავი გასწირა ყველას გამოსახსნელად, რისი მოწმობაც იყო თავის დროზე, +

7რომლისთვისაც მე დადგენილი ვარ მქადაგებლად და მოციქულად – ჭეშმარიტებას ვლაპარაკობ ქრისტეში და არ ვცრუობ, – წარმართთა მასწავლებლად რწმენასა და ჭეშმარიტებაში. +

8ამიტომ ჩემი სურვილია, რომ ყველგან ლოცულობდნენ კაცები და აღაპყრობდნენ წმიდა ხელებს რისხვისა და ეჭვის გარეშე. +

ქალების ჩაცმულობისა და

მათი ყოფაქცევის შესახებ

9ასევე დედაკაცებიც, წესიერი სამოსლით, მორცხვობით და კდემამოსილებით შეიმკონ, არა თმის დაწვნით და ოქროთი, ან მარგალიტებით, ან ძვირფასი ტანსაცმლით, +

10არამედ კეთილი საქმეებით, როგორც შეჰფერით დედაკაცებს, რომლებმაც ღვთისმოსაობა ირჩიეს.

11დედაკაცი უნდა სწავლობდეს მდუმარებაში სრული მორჩილებით. +

12დედაკაცს არ ვაძლევ სწავლების ნებას, არც ქმარზე ბატონობისას, არამედ იყოს მდუმარედ. +

13ვინაიდან პირველად ადამი შეიქმნა და მერე ევა. +

14ადამი კი არ შემცდარა, არამედ დედაკაცი შეცდა და დანაშაული ჩაიდინა. +

15თუმცაღა გადარჩება შვილების შობით, თუ იდგება რწმენაში, სიყვარულში და სიწმიდეში კდემამოსილებით.

3

ეპისკოპოსობის პირობები

3^1სარწმუნოა სიტყვა: თუ ვინმეს ეპისკოპოსობა სურს, კეთილი საქმე სურს. +

2ხოლო ეპისკოპოსი უნდა იყოს უმწიკვლო, ერთი ცოლის ქმარი, ზომიერი, აზრიანი, წესიერი, სტუმართმოყვარე, დამმოძღვრავი, +

3არა ლოთი, არა მოჩხუბარი, არამედ შემწყნარე, უშარო და ვერცხლის უყვარული, +

4თავისი სახლის კარგი განმგებელი, რომელსაც შვილები მორჩილებაში ჰყავს ყოველგვარი ღირსებით.

5ვინაიდან: თუ ვინმემ საკუთარი სახლის განმგებლობა არ იცის, როგორ იზრუნებს ღვთის ეკლესიაზე?

6ნურც ახალმოქცეული იქნება, რათა არ გაკადნიერდეს და ეშმაკის სამსჯავროში არ აღმოჩნდეს.

7ასევე კარგი მოწმობა უნდა ჰქონდეს გარეშეებისაგან, რათა სირცხვილში და ეშმაკის მახეში არ გაებას.

პირობები დიაკვნობისა

8დიაკვნებიც პატიოსნები უნდა იყვნენ, არა ორპირნი, ღვინოს ნაკლებად მიძალებულნი, არა ანგარნი,

9რათა წმიდა სინდისით ინახავდნენ რწმენის საიდუმლოებას. +

10ესენიც წინასწარ უნდა გამოიცადონ და მერე, თუ უბიწონი იქნებიან, იმსახურონ.

11ასევე მათი ცოლებიც უნდა იყვნენ პატიოსნები, არა მაბეზღარნი, კდემამოსილნი და ყველაფერში ერთგულნი.

12დიაკვანიც ერთი ცოლის ქმარი იყოს, შვილებისა და თავისი სახლის კარგი განმგებელი.

13ვინაიდან კეთილად მომსახურენი თავიანთთვის იმზადებენ კეთილ პატივს და დიდ სიმტკიცეს ქრისტე იესოს რწმენაში.

ღვთის სახლში მოქცევისათვის

14ამას გწერ შენ და, იმედი მაქვს, მალე მოვიდე შენთან.

15მაგრამ თუ დავიგვიანებ, იცოდე, როგორ მოიქცე ღვთის სახლში, რომელიც არის ცოცხალი ღვთის ეკლესია, ჭეშმარიტების სვეტი და საფუძველი.

16უცილობლად დიდია ღვთისმოსაობის საიდუმლო: ღმერთი გამოჩნდა ხორცში, გამართლებულ იქნა სულში, დანახულ იქნა ანგელოზების მიერ, ნაქადაგები იქნა წარმართებში, მიღებულ იქნა სოფელში რწმენით და ამაღლდა დიდებაში. +

4

გაფრთხილება ცრუმოძღვრების წინააღმდეგ

4^1ხოლო სული გარკვევით ამბობს, რომ უკანასკნელ დღეებში ზოგიერთები განდგებიან რწმენისაგან, დაუჯერებენ მაცდურ სულებს და ეშმაკთა მოძღვრებებს, +

2თვალთმაქცობით ცრუმეტყველთ, რომელთა სინდისიც დადაღულია,

3რომლებიც კრძალავენ შეუღლებას და აიძულებენ თავშეკავებას საკვებისაგან, ღმერთმა რომ შექმნა, რათა მადლიერებით ჭამონ ჭეშმარიტების მორწმუნეებმა და მცოდნეებმა.

4ვინაიდან ღვთის გაჩენილი ყოველივე კარგია და არაფერია უარსაყოფი, თუ მადლიერებით იქნება მიღებული,

5რადგან იწმიდება ღვთის სიტყვით და ლოცვით.

გაუფრთხილდი თავს და სწავლებას

6თუ ასე შთააგონებ ძმებს, იქნები იესო ქრისტეს კეთილი მსახური რწმენის სიტყვებით და იმ კეთილი სწავლით ნაზარდი, რომლის მიმდევარიც გახდი.

7ოღონდ უწმიდურ და დედაბრულ ზღაპრებს მოერიდე და ღვთისმოსაობაში გაიწვართე.

8ვინაიდან ხორციელი წვრთნა ნაკლებად სასარგებლოა, ღვთისმოსაობა კი ყველაფერში გამოსადეგია, რადგან აღგვითქვამს სიცოცხლეს აწმყოშიც და მომავალშიც. +

9ეს სიტყვა სარწმუნოა და ღირსია სრული მიღებისა.

10ვინაიდან იმისათვის ვშრომობთ კიდეც და ვიღწვით, რომ მინდობილნი ვართ ცოცხალ ღმერთს, რომელიც მაცხოვარია ყველა ადამიანისა, უფრო მეტად კი მორწმუნეთა.

11ეს ამცნე და ასწავლე.

12თავს ნუ დაამცირებინებ შენი სიჭაბუკის გამო, არამედ მორწმუნეთათვის მაგალითი იყავი სიტყვაში, საქმეში, სიყვარულში, სულში, რწმენაში, სიწმიდეში.

13ვიდრე მოვიდოდე, მიჰყევი კითხვას, შეგონებას და სწავლებას.

14ნუ უგულებელყოფ შენში არსებულ ნიჭს, რომელიც მოგეცა წინასწარმეტყველებით და უხუცესთა ხელდასხმით.

15ამაზე იზრუნე და ამაზე იდექი, რათა ყველასათვის ცხადი იყოს შენი წარმატება.

16გაუფრთხილდი თავს და სწავლებას. ამას უერთგულე, რადგან ასეთი მოქმედებით შენს თავსაც იხსნი და შენს მსმენელთაც. +

5

პირადი მოპყრობის შესახებ

5^1ნუ შერისხავ ბერიკაცს, არამედ შეაგონე, როგორც მამას, ყმაწვილკაცებს კი – როგორც ძმებს,

2დედაბრებს – როგორც დედებს, ყმაწვილქალებს – როგორც დებს, მთელი სიწმიდით.

ქვრივების მიმართ მოქცევისათვის

3პატივი ეცი ქვრივებს, რომლებიც ნამდვილი ქვრივები არიან.

4ხოლო თუ ქვრივს ჰყავს შვილები ან შვილიშვილები, უწინარეს ყოვლისა, ისწავლონ თავიანთი ოჯახის პატივისცემა და მშობლებისათვის სამაგიეროს მიგება, ვინაიდან ეს კეთილი და მოსაწონია ღვთისათვის.

5ნამდვილი ქვრივი და მარტოხელა ღმერთსაა მინდობილი და ვედრებასა და ლოცვაში ატარებს ღამესა და დღეს. +

6ავხორცი კი ცოცხლივ მკვდარია.

7ეს ამცნე, რათა უბიწონი იყვნენ.

8ხოლო, ვინც არ ზრუნავს თავის ახლობლებზე, უფრო მეტად კი თავის სახლეულებზე, იგი განუდგა რწმენას და ურწმუნოზე უარესია. +

9ქვრივად უნდა შეირაცხოს სამოც წლისაზე უხნესი, ერთი ქმრის ნაცოლარი,

10ცნობილი კარგი საქმეებით, თუ მას გამოუზრდია შვილები, უმასპინძლია, ფეხები უბანია წმიდათათვის, დახმარებია გაჭირვებულებს და მიჰყოლია ყოველგვარ კეთილ საქმეს. +

11ახალგაზრდა ქვრივებს კი მოერიდე, ვინაიდან ეუფლებათ აღგზნება, ქრისტეს საწინააღმდეგო და გათხოვების სურვილი უჩნდებათ.

12ისინი განისჯებიან, ვინაიდან უარყვეს თავიანთი პირვანდელი რწმენა.

13და კიდევ: უსაქმურობაში ისწავლეს კარდაკარ სიარული, და არა მარტო უსაქმურნი არიან, არამედ ყბედებიც და ცნობისმოყვარენიც და ისეთ რამეს ლაპარაკობენ, რაც არ შეშვენით.

14ამიტომ ჩემი სურვილია, რომ ახალგაზრდები გათხოვდნენ, გააჩინონ ბავშვები, იდიასახლისონ და არ მისცენ მტრებს ლანძღვის არანაირი საბაბი.

15ვინაიდან ზოგიერთი მათგანი სატანის კვალს გაჰყვა.

16თუ რომელიმე მორწმუნე კაცს ან ქალს ჰყავს ქვრივები, დაეხმაროს მათ და ტვირთად არ დააკისრონ ეკლესიას, რათა მას შეეძლოს ნამდვილი ქვრივების რჩენა.

ხუცესებისადმი მოპყრობის შესახებ

17ხუცესნი, რომლებიც წესიერად ასრულებენ საქმეს, ორმაგი პატივის ღირსნი უნდა იყვნენ, უფრორე კი ისინი, რომელნიც იღწვიან ქადაგებითა და დამოძღვრით.

18ვინაიდან წერილი ამბობს: „პირს ნუ აუკრავ ხარს ლეწვისას.“ და კიდევ: „მშრომელი ღირსია თავისი საზღაურისა“. +

19ხუცესებზე ბრალდებას ნუ მიიღებ, თუ არ გეყოლება ორი ან სამი მოწმე.

20შემცოდენი ამხილე ყველას წინაშე, რათა სხვებმაც იქონიონ შიში.

21ღვთისა და უფლის იესო ქრისტეს და რჩეულ ანგელოზთა წინაშე გაფიცებ, დაიცვა ეს წინასწარ აკვიატებული აზრის გარეშე და არაფერი გააკეთო მიკერძოებით. +

22არავის დაასხა ხელი აჩქარებით და არ გახდე სხვათა ცოდვების მოზიარე. წმიდად შეინახე თავი.

23ნუღა სვამ მარტო წყალს, ცოტა ღვინოც იხმარე შენი კუჭისა და შენი ხშირი უძლურების გამო. +

24ზოგიერთი ადამიანის ცოდვები წინასწარ ცხადია და სამსჯავროსკენ მიუძღვება წინ, ზოგიერთს კი უკან მიჰყვება.

25ასევე კეთილი საქმეებიც წინასწარ ცხადია და, თუ არა, მაინც ვერ დაიმალება.

6

მონები და ბატონები

6^1მონებმა, რომლებიც უღელქვეშ იმყოფებიან, ყოველგვარი პატივის ღირსად უნდა ჩათვალონ თავიანთი პატრონები, რათა არ იგმოს ღვთის სახელი და მოძღვრება. +

2რომელთაც მორწმუნე პატრონები ჰყავთ, ნუ მოექცევიან მათ უპატიოდ, რახან ისინი ძმები არიან. არამედ უფრო მეტად ემსახურონ, ვინაიდან მორწმუნენი არიან და, საყვარელნი, და ქველმოქმედებას ეწევიან. ეს ასწავლე და შეაგონე.

3ვინც სხვანაირად ასწავლის და არ მიჰყვება ჩვენი უფლის იესო ქრისტეს საღ სიტყვებს და ღვთისმოსაობის მოძღვრებას, +

4ის ამპარტავანია და არაფერი იცის, არამედ კამათისა და პაექრობის სენი სჭირს, საიდანაც წარმოიშობა შური, დავა, გმობა და ბოროტი ეჭვი,

5ფუჭი კამათი გარყვნილი გონებისა და ჭეშმარიტებას მოკლებულ კაცთა შორის, რომელთაც ღვთისმოსაობა მოსახვეჭი რამ ჰგონიათ. ერიდე ასეთ ადამიანებს.

6მაინც დიდი შენაძენია ღვთისმოსაობა კმაყოფილებასთან ერთად. +

7რადგან არც არაფერი მოგვიტანია სოფლად და, ცხადია, ვერც ვერაფერს წავიღებთ მისგან. +

8ამიტომ, თუ გვაქვს საზრდო და ტანსაცმელი, დავჯერდეთ ამას. +

9ხოლო გამდიდრების მსურველნი ცვივიან განსაცდელსა და მახეში, მრავალ ბრიყვულ და მავნე გულისთქმაში, რომელნიც გასანადგურებლად და დასაღუპად უბიძგებენ ადამიანს. +

10ვინაიდან ყოველგვარი ბოროტების ფესვი ვერცხლის მოყვარეობაა და ზოგიერთები, რომლებიც მან გაიტაცა, განშორდნენ რწმენას და თავიანთ თავს მრავალი ტკივილი მიაყენეს.

იღვაწე რწმენის კეთილი ღვაწლით

11შენ კი, ღვთის კაცო, გაერიდე ამას და მისდიე სიმართლეს, ღვთისმოსაობას, რწმენას, სიყვარულს, მოთმინებასა და სიმშვიდეს.

12იღვაწე რწმენის კეთილი ღვაწლით, ჩაეჭიდე საუკუნო სიცოცხლეს, რომლისთვისაც მოწოდებული ხარ, და აღიარე კეთილი აღსარება მრავალი მოწმის წინაშე.

13ყოვლისმაცოცხლებელი ღმერთისა და, პონტოელი პილატეს დროს კეთილი აღსარების დამმოწმებლის, ქრისტე იესოს წინაშე +

14დამიკისრებია შენთვის, დაიცვა მცნება უბიწოდ და უმწიკვლოდ, ვიდრე ჩვენი უფალი იესო ქრისტე გამოჩნდებოდეს,

15რასაც თავის ჟამზე გვახილვინებს ნეტარი და ერთადერთი ხელმწიფე, მეფეთა მეფე, უფალთა უფალი, +

16ერთადერთი, რომელსაც უპყრია უკვდავება, მკვიდრობს მიუწვდომელ ნათელში, რომელიც არავის უხილავს ადამიანთაგან და არც ძალუძს მისი ხილვა. მას პატივი და საუკუნო მეუფება. ამინ. +

მდიდარ მორწმუნეებს.

ცრუ მასწავლებლის წინააღმდეგ

17ამ საუკუნის მდიდრებს ამცნე, რომ არ გადიდგულდნენ, არ მიენდონ მაცდურ სიმდიდრეს, არამედ ცოცხალ ღმერთს, რომელიც ყველაფერს უხვად გვაძლევს მოსახმარად, +

18რომ იყვნენ ქველმოქმედნი, გამდიდრდნენ კეთილი საქმეებით, იყვნენ გულუხვნი და გამზიარებელნი.

19დაიუნჯონ საუნჯე მტკიცე საფუძვლად მომავლისათვის, რათა მიაღწიონ ჭეშმარიტ სიცოცხლეს. +

20ო, ტიმოთე, გაუფრთხილდი მობარებულს, განერიდე უწმიდურ ლაყბობას და ეგრეთწოდებული მოძღვრების უკუღმართ დებულებებს, +

21ზოგიერთებმა რომ აღიარეს და რწმენას ჩამოშორდნენ. მადლი შენთან. ამინ.

+ კოლ. 1:27.

+ საქმე. 16:1. გამოცხ. 1:4.

+ 1ტიმ. 4:7. ტიტ. 1:14.

+ რომ. 13:8.

+ რომ. 7:12.

+ გალ. 5:23.

+ 1თეს. 2:4.

+ საქმე. 9:15.

+ გალ. 1:13.

+ 1კორ. 15:10.

+ მათ. 9:13. მარკ. 2:17. ლუკ. 5:32.

+ დან. 7:14.

+ 1ტიმ. 6:13.

+ 1ტიმ. 3:9.

+ 1კორ. 5:5.

+ იერ. 29:7.

+ ეზეკ. 18:32; 33:11. 2პეტრ. 3:9.

+ მათ. 20:28. გალ. 4:4.

+ საქმე. 22:21. 2ტიმ. 1:11.

+ მათ. 6:14. იაკ. 1:6.

+ 1პეტრ. 3:3.

+ დაბ. 3:16.

+ 1კორ. 14:34.

+ დაბ. 1:27.

+ დაბ. 3:6.

+ საქმე. 20:28.

+ ტიტ. 1:7.

+ ლევ. 10:9. 1პეტრ. 5:2.

+ 1ტიმ. 1:19.

+ იოან. 1:14. 1პეტრ. 1:12. რომ. 1:4; 10:18. ეფეს. 3:10.

+ 2პეტრ. 3:3. 2ტიმ. 3:1.

+ ლევ. 26:3.

+ ეზეკ. 33:9. დან. 12:3.

+ ლუკ. 2:37.

+ ეს. 58:7. გალ. 6:10.

+ დაბ. 18:4.

+ რჯლ. 25:4. მათ. 10:10. ლუკ. 10:7. 1კორ. 9:9.

+ 1ტიმ. 6:13.

+ ფსალმ. 103:15.

+ ეზეკ. 36:23. ტიტ. 2:9.

+ 1კორ. 2:2.

+ იგავ. 15:17.

+ იობ. 1:21. ფსალმ. 48:18.

+ დაბ. 28:20.

+ მარკ. 4:19. ლუკ. 12:15.

+ მათ. 27:11. მარკ. 15:2. ლუკ. 23:3. იოან. 18:37. 1ტიმ. 5:21.

+ 1ტიმ. 1:11. გამოცხ. 17:14.

+ იოან. 1:18. 1იოან. 4:12.

+ მარკ. 4:19. ლუკ. 12:15.

+ მათ. 6:20. ლუკ. 12:33.

+ 1ტიმ. 1:4; 4:1.

2 ტიმოთე

2 ტიმოთე

1. 1

2. 2

3. 3

4. 4

1
პავლე მოციქულის მეორე წერილი ტიმოთეს მიმართ

მისალმება

1^1პავლე, ღვთის ნებით ქრისტე იესოს მოციქული, ქრისტე იესოში სიცოცხლის აღთქმისამებრ.

2ტიმოთეს, საყვარელ შვილს – მადლი, წყალობა და მშვიდობა ჩვენი მამა ღმერთისაგან და ჩვენი უფლის ქრისტე იესოსაგან.

ტიმოთემ გააღვივოს ღვთის ნიჭი

3ვმადლობ ღმერთს, რომელსაც ვმსახურებ წმიდა სინდისით, წინაპართა კვალზე, რომ განუწყვეტლივ გიხსენებ ჩემს ლოცვებში ღამით და დღისით. +

4მენატრება შენი ნახვა, ვიხსენებ რა შენს ცრემლებს, რათა სიხარულით აღვივსო.

5ვიხსენებ შენს წრფელ რწმენას, რომელიც უწინ დამკვიდრებული იყო დიდედაშენ ლოისში და დედაშენ ევნიკეში და მწამს, რომ იგი შენშიც არის.

6ამ მიზეზით შეგახსენებ გააღვივო ღვთის ნიჭი, რომელიც ჩემი ხელდასხმით არის შენში. +

7ვინაიდან ღმერთმა ჩვენ მოგვცა არა სიმხდალის სული, არამედ ძალის, სიყვარულისა და თავშეკავების. +

8მაშ, ნუ შეგრცხვება ჩვენი უფლის დამოწმებისა, ასევე ნურც ჩემი, მისი პატიმრისა, არამედ იტანჯე ჩემთან ერთად სახარებისათვის ღვთის ძალით, +

9რომელმაც გვიხსნა ჩვენ და მოგვიხმო ჩვენ წმიდა მოწოდებით, არა ჩვენი საქმეების მიხედვით, არამედ თავისი ნებითა და მადლით, რომელიც მოგვეცა ჩვენ ქრისტე იესოში საუკუნეთა უწინარეს. +

10ახლა კი გამოჩნდა ჩვენი მხსნელი ქრისტე იესოს გამოცხადებით, რომელმაც გააბათილა სიკვდილი და სახარებით გაანათლა სიცოცხლე და უხრწნელება, +

11რომლის მაცნედ, მოციქულად და მასწავლებლად ვარ დადგენილი. +

12ამ მიზეზით ვიტანჯები ასე, მაგრამ არა მრცხვენია, ვინაიდან ვიცი, ვისაც ვერწმუნე, და მწამს, რომ მას ძალუძს შეინახოს ჩემი საწინდარი იმ დღისათვის.

13ჩაეჭიდე საღი სიტყვების მაგალითს, რაც ჩემგან მოისმინე რწმენით და სიყვარულით, რაც ქრისტე იესოშია. +

14შეინახე კეთილი საწინდარი სულიწმიდით, რომელიც ჩვენშია დამკვიდრებული. +

15შენ იცი ეს, რომ აზიაში მიმატოვა ყველამ, მათ შორის ფიგელოსმა და ერმოგენესმა.

16უფალმა მისცეს წყალობა ონისიფორეს სახლს, ვინაიდან მან მრავალჯერ გამამხნევა და ჩემი ბორკილებისა არ შერცხვა, +

17არამედ რომში მოსული გულმოდგინედ მეძებდა და მომნახა.

18მისცეს მას უფალმა, რომ ჰპოვოს უფლის მიერ წყალობა იმ დღეს. ხოლო რაც ეფესოში სამსახური გაუწევია, შენ უკეთ იცი. +

2

დაითმინე ტანჯვა,

როგორც იესო ქრისტეს კეთილმა მეომარმა

2^1ამიტომ, შენ, ჩემო შვილო, იყავ ძლიერი მადლში, რომელიც ქრისტე იესოშია. +

2და რაც მოისმინე ჩემგან მრავალი მოწმის თანდასწრებით, გადაეცი სარწმუნო ადამიანებს, რომელთაც უნარი ექნებათ სხვების სწავლებისა. +

3იტანჯე ჩემთან ერთად, როგორც იესო ქრისტეს კეთილმა მეომარმა.

4არც ერთი მეომარი არ შეიბორკება ცხოვრებისეული საქმეებით, რათა აამოს მხედართმთავარს. +

5ხოლო ვინმემ რომ იბრძოლოს კიდეც, გვირგვინს ვერ მიიღებს, თუ უკანონოდ იბრძოლებს.

6მიწისმუშაკმა პირველმა უნდა იგემოს ნაყოფებისაგან.

7დაფიქრდი ჩემს ნათქვამზე, რადგან უფალი მოგცემს გაგებას ყველაფერში.

8გახსოვდეს მკვდრეთით აღმდგარი იესო ქრისტე, დავითის თესლისაგან, ჩემი სახარების მიხედვით. +

9რისთვისაც მე ვიტანჯები თვით ბორკილებამდე, როგორც ბოროტმოქმედი, მაგრამ ღვთის სიტყვა შებორკილი არაა. +

10ამიტომ ყოველივეს ვითმენ რჩეულთათვის, რათა მათაც მიიღონ ხსნა ქრისტე იესოში საუკუნო დიდებასთან ერთად.

11სარწმუნოა სიტყვა: თუ მასთან დავიხოცეთ, მასთან ერთად ვიცოცხლებთ. +

12თუ მოვითმენთ, მასთან ერთად ვიმეფებთ. თუ უარვყოფთ, ისიც უარგვყოფს ჩვენ. +

13თუ ჩვენ არა გვწამს, იგი მაინც სარწმუნოდ რჩება, ვინაიდან საკუთარ თავს ვერ უარყოფს. +

აკეთე კეთილი საქმეები სუფთა გულით,

ერიდე ჯიბრს

14ეს შეახსენე მათ და დაუმოწმე ღვთის წინაშე, არ იკინკლაონ სიტყვების გამო, სრულიად უსარგებლოდ, მსმენელთა შესაცბუნებლად.

15ეცადე შენი თავი წარუდგინო ღმერთს ღირსეულად, შეურცხვენელ მუშაკად, ჭეშმარიტების სიტყვის სწორად გადამცემად.

16მოერიდე უწმიდურ ლაყბობას, რომელსაც უფრო და უფრო მიჰყავს ხალხი უღვთოებისაკენ. +

17მათი სიტყვა ღია წყლულივითაა, რომელიც ჭამს ხორცს. ასეთები არიან ჰიმენევსი და ფილეტოსი, +

18რომლებიც განუდგნენ ჭეშმარიტებას, ამბობენ, აღდგომა უკვე იყოო და ზოგიერთებს ურღვევენ რწმენას.

19ხოლო ღვთის მტკიცე საფუძველი დგას და აქვს ეს ბეჭედი: „იცნო უფალმა თავისიანები და განუდგეს უსამართლობას ყველა, ვინც აღიარებს უფლის სახელს“. +

20დიდ სახლში არ არის მარტო ოქროსა და ვერცხლის ჭურჭელი, არამედ აგრეთვე ხისა და თიხისა, ზოგი საპატიოდ, ზოგი არასაპატიოდ. +

21ამრიგად, ვინც ამათგან გასუფთავდება, ის იქნება პატივდებული ჭურჭელი, განწმედილი და ხელმწიფისათვის სახმარი, გამზადებული ყოველი კეთილი საქმისათვის. +

22ყმაწვილკაცურ გულისთქმებს გაექეცი. მისდიე სიმართლეს, რწმენას, სიყვარულს, მშვიდობას ყველასთან, ვინც სუფთა გულით მოუხმობს უფალს. +

23სულელურ და უმეცრულ პაექრობებს მოერიდე. იცოდე, რომ ისინი შეხლა-შემოხლით თავდება.

24ღვთის მონას კი არ მართებს ჩხუბი, არამედ მშვიდი უნდა იყოს ყველას მიმართ, დამმოძღვრავი, შემწყნარე. +

25სიმშვიდით არწმუნებდეს მოწინააღმდეგეთ, ვინძლო მისცეს მათ უფალმა მონანიება ჭეშმარიტების შესაცნობად, +

26რათა გათავისუფლდნენ ეშმაკის მახისაგან, რომელმაც თავის ნებაზე დაატყვევა ისინი.

3

დადგება საზარელი ჟამი

3^1ეს კი იცოდე, რომ უკანასკნელ დღეებში საზარელი ჟამი დადგება, +

2ვინაიდან ადამიანები იქნებიან თავის მოყვარენი, ვერცხლის მოყვარენი, ამაყნი, ამპარტავანნი, მგმობელნი, მშობლების ურჩნი, უმადურნი, უწმიდურნი,

3მოძულენი, შეურიგებელნი, ცილისმწამებელნი, შეუკავებელნი, მოღალატენი, სასტიკნი, კეთილის მოძულენი,

4გამცემნი, თავხედნი, მზვაობარნი, უფრო სიამეთა მოყვარულნი, ვიდრე ღვთისა,

5რომელთაც ღვთისმოსაობის სახე აქვთ, მის ძალას კი უარყოფენ. ასეთებს ერიდე.

6ზოგიერთი მათგანი იპარება სახლებში და აცდუნებს უგუნურ ქალებს, ცოდვებში ჩაფლულთ, და სხვადასხვაგვარი გულისთქმებით შეპყრობილთ,

7რომლებიც მუდამ სწავლობენ და ვერასოდეს აღწევენ ჭეშმარიტების შეცნობას.

8როგორც იანე და იამბრე წინააღუდგნენ მოსეს, ასევე ესენიც ეწინააღმდეგებიან ჭეშმარიტებას, გონებით გახრწნილი ადამიანები, რწმენაში უმეცარნი. +

9მაგრამ ისინი მეტად ვეღარ წაიწევენ წინ, რადგან მათი უგუნურება თავს იჩენს ყველას წინაშე, ისევე როგორც იმათ დაემართათ.

10შენ კი მე მომყევი მოძღვრებაში, ქცევაში, განზრახვაში, რწმენაში, ჭეშმარიტებაში, დიდსულოვნებაში, სიყვარულში, მოთმინებაში,

11დევნებში, ტანჯვებში, რაც შემემთხვა მე ანტიოქიაში, იკონიაში, ლისტრაში. რა დევნანი არ გადავიტანე, მაგრამ ყველაფრისაგან მიხსნა უფალმა.

12და ყველა, ვისაც სურს ქრისტე იესოში იცხოვროს ღვთისმოსაობით, დევნილი იქნება. +

13ბოროტი ადამიანები და ცრუმარქვიები კი წინ წაიწევენ უარესისაკენ, სხვებსაც აცდენენ და თავადაც ცდუნებაში იქნებიან. +

საღვთო წერილებს ძალუძთ

შენი დაბრძენება სახსნელად

14შენ კი იდექ იმაზე, რაც გისწავლია და რაც გირწმუნია, ვინაიდან იცი, ვისგან გისწავლია.

15რადგან შენ ხომ ბავშვობიდანვე იცი საღვთო წერილები, რომელთაც ძალუძთ შენი დაბრძენება სახსნელად ქრისტე იესოს რწმენით. +

16მთელი წერილი ღვთივსულიერია და სასარგებლოა სასწავლებლად, სამხილებლად, გამოსასწორებლად, დასარიგებლად სიმართლეში. +

17რათა სრულყოფილი იყოს ღვთის კაცი, ყოველი კეთილი საქმისათვის განმზადებული.

4

იქადაგე სიტყვა, დაითმინე მწუხარება

4^1ამრიგად, გიმოწმებ ღვთისა და ქრისტე იესოს წინაშე, რომელიც განიკითხავს ცოცხლებსა და მკვდრებს თავისი მოსვლითა და თავისი სასუფევლით. +

2იქადაგე სიტყვა, დაჟინებით, დროულად და უდროოდ, ამხილე, შერისხე, შეაგონე მთელი სულგრძელებითა და სწავლებით. +

3ვინაიდან დადგება დრო, როდესაც საღ მოძღვრებას არ მიიღებენ, არამედ თავიანთი გულისთქმებით ამოირჩევენ ყურის მაამებელ მასწავლებლებს.

4ჭეშმარიტებას აარიდებენ ყურს და ზღაპრებისაკენ მიმართავენ.

5მაგრამ შენ ფხიზლად იყავი ყველაფერში, დაითმინე ბოროტება, აკეთე მახარებლის საქმე, აღასრულე შენი მსახურება.

კეთილი ბრძოლით ვიბრძოდი

6ვინაიდან მე უკვე გამზადებული ვარ სამსხვერპლოდ, დადგა ჩემი წასვლის ჟამი. +

7კეთილი ბრძოლით ვიბრძოდი, განვვლე ასპარეზი, რწმენა შევინარჩუნე. +

8ახლა კი მომელის მე სიმართლის გვირგვინი, რომელსაც მომცემს იმ დღეს უფალი, მართალი მსაჯული, და არა მარტო მე, არამედ ყველას, რომელთაც შეიყვარეს მისი გაცხადებით მოსვლა. +

პირადი სიტყვა, სალამი და კურთხევა

9ისწრაფე, რომ მალე მოხვიდე ჩემთან.

10ვინაიდან დემამ შეიყვარა ეს საუკუნე, მიმატოვა მე და წავიდა თესალონიკეს, კრესკესი – გალატიას, ტიტე – დალმატიას. +

11მარტო ლუკაღა არის ჩემთან. აიყვანე მარკოზი და თან წამოიყვანე, ვინაიდან მჭირდება მსახურებისათვის.

12ტვიქიკოსი ეფესოში მივავლინე. +

13მოსასხამი, რომელიც ტროაში დავტოვე კარპესთან, წამომიღე, როცა წამოხვალ, აგრეთვე წიგნებიც, მეტადრე პერგამენტები.

14მესპილენძე ალექსანდრემ დიდად მავნო. უფალმა მიუზღოს მის საქმეთა მიხედვით. +

15შენც უფრთხილდი მას, ვინაიდან იგი ძალიან ეწინააღმდეგებოდა ჩვენს სიტყვებს.

16ჩემი პირველი საპასუხო სიტყვისას არავინ იყო ჩემთან, ყველამ მიმატოვა. ნუ ჩაეთვლებათ მათ.

17ხოლო უფალი ამომიდგა მე და გამაძლიერა, რათა ჩემი მეშვეობით აღსრულდეს ქადაგება და მოისმინოს ყველა წარმართმა. მე თავი დავაღწიე ლომის ხახას. +

18დამიხსნის უფალი ყოველი ბოროტისგან და დამიცავს თავისი ცათა სასუფევლისათვის. დიდება მას უკუნითი უკუნისამდე. ამინ. +

19მომიკითხე პრისკა და აკვილა და ონისიფორეს სახლი. +

20ერასტოსი კორინთოში დარჩა, ხოლო ტროფიმოსი ავადმყოფი დავტოვე მელიტონში.

21ისწრაფე, რომ ზამთრამდე მოხვიდე. მოგიკითხავენ ევბულოსი და პუდენსი, ლინოსი და კლავდია და ყველა ძმა.

22უფალი იყოს შენს სულთან. მადლი თქვენთან. ამინ. +

+ ფილიპ. 1:5.

+ საქმე. 6:6.

+ რომ. 8:15. ებრ. 2:15.

+ მათ. 10:33.

+ ეფეს. 1:4. ტიტ. 3:5.

+ 1პეტრ. 1:20. რომ. 14:25. ეფეს. 3:9. კოლ. 1:26. ტიტ. 1:2.

+ 1ტიმ. 2:7.

+ 1იოან. 2:24. რომ. 6:17.

+ 1ტიმ. 6:20. გამოცხ. 3:11.

+ 2ტიმ. 4:19.

+ მათ. 25:34.

+ 2კორ. 10:4. ეფეს. 6:10.

+ 1ტიმ. 6:20.

+ 1კორ. 9:25.

+ 1კორ. 15:4.

+ საქმე. 21:11. 1კორ. 4:9.

+ რომ. 6:4.

+ მათ. 10:33. მარკ. 8:38. ლუკ. 9:26.

+ რომ. 3:3.

+ 1ტიმ. 4:7; 6:20. ტიტ. 1:14; 3:9.

+ 1ტიმ. 1:20.

+ რიცხ. 16:5,26. ნაუმ. 1:7. იოან. 10:14.

+ რომ. 9:21.

+ ეს. 52:11. 2ტიმ. 3:17.

+ გალ. 5:16. 1ტიმ. 6:11.

+ ტიტ. 3:2.

+ საქმე. 8:22.

+ 2პეტრ. 3:3. იუდ. 1:18. 1ტიმ. 4:1.

+ გამ. 7:11.

+ მათ. 16:24. საქმე. 14:22. რომ. 8:17.

+ მათ. 7:16.

+ იოან. 5:39. 1ტიმ. 4:8.

+ 2პეტრ. 1:21.

+ იოან. 5:22. საქმე. 10:42.

+ 2ტიმ. 2:24; 3:16.

+ ფილიპ. 2:17.

+ ფილიპ. 3:14. 1ტიმ. 6:12.

+ 1კორ. 9:25. გამოცხ. 2:10.

+ კოლ. 4:14.

+ საქმე. 20:4.

+ 1ტიმ. 1:20.

+ საქმე. 23:11. 1ტიმ. 1:12.

+ რომ. 14:26. 1ტიმ. 6:16.

+ 2ტიმ. 1:16.

+ ფილიპ. 1:25.

ტიტეს მიმართ
ტიტეს მიმართ

1. 1

2. 2

3. 3

1
პავლე მოციქულის წერილი ტიტეს მიმართ

ხარისხი ეკლესიის სამსახურში

1^1პავლე, ღვთის მონა და იესო ქრისტეს მოციქული, ღვთის რჩეულებს რწმენით და ჭეშმარიტების შეცნობით, ღვთისმოსაობის შესაბამისად, +

2საუკუნო სიცოცხლის სასოებით, რომელიც აღუთქვა უტყუარმა ღმერთმა უწინარეს საუკუნეთა. +

3ხოლო თავის დროზე გამოაცხადა თავისი სიტყვა ქადაგებაში, რომელიც მომენდო მე ჩვენი მაცხოვარი ღვთის ბრძანებით. +

4ტიტეს, ნამდვილ შვილს საერთო რწმენაში, მადლი, წყალობა და მშვიდობა მამა ღვთისაგან და ჩვენი მაცხოვრის, ქრისტე იესოსაგან.

5იმისათვის დაგტოვე შენ კრეტაში, რომ დაასრულო დაუსრულებელი და დააყენო ყველა ქალაქში ხუცესები, როგორც მე დაგავალე.

6თუ არის ვინმე უმწიკვლო, ერთი ცოლის ქმარი, ჰყავს მორწმუნე შვილები, გარყვნილებასა და ურჩობაში ბრალდაუდებელნი. +

7ვინაიდან ეპისკოპოსი უნდა იყოს უმწიკვლო, როგორც ღვთის მნე, არა თვითნება, არა გულფიცხი, არა ლოთი, არა მოჩხუბარი, არა ანგარების მოყვარე, +

8არამედ სტუმართმოყვარე, კეთილის მოყვარული, აზრიანი, მართალი, წმიდა,

9სარწმუნო სიტყვის მიმდევარი მოძღვრების მიხედვით, რომ შეძლოს საღი მოძღვრებით შეაგონოს და დაარწმუნოს მოკამათენი. +

ამხილე იუდეველთა ზღაპრები

10ვინაიდან ბევრია ურჩი, ყბედი და მატყუარა, განსაკუთრებით წინადაცვეთილთაგან, +

11რომლებსაც უნდა აეკრათ პირები. ისინი რყვნიან ყველა სახლს, ასწავლიან, რასაც არ უნდა ასწავლიდნენ, სამარცხვინო ანგარებისთვის.

12ერთ-ერთმა მათგანმა, მათმავე წინასწარმეტყველმა თქვა: „კრეტელნი მუდამ ცრუნი არიან, ბოროტი მხეცები, უქნარა სტომაქები“.

13ეს მოწმობა სამართლიანია. ამ მიზეზით ამხილე ისინი მკაცრად, რათა ისინი საღნი იყვნენ რწმენაში.

14ყურად არ იღონ იუდეველთა ზღაპრები და იმ კაცთა მცნებანი, ვინც განერიდა ჭეშმარიტებას. +

15წმიდათათვის ყველაფერი წმიდაა, ხოლო წაბილწულთა და ურწმუნოთათვის არაფერია წმიდა, არამედ წაბილწულია მათი გონებაც და სინდისიც. +

16ისინი სიტყვით აღიარებენ ღმერთს, საქმეებით კი უარყოფენ, ვინაიდან საძაგელნი და ურჩნი არიან და უვარგისნი ყოველი კეთილი საქმისათვის. +

2

მოხუცთა და ჭაბუკთა მოვალეობანი

2^1შენ კი ილაპარაკე ის, რაც შეჰფერის საღ მოძღვრებას, +

2რათა ბერიკაცები იყვნენ ფხიზელნი, ღირსეულნი, აზრიანნი, საღნი სარწმუნოებაში, სიყვარულში, მოთმინებაში.

3ასევე მოხუცი დედაკაცებიც – ქცევით ღირსეულნი, არა ცილისმწამებელნი, არა ღვინის მონანი, არამედ სიკეთის მასწავლებელნი, +

4რათა ასწავლონ ყმაწვილქალებს, უყვარდეთ ქმრები, უყვარდეთ შვილები,

5იყვნენ აზრიანნი, სუფთანი, ოჯახზე მზრუნველნი, კეთილნი, თავიანთი ქმრების მორჩილნი, რათა არ იგმობოდეს ღვთის სიტყვა. +

6ჭაბუკებსაც შეაგონე, რომ თავშეკავებულნი იყვნენ.

7ყველაფერში გამოიჩინე თავი კეთილ საქმეთა მაგალითად: მოძღვრებაში – შეურყვნელობა, სიდინჯე, +

8სიტყვა ნათელი, უკიცხველი, რათა მოწინააღმდეგეს შერცხვეს და ცუდი ვერაფერი თქვას ჩვენზე. +

9მონები თავიანთ პატრონებს დაემორჩილონ ყველაფერში, აამონ, სიტყვას ნუ შეუბრუნებენ, +

10არაფერი მოიპარონ, არამედ გამოიჩინონ სრული ერთგულება, რათა ყველაფრით შეამკონ ჩვენი მაცხოვარი ღვთის მოძღვრება.

ღვთის მადლის გამოჩენა

11ვინაიდან გამოჩნდა ღვთის მადლი, ყველა ადამიანის მხსნელი, +

12ჩვენს დასამოძღვრად, რათა უარვყოთ უღვთოება და ამქვეყნიური გულისთქმანი, და ვიცხოვროთ ამ საუკუნეში აზრიანად, სიმართლით და ღვთისმოსაობით. +

13მოველოდეთ ნეტარ სასოებას და ჩვენი დიდი ღმერთისა და მაცხოვრის ქრისტე იესოს დიდების გაცხადებას, +

14რომელმაც თავი დასდო ჩვენთვის, რათა გამოვესყიდეთ ყოველგვარი ურჯულოებისაგან და განეწმიდა თავისთვის რჩეული ხალხი, კეთილი საქმეების მოშურნე. +

15ეს ელაპარაკე, შეაგონე და ამხილე მთელი ძალით. ნურც ნურვინ უგულებელგყოს შენ.

3

არა საქმეებით, არამედ მადლით

3^1შეახსენე მათ: დაემორჩილონ და მოუსმინონ განმგებელთ და ხელისუფალთ, მზად იყვნენ ყოველგვარი კეთილი საქმისათვის. +

2არავინ დაძრახონ, იყვნენ მშვიდობისმოყვარენი, შემწყნარენი, იჩენდნენ სიმშვიდეს ყველა ადამიანის მიმართ. +

3ვინაიდან ოდესღაც ჩვენც ვიყავით უმეცარნი, ურჩნი, გზააბნეულნი, სხვადასხვა გულისთქმათა და განცხრომათა მონები, ვცხოვრობდით ღვარძლით და შურით, ვიყავით საძულველნი და ერთიმეორის მოძულენი. +

4ხოლო, როცა გაცხადდა ჩვენი მაცხოვარი ღმერთის სახიერება და კაცთმოყვარეობა, +

5მან გვიხსნა არა მართალი საქმეების გამო, რომლებიც ჩვენ ჩავიდინეთ, არამედ თავისი წყალობით, ხელახლა შობის განბანითა და სულიწმიდის მიერ განახლებით, +

6რომელიც უხვად მოგვეფინა ჩვენი მაცხოვრის იესო ქრისტეს მიერ, +

7რათა, მისი მადლით გამართლებულები, გავხდეთ საუკუნო სიცოცხლის მემკვიდრენი, რისი იმედიც გვაქვს.

განერიდე კინკლაობას

8სარწმუნოა სიტყვა. მე მსურს, რომ შენ მტკიცედ იდგე ამაზე, რათა ღვთის მორწმუნენი ცდილობდნენ კეთილი საქმეების კეთებას. ეს კარგი და სასარგებლოა ადამიანთათვის. +

9მოერიდე სულელურ პაექრობას, გვარ-ტომობას, კინკლაობასა და დავას რჯულის თაობაზე, ვინაიდან უსარგებლო და ფუჭია. +

10მწვალებელს პირველი და მეორე შეგონების შემდეგ გაერიდე.

11იცოდე, რომ ასეთი კაცი გაირყვნა და სცოდავს: მისმავე თავმა დასდო მას მსჯავრი.

12როცა გამოგიგზავნი არტემასს და ტვიქიკოსს, გამოეშურე ჩემსკენ ნიკოპოლისში, ვინაიდან იქ ვირჩიე დაზამთრება.

13დააჩქარე მათ გზაზე რჯულის მცოდნე ზენასი და აპოლოსი, რომ არაფერი აკლდეთ. +

14ჩვენიანებმაც ისწავლონ კეთილი საქმეების კეთება უკიდურეს გასაჭირში დასახმარებლად, რათა უნაყოფონი არ იყვნენ. +

15ყველა ჩემთან მყოფი მოგიკითხავს შენ. მოკითხვა, ვისაც ვუყვარვართ რწმენით. მადლი თქვენთან ყველასთან. ამინ.

+ 1ტიმ. 3:16.

+ რიცხ. 23:19. რომ. 14:24.

+ გალ. 1:15. ეფეს. 3:8. კოლ. 1:28. 2ტიმ. 1:11.

+ 1ტიმ. 3:4.

+ ლევ. 10:9. 1ტიმ. 3:3.

+ 1ტიმ. 6:3.

+ რომ. 16:17.

+ მათ. 15:9. მარკ. 7:7. 1ტიმ. 1:4.

+ მათ. 15:11. რომ. 14:14.

+ 2ტიმ. 3:5.

+ ტიტ. 1:9.

+ 1ტიმ. 2:9.

+ დაბ. 3:16. ეფეს. 5:22.

+ 1პეტრ. 5:3. 1ტიმ. 4:12.

+ 1პეტრ. 2:12.

+ 1პეტრ. 2:18. ეფეს. 6:5. კოლ. 3:22.

+ ლუკ. 1:47; 2:30; 3:6. ტიტ. 3:4.

+ იოან. 2:15. ეფეს. 1:4.

+ საქმე. 24:25. 1იოან. 3:2.

+ გამ. 19:6. გალ. 1:4. ეფეს. 2:10. ებრ. 9:4.

+ 1პეტრ. 2:13. რომ. 13:1.

+ კოლ. 3:12.

+ 1კორ. 6:11. ეფეს. 2:1.

+ 1პეტრ. 4:10. ტიტ. 2:11.

+ იოან. 3:5. რომ. 3:28. 2ტიმ. 1:9.

+ რომ. 5:5.

+ ეფეს. 2:10.

+ 1ტიმ. 1:4; 4:7. 2ტიმ. 2:23.

+ საქმე. 18:24.

+ ტიტ. 2:14.

ფილიმონის მიმართ
ფილიმონის მიმართ

1. 1

1
პავლე მოციქულის წერილი ფილიმონის მიმართ

მისალმება

1^1პავლე, ქრისტე იესოს პატიმარი, და ძმა ტიმოთე, ფილიმონს – ჩვენს საყვარელსა და თანამშრომელს,

2და აპფიას, საყვარელ დას, და არქიპოსს, ჩვენს თანამებრძოლს, და შენს საშინაო ეკლესიას:

3მადლი თქვენ და მშვიდობა ჩვენი მამა ღმერთისა და უფალ იესო ქრისტესაგან.

4ვმადლობ ჩემს ღმერთს, ყოველთვის გიხსენებ ჩემს ლოცვებში, +

5მესმის რა შენი სიყვარული და რწმენა, რომელიც შენ გაქვს უფალ იესოს და ყველა წმიდის მიმართ,

6რათა შენი თანაზიარება რწმენაში ქმედითი იყოს შეცნობისას ყოველი სიკეთისა, რომელიც თქვენშია, ქრისტესათვის, +

7ვინაიდან მე დიდი სიხარული და ნუგეში მქონდა შენს სიყვარულში, რადგან შენით გახალისდნენ წმიდათა გულები, ძმაო.

შუამავლობა ონისიმოსისათვის. მოკითხვა

8ამიტომ, რაკი ქრისტეში მაქვს დიდი სითამამე, რომ გიბრძანო, რაც ჯერ არს,

9სიყვარულით გთხოვ უფრო, არა ვინმე სხვა, არამედ მე, მოხუცებული პავლე, ახლა კი აგრეთვე ქრისტე იესოსთვის პატიმარი,

10გთხოვ ჩემს შვილზე, ონისიმოსზე, რომელიც ვშვი ჩემს ბორკილებში. +

11იგი ოდესღაც გამოუსადეგარი იყო შენთვის, ახლა კი შენთვისაც და ჩემთვისაც გამოსადეგია, რომელსაც გიბრუნებ.

12ხოლო შენ მიიღე იგი, როგორც ჩემი გული.

13მინდოდა ჩემთან დამეყენებინა იგი, რათა შენს მაგივრად ემსახურა ჩემთვის სახარების ბორკილებში,

14მაგრამ შენი თანხმობის გარეშე არაფრის გაკეთება არ ვინდომე, რათა შენი კეთილი საქმე ნაძალადევი კი არ ყოფილიყო, არამედ ნებაყოფლობითი.

15ვინაიდან, იქნებ იმიტომ დაგშორდა დროებით, რომ სამუდამოდ მიგეღო იგი,

16უკვე არა როგორც მონა, არამედ მონაზე მეტი, საყვარელი ძმა, განსაკუთრებით ჩემთვის და, მით უმეტეს, შენთვის ხორციელადაც და უფალშიც. +

17მაშ, თუ თანაზიარად მიგაჩნივარ, მიიღე ის, ვითომც მე ვიყო.

18თუ რამე გაწყენინა ან მართებს რაიმე, მე მომკითხე.

19მე, პავლემ, დავწერე ჩემი ხელით. მე გადავიხდი, რათა არ გითხრა, რომ შენ თავად მოვალე ხარ ჩემი.

20მაშ, ასე, ძმაო, ვიხარებდე შენგან უფალში. გაახალისე ჩემი გული ქრისტეში.

21შენი მორჩილების სასოებით მოგწერე და ვიცი, რომ იმაზე მეტსაც გააკეთებ, ვიდრე ვამბობ.

22ამასთან გამიმზადე ბინაც, ვინაიდან იმედი მაქვს, რომ თქვენი ლოცვების მეოხებით უკან დაგიბრუნდებით. +

23მოგიკითხავენ შენ ეპაფრასი, ჩემი თანაპატიმარი ქრისტე იესოს გულისათვის,

24მარკოზი, არისტარქოსი, დემა, ლუკა – ჩემი თანამშრომლები.

25ჩვენი უფლის იესო ქრისტეს მადლი იყოს თქვენს სულთან. ამინ.

+ ეფეს. 1:16. 1თეს. 1:2. 2თეს. 1:3.

+ ფილიპ. 1:11. ტიტ. 2:14.

+ 1კორ. 4:15. კოლ. 4:9.

+ მათ. 12:49.

+ ფილიპ. 1:25.

ებრაელთა მიმართ
ებრაელთა მიმართ

1. 1

2. 2

3. 3

4. 4

5. 5

6. 6

7. 7

8. 8

9. 9

10. 10

11. 11

12. 12

13. 13

1
წერილი ებრაელთა მიმართ

ღმერთი ლაპარაკობს

ძის მიერ ყველა მემკვიდრეში

1^1ღმერთი ძველთაგან მრავალგზის და მრავალგვარად ელაპარაკებოდა მამებს წინასწარმეტყველებში, +

2ამ უკანასკნელ დღეებში კი გველაპარაკა ძეში, რომელიც დააყენა ყოვლის მემკვიდრედ, ვისი მეშვეობითაც შექმნა საუკუნენი. +

3იგია დიდების ბრწყინვალება და მისი არსების ანაბეჭდი, რომელსაც ყოველივე უპყრია თავისი ძალის სიტყვით. როდესაც მან ჩვენი ცოდვების განწმედა აღასრულა, დაჯდა დიდების მარჯვნივ მაღალთა შინა. +

4ანგელოზებზე იმდენადვე უკეთესი გახდა, რამდენადაც მათზე უდიდესი სახელი დაიმკვიდრა. +

5ვინაიდან, რომელი ანგელოზისათვის უთქვამს ოდესმე: „ჩემი ძე ხარ შენ, მე დღეს გშობე შენ.“ ან კიდევ: „მე ვიქნები მისი მამა და ის იქნება ჩემი ძე“? +

6ასევე, როცა კვლავ შემოჰყავს მსოფლიოში პირმშო, ამბობს: „დაე, თაყვანი სცეს მას ღვთის ყველა ანგელოზმა.“ +

7ხოლო ანგელოზებზე ამბობს: „ის ქმნის თავის ანგელოზებს სულებად და თავის მსახურთ – მოგიზგიზე ცეცხლად.“ +

8ძეზე კი: „შენი ტახტი, ღმერთო, უკუნითი უკუნისამდეა, შენი მეფობის კვერთხი სიმართლის კვერთხია. +

9შენ შეიყვარე სიმართლე და შეიძულე ურჯულოება, ამიტომ გცხო შენ ღმერთმა, შენმა ღმერთმა სიხარულის ზეთით შენს თანამოზიარეებზე მეტად.“ +

10და: „შენ დააფუძნე, უფალო, დასაბამად მიწა და ცა შენი ხელის ნამოქმედარია. +

11ისინი დაიღუპებიან, შენ კი დარჩები და ყოველივე დაძველდება სამოსელივით. +

12მოსასხამივით დაგორგლავ მათ და სამოსელივით გამოიცვლებიან. შენ კი იგივე ხარ და შენი წლები არ დაილევა.“

13ანგელოზთაგან რომლისთვის უთქვამს ოდესმე: „დაჯექი ჩემს მარჯვნივ, ვიდრე შენს მტრებს დავამხობდე შენს ფერხთა კვარცხლბეკად“? +

14განა ყველანი მომსახურე სულები არ არიან, მათდა სამსახურად წარმოგზავნილნი, ვინც ხსნა უნდა დაიმკვიდროს? +

2

გაფრთხილება, რომ არ ავცდეთ მიზანს

2^1ამიტომ გვმართებს მეტი გულისყურით ვიყოთ მოსმენილისადმი, რათა არ გადავუხვიოთ.

2ვინაიდან, თუ ანგელოზების მიერ ნათქვამი სიტყვა მტკიცე იყო და ყოველი დანაშაული და ურჩობა იღებდა კუთვნილ საზღაურს, +

3მაშ, როგორ გადავრჩებით უგულებელმყოფელნი ეგზომი ხსნისა? პირველად იგი უფლის მეშვეობით გამოცხადდა და გამგონეთა მეშვეობით განმტკიცდა ჩვენში, +

4ღვთის მიერ ნიშების, სასწაულებისა და სხვადასხვა ძალთა დამოწმებით, და მისი ნებისამებრ სულიწმიდის განაწილებით. +

იესო იყო ოდნავ დამცირებული

ანგელოზთა წინაშე

5ვინაიდან, ანგელოზებს როდი დაუმორჩილა ღმერთმა მომავალი მსოფლიო, რომელზეც ჩვენ ვლაპარაკობთ. +

6სადღაც ვისმე დაუმოწმებია და უთქვამს, „რა არის კაცი, რომ გახსოვს? ანდა კაცის ძე, რომ მოინახულებ? +

7ოდნავ დაამცირე იგი ანგელოზთა წინაშე. დიდებით და პატივით დააგვირგვინე და დააყენე იგი შენს ხელთა ნაქმნარზე მაღლა; +

8ყოველივე დაუმორჩილე მის ფერხთა ქვეშ.“ ხოლო, როცა ყოველივე დაუმორჩილა მას, არაფერი დაუტოვებია, მისთვის, რომ არ დაემორჩილებინა. ახლა კი ჯერ კიდევ ვერ ვხედავთ, რომ ყოველივე მას ემორჩილებოდეს. +

9მაგრამ ვხედავთ, რომ სიკვდილის განცდის გამო დიდებით და პატივით დაგვირგვინებულია იესო, რომელიც ოდნავ იყო დამცირებული ანგელოზთა წინაშე, რათა მას ღვთის მადლით ეგემა სიკვდილი ყველას გულისათვის. +

10ვინაიდან შეჰფეროდა მას, ვისთვისაც არის ყოველივე და ვისგანაც არის ყოველივე, ვინც მრავალი ძე მოიყვანა დიდებამდე, რომ მათი გადარჩენის წინამძღვარი სრულეყო ტანჯვით. +

11ვინაიდან განმწმედელი და განწმედილნიც ყველანი ერთისაგან არიან, ამიტომ არ რცხვენია, მათ ძმები უწოდოს, +

12და ამბობს: „ვაუწყებ შენს სახელს ჩემს ძმებს, კრებულს შორის გიგალობ შენ.“ +

13და კიდევ: „მივენდობი მას.“ და კიდევ: „აგერ, მე და შვილები, რომლებიც მომცა ღმერთმა.“ +

დაემსგავსა ძმებს,

რომ ყოფილიყო მოწყალე მღვდელმთავარი

14რაკი ბავშვები სისხლისა და ხორცის მოზიარენი არიან, თავადაც ეზიარა მათ, რათა სიკვდილით გააქარწყლოს ის, ვისაც სიკვდილის ხელმწიფება აქვს, ესე იგი ეშმაკი, +

15და გაათავისუფლოს ისინი, ვინც სიკვდილის შიშით მთელი სიცოცხლე მონობაში იყვნენ. +

16ვინაიდან, ანგელოზებს კი არ ღებულობს, არამედ აბრაამის თესლს ღებულობს.

17ამიტომ იგი ყველაფერში უნდა დამსგავსებოდა ძმებს, რათა ყოფილიყო მოწყალე და ერთგული მღვდელმთავარი ღვთის წინაშე ხალხის ცოდვების შესაწყნარებლად. +

18ვინაიდან, როგორც თვითონ იტანჯა და გამოიცადა, ისე შეუძლია დაეხმაროს განსაცდელში მყოფთ. +

3

ძე ღვთისა უფრო დიდია მოსეზე

3^1ამიტომ, ძმანო წმიდანო, ზეციური მოწოდების ზიარნო, დაუკვირდით მოციქულსა და ჩვენი აღსარების მღვდელმთავარს, იესო ქრისტეს, +

2რომელიც თავისი ამომრჩევლის ერთგულია, როგორც მოსე მთელს მის სახლში. +

3ვინაიდან ის მოსესთან შედარებით მეტი დიდების ღირსია, ისევე, როგორც სახლზე მეტი პატივი აქვს სახლის აღმშენებელს. +

4ვინაიდან ყოველ სახლს ვინმე აშენებს, ხოლო ყოველივეს აღმშენებელი ღმერთია.

5თუ მოსეც ერთგული იყო მთელ მის სახლში, როგორც მსახური, იმის დასამოწმებლად, რაც უნდა თქმულიყო,

6ხოლო ქრისტე – როგორც ძე მის სახლში; ჩვენ კი მისი სახლი ვართ, თუ ბოლომდე მტკიცედ შევინახავთ გაბედულებას და სასოების სიამაყეს. +

ისრაელიანთა ურწმუნოება უდაბნოში.

გაფრთხილება გულქვაობაზე

7ამიტომაც, როგორც სულიწმიდა ამბობს: „დღეს როცა მოისმენთ მის ხმას, +

8ნუ გაიქვავებთ გულებს, როგორც უდაბნოში გამოცდის დღეს დრტვინვისას,

9სადაც გამომცადეს მე თქვენმა მამებმა და ხედავდნენ ჩემს საქმეებს ორმოც წელიწადს.

10ამიტომ განვრისხდი იმ მოდგმაზე და ვთქვი: ‘მუდამ ცდებიან ისინი გულით, ვერ შეიცნეს მათ ჩემი გზა’.

11ამიტომ დავიფიცე ჩემი რისხვისას: ‘ვერ შემოვლენ ისინი ჩემს სიმშვიდეში’“. +

12თვალი გეჭიროთ, ძმებო, რომ ვინმე თქვენგანს არ ჰქონდეს ბოროტი და ურწმუნო გული, რათა არ განუდგეს ცოცხალ ღმერთს.

13არამედ შეაგონებდეთ ერთმანეთს ყოველდღე, ვიდრეღა ითქმის „დღესო“, რათა რომელიმე თქვენგანს გული არ გაუქვავდეს ცოდვის საცდურით. +

14ვინაიდან ქრისტეს თანაზიარნი გავხდით, თუკი რწმენის საწყისს მტკიცედ დავიცავთ ბოლომდე. +

15ვიდრეღა ითქმის: „დღეს, როცა მოისმენთ მის ხმას, ნუ გაიქვავებთ გულებს, როგორც დრტვინვისას“. +

16ვინ იყო, რომ მოისმინა და დრტვინვა იწყო? ყველა ხომ იმათგან იყო, ვინც მოსეს მიერ გამოვიდა ეგვიპტიდან? +

17მაშ, ვიღაზე მრისხანებდა იგი ორმოც წელიწადს? თუ არა ცოდვილებზე, რომელთა ძვლებიც უდაბნოში ჩაიყარა?

18ვის დაუფიცა, რომ ვერ შევიდოდნენ მის სიმშვიდეში, თუ არა ურჩებს?

19და ჩვენ ვხედავთ, რომ მათ ვერ შეძლეს შესვლა ურწმუნობის გამო.

4

ღვთის ხალხისათვის

კიდევ რჩება სიმშვიდე

4^1ამიტომ გვეშინოდეს, რათა, ვიდრე რჩება აღთქმა მის სიმშვიდეში შესასვლელად, ვინმე თქვენგანი არ აღმოჩნდეს დაგვიანებული.

2ვინაიდან სახარება ჩვენც გვეუწყა, როგორც მათ. მაგრამ მათთვის სარგებლობა არ მოუტანია მოსმენილ სიტყვას, ვინაიდან არ შეერწყა მსმენელთა რწმენას. +

3ხოლო სიმშვიდეში შევდივართ ჩვენ, მორწმუნენი, როგორც მან თქვა: „ამიტომ დავიფიცე ჩემი რისხვისას, რომ ვერ შემოვლენ ისინი ჩემს სიმშვიდეში, თუმცა ღვთის საქმენი დასრულდნენ ჯერ კიდევ სოფლის დასაბამიდან“. +

4ვინაიდან მეშვიდე დღეზე სადღაც ასე უთქვამს: „და დაისვენა ღმერთმა მეშვიდე დღეს ყოველი საქმისაგან“. +

5და კვლავ იქვე: „ვერ შემოვლენ ჩემს სიმშვიდეში“. +

6მაშ, რაკი ზოგს შეუძლია მასში შესვლა, ისინი კი, რომელთაც უწინ ეხარათ, ვერ შევიდნენ ურჩობის გამო, –

7კვლავ აწესებს გარკვეულ დღეს, – „დღეს,“ ამბობს დავითით, ესოდენ ხანგრძლივი დროის შემდეგ, როგორც ზემოთაა ნათქვამი: „დღეს, როცა მოისმენთ მის ხმას, ნუ გაიქვავებთ გულებს“. +

8ვინაიდან, იესო ნავეს ძეს რომ მიენიჭებინა მათთვის სიმშვიდე, ამის შემდეგ იგი აღარას იტყოდა სხვა დღეზე.

9ამისათვის კიდევ რჩება შაბათის სიმშვიდე ღვთის ხალხისათვის. +

10ვინაიდან, ვინც მის სიმშვიდეში შევიდა, მან თვითონაც დაისვენა თავისი საქმეებისაგან, როგორც ღმერთმა – თავისისაგან.

11მაშ, ვეცადოთ, შევიდეთ იმ სიმშვიდეში, რათა არავინ ჩავარდეს ურჩობაში მათი მაგალითისამებრ.

12ვინაიდან ღვთის სიტყვა არის ცოცხალი, მოქმედი და ყოველგვარ ორლესულ მახვილზე უფრო ბასრი, და აღწევს სამშვინველისა და სულის, სახსართა და ტვინთა გაყოფის ადგილამდე, და განიკითხავს გულის აზრებსა და ყოველგვარ ზრახვებს. +

13არცერთი ქმნილება არ არის დაფარული მისი ხედვისგან, არამედ ყოველივე გაშიშვლებული და ღიაა მის თვალთა წინაშე, ვისაც ვაბარებთ ანგარიშს. +

ჩვენი მღვდელმთავარი

ჩვენს მსგავსად გამოიცადა

14და ახლა, როცა ჩვენ გვყავს დიდი მღვდელმთავარი, რომელმაც გაიარა ზეცა, იესო, ღვთის ძე, მტკიცედ გვეჭიროს აღსარება. +

15ვინაიდან ისეთი მღვდელმთავარი როდი გვყავს, რომ ვერ შეძლოს თანაგვიგრძნოს ჩვენს უძლურებებში, არამედ ჩვენსავით გამოცდილი ყველაფერში, გარდა ცოდვისა. +

16აბა, თამამად მივეახლოთ მადლის ტახტს, რომ მივიღოთ წყალობა და ვპოვოთ მადლი დროული შემწეობისათვის. +

5

ძე – მღვდელმთავარი მელქიცედეკის წესით

5^1ვინაიდან ყოველი მღვდელმთავარი, ადამიანთაგან ამორჩეული, ადამიანთათვის არის დაყენებული ღვთის სამსახურში, რათა შესწიროს ძღვენი და მსხვერპლი ცოდვებისათვის.

2მას ძალუძს შეიწყნაროს უმეცრები და გზასაცდენილები, ვინაიდან თვითონაც მოცულია უძლურებით.

3ამიტომ ვალდებულია, შესწიროს ცოდვების გამოსასყიდი მსხვერპლი – ხალხისთვისაც და თავისთვისაც.

4და არავინ თავისით არ ღებულობს ამ პატივს, არამედ ვინც ღვთის მიერაა მოწოდებული, როგორც აარონი. +

5ასევე ქრისტეს არ უდიდებია თავისი თავი, რომ მღვდელმთავარი გამხდარიყო, არამედ იმან, ვინც უთხრა მას: „ჩემი ძე ხარ შენ, მე დღეს გშობე შენ“. +

6როგორც სხვაგანაც ამბობს: „შენ მღვდელი ხარ საუკუნოდ მელქიცედეკის წესით“. +

7მან თავის ხორცში ყოფნის დღეებში ძლიერი ღაღადით და ცრემლებით შესწირა ლოცვა და ვედრება მას, სიკვდილისაგან მისი დასხნის შემძლეს, და შესმენილ იქნა იგი ღვთისმოშიშების გამო. +

8და თუმცა ძე იყო, მან ტანჯვის მეოხებით ისწავლა მორჩილება. +

9და იგი სრულქმნილი, საუკუნო ხსნის მიზეზი შეიქმნა ყველა მისი მორჩილისათვის,

10და ღვთის მიერ ეწოდა მას მღვდელმთავარი მელქიცედეკის წესით.

11ბევრი გვაქვს ჩვენ სალაპარაკო ამაზე, მაგრამ ძნელია განმარტება, ვინაიდან ყურმძიმენი გახდით. +

12ვინაიდან ამდენ ხანში თქვენ უკვე მასწავლებლები უნდა ყოფილიყავით. მაგრამ თქვენ ისევ ღვთის სიტყვათა პირველსაწყისების სწავლება გჭირდებათ. თქვენ მაგარი საჭმელები კი არა, რძე გჭირდებათ. +

13ვინაიდან ყოველი, ვინც რძით იკვებება, გამოუცდელია სიმართლის სიტყვაში, რადგან ჩვილია. +

14მაგარი საჭმელი განკუთვნილია სრულთათვის, რომელთა გრძნობანი ჩვევით გაწაფულია კეთილისა და ბოროტის გასარჩევად. +

6

გაფრთხილება განდგომის წინააღმდეგ

6^1ამიტომ დავტოვოთ ქრისტეს სიტყვის საწყისები და ვისწრაფოთ სრულყოფისაკენ; და კვლავ ნუ ჩავუყრით საძირკველს მკვდარ საქმეთა მონანიებას და ღვთის რწმენას,

2ნათლობათა, ხელდასხმისა, მკვდართა აღდგომისა და საუკუნო განკითხვის მოძღვრებას.

3ამას გავაკეთებთ, თუ ღმერთი ნებას მოგვცემს.

4ვინაიდან შეუძლებელია, რომ ერთხელ უკვე განათლებულნი, რომელთაც იგემეს ზეციური ნიჭი და ეზიარნენ სულიწმიდას, +

5გემო უნახეს ღვთის კეთილ სიტყვას და საუკუნო ძალებს,

6და მერე დაცემულნი კვლავ განახლდნენ მოსანანიებლად, რადგან ისინი კვლავ ჯვარს აცვამენ ღვთის ძეს და აგინებენ. +

7ვინაიდან მიწა, რომელიც იწოვს მასზე მრავალგზის მოსულ წვიმას და იძლევა მწვანილს, სასარგებლოა მათთვის, ვისთვისაც მუშავდება – იგი ღვთისგან ღებულობს კურთხევას.

8ხოლო, რომელიც იძლევა ეკალსა და კუროსთავს, უვარგისია და ლამის დაწყევლილი. მისი ბოლო დაწვაა. +

იმედს ბოლომდე შეინარჩუნებენ

9მაგრამ, საყვარელნო, ჩვენ გვჯერა, რომ უკეთესნი ხართ და მიწევნულნი ხართ ხსნას, თუმცა ასე ვლაპარაკობთ.

10ვინაიდან ღმერთი არაა უსამართლო, რომ დაივიწყოს თქვენი საქმე და სიყვარულის შრომა, რომელიც გამოიჩინეთ მისი სახელისათვის, რომ ემსახურებოდით და კვლავაც ემსახურებით წმიდებს. +

11მაგრამ გვსურს, რომ ყოველი თქვენგანი, სასოების სისრულისათვის იჩენდეს იმავე ერთგულებას ბოლომდე,

12რათა არ გაზარმაცდეთ, არამედ მიბაძოთ მათ, ვინც რწმენით და სულგრძელებით იმკვიდრებენ აღთქმებს.

ფუძე ასეთი იმედისთვის –

ღვთის ნების შეურყევლობა

13ვინაიდან ღმერთი, აძლევდა რა აღთქმას აბრაამს, რაკი არ შეეძლო, ვინმე თავისზე დიდი დაეფიცა, საკუთარი თავი დაიფიცა. +

14უთხრა: „ჭეშმარიტად, კურთხევით გაკურთხებ შენ და გამრავლებით გაგამრავლებ შენ“.

15და ასე, სულგრძელებით მიაღწია აღთქმას. +

16ადამიანები იფიცავენ უმეტესს და ფიცია მათი ყოველგვარი დავის დასასრულის დამამტკიცებელი.

17ამიტომ, როცა ღმერთს სურდა უპირატესად ეჩვენებინა აღთქმის მემკვიდრეთათვის თავისი ნების შეურყევლობა, ფიცს მიმართა, +

18რათა ორ შეურყეველ საქმეში, რაშიც შეუძლებელია ღმერთმა იცრუოს, დიდი ნუგეშისცემა გვქონდეს ჩვენ, რომელნიც გავეშურეთ, რათა ჩავჭიდებოდით ჩვენს წინ მდებარე იმედს,

19რომელიც ჩვენი სულისათვის ღუზასავით სანდოა და მტკიცე და შედის ფარდის მიღმა,

20სადაც ჩვენთვის წინამორბედად შევიდა იესო და გახდა უკუნისამდე მღვდელმთავარი მელქიცედეკის წესით. +

7

მნიშვნელობა მელქიცედეკისა,

აბრაამისა და ლევისა

7^1ვინაიდან ეს მელქიცედეკი, შალემის მეფე, მაღალი ღმერთის მღვდელი, შეეგება აბრაამს, მეფეების განადგურების შემდეგ დაბრუნებულს, და აკურთხა იგი. +

2იგი, რომელსაც აბრაამმა მეათედი უწილადა ყველაფრისაგან. პირველად მისი სახელი ნიშნავს: სიმართლის მეფეს, შემდეგ: შალემის მეფეს, ანუ მშვიდობის მეფეს.

3უმამო, უდედო, უგვარმტომო, არც დღეთა დასაბამი აქვს, არც სიცოცხლის დასასრული, ღვთის ძის მსგავსად, რჩება მღვდლად სამუდამოდ.

4შეხედეთ ახლა, რაოდენ დიდია იგი, რომელსაც მამამთავარმა აბრაამმა უწილადა მეათედი ნადავლიდან.

5მათ, ვინც ლევიანთაგან მიიღებენ მღვდლობას, რჯულით მცნებადა აქვთ მეათედის აღება ხალხისაგან, ანუ თავიანთი ძმებისაგან, თუმცა ისინიც აბრაამის საზარდულიდან გამოვიდნენ. +

6მან კი ვინც მათი გვარიდან არ არის, მიიღო მეათედი აბრაამისაგან და აკურთხა აღთქმის მქონე. +

7ხოლო ყოველგვარი ცილობის გარეშე, უმცირესი უმეტესის მიერ იკურთხება.

8აქ მეათედს ღებულობენ მოკვდავი ადამიანები, იქ კი – ვისაც მოწმობა აქვს, რომ ცოცხალია.

9და, ასე ვთქვათ, თვით ლევიმ, რომელიც მეათედს ღებულობს, აბრაამის სახით გაიღო მეათედი.

10ვინაიდან ჯერ კიდევ მამის საზარდულში იყო, როცა მას მელქიცედეკი შეეგება.

11ჰოდა, სრულყოფა რომ ლევიანური მღვდელმსახურებით მიიღწეოდეს (ვინაიდან მისი საშუალებით მიეცა ხალხს რჯული), მაშ, რაღა საჭირო იქნებოდა სხვა მღვდლის აღდგომა მელქიცედეკის წესით და სახელდება არა აარონის წესით? +

12რადგან მღვდლობის შეცვლასთან ერთად საჭიროა რჯულის შეცვლაც.

13ვინაიდან ის, ვისზედაც ლაპარაკია, ეკუთვნოდა სხვა ტომს, რომლისაგანიც არავინ მიკარებია სამსხვერპლოს.

14ვინაიდან ცხადია, რომ ჩვენი უფალი აღმობრწყინდა იუდასაგან, ამ ტომის მღვდლობაზე კი არაფერი უთქვამს მოსეს. +

15და კიდევ უფრო ნათელია ის, რომ მელქიცედეკის მსგავსად დგება სხვა მღვდელი,

16რომელიც ხორციელი აღთქმის რჯულის მიხედვით კი არაა მღვდელი, არამედ შეუმუსვრელი სიცოცხლის ძალით.

17ვინაიდან დამოწმებულია: „შენ ხარ მღვდელი უკუნისამდე მელქიცედეკის წესით“. +

იესო თავდებია აღთქმისა.

აქვს მღვდლობა გარდუვალი

18ადრინდელი მცნება კი გაუქმდა უძლურებისა და უსარგებლობის გამო, +

19ვინაიდან რჯულმა ვერაფერი სრულყო, მაგრამ შემოდის უკეთესი სასოება, რომლის მეშვეობითაც ვუახლოვდებით ღმერთს. +

20და ეს არ მომხდარა ფიცის გარეშე,

21ვინაიდან ისინი გახდნენ მღვდლები ფიცის გარეშე, ეს კი – ფიცით მის მიერ, რომელმაც უთხრა მას: „დაიფიცა უფალმა და არ შეინანებს: ‘შენ ხარ მღვდელი უკუნისამდე მელქიცედეკის წესით’“. +

22ესოდენ უმჯობესი აღთქმის თავდებიც იესო გახდა. +

23მღვდელი ბევრი იყო, რადგან სიკვდილის გამო ვერ რჩებოდნენ სამსახურში,

24მას კი, უკუნისამდე დარჩენით გარდაუვალი მღვდლობა აქვს.

25ამიტომაც ძალუძს სრულად გადაარჩინოს ყველა, ვინც მისი შუამდგომლობით მიეახლება ღმერთს, ვინაიდან ცოცხალია მუდამ, რათა უშუამდგომლოს მათ. +

26ასეთი მღვდელმთავარი შეგვფერის ჩვენ: წმიდა, უმანკო, გულმართალი, ცოდვილთაგან განრიდებული და ცათა ზედა ამაღლებული, +

27რომელსაც არ სჭირდება, როგორც იმ მღვდელმთავრებს, ყოველდღე ჯერ თავისი ცოდვებისათვის შესწიროს მსხვერპლი და შემდეგ ხალხის ცოდვებისათვის. ვინაიდან ეს მან ერთხელ მოიმოქმედა, როცა თავი შესწირა. +

28ვინაიდან რჯული აყენებს უძლურ ადამიანებს მღვდელმთავრებად, ხოლო ფიცის სიტყვამ რჯულის შემდგომ დააყენა ძე უკუნისამდე სრულქმნილი.

8

შუამდგომელი ახალი აღთქმისა

8^1მთავარი, რაზედაც ლაპარაკია, ეს არის: გვყავს ისეთი მღვდელმთავარი, რომელიც დიდების ტახტის მარჯვნივ დაჯდა ზეცაში. +

2ის არის წმიდათა მსახური და ჭეშმარიტი კარვისა, რომელიც უფალმა ააშენა და არა ადამიანმა. +

3ვინაიდან ყოველი მღვდელმთავარი დაყენებულია ძღვენისა და მსხვერპლის შესაწირავად. ამიტომ მასაც უნდა ჰქონდეს რაიმე მისატანი. +

4და თუ დარჩებოდა მიწაზე, აღარ იქნებოდა მღვდელი, ვინაიდან აქ არიან მღვდლები, რომელნიც რჯულის თანახმად სწირავენ ძღვენს,

5რომლებიც ემსახურებიან ზეციურ სახესა და ჩრდილს, როგორც მოსეს ებრძანა, როცა იგი შეუდგა კარვის გასრულებას. „იხილე, – ეუბნება, – და გააკეთე ყოველივე იმის მსგავსად, რაც მთაზე გეჩვენა“. +

6ახლა კი მან მიიღო უპირატესი მსახურება, რაკი იგი უმჯობესი აღთქმის შუამავალია და უკეთეს დაპირებებზე არის დადგენილი. +

7ვინაიდან პირველი რომ უნაკლო ყოფილიყო, მეორისათვის ადგილს აღარ მოძებნიდნენ.

8ვინაიდან უთხრა მათ ყვედრებით: „აჰა, დადგება დღეები, ამბობს უფალი, და დავუდებ ახალ აღთქმას ისრაელის სახლს და იუდას სახლს. +

9ისეთ აღთქმას კი არა, რომელიც მათ მამებს დავუდე იმ დღეს, როცა ხელი მოვკიდე, რომ ეგვიპტის ქვეყნიდან გამომეყვანა, რადგან არ დარჩნენ ჩემს აღთქმაში და მე უგულებელვყავი ისინი, ამბობს უფალი.

10აჰა, აღთქმა, რომელსაც აღვუთქვამ ისრაელის სახლს იმ დღეების შემდეგ, ამბობს უფალი: ჩავდებ ჩემს რჯულს მათ გონებაში და დავწერ მათ გულებზე, და ვიქნები მათი ღმერთი და ისინი იქნებიან ჩემი ერი. +

11აღარავინ ასწავლის თავის მოძმეს და თავის ძმას და არ ეტყვის: ‘შეიცანი უფალი’; რადგან ყოველი მათგანი, დიდიდან პატარამდე, შემიცნობს მე, +

12რადგან შევუნდობ მათ უსამართლობას და ცოდვებს აღარ გავუხსენებ“. +

13რაკი თქვა: ახალიო, ამით დააძველა პირველი, ხოლო, რაც ძველდება და ბერდება, ახლოსაა მოსპობასთან.

9

პირველი კარავი, მაგალითი აწმყოსი

9^1პირველ აღთქმასაც ჰქონდა ღვთისმსახურების წესდებები და ამა სოფლის წმიდა,

2ვინაიდან მოწყობილი იყო პირველი კარავი, რომელშიც იყო სასანთლე, ტაბლა და საწირი პური და რომელსაც წმიდა ეწოდებოდა; +

3მეორე ფარდის მიღმა იყო კარავი, სახელწოდებით წმიდათა წმიდა,

4რომელსაც ჰქონდა ოქროს სასაკმევლე და ყოველი მხრიდან ოქროთი მოჭედილი აღთქმის კიდობანი, სადაც იყო მანანით სავსე ოქროს ტაკუკი, აარონის განედლებული კვერთხი და აღთქმის დაფები. +

5ხოლო მათ ზემოთ დიდების ქერუბიმნი, რომელნიც უჩრდილავდნენ შენდობის ადგილს. ამაზე ახლა ნუ ვილაპარაკებთ დაწვრილებით. +

6ასეთნაირად მოწყობილ პირველ კარავში მუდამ შედიან მღვდლები მსახურებათა შესასრულებლად.

7ხოლო მეორეში – მარტო მღვდელმთავარი, წელიწადში ერთხელ, ოღონდ არა სისხლის გარეშე, რომელსაც სწირავს თავისათვის და ხალხის უმეცრებისათვის. +

8სულიწმიდა უჩვენებს ამით, რომ ჯერ კიდევ არაა გახსნილი გზა წმიდაში, სანამ დგას პირველი კარავი.

9ეს არის აწმყო დროის იგავი, როცა სწირავენ ძღვენთა და მსხვერპლთ, რასაც არ შეუძლია შემწირველის სინდისის სრულყოფა,

10რაც საჭმელ-სასმელებითა და სხვადასხვა განბანებით, და ხორციელი წესებით, დადგენილი იყო მხოლოდ გამოსწორების ჟამამდე. +

ქრისტე მღვდელმთავარი

11ხოლო ქრისტე, კეთილი მომავლის მღვდელმთავარი, მოვიდა დიდი და უფრო სრულყოფილი, ხელთუქმნელი კარვით, ესე იგი, არა ამნაირად შექმნილით, +

12არა ვაცთა და ზვარაკთა სისხლით, არამედ საკუთარი სისხლით შევიდა ერთხელ წმიდაში და მოგვიპოვა საუკუნო გამოსყიდვა.

13ვინაიდან თუ ვაცთა და კუროთა სისხლი და დეკეულის ფერფლის პკურება წმიდაჰყოფს გაუწმიდურებულთ, რათა განიწმიდოს სხეული, +

14მით უმეტეს, სისხლი ქრისტესი, რომელმაც საუკუნო სულით შესწირა ღმერთს თავისი უბიწო თავი, განწმედს ჩვენს სინდისს მკვდარი საქმეებისაგან ცოცხალი ღვთის სამსახურისათვის. +

შუამდგომელი ახალი აღთქმისა

15ამიტომ ის არის ახალი აღთქმის შუამდგომელი, რათა მისი სიკვდილის შემდეგ, რაც პირველი აღთქმის დანაშაულთა გამოსასყიდად მოხდა, მათ, ვინც მოწოდებულნი არიან საუკუნო მემკვიდრეობისათვის, მიიღონ აღთქმული. +

16ვინაიდან, სადაც ანდერძია, იქ აუცილებელია მოანდერძის სიკვდილი.

17რადგან ანდერძს ძალა აქვს მხოლოდ სიკვდილის შემდეგ. მანამდე მას ძალა არა აქვს, ვიდრე მოანდერძე ცოცხალია. +

18ამიტომ არც პირველი აღთქმა იყო დამტკიცებული სისხლის გარეშე.

19ვინაიდან მოსემ, როცა წარმოთქვა მთელი ხალხის წინაშე ყველა მცნება რჯულისამებრ, აიღო ზვარაკთა და ვაცთა სისხლი წყალთან, მეწამულ მატყლთან და უსუპთან ერთად და აპკურა როგორც წიგნს, ისე მთელ ხალხს. +

20და თქვა: „ესაა სისხლი აღთქმისა, რომელიც ღმერთმა აღგითქვათ თქვენ“. +

21მან კარავსაც და მთელ სამსახურებელ ჭურჭელსაც ასხურა სისხლი.

22თითქმის ყველაფერი, რჯულის მიხედვით, სისხლით წმიდავდება, და სისხლის დაუღვრელად არ ხდება მიტევება.

ქრისტე შევიდა თვით ცაში

23ამგვარად, იმათი სახეები, რომლებიც ზეცაში არიან, უნდა წმიდავდებოდნენ ამით, თვით ზეციურნი კი ამაზე უმჯობესი მსხვერპლებით.

24რადგან არა ხელთქმნილ წმიდაში შევიდა ქრისტე, ჭეშმარიტის წინასახეში, არამედ თვით ცაში, რათა წარდგეს ახლა ღვთის წინაშე ჩვენთვის.

25და არა იმისათვის, რომ მრავალგზის შეეწიროს, როგორც შედის მღვდელმთავარი ყოველწლიურად წმიდაში სხვისი სისხლით.

26მაშინ მას სოფლის დასაბამიდან მრავალგზის მოუხდებოდა ტანჯვა, ის კი ერთხელ, საუკუნეთა დასასრულს, გამოჩნდა თავისი მსხვერპლით ცოდვის აღსაკვეთად.

27და როგორც ადამიანებს ერთხელ უწერიათ სიკვდილი და მერე განკითხვა,

28ასევე ქრისტეც, რომელმაც ერთხელ შესწირა თავი, რომ აღეხოცა მრავალთა ცოდვა, მეორედ გამოჩნდება არა ცოდვებისაგან განსაწმედად, არამედ მის მომლოდინეთა სახსნელად. +

10
მსხვერპლი და სრულადდასაწველი

10^1რჯული, რომელსაც აქვს მომავალ სიკეთეთა აჩრდილი და არა თვით საგანთა ხატება, ყოველ წელს მუდმივად შეწირული ერთი და იმავე მსხვერპლით ვერასოდეს შეძლებს სრულყოს მასთან მისულები, +

2თორემ შეწყვეტდნენ შესაწირავს, ვინაიდან შემწირველებს, თუ ერთხელ განიწმიდებოდნენ, აღარ ექნებოდათ ცოდვების არავითარი შეგნება. +

3მაგრამ მათში არის ცოდვების ყოველწლიური გახსენება.

4ვინაიდან ვაცთა და კუროთა სისხლით ცოდვების მოსპობა შეუძლებელია. +

5ამიტომ ქრისტე სოფელში მოსვლისას ამბობს: „მსხვერპლი და შესაწირავი არ გსურს, მაგრამ სხეული განმიმზადე მე. +

6სრულადდასაწველები და ცოდვის გამოსასყიდი არ იყო შენთვის მოსაწონი. +

7მაშინ მე ვთქვი: ‘აჰა, მოვდივარ, როგორც წიგნის დასაწყისში სწერია ჩემზე, შენი ნების აღსასრულებლად, ღმერთო’“. +

8ზემოთ რომ თქვა: „არც მსხვერპლები, არც შესაწირავები, არც სრულადდასაწველები, არც ცოდვის გამოსასყიდნი, რომლებსაც სწირავენ რჯულის თანახმად, შენ არ გსურს და არც არის შენთვის მოსაწონი“,

9მაშინ დასძინა: „აჰა, მოვდივარ შენი ნების აღსასრულებლად, ღმერთო“. ის აუქმებს პირველს, რათა დაადგინოს მეორე.

10ამ ნებით ვართ ჩვენ განწმედილნი იესო ქრისტეს სხეულის ერთგზის შეწირვით. +

11და ყოველი მღვდელი ყოველდღე დგას მსახურებად და მრავალგზის სწირავს იმავე მსხვერპლთ, რომელთაც არასოდეს არ ძალუძთ ცოდვების მოსპობა. +

12მან კი ერთი მსხვერპლი შესწირა ცოდვებისათვის და სამუდამოდ დაჯდა ღვთის მარჯვნივ. +

13მას შემდეგ კი ელის, სანამ მისი მტრები მის ფერხთა კვარცხლბეკად იქცევიან. +

14ვინაიდან მან ერთი შეწირვით სამუდამოდ სრულყო განსაწმედელნი.

15სულიწმიდაც გვიმოწმებს ჩვენ, ვინაიდან ნათქვამია:

16„აჰა, აღთქმა, რომელსაც ვუანდერძებ მათ იმ დღეების შემდეგ, ამბობს უფალი, მივცემ ჩემს რჯულს მათ გულებს და ჩავწერ მათს გონებაში.“ +

17„ცოდვებსა და ურჯულოებას აღარ გავუხსენებ.“

18ხოლო, სადაც ცოდვების მიტევებაა, იქ საჭირო აღარ არის შესაწირავი მათთვის.

შეგონება სიმტკიცეზე

19ამრიგად, ძმანო, რაკი გვაქვს გაბედულება წმიდაში შესვლისა იესოს სისხლის მეშვეობით, ახალი და ცოცხალი გზით, +

20რომელიც გაგვიხსნა მან ფარდით, ესე იგი, თავისი ხორცით, +

21და გვყავს მღვდელმთავარი ღვთის სახლზე, +

22მივუახლოვდეთ მას გულმართლად და სრული რწმენით, ბოროტი სინდისისაგან სხურებით გულგაწმედილნი და სუფთა წყლით სხეულგანბანილნი. +

23მტკიცედ მივყვეთ სასოების აღსარებას, ვინაიდან აღმთქმელი სარწმუნოა.

24ყურადღებით მოვეკიდოთ ერთმანეთს, წავახალისოთ სიყვარულისა და კეთილი საქმეებისათვის.

25ნუ მივატოვებთ ჩვენს შესაკრებელს, როგორც ზოგიერთებს სჩვევიათ, არამედ შევაგონოთ ერთმანეთს, რაც უფრო ატყობთ იმ დღის მოახლოებას. +

შედეგი ცოდვის შეცნობისა

26ვინაიდან, თუ ჩვენ, მას აქეთ, რაც მივიღეთ ჭეშმარიტების შეცნობა, კვლავ ნებსით ვცოდავთ, აღარ რჩება მსხვერპლი ცოდვებისათვის, +

27არამედ სამსჯავროს რაღაც საშინელი მოლოდინი და მოწინააღმდეგეთა შთანთქმისათვის გამზადებული შურის ცეცხლი. +

28თუკი ვინმე, მოსეს რჯულის უარმყოფელი, ორი ან სამი კაცის მოწმობით, შეუწყალებლად ისჯება სიკვდილით, +

29როგორ ფიქრობთ, რაოდენ უფრო მძიმე სასჯელს დაიმსახურებს ის, ვინც გათელა ძე ღვთისა და წმიდად არ მიიჩნია აღთქმის სისხლი, რომლითაც განიწმიდა, და შეურაცხყო მადლის სული?

30რადგან ჩვენ ვიცნობთ იმას, ვინც თქვა: „ჩემია შურისგება და მე მივუზღავ“. და კიდევ: „უფალი განიკითხავს თავის ერს“. +

31საშიშია ცოცხალი ღმერთის ხელში ჩავარდნა! +

მოთმინება გესაჭიროებათ,

რათა მიიღოთ აღთქმული

32გაიხსენეთ უწინდელი დღეები, როცა განათლდით და დაითმინეთ ტანჯვის უდიდესი ღვაწლი.

33ერთი მხრივ, შეურაცხყოფასა და ჭირში იყავით სხვათა სასეიროდ ქცეული, მეორეს მხრივ კი, მათ თანაუგრძნობდით, ვისაც იგივე დაემართა.

34ვინაიდან ჩემს ბორკილებსაც თანაუგრძნობდით და თქვენი ქონების დატაცებასაც სიხარულით იტანდით, რაკი იცოდით, რომ ზეცაში გაქვთ უკეთესი და წარუვალი საუნჯე. +

35მაშ, ნუ მიატოვებთ თქვენს გაბედულებას, რომელსაც დიდი საზღაური აქვს. +

36მოთმინება გმართებთ თქვენ, რათა აღასრულოთ ღვთის ნება და მიიღოთ აღთქმული.

37ვინაიდან კიდევ ცოტა, ძალიან ცოტაც და მოვა, რომელიც უნდა მოვიდეს, არ დააყოვნებს. +

38მართალი იცოცხლებს რწმენით, ხოლო თუ უკან მიიქცევა, ჩემი სული არ მოიწონებს მას. +

39ხოლო ჩვენ უკან მიქცეულთაგანნი კი არა ვართ დასაღუპავად, არამედ მორწმუნენი სულის სახსნელად.

11

რწმენის მაგალითები დაბადებიდან ნოემდე

11^1ხოლო რწმენა არის მტკიცე დარწმუნება იმაში, რასაც ვესავთ, დადასტურება იმისა, რასაც ვერ ვხედავთ. +

2მასში მიიღეს უხუცესებმა დამოწმება.

3რწმენით შევიტყობთ, რომ საუკუნეები მოწყობილია ღვთის სიტყვით, რადგან წარმოიშვა უხილავისაგან. +

4რწმენით შესწირა აბელმა ღმერთს კაენისაზე უკეთესი მსხვერპლი, რომლითაც მიიღო მოწმობა, რომ მართალია იგი, როგორც ღმერთმა დაამოწმა მის ძღვენთა შესახებ, და მისითვე კვლავ ლაპარაკობს სიკვდილის შემდეგ. +

5რწმენით იქნა გადაყვანილი ხანოქი, რათა სიკვდილი არ ენახა. ვეღარავინ ჰპოვა იგი, ვინაიდან ღმერთმა წაიყვანა, ვინაიდან წაყვანამდე მიიღო დამოწმება, რომ ღმერთს აამა. +

6ხოლო რწმენის გარეშე შეუძლებელია ღვთისთვის მოსაწონად ყოფნა, ვინაიდან ვინც ღმერთთან მიდის, უნდა სწამდეს, რომ ღმერთი არსებობს და თავის მაძიებელს სანაცვლოს მიაგებს.

7რწმენით მიიღო ნოემ გამოცხადება იმაზე, რაც ჯერ არ იყო ხილული; ღვთისმოშიშობით გაამზადა კიდობანი თავისი სახლის გადასარჩენად. ამით მსჯავრი დასდო სოფელს და სიმართლის მემკვიდრე გახდა რწმენის ძალით. +

ისაკი, იაკობი, იოსები, მოსე და სხვანი

8რწმენით დაემორჩილა აბრაამი მოწოდებას, წასულიყო ქვეყანაში, რომელიც სამემკვიდროდ უნდა მიეღო, და ისე წავიდა, რომ არ იცოდა, სად მიდიოდა. +

9რწმენით მდგმურობდა აღთქმულ ქვეყანაში, როგორც უცხოს, და კარვებში სახლობდა ისაკთან და იაკობთან – იმავე აღთქმის თანამემკვიდრეებთან ერთად.

10ვინაიდან ელოდა საძირკვლიან ქალაქს, რომლის მშენებელი და შემოქმედიც ღმერთია. +

11რწმენით მიიღო სარამაც, უნაყოფომ, ძალა თესლის გასანაყოფიერებლად და ჟამგადასულმა შვა, ვინაიდან სარწმუნოდ შერაცხა აღმთქმელი. +

12ამიტომ ერთისაგან და, ისიც ლამის მკვდრისაგან იშვა მრავალი, როგორც ცაში ვარსკვლავები და, როგორც უთვალავი ქვიშა ზღვის ნაპირზე. +

13რწმენაში დაიხოცნენ ესენი ყველანი და ვერ მიიღეს აღთქმულნი, მხოლოდ შორიდან დაინახეს ისინი, ერწმუნენ მათ, და ესალმებოდნენ და აღიარებდნენ, რომ უცხონი და მწირნი არიან ამ ქვეყანაზე. +

14ხოლო ისინი, ვინც ამას ამბობდნენ, ცხადყოფენ, რომ სამშობლოს ეძებენ.

15და თუ გაიხსენებდნენ, საიდან გამოვიდნენ, ექნებოდათ იქ დაბრუნების დრო.

16მაგრამ მათ სურდათ უკეთესი, ესე იგი, ზეციური. ამიტომ ღმერთსაც არ ეთაკილება, რომ თავის თავს მათი ღმერთი უწოდოს, ვინაიდან მან მოუმზადა მათ ქალაქი. +

17რწმენით მიიყვანა აბრაამმა მსხვერპლად ისაკი, როცა გამოიცადა და, აღთქმათა მიმღებელმა, მხოლოდშობილი შესწირა. +

18რომელზეც ნათქვამი იყო: „ისაკში დაგეწერება შთამომავლობა“. +

19ვინაიდან მიიჩნია, რომ ღმერთს მკვდრეთით აღდგენის ძალაც შესწევს. ამიტომ მიიღო იგი მაგალითის სახით.

20რწმენით აკურთხა ისაკმა იაკობი და ესავი მომავლისათვის. +

21რწმენით აკურთხა სათითაოდ იაკობმა იოსების ძენი და თაყვანი სცა ღმერთს თავის კვერთხს დაყრდნობილმა. +

22რწმენით მოიხსენია იოსებმა აღსასრულისას ისრაელიანთა გამოსვლა და ანდერძი დატოვა თავისი ძვლების შესახებ. +

23რწმენით მალავდნენ მოსეს მისი მშობლები დაბადებიდან სამ თვეს, ვინაიდან ხედავდნენ, რომ ბავშვი კარგი იყო, და არ შეუშინდნენ მეფის ბრძანებას. +

24რწმენით უარი თქვა მოსემ, როცა წამოიზარდა, ფარაონის ასულის ძედ წოდებულიყო. +

25და ღვთის ხალხთან ტანჯვა ამჯობინა წარმავალ, ცოდვიან განცხრომას.

26ცხებულის გულისთვის დამცირება მეტ სიმდიდრედ მიიჩნია, ვიდრე ეგვიპტის საგანძურები, ვინაიდან ხედავდა საზღაურს.

27რწმენით დატოვა ეგვიპტე და მეფის რისხვას არ შეუშინდა, ვინაიდან იგი, თითქოს უხილავს ხედავსო, მტკიცე იყო. +

28რწმენით მოაწყო პასექი და სისხლის შეპკურება, რათა არ გაჰკარებოდა შემმუსვრელი მათ პირმშოებს. +

29რწმენით გადავიდნენ მეწამულ ზღვაზე, როგორც ხმელეთზე, ხოლო ეგვიპტელებმაც სცადეს, მაგრამ დაინთქნენ. +

30რწმენით დაეცა იერიხოს გალავნები შვიდდღიანი გარშემოვლის შემდეგ. +

31რწმენით არ დაიღუპა ურწმუნოებთან ერთად მეძავი რახაბი, რომელმაც მშვიდობიანად მიიღო მზვერავები. +

მათი მიღწევა რწმენით

32კიდევ რა ვთქვა? დრო არ მეყოფა, რომ ვილაპარაკო გედეონზე, ბარაკზე, სამსონზე, იფთახზე, დავითზე, სამუელსა და წინასწარმეტყველებზე, +

33რომლებიც რწმენით ამარცხებდნენ სამეფოებს, იქმოდნენ სიმართლეს, აღწევდნენ აღთქმებს, პირს უკრავდნენ ლომებს, +

34შრეტდნენ ცეცხლის ძალას, ირიდებდნენ მახვილის პირს, ძლიერდებოდნენ უძლურებისაგან, მაგრები იყვნენ ომში, დევნიდნენ უცხოთა ჯარებს. +

35ცოლები აღდგომიდან ღებულობდნენ თავიანთ მკვდრებს, სხვები კი ეწამებოდნენ და გამოხსნაზე უარს ამბობდნენ, რათა უკეთესი აღდგომისათვის მიეღწიათ. +

36ზოგმა დაითმინა გინება და გვემა, ბორკილები და საპყრობილეები. +

37მათ ქოლავდნენ, ხერხავდნენ, აწამებდნენ, მახვილივთ იხოცებოდნენ, დაეხეტებოდნენ ცხვრისა და თხის ტყავებით, შეჭირვებულნი, შევიწროვებულნი, დათრგუნულნი. +

38ისინი, რომელთა ღირსიც არ იყო მთელი სოფელი, დაეხეტებოდნენ უდაბნოებსა და მთებში, მიწის მღვიმეებსა და ხევხუვებში. +

39ყველა ამათგანს რწმენით დამოწმება კი ჰქონდა, მაგრამ ვერ მიიღეს აღთქმული, +

40იმიტომ, რომ წინასწარ გაითვალისწინა ღმერთმა ჩვენთვის მეტი სიკეთე, რათა ისინი უჩვენოდ არ განსრულებულიყვნენ.

12

შევხედოთ იესოს

12^1ამიტომ ჩვენც, როცა ირგვლივ მოწმეთა ღრუბელი გვაქვს, ჩამოვიცილოთ ყოველგვარი ტვირთი და დამაბრკოლებელი ცოდვა, და მოთმინებით გავირბინოთ ჩვენს წინ მდებარე სარბიელი. +

2შევხედოთ რწმენის მიზეზსა და სრულმყოფელს – იესოს, რომელმაც მისთვის შეთავაზებული სიხარულის ნაცვლად დაითმინა ჯვარი, უგულებელყო სირცხვილი და ღვთის ტახტის მარჯვნივ დაჯდა. +

3იფიქრეთ იმაზე, ვინც მოითმინა ესოდენი სიძულვილი ცოდვილთაგან, რათა თქვენ არ გატეხილიყავით სულდაძაბუნებულნი. +

უფლისაგან წვრთნას ნუ უგულებელყოფ

4ჯერ კიდევ სისხლამდე არ მდგარხართ ცოდვის წინააღმდეგ საბრძოლველად +

5და დაივიწყეთ შეგონების სიტყვა, თქვენდამი მომართული, როგორც შვილებისადმი: „შვილო, უფლისგან წვრთნას ნუ უგულებელყოფ და მის მხილებებს ნუ წაუყრუებ, +

6რადგან ვინც უყვარს, იმას წვრთნის უფალი; სცემს ყოველ შვილს, ვისაც ღებულობს“. +

7თუ თქვენ ითმენთ წვრთნას, ღმერთი გექცევათ, როგორც შვილებს. ვინაიდან განა არის ისეთი შვილი, რომელსაც მამა არ წვრთნიდეს?

8ხოლო თუ დარჩებით წვრთნის გარეშე, რაც ყველასთვის საზიაროა, მაშინ თქვენ ნაბუშრები ყოფილხართ და არა შვილები.

9და კიდევ: თუ ჩვენი ხორციელი მამები გვწვრთნიდნენ და გვეშინოდა მათი, განა უფრო მეტად არ უნდა დავემორჩილოთ სულთა მამას, რათა ვიცოცხლოთ? +

10ისინი გვწვრთნიდნენ თვითნებურად მცირე დღეებისათვის, ეს კი – ჩვენი სარგებლობისათვის, რათა წილი გვქონდეს მის სიწმიდეში. +

11ყოველი წვრთნა ამჟამად სიხარულად კი არ გვეჩვენება, არამედ მწუხარებად. მაგრამ შემდგომ სიმართლის მშვიდობიან ნაყოფს აძლევს მას, ვინც მის მიერ განისწავლა. +

12აბა, გამართეთ დაშვებული ხელები და მოკვეთილი მუხლები.

13მოასწორეთ გზები თქვენს ფერხთათვის, რათა კოჭლმა არ გადაუხვიოს, არამედ უფრო განიკურნოს.

14ეცადეთ იქონიოთ ყველასთან მშვიდობა და სიწმიდე, ურომლისოდაც ვერავინ იხილავს უფალს. +

15გაფრთხილდით, რომ რომელიმე თქვენგანს არ მოაკლდეს ღვთის მადლი, რათა რომელიმე მწარე ფესვმა აღმოცენებისას ზიანი არ მოიტანოს და ამით ბევრი არ შეიბილწოს. +

16რათა არ იყოს თქვენს შორის გარყვნილი ან უწმიდური, როგორც ესავი, რომელმაც ერთი შეჭამადისთვის უარი თქვა პირმშოობაზე. +

17თქვენ ხომ იცით, რომ ამის შემდეგ იგი უკუგდებული იყო, როცა მოისურვა, მემკვიდრეობით მიეღო კურთხევა. ვერ მონახა მონანიების ადგილი, თუმცა ცრემლებით კი ითხოვდა ამას. +

18თქვენ არ მიახლოვებულხართ მთას, ხელშესახებსა და ცეცხლით აღგზნებულს, არც ბნელსა და წყვდიადს ან ქარიშხალს, +

19არც საყვირის ხმას და არც სიტყვათა ხმას, რომლის გამგონენიც ითხოვდნენ, რომ მათთვის აღარ გაგრძელებულიყო სიტყვა, +

20ვინაიდან აღარ შეეძლოთ იმ ნაბრძანების ატანა: „ცხოველიც რომ შეეხოს მთას, ჩაიქოლოს.“ +

21იმდენად საშინელი იყო ეს სანახაობა, რომ მოსემაც თქვა: „შეძრწუნებული ვარ და ვკანკალებ“. +

22მაგრამ თქვენ მიეახლეთ სიონის მთას და ცოცხალი ღვთის ქალაქს – ზეციურ იერუსალიმს – და აურაცხელ ანგელოზებს, +

23კრებულს და პირმშოთა ეკლესიას, ცაში რომ არიან ჩაწერილნი, და ყველას განმკითხველ ღმერთს და განსრულებულ მართალთა სულებს, +

24და ახალი აღთქმის შუამდგომელ იესოს და საპკურებელ სისხლს, რომელიც აბელის სისხლზე უკეთ მეტყველებს. +

25ფრთხილად! ნუ უარყოფ მოლაპარაკეს, რადგან, თუკი ისინი ვერ გადარჩნენ, რომელთაც უარყვეს ქვეყნად მაუწყებელი, მით უფრო ჩვენ, თუ ზურგს ვაქცევთ ზეციდან მაუწყებელს, +

26რომლის ხმამ მაშინ შეძრა მიწა და რომელმაც ახლა მოგვცა ასეთი აღთქმა: „კიდევ ერთხელ შევძრავ არა მარტო მიწას, არამედ ცასაც“. +

27ეს „კიდევ ერთხელ“ ნიშნავს შეძრულთა შეცვლას, როგორც შექმნილისას, რათა დარჩეს, რაც შეუძრავია. +

28ამიტომ ჩვენ, შეუძრავ სასუფეველს რომ ვღებულობთ, ვიქონიოთ მადლი, რომლითაც სათნოდ ვემსახურებით ღმერთს, მოწიწებითა და მოშიშებით. +

29რადგან ჩვენი ღმერთი შემჭმელი ცეცხლია. +

13
რჩევა მორწმუნეებს ყოფაქცევაზე

13^1ძმური სიყვარული დარჩეს.

2სტუმართმოყვარეობა არ დაივიწყოთ, ვინაიდან ზოგიერთებს ანგელოზებისათვის გაუწევიათ სტუმართმოყვარეობა და არ სცოდნიათ. +

3გაიხსენეთ პატიმარნი, თითქოს თქვენც მათთან ერთად ყოფილიყოთ შებორკილნი და ტანჯულნი, რადგან თქვენ თვითონაც სხეულში იმყოფებით.

4ყველას ცოლ-ქმრობა იყოს პატიოსანი და სარეცელი – შეუბილწავი. მეძავებსა და მრუშებს კი ღმერთი განიკითხავს. +

5თქვენი გზა იყოს ვერცხლმოყვარეობის გარეშე და იმას დასჯერდით, რაცა გაქვთ, ვინაიდან თქვა: „არ მიგატოვებ და არ დაგაგდებ“. +

6ამიტომ გამხნევებულნი ვამბობთ: „უფალია ჩემი შემწე, არ მეშინია: რას მიზამს მე კაცი?“ +

7გაიხსენეთ თქვენი წინამძღოლები, რომლებიც გიქადაგებდნენ ღვთის სიტყვას, მათი სიცოცხლის აღსასრულის შემყურეებმა მიბაძეთ მათ რწმენას. +

8იესო ქრისტე იგივეა გუშინ და დღეს და უკუნისამდეც. +

9არ გაგიტაცოთ სხვადასხვა და უცხო მოძღვრებებმა ვინაიდან კარგია გულის გამაგრება მადლით და არა საჭმელებით, საიდანაც სარგებელი ვერ ნახეს მისმა მიმდევრებმა. +

10ჩვენ გვაქვს სამსხვერპლო, საიდანაც ჭამის უფლება არა აქვთ კარვის მსახურთ. +

11ვინაიდან ცხოველთა გვამებს, რომელთა სისხლი ცოდვათათვის შეაქვს მღვდელმთავარს წმიდაში, ბანაკს გარეთ წვავენ. +

12ამიტომ იესოც, რათა განეწმიდა ხალხი თავისი სისხლით, კარიბჭის გარეთ იტანჯა. +

13მაშ, გავიდეთ მასთან ბანაკის გარეთ და ვიტვირთოთ მისი შეურაცხყოფა. +

14ვინაიდან არ გაგვაჩნია აქ მუდმივი ქალაქი, მომავალს ვეძებთ. +

15მაშ, მისი საშუალებით მუდამ ვწირავდეთ ღმერთს ქების მსხვერპლს, ესე იგი, მისი სახელის აღმსარებელ ბაგეთა ნაყოფს. +

16არ დაივიწყოთ ქველმოქმედება და გაზიარება, ვინაიდან ასეთი მსხვერპლები სათნოა ღვთისათვის. +

შეგონება

17მოუსმინეთ თქვენს წინამძღოლებს და დაემორჩილეთ მათ, ვინაიდან ისინი ფხიზლობენ თქვენს სულებზე, როგორც პასუხისმგებელნი, რათა აკეთებდნენ ამას სიხარულით და არ კვნესოდნენ, რადგან ეს სასარგებლო არ არის თქვენთვის. +

18ილოცეთ ჩვენთვის, ვინაიდან დარწმუნებულნი ვართ, რომ გვაქვს კეთილი სინდისი და გვსურს ყველაფერში კეთილად ვიქცეოდეთ. +

19უფრო მეტად კი შეგაგონებთ, გააკეთოთ ეს იმისათვის, რომ მალე დავბრუნდე თქვენთან.

ლოცვა, რომ ღმერთმა სრულყოს ისინი

ყოველ კეთილ საქმეში

20ხოლო მშვიდობის ღმერთმა, რომელმაც საუკუნო აღთქმის სისხლით მკვდრეთით აღადგინა ცხვრის დიდი მწყემსი, ჩვენი უფალი იესო, + +

21სრულგყოთ ყოველ კეთილ საქმეში მისი ნების შესასრულებლად, თქვენში მისი მოსაწონის საქმნელად იესო ქრისტეს მიერ. მას დიდება უკუნითი უკუნისამდე. ამინ. +

მოკითხვა

22გთხოვთ, ძმებო, შეიწყნარეთ ეს დარიგების სიტყვა, რადგან მოკლედ მოგწერეთ თქვენ.

23იცოდეთ, გათავისუფლდა ჩვენი ძმა ტიმოთე და, თუ მალე მოვიდა, მასთან ერთად გინახულებთ.

24მოიკითხეთ ყველა თქვენი წინამძღოლი და ყველა წმიდა. იტალიელები მოკითხვას გითვლიან.

25მადლი იყოს თქვენთან ყველასთან. ამინ.

+ რიცხ. 12:6. 1პეტრ. 1:10.

+ ფსალმ. 2:8. ეს. 9:6. იოან. 1:3; 8:26; 15:15.

+ ფსალმ. 109:1. 2კორ. 4:4. ეფეს. 1:7. კოლ. 1:15.

+ ფილიპ. 2:9.

+ 2მეფ. 7:14. 1ნეშტ. 17:13. ფსალმ. 2:7. ებრ. 5:5.

+ ფსალმ. 96:7.

+ ფსალმ. 103:4.

+ ფსალმ. 44:7-8. ლუკ. 1:32.

+ ეს. 61:1-2. ლუკ. 4:18-19. იოან. 3:34. საქმე. 4:27.

+ ფსალმ. 101:26-27.

+ ეს. 34:4; 51:6. მათ. 24:35.

+ ფსალმ. 109:1. მარკ. 12:36; 16:19. ეფეს. 1:20.

+ დაბ. 19:16. ფსალმ. 33:8; 90:11; 102:21.

+ გამ. 20:1. საქმე. 7:38-53. გალ. 3:19. ებრ. 10:28.

+ მათ. 4:17. ლუკ. 1:2.

+ მარკ. 16:20.

+ მათ. 28:18.

+ ფსალმ. 8:5-7; 143:3.

+ მათ. 27:46.

+ მათ. 28:18. 1კორ. 15:27.

+ იოან. 3:16. ფილიპ. 2:7-11. გამოცხ. 5:9.

+ იგავ. 16:4. ლუკ. 24:26. იოან. 1:3.

+ მათ. 28:10. იოან. 20:17.

+ ფსალმ. 21:23.

+ 2მეფ. 22:3. ეს. 8:17-18.

+ იოან. 1:14. რომ. 8:3. 1კორ. 15:54. 2ტიმ. 1:10.

+ ლუკ. 1:74. რომ. 8:15.

+ ფილიპ. 2:7. ებრ. 5:2.

+ ებრ. 4:15.

+ ებრ. 2:11.

+ რიცხ. 12:7. ებრ. 2:17.

+ ანგ. 2:9. ზაქ. 6:13.

+ ფსალმ. 2:7. 1კორ. 3:16. ეფეს. 5:23. კოლ. 1:23. 1ტიმ. 3:15.

+ ფსალმ. 94:7-11.

+ რიცხ. 14:23. ებრ. 4:11.

+ 1თეს. 5:11.

+ 2პეტრ. 1:4. რომ. 8:17. ეფეს. 5:30.

+ ებრ. 4:7.

+ რიცხ. 14:4-22.

+ 1პეტრ. 1:12.

+ ებრ. 3:11.

+ დაბ. 2:2. გამ. 20:11.

+ ფსალმ. 94:11.

+ ებრ. 3:7-8.

+ გამოცხ. 7:14; 14:13.

+ ეს. 49:2. 1პეტრ. 1:23. 2კორ. 10:4. ეფეს. 6:17.

+ ფსალმ. 32:15. იერ. 23:24.

+ ებრ. 6:20.

+ ეს. 53:3. ებრ. 2:17.

+ რომ. 3:25. ეფეს. 3:2.

+ რიცხ. 16:5,40.

+ ფსალმ. 2:7. იოან. 8:54. ებრ. 1:5.

+ ფსალმ. 109:4. ებრ. 7:17.

+ მათ. 26:39. მარკ. 14:35-36. ლუკ. 22:44. იოან. 12:27.

+ ფილიპ. 2:7-8. ებრ. 1:5.

+ მათ. 13:15. იოან. 16:12.

+ იოან. 3:10. 1პეტრ. 2:2. 1კორ. 3:1.

+ 1კორ. 13:11; 14:20.

+ ეფეს. 4:13. ფილიპ. 3:15.

+ მათ. 12:45.

+ 2პეტრ. 2:20. 1იოან. 5:16.

+ იერ. 26:6. მარკ. 11:21.

+ მათ. 10:42.

+ დაბ. 22:16. ფსალმ. 104:9. ლუკ. 1:73.

+ რომ. 4:17.

+ ფსალმ. 32:11. იგავ. 19:21.

+ იოან. 14:2. ებრ. 4:14.

+ დაბ. 14:18.

+ რიცხ. 18:21. რჯლ. 18:1. იესო. 14:4.

+ დაბ. 12:2; 14:20.

+ გალ. 2:21. ებრ. 8:7.

+ დაბ. 49:8. მათ. 2:6. გამოცხ. 5:5.

+ ფსალმ. 109:4. ებრ. 5:6.

+ ეს. 1:11. რომ. 8:3. გალ. 4:9.

+ იოან. 14:17. საქმე. 13:39. რომ. 5:2.

+ ფსალმ. 109:4.

+ ებრ. 8:5.

+ იოან. 1:2. რომ. 8:34.

+ გამ. 28:38. ლუკ. 1:35. 1პეტრ. 2:22.

+ ლევ. 16:11.

+ ებრ. 1:3; 4:14; 7:26.

+ ებრ. 10:21.

+ ეფეს. 5:2.

+ გამ. 25:40. საქმე. 7:44. კოლ. 2:17. ებრ. 10:1.

+ ებრ. 7:16; 9:13.

+ იერ. 31:31-34; 32:37. რომ. 11:27. ებრ. 10:16.

+ იერ. 24:7. ეზეკ. 11:20. ზაქ. 8:8. 2კორ. 6:16.

+ ეს. 54:13. 1იოან. 2:27.

+ ებრ. 10:17.

+ გამ. 40:1.

+ გამ. 16:33. რიცხ. 17:10. რჯლ. 10:1. 3მეფ. 8:9. 2ნეშტ. 5:10.

+ გამ. 25:18.

+ გამ. 30:10. ლევ. 16:2.

+ ლევ. 11:2. რიცხ. 19:7. რომ. 14:17.

+ ებრ. 10:1.

+ ლევ. 16:14. რიცხ. 19:4.

+ ლუკ. 1:74. იოან. 17:19. 1იოან. 1:7. ტიტ. 2:14.

+ 1პეტრ. 3:18. რომ. 5:6.

+ გალ. 3:15.

+ გამ. 12:22. ლევ. 16:14.

+ გამ. 24:8.

+ 1პეტრ. 3:18. რომ. 5:6.

+ კოლ. 2:17.

+ ლევ. 16:34.

+ მიქ. 6:7. ებრ. 9:12.

+ ფსალმ. 39:7-9.

+ 1მეფ. 15:22.

+ ფსალმ. 39:7-8. იოან. 5:46.

+ ებრ. 9:28.

+ ებრ. 9:9.

+ ებრ. 1:3.

+ ფსალმ. 2:8; 109:1. 1კორ. 15:25. ებრ. 1:13.

+ იერ. 31:33. რომ. 11:27. ებრ. 8:8.

+ იოან. 10:9; 14:6.

+ მათ. 27:51.

+ 1ტიმ. 3:15.

+ ლევ. 16:4. ეზეკ. 36:25. 2კორ. 7:1. ეფეს. 5:26.

+ 2პეტრ. 3:8.

+ ებრ. 6:4.

+ სოფ. 1:18.

+ რჯლ. 17:6; 19:15. მათ. 18:16. იოან. 8:17. 2კორ. 13:1.

+ რჯლ. 32:35-36. რომ. 12:19.

+ ლუკ. 12:5.

+ საქმე. 21:11.

+ მათ. 5:12.

+ აბაკ. 2:3-4.

+ აბაკ. 2:3. რომ. 1:17. გალ. 3:11.

+ რომ. 8:24.

+ დაბ. 1:1. ფსალმ. 32:6.

+ დაბ. 4:4. მათ. 23:35.

+ დაბ. 5:24.

+ დაბ. 6:22. ეზეკ. 14:14.

+ დაბ. 12:4.

+ ებრ. 12:22.

+ დაბ. 17:19; 21:2. რომ. 4:19.

+ დაბ. 15:5; 22:17.

+ დაბ. 23:4; 47:9.

+ გამ. 3:15. მათ. 22:32.

+ დაბ. 22:9.

+ დაბ. 21:12. რომ. 9:7.

+ დაბ. 27:27.

+ დაბ. 47:31; 48:14.

+ დაბ. 50:24.

+ გამ. 2:2. საქმე. 7:20.

+ გამ. 2:11.

+ გამ. 10:29; 13:17.

+ გამ. 12:3,7.

+ გამ. 14:21.

+ იესო. 6:20.

+ იესო. 2:1; 6:24.

+ მსაჯ. 4:6; 7:15; 11:11; 13:24. 1მეფ. 7:10; 17:45.

+ დან. 6:22.

+ 1მეფ. 14:6. 3მეფ. 19:3. ეს. 38:9. დან. 3:25.

+ 3მეფ. 17:22. 4მეფ. 4:36.

+ დაბ. 39:20. მსაჯ. 16:25. იერ. 20:2.

+ 3მეფ. 21:13. 2ნეშტ. 24:21. იერ. 26:23.

+ 1მეფ. 22:1. 3მეფ. 17:3.

+ ლუკ. 10:24.

+ 1პეტრ. 2:1. რომ. 6:12. ეფეს. 4:22. კოლ. 3:8.

+ ლუკ. 23:46. ფილიპ. 2:8.

+ ლუკ. 2:34. საქმე. 28:22. გალ. 6:9.

+ 1კორ. 10:13.

+ იგავ. 3:11. გამოცხ. 3:19.

+ იობ. 5:17. ფსალმ. 93:12. იგავ. 3:12.

+ რიცხ. 16:22. იობ. 12:10. ეკლ. 12:7. ზაქ. 12:1.

+ მათ. 7:11. ტიტ. 2:12.

+ ეს. 35:3.

+ რომ. 12:18. 2კორ. 7:1. 1თეს. 4:3.

+ რჯლ. 29:18. გალ. 5:9. 2ტიმ. 2:17.

+ დაბ. 25:33. 1კორ. 6:15.

+ დაბ. 27:34.

+ გამ. 19:12.

+ გამ. 20:19.

+ გამ. 19:13.

+ რჯლ. 33:2. ფსალმ. 67:18.

+ გალ. 4:26. გამოცხ. 3:12.

+ იერ. 31:9. ლუკ. 10:20. გამ. 13:8.

+ დაბ. 4:10. 2ტიმ. 2:5.

+ ებრ. 1:2; 2:1; 3:17.

+ გამ. 19:18. ანგ. 2:7.

+ ფსალმ. 101:27. მათ. 24:35.

+ ლუკ. 1:33.

+ რიცხ. 11:1. რჯლ. 4:24. ეს. 49:3. დან. 7:9.

+ დაბ. 18:3; 19:2. მათ. 25:35. რომ. 12:13.

+ 1კორ. 6:15.

+ დაბ. 28:15. იესო. 6:15. მათ. 6:34.

+ ფსალმ. 117:6.

+ 1თეს. 5:12.

+ 1კორ. 3:11. გამოცხ. 1:4.

+ იოან. 6:27. ეფეს. 4:14.

+ 1კორ. 9:13.

+ ლევ. 16:27.

+ მათ. 21:39; 27:33. გამოცხ. 1:5.

+ 1პეტრ. 4:14. ებრ. 11:26; 12:2.

+ ფილიპ. 3:20. ებრ. 12:22.

+ ფსალმ. 49:14; 50:19. ოს. 14:3.

+ 1კორ. 9:12. ფილიპ. 4:18.

+ ეზეკ. 33:7. მათ. 25:13. საქმე. 20:31. 1კორ. 4:1.

+ საქმე. 23:1. რომ. 15:30.

+ ეს. 40:11. ზაქ. 9:16.

+ იოან. 10:11. საქმე. 2:24. 1თეს. 1:10.

+ 1პეტრ. 5:10. 2კორ. 3:15. 1თეს. 5:23.

გამოცხადება
გამოცხადება

1. 1

2. 2

3. 3

4. 4

5. 5

6. 6

7. 7

8. 8

9. 9

10. 10

11. 11

12. 12

13. 13

14. 14

15. 15

16. 16

17. 17

18. 18

19. 19

20. 20

21. 21

22. 22

1
იოანე მოციქულის გამოცხადება

იოანეს მოწმობა

1^1გამოცხადება იესო ქრისტესი, რომელიც მისცა მას ღმერთმა, რათა ეჩვენებინა თავის მსახურთათვის, რაც უნდა მოხდეს მალე, და აუწყა და გაუგზავნა თავისი ანგელოზის მეშვეობით თავის მსახურს იოანეს,

2რომელმაც დაამოწმა ღვთის სიტყვა და იესო ქრისტეს მოწმობა და, რაც იხილა.

3ნეტარია წამკითხველი და მომსმენი ამ საწინასწარმეტყველო სიტყვისა და მასში დაწერილის შემნახველი, რადგან ახლოა ჟამი. +

აზიაში შვიდ ეკლესიას

4იოანე აზიაში შვიდ ეკლესიას: მადლი თქვენ და მშვიდობა მისგან, რომელიც არის, იყო და მოდის, და შვიდი სულისაგან, რომლებიც მისი ტახტის წინაშე არიან, +

5და იესო ქრისტესაგან, რომელიც სარწმუნო მოწამეა, პირმშო მკვდართაგან და მიწიერ მეფეთა მთავარი. მას, რომელმაც შეგვიყვარა და საკუთარი სისხლით გვიხსნა ჩვენი ცოდვებისაგან +

6და გაგვხადა ჩვენ სუფევად, მღვდლებად ღვთისა და თავისი მამისათვის. მას დიდება და ძლიერება უკუნითი უკუნისამდე. ამინ. +

7აჰა, ის მოდის ღრუბლებით და დაინახავს მას ყოველი თვალი, ისინიც, რომელთაც განგმირეს იგი, და ატირდება მის წინაშე მიწის ყველა ტომი. დიახ, ამინ. +

8„მე ვარ ანი და ჰოე, – ამბობს უფალი ღმერთი, – ის ვინც არის, ვინც იყო და ვინც მოდის, ყოვლისმპყრობელი.“ +

იოანეს ხილვა პატმოსზე

9მე ვარ იოანე, თქვენი ძმა და მოზიარე გასაჭირში, სუფევასა და იესო ქრისტეს მოთმინებაში. ვიყავი კუნძულზე, რომელსაც ეწოდება პატმოსი, ღვთის სიტყვისათვის და იესო ქრისტეს მოწმობისათვის. +

10მე ვიყავი სულში უფლის დღეს და ზურგსუკანიდან შემომესმა დიდი ხმა, საყვირის მსგავსი, +

11რომელიც ამბობდა: „რასაც ხედავ, დაწერე წიგნში და დაუგზავნე შვიდ ეკლესიას: ეფესოს, სმირნას, პერგამოს, თიატირას, სარდეს, ფილადელფიას და ლაოდიკიას“.

12მივბრუნდი, რომ დამენახა ხმა, რომელიც მელაპარაკებოდა, და მიბრუნებისას ვიხილე შვიდი ოქროს სასანთლე. +

13შვიდი სასანთლის შუაში ვიხილე მსგავსი კაცის ძისა, რომელსაც ემოსა მოსასხამი და გულმკერდზე ოქროს სარტყელი ერტყა. +

14მისი თავი და თმები თეთრი იყო, როგორც თეთრი მატყლი, როგორც თოვლი. თვალები მისი, როგორც ცეცხლის ალი. +

15მისი ფეხები, როგორც მოელვარე სპილენძი, როგორც ქურაში გავარვარებული. მისი ხმა, როგორც ბევრი წყლის ხმაური. +

16მარჯვენა ხელში ეჭირა შვიდი ვარსკვლავი, მისი პირიდან გამოდიოდა ორლესული მახვილი, მისი სახე იყო როგორც მზე, თავის სრულ ძალაში რომ ანათებს. +

17როცა ვიხილე იგი, მკვდარივით დავეცი მის ფერხთით. მან თავისი მარჯვენა დამადო და მითხრა: „ნუ გეშინია, მე ვარ პირველი და უკანასაკნელი, +

18და ცოცხალი. მკვდარი ვიყავი და, აჰა, ცოცხალი ვარ უკუნითი უკუნისამდე. მიპყრია სიკვდილისა და ჯოჯოხეთის კლიტენი. +

19ამიტომ დაწერე, რაც იხილე, რაც არის და რაც იქნება ამის შემდეგ.

20შვიდი ვარსკვლავის საიდუმლო, რომელიც შენ იხილე ჩემს მარჯვენაში და შვიდი ოქროს სასანთლე: შვიდი ვარსკვლავი შვიდი ეკლესიის ანგელოზებია, ხოლო შვიდი სასანთლე შვიდი ეკლესიაა. +

2

ეფესელთა ეკლესიას:

შენ მიატოვე პირველი სიყვარული

2^1„ეფესოს ეკლესიის ანგელოზს მისწერე: ასე ამბობს, ვისაც შვიდი ვარსკვლავი უპყრია თავის მარჯვენაში და მიმოდის შვიდ ოქროს სასანთლეს შორის: +

2ვიცი შენი საქმეები, შენი შრომა და შენი მოთმინება, და ისიც, რომ არ შეგიძლია ბოროტთა ატანა და გამოსცადე ისინი, რომლებიც თავს მოციქულებად უხმობენ, და არ არიან, და ჰპოვე ისინი ცრუებად. +

3გაქვს მოთმინება და გაიტანჯე ჩემი სახელის გულისათვის და არ დაქანცულხარ. +

4მაგრამ შენს საწინააღდეგოდ ისა მაქვს, რომ მიატოვე შენი პირველი სიყვარული.

5ამიტომ გაიხსენე, საიდან დაეცი, და მოინანიე და აკეთე შენი პირვანდელი საქმეები. თუ არა და, მალე მოვალ შენთან და გადავწევ შენს სასანთლეს თავისი ადგილიდან, თუ არ მოინანიებ. +

6მაგრამ ეს კი გაქვს, რომ გძულს ნიკოლაელთა საქმეები, რომლებიც მეც მძულს.

7ვისაც ყური აქვს, ისმინოს, რას ეუბნება სული ეკლესიებს: ვინც გაიმარჯვებს, ვაგემებინებ სიცოცხლის ხისაგან, რომელიც ღვთის სამოთხეშია. +

სმირნის ეკლესიას:

იყავით ერთგულნი სიკვდილამდე

8„სმირნის ეკლესიის ანგელოზს მისწერე: ასე ამბობს პირველი და უკანასკნელი, რომელიც მკვდარი იყო და გაცოცხლდა: +

9ვიცი შენი გასაჭირი და სიღატაკე, თუმცა შენ მდიდარი ხარ, და გმობა მათგან, რომლებიც თავს იუდეველებად უხმობენ, და არ არიან, არამედ სატანის საკრებულო არიან. +

10ნუ გეშინია ნურაფრისა, რისი გადატანაც მოგიწევს. აჰა, ეშმაკი ჩააგდებს ზოგ თქვენგანს საპყრობილეში, რათა გამოიცადოთ. და გექნებათ ჭირი ათ დღეს. სიკვდილამდე ერთგული იყავი და მოგცემ სიცოცხლის გვირგვინს. +

11ვისაც ყური აქვს, ისმინოს, რას ეუბნება სული ეკლესიებს: გამარჯვებულს ვნება არ ექნება მეორე სიკვდილისგან. +

პერგამოს ეკლესიას: სადაც სატანის ტახტია

12„პერგამოს ეკლესიის ანგელოზს მისწერე: ასე ამბობს, ვისაც ორლესული მახვილი აქვს: +

13ვიცი, რომ იქ ცხოვრობ, სადაც სატანის ტახტია და რომ გიჭირავს ჩემი სახელი და არ უარყავი ჩემი რწმენა ჩემი ერთგული მოწამის, ანტიპას დღეებშიც კი, რომელიც მოკლეს თქვენს შორის, სადაც სატანა სახლობს.

14მაგრამ მცირე რამ მაქვს შენს საწინააღმდეგოდ, ვინაიდან არიან იქ შენთან, რომლებიც მისდევენ ბილყამის მოძღვრებას, რომელმაც ასწავლა ბალაკს და აცდუნა ისრაელიანები, რათა ეჭამათ ნაკერპავი და ემეძავათ. +

15ასევე იმყოფებიან შენთან, რომლებიც მისდევენ ნიკოლაელთა მოძღვრებას, რომელიც მე მძულს.

16მაშ, მოინანიე, თუ არა და, მალე მოვალ შენთან და შევებრძოლები მათ ჩემი პირის მახვილით. +

17ვისაც ყური აქვს, ისმინოს, რას ეუბნება სული ეკლესიებს: გამარჯვებულს მივცემ გადანახული მანანისაგან და მივცემ მის თეთრ ქვას და ქვაზე დაწერილ ახალ სახელს, რომელიც არავინ იცის, გარდა მიმღებისა. +

თიატირას ეკლესიას:

რაც გაქვს, გეჭიროს, ვიდრე მოვიდოდე

18„თიატირას ეკლესიის ანგელოზს მისწერე: ასე ამბობს ძე ღვთისა, რომლის თვალები ცეცხლის ალს წააგავს და ფეხები მისი ელვარე სპილენძივითაა: +

19ვიცი შენი საქმენი და სიყვარული, შენი რწმენა და მსახურება, შენი მოთმინება და რომ შენი უკანასკნელი საქმეები წინანდელზე მეტია. +

20მაგრამ შენს საწინააღმდეგოდ ისა მაქვს, რომ ნებაზე უშვებ შენს დედაკაცს იეზაბელს, რომელიც თავს წინასწარმეტყველად უხმობს, ასწავლის და აცდენს ჩემს მსახურთ, რომ იმეძაონ და ნაკერპავი ჭამონ. +

21მე მივეცი მას დრო, რომ მოენანიებინა, მაგრამ არ სურს მოინანიოს თავისი მეძაობა.

22აჰა, მე დავაგდებ მას სარეცელზე, ხოლო მათ, ვინც მასთან ერთად მეძაობდნენ, დიდ გასაჭირში ჩავყრი, თუ არ მოინანიებენ თავიანთ საქმეებს.

23სიკვდილით დავხოცავ მის შვილებს და გაიგებს ყველა ეკლესია, რომ მე ვიკვლევ თირკმელებს და გულს, და ყოველ თქვენგანს თავისი საქმეების მიხედვით მივუზღავ. +

24ხოლო დანარჩენებს, რომლებიც თიატირაში იმყოფებით, გეუბნებით: ყველას, ვისაც არა აქვს ეს მოძღვრება და არ იცის სატანის სიღრმეები, როგორც ისინი ამბობენ, არ დაგაკისრებთ სხვა ტვირთს.

25რაც გაქვთ, მხოლოდ ის გეჭიროთ, ვიდრე მოვიდოდე.

26ვინც გაიმარჯვებს და ბოლომდე დაიცავს ჩემს საქმეებს, მას მივცემ ხელმწიფებას წარმართებზე, – +

27დამწყემსავს მათ რკინის კვერთხით და დაიმსხვრევიან, როგორც თიხის ჭურჭელი, – ისევე, როგორც მე მივიღე ჩემი მამისაგან. +

28და მივცემ მას ცისკრის ვარსკვლავს. +

29ვისაც ყური აქვს, ისმინოს, რას ეუბნება სული ეკლესიებს.

3

ჩემთან ივლიან თეთრი სამოსით

3^1„სარდეს ეკლესიის ანგელოზს მისწერე: ასე ამბობს, ვისაც აქვს შვიდი ღვთის სული და შვიდი ვარსკვლავი: ვიცი შენი საქმენი, რომ გაქვს სახელი, თითქოს ცოცხალი იყო, შენ კი მკვდარი ხარ.

2იფხიზლე და განამტკიცე დანარჩენები, სიკვდილთან ახლო მყოფნი, ვინაიდან ვერ დავინახე, რომ შენი საქმეები სრულყოფილი იყოს ჩემი ღვთის წინაშე. +

3გაიხსენე, როგორ მიიღე და მოისმინე. დაიცავი და მოინანიე. თუ არ იფხიზლებ, მოვალ, როგორც მპარავი, და ვერ გაიგებ, რა დროს მოგივალ. +

4თუმცა სარდეში გყავს რამდენიმე კაცი, რომელთაც არ წაუბილწავთ თავიანთი სამოსელნი და ჩემთან ერთად ივლიან თეთრებში, ვინაიდან ღირსნი არიან. +

5გამარჯვებული შეიმოსავს თეთრ სამოსლებს და მის სახელს არ ამოვშლი სიცოცხლის წიგნიდან, და ვაღიარებ მის სახელს ჩემი მამის წინაშე და მისი ანგელოზების წინაშე. +

6ვისაც ყური აქვს, ისმინოს, რას ეუბნება სული ეკლესიებს.

მოგეცი ღია კარი

7„ფილადელფიის ეკლესიის ანგელოზს მისწერე: ასე ამბობს წმიდა, ჭეშმარიტი, რომელსაც აქვს დავითის კლიტე, რომელიც გააღებს და ვერავინ დაკეტავს, დაკეტავს და ვეღარავინ გააღებს: +

8ვიცი შენი საქმენი. აჰა, შენს წინაშე დავდგი ღია კარი, რომლის დაკეტვაც არავის ძალუძს, რადგან მცირე ძალა გაქვს. მაგრამ შენახე ჩემი სიტყვა და არ უარყო ჩემი სახელი. +

9აჰა, გადმოგცემ იმათ სატანის საკრებულოდან, რომლებიც თავს იუდეველებად უხმობენ და არ არიან, არამედ ცრუობენ. აჰა, ისე მოვუწყობ მათ, რომ მოვიდნენ და თაყვანი გცენ შენს ფერხთა წინაშე, და გაიგებენ, რომ მე შეგიყვარე. +

10რაკი შენ დაიცავი სიტყვა ჩემი მოთმინებისა, მეც დაგიცავ განსაცდელის ჟამისაგან, რომელიც მოვა მთელ მსოფლიოზე, რომ გამოსცადოს მიწის მკვიდრნი. +

11აჰა, მოვალ მალე. გეპყრას, რაც გაქვს, რათა არავინ წაგართვას შენი გვირგვინი. +

12გამარჯვებულს გავხდი სვეტად ჩემი ღვთის ტაძარში და იგი აღარ გავა გარეთ. დავაწერ მასზე ჩემი ღვთის სახელს და ჩემი ღვთის ქალაქის, ახალი იერუსალიმის სახელს, რომელიც ციდან ჩამოდის ჩემი ღვთისაგან, და ჩემს ახალ სახელს. +

13ვისაც ყური აქვს, ისმინოს, რას ეუბნება სული ეკლესიებს.

ვდგავარ კართან და ვრეკ

14„ლაოდიკიის ეკლესიის ანგელოზს მისწერე: ასე ამბობს ამინი, მოწამე სარწმუნო და ჭეშმარიტი, დასაბამი ღვთის ქმნილებისა: +

15ვიცი შენი საქმენი: შენ არც ცივი ხარ, არც ცხელი. ო, ნეტავ ან ცივი იყო ან ცხელი!

16მაგრამ რაკი ნელ-თბილი ხარ შენ, არც ცივი და არც ცხელი, ამიტომ ამოგანთხევ ჩემი პირიდან.

17ვინაიდან შენ ამბობ: მე მდიდარი ვარ, გავმდიდრდი და არაფერი მაკლიაო. ის კი არ იცი, რომ უბედური ხარ და საცოდავი, ღატაკი, ბრმა და შიშველი. +

18მე გირჩევ იყიდო ჩემგან ცეცხლით განწმედილი ოქრო, რომ გამდიდრდე, და თეთრი შესამოსლები, რომ შეიმოსო და აღარ ჩანდეს შენი სიშიშვლის აუგი, და თვალის მალამო, რათა წაიცხო თვალებზე, რომ ხედავდე. +

19ვინც მიყვარს, მათ ვამხილებ და ვწვრთნი. აბა, ეშურე და მოინანიე. +

20აჰა, ვდგავარ კართან და ვრეკ. თუ ვინმე მოისმენს ჩემს ხმას და გამიღებს კარს, შევალ მასთან. მე მასთან ვივახშმებ და ის ჩემთან. +

21გამარჯვებულს გვერდში მოვისვამ ჩემს ტახტზე ისევე, როგორც მე გავიმარჯვე და დავჯექი ჩემს მამასთან მის ტახტზე. +

22ვისაც ყური აქვს, ისმინოს, რას ეუბნება სული ეკლესიებს.“

4

ტახტი და ოცდაოთხი უხუცესი

4^1ამის შემდეგ ვიხილე, აჰა, ღია კარი ცაში და პირველი ხმა, რომელიც შემომესმა, საყვირივით დამელაპარაკა და მითხრა: „ამოდი აქ და გიჩვენებ, რაც უნდა მოხდეს ამის შემდგომ“.

2მყისვე აღმოვჩნდი სულში და აჰა, ტახტი იდგა ცაში და ვიღაც იჯდა ტახტზე. +

3ვინც იჯდა, შესახედაობით წააგავდა იასპის ქვას და სარდიონს. ხოლო ცისარტყელა ტახტის ირგვლივ შესახედაობით წააგავდა ზურმუხტს.

4ტახტის ირგვლივ ოცდაოთხი ტახტი იყო, ხოლო ტახტებზე ისხდა ოცდაოთხი უხუცესი, რომელთაც ემოსათ თეთრი სამოსლები და თავებზე ოქროს გვირგვინები ედგათ. +

5ტახტიდან გამოდიან ელვანი, ქუხილნი და ხმანი. ტახტის წინ შვიდი ცეცხლოვანი ჩირაღდანი ანთია, რომლებიც ღვთის შვიდი სულია. +

6ტახტის წინ ბროლის მსგავსი მინის ზღვაა, ტახტის შუა და ტახტის ირგვლივ – ოთხი ცხოველი, წინიდან და უკნიდან თვალებით სავსე.

7პირველი ცხოველი ლომს ჰგავდა, მეორე ცხოველი ხბოს ჰგავდა, მესამე ცხოველს ადამიანივით სახე ჰქონდა, მეოთხე ცხოველი მფრინავ არწივს ჰგავდა.

8ამ ოთხი ცხოველიდან თითოეულს ექვსი ფრთა ჰქონდა ირგვლივ და შიგნით თვალებით იყვნენ სავსენი. არც დღით, არც ღამით არ ჰქონდათ მოსვენება და ამბობდნენ: „წმიდაა, წმიდაა, წმიდაა უფალი ღმერთი, ყოვლისმპყრობელი, რომელიც იყო, არის და მოვა“. +

9როცა ცხოველები დიდებას, პატივს და მადლობას უძღვნიდნენ ტახტზე მჯდომარეს, ცოცხალს უკუნითი უკუნისამდე,

10ოცდაოთხი უხუცესი დაემხო ტახტზე მჯდომარის წინ და თაყვანი სცა უკუნითი უკუნისამდე ცოცხალს. თავიანთი გვირგვინები დაამხეს ტახტის წინ და თქვეს:

11„შენ ღირსი ხარ, უფალო და ღმერთო ჩვენო, რომ მიიღო დიდება, პატივი და ძალა, ვინაიდან შენ შექმენი ყოველივე და შენი ნებით იყვნენ და შეიქმნენ“.

5
დაბეჭდილი წიგნი და კრავი

5^1ვიხილე ტახტზე მჯდომარის მარჯვენაში შიგნიდან და გარედან ნაწერი წიგნი, შვიდი ბეჭდით დაბეჭდილი. +

2ვიხილე ძლიერი ანგელოზი, დიდი ხმით მაუწყებელი: „ვინ არის ამ წიგნის გადაშლისა და მისი ბეჭდების ახსნის ღირსი?“

3არავის შეეძლო არც ცაში, არც მიწაზე, არც მიწის ქვეშ ამ წიგნის გადაშლა ან მასში ჩახედვა.

4ბევრს ვტიროდი იმის გამო, რომ არ მოიძებნებოდა ამ წიგნის გადაშლის ან მასში ჩახედვის ღირსი.

5ერთმა უხუცესთაგანმა მითხრა: „ნუ სტირი, გაიმარჯვა ლომმა, იუდას ტომიდან, დავითის ფესვმა, რათა გახსნას წიგნი და მისი შვიდი ბეჭედი“. +

6შევხედე და, აჰა, ტახტსა და ოთხ ცხოველს შორის და უხუცესებს შორის იდგა კრავი, როგორც დაკლული, და მას ჰქონდა შვიდი რქა და შვიდი თვალი, რომლებიც ღვთის შვიდი სულია, წარმოგზავნილი მთელ ქვეყანაზე. +

7და მოვიდა და აიღო წიგნი ტახტზე მჯდომარის მარჯვენიდან.

8და როცა მან აიღო წიგნი, ოთხი ცხოველი და ოცდაოთხი უხუცესი დაემხო კრავის წინ. ყოველ მათგანს ხელთ ეპყრა ქნარი და საკმევლებით სავსე ოქროს თასები, რომლებიც წმიდათა ლოცვებია.

9გალობენ ახალ საგალობელს და ამბობენ: „შენ ღირსი ხარ, აიღო წიგნი და ახსნა მისი ბეჭდები, ვინაიდან შენ დაიკალი და შენი სისხლით გამოგვისყიდე ღვთისათვის ყოველი ტომისა და ენისაგან, ხალხისა და ერისაგან. +

10და შეუქმენი ისინი ჩვენს ღმერთს სამეფოდ და მღვდლებად, და იმეფებენ მიწაზე“. +

11ვიხილე და მოვისმინე მრავალი ანგელოზის ხმა ტახტის, ცხოველებისა და უხუცესების ირგვლივ, და მათი რიცხვი იყო ათიათასჯერ ათიათასი და ათასჯერ ათასი, +

12რომლებიც დიდი ხმით ლაპარაკობდნენ: „ღირსია დაკლული კრავი, მიიღოს ძალა და სიმდიდრე, სიბრძნე და სიმტკიცე, დიდება, პატივი და კურთხევა“.

13და ყოველი ქმნილება, რომელიც არის ცაში და მიწაზე, მიწის ქვეშ და ზღვაში, და ყველაფერი, რაც მათშია, მესმოდა, რომ ამბობდა: „ტახტზე მჯდომსა და კრავს კურთხევა და პატივი და დიდება და სიმტკიცე უკუნითი უკუნისამდე“. +

14და თქვა ოთხმა ცხოველმა: „ამინ“. ოცდაოთხი უხუცესი დაემხო და თაყვანი სცა ცოცხალს უკუნითი უკუნისამდე.

6
ოთხი მხედარი

6^1ვიხილე, რომ კრავმა ახსნა ერთი ბეჭედი შვიდთაგან და მომესმა, ოთხიდან ერთი ცხოველი თითქოს ქუხილის ხმით ლაპარაკობდა: „მოდი“.

2შევხედე და, აჰა, თეთრი ცხენი და ზედ მხედარი, რომელსაც ჰქონდა მშვილდი და მიცემული ჰქონდა გვირგვინი. და გამოვიდა გამარჯვებული, რათა გაემარჯვა. +

3როცა ახსნა მეორე ბეჭედი, მომესმა ხმა მეორე ცხოველისა, რომელიც ამბობდა: „მოდი და იხილე“.

4გამოვიდა მეორე ცხენი, წითელი. მის მხედარს მიცემული ჰქონდა მიწიდან მშვიდობის წაღების ნება, რათა ერთმანეთი დაეხოცათ. მიცემული ჰქონდა დიდი მახვილი.

5როცა მესამე ბეჭედი ახსნა, მომესმა ხმა მესამე ცხოველისა, რომელიც ამბობდა: „მოდი და იხილე“. ვიხილე, აჰა, შავი ცხენი და მის მხედარს ხელში სასწორი ეპყრა. +

6ოთხი ცხოველის შუაგულიდან მომესმა ხმა, რომელიც ამბობდა: „საწყაო ხორბალი დინარად და სამი საწყაო ქერი დინარად, ხოლო ზეთსა და ღვინოს ნურას ავნებ“.

7როცა მეოთხე ბეჭედი ახსნა, მომესმა მეოთხე ცხოველის ხმა, რომელიც ამბობდა: „მოდი და იხილე“.

8შევხედე, და აჰა, ყვიციანი ცხენი და მისი მხედარი, რომლის სახელი სიკვდილია. ჯოჯოხეთი მოყვებოდა მას და მიცემული ჰქონდათ ხელმწიფება მიწის მეოთხედ ნაწილზე, რომ დაეხოცათ მახვილით და შიმშილით, ჭირით და მიწის მხეცებით. +

9როცა მეხუთე ბეჭედი ახსნა, სამსხვერპლოს ქვეშ დავინახე სულები დახოცილთა ღვთის სიტყვისათვის და მოწმობისათვის, რომელიც მათ ჰქონდათ.

10დიდი ხმით ღაღადებდნენ და ამბობდნენ: „ხელმწიფევ, წმიდაო და ჭეშმარიტო, როდემდე არ განიკითხავ და არ იძიებ შურს მიწის მცხოვრებლებზე ჩვენი სისხლისათვის“. +

11მიეცა თითოეულ მათგანს თეთრი სამოსელი და ეთქვა, რომ დამშვიდებულიყვნენ კიდევ ცოტა ხანს, ვიდრე მათი თანამორჩილნი და მათი ძმები, რომელნიც მათსავით მოკლულნი იქნებიან, არ შეასრულებენ რიცხვს. +

12როცა მეექვსე ბეჭედი ახსნა, ვიხილე, აჰა, მოხდა დიდი მიწისძვრა, მზე გაშავდა, როგორც ბალნის ძაძა, და მთვარე მთლიანად სისხლივით გახდა. +

13ცის ვარსკვლავები მიწაზე ჩამოცვივდნენ, როგორც ძლიერი ქარით შერხეულ ლეღვის ხეს გასცვივა მკვახე ლეღვი.

14ცა გაუჩინარდა დაგრაგნილი წიგნივით. ყოველი მთა და კუნძული დაიძრა თავისი ადგილიდან.

15მიწის მეფეები და მთავრები, ათასისთავები, მდიდრები და ძლიერები, ყოველი მონა და თავისუფალი მიიმალნენ მღვიმეებსა და მთის გამოქვაბულებში.

16უთხრეს მთებსა და კლდეებს: „ზედ დაგვემხეთ და დაგვმალეთ ტახტზე მჯდომარის პირისაგან და კრავის რისხვისაგან. +

17ვინაიდან მოვიდა მათი დიდი რისხვის დღე და ვინ გაუძლებს?“

7

ბეჭედდასმულნი ისრაელის ყოველი ტომიდან

7^1ამის შემდეგ ვიხილე მიწის ოთხ მხარეს მდგარი ოთხი ანგელოზი, რომელთაც ეპყრათ მიწის ოთხი ქარი, რომ არ ექროლა ქარს არც მიწაზე, არც ზღვაზე, არც რომელიმე ხეზე.

2ვიხილე სხვა ანგელოზი, მზის აღმოსავლიდან ამომავალი, ცოცხალი ბეჭდის მქონე, და დიდი ხმით შესძახა ოთხ ანეგლოზს, რომელთაც ნება ჰქონდათ მიცემული, ევნოთ მიწისა და ზღვისათვის, და უთხრა:

3„ნუ დააზიანებთ მიწას, ზღვასა და ხეს, ვიდრე ბეჭდებს შუბლებზე დავასვამდეთ“. +

4მომესმა ბეჭედდასმულთა რიცხვი: ას ორმოცდაოთხი ათასი ბეჭედდასმული, ისრაელიანთა თითო ტომიდან თორმეტი ათასი;

5იუდას ტომიდან თორმეტი ათასი ბეჭედდასმული; რეუბენის ტომიდან თორმეტი ათასი; გადის ტომიდან თორმეტი ათასი;

6აშერის ტომიდან თორმეტი ათასი; ნეფთალის ტომიდან თორმეტი ათასი; მენაშეს ტომიდან თორმეტი ათასი;

7სიმონის ტომიდან თორმეტი ათასი; ლევის ტომიდან თორმეტი ათასი; ისაქარის ტომიდან თორმეტი ათასი;

8ზებულუნის ტომიდან თორმეტი ათასი; იოსების ტომიდან თორმეტი ათასი; ბენიამინის ტომიდან თორმეტი ათასი ბეჭედდასმული.

დიდძალი ხალხი ყოველი ერიდან

თეთრი სამოსლით

9ამის შემდეგ ვიხილე: აჰა, უამრავი ხალხი, რომლის დათვლა არავის შეეძლო, ყოველი ერიდან და ტომიდან, ხალხებიდან და ენებიდან. იდგნენ ტახტის წინაშე და კრავის წინაშე თეთრი სამოსელით შემოსილნი და პალმებით ხელში. +

10იძახდნენ დიდი ხმით და ამბობდნენ: „ხსნა ჩვენს ღმერთს, ტახტზე მჯდომარეს, და კრავს!“ +

11ყველა ანგელოზი იდგა ტახტის, უხუცესებისა და ოთხი ცხოველის ირგვლივ. და პირქვე დაემხნენ ტახტის წინაშე და თაყვანი სცეს ღმერთს.

12ამბობდნენ: „ამინ! კურთხევა, დიდება, სიბრძნე, მადლობა, პატივი, ძალა და სიმაგრე ჩვენს ღმერთს უკუნითი უკუნისამდე. ამინ“.

13მომიგო ერთმა უხუცესთაგანმა და მითხრა: „ეს თეთრი სამოსლით შემოსილები ვინ არიან ან საიდან მოვიდნენ?“

14მე ვუთხარი მას: „უფალო ჩემო, შენ იცი“. და მან მითხრა: „ესენი არიან დიდი გასაჭირიდან მოსულები. გაირეცხეს თავიანთი სამოსელი და გაათეთრეს ისინი კრავის სისხლით. +

15ამიტომ არიან ღვთის ტახტის წინ და ემსახურებიან მას დღე და ღამე მის ტაძარში. და ტახტზე მჯდომარე გაშლის თავის კარავს მათზე. +

16აღარ მოშივდებათ, აღარც მოსწყურდებათ, აღარც მზე დასწვავთ და არავითარი პაპანაქება. +

17ვინაიდან კრავი, რომელიც ტახტის შუაშია, აძოვებს მათ და სიცოცხლის წყლის წყაროებზე მიიყვანს, და მოსწმედს მათ ღმერთი თვალთაგან ყველა ცრემლს“. +

8

მეშვიდე ბეჭდის მოხსნა

8^1როცა მეშვიდე ბეჭედი ახსნა, დუმილი ჩამოვარდა ცაში ასე ნახევარ საათს.

2ვიხილე შვიდი ანგელოზი, რომლებიც ღვთის წინაშე იდგნენ. და მიეცა მათ შვიდი საყვირი. +

3მოვიდა სხვა ანგელოზი და დადგა სამსხვერპლოსთან და ოქროს საცეცხლური ეპყრა, და მიცემული ჰქონდა ბევრი საკმეველი, რათა ყველა წმიდის ლოცვებთან ერთად მიეტანა ოქროს სამსხვერპლოზე, ტახტის წინ. +

4ავიდა საკმევლის კვამლი წმიდათა ლოცვებთან ერთად ანგელოზის ხელით ღვთის წინაშე. +

5აიღო ანგელოზმა საცეცხლური, აავსო იგი ცეცხლით სამსხვერპლოდან და ჩამოაგდო მიწაზე. და იქმნა ქუხილნი და ხმანი, და ელვანი და მიწისძვრა. +

6შვიდი ანგელოზი, რომელთაც შვიდი საყვირი ჰქონდათ, მოემზადა დასაყვირებლად.

შვიდი ანგელოზი საყვირებით

7პირველმა დააყვირა საყვირს და წარმოიშვა სისხლნარევი სეტყვა და ცეცხლი და გადმოგდებულ იქნა მიწაზე. მიწის მესამედი დაიწვა, ხეების მესამედი დაიწვა და მწვანე ბალახი მთლიანად გადაიბუგა.

8მეორე ანგელოზმა დააყვირა საყვირს და რაღაც მსგავსი ალმოდებული დიდი მთისა გადმოგდებულ იქნა ზღვაში. და ზღვის მესამედი სისხლად იქცა.

9ამოწყდა ზღვაში სულდგმულთა მესამედი და ხომალდების მესამედი.

10მესამე ანგელოზმა დააყვირა საყვირს და ციდან ჩამოვარდა დიდი ვარსკვლავი, გახურებული ჩირაღდანივით იწვოდა და ჩავარდა მდინარეთა მესამედ ნაწილზე და წყლების წყაროებზე.

11ამ ვარსკვლავის სახელი იყო აბზინდა. წყლების მესამედი ნაწილი აბზინდად იქცა და დიდძალი ხალხი დაიხოცა წყლებისაგან, ვინაიდან დამწარდნენ ისინი.

12მეოთხე ანგელოზმა დააყვირა საყვირს და მოისპო მზის მესამედი, მთვარის მესამედი და ვარსკვლავთა მესამედი, რათა დაბნელებულიყო მათი მესამედი და დღის მესამედს აღარ ენათებინა, ისევე როგორც ღამისას.

13ვიხილე და მოვუსმინე ერთ არწივს, რომელიც ცის შუაში დაფრინავდა და დიდი ხმით ამბობდა: „ვაი, ვაი, ვაი მიწაზე მცხოვრებთ სამი ანგელოზის საყვირთა დანარჩენი ხმებისაგან, რომელთაც მოუწევთ დაყვირება“.

9

მეხუთე საყვირი

9^1მეხუთე ანგელოზმა დააყვირა საყვირს და ვიხილე ციდან მიწაზე ჩამოვარდნილი ვარსკვლავი, და მიეცა მას უფსკრულის ჯურღმულის კლიტე.

2მან გახსნა უფსკრულის ჯურღმული და ამოვარდა კვამლი ჯურღმულიდან, როგორც დიდი ღუმლის კვამლი. და დაბნელდა მზე და ჰაერი ჯურღმულის კვამლისაგან.

3კვამლიდან გამოვიდნენ კალიები მიწაზე და მიეცა მათ ძალა, როგორც აქვთ ძალა მიწის მორიელთ.

4ეთქვა მათ, რომ არ დაეზიანებინათ მიწის ბალახეულობა, და არავითარი მწვანილეულობა და არავითარი ხე, არამედ მხოლოდ ადამიანები, რომელთაც შუბლზე არა აქვთ ღვთის ბეჭედი. +

5მიეცათ ნება მათ არ დაეხოცათ ისინი, არამედ მხოლოდ ეწამებინათ ხუთ თვეს. და ჰგავს მათი წამება წამებას მორიელისაგან, როდესაც უკბენს ადამიანს.

6იმ დღეებში ადამიანები სიკვდილს დაუწყებენ ძებნას, მაგრამ ვერ იპოვიან მას. ინატრებენ სიკვდილს, მაგრამ სიკვდილი გაექცევა მათ. +

7შესახედაობით კალიები წააგავდნენ საომრად გამზადებულ ცხენებს. მათ თავებზე გვირგვინები იყო, მსგავსი ოქროსი, და მათი სახეები – როგორც ადამიანთა სახეები.

8ჰქონდათ თმები, როგორც დედაკაცთა თმები, ხოლო მათი კბილები იყო, როგორც ლომისანი. +

9ჰქონდათ ჯავშანი, როგორც რკინისა, ხოლო მათი ფრთების ხმა, როგორც გრიალი მრავალი ეტლისა და ცხენისა, საომრად რომ მიიჩქარიან. +

10ჰქონდათ კუდები, მსგავსნი მორიელთა, და ნესტრები. და მათ კუდებში იყო მათი ხელმწიფება ხუთ თვეს ადამიანთა საწამებლად.

11მეფედ ჰყავდათ უფსკრულის ანგელოზი, რომელსაც ებრაულად ჰქვია აბადონი, ხოლო ბერძნულად აქვს სახელი აპოლიონი.

12ერთი უბედურება წავიდა, აჰა, მოდის მის შემდეგ კიდევ ორი.

მეექვსე საყვირი

13მეექვსე ანგელოზმა დააყვირა საყვირს და მომესმა ერთი ხმა ღვთის წინაშე მდგარი ოქროს სამხსვერპლოს ოთხი რქისაგან,

14ეუბნებოდა მეექვსე ანგელოზს, რომელსაც ჰქონდა საყვირი: „ახსენი ოთხი ანგელოზი, რომლებიც დაბმულნი არიან დიდ მდინარე ევფრატზე.“

15და ახსნილ იქნა ოთხი ანგელოზი. მზად იყვნენ ყოველ საათს და დღეს, თვესა და წელიწადს, ადამიანთა მესამედის ამოსაწყვეტად.

16ცხენოსანთა ჯარის რიცხვი იყო ორასი ათასჯერ ათასი და მოვისმინე მათი რიცხვი.

17ასეთ ჩვენებაში ვიხილე ცხენები და მხედრები, რომელთაც ჰქონდათ ცეცხლოვანი, ცისფერი და გოგირდოვანი ჯავშნები, და ცხენის თავები, როგორც ლომთა თავები, და მათ პირთაგან გამოდიოდა ცეცხლი, კვამლი და გოგირდი.

18ამ სამი წყლულისაგან – ცეცხლის, კვამლისა და გოგირდისაგან, რომლებიც მათ პირიდან გამოდიოდა, დაიხოცა ადამიანთა მესამედი ნაწილი.

19ვინაიდან ცხენთა ძალა მათ პირებსა და მათ კუდებშია. ხოლო მათი კუდები ჰგავდნენ გველებს და ჰქონდათ თავები, რომლებითაც ხალხს ვნებდნენ.

20დანარჩენმა ადამიანებმა კი, რომლებიც ამ წყლულებით არ დახოცილან, არ მოინანიეს თავიანთი ხელის ნამოქმედარნი, რომ თაყვანი არ ეცათ ეშმაკებისათვის, ოქროს, ვერცხლის, სპილენძის, ქვისა და ხის კერპებისათვის, რომელთაც არც ხილვა შეუძლიათ, არც მოსმენა და არც სიარული.

21არ მოინანიეს თავიანთი ჩადენილი მკვლელობანი, არც თავიანთი გრძნეულებანი, არც თავიანთი მეძაობა, არც თავიანთი ქურდობანი.

10

ძლიერი ანგელოზი გადაშლილი წიგნით

10^1ვიხილე სხვა ანგელოზი, ძლიერი, ციდან ჩამომავალი, ღრუბლით შემოსილი, თავზე ცისარტყელით. მისი სახე იყო, როგორც მზე, და მისი ფეხები, როგორც ცეცხლის სვეტები. +

2ხელთ ჰქონდა გადაშლილი პატარა წიგნი. მარჯვენა ფეხი ზღვას დააბიჯა, ხოლო მარცხენა – მიწას.

3და დაიძახა დიდი ხმით, როგორც ლომი ღრიალებს, და როდესაც დაიძახა, თავ-თავისი ხმით ალაპარაკდა შვიდი ქუხილი.

4როცა შვიდი ქუხილი ლაპარაკობდა თავ-თავისი ხმით, ჩაწერა დავაპირე და ჩამომესმა ხმა ციდან, რომელმაც მითხრა: „დაბეჭდე, რასაც ლაპარაკობდა შვიდი ქუხილი, და ნუ დაწერ ამას“. +

5ანგელოზმა კი, რომელიც ვიხილე ზღვასა და მიწაზე მდგომი, ცისაკენ აღაპყრო თავისი მარჯვენა ხელი +

6და დაიფიცა უკუნითი უკუნისამდე ცოცხალი, რომელმაც შექმნა ცა და რაც მასშია, მიწა და რაც მასშია, ზღვა და რაც მასშია, რომ დრო აღარ იქნება. +

7ანგელოზის ხმის დღეებში, როცა ის დააყვირებს საყვირს, აღსრულდება ღვთის საიდუმლო, როგორც მან ახარა თავის მსახურთ – წინასწარმეტყველებს. +

8ხმა, რომელიც მოვისმინე ციდან, კვლავ დამელაპარაკა და მითხრა: „მიდი და აიღე გადაშლილი პატარა წიგნი, რომელიც იმ ანგელოზის ხელშია, ზღვასა და მიწაზე რომ დგას“.

9მივედი ანგელოზთან და ვუთხარი მას: „მომეცი მომცრო წიგნი“. მან მითხრა: „აიღე და შეჭამე იგი, და მწარეს გახდის შენს მუცელს, მაგრამ შენს პირში თაფლივით ტკბილი იქნება“. +

10ავიღე პატარა წიგნი ანგელოზის ხელიდან და შევჭამე იგი, და თაფლივით მეტკბო პირში და, როცა შევჭამე იგი, მუცელი გამიმწარდა.

11მითხრეს: „შენ მოგიწევს კვლავ იწინასწარმეტყველო ხალხებსა და ერებზე, ენებსა და მრავალ მეფეზე“.

11

ღვთის ორი მოწამე,

სიკვდილი და ზეცაში ასვლა

11^1მომეცა მე კვერთხის მსგავსი ლერწამი და ითქვა ჩემს მომართ: „ადექი და გაზომე ღვთის ტაძარი და სამსხვერპლო, და მასში თაყვანისმცემლები. +

2ხოლო ტაძრის გარე ეზო გამორიცხე და არ გაზომო, ვინაიდან წარმართებს მიეცა იგი: ისინი ორმოცდაორ თვეს გათელავენ წმიდა ქალაქს. +

3მივცემ ჩემს ორ მოწამეს და ისინი იწინასწარმეტყველებენ ათას ორას სამოც დღეს ძაძებით მოსილნი.“

4ესენია ზეთისხილის ხე და ორი სასანთლე, რომლებიც მიწის უფლის წინაშე დგას. +

5თუ ვინმე მოინდომებს ავნოს მათ, ცეცხლი გამოვა მათი პირიდან და შთანთქავს მათ მტრებს. და თუ ვინმე მოინდომებს ავნოს მათ, ის უნდა მოიკლას. +

6მათ აქვთ ხელმწიფება დაგმანონ ცა, რათა არ მოვიდეს წვიმა მათი წინასწარმეტყველების დღეებში. აქვთ ხელმწიფება წყლებზე, რომ აქციონ ისინი სისხლად და შემუსრონ მიწა ყოველგვარი წყლულით, როცა კი მოისურვებენ. +

7როცა ისინი დაამთავრებენ თავიანთ მოწმობას, უფსკრულიდან ამომავალი მხეცი შეებრძოლება მათ, გაიმარჯვებს და დახოცავს მათ. +

8მათი გვამები ეყრება დიდი ქალაქის ქუჩაში, რომელსაც სულიერად ჰქვია სოდომი და ეგვიპტე, სადაც ჯვარს ეცვა მათი უფალიც. +

9სამნახევარ დღეს ხალხთაგან და ტომთაგან, ენათაგან და ერთაგან უყურებენ მათ გვამებს და არ მისცემენ მათი გვამების სამარხში დაკრძალვის ნებას.

10მიწაზე მცხოვრებნი გაიხარებენ მათზე და იმხიარულებენ, და გაუგზავნიან ერთმანეთს საჩუქრებს, ვინაიდან ეს ორი წინასწარმეტყველი აწამებდა მიწის მკვიდრთ.

11სამნახევარი დღის შემდეგ კი შევიდა მათში სიცოცხლის სული ღვთისაგან და ფეხზე დადგნენ. დიდი შიში დაეცა ყველას, ვინც მათ უყურებდა.

12იყო დიდი ხმა ციდან, რომელმაც უთხრა მათ: „ამოდით აქ“. ისინი ღრუბლით ავიდნენ ზეცას და მათმა მტრებმა დაინახეს ისინი.

13იმავე საათს მოხდა მიწისძვრა და ქალაქის მეათედი დაიქცა, და დაიღუპა მიწისძვრისაგან შვიდი ათასი კაცი. დანარჩენები კი შიშმა მოიცვა და დიდება მიაგეს ზეციერ ღმერთს.

14მეორე უბედურებამ გადაიარა და აჰა, მესამე უბედურება მოვა მალე.

მეშვიდე საყვირი

15მეშვიდე ანგელოზმა დააყვირა საყვირს და გაისმა ცაში დიდი ხმები, რომლებიც ამბობდნენ: „სოფლის სამეფო გახდა ჩვენი უფლისა და მისი ქრისტესი, და იმეფებს იგი უკუნითი უკუნისამდე“. +

16ღვთის წინაშე თავიანთ ტახტებზე მჯდომი ოცდაოთხი უხუცესი პირქვე დაემხო და თაყვანი სცა ღმერთს. +

17და თქვეს: „გმადლობთ შენ, უფალო, ღმერთო ყოვლისმპყრობელო, რომელიც ხარ, რომელიც იყავი და რომელიც მოხვალ, რომ მოიღე შენი დიდი ძალა და გამეფდი.

18გამძვინვარდნენ წარმართები და მოვიდა შენი რისხვა და ჟამი, რათა მკვდრები განკითხულ იქნენ და საზღაური მიეცეთ შენს მსახურთ – წინასწარმეტყველებს და წმიდებს და მათ, რომელთაც შენი სახელის ეშინიათ – დიდებს და პატარებს, და მოსპო მიწის მომსპობნი“.

19გაიღო ღვთის ტაძარი ცაში და გამოჩნდა მისი აღთქმის კიდობანი მის ტაძარში. და იქმნა ელვანი და ხმანი, ქუხილნი და მიწისძვრა და დიდი სეტყვა.

12

წითელი გველეშაპი

12^1გამოჩნდა ცაში დიდი ნიშანი – დედაკაცი, რომელსაც ემოსა მზე. მის ფერხთით იყო მთვარე და მის თავზე გვირგვინი თორმეტი ვარსკვლავით.

2ფეხმძიმედ იყო და ყვიროდა, იტანჯებოდა მშობიარის ტკივილებით.

3სხვა ნიშანიც გამოჩნდა ცაში: აჰა, დიდი წითელი გველეშაპი, რომელსაც ჰქონდა შვიდი თავი და ათი რქა, და თავებზე შვიდი ჯიღა. +

4მისმა კუდმა ციდან წამოათრია ვარსკვლავების მესამედი და მოისროლა მიწაზე. გველეშაპი კი დადგა დედაკაცის წინ, რომელსაც უნდა ემშობიარა, რათა, როგორც კი შობდა, გადაეყლაპა მისი ბავშვი.

5და შვა ძე, ვაჟი, რომელმაც უნდა მწყემსოს ყველა ხალხი რკინის კვერთხით. და ატაცებულ იქნა მისი ბავშვი ღმერთთან და მის ტახტთან. +

6დედაკაცი კი გაიქცა უდაბნოში, სადაც მისთვის მომზადებული იყო ადგილი ღვთისაგან, რათა იქ გამოეკვებათ იგი ათას ორას სამოც დღეს. +

ომი ზეცაში

7შეიქნა ცაში ომი: მიქაელი და მისი ანგელოზები ებრძოდნენ გველეშაპს. შეებრძოლნენ გველეშაპი და მისი ანგელოზები, +

8მაგრამ ვერ გაუძლეს და აღარც ადგილი აღმოჩნდა მათთვის ცაში.

9გადმოგდებულ იქნა დიდი გველეშაპი, ძველი გველი, რომელსაც ეწოდება ეშმაკი და სატანა, მთელი მსოფლიოს მაცდუნებელი. და მისი ანგელოზებიც გადმოყრილ იქნენ მასთან ერთად. +

10მომესმა დიდი ხმა, რომელიც ლაპარაკობდა ცაში: „ახლა დადგა ჩვენი ღვთის ხსნა, ძალა და სუფევა და მისი ქრისტეს ხელმწიფება, ვინაიდან გადმოგდებულ იქნა ჩვენი ძმების ცილისმწამებელი, რომელიც ცილს სწამებდა მათ დღე და ღამე ჩვენი ღვთის წინაშე. +

11გაიმარჯვეს მასზე კრავის სისხლით და მათი მოწმობის სიტყვით და არ შეიყვარეს მათი სული თვით სიკვდილამდე. +

12აბა, იმხიარულეთ, ცანო და თქვენ, ვინც მათში მკვიდრობთ! ვაი, მიწასა და ზღვას, ვინაიდან თქვენთან ჩამოვიდა ეშმაკი დიდი მძვინვარებით, რადგან იცის, რომ დრო მცირეღა დარჩა“. +

დედაკაცის დევნა გველეშაპის მიერ

13როცა გველეშაპმა დაინახა, რომ გადმოგდებულ იქნა მიწაზე, დაედევნა დედაკაცს, რომელმაც ვაჟი შვა.

14მიეცა დედაკაცს დიდი არწივის ორი ფრთა უდაბნოში გასაფრენად, თავისი ადგილისაკენ, სადაც იკვებებოდა დროის, დროთა და ნახევარი დროის განმავლობაში, გველისგან მოშორებით. +

15ამოუშვა გველმა თავისი პირიდან მდინარესავით წყალი დედაკაცის კვალდაკვალ, რათა მდინარეს წაელეკა იგი.

16მაგრამ მიწა დაეხმარა დედაკაცს და დააღო მიწამ პირი და შთანთქა მდინარე, რომელიც გველეშაპმა ამოუშვა პირიდან.

17განრისხდა გველეშაპი დედაკაცზე და წავიდა, რათა შებრძოლებოდა დანარჩენებს მისი მოდგმიდან, რომლებიც იცავენ ღვთის მცნებებს და რომელთაც აქვთ იესოს მოწმობა.

13

შვიდთავიანი და ათრქიანი მხეცის ხილვა

13^1დავინახე ზღვიდან ამომავალი მხეცი, რომელსაც შვიდი თავი და ათი რქა ჰქონდა. რქებზე – ათი გვირგვინი და თავებზე ღვთისმგმობელი სახელები. +

2მხეცი, რომელიც მე ვიხილე, ჰგავდა ავაზას. მისი ფეხები – როგორც დათვისა, მისი პირი – როგორც ლომის ხახა. მისცა მას გველეშაპმა თავისი ძალა, თავისი ტახტი და დიდი ხელმწიფება.

3ვიხილე, ერთი მის თავთაგან თითქოს სასიკვდილოდ იყო განგმირული, მაგრამ ეს სასიკვდილო ჭრილობა განიკურნა და განცვიფრდა მთელი მიწა და უკან გაედევნა მხეცს.

4თაყვანი სცეს გველეშაპს, რადგან ხელმწიფება მისცა მხეცს. თაყვანს სცემდნენ მხეცს და ამბობდნენ: „ვინ არის ამ მხეცისთანა და ვის ძალუძს მასთან შებრძოლება?“

5მიეცა მას პირი, რათა მედიდურად ელაპარაკა და დაეგმო ღმერთი. მიეცა მას ხელმწიფება სამოქმედოდ ორმოცდაორ თვეს. +

6გააღო მან პირი ღვთის საგმობად და დაგმო მისი სახელი, მისი სავანე, ცაში დავანებულნი.

7ნება მიეცა მას, რომ ეომა წმიდებთან და გაემარჯვა მათზე. მიეცა მას ხელმწიფება ყველა ტომსა და ხალხზე, ენასა და ერზე. +

8თაყვანი სცა მას მიწის ყველა მკვიდრმა, რომელთა სახელებიც ჩაწერილი არ არის სიცოცხლის წიგნში, რომელიც აქვს სოფლის დასაბამიდან დაკლულ კრავს. +

9ვისაც ყური აქვს, ისმინოს.

10ვისაც ტყვე მიჰყავს, თვითონაც ტყვედ წავა. ვინც მახვილით ჰკლავს, თვითონაც მახვილით მოკვდება. ამაშია წმიდათა მოთმინება და რწმენა. +

ორრქიანი მხეცი

11ვიხილე სხვა მხეცი, მიწიდან ამომავალი. მას ჰქონდა კრავის მსგავსი ორი რქა და ლაპარაკობდა, როგორც გველეშაპი.

12იგი მოქმედებდა პირველი მხეცის სრული ხელმწიფებით მის წინაშე და აიძულებდა მიწას და მის მკვიდრთ თაყვანი ეცათ პირველი მხეცისთვის, რომელსაც განეკურნა სასიკვდილო ჭრილობა.

13ახდენდა დიდ სასწაულებს, ცეცხლიც კი ჩამოიტანა ციდან მიწაზე ადამიანთა წინაშე. +

14აცდუნებდა მიწის მკვიდრთ სასწაულებით, რომლებიც მიეცა მას მხეცის წინაშე მოსახდენად, და ეუბნებოდა მიწის მკვიდრთ, რომ გაეკეთებინათ მხეცის ხატება, რომელსაც აქვს ჭრილობა მახვილისაგან და რომელიც გაცოცხლდა.

15მიეცა უფლება მხეცის ხატებისათვის სულის ჩასაბერად, რომ მხეცის ხატებას ელაპარაკა და ემოქმედა ისე, რომ მოკლულიყო ყოველი, ვინც თაყვანს არ სცემდა მხეცის ხატებას.

16აიძულა ყველა – პატარები და დიდები, მდიდრები და ღარიბები, თავისუფლები და მონები – მიეღოთ ნიშანი მარჯვენა ხელზე ან შუბლზე. +

17რომ არავის შეძლებოდა ყიდვა-გაყიდვა, იმათ გარდა, ვისაც ექნებოდა ნიშანი – მხეცის სახელი ან მისი სახელის რიცხვი.

18აქ არის სიბრძნე. ვისაც გაგება აქვს, გამოითვალოს მხეცის რიცხვი, რადგან რიცხვი ადამიანისაა და მისი რიცხვია ექვსას სამოცდაექვსი. +

14

კრავი დგას სიონის მთაზე თავის გამოსყიდულებთან ერთად

14^1ვიხილე: აჰა, კრავი დგას სიონის მთაზე და მასთან ასოცდაოთხი ათასი, რომელთაც შუბლებზე აწერიათ მისი სახელი და მისი მამის სახელი. +

2გავიგონე ხმა ზეციდან, როგორც მრავალი წყლის ხმა და როგორც ძლიერი ქუხილის ხმა. და ხმა, რომელიც გავიგონე, ჰგავდა მექნარეთა ხმას, ქნარზე რომ უკრავენ. +

3ისინი გალობდნენ ახალ საგალობელს ტახტის წინაშე და ოთხი ცხოველისა და უხუცესთა წინაშე. და არავის შეეძლო ამ საგალობლის შესწავლა, გარდა მიწისაგან გამოსყიდული ასორმოცდაოთხი ათასისა.

4ეს ისინი არიან, რომლებიც არ წაბილწულან დედაკაცებთან, ვინაიდან ქალწულები არიან. ეს ისინი არიან, რომლებიც მიჰყვებიან კრავს, სადაც არ უნდა მიდიოდეს. ისინი არიან ადამიანთაგან გამოსყიდულნი, როგორც პირველნაყოფი ღვთისა და კრავისათვის. +

5სიცრუე არ აღმოჩნდა მათ ბაგეში. ისინი უბიწონი არიან ღვთის ტახტის წინაშე. +

სამი ანგელოზი აცხადებს

ღვთის სამსჯავროს მოახლოებას

6ვიხილე სხვა ანგელოზი, რომელიც ზეცის შუა დაფრინავდა. მას ჰქონდა მარადიული სახარება, მიწის მკვიდრთათვის – ყოველი ერის და ტომის, ენისა და ხალხისათვის სახარებლად.

7ამბობდა დიდი ხმით: „გეშინოდეთ ღვთისა და დიდება მიაგეთ მას, ვინაიდან დადგა მისი სამსჯავროს ჟამი. თაყვანი ეცით ცისა და მიწის, ზღვისა და წყალთა წყაროების შემქმნელს“. +

8სხვა ანგელოზი მოჰყვა და თქვა: „დაეცა დიდი ბაბილონი, რომელმაც თავისი მძვინვარე მეძაობის ღვინო ასვა ყველა ხალხს“. +

9მესამე ანგელოზი მოჰყვა მათ და თქვა დიდი ხმით: „ვინც თაყვანსა სცემს მხეცს და მის ხატებას და მიიღებს ნიშანს შუბლზე ან ხელზე,

10ის შესვამს ღვთის მძვინვარების ღვინისაგან, რომელიც მისი რისხვის თასში არის შემზადებული შეუზავებლად, და დაიტანჯება ცეცხლსა და გოგირდში წმიდა ანგელოზებისა და კრავის წინაშე. +

11მათი წამების კვამლი იდინებს უკუნითი უკუნისამდე და არ ექნებათ მოსვენება არც დღისით და არც ღამით მხეცისა და მისი ხატების თაყვანისმცემლებს და მათ, ვინც იღებს მისი სახელის ნიშანს.“ +

12აქაა წმიდათა მოთმინება, რომლებიც იცავენ ღვთის მცნებებს და იესოს რწმენას.

ნეტარება უფალში დახოცილებისა

13გავიგონე ხმა ციდან, რომელიც მეუბნებოდა: „დაწერე: ნეტარ არიან მკვდარნი, რომელნიც ამიერიდან უფალში იხოცებიან. დიახ, ამბობს სული, რათა განისვენონ თავიანთ შრომათაგან. მათი საქმეები თან წაჰყვება მათ“. +

კაცის ძე განიკითხავს, როგორც მკისას

14ვიხილე: აჰა, თეთრი ღრუბელი და ღრუბელზე კაცის ძის მსგავსი. თავზე ოქროს გვირგვინი ჰქონდა და ხელში – ბასრი ნამგალი. +

15სხვა ანგელოზი გამოვიდა ტაძრიდან და დიდი ხმით შესძახა ღრუბელზე მჯდომს: „გაგზავნე შენი ნამგალი და მომკე, ვინაიდან დადგა მკის ჟამი, რადგან მოიწია სამკალი მიწაზე.“ +

16ღრუბელზე მჯდომმა გადმოაგდო თავისი ნამგალი მიწაზე და მოიმკა მიწა.

17სხვა ანგელოზი გამოვიდა ტაძრიდან, რომელიც ცაშია, და მასაც ჰქონდა ბასრი ნამგალი.

18სამსხვერპლოდან გამოვიდა სხვა ანგელოზი, რომელსაც ხელმწიფება ჰქონდა ცეცხლზე, და დიდი ხმით შესძახა მას, ვისაც ბასრი ნამგალი ჰქონდა: „გაგზავნე შენი ბასრი ნამგალი და მოკრიფე მიწის ვაზის მტევნები, ვინაიდან დამწიფდა მათი მარცვლები.“ +

19გადმოაგო ანგელოზმა თავისი ნამგალი მიწაზე და მოკრიფა მიწის ვაზებიდან და ჩაყარა ღვთის მძვინვარების დიდ საწნახელში. +

20და დაიწნეხა საწნახელი ქალაქგარეთ და გამოვიდა სისხლი საწნახლიდან და მისწვდა ცხენების აღვირებასაც კი, ათას ექვსას სტადიონამდე. +

15

შვიდი ანგელოზი შვიდი წყლულით

15^1ვიხილე სხვა ნიშანი ცაში, დიდი და საკვირველი: შვიდი ანგელოზი შვიდი უკანასკნელი წყლულით, რომლებითაც თავდებოდა ღვთის მძვინვარება.

2ვიხილე თითქოს მინის ზღვა, ცეცხლნარევი, და მძლეველნი მხეცისა, მისი ხატებისა და მისი სახელის რიცხვისა. იდგნენ მინის ზღვაზე და ეპყრათ ღვთის ქნარები. +

3გალობდნენ ღვთის მსახურის მოსეს გალობას და კრავის გალობას და ამბობდნენ: „დიდია და საკვირველი შენი საქმენი, უფალო, ღმერთო ყოვლისმპყრობელო! წრფელი და ჭეშმარიტია შენი გზები, ხალხთა მეფეო! +

4ვის არ შეეშინდება, უფალო, და არ ადიდებს შენს სახელს? რადგან მხოლოდ შენა ხარ წმიდა. ყველა ერი მოვა და თაყვანს გცემს შენ, ვინაიდან გამოჩნდნენ შენი სამართალნი“. +

5ამის შემდეგ ვიხილე: აჰა, გაიხსნა მოწმობის სავანის ტაძარი ზეცაში.

6გამოვიდა ტაძრიდან შვიდი ანგელოზი, შვიდი წყლულის მქონე, წმიდა და ნათელი სელის სამოსლით შემოსილი, რომელთაც მკერდზე ოქროს სარტყლები ერტყათ.

7ოთხ ცხოველთაგან ერთმა მისცა შვიდ ანგელოზს ოქროს თასი, ცოცხალი ღვთის მძვინვარებით სავსე უკუნითი უკუნისამდე.

8აივსო ტაძარი კვამლით ღვთის დიდებისა და მისი ძალისაგან, და ვერავინ შეძლო ტაძარში შესვლა, ვიდრე არ დასრულდა შვიდი ანგელოზის შვიდი წყლული. +

16

ღვთის მძვინვარების შვიდი თასის

გადმოღვრა მიწაზე

16^1გავიგონე ტაძრიდან დიდი ხმა, რომელიც ეუბნებოდა შვიდ ანგელოზს: „წადით და მიწაზე გადაღვარეთ ღვთის მძვინვარების შვიდი თასი“.

2წავიდა პირველი და გადმოღვარა მიწაზე თავისი თასი. და გაუჩნდათ სასტიკი და საზარელი ჭრილობები ადამიანებს, რომელთაც მხეცის ნიშანი ჰქონდათ და მის ხატებას სცემდნენ თაყვანს. +

3გადმოღვარა მეორემ თავისი თასი ზღვაზე და იქცა სისხლად, როგორც მკვდრისაგან, და დაიხოცა ყოველი სულდგმული ზღვაში.

4გადმოღვარა მესამემ თავისი თასი მდინარეებსა და წყალთა წყაროებზე, და იქცა სისხლად.

5გავიგონე, წყლების ანგელოზი რომ ამბობდა: „მართალი ხარ შენ, რომელიც ხარ და იყავი, წმიდაო, რადგანაც ასე განიკითხე. +

6ვინაიდან მათ დაღვარეს წმიდათა და წინასწარმეტყველთა სისხლი, და შენ მიეცი მათ სასმელად სისხლი, ვინაიდან დაიმსახურეს“. +

7გავიგონე სამსხვერპლო რომ ამბობდა: „დიახ, უფალო, ღმერთო ყოვლისმპყრობელო, ჭეშმარიტი და სამართლიანია შენი განკითხვანი“.

8გადმოღვარა მეოთხემ თავისი თასი მზეზე და მიეცა მას, რომ ცეცხლით დაეწვა ადამიანები.

9იწვოდნენ ადამიანები დიდი სიცხით და გმობდნენ ღვთის სახელს, რომელსაც ხელმწიფება აქვს ამ წყლულებზე, და არ მოინანიეს, რომ დიდება მიეგოთ მისთვის.

10გადმოღვარა მეხუთემ თავისი თასი მხეცის ტახტზე და დაბნელდა მისი სამეფო და ტკივილისაგან ენებს იკვნეტდნენ.

11გმობდნენ ზეციერ ღმერთს თავიანთი ტკივილებისა და ჭრილობების გამო და არ მოინანიეს თავიანთი საქმეები.

12გადმოღვარა მეექვსემ თავისი თასი დიდ მდინარეზე – ევფრატზე და დაშრა მისი წყალი, რათა გამზადებული ყოფილიყო გზა იმ მეფეთათვის, მზის აღმოსავლიდან რომ მოდიან. +

13ვიხილე როგორც გველეშაპისა და მხეცის, ისე ცრუწინასწარმეტყველის პირიდან გამოსული სამი უწმიდური სული, როგორც ბაყაყები. +

14ესენი ეშმაკის სულები არიან. ისინი ახდენენ სასწაულებს, გამოდიან მთელი მსოფლიოს მეფეებთან, რათა შეკრიბონ ისინი საომრად ყოვლისმპყრობელი ღვთის დიდი დღისათვის. +

15აჰა, მოვდივარ, როგორც მპარავი. ნეტარია, ვინც ფხიზლობს და იცავს თავის სამოსელს, რათა შიშველმა არ იაროს და არ დაინახონ მისი სირცხვილი. +

16შეკრიბა ისინი ადგილზე, რომელსაც ებრაულად არმაგედონი ეწოდება.

17გადმოღვარა მეშვიდემ თავისი თასი ჰაერში და ტახტიდან გამოვიდა დიდი ხმა, რომელიც ამბობდა: „აღსრულდა“.

18იქმნა ელვანი და ხმანი და ქუხილნი და მოხდა დიდი მიწისძვრა, როგორიც არ მომხდარა მას შემდეგ, რაც ადამიანი გაჩნდა მიწაზე. ასეთი დიდი იყო ის მიწისძვრა. +

19დიდი ქალაქი დაიყო სამ ნაწილად და წარმართთა ქალაქები დაემხო და მოხსენებულ იქნა დიდი ბაბილონი ღვთის წინაშე, რომ მისცემოდა მას მისი რისხვის მძვინვარების ღვინის თასი. +

20ყველა კუნძული გაიქცა და მთები აღარ იპოვებოდა.

21ტალანტის სიდიდის სეტყვა წამოვიდა ციდან ადამიანებზე. და გმობდნენ ადამიანები ღმერთს სეტყვის წყლულის გამო, ვინაიდან ძალიან დიდი იყო მისი წყლული.

17

ხილვა ბაბილონისა და

შავწითელ მხეცზე მჯდომი დედაკაცისა

17^1მოვიდა ერთი იმ შვიდ ანგელოზთაგანი, რომელთაც ჰქონდათ შვიდი თასი, დამელაპარაკა და მითხრა: „მოდი და გიჩვენებ სამსჯავროს ბევრ წყალზე მჯდომ დიდ მეძავზე, +

2რომელთანაც მეძაობდნენ მიწის მეფეები და მისი სიძვის ღვინით თვრებოდნენ მიწის მკვიდრნი“. +

3მან სულით გადამიყვანა უდაბნოში და ვიხილე დედაკაცი, მჯდარი ღვთისსაგმობი სახელებით სავსე შვიდთავიან და ათრქიან შავწითელ მხეცზე. +

4დიაცი შემოსილი იყო პორფირით და ძოწეულით, მორთული იყო ოქროთი, პატიოსანი თვლებით და მარგალიტებით. ხელთ ჰქონდა ოქროს სასმისი, მისი სიძვის სიბილწით და უწმიდურებით სავსე.

5მის შუბლზე ეწერა საიდუმლო სახელი: „დიდი ბაბილონი, მეძავთა და მიწის სიბილწეთა დედა“. +

6დავინახე, რომ დამთვრალი იყო წმიდათა და იესოს მოწამეთა სისხლით, და რომ ვუყურებდი, მიკვირდა დიდად.

შვიდთავიანი და ათრქიანი მხეცი

7მითხრა ანგელოზმა: „რატომ გიკვირს? მე გეტყვი საიდუმლოს ამ დედაკაცისა და შვიდთავიანი და ათრქიანი მხეცისა, რომელიც მას ატარებს.

8მხეცი, რომელიც შენ იხილე, იყო და არ არის და ამოვა უფსკრულიდან და დასაღუპად წავა. მიწის მკვიდრთ, რომელთა სახელებიც სოფლის შექმნიდან არ არის ჩაწერილი სიცოცხლის წიგნში, გაუკვირდებათ, როცა დაინახავენ მხეცს, რომელიც იყო და არ არის და მოვა. +

9აქ საჭიროა გონება, რომელსაც სიბრძნე აქვს: შვიდი თავი შვიდი მთაა, რომელზეც ეს დედაკაცი ზის.

10მეფენიც შვიდნი არიან: ხუთი დაეცა, ერთი არის, მეორე კი ჯერ არ მოსულა და, როცა მოვა, მცირე ხანს დარჩება.

11მხეცი, რომელიც იყო და არ არის, მერვეა შვიდთა რიცხვიდან და დასაღუპად მიდის.

12ათი რქა, რომლებიც შენ იხილე, ათი მეფეა, რომელთაც ჯერ არ მიუღიათ მეფობა, მაგრამ მხეცთან ერთად მიიღებენ ხელმწიფებას, როგორც მეფეები ერთი საათით. +

13მათ აქვთ ერთი აზრი და თავიანთ ძალასა და ხელმწიფებას მხეცს გადასცემენ.

14ისინი შეებრძოლებიან კრავს და კრავი გაიმარჯვებს მათზე, ვინაიდან ის არის უფალთ უფალი და მეფეთ მეფე, და მასთან მყოფი მოწოდებულნი რჩეულნი და სარწმუნონი არიან“. +

15მითხრა მე: „ეს წყლები, რომლებიც შენ იხილე, სადაც მეძავი ზის, არის ხალხები და ბრბოები, და ერები და ენები.

16ათი რქა, შენ რომ იხილე, და მხეცი, შეიძულებენ მეძავს, დაარბევენ მას და გააშიშვლებენ, მის ხორცს შეჭამენ და მას ცეცხლში დაწვავენ, +

17ვინადან ღმერთმა გულებში ჩაუდოთ, რომ შეასრულონ მისი ნება, შეასრულონ ერთი ნება და მისცენ მათი მეფობა მხეცს, ვიდრე არ აღსრულდება ღვთის სიტყვები.

18ხოლო დედაკაცი, რომელიც შენ იხილე, დიდი ქალაქია, რომელსაც აქვს მეფობა მიწის მეფეებზე. +

18

ანგელოზი იუწყება ბაბილონის დაცემას

18^1ამის შემდეგ ვიხილე სხვა ანგელოზი, რომელიც ციდან ჩამოდიოდა და დიდი ხელმწიფება ჰქონდა. მიწა განათდა მისი დიდებით. +

2დაიძახა ძლიერი ხმით და თქვა: „დაემხო, დაემხო დიდი ბაბილონი, გახდა ეშმაკთა სამკვიდროდ და ყოველი არაწმიდა სულის თავშესაფრად, და ყოველი არაწმიდა და ბილწი ფრინველის თავშესაფრად. +

3ვინაიდან მისი გარყვნილების მძვინვარე ღვინისაგან შესვა ყველა ერმა. მიწის მეფეები მეძაობდნენ მასთან და მიწის ვაჭრები მისი ფუფუნების ძალისაგან გამდიდრდნენ“. +

ბრძანება ღვთის ხალხს

4გავიგონე სხვა ხმა ციდან, რომელიც ამბობდა: „გამოერიდე მას, ჩემო ხალხო, რათა არ ეზიარო მის ცოდვებს და არ მიიღო მისი წყლულებისაგან, +

5ვინაიდან მისმა ცოდვებმა ცას უწია და გაიხსენა ღმერთმა მისი უსამართლობანი. +

6მიუზღეთ მას, როგორც მან მოგიზღოთ და ორმაგად მიაგეთ მისი საქმეების მიხედვით. სასმისში, რომელშიც აზავებდა ღვინოს, ორმაგად შეუზავეთ მას.

7რაზომადაც განდიდდებოდა და ნებივრობდა, იმზომად მიაგეთ ტანჯვა და გლოვა. ვინაიდან ამბობდა თავის გულში: დედოფლად ვზივარ, ქვრივი არა ვარ და გლოვას არ ვიხილავო. +

8ამიტომ ერთ დღეს მოვა მისი წყლულები და სიკვდილი, გლოვა და შიმშილი, და დაიწვება ცეცხლში, რადგან ძლიერია უფალი ღმერთი, რომელიც განიკითხავს მას.

გოდება უწმიდურთა

9„იტირებენ და იგლოვებენ მას მიწის მეფეები, რომლებიც მეძაობდნენ და ნებივრობდნენ მასთან, როცა დაინახავენ მისი ხანძრის კვამლს.

10მისი ტანჯვის შიშის გამო შორს მდგომარენი იტყვიან: ‘ვაი, ვაი, დიდო ქალაქო ბაბილონო, ძლიერო ქალაქო, რადგან ერთ საათში მოვიდა შენი განკითხვა.’ +

11მიწის ვაჭრები იტირებენ და იგლოვებენ მას, ვინაიდან აღარავინ იყიდის მათ საქონელს,

12ოქროსა და ვერცხლის საქონელს, პატიოსან თვლებსა და მარგალიტებს, ბისონსა და პორფირს, აბრეშუმსა და ძოწეულს, ყოველგვარ სურნელოვან ხეს და სპილოსძვლის ყოველგვარ ჭურჭელს, ასევე ძვირფასი ხის, სპილენძის, რკინისა და მარმარილოს ყოველგვარ ჭურჭელს,

13დარიჩინსა და სურნელს, საკმეველსა და ნელსაცხებელს, გუნდრუკს, ღვინოსა და ზეთს, ფქვილსა და ხორბალს, ნახირსა და ცხვრებს, ცხენებსა და ეტლებს, ადამიანთა სხეულებსა და სულებს.

14შენი სულის სასურველი ხილის ნაყოფი წავიდა შენგან, ყოველი პოხიერი და ბრწყინვალე გაქრა შენგან და ვეღარავინ იპოვის მათ.

15ყოველივე ამით მოვაჭრენი, რომლებიც მისგან გამდიდრდნენ, შორს დადგებიან მისი ტანჯვის შიშით, იტირებენ და იგლოვებენ.

16იტყვიან: ‘ვაი, ვაი, დიდო ქალაქო, ბისონით, პორფირით და ძოწეულით შემოსილო, ოქროთი, პატიოსანი თვლებითა და მარგალიტით შემკულო,

17რადგან ერთ საათში დაიღუპა ესოდენ დიდი სიმდიდრე’. და ყოველი მესაჭე და ყველანი, ვინც ცურავს, და მეზღვაურები, ყოველი ზღვაზე მოსაქმე, შორს დადგა. +

18რომ დაინახეს მისი ხანძრის კვამლი, შეჰყვირეს და თქვეს: ‘რომელი ქალაქი ჰგავს ამ დიდ ქალაქს?’

19გადაიყარეს მტვერი თავზე და გაჰკიოდნენ ტირილით და მოთქმით: ‘ვაი, ვაი, დიდო ქალაქო, რომლის ძვირფასეულობებით გამდიდრდა ყველა, ვისაც ხომალდი ჰქონდა ზღვაზე! რადგან ერთ საათში გაპარტახდა.

20გაიხარეთ მასზე, ცაო და წმიდანო, მოციქულნო და წინასაწრმეტყველნო, რადგან თქვენი სამართალი მოჰკითხა მათ ღმერთმა.’“ +

ბაბილონის დამხობა

21ასწია ერთმა ძლიერმა ანგელოზმა დიდი დოლაბის მსგავსი ქვა და გადააგდო ზღვაში და თქვა: „ასეთი დაცემით დაემხობა დიდი ქალაქი ბაბილონი და აღარ იქნება. +

22ქნარზე დამკვრელთა და მომღერალთა, მესტვირეთა და მესაყვირეთა ხმა აღარ გაისმება შენში. აღარ იქნება შენში არავითარი ხელოსანი და ხელოსნობა, და დოლაბის ხმა აღარ გაისმება შენში. +

23სასანთლის ნათელი აღარ გაგინათებს. აღარ გაისმება შენში მეფე-დედოფლის ხმა, რადგან შენი ვაჭრები იყვნენ მიწის დიდებულები და შენი გრძნეულება აცდუნებდა ხალხს. +

24მასშია ნაპოვნი წინასწარმეტყველთა, წმიდათა და მიწაზე ყველა მოკლულის სისხლი“. +

19

სიხარული ბაბილონის დაცემის გამო

19^1ამის შემდეგ გავიგონე ცაში დიდი ხმა, როგორც ბევრი ხალხის ხმა, რომელიც ამბობდა: „ალილუია! ხსნა, დიდება და ძალა ჩვენი ღვთისაა! +

2რადგან ჭეშმარიტნი და სამართლიანნია მისი განკითხვანი, რადგან მან განიკითხა დიდი მეძავი, რომელმაც წარყვნა მიწა თავისი მეძაობით, და იძია თავისი მონების სისხლი მისი ხელიდან“.

3განმეორებით თქვეს: „ალილუია! და მისი კვამლი ადის უკუნითი უკუნისამდე“. +

4ოცდაოთხი უხუცესი და ოთხი ცხოველი დაემხნენ და თაყვანი სცეს ტახტზე მჯდომარე ღმერთს და ამბობდნენ: „ამინ! ალილუია!“ +

5ტახტიდან გამოვიდა ხმა, რომელიც ამბობდა: „აქებდეთ ჩვენს ღმერთს ყოველნი მისნი მსახურნი, მისნი მოშიშნი, პატარები თუ დიდები“.

6გავიგონე ხმა, როგორც ბევრი ხალხის ხმა და როგორც ბევრი წყლის ხმა, როგორც ძლიერ ქუხილთა ხმა, რომელიც ამბობდა: „ალილუია! რადგან გამეფდა ჩვენი უფალი, ღმერთი ყოვლისმპყრობელი. +

7გავიხაროთ და ვიმხიარულოთ და დიდება მივაგოთ, ვინაიდან მოვიდა კრავის ქორწილი და მისმა სასძლომ თავი გაიმზადა. + +

8მიეცა მას, რომ ჩაეცვა ნათელი და წმიდა ბისონი, ვინაიდან წმიდა ბისონი წმიდანთა სამართლიანობაა“.

9მითხრა მე: „დაწერე: ნეტარნი არიან კრავის საქორწინო ნადიმზე მიწვეულნი“. მითხრა: „ეს ღვთის ჭეშმარიტი სიტყვებია“. +

10დავემხე მის ფერხთით, რომ თაყვანი მეცა მისთვის, მაგრამ მან მითხრა: „ამას ნუ იზამ. შენი და შენი ძმების თანამსახური ვარ, რომელთაც იესოს მოწმობა აქვთ. თაყვანი ეცი ღმერთს, ვინაიდან იესოს მოწმობა წინასწარმეტყველობის სულია“.

თეთრცხენოსანი მხედარი,

მეფეთა მეფე და უფალთა უფალი

11ვიხილე ცა გახსნილი, და თეთრი ცხენი და მისი მხედარი, წოდებული სარწმუნოდ და ჭეშმარიტად, და სიმართლით განიკითხავს და იბრძვის. +

12მისი თვალები როგორც ცეცხლის ალი, თავზე მრავალი ჯიღა ადგია და ზედ წარწერილი აქვს სახელი, რომელიც მის მეტმა არავინ იცის. +

13მოსავს სისხლში ამოვლებული სამოსელი. და ეწოდება სახელად: „ღვთის სიტყვა“. +

14ციური ლაშქარი მისდევს მას თეთრი ცხენებით, თეთრი და წმიდა ბისონით შემოსილი. +

15მისი პირიდან გამოდის ბასრი მახვილი, რომელიც შემუსრავს ერებს. და იგი დამწყემსავს მათ რკინის კვერთხით. იგი წურავს ყოვლისმპყრობელი ღვთის რისხვის მძვინვარების ღვინის საწნახელს. +

16მის სამოსელზე და მის თეძოზე აწერია სახელი: „მეფეთ მეფე და უფალთ უფალი“. +

მხეცი ჩაგდებულია ცეცხლის ტბაში

17ვიხილე მზეზე მდგარი ერთი ანგელოზი. დაიყვირა მან დიდი ხმით და უთხრა ყოველ ფრინველს, რომლებიც დაფრინავდნენ ზეცის შუაგულში: „მოდით, შემოკრბით ღვთის დიდ სერობაზე, +

18რომ ჭამოთ მეფეთა ხორცი, ათასისთავთა ხორცი, ძლიერთა ხორცი, ცხენთა და მხედართა ხორცი, ყველა თავისუფლისა და მონის, მცირისა და დიდის ხორცი“.

19ვიხილე მხეცი და მიწის მეფენი და მათი ლაშქარნი შეკრებილნი, რათა შებმოდნენ მხედარსა და მის ლაშქარს.

20შეპყრობილ იქნა მხეცი და მასთან ერთად ცრუწინასწარმეტყველი, რომელიც სასწაულებს ახდენდა მის წინაშე, რომლითაც აცდუნა მხეცის ნიშნის მიმღებნი და მისი ხატის მოთაყვანენი, და ორივენი ცოცხლად იქნენ ჩაყრილნი ცეცხლის ტბაში, რომელიც გოგირდით იწვოდა. +

21დანარჩენები დაიხოცნენ მახვილით, რომელიც ცხენზე მჯდომარის პირიდან გამოდიოდა, და ყველა ფრინველი გაძღა მათი ხორცით.

20

სატანის შებორკვა

20^1ვიხილე ზეციდან ჩამომავალი ანგელოზი, რომელსაც ხელში ჰქონდა უფსკრულის კლიტე და დიდი ჯაჭვი. +

2შეიპყრო გველეშაპი, ძველი გველი, რომელიც არის ეშმაკი და სატანა, და შებორკა ათასი წლით. +

3ჩააგდო იგი უფსკრულში, ჩაკეტა და დაადო ბეჭედი, რათა აღარ აცდუნოს ერები, ვიდრე ათასი წელი არ შესრულდება. ამის შემდეგ კი უნდა გათავისუფლდეს მცირე ხნით.

4ვიხილე ტახტები და მათზე მსხდომარენი, და მათ მიეცათ სამსჯავრო და იესოს მოწმობისა და ღვთის სიტყვისათვის თავმოკვეთილთა სულები, რომლებმაც თაყვანი არ სცეს მხეცს, არც მის ხატებას და არ მიიღეს მისი ნიშანი თავიანთ შუბლსა და ხელზე. ისინი გაცოცხლდნენ და მეფობდნენ ქრისტესთან ერთად ათას წელს. + +

5სხვა მკვდრები კი არ გაცოცხლდნენ, ვიდრე არ შესრულდა ათასი წელი. ეს არის პირველი აღდგომა.

6ნეტარი და წმიდაა ის, ვისაც აქვს წილი პირველ აღდგომაში. მასზე ხელმწიფება არ აქვს მეორე სიკვდილს, არამედ ისინი იქნებიან მღვდლები ღვთისა და ქრისტესი და იმეფებენ მასთან ერთად ათას წელს. +

სატანის გათავისუფლება

7როცა ათასი წელი შესრულდება, გათავისუფლდება სატანა თავისი საპყრობილიდან +

8და გამოვა, რათა შეაცდინოს ერები, მიწის ოთხივე კუთხეში გოგი და მაგოგი, შეკრიბოს ისინი საბრძოლველად, რომელთა რიცხვი ზღვის ქვიშასავითაა.

9გამოვიდნენ მიწის სივრცეზე, გარს შემოერტყნენ წმიდათა ბანაკს და საყვარელ ქალაქს. ჩამოვიდა ცეცხლი ზეციდან და შთანთქა ისინი. +

10ხოლო ეშმაკი, რომელმაც აცდუნა ისინი, ჩაგდებულ იქნა ცეცხლისა და გოგირდის ტბაში, სადაც მხეცი და ცრუწინასწარმეტყველი იმყოფებიან, და დაიტანჯებიან დღე და ღამე, უკუნითი უკუნისამდე.

პატარები და დიდები დგანან

დიდი ტახტის წინაშე

11ვიხილე დიდი თეთრი ტახტი და ზედ მჯდომარე, რომლისგანაც გარბოდა ცა და მიწა, და არ იპოვებოდა მათთვის ადგილი. +

12ვიხილე მკვდრები, დიდები და პატარები, რომლებიც ტახტის წინ იდგნენ, და გადაშლილი იყო წიგნები. გადაშლილი იყო სხვა წიგნიც, რომელიც სიცოცხლის წიგნია, და განკითხულ იქნენ მკვდრები წიგნებში ნაწერიდან, მათი საქმეებისამებრ. +

13მისცა ზღვამ მასში მყოფი მკვდრები. და სიკვდილმა და ჯოჯოხეთმა მისცეს მათში მყოფი მკვდრები, და თითოეული განკითხულ იქნა მისი საქმეებისამებრ.

14სიკვდილი და ჯოჯოხეთი ჩაყრილ იქნენ ცეცხლის ტბაში. ეს არის მეორე სიკვდილი, ცეცხლის ტბა.

15ვინც არ იყო ჩაწერილი სიცოცხლის წიგნში, ცეცხლის ტბაში იქნა ჩაგდებული. +

21

ახალი ცა და ახალი მიწა

21^1ვიხილე ახალი ცა და ახალი მიწა, ვინაიდან პირველი ცა და პირველი მიწა გარდახდნენ, და ზღვა აღარ იყო. +

2ვიხილე წმიდა ქალაქი ახალი იერუსალიმი, რომელიც ღვთისაგან ეშვებოდა ციდან გამზადებული, როგორც თავისი ქმრისათვის მორთული სასძლო. + +

3გავიგონე ტახტიდან დიდი ხმა, რომელიც ამბობდა: „აჰა, სავანე ღვთისა კაცთა შორის! და ის დამკვიდრდება მათ შორის, ისინი იქნებიან მისი ერი და თვით ღმერთი იქნება მათთან. +

4მოსწმედს ყველა ცრემლს მათი თვალებიდან და აღარ იქნება სიკვდილი. გლოვა, გოდება და ტკივილიც აღარ იქნება, რადგან წინანდელნი გადავიდნენ.“ +

5თქვა ტახტზე მჯდომარემ: „აჰა, ვქმნი ყოველივეს ახალს“. და მითხრა მე: „დაწერე, რადგან ეს სიტყვები სარწმუნო და ჭეშმარიტია“. +

6მითხრა: „აღსრულდა! მე ვარ ანი და ჰაე, დასაბამი და დასასრული. მე მივცემ მწყურვალს სიცოცხლის წყლის წყაროდან უსასყიდლოდ. +

7გამარჯვებული დაიმკვიდრებს ამას, მე მისთვის ღმერთი ვიქნები და ის ჩემთვის – ძე. +

8ხოლო მხდალთა და ურწმუნოთა, შებილწულთა და მკვლელთა, მეძავთა და გრძნეულთა, კერპთაყვანისმცემელთა და ყველა ცრუთა ხვედრი ტბაშია, რომელიც იწვის ცეცხლითა და გოგირდით, რომელიც მეორე სიკვდილია“. +

ახალი იერუსალიმი,

მისი კარიბჭე, გალავანი და სასანთლე

9მოვიდა ერთი იმ შვიდ ანგელოზთაგანი, რომელთაც შვიდი უკანასკნელი წყლულით სავსე შვიდი თასი ჰქონდათ, და მითხრა: „მოდი და გიჩვენებ სასძლოს, კრავის ცოლს“. +

10წამიყვანა სულით დიდსა და მაღალ მთაზე. მიჩვენა წმიდა ქალაქი იერუსალიმი, რომელიც ციდან ეშვებოდა ღვთისაგან,

11და ჰქონდა ღვთის დიდება. მისი შუქი მსგავსი იყო პატიოსანი თვლისა, როგორც იასპის ქვისა, ბროლივით გამჭვირვალესი.

12ჰქონდა დიდი და მაღალი გალავანი, თორმეტი კარიბჭე და კარიბჭეებზე თორმეტი ანგელოზი, და ზედ ეწერა სახელები ისრაელიანთა თორმეტი ტომისა. +

13სამი კარიბჭე აღმოსავლეთიდან, სამი კარიბჭე ჩრდილოეთიდან, სამი სამხრეთიდან და სამი დასავლეთიდან.

14ქალაქის გალავანს ჰქონდა თორმეტი საძირკველი და მათზე იყო კრავის თორმეტი მოციქულის სახელები. +

15ჩემთან მოლაპარაკეს საზომად ოქროს ლერწამი ჰქონდა ქალაქის, მისი კარიბჭეებისა და მისი გალავნის გადასაზომად. +

16ქალაქი ოთხკუთხედად იყო მდებარე და მისი სიგრძე იგივე იყო, რაც სიგანე. გაზომა მან ქალაქი ლერწმით თორმეტი ათას სტადიონზე. მისი სიგრძე, სიგანე და სიმაღლე თანაბარი იყო.

17გაზომა მისი გალავანი და გამოვიდა ას ორმოცდაოთხი წყრთა, კაცის საზომით, რომელიც ანგელოზისაა.

18მისი გალავანი იასპით იყო ნაგები, ხოლო ქალაქი იყო წმიდა ოქროსი, წმიდა მინის.

19ქალაქის გალავნის საძირკვლები მოპირკეთებული იყო ყოველნაირი ძვირფასი ქვებით. პირველი საძირკველი იყო იასპი, მეორე – საფირონი, მესამე – ქალკედონი, მეოთხე – ზურმუხტი, +

20მეხუთე – სარდონიქსი, მეექვსე – სარდიონი, მეშვიდე – ქრიზოლითი, მერვე – ბივრილი, მეცხრე – ტოპაზი, მეათე – ქრისოპრასი, მეთერთმეტე – იაკინთი, მეთორმეტე – ამეთვისტო.

21თორმეტი კარიბჭე თორმეტი მარგალიტი იყო. ყოველი კარიბჭე თითო მარგალიტი, ხოლო ქალაქის ქუჩა სუფთა ოქრო იყო, როგორც გამჭვირვალე მინა.

22ტაძარი კი ვერ ვიხილე მასში, რადგან მისი ტაძარი ყოვლისმპყრობელი უფალი ღმერთია და კრავი.

23ქალაქს არ სჭირდება არც მზე, არც მთვარე, გასანათლებლად, რადგან ღვთის დიდებამ გაანათა იგი და კრავია მისი სასანთლე. +

24ერები ივლიან მის ნათელზე, მიწიერი მეფეები მიიტანენ იქ თავიანთ დიდებასა და პატივს. +

25მისი კარიბჭენი დღისით არ დაიკეტება, რადგან ღამე არ იქნება იქ. +

26მიიტანენ იქ ერების დიდებასა და პატივს.

27ვერ შევა მასში ვერაფერი უწმიდური და ვერცერთი სიბილწისა და სიცრუის ჩამდენი, არამედ მხოლოდ ისინი, ვინც კრავის სიცოცხლის წიგნში არიან ჩაწერილი. +

22

სიცოცხლის წყლის მდინარე

22^1მიჩვენა სიცოცხლის წყლის მდინარე, ბროლივით კრიალა, რომელიც ღვთისა და კრავის ტახტიდან მოედინებოდა. +

2მისი ქუჩის შუაგულში, მდინარის გაღმა-გამოღმა, სიცოცხლის ხეა, რომელიც ისხამს თორმეტ ნაყოფს, ყოველ თვეში იძლევა თავის ნაყოფს. ხოლო ხის ფოთლები ხალხთა განსაკურნავადაა. +

3დაწყევლილი არაფერი აღარ იქნება, ღვთისა და კრავის ტახტი იქნება მასში და მისი მსახურები მოემსახურებიან მას.

4იხილავენ მის სახეს და მისი სახელი შუბლზე ეწერებათ. +

5ღამე აღარ იქნება და აღარ დასჭირდებათ არც სასანთლის შუქი და არც მზის ნათელი, ვინაიდან უფალი ღმერთი გაუნათებს მათ და იმეფებენ უკუნითი უკუნისამდე. +

ეს სიტყვები სარწმუნო და ჭეშმარიტია

6და მითხრა მე: „ეს სიტყვები სარწმუნო და ჭეშმარიტია. და წინასწარმეტყველთა სულების უფალმა ღმერთმა მოავლინა თავისი ანგელოზი, რათა ეჩვენებინა თავის მსახურთათვის, რაც უნდა მოხდეს მალე. +

7აჰა, მე მოვალ მალე. ნეტარია, ვინც დაიცავს ამ წიგნის წინასწარმეტყველების სიტყვებს“. +

8მე, იოანემ, მოვისმინე და ვიხილე ეს. როცა მოვისმინე და ვიხილე, დავემხე იმ ანგელოზის ფერხთით, რომელმაც მაჩვენა ყოველივე ეს, რათა თაყვანი მეცა.

9მითხრა მე: „ნუ იზამ ამას, ვინაიდან მე თანამსახური ვარ შენი და შენი წინასწარმეტყველი ძმებისა და იმათი, ვინც ინახავს ამ წიგნის სიტყვებს. ღმერთს ეცი თაყვანი“. +

აჰა, მოვალ მალე

10და მითხრა მე: „ნუ დაბეჭდავ ამ წიგნის წინასწარმეტყველების სიტყვებს, რადგან ახლოა ჟამი. +

11უსამართლო კვლავ უსამართლობდეს და უწმიდური კვლავ უწმიდურობდეს, მართალი კვლავ მართლობდეს და წმიდა კვლავ წმიდობდეს. +

12აჰა, მოვალ მალე და ჩემი საზღაური ჩემთან არის, რათა თითოეულს მისი საქმეებისამებრ მივუზღა. +

13მე ვარ ანი და ჰაე, პირველი და უკანასკნელი, დასაბამი და დასასრული. +

საბოლოო გაფრთხილება და კურთხევა

14ნეტარნი არიან, რომლებიც რეცხავენ თავიანთ სამოსელს, რომ ჰქონდეთ უფლება სიცოცხლის ხეზე და კარიბჭით შევიდნენ ქალაქში. +

15მის მიღმა არიან ძაღლები და გრძნეულები, მეძავნი და კაცისმკვლელები, კერპთაყვანისმცემლები და ყოველი მოყვარული და ჩამდენი სიცრუისა. +

16მე, იესომ, მოვავლინე ჩემი ანგელოზი, რათა დაგიმოწმოთ ეს ეკლესიებში. მე ვარ დავითის ფესვი და შთამომავალი, ცისკრის კაშკაშა ვარსკვლავი“. +

17სული და სასძლო ამბობენ: „მოდი!“ გამგონემაც თქვას: „მოდი!“ მწყურვალი მოვიდეს და მსურველმა უსასყიდლოდ აიღოს სიცოცხლის წყალი. +

18მე ვამოწმებ ყველასთვის, ვისაც ესმის ამ წიგნის წინასწარმეტყველების სიტყვები: თუ ვინმე რამეს დაუმატებს ამას, ღმერთი გაუმრავლებს მას ამ წიგნში ჩაწერილ წყლულებს. +

19თუ ვინმე რამეს მოაკლებს ამ წინასწარმეტყველების წიგნის სიტყვებს, ღმერთი წაართმევს მას წილს სიცოცხლის ხისგან, წმიდა ქალაქიდან და იქიდან, რაც ამ წიგნშია ჩაწერილი.

20ამის დამმოწმებელი ამბობს: „ჰე, მოვალ მალე!“ ამინ. მოდი, უფალო იესო.

21ჩვენი უფლის იესო ქრისტეს მადლი იყოს ყველა წმიდასთან. ამინ.

+ ლუკ. 11:28.

+ გამ. 3:14. გამოცხ. 4:5.

+ ფსალმ. 88:38. 1პეტრ. 1:19. 1იოან. 1:7. 1კორ. 15:20. კოლ. 1:18.

+ გამ. 19:6. 1პეტრ. 2:9.

+ ეს. 3:14. ზაქ. 12:10. მათ. 24:30. იუდ. 1:14.

+ ეს. 41:4.

+ რომ. 8:17.

+ ეს. 44:6; 48:12.

+ გამ. 25:37. ზაქ. 4:2.

+ ეზეკ. 1:26. დან. 10:5.

+ დან. 7:9.

+ ეზეკ. 43:2. დან. 10:6.

+ ეს. 49:2. მათ. 28:18. ეფეს. 6:17. გამოცხ. 2:16.

+ დან. 8:18.

+ იობ. 12:14. ეს. 22:22. გამოცხ. 3:7.

+ მალ. 2:7.

+ გამოცხ. 1:16.

+ 1იოან. 4:1. 2კორ. 11:13. 2ტიმ. 2:19.

+ გალ. 6:9.

+ ეზეკ. 18:24. გამოცხ. 3:3.

+ დაბ. 2:9.

+ ეს. 41:4; 44:6; 48:12.

+ ლუკ. 6:20. იაკ. 2:5. რომ. 2:29.

+ მათ. 10:21.

+ გამოცხ. 21:8.

+ გამოცხ. 1:16; 19:21.

+ რიცხ. 25:1; 31:16.

+ ეს. 11:4. 2თეს. 2:8. გამოცხ. 1:16.

+ ეს. 65:15. იოან. 6:33.

+ გამოცხ. 1:14-15.

+ 2კორ. 9:12.

+ გამ. 34:15. 1კორ. 10:19.

+ 1მეფ. 16:7. ფსალმ. 7:10. იერ. 11:20; 17:10.

+ დან. 7:22. იოან. 6:29. 1კორ. 6:3.

+ ფსალმ. 2:9.

+ 2პეტრ. 1:19. გამოცხ. 22:16.

+ ეზეკ. 33:7. მათ. 24:42.

+ 2პეტრ. 3:10. 1თეს. 5:2. გამოცხ. 16:15.

+ გამოცხ. 6:11; 7:9; 19:8.

+ ლუკ. 10:20. ფილიპ. 4:3.

+ იობ. 12:14. ეს. 22:22. ლუკ. 1:32. გამოცხ. 1:8.

+ 1კორ. 16:9. კოლ. 4:3.

+ ეს. 49:23; 60:14.

+ 2პეტრ. 2:9. 1კორ. 10:13.

+ გამოცხ. 2:10.

+ ებრ. 12:22. გამოცხ. 2:17; 14:1.

+ კოლ. 1:15.

+ ოს. 12:8. 1კორ. 4:8.

+ გამოცხ. 7:13; 16:15.

+ იგავ. 3:12. ებრ. 12:5.

+ ქებ. 5:2. იოან. 14:23.

+ მათ. 19:28. გამოცხ. 1:6; 2:27.

+ ეს. 6:1. ეზეკ. 1:26. დან. 7:9.

+ გამოცხ. 1:6; 2:26; 3:4; 6:11; 7:13.

+ ზაქ. 4:10. გამოცხ. 1:4; 5:6; 8:5.

+ ეს. 6:2-3. გამოცხ. 1:8.

+ ეს. 29:11.

+ დაბ. 49:9. ეს. 11:1,10. რომ. 15:12.

+ ეს. 53:7. 1პეტრ. 1:19.

+ საქმე. 20:28.

+ გამ. 19:6. 1პეტრ. 2:9.

+ დან. 7:10. ებრ. 12:22.

+ ფილიპ. 2:10. გამოცხ. 7:10.

+ გამოცხ. 19:11.

+ გამოცხ. 5:9.

+ ეზეკ. 14:21.

+ ლუკ. 18:7. გამოცხ. 19:2.

+ გამოცხ. 3:5; 7:9.

+ ეს. 34:4. მათ. 24:29. ებრ. 1:11.

+ ეს. 2:19. ოს. 10:8. ლუკ. 23:30. გამოცხ. 9:6.

+ ეზეკ. 9:4. გამოცხ. 14:1.

+ გამოცხ. 3:5; 6:11.

+ იერ. 3:23. ოს. 13:4. გამოცხ. 19:1.

+ ეს. 1:18. ებრ. 9:14.

+ ეს. 4:2. გამოცხ. 21:3.

+ ფსალმ. 120:6. ეს. 49:10.

+ ფსალმ. 22:1; 35:8. ეს. 25:8. გამოცხ. 21:4.

+ მათ. 18:10.

+ გამოცხ. 5:8; 6:9.

+ ფსალმ. 140:2.

+ გამოცხ. 11:19; 16:18.

+ გამ. 12:23. ეზეკ. 9:4. გამოცხ. 7:3.

+ იობ. 3:21. ეს. 2:19. ოს. 10:8. ლუკ. 23:30.

+ იოელ. 1:6.

+ იოელ. 2:5.

+ ეზეკ. 1:27. მათ. 17:2. გამოცხ. 1:15.

+ დან. 12:4,9.

+ დან. 12:7.

+ ნეემ. 9:6.

+ გამოცხ. 11:15.

+ ეზეკ. 2:8; 3:1-3.

+ გამოცხ. 21:15.

+ გამოცხ. 13:5.

+ ზაქ. 4:3,11,14.

+ ეს. 11:4. იერ. 5:14. ოს. 6:5. 2თეს. 2:8.

+ გამ. 7:19. 3მეფ. 17:1.

+ გამოცხ. 17:8.

+ გამოცხ. 8:13; 9:12.

+ გამოცხ. 7:10.

+ გამოცხ. 4:4.

+ გამოცხ. 13:1; 17:3; 20:2.

+ ფსალმ. 2:9. 1კორ. 15:25. გამოცხ. 2:27.

+ გამოცხ. 11:3.

+ დან. 10:13; 12:1.

+ ლუკ. 10:18.

+ ზაქ. 3:1.

+ რომ. 8:37.

+ ეს. 49:13.

+ დან. 7:25; 12:7.

+ დან. 7:7. გამოცხ. 12:3; 17:3.

+ დან. 7:8; 11:36.

+ დან. 7:21. გამოცხ. 11:7.

+ დან. 12:1. ფილიპ. 4:3. გამოცხ. 17:8; 21:27.

+ დაბ. 9:6. ეს. 33:1. მათ. 26:52. გამოცხ. 14:12.

+ რჯლ. 13:2. მათ. 24:24. გამოცხ. 16:14.

+ გამოცხ. 17:9.

+ გამოცხ. 17:9.

+ ეზეკ. 9:4. გამოცხ. 7:3.

+ გამოცხ. 5:8; 19:6.

+ 1კორ. 6:20. 2კორ. 7:1; 11:2.

+ სოფ. 3:13. ეფეს. 5:27.

+ ფსალმ. 32:6. საქმე. 14:15.

+ ეს. 21:9. იერ. 51:8-9. ეზეკ. 16:35.

+ ფსალმ. 74:9. ეს. 66:24. იერ. 25:9. გამოცხ. 16:19.

+ ეს. 34:10. მათ. 25:41. იოან. 5:29. გამოცხ. 19:3.

+ 1თეს. 4:14.

+ დან. 7:13.

+ მათ. 13:39.

+ გამოცხ. 8:5.

+ გამოცხ. 19:15.

+ ეს. 63:3.

+ გამოცხ. 4:6.

+ გამ. 15:1; 6:13. რჯლ. 32:4. ფსალმ. 144:17.

+ იერ. 10:7.

+ ეს. 6:4.

+ გამ. 9:9. გამოცხ. 13:17.

+ გამოცხ. 4:8.

+ ეს. 49:26. მათ. 23:34.

+ იერ. 50:38.

+ გამოცხ. 12:9; 19:20; 20:10.

+ მათ. 24:24.

+ მათ. 24:46. ლუკ. 12:39. 2კორ. 5:3. 1თეს. 5:2. გამოცხ. 3:3.

+ გამოცხ. 4:5; 8:5; 11:13.

+ გამოცხ. 14:8.

+ ნაუმ. 3:4.

+ იერ. 51:7. გამოცხ. 14:18; 18:3.

+ 2თეს. 2:3-4,7. გამოცხ. 13:1.

+ გამოცხ. 16:19; 18:2.

+ დან. 12:1. გამოცხ. 11:7; 13:1.

+ დან. 7:20. გამოცხ. 13:1.

+ დან. 7:27. მათ. 28:18. 1ტიმ. 6:15. გამოცხ. 18:8.

+ გამოცხ. 18:8.

+ გამოცხ. 16:19.

+ ეზეკ. 43:2.

+ ეს. 13:19; 21:9. იერ. 50:1; 51:18.

+ გამოცხ. 17:2.

+ ეს. 48:20; 52:11. ზაქ. 2:7.

+ იერ. 51:49.

+ სოფ. 2:15.

+ ეზეკ. 27:27,30. გამოცხ. 14:8.

+ იერ. 50:23; 51:13.

+ ეს. 44:23; 49:13. იერ. 51:48.

+ იერ. 51:63-64.

+ ეზეკ. 26:13.

+ იერ. 7:34. გამოცხ. 17:2.

+ გამოცხ. 17:6.

+ რჯლ. 32:43. გამოცხ. 7:10; 12:10.

+ ეს. 34:10. გამოცხ. 14:11.

+ გამოცხ. 4:4,9-10.

+ ეზეკ. 1:24; 43:2. გამოცხ. 11:15.

+ ფსალმ. 44:14.

+ იგავ. 9:1. მათ. 22:2. ლუკ. 14:16. 2კორ. 11:2. გამოცხ. 21:2.

+ გამოცხ. 3:18.

+ გამოცხ. 6:2.

+ გამოცხ. 1:14; 2:18.

+ ეს. 63:2. იოან. 1:1.

+ გამოცხ. 7:9.

+ ფსალმ. 2:9. ეს. 11:4; 63:3.

+ გამოცხ. 17:14; 19:12.

+ იერ. 12:9. ეზეკ. 39:17.

+ გამოცხ. 20:10.

+ ლუკ. 8:31. გამოცხ. 1:18.

+ 2პეტრ. 2:4. იუდ. 1:6. გამოცხ. 12:9.

+ დან. 7:9,22; 8:17.

+ მათ. 19:28. 1კორ. 6:2. 2ტიმ. 2:12. გამოცხ. 6:1.

+ ეს. 61:6. გამოცხ. 1:6; 21:7.

+ ეზეკ. 38:2; 39:1. გამოცხ. 16:14.

+ ეს. 66:24. დან. 7:11. გამოცხ. 14:10; 19:20.

+ 2პეტრ. 3:10.

+ გამოცხ. 2:23; 3:5; 13:8; 21:27.

+ 1კორ. 15:26. გამოცხ. 2:11.

+ ეს. 65:17. 2პეტრ. 3:13.

+ ეს. 52:1.

+ 2კორ. 11:2. გალ. 4:26. ებრ. 12:22. გამოცხ. 3:12.

+ ლევ. 26:12. ეზეკ. 43:7.

+ ეს. 25:8; 35:10. გამოცხ. 7:17.

+ ეს. 43:18-19. 2კორ. 5:17.

+ გამოცხ. 1:8,10; 22:13.

+ ებრ. 8:10.

+ 1კორ. 6:9. გალ. 5:19-20.

+ გამოცხ. 15:1; 19:7.

+ ეზეკ. 48:31.

+ მათ. 16:18. გალ. 2:9. ეფეს. 2:20.

+ ეზეკ. 40:3.

+ გამ. 28:17. ეს. 54:11.

+ ეს. 60:19. გამოცხ. 22:5.

+ ეს. 60:11,20. გამოცხ. 22:5.

+ ეს. 60:3,5. გამოცხ. 22:5.

+ ეს. 35:8. გამოცხ. 20:12.

+ ეზეკ. 47:1. ზაქ. 14:8. გამოცხ. 4:6.

+ ეზეკ. 47:12. გამოცხ. 2:7.

+ მათ. 5:8. 1იოან. 3:2. 1კორ. 13:12.

+ ეს. 60:19. გამოცხ. 21:23.

+ გამოცხ. 1:1; 19:9; 21:5.

+ გამოცხ. 1:3; 3:11.

+ გამოცხ. 19:10.

+ გამოცხ. 1:3.

+ ეზეკ. 3:27. დან. 12:10. 2ტიმ. 3:13.

+ გამოცხ. 20:12.

+ გამოცხ. 1:8.

+ გამოცხ. 2:7.

+ ეფეს. 5:5. ფილიპ. 3:2. გამოცხ. 21:8.

+ რიცხ. 24:17. 2პეტრ. 1:19. რომ. 15:12. გამოცხ. 2:28.

+ ეს. 55:1. იოან. 7:37. გამოცხ. 21:6.

+ რჯლ. 4:2; 12:32. იგავ. 30:6.

Table of Contents
ბიბლია
სათაურის გვერდი
ძველი აღთქმა
დაბადება

- 1
- 2
- 3
- 4
- 5
- 6
- 7
- 8
- 9
- 10
- 11
- 12
- 13
- 14
- 15
- 16
- 17
- 18
- 19
- 20
- 21
- 22
- 23
- 24
- 25
- 26
- 27
- 28
- 29
- 30
- 31
- 32
- 33
- 34
- 35
- 36
- 37
- 38
- 39
- 40
- 41
- 42
- 43
- 44
- 45
- 46
- 47
- 48
- 49
- 50

გამოსვლა

- 1
- 2
- 3
- 4
- 5
- 6
- 7
- 8
- 9
- 10
- 11
- 12
- 13
- 14
- 15
- 16
- 17
- 18
- 19
- 20
- 21
- 22
- 23
- 24
- 25
- 26
- 27
- 28
- 29
- 30
- 31
- 32
- 33
- 34
- 35
- 36
- 37
- 38
- 39
- 40

ლევიანები

- 1
- 2
- 3
- 4
- 5
- 6
- 7
- 8
- 9
- 10
- 11
- 12
- 13
- 14
- 15
- 16
- 17
- 18
- 19
- 20
- 21
- 22
- 23
- 24
- 25
- 26
- 27

რიცხვნი

- 1
- 2
- 3
- 4
- 5
- 6
- 7
- 8
- 9
- 10
- 11
- 12
- 13
- 14
- 15
- 16
- 17
- 18
- 19
- 20
- 21
- 22
- 23
- 24
- 25
- 26
- 27
- 28
- 29
- 30
- 31
- 32
- 33
- 34
- 35
- 36

მეორე რჯული

- 1
- 2
- 3
- 4
- 5
- 6
- 7
- 8
- 9
- 10
- 11
- 12
- 13
- 14
- 15
- 16
- 17
- 18
- 19
- 20
- 21
- 22
- 23
- 24
- 25
- 26
- 27
- 28
- 29
- 30
- 31
- 32
- 33
- 34

იესო ნავეს ძე

- 1
- 2
- 3
- 4
- 5
- 6
- 7
- 8
- 9
- 10
- 11
- 12
- 13
- 14
- 15
- 16
- 17
- 18
- 19
- 20
- 21
- 22
- 23
- 24

მსაჯულთა

- 1
- 2
- 3
- 4
- 5
- 6
- 7
- 8
- 9
- 10
- 11
- 12
- 13
- 14
- 15
- 16
- 17
- 18
- 19
- 20
- 21

რუთი

- 1
- 2
- 3
- 4

1 მეფეთა

- 1
- 2
- 3
- 4
- 5
- 6
- 7
- 8
- 9
- 10
- 11
- 12
- 13
- 14
- 15
- 16
- 17
- 18
- 19
- 20
- 21
- 22
- 23
- 24
- 25
- 26
- 27
- 28
- 29
- 30
- 31

2 მეფეთა

- 1
- 2
- 3
- 4
- 5
- 6
- 7
- 8
- 9
- 10
- 11
- 12
- 13
- 14
- 15
- 16
- 17
- 18
- 19
- 20
- 21
- 22
- 23
- 24

3 მეფეთა

- 1
- 2
- 3
- 4
- 5
- 6
- 7
- 8
- 9
- 10
- 11
- 12
- 13
- 14
- 15
- 16
- 17
- 18
- 19
- 20
- 21
- 22

4 მეფეთა.

- 1
- 2
- 3
- 4
- 5
- 6
- 7
- 8
- 9
- 10
- 11
- 12
- 13
- 14
- 15
- 16
- 17
- 18
- 19
- 20
- 21
- 22
- 23
- 24
- 25

1 ნეშტთა

- 1
- 2
- 3
- 4
- 5
- 6
- 7
- 8
- 9
- 10
- 11
- 12
- 13
- 14
- 15
- 16
- 17
- 18
- 19
- 20
- 21
- 22
- 23
- 24
- 25
- 26
- 27
- 28
- 29

2 ნეშტთა

- 1
- 2
- 3
- 4
- 5
- 6
- 7
- 8
- 9
- 10
- 11
- 12
- 13
- 14
- 15
- 16
- 17
- 18
- 19
- 20
- 21
- 22
- 23
- 24
- 25
- 26
- 27
- 28
- 29
- 30
- 31
- 32
- 33
- 34
- 35
- 36

ეზრა

- 1
- 2
- 3
- 4
- 5
- 6
- 7
- 8
- 9
- 10

ნეემია

- 1
- 2
- 3
- 4
- 5
- 6
- 7
- 8
- 9
- 10
- 11
- 12
- 13

ესთერი

- 1
- 2
- 3
- 4
- 5
- 6
- 7
- 8
- 9
- 10

იობი

- 1
- 2
- 3
- 4
- 5
- 6
- 7
- 8
- 9
- 10
- 11
- 12
- 13
- 14
- 15
- 16
- 17
- 18
- 19
- 20
- 21
- 22
- 23
- 24
- 25
- 26
- 27
- 28
- 29
- 30
- 31
- 32
- 33
- 34
- 35
- 36
- 37
- 38
- 39
- 40
- 41
- 42

ფსალმუნები

1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
41
42
43
44
45
46
47
48
49
50
51
52
53
54
55
56
57
58
59
60
61
62
63
64
65
66
67
68
69
70
71
72
73
74
75
76
77
78
79
80
81
82
83
84
85
86
87
88
89
90
91
92
93
94
95
96
97
98
99
100
101
102
103
104
105
106
107
108
109
110
111
112
113
114
115
116
117
118
119
120
121
122
123
124
125
126
127
128
129
130
131
132
133
134
135
136
137
138
139
140
141
142
143
144
145
146
147
148
149
150
იგავები

- 1
- 2
- 3
- 4
- 5
- 6
- 7
- 8
- 9
- 10
- 11
- 12
- 13
- 14
- 15
- 16
- 17
- 18
- 19
- 20
- 21
- 22
- 23
- 24
- 25
- 26
- 27
- 28
- 29
- 30
- 31

ეკლესიასტე

- 1
- 2
- 3
- 4
- 5
- 6
- 7
- 8
- 9
- 10
- 11
- 12

ქებათა ქება

- 1
- 2
- 3
- 4
- 5
- 6
- 7
- 8

ესაია

- 1
- 2
- 3
- 4
- 5
- 6
- 7
- 8
- 9
- 10
- 11
- 12
- 13
- 14
- 15
- 16
- 17
- 18
- 19
- 20
- 21
- 22
- 23
- 24
- 25
- 26
- 27
- 28
- 29
- 30
- 31
- 32
- 33
- 34
- 35
- 36
- 37
- 38
- 39
- 40
- 41
- 42
- 43
- 44
- 45
- 46
- 47
- 48
- 49
- 50
- 51
- 52
- 53
- 54
- 55
- 56
- 57
- 58
- 59
- 60
- 61
- 62
- 63
- 64
- 65
- 66

იერემია

- 1
- 2
- 3
- 4
- 5
- 6
- 7
- 8
- 9
- 10
- 11
- 12
- 13
- 14
- 15
- 16
- 17
- 18
- 19
- 20
- 21
- 22
- 23
- 24
- 25
- 26
- 27
- 28
- 29
- 30
- 31
- 32
- 33
- 34
- 35
- 36
- 37
- 38
- 39
- 40
- 41
- 42
- 43
- 44
- 45
- 46
- 47
- 48
- 49
- 50
- 51
- 52

იერემიას გოდება

- 1
- 2
- 3
- 4
- 5

ეზეკიელი

- 1
- 2
- 3
- 4
- 5
- 6
- 7
- 8
- 9
- 10
- 11
- 12
- 13
- 14
- 15
- 16
- 17
- 18
- 19
- 20
- 21
- 22
- 23
- 24
- 25
- 26
- 27
- 28
- 29
- 30
- 31
- 32
- 33
- 34
- 35
- 36
- 37
- 38
- 39
- 40
- 41
- 42
- 43
- 44
- 45
- 46
- 47
- 48

დანიელი

- 1
- 2
- 3
- 4
- 5
- 6
- 7
- 8
- 9
- 10
- 11
- 12

ოსია

- 1
- 2
- 3
- 4
- 5
- 6
- 7
- 8
- 9
- 10
- 11
- 12
- 13
- 14

იოელის წიგნი

- 1
- 2
- 3
- 4

ამოსი

- 1
- 2
- 3
- 4
- 5
- 6
- 7
- 8
- 9

აბდია

- 1

იონა

- 1
- 2
- 3
- 4

მიქა

- 1
- 2
- 3
- 4
- 5
- 6
- 7

ნაუმი

- 1
- 2
- 3

აბაკუმი

- 1
- 2
- 3

სოფონია

- 1
- 2
- 3

ანგია

- 1

- 2

ზაქარია

- 1
- 2
- 3
- 4
- 5
- 6
- 7
- 8
- 9
- 10
- 11
- 12
- 13
- 14

მალაქია

- 1
- 2
- 3

არაკანონიკური წიგნები
ტობითი

- 1
- 2
- 3
- 4
- 5
- 6
- 7
- 8
- 9
- 10
- 11
- 12
- 13
- 14

ივდითი

- 1
- 2
- 3
- 4
- 5
- 6
- 7
- 8
- 9
- 10
- 11
- 12
- 13
- 14
- 15
- 16

სიბრძნე სოლომონისა

- 1
- 2
- 3
- 4
- 5
- 6
- 7
- 8
- 9
- 10
- 11
- 12
- 13
- 14
- 15
- 16
- 17
- 18
- 19

სიბრძნე ზირაქისა წინათქმა

- 1
- 2
- 3
- 4
- 5
- 6
- 7
- 8
- 9
- 10
- 11
- 12
- 13
- 14
- 15
- 16
- 17
- 18
- 19
- 20
- 21
- 22
- 23
- 24
- 25
- 26
- 27
- 28
- 29
- 30
- 31
- 32
- 33
- 34
- 35
- 36
- 37
- 38
- 39
- 40
- 41
- 42
- 43
- 44
- 45
- 46
- 47
- 48
- 49
- 50
- 51

ბარუქ წინასწარმეტყველი

- 1
- 2
- 3
- 4
- 5

ეპისტოლე იერემიასი

- 1

დანიელ წინასწარმეტყველი

- 3
- 13
- 14

პირველი მაკაბელთა

- 1
- 2
- 3
- 4
- 5
- 6
- 7
- 8
- 9
- 10
- 11
- 12
- 13
- 14
- 15
- 16

მეორე მაკაბელთა

- 1
- 2
- 3
- 4
- 5
- 6
- 7
- 8
- 9
- 10
- 11
- 12
- 13
- 14
- 15

მეორე ეზრა

- 1
- 2
- 3
- 4
- 5
- 6
- 7
- 8
- 9

იუდაელი მეფის მენაშეს ლოცვა

- 1

151-ე ფსალმუნი

- 1

მესამე მაკაბელთა

- 1
- 2
- 3
- 4
- 5
- 6
- 7

ახალი აღთქმა
მათე

- 1
- 2
- 3
- 4
- 5
- 6
- 7
- 8
- 9
- 10
- 11
- 12
- 13
- 14
- 15
- 16
- 17
- 18
- 19
- 20
- 21
- 22
- 23
- 24
- 25
- 26
- 27
- 28

მარკოზი

- 1
- 2
- 3
- 4
- 5
- 6
- 7
- 8
- 9
- 10
- 11
- 12
- 13
- 14
- 15
- 16

ლუკა

- 1
- 2
- 3
- 4
- 5
- 6
- 7
- 8
- 9
- 10
- 11
- 12
- 13
- 14
- 15
- 16
- 17
- 18
- 19
- 20
- 21
- 22
- 23
- 24

იოანე

- 1
- 2
- 3
- 4
- 5
- 6
- 7
- 8
- 9
- 10
- 11
- 12
- 13
- 14
- 15
- 16
- 17
- 18
- 19
- 20
- 21

საქმეები

- 1
- 2
- 3
- 4
- 5
- 6
- 7
- 8
- 9
- 10
- 11
- 12
- 13
- 14
- 15
- 16
- 17
- 18
- 19
- 20
- 21
- 22
- 23
- 24
- 25
- 26
- 27
- 28

იაკობი

- 1
- 2
- 3
- 4
- 5

1 პეტრე

- 1
- 2
- 3
- 4
- 5

2 პეტრე

- 1
- 2
- 3

1 იოანე

- 1
- 2
- 3
- 4
- 5

2 იოანე

- 1

3 იოანე

- 1

იუდა

- 1

რომაელთა

- 1
- 2
- 3
- 4
- 5
- 6
- 7
- 8
- 9
- 10
- 11
- 12
- 13
- 14
- 15
- 16

1 კორინთელთა

- 1
- 2
- 3
- 4
- 5
- 6
- 7
- 8
- 9
- 10
- 11
- 12
- 13
- 14
- 15
- 16

2 კორინთელთა

- 1
- 2
- 3
- 4
- 5
- 6
- 7
- 8
- 9
- 10
- 11
- 12
- 13

გალატელთა მიმართ

- 1
- 2
- 3
- 4
- 5
- 6

ეფესელთა მიმართ

- 1
- 2
- 3
- 4
- 5
- 6

ფილიპელთა მიმართ

- 1
- 2
- 3
- 4

კოლოსელთა მიმართ

- 1
- 2
- 3
- 4

1 თესალონიკელთა

- 1
- 2
- 3
- 4
- 5

2 თესალონიკელთა

- 1
- 2
- 3

1 ტიმოთე

- 1
- 2
- 3
- 4
- 5
- 6

2 ტიმოთე

- 1
- 2
- 3
- 4

ტიტეს მიმართ

- 1
- 2
- 3

ფილიმონის მიმართ

- 1

ებრაელთა მიმართ

- 1
- 2
- 3
- 4
- 5
- 6
- 7
- 8
- 9
- 10
- 11
- 12
- 13

გამოცხადება

- 1
- 2
- 3
- 4
- 5
- 6
- 7
- 8
- 9
- 10
- 11
- 12
- 13
- 14
- 15
- 16
- 17
- 18
- 19
- 20
- 21
- 22